RASAGILINE
Ρασαγιλίνη
### Μηχανισμός δράσης Η ρασαγιλίνη έχει αποδειχθεί ότι είναι ένας δραστικός, μη αναστρέψιμος εκλεκτικός αναστολέας **ΜΑΟ-Β**, η οποία μπορεί να προκαλέσει μια αύξηση των επιπέδων ντοπαμίνης στον εξωκυτταρικό χώρο στους αύλακες.
Εμπορικά Ονόματα
Ενδείξεις
Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10
-
G20 Νόσος του Parkinson
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Ιδιοπαθής νόσος του Parkinson (PD)
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Μορφή & Εμφάνιση
ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος RASAGILINE/ARITI
expand_more
Μορφή & Εμφάνιση
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Από του στόματος
- Χορήγηση: με ή χωρίς τροφή
- Δόση έναρξης: 1 mg
-
ΕνήλικεςΔόση1 mgμία φορά την ημέρα με ή χωρίς λεβοντόπα
-
ΗλικιωμένοιΔεν χρειάζεται καμία αλλαγή στην δόση.
-
Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργίαΑντενδείκνυται.
-
Ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργίαΗ χρήση θα πρέπει να αποφεύγεται.
-
Ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργίαΧρειάζεται προσοχή κατά την έναρξη της θεραπείας. Εάν η ηπατική δυσλειτουργία εξελιχθεί σε μέτρια, η ρασαγιλίνη θα πρέπει να διακόπτεται.
-
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργίαΔεν χρειάζεται καμία αλλαγή στην δόση.
-
Παιδιά και έφηβοιΗ ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχει σχετική χρήση για την ένδειξη της νόσου του Parkinson.
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στην δραστική ουσία ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα
-
Συγχορηγούμενη θεραπεία με αναστολείς μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟ)ΠληθυσμόςΌλοι οι ασθενείς
-
Συγχορηγούμενη θεραπεία με πεθιδίνηΠληθυσμόςΌλοι οι ασθενείς
-
Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Ταυτόχρονη χρήση με φλουοξετίνη ή φλουβοξαμίνηπροσοχήΑποφύγετε τη συγχορήγηση. Τουλάχιστον 5 εβδομάδες από διακοπή φλουοξετίνης πριν ρασαγιλίνη. Τουλάχιστον 14 ημέρες από διακοπή ρασαγιλίνης πριν φλουοξετίνη/φλουβοξαμίνη.
-
Ταυτόχρονη χρήση με δεξτρομεθορφάνη ή συμπαθομιμητικάπροσοχήΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χρήση (όπως ρινικά/από του στόματος αποσυμφορητικά, φαρμακευτικά προϊόντα κατά του κρυολογήματος που περιέχουν εφεδρίνη ή ψευδοεφεδρίνη).
-
Ενίσχυση δράσεων λεβοντόπαπροσοχήΟι ανεπιθύμητες ενέργειες της λεβοντόπα μπορεί να αυξηθούν, η δυσκινησία να επιδεινωθεί. Μείωση δόσης λεβοντόπα μπορεί να βελτιώσει την παρενέργεια.
-
Υποτασικές δράσειςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με νόσο του Πάρκινσον (ιδιαίτερα ευάλωτοι)Παρακολούθηση για υποτασικά επεισόδια, ειδικά σε συγχορήγηση με λεβοντόπα.
-
Υπερβολική υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας (EDS) και αιφνίδια έναρξη ύπνου (SOS)προσοχήΟι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται. Πρέπει να είναι προσεκτικοί κατά την οδήγηση/χειρισμό μηχανημάτων. Σε περίπτωση υπνηλίας/αιφνίδιου ύπνου, αποχή από οδήγηση/χειρισμό μηχανημάτων.
-
Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων (ICDs)προσοχήΟι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά. Οι ασθενείς και οι φροντιστές να γνωρίζουν τα συμπτώματα (καταναγκασμοί, έμμονες ιδέες, παθολογική χαρτοπαιξία, αυξημένη γενετήσια ορμή, υπερσεξουαλικότητα, παρορμητική συμπεριφορά, ψυχαναγκαστικές δαπάνες/αγορές).
-
Μελάνωμα / Καρκίνος του δέρματοςπροσοχήΚάθε ύποπτη δερματική βλάβη θα πρέπει να εξετάζεται από εξειδικευμένο ιατρό. Η νόσος του Parkinson σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο.
-
Ηπατική δυσλειτουργίαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργίαΠροσοχή κατά την έναρξη της θεραπείας.
-
Ηπατική δυσλειτουργίαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργίαΑποφυγή χορήγησης.
-
Ηπατική δυσλειτουργία που εξελίσσεταιπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς των οποίων η ηπατική δυσλειτουργία εξελίσσεται από ήπια σε μέτριαΔιακοπή της ρασαγιλίνης.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Άλλοι αναστολείς της ΜΑΟ (συμπεριλαμβανομένων φαρμακευτικών και φυτικών προϊόντων π.χ. St.John’s Wort)αντένδειξηΚίνδυνος μη εκλεκτικής αναστολής της ΜΑΟ, μπορεί να οδηγήσει σε κρίσεις υπέρτασης.
-
αντένδειξηΣοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες
-
Συμπαθομιμητικά (π.χ. εφεδρίνη, ψευδοεφεδρίνη σε ρινικά/από του στόματος αποσυμφορητικά, φαρμακευτικά προϊόντα κατά του κοινού κρυολογήματος)προσοχήΑλληλεπιδράσεις λόγω ανασταλτικής δράσης της ρασαγιλίνης προς τη ΜΑΟ.ΣύστασηΔεν συνιστάται ταυτόχρονη χορήγηση.
-
προσοχήΑλληλεπιδράσεις λόγω ανασταλτικής δράσης της ρασαγιλίνης προς τη ΜΑΟ.ΣύστασηΔεν συνιστάται ταυτόχρονη χορήγηση.
-
προσοχήΣύστασηΘα πρέπει να αποφεύγεται.
-
προσοχήΣύστασηΘα πρέπει να αποφεύγεται.
-
SSRIs, SNRIs, τρικυκλικά/τετρακυκλικά αντικαταθλιπτικάπροσοχήΣοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειεςΣύστασηΘα πρέπει να χορηγούνται με προσοχή.
-
Ισχυροί αναστολείς CYP1A2 (π.χ. σιπροφλοξασίνη)προσοχήΑύξηση των επιπέδων ρασαγιλίνης στο πλάσμα (AUC της ρασαγιλίνης αυξήθηκε κατά 83% με σιπροφλοξασίνη).ΣύστασηΘα πρέπει να χορηγούνται με προσοχή.
-
Καπνιστές (ως επαγωγείς CYP1A2)παρακολούθησηΚίνδυνος μείωσης των επιπέδων της ρασαγιλίνης στο πλάσμα.
-
Θεοφυλίνη (υπόστρωμα CYP1A2)παρακολούθησηΔεν επηρεάζεται η φαρμακοκινητική κανενός από τα δύο προϊόντα.
-
παρακολούθησηΔεν υπήρξαν κλινικά σημαντικές επιδράσεις της θεραπείας με λεβοντόπα στην κάθαρση της ρασαγιλίνης.
-
παρακολούθησηΑύξησε την από του στόματος κάθαρση της ρασαγιλίνης κατά 28%.
-
ΤυραμίνηπαρακολούθησηΜπορεί να χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια χωρίς περιορισμό τυραμίνης στην διατροφή.ΣύστασηΧωρίς περιορισμό στην διατροφή.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Περίληψη του προφίλ ασφάλειας
Στις κλινικές μελέτες σε ασθενείς με νόσο Parkinson οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν με τη μεγαλύτερη συχνότητα ήταν:
- πονοκέφαλος, κατάθλιψη, ίλιγγος και γρίπη (γρίπη και ρινίτιδα) στη μονοθεραπεία.
- δυσκινησία, ορθοστατική υπόταση, πτώση, κοιλιακός πόνος, ναυτία και έμετος, και ξηροστομία σε σύνδεση με τη θεραπεία με λεβοντόπα.
- μυοσκελετικός πόνος, ως οσφυαλγία και πόνος στον αυχένα, και αρθραλγία και στις δύο αγωγές.
Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες δεν συσχετίστηκαν με αυξημένο ποσοστό διακοπής του φαρμάκου.
Κατάλογος των ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται παρακάτω στους Πίνακες 1 και 2 κατά κατηγορία/οργανικό σύστημα και συχνότητα χρησιμοποιώντας τους ακόλουθους κανόνες:
- Πολύ συχνές (≥1/10)
- Συχνές (≥1/100 έως <1/10)
- Όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100)
- Σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000)
- Πολύ σπάνιες (<1/10.000)
- Μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).
Μονοθεραπεία
Ο παρακάτω κατάλογος σε μορφή πίνακα περιλαμβάνει ανεπιθύμητες ενέργειες οι οποίες αναφέρθηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα σε μελέτες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο σε ασθενείς που ελάμβαναν 1 mg/ημέρα ρασαγιλίνη.
| Κατηγορία/οργανικό σύστημα | Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Μη γνωστές
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΑποφεύγεταιΔεν διατίθενται κλινικά δεδομένα σχετικά με τη χρήση ρασαγιλίνης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα δεν δείχνουν άμεσες ή έμμεσες επιβλαβείς επιδράσεις σε σχέση με την τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
-
ΘηλασμόςΜε προσοχήΤα μη κλινικά δεδομένα δείχνουν ότι η ρασαγιλίνη αναστέλλει την έκκριση προλακτίνης, και έτσι μπορεί να αναστείλει την γαλουχία. Δεν είναι γνωστό εάν η ρασαγιλίνη εκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα.
-
ΓονιμότηταΔεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για τον άνθρωπο σχετικά με την επίδραση της ρασαγιλίνης στη γονιμότητα. Τα μη κλινικά δεδομένα δείχνουν ότι η ρασαγιλίνη δεν έχει καμία επίδραση στη γονιμότητα.
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
- υπομανία
- υπερτασική κρίση
- σεροτονινεργικό σύνδρομο
- καρδιαγγειακές ανεπιθύμητες ενέργειες (συμπεριλαμβανομένης της υπέρτασης και της ορθοστατικής υπότασης)
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Μηχανισμός δράσης
Η ρασαγιλίνη έχει αποδειχθεί ότι είναι ένας δραστικός, μη αναστρέψιμος εκλεκτικός αναστολέας ΜΑΟ-Β, η οποία μπορεί να προκαλέσει μια αύξηση των επιπέδων ντοπαμίνης στον εξωκυτταρικό χώρο στους αύλακες. Τα αυξημένα επίπεδα της ντοπαμίνης και η συνεπαγόμενη αύξηση της ντοπαμινεργικής δράσης είναι πιθανό να μεσολαβούν στις ευεργετικές επιδράσεις της ρασαγιλίνης όπως έχουν παρατηρηθεί σε μοντέλα δυσλειτουργίας της ντοπαμινεργικής κινητικότητας. Το 1-αμινοινδάνιο είναι ένας ενεργός, κύριος μεταβολίτης και δεν είναι αναστολέας του ΜΑΟ-Β.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Η αποτελεσματικότητα της ρασαγιλίνης τεκμηριώθηκε σε τρεις μελέτες: ως μονοθεραπεία στη μελέτη Ι και ως συμπληρωματική θεραπεία για τη λεβοντόπα στις μελέτες ΙΙ και ΙΙΙ.
Μονοθεραπεία
Στην μελέτη Ι, 404 ασθενείς επιλέχθηκαν τυχαία να λάβουν εικονικό φάρμακο (138 ασθενείς), ρασαγιλίνη 1mg/ημέρα (134 ασθενείς) ή ρασαγιλίνη 2mg/ημέρα (132 ασθενείς) και η θεραπεία διήρκεσε 26 εβδομάδες, δεν υπήρχε συγκριτικό φάρμακο. Σε αυτήν την μελέτη, η κύρια παράμετρος αποτελεσματικότητας ήταν η αλλαγή από την αρχή της θεραπείας στην συνολική βαθμολογία της Ενιαίας Βαθμολογικής Κατάταξης της Νόσου του Parkinson (UPDRS, μέρη I-III). Η διαφορά μεταξύ της μέσης αλλαγής από την αρχή της θεραπείας μέχρι την εβδομάδα 26/τέλος θεραπείας (LOCF, Last Observation Carried Forward) ήταν στατιστικά σημαντική (UPDRS, μέρη I-III: για την ρασαγιλίνη 1mg συγκριτικά με το εικονικό -4,2, 95% CI [-5.7, -2.7], p<0,0001, και για την ρασαγιλίνη 2mg συγκριτικά με το εικονικό -3.6, 95% CI [-5.0, -2.1]; p<0.0001 UPDRS Motor, μέρος ΙΙ για την ρασαγιλίνη 1mg συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο -2.7, 95% Cl [-3.87, -1.55], p<0.0001, για την ρασαγιλίνη 2mg συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο -1.68, 95% Cl [-2.85, -0.51], p=0.0050). Η επίδραση ήταν εμφανής, αν και το μέγεθός της ήταν μέτριο σε αυτόν το πληθυσμό ασθενών με ήπιας μορφής ασθένεια. Υπήρξε μια σημαντική και ωφέλιμη επίδραση στην ποιότητα ζωής (όπως αξιολογήθηκε με την κλίμακα PD-QUALIF).
Συμπληρωματική θεραπεία
Στην μελέτη ΙΙ, οι ασθενείς επιλέχθηκαν τυχαία για να λάβουν εικονικό φάρμακο (229 ασθενείς), ή ρασαγιλίνη 1mg/ημέρα (231 ασθενείς) ή αναστολέα κατεχολο-O-μεθυλ-τρανσφεράσης (COMT), εντακαπόνη, 200mg που λήφθηκαν με προγραμματισμένες δόσεις λεβοντόπα (LD)/αναστολέα αποκαρβοξυλάσης (227 ασθενείς), και τους δόθηκε θεραπεία για 18 εβδομάδες. Στην μελέτη ΙΙΙ οι ασθενείς επιλέχθηκαν τυχαία για να λάβουν εικονικό φάρμακο (159 ασθενείς), ρασαγιλίνη 0,5mg/ημέρα (164 ασθενείς) ή ρασαγιλίνη 1mg/ημέρα (149 ασθενείς), και έλαβαν θεραπεία για 26 εβδομάδες. Και στις δύο μελέτες η βασική μέτρηση της αποτελεσματικότητας ήταν η αλλαγή από την έναρξη της θεραπείας μέχρι το τέλος της θεραπείας του μέσου αριθμού των ωρών που δαπανήθηκαν στην κατάσταση «OFF» κατά την διάρκεια της ημέρας (το οποίο καθορίστηκε από τα 24ωρα ημερολόγια που συμπληρώνονταν για 3 ημέρες πριν από τις επισκέψεις αξιολόγησης.) Στην μελέτη ΙΙ, η μέση διαφορά του αριθμού των ωρών που καταναλώθηκαν στην κατάσταση «OFF» σε σύγκριση με το εικονικό ήταν -0,78 ώρες, 95% CI [-1.18, -0.39], p=0.0001. Η μέση συνολική μείωση στον ημερήσιο «OFF» χρόνο ήταν παρόμοια στην ομάδα της εντακαπόνης (-0.80h, 95% CI [-1.20, -0.41], p<0.0001) με αυτή που παρατηρήθηκε στην ομάδα της ρασαγιλίνης 1mg. Στην μελέτη ΙΙΙ η μέση διαφορά σε σύγκριση με το εικονικό ήταν -0.94h, 95% CI [-1.36, -0.51], p<0.0001. Υπήρξε επίσης μια στατιστικά σημαντική βελτίωση, σε σχέση με το εικονικό, στην ομάδα της ρασαγιλίνης 0,5mg, αλλά το μέγεθος της βελτίωσης ήταν χαμηλότερο. Η σταθερότητα των αποτελεσμάτων για το κύριο τελικό σημείο της αποτελεσματικότητας επιβεβαιώθηκε με μια σειρά από επιπλέον στατιστικά μοντέλα και αποδείχθηκε σε τρεις ομάδες (ΙΤΤ ασθενών, ανά πρωτόκολλο και αυτών που ολοκλήρωσαν). Οι δευτερεύουσες μετρήσεις της αποτελεσματικότητας συμπεριλάμβαναν συνολικές αξιολογήσεις βελτίωσης από τον αξιολογητή, βαθμολογία υποκλίμακας Δραστηριοτήτων της Καθημερινής Ζωής (ADL) όταν ήταν «OFF» και UPDRS motor όταν ήταν «ΟΝ». Η Ρασαγιλίνη στατιστικά έδωσε σημαντική βελτίωση σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.
Απορρόφηση
Η ρασαγιλίνη απορροφάται ταχέως, επιτυγχάνοντας ανώτατη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) σε περίπου 0.5 ώρες. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μιας δόσης ρασαγιλίνης είναι περίπου 36%. Το φαγητό δεν επηρεάζει το Tmax της ρασαγιλίνης αν και η Cmax και η έκθεση (AUC) μειώνονται για περίπου 60% και 20% αντίστοιχα, όταν το φάρμακο λαμβάνεται με γεύμα πλούσιο σε λιπαρά. Επειδή η AUC δεν επηρεάζεται ουσιαστικά, η ρασαγιλίνη μπορεί να χορηγηθεί με ή χωρίς τροφή.
Κατανομή
Ο μέσος όγκος κατανομής μετά από μια ενδοφλέβια δόση ρασαγιλίνης είναι 243 L. Η δέσμευση με τις πρωτεΐνες πλάσματος μετά από εφάπαξ από του στόματος χορήγηση ρασαγιλίνης σεσημασμένης με ενεργό άνθρακα (14C) είναι περίπου 60% με 70%.
Βιομετασχηματισμός
Η ρασαγιλίνη υπόκειται σε σχεδόν πλήρη μετατροπή στο συκώτι πριν την αποβολή. Ο μεταβολισμός της ρασαγιλίνης γίνεται μέσω δυο κύριων οδών: της N-απαλκυλίωσης και/ή υδροξυλίωσης για να προκύψει: 1-αμινοινδάνιο, 3-υδροξυ-N-προπαργυλ-1 αμινοινδάνιο και 3-υδροξυ-1-αμινοινδάνιο. Πειράματα in vitro δείχνουν ότι και οι δύο οδοί μεταβολισμού της ρασαγιλίνης εξαρτώνται από το σύστημα κυτοχρώματος P450, με το CYP1A2 να είναι το κύριο ισοένζυμο που εμπλέκεται στον μεταβολισμό της ρασαγιλίνης. Σύζευξη της ρασαγιλίνης και των μεταβολιτών της έδειξε επίσης ότι είναι μια κύρια οδός απέκκρισης που παράγει γλυκουρονίδια. Ex vivo και in vitro πειράματα καταδεικνύουν ότι η ρασαγιλίνη δεν είναι ούτε αναστολέας ούτε επαγωγέας των κύριων ενζύμων του CYP450 (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Αποβολή
Μετά από χορήγηση από το στόμα ρασαγιλίνης σεσημασμένης με 14C, απέκκριση πραγματοποιήθηκε πρωτίστως μέσω των ούρων (62.6%) και δευτερευόντως μέσω των κοπράνων (21.8%), με ολοκληρωτική ανάκαμψη της τάξεως του 84.4% της δόσης σε μια περίοδο 38 ημερών. Κάτω από 1% της ρασαγιλίνης απεκκρίνεται ως αναλλοίωτο προϊόν στα ούρα.
Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα
H φαρμακοκινητική της ρασαγιλίνης είναι γραμμική με τη δόση μεταξύ 0.5-2 mg. Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής είναι 0.6-2 ώρες.
Hπατική δυσλειτουργία
Στους ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία, το AUC και η Cmax αυξήθηκαν κατά 80% και 38% αντίστοιχα. Στους ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία, το AUC και η Cmax αυξήθηκαν κατά 568% και 83% αντίστοιχα (βλέπε Ειδικές προειδοποιήσεις).
Nεφρική δυσλειτουργία
Τα χαρακτηριστικά της φαρμακοκινητικής της ρασαγιλίνης στους ασθενείς με ήπια (CLcr 50-80 mL/min) και μέτρια (CLcr 30-49 mL/min) νεφρική δυσλειτουργία ήταν παρόμοια με εκείνα των υγιών περιστατικών.
Ηλικιωμένοι
Η ηλικία έχει μικρή επίδραση στη φαρμακοκινητική της ρασαγιλίνης στους ηλικιωμένους (> 65 ετών) (βλ. Δοσολογία).
Μηχανισμός δράσης Η ρασαγιλίνη έχει αποδειχθεί ότι είναι ένας δραστικός, μη αναστρέψιμος εκλεκτικός αναστολέας ΜΑΟ-Β, η οποία μπορεί να προκαλέσει μια αύξηση των επιπέδων ντοπαμίνης στον εξωκυτταρικό χώρο στους αύλακες. Τα αυξημένα επίπεδα της…
Απορρόφηση Η ρασαγιλίνη απορροφάται ταχέως, επιτυγχάνοντας ανώτατη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) σε περίπου 0.5 ώρες. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μιας δόσης ρασαγιλίνης είναι περίπου 36%. Το φαγητό δεν επηρεάζει το Tmax της ρασαγιλίνης αν και η Cmax και η…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Συμπτώματα διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων | neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος | Τακτικά | Λήψη ρασαγιλίνης |
| Δερματική βλάβη | dermatologyΔερματολογικός έλεγχος | — | Αυξημένος κίνδυνος καρκίνου του δέρματος στη νόσο Parkinson |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
Περιγραφή
Η ρασαγκιλίνη είναι ένας μη αναστρέψιμος αναστολέας της μονοαμινοξειδάσης και χρησιμοποιείται ως μονοθεραπεία στην πρώιμη νόσο του Πάρκινσον ή ως συμπληρωματική θεραπεία σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις.
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
Ενδείξεις
Για τη θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων της ιδιοπαθούς νόσου του Πάρκινσον ως αρχική μονοθεραπεία και ως συμπληρωματική θεραπεία στη λεβοντόπα.
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
Φαρμακολογία
Η ρασαγκιλίνη ανήκει στην κατηγορία των προπαργυλαμινών και είναι ένας μη αναστρέψιμος αναστολέας της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟ). Η ΜΑΟ, ένα ένζυμο που περιέχει φλαβίνη, ρυθμίζει τη μεταβολική αποδόμηση των κατεχολαμινών και της σεροτονίνης στο ΚΝΣ και τους περιφερικούς ιστούς. Ταξινομείται σε δύο κύρια μοριακά είδη, Α και Β, και εντοπίζεται στις μιτοχονδριακές μεμβράνες σε όλο το σώμα, στα νευρικά άκρα, τον εγκέφαλο, το ήπαρ και τον εντερικό βλεννογόνο. Η ΜΑΟ-Α βρίσκεται κυρίως στο γαστρεντερικό σωλήνα και το ήπαρ και ρυθμίζει τη μεταβολική αποδόμηση των κατεχολαμινών και των διαιτητικών αμινών που κυκλοφορούν. Η ΜΑΟ-Β είναι η κύρια μορφή στον ανθρώπινο εγκέφαλο και είναι υπεύθυνη για τη ρύθμιση της μεταβολικής αποδόμησης της ντοπαμίνης και της φαινυλαιθυλαμίνης. Σε in vivo μελέτες σε πειραματόζωα σε ιστούς εγκεφάλου, ήπατος και εντέρου, η ρασαγκιλίνη έδειξε να είναι ένας ισχυρός, εκλεκτικός και μη αναστρέψιμος αναστολέας της μονοαμινοξειδάσης τύπου Β (ΜΑΟ-Β). Στις συνιστώμενες θεραπευτικές δόσεις, η ρασαγκιλίνη έδειξε επίσης να είναι ένας ισχυρός και μη αναστρέψιμος αναστολέας της ΜΑΟ-Β στα αιμοπετάλια. Η εκλεκτικότητα της ρασαγκιλίνης στην αναστολή μόνο της ΜΑΟ-Β (και όχι της ΜΑΟ-Α) σε ανθρώπους και η ευαισθησία στην τυραμίνη κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ρασαγκιλίνη σε οποιαδήποτε δόση δεν έχουν χαρακτηριστεί επαρκώς ώστε να αποφευκθεί ο περιορισμός της διαιτητικής τυραμίνης και των αμινών που περιέχονται σε φάρμακα.
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
Μηχανισμός Δράσης
Οι ακριβείς μηχανισμοί δράσης της ρασαγκιλίνης είναι άγνωστοι. Πιστεύεται ότι ένας μηχανισμός σχετίζεται με την ανασταλτική της δράση στην ΜΑΟ-Β, η οποία προκαλεί αύξηση των εξωκυτταρικών επιπέδων ντοπαμίνης στο ραβδωτό σώμα. Η αυξημένη στάθμη ντοπαμίνης και η επακόλουθη αυξημένη ντοπαμινεργική δραστηριότητα είναι πιθανό να μεσολαβούν στα ευεργετικά αποτελέσματα της ρασαγκιλίνης που παρατηρούνται σε μοντέλα ντοπαμινεργικής κινητικής δυσλειτουργίας.
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
Απορρόφηση
Η ρασαγκιλίνη απορροφάται ταχέως μετά από από του στόματος χορήγηση. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ρασαγκιλίνης είναι περίπου 36%.
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Η ρασαγκιλίνη έχει μέσο χρόνο ημίσειας ζωής σταθερής κατάστασης 3 ώρες, αλλά δεν υπάρχει συσχέτιση φαρμακοκινητικής με τη φαρμακολογική της δράση λόγω της μη αναστρέψιμης αναστολής της ΜΑΟ-Β.
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Η σύνδεση με τις πρωτεΐνες του πλάσματος κυμαίνεται από 88-94%, με μέση έκταση σύνδεσης 61-63% με ανθρώπινη αλβουμίνη στο εύρος συγκεντρώσεων 1-100 ng/ml.
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
Οδός Απέκκρισης
Η ρασαγκιλίνη υφίσταται σχεδόν πλήρη βιομετατροπή στο ήπαρ πριν από την απέκκριση. Η κύρια οδός απέκκρισης είναι η συζεύξη της ρασαγκιλίνης και των μεταβολιτών της με γλυκουρονικό οξύ, με επακόλουθη απέκκριση μέσω των ούρων. Μετά από από του στόματος χορήγηση ρασαγκιλίνης σημασμένης με 14C, η απέκκριση συνέβη κυρίως μέσω των ούρων και δευτερευόντως μέσω των κοπράνων (62% της συνολικής δόσης στα ούρα και 7% της συνολικής δόσης στα κόπρανα σε διάστημα 7 ημερών), με συνολική υπολογισμένη ανάκτηση 84% της δόσης σε διάστημα 38 ημερών. Λιγότερο από 1% της ρασαγκιλίνης απεκκρίθηκε ως αμετάβλητο φάρμακο στα ούρα.
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
Όγκος Κατανομής
- 87 L
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
Τοξικότητα
Τα σημεία και συμπτώματα υπερδοσολογίας μπορεί να περιλαμβάνουν, μόνα ή σε συνδυασμό, οποιοδήποτε από τα ακόλουθα: υπνηλία, ζάλη, λιποθυμία, ευερεθιστότητα, υπερκινητικότητα, διέγερση, σοβαρό πονοκέφαλο, παραισθήσεις, τρισμό, οπισθότονο, σπασμούς και κώμα· ταχύς και ακανόνιστος σφυγμός, υπέρταση, υπόταση και αγγειακή κατάρρευση· προκαρδιακό άλγος, αναπνευστική καταστολή και ανεπάρκεια, υπερπυρεξία, εφίδρωση και ψυχρό, υγρό δέρμα.
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η ρασαγκιλίνη είναι μια προπαργυλαμίνη και μη αναστρέψιμος αναστολέας της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟ). Η ΜΑΟ, ένα ένζυμο που περιέχει φλαβίνη, ρυθμίζει τη μεταβολική αποικοδόμηση των κατεχολαμινών και της σεροτονίνης στο ΚΝΣ και τους περιφερικούς ιστούς.
Κατηγοριοποιείται σε δύο κύρια μοριακά είδη, Α και Β, και εντοπίζεται στις μιτοχονδριακές μεμβράνες σε ολόκληρο το σώμα, στα νευρικά άκρα, τον εγκέφαλο, το ήπαρ και τον εντερικό βλεννογόνο.
- ΜΑΟ-Α: Εντοπίζεται κυρίως στο γαστρεντερικό σωλήνα και το ήπαρ, και ρυθμίζει τη μεταβολική αποικοδόμηση των κατεχολαμινών και των διατροφικών αμινών που κυκλοφορούν.
- ΜΑΟ-Β: Είναι η κύρια μορφή στον ανθρώπινο εγκέφαλο και είναι υπεύθυνη για τη ρύθμιση της μεταβολικής αποικοδόμησης της ντοπαμίνης και της φαινυλαιθυλαμίνης.
Σε ex vivo μελέτες σε ζώα, σε ιστούς εγκεφάλου, ήπατος και εντέρου, η ρασαγκιλίνη έδειξε ότι είναι ένας ισχυρός, εκλεκτικός και μη αναστρέψιμος αναστολέας της μονοαμινοξειδάσης τύπου Β (ΜΑΟ-Β).
Στις συνιστώμενες θεραπευτικές δόσεις, η ρασαγκιλίνη έδειξε επίσης ότι είναι ένας ισχυρός και μη αναστρέψιμος αναστολέας της ΜΑΟ-Β στα αιμοπετάλια.
Η εκλεκτικότητα της ρασαγκιλίνης στην αναστολή μόνο της ΜΑΟ-Β (και όχι της ΜΑΟ-Α) σε ανθρώπους και η ευαισθησία στην τυραμίνη κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ρασαγκιλίνη σε οποιαδήποτε δόση δεν έχουν χαρακτηριστεί επαρκώς για να αποφευχθεί ο περιορισμός της διατροφικής τυραμίνης και των αμινών που περιέχονται στα φάρμακα.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Οι ακριβείς μηχανισμοί δράσης της ρασαγκιλίνης είναι άγνωστοι. Πιστεύεται ότι ένας μηχανισμός σχετίζεται με την ανασταλτική της δράση στην ΜΑΟ-Β, η οποία προκαλεί αύξηση των εξωκυτταρικών επιπέδων ντοπαμίνης στο ραβδωτό σώμα. Το αυξημένο επίπεδο ντοπαμίνης και η επακόλουθη αυξημένη ντοπαμινεργική δραστηριότητα είναι πιθανό να μεσολαβούν στις ευεργετικές επιδράσεις της ρασαγκιλίνης που παρατηρούνται σε μοντέλα κινητικών δυσλειτουργιών ντοπαμίνης.
Το αντι-Πάρκινσον φάρμακο ρασαγκιλίνη (Azilect), ένας μη αναστρέψιμος και εκλεκτικός αναστολέας της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟ)-Β, έδειξε ότι διαθέτει νευροπροστατευτικές δράσεις, περιλαμβάνοντας πολλαπλές οδούς επιβίωσης, μεταξύ των οποίων η ρύθμιση προς τα πάνω της πρωτεϊνικής κινάσης C (PKC)άλφα, PKCέψιλον, της αντι-αποπτωτικής Bcl-2, Bcl-xL, και Bcl-w, και η επαγωγή των νευροτροφικών παραγόντων που προέρχονται από τον εγκέφαλο και τις γλοιακές κυτταρικές σειρές (BDNF, GDNF).
Πιο πρόσφατα, χρησιμοποιώντας συμβατικές νευροχημικές τεχνικές, καθώς και εργαλεία γονιδιωματικής και πρωτεομικής ανάλυσης, σε συνδυασμό με μια μέθοδο ομαδοποίησης βασισμένη στη βιολογία, έδειξε ότι η ρασαγκιλίνη διαθέτει επίσης δράση νευροδιάσωσης/νευρογένεσης σε ντοπαμινεργικά νευρώνες του μέσου εγκεφάλου ποντικών όταν χορηγείται χρόνια, μετά από MPTP (N-μεθυλ-4-φαινυλ-1,2,3,6-τετραϋδροπυριδίνη). Αυτή η δράση αποδόθηκε στην ενεργοποίηση διαμεσολαβητών κυτταρικής σηματοδότησης που σχετίζονται με οδούς υποδοχέων τυροσινικής κινάσης (Trk) που ανταποκρίνονται σε νευροτροφικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων των ShcC, SOS, AF6, Rin1, και Ras, και στην αύξηση της πρωτεΐνης phosphatidylinositol 3 kinase (PI3K) που βρίσκεται κάτω από την επίδραση των Trk και του υποστρώματός της, Akt/PKB.
Το αντι-Πάρκινσον φάρμακο ρασαγκιλίνη, το αντι-Alzheimer φάρμακο ladostigil, και το προπαργυλικό τους μόριο, η προπαργυλαμίνη, ενίσχυσαν τα επίπεδα έκφρασης του νευροτροφικού παράγοντα που προέρχεται από τον εγκέφαλο (BDNF) και του νευροτροφικού παράγοντα που προέρχεται από γλοιακές κυτταρικές σειρές (GDNF), ενδογενείς νευροτροφικούς παράγοντες που σχετίζονται με την ενεργοποίηση των οδών σηματοδότησης/επιβίωσης κυττάρων phosphatidylinositol 3-kinase, πρωτεϊνικής κινάσης, και mitogen-activated protein kinase.
Η ρασαγκιλίνη μεσιλάτη, μια προπαργυλαμίνη, είναι ένας μη αναστρέψιμος αναστολέας της μονοαμινοξειδάσης-Β (ΜΑΟ-Β). Η ΜΑΟ είναι ένα μιτοχονδριακό ένζυμο που ρυθμίζει τη μεταβολική αποικοδόμηση των κατεχολαμινών και της σεροτονίνης στο ΚΝΣ και τους περιφερικούς ιστούς. Φαίνεται να υπάρχουν τουλάχιστον 2 ισομορφές ΜΑΟ, η ΜΑΟ-Α και η ΜΑΟ-Β, οι οποίες διαφέρουν στην εντόπιση και την ειδικότητα του υποστρώτου. Η ΜΑΟ-Α, που βρίσκεται κυρίως στο γαστρεντερικό σωλήνα και το ήπαρ, ρυθμίζει τη μεταβολική αποικοδόμηση των κατεχολαμινών που κυκλοφορούν και των διατροφικών αμινών (π.χ., τυραμίνη). Η ΜΑΟ-Β, που βρίσκεται κυρίως στον εγκέφαλο, ρυθμίζει τη μεταβολική αποικοδόμηση της ντοπαμίνης και της φαινυλαιθυλαμίνης. Η αναστολή της ΜΑΟ-Α στην περιφέρεια οδηγεί σε συστημική απορρόφηση διατροφικών αμινών (π.χ., τυραμίνη), οι οποίες, σε σημαντικές ποσότητες, μπορούν να προκαλέσουν απελευθέρωση νορεπινεφρίνης και επακόλουθες σημαντικές αυξήσεις στην αρτηριακή πίεση. Η αναστολή της ΜΑΟ-Β οδηγεί σε αυξημένες εξωκυτταρικές συγκεντρώσεις ντοπαμίνης και, κατά συνέπεια, αυξημένη ντοπαμινεργική δραστηριότητα στο ραβδωτό σώμα.
Ενώ οι ακριβείς μηχανισμοί δράσης της ρασαγκιλίνης δεν έχουν πλήρως χαρακτηριστεί, δεδομένα από ex vivo μελέτες σε ζώα υποδεικνύουν ότι το φάρμακο αναστέλλει ισχυρά και μη αναστρέψιμα την ΜΑΟ-Β σε ιστούς εγκεφάλου, ήπατος και εντέρου· η εκλεκτικότητα της ρασαγκιλίνης στην αναστολή της ΜΑΟ-Β (και όχι της ΜΑΟ-Α) σε ανθρώπους δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί για να αποφευχθεί ο περιορισμός της διατροφικής τυραμίνης και των συμπαθομιμητικών αμινών.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η ρασαγκιλίνη απορροφάται ταχέως μετά από από του στόματος χορήγηση. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ρασαγκιλίνης είναι περίπου 36%.
Η ρασαγκιλίνη υφίσταται σχεδόν πλήρη βιομετασχηματισμό στο ήπαρ πριν την απέκκριση. Η γλυκουρονιδική σύζευξη της ρασαγκιλίνης και των μεταβολιτών της, με επακόλουθη απέκκριση μέσω ούρων, αποτελεί την κύρια οδό αποβολής. Μετά από από του στόματος χορήγηση ρασαγκιλίνης σημασμένης με $^{14}$C, η απέκκριση πραγματοποιήθηκε κυρίως μέσω ούρων και δευτερευόντως μέσω κοπράνων (62% της συνολικής δόσης στα ούρα και 7% της συνολικής δόσης στα κόπρανα σε διάστημα 7 ημερών), με συνολική υπολογισμένη ανάκτηση 84% της δόσης σε διάστημα 38 ημερών. Λιγότερο από 1% της ρασαγκιλίνης απεκκρίθηκε ως αμετάβλητο φάρμακο στα ούρα.
87 L
Μετά από από του στόματος χορήγηση ρασαγκιλίνης σημασμένης με $^{14}$C, η απέκκριση πραγματοποιήθηκε κυρίως μέσω ούρων και δευτερευόντως μέσω κοπράνων (62% της συνολικής δόσης στα ούρα και 7% της συνολικής δόσης στα κόπρανα σε διάστημα 7 ημερών), με συνολική υπολογισμένη ανάκτηση 84% της δόσης σε διάστημα 38 ημερών. Λιγότερο από 1% της ρασαγκιλίνης απεκκρίθηκε ως αμετάβλητο φάρμακο στα ούρα.
Η ρασαγκιλίνη απορροφάται ταχέως· μετά από από του στόματος χορήγηση, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται σε περίπου 1 ώρα. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ρασαγκιλίνης είναι περίπου 36%. Μετά τη χορήγηση με γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, οι μέγιστες συγκεντρώσεις ρασαγκιλίνης στο πλάσμα και η περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου (AUC) μειώθηκαν κατά περίπου 60% και 20%, αντίστοιχα· επειδή η AUC δεν επηρεάζεται ουσιαστικά, η ρασαγκιλίνη μπορεί να χορηγηθεί με ή χωρίς τροφή.
Η ρασαγκιλίνη διαπερνά εύκολα τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Ο μέσος χρόνος ημιζωής σταθερής κατάστασης ή ο τελικός χρόνος ημιζωής της ρασαγκιλίνης είναι 31 ή 1,342 ώρες, αντίστοιχα· ωστόσο, δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ του φαρμακοκινητικού προφίλ της ρασαγκιλίνης και των φαρμακολογικών της επιδράσεων, καθώς το φάρμακο αναστέλλει μη αναστρέψιμα την ΜΑΟ-Β, και η αποκατάσταση της φυσιολογικής ενζυμικής δραστηριότητας εξαρτάται από τον ρυθμό σύνθεσης de novo του ενζύμου.
Η ρασαγκιλίνη δεσμεύεται περίπου 88-94% με πρωτεΐνες του πλάσματος, με 61-63% να δεσμεύεται με αλβουμίνη.
Μελέτες IV σε αρουραίους και σκύλους έδειξαν ότι ο όγκος κατανομής (Vd) της ρασαγκιλίνης είναι πολλαπλάσιος του συνολικού σωματικού ύδατος, υποδεικνύοντας εκτεταμένη κατανομή στους ιστούς. Η κατανομή της $^{14}$C-ρασαγκιλίνης μελετήθηκε σε αλβίνους και μελαγχρωματικούς αρουραίους, αποκαλύπτοντας μέγιστες τιμές ραδιενέργειας στους ιστούς μεταξύ 0,25 και 0,5 ώρες. Η κατανομή στο παχύ έντερο, την ουροδόχο κύστη και τους δακρυϊκούς αδένες διαρκεί περισσότερο, ενώ παραμονή (έως 24 ώρες) παρατηρήθηκε στα μάτια, το δέρμα και τα αρτηριακά τοιχώματα μελαγχρωματικών ζώων.
Η in vitro δέσμευση πρωτεϊνών στο πλάσμα ζώων κυμαίνεται από 70 έως 90% και στο ανθρώπινο πλάσμα από 88 έως 94%.
Στοματικές μελέτες με $^{14}$C-ρασαγκιλίνη έδειξαν ότι η απορρόφηση είναι ταχεία σε όλα τα είδη, με την Cmax να επιτυγχάνεται σε λιγότερο από 2 ώρες. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα έχει εκτιμηθεί σε 53-69% σε αρουραίους, 13-22% σε σκύλους και 36% σε ανθρώπους.
Αναλύσεις τοξικοκινητικής κατά τη διάρκεια των μελετών τοξικολογίας έδειξαν ότι η έκθεση ήταν γραμμική σε δόσεις υψηλότερες από τη φαρμακολογική εκλεκτικότητα για την αναστολή της ΜΑΟ-Β και διατηρήθηκε έως περίπου 5 mg/kg/ημέρα. Ωστόσο, η κινητική έγινε μη γραμμική σε υψηλότερες δόσεις, υποδεικνύοντας πιθανώς κορεσμό των διαδικασιών απέκκρισης τόσο για τη ρασαγκιλίνη όσο και για τον μεταβολίτη της, αμινοϊνδάνη.
Συσσώρευση παρατηρήθηκε μόνο στις υψηλότερες δόσεις σε μελέτες σε ποντίκια και σκύλους (60 και 21 mg/kg/ημέρα αντίστοιχα).
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη ΡΑΣΑΓΙΛΙΝΗ (6 συνολικά), παρακαλώ επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Δέσμευση Πρωτεϊνών
Η δέσμευση πρωτεϊνών στο πλάσμα κυμαίνεται από 88-94% με μέσο βαθμό δέσμευσης 61-63% με την ανθρώπινη αλβουμίνη στην περιοχή συγκέντρωσης 1-100 ng/ml.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η ρασαγκιλίνη υφίσταται σχεδόν πλήρη βιομετασχηματισμό στο ήπαρ πριν την απέκκριση. Πειράματα in vitro υποδεικνύουν ότι και οι δύο οδοί μεταβολισμού της ρασαγκιλίνης εξαρτώνται από το σύστημα κυτοχρωμικής P450 (CYP), με την CYP 1A2 να είναι το κύριο ισοένζυμο που εμπλέκεται στο μεταβολισμό της ρασαγκιλίνης.
Η ρασαγκιλίνη μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ μετά από από του στόματος χορήγηση. Μελέτες in vitro έχουν δείξει ότι η CYP1A2 είναι η κύρια ισομορφή P450 που εμπλέκεται στη μεταβολική απέκκριση της ρασαγκιλίνης. Ο κύριος ανθρώπινος μεταβολίτης στο πλάσμα που σχηματίζεται μετά από βιομετασχηματισμό της ρασαγκιλίνης είναι η αμινοϊνδάνη. Οι προτεινόμενες κύριες οδοί βιομετασχηματισμού της ρασαγκιλίνης σε ανθρώπους είναι η N-αποαλκυλίωση, η υδροξυλίωση του δακτυλίου ινδάνης, μαζί με σύζευξη Φάσης ΙΙ N ή O, συμπεριλαμβανομένης της N-γλυκουρονιδίωσης του μητρικού φαρμάκου και των μεταβολιτών του.
Δεν παρατηρήθηκε βιομετατροπή της ρασαγκιλίνης μεσιλάτης (R-εναντιομερές) στο S-εναντιομερές εντός του ανθρώπινου σώματος, όπως προσδιορίστηκε σε δείγματα πλάσματος υγιών εθελοντών που έλαβαν ρασαγκιλίνη.
Η ρασαγκιλίνη δεν μεταβολίζεται σε αμφεταμίνη ή μεθαμφεταμίνη.
Παρατηρείται εκτεταμένο φαινόμενο πρώτης διόδου μεταβολισμού, πιθανώς λόγω της δέσμευσης της ρασαγκιλίνης σε θέσεις ΜΑΟ στο έντερο πριν περάσει στο ήπαρ. Ο μεταβολισμός είναι ταχύς και εκτεταμένος, με παρόμοιο προφίλ σε όλα τα είδη που εξετάστηκαν. Η κύρια οδός βιομετασχηματισμού είναι μέσω N-αποαλκυλίωσης για τον σχηματισμό αμινοϊνδάνης και μέσω υδροξυλίωσης για τον σχηματισμό 3-υδροξυ-N-προπαργυλ-1-αμινοϊνδάνης. Συζεύξεις με σουλφίδιο ή γλυκουρονικό οξύ συμβαίνουν. Μελέτες μικροσωμάτων υποδεικνύουν την CYP1A2 ως κύρια ισοτύπη μεταβολισμού, αλλά η ρασαγκιλίνη ούτε προκαλεί επαγωγή ούτε αναστέλλει τις κυτοχρωμικές P450. Ο μεταβολισμός της ρασαγκιλίνης υπό συνθήκες αναστολής, επαγωγής της CYP1A2 ή παρουσία ταυτόχρονης ουσίας-υποστρώτου για το ένζυμο έχει αντιμετωπιστεί κλινικά.
Η ρασαγκιλίνη υφίσταται σχεδόν πλήρη βιομετασχηματισμό στο ήπαρ πριν την απέκκριση. Ο μεταβολισμός της ρασαγκιλίνης προχωρά μέσω δύο κύριων οδών: N-αποαλκυλίωσης ή/και υδροξυλίωσης για την παραγωγή 1-αμινοϊνδάνης (AI), 3-υδροξυ-N-προπαργυλ-1-αμινοϊνδάνης (3-OH-PAI) και 3-υδροξυ-1-αμινοϊνδάνης (3-OH-AI). Πειράματα in vitro υποδεικνύουν ότι και οι δύο οδοί μεταβολισμού της ρασαγκιλίνης εξαρτώνται από το σύστημα κυτοχρωμικής P450 (CYP), με την CYP 1A2 να είναι το κύριο ισοένζυμο που εμπλέκεται στο μεταβολισμό της ρασαγκιλίνης. Η γλυκουρονιδική σύζευξη της ρασαγκιλίνης και των μεταβολιτών της, με επακόλουθη απέκκριση μέσω ούρων, αποτελεί την κύρια οδό αποβολής.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημιζωής
Η ρασαγκιλίνη έχει μέσο χρόνο ημιζωής σταθερής κατάστασης 3 ώρες, αλλά δεν υπάρχει συσχέτιση των φαρμακοκινητικών με τη φαρμακολογική της δράση λόγω της μη αναστρέψιμης αναστολής της ΜΑΟ-Β.
Ο μέσος χρόνος ημιζωής σταθερής κατάστασης της ρασαγκιλίνης είναι 3 ώρες…
Η ρασαγκιλίνη αποβάλλεται με χρόνο ημιζωής περίπου 0,6 - 2 ώρες και κυμαίνεται από 0,3 έως 3,5 ώρες στην περιοχή δόσεων 0,5 έως 20 mg που εξετάστηκε μετά από από του στόματος χορήγηση.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
Μια χημικά ετερογενής ομάδα φαρμάκων που έχουν κοινό την ικανότητα να αναστέλλουν την οξειδωτική αμίνωση των ενδογενών μονοαμινών. (Από Gilman, et al., Goodman and Gilman's The Pharmacological Basis of Therapeutics, 8th ed, p414)
Φάρμακα που αποσκοπούν στην πρόληψη βλάβης στον εγκέφαλο ή τον νωτιαίο μυελό από ισχαιμία, εγκεφαλικό επεισόδιο, σπασμούς ή τραύμα. Ορισμένα πρέπει να χορηγούνται πριν από το συμβάν, αλλά άλλα μπορεί να είναι αποτελεσματικά για κάποιο χρονικό διάστημα μετά. Δρουν με διάφορους μηχανισμούς, αλλά συχνά ελαχιστοποιούν άμεσα ή έμμεσα τη βλάβη που παράγεται από τα ενδογενή διεγερτικά αμινοξέα.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
003N66TS6T
RASAGILINE
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Μονοαμινοξειδάσης
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Μονοαμινοξειδάσης
Η ρασαγκιλίνη είναι αναστολέας Μονοαμινοξειδάσης. Ο μηχανισμός δράσης της ρασαγκιλίνης είναι ως αναστολέας Μονοαμινοξειδάσης.
RASAGILINE
Αναστολείς Μονοαμινοξειδάσης [MoA]; Αναστολέας Μονοαμινοξειδάσης [EPC]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Βιοδιαθεσιμότητα
Απέκκριση
Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ 1 N04BD02Πρώιμη νόσος — Έναρξη θεραπείας
- Επίπτωση της νόσου στη λειτουργικότητα ή/και την ποιότητα ζωής
- Σωματική άσκηση & φυσιοθεραπεία σε όλα τα στάδια
Δοσολογία: 1-2 φορές/ημέρα — χωρίς τιτλοποίηση · Συνεχής -
ΒΗΜΑ 3 N04BD02Προχωρημένη νόσος — Φάρμακα πρώτης επιλογής
- Όλοι οι ασθενείς ήδη υπό λεβοντόπα — κινητικές διακυμάνσεις ή/και δυσκινησίες
Δοσολογία: Safinamide 50-100 mg ανάλογα με βαρύτητα · Συνεχής
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH
Μια χημικά ετερογενής ομάδα φαρμάκων που έχουν κοινό την ικανότητα να αναστέλλουν την οξειδωτική αμίνωση των ενδογενών μονοαμινών. (Από Gilman, et al., Goodman and Gilman's The Pharmacological Basis of Therapeutics, 8th ed, p414)
Φάρμακα που αποσκοπούν στην πρόληψη βλάβης στον εγκέφαλο ή τον νωτιαίο μυελό από ισχαιμία, εγκεφαλικό επεισόδιο, σπασμούς ή τραύμα. Ορισμένα πρέπει να χορηγούνται πριν από το συμβάν, αλλά άλλα μπορεί να είναι αποτελεσματικά για κάποιο χρονικό διάστημα μετά. Δρουν με διάφορους μηχανισμούς, αλλά συχνά ελαχιστοποιούν άμεσα ή έμμεσα τη βλάβη που παράγεται από τα ενδογενή διεγερτικά αμινοξέα.