Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ A02BA02 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

RANITIDINE(Ρανιτιδίνη)

Ημίσεια ζωή

Ημίσεια ζωή

Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.

Κατά την πηγή: 2-3 ώρες (Ενήλικες), 1.7-2.2 ώρες (Παιδιά > 3 ετών), 3-4 ώρες (Ασθενείς > 50 ετών)

Άλλες πηγές αναφέρουν:
  • DrugBank: 2.8-3.1 ώρες
  • PubChem: 2,5-3 ώρες
3 ώρες ΠΧΠ (SPC)
Δέσμευση πρωτεϊνών

Δέσμευση πρωτεϊνών

Το ποσοστό του φαρμάκου που κυκλοφορεί δεσμευμένο σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δρα μόνο το ελεύθερο κλάσμα, γι' αυτό η υψηλή δέσμευση αυξάνει τον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων εκτόπισης.

15% DrugBank
Βιοδιαθεσιμότητα

Βιοδιαθεσιμότητα

Το ποσοστό της χορηγούμενης δόσης που φτάνει αναλλοίωτο στη συστηματική κυκλοφορία.

50% DrugBank
Απέκκριση

Απέκκριση

Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.

Νεφρά DrugBank
Καθαρίζει (~5×t½)

Καθαρίζει (~5×t½)

Φαρμακοκινητική εκτίμηση, όχι κλινικός κανόνας. Μετά από 5 ημιζωές έχει αποβληθεί πάνω από το 95% της ουσίας από το πλάσμα. Ο αριθμός προκύπτει αυτόματα από τη μεγαλύτερη ημιζωή που αναφέρει η πηγή — συχνά την τελική φάση αποβολής ή την κατανομή στους ιστούς — γι' αυτό μπορεί να δείχνει εβδομάδες ή μήνες. ΔΕΝ είναι το διάστημα διακοπής πριν από επέμβαση ή πριν από φάρμακο που αλληλεπιδρά: αυτό καθορίζεται από τη φαρμακοδυναμική (η ασπιρίνη δρα στα αιμοπετάλια αφού φύγει από το πλάσμα), τους ενεργούς μεταβολίτες, τις μορφές depot, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τον κίνδυνο της επέμβασης και τον λόγο της αγωγής. Ακολουθήστε την ΠΧΠ και το πρωτόκολλο της επέμβασης.

15 ώρες arrow_forward

Σκευάσματα και τιμές

Φόρτωση...
Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC
Κείμενο ενός σκευάσματος, όχι της δραστικής. Οι ενότητες προέρχονται από την ΠΧΠ του ZANTAC και καλύπτουν 46 από 71 συσκευασίες της δραστικής. Άλλες φαρμακοτεχνικές μορφές και οδοί χορήγησης μπορεί να έχουν διαφορετικές ενδείξεις, δοσολογία και προειδοποιήσεις — συμβουλευθείτε την ΠΧΠ του σκευάσματος που συνταγογραφείτε.
medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Χορήγηση:
δύο φορές την ημέρα, το βράδυ, κάθε 6-8 ώρες, 3 φορές την ημέρα, πρωί και βράδυ, 4 φορές την ημέρα
Δόση έναρξης:
150 mg δύο φορές την ημέρα
Τιτλοποίηση:
Στο σύνδρομο Zollinger-Ellison η δοσολογία μπορεί να αυξηθεί μέχρι και πάνω από 3g ημερησίως σε διηρημένες δόσεις. Για σοβαρή οισοφαγίτιδα η δόση αυξάνεται σε 150 mg 4 φορές την ημέρα.
  • Ενήλικες / Έφηβοι (12 ετών και άνω)
    Δόση150 mg δύο φορές την ημέρα
    Μέγ. δόση3 g ημερησίως (για Zollinger-Ellison)
    Από του στόματος: Για χρόνια επεισοδιακή δυσπεψία, γαστροδωδεκαδακτυλικό έλκος, έλκη από ΜΣΑΦ, οισοφαγίτιδα από ΓΟΠΝ, σύνδρομο Zollinger-Ellison, πρόληψη αιμορραγίας ελκών από stress, πρόληψη εισρόφησης γαστρικού περιεχομένου. Δοσολογίες συντήρησης αναφέρονται.
  • Έγκυες
    Δόση150 mg
    Από του στόματος: Με την έναρξη του τοκετού, και στη συνέχεια κάθε 6 ώρες αν απαιτηθεί γενική αναισθησία.
  • Παιδιά από 3 ετών έως 11 ετών και βάρους άνω των 30 kg
    Δόση4-8 mg/kg/ημέρα
    Μέγ. δόση300 mg ημερησίως (για πεπτικό έλκος), 600 mg (για ΓΟΠΝ)
    Από του στόματος: Για οξεία αντιμετώπιση πεπτικού έλκους (σε δύο διηρημένες δόσεις). Για γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (σε δύο διηρημένες δόσεις).
  • Ενήλικες
    Δόση50 mg
    Ενέσιμο: Ενδομυϊκώς, βραδέως ενδοφλεβίως ή με ενδοφλέβια έγχυση. Βραδεία ενδοφλέβια ένεση: 50 mg κάθε 6-8 ώρες. Ενδοφλέβια έγχυση: 25 mg/ώρα για 2 ώρες, κάθε 6-8 ώρες. Ενδομυϊκά: 50 mg κάθε 6-8 ώρες. Για πρόληψη αιμορραγίας ελκών από stress: 125-250 mcg/kg/ώρα συνεχή έγχυση. Για πρόληψη εισρόφησης γαστρικού περιεχομένου: 50 mg 45-60 λεπτά πριν τη γενική αναισθησία.
  • Παιδιά / Βρέφη (6 μηνών έως 11 ετών)
    Μέγ. δόση50 mg
    Ενέσιμο: Αργή ενδοφλέβια έγχυση μέχρι 50 mg κάθε 6-8 ώρες. Για οξεία αντιμετώπιση πεπτικού έλκους και ΓΟΠΝ: αρχική δόση 2,0 mg/kg ή 2,5 mg/kg (μέγιστη 50 mg) ως αργή IV έγχυση >10 λεπτά, ή διαλείπουσα έγχυση 1,5 mg/kg κάθε 6-8 ώρες, ή δόση εφόδου 0,45 mg/kg ακολουθούμενη από συνεχή έγχυση 0,15 mg/kg/hr. Για προφύλαξη έλκους από στρες: 1 mg/kg (μέγιστη 50 mg) κάθε 6-8 ώρες, ή συνεχή έγχυση 125-250 μικρογραμμάρια/kg/hr.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φόρτωση…
block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Υπερευαισθησία στη ρανιτιδίνη ή σε κάποιο από τα συστατικά του φαρμάκου.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φόρτωση…
warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Νάτριο
    προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς στους οποίους συνιστάται αυστηρός περιορισμός νατρίου (για αναβράζοντα δισκία)
    Χορηγείται με προσοχή.
  • Ασπαρτάμη
    αντένδειξη
    ΠληθυσμόςΆτομα που πάσχουν από φαινυλκετονουρία (για αναβράζοντα δισκία)
    Να μη χορηγείται.
  • Κακοήθεια
    προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με γαστρικό έλκος (μεσήλικες, ηλικιωμένοι, άτομα με πρόσφατη μεταβολή δυσπεπτικών συμπτωμάτων)
    Πρέπει να αποκλεισθεί πριν από την έναρξη θεραπείας με ρανιτιδίνη, καθώς η θεραπεία μπορεί να αποκρύψει συμπτώματα γαστρικού καρκινώματος.
  • Νεφρική ανεπάρκεια
    προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με νεφρική ανεπάρκεια
    Το δοσολογικό σχήμα πρέπει να ρυθμίζεται (βλ. Δοσολογία).
  • Οξείες πορφυρικές προσβολές
    προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό οξείας πορφυρίας
    Η χρήση της ρανιτιδίνης θα πρέπει να αποφεύγεται.
  • Λευκοπενία
    προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με λευκοπενία
    Χορηγείται με προσοχή. Απαιτείται συχνή παρακολούθηση των λευκών αιμοσφαιρίων σε περίπτωση χορήγησης.
  • Ηπατική ανεπάρκεια
    προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με ηπατική ανεπάρκεια
    Να χορηγείται με προσοχή και σε μειωμένη δόση.
  • Αυξημένος κίνδυνος ανεπιθύμητων ενεργειών
    προσοχή
    ΠληθυσμόςΗλικιωμένοι ή πάσχοντες από σοβαρά νοσήματα
    Συνιστάται μείωση της δόσης ανάλογα με την περίπτωση.
  • Συνδυασμός με Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ)
    προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν ΜΣΑΦ, ιδιαίτερα ηλικιωμένοι και άτομα με ιστορικό πεπτικού έλκους
    Συνιστάται τακτικός έλεγχος.
  • Απότομη διακοπή θεραπείας
    προσοχή
    Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος υποτροπών και επιπλοκών (διάτρηση, αιμορραγία) του έλκους.
  • Χορήγηση αντιόξινων
    προσοχή
    Όταν κρίνεται αναγκαία, να γίνεται στα ενδιάμεσα της χορήγησης του φαρμάκου.
  • Υπέρταση
    παρακολούθηση
    ΠληθυσμόςΥπερτασικοί ασθενείς
    Συνιστάται η παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης.
  • Βραδυκαρδία
    προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν ενέσιμο, ιδιαίτερα με παράγοντες που προδιαθέτουν σε διαταραχές της καρδιακής συχνότητας
    Να ακολουθείται ο συνιστώμενος στη δοσολογία ρυθμός χορήγησης για την αποφυγή βραδυκαρδίας που σχετίζεται με γρήγορη ενδοφλέβια χορήγηση.
  • Πνευμονία της κοινότητας
    προσοχή
    ΠληθυσμόςΗλικιωμένοι, άτομα με χρόνια πνευμονοπάθεια, διαβήτη, ή ανοσοκατασταλμένοι
    Ενδέχεται να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ανάπτυξης.
  • Αύξηση ηπατικών ενζύμων
    προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν ενδοφλέβια Η2-ανταγωνιστές σε δόσεις μεγαλύτερες των συνιστώμενων για περισσότερο από πέντε ημέρες
    Σχετίζεται με αύξηση των ηπατικών ενζύμων.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φόρτωση…
swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Κουμαρινικά αντιπηκτικά (π.χ. βαρφαρίνη)
    παρακολούθηση
    μεταβολή του χρόνου προθρομβίνης
    Σύστασησυνιστάται στενή παρακολούθηση της αύξησης ή της μείωσης του χρόνου προθρομβίνης
  • Προκαϊναμίδη και Ν-ακετυλοπροκαϊναμίδη
    προσοχή
    αύξηση των επιπέδων στο πλάσμα λόγω μειωμένης νεφρικής έκκρισης
  • αύξηση της απορρόφησης λόγω μεταβολής του γαστρικού pH
  • Κετοκοναζόλη, αταζαναβίρη, δελαβιριδίνη, γεφιτνίβη
    παρακολούθηση
    μείωση της απορρόφησης λόγω μεταβολής του γαστρικού pH
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φόρτωση…
sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αίμα
  • Λευκοπενία
  • Θρομβοκυτοπενία
  • Ακοκκιοκυτταραιμία
Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος
  • Πανκυτταροπενία (με υποπλασία ή απλασία του μυελού των οστών)
Ανοσοποιητικό
  • Αντίδραση υπερευαισθησίας
  • Αγγειοοίδημα
  • Αναφυλακτικό σοκ
Δέρμα
  • Κνίδωση
  • Δερματικό εξάνθημα
  • Πολύμορφο ερύθημα
  • Αλωπεκία
Γενικές
  • Πυρετός
Αναπνευστικό
  • Βρογχόσπασμος
Αγγειακές
  • Υπόταση
  • Αγγειίτιδα
Μυοσκελετικό
  • Πόνος στο θώρακα
  • Αρθραλγία
  • Μυαλγία
Ψυχιατρικές
  • Διανοητική σύγχυση
  • Κατάθλιψη
  • Παραισθήσεις
Νευρικό
  • Κεφαλαλγία
  • Ζάλη
  • Αναστρέψιμες ακούσιες κινητικές διαταραχές
Οφθαλμικές
  • Θόλωση όρασης
Καρδιά
  • Βραδυκαρδία
  • Ταχυκαρδία
  • Κολποκοιλιακός αποκλεισμός
Γαστρεντερικό
  • Οξεία παγκρεατίτιδα
  • Διάρροια
  • Κοιλιακό άλγος
  • Δυσκοιλιότητα
  • Ναυτία
Ήπαρ
  • Μεταβολές στις λειτουργικές δοκιμασίες του ήπατος
  • Ηπατίτιδα
  • Ίκτερος
Νεφρά/Ουροποιητικό
  • Οξεία διάμεση νεφρίτιδα
  • Αύξηση κρεατινίνης πλάσματος
Αναπαραγωγικό
  • Ανικανότητα
  • Συμπτώματα από τους μαστούς
  • Γυναικομαστία
  • Γαλακτόρροια
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Δυσκοιλιότητα
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Κοιλιακό άλγος
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Ναυτία
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Αντιδράσεις υπερευαισθησίας (κνίδωση, αγγειοοίδημα, πυρετός, βρογχόσπασμος, υπόταση, πόνος στο θώρακα)
    Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
    Σπάνιες
  • Αύξηση κρεατινίνης πλάσματος
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Σπάνιες
  • Δερματικό εξάνθημα
    Δέρμα
    Σπάνιες
  • Μεταβολές στις λειτουργικές δοκιμασίες του ήπατος
    Ήπαρ
    Σπάνιες
  • Ίκτερος
    Ήπαρ
    Πολύ σπάνιες
  • Αγγειίτιδα
    Αγγειακές
    Πολύ σπάνιες
  • Ακοκκιοκυτταραιμία
    Αίμα
    Πολύ σπάνιες
  • Αλωπεκία
    Δέρμα
    Πολύ σπάνιες
  • Αναστρέψιμες ακούσιες κινητικές διαταραχές
    Νευρικό
    Πολύ σπάνιες
  • Αναφυλακτικό σοκ
    Ανοσοποιητικό
    Πολύ σπάνιες
  • Ανικανότητα
    Αναπαραγωγικό
    Πολύ σπάνιες
  • Αρθραλγία
    Μυοσκελετικό
    Πολύ σπάνιες
  • Βραδυκαρδία
    Καρδιά
    Πολύ σπάνιες
  • Γαλακτόρροια
    Αναπαραγωγικό
    Πολύ σπάνιες
  • Γυναικομαστία
    Αναπαραγωγικό
    Πολύ σπάνιες
  • Διάρροια
    Γαστρεντερικό
    Πολύ σπάνιες
  • Διανοητική σύγχυση
    Ψυχιατρικές
    Πολύ σπάνιες
  • Ζάλη
    Νευρικό
    Πολύ σπάνιες
  • Ηπατίτιδα
    Ήπαρ
    Πολύ σπάνιες
  • Θρομβοκυτοπενία
    Αίμα
    Πολύ σπάνιες
  • Θόλωση όρασης
    Οφθαλμικές
    Πολύ σπάνιες
  • Κατάθλιψη
    Ψυχιατρικές
    Πολύ σπάνιες
  • Κεφαλαλγία
    Νευρικό
    Πολύ σπάνιες
  • Κολποκοιλιακός αποκλεισμός
    Καρδιά
    Πολύ σπάνιες
  • Λευκοπενία
    Αίμα
    Πολύ σπάνιες
  • Μυαλγία
    Μυοσκελετικό
    Πολύ σπάνιες
  • Οξεία διάμεση νεφρίτιδα
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Πολύ σπάνιες
  • Οξεία παγκρεατίτιδα
    Γαστρεντερικό
    Πολύ σπάνιες
  • Πανκυτταροπενία
    Αίμα
    Πολύ σπάνιες
  • Παραισθήσεις
    Ψυχιατρικές
    Πολύ σπάνιες
  • Πολύμορφο ερύθημα
    Δέρμα
    Πολύ σπάνιες
  • Συμπτώματα από τους μαστούς
    Αναπαραγωγικό
    Πολύ σπάνιες
  • Ταχυκαρδία
    Καρδιά
    Πολύ σπάνιες
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φόρτωση…
pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more
  • Γονιμότητα
    Άγνωστο
    Δεν υπάρχουν δεδομένα για τις επιδράσεις της ρανιτιδίνης στην ανθρώπινη γονιμότητα. Δεν υπήρξαν επιδράσεις στην ανδρική και γυναικεία γονιμότητα σε μελέτες σε ζώα (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
  • Κύηση
    Με προσοχή
    Η ρανιτιδίνη διαπερνά τον πλακούντα. Όπως όλα τα φάρμακα, η ρανιτιδίνη πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κυήσεως μόνο αν υπάρχει απόλυτη ανάγκη.
  • Γαλουχία
    Αποφεύγεται
    Η ρανιτιδίνη εκκρίνεται στο μητρικό γάλα και γι' αυτό δε συνιστάται η χορήγηση κατά την περίοδο της γαλουχίας.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φόρτωση…
biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοδυναμική

Η ρανιτιδίνη είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός Η2-ανταγωνιστής της ισταμίνης. Η δράση της επίσης είναι πολύ γρήγορη. Αναστέλλει την βασική και την μετά από διέγερση γαστρική έκκριση, μειώνοντας τον όγκο και την περιεκτικότητά της σε οξύ και πεψίνη. Η ρανιτιδίνη έχει σχετικά παρατεταμένη δράση, ώστε με ένα δισκίο των 150 mg να αναστέλλεται η γαστρική έκκριση τουλάχιστον για 12 ώρες.

Υπάρχουν κλινικά δεδομένα χρήσης της ρανιτιδίνης σε παιδιά για την πρόληψη του έλκους από στρες. Παρόλα αυτά δεν υπάρχει διαθέσιμη ισχυρή ένδειξη για την πρόληψη του έλκους από στρες. Η αντιμετώπιση αυτών των ασθενών βασίζεται στην παρατήρηση ότι το γαστρικό pH διατηρείται πάνω από 4 μετά τη χορήγηση ρανιτιδίνης. Η αξία αυτής της παρατήρησης στα παιδιά με έλκη από στρες μένει να τεκμηριωθεί.

description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φόρτωση…
Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση

Μετά από του στόματος χορήγηση 150 mg ρανιτιδίνης, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (300 έως 550 ng/mL) εμφανίσθηκαν μετά από 1-3 ώρες. Η επαναπορρόφηση του φαρμάκου που εκκρίθηκε στο έντερο έχει ως αποτέλεσμα δύο ξεχωριστές μέγιστες τιμές ή ένα πλατώ στη φάση απορρόφησης. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ρανιτιδίνης είναι 50-60% και οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα αυξάνονται ανάλογα με την αύξηση της δόσης έως τα 300 mg. Όταν χορηγούνται υψηλές δόσεις sucralfate (2 γραμμάρια) σε συνδυασμό με ρανιτιδίνη, η απορρόφηση της ρανιτιδίνης μπορεί να μειωθεί. Το αποτέλεσμα αυτό δεν παρατηρείται αν το sucralfate χορηγηθεί 2 ώρες μετά την χορήγηση της ρανιτιδίνης. Η απορρόφηση της ρανιτιδίνης μετά από ενδομυϊκή χορήγηση είναι γρήγορη και η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα επιτυγχάνεται σε 15 λεπτά.

Κατανομή

Η ρανιτιδίνη δεν συνδέεται εκτεταμένα με πρωτεΐνες του πλάσματος (15%), αλλά επιδεικνύει ένα μεγάλο όγκο κατανομής που ποικίλει από 96 έως 142 λίτρα.

Μεταβολισμός

Η ρανιτιδίνη μεταβολίζεται σε μικρές μόνο ποσότητες. Η αποβολή του φαρμάκου γίνεται κυρίως με σωληναριακή απέκκριση. Η ημιπερίοδος ζωής της αποβολής είναι περίπου 2-3 ώρες. Το κλάσμα της δόσης που ανακτάται είναι παρόμοιο μετά τη χορήγηση τόσο από το στόμα όσο και ενδοφλέβια και περιλαμβάνει 6% της δόσης από τα ούρα σαν Ν-οξείδιο, 2% σαν S-οξείδιο, 2% σαν απομεθυλιωμένη ρανιτιδίνη και το 1-2% σαν ανάλογο του φουροϊκού οξέος.

Αποβολή

Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα μειώνονται δι-εκθετικά, με τελική ημιπερίοδο ζωής 2-3 ώρες. Η κυριότερη οδός αποβολής είναι η νεφρική. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση 150 mg H-ρανιτιδίνης, ανακτήθηκε 98% της δόσης, περιλαμβανομένου 5% από τα κόπρανα και 93% από τα ούρα, από τα οποία 70% ήταν αμετάβλητο αρχικό φάρμακο. Μετά από του στόματος χορήγηση 150 mg H-ρανιτιδίνης, ανακτήθηκε 96% της δόσης, 26% από τα κόπρανα και 70% από τα ούρα, από τα οποία 35% ήταν αμετάβλητο αρχικό φάρμακο. Λιγότερο από 3% της δόσης εκκρίνεται από τη χολή. Η νεφρική κάθαρση είναι περίπου 500 mL/min, που υπερβαίνει σπειραματική διήθηση, υποδεικνύοντας καθαρή νεφρική σωληναριακή απέκκριση.

Ειδικοί πληθυσμοί ασθενών

  • Από του στόματος χορήγηση
    • Παιδιά (3 ετών και άνω) Περιορισμένα φαρμακοκινητικά δεδομένα δείχνουν ότι δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές στην ημίσεια ζωή (εύρος για παιδιά 3 ετών και άνω: 1,7 - 2,2 h) και την κάθαρση πλάσματος (εύρος για παιδιά 3 ετών και άνω: 9 - 22 ml/min/kg) μεταξύ παιδιών και υγιών ενηλίκων που λαμβάνουν ρανιτιδίνη από το στόμα όταν γίνει διόρθωση για το βάρος σώματος.
    • Ασθενείς ηλικίας άνω των 50 ετών Σε ασθενείς ηλικίας άνω των 50 ετών, η ημίσεια ζωή παρατείνεται (3-4 h) και η κάθαρση μειώνεται ανάλογα με την μείωση της νεφρικής λειτουργίας λόγω ηλικίας. Ωστόσο η συστηματική έκθεση και η συσσώρευση είναι 50% υψηλότερες. Η διαφορά αυτή υπερβαίνει τη δράση που έχει η μείωση της νεφρικής λειτουργίας και δείχνει αυξημένη βιοδιαθεσιμότητα σε ηλικιωμένους ασθενείς.
  • Ενέσιμο
    • Παιδιά (6 μηνών και άνω) Περιορισμένα φαρμακοκινητικά δεδομένα δείχνουν ότι δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές στην ημισεια ζωή (εύρος για παιδιά 3 ετών και άνω: 1,7 - 2,2 h) και την κάθαρση πλάσματος (εύρος για παιδιά 3 ετών και άνω: 9 - 22 ml/min/kg) μεταξύ παιδιών και υγιών ενηλίκων που λαμβάνουν ρανιτιδίνη ενδοφλέβια όταν γίνει διόρθωση για το βάρος σώματος. Τα φαρμακοκινητικά δεδομένα σε βρέφη είναι εξαιρετικά περιορισμένα αλλά φαίνεται να ευθυγραμμίζονται με αυτά των μεγαλύτερων παιδιών.
    • Νεογνά (κάτω του 1 μηνός) Περιορισμένα φαρμακοκινητικά δεδομένα από τελειόμηνα μωρά που έκαναν θεραπεία με Οξυγόνωση Εξωσωματικής Μεμβράνης (Extracorporeal Membrane Oxygenation - EMCO) υποδεικνύουν ότι η κάθαρση πλάσματος μετά από ενδοφλέβια χορήγηση μπορεί να μειωθεί (1.5-8.2 ml/min/kg) και ο χρόνος ημίσειας ζωής του φαρμάκου να αυξηθεί. Η κάθαρση της ρανιτιδίνης φάνηκε να σχετίζεται με τον εκτιμούμενο ρυθμό σπειραματικής διήθησης στα νεογνά.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φόρτωση…
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης Οι H2 ανταγωνιστές είναι ανταγωνιστές ισταμίνης στους H2 υποδοχείς των τοιχωματικών κυττάρων. Καταστέλλουν την κανονική έκκριση οξέος από τα τοιχωματικά κύτταρα και την έκκριση οξέος που προκαλείται από το γεύμα. Το επιτυγχάνουν μέσω…
Φαρμακοδυναμική
Η ρανιτιδίνη είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός Η2-ανταγωνιστής της ισταμίνης. Η δράση της επίσης είναι πολύ γρήγορη. Αναστέλλει την βασική και την μετά από διέγερση γαστρική έκκριση, μειώνοντας τον όγκο και την περιεκτικότητά της σε οξύ και πεψίνη. Η…
Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση Μετά από του στόματος χορήγηση 150 mg ρανιτιδίνης, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (300 έως 550 ng/mL) εμφανίσθηκαν μετά από 1-3 ώρες. Η επαναπορρόφηση του φαρμάκου που εκκρίθηκε στο έντερο έχει ως αποτέλεσμα δύο ξεχωριστές μέγιστες τιμές…

Μεταβολισμός
Μεταβολισμός Ο κύριος μεταβολίτης στα ούρα είναι το N-οξείδιο, το οποίο αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 4% της δόσης. Άλλοι μεταβολίτες της ρανιτιδίνης περιλαμβάνουν το S-οξείδιο (1%) και την δεσμεθυλ-ρανιτιδίνη (1%). Τα κόπρανα περιέχουν το υπόλοιπο της…
Απέκκριση
Νεφρά

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available
science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος Σύστημα Συχνότητα Προϋπόθεση
Λευκά αιμοσφαίρια (WBC) bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος συχνή Λευκοπενία
stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος Σύστημα Συχνότητα Προϋπόθεση
Αρτηριακή πίεση monitor_heartΑρτηριακή πίεση & ζωτικά σημεία — Υπερτασικοί ασθενείς
Κλινική παρακολούθηση (επιπλοκές έλκους) stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) τακτικός Λήψη ΜΣΑΦ με ρανιτιδίνη, ηλικιωμένοι και ιστορικό πεπτικού έλκους
checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

DrugBank

Description

expand_more
Περιγραφή Μη-ιμιδαζολικό αναστολέας των υποδοχέων ισταμίνης που μεσολαβούν τη γαστρική έκκριση (υποδοχείς H2). Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία γαστρεντερικών ελκών.
DrugBank

Indication

expand_more
Ενδείξεις Χρησιμοποιείται στη θεραπεία της πεπτικής νόσου (PUD), δυσπεψίας, προφύλαξης ελκών από στρες και γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης (GERD).
DrugBank

Pharmacology

expand_more
Φαρμακολογία Η ρανιτιδίνη είναι ανταγωνιστής των H2-ιστομινεργικών υποδοχέων, παρόμοιος με τη σιμετιδίνη και τη φαμοτιδίνη. Ένας ανταγωνιστής των H2-υποδοχέων, συχνά συντομογραφούμενος ως H2 ανταγωνιστής, είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για να μπλοκάρει τη δράση της ισταμίνης στα β-κύτταρα του στομάχου, μειώνοντας την παραγωγή οξέος από αυτά τα κύτταρα. Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της δυσπεψίας, ωστόσο η χρήση τους έχει μειωθεί από την εμφάνιση των πιο αποτελεσματικών αναστολέων αντλίας πρωτονίων. Όπως οι H1-αντιισταμινικοί, οι H2 ανταγωνιστές είναι αντίστροφοι αγωνιστές και όχι αληθινοί ανταγωνιστές υποδοχέων.
DrugBank

Mechanism of action

expand_more
Μηχανισμός Δράσης Οι H2 ανταγωνιστές είναι ανταγωνιστές ισταμίνης στους H2 υποδοχείς των τοιχωματικών κυττάρων. Καταστέλλουν την κανονική έκκριση οξέος από τα τοιχωματικά κύτταρα και την έκκριση οξέος που προκαλείται από το γεύμα. Το επιτυγχάνουν μέσω δύο μηχανισμών: η ισταμίνη που απελευθερώνεται από τα κύτταρα ECL στο στομάχι εμποδίζεται από τη σύνδεση στους H2 υποδοχείς των τοιχωματικών κυττάρων που διεγείρουν την έκκριση οξέος, και άλλες ουσίες που προάγουν την έκκριση οξέος (όπως η γαστρίνη και η ακετυλοχολίνη) έχουν μειωμένη επίδραση στα τοιχωματικά κύτταρα όταν οι H2 υποδοχείς είναι μπλοκαρισμένοι.
DrugBank

Absorption

expand_more
Απορρόφηση Περίπου 50% βιοδιαθεσιμότητα από του στόματος οδού.
DrugBank

Half life

expand_more
Χρόνος Ημίσειας Ζωής 2.8-3.1 ώρες
DrugBank

Protein binding

expand_more
Σύνδεση με Πρωτεΐνες 15%
DrugBank

Route of elimination

expand_more
Οδός Απέκκρισης Η κύρια οδός απέκκρισης είναι τα ούρα (ενεργητική σωληναριακή έκκριση, νεφρική κάθαρση 410mL/min), με περίπου 30% της από του στόματος χορηγούμενης δόσης να συλλέγεται στα ούρα ως αμετάβλητο φάρμακο εντός 24 ωρών.
DrugBank

Volume of distribution

expand_more

Όγκος Κατανομής

  • 1.4 L/kg
  • 1.76 L/kg [κλινικά σημαντική νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 25 έως 35 mL/min)]
DrugBank

Clearance

expand_more

Κάθαρση

  • 29 mL/min [κλινικά σημαντική νεφρική δυσλειτουργία]
  • 3 mL/min/Kg [νεογνικοί ασθενείς]
DrugBank

Toxicity

expand_more
Τοξικότητα LD50=77mg/kg (από το στόμα σε ποντίκια). Συμπτώματα υπερδοσολογίας περιλαμβάνουν μυϊκούς τρόμους, έμετο και ταχεία αναπνοή.

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Αναστολείς Αντλίας Πρωτονίων (PPIs) Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Γαστρεντερολογικών Παθήσεων

Το φάρμακο περιλαμβάνεται στο φαρμακευτικό οπλοστάσιο (Ανταγωνιστές Η₂ υποδοχέων) του πρωτοκόλλου. Δείτε την πλήρη οδηγία για τα κριτήρια συνταγογράφησης.

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more
CID
3001055
Μοριακός τύπος
C13H22N4O3S
Μοριακό βάρος
314.41
IUPAC
(E)-1-N'-[2-[[5-[(dimethylamino)methyl]furan-2-yl]methylsulfanyl]ethyl]-1-N-methyl-2-nitroethene-1,1-diamine
InChIKey
VMXUWOKSQNHOCA-UKTHLTGXSA-N
Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογίας

Διάφοροι παράγοντες με διαφορετικούς μηχανισμούς δράσης που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ή την ανακούφιση του ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ ή του ερεθισμού του γαστρεντερικού σωλήνα. Αυτό περιλαμβάνει ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ για τη θεραπεία ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ HELICOBACTER, ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΙΣΤΑΜΙΝΗΣ H2 για τη μείωση της έκκρισης ΓΑΣΤΡΙΚΟΥ ΟΞΕΟΣ και ΑΝΤΙΟΞΙΝΑ για συμπτωματική ανακούφιση.

Φάρμακα που συνδέονται επιλεκτικά αλλά δεν ενεργοποιούν τους υποδοχείς ισταμίνης H2, αποκλείοντας έτσι τις δράσεις της ισταμίνης. Η κλινικά σημαντικότερη δράση τους είναι η αναστολή της έκκρισης οξέος στη θεραπεία των γαστρεντερικών ελκών. Ο λείος μυς μπορεί επίσης να επηρεαστεί. Ορισμένα φάρμακα αυτής της κατηγορίας έχουν ισχυρές επιδράσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα, αλλά αυτές οι δράσεις δεν είναι καλά κατανοητές.