PACLITAXEL
Πακλιταξέλη
### Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, φυτικά αλκαλοειδή και άλλα φυσικά προϊόντα, ταξάνες, κωδικός ATC: L01CD01 ### Μηχανισμός δράσης Η πακλιταξέλη είναι ένας παράγοντας αντι-μικροσωληνίσκων που προάγει τη συνάθροιση μικροσωληνίσκων από διμερή …
Ενδείξεις
Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10
-
C79 Δευτερογενής κακοήθης νεοπλασία άλλων εντοπίσεων
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Μεταστατικός καρκίνος του μαστού
-
C25 Κακοήθης νεοπλασία του παγκρέατος
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος
-
C34 Κακοήθης νεοπλασία των βρόγχων και του πνεύμονα
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Μορφή & Εμφάνιση
ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος PAZENIR
expand_more
Μορφή & Εμφάνιση
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Ενδοφλέβια
- Δόση έναρξης: 260 mg/m2
- Τιτλοποίηση: Δόση μειώνεται βάσει τοξικοτήτων.
-
Ενήλικες (Καρκίνος του μαστού)Δόση260 mg/m2Ενδοφλεβίως σε 30 λεπτά, κάθε 3 εβδομάδες
-
Ενήλικες (Αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος)Δόση125 mg/m2Σε συνδυασμό με γεμσιταβίνη 1.000 mg/m2. Ενδοφλεβίως σε 30 λεπτά, τις Ημέρες 1, 8 και 15 κάθε κύκλου 28 ημερών.
-
Ενήλικες (Μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα)Δόση100 mg/m2Σε συνδυασμό με καρβοπλατίνη AUC=6 mg-min/ml. Ενδοφλεβίως σε 30 λεπτά, τις Ημέρες 1, 8 και 15 κάθε κύκλου 21 ημερών.
-
Ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργίαΔεν απαιτούνται προσαρμογές δόσης (συνολική χολερυθρίνη > 1 έως ≤ 1,5 x ULN και AST ≤ 10 x ULN).
-
Ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (μεταστατικός καρκίνος του μαστού και μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα)Συνιστάται μείωση της δόσης κατά 20% (συνολική χολερυθρίνη > 1,5 έως ≤ 5 x ULN και AST ≤ 10 x ULN). Η μειωμένη δόση μπορεί να αυξηθεί κλιμακωτά εάν ο ασθενής ανέχεται τη θεραπεία για τουλάχιστον δύο κύκλους.
-
Ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος)Ανεπαρκή δεδομένα για συστάσεις δοσολογίας.
-
Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργίαΑνεπαρκή δεδομένα για συστάσεις δοσολογίας (συνολική χολερυθρίνη > 5 x ULN ή AST > 10 x ULN).
-
Ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργίαΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης έναρξης (εκτιμώμενη κάθαρση κρεατινίνης ≥ 30 έως < 90 ml/min).
-
Ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειστουργία ή νεφροπάθεια τελικού σταδίουΑνεπαρκή δεδομένα για συστάσεις δοσολογίας (εκτιμώμενη κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min).
-
Ηλικιωμένοι (≥ 65 ετών)Δεν συνιστώνται περαιτέρω μειώσεις της δοσολογίας, εκτός από εκείνες που ισχύουν για όλους τους ασθενείς. Ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος ηλικίας ≥ 75 ετών θα πρέπει να αξιολογούνται προσεκτικά.
-
Παιδιατρικός πληθυσμός (0 έως < 18 ετών)Δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία.
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
-
Θηλασμός
-
Επίπεδο ουδετερόφιλων κυττάρων κατά την έναρξη της θεραπείας < 1.500 κύτταρα/mm3
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Διαφορές με άλλες μορφές πακλιταξέληςΔεν θα πρέπει να υποκαθίσταται από ή με άλλα σκευάσματα πακλιταξέλης.
-
Αντιδράσεις υπερευαισθησίαςΣε περίπτωση εμφάνισης αντίδρασης υπερευαισθησίας, πρέπει να διακοπεί αμέσως η χορήγηση του φαρμακευτικού προϊόντος, να αρχίσει συμπτωματική θεραπεία ενώ δεν πρέπει να χορηγηθεί εκ νέου πακλιταξέλη στον ασθενή.
-
Καταστολή του μυελού των οστών (Ουδετεροπενία)Οι ασθενείς δεν πρέπει να λαμβάνουν επαναληπτικούς κύκλους θεραπείας με Πακλιταξέλη έως ότου το επίπεδο των ουδετερόφιλων επανέλθει στην τιμή > 1.500 κύτταρα/mm3 και τα αιμοπετάλια στην τιμή > 100.000 κύτταρα/mm3.
-
Αισθητική νευροπάθειαΠληθυσμόςΑσθενείς σε μονοθεραπείαΣε περίπτωση ανάπτυξης 3ου Βαθμού, αναστολή της θεραπείας έως τη μείωση της σοβαρότητας σε 1ου ή 2ου Βαθμού, κατόπιν ελάττωση της δόσης για όλους τους επόμενους κύκλους θεραπείας.
-
Περιφερική νευροπάθειαΠληθυσμόςΑσθενείς σε συνδυασμό με γεμσιταβίνηΣε περίπτωση ανάπτυξης 3ου Βαθμού ή άνω, αναστολή της χορήγησης του Πακλιταξέλη και συνέχιση της θεραπείας με γεμσιταβίνη στην ίδια δόση. Επανέναρξη του Πακλιταξέλη σε μειωμένη δόση όταν η περιφερική νευροπάθεια βελτιωθεί σε 0ου ή 1ου Βαθμού.
-
Περιφερική νευροπάθειαΠληθυσμόςΑσθενείς σε συνδυασμό με καρβοπλατίνηΣε περίπτωση εμφάνισης 3ου Βαθμού ή άνω, η θεραπεία θα πρέπει να αναστέλλεται έως τη βελτίωση σε μηδενικού ή 1ου Βαθμού, και κατόπιν να ελαττώνεται η δόση για όλους τους επόμενους κύκλους θεραπείας με Πακλιταξέλη και καρβοπλατίνη.
-
Σηψαιμία / Εμπύρετη ουδετεροπενίαΠληθυσμόςΑσθενείς σε συνδυασμό με γεμσιταβίνηΕάν ένας ασθενής εμφανίσει πυρετό, ξεκινήστε θεραπεία με αντιβιοτικά ευρέος φάσματος. Για εμπύρετη ουδετεροπενία, αναστείλετε το Πακλιταξέλη και τη γεμσιταβίνη μέχρι να υποχωρήσει ο πυρετός και ο αριθμός των ANC να γίνει ≥ 1.500 κύτταρα/mm3, κατόπιν ξαναρχίστε τη θεραπεία σε μειωμένα επίπεδα δόσης.
-
ΠνευμονίτιδαΑφού αποκλείσετε τη λοιμώδη αιτιολογία και μετά τη διάγνωση της πνευμονίτιδας, διακόψτε οριστικά τη θεραπεία με Πακλιταξέλη και γεμσιταβίνη και ξεκινήστε αμέσως κατάλληλη θεραπεία και υποστηρικτικά μέτρα.
-
Ηπατική δυσλειτουργίαΗ χορήγηση του Πακλιταξέλη σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία θα πρέπει να διενεργείται με προσοχή. Αυτοί οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά για τυχόν ανάπτυξη σοβαρής μυελοκαταστολής.
-
Ηπατική δυσλειτουργίαΠληθυσμόςΑσθενείς με συνολική χολερυθρίνη > 5 x ULN ή AST > 10 x ULNΔεν συνιστάται.
-
Ηπατική δυσλειτουργίαΠληθυσμόςΑσθενείς με μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος που έχουν μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (συνολική χολερυθρίνη > 1,5 x ULN και AST ≤ 10 x ULN)Δεν συνιστάται.
-
Καρδιοτοξικότητα / Καρδιακά συμβάματαΟι ασθενείς που λαμβάνουν Πακλιταξέλη πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά από γιατρούς για τυχόν εκδήλωση καρδιακών συμβαμάτων.
-
Μεταστάσεις του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ)Η αποτελεσματικότητα και ασφάλεια δεν έχει τεκμηριωθεί.
-
Γαστρεντερικά συμπτώματα (Ναυτία, έμετος, διάρροια)Μπορούν να λάβουν θεραπεία με τους κοινά χρησιμοποιούμενους αντιεμετικούς και αντιδιαρροϊκούς παράγοντες.
-
Κυστεοειδές οίδημα της ωχράς κηλίδας (CMO)Ασθενείς με επηρεασμένη όραση θα πρέπει να υποβληθούν σε άμεση και πλήρη οφθαλμολογική εξέταση. Σε περίπτωση που διαγνωστεί CMO, η θεραπεία με Πακλιταξέλη θα πρέπει να διακοπεί και να ξεκινήσει η κατάλληλη θεραπεία.
-
Χρήση σε ηλικιωμένους (≥ 75 ετών)ΠληθυσμόςΑσθενείς με αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος ηλικίας 75 ετών και άνω (σε συνδυασμό με γεμσιταβίνη)Να αξιολογούνται προσεκτικά ως προς την ανεκτικότητα, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην φυσική κατάσταση, τις συννοσηρότητες και τον αυξημένο κίνδυνο λοιμώξεων.
-
Συγχορήγηση με ερλοτινίμπηΠληθυσμόςΑσθενείς σε συνδυασμό με γεμσιταβίνηΗ ερλοτινίμπη δεν θα πρέπει να συγχορηγείται.
-
Περιεκτικότητα σε νάτριοΤο φαρμακευτικό προϊόν είναι «ελεύθερο νατρίου».
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
CYP2C8 αναστολείς (π.χ. κετοκοναζόλη, γεμφιβροζίλη, κλοπιδογρέλη, σιμετιδίνη, ριτοναβίρη, σακιναβίρη, ινδιναβίρη, νελφιναβίρη)προσοχήΑύξηση τοξικότητας πακλιταξέληςΣύστασηΝα δίνεται προσοχή κατά τη συγχορήγηση
-
CYP3A4 αναστολείς (π.χ. κετοκοναζόλη, ερυθρομυκίνη, φλουοξετίνη, γεμφιβροζίλη, κλοπιδογρέλη, σιμετιδίνη, ριτοναβίρη, σακιναβίρη, ινδιναβίρη, νελφιναβίρη)προσοχήΑύξηση τοξικότητας πακλιταξέληςΣύστασηΝα δίνεται προσοχή κατά τη συγχορήγηση
-
προσοχήΜείωση αποτελεσματικότητας πακλιταξέληςΣύστασηΔεν συνιστάται συγχορήγηση
-
προσοχήΜείωση αποτελεσματικότητας πακλιταξέληςΣύστασηΔεν συνιστάται συγχορήγηση
-
παρακολούθησηΔεν έχουν αξιολογηθεί φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις στον άνθρωπο. Δεν έχουν κοινή μεταβολική οδό.ΣύστασηΧορηγείται σε συνδυασμό για αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος
-
παρακολούθησηΔεν υπήρχαν κλινικά σημαντικές φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσειςΣύστασηΧορηγείται σε συνδυασμό για μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα
-
Άλλοι αντικαρκινικοί παράγοντεςαντένδειξηΤο Πακλιταξέλη δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλους αντικαρκινικούς παράγοντες.ΣύστασηΔεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Λοίμωξη
- Ουρολοίμωξη
- Καντιντίαση του στόματος
- Λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού συστήματος
- Καντιντίαση
- Κολπίτιδα
- Σηψαιμία
- Πνευμονία
- Θυλακίτιδα
- Βρογχίτιδα
- Δύσπνοια
- Επίσταξη
- Βήχας
- Διάμεση πνευμονίτιδα
- Πνευμονίτιδα
- Ρινική συμφόρηση
- Φαρυγγολαρυγγικό άλγος
- Ρινίτιδα
- Ρινόρροια
- Αιμόπτυση
- Πνευμονική εμβολή
- Υπεζωκοτική συλλογή
- Παραγωγικός βήχας
- Αλλεργική ρινίτιδα
- Βράγχος φωνής
- Συριγμός
- Ξηρότητα φάρυγγα
- Νέκρωση όγκου
- άλγος από μεταστάσεις
- Καταστολή μυελού των οστών
- Ουδετεροπενία
- Θρομβοπενία
- Αναιμία
- Λευκοπενία
- Λεμφοπενία
- Εμπύρετη ουδετεροπενία
- Πανκυτταροπενία
- Ουραιμικό αιμολυτικό σύνδρομο
- Θρομβωτική θρομβοκυτταροπενική ερυθρά
- Υπερευαισθησία
- Υπερευαισθησία στο φάρμακο
- Αφυδάτωση
- Μειωμένη όρεξη
- Υποκαλιαιμία
- Ανορεξία
- Υποφωσφοραιμία
- Κατακράτηση υγρών
- Υπολευκωματιναιμία
- Πολυδιψία
- Υπεργλυκαιμία
- Υπασβεστιαιμία
- Υπογλυκαιμία
- Υπονατριαιμία
- Σύνδρομο λύσης όγκου
- Μειωμένο σωματικό βάρος
- Αυξημένο σωματικό βάρος
- Κατάθλιψη
- Αϋπνία
- Άγχος
- Ανησυχία
- Περιφερική νευροπάθεια
- Νευροπάθεια
- Παραισθησία
- Περιφερική αισθητική νευροπάθεια
- Ζάλη
- Αταξία
- Κεφαλαλγία
- Διαταραχή αισθητικότητας
- Υπνηλία
- Δυσγευσία
- Πολυνευροπάθεια
- Συγκοπή
- Ζάλη θέσης
- Δυσκινησία
- Τρόμος
- Ίλιγγος
- Λήθαργος
- υπασθησία
- περιφερική κινητική νευροπάθεια
- απώλεια αντανακλαστικών
- ελάττωση αντανακλαστικών
- νευραλγία
- νευροπαθητικός πόνος
- απώλεια των αισθήσεων
- Πολλαπλές παραλύσεις κρανιακών νεύρων
- Θαμπή όραση
- Αυξημένη δακρύρροια
- Ξηροφθαλμία
- Ξηρή κερατοεπιπεφυκίτιδα
- Μαδάρωση
- Μειωμένη οπτική οξύτητα
- Ερεθισμός οφθαλμού
- Πόνος οφθαλμού
- Επιπεφυκίτιδα
- Οπτική διαταραχή
- Κνησμός οφθαλμού
- Κερατίτιδα
- Κυστοειδές οίδημα ωχράς κηλίδας
- μη φυσιολογική όραση
- Εμβοές
- Ωταλγία
- Αρρυθμία
- Ταχυκαρδία
- Υπερκοιλιακή ταχυκαρδία
- Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
- Καρδιακή ανακοπή
- Δυσλειτουργία αριστερής κοιλίας
- Κολποκοιλιακός αποκλεισμός
- Βραδυκαρδία
- Υπέρταση
- Εξάψεις
- Υπόταση
- Ορθοστατική υπόταση
- Περιφερική ψυχρότητα
- Θρόμβωση
- Αυξημένη αρτηριακή πίεση
- λεμφοίδημα
- Ερυθρότητα προσώπου
- Αλωπεκία
- Εξάνθημα
- Κνησμός
- Ξηροδερμία
- Διαταραχή όνυχα
- Ερύθημα
- Υπέρχρωση δέρματος
- Δερματίτιδα
- Κνίδωση
- Αντίδραση φωτοευαισθησίας
- Αποφολίδωση δέρματος
- Γενικευμένος κνησμός
- Κνησμώδες εξάνθημα
- Υπεριδρωσία
- Πτώση ονύχων
- Ερυθηματώδες εξάνθημα
- Γενικευμένο εξάνθημα
- Νυκτερινοί ιδρώτες
- Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα
- Λεύκη
- Κηλιδώδες εξάνθημα
- Βλατιδώδες εξάνθημα
- Βλάβη δέρματος
- Οίδημα προσώπου
- Σύνδρομο Stevens-Johnson
- Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
- Σύνδρομο παλαμο-πελματιαίας ερυθροδυσαισθησίας
- πνευμονική θρομβοεμβολή
- δύσπνοια μετά κόπωσης
- συμφόρηση των κόλπων του προσώπου
- μειωμένο αναπνευστικό ψιθύρισμα
- ρινική ξηρότητα
- Πάρεση φωνητικής χορδής
- Διάρροια
- Έμετος
- Ναυτία
- Δυσκοιλιότητα
- Στοματίτιδα
- Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
- Δυσπεψία
- Κοιλιακό άλγος
- Διάταση κοιλίας
- Άλγος άνω κοιλιακής χώρας
- Κολίτιδα
- Ξηροστομία
- Αιμορραγία του ορθού
- Δυσφαγία
- Μετεωρισμός
- Γλωσσοδυνία
- Χαλαρά κόπρανα
- Οισοφαγίτιδα
- Άλγος κάτω κοιλιακής χώρας
- Στοματικό άλγος
- Φλεγμονή βλεννογόνου
- υπασθησία στόματος
- απόφραξη του γαστρεντερικού σωλήνα
- άλγος των ούλων
- στοματική εξέλκωση
- Υπερχολερυθριναιμία
- Χολαγγειίτιδα
- Ηπατομεγαλία
- χρώση/δυσχρωματισμός όνυχα
- ονυχόλυση
- αλλοιώσεις των ονύχων
- αλλεργική κνίδωση
- πόνος στο δέρμα
- διαταραχή του δέρματος
- διαταραχή μελάγχρωσης
- υποτρίχωση
- ευαισθησία κοίτης όνυχα
- δυσανεξία όνυχα
- σκληρόδερμα
- Αρθραλγία
- Μυαλγία
- Πόνος σε άκρο
- Οσφυαλγία
- Οστικός πόνος
- Μυϊκή αδυναμία
- Μυϊκές κράμπες
- Άλγος μέλους
- Πόνος θωρακικού τοιχώματος
- Αυχεναλγία
- Μυϊκοί σπασμοί
- Μυοσκελετικός πόνος
- Δυσφορία άκρου
- άλγος βουβωνικής χώρας
- πόνος στη λαγόνια περιοχή
- αδυναμία στους μυς
- Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
- Αιματουρία
- Δυσουρία
- Συχνουρία
- Νυκτουρία
- Πολυουρία
- Ακράτεια ούρων
- Μαστοδυνία
- Κόπωση
- Εξασθένιση
- Πυρεξία
- Περιφερικό οίδημα
- Ρίγη
- Αίσθημα κακουχίας
- Αδυναμία
- Άλγος
- Οίδημα
- Ελαττωμένη φυσική κατάσταση
- Θωρακικό άλγος
- Γριππώδης συνδρομή
- Υπερπυρεξία
- Θωρακική δυσφορία
- Μη φυσιολογικό βάδισμα
- Αντίδραση της θέσης ένεσης
- Φλεγμονή της θέσης έγχυσης
- Εξαγγείωση
- Αυξημένη θερμοκρασία σώματος
- αντίδραση στη θέση της έγχυσης
- διόγκωση
- εξάνθημα στη θέση έγχυσης
- Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης
- Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
- Μειωμένος αιματοκρίτης
- Μειωμένος αριθμός ερυθροκυττάρων
- Αυξημένη γ-γλουταμυλτρανσφεράση
- Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση αίματος
- Αυξημένη γαλακτική αφυδρογονάση αίματος
- Αυξημένη κρεατινίνη αίματος
- Αυξημένη γλυκόζη αίματος
- Αυξημένη χολερυθρίνη
- αυξημένος φώσφορος αίματος
- μειωμένο κάλιο αίματος
- Μώλωπας
- Φαινόμενο από αναμνηστική ακτινοβολία
- πνευμονίτιδα από ακτινοβολία
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΤο Πακλιταξέλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς και σε γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία χωρίς τη χρήση αποτελεσματικής αντισύλληψης, εκτός εάν η κλινική κατάσταση της μητέρας απαιτεί θεραπεία με πακλιταξέλη.Είναι πολύ περιορισμένα τα κλινικά δεδομένα σχετικά με τη χρήση της πακλιταξέλης στην ανθρώπινη κύηση. Υπάρχουν υπόνοιες ότι η πακλιταξέλη προκαλεί σοβαρές συγγενείς ανωμαλίες όταν χορηγηθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να κάνουν τεστ εγκυμοσύνης πριν την έναρξη της θεραπείας με το Πακλιταξέλη.
-
ΓαλουχίαΤο Πακλιταξέλη αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Ο θηλασμός πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας.Η πακλιταξέλη ή/και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται στο γάλα θηλαζόντων αρουραίων (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Δεν είναι γνωστό εάν η πακλιταξέλη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Λόγω των ενδεχόμενων σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών σε θηλάζοντα βρέφη.
-
ΓονιμότηταΜε βάση τα ευρήματα σε ζώα, η ανδρική και γυναικεία γονιμότητα ενδέχεται να μειωθεί. Οι άνδρες ασθενείς πρέπει να συμβουλευτούν ειδικό για τη διατήρηση σπέρματος πριν από τη θεραπεία, λόγω του ενδεχόμενου μη αναστρέψιμης στειρότητας οφειλόμενης στη θεραπεία με Πακλιταξέλη.Τα νανοσωματίδια ανθρώπινης αλβουμίνης ορού-πακλιταξέλης προκάλεσαν στειρότητα σε αρσενικούς ποντικούς (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
- καταστολή μυελού οστών
- βλεννογονίτιδα
- περιφερική νευροπάθεια
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία
Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, φυτικά αλκαλοειδή και άλλα φυσικά προϊόντα, ταξάνες, κωδικός ATC: L01CD01
Μηχανισμός δράσης
Η πακλιταξέλη είναι ένας παράγοντας αντι-μικροσωληνίσκων που προάγει τη συνάθροιση μικροσωληνίσκων από διμερή τουμπουλίνης και σταθεροποιεί τους μικροσωληνίσκους μέσω αποτροπής του αποπολυμερισμού. Αυτή η σταθεροποίηση έχει ως αποτέλεσμα την αναστολή της φυσιολογικής δυναμικής αναδιοργάνωσης του δικτύου μικροσωληνίσκων που είναι απαραίτητη για τη ζωτικής σημασίας ενδιάμεση φάση και τις μιτωτικές κυτταρικές λειτουργίες. Επιπλέον, η πακλιταξέλη οδηγεί στη δημιουργία μη φυσιολογικών διατάξεων ή «δεσμών» μικροσωληνίσκων καθ’ όλη τη διάρκεια του κυτταρικού κύκλου, καθώς και πολλαπλών αστέρων μικροσωληνίσκων κατά τη διάρκεια της μίτωσης. Το Πακλιταξέλη περιέχει νανοσωματίδια ανθρώπινης αλβουμίνης ορού-πακλιταξέλης μεγέθους περίπου 130 nm, όπου η πακλιταξέλη είναι παρούσα σε μια μη-κρυσταλλική άμορφη κατάσταση. Μετά την ενδοφλέβια χορήγηση, τα νανοσωματίδια διαχωρίζονται ταχέως σε διαλυτά σύμπλοκα πακλιταξέλης συνδεδεμένη με αλβουμίνη μεγέθους περίπου 10 nm. Η αλβουμίνη είναι γνωστή ως μεσολαβητής ενδοθηλιακής διακυττάρωσης διαμέσου καβεοσωμάτων των συστατικών του πλάσματος και μελέτες in vitro επέδειξαν ότι η παρουσία αλβουμίνης ενισχύει τη μεταφορά της πακλιταξέλης μεταξύ των ενδοθηλιακών κυττάρων. Διατυπώνεται η υπόθεση ότι για αυτή την ενισχυμένη διαενδοθηλιακή μεταφορά διαμέσου καβεοσωμάτων μεσολαβεί ο υποδοχέας gp-60 της αλβουμίνης και ότι υπάρχει ενισχυμένη συσσώρευση πακλιταξέλης στην περιοχή του όγκου λόγω της Εκκρινόμενης Πρωτεΐνης Πλούσιας Οξεϊκά σε Κυστεΐνη που δεσμεύεται με τη αλβουμίνη (πρωτεΐνη SPARC).
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Καρκίνος του μαστού Διατίθενται δεδομένα από 106 ασθενείς που προέκυψαν από δύο ανοιχτές μελέτες μονού σκέλους και από 454 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία τυχαιοποιημένης συγκριτικής μελέτης Φάσης ΙΙΙ, για να υποστηρίξουν τη χρήση των νανοσωματιδίων ανθρώπινης αλβουμίνης ορού-πακλιταξέλης στο μεταστατικό καρκίνο του μαστού.
Ανοιχτές μελέτες μονού σκέλους Σε μία μελέτη, τα νανοσωματίδια ανθρώπινης αλβουμίνης ορού-πακλιταξέλης χορηγήθηκαν ως έγχυση διαρκείας 30 λεπτών σε δόση 175 mg/m2 σε 43 ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του μαστού. Η δεύτερη δοκιμή χρησιμοποίησε μια δόση των 300 mg/m2 σε έγχυση 30 λεπτών σε 63 ασθενείς. Οι κύκλοι θεραπείας χορηγήθηκαν σε διαστήματα 3 εβδομάδων. Τα ποσοστά απόκρισης σε όλους τους ασθενείς ήταν 39,5% και 47,6%, αντίστοιχα. Ο μέσος χρόνος εξέλιξης της νόσου ήταν 5,3 μήνες και 6,1 μήνες.
Τυχαιοποιημένη συγκριτική μελέτη Αυτή η πολυκεντρική δοκιμή συνέκρινε πακλιταξέλη σε διαλύτη 175 mg/m2 έναντι νανοσωματιδίων ανθρώπινης αλβουμίνης ορού-πακλιταξέλης 260 mg/m2 σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του μαστού. Οι ασθενείς έλαβαν θεραπεία κάθε 3 εβδομάδες. Το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης και η επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου ήταν στατιστικά σημαντικά υπέρ της πακλιταξέλης-αλβουμίνης.
Αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος Μια πολυκεντρική, πολυεθνική, τυχαιοποιημένη, ανοιχτή μελέτη συνέκρινε νανοσωματίδια ανθρώπινης αλβουμίνης ορού-πακλιταξέλης/γεμσιταβίνης έναντι μονοθεραπείας με γεμσιταβίνη ως θεραπεία πρώτης γραμμής σε ασθενείς με μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος. Τα νανοσωματίδια ανθρώπινης αλβουμίνης ορού-πακλιταξέλης χορηγήθηκαν σε δόση 125 mg/m2 ακολουθούμενη από γεμσιταβίνη 1.000 mg/m2 τις Ημέρες 1, 8 και 15 κάθε κύκλου 28 ημερών. Υπήρξε στατιστικά σημαντική βελτίωση στη συνολική επιβίωση (OS) και στην επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) για το συνδυασμό.
Μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα Μια πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, ανοιχτή μελέτη συνέκρινε νανοσωματίδια ανθρώπινης αλβουμίνης ορού-πακλιταξέλης σε συνδυασμό με καρβοπλατίνη έναντι πακλιταξέλης σε διαλύτη σε συνδυασμό με καρβοπλατίνη ως θεραπεία πρώτης γραμμής. Τα νανοσωματίδια ανθρώπινης αλβουμίνης ορού-πακλιταξέλης χορηγήθηκαν σε δόση 100 mg/m2 τις Ημέρες 1, 8 και 15 κάθε κύκλου 21 ημερών, με καρβοπλατίνη AUC = 6 mg-min/ml την Ημέρα 1. Το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης ήταν σημαντικά υψηλότερο για το σκέλος των νανοσωματιδίων ανθρώπινης αλβουμίνης ορού-πακλιταξέλης/καρβοπλατίνης. Δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά στην PFS και OS, αλλά πληρούνταν τα κριτήρια μη κατωτερότητας.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα σε παιδιατρικούς ασθενείς δεν έχουν τεκμηριωθεί (βλ. Δοσολογία). Μελέτη Φάσης 1/2 σε παιδιατρικούς ασθενείς με υποτροπιάζοντες ή ανθεκτικούς συμπαγείς όγκους έδειξε ότι τα νανοσωματίδια ανθρώπινης αλβουμίνης ορού-πακλιταξέλης ως μονοθεραπεία δεν έχει σημαντική κλινική δραστικότητα, ούτε όφελος επιβίωσης που να δικαιολογεί την περαιτέρω ανάπτυξη στον παιδιατρικό πληθυσμό.
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της συνολικής πακλιταξέλης μετά από εγχύσεις 30 και 180 λεπτών νανοσωματιδίων ανθρώπινης αλβουμίνης ορού-πακλιταξέλης σε επίπεδα δόσης από 80 έως 375 mg/m2 καθορίστηκαν στις κλινικές μελέτες. Η έκθεση στην πακλιταξέλη (AUC) αυξήθηκε γραμμικά από 2.653 έως 16.736 ng.hr/ml μετά από δόση από 80 έως 300 mg/m2. Σε μια μελέτη, η κάθαρση της πακλιταξέλης στο πλάσμα με τα νανοσωματίδια ανθρώπινης αλβουμίνης ορού-πακλιταξέλης ήταν μεγαλύτερη (43%) απ’ ό,τι μετά από έγχυση πακλιταξέλης σε διαλύτη και ο όγκος κατανομής ήταν επίσης μεγαλύτερος (53%). Δεν υπήρχαν διαφορές στους τελικούς χρόνους ημιζωής. Σε μια μελέτη επαναλαμβανόμενης δόσης με 12 ασθενείς, οι διακυμάνσεις μεταξύ των ασθενών στο AUC ήταν 19%. Δεν υπήρχε ένδειξη συσσώρευσης της πακλιταξέλης με πολλαπλά σχήματα θεραπείας.
Κατανομή
Μετά από χορήγηση νανοσωματιδίων ανθρώπινης αλβουμίνης ορού-πακλιταξέλης, η πακλιταξέλη κατανέμεται ομοιόμορφα μέσα στα κύτταρα του αίματος και το πλάσμα και δεσμεύεται σε μεγάλο βαθμό με τις πρωτεΐνες του πλάσματος (94%). Το κλάσμα ελεύθερης πακλιταξέλης ήταν σημαντικά ψηλότερο με τα νανοσωματίδια ανθρώπινης αλβουμίνης ορού-πακλιταξέλης (6,2%) σε σύγκριση με την πακλιταξέλη με διαλύτη (2,3%). Με βάση μια φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού, ο ολικός όγκος κατανομής είναι περίπου 1.741 L. Ο μεγάλος όγκος κατανομής υποδηλώνει εκτεταμένη εξωαγγειακή κατανομή και/ή πρόσδεση της πακλιταξέλης στους ιστούς.
Βιομετασχηματισμός και αποβολή
Μελέτες in vitro έδειξαν ότι η πακλιταξέλη μεταβολίζεται κυρίως σε 6α-υδροξυπακλιταξέλη και σε δύο ήσσονες μεταβολίτες, 3’-p-υδροξυπακλιταξέλη και 6α-3’-p-διυδροξυπακλιταξέλη. Ο σχηματισμός αυτών των υδροξυλιωμένων μεταβολιτών καταλύεται από τα CYP2C8, CYP3A4, και αμφότερα τα ισοένζυμα CYP2C8 και CYP3A4, αντίστοιχα. Σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του μαστού, μετά από έγχυση 260 mg/m2, η μέση τιμή της συνολικής απέκκρισης αναλλοίωτης δραστικής ουσίας στα ούρα ήταν ίση με το 4% της συνολικής δόσης, υποδεικνύοντας εκτεταμένη μη νεφρική κάθαρση. Η πακλιταξέλη απομακρύνεται κυρίως μέσω ηπατικού μεταβολισμού και χολικής απέκκρισης. Στο εύρος της κλινικής δόσης των 80 έως 300 mg/m2, η μέση κάθαρση της πακλιταξέλης στο πλάσμα κυμαίνεται από 13 έως 30 L/h/m2 και η μέση τελική ημιζωή κυμαίνεται από 13 έως 27 ώρες.
Ηπατική δυσλειτουργία
Η ήπια ηπατική δυσλειτουργία (συνολική χολερυθρίνη > 1 έως ≤ 1,5 x ULN) δεν έχει κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική της πακλιταξέλης. Ασθενείς με μέτρια (συνολική χολερυθρίνη > 1,5 έως ≤ 3 x ULN) ή σοβαρή (συνολική χολερυθρίνη > 3 έως ≤ 5 x ULN) ηπατική δυσλειτουργία παρουσιάζουν μείωση 22% έως 26% στο μέγιστο ρυθμό αποβολής της πακλιταξέλης και αύξηση περίπου 20% στη μέση AUC της πακλιταξέλης. Η ηπατική δυσλειτουργία δεν έχει καμία επίδραση στη μέση Cmax της πακλιταξέλης. Η αποβολή της πακλιταξέλης δείχνει αντίστροφη συσχέτιση με τη συνολική χολερυθρίνη και θετική συσχέτιση με τη αλβουμίνη του ορού. Δεν διατίθενται φαρμακοκινητικά δεδομένα για ασθενείς με συνολική χολερυθρίνη > 5 x ULN ή για ασθενείς με μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος (βλ. Δοσολογία).
Νεφρική δυσλειτουργία
Η ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης ≥ 30 έως < 90 ml/min) δεν έχει κλινικά σημαντική επίδραση στο μέγιστο ρυθμό αποβολής και τη συστηματική έκθεση (AUC και Cmax) της πακλιταξέλης. Τα φαρμακοκινητικά δεδομένα είναι ανεπαρκή για ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία και δεν διατίθενται για ασθενείς με νεφροπάθεια τελικού σταδίου.
Ηλικιωμένοι
Η ηλικία δεν επηρεάζει σημαντικά το μέγιστο ρυθμό αποβολής και τη συστηματική έκθεση (AUC και Cmax) της πακλιταξέλης. Φαρμακοκινητικά/φαρμακοδυναμικά μοντέλα υποδηλώνουν ότι οι ασθενείς ηλικίας ≥ 65 ετών μπορεί να είναι πιο επιρρεπείς στην ανάπτυξη ουδετεροπενίας εντός του πρώτου κύκλου θεραπείας.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η φαρμακοκινητική της πακλιταξέλης προσδιορίστηκε σε παιδιατρικούς ασθενείς. Η έκθεση στην πακλιταξέλη αυξήθηκε με την υψηλότερη δοσολογία και η εβδομαδιαία έκθεση στο φάρμακο ήταν υψηλότερη απ’ ό,τι σε ενήλικες ασθενείς. Στη μέγιστη ανεκτή δόση (MTD) των 240 mg/m2, η μέση κάθαρση ήταν 19,1 L/h και ο μέσος τελικός χρόνος ημιζωής ήταν 13,5 ώρες.
Άλλοι ενδογενείς παράγοντες
Το φύλο, η φυλή και ο τύπος των συμπαγών όγκων δεν έχουν κλινικά σημαντική επίδραση στη συστηματική έκθεση (AUC και Cmax) της πακλιταξέλης. Ασθενείς βάρους 50 kg είχαν περίπου 25% χαμηλότερη AUC πακλιταξέλης από εκείνους με βάρος 75 kg. Η κλινική σημασία αυτού του ευρήματος είναι ασαφής.
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, φυτικά αλκαλοειδή και άλλα φυσικά προϊόντα, ταξάνες, κωδικός ATC: L01CD01 ### Μηχανισμός δράσης Η πακλιταξέλη είναι ένας παράγοντας αντι-μικροσωληνίσκων που προάγει τη συνάθροιση μικροσωληνίσκων…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Αιμοπετάλια | bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος | Συχνά | Κατά τη διάρκεια της θεραπείας |
| Ουδετερόφιλα | bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος | Συχνά | Κατά τη διάρκεια της θεραπείας |
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Σημεία και συμπτώματα πνευμονίτιδας | pulmonologyΑναπνευστική λειτουργία | Στενά | — |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
Περιγραφή
Κυκλοδεκάνιο που απομονώθηκε από τον φλοιό του είδους Taxus brevifolia (Εγγενές Αμερικανικό Έλατο). Σταθεροποιεί τους μικροσωληνίσκους στην πολυμερισμένη τους μορφή, οδηγώντας σε κυτταρικό θάνατο. [PubChem]
Το ABI-007 (Abraxane) είναι η τελευταία προσπάθεια βελτίωσης της πακλιταξέλης, μιας από τις κορυφαίες χημειοθεραπευτικές θεραπείες. Και τα δύο φάρμακα περιέχουν την ίδια δραστική ουσία, αλλά το Abraxane χορηγείται μέσω τεχνολογίας νανοσωματιδίων που συνδέεται με αλβουμίνη, μια φυσική πρωτεΐνη, αντί για τον τοξικό διαλύτη γνωστό ως Cremophor. Θεωρείται ότι η χορήγηση πακλιταξέλης με αυτήν την τεχνολογία θα προκαλέσει λιγότερες αντιδράσεις υπερευαισθησίας και ενδεχομένως θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη πρόσληψη του φαρμάκου από τους όγκους.
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
Ενδείξεις
Χρησιμοποιείται στη θεραπεία του σαρκώματος Kaposi και του καρκίνου του πνεύμονα, των ωοθηκών και του μαστού.
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
Φαρμακολογία
Η πακλιταξέλη είναι ένας ταξανικός αντινεοπλαστικός παράγοντας που ενδείκνυται ως πρώτη γραμμή και επακόλουθη θεραπεία για τη θεραπεία προχωρημένου καρκινώματος των ωοθηκών, καθώς και άλλων διαφόρων καρκίνων, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του μαστού. Η πακλιταξέλη είναι ένας νέος αντιμικροσωληνικός παράγοντας που προάγει τη συναρμολόγηση των μικροσωληνίσκων από διμερή σωληνίνης και σταθεροποιεί τους μικροσωληνίσκους αποτρέποντας την αποπολυμερισμό. Αυτή η σταθερότητα έχει ως αποτέλεσμα την αναστολή της φυσιολογικής δυναμικής αναδιοργάνωσης του δικτύου μικροσωληνίσκων που είναι απαραίτητη για τις ζωτικές κυτταρικές λειτουργίες κατά τη μεσόφαση και τη μίτωση. Επιπλέον, η πακλιταξέλη προκαλεί αφύσικες διατάξεις ή “δέσμες” μικροσωληνίσκων καθ’ όλη τη διάρκεια του κυτταρικού κύκλου και πολλαπλούς αστέρες μικροσωληνίσκων κατά τη διάρκεια της μίτωσης.
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
Μηχανισμός Δράσης
Η πακλιταξέλη παρεμβαίνει στην φυσιολογική λειτουργία της ανάπτυξης των μικροσωληνίσκων. Ενώ φάρμακα όπως η κολχικίνη προκαλούν αποπολυμερισμό των μικροσωληνίσκων in vivo, η πακλιταξέλη αναστέλλει τη λειτουργία τους έχοντας την αντίθετη επίδραση· υπερ-σταθεροποιεί τη δομή τους. Αυτό καταστρέφει την ικανότητα του κυττάρου να χρησιμοποιεί το κυτταροσκελετό του με ευέλικτο τρόπο. Συγκεκριμένα, η πακλιταξέλη δεσμεύεται στην β-υπομονάδα της σωληνίνης. Η σωληνίνη είναι το “δομικό στοιχείο” των μικροσωληνίσκων, και η πρόσδεση της πακλιταξέλης κλειδώνει αυτά τα δομικά στοιχεία στη θέση τους. Το προκύπτον σύμπλεγμα μικροσωληνίσκου/πακλιταξέλης δεν έχει την ικανότητα να αποσυναρμολογηθεί. Αυτό επηρεάζει δυσμενώς τη λειτουργία του κυττάρου, επειδή η βράχυνση και η επιμήκυνση των μικροσωληνίσκων (που ονομάζεται δυναμική αστάθεια) είναι απαραίτητες για τη λειτουργία τους ως οδός μεταφοράς για το κύτταρο. Τα χρωμοσώματα, για παράδειγμα, βασίζονται σε αυτήν την ιδιότητα των μικροσωληνίσκων κατά τη διάρκεια της μίτωσης. Περαιτέρω έρευνες έχουν δείξει ότι η πακλιταξέλη προκαλεί προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο (απόπτωση) στα καρκινικά κύτταρα, δεσμεύοντας μια πρωτεΐνη που σταματά την απόπτωση, την Bcl-2 (B-cell leukemia 2), και έτσι αναστέλλει τη λειτουργία της.
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
Απορρόφηση
Ενδοφλέβια χορήγηση.
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Μέση τιμή κατανομής 0,34 ώρες και μέση τιμή αποβολής 5,8 ώρες.
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
Πρωτεϊνική Σύνδεση
89%-98%
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
Οδός Αποβολής
Σε 5 ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε δόση 225 ή 250 mg/m² ραδιοσημασμένης πακλιταξέλης ως έγχυση 3 ωρών, χορηγήθηκε μέση τιμή 71% της ραδιενέργειας στα κόπρανα εντός 120 ωρών και 14% ανακτήθηκε στα ούρα.
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
Όγκος Κατανομής
- 227 έως 688 L/m²
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
Κάθαρση
- 21.7 L/h/m² [Δόση 135 mg/m², διάρκεια έγχυσης 24 ώρες]
- 23.8 L/h/m² [Δόση 175 mg/m², διάρκεια έγχυσης 24 ώρες]
- 7 L/h/m² [Δόση 135 mg/m², διάρκεια έγχυσης 3 ώρες]
- 12.2 L/h/m² [Δόση 175 mg/m², διάρκεια έγχυσης 3 ώρες]
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
Τοξικότητα
Αρουραίος (ipr) LD50=32530 µg/kg. Συμπτώματα υπερδοσολογίας περιλαμβάνουν μυελοκαταστολή, περιφερική νευροτοξικότητα και στοματίτιδα. Υπερδοσολογίες σε παιδιατρικούς ασθενείς μπορεί να σχετίζονται με οξεία τοξικότητα αιθανόλης.
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η πακλιταξέλη είναι ένας ταξοειδής αντινεοπλαστικός παράγοντας που ενδείκνυται ως θεραπεία πρώτης και επόμενης γραμμής για τη θεραπεία προχωρημένου καρκινώματος των ωοθηκών, και διαφόρων άλλων καρκίνων, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του μαστού. Η πακλιταξέλη είναι ένας νέος αντιμικροσωληνιακός παράγοντας που προάγει τη συναρμολόγηση των μικροσωληνίων από διμερή σωληνίνης και σταθεροποιεί τα μικροσωληνίδια, εμποδίζοντας την αποπολυμερισμό τους. Αυτή η σταθερότητα οδηγεί στην αναστολή της φυσιολογικής δυναμικής αναδιοργάνωσης του δικτύου μικροσωληνίων που είναι απαραίτητη για ζωτικές κυτταρικές λειτουργίες κατά τη μεσοφάση και τη μίτωση. Επιπλέον, η πακλιταξέλη προκαλεί μη φυσιολογικές διατάξεις ή “δέσμες” μικροσωληνίων καθ’ όλη τη διάρκεια του κυτταρικού κύκλου και πολλαπλούς αστεροειδείς σχηματισμούς μικροσωληνίων κατά τη μίτωση.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η πακλιταξέλη παρεμβαίνει στην κανονική λειτουργία της ανάπτυξης των μικροσωληνίων. Ενώ φάρμακα όπως η κολχικίνη προκαλούν την αποπολυμερισμό των μικροσωληνίων in vivo, η πακλιταξέλη αναστέλλει τη λειτουργία τους προκαλώντας την αντίθετη επίδραση· υπερ-σταθεροποιεί τη δομή τους. Αυτό καταστρέφει την ικανότητα του κυττάρου να χρησιμοποιεί το κυτταρικό του σκελετό με ευέλικτο τρόπο. Συγκεκριμένα, η πακλιταξέλη συνδέεται με την β-υπομονάδα της σωληνίνης. Η σωληνίνη είναι το “δομικό στοιχείο” των μικροσωληνίων, και η σύνδεση της πακλιταξέλης κλειδώνει αυτά τα δομικά στοιχεία στη θέση τους. Το προκύπτον σύμπλεγμα μικροσωληνίων/πακλιταξέλης δεν έχει την ικανότητα να αποσυναρμολογηθεί. Αυτό επηρεάζει δυσμενώς τη λειτουργία του κυττάρου, επειδή η βράχυνση και η επιμήκυνση των μικροσωληνίων (που ονομάζεται δυναμική αστάθεια) είναι απαραίτητες για τη λειτουργία τους ως οδικός άξονας μεταφοράς για το κύτταρο. Τα χρωμοσώματα, για παράδειγμα, βασίζονται σε αυτή την ιδιότητα των μικροσωληνίων κατά τη μίτωση. Περαιτέρω έρευνα έχει δείξει ότι η πακλιταξέλη προκαλεί προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο (απόπτωση) στα καρκινικά κύτταρα συνδεόμενη με μια πρωτεΐνη που σταματά την απόπτωση, την Bcl-2 (B-cell leukemia 2), αναστέλλοντας έτσι τη λειτουργία της.
Ενδείξεις υποδηλώνουν ότι η πακλιταξέλη μπορεί επίσης να προκαλέσει κυτταρικό θάνατο μέσω πρόκλησης απόπτωσης. Επιπλέον, η πακλιταξέλη και η δοσεταξέλη ενισχύουν τις επιδράσεις της ιονίζουσας ακτινοβολίας, πιθανώς κλειδώνοντας τα κύτταρα στη φάση G2, τη φάση του κυτταρικού κύκλου στην οποία τα κύτταρα είναι πιο ευαίσθητα στην ακτινοβολία.
Η πακλιταξέλη είναι ένας αντιμικροσωληνιακός αντινεοπλαστικός παράγοντας. Σε αντίθεση με άλλους κοινούς αντιμικροσωληνιακούς παράγοντες (π.χ., αλκαλοειδή vinca, κολχικίνη, ποδοφυλλοτοξίνη), οι οποίοι αναστέλλουν τη συναρμολόγηση των μικροσωληνίων, η πακλιταξέλη και η δοσεταξέλη (ένα ημισυνθετικό ταξοειδές) προάγουν τη συναρμολόγηση των μικροσωληνίων. Τα μικροσωληνίδια είναι οργανίδια που υπάρχουν σε κατάσταση δυναμικής ισορροπίας με τα συστατικά τους, τα διμερή σωληνίνης. Αποτελούν ουσιαστικό μέρος του μιτωτικού ατράκτου και εμπλέκονται επίσης στη διατήρηση του σχήματος και της κινητικότητας του κυττάρου, καθώς και στη μεταφορά μεταξύ οργανιδίων εντός του κυττάρου. Συνδεόμενη με αναστρέψιμο, εξαρτώμενο από τη συγκέντρωση τρόπο με την β-υπομονάδα της σωληνίνης στο Ν-τερματικό πεδίο, η πακλιταξέλη ενισχύει την πολυμερισμό της σωληνίνης, της πρωτεϊνικής υπομονάδας των μικροσωληνίων του ατράκτου, ακόμη και απουσία παραγόντων που κανονικά απαιτούνται για τη συναρμολόγηση των μικροσωληνίων (π.χ., γουανοσίνη τριφωσφορική [GTP]), και προκαλεί τον σχηματισμό σταθερών, μη λειτουργικών μικροσωληνίων. Η πακλιταξέλη προάγει τη σταθερότητα των μικροσωληνίων ακόμη και υπό συνθήκες που συνήθως προκαλούν αποπολυμερισμό in vitro (π.χ., ψυχρή θερμοκρασία, προσθήκη ασβεστίου, παρουσία αντιμιτωτικών φαρμάκων). Ενώ ο ακριβής μηχανισμός δράσης του φαρμάκου δεν είναι πλήρως κατανοητός, η πακλιταξέλη διαταράσσει τη δυναμική ισορροπία εντός του συστήματος των μικροσωληνίων και κλειδώνει τα κύτταρα στην όψιμη φάση G2 και τη φάση M του κυτταρικού κύκλου, αναστέλλοντας την κυτταρική αναπαραγωγή.
… Η Taxol προκαλεί πολυμερισμό της σωληνίνης και σχηματίζει εξαιρετικά σταθερά και μη λειτουργικά μικροσωληνίδια. Η Taxol έχει επιδείξει ευρεία δραστηριότητα σε προκλινικές μελέτες screening, και αντιαντιανεοπλαστική δραστηριότητα έχει παρατηρηθεί σε διάφορους κλασικά ανθεκτικούς όγκους. Αυτοί οι όγκοι περιλαμβάνουν καρκίνωμα ωοθηκών ανθεκτικό στην σισπλατίνη σε μελέτες φάσης ΙΙ και μελάνωμα και καρκίνωμα πνεύμονα μη μικροκυτταρικού σε μελέτες φάσης Ι.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Φαρμακοκινητική (Κοινός Paclitaxel):
- Χορήγηση 24-ωρης έγχυσης 135 mg/m²: Μέγιστη πλασματική συγκέντρωση (Cmax) 195 ng/mL, AUC 6300 ng•h/mL.
- Χορήγηση 225 ή 250 mg/m² (ραδιοσημασμένο) ως 3-ωρη έγχυση: Μέση απέκκριση 71% της ραδιενέργειας στα κόπρανα εντός 120 ωρών, 14% στα ούρα.
- Φαινόμενος όγκος κατανομής σε σταθερή κατάσταση (24-ωρη έγχυση): 227 έως 688 L/m².
- Κάθαρση (24-ωρη έγχυση):
- 135 mg/m²: 21.7 L/h/m²
- 175 mg/m²: 23.8 L/h/m²
- Κάθαρση (3-ωρη έγχυση):
- 135 mg/m²: 7 L/h/m²
- 175 mg/m²: 12.2 L/h/m²
Φαρμακοκινητική (Albumin-bound Paclitaxel):
- Χορήγηση 80-375 mg/m² (30-λεπτη ή 3-ωρη IV έγχυση):
- Όγκος κατανομής (μέσος όρος): 632 L/m².
- Αυξημένος όγκος κατανομής (53%) σε σύγκριση με συμβατική πακλιταξέλη (175 mg/m² επί 3-ώρη IV έγχυση).
- Η αύξηση της δόσης (80-375 mg/m²) συσχετίστηκε με αναλογική αύξηση της AUC.
- Η διάρκεια της έγχυσης δεν επηρέασε τη φαρμακοκινητική κατανομή.
- Μέγιστη πλασματική συγκέντρωση (260 mg/m², 30-λεπτη ή 3-ωρη IV έγχυση): 18,741 ng/mL.
Γενικές Παρατηρήσεις:
- Η πακλιταξέλη κατανέμεται ευρέως σε σωματικά υγρά και ιστούς.
- Έχει μεγάλο όγκο κατανομής, επηρεαζόμενο από τη δόση και τη διάρκεια της έγχυσης.
- Δεν φαίνεται να διεισδύει εύκολα στο ΚΝΣ, αλλά έχει ανιχνευθεί σε ασκιτικό υγρό.
- Σε θηλάζουσες αρουραίους, οι συγκεντρώσεις στο γάλα ήταν υψηλότερες από το πλάσμα.
- Οι μέγιστες πλασματικές συγκεντρώσεις και η AUC παρουσιάζουν σημαντική διακύμανση μεταξύ των ατόμων.
- Οι πλασματικές συγκεντρώσεις αυξάνονται κατά τη συνεχή IV χορήγηση και μειώνονται αμέσως μετά την ολοκλήρωση της έγχυσης.
- Η αύξηση της δόσης μπορεί να οδηγήσει σε δυσανάλογα μεγαλύτερη αύξηση της Cmax και της AUC.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για το TAXOL (8 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα καταγραφής HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
- 89%-98% συνδέεται με πρωτεΐνες του πλάσματος.
- Η παρουσία σιμετιδίνης, ρανιτιδίνης, δεξαμεθαζόνης ή διφαινυδραμίνης δεν επηρέασε τη σύνδεση της πακλιταξέλης με τις πρωτεΐνες.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
- Ηπατικός. Μελέτες in vitro με μικροσωμάτια ήπατος ανθρώπου και ιστοτομές έδειξαν ότι η πακλιταξέλη μεταβολιζόταν κυρίως σε 6α-υδροξυ-πακλιταξέλη από το ισοένζυμο CYP2C8 του κυτοχρώματος P450· και σε δύο δευτερεύοντες μεταβολίτες, 3’-p-υδροξυ-πακλιταξέλη και 6α,3’-p-διυδροξυ-πακλιταξέλη, από το CYP3A4.
Η πακλιταξέλη μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ. Ο μεταβολισμός της πακλιταξέλης στον κύριο μεταβολίτη της, την 6α-υδροξυ-πακλιταξέλη, μεσολαβείται από το ισοένζυμο CYP2C8 του κυτοχρώματος P-450, ενώ ο μεταβολισμός σε 2 από τους δευτερεύοντες μεταβολίτες της, την 3’-p-υδροξυ-πακλιταξέλη και την 6α,3’-p-διυδροξυ-πακλιταξέλη, καταλύεται από το CYP3A4.
Η απέκκριση μη ραδιοενεργού ταξόλης στη χολή και τα ούρα διερευνήθηκε σε αρουραίους μετά από χορήγηση ενδοφλεβίως (10 mg/kg). Όπως και στους ανθρώπους, δεν ανιχνεύθηκαν μεταβολίτες της ταξόλης με HPLC στα ούρα αρουραίων, και μόνο το 10% της χορηγούμενης ταξόλης ανακτήθηκε στα ούρα εντός 24 ωρών. Αντίθετα, το 11,5% και το 29% της χορηγούμενης ταξόλης ανακτήθηκαν στη χολή αρουραίων ως αμετάβλητη ταξόλη και μεταβολίτες, αντίστοιχα. Μεταξύ των εννέα μεταβολιτών ταξόλης που ανιχνεύθηκαν με HPLC, η πλευρική αλυσίδα στο C13, η οποία απαιτείται για τη φαρμακολογική δράση, είχε αφαιρεθεί μόνο σε έναν δευτερεύοντα μεταβολίτη, την βακατίνη ΙΙΙ. Οι χημικές δομές των δύο κύριων υδροξυλιωμένων μεταβολιτών προσδιορίστηκαν με φασματοσκοπία MS (ταχεία ατομική βομβαρδισμός και εκρόφηση χημικής ιοντοποίησης) και 1H NMR. Ο ένας ήταν ένα παράγωγο ταξόλης υδροξυλιωμένο στο φαινυλικό δακτύλιο στη θέση C3 της πλευρικής αλυσίδας στο C13, ενώ ο άλλος αντιστοιχούσε σε ένα παράγωγο ταξόλης υδροξυλιωμένο στη m-θέση στο βενζοϊκό εστέρα της πλευρικής αλυσίδας στο C2. Παρόλο που αυτοί οι δύο κύριοι μεταβολίτες ταξόλης ήταν τόσο δραστικοί όσο η ταξόλη στην πρόληψη της αποπολυμερισμού μικροσωληνίων υπό ψύξη, ήταν, αντίστοιχα, 9 και 39 φορές λιγότερο κυτταροτοξικοί από την ταξόλη στην in vitro ανάπτυξη λευχαιμίας L1210. Αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν για πρώτη φορά ότι υπάρχει σημαντικός ηπατικός μεταβολισμός της ταξόλης.
Για να διερευνηθεί πώς οι υποκαταστάτες του ταξανίου στη θέση C3’ επηρεάζουν τον μεταβολισμό του… συγκρίθηκε ο μεταβολισμός της κεφαλομαννίνης και της πακλιταξέλης, ένα ζεύγος αναλόγων που διαφέρουν ελαφρώς στη θέση C3’ /συγκρίθηκε/. Μετά την επώαση της κεφαλομαννίνης με μικροσωμάτια ήπατος ανθρώπου σε σύστημα που παράγει NADPH, ανιχνεύθηκαν δύο μονοϋδροξυλιωμένοι μεταβολίτες (M1 και M2) με χρωματογραφία υγρού/φασματομετρία μάζας tandem. Προτάθηκαν οι θέσεις C4’’ (M1) και C6α (M2) ως πιθανές θέσεις υδροξυλίωσης, και η δομή του M1 επιβεβαιώθηκε με 1H NMR. Μελέτες χημικής αναστολής και αναλύσεις με ανασυνδυασμένα κυτοχρώματα P450 (P450s) ανθρώπου έδειξαν ότι η 4’’-υδροξυ-κεφαλομαννίνη παράγεται κυρίως από το CYP3A4 και η 6α-υδροξυ-κεφαλομαννίνη από το CYP2C8. Ο συνολικός ρυθμός βιομετασχηματισμού μεταξύ πακλιταξέλης και κεφαλομαννίνης διέφερε ελαφρώς (184 έναντι 145 pmol/min/mg), αλλά η μέση αναλογία μεταβολιτών που υδροξυλιώνονται στην πλευρική αλυσίδα C13 προς C6α για την πακλιταξέλη και την κεφαλομαννίνη διέφερε σημαντικά (15:85 έναντι 64:36) σε πέντε δείγματα ήπατος ανθρώπου. Σε σύγκριση με την πακλιταξέλη, η κύρια θέση υδροξυλίωσης μεταφέρθηκε από το C6α στο C4’’, και η κύρια μεταβολίζουσα P450 άλλαξε από το CYP2C8 στο CYP3A4 για την κεφαλομαννίνη. Στο σύστημα επώασης με μικροσωμάτια ήπατος αρουραίου ή χοίρου, ανιχνεύθηκε μόνο η 4’’-υδροξυ-κεφαλομαννίνη, και ο σχηματισμός της αναστέλλετο από αναστολείς του CYP3A. Η μοριακή σύνδεση με AutoDock υποδηλώνει ότι η κεφαλομαννίνη υιοθέτησε έναν προσανατολισμό υπέρ της 4’’-υδροξυλίωσης, ενώ η πακλιταξέλη υιοθέτησε έναν προσανατολισμό υπέρ της 3’-p-υδροξυλίωσης. Κινητικές μελέτες έδειξαν ότι το CYP3A4 καταλύει την κεφαλομαννίνη πιο αποτελεσματικά από την πακλιταξέλη λόγω αυξημένης Vmax. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι μια σχετικά μικρή τροποποίηση του ταξανίου στη θέση C3’ έχει σημαντική συνέπεια στο μεταβολισμό.
Ηπατικό. Μελέτες in vitro με μικροσωμάτια ήπατος ανθρώπου και ιστοτομές έδειξαν ότι η πακλιταξέλη μεταβολιζόταν κυρίως σε 6α-υδροξυ-πακλιταξέλη από το ισοένζυμο CYP2C8 του κυτοχρώματος P450· και σε δύο δευτερεύοντες μεταβολίτες, 3’-p-υδροξυ-πακλιταξέλη και 6α,3’-p-διυδροξυ-πακλιταξέλη, από το CYP3A4. Οδός Απέκκρισης: Σε 5 ασθενείς που έλαβαν δόση 225 ή 250 mg/m² ραδιοσημασμένης πακλιταξέλης ως 3-ωρη έγχυση, μέσος όρος 71% της ραδιενέργειας απεκκρίθηκε στα κόπρανα σε 120 ώρες, και 14% ανακτήθηκε στα ούρα.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
- Όταν χορηγείται 24-ωρη έγχυση 135 mg/m²: Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής είναι 52.7 ώρες.
- Μετά από 1 και 6-ωρες εγχύσεις (15-275 mg/m²): 5.3-17.4 ώρες.
- Μετά από IV έγχυση (6-24 ώρες) σε ενήλικες:
- Μέσος χρόνος ημίσειας ζωής κατανομής: 0.34 ώρες
- Μέσος χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής: 5.8 ώρες
- Μετά από 3-ωρη IV έγχυση (175 mg/m²):
- Χρόνος ημίσειας ζωής κατανομής: 0.27 ώρες
- Χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής: 2.33 ώρες
- Albumin-bound Paclitaxel (30-λεπτη ή 3-ωρη IV έγχυση):
- Τερματικός χρόνος ημίσειας ζωής: περίπου 27 ώρες.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογίας
- Παράγοντες που προέρχονται από ανώτερα φυτά με αποδεδειγμένη κυτταροστατική ή αντινεοπλασματική δράση.
- Παράγοντες που αλληλεπιδρούν με τη ΣΩΛΗΝΙΝΗ για να αναστείλουν ή να προάγουν την πολυμερισμό των ΜΙΚΡΟΣΩΛΗΝΙΩΝ.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA Φαρμακολογίας
- P88XT4IS4D
- PACLITAXEL
- Φυσιολογικές Επιπτώσεις [PE] - Αναστολή Μικροσωληνίων
- Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κλάση [EPC] - Αναστολέας Μικροσωληνίων
Η πακλιταξέλη είναι Αναστολέας Μικροσωληνίων. Η φυσιολογική επίπτωση της πακλιταξέλης είναι μέσω της Αναστολής Μικροσωληνίων.
PACLITAXEL
Αναστολή Μικροσωληνίων [PE]· Αναστολέας Μικροσωληνίων [EPC]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Απέκκριση
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογίας
- Παράγοντες που προέρχονται από ανώτερα φυτά με αποδεδειγμένη κυτταροστατική ή αντινεοπλασματική δράση.
- Παράγοντες που αλληλεπιδρούν με τη ΣΩΛΗΝΙΝΗ για να αναστείλουν ή να προάγουν την πολυμερισμό των ΜΙΚΡΟΣΩΛΗΝΙΩΝ.