ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N04BD02 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

RASAGILINE

Ρασαγιλίνη

**Ενδείξεις** Για τη θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων της ιδιοπαθούς νόσου του Πάρκινσον ως αρχική μονοθεραπεία και ως συμπληρωματική θεραπεία στη λεβοντόπα.

Εμπορικά Ονόματα

ASARKIN AZILECT RACTILEN RASAGILINE/ARITI RASAGILINE/GENEPHARM SAGILIA

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated

clinical_notes

DrugBank

Ενδείξεις

expand_more

Ενδείξεις Για τη θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων της ιδιοπαθούς νόσου του Πάρκινσον ως αρχική μονοθεραπεία και ως συμπληρωματική θεραπεία στη λεβοντόπα.

medication

SPC-RASAGILINE/ARITI

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ηλικιωμένοι

Δεν χρειάζεται καμία αλλαγή στην δόση.
Παιδιατρικός πληθυσμός

Το RASAGILINE/ARITI δεν συνιστάται για χρήση σε παιδιά και εφήβους λόγω της έλλειψης στοιχείων ασφάλειας και αποτελεσματικότητας.
Ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια

Αντενδείκνυται.
Ασθενείς με μέτρια ηπατική ανεπάρκεια

Θα πρέπει να αποφεύγεται.
Ασθενείς με ήπια ηπατική ανεπάρκεια

Χρειάζεται προσοχή κατά την έναρξη της θεραπείας. Αν η ανεπάρκεια εξελιχθεί σε μέτρια, η ρασαγιλίνη θα πρέπει να διακόπτεται.
Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια

Δεν χρειάζεται καμία αλλαγή στην δόση.

block

SPC-RASAGILINE/ARITI

Αντενδείξεις

expand_more

Υπερευαισθησία στην δραστική ουσία ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα
Συγχορηγούμενη θεραπεία με άλλους αναστολείς (ΜΑΟ) μονοαμινοξειδάσης (συμπεριλαμβανομένων των φαρμακευτικών και φυτικών προϊόντων που δεν χρήζουν συνταγής π.χ. St.John’s Wort) ή πεθιδίνη

Πληθυσμόςασθενείς
Η ρασαγιλίνη αντενδείκνυται στους ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια

Πληθυσμόςασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια

warning

SPC-RASAGILINE/ARITI

Προειδοποιήσεις

expand_more

Αλληλεπίδραση με φλουοξετίνη ή φλουβοξαμίνη

θα πρέπει να αποφεύγεται
Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων (ICDs)

Πληθυσμόςασθενείς που έλαβαν θεραπεία με αγωνιστές ντοπαμίνης και/ ή ντοπαμινεργικές θεραπείες

Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για την ανάπτυξη διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων. Οι ασθενείς και οι φροντιστές θα πρέπει να γνωρίζουν τα συμπτώματα συμπεριφοράς των διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων που παρατηρήθηκαν σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ρασαγιλίνη, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων καταναγκασμών, έμμονων ιδεών, παθολογικής χαρτοπαιξίας, αυξημένης γενετήσιας ορμής, υπερσεξουαλικότητας, παρορμητικής συμπεριφοράς και ψυχαναγκαστικών δαπανών ή αγορών.
Αλληλεπίδραση με λεβοντόπα

οι ανεπιθύμητες ενέργειες της λεβοντόπα μπορεί να αυξηθούν και η προϋπάρχουσα δυσκινησία επιδεινώνεται. Μείωση της δόσης της λεβοντόπα μπορεί να βελτιώσει αυτή την παρενέργεια.
Υποτασικές δράσεις

Πληθυσμόςασθενείς με νόσο του Πάρκινσον

Οι ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στις αρνητικές επιπτώσεις της υπότασης λόγω υφιστάμενων προβλημάτων στη βάδιση.
Αλληλεπίδραση με δεξτρομεθορφάνη ή συμπαθομιμητικά

δεν συνίσταται
Κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του δέρματος

Κάθε ύποπτη δερματική βλάβη θα πρέπει να εξετάζεται από εξειδικευμένο ιατρό.
Ηπατική ανεπάρκεια

Χρειάζεται προσοχή κατά την έναρξη της θεραπείας με ρασαγιλίνη στους ασθενείς με ήπια ηπατική ανεπάρκεια. Η χορήγηση ρασαγιλίνης σε ασθενείς με μέτρια ηπατική ανεπάρκεια θα πρέπει να αποφεύγεται. Στην περίπτωση ασθενών των οποίων η ηπατική ανεπάρκεια εξελίσσεται από ήπια σε μέτρια, η ρασαγιλίνη θα πρέπει να διακόπτεται

swap_horiz

SPC-RASAGILINE/ARITI

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

Άλλοι αναστολείς της ΜΑΟ (συμπεριλαμβανομένων φαρμακευτικών και φυτικών προϊόντων που δεν χρήζουν συνταγή π.χ. St.John’s Wort)
αντένδειξη

Κίνδυνος μη εκλεκτικής αναστολής της ΜΑΟ, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε κρίσεις υπέρτασης.
Πεθιδίνη
αντένδειξη

Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν αναφερθεί κατά την συγχορήγηση με αναστολείς ΜΑΟ.
Συμπαθομιμητικά (π.χ. εφεδρίνη, ψευδοεφεδρίνη που βρίσκονται σε ρινικά και από του στόματος αποσυμφορητικά ή φάρμακα κατά του κοινού κρυολογήματος)
αντένδειξη

Αλληλεπίδραση με αναστολείς ΜΑΟ.
Δεξτρομεθορφάνη
αντένδειξη

Αλληλεπίδραση με μη εκλεκτικούς αναστολείς ΜΑΟ.
Φλουοξετίνη ή φλουβοξαμίνη
προσοχή

Αποφυγή ταυτόχρονης χορήγησης.
SSRIs/SNRIs, τρικυκλικά/τετρακυκλικά αντικαταθλιπτικά
προσοχή

Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν αναφερθεί κατά την συγχορήγηση.
Λεβοντόπα
παρακολούθηση

Δεν υπήρξαν κλινικά σημαντικές επιδράσεις στην κάθαρση της ρασαγιλίνης.
Ισχυροί αναστολείς CYP1A2 (π.χ. σιπροφλοξασίνη)
προσοχή

Αύξηση του AUC της ρασαγιλίνης.
Θεοφυλίνη
παρακολούθηση

Δεν επηρεάστηκε η φαρμακοκινητική κανενός από τα δύο προϊόντα.
Ασθενείς που καπνίζουν
προσοχή

Κίνδυνος μείωσης των επιπέδων ρασαγιλίνης στο πλάσμα λόγω ενεργοποίησης του CYP1A2.
Εντακαπόνη
παρακολούθηση

Αύξηση της από του στόματος κάθαρσης της ρασαγιλίνης κατά 28%.
Τυραμίνη
παρακολούθηση

Δεν αναφέρθηκαν αλληλεπιδράσεις σε κλινικές μελέτες χωρίς περιορισμό τυραμίνης.

sick

SPC-RASAGILINE/ARITI

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Λοιμώξεις και μολύνσεις

γρίπη

Καλοήθεις, κακοήθεις και μη προσδιορισμένες νεοπλασίες

καρκίνωμα του δέρματος
δερματικό μελάνωμα

Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος

λευκοπενία

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

αλλεργία

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

μειωμένη όρεξη

Ψυχιατρικές διαταραχές

κατάθλιψη
ψευδαισθήσεις
μη φυσιολογικά όνειρα
σύγχυση

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

πονοκέφαλος
αγγειακό εγκεφαλικό
δυσκινησία
δυστονία
σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα
διαταραχές της ισορροπίας
αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

Οφθαλμικές διαταραχές

επιπεφυκίτιδα

Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου

ίλιγγος

Καρδιακές διαταραχές

στηθάγχη
έμφραγμα του μυοκαρδίου

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου

ρινίτιδα

Γαστρεντερικές διαταραχές

μετεωρισμός
κοιλιακός πόνος
δυσκοιλιότητα
ναυτία και έμετος
ξηροστομία

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

δερματίτιδα
φυσσαλιδοφλυκταινώδες εξάνθημα
εξάνθημα

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

μυοσκελετικός πόνος
πόνος στον αυχένα
Αρθρίτιδα
αρθραλγία

Διαταραχές των νεφρών και του ουροποιητικού

επιτακτική ούρηση

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις ανάλογα με την οδό χορήγησης

Πυρετός
αδιαθεσία

Αγγειακές διαταραχές

Ορθοστατική υπόταση

Έρευνες

απώλεια βάρους

Τραυματισμός, δηλητηρίαση και διαδικαστικές επιπλοκές

πτώση

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

γρίπη

Λοιμώξεις και μολύνσεις

Συχνές
καρκίνωμα του δέρματος

Καλοήθεις, κακοήθεις και μη προσδιορισμένες νεοπλασίες

Συχνές
λευκοπενία

Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος

Συχνές
αλλεργία

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Συχνές
μειωμένη όρεξη

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Όχι συχνές
κατάθλιψη

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές
ψευδαισθήσεις

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές
πονοκέφαλος

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Πολύ συχνές
αγγειακό εγκεφαλικό

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Όχι συχνές
επιπεφυκίτιδα

Οφθαλμικές διαταραχές

Συχνές
ίλιγγος

Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου

Συχνές
στηθάγχη

Καρδιακές διαταραχές

Συχνές
έμφραγμα του μυοκαρδίου

Καρδιακές διαταραχές

Όχι συχνές
ρινίτιδα

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου

Συχνές
μετεωρισμός

Γαστρεντερικές διαταραχές

Συχνές
δερματίτιδα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Συχνές
φυσσαλιδοφλυκταινώδες εξάνθημα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Όχι συχνές
μυοσκελετικός πόνος

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Συχνές
πόνος στον αυχένα

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Συχνές
Αρθρίτιδα

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Συχνές
επιτακτική ούρηση

Διαταραχές των νεφρών και του ουροποιητικού

Συχνές
Πυρετός

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις ανάλογα με την οδό χορήγησης

Συχνές
αδιαθεσία

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις ανάλογα με την οδό χορήγησης

Συχνές
δερματικό μελάνωμα

Καλοήθεις, κακοήθεις και μη προσδιορισμένες νεοπλασίες

Όχι συχνές
μειωμένη όρεξη

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Συχνές
ψευδαισθήσεις

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές
μη φυσιολογικά όνειρα

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές
σύγχυση

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
δυσκινησία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Πολύ συχνές
δυστονία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές
σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές
διαταραχές της ισορροπίας

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές
αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Όχι συχνές
στηθάγχη

Καρδιακές διαταραχές

Όχι συχνές
Ορθοστατική υπόταση

Αγγειακές διαταραχές

Συχνές
κοιλιακός πόνος

Γαστρεντερικές διαταραχές

Συχνές
δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικές διαταραχές

Συχνές
ναυτία και έμετος

Γαστρεντερικές διαταραχές

Συχνές
ξηροστομία

Γαστρεντερικές διαταραχές

Συχνές
εξάνθημα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Συχνές
αρθραλγία

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Συχνές
πόνος στον αυχένα

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Συχνές
απώλεια βάρους

Έρευνες

Συχνές
πτώση

Τραυματισμός, δηλητηρίαση και διαδικαστικές επιπλοκές

Συχνές

pregnant_woman

SPC-RASAGILINE/ARITI

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more

Κύηση
Με προσοχή

Χρειάζεται προσοχή όταν συνταγογραφείται σε έγκυες γυναίκες.
Γαλουχία
Με προσοχή

Δεν είναι γνωστό εάν η ρασαγιλίνη εκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Χρειάζεται προσοχή όταν χορηγείται ρασαγιλίνη σε μητέρες που θηλάζουν.

neurology

DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης Οι ακριβείς μηχανισμοί δράσης της ρασαγκιλίνης είναι άγνωστοι. Πιστεύεται ότι ένας μηχανισμός σχετίζεται με την ανασταλτική της δράση στην ΜΑΟ-Β, η οποία προκαλεί αύξηση των εξωκυτταρικών επιπέδων ντοπαμίνης στο ραβδωτό σώμα. Η αυξημένη…

monitor_heart

SPC-RASAGILINE/ARITI

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική ομάδα: Αντιπαρκινσονικά φάρμακα, Ντοπαμινεργικοί παράγοντες, Αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης-Β, Κωδικός ATC: Ν04ΒD02 ### Μηχανισμός δράσης Η ρασαγιλίνη έχει αποδειχθεί ότι είναι ένας δραστικός, μη αναστρέψιμος εκλεκτικός αναστολέας…

biotech

SPC-RASAGILINE/ARITI

Φαρμακοκινητική

expand_more

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός Η ρασαγκιλίνη υφίσταται σχεδόν πλήρη βιομετασχηματισμό στο ήπαρ πριν την απέκκριση. Πειράματα in vitro υποδεικνύουν ότι και οι δύο οδοί μεταβολισμού της ρασαγκιλίνης εξαρτώνται από το σύστημα κυτοχρωμικής P450 (CYP), με την CYP 1A2 να…

bloodtype

DrugBank

Απέκκριση

expand_more

Νεφρά/Ήπαρ

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-RASAGILINE/ARITI

expand_more

Η ρασαγιλίνη χορηγείται από το στόμα, σε δόση 1mg μια φορά την ημέρα με ή χωρίς λεβοντόπα. Μπορεί να ληφθεί με ή χωρίς τροφή.

Ηλικιωμένοι Δεν χρειάζεται καμία αλλαγή στην δόση σε ηλικιωμένους ασθενείς.

Παιδιατρικός πληθυσμός Το RASAGILINE/ARITI δεν συνιστάται για χρήση σε παιδιά και εφήβους λόγω της έλλειψης στοιχείων ασφάλειας και αποτελεσματικότητας

Ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια Η χρήση της ρασαγιλίνης αντενδείκνυται στους ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια (βλέπε ενότητα 4.3). Η χρήση της ρασαγιλίνης θα πρέπει να αποφεύγεται στους ασθενείς με μέτρια ηπατική ανεπάρκεια. Χρειάζεται προσοχή κατά την έναρξη της θεραπείας με ρασαγιλίνη σε ασθενείς με ήπια ηπατική ανεπάρκεια. Στην περίπτωση ασθενών των οποίων η ηπατική ανεπάρκεια εξελίσσεται από ήπια σε μέτρια, η ρασαγιλίνη θα πρέπει να διακόπτεται (βλέπε ενότητα 4.4).

Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια Δεν χρειάζεται καμία αλλαγή στην δόση για την νεφρική ανεπάρκεια.

block

Αντενδείξεις

SPC-RASAGILINE/ARITI

expand_more

Υπερευαισθησία στην δραστική ουσία ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα, βλέπε ενότητα 6.1.
Συγχορηγούμενη θεραπεία με άλλους αναστολείς (ΜΑΟ) μονοαμινοξειδάσης (συμπεριλαμβανομένων των φαρμακευτικών και φυτικών προϊόντων που δεν χρήζουν συνταγής π.χ. St.John’s Wort) ή πεθιδίνη (βλέπε Δ αλληλεπιδράσεις). Πρέπει να περάσουν τουλάχιστον 14 ημέρες από την διακοπή της ρασαγιλίνης μέχρι την έναρξη της θεραπείας με αναστολείς ΜΑΟ ή με πεθιδίνη.
Η ρασαγιλίνη αντενδείκνυται στους ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια.

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-RASAGILINE/ARITI

expand_more

Προειδοποιήσεις

Η ταυτόχρονη χορήγηση της ρασαγιλίνης με φλουοξετίνη ή φλουβοξαμίνη θα πρέπει να αποφεύγεται (βλέπε Δ αλληλεπιδράσεις). Τουλάχιστον πέντε εβδομάδες θα πρέπει να παρέλθουν από την διακοπή της φλουοξετίνης μέχρι την έναρξη της θεραπείας με ρασαγιλίνη. Τουλάχιστον 14 ημέρες θα πρέπει να μεσολαβήσουν από την διακοπή της ρασαγιλίνης μέχρι την έναρξη της θεραπείας με φλουοξετίνη ή φλουβοξαμίνη.
Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων (ICDs) μπορούν να εμφανιστούν σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με αγωνιστές ντοπαμίνης και/ ή ντοπαμινεργικές θεραπείες. Παρόμοιες αναφορές ICDs έχουν επίσης ληφθεί μετά την κυκλοφορία με ρασαγιλίνη. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για την ανάπτυξη διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων. Οι ασθενείς και οι φροντιστές θα πρέπει να γνωρίζουν τα συμπτώματα συμπεριφοράς των διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων που παρατηρήθηκαν σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ρασαγιλίνη, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων καταναγκασμών, έμμονων ιδεών, παθολογικής χαρτοπαιξίας, αυξημένης γενετήσιας ορμής, υπερσεξουαλικότητας, παρορμητικής συμπεριφοράς και ψυχαναγκαστικών δαπανών ή αγορών.
Καθώς η ρασαγιλίνη ενισχύει τις δράσεις της λεβοντόπα, οι ανεπιθύμητες ενέργειες της λεβοντόπα μπορεί να αυξηθούν και η προϋπάρχουσα δυσκινησία επιδεινώνεται. Μείωση της δόσης της λεβοντόπα μπορεί να βελτιώσει αυτή την παρενέργεια.
Υπήρξαν αναφορές υποτασικών δράσεων όταν η ρασαγιλίνη λαμβάνεται συγχρόνως με λεβοντόπα. Οι ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στις αρνητικές επιπτώσεις της υπότασης λόγω υφιστάμενων προβλημάτων στη βάδιση.
Η ταυτόχρονη χρήση της ρασαγιλίνης με δεξτρομεθορφάνη ή συμπαθομιμητικά όπως αυτά που βρίσκονται στα ρινικά και από του στόματος χορηγούμενα αποσυμφορητικά ή φαρμακευτικά προϊόντα κατά του κοινού κρυολογήματος που περιέχουν εφεδρίνη ή ψευδοεφεδρίνη δεν συνίσταται (βλέπε Δ αλληλεπιδράσεις).
Κατά την διάρκεια του προγράμματος κλινικής ανάπτυξης οι περιπτώσεις εμφάνισης μελανώματος προκάλεσε το σκεπτικό της πιθανής συσχέτισης με την ρασαγιλίνη. Τα δεδομένα που συλλέχθηκαν υποδεικνύουν ότι η νόσος του Parkinson και όχι κάποιο συγκεκριμένο φαρμακευτικό προϊόν, σχετίζεται με τον αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του δέρματος (όχι αποκλειστικά του μελανώματος). Κάθε ύποπτη δερματική βλάβη θα πρέπει να εξετάζεται από εξειδικευμένο ιατρό.
Χρειάζεται προσοχή κατά την έναρξη της θεραπείας με ρασαγιλίνη στους ασθενείς με ήπια ηπατική ανεπάρκεια. Η χορήγηση ρασαγιλίνης σε ασθενείς με μέτρια ηπατική ανεπάρκεια θα πρέπει να αποφεύγεται. Στην περίπτωση ασθενών των οποίων η ηπατική ανεπάρκεια εξελίσσεται από ήπια σε μέτρια, η ρασαγιλίνη θα πρέπει να διακόπτεται (βλέπε Φαρμακοκινητικές).

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-RASAGILINE/ARITI

expand_more

Η ρασαγιλίνη δεν πρέπει να χορηγείται μαζί με άλλους αναστολείς της ΜΑΟ (συμπεριλαμβανομένων των φαρμακευτικών και φυτικών προϊόντων που δεν χρήζουν συνταγή π.χ. St.John’s Wort) καθώς μπορεί να υπάρχει ο κίνδυνος μη εκλεκτικής αναστολής της ΜΑΟ, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε κρίσεις υπέρτασης (βλέπε ενότητα 4.3).

Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν αναφερθεί κατά την συγχορήγηση πεθιδίνης με αναστολείς ΜΑΟ συμπεριλαμβανομένων άλλων εκλεκτικών αναστολέων ΜΑΟ-Β. Η ταυτόχρονη χορήγηση της ρασαγιλίνης με πεθιδίνη αντενδείκνυται (βλέπε ενότητα 4.3).

Με τους αναστολείς της ΜΑΟ έχουν υπάρξει αναφορές φαρμακευτικών αλληλεπιδράσεων με την συγχορήγηση συμπαθομιμητικών φαρμάκων. Για το λόγο αυτό λαμβάνοντας υπόψη την ανασταλτική δράση της ρασαγιλίνης προς την ΜΑΟ ταυτόχρονη χορήγηση της ρασαγιλίνης με τα συμπαθομιμητικά όπως αυτά που βρίσκονται στα ρινικά και στα από του στόματος αποσυμφορητικά ή στα φαρμακευτικά προϊόντα κατά του κοινού κρυολογήματος, που περιέχουν εφεδρίνη ή ψευδοεφεδρίνη δεν συνιστάται (βλέπε ενότητα 4.4).

Έχουν υπάρξει αναφορές φαρμακευτικών αλληλεπιδράσεων κατά την ταυτόχρονη χορήγηση της δεξτρομεθορφάνης με μη εκλεκτικούς αναστολείς ΜΑΟ. Για το λόγο αυτό, λαμβάνοντας υπόψη την ανασταλτική δράση της ρασαγιλίνης προς την ΜΑΟ η ταυτόχρονη χορήγηση της ρασαγιλίνης με την δεξτρομεθορφάνη δεν συνιστάται (βλέπε ενότητα 4.4).

Η ταυτόχρονη χορήγηση της ρασαγιλίνης με την φλουοξετίνη ή φλουβοξαμίνη θα πρέπει να αποφεύγεται. (βλέπε ενότητα 4.4).

Για την ταυτόχρονη χρήση της ρασαγιλίνης με εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs)/ εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης (SNRIs) σε κλινικές μελέτες βλέπε ενότητα 4.8. Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν αναφερθεί κατά την συγχορήγηση με SSRIs, SNRIs, τρικυκλικά/τετρακυκλικά αντικαταθλιπτικά και αναστολείς ΜΑΟ. Για το λόγο αυτό, λαμβάνοντας υπόψη την ανασταλτική δράση της ρασαγιλίνης προς την ΜΑΟ, τα αντικαταθλιπτικά θα πρέπει να χορηγούνται με προσοχή.

Στους ασθενείς με νόσο Parkinson οι οποίοι λαμβάνουν μακροχρόνια θεραπεία με λεβοντόπα ως συμπληρωματική θεραπεία δεν υπήρξαν κλινικά σημαντικές επιδράσεις της θεραπείας με λεβοντόπα στην κάθαρση της ρασαγιλίνης.

Μελέτες μεταβολισμού in vitro έδειξαν ότι το κυτόχρωμα P450 1Α2 (CYP1A2) είναι το κυρίως υπεύθυνο ένζυμο για τον μεταβολισμό της ρασαγιλίνης. Συγχορήγηση της ρασαγιλίνης με σιπροφλοξασίνη (ένας αναστολέας του CYP1A2) αύξησε το AUC της ρασαγιλίνης κατά 83%. Συγχορήγηση της ρασαγιλίνης με θεοφυλίνη (ένα υπόστρωμα του CYP1A2) δεν επηρέασε την φαρμακοκινητική κανενός από τα δύο προϊόντα. Κατά συνέπεια, ισχυροί αναστολείς CYP1A2 μπορούν να αλλάξουν τα επίπεδα ρασαγιλίνης στο πλάσμα και θα πρέπει να χορηγούνται με προσοχή.

Υπάρχει κίνδυνος να μειωθούν τα επίπεδα της ρασαγιλίνης στο πλάσμα ασθενών που καπνίζουν, λόγω ενεργοποίησης του ενζύμου μεταβολισμού CYP1A2.

Μελέτες in vitro έδειξαν ότι η ρασαγιλίνη σε συγκέντρωση 1μg/ml (ισοδύναμο με επίπεδο που είναι 160 φορές η μέση τιμή Cmax ~ 5.9-8.5 ng/ml σε ασθενείς με νόσο Parkinson μετά από 1mg πολλαπλής δόσης ρασαγιλίνης), δεν ανέστειλε τα ισοένζυμα του κυτοχρώματος Ρ450 CYP1A2, CYP2A6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4 και CYP4A. Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι οι θεραπευτικές συγκεντρώσεις της ρασαγιλίνης είναι απίθανο να προκαλέσουν οποιεσδήποτε κλινικά σημαντικές παρεμβολές στο υπόστρωμα αυτών των ενζύμων.

Η ταυτόχρονη χορήγηση της ρασαγιλίνης με εντακαπόνη αύξησε την από του στόματος κάθαρση της ρασαγιλίνης κατά 28%.

Αλληλεπίδραση τυραμίνης/ρασαγιλίνης: Αποτελέσματα από πέντε μελέτες πρόκλησης με τυραμίνη (σε εθελοντές και ασθενείς με PD), μαζί με αποτελέσματα της παρακολούθησης της πίεσης αίματος στο σπίτι μετά τα γεύματα (σε 464 ασθενείς υπό θεραπεία με 0.5 ή 1mg/ημέρα ρασαγιλίνης ή εικονικό φάρμακο ως συμπληρωματική θεραπεία σε λεβοντόπα για έξι μήνες χωρίς περιορισμό στην τυραμίνη), και δεδομένου ότι δεν υπήρξαν αναφορές αλληλεπίδρασης τυραμίνης/ρασαγιλίνης σε κλινικές μελέτες που διενεργήθηκαν χωρίς περιορισμό στην τυραμίνη, δείχνουν ότι η ρασαγιλίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια χωρίς περιορισμό τυραμίνης στην διατροφή.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-RASAGILINE/ARITI

expand_more

Στο κλινικό πρόγραμμα της ρασαγιλίνης συνολικά, 1361 ασθενών έλαβαν θεραπεία με ρασαγιλίνη για 3076,4 έτη ασθενών. Στις διπλά τυφλές ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες, 529 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με 1mg/ημέρα ρασαγιλίνης για 212 έτη ασθενών και 539 ασθενείς έλαβαν εικονικό φάρμακο για 213 έτη ασθενών.

Μονοθεραπεία Η παρακάτω λίστα περιλαμβάνει ανεπιθύμητες ενέργειες οι οποίες αναφέρθηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα σε μελέτες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο σε ασθενείς που ελάμβαναν 1mg/ημέρα ρασαγιλίνη (ομάδα ρασαγιλίνης n=149, ομάδα εικονικού φαρμάκου n=151). Ανεπιθύμητες ενέργειες με τουλάχιστον 2% διαφορά πάνω από το εικονικό φάρμακο αναγράφονται με πλάγιους χαρακτήρες. Στις παρενθέσεις είναι οι συχνότητες των ανεπιθύμητων ενεργειών (% ασθενών) σε ρασαγιλίνη (vs.) έναντι εικονικού φαρμάκου αντίστοιχα. Οι Ανεπιθύμητες ενέργειες κατατάσσονται ανάλογα με την συχνότητα εμφάνισης χρησιμοποιώντας τις ακόλουθες μετατροπές: πολύ συχνές (≥1/10) συχνές, (≥1/100 με <1/10), όχι συχνές (≥1/1000 με <1/100), σπάνιες (≥1/10000 με <1/1000), πολύ σπάνιες (<1/10000).

Λοιμώξεις και μολύνσεις
- Συχνές: γρίπη (4,7% vs 0,7%)
Καλοήθεις, κακοήθεις και μη προσδιορισμένες νεοπλασίες (συμπεριλαμβανομένων των κυστών και των πολυπόδων)
- Συχνές: καρκίνωμα του δέρματος (1,3% vs 0,7%)
Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος
- Συχνές: λευκοπενία (1, 3% vs 0%)
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
- Συχνές: αλλεργία (1,3% vs 0,7%)
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
- Όχι συχνές: μειωμένη όρεξη (0,7% vs 0%)
Ψυχιατρικές διαταραχές
- Συχνές: κατάθλιψη (5,4% vs 2%), ψευδαισθήσεις (1,3% vs 0,7%)
Διαταραχές του νευρικού συστήματος
- Πολύ συχνές: πονοκέφαλος (14,1% vs. 11,9%)
- Όχι συχνές: αγγειακό εγκεφαλικό (0,7% vs. 0%)
Οφθαλμικές διαταραχές
- Συχνές: επιπεφυκίτιδα (2,7% vs 0,7%)
Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου
- Συχνές: ίλιγγος (2,7% vs 1,3%)
Καρδιακές διαταραχές
- Συχνές: στηθάγχη (1.3% vs 0%)
- Όχι συχνές: έμφραγμα του μυοκαρδίου (0.7% vs. 0%)
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
- Συχνές: ρινίτιδα (3, 4% vs 0, 7%)
Γαστρεντερικές διαταραχές
- Συχνές: μετεωρισμός (1,3% vs 0%)
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
- Συχνές: δερματίτιδα (2,0% vs. 0%)
- Όχι συχνές: φυσσαλιδοφλυκταινώδες εξάνθημα (0,7% vs. 0%)
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
- Συχνές: μυοσκελετικός πόνος (6,7% vs. 2,6%), πόνος στον αυχένα (2,7% vs. 0%), Αρθρίτιδα (1, 3% vs. 0, 7%)
Διαταραχές των νεφρών και του ουροποιητικού
- Συχνές: επιτακτική ούρηση (1, 3% vs. 0, 7%)
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις ανάλογα με την οδό χορήγησης
- Συχνές: Πυρετός (2,7% vs. 1,3%), αδιαθεσία (2% vs 0%)

Συμπληρωματική Αγωγή Η παρακάτω λίστα περιλαμβάνει ανεπιθύμητες ενέργειες, οι οποίες αναφέρθηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα σε μελέτες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο σε ασθενείς που ελάμβαναν 1mg/ml ρασαγιλίνη (ομάδα ρασαγιλίνης n=380, ομάδα εικονικού φαρμάκου n=388). Στις παρενθέσεις είναι το ποσοστό (% ασθενών) στην ρασαγιλίνη (vs.)έναντι του εικονικού φαρμάκου, αντίστοιχα. Ανεπιθύμητες ενέργειες με τουλάχιστον 2% διαφορά πάνω από το εικονικό φάρμακο αναγράφονται με πλάγιους χαρακτήρες. Οι Ανεπιθύμητες ενέργειες κατηγοριοποιούνται σύμφωνα με την συχνότητα εμφάνισης χρησιμοποιώντας τις παρακάτω μετατροπές: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100, <1/10), όχι συχνές (≥1/1000, <1/100), σπάνιες (≥1/10000, <1/1000), πολύ σπάνιες (<1/10000).

Καλοήθεις, κακοήθεις και μη προσδιορισμένες νεοπλασίες (περιλαμβάνει κύστεις και πολύποδες)
- Όχι συχνές: δερματικό μελάνωμα (0,5% vs 0,3%)
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
- Συχνές: μειωμένη όρεξη (2, 4% vs 0, 8%)
Ψυχιατρικές διαταραχές
- Συχνές: ψευδαισθήσεις (2,9% vs 2,1%), μη φυσιολογικά όνειρα (2,1% vs 0,8%)
- Όχι συχνές: σύγχυση (0,8% vs 0,5%)
Διαταραχές του νευρικού συστήματος
- Πολύ συχνές: δυσκινησία (10,5% vs. 6,2%)
- Συχνές: δυστονία (2,4% vs. 0,8%), σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα (1,3% vs 0%), διαταραχές της ισορροπίας (1,6% vs 0,3%)
- Όχι συχνές: αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (0,5% vs 0,3%)
Καρδιακές διαταραχές
- Όχι συχνές: στηθάγχη (0.5% vs. 0%)
Αγγειακές διαταραχές
- Συχνές: Ορθοστατική υπόταση (3, 9% vs. 0, 8%)
Γαστρεντερικές διαταραχές
- Συχνές: κοιλιακός πόνος (4,2% vs 1,3%), δυσκοιλιότητα (4,2% vs 2,1%), ναυτία και έμετος (8,4% vs 6,2%), ξηροστομία (3,4% vs 1,8%)
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
- Συχνές: εξάνθημα (1, 1% vs. 0, 3%)
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
- Συχνές: αρθραλγία (2,4% vs. 2,1%), πόνος στον αυχένα (1,3% vs. 0,5%)
Έρευνες
- Συχνές: απώλεια βάρους (4,5% vs. 1,5%)
Τραυματισμός, δηλητηρίαση και διαδικαστικές επιπλοκές
- Συχνές: πτώση (4, 7% vs. 3, 4%)

Η νόσος του Parkinson σχετίζεται με συμπτώματα ψευδαισθήσεων και σύγχυσης. Στην εμπειρία από την κυκλοφορία του φαρμάκου στην αγορά, αυτά τα συμπτώματα επίσης έχουν παρατηρηθεί σε ασθενείς με νόσο Parkinson που έλαβαν θεραπεία με ρασαγιλίνη.

Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν αναφερθεί κατά την συγχορήγηση με SSRIs, SNRIs, τρικυκλικά/ τετρακυκλικά αντικαταθλιπτικά και αναστολείς ΜΑΟ. Στην μετεγκριτική περίοδο, περιπτώσεις σεροτονινεργικού συνδρόμου που συνδέθηκαν με διέγερση, σύγχυση, δυσκαμψία, πυρεξία και μυόκλονο έχουν αναφερθεί από ασθενείς που θεραπεύτηκαν με αντικαταθλιπτικά/SNRIs σε συγχορήγηση με ρασαγιλίνη.

Στις κλινικές μελέτες της ρασαγιλίνης δεν ήταν επιτρεπτή η ταυτόχρονη χορήγηση της ρασαγιλίνης με την φλουοξετίνη ή φλουβοξαμίνη αλλά τα παρακάτω αντικαταθλιπτικά και δόσεις επετράπησαν στις μελέτες με ρασαγιλίνη: αμιτριπτιλίνη ≤ 50 mg/ημερησίως, τραζοδόνη ≤ 100 mg/ ημερησίως, σιταλοπράμη ≤ 20 mg/ ημερησίως, σερτραλίνη ≤ 100 ημερησίως και παροξετίνη ≤ 30 mg/ ημερησίως. Στο κλινικό πρόγραμμα της ρασαγιλίνης στο οποίο συμμετείχαν 115 ασθενείς σε συγχορήγηση ρασαγιλίνης με τρικυκλικά και 141 ασθενείς σε συγχορήγηση ρασαγιλίνης και SSRIs/SNRIs, δεν υπήρχαν περιστατικά σεροτονινεργικού συνδρόμου.

Στην μετεγκριτική περίοδο περιστατικά υψηλής αρτηριακής πίεσης, συμπεριλαμβανομένης μίας αναφοράς υπερτασικής κρίσης η οποία συνδέθηκε με λήψη άγνωστης ποσότητας τροφών πλούσιων σε τυραμίνη, έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν ρασαγιλίνη.

Με τους αναστολείς ΜΑΟ υπάρχουν αναφορές φαρμακευτικών αλληλεπιδράσεων κατά την συγχορήγηση συμπαθητικομιμητικών φαρμακευτικών προϊόντων. Στην μετεγκριτική περίοδο υπήρξε ένα περιστατικό υψηλής αρτηριακής πίεσης σε ασθενή που έκανε χρήση της υδροχλωρικής τετραϋδροζολίνης οφθαλμικού αγγειοσυστολέα, όταν λάμβανε ρασαγιλίνη.

Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων Παθολογική χαρτοπαιξία, αυξημένη γενετήσια ορμή, υπερσεξουαλικότητα, ψυχαναγκαστικές δαπάνες ή αγορές, κραιπάλη φαγητού και ψυχαναγκαστική κατανάλωση μπορεί να συμβεί σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με αγωνιστές της ντοπαμίνης και / ή άλλες ντοπαμινεργικές θεραπείες. Ένα παρόμοιο πρότυπο διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων έχει αναφερθεί μετά την κυκλοφορία με ρασαγιλίνη, το οποίο περιλάμβανε επίσης καταναγκασμούς, έμμονες ιδέες και παρορμητική συμπεριφορά (βλέπε παράγραφο 4.4).

Αν α φορ ά π ιθ α νο λ ο γ ο ύ μ εν ω ν α νε πι θ ύ μ η τ ω ν ενε ρ γ ειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284, 15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040380/337, Φαξ: + 30 21 06549585, Ιστότοπος: http:// www. eof. gr.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-RASAGILINE/ARITI

expand_more

Κύηση

Για την ρασαγιλίνη δε υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με την έκθεση εγκύων στην ρασαγιλίνη. Μελέτες σε ζώα δεν δείχνουν άμεσες ή έμμεσες επιβλαβείς επιδράσεις σε σχέση με την εγκυμοσύνη, εμβρυϊκή ανάπτυξη, τοκετό ή μεταγεννητική ανάπτυξη (βλ. ενότητα 5.3).

Θηλασμός

Πειραματικά δεδομένα έδειξαν ότι η ρασαγιλίνη αναστέλλει την έκκριση προλακτίνης, και έτσι μπορεί να αναστείλει την γαλουχία. Δεν είναι γνωστό εάν η ρασαγιλίνη εκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Χρειάζεται προσοχή όταν χορηγείται ρασαγιλίνη σε μητέρες που θηλάζουν.

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-RASAGILINE/ARITI

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική ομάδα: Αντιπαρκινσονικά φάρμακα, Ντοπαμινεργικοί παράγοντες, Αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης-Β, Κωδικός ATC: Ν04ΒD02

Μηχανισμός δράσης

Η ρασαγιλίνη έχει αποδειχθεί ότι είναι ένας δραστικός, μη αναστρέψιμος εκλεκτικός αναστολέας ΜΑΟ-Β, η οποία μπορεί να προκαλέσει μια αύξηση των επιπέδων ντοπαμίνης στο ραβδωτό σώμα. Τα αυξημένα επίπεδα της ντοπαμίνης και η συνεπαγόμενη αύξηση της ντοπαμινεργικής δράσης είναι πιθανό να μεσολαβούν στις ευεργετικές επιδράσεις της ρασαγιλίνης όπως έχουν παρατηρηθεί σε μοντέλα δυσλειτουργίας της ντοπαμινεργικής κινητικότητας. Το 1-αμινοινδάνιο είναι ένας ενεργός, κύριος μεταβολίτης και δεν είναι αναστολέας του ΜΑΟ-Β.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Η αποτελεσματικότητα της ρασαγιλίνης τεκμηριώθηκε σε τρεις μελέτες: ως μονοθεραπεία στη μελέτη Ι και ως συμπληρωματική θεραπεία για τη λεβοντόπα στις μελέτες ΙΙ και ΙΙΙ.

Μονοθεραπεία: Στην μελέτη Ι, 404 ασθενείς επιλέχθηκαν τυχαία να λάβουν εικονικό φάρμακο (138 ασθενείς), ρασαγιλίνη 1mg/ημέρα (134 ασθενείς) ή ρασαγιλίνη 2mg/ημέρα (132 ασθενείς) και η θεραπεία διήρκησε 26 εβδομάδες, δεν υπήρχε συγκριτικό φάρμακο. Σε αυτήν την μελέτη, η κύρια παράμετρος αποτελεσματικότητας ήταν η αλλαγή από την αρχή της θεραπείας στην συνολική βαθμολογία της Ενιαίας Βαθμολογικής Κατάταξης της Νόσου του Parkinson (UPDRS, μέρη I-III). Η διαφορά μεταξύ της μέσης αλλαγής από την αρχή της θεραπείας μέχρι την εβδομάδα 26/τέλος θεραπείας (LOCF, Last Observation Carried Forward) ήταν στατιστικά σημαντική (UPDRS, μέρη I-III: για την ρασαγιλίνη 1mg συγκριτικά με το εικονικό -4,2, 95% CI [- 5.7, -2.7], p<0,0001, και για την ρασαγιλίνη 2mg συγκριτικά με το εικονικό-3.6, 95% CI [-5.0, -2.1]; p<0.0001 UPDRS Motor, μέρος ΙΙ για την ρασαγιλίνη 1mg συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο -2.7, 95% Cl [-3.87, -1.55], p<0,0001, για την ρασαγιλίνη 2mg συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο -1.68, 95% Cl [-2.85, -0.51], p=0.0050). Η επίδραση ήταν εμφανής, αν και το μέγεθός της ήταν μέτριο σε αυτόν το πληθυσμό ασθενών με ήπιας μορφής ασθένεια. Υπήρξε μια σημαντική και ωφέλιμη επίδραση στην ποιότητα ζωής (όπως αξιολογήθηκε με την κλίμακα PD-QUALIF).

Συμπληρωματική θεραπεία Στην μελέτη ΙΙ, οι ασθενείς επιλέχθηκαν τυχαία για να λάβουν εικονικό φάρμακο (229 ασθενείς), ή ρασαγιλίνη 1mg/ημέρα (231 ασθενείς) ή αναστολέα κατεχολο-O-μεθυλ-τρανσφεράσης (COMT), εντακαπόνη, 200mg που λήφθηκαν με προγραμματισμένες δόσεις λεβοντόπα (LD)/αναστολέα αποκαρβοξυλάσης (227 ασθενείς), και τους δόθηκε θεραπεία για 18 εβδομάδες. Στην μελέτη ΙΙΙ οι ασθενείς επιλέχθηκαν τυχαία για να λάβουν εικονικό φάρμακο (159 ασθενείς), ρασαγιλίνη 0,5mg/ημέρα (164 ασθενείς) ή ρασαγιλίνη 1mg/ημέρα (149 ασθενείς), και έλαβαν θεραπεία για 26 εβδομάδες. Και στις δύο μελέτες η βασική μέτρηση της αποτελεσματικότητας ήταν η αλλαγή από την έναρξη της θεραπείας μέχρι το τέλος της θεραπείας του μέσου αριθμού των ωρών που δαπανήθηκαν στην κατάσταση «OFF» κατά την διάρκεια της ημέρας (το οποίο καθορίστηκε από τα 24ωρα ημερολόγια που συμπληρώνονταν για 3 ημέρες πριν από τις επισκέψεις αξιολόγησης.) Στην μελέτη ΙΙ, η μέση διαφορά του αριθμού των ωρών που καταναλώθηκαν στην κατάσταση «OFF» σε σύγκριση με το εικονικό ήταν -0,78 ώρες, 95% CI[- 1.18, -0.39], p=0.0001. Η μέση συνολική μείωση στον ημερήσιο «OFF» χρόνο ήταν παρόμοια στην ομάδα της εντακαπόνης (-0.80h, 95% CI [-1.20, -0.41], p<0.0001) με αυτή που παρατηρήθηκε στην ομάδα της ρασαγιλίνης 1mg. Στην μελέτη ΙΙΙ η μέση διαφορά σε σύγκριση με το εικονικό ήταν -0.94h, 95% CI [-1.36, -0.51], p<0.0001. Υπήρξε επίσης μια στατιστικά σημαντική βελτίωση, σε σχέση με το εικονικό, στην ομάδα της ρασαγιλίνης 0,5mg, αλλά το μέγεθος της βελτίωσης ήταν χαμηλότερο. Η σταθερότητα των αποτελεσμάτων για το κύριο τελικό σημείο της αποτελεσματικότητας επιβεβαιώθηκε με μια σειρά από επιπλέον στατιστικά μοντέλα και αποδείχθηκε σε τρεις ομάδες (ΙΤΤ ασθενών, ανά πρωτόκολλο και αυτών που ολοκλήρωσαν). Οι δευτερεύουσες μετρήσεις της αποτελεσματικότητας συμπεριλάμβαναν συνολικές αξιολογήσεις βελτίωσης από τον αξιολογητή, βαθμολογία υποκλίμακας Δραστηριοτήτων της Καθημερινής Ζωής (ADL) όταν ήταν «OFF» και UPDRS motor όταν ήταν «ΟΝ». Η Ρασαγιλίνη στατιστικά έδωσε σημαντική βελτίωση σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-RASAGILINE/ARITI

expand_more

Απορρόφηση Η ρασαγιλίνη απορροφάται ταχέως, επιτυγχάνοντας ανώτατη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) σε περίπου 0.5 ώρες. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μιας δόσης ρασαγιλίνης είναι περίπου 36%. Το φαγητό δεν επηρεάζει το Tmax της ρασαγιλίνης αν και η Cmax και η έκθεση (AUC) μειώνονται για περίπου 60% και 20% αντίστοιχα, όταν το φάρμακο λαμβάνεται με γεύμα πλούσιο σε λιπαρά. Επειδή η AUC δεν επηρεάζεται ουσιαστικά, η ρασαγιλίνη μπορεί να χορηγηθεί με ή χωρίς τροφή.

Κατανομή Ο μέσος όγκος κατανομής μετά από μια ενδοφλέβια δόση ρασαγιλίνης είναι 243 L. Η δέσμευση με τις πρωτεΐνες πλάσματος μετά από εφάπαξ από του στόματος χορήγηση ρασαγιλίνης σεσημασμένης με ενεργό άνθρακα (11C) είναι περίπου 60% με 70%.

Μεταβολισμός Η ρασαγιλίνη υπόκειται σε σχεδόν πλήρη μετατροπή στο συκώτι πριν την αποβολή. Ο μεταβολισμός της ρασαγιλίνης γίνεται μέσω δυο κύριων οδών: της N-απαλκυλίωσης και/ή υδροξυλίωσης για να προκύψει: 1-αμινοινδάνιο, 3-υδροξυ-N-προπαργυλ-1 αμινοινδάνιο και 3-υδροξυ-1-αμινοινδάνιο. Πειράματα in vitro δείχνουν ότι και οι δύο οδοί μεταβολισμού της ρασαγιλίνης εξαρτώνται από το σύστημα κυτοχρώματος P450, με το CYP1A2 να είναι το κύριο ισοένζυμο που εμπλέκεται στον μεταβολισμό της ρασαγιλίνης. Σύζευξη της ρασαγιλίνης και των μεταβολιτών της έδειξε επίσης ότι είναι μια κύρια οδός απέκκρισης που παράγει γλυκουρονίδια.

Απέκκριση Μετά από χορήγηση από το στόμα ρασαγιλίνης σεσημασμένης με 14C, απέκκριση πραγματοποιήθηκε πρωτίστως μέσω των ούρων (62.6%) και δευτερευόντως μέσω των κοπράνων (21.-8%), με ολοκληρωτική ανάκαμψη της τάξεως του 84.4% της δόσης σε μια περίοδο 38 ημερών. Κάτω από 1% της ρασαγιλίνης απεκκρίνεται ως αναλλοίωτο προϊόν στα ούρα.

expand_more

Τοξικότητα

Τα σημεία και συμπτώματα υπερδοσολογίας μπορεί να περιλαμβάνουν, μόνα ή σε συνδυασμό, οποιοδήποτε από τα ακόλουθα: υπνηλία, ζάλη, λιποθυμία, ευερεθιστότητα, υπερκινητικότητα, διέγερση, σοβαρό πονοκέφαλο, παραισθήσεις, τρισμό, οπισθότονο, σπασμούς και κώμα· ταχύς και ακανόνιστος σφυγμός, υπέρταση, υπόταση και αγγειακή κατάρρευση· προκαρδιακό άλγος, αναπνευστική καταστολή και ανεπάρκεια, υπερπυρεξία, εφίδρωση και ψυχρό, υγρό δέρμα.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η ρασαγκιλίνη είναι μια προπαργυλαμίνη και μη αναστρέψιμος αναστολέας της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟ). Η ΜΑΟ, ένα ένζυμο που περιέχει φλαβίνη, ρυθμίζει τη μεταβολική αποικοδόμηση των κατεχολαμινών και της σεροτονίνης στο ΚΝΣ και τους περιφερικούς ιστούς.

Κατηγοριοποιείται σε δύο κύρια μοριακά είδη, Α και Β, και εντοπίζεται στις μιτοχονδριακές μεμβράνες σε ολόκληρο το σώμα, στα νευρικά άκρα, τον εγκέφαλο, το ήπαρ και τον εντερικό βλεννογόνο.

ΜΑΟ-Α: Εντοπίζεται κυρίως στο γαστρεντερικό σωλήνα και το ήπαρ, και ρυθμίζει τη μεταβολική αποικοδόμηση των κατεχολαμινών και των διατροφικών αμινών που κυκλοφορούν.
ΜΑΟ-Β: Είναι η κύρια μορφή στον ανθρώπινο εγκέφαλο και είναι υπεύθυνη για τη ρύθμιση της μεταβολικής αποικοδόμησης της ντοπαμίνης και της φαινυλαιθυλαμίνης.

Σε ex vivo μελέτες σε ζώα, σε ιστούς εγκεφάλου, ήπατος και εντέρου, η ρασαγκιλίνη έδειξε ότι είναι ένας ισχυρός, εκλεκτικός και μη αναστρέψιμος αναστολέας της μονοαμινοξειδάσης τύπου Β (ΜΑΟ-Β).

Στις συνιστώμενες θεραπευτικές δόσεις, η ρασαγκιλίνη έδειξε επίσης ότι είναι ένας ισχυρός και μη αναστρέψιμος αναστολέας της ΜΑΟ-Β στα αιμοπετάλια.

Η εκλεκτικότητα της ρασαγκιλίνης στην αναστολή μόνο της ΜΑΟ-Β (και όχι της ΜΑΟ-Α) σε ανθρώπους και η ευαισθησία στην τυραμίνη κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ρασαγκιλίνη σε οποιαδήποτε δόση δεν έχουν χαρακτηριστεί επαρκώς για να αποφευχθεί ο περιορισμός της διατροφικής τυραμίνης και των αμινών που περιέχονται στα φάρμακα.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Οι ακριβείς μηχανισμοί δράσης της ρασαγκιλίνης είναι άγνωστοι. Πιστεύεται ότι ένας μηχανισμός σχετίζεται με την ανασταλτική της δράση στην ΜΑΟ-Β, η οποία προκαλεί αύξηση των εξωκυτταρικών επιπέδων ντοπαμίνης στο ραβδωτό σώμα. Το αυξημένο επίπεδο ντοπαμίνης και η επακόλουθη αυξημένη ντοπαμινεργική δραστηριότητα είναι πιθανό να μεσολαβούν στις ευεργετικές επιδράσεις της ρασαγκιλίνης που παρατηρούνται σε μοντέλα κινητικών δυσλειτουργιών ντοπαμίνης.

Το αντι-Πάρκινσον φάρμακο ρασαγκιλίνη (Azilect), ένας μη αναστρέψιμος και εκλεκτικός αναστολέας της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟ)-Β, έδειξε ότι διαθέτει νευροπροστατευτικές δράσεις, περιλαμβάνοντας πολλαπλές οδούς επιβίωσης, μεταξύ των οποίων η ρύθμιση προς τα πάνω της πρωτεϊνικής κινάσης C (PKC)άλφα, PKCέψιλον, της αντι-αποπτωτικής Bcl-2, Bcl-xL, και Bcl-w, και η επαγωγή των νευροτροφικών παραγόντων που προέρχονται από τον εγκέφαλο και τις γλοιακές κυτταρικές σειρές (BDNF, GDNF).

Πιο πρόσφατα, χρησιμοποιώντας συμβατικές νευροχημικές τεχνικές, καθώς και εργαλεία γονιδιωματικής και πρωτεομικής ανάλυσης, σε συνδυασμό με μια μέθοδο ομαδοποίησης βασισμένη στη βιολογία, έδειξε ότι η ρασαγκιλίνη διαθέτει επίσης δράση νευροδιάσωσης/νευρογένεσης σε ντοπαμινεργικά νευρώνες του μέσου εγκεφάλου ποντικών όταν χορηγείται χρόνια, μετά από MPTP (N-μεθυλ-4-φαινυλ-1,2,3,6-τετραϋδροπυριδίνη). Αυτή η δράση αποδόθηκε στην ενεργοποίηση διαμεσολαβητών κυτταρικής σηματοδότησης που σχετίζονται με οδούς υποδοχέων τυροσινικής κινάσης (Trk) που ανταποκρίνονται σε νευροτροφικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων των ShcC, SOS, AF6, Rin1, και Ras, και στην αύξηση της πρωτεΐνης phosphatidylinositol 3 kinase (PI3K) που βρίσκεται κάτω από την επίδραση των Trk και του υποστρώματός της, Akt/PKB.

Το αντι-Πάρκινσον φάρμακο ρασαγκιλίνη, το αντι-Alzheimer φάρμακο ladostigil, και το προπαργυλικό τους μόριο, η προπαργυλαμίνη, ενίσχυσαν τα επίπεδα έκφρασης του νευροτροφικού παράγοντα που προέρχεται από τον εγκέφαλο (BDNF) και του νευροτροφικού παράγοντα που προέρχεται από γλοιακές κυτταρικές σειρές (GDNF), ενδογενείς νευροτροφικούς παράγοντες που σχετίζονται με την ενεργοποίηση των οδών σηματοδότησης/επιβίωσης κυττάρων phosphatidylinositol 3-kinase, πρωτεϊνικής κινάσης, και mitogen-activated protein kinase.

Η ρασαγκιλίνη μεσιλάτη, μια προπαργυλαμίνη, είναι ένας μη αναστρέψιμος αναστολέας της μονοαμινοξειδάσης-Β (ΜΑΟ-Β). Η ΜΑΟ είναι ένα μιτοχονδριακό ένζυμο που ρυθμίζει τη μεταβολική αποικοδόμηση των κατεχολαμινών και της σεροτονίνης στο ΚΝΣ και τους περιφερικούς ιστούς. Φαίνεται να υπάρχουν τουλάχιστον 2 ισομορφές ΜΑΟ, η ΜΑΟ-Α και η ΜΑΟ-Β, οι οποίες διαφέρουν στην εντόπιση και την ειδικότητα του υποστρώτου. Η ΜΑΟ-Α, που βρίσκεται κυρίως στο γαστρεντερικό σωλήνα και το ήπαρ, ρυθμίζει τη μεταβολική αποικοδόμηση των κατεχολαμινών που κυκλοφορούν και των διατροφικών αμινών (π.χ., τυραμίνη). Η ΜΑΟ-Β, που βρίσκεται κυρίως στον εγκέφαλο, ρυθμίζει τη μεταβολική αποικοδόμηση της ντοπαμίνης και της φαινυλαιθυλαμίνης. Η αναστολή της ΜΑΟ-Α στην περιφέρεια οδηγεί σε συστημική απορρόφηση διατροφικών αμινών (π.χ., τυραμίνη), οι οποίες, σε σημαντικές ποσότητες, μπορούν να προκαλέσουν απελευθέρωση νορεπινεφρίνης και επακόλουθες σημαντικές αυξήσεις στην αρτηριακή πίεση. Η αναστολή της ΜΑΟ-Β οδηγεί σε αυξημένες εξωκυτταρικές συγκεντρώσεις ντοπαμίνης και, κατά συνέπεια, αυξημένη ντοπαμινεργική δραστηριότητα στο ραβδωτό σώμα.

Ενώ οι ακριβείς μηχανισμοί δράσης της ρασαγκιλίνης δεν έχουν πλήρως χαρακτηριστεί, δεδομένα από ex vivo μελέτες σε ζώα υποδεικνύουν ότι το φάρμακο αναστέλλει ισχυρά και μη αναστρέψιμα την ΜΑΟ-Β σε ιστούς εγκεφάλου, ήπατος και εντέρου· η εκλεκτικότητα της ρασαγκιλίνης στην αναστολή της ΜΑΟ-Β (και όχι της ΜΑΟ-Α) σε ανθρώπους δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί για να αποφευχθεί ο περιορισμός της διατροφικής τυραμίνης και των συμπαθομιμητικών αμινών.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Η ρασαγκιλίνη υφίσταται σχεδόν πλήρη βιομετασχηματισμό στο ήπαρ πριν την απέκκριση. Η γλυκουρονιδική σύζευξη της ρασαγκιλίνης και των μεταβολιτών της, με επακόλουθη απέκκριση μέσω ούρων, αποτελεί την κύρια οδό αποβολής. Μετά από από του στόματος χορήγηση ρασαγκιλίνης σημασμένης με $^{14}$C, η απέκκριση πραγματοποιήθηκε κυρίως μέσω ούρων και δευτερευόντως μέσω κοπράνων (62% της συνολικής δόσης στα ούρα και 7% της συνολικής δόσης στα κόπρανα σε διάστημα 7 ημερών), με συνολική υπολογισμένη ανάκτηση 84% της δόσης σε διάστημα 38 ημερών. Λιγότερο από 1% της ρασαγκιλίνης απεκκρίθηκε ως αμετάβλητο φάρμακο στα ούρα.

87 L

Μετά από από του στόματος χορήγηση ρασαγκιλίνης σημασμένης με $^{14}$C, η απέκκριση πραγματοποιήθηκε κυρίως μέσω ούρων και δευτερευόντως μέσω κοπράνων (62% της συνολικής δόσης στα ούρα και 7% της συνολικής δόσης στα κόπρανα σε διάστημα 7 ημερών), με συνολική υπολογισμένη ανάκτηση 84% της δόσης σε διάστημα 38 ημερών. Λιγότερο από 1% της ρασαγκιλίνης απεκκρίθηκε ως αμετάβλητο φάρμακο στα ούρα.

Η ρασαγκιλίνη απορροφάται ταχέως· μετά από από του στόματος χορήγηση, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται σε περίπου 1 ώρα. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ρασαγκιλίνης είναι περίπου 36%. Μετά τη χορήγηση με γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, οι μέγιστες συγκεντρώσεις ρασαγκιλίνης στο πλάσμα και η περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου (AUC) μειώθηκαν κατά περίπου 60% και 20%, αντίστοιχα· επειδή η AUC δεν επηρεάζεται ουσιαστικά, η ρασαγκιλίνη μπορεί να χορηγηθεί με ή χωρίς τροφή.

Η ρασαγκιλίνη διαπερνά εύκολα τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Ο μέσος χρόνος ημιζωής σταθερής κατάστασης ή ο τελικός χρόνος ημιζωής της ρασαγκιλίνης είναι 31 ή 1,342 ώρες, αντίστοιχα· ωστόσο, δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ του φαρμακοκινητικού προφίλ της ρασαγκιλίνης και των φαρμακολογικών της επιδράσεων, καθώς το φάρμακο αναστέλλει μη αναστρέψιμα την ΜΑΟ-Β, και η αποκατάσταση της φυσιολογικής ενζυμικής δραστηριότητας εξαρτάται από τον ρυθμό σύνθεσης de novo του ενζύμου.

Η ρασαγκιλίνη δεσμεύεται περίπου 88-94% με πρωτεΐνες του πλάσματος, με 61-63% να δεσμεύεται με αλβουμίνη.

Μελέτες IV σε αρουραίους και σκύλους έδειξαν ότι ο όγκος κατανομής (Vd) της ρασαγκιλίνης είναι πολλαπλάσιος του συνολικού σωματικού ύδατος, υποδεικνύοντας εκτεταμένη κατανομή στους ιστούς. Η κατανομή της $^{14}$C-ρασαγκιλίνης μελετήθηκε σε αλβίνους και μελαγχρωματικούς αρουραίους, αποκαλύπτοντας μέγιστες τιμές ραδιενέργειας στους ιστούς μεταξύ 0,25 και 0,5 ώρες. Η κατανομή στο παχύ έντερο, την ουροδόχο κύστη και τους δακρυϊκούς αδένες διαρκεί περισσότερο, ενώ παραμονή (έως 24 ώρες) παρατηρήθηκε στα μάτια, το δέρμα και τα αρτηριακά τοιχώματα μελαγχρωματικών ζώων.

Η in vitro δέσμευση πρωτεϊνών στο πλάσμα ζώων κυμαίνεται από 70 έως 90% και στο ανθρώπινο πλάσμα από 88 έως 94%.

Στοματικές μελέτες με $^{14}$C-ρασαγκιλίνη έδειξαν ότι η απορρόφηση είναι ταχεία σε όλα τα είδη, με την Cmax να επιτυγχάνεται σε λιγότερο από 2 ώρες. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα έχει εκτιμηθεί σε 53-69% σε αρουραίους, 13-22% σε σκύλους και 36% σε ανθρώπους.

Αναλύσεις τοξικοκινητικής κατά τη διάρκεια των μελετών τοξικολογίας έδειξαν ότι η έκθεση ήταν γραμμική σε δόσεις υψηλότερες από τη φαρμακολογική εκλεκτικότητα για την αναστολή της ΜΑΟ-Β και διατηρήθηκε έως περίπου 5 mg/kg/ημέρα. Ωστόσο, η κινητική έγινε μη γραμμική σε υψηλότερες δόσεις, υποδεικνύοντας πιθανώς κορεσμό των διαδικασιών απέκκρισης τόσο για τη ρασαγκιλίνη όσο και για τον μεταβολίτη της, αμινοϊνδάνη.

Συσσώρευση παρατηρήθηκε μόνο στις υψηλότερες δόσεις σε μελέτες σε ποντίκια και σκύλους (60 και 21 mg/kg/ημέρα αντίστοιχα).

Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη ΡΑΣΑΓΙΛΙΝΗ (6 συνολικά), παρακαλώ επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Δέσμευση Πρωτεϊνών

Η δέσμευση πρωτεϊνών στο πλάσμα κυμαίνεται από 88-94% με μέσο βαθμό δέσμευσης 61-63% με την ανθρώπινη αλβουμίνη στην περιοχή συγκέντρωσης 1-100 ng/ml.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Η ρασαγκιλίνη υφίσταται σχεδόν πλήρη βιομετασχηματισμό στο ήπαρ πριν την απέκκριση. Πειράματα in vitro υποδεικνύουν ότι και οι δύο οδοί μεταβολισμού της ρασαγκιλίνης εξαρτώνται από το σύστημα κυτοχρωμικής P450 (CYP), με την CYP 1A2 να είναι το κύριο ισοένζυμο που εμπλέκεται στο μεταβολισμό της ρασαγκιλίνης.

Η ρασαγκιλίνη μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ μετά από από του στόματος χορήγηση. Μελέτες in vitro έχουν δείξει ότι η CYP1A2 είναι η κύρια ισομορφή P450 που εμπλέκεται στη μεταβολική απέκκριση της ρασαγκιλίνης. Ο κύριος ανθρώπινος μεταβολίτης στο πλάσμα που σχηματίζεται μετά από βιομετασχηματισμό της ρασαγκιλίνης είναι η αμινοϊνδάνη. Οι προτεινόμενες κύριες οδοί βιομετασχηματισμού της ρασαγκιλίνης σε ανθρώπους είναι η N-αποαλκυλίωση, η υδροξυλίωση του δακτυλίου ινδάνης, μαζί με σύζευξη Φάσης ΙΙ N ή O, συμπεριλαμβανομένης της N-γλυκουρονιδίωσης του μητρικού φαρμάκου και των μεταβολιτών του.

Δεν παρατηρήθηκε βιομετατροπή της ρασαγκιλίνης μεσιλάτης (R-εναντιομερές) στο S-εναντιομερές εντός του ανθρώπινου σώματος, όπως προσδιορίστηκε σε δείγματα πλάσματος υγιών εθελοντών που έλαβαν ρασαγκιλίνη.

Η ρασαγκιλίνη δεν μεταβολίζεται σε αμφεταμίνη ή μεθαμφεταμίνη.

Παρατηρείται εκτεταμένο φαινόμενο πρώτης διόδου μεταβολισμού, πιθανώς λόγω της δέσμευσης της ρασαγκιλίνης σε θέσεις ΜΑΟ στο έντερο πριν περάσει στο ήπαρ. Ο μεταβολισμός είναι ταχύς και εκτεταμένος, με παρόμοιο προφίλ σε όλα τα είδη που εξετάστηκαν. Η κύρια οδός βιομετασχηματισμού είναι μέσω N-αποαλκυλίωσης για τον σχηματισμό αμινοϊνδάνης και μέσω υδροξυλίωσης για τον σχηματισμό 3-υδροξυ-N-προπαργυλ-1-αμινοϊνδάνης. Συζεύξεις με σουλφίδιο ή γλυκουρονικό οξύ συμβαίνουν. Μελέτες μικροσωμάτων υποδεικνύουν την CYP1A2 ως κύρια ισοτύπη μεταβολισμού, αλλά η ρασαγκιλίνη ούτε προκαλεί επαγωγή ούτε αναστέλλει τις κυτοχρωμικές P450. Ο μεταβολισμός της ρασαγκιλίνης υπό συνθήκες αναστολής, επαγωγής της CYP1A2 ή παρουσία ταυτόχρονης ουσίας-υποστρώτου για το ένζυμο έχει αντιμετωπιστεί κλινικά.

Η ρασαγκιλίνη υφίσταται σχεδόν πλήρη βιομετασχηματισμό στο ήπαρ πριν την απέκκριση. Ο μεταβολισμός της ρασαγκιλίνης προχωρά μέσω δύο κύριων οδών: N-αποαλκυλίωσης ή/και υδροξυλίωσης για την παραγωγή 1-αμινοϊνδάνης (AI), 3-υδροξυ-N-προπαργυλ-1-αμινοϊνδάνης (3-OH-PAI) και 3-υδροξυ-1-αμινοϊνδάνης (3-OH-AI). Πειράματα in vitro υποδεικνύουν ότι και οι δύο οδοί μεταβολισμού της ρασαγκιλίνης εξαρτώνται από το σύστημα κυτοχρωμικής P450 (CYP), με την CYP 1A2 να είναι το κύριο ισοένζυμο που εμπλέκεται στο μεταβολισμό της ρασαγκιλίνης. Η γλυκουρονιδική σύζευξη της ρασαγκιλίνης και των μεταβολιτών της, με επακόλουθη απέκκριση μέσω ούρων, αποτελεί την κύρια οδό αποβολής.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημιζωής

Η ρασαγκιλίνη έχει μέσο χρόνο ημιζωής σταθερής κατάστασης 3 ώρες, αλλά δεν υπάρχει συσχέτιση των φαρμακοκινητικών με τη φαρμακολογική της δράση λόγω της μη αναστρέψιμης αναστολής της ΜΑΟ-Β.

Ο μέσος χρόνος ημιζωής σταθερής κατάστασης της ρασαγκιλίνης είναι 3 ώρες…

Η ρασαγκιλίνη αποβάλλεται με χρόνο ημιζωής περίπου 0,6 - 2 ώρες και κυμαίνεται από 0,3 έως 3,5 ώρες στην περιοχή δόσεων 0,5 έως 20 mg που εξετάστηκε μετά από από του στόματος χορήγηση.

MeSH classification

expand_more

Ταξινόμηση MeSH

Μια χημικά ετερογενής ομάδα φαρμάκων που έχουν κοινό την ικανότητα να αναστέλλουν την οξειδωτική αμίνωση των ενδογενών μονοαμινών. (Από Gilman, et al., Goodman and Gilman's The Pharmacological Basis of Therapeutics, 8th ed, p414)

Φάρμακα που αποσκοπούν στην πρόληψη βλάβης στον εγκέφαλο ή τον νωτιαίο μυελό από ισχαιμία, εγκεφαλικό επεισόδιο, σπασμούς ή τραύμα. Ορισμένα πρέπει να χορηγούνται πριν από το συμβάν, αλλά άλλα μπορεί να είναι αποτελεσματικά για κάποιο χρονικό διάστημα μετά. Δρουν με διάφορους μηχανισμούς, αλλά συχνά ελαχιστοποιούν άμεσα ή έμμεσα τη βλάβη που παράγεται από τα ενδογενή διεγερτικά αμινοξέα.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Ταξινόμηση FDA

003N66TS6T

RASAGILINE

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Μονοαμινοξειδάσης

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Μονοαμινοξειδάσης

Η ρασαγκιλίνη είναι αναστολέας Μονοαμινοξειδάσης. Ο μηχανισμός δράσης της ρασαγκιλίνης είναι ως αναστολέας Μονοαμινοξειδάσης.

RASAGILINE

Αναστολείς Μονοαμινοξειδάσης [MoA]; Αναστολέας Μονοαμινοξειδάσης [EPC]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

3 ώρες

DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

88-94%

DrugBank

Βιοδιαθεσιμότητα

36%

DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ

DrugBank

science

Scientific Profile

CID

3052776

Μοριακός τύπος

C12H13N

Μοριακό βάρος

171.24

IUPAC

(1R)-N-prop-2-ynyl-2,3-dihydro-1H-inden-1-amine

InChIKey

RUOKEQAAGRXIBM-GFCCVEGCSA-N

Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH

Σχετικά Εργαλεία

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Νόσος Πάρκινσον Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2025

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Νόσος Πάρκινσον Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας Νευρολογικών Νοσημάτων

🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ 1 N04BD02

Πρώιμη νόσος — Έναρξη θεραπείας
- Επίπτωση της νόσου στη λειτουργικότητα ή/και την ποιότητα ζωής
- Σωματική άσκηση & φυσιοθεραπεία σε όλα τα στάδια
Δοσολογία: 1-2 φορές/ημέρα — χωρίς τιτλοποίηση · Συνεχής
ΒΗΜΑ 3 N04BD02

Προχωρημένη νόσος — Φάρμακα πρώτης επιλογής
- Όλοι οι ασθενείς ήδη υπό λεβοντόπα — κινητικές διακυμάνσεις ή/και δυσκινησίες
Δοσολογία: Safinamide 50-100 mg ανάλογα με βαρύτητα · Συνεχής