ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N02AX06 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

TAPENTADOL

Ταπενταδόλη

**Φαρμακοδυναμική** Η ταπενταδόλη είναι ένας οπιοειδής αγωνιστής που προκαλεί φυσιολογικές επιδράσεις που είναι κοινές στην κατηγορία των οπιοειδών φαρμάκων. Αυτές οι επιδράσεις περιλαμβάνουν μυόωση, μειωμένη κινητικότητα του γαστρεντερικού σωλήνα και περιφερική αγγειοδιαστολή. …

Εμπορικά Ονόματα

ALGOCIT PALEXIA

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated

medication

SPC-PALEXIA

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ασθενείς που δεν λαμβάνουν αυτή τη στιγμή οπιοειδή αναλγητικά

Δόση50 mg δύο φορές την ημέρα

Έναρξη θεραπείας με μονές δόσεις.
Ασθενείς που λαμβάνουν αυτή τη στιγμή οπιοειδή αναλγητικά

Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη η φύση του προηγούμενου φαρμακευτικού προϊόντος, ο τρόπος χορήγησης και η μέση ημερήσια δόση. Μπορεί να απαιτηθούν υψηλότερες αρχικές δόσεις.
Ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
Ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία

Δεν συνιστάται η χρήση.
Ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
Ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία

ΔόσηΞεκινήστε με τη χαμηλότερη διαθέσιμη περιεκτικότητα (<25 mg/<50 mg>)

Όχι συχνότερα από μία φορά κάθε 24 ώρες. Η ημερήσια δόση κατά την έναρξη δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 50 mg. Η περαιτέρω θεραπεία πρέπει να αντανακλά τη διατήρηση της αναλγησίας με αποδεκτή ανεκτικότητα.
Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία

Δεν συνιστάται η χρήση.
Ηλικιωμένοι ασθενείς (άνω των 65 ετών)

Γενικά δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης, αλλά απαιτείται προσοχή κατά την επιλογή της δόσης λόγω πιθανής μειωμένης νεφρικής και ηπατικής λειτουργίας.
Παιδιατρικός πληθυσμός (κάτω των 18 ετών)

Δεν συνιστάται η χρήση.

block

SPC-PALEXIA

Αντενδείξεις

expand_more

Υπερευαισθησία στην ταπενταδόλη ή σε κάποιο από τα έκδοχα.
Καταστάσεις όπου αντενδείκνυνται δραστικές ουσίες με δράση αγωνιστή στον μ-υποδοχέα οπιοειδών

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σημαντική αναπνευστική καταστολή (σε συνθήκες μη παρακολούθησης ή απουσία εξοπλισμού καρδιοπνευμονικής ανάνηψης)
Οξύ ή σοβαρό βρογχικό άσθμα ή υπερκαπνία
Παραλυτικός ειλεός (υπάρχων ή ύποπτος)
Οξεία δηλητηρίαση από οινόπνευμα, υπνωτικά, κεντρικώς δρώντα αναλγητικά ή ψυχοτρόπες δραστικές ουσίες

warning

SPC-PALEXIA

Προειδοποιήσεις

expand_more

Πιθανότητα κατάχρησης και συνδρόμου εθισμού/εξάρτησης

Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη συνταγογράφηση ή διάθεση του PALEXIA retard σε περιπτώσεις όπου υπάρχει ανησυχία για αυξημένο κίνδυνο λανθασμένης χρήσης, κατάχρησης, εξάρτησης ή παρεκτροπής. Όλοι οι ασθενείς που ακολουθούν θεραπεία με δραστικές ουσίες με δράση αγωνιστή στον υποδοχέα mu οπιοειδών πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για σημεία κατάχρησης και εξάρτησης.
Αναπνευστική καταστολή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με διαταραγμένη αναπνευστική λειτουργία

Πρέπει να χορηγείται με προσοχή. Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το ενδεχόμενο λήψης εναλλακτικών αναλγητικών χωρίς δράση αγωνιστή στον μ-υποδοχέα οπιοειδών και το PALEXIA retard πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο κάτω από προσεκτική ιατρική περίθαλψη στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση. Αν εμφανιστεί αναπνευστική καταστολή, πρέπει να αντιμετωπιστεί όπως αντιμετωπίζεται οποιαδήποτε αναπνευστική καταστολή επαγόμενη από αγωνιστή των μ-υποδοχέων των οπιοειδών (βλ. Υπερδοσολογία).
Τραυματισμός στην κεφαλή και αυξημένη ενδοκράνια πίεση

Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς που μπορεί να είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στις ενδοκράνιες επιδράσεις της κατακράτησης διοξειδίου του άνθρακα, όπως είναι αυτοί για τους οποίους υπάρχουν ενδείξεις αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης, μειωμένης συνείδησης και κώματος. Πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με τραύμα στην κεφαλή και όγκους στον εγκέφαλο.
Επιληπτικές κρίσεις

Δεν συνιστάται σε ασθενείς με ιστορικό διαταραχής που ενέχει επιληπτικές κρίσεις ή άλλη πάθηση που θα μπορούσε να θέσει τον ασθενή σε κίνδυνο επιληπτικών κρίσεων.
Νεφρική δυσλειτουργία

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία

Δεν συνιστάται η χρήση του σε αυτό τον πληθυσμό (βλ. Δοσολογία και Φαρμακοκινητικές).
Ηπατική δυσλειτουργία

ΠληθυσμόςΑσθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία

Πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή, ειδικά κατά την έναρξη της θεραπείας (βλ. Δοσολογία και Φαρμακοκινητικές).
Ηπατική δυσλειτουργία

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία

Δεν συνιστάται η χρήση του σε αυτό τον πληθυσμό (βλ. Δοσολογία και Φαρμακοκινητικές).
Χρήση σε παγκρεατική νόσο/νόσο των χοληφόρων

Πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με νόσο των χοληφόρων, συμπεριλαμβανομένης της οξείας παγκρεατίτιδας.
Μικτοί αγωνιστές/ανταγωνιστές οπιοειδών

Πρέπει να δίνεται προσοχή κατά τον συνδυασμό του PALEXIA retard με μικτούς αγωνιστές/ανταγωνιστές των μ-υποδοχέων των οπιοειδών (όπως πενταζοκίνη, ναλβουφίνη) ή με μερικούς αγωνιστές των μ-υποδοχέων των οπιοειδών (όπως βουπρενορφίνη). Σε ασθενείς που συνεχίζουν με βουπρενορφίνη για τη θεραπεία της εξάρτησης από οπιοειδή, πρέπει να εξετάζονται εναλλακτικές θεραπευτικές επιλογές (όπως π.χ. προσωρινή διακοπή της βουπρενορφίνης), εάν γίνει απαραίτητη η χορήγηση πλήρων αγωνιστών των μ-υποδοχέων (όπως η ταπενταδόλη) σε καταστάσεις οξέος πόνου. Κατά τη συνδυασμένη χρήση με βουπρενορφίνη αναφέρθηκαν απαιτήσεις για υψηλότερες δόσεις των πλήρων αγωνιστών των μ-υποδοχέων και σε τέτοιες περιπτώσεις απαιτείται στενή παρακολούθηση των ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως η αναπνευστική καταστολή.
Έκδοχα

Τα δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης PALEXIA retard περιέχουν λακτόζη. Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκεια λακτάσης Lapp ή δυσαπορρόφηση γαλακτόζης-γλυκόζης δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.

swap_horiz

SPC-PALEXIA

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

Κατασταλτικά του ΚΝΣ (π.χ. βενζοδιαζεπίνες, αντιψυχωσικά, αντιϊσταμινικά Η1, οπιοειδή, οινόπνευμα)

Ενίσχυση κατασταλτικής επίδρασης της ταπενταδόλης, επηρεασμός εγρήγορσης, αυξημένος κίνδυνος αναπνευστικής καταστολής.

ΣύστασηΜείωση της δόσης ενός ή και των δύο παραγόντων.
Μικτοί αγωνιστές/ανταγωνιστές των μ-υποδοχέων των οπιοειδών (π.χ. πενταζοκίνη, ναλβουφίνη)
Προσοχή

Απαιτείται προσοχή.
Μερικοί αγωνιστές των μ-υποδοχέων των οπιοειδών (π.χ. βουπρενορφίνη)
Προσοχή

Απαιτείται προσοχή.
Σεροτονινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα (π.χ. SSRIs)

Πιθανότητα εμφάνισης σεροτονινεργικού συνδρόμου (σύγχυση, διέγερση, πυρετός, εφίδρωση, αταξία, αύξηση αντανακλαστικών, μυόκλωνος, διάρροια).

ΣύστασηΔιακοπή των σεροτονινεργικών φαρμάκων για ταχεία βελτίωση. Η θεραπεία εξαρτάται από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων.
Ισχυροί αναστολείς UGT (π.χ. κετοκοναζόλη, φλουκοναζόλη, μεκλοφεναμικό οξύ)
Προσοχή

Αυξημένη συστηματική έκθεση της ταπενταδόλης.
Ισχυροί επαγωγείς ενζύμων (π.χ. ριφαμπικίνη, φαινοβαρβιτάλη, βότανο St. John)

Μειωμένη αποτελεσματικότητα ή κίνδυνος ανεπιθύμητων ενεργειών.

ΣύστασηΠροσοχή κατά την έναρξη ή διακοπή ταυτόχρονης χορήγησης.
Αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟ)
Αντένδειξη

Πιθανές αθροιστικές επιδράσεις στις συγκεντρώσεις της νοραδρεναλίνης, πιθανότητα ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβάντων, όπως υπερτασική κρίση.

sick

SPC-PALEXIA

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Υπερευαισθησία σε φάρμακο

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Μειωμένη όρεξη
Μειωμένο σωματικό βάρος

Ψυχιατρικές διαταραχές

Άγχος
Καταθλιπτική διάθεση
Διαταραχή ύπνου
Νευρικότητα
Ανησυχία
Αποπροσανατολισμός
Συγχυτική κατάσταση
Διέγερση
Διαταραχές της αντίληψης
Ανώμαλα όνειρα
Ευφορική συναισθηματική διάθεση
Φαρμακευτική εξάρτηση
Σκέψη μη φυσιολογική

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Ζάλη
Υπνηλία
Κεφαλαλγία
Διαταραχή στην προσοχή
Τρόμος
Μυϊκές συσπάσεις ακούσιες
Επηρεασμένο επίπεδο συνείδησης
Επηρεασμένη μνήμη
Επηρεασμένη διανοητική κατάσταση
Συγκοπή
Καταστολή
Διαταραχή της ισορροπίας
Δυσαρθρία
Υπαισθησία
Παραισθησία
Σπασμός
Προσυγκοπή
Συντονισμός μη φυσιολογικός

Οφθαλμικές διαταραχές

Οπτική διαταραχή

Καρδιακές διαταραχές

Καρδιακός ρυθμός αυξημένος
Καρδιακός ρυθμός μειωμένος
Αίσθημα παλμών

Αγγειακές διαταραχές

Έξαψη
Αρτηριακή πίεση μειωμένη

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου

Δύσπνοια
Αναπνευστική καταστολή

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Ναυτία
Δυσκοιλιότητα
Έμετος
Διάρροια
Δυσπεψία
Κοιλιακή δυσφορία
Επιβραδυνθείσα γαστρική κένωση

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Κνησμός
Υπερίδρωση
Εξάνθημα
Κνίδωση

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Δυσκολία στην ούρηση
Συχνουρία

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού

Σεξουαλική δυσλειτουργία

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Εξασθένιση
Κόπωση
Αίσθηση μεταβολής της θερμοκρασίας του σώματος
Ξηρότητα βλεννογόνου
Οίδημα
Σύνδρομο από απόσυρση φαρμάκου
Αίσθηση μη φυσιολογική
Ευερεθιστότητα
Αίσθηση μέθης
Αίσθηση χαλάρωσης

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Υπερευαισθησία σε φάρμακο

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Σπάνιες
Μειωμένη όρεξη

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Συχνές
Μειωμένο σωματικό βάρος

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Όχι συχνές
Άγχος

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές
Καταθλιπτική διάθεση

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές
Διαταραχή ύπνου

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές
Νευρικότητα

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές
Ανησυχία

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές
Αποπροσανατολισμός

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Συγχυτική κατάσταση

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Διέγερση

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Διαταραχές της αντίληψης

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Ανώμαλα όνειρα

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Ευφορική συναισθηματική διάθεση

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Φαρμακευτική εξάρτηση

Ψυχιατρικές διαταραχές

Σπάνιες
Σκέψη μη φυσιολογική

Ψυχιατρικές διαταραχές

Σπάνιες
Ζάλη

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές
Υπνηλία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές
Κεφαλαλγία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές
Διαταραχή στην προσοχή

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Όχι συχνές
Τρόμος

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Όχι συχνές
Μυϊκές συσπάσεις ακούσιες

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Όχι συχνές
Επηρεασμένο επίπεδο συνείδησης

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σπάνιες
Επηρεασμένη μνήμη

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σπάνιες
Επηρεασμένη διανοητική κατάσταση

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σπάνιες
Συγκοπή

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σπάνιες
Καταστολή

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σπάνιες
Διαταραχή της ισορροπίας

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σπάνιες
Δυσαρθρία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σπάνιες
Υπαισθησία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σπάνιες
Παραισθησία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σπάνιες
Σπασμός

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σπάνιες
Προσυγκοπή

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σπάνιες
Συντονισμός μη φυσιολογικός

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σπάνιες
Οπτική διαταραχή

Οφθαλμικές διαταραχές

Όχι συχνές
Καρδιακός ρυθμός αυξημένος

Καρδιακές διαταραχές

Συχνές
Καρδιακός ρυθμός μειωμένος

Καρδιακές διαταραχές

Συχνές
Αίσθημα παλμών

Καρδιακές διαταραχές

Συχνές
Έξαψη

Αγγειακές διαταραχές

Συχνές
Αρτηριακή πίεση μειωμένη

Αγγειακές διαταραχές

Όχι συχνές
Δύσπνοια

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου

Όχι συχνές
Αναπνευστική καταστολή

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου

Σπάνιες
Ναυτία

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Πολύ συχνές
Δυσκοιλιότητα

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Πολύ συχνές
Έμετος

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Συχνές
Διάρροια

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Συχνές
Δυσπεψία

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Συχνές
Κοιλιακή δυσφορία

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Όχι συχνές
Επιβραδυνθείσα γαστρική κένωση

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Όχι συχνές
Κνησμός

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Συχνές
Υπερίδρωση

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Συχνές
Εξάνθημα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Συχνές
Κνίδωση

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Όχι συχνές
Δυσκολία στην ούρηση

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Όχι συχνές
Συχνουρία

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Όχι συχνές
Σεξουαλική δυσλειτουργία

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού

Όχι συχνές
Εξασθένιση

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Συχνές
Κόπωση

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Συχνές
Αίσθηση μεταβολής της θερμοκρασίας του σώματος

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Συχνές
Ξηρότητα βλεννογόνου

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Συχνές
Οίδημα

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Συχνές
Σύνδρομο από απόσυρση φαρμάκου

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Όχι συχνές
Αίσθηση μη φυσιολογική

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Όχι συχνές
Ευερεθιστότητα

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Όχι συχνές
Αίσθηση μέθης

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Σπάνιες
Αίσθηση χαλάρωσης

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Σπάνιες

pregnant_woman

SPC-PALEXIA

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more

Κύηση
Με προσοχή

Το PALEXIA retard πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, μόνο αν το πιθανό όφελος δικαιολογεί τον πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο.
Κύηση
Αποφεύγεται

Το PALEXIA retard δεν συνιστάται για χρήση σε γυναίκες κατά τη διάρκεια και αμέσως πριν από τον τοκετό.
Γαλουχία
Αποφεύγεται

Το PALEXIA retard δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια του θηλασμού.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης Η ταπενταδόλη είναι ένα κεντρικά δρών, συνθετικό αναλγητικό. Παρόλο που η κλινική τους σημασία είναι ασαφής, πιστεύεται ότι η ταπενταδόλη έχει δύο κύριους μηχανισμούς δράσης. * Επιλεκτικός αγωνιστής των μυ-οπιοειδών υποδοχέων (MOR):…

monitor_heart

SPC-PALEXIA

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική ομάδα: Αναλγητικά, οπιοειδή, λοιπά οπιοειδή Κωδικός ATC: N02AX06 ### Μηχανισμός δράσης Η ταπενταδόλη είναι ένα ισχυρό αναλγητικό με ιδιότητες αγωνιστού του μ- υποδοχέα των οπιοειδών και επιπρόσθετα αναστολής της επαναπρόσληψης της…

biotech

SPC-PALEXIA

Φαρμακοκινητική

expand_more

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός Στους ανθρώπους, περίπου το 97% της μητρικής ένωσης μεταβολίζεται. Η ταπενταδόλη μεταβολίζεται κυρίως μέσω οδών Φάσης ΙΙ, και μόνο μια μικρή ποσότητα μεταβολίζεται μέσω οξειδωτικών οδών Φάσης Ι· επομένως, ο μεταβολισμός του φαρμάκου που…

bloodtype

PubChem

Απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσης ταπενταδόλης σε κατάσταση νηστείας είναι περίπου 32% λόγω εκτεταμένης μεταβολισμού πρώτης διόδου. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις ταπενταδόλης στον ορό συνήθως…

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-PALEXIA

expand_more

Το δοσολογικό σχήμα πρέπει να εξατομικεύεται ανάλογα με τη σοβαρότητα του pou πόνου προς θεραπεία, την προηγούμενη θεραπευτική εμπειρία και τη δυνατότητα παρακολούθησης του ασθενούς. Το PALEXIA retard πρέπει να λαμβάνεται δύο φορές την ημέρα, περίπου κάθε 12 ώρες.

Έναρξη της θεραπείας

Σε ασθενείς που δεν λαμβάνουν αυτή τη στιγμή οπιοειδή αναλγητικά

Οι ασθενείς πρέπει να ξεκινήσουν τη θεραπεία με μονές δόσεις ταπενταδόλης των 50 mg ως δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης που χορηγούνται δύο φορές την ημέρα.

Σε ασθενείς που λαμβάνουν αυτή τη στιγμή οπιοειδή αναλγητικά

Κατά την αλλαγή από οπιοειδή σε PALEXIA retard και για την επιλογή της αρχικής δόσης, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη η φύση του προηγούμενου φαρμακευτικού προϊόντος, ο τρόπος χορήγησης και η μέση ημερήσια δόση. Μπορεί να απαιτηθούν υψηλότερες αρχικές δόσεις PALEXIA retard για τους ασθενείς που αυτή τη στιγμή λαμβάνουν οπιοειδή σε σύγκριση με αυτούς που δεν έχουν λάβει οπιοειδή πριν από την έναρξη της θεραπείας με PALEXIA retard.

Τιτλοποίηση και συντήρηση

Μετά από την έναρξη της θεραπείας, η δόση πρέπει να τιτλοποιείται σε εξατομικευμένη βάση σε επίπεδο που παρέχει επαρκή αναλγησία και ελαχιστοποιεί τις ανεπιθύμητες επιδράσεις, κάτω από τη στενή επίβλεψη του γιατρού που συνταγογραφεί το φάρμακο. Η εμπειρία από τις κλινικές μελέτες έχει δείξει ότι ένα δοσολογικό σχήμα τιτλοποίησης με προοδευτικές αυξήσεις κατά 50 mg ταπενταδόλης ως δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης δύο φορές την ημέρα κάθε 3 μέρες ήταν κατάλληλο για να επιτευχθεί επαρκής έλεγχος του πόνου στους περισσότερους ασθενείς. Για εξατομικευμένες προσαρμογές της δόσης μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν τα δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης ταπενταδόλης των 25 mg. Δεν έχουν ακόμα μελετηθεί συνολικές ημερήσιες δόσεις PALEXIA retard άνω των 500 mg ταπενταδόλης και, επομένως, δεν συνιστώνται.

Διακοπή της θεραπείας

Μετά από την απότομη διακοπή της θεραπείας με ταπενταδόλη θα μπορούσαν να εμφανιστούν συμπτώματα απόσυρσης (βλ. παράγραφο 4.8). Όταν ο ασθενής δεν χρειάζεται πλέον θεραπεία με ταπενταδόλη, συνιστάται η σταδιακή μείωση της δόσης, ώστε να προληφθούν τα συμπτώματα της απόσυρσης.

Νεφρική δυσλειτουργία

Σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης (βλ. παράγραφο 5.2). Το PALEXIA retard δεν έχει μελετηθεί σε ελεγχόμενες μελέτες αποτελεσματικότητας σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Επομένως, δεν συνιστάται η χρήση του σε αυτό τον πληθυσμό (βλ. παραγράφους 4.4 και 5.2).

Ηπατική δυσλειτουργία

Σε ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης (βλ. παράγραφο 5.2). Το PALEXIA retard πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Η θεραπεία σε αυτούς τους ασθενείς πρέπει να ξεκινήσει με τη χαμηλότερη διαθέσιμη περιεκτικότητα, δηλ. με <25 mg><50 mg> ταπενταδόλης ως δισκίο παρατεταμένης αποδέσμευσης, και δεν πρέπει να χορηγείται συχνότερα από μία φορά κάθε 24 ώρες. Κατά την έναρξη της θεραπείας, δεν συνιστάται ημερήσια δόση μεγαλύτερη από 50 mg ταπενταδόλης ως δισκίο παρατεταμένης αποδέσμευσης. Η περαιτέρω θεραπεία πρέπει να αντανακλά τη διατήρηση της αναλγησίας με αποδεκτή ανεκτικότητα (βλ. παραγράφους 4.4 και 5.2). Το PALEXIA retard δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. Επομένως, δεν συνιστάται η χρήση του σε αυτό τον πληθυσμό (βλ. παραγράφους 4.4 και 5.2).

Ηλικιωμένοι ασθενείς (άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών)

Σε γενικές γραμμές, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για τους ηλικιωμένους ασθενείς. Ωστόσο, καθώς οι ηλικιωμένοι ασθενείς είναι πιθανότερο να έχουν μειωμένη νεφρική και ηπατική λειτουργία, πρέπει να δίνεται προσοχή κατά την επιλογή της δόσης σύμφωνα με τις συστάσεις (βλ. παραγράφους 4.2 και 5.2).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του PALEXIA retard σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Επομένως, το PALEXIA retard δεν συνιστάται για χρήση σε αυτό τον πληθυσμό.

Τρόπος χορήγησης

Το PALEXIA retard πρέπει να λαμβάνεται ολόκληρο, χωρίς να σπάσει ή να μασηθεί, για να διασφαλιστεί η διατήρηση του μηχανισμού παρατεταμένης αποδέσμευσης. Το PALEXIA retard πρέπει να λαμβάνεται με επαρκή ποσότητα υγρού. Το PALEXIA retard μπορεί να λαμβάνεται με ή χωρίς φαγητό.

block

Αντενδείξεις

SPC-PALEXIA

expand_more

Το PALEXIA retard αντενδείκνυται: · σε ασθενείς με υπερευαισθησία στην ταπενταδόλη ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1. · σε καταστάσεις όπου αντενδείκνυνται δραστικές ουσίες με δράση αγωνιστή στον μ-υποδοχέα οπιοειδών, δηλ. σε ασθενείς με σημαντική αναπνευστική καταστολή (σε συνθήκες μη παρακολούθησης ή απουσία εξοπλισμού καρδιοπνευμονικής ανάνηψης), και σε ασθενείς με οξύ ή σοβαρό βρογχικό άσθμα ή υπερκαπνία. · σε οποιονδήποτε ασθενή πάσχει ή υπάρχει υποψία ότι πάσχει από παραλυτικό ειλεό · σε ασθενείς με οξεία δηλητηρίαση από οινόπνευμα, υπνωτικά, κεντρικώς δρώντα αναλγητικά ή ψυχοτρόπες δραστικές ουσίες (βλ. Δοσολογία και αλληλεπιδράσεις).

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-PALEXIA

expand_more

Πιθανότητα κατάχρησης και συνδρόμου εθισμού/εξάρτησης

Το PALEXIA retard είναι πιθανό να οδηγήσει σε κατάχρηση και εξάρτηση. Το ενδεχόμενο αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη συνταγογράφηση ή διάθεση του PALEXIA retard σε περιπτώσεις όπου υπάρχει ανησυχία για αυξημένο κίνδυνο λανθασμένης χρήσης, κατάχρησης, εξάρτησης ή παρεκτροπής. Όλοι οι ασθενείς που ακολουθούν θεραπεία με δραστικές ουσίες με δράση αγωνιστή στον υποδοχέα mu οπιοειδών πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για σημεία κατάχρησης και εξάρτησης.

Αναπνευστική καταστολή

Σε υψηλές δόσεις ή σε ασθενείς ευαίσθητους σε αγωνιστή των μ-υποδοχέων των οπιοειδών, το PALEXIA retard μπορεί να οδηγήσει σε δοσοεξαρτώμενη αναπνευστική καταστολή. Επομένως, το PALEXIA retard πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με διαταραγμένη αναπνευστική λειτουργία. Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το ενδεχόμενο λήψης εναλλακτικών αναλγητικών χωρίς δράση αγωνιστή στον μ-υποδοχέα οπιοειδών και το PALEXIA retard πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο κάτω από προσεκτική ιατρική περίθαλψη στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση σε αυτού του είδους τους ασθενείς. Αν εμφανιστεί αναπνευστική καταστολή, πρέπει να αντιμετωπιστεί όπως αντιμετωπίζεται οποιαδήποτε αναπνευστική καταστολή επαγόμενη από αγωνιστή των μ- υποδοχέων των οπιοειδών (βλ. Υπερδοσολογία).

Τραυματισμός στην κεφαλή και αυξημένη ενδοκράνια πίεση

Το PALEXIA retard δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς που μπορεί να είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στις ενδοκράνιες επιδράσεις της κατακράτησης διοξειδίου του άνθρακα, όπως είναι αυτοί για τους οποίους υπάρχουν ενδείξεις αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης, μειωμένης συνείδησης και κώματος. Τα αναλγητικά με δράση αγωνιστή στον μ-υποδοχέα οπιοειδών μπορεί να περιπλέξουν την κλινική πορεία ασθενών με τραύμα στην κεφαλή. Το PALEXIA retard πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με τραύμα στην κεφαλή και όγκους στον εγκέφαλο.

Επιληπτικές κρίσεις

Το PALEXIA retard δεν έχει αξιολογηθεί συστηματικά σε ασθενείς με διαταραχή που ενέχει επιληπτικές κρίσεις και οι ασθενείς αυτοί αποκλείστηκαν από τις κλινικές μελέτες. Παρ’ όλα αυτά, όπως και όλα τα άλλα αναλγητικά με δράση αγωνιστή στον μ-υποδοχέα οπιοειδών, το PALEXIA retard δεν συνιστάται σε ασθενείς με ιστορικό διαταραχής που ενέχει επιληπτικές κρίσεις ή άλλη πάθηση που θα μπορούσε να θέσει τον ασθενή σε κίνδυνο επιληπτικών κρίσεων.

Νεφρική δυσλειτουργία

Το PALEXIA retard δεν έχει μελετηθεί σε ελεγχόμενες μελέτες αποτελεσματικότητας σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Επομένως, δεν συνιστάται η χρήση του σε αυτό τον πληθυσμό (βλ. Δοσολογία και Φαρμακοκινητικές).

Ηπατική δυσλειτουργία

Οι ασθενείς με ήπια και μέτρια ηπατική δυσλειτουργία εμφάνισαν αύξηση στη συστηματική έκθεση κατά 2 φορές και κατά 4,5 φορές, αντίστοιχα, σε σύγκριση με τους ασθενείς με φυσιολογική ηπατική λειτουργία. Το PALEXIA retard πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Δοσολογία και Φαρμακοκινητικές), ειδικά κατά την έναρξη της θεραπείας. Το PALEXIA retard δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. Επομένως, δεν συνιστάται η χρήση του σε αυτό τον πληθυσμό (βλ. Δοσολογία και Φαρμακοκινητικές).

Χρήση σε παγκρεατική νόσο/νόσο των χοληφόρων

Οι δραστικές ουσίες με δράση αγωνιστή στον μ-υποδοχέα οπιοειδών μπορεί να προκαλέσουν σπασμό στον σφιγκτήρα του Oddi. Το PALEXIA retard πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με νόσο των χοληφόρων, συμπεριλαμβανομένης της οξείας παγκρεατίτιδας.

Μικτοί αγωνιστές/ανταγωνιστές οπιοειδών

Πρέπει να δίνεται προσοχή κατά τον συνδυασμό του PALEXIA retard με μικτούς αγωνιστές/ανταγωνιστές των μ-υποδοχέων των οπιοειδών (όπως πενταζοκίνη, ναλβουφίνη) ή με μερικούς αγωνιστές των μ-υποδοχέων των οπιοειδών (όπως βουπρενορφίνη). Σε ασθενείς που συνεχίζουν με βουπρενορφίνη για τη θεραπεία της εξάρτησης από οπιοειδή, πρέπει να εξετάζονται εναλλακτικές θεραπευτικές επιλογές (όπως π.χ. προσωρινή διακοπή της βουπρενορφίνης), εάν γίνει απαραίτητη η χορήγηση πλήρων αγωνιστών των μ-υποδοχέων (όπως η ταπενταδόλη) σε καταστάσεις οξέος πόνου. Κατά τη συνδυασμένη χρήση με βουπρενορφίνη αναφέρθηκαν απαιτήσεις για υψηλότερες δόσεις των πλήρων αγωνιστών των μ-υποδοχέων και σε τέτοιες περιπτώσεις απαιτείται στενή παρακολούθηση των ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως η αναπνευστική καταστολή. Τα δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης PALEXIA retard περιέχουν λακτόζη. Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκεια λακτάσης Lapp ή δυσαπορρόφηση γαλακτόζης-γλυκόζης δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-PALEXIA

expand_more

Φαρμακευτικά προϊόντα, όπως είναι οι βενζοδιαζεπίνες, τα βαρβιτουρικά και τα οπιοειδή (αναλγητικά, αντιβηχικά ή θεραπείες υποκατάστασης), μπορεί να ενισχύσουν τον κίνδυνο αναπνευστικής καταστολής, αν ληφθούν σε συνδυασμό με PALEXIA retard. Τα κατασταλτικά του ΚΝΣ (π.χ. βενζοδιαζεπίνες, αντιψυχωσικά, αντιϊσταμινικά Η1, οπιοειδή, οινόπνευμα) μπορούν να ενισχύσουν την κατασταλτική επίδραση της ταπενταδόλης και να επηρεάσουν την εγρήγορση. Επομένως, όταν συζητείται το ενδεχόμενο συγχορήγησης του PALEXIA retard με κατασταλτικό για το αναπνευστικό ή το κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ), πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης ενός ή και των δύο παραγόντων.

Μικτοί αγωνιστές/ανταγωνιστές οπιοειδών

Σεροτονινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα

Σε μεμονωμένες περιπτώσεις έχουν υπάρξει αναφορές σεροτονινεργικού συνδρόμου σε χρονικό συσχετισμό με τη θεραπευτική χρήση ταπενταδόλης σε συνδυασμό με σεροτονινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα, όπως οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs). Σημεία του σεροτονινεργικού συνδρόμου μπορεί να είναι για παράδειγμα σύγχυση, διέγερση, πυρετός, εφίδρωση, αταξία, αύξηση αντανακλαστικών, μυόκλωνος και διάρροια. Η διακοπή των σεροτονινεργικών φαρμακευτικών προϊόντων συνήθως επιφέρει ταχεία βελτίωση. Η θεραπεία εξαρτάται από τη φύση και τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων.

Ισχυροί αναστολείς της UGT

Η κύρια οδός απομάκρυνσης της ταπενταδόλης είναι η σύζευξη με το γλυκουρονικό οξύ μέσω της διφωσφονικής ουριδινικής τρανσφεράσης (UGT), κυρίως των ισομορφών UGT1A6, UGT1A9 και UGT2B7. Επομένως, η παράλληλη χορήγηση με ισχυρούς αναστολείς αυτών των ισοενζύμων (π.χ. κετοκοναζόλη, φλουκοναζόλη, μεκλοφεναμικό οξύ) μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη συστηματική έκθεση της ταπενταδόλης (βλ. παράγραφο 5.2).

Ισχυροί επαγωγείς ενζύμων

Όσον αφορά στους ασθενείς που ακολουθούν θεραπεία με ταπενταδόλη, πρέπει να δοθεί προσοχή αν ξεκινήσει ή σταματήσει παράλληλη χορήγηση φαρμάκου με ισχυρή ενζυμική επαγωγική δράση (π.χ. ριφαμπικίνη, φαινοβαρβιτάλη, βότανο St. John (Hypericum perforatum)), καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη αποτελεσματικότητα ή κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών, αντίστοιχα.

Αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟ)

Η θεραπεία με PALEXIA retard πρέπει να αποφεύγεται σε ασθενείς που λαμβάνουν αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟ) ή που τους έλαβαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων 14 ημερών, λόγω των πιθανών αθροιστικών επιδράσεων στις συγκεντρώσεις της νοραδρεναλίνης στις συνάψεις, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα, όπως υπερτασική κρίση.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-PALEXIA

expand_more

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου που εμφανίστηκαν σε ασθενείς στις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες που πραγματοποιήθηκαν με το PALEXIA retard ήταν κυρίως ήπιας και μέτριας σοβαρότητας. Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες εμφανίστηκαν από το γαστρεντερικό και το κεντρικό νευρικό σύστημα (ναυτία, ζάλη, δυσκοιλιότητα, πονοκέφαλος και υπνηλία). Ο πίνακας που ακολουθεί αναφέρει τις ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου που διαπιστώθηκαν στις κλινικές δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν με PALEXIA retard και από το περιβάλλον μετά την κυκλοφορία του. Αναφέρονται ανά κατηγορία και συχνότητα. Οι συχνότητες ορίζονται ως πολύ συχνές (1/10), συχνές (1/100 έως <1/10), όχι συχνές (1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΦΑΡΜΑΚΟΥ


Διαταραχές
του
ανοσοποιητικ
ού
συστήματος
			Υπερευαισθησία σε
φάρμακο*

Διαταραχές
του
μεταβολισμού
και της
θρέψης
	Μειωμένη
όρεξη
Μειωμένο
σωματικό βάρος


Ψυχιατρικές
διαταραχές
	Άγχος,
καταθλιπτική
διάθεση,
διαταραχή
ύπνου,
νευρικότητα,
ανησυχία
Αποπροσανατολισμ
ός, συγχυτική
κατάσταση,
διέγερση,
διαταραχές της
αντίληψης,
ανώμαλα όνειρα,
ευφορική
συναισθηματική
διάθεση
Φαρμακευτικ
ή εξάρτηση,
σκέψη μη
φυσιολογική

Διαταραχές
του νευρικού
συστήματος
	Ζάλη,
υπνηλία,
κεφαλαλγία
Διαταραχή
στην προσοχή,
τρόμος, μυϊκές
συσπάσεις
ακούσιες
Επηρεασμένο
επίπεδο
συνείδησης,
επηρεασμένη
μνήμη,
επηρεασμένη
διανοητική
κατάσταση,
συγκοπή,
καταστολή,
διαταραχή της
ισορροπίας,
δυσαρθρία,
υπαισθησία,
παραισθησία
Σπασμός,
προσυγκοπή,
συντονισμός
μη
φυσιολογικός
Οφθαλμικές
διαταραχές
		Οπτική διαταραχή


Καρδιακές
διαταραχές
	Καρδιακός ρυθμός
αυξημένος,
καρδιακός ρυθμός
μειωμένος,
αίσθημα παλμών


Αγγειακές
διαταραχές
	Έξαψη
Αρτηριακή πίεση
μειωμένη


Διαταραχές
του
αναπνευστικο ektor
ύ συστήματος,
του θώρακα
και του
μεσοθωρακίου
		Δύσπνοια
Αναπνευστικ
ή καταστολή

Διαταραχές
του
γαστρεντερικο ektor
ύ συστήματος
	Ναυτία,
δυσκοιλιότη
τα
Έμετος, διάρροια,
δυσπεψία
Κοιλιακή δυσφορία, Επιβραδυνθεί
σα γαστρική
κένωση

Διαταραχές
του δέρματος
και του
υποδόριου
ιστού
	Κνησμός,
υπερίδρωση,
εξάνθημα
Κνίδωση


Διαταραχές
των νεφρών
και των
ουροφόρων
οδών
		Δυσκολία στην
ούρηση, συχνουρία


Διαταραχές
του
αναπαραγωγικ ektor
ού
συστήματος
και του
μαστού
		Σεξουαλική
δυσλειτουργία


Γενικές
διαταραχές
και
καταστάσεις
της οδού
χορήγησης
	Εξασθένιση,
κόπωση, αίσθηση
μεταβολής της
θερμοκρασίας
του σώματος, ξηρότητα
βλεννογόνου, οίδημα
Σύνδρομο από
απόσυρση
φαρμάκου, αίσθηση
μη φυσιολογική, ευερεθιστότητα
Αίσθηση
μέθης, αίσθηση
χαλάρωσης

Μετά την κυκλοφορία έχουν αναφερθεί σπάνια περιστατικά αγγειοοιδήματος, αναφυλαξίας και αναφυλακτικής καταπληξίας.

Οι κλινικές δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν με PALEXIA retard με έκθεση ασθενών έως και 1 έτος έχουν δείξει λίγα στοιχεία συμπτωμάτων απόσυρσης μετά από απότομη διακοπή και τα συμπτώματα αυτά ταξινομήθηκαν γενικά ως ήπια, όταν εμφανίστηκαν. Παρ’ όλα αυτά, οι γιατροί πρέπει να βρίσκονται σε εγρήγορση για συμπτώματα απόσυρσης (βλ. παράγραφο 4.2) και να αντιμετωπίσουν κατάλληλα τους ασθενείς, εάν αυτά εμφανιστούν.

Είναι γνωστό ότι ο κίνδυνος ιδεασμού αυτοκτονίας και πραγματοποίησης αυτοκτονίας είναι υψηλότερος σε ασθενείς που υποφέρουν από χρόνιο πόνο. Επιπρόσθετα, οι ουσίες με έκδηλη επίδραση στο μονοαμινεργικό σύστημα έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονικότητας σε ασθενείς που πάσχουν από κατάθλιψη, ιδίως στην αρχή της θεραπείας. Όσον αφορά στην ταπενταδόλη, τα δεδομένα από τις κλινικές δοκιμές και τις αναφορές μετά την κυκλοφορία του προϊόντος δεν παρουσιάζουν ενδείξεις για αυξημένο κίνδυνο.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες απευθείας στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040380/337, Φαξ: + 30 21 06549585 Ιστότοπος: http:// www. eof. gr.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-PALEXIA

expand_more

Κύηση

Υπάρχει πολύ περιορισμένος αριθμός δεδομένων από τη χρήση σε εγκύους. Οι μελέτες σε πειραματόζωα δεν έχουν δείξει τερατογόνο δράση. Παρ’ όλα αυτά, παρατηρήθηκε καθυστέρηση στην ανάπτυξη και εμβρυοτοξικότητα σε δόσεις που οδήγησαν σε υπερβολική αύξηση της φαρμακολογικής δράσης (επιδράσεις στο ΚΝΣ σχετιζόμενες με τους μ-υποδοχείς των οπιοειδών, οι οποίες συνδέονται με δοσολογία μεγαλύτερη του θεραπευτικού εύρους). Επιδράσεις στην ανάπτυξη μετά τη γέννηση παρατηρήθηκαν ήδη στο μητρικό NOAEL (επίπεδο στο οποίο δεν παρατηρούνται δυσμενείς επιδράσεις) (βλ. παράγραφο 5.3). Το PALEXIA retard πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, μόνο αν το πιθανό όφελος δικαιολογεί τον πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο.

Τοκετός

Η επίδραση της ταπενταδόλης στον τοκετό στους ανθρώπους είναι άγνωστη. Το PALEXIA retard δεν συνιστάται για χρήση σε γυναίκες κατά τη διάρκεια και αμέσως πριν από τον τοκετό. Λόγω της δράσης αγωνιστή στον μ-υποδοχέα των οπιοειδών της ταπενταδόλης, τα νεογνά των οποίων οι μητέρες έχουν λάβει ταπενταδόλη πρέπει να παρακολουθούνται για αναπνευστική καταστολή.

Θηλασμός

Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την απέκκριση της ταπενταδόλης στο ανθρώπινο γάλα. Από μια μελέτη σε νεογνά αρουραίων κατά τη διάρκεια γαλουχίας από μητέρες που έλαβαν ταπενταδόλη, προέκυψε το συμπέρασμα ότι η ταπενταδόλη απεκκρίνεται στο γάλα (βλ. παράγραφο 5.3). Επομένως, δεν μπορεί να αποκλειστεί ο κίνδυνος για το παιδί που θηλάζει. Το PALEXIA retard δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια του θηλασμού.

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-PALEXIA

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική ομάδα: Αναλγητικά, οπιοειδή, λοιπά οπιοειδή Κωδικός ATC: N02AX06

Μηχανισμός δράσης

Η ταπενταδόλη είναι ένα ισχυρό αναλγητικό με ιδιότητες αγωνιστού του μ- υποδοχέα των οπιοειδών και επιπρόσθετα αναστολής της επαναπρόσληψης της νοραδρεναλίνης. Η ταπενταδόλη ασκεί την αναλγητική της δράση απευθείας χωρίς φαρμακολογικά δραστικό μεταβολίτη.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Η ταπενταδόλη επέδειξε αποτελεσματικότητα σε προκλινικά μοντέλα αλγαισθητικού, νευροπαθητικού, σπλαγχνικού και φλεγμονώδους πόνου. Η αποτελεσματικότητα έχει επαληθευτεί σε κλινικές δοκιμές με δισκία ταπενταδόλης παρατεταμένης αποδέσμευσης σε συνθήκες μη κακοήθους αλγαισθητικού και νευροπαθητικού χρόνιου πόνου, καθώς και χρόνιου πόνου σχετιζόμενου με όγκους. Οι μελέτες στον πόνο που οφείλεται σε οστεοαρθρίτιδα και στον πόνο που οφείλεται σε χρόνια οσφυαλγία έδειξαν παρόμοια αναλγητική αποτελεσματικότητα ανάμεσα στην ταπενταδόλη και ένα ισχυρό οπιοειδές που χρησιμοποιήθηκε ως ουσία σύγκρισης. Στη μελέτη για την επώδυνη διαβητική περιφερική νευροπάθεια, η ταπενταδόλη διαφοροποιήθηκε από το εικονικό φάρμακο που χρησιμοποιήθηκε ως ουσία σύγκρισης.

Επιδράσεις στο καρδιαγγειακό σύστημα: Σε μια εκτενή μελέτη του διαστήματος QT σε ανθρώπους, δεν καταδείχθηκε καμία επίδραση των πολλαπλών θεραπευτικών και υπερθεραπευτικών δόσεων της ταπενταδόλης στο διάστημα QT. Αντίστοιχα, η ταπενταδόλη δεν είχε παρόμοια επίδραση στις λοιπές παραμέτρους του ΗΚΓ (καρδιακή συχνότητα, διάστημα PR, διάρκεια QRS, κύμα Τ ή μορφολογία κύματος U).

Παιδιατρικός πληθυσμός Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το PALEXIA retard σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στον σοβαρό χρόνιο πόνο (βλ. παράγραφο 4.2 για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

Δεδομένα μετά την κυκλοφορία Πραγματοποιήθηκαν δύο μελέτες μετά την κυκλοφορία για να εξεταστεί η πρακτική χρήση της ταπενταδόλης. Η αποτελεσματικότητα των δισκίων παρατεταμένης αποδέσμευσης ταπενταδόλης έχει αξιολογηθεί σε μία πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή μελέτη παράλληλων ομάδων, με ασθενείς που έπασχαν από οσφυαλγία με νευροπαθητικά στοιχεία (KF5503/58). Οι μειώσεις στη μέση ένταση του πόνου ήταν παρόμοιες στην ομάδα θεραπείας με ταπενταδόλη και στην ομάδα της ουσίας σύγκρισης, η οποία λάμβανε έναν συνδυασμό δισκίων παρατεταμένης αποδέσμευσης ταπενταδόλης και δισκίων πρεγκαμπαλίνης άμεσης αποδέσμευσης. Σε μία ανοιχτής επισήμανσης, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη μελέτη με ασθενείς που έπασχαν από σοβαρή χρόνια οσφυαλγία με νευροπαθητικά στοιχεία (KF5503/60), τα δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης ταπενταδόλης συσχετίστηκαν με σημαντικές μειώσεις στη μέση ένταση του πόνου.

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-PALEXIA

expand_more

Απορρόφηση Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μετά από χορήγηση μίας δόσης (σε νηστεία) του PALEXIA retard είναι περίπου 32% λόγω του εκτενούς μεταβολισμού πρώτης διόδου. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις της ταπενταδόλης στον ορό παρατηρούνται μεταξύ 3 και 6 ωρών μετά από τη χορήγηση δισκίων παρατεταμένης αποδέσμευσης. Έχουν παρατηρηθεί δοσοεξαρτώμενες αυξήσεις στην AUC μετά από τη χορήγηση δισκίων παρατεταμένης αποδέσμευσης στο θεραπευτικό εύρος της δόσης. Μια μελέτη πολλαπλής δόσης με χορήγηση δύο φορές την ημέρα, όπου χρησιμοποιούνταν 86 mg και 172 mg ταπενταδόλης χορηγούμενα ως δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης, έδειξε λόγο άθροισης της τάξης του 1,5 περίπου για τη μητρική δραστική ουσία, τιμή που καθορίζεται κυρίως από το δοσολογικό διάστημα και τη φαινόμενη ημιπερίοδο ζωής της ταπενταδόλης. Οι συγκεντρώσεις της ταπενταδόλης στον ορό σε σταθερή κατάσταση επιτυγχάνονται τη δεύτερη ημέρα του θεραπευτικού σχήματος. Επίδραση της τροφής Η AUC και η Cmax αυξήθηκαν κατά 8% και 18%, αντίστοιχα, όταν τα δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης χορηγήθηκαν μετά από πρωινό γεύμα πλούσιο σε λιπαρά και θερμίδες. Αυτό θεωρήθηκε ότι δεν είναι κλινικά σχετικό, καθώς βρίσκεται εντός του πλαισίου της φυσιολογικής μεταβλητότητας των φαρμακοκινητικών παραμέτρων της ταπενταδόλης μεταξύ διαφορετικών ατόμων. Το PALEXIA retard μπορεί να λαμβάνεται με ή χωρίς φαγητό.

Κατανομή Η ταπενταδόλη κατανέμεται ευρέως στο σώμα. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, ο όγκος κατανομής (Vz) για την ταπενταδόλη είναι 540 +/- 98 l. Η σύνδεση με πρωτεΐνες του ορού είναι χαμηλή και φτάνει περίπου το 20%.

Βιομετασχηματισμός Στους ανθρώπους ο μεταβολισμός της ταπενταδόλης είναι εκτενής. Μεταβολίζεται περίπου το 97% της μητρικής ουσίας. Η κύρια οδός μεταβολισμού της ταπενταδόλης είναι η σύζευξη με το γλυκουρονικό οξύ για την παραγωγή γλυκουρονιδίων. Μετά την από του στόματος χορήγηση, περίπου το 70% της δόσης εκκρίνεται στα ούρα ως συζευγμένη μορφή (55% γλυκουρονίδιο και 15% θειϊκή ταπενταδόλη). Η UDP γλυκουρονυλ-τρανσφεράση (UGT) είναι το κύριο ένζυμο που συμμετέχει στη γλυκουρονιδίωση (κυρίως οι ισομορφές UGT1A6, UGT1A9 και UGT2B7). Συνολικά, το 3% της δραστικής ουσίας απεκκρίνεται στα ούρα ως αμετάβλητη δραστική ουσία. Η ταπενταδόλη μεταβολίζεται επιπλέον σε Ν-διμεθυλ-ταπενταδόλη (13%) από τα CYP2C9 και CYP2C19 και σε υδροξυ-ταπενταδόλη (2%) από το CYP2D6, οι οποίες εν συνεχεία μεταβολίζονται μέσω σύζευξης. Επομένως, ο μεταβολισμός της δραστικής ουσίας που γίνεται μέσω του κυτοχρώματος P450 είναι λιγότερο σημαντικός από τη γλυκουρονιδίωση. Κανένας από τους μεταβολίτες δεν συμβάλλει στην αναλγητική δράση.

Αποβολή Η ταπενταδόλη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται σχεδόν αποκλειστικά (99%) μέσω των νεφρών. Η ολική κάθαρση μετά από ενδοφλέβια χορήγηση είναι 1530 +/- 177 ml/min. Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής είναι κατά μέσο όρο 5-6 ώρες μετά από την από του στόματος χορήγηση.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι ασθενείς Η μέση έκθεση (AUC) στην ταπενταδόλη ήταν παρόμοια σε μια μελέτη με ηλικιωμένους (65-78 ετών) σε σύγκριση με τους νεαρούς ενήλικες (19-43 ετών), με 16% χαμηλότερη μέση Cmax να παρατηρείται στην ομάδα των ηλικιωμένων ατόμων σε σύγκριση με τους νεαρούς ενήλικες.

Νεφρική δυσλειτουργία Η AUC και η Cmax της ταπενταδόλης ήταν συγκρίσιμες σε άτομα με ποικίλο βαθμό νεφρικής λειτουργίας (από φυσιολογική έως σοβαρή διαταραχή). Αντίθετα, παρατηρήθηκε αυξανόμενη έκθεση (AUC) στο ταπενταδόλ-Ο- γλυκουρονίδιο με αυξανόμενο βαθμό νεφρικής διαταραχής. Στα άτομα με ήπια, μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, η AUC για το ταπενταδόλ-Ο- γλυκουρονίδιο είναι 1,5, 2,5 και 5,5 φορές υψηλότερη σε σύγκριση με τη φυσιολογική νεφρική λειτουργία, αντίστοιχα.

Ηπατική δυσλειτουργία Η χορήγηση ταπενταδόλης οδήγησε σε υψηλότερη έκθεση και επίπεδα ορού της ταπενταδόλης σε άτομα με διαταραγμένη ηπατική λειτουργία σε σύγκριση με τους ασθενείς με φυσιολογική ηπατική λειτουργία. Η αναλογία των φαρμακοκινητικών παραμέτρων της ταπενταδόλης για τις ομάδες με ήπια και μέτρια ηπατική δυσλειτουργία σε σύγκριση με την ομάδα με φυσιολογική ηπατική λειτουργία ήταν 1,7 και 4,2, αντίστοιχα, για την AUC, 1,4 και 2,5, αντίστοιχα, για τη Cmax και 1,2 και 1,4, αντίστοιχα, για τον t½. Ο ρυθμός σχηματισμού ταπενταδόλ-Ο-γλυκουρονιδίου ήταν μικρότερος στα άτομα με αυξημένη ηπατική δυσλειτουργία.

Φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις Η ταπενταδόλη μεταβολίζεται κυρίως μέσω γλυκουρονιδίωσης και μόνο μια μικρή ποσότητα μεταβολίζεται από τις οξειδωτικές οδούς. Από τη στιγμή που η γλυκουρονιδίωση είναι ένα σύστημα υψηλής απόδοσης/χαμηλής συνάφειας, που δεν υφίσταται εύκολα κορεσμό ακόμα και σε συνθήκες νόσου, και καθώς οι θεραπευτικές συγκεντρώσεις των δραστικών ουσιών βρίσκονται γενικά κάτω από τις απαιτούμενες συγκεντρώσεις για την πιθανή αναστολή της γλυκουρονιδίωσης, δεν είναι πιθανό να εμφανιστούν οι όποιες κλινικά σχετικές αλληλεπιδράσεις προκαλούνται από τη γλυκουρονιδίωση. Σε ένα σύνολο μελετών φαρμακευτικής αλληλεπίδρασης, όπου χρησιμοποιήθηκε παρακεταμόλη, ναπροξένη, ακετυλοσαλικυλικό οξύ και προβενεσίδη, διερευνήθηκε η πιθανή επίδραση αυτών των δραστικών ουσιών στη γλυκουρονιδίωση της ταπενταδόλης. Οι μελέτες με ναπροξένη (500 mg δύο φορές την ημέρα για 2 ημέρες) και προβενεσίδη (500 mg δύο φορές την ημέρα για 2 ημέρες) ως διερευνητικές δραστικές ουσίες έδειξαν αυξήσεις στην AUC της ταπενταδόλης κατά 17% και 57%, αντίστοιχα. Συνολικά, στις μελέτες αυτές δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σχετικές επιδράσεις στις συγκεντρώσεις της ταπενταδόλης στον ορό. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν μελέτες αλληλεπίδρασης της ταπενταδόλης με μετοκλοπραμίδη και ομεπραζόλη για να διευρευνηθεί η πιθανή επίδραση αυτών των δραστικών ουσιών στην απορρόφηση της ταπενταδόλης. Οι μελέτες αυτές δεν έδειξαν επίσης κλινικά σχετικές επιδράσεις στις συγκεντρώσεις της ταπενταδόλης στον ορό. In vitro μελέτες δεν έδειξαν ότι η ταπενταδόλη έχει τη δυνατότητα είτε να αναστείλει είτε να επάγει τα ένζυμα του κυτοχρώματος P450. Επομένως, δεν είναι πιθανό να εμφανιστούν κλινικά σχετικές αλληλεπιδράσεις που καταλύονται από το σύστημα του κυτοχρώματος P450. Η σύνδεση της ταπενταδόλης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι χαμηλή (περίπου 20%). Επομένως, είναι χαμηλή η πιθανότητα φαρμακοκινητικών φαρμακευτικών αλληλεπιδράσεων με εκτόπιση από το σημείο δέσμευσης της πρωτεΐνης.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η ταπενταδόλη είναι ένας οπιοειδής αγωνιστής που προκαλεί φυσιολογικές επιδράσεις που είναι κοινές στην κατηγορία των οπιοειδών φαρμάκων. Αυτές οι επιδράσεις περιλαμβάνουν μυόωση, μειωμένη κινητικότητα του γαστρεντερικού σωλήνα και περιφερική αγγειοδιαστολή. Η ταπενταδόλη προκαλεί αναπνευστική καταστολή μειώνοντας την ανταπόκριση των αναπνευστικών κέντρων του εγκεφαλικού στελέχους τόσο στην αύξηση της τάσης του διοξειδίου του άνθρακα όσο και στη ηλεκτρική διέγερση. Η ταπενταδόλη έχει υψηλό δυναμικό κατάχρησης και κακής χρήσης, το οποίο μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη διαταραχής χρήσης ουσιών. Η κατάχρηση της ταπενταδόλης ενέχει κίνδυνο υπερδοσολογίας και θανάτου, ο οποίος αυξάνεται με την ταυτόχρονη χρήση αλκοόλ ή άλλων κατασταλτικών του κεντρικού νευρικού συστήματος.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Η ταπενταδόλη είναι ένα κεντρικά δρών, συνθετικό αναλγητικό. Παρόλο που η κλινική τους σημασία είναι ασαφής, πιστεύεται ότι η ταπενταδόλη έχει δύο κύριους μηχανισμούς δράσης.

Επιλεκτικός αγωνιστής των μυ-οπιοειδών υποδοχέων (MOR): Συνδέεται με τους MOR με συγγένεια τουλάχιστον δέκα φορές μεγαλύτερη σε σχέση με τους δέλτα- και κάππα-οπιοειδείς υποδοχείς.
Αναστολή επαναπρόσληψης νοραδρεναλίνης: Αυξάνει τα επίπεδα νοραδρεναλίνης και ενεργοποιεί τους άλφα-2 υποδοχείς για να προάγει την αναλγησία.

Η ταπενταδόλη είναι ασθενής αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης· ωστόσο, αυτή η δράση δεν συμβάλλει στην αναλγητική της δράση.

Οι θεραπείες για τον νευροπαθητικό πόνο είτε δεν είναι πλήρως αποτελεσματικές είτε έχουν προβληματικές παρενέργειες. Συχνά χρησιμοποιούνται συνδυασμοί φαρμάκων. Η ταπενταδόλη είναι ένα νεότερο μόριο που προκαλεί αναλγησία σε διάφορα μοντέλα πόνου μέσω δύο ανασταλτικών μηχανισμών, δηλαδή κεντρικού αγωνισμού των μυ-οπιοειδών υποδοχέων (MOR) και αναστολής επαναπρόσληψης νοραδρεναλίνης. Αυτά τα δύο συστατικά αλληλεπιδρούν συνεργιστικά, με αποτέλεσμα επίπεδα αναλγησίας παρόμοια με αυτά των οπιοειδών αναλγητικών όπως η οξυκωδόνη και η μορφίνη, αλλά με πιο ανεκτές παρενέργειες.

Ο δεξιός κεντρικός πυρήνας της αμυγδαλής (CeA) είναι κρίσιμος για την πλάγια σπειραματική ανιούσα οδό πόνου, ρυθμίζει τις κατιούσες οδούς πόνου και είναι κλειδί στα συναισθηματικά-αφektive συστατικά του πόνου. Λίγες μελέτες έχουν διερευνήσει τη φαρμακολογία των λιμβικών περιοχών του εγκεφάλου σε μοντέλα πόνου. Εδώ προσδιορίσαμε τις δράσεις της συστημικής ταπενταδόλης σε νευρώνες του δεξιού CeA σε ζώα με νευροπάθεια και ποιο συστατικό της ταπενταδόλης συμβάλλει στην επίδρασή της. Καταγράφηκαν νευρωνικές αποκρίσεις σε πολυτροπικές περιφερικές διεγέρσεις ζώων με απολίνωση νεύρου ή χειρουργείο εικονικής επέμβασης πριν και μετά από δύο δόσεις ταπενταδόλης. Μετά την υψηλότερη δόση ταπενταδόλης χορηγήθηκαν είτε ναλοξόνη είτε γιοχιμπίνη. Η συστημική ταπενταδόλη είχε ως αποτέλεσμα δοσοεξαρτώμενη μείωση της δραστηριότητας των νευρώνων του δεξιού CeA μόνο στη νευροπάθεια. Τόσο η ναλοξόνη όσο και η γιοχιμπίνη ανέστρεψαν αυτήν την επίδραση σε βαθμό που ήταν επιλεκτικός ως προς τη λειτουργία. Οι αλληλεπιδράσεις των συστατικών της ταπενταδόλης δεν περιορίζονται στη συνεργία μεταξύ του MOR και των α2-αδρενοϋποδοχέων που παρατηρείται σε σπονδυλικά επίπεδα, αλλά παρατηρούνται σε αυτήν την υπερσπονδυλική θέση όπου η καταστολή των αποκρίσεων μπορεί να σχετίζεται με την ικανότητα του φαρμάκου να τροποποιεί τα συναισθηματικά συστατικά του πόνου.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσης ταπενταδόλης σε κατάσταση νηστείας είναι περίπου 32% λόγω εκτεταμένης μεταβολισμού πρώτης διόδου. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις ταπενταδόλης στον ορό συνήθως παρατηρούνται περίπου 1,25 ώρες μετά τη λήψη. Παρατηρήθηκαν δοσοαναλογικές αυξήσεις στις τιμές Cmax και AUC της ταπενταδόλης στην περιοχή δόσεων 50 έως 150 mg. Μια μελέτη επαναλαμβανόμενων δόσεων (κάθε 6 ώρες) με δόσεις που κυμαίνονταν από 75 έως 175 mg ταπενταδόλης έδειξε μέσο παράγοντα συσσώρευσης 1,6 για το μητρικό φάρμακο και 1,8 για τον κύριο μεταβολίτη ταπενταδόλη-Ο-γλυκουρονίδη, οι οποίοι καθορίζονται κυρίως από το διάστημα χορήγησης και τον φαινόμενο χρόνο ημίσειας ζωής της ταπενταδόλης και του μεταβολίτη της.

Η AUC και η Cmax αυξήθηκαν κατά 25% και 16% αντίστοιχα, όταν η ταπενταδόλη χορηγήθηκε μετά από γεύμα πλούσιο σε λιπαρά και θερμίδες. Η ταπενταδόλη μπορεί να χορηγηθεί με ή χωρίς τροφή.

Η ταπενταδόλη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται κατά 99% μέσω των νεφρών.

Η ταπενταδόλη κατανέμεται ευρέως σε όλο το σώμα. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, ο όγκος κατανομής (Vz) για την ταπενταδόλη είναι 540 ± 98 L.

Η συνολική κάθαρση είναι 1530 ± 177 mL/min.

Μετά από από του στόματος χορήγηση, περίπου το 70% μιας δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως γλυκουρονίδια ή θειϊκά συζεύγματα και μόνο το 3% απεκκρίνεται αμετάβλητο. Η ταπενταδόλη και οι ανενεργοί μεταβολίτες της αποβάλλονται κυρίως από τους νεφρούς (99%).

Η ταπενταδόλη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται σχεδόν αποκλειστικά (99%) μέσω των νεφρών. … Η συνολική κάθαρση είναι 1530 +/- 177 mL/min.

Η ταπενταδόλη κατανέμεται ευρέως σε όλο το σώμα. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, ο όγκος κατανομής (Vz) για την ταπενταδόλη είναι 540 +/- 98 L. Η δέσμευση με πρωτεΐνες του πλάσματος είναι χαμηλή και ανέρχεται περίπου στο 20%.

Αναφέρονται συγκεντρώσεις μετά θάνατον κατανομής του αναλγητικού ταπενταδόλη και του μεταβολίτη του N-δεσμεθυλταπενταδόλη. Η ταπενταδόλη είναι ένας συνθετικός αγωνιστής των μυ-οπιοειδών υποδοχέων που έχει επίσης δράση αναστολέα επαναπρόσληψης νορεπινεφρίνης. Το εργαστήριο έλαβε δύο περιπτώσεις. Περίπτωση 1: Ένας 19χρονος, παχύσαρκος άνδρας με αιφνίδιο απροσδόκητο θάνατο. Τα αποτελέσματα τοξικολογίας αποκάλυψαν ταπενταδόλη (ακτινικό αίμα: 0,77 mg/L, ήπαρ: 1,65 mg/kg), N-δεσμεθυλταπενταδόλη (ακτινικό αίμα: 0,07 mg/L, ήπαρ: 0,19 mg/kg), διαζεπάμη (ακτινικό αίμα: 0,04 mg/L), νορδιαζεπάμη (ακτινικό αίμα: 0,06 mg/L) και αμιοδαρόνη (ακτινικό αίμα: 5,30 mg/L). Περίπτωση 2: Μια 60χρονη γυναίκα που πέθανε από επιπλοκές μετά από ολική αρθροπλαστική ισχίου. Μόνο ταπενταδόλη (ακτινικό αίμα: 0,26 mg/L, ήπαρ: 0,52 mg/kg) βρέθηκε στα αποτελέσματα τοξικολογίας. Ποσοτικά αποτελέσματα ταπενταδόλης/N-δεσμεθυλταπενταδόλης επιτεύχθηκαν με χρήση υγρής χρωματογραφίας-φασματομετρίας μάζας σε λειτουργία παρακολούθησης πολλαπλών αντιδράσεων. …

/ΓΑΛΑ/ Ορισμένα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η ταπενταδόλη μπορεί να κατανεμηθεί στο γάλα· το φάρμακο δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε θηλάζουσες γυναίκες.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Δέσμευση Πρωτεϊνών

Η δέσμευση με πρωτεΐνες του πλάσματος είναι περίπου 20%.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Στους ανθρώπους, περίπου το 97% της μητρικής ένωσης μεταβολίζεται. Η ταπενταδόλη μεταβολίζεται κυρίως μέσω οδών Φάσης ΙΙ, και μόνο μια μικρή ποσότητα μεταβολίζεται μέσω οξειδωτικών οδών Φάσης Ι· επομένως, ο μεταβολισμός του φαρμάκου που μεσολαβείται από το σύστημα κυτοχρώματος P450 έχει μικρότερη σημασία από τη σύζευξη φάσης ΙΙ. Η κύρια οδός μεταβολισμού της ταπενταδόλης είναι η σύζευξη με γλυκουρονικό οξύ για την παραγωγή γλυκουρονιδίων. Μετά από από του στόματος χορήγηση, περίπου το 70% του φαρμάκου, εκ των οποίων το 55% είναι ο μεταβολίτης Ο-γλυκουρονίδη και το 15% είναι ο θειϊκός μεταβολίτης, απεκκρίνεται στα ούρα. Περίπου το 3% της δόσης απεκκρίθηκε στα ούρα ως αμετάβλητο μητρικό φάρμακο.

Η ταπενταδόλη μπορεί επίσης να υποστεί απομεθυλίωση που μεσολαβείται από CYP2C9 και CYP2C19 για να σχηματίσει N-δεσμεθυλταπενταδόλη, η οποία αντιστοιχεί στο 13% της δόσης. Περίπου το 2% της ταπενταδόλης μπορεί επίσης να υποστεί υδροξυλίωση που μεσολαβείται από CYP2D6 για να σχηματίσει Υδροξυταπενταδόλη. Η N-δεσμεθυλταπενταδόλη και η Υδροξυταπενταδόλη μπορούν περαιτέρω να γλυκουρονιδοποιηθούν. Οι μεταβολίτες της ταπενταδόλης δεν συμβάλλουν στη φαρμακολογική δραστηριότητα της ταπενταδόλης.

Η ταπενταδόλη είναι ένα νέο, κεντρικά δρών αναλγητικό που συνδυάζει την αγωνιστική δράση στους μυ-οπιοειδείς υποδοχείς (MOR) και την αναστολή επαναπρόσληψης νοραδρεναλίνης (NA) σε ένα μόνο μόριο. Πολλά κλασικά οπιοειδή σχηματίζουν ενεργούς μεταβολίτες που συμβάλλουν στην αναλγησία ή/και στις παρενέργειες, και το εμπλεκόμενο σύμπλεγμα ενζύμων κυτοχρώματος P450 μπορεί να προκαλέσει φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις φαρμάκων και μεταβλητότητα στην αποτελεσματικότητα του φαρμάκου λόγω πολυμορφισμών ενζύμων. Εδώ αναφέρουμε τη σημασία των μεταβολιτών της ταπενταδόλης. Εννέα μεταβολίτες, συμπεριλαμβανομένου του κύριου μεταβολίτη ταπενταδόλη-Ο-γλυκουρονίδη, δεν είχαν αναλγητικές επιδράσεις στη δοκιμασία ουράς-φωτιάς σε ποντίκια. Στη δοκιμασία πόνου phenylquinone σε ποντίκια, μόνο 5 από αυτούς τους μεταβολίτες έδειξαν αναλγητικές επιδράσεις. Η απουσία ή η παρουσία αναλγησίας συσχετίστηκε με μέτρια δραστηριότητα (0,5 uM < Ki < 1,1 uM) στον μεταφορέα NA ή στο MOR. Ωστόσο, η συστημική έκθεση για αυτούς τους μεταβολίτες που βρέθηκαν σε ανθρώπους μετά από θεραπευτικές από του στόματος δόσεις ταπενταδόλης ήταν πολύ χαμηλότερη από τις αντίστοιχες τιμές Ki τους σε αυτές τις θέσεις σύνδεσης (κατά έναν παράγοντα > 45). Επομένως, είναι εξαιρετικά απίθανο η ταπενταδόλη να σχηματίζει μεταβολίτες που συμβάλλουν σε οποιονδήποτε σχετικό βαθμό στην αναλγητική της δράση.

Στους ανθρώπους, περίπου το 97% της μητρικής ένωσης μεταβολίζεται. Η ταπενταδόλη μεταβολίζεται κυρίως μέσω οδών Φάσης 2, και μόνο μια μικρή ποσότητα μεταβολίζεται μέσω οξειδωτικών οδών Φάσης 1. Η κύρια οδός μεταβολισμού της ταπενταδόλης είναι η σύζευξη με γλυκουρονικό οξύ για την παραγωγή γλυκουρονιδίων. Μετά από από του στόματος χορήγηση, περίπου το 70% (55% Ο-γλυκουρονίδη και 15% θειϊκή μορφή ταπενταδόλης) της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα σε συζευγμένη μορφή. Συνολικά το 3% του φαρμάκου απεκκρίθηκε στα ούρα ως αμετάβλητο φάρμακο. Η ταπενταδόλη επιπλέον μεταβολίζεται σε N-δεσμεθυλταπενταδόλη (13%) από CYP2C9 και CYP2C19 και σε υδροξυταπενταδόλη (2%) από CYP2D6, οι οποίες περαιτέρω μεταβολίζονται με σύζευξη. Επομένως, ο μεταβολισμός του φαρμάκου που μεσολαβείται από το σύστημα κυτοχρώματος P450 έχει μικρότερη σημασία από τη σύζευξη φάσης 2. Κανένας από τους μεταβολίτες δεν συμβάλλει στην αναλγητική δραστηριότητα. Η ταπενταδόλη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται σχεδόν αποκλειστικά (99%) μέσω των νεφρών.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής είναι περίπου τέσσερις ώρες μετά από από του στόματος χορήγηση.

Ο μέσος τελικός χρόνος ημίσειας ζωής της ταπενταδόλης είναι 4 ώρες μετά από από του στόματος χορήγηση.

MeSH classification

expand_more

MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση

Ενώσεις με δράση παρόμοια με ΟΠΙΟΕΙΔΗ ΑΛΚΑΛΟΕΙΔΗ, που δρουν σε ΟΠΙΟΕΙΔΕΙΣ ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ. Οι ιδιότητες περιλαμβάνουν την πρόκληση ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ ή ΝΑΡΚΩΣΗΣ.
Φάρμακα που αναστέλλουν τη μεταφορά των αδρενεργικών διαβιβαστών στους ακραίους νευράξονες ή στα κυστίδια αποθήκευσης εντός των ακραίων νευράξονων. Τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ, ΤΡΙΚΥΚΛΙΚΑ) και οι αμφεταμίνες περιλαμβάνονται στα θεραπευτικά σημαντικά φάρμακα που μπορεί να δρουν μέσω της αναστολής της αδρενεργικής μεταφοράς. Πολλά από αυτά τα φάρμακα αναστέλλουν επίσης τη μεταφορά της σεροτονίνης.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

FDA Φαρμακολογική Ταξινόμηση

H8A007M585

TAPENTADOL

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Οπιοειδής Αγωνιστής

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Οπιοειδείς Αγωνιστές

Η ταπενταδόλη είναι ένας Οπιοειδής Αγωνιστής. Ο μηχανισμός δράσης της ταπενταδόλης είναι ως Οπιοειδής Αγωνιστής.

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

4 ώρες

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

20%

PubChem

Απέκκριση

Νεφρά

PubChem

science

Scientific Profile

CID

9838022

Μοριακός τύπος

C14H23NO

Μοριακό βάρος

221.34

IUPAC

3-[(2R,3R)-1-(dimethylamino)-2-methylpentan-3-yl]phenol

InChIKey

KWTWDQCKEHXFFR-SMDDNHRTSA-N

Κατάταξη MeSH

MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση

Ενώσεις με δράση παρόμοια με ΟΠΙΟΕΙΔΗ ΑΛΚΑΛΟΕΙΔΗ, που δρουν σε ΟΠΙΟΕΙΔΕΙΣ ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ. Οι ιδιότητες περιλαμβάνουν την πρόκληση ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ ή ΝΑΡΚΩΣΗΣ.
Φάρμακα που αναστέλλουν τη μεταφορά των αδρενεργικών διαβιβαστών στους ακραίους νευράξονες ή στα κυστίδια αποθήκευσης εντός των ακραίων νευράξονων. Τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ, ΤΡΙΚΥΚΛΙΚΑ) και οι αμφεταμίνες περιλαμβάνονται στα θεραπευτικά σημαντικά φάρμακα που μπορεί να δρουν μέσω της αναστολής της αδρενεργικής μεταφοράς. Πολλά από αυτά τα φάρμακα αναστέλλουν επίσης τη μεταφορά της σεροτονίνης.

Σχετικά Εργαλεία

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 2 Κατευθυντήριες Οδηγίες ΕΟΦ/Υπ. Υγείας 2025