ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ B01AC17 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

TIROFIBAN

Τιροφιμπάνη

Τα φάρμακα της κατηγορίας αυτής αναστέλλουν τη συνάθροιση (συγκόλληση) των αιμοπεταλίων και, έτσι, το σχηματισμό του λευκού θρόμβου, που αποτελεί την πρώτη φάση στη διαδικασία της πήξης, ιδίως στο αρτηριακό σκέλος της κυκλοφορίας όπου τα αντιπηκτικά έχουν πολύ μικρή επίδραση. …

Εμπορικά Ονόματα

AGGRAFIBAN AGGRASTAT

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated

clinical_notes

ΕΟΦ

Ενδείξεις

expand_more

medication

SPC-AGGRAFIBAN

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ασθενείς που αντιμετωπίζονται με πρόωρο επεμβατικό πρόγραμμα για ΝSTE-ACS αλλά οι οποίοι δεν πρόκειται να υποβληθούν σε στεφανιογραφία για τουλάχιστον 4 ώρες και μέχρι 48 ώρες μετά την διάγνωση

Δόσηαρχικό ρυθμό έγχυσης 0.4 μικρογραμμάρια/kg/λεπτό, για 30 λεπτά

Στο τέλος της αρχικής έγχυσης, η χορήγηση του ΑGGRAFIBAN® πρέπει να συνεχιστεί με έγχυση συντήρησης και ρυθμό 0,1 μικρογραμμάρια/kg/λεπτό. Χορηγείται ταυτόχρονα με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη και από του στόματος αντιαιμοπεταλιακή αγωγή.
Ασθενείς, οι οποίοι υπόκεινται σε διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PCI)

Δόσηαρχική ώση (bolus) 25 μικρογραμμαρίων χορηγούμενα σε διάστημα μεγαλύτερο των 3 λεπτών, ακολουθούμενης από συνεχή έγχυση με ρυθμό 0,15 μικρογραμμάρια/kg/λεπτό για 18-24 και μέχρι 48 ώρες.

Χορηγείται συγχρόνως με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη και μία αντιαιμοπεταλιακή αγωγή από το στόμα.
Ηλικιωμένοι

Δεν είναι απαραίτητη η αναπροσαρμογή της δοσολογίας.
Ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης <30ml/min)

Η δόση του AGGRAFIBAN® θα πρέπει να ελαττώνεται κατά 50%.
Παιδιατρικοί ασθενείς

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα σε παιδιά ηλικίας < 18 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία.

block

SPC-AGGRAFIBAN

Αντενδείξεις

expand_more

Υπερευαισθησία στο δραστικό συστατικό ή σε κάποιο από τα έκδοχα.
Ανάπτυξη θρομβοκυττοπενίας κατά την διάρκεια της προηγούμενης χρήσης ενός ανταγωνιστή του υποδοχέα GB IIb/IIIa.
Ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου τις προηγούμενες 30 ημέρες ή οποιοδήποτε ιστορικό αιμορραγικού εγκεφαλικού επεισοδίου.
Γνωστό ιστορικό ενδοκρανιακής νόσου (πχ νεόπλασμα, αρτηριοφλεβική δυσπλασία, ανεύρυσμα).
Ενεργό ή πρόσφατη (εντός των προηγούμενων 30 ημερών από την θεραπεία), κλινικά σημαντική αιμορραγία (πχ γαστρεντερική αιμορραγία).
Κακοήθη υπέρταση.
Σοβαρό τραύμα ή μείζονα χειρουργική επέμβαση μέσα στις τελευταίες έξι εβδομάδες.
Θρομβοκυτταροπενία (αριθμός αιμοπεταλίων <100.000/mm ), διαταραχές της λειτουργίας των αιμοπεταλίων.
Διαταραχές στην πήξη του αίματος (πχ. Χρόνος προθρομβίνης > 1,3 φορές του φυσιολογικού ή INR (International Normalized Ratio) > 1,5).
Σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια.

warning

SPC-AGGRAFIBAN

Προειδοποιήσεις

expand_more

Συνδυασμός με ηπαρίνη
προσοχή

Η χορήγηση του AGGRAFIBAN® ως μονοθεραπεία, χωρίς μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη δεν συνιστάται.
Χρήση με enoxaparin

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν enoxaparin

Η ταυτόχρονη χορήγηση AGGRAFIBAN® και enoxaparin σχετίζεται με υψηλότερης συχνότητας επεισόδια αιμορραγίας από το δέρμα και το στόμα, αλλά όχι με αιμορραγίες λόγω θρομβόλυσης κατά το έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΤΙΜΙ), σε σύγκριση με την ταυτόχρονη χορήγηση του AGGRAFIBAN® με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη. Αυξημένος κίνδυνος σοβαρών επεισοδίων αιμορραγίας, που σχετίζεται με την ταυτόχρονη χορήγηση του AGGRAFIBAΝ® και enoxaparin δεν μπορεί να αποκλεισθεί, ιδιαίτερα σε ασθενείς στους οποίους χορηγείται επιπλέον μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη σε συνδυασμό με αγγειογραφία και / ή PCI. Η αποτελεσματικότητα του AGGRAFIBAN® σε συνδυασμό με enoxoparin δεν έχει τεκμηριωθεί. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του AGGRAFIBAN® με άλλες ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους, δεν έχει διερευνηθεί.
Περιορισμένη εμπειρία με Tiro!ban hydrochloride

Το Tiro!ban hydrochloride δεν συνιστάται σε ασθενείς με: - Τραυματική ή παρατεταμένη καρδιοπνευμονική ανάνηψη, βιοψία οργάνου ή λιθοτριψία εντός των τελευταίων 2 εβδομάδων. - Σοβαρό τραυματισμό ή μείζονα χειρουργική επέμβαση > 6 εβδομάδες αλλά < 3 μήνες πριν. - Ενεργό πεπτικό έλκος εντός των τελευταίων 3 μηνών - Μη ελεγχόμενη υπέρταση (180/110mmHg) - Oξεία παγκρεατίτιδα - Ενεργό ή με γνωστό ιστορικό αγγειίτιδα - Πιθανολογούμενο αορτικό διαχωρισμό - Αιμορραγική αμφιβληστροπάθεια - Λανθάνουσα αιμορραγία στα κόπρανα ή αιματουρία - Θρομβολυτική θεραπεία (βλέπε Αλληλεπιδράσεις) - Ταυτόχρονη χρήση φαρμάκων που αυξάνουν τον κίνδυνο για αιμορραγία σε σημαντικό βαθμό (βλέπε Αλληλεπιδράσεις).
Χρήση σε ασθενείς που ενδείκνυται θρομβολυτική θεραπεία

Δεν υπάρχει θεραπευτική εμπειρία σχετικά με την χορήγηση tirofban hydrochloride σε ασθενείς για τους οποίους ενδείκνυται θρομβολυτική θεραπεία (πχ οξύ διατοιχωματικό έμφραγμα μυοκαρδίου με νέα παθολογικά κύματα -Q ή ανάσπαση του διαστήματος ST, αποκλεισμό του αριστερού σκέλους στο ΗΚΓ). Ως εκ τούτου η χρήση του Tiro!ban hydrochloride δεν συνιστάται σε αυτές τις περιπτώσεις.
Διακοπή χορήγησης

Η έγχυση του AGGRAFIBAN® πρέπει να διακόπτεται αμέσως σε περιστάσεις που κάνουν απαραίτητη την θρομβολυτική θεραπεία (συμπεριλαμβανομένης της οξείας απόφραξης στεφανιαίας αρτηρίας κατά την διάρκεια PTCA) ή σε περίπτωση που ο ασθενής πρέπει να υποβληθεί σε επείγουσα επέμβαση παράκαμψης των στεφανιαίων αγγείων (CABG) ή απαιτείται ενδοαρτηριακή αντλία με μπαλόνι.
Παιδιατρική χορήγηση

ΠληθυσμόςΠαιδιά

Δεν υπάρχει θεραπευτική εμπειρία με το ΑGGRAFIBAN® σε παιδιά, ως εκ τούτου το AGGRAFIBAN® δεν συνιστάται σε αυτή την ομάδα των ασθενών.
Επαναχορήγηση

Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία σχετικά με την επαναχορήγηση του AGGRAFIBAN®
Παρακολούθηση για αιμορραγία

Oι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά για την εμφάνιση αιμορραγίας κατά την διάρκεια της θεραπείας με AGGRAFIBAN®. Εάν είναι απαραίτητη θεραπεία για την αιμορραγία, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διακοπής της χορήγησης του φάρμακου (βλέπε Υπερδοσολογία). Σε περιπτώσεις σοβαρής ή μη ελεγχόμενης αιμορραγίας, το Tiro!ban hydrochloride πρέπει να διακόπτεται αμέσως.
Χρήση με προσοχή
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με: - Πρόσφατη κλινικώς σημαντική αιμορραγία (λιγότερο από ένα έτος πριν) - Παρακέντηση σε μη συμπιεστό αγγείο 24 ώρες πριν την χορήγηση του AGGRAFIBAN® - Πρόσφατη επισκληρίδιος διαδικασία (περιλαμβάνονται οσφυϊκή παρακέντηση και ραχιαία αναισθησία) - Σοβαρή οξεία ή χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια - Καρδιογενές σοκ - Ήπια ως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια - Αριθμός αιμοπεταλίων <150.000/mm , γνωστό ιστορικό παθολογικής πήξης του αίματος ή διαταραχή της λειτουργίας των αιμοπεταλίων ή θρομβοκυτοπενία. - Συγκέντρωση της αιμοσφαιρίνης μικρότερη από 11g/dl ή αιματοκρίτη < 34%
Ταυτόχρονη χορήγηση

Πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή κατά την διάρκεια της ταυτόχρονης χορήγησης με ticlopidine, clopidogrel, adenosine, dipyridamole, sul!npyrazone και prostacyclin.
Αποτελεσματικότητα σε σχέση με τη δόση

Η χορήγηση ενός δοσολογικού σχήματος bolus 10 μικρογραμμάρια /kg Tiro!ban απέτυχε να δείξει μη κατωτερότητα σε κλινικώς σημαντικά τελικά σημεία σε διάστημα 30 ημερών συγκρινόμενο με την χορήγηση abciximab (βλέπε Φαρμακοδυναμικές)
Ηλικιωμένοι ασθενείς, γυναίκες και ασθενείς με χαμηλό σωματικό βάρος

Οι ηλικιωμένοι ασθενείς και / ή γυναίκες είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα αιμορραγικών επιπλοκών από νεώτερους ή άνδρες ασθενείς αντιστοίχως. Ασθενείς με χαμηλό σωματικό βάρος είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα για εμφάνιση αιμορραγίας από ότι ασθενείς με μεγαλύτερο σωματικό βάρος. Για τους λόγους αυτούς το AGGRAFIBAN® πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε αυτούς τους ασθενείς και να παρακολουθείται προσεκτικά η επίδραση της ηπαρίνης.
Επιβαρυμένη Νεφρική Λειτουργία

ΠληθυσμόςΑσθενείς με επιβαρυμένη νεφρική λειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης <60ml/min)

Ο κίνδυνος για αιμορραγία αυξάνεται με τη μείωση της κάθαρσης της κρεατινίνης που επίσης οδηγεί σε μειωμένη απομάκρυνση του Tiro!ban από το πλάσμα. Πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για αιμορραγία κατά την διάρκεια της θεραπείας με AGGRAFIBAN® και πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά η επίδραση της ηπαρίνης. Σε σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια η δόση του AGGRAFIBAN® πρέπει να μειώνεται (βλέπε Δοσολογία).
Καθετηριασμός μηριαίας αρτηρίας

Κατά την διάρκεια της θεραπείας με AGGRAFIBAN® υπάρχει σημαντική αύξηξη στις αιμορραγίες, ειδικά στην περιοχή της μηριαίας αρτηρίας, όπου εισάγεται το θηκάρι του καθετηριασμού. Πρέπει να δίνεται προσοχή ώστε να διασφαλίζεται η παρακέντηση μόνο του πρόσθιου τμήματος της μηριαίας αρτηρίας. Τα αρτηριακά θηκάρια μπορούν να αφαιρεθούν όταν η πηκτικότητα του αίματος έχει επανέλθει στο φυσιολογικό, πχ όταν ο ενεργοποιημένος χρόνος πήξης του αίματος (ACT) είναι μικρότερος από 180 δευτερόλεπτα (συνήθως 2 - 6 ώρες μετά την διακοπή της ηπαρίνης). Μετά την απομάκρυνση του θηκαρίου, πρέπει να εξασφαλίζεται προσεκτική αιμόσταση κάτω από στενή παρακολούθηση.
Γενική Νοσηλευτική Φροντίδα

Ο αριθμός των αρτηριακών και φλεβικών παρακεντήσεων καθώς και των ενδομυϊκών ενέσεων θα πρέπει να περιορισθούν κατά την διάρκεια της θεραπείας με AGGRAFIBAN®. Όταν γίνεται i.v. χορήγηση ή παρακέντηση πρέπει να γίνεται σε συμπιεστά μέρη του σώματος. Όλα τα αρτηριακά τμήματα που διατρυπούνται θα πρέπει να καταγράφονται και να παρακολουθούνται στενά. Η χρήση των ουροκαθετήρων, ρινοτραχειακών διασωληνώσεων και ρινογαστρικών σωλήνων πρέπει να αποφασίζεται με προσοχή.
Παρακολούθηση των εργαστηριακών τιμών

Ο αριθμός των αιμοπεταλίων, τα επίπεδα της αιμοσφαιρίνης και του αιματοκρίτη πρέπει να προσδιορίζονται πριν την θεραπεία με AGGRAFIBAN® καθώς και εντός 2 - 6 ωρών μετά την έναρξη της θεραπείας με AGGRAFIBAN® και ακολούθως τουλάχιστον μία φορά την ημέρα ενώ ο ασθενής βρίσκεται σε θεραπεία (ή πιο συχνά εάν υπάρχει ένδειξη σημαντικής μείωσης αυτών). Στους ασθενείς που έλαβαν προηγουμένως ανταγωνιστές των υποδοχέων GP IIb/IIIa (είναι δυνατόν να εμφανιστεί διασταυρούμενη αντίδραση) θα πρέπει ο αριθμός των αιμοπεταλίων να παρακολουθείται αμέσως, για παράδειγμα κατά την πρώτη ώρα της χορήγησης μετά την επανέκθεση (βλέπε Ανεπιθύμητες ενέργειες). Εάν ο αριθμός των αιμοπεταλίων μειωθεί κατά 90.000/mm πρέπει να διεξαχθούν περαιτέρω μετρήσεις του αριθμού των αιμοπεταλίων ώστε να αποκλεισθεί η περίπτωση ψευδοθρομβοκυτταροπενίας. Εάν επιβεβαιωθεί θρομβοκυττοπενία, το AGGRAFIBAN® και η ηπαρίνη θα πρέπει να διακοπούν. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για εμφάνιση αιμορραγίας και να ακολουθούν αγωγή εάν είναι απαραίτητο (βλέπε επίσης Υπερδοσολογία) Επιπρόσθετα, ο ενεργοποιημένος χρόνος θρομβοπλαστίνης (ΑPTT) θα πρέπει να προσδιορίζεται πριν την θεραπεία, και οι αντιπηκτικές ιδιότητες της ηπαρίνης θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά, επαναλαμβάνοντας τους προσδιορισμούς του APTT και η δόση να προσαρμόζεται ανάλογα (βλέπε Δοσολογία). Είναι πιθανόν να εμφανισθεί τυχόν αιμορραγία απειλητική για την ζωή, ειδικά όταν η ηπαρίνη χορηγείται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που επηρεάζουν την αιμόσταση, όπως οι ανταγωνιστές του υποδοχέα GP IIb/IIIa.

swap_horiz

SPC-AGGRAFIBAN

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

πολλοί αναστολείς συγκόλλησης των αιμοπεταλίων
παρακολούθηση

Αυξάνει τον κίνδυνο αιμορραγίας
ηπαρίνη
παρακολούθηση

Αυξάνει τον κίνδυνο αιμορραγίας
βαρφαρίνη
παρακολούθηση

Αυξάνει τον κίνδυνο αιμορραγίας
θρομβολυτικά
παρακολούθηση

Αυξάνει τον κίνδυνο αιμορραγίας
ASA (ακετυλοσαλικυλικό οξύ ή ασπιρίνη)
παρακολούθηση

Αυξάνει την αναστολή συγκόλλησης των αιμοπεταλίων σε μεγαλύτερο βαθμό σε σύγκριση με την χορήγηση ASA μόνο.
μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη
παρακολούθηση

Παρατείνει τον χρόνο ροής σε μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με την χορήγηση μη κλασματοποιημένης ηπαρίνης μόνο.
clopidogrel
παρακολούθηση

Συγκρίσιμη επίπτωση αιμορραγιών με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη, ASA και clopidogrel μαζί.
ticlopidine
παρακολούθηση

Δεν μετέβαλε το χρόνο αιμορραγίας.
βαρφαρίνη, ηπαρίνη
παρακολούθηση

Συνδέθηκε με αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας.
θρομβολυτική θεραπεία
προσοχή

Δεν συνιστάται να χορηγείται ταυτόχρονα ή λιγότερο από 48 ώρες πριν.
αντιπηκτικά από το στόμα
προσοχή

Αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας σε σημαντικό βαθμό.
άλλοι παρεντερικοί αναστολείς GP IIb/IIIa
προσοχή

Αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας σε σημαντικό βαθμό.
διαλύματα δεξτράνης
προσοχή

Αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας σε σημαντικό βαθμό.

sick

SPC-AGGRAFIBAN

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Αίματος και λεμφικού συστήματος

Οξεία και/ή σοβαρή (< 20,000/mm3) μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων
Ενδοκρανιακή αιμορραγία
Οπισθοπεριτοναϊκή αιμορραγία
Αιμοπερικάρδιο
Πνευμονική (κυψελιδική) αιμορραγία
Επισκληρίδιο αιμάτωμα στην περιοχή της σπονδυλικής στήλης
Θανατηφόρες αιμορραγίες

Ανοσοποιητικού συστήματος

Σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις (π.χ βρογχόσπασμος, κνίδωση)
Σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις

Νευρικού συστήματος

Ενδοκρανιακή αιμορραγία
Νωτιαίο επισκληρίδιο αιμάτωμα

Καρδιακών διαταραχών

Αιμοπερικάρδιο

Αγγειακών διαταραχών

Αιμάτωμα

Αναπνευστικού συστήματος, θώρακα και μεσοθωράκιου

Αιμόπτυση
Επίσταξη
Πνευμονική, κυψελιδική αιμορραγία

Γαστρεντερικού συστήματος

Γαστρεντερική αιμορραγία
Αιματέμεση
Οπισθοπεριτοναϊκή αιμορραγία

Δέρματος και υποδορίου ιστού

Εκχυμώσεις

Νεφρών και του Ουροποιητικού συστήματος

Αιματουρία

Γενικών διαταραχών και καταστάσεων της οδού χορήγησης

Πυρετός

Κακώσεων, δηλητηριάσεων και επιπλοκών θεραπευτικών χειρισμών

Μετεγχειρητική αιμορραγία
Αιμορραγία στην περιοχή των σημείων των αγγειακών παρακεντήσεων

Εργαστηριακοί έλεγχοι

Λανθάνουσα αιμορραγία στα ούρα ή στα κόπρανα
Μείωση του αιματοκρίτη και των επιπέδων αιμοσφαιρίνης
Αριθμός αιμοπεταλίων < 90.000/mm3
Αριθμός αιμοπεταλίων < 50.000/mm3

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Οξεία και σοβαρή (<20.000/mm3) μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων

Αίματος και λεμφικού συστήματος

Μη γνωστή
Σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις, περιλαμβανομένων και των αναφυλλακτικών αντιδράσεων

Ανοσοποιητικού συστήματος

Μη γνωστή
Κεφαλαλγία

Νευρικού συστήματος

Συχνή
Ενδοκρανιακή αιμορραγία

Νευρικού συστήματος

Μη γνωστή
Νωτιαίο επισκληρίδιο αιμάτωμα

Νευρικού συστήματος

Μη γνωστή
Αιμοπερικάρδιο

Καρδιακών διαταραχών

Μη γνωστή
Αιμάτωμα

Αγγειακών διαταραχών

Μη γνωστή
Αιμόπτυση

Αναπνευστικού συστήματος, θώρακα και μεσοθωράκιου

Μη γνωστή
Επίσταξη

Αναπνευστικού συστήματος, θώρακα και μεσοθωράκιου

Μη γνωστή
Πνευμονική, κυψελιδική αιμορραγία

Αναπνευστικού συστήματος, θώρακα και μεσοθωράκιου

Μη γνωστή
Ναυτία

Γαστρεντερικού συστήματος

Συχνή
Αιμορραγία από το στόμα

Γαστρεντερικού συστήματος

Όχι συχνή
Αιμορραγία των ούλων

Γαστρεντερικού συστήματος

Όχι συχνή
Γαστρεντερική αιμορραγία

Γαστρεντερικού συστήματος

Μη γνωστή
Αιματέμεση

Γαστρεντερικού συστήματος

Μη γνωστή
Οπισθοπεριτοναϊκή αιμορραγία

Γαστρεντερικού συστήματος

Μη γνωστή
Εκχυμώσεις

Δέρματος και υποδορίου ιστού

Μη γνωστή
Αιματουρία

Νεφρών και του Ουροποιητικού συστήματος

Μη γνωστή
Πυρετός

Γενικών διαταραχών και καταστάσεων της οδού χορήγησης

Συχνή
Μετεγχειρητική αιμορραγία

Κακώσεων, δηλητηριάσεων και επιπλοκών θεραπευτικών χειρισμών

Όχι συχνή
Αιμορραγία στην περιοχή των σημείων των αγγειακών παρακεντήσεων

Κακώσεων, δηλητηριάσεων και επιπλοκών θεραπευτικών χειρισμών

Μη γνωστή
Λανθάνουσα αιμορραγία στα ούρα ή στα κόπρανα

Εργαστηριακοί έλεγχοι

Συχνή
Μείωση του αιματοκρίτη και των επιπέδων αιμοσφαιρίνης

Εργαστηριακοί έλεγχοι

Όχι συχνή
Αριθμός αιμοπεταλίων < 90.000/mm3

Εργαστηριακοί έλεγχοι

Όχι συχνή
Αριθμός αιμοπεταλίων < 50.000/mm3

Εργαστηριακοί έλεγχοι

Μη γνωστή

pregnant_woman

SPC-AGGRAFIBAN

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more

Κύηση
Με προσοχή

Το AGGRAFIBAN® δεν πρέπει να χορηγείται κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο.
Γαλουχία
Αποφεύγεται

Δεν είναι γνωστό εάν το Tiro!ban hydrochloride εκκρίνεται στο μητρικό γάλα αλλά είναι γνωστό ότι εκκρίνεται στο γάλα αρουραίων. Λόγω της πιθανότητας εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών στο βρέφος που θηλάζει, πρέπει να αποφασισθεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή το φάρμακο, λαμβάνοντας υπόψη την σπουδαιότητα του φάρμακου για την μητέρα.
Γονιμότητα
Άγνωστο

Η γονομότητα και η αναπαραγωγική ικανότητα δεν επηρεάσθηκαν σε μελέτες με αρσενικούς και θηλυκούς αρουραίους που έλαβαν διαφορετικές δόσεις Tiro!ban hydrochloride (βλέπε παράγραφο 5.3.). Ωστόσο οι μελέτες σε ζώα δεν επαρκούν για την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με την αναπαραγωγική τοξικότητα στους ανθρώπους.

neurology

DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Το Tirofiban (Τυροφιμπάνη) είναι αναστρέψιμος ανταγωνιστής της σύνδεσης της ινωδογόνου στον υποδοχέα GP IIb/IIIa, τον κύριο επιφανειακό υποδοχέα των αιμοπεταλίων που εμπλέκεται στη συσσωμάτωση των αιμοπεταλίων. Η αναστολή της συσσωμάτωσης των…

monitor_heart

SPC-AGGRAFIBAN

Φαρμακοδυναμική

expand_more

biotech

SPC-AGGRAFIBAN

Φαρμακοκινητική

expand_more

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός Ο μεταβολισμός φαίνεται να είναι περιορισμένος.

bloodtype

DrugBank

Απέκκριση

expand_more

Νεφρά/Κόπρανα

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-AGGRAFIBAN

expand_more

Το φάρμακο αυτό είναι μόνο για νοσοκομειακή χρήση, από εξειδικευμένους ιατρούς, που έχουν εμπειρία στην θεραπεία οξέων στεφανιαίων συνδρόμων. Το ΑGGRAFIBAN® πυκνό διάλυμα για Παρασκευή διαλύματος προς έγχυση πρέπει να αραιωθεί πριν από την χρήση.

Δοσολογία

Σε ασθενείς που αντιμετωπίζονται με πρόωρο επεμβατικό πρόγραμμα για ΝSTE-ACS αλλά οι οποίοι δεν πρόκειται να υποβληθούν σε στεφανιογραφία για τουλάχιστον 4 ώρες και μέχρι 48 ώρες μετά την διάγνωση, το ΑGGRAFIBAN® χορηγείται ενδοφλέβια με αρχικό ρυθμό έγχυσης 0.4 μικρογραμμάρια/kg/λεπτό, για 30 λεπτά. Στο τέλος της αρχικής έγχυσης, η χορήγηση του ΑGGRAFIBAN® πρέπει να συνεχιστεί με έγχυση συντήρησης και ρυθμό 0,1 μικρογραμμάρια/kg/λεπτό. Το ΑGGRAFIBAN® πρέπει να χορηγείται ταυτόχρονα με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη (συνήθως ενδοφλέβια ώση (bolus) 5000 μονάδες (U) με την έναρξη της θεραπείας με AGGRAFIBAN®, έπειτα περίπου 1000 U ανά ώρα, που ρυθμίζεται με βάση τον ενεργοποιημένο χρόνο θρομβοπλαστίνης (ΑPTT), ο οποίος θα πρέπει να είναι περίπου διπλάσιος της φυσιολογικής τιμής) και με από του στόματος αντιαιμοπεταλιακή αγωγή, συμπεριλαμβανομένου μεταξύ άλλων και του ακετυλοσαλικυλικού οξέος (ΑSA) (βλέπε παράγραφο 5.1), εκτός και εάν αντενδείκνυται.

Σε ασθενείς, οι οποίοι υπόκεινται σε διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PCI) έδειξαν κλινική αποτελεσματικότητα κατά την αγωγή με tiro!ban, με την χορήγηση μιας αρχικής ώσης (bolus) 25 μικρογραμμαρίων χορηγούμενα σε διάστημα μεγαλύτερο των 3 λεπτών, ακολουθούμενης από συνεχή έγχυση με ρυθμό 0,15 μικρογραμμάρια/kg/λεπτό για 18-24 και μέχρι 48 ώρες. Η Tiro!ban πρέπει να χορηγείται συγχρόνως με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη και μία αντιαιμοπεταλιακή αγωγή από το στόμα, συμπεριλαμβανομένου μεταξύ άλλων και του ASA (βλέπε παράγραφο 5.1), εκτός και εάν αντενδείκνυται.

Δεν είναι απαραίτητη η αναπροσαρμογή της δοσολογίας στους ηλικιωμένους (βλέπε παράγραφο 4.4.).

Ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια Σε σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης <30ml/min), η δόση του AGGRAFIBAN® θα πρέπει να ελαττώνεται κατά 50% (βλέπε επίσης παράγραφο 4.4. και παράγραφο 5.2)

Παιδιατρικοί ασθενείς Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Τiro!ban σε παιδιά ηλικίας < 18 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία.

Ο ακόλουθος πίνακας δίδεται σαν οδηγός για την ρύθμιση της δόσης με βάση το βάρος:

Το AGGRAFIBAN® concentrate πρέπει πρώτα να αραιωθεί στην ίδια συγκέντρωση όπως το πρααναμεμειγμένο AGGRAFIBAN® Διάλυμα, όπως αναφέρεται στην παράγραφο Οδηγίες για την χρήση.

| Βάρος σώματο ς ασθενο ύς (kg) | Δόση εφόδου έγχυσης για τους περισσότερους ασθενείς 0.4 μικρογραμμάρια/kg / min Ρυθμός έγχυσης εφόδου (ml/hr) Ρυθμός έγχυσης συντήρη σης (ml/hr) | Δόση εφόδου έγχυσης για ασθενείς με σοβαρής μορφής νεφρική ανεπάρκεια 0,4 μικρογραμμάρια/ kg / min Ρυθμός έγχυσης εφόδου (ml/hr) Ρυθμός έγχυσης συντήρη σης (ml/hr) | Δοσολογία Bolus για τους περισσότερους ασθενείς 25 microgram / kg Bolus (ml) Ρυθμός έγχυσης συντήρησ ης (ml/hr) | Σοβαρή Νεφρική Ανεπάρκεια Bolus (ml) Ρυθμός έγχυσης συντήρησης (ml/hr) | 30-37 | 16 | 4 | 8 | 2 | 17 | 6 | 38-45 | 20 | 5 | 10 | 3 | 21 | 7 | 46-54 | 24 | 6 | 12 | 3 | 25 | 9 | 56-62 | 28 | 7 | 14 | 4 | 29 | 11 | 63-70 | 32 | 8 | 16 | 4 | 33 | 12 | 71-79 | 36 | 9 | 18 | 5 | 38 | 14 | 80-87 | 40 | 10 | 20 | 5 | 42 | 15 | 88-95 | 44 | 11 | 22 | 6 | 46 | 16 | 96-104 | 48 | 12 | 24 | 6 | 50 | 18 | 105-112 | 52 | 13 | 26 | 7 | 54 | 20 | 113-120 | 56 | 14 | 28 | 7 | 58 | 21 | 121-128 | 60 | 15 | 30 | 8 | 62 | 22 | 129-137 | 64 | 16 | 32 | 8 | 67 | 24 | 138-145 | 68 | 17 | 34 | 9 | 71 | 25 | 146-153 | 72 | 18 | 36 | 9 | 75 | 27 |

Έναρξη και διάρκεια της θεραπείας με AGGRAFIBAN ® Σε ασθενείς που αντιμετωπίζονται με πρόωρο επεμβατικό πρόγραμμα για ΝSTE-ACS και δεν προβλέπεται να υποβληθούν σε στεφανιογραφία για τουλάχιστον 4 ώρες και μέχρι 48 ώρες μετά την διάγνωση, η αγωγή με δόση εφόδου του AGGRAFIBAN® 0,4 μικρογραμμάρια /Kg/min πρέπει να ξεκινήσει μόλις γίνει η διάγνωση. Η συνιστώμενη διάρκεια της έγχυσης πρέπει να είναι τουλάχιστον 48 ώρες. Η έγχυση του AGGRAFIBAN® και της μη κλασματοποιημένης ηπαρίνης μπορεί να συνεχισθεί κατά την διάρκεια της στεφανιογραφίας και πρέπει να διατηρηθεί για 12 τουλάχιστον ώρες και όχι περισσότερο από 24 ώρες μετά την αγγειοπλαστική / αθηρωματεκτομή. Όταν ο ασθενής σταθεροποιείται κλινικά και δεν προγραμματίζεται από τον θεράποντα ιατρό κάποια στεφανιαία παρεμβατική διαδικασία η έγχυση πρέπει να διακόπτεται. Η συνολική διάρκεια της θεραπείας δεν πρέπει να ξεπεράσει τις 108 ώρες. Εάν ο ασθενής ο οποίος διαγνώσθηκε με NSTE-ACS και αντιμετωπίστηκε με επεμβατικό πρόγραμμα, υποβληθεί σε στεφανιογραφία εντός των 4 πρώτων ωρών μετά την διάγνωση, η αγωγή με δόση bolus AGGRAFIBAN® 25 μικρογραμμάρια/kg, πρέπει να ξεκινήσει στην αρχή της PCI με την έγχυση να συνεχίζεται από 18 - 24 ώρες και μέχρι 48 ώρες. Σε ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου που πρόκειται να υποβληθούν σε πρωτογενή PCI, η δόση αρχικής ώσης (bolus) των 25 μικρογραμμαρίων/kg πρέπει να ξεκινήσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα μετά την διάγνωση.

Ταυτόχρονη θεραπεία (μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη, από του στόματος αντιαιμοπεταλιακή αγωγή) Η θεραπεία με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη αρχίζει με ενδοφλέβια (i.v.) bolus 5000U και συνεχίζεται με έγχυση συντήρησης 1000U την ώρα. Η δόση της ηπαρίνης ρυθμίζεται ώστε το ΑPTT να διατηρείται σε τιμή περίπου διπλάσια της φυσιολογικής. Όλοι οι ασθενείς, εκτός εάν αντενδείκνυται, πρέπει να λάβουν από το στόμα αντιαιμοπεταλιακή αγωγή, συμπεριλαμβανομένου μεταξύ των άλλων και του ακετυλοσαλικυλικό οξέως (ASA) πριν την έναρξη της χορήγησης του AGGRAFIBAN® (βλέπε παράγραφο 5.1.). Η χορήγηση του φάρμακου αυτού πρέπει να συνεχίζεται καθ΄όλη την διάρκεια της έγχυσης του ΑGGRAFIBAN® Στις περισσότερες μελέτες που διερευνούν την χορήγηση του Tiro!ban επικουρικά στην PCI έχει χρησιμοποιηθεί ΑSA σε συνδυασμό με clopidogrel ως από του στόματος αντιαιμοπεταλιακή αγωγή. Εάν χρειασθεί αγγειοπλαστική (PTCA), η χορήγηση της ηπαρίνης πρέπει να διακοπεί μετά την PTCA και τα θηκάρια του καθετηριασμού να αφαιρεθούν μόλις η πηκτικότητα του αίματος επανέλθει στο φυσιολογικό, πχ όταν ο ενεργοποιημένος χρόνος πήξης (ATC) είναι μικρότερος από 180 δευτερόλεπτα (συνήθως 2-6 ώρες μετά την διακοπή της ηπαρίνης).

Οδηγίες χρήσης ΑGGRAFIBAN® concentrate To AGGRAFIBAN ® πυκνό διάλυμα προς έγχυση, πρέπει να αραιωθεί πριν την χρήση. Για τις οδηγίες διάλυσης πριν την χορήγηση του ιδιοσκευάσματος, βλέπε παράγραφο 6.6. Όπου το διάλυμα και ο περιέκτης το επιτρέπουν, τα παρεντερικώς χορηγούμενα φάρμακα πρέπει να ελέγχονται, πριν από την χρήση, για ορατά σωματίδια ή αποχρωματισμό. Το ΑGGRAFIBAN® πρέπει να χρησιμοποιείται ενδοφλέβια και μπορεί να χορηγηθεί με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη μέσω του ιδίου σωλήνα έγχυσης. Συνιστάται να χορηγείται το AGGRAFIBAN® με ρυθμιζόμενη συσκευή έγχυσης χρησιμοποιώντας αποστειρωμένο εξοπλισμό Πρέπει να δίνεται προσοχή ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα παραταθεί η έγχυση της αρχικής δόσης και ότι θα αποφευχθούν λάθος υπολογισμοί στους ρυθμούς έγχυσης για την δόση συντήρησης με βάση το σωματικό βάρος του ασθενούς.

block

Αντενδείξεις

SPC-AGGRAFIBAN

expand_more

Το ΑGGRAFIBAN® αντενδείκνυται σε ασθενείς που έχουν παρουσιάσει υπερευαισθησία στο δραστικό συστατικό ή σε κάποιο από τα έκδοχα που χρησιμοποιούνται για την προετοιμασία του διαλύματος και αναφέρονται στην παράγραφο 6.1. ή σε αυτούς που αναπτύσσουν θρομβοκυττοπενία κατά την διάρκεια της προηγούμενης χρήσης ενός ανταγωνιστή του υποδοχέα GB IIb/IIIa Δεδομένου ότι η αναστολή της συγκόλλησης των αιμοπεταλίων αυξάνει τον κίνδυνο για αιμορραγία, το AGGRAFIBAN® αντενδείκνυται σε ασθενείς με:  Ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου τις προηγούμενες 30 ημέρες ή οποιοδήποτε ιστορικό αιμορραγικού εγκεφαλικού επεισοδίου.  Γνωστό ιστορικό ενδοκρανιακής νόσου (πχ νεόπλασμα, αρτηριοφλεβική δυσπλασία, ανεύρυσμα)  Ενεργό ή πρόσφατη (εντός των προηγούμενων 30 ημερών από την θεραπεία), κλινικά σημαντική αιμορραγία (πχ γαστρεντερική αιμορραγία).  Κακοήθη υπέρταση  Σοβαρό τραύμα ή μείζονα χειρουργική επέμβαση μέσα στις τελευταίες έξι εβδομάδες.  Θρομβοκυτταροπενία (αριθμός αιμοπεταλίων <100.000/mm ), διαταραχές της λειτουργίας των αιμοπεταλίων.  Διαταραχές στην πήξη του αίματος (πχ. Χρόνος προθρομβίνης > 1,3 φορές του φυσιολογικού ή INR (International Normalized Ratio) > 1,5).  Σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια.

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-AGGRAFIBAN

expand_more

Η χορήγηση του AGGRAFIBAN® ως μονοθεραπεία, χωρίς μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη δεν συνιστάται. Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία με την ταυτόχρονη χορήγηση ΑGGRAFIBAN® και enoxoparin (βλέπε Φαρμακοδυναμικές και Φαρμακοκινητικές). Η ταυτόχρονη χορήγηση AGGRAFIBAN® και enoxoparin σχετίζεται με υψηλότερης συχνότητας επεισόδια αιμορραγίας από το δέρμα και το στόμα, αλλά όχι με αιμορραγίες λόγω θρομβόλυσης κατά το έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΤΙΜΙ**), σε σύγκριση με την ταυτόχρονη χορήγηση του AGGRAFIBAN® με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη. Αυξημένος κίνδυνος σοβαρών επεισοδίων αιμορραγίας, που σχετίζεται με την ταυτόχρονη χορήγηση του AGGRAFIBAΝ® και enoxoparin δεν μπορεί να αποκλεισθεί, ιδιαίτερα σε ασθενείς στους οποίους χορηγείται επιπλέον μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη σε συνδυασμό με αγγειογραφία και / ή PCI. Η αποτελεσματικότητα του AGGRAFIBAN® σε συνδυασμό με enoxoparin δεν έχει τεκμηριωθεί. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του AGGRAFIBAN® με άλλες ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους, δεν έχει διερευνηθεί. Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία για την χρήση του Tiro!ban hydrochloride στις ακόλουθες ασθένειες και καταστάσεις, αν και υπάρχει υποψία για αυξημένο κίνδυνο για αιμορραγία. Επομένως το Tiro!ban hydrochloride δεν συνιστάται σε:  Τραυματική ή παρατεταμένη καρδιοπνευμονική ανάνηψη, βιοψία οργάνου ή λιθοτριψία εντός των τελευταίων 2 εβδομάδων.  Σοβαρό τραυματισμό ή μείζονα χειρουργική επέμβαση > 6 εβδομάδες αλλά < 3 μήνες πριν.  Ενεργό πεπτικό έλκος εντός των τελευταίων 3 μηνών  Μη ελεγχόμενη υπέρταση (180/110mmHg) ** Μέγιστες αιμορραγίες κατά ΤΙΜΙ ορίζονται ως μία σταγόνα αιμοσφαιρίνης <50g/l με ή χωρίς ένα καθορισμένο σημείο αιμορραγίας, ενδοεγκεφαλική αιμορραγία ή καρδιακός επιπωματισμός. Ήσσονος σημασίας αιμορραγίες κατά ΤΙΜΙ ορίζονται ως μία σταγόνα αιμοσφαιρίνης >30g/l αλλά <50g/l με αιμορραγία σε΄ένα καθορισμένο σημείο ή αυθόρμητη διάχυτη αιματουρία, αιματεμεσία ή αιμόπτυση. Αιμορραγία κατά ΤΙΜΙ «χωρίς κάποιο σημείο» ορίζονται ως μία σταγόνα αιμοσφαιρίνης > 40g/l αλλά <50g/l χωρίς ένα καθορισμένο σημείο αιμορραγίας.  Oξεία παγκρεατίτιδα  Ενεργό ή με γνωστό ιστορικό αγγειίτιδα  Πιθανολογούμενο αορτικό διαχωρισμό  Αιμορραγική αμφιβληστροπάθεια  Λανθάνουσα αιμορραγία στα κόπρανα ή αιματουρία  Θρομβολυτική θεραπεία (βλέπε Αλληλεπιδράσεις)  Ταυτόχρονη χρήση φαρμάκων που αυξάνουν τον κίνδυνο για αιμορραγία σε σημαντικό βαθμό (βλέπε Αλληλεπιδράσεις). Δεν υπάρχει θεραπευτική εμπειρία σχετικά με την χορήγηση tirofban hydrochloride σε ασθενείς για τους οποίους ενδείκνυται θρομβολυτική θεραπεία (πχ οξύ διατοιχωματικό έμφραγμα μυοκαρδίου με νέα παθολογικά κύματα -Q ή ανάσπαση του διαστήματος ST, αποκλεισμό του αριστερού σκέλους στο ΗΚΓ). Ως εκ τούτου η χρήση του Tiro!ban hydrochloride δεν συνιστάται σε αυτές τις περιπτώσεις. Η έγχυση του AGGRAFIBAN® πρέπει να διακόπτεται αμέσως σε περιστάσεις που κάνουν απαραίτητη την θρομβολυτική θεραπεία (συμπεριλαμβανομένης της οξείας απόφραξης στεφανιαίας αρτηρίας κατά την διάρκεια PTCA) ή σε περίπτωση που ο ασθενής πρέπει να υποβληθεί σε επείγουσα επέμβαση παράκαμψης των στεφανιαίων αγγείων (CABG) ή απαιτείται ενδοαρτηριακή αντλία με μπαλόνι. Παιδιατρική χορήγηση Δεν υπάρχει θεραπευτική εμπειρία με το ΑGGRAFIBAN® σε παιδιά, ως εκ τούτου το AGGRAFIBAN® δεν συνιστάται σε αυτή την ομάδα των ασθενών. Άλλες προληπτικές επισημάνσεις και μέτρα Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία σχετικά με την επαναχορήγηση του AGGRAFIBAN® Oι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά για την εμφάνιση αιμορραγίας κατά την διάρκεια της θεραπείας με AGGRAFIBAN®. Εάν είναι απαραίτητη θεραπεία για την αιμορραγία, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διακοπής της χορήγησης του φάρμακου (βλέπε επίσης Υπερδοσολογία). Σε περιπτώσεις σοβαρής ή μη ελεγχόμενης αιμορραγίας, το Tiro!ban hydrochloride πρέπει να διακόπτεται αμέσως. Το ΑGGRAFIBAN® πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή στις ακόλουθες καταστάσεις και ομάδες ασθενών:  Πρόσφατη κλινικώς σημαντική αιμορραγία (λιγότερο από ένα έτος πριν)  Παρακέντηση σε μη συμπιεστό αγγείο 24 ώρες πριν την χορήγηση του AGGRAFIBAN®  Πρόσφατη επισκληρίδιος διαδικασία (περιλαμβάνονται οσφυϊκή παρακέντηση και ραχιαία αναισθησία)  Σοβαρή οξεία ή χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια  Καρδιογενές σοκ  Ήπια ως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια  Αριθμός αιμοπεταλίων <150.000/mm , γνωστό ιστορικό παθολογικής πήξης του αίματος ή διαταραχή της λειτουργίας των αιμοπεταλίων ή θρομβοκυτοπενία.  Συγκέντρωση της αιμοσφαιρίνης μικρότερη από 11g/dl ή αιματοκρίτη < 34% Πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή κατά την διάρκεια της ταυτόχρονης χορήγησης με ticlopidine, clopidogrel, adenosine, dipyridamole, sul!npyrazone και prostacyclin. A ποτελεσματικότητα σε σχέση με τη δόση Η χορήγηση ενός δοσολογικού σχήματος bolus 10 μικρογραμμάρια /kg Tiro!ban απέτυχε να δείξει μη κατωτερότητα σε κλινικώς σημαντικά τελικά σημεία σε διάστημα 30 ημερών συγκρινόμενο με την χορήγηση abciximab (βλέπε Φαρμακοδυναμικές) Ηλικιωμένοι ασθενείς, γυναίκες και ασθενείς με χαμηλό σωματικό βάρος Οι ηλικιωμένοι ασθενείς και / ή γυναίκες είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα αιμορραγικών επιπλοκών από νεώτερους ή άνδρες ασθενείς αντιστοίχως. Ασθενείς με χαμηλό σωματικό βάρος είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα για εμφάνιση αιμορραγίας από ότι ασθενείς με μεγαλύτερο σωματικό βάρος. Για τους λόγους αυτούς το AGGRAFIBAN® πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε αυτούς τους ασθενείς και να παρακολουθείται προσεκτικά η επίδραση της ηπαρίνης. Επιβαρυμένη Νεφρική Λειτουργία Υπάρχει ένδειξη από κλινικές μελέτες ότι ο κίνδυνος για αιμορραγία αυξάνεται με τη μείωση της κάθαρσης της κρεατινίνης που επίσης οδηγεί σε μειωμένη απομάκρυνση του Tiro!ban από το πλάσμα. Ασθενείς με επιβαρυμένη νεφρική λειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης <60ml/min) πρέπει επομένως να παρακολουθούνται προσεκτικά για αιμορραγία κατά την διάρκεια της θεραπείας με AGGRAFIBAN® και πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά η επίδραση της ηπαρίνης. Σε σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια η δόση του AGGRAFIBAN® πρέπει να μειώνεται (βλέπε Δοσολογία) Καθετηριασμός μηριαίας αρτηρίας Κατά την διάρκεια της θεραπείας με AGGRAFIBAN® υπάρχει σημαντική αύξηση στις αιμορραγίες, ειδικά στην περιοχή της μηριαίας αρτηρίας, όπου εισάγεται το θηκάρι του καθετηριασμού. Πρέπει να δίνεται προσοχή ώστε να διασφαλίζεται η παρακέντηση μόνο του πρόσθιου τμήματος της μηριαίας αρτηρίας. Τα αρτηριακά θηκάρια μπορούν να αφαιρεθούν όταν η πηκτικότητα του αίματος έχει επανέλθει στο φυσιολογικό, πχ όταν ο ενεργοποιημένος χρόνος πήξης του αίματος (ACT) είναι μικρότερος από 180 δευτερόλεπτα (συνήθως 2 - 6 ώρες μετά την διακοπή της ηπαρίνης). Μετά την απομάκρυνση του θηκαρίου, πρέπει να εξασφαλίζεται προσεκτική αιμόσταση κάτω από στενή παρακολούθηση. Γενική Νοσηλευτική Φροντίδα Ο αριθμός των αρτηριακών και φλεβικών παρακεντήσεων καθώς και των ενδομυϊκών ενέσεων θα πρέπει να περιορισθούν κατά την διάρκεια της θεραπείας με AGGRAFIBAN®. Όταν γίνεται i.v. χορήγηση ή παρακέντηση πρέπει να γίνεται σε συμπιεστά μέρη του σώματος. Όλα τα αρτηριακά τμήματα που διατρυπούνται θα πρέπει να καταγράφονται και να παρακολουθούνται στενά. Η χρήση των ουροκαθετήρων, ρινοτραχειακών διασωληνώσεων και ρινογαστρικών σωλήνων πρέπει να αποφασίζεται με προσοχή. Παρακολούθηση των εργαστηριακών τιμών Ο αριθμός των αιμοπεταλίων, τα επίπεδα της αιμοσφαιρίνης και του αιματοκρίτη πρέπει να προσδιορίζονται πριν την θεραπεία με AGGRAFIBAN® καθώς και εντός 2 - 6 ωρών μετά την έναρξη της θεραπείας με AGGRAFIBAN® και ακολούθως τουλάχιστον μία φορά την ημέρα ενώ ο ασθενής βρίσκεται σε θεραπεία (ή πιο συχνά εάν υπάρχει ένδειξη σημαντικής μείωσης αυτών). Στους ασθενείς που έλαβαν προηγουμένως ανταγωνιστές των υποδοχέων GP IIb/IIIa (είναι δυνατόν να εμφανιστεί διασταυρούμενη αντίδραση) θα πρέπει ο αριθμός των αιμοπεταλίων να παρακολουθείται αμέσως, για παράδειγμα κατά την πρώτη ώρα της χορήγησης μετά την επανέκθεση (βλέπε Ανεπιθύμητες ενέργειες). Εάν ο αριθμός των αιμοπεταλίων μειωθεί κατά 90.000/mm πρέπει να διεξαχθούν περαιτέρω μετρήσεις του αριθμού των αιμοπεταλίων ώστε να αποκλεισθεί η περίπτωση ψευδοθρομβοκυτταροπενίας. Εάν επιβεβαιωθεί θρομβοκυττοπενία, το AGGRAFIBAN® και η ηπαρίνη θα πρέπει να διακοπούν. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για εμφάνιση αιμορραγίας και να ακολουθούν αγωγή εάν είναι απαραίτητο (βλέπε επίσης Υπερδοσολογία) Επιπρόσθετα, ο ενεργοποιημένος χρόνος θρομβοπλαστίνης (ΑPTT) θα πρέπει να προσδιορίζεται πριν την θεραπεία, και οι αντιπηκτικές ιδιότητες της ηπαρίνης θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά, επαναλαμβάνοντας τους προσδιορισμούς του APTT και η δόση να προσαρμόζεται ανάλογα (βλέπε Δοσολογία). Είναι πιθανόν να εμφανισθεί τυχόν αιμορραγία απειλητική για την ζωή, ειδικά όταν η ηπαρίνη χορηγείται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που επηρεάζουν την αιμόσταση, όπως οι ανταγωνιστές του υποδοχέα GP IIb/IIIa. Περιεχόμενο νατρίου AGGRAFIBAN ® concentrate Το ιδιοσκεύασμα αυτό περιέχει λιγότερο από 1mmol νατρίου (sodium), (23mg) ανά φιαλίδιο (50ml), ήτοι θεωρείται ουσιαστικά «ότι δεν περιέχει αλάτι».

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-AGGRAFIBAN

expand_more

Μελέτες αλληλεπίδρασης έχουν διεξαχθεί μόνο σε ενήλικες ασθενείς Η ταυτόχρονη χορήγηση πολλών αναστολέων συγκόλλησης των αιμοπεταλίων αυξάνει τον κίνδυνο αιμορραγίας, όπως και ο συνδυασμός τους με ηπαρίνη, βαρφαρίνη και θρομβολυτικά. Θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά όλες οι κλινικές και βιολογικές παράμετροι της αιμόστασης. Η ταυτόχρονη χορήγηση AGGRAFIBAN® και ASA (ακετυλοσαλικυλικό οξύ ή ασπιρίνη) αυξάνει την αναστολή συγκόλλησης των αιμοπεταλίων σε μεγαλύτερο βαθμό σε σύγκριση με την χορήγηση ASA μόνο, όταν μετράται με την ex vivo επαγόμενη από την διφοσφωρική αδενοσίνη (ADP) συνάθροιση των αιμοπεταλίων. Η ταυτόχρονη χορήγηση του AGGRAFIBAN® και μη κλασματοποιημένης ηπαρίνης παρατείνει τον χρόνο ροής σε μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με την χορήγηση μη κλασματοποιημένης ηπαρίνης μόνο. Με την ταυτόχρονη χορήγηση AGGRAFIBAN®, μη κλασματοποιημένης ηπαρίνης, ΑSA, και clopidogrel υπήρχε συγκρίσιμη επίπτωση αιμορραγιών από όταν χρησιμοποιήθηκαν μόνο μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη, ASA και clopidogrel μαζί (βλέπε παράγραφο 4.4 και παράγραφο 4.8) Η χορήγηση του AGGRAFIBAN® παρέτεινε τον χρόνο αιμορραγίας, ωστόσο η συνδυασμένη χορήγηση του AGGRAFIBAN® με ticlopidine δεν μετέβαλε το χρόνο αιμορραγίας. Η ταυτόχρονη χορήγηση βαρφαρίνης με AGGRAFIBAN® και ηπαρίνη συνδέθηκε με αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας. Το AGGRAFIBAN® δεν συνιστάται να χορηγείται με θρομβολυτική θεραπεία, ταυτόχρονα ή λιγότερο από 48 ώρες πριν την χορήγηση του Tiro!ban hydrochloride ή ταυτόχρονα με φάρμακα που αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας σε σημαντικό βαθμό (όπως πχ τα αντιπηκτικά από το στόμα, άλλοι παρεντερικοί αναστολείς GP IIb/IIIa και διαλύματα δεξτράνης). Δεν υπάρχει επαρκής εμπειρία με τη χορήγηση του Tiro!ban hydrochloride υπό αυτές τις συνθήκες, παρότι υπάρχει πιθανότητα αυξημένου κινδύνου για αιμορραγία.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-AGGRAFIBAN

expand_more

Ο Πίνακας 2 περιέχει όλες τις ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν αναφερθεί σε κλινικές μελέτες ή κατά την εμπειρία μετά την πώληση του προϊόντος. Λαμβάνοντας υπόψη την ταξινόμηση κατά σύστημα του οργανισμού, οι ανεπιθύμητες ενέργειες καταγράφονται κατά σειρά συχνότητας, ως εξής: πολύ συχνές (>1/10), συχνές (>1/100 έως <1/10), όχι συχνή (>1/1.000 έως <1/100), σπάνια (> 1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορεί να εκτιμηθούν βάσει των δεδομένων). Δεδομένου ότι τα συμβάματα μετά την κυκλοφορία προέρχονται από αυθόρμητες αναφορές από ένα πληθυσμό μη συγκεκριμένου μεγέθους, δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί η ακριβής συχνότητα εμφάνισής τους. Για τον λόγο αυτό, η συχνότητα αυτών των ανεπιθύμητων ενεργειών κατηγοριοποιείται ως «μη γνωστές».

| Οργανικό

Σύστημα	Πολύ συχνή	Συχνή	Όχι συχνή	Μη γνωστή
Διαταραχές
αίματος και
λεμφικού
συστήματος			Οξεία και
σοβαρή
(<20.000/mm
) μείωση του
αριθμού των
αιμοπεταλίων
Διαταραχές του
ανοσοποιητικού
συστήματος				Σοβαρές
αλλεργικές
αντιδράσεις,
περιλαμβανομέν
ων και των
αναφυλλακτικών
αντιδράσεων
Διαταραχές
νευρικού
συστήματος		Κεφαλαλγία		Ενδοκρανιακή
αιμορραγία,
νωτιαίο
επισκληρίδιο
αιμάτωμα
Καρδιακές
διαταραχές				Αιμοπερικάρδιο
Αγγειακές
διαταραχές				Αιμάτωμα
Διαταραχές
αναπνευστικού
συστήματος,
θώρακα και
μεσοθωράκιου				Αιμόπτυση,
Επίσταξη
				Πνευμονική,
κυψελιδική
αιμορραγία.
Διαταραχές του
γαστρεντερικού
συστήματος		Ναυτία	Αιμορραγία
από το
στόμα,
αιμορραγία
των ούλων	Γαστρεντερική
αιμορραγία,
Αιματέμεση
				Οπισθοπεριτοναϊ
κή αιμορραγία.
Διαταραχές
δέρματος και
υποδορίου ιστού				Εκχυμώσεις
Διαταραχές των
νεφρών και του
Ουροποιητικού
συστήματος				Αιματουρία
Γενικές
διαταραχές και
καταστάσεις της
οδού χορήγησης		Πυρετός
Κακώσεις,
δηλητηριάσεις και
επιπλοκές
θεραπευτικών
χειρισμών			Μετεγχειρητική
αιμορραγία
				Αιμορραγία
στην
περιοχή των
σημείων των
αγγειακών
παρακεντήσ
εων
Εργαστηριακοί
έλεγχοι		Λανθάνουσα
αιμορραγία στα
ούρα ή στα
κόπρανα	Μείωση του
αιματοκρίτη
και των
επιπέδων
αιμοσφαιρίν
ης αριθμός
αιμοπεταλίω
ν <
90.000mm
Αριθμός
αιμοπεταλίων
< 50.000mm

Eμπειρία από κλινικές μελέτες Αιμορραγία Η πιο συχνά αναφερθείσα ανεπιθύμητη ενέργεια αιτιολογικά σχετιζόμενη με τη θεραπεία με ΑGGRAFIBAN® (χρησιμοποιούμενο ταυτόχρονα με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη και ASA), ήταν αιμορραγία, η οποία ήταν συνήθως ήπιας μορφής. Το ΑGGRAFIBAN® όταν δόθηκε με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη και ASA συνδέθηκε με γαστρεντερική, αιμορροϊδική και μετεγχειρητική αιμορραγία, επίσταξη, αιμορραγίες ούλων και επιφανειακή δερματορραγία όπως και αιμορραγία διαπίδυσης στην περιοχή των σημείων των ενδοαγγειακών παρακεντήσεων (π.χ με καρδιακό καθετήρα) αξιοσημείωτα πιο συχνά σε σύγκριση με τη μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη και την ASA μόνο. Με την αγωγή έγχυσης AGGRAFIBAN 0,4 μικρογραμμάρια/kg /min καθώς και με την αγωγή με δόση bolus 25 μικρογραμμάρια/kg, οι ρυθμοί σημαντικών αιμορραγικών επιπλοκών είναι χαμηλοί και δεν αυξάνονται σημαντικά. Στη μελέτη PRISM-PLUS, με τη χρήση της αγωγής έγχυσης AGGRASTAT 0,4 microgram/kg/min, η επίπτωση μείζονος αιμορραγίας ΤΙΜΙ ήταν 1,4% για το AGGRASTAT σε συνδυασμό με ηπαρίνη και 0,8% μόνο με ηπαρίνη. Η επίπτωση εμφάνιση ελάσσονος αιμορραγίας ΤΙΜΙ ήταν 10,5% για το AGGRASTAT σε συνδυασμό με ηπαρίνη και 8,0% μόνο με ηπαρίνη. Το ποσοστό ασθενών που έλαβε μετάγγιση ήταν 4,0% για το AGGRASTAT σε συνδυασμό με ηπαρίνη και 2,8% μόνο με ηπαρίνη. Με την αγωγή με δόση bolus AGGRASTAT 25 microgram/kg, τα δεδομένα από τη μελέτη ADVANCE υποδεικνύουν πως ο αριθμός των αιμορραγικών επεισοδίων είναι χαμηλός και δεν φαίνεται να αυξάνεται σημαντικά σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Δεν υπήρξαν μείζονες αιμορραγίες ΤΙΜΙ ούτε μεταγγίσεις σε καμία από τις δύο ομάδες. Η επίπτωση ελάσσονος αιμορραγίας ΤΙΜΙ με αγωγή δόσης bolus AGGRASTAT 25 microgram/kg ήταν 4% σε σύγκριση με 1% με την ομάδα εικονικού φαρμάκου (p=0,19). Δεν αναφέρθηκαν σοβαρές περιπτώσεις θρομβοκυτοπενίας και τα ποσοστά εμφάνισης μέτριας θρομβοκυτοπενίας ήταν της τάξεως του 4% στην ομάδα που θεραπεύετο με Tiro!ban bolus 25mcg/kg έναντι 1% στην ομάδα του placebo. Σε σύγκριση με το abciximab, έχουν πραγματοποιηθεί διάφορες μελέτες που περιλαμβάνουν 1200 ασθενείς, και οι οποίες έδειξαν αιμορραγικά επεισόδια σε συγκρίσιμα ποσοστά της τάξης από 0% έως 0,5% με το Tiro!ban έναντι 0% έως 3,2% με το abciximab για μείζονες αιμορραγίες σύμφωνα με τα κριτήρια ΤΙΜΙ και δεν έδειξαν επεισόδια θρομβοκυτοπενίας. Ανεπιθύμητες αντιδράσεις μη συνδεόμενες με αιμορραγία Οι περισσότερο συχνά εμφανιζόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου (ποσοστό μεγαλύτερο από 1%) συνδεόμενες με το ΑGGRAFIBAN® όταν χορηγείται μαζί με ηπαρίνη, εκτός της αιμορραγίας, ήταν ναυτία (1,7%), πυρετός (1,5%) και κεφαλαλγία (1,1%). Ναυτία, πυρετός και κεφαλαλγία εμφανίσθηκαν σε ποσοστά 1,4%, 1,1% και 1,2 %, αντιστοίχως, στην ομάδα ελέγχου. Το ποσοστό των μη-σχετιζόμενων με αιμορραγία ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν υψηλότερο στις γυναίκες (σε σύγκριση με τους άνδρες) και σε μεγαλύτερους σε ηλικία ασθενείς (σε σύγκριση με μικρότερους σε ηλικία ασθενείς). Ωστόσο, τα ποσοστά των μη σχετιζόμενων με αιμορραγία ανεπιθύμητων ενεργειών σε αυτούς τους ασθενείς ήταν συγκρίσιμα για την ομάδα “AGGRAFIBAN® με ηπαρίνη” και την ομάδα “ηπαρίνη μόνο”. E ργαστηριακός έλεγχος Οι πιο συχνές αλλαγές στις εργαστηριακές παραμέτρους σχετιζόμενες με το AGGRAFIBAN® και σχετιζόμενες με αιμορραγία ήταν: μείωση των επιπέδων αιμοσφαιρίνης και αιματοκρίτη και αύξηση στην εμφάνιση μικροσκοπικής αιμορραγίας στα ούρα και στα κόπρανα. Περιστασιακά κατά τη διάρκεια θεραπείας με ΑGGRAFIBAN® συνέβη απότομη πτώση στον αριθμό των αιμοπεταλίων ή θρομβοπενία. Το επί τοις εκατό ποσοστό των ασθενών στους οποίους ο αριθμός των αιμοπεταλίων μειώθηκε κάτω από 90.000/mm ήταν 1,5%. Το ποσοστό των ασθενών στους οποίους ο αριθμός των αιμοπεταλίων μειώθηκε κάτω από 50.000/mm ήταν 0,3%. Οι μειώσεις αυτές ήταν αναστρέψιμες με τη διακοπή του AGGRAFIBAN®. Αιφνίδιες και σοβαρές μειώσεις των αιμοπεταλίων έχουν παρατηρηθεί σε ασθενείς χωρίς κανένα προηγούμενο ιστορικό θρομβοπενίας με την επαναχορήγηση των ανταγωνιστών των υποδοχέων GP IIb/IIIa Οι ακόλουθες επιπρόσθετες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν αναφερθεί σπάνια κατά την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του προϊόντος :προέρχονται από αυθόρμητες αναφορές για τις οποίες η ακριβής συχνότητα εμφάνισης δεν μπορεί να προσδιορισθεί: Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος Ενδοκρανιακή αιμορραγία, οπισθοπεριτοναϊκή αιμορραγία, αιμοπερικάρδιο, πνευμονική (κυψελιδική) αιμορραγία, και επισκληρίδιο αιμάτομα στην περιοχή της σπονδυλικής στήλης. Θανατηφόρες αιμορραγίες έχουν αναφερθεί σπάνια. Οξεία και/ή σοβαρή (< 20,000/mm ) μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων, η οποία μπορεί να σχετίζεται με ρίγη, χαμηλού βαθμού πυρετό ή αιμορραγικές επιπλοκές (βλέπε λήμμα Έρευνες). Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος: Σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις (π.χ βρογχόσπασμος, κνίδωση) συμπεριλαμβανομένων των αλλεργικών αντιδράσεων. Τα περιστατικά που έχουν αναφερθεί συνέβησαν κατά την αρχική θεραπεία (επίσης και κατά την πρώτη ημέρα) και κατά την επαναχορήγηση του tiro!ban. Μερικές περιπτώσεις έχουν συσχετισθεί με σοβαρή θρομβοκυτοπενία (αριθμός αιμοπεταλίων < 10.000/ mm ). Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους- κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040380/337, Φαξ: + 30 21 06549585, http:// www. eof. gr.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-AGGRAFIBAN

expand_more

Κύηση

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για εγκυμοσύνες από έκθεση σε Tiro!ban hydrochloride. Οι μελέτες με πειραματόζωα παρέχουν περιορισμένες πληροφορίες σχετικά με τις επιδράσεις στην εγκυμοσύνη, εμβρυονική/εμβρυϊκή ανάπτυξη, τον τοκετό και την ανάπτυξη μετά την γέννηση. Το AGGRAFIBAN® δεν πρέπει να χορηγείται κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο.

Γαλουχία

Δεν είναι γνωστό εάν το Tiro!ban hydrochloride εκκρίνεται στο μητρικό γάλα αλλά είναι γνωστό ότι εκκρίνεται στο γάλα αρουραίων. Λόγω της πιθανότητας εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών στο βρέφος που θηλάζει, πρέπει να αποφασισθεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή το φάρμακο, λαμβάνοντας υπόψη την σπουδαιότητα του φάρμακου για την μητέρα.

Γονιμότητα

Η γονομότητα και η αναπαραγωγική ικανότητα δεν επηρεάσθηκαν σε μελέτες με αρσενικούς και θηλυκούς αρουραίους που έλαβαν διαφορετικές δόσεις Tiro!ban hydrochloride (βλέπε παράγραφο 5.3.). Ωστόσο οι μελέτες σε ζώα δεν επαρκούν για την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με την αναπαραγωγική τοξικότητα στους ανθρώπους.

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-AGGRAFIBAN

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αναστολείς της συγκόλλησης των αιμοπεταλίων εξαιρουμένης της ηπαρίνης. ATC Code: B01A C17 To tiro!ban hydrochloride είναι ένας μη πεπτιδικός ανταγωνιστής του υποδοχέα GP IIb/IIIa, ενός σημαντικού επιφανειακού υποδοχέα των αιμοπεταλίων που εμπλέκεται στη συνάθροιση των αιμοπεταλίων. Το tiro!ban hydrochloride εμποδίζει το ινωδογόνο να συνδεθεί με τον υποδοχέα GP IIb/IIIa και έτσι εμποδίζει τη συνάθροιση των αιμοπεταλίων. To tiro!ban hydrochloride οδηγεί σε αναστολή της λειτουργίας των αιμοπεταλίων, που τεκμηριώνεται από την ικανότητα του να αναστέλει, ex-vivo, την επαγόμενη από τη διφωσφορική αδενοσίνη (ADP) συνάθροιση των αιμοπεταλίων και να παρατείνει το χρόνο ροής (BT). Η λειτουργία των αιμοπεταλίων επανέρχεται στην αρχική εντός 8 ωρών μετά τη διακοπή της χορήγησης. Η έκταση αυτής της αναστολής προχωρά παράλληλα με τη συγκέντρωση του tiro!ban hydrochloride στο πλάσμα. Σε πληθυσμούς όπου χορηγήθηκε με ενδοφλέβια έγχυση δόση 0,4 μικρογραμμάρια/kg/min Tiro!ban, παρουσία μη κλασματοποιημένης ηπαρίνης και ASA, οδήγησε σε περισσότερο από 70% (διάμεση τιμή 89%) αναστολή της ex-vivo ADP-επαγόμενης συνάθροισης των αιμοπεταλίων σε ποσοστό 93% των ασθενών και σε παράταση του χρόνου αιμορραγίας κατά έναν παράγοντα 2,9 κατά τη διάρκεια της έγχυσης. Η αναστολή επιτεύχθηκε γρήγορα με την έγχυση έναρξης των 30-λεπτών και διατηρήθηκε σε όλη τη διάρκεια της έγχυσης. Η χορήγηση Tiro!ban σε δόση ώσης (bolus) 25 μικρογραμμάρια/kg (ακολουθούμενη από έγχυση συντήρησης για 18-24 ώρες με 0,15 μικρογραμμάρια/kg/min), παρουσία μη κλασματοποιημένης ηπαρίνης και από του στόματος αντιαιμοπεταλιακής αγωγής, προκάλεσε κατά μέσο όρο αναστολή μέγιστης συσσώρευσης επαγόμανης από ADP 15 έως 60 λεπτά μετά την έναρξη της θεραπείας σε ποσοστό από 92% έως 95%, όπως μετρήθηκε με μέτρηση συσσώρευσης με μετάδοση φωτός (Light Transmission Aggregometry). Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια Mελέτη PRISM PLUS Κατά τη διπλή-τυφλή, πολυκεντρική, ελεγχόμενη μελέτη PRISM PLUS έγινε σύγκριση της αποτελεσματικότητας του Tiro!ban με τη μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη (n=773) έναντι μη κλασματοποιημένης ηπαρίνης (n=797), σε ασθενείς με μη ασταθή στηθάγχη ή οξύ, χωρίς Q- έπαρμα, έμφραγμα του μυοκαρδίου (NQWMI), με παρατεταμένο, επαναλαμβανόμενο στηθαγχικό πόνο ή μετεμφραγματική στηθάγχη, συνοδευόμενη από νέες παροδικές ή επιμένουσες αλλαγές του ST-T ή αυξημένα καρδιακά ένζυμα. Σε αυτήν τη μελέτη οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν − είτε σε Τiro!ban (έγχυση φόρτισης 0.4 microgram/kg/min για 30 λεπτά, ακολουθούμενη από έγχυση συντήρησης 0.10 microgram/kg/min) και ηπαρίνη (bolus 5.000 μονάδων (U) ακολουθούμενος από έγχυση 1.000 U/hr τιτλοποιημένη, ώστε να διατηρηθεί χρόνος ενεργοποιημένης μερικής θρομβοπλαστίνης (ΑΡΤΤ) περίπου διπλάσιος του ελέγχου), − ή σε ηπαρίνη μόνον Όλοι οι ασθενείς έλαβαν ASA, εκτός εάν αντενδείκνυτο. Η έναρξη χορήγησης του φαρμάκου της μελέτης γινόταν εντός 12 ωρών μετά το τελευταίο επεισόδιο στηθάγχης. Οι ασθενείς ακολουθούσαν αγωγή για 48 ώρες και μετά υποβάλλονταν σε αγγειογραφία και πιθανόν αγγειοπλαστική/ αθηρωματεκτομή εφόσον ενδείκνυτο, ενώ το tiro!ban hydrochloride συνεχιζόταν. Το tiro!ban hydrochloride χορηγήθηκε με έγχυση για μέσο χρονικό διάστημα 71,3 ώρες. Ο πρωταρχικός συνδυασμένος τελικός στόχος της μελέτης ήταν η εμφάνιση ανθιστάμενης στη θεραπεία ισχαιμίας, εμφράγματος μυοκαρδίου ή θανάτου σε 7 ημέρες μετά την έναρξη του tiro!ban hydrochloride. Στις 7 ημέρες, στον πρωταρχικό τελικό στόχο, υπήρχε 32% μείωση του κινδύνου (ΜΚ) (12,9% vs. 17,9%) στην ομάδα του tiro!ban hydrochloride για το συνδυασμένο στόχο (ρ=0,004). Αυτό αντιπροσωπεύει περίπου 50 αποφευχθέντα περιστατικά για 1.000 ασθενείς που ακολουθούν θεραπεία. Μετά από 30 ημέρες η ΜΚ για το συνδυασμένο τελικό στόχο (θάνατος/έμφραγμα του μυοκαρδίου/ανθεκτικά στη θεραπεία ισχαιμικά επεισόδια /επαναεισαγωγή λόγω ασταθούς στηθάγχης) ήταν 22% (18.5% έναντι 22.3%, (p=0,029). Μετά από 6 μήνες ο κίνδυνος για τον συνδυασμένο τελικό στόχο(θάνατος/έμφραγμα του μυοκαρδίου/ ανθεκτικά στη θεραπεία ισχαιμικά επεισόδια /επαναεισαγωγή λόγω ασταθούς στηθάγχης) μειώθηκε κατά 19% (27.7% έναντι 32.1%, p=0,024). Σχετικά με τον πλέον συνήθη χρησιμοποιούμενο διπλό συνδυασμένο τελικό στόχο, θάνατο ή έμφραγμα μυοκαρδίου, τα αποτελέσματα σε 7 ημέρες, 30 ημέρες και 6 μήνες ήταν ως ακολούθως: σε 7 ημέρες για την ομάδα με tiro!ban η ΜΚ ήταν 43% (4.9% έναντι 8.3%, p=0,006), σε 30 ημέρες η ΜΚ ήταν 30% (8.7% έναντι 11.9%, p=0,027) και σε 6 μήνες η ΜΚ ήταν 23% (12.3% έναντι 15.3%, p=0,063). Η μείωση της συχνότητας εμφραγμάτων του μυοκαρδίου σε ασθενείς που ελάμβαναν Τiro!ban παρουσιάσθηκε νωρίς κατά τη διάρκεια της θεραπείας (μέσα στις πρώτες 48 ώρες) και αυτή η μείωση διατηρήθηκε για 6 μήνες. Στο 30% των ασθενών που υποβλήθησαν σε αγγειοπλαστική/ αθηρωματεκτομή κατά τη διάρκεια της αρχικής νοσηλείας, υπήρχε 46% ΜΚ (8,8% vs. 15,2%) για τον πρωταρχικό συνδυασμένο στόχο στις 30 ημέρες όπως και 43% ΜΚ (5,9% vs. 10,2%) για «έμφραγμα του μυοκαρδίου ή θάνατο». Bάσει μίας μελέτης ασφάλειας, η ταυτόχρονη χορήγηση του Tiro!ban (μετά από μία δόση εφόδου 0,4 μικρογραμμάρια/kg/min διάρκειας 30 λεπτών, χορηγήθηκε έγχυση συντήρησης 0,1 μικρογραμμαρια/kg/min σε διάστημα 108 ωρών) με enoxaparin (n=315) συγκρίθηκε με την ταυτόχρονη χορήγηση Tiro!ban με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη (n=210) σε ασθενείς που προσέρχονται με ασταθή στηθάγχη και έμφραγμα του μυοκαρδίου..Οι ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στην ομάδα enoxaparin, έλαβαν υποδορρίως ενέσιμο enoxaparin 1.0 microgram/kg κάθε 12 ώρες για διάστημα τουλάχιστον 24 ωρών και για μέγιστη διάρκεια χορήγησης 96 ώρες. Οι ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στην ομάδα με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη έλαβαν ενδοφλέβια ώση (bolus) 5000 μονάδες (U) μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη και στη συνέχεια έγχυση συντήρησης 1000 μονάδων (U) την ώρα για 24 ώρες τουλάχιστον και για μέγιστη διάρκεια 108 ώρες. Το συνολικό εύρος αιμορραγιών, κατά τα κριτήρια TIMI, ήταν 3.5% για την ομάδα tiro!ban/ enoxaparin και 4.8% για την ομάδα tiro!ban / μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη. Αν και υπάρχει μία σημαντική διαφορά στο εύρος αιμορραγιών από το δέρμα μεταξύ των δύο ομάδων (το 29.2% στην ομάδα με enοxaparin μεταφέρθηκε στην ομάδα με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη και 15.2% στην ομάδα με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη) δεν υπήρξαν μέγιστης σημασίας αιμορραγίες κατά ΤΙΜΙ (βλ. επίσης παράγραφο 4.4) και στις δύο ομάδες. Η αποτελεσματικότητα του Τiro!ban σε συνδυασμό με enoxaparin δεν έχει τεκμηριωθεί. H μελέτη PRISM PLUS διεξήχθη σε μία εποχή όπου τα βασική αγωγή αντιμετώπισης των οξέων στεφανιαίων συνδρόμων ήταν διαφορετική από ότι ισχύει σήμερα, κυρίως σε ότι αφορά την χρήση από του στόματος χορηγουμένων ανταγωνιστών των ADP-υποδοχέων των αιμοπεταλίων (P2Y 12) και την συστηματική χρήση των ενδοστεφανιαίων stents. Μελέτη ADVANCE Η μελέτη ADVANCE προσδιόρισε την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της δόσης bolus Tiro!ban hydrochloride 25 microgram/kg σε σύγκριση με εικονικό φάρμακο σε ασθενείς που υποβάλλονται σε επιλεκτική ή επείγουσα PCI και οι οποίοι έχουν χαρακτηριστικά υψηλού κινδύνου, περιλαμβανομένης της παρουσίας τουλάχιστον μιας στεφανιαίας στένωσης ≥70% και διαβήτη, ανάγκη για επέμβαση σε πολλαπλές αρτηρίες, ή NSTE-ACS. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη, ακετυλοσαλικυλικό οξύ (ASA) και μια δόση εφόδου με θειενοπυριδίνη ακολουθούμενη από θεραπεία συντήρησης. Ένα σύνολο 202 ασθενών τυχαιοποιήθηκαν είτε στο Tiro!ban hydrochloride (25 microgram/kg bolus ενδοφλέβια κατά τη διάρκεια 3 λεπτών ακολουθούμενη από συνεχή ενδοφλέβια έγχυση 0,15 microgram/kg/min επί 24-48 ώρες) είτε σε εικονικό φάρμακο που χορηγήθηκε αμέσως πριν από την PCI. Το πρωταρχικό τελικό σημείο ήταν ένα σύνθετο θανάτου, μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου (ΕΜ), επείγουσας επαναγγείωσης του στοχευόμενου αγγείου (uTVR), ή θεραπείας διάσωσης με αναστολέα GP IIb/IIIa με διάμεσο χρόνο παρακολούθησης έως 180 ημέρες μετά τη συγκεκριμένη διαδικασία. Τα τελικά σημεία ασφαλείας μείζονος και ελάσσονος αιμορραγίας ορίστηκαν σύμφωνα με τα κριτήρια ΤΙΜΙ. Στον πληθυσμό με πρόθεση θεραπείας (ΙΤΤ), η αθροιστική επίπτωση του πρωταρχικού τελικού σημείου ήταν 35% και 20% για τις ομάδες εικονικού φαρμάκου και Tiro!ban, αντίστοιχα (λόγος κινδύνου [ΛΚ] 0,51 [95% διάστημα εμπιστοσύνης (CI), 0,29 έως 0,88], p=, 0,01). Σε σύγκριση με τo εικονικό φάρμακο, υπήρξε σημαντική μείωση στο σύνθετο θανάτου, ΕΜ και uTVR στην ομάδα Tiro!ban (31% έναντι 20%, ΛΚ, 0,57 [95% CI, 0,99-0,33], p=0,048. Μελέτη EVEREST Η τυχαιοποιημένη δοκιμή ανοιχτής επισήμανσης EVEREST σύγκρινε τη δόση εφόδου 0,4 microgram/kg/min που ξεκίνησε στο θάλαμο στεφανιαίας φροντίδας (upstream) με θεραπεία δόσης bolus Tiro!ban hydrochloride 25 microgram/kg ή αμπσιξιμάμπης 0,25 milligram/kg που ξεκίνησε 10 λεπτά πριν από την PCI. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν συμπληρωματικά ASA και θειενοπυριδίνη. Οι 93 συμμετέχοντες ασθενείς NSTE-ACS υποβλήθηκαν σε αγγειογραφία και PCI, όπως απαιτείτο, εντός 24-48 ωρών από την εισαγωγή τους. Σε σχέση με τα πρωταρχικά τελικά σημεία της διάχυσης σε επίπεδο ιστού και της απελευθέρωσης τροπονίνης I, τα αποτελέσματα της EVEREST προσδιόρισαν σημαντικά μικρότερα ποσοστά για TMPG 0/1 (βαθμίδα μυοκαρδιακής διάχυσης κατά TIMI) μετά από PCI (6,2% έναντι 20% έναντι 35,5%, αντίστοιχα, p=0,015), και βελτιωμένο δείκτη βαθμολογίας σε MCE (ηχοκαρδιογράφημα αντίθεσης μυοκαρδίου) μετά από PCI (0,88% ± 0,18 έναντι 0,77 ± 0,32 έναντι 0,71± 0,30, αντίστοιχα, p<0,05). Η επίπτωση της ανύψωσης καρδιακής Troponin (cTnI) μετά τη διαδικασία ήταν σημαντικά μειωμένη σε ασθενείς που έλαβαν upstream θεραπεία AGGRASTAT σε σύγκριση με PCI δόση bolus 25 microgram/kg Tiro!ban hydrochloride ή αμπσιξιμάμπης (9,4% έναντι 30% έναντι 38,7% αντίστοιχα, p=0,018). Τα επίπεδα cTnI μετά την PCI μειώθηκαν επίσης σημαντικά με upstream θεραπεία Tiro!ban hydrochloride σε σύγκριση με PCI Tiro!ban hydrochloride T (3,8 ± 4,1 έναντι 7,2 ± 12, p=0,015) και αμπσιξιμάμπης (3,8 ± 4,1 έναντι 9 ± 13,8, p=0,0002). Η σύγκριση μεταξύ των θεραπειών PCI bolus Tiro!ban hydrochloride 25 microgram/kg και αμπσιξιμάμπης δεν υπέδειξε σημαντικές διαφορές στο ποσοστό TMPG 0/1 μετά την PCI (20% έναντι 35%, p=NS). Αρκετές περαιτέρω κλινικές μελέτες διεξήχθησαν σχετικές με την σύγκριση της χορήγησης Tiro!ban σε δόση εφόδου (bolus) 25 μικρογραμμάρια / kg με χορήγηση abciximab, οι οποίες περιελάμβαναν πάνω από 1.100 ασθενείς με NSTE-ACS και οι οποίες έδειξαν μη σημαντικές διαφορές σε σχέση με το σύνθετο πρωταρχικό τελικό σημείο της MACE σε 30 ημέρες, οι οποίες κυμαίνονται από 5,8% έως 6,9% για το Τirofiban και από 7,1% έως 8,8% για το abciximab. Σε μία μελέτη που χρησιμοποίησε μια δόση bolus 10 microgram/kg ακολουθούμενη από έγχυση Tiro!ban hydrochloride 0,15 microgram/kg/min, το Tiro!ban hydrochloride απέτυχε να δείξει μη κατωτερότητα έναντι της αμπσιξιμάμπης: η επίπτωση του σύνθετου πρωταρχικού τελικού σημείου (θάνατος, ΕΜ ή uTVR στις 30 ημέρες) έδειξε ότι η αμπσιξιμάμπη ήταν σημαντικά πιο αποτελεσματική σε κλινικώς σημαντικά τελικά σημεία, με 7,6% στην ομάδα του Tiro!ban hydrochloride και 6,0% στην ομάδα αμπσιξιμάμπης (p=0,038), γεγονός που οφείλεται κυρίως σε σημαντική αύξηση στην επίπτωση ΕΜ στις 30 ημέρες (6,9% έναντι 5,4%, αντίστοιχα, p=0,04).

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-AGGRAFIBAN

expand_more

Κατανομή To tiro!ban δεν συνδέεται ισχυρά με τις πρωτεΐνες του πλάσματος και η σύνδεση με τις πρωτεΐνες είναι ανεξάρτητη από τη συγκέντρωση σε εύρος από 0,01-25 microgram/ml. Το μη συνδεδεμένο κλάσμα στο ανθρώπινο πλάσμα είναι 35%. Ο όγκος κατανομής του tiro!ban στη σταθεροποιημένη κατάσταση είναι περίπου 30 λίτρα Βιομετατροπή Πειράματα με Tiro!ban σημασμένο με 14C έδειξαν ότι η ραδιενέργεια στα ούρα και τα κόπρανα αποδίδεται κυρίως στο αμετάβλητο tiro!ban. Η ραδιενέργεια στο πλάσμα προέρχεται κυρίως από αμετάβλητο tiro!ban (έως 10 ώρες μετά τη χορήγηση). Τα στοιχεία αυτά δείχνουν περιορισμένο μεταβολισμό του tiro!ban. Απομάκρυνση Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση Tiro!ban σημασμένου με C σε υγιή άτομα, 66% της ραδιενέργειας ανακτήθηκε στα ούρα, 23% στα κόπρανα. Η ολική ανάκτηση της ραδιενέργειας ήταν περίπου 91%. Η νεφρική και ηπατική απέκκριση συμμετέχουν σημαντικά στην απομάκρυνση του tiro!ban. Σε υγιή άτομα η απομάκρυνση του tiro!ban από το πλάσμα είναι περίπου 250 ml/min. Η νεφρική κάθαρση είναι 39-69% της κάθαρσης στο πλάσμα. Ο χρόνος ημίσειας ζωής είναι περίπου 1,5 ώρες. Γένος Η απομάκρυνση του Tiro!ban από το πλάσμα σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο είναι παρόμοια σε άνδρες και γυναίκες Ηλικιωμένοι ασθενείς Η απομάκρυνση του Tiro!ban από το πλάσμα είναι περίπου 25% μικρότερη σε ηλικιωμένους (> 65 ετών) ασθενείς με στεφανιαία νόσο σε σύγκριση με αυτή σε νεώτερους (<65 ετών) ασθενείς. Εθνικότητα Δεν βρέθηκε διαφορά στην απομάκρυνση μέσω του πλάσματος μεταξύ ασθενών διαφορετικών εθνικοτήτων. Στεφανιαία νόσος Σε ασθενείς με ασταθή στηθάγχη ή NQWMI (χωρίς έπαρμα Q έμφραγμα του μυοκαρδίου) η απομάκρυνση από το πλάσμα ήταν περίπου 200 ml/min, η νεφρική απομάκρυνση 39% της απομάκρυνσης μέσω του πλάσματος. Ο χρόνος ημίσειας ζωής είναι περίπου 2 ώρες. Επιβαρυμένη νεφρική λειτουργία Σε κλινικές μελέτες ασθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία εμφάνισαν μειωμένη απομάκρυνση του tiro!ban από το πλάσμα εξαρτώμενη από το βαθμό μείωση της κάθαρσης κρεατινίνης. Σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης μικρότερη από 30 ml/min, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών σε αιμοδιάλυση, η απομάκρυνση του tiro!ban από το πλάσμα είναι μειωμένη κατά ένα κλινικά σημαντικό βαθμό (πάνω από 50%) (βλέπε επίσης παράγραφο 4.2). Το Tiro!ban απομακρύνεται με αιμοδιάλυση. Ηπατική ανεπάρκεια Δεν υπάρχει κάποιο στοιχείο όσον αφορά κάποια κλινικά σημαντική μείωση της απομάκρυνσης του Tiro!ban από το πλάσμα σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια. Επιδράσεις με άλλα φάρμακα Η αποβολή του Tiro!ban μέσω του πλάσματος σε ασθενείς που ελάμβαναν ένα από τα ακόλουθα φάρμακα ήταν συγκρίσιμη με αυτή σε ασθενείς που δεν ελάμβαναν τέτοιο φάρμακο σε μία υπο-ομάδα ασθενών (n=762) της μελέτης PRISM. Δεν υπάρχουν ουσιαστικές (> 15%) επιδράσεις αυτών των φαρμάκων στην κάθαρση του Tiro!ban από το πλάσμα: acebutolol, alprazolam, amlodipine, aspirin preparations, atenolol, bramazepam, captopril, diazepam, digoxin, diltiazem, docusate sodium, enalapril, furosemide, glibenclamide, unfractionated heparin, insulin, isosorbide, lorazepam, lovastatin, metoclopramide, metoprolol, morphine, nifedipiine, nitrate preparations, oxazepam, paracetamol, potassium chloride, propranolol, ranitidine, simvastatin, sucralfate and temazepam. Οι φαρμακοκινητικές και φαρμακοδυναμικές ιδιότητες του Tiro!ban έχουν μελετηθεί,όταν χορηγήθηκε ταυτόχρονα με enoxaparin (1mg/kg υποδορρίως κάθε 12 ώρες;) και συγκρίθηκε με τον συνδυασμό του Τirofiban με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη.Δεν υπήρξε διαφορά ως προς την κάθαρση του Tiro!ban μεταξύ των δύο ομάδων.

ΕΟΦ · 2.9

Αντιαιμοπεταλιακά

expand_more

Περιγραφή

Υπάρχουν ενθαρρυντικά αποτελέσματα από τη χρησιμοποίηση 100-300 mg ασπιρίνης ημερησίως για τη δευτεροπαθή πρόληψη των θρομβωτικών αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων και διαφόρων καρδιακών συμβαμάτων. Επίσης, έχει δειχθεί ελάττωση της θνητότητας στο έμφραγμα του μυοκαρδίου τον πρώτο μήνα όταν δοθεί αμέσως με την είσοδο του ασθενούς στη στεφανιαία μονάδα.

Η διπυριδαμόλη αναστέλλει επίσης τη συσσώρευση των αιμοπεταλίων και συνιστάται κυρίως στην προφύλαξη από θρομβοεμβολικά επεισόδια σε προσθετικές βαλβίδες καρδιάς σε συνδυασμό με αντιπηκτικά.

Ισχυρή αντισυσσωρευτική δράση έχει και η τικλοπιδίνη, έχει όμως κίνδυνο σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών (λευκοπενία, διάρροια, εξάνθημα).

Όμοια δράση εμφανίζει και η νεώτερη ουσία κλοπιδρογέλη.

Σήμερα, ο συνηθέστερα χρησιμοποιούμενος συνδυασμός αντιαιμοπεταλιακών είναι το ακετυλοσαλικυλικό οξύ με ή χωρίς διπυριδαμόλη.

Οι αναστολείς της γλυκοπρωτεΐνης IΙb/IIIa αναστέλλουν τη συγκόλληση των αιμοπεταλίων αποκλείοντας στα αιμοπετάλια τους υποδοχείς του ινωδογόνου. Η αμπσιξιμάμπη είναι μονοκλωνικό αντίσωμα το οποίο αναστέλλει τη συσσώρευση αιμοπεταλίων και τη δημιουργία θρόμβου. Η χρήση της ενδείκνυται ως επικουρικού σκευάσματος στην αγωγή με ηπαρίνη και ασπιρίνη κατά τη διάρκεια διαδερμικής αγγειοπλαστικής σε ασθενείς υψηλού κινδύνου. Η επαναχορήγηση αμπσιξιμάμπης δεν συνιστάται.

H τιροφιβάνη και η επτιφιβατίδη έχουν εισαχθεί πρόσφατα στη θεραπευτική. Πρόκειται για αναστολείς (μη πεπτιδικούς ή πεπτιδικούς αντίστοιχα) του υποδοχέα GP IIb/IIIa των αιμοπεταλίων των οποίων εμποδίζουν τη συσσώρευση. Χρησιμοποιούνται μαζί με ηπαρίνη και ακετυλοσαλικυλικό οξύ (εκτός εάν αντενδείκνυνται) για την πρόληψη του πρώιμου εμφράγματος του μυοκαρδίου σε ασταθή στηθάγχη ή σε έμφραγμα του μυοκαρδίου χωρίς Q. Δεν έχει μελετηθεί η χορήγησή τους με ηπαρίνες ΧΜΒ.

Ενδείξεις

Πρόληψη πρώιμου εμφράγματος του μυοκαρδίου σε ασθενείς με ασταθή στηθάγχη ή έμφραγμα μυοκαρδίου χωρίς έπαρμα Q, όταν το τελευταίο επεισόδιο θωρακικού άλγους έχει συμβεί στις προηγηθείσες 12 ώρες. Αντενδείξεις: Διάφορες αιμορραγικές εκδηλώσεις: ιστορικό αιμορραγικού εγκεφαλικού επεισοδίου τις προηγούμενες 30 ημέρες ή ενδοκρανιακής νόσου (ανεύρυσμα, νεόπλασμα, αρτηριοφλεβική δυσπλασία), βαριά υπέρταση, ενεργή ή πρόσφατη αιμορραγία τις προηγούμενες 30 ημέρες, τραύμα ή μείζων παρεμβατική εγχείρηση τις τελευταίες 6 εβδομάδες, θρομβοπενία, αύξηση χρόνου προθρομβίνης, σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια. Κύηση (εκτός εάν κριθεί απαραίτητο), γαλουχία. Ανεπιθύμητες ενέργειες: Οι κυριότερες είναι οι διάφορες αιμορραγικές εκδηλώσεις. Επίσης πυρετός, κεφαλαλγία, μικροσκοπικές αιμορραγίες και πτώση της αιμοσφαιρίνης, θρομβοπενία. Αλληλεπιδράσεις-Προσοχή στη χορήγηση: Το φάρμακο προορίζεται για ενδονοσοκομειακή χρήση από εξειδικευμένους ιατρούς. Προσοχή απαιτείται όπου υπάρχει υποψία για αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας (σχετικά πρόσφατο τραύμα ή μεγάλη εγχείρηση > 6 εβδομάδων, αλλά < 3μηνών πριν, τραυματική ή παρατεταμένη καρδιοπνευμονική ανάνηψη, βιοψία οργάνου ή λιθοτρυψία, ενεργό πεπτικό έλκος, χρήση αντιπηκτικών ή αντιαιμοπεταλιακών φαρμάκων, αγγειΐτιδα, ύποπτο ανεύρυσμα αορτής, μικροσκοπική αιμορραγία, προηγηθείσα σε λιγότερο από 48 ώρες θρομβόλυση, παρακέντηση σε μη συμπιεστό αγγείο εντός των προηγούμενων 24 ωρών, καρδιογενής καταπληξία, αιμορραγική διάθεση από θρομβοπενία ή διαταραχή της πήξης κλπ.). Παρακολούθηση της στάθμης του αιματοκρίτη, της αιμοσφαιρίνης και των αιμοπεταλίων κάθε 24 ώρες. Το φάρμακο διακόπτεται εάν εμφανισθεί ανάγκη για θρομβόλυση ή εάν εμφανισθούν μεγάλες και μη ελεγχόμενες αιμορραγίες. Αυξημένος κίνδυνος αιμορραγιών σε ηλικιωμένα άτομα, νεφρική και ηπατική ανεπάρκεια.

Αντενδείξεις

Eνεργό πεπτικό έλκος, βαριά ηπατοπάθεια, αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο, υπερευαισθησία στα σαλικυλικά.

Ανεπιθύμητες

Πεπτικές διαταραχές (συχνότητα 6%).

Αλληλεπιδράσεις

Eνισχύει τη δράση των αντιπηκτικών και των υπογλυκαιμικών ουσιών που λαμβάνονται από το στόμα.

Προειδοποιήσεις

Σε νεφρική ανεπάρκεια διότι ο δραστικός του μεταβολίτης απεκκρίνεται από τους νεφρούς. Δεν συνιστάται σε κύηση και γαλουχία (ανεπαρκής εμπειρία).

Δοσολογία

300 mg - 600 mg ημερησίως μετά το φαγητό ή κατά τη διάρκειά του.

Σκευάσματα

AFLEN/Galenica: caps 300mg x 50 REOFLEN/Novis: caps 300mg x 50 Χρησιμοποιούνται για να διαλύσουν πρόσφατα σχηματισμένους θρόμβους, ενεργοποιώντας το πλασμινογόνο για να σχηματισθεί πλασμίνη, η οποία αποδομεί το ινώδες και διαλύει τους θρόμβους. Η αξία 142

DrugBank

Description

expand_more

DrugBank

Indication

expand_more

Για τη θεραπεία, σε συνδυασμό με ηπαρίνη, του οξέος στεφανιαίου συνδρόμου, συμπεριλαμβανομένων ασθενών που θα αντιμετωπιστούν ιατρικά και εκείνων που υποβάλλονται σε PTCA ή αθηρεκτομή.

DrugBank

Pharmacology

expand_more

Το Tirofiban (Τυροφιμπάνη) αποτρέπει την πήξη του αίματος κατά τη διάρκεια επεισοδίων στηθάπoνoς ή καρδιακής προσβολής, ή ενώ ο ασθενής υποβάλλεται σε επέμβαση για την αντιμετώπιση στενωμένης στεφανιαίας αρτηρίας. Αποτελεί μη-πεπτιδικό ανταγωνιστή του υποδοχέα της γλυκοπρωτεΐνης (GP) IIb/IIIa των αιμοπεταλίων και αναστέλλει τη συσσωμάτωσή τους. Όταν χορηγείται ενδοφλεβίως, το tirofiban αναστέλλει την in vitro συσσωμάτωση των αιμοπεταλίων κατά τρόπο εξαρτώμενο από τη δόση και τη συγκέντρωση. Κατά τη χορήγηση σύμφωνα με το συνιστώμενο σχήμα, επιτυγχάνεται >90% αναστολή στο τέλος της έγχυσης των 30 λεπτών. Το Tirofiban έχει πρόσφατα αποδειχθεί σε ασθενείς με ασταθή στηθάπoνο ότι μειώνει τα ισχαιμικά συμβάματα στις 48 ώρες μετά την έγχυση, σε σύγκριση με τη συμβατική θεραπεία με ηπαρίνη.

DrugBank

Mechanism of action

expand_more

DrugBank

Half life

expand_more

2 ώρες

DrugBank

Protein binding

expand_more

65%

DrugBank

Route of elimination

expand_more

Απομακρύνεται από το πλάσμα κυρίως μέσω νεφρικής απέκκρισης, με περίπου 65% της χορηγούμενης δόσης να εμφανίζεται στα ούρα και περίπου 25% στα κόπρανα, κατά κύριο λόγο ως αμετάβλητο tirofiban.

DrugBank

Volume of distribution

expand_more

22 έως 42 L

DrugBank

Clearance

expand_more

213 - 314 mL/min [Υγιείς εθελοντές]
152 - 267 mL/min [Ασθενείς με στεφανιαία νόσο]

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Tirofiban (Τυροφιμπάνη) αποτρέπει την πήξη του αίματος κατά τη διάρκεια επεισοδίων στηθάλαμου ή εμφράγματος του μυοκαρδίου, ή κατά τη διάρκεια επεμβάσεων για αντιμετώπιση αποφραγμένης στεφανιαίας αρτηρίας. Αποτελεί έναν μη-πεπτιδικό ανταγωνιστή του υποδοχέα της γλυκοπρωτεΐνης (GP) IIb/IIIa των αιμοπεταλίων, και αναστέλλει τη συσσώρευση των αιμοπεταλίων.

Κατά τη χορήγηση ενδοφλεβίως, η τυροφιμπάνη αναστέλλει την ex vivo συσσώρευση των αιμοπεταλίων με τρόπο εξαρτώμενο από τη δόση και τη συγκέντρωση. Με τη χορήγηση σύμφωνα με το συνιστώμενο σχήμα, επιτυγχάνεται >90% αναστολή στο τέλος της ενδοφλέβιας έγχυσης 30 λεπτών.

Η τυροφιμπάνη έχει πρόσφατα αποδειχθεί σε ασθενείς με ασταθή στηθάλαμο ότι μειώνει τα ισχαιμικά συμβάντα στις 48 ώρες μετά την έγχυση, σε σύγκριση με την τυπική ηπαρίνη.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Tirofiban (Τυροφιμπάνη) είναι ένας αναστρέψιμος ανταγωνιστής της πρόσδεσης της ινωδογόνου στον υποδοχέα GP IIb/IIIa, τον κύριο υποδοχέα της επιφάνειας των αιμοπεταλίων που εμπλέκεται στη συσσώρευση των αιμοπεταλίων. Η αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων είναι αναστρέψιμη μετά τη διακοπή της έγχυσης της τυροφιμπάνης.

Tirofiban (Τυροφιμπάνη) αναστέλλει τη συσσώρευση των αιμοπεταλίων με αναστρέψιμη πρόσδεση στον υποδοχέα γλυκοπρωτεΐνης (GP) IIb/IIIa των ανθρώπινων αιμοπεταλίων, εμποδίζοντας έτσι την πρόσδεση της ινωδογόνου. Η αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων γίνεται με τρόπο εξαρτώμενο από τη δόση και τη συγκέντρωση.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Κάθαρση: Απεκκρίνεται κυρίως μέσω των νεφρών, με περίπου 65% της χορηγούμενης δόσης να εμφανίζεται στα ούρα και περίπου 25% στα κόπρανα, σε μεγάλο βαθμό ως αμετάβλητη τυροφιμπάνη.
Όγκος κατανομής: 22 - 42 L
Κάθαρση πλάσματος (υγιείς): 213 - 314 mL/min
Κάθαρση πλάσματος (ασθενείς με στεφανιαία νόσο): 152 - 267 mL/min
Πρωτεϊνική πρόσδεση: Δεν δεσμεύεται σημαντικά στις πρωτεΐνες του πλάσματος. Η πρωτεϊνική πρόσδεση είναι ανεξάρτητη της συγκέντρωσης στο εύρος 0.01 - 25 μg/mL. Το μη δεσμευμένο κλάσμα στο πλάσμα των ανθρώπων είναι 35%.

Tirofiban (Τυροφιμπάνη) δεσμεύεται περίπου 65% στις πρωτεΐνες του πλάσματος. Ο σταθερός όγκος κατανομής της τυροφιμπάνης κυμαίνεται από 22-42 L. Δεν είναι γνωστό αν η τυροφιμπάνη κατανέμεται στο γάλα ή διαπερνά τον πλακούντα σε ανθρώπους. Ωστόσο, το φάρμακο κατανέμεται στο γάλα σε αρουραίους και διαπερνά τον πλακούντα σε έγκυες αρουραίους και κουνέλια.

Περίπου 65% και 25% μιας εφάπαξ δόσης τυροφιμπάνης απεκκρίνεται στα ούρα και τα κόπρανα, αντίστοιχα, κυρίως ως αμετάβλητο μητρικό φάρμακο. Η κάθαρση πλάσματος της τυροφιμπάνης σε υγιή άτομα κυμαίνεται από 213-314 mL/λεπτό, με την νεφρική κάθαρση να αντιστοιχεί στο 39-69% της κάθαρσης πλάσματος. Σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο, η κάθαρση πλάσματος της τυροφιμπάνης κυμαίνεται από 152-267 mL/λεπτό και δεν φαίνεται να επηρεάζεται από το φύλο ή τη φυλή. Η νεφρική κάθαρση σε αυτούς τους ασθενείς αντιστοιχεί στο 39% της κάθαρσης πλάσματος. Η κάθαρση πλάσματος είναι περίπου 19-26% χαμηλότερη σε ηλικιωμένους ασθενείς (άνω των 65 ετών) με στεφανιαία νόσο σε σύγκριση με νεότερους ασθενείς. Η κάθαρση πλάσματος φαίνεται να είναι ανεξάρτητη της δόσης σε υγιή άτομα και δεν επηρεάζεται σημαντικά από ήπια έως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια. Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 mL/λεπτό), συμπεριλαμβανομένων αυτών που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, η κάθαρση πλάσματος της τυροφιμπάνης μειώνεται κατά >50% σε σύγκριση με άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Η τυροφιμπάνη απομακρύνεται με αιμοκάθαρση.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Πρωτεϊνική Πρόσδεση

65%

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Ο μεταβολισμός φαίνεται να είναι περιορισμένος.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

2 ώρες

Απέκκριση: Περίπου 2 ώρες.

MeSH classification

expand_more

Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογίας

Αιμοστατικά ή παράγοντες που μετατρέπουν το πλασμινογόνο σε ΦΙΜΒΡΙΝΟΛΥΣΙΝΗ.
Φάρμακα ή παράγοντες που ανταγωνίζονται ή βλάπτουν οποιονδήποτε μηχανισμό που οδηγεί στη συσσώρευση των αιμοπεταλίων, είτε κατά τις φάσεις ενεργοποίησης και αλλαγής σχήματος είτε μετά την αντίδραση απελευθέρωσης πυκνόκοκκων και τη διέγερση του συστήματος προσταγλανδίνης-θρομβοξάνης.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Ταξινόμηση FDA Φαρμακολογίας

GGX234SI5H
TIROFIBAN
Φυσιολογικές Επιπτώσεις [PE] - Μειωμένη Συσσωμάρευση Αιμοπεταλίων
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Συσσωμάρευσης Αιμοπεταλίων

Tirofiban (Τυροφιμπάνη) είναι ένας Αναστολέας Συσσωμάρευσης Αιμοπεταλίων. Η φυσιολογική επίπτωση της τυροφιμπάνης είναι μέσω της Μειωμένης Συσσωμάρευσης Αιμοπεταλίων.

TIROFIBAN

Μειωμένη Συσσωμάρευση Αιμοπεταλίων [PE]; Αναστολέας Συσσωμάρευσης Αιμοπεταλίων [EPC]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

2 ώρες

DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

65%

DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά/Κόπρανα

DrugBank

science

Scientific Profile

CID

60947

Μοριακός τύπος

C22H36N2O5S

Μοριακό βάρος

440.6

IUPAC

(2S)-2-(butylsulfonylamino)-3-[4-(4-piperidin-4-ylbutoxy)phenyl]propanoic acid

InChIKey

COKMIXFXJJXBQG-NRFANRHFSA-N

Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογίας

Αιμοστατικά ή παράγοντες που μετατρέπουν το πλασμινογόνο σε ΦΙΜΒΡΙΝΟΛΥΣΙΝΗ.
Φάρμακα ή παράγοντες που ανταγωνίζονται ή βλάπτουν οποιονδήποτε μηχανισμό που οδηγεί στη συσσώρευση των αιμοπεταλίων, είτε κατά τις φάσεις ενεργοποίησης και αλλαγής σχήματος είτε μετά την αντίδραση απελευθέρωσης πυκνόκοκκων και τη διέγερση του συστήματος προσταγλανδίνης-θρομβοξάνης.

Σχετικά Εργαλεία

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Αντιαιμοπεταλιακή / Αντιπηκτική Αγωγή επιλογή και δοσολογία σε ΑΕΕ, ΑΜΚ, ΚΦ Στεφανιαία Νόσος Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2023 / ESC