Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ B01AC17 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

TIROFIBAN

Τιροφιμπάνη

### Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Αίμα και αιμοποιητικά όργανα - αντιθρομβωτικοί παράγοντες- Αναστολείς της συσσωρευσης αιμοπεταλίων εξαιρουμένης της ηπαρίνης.

Εμπορικά Ονόματα

AGGRAFIBAN AGGRASTAT

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes
  • I51 Άλλες καρδιοπάθειες

    Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Μείζονα καρδιαγγειακά συμβάντα

  • I21 Οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Πρώιμο έμφραγμα του μυοκαρδίου

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC
medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Οδός:
Ενδοφλέβια
Χορήγηση:
Συνεχής έγχυση
Δόση έναρξης:
0,4 μικρογραμμάρια/kg/λεπτό για 30 λεπτά ή 25 μικρογραμμάρια/kg bolus
  • Ασθενείς με NSTE-ACS που δεν πρόκειται να υποβληθούν σε στεφανιογραφία για τουλάχιστον 4 ώρες και μέχρι 48 ώρες μετά την διάγνωση
    ΔόσηΑρχική έγχυση: 0,4 μικρογραμμάρια/kg/λεπτό για 30 λεπτά. Συνέχιση: 0,1 μικρογραμμάρια/kg/λεπτό.
    Σε συνδυασμό με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη και από του στόματος αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία (π.χ. ASA).
  • Ασθενείς με NSTE-ACS που σχεδιάζεται να υποβληθούν σε διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PCI) εντός των 4 πρώτων ωρών μετά την διάγνωση ή με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου που πρόκειται να υποβληθούν σε πρωτογενή PCI
    ΔόσηΑρχική ώση (bolus): 25 μικρογραμμάρια/kg επί 3 λεπτά. Συνέχιση: 0,15 μικρογραμμάρια/kg/λεπτό για 12-24 και μέχρι 48 ώρες.
    Σε συνδυασμό με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη και από του στόματος αντιαιμοπεταλιακή αγωγή (π.χ. ASA).
  • Ηλικιωμένοι
    ΔόσηΔεν είναι απαραίτητη η αναπροσαρμογή της δοσολογίας
  • Ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια
    ΔόσηΜείωση κατά 50%
    Κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min
  • Παιδιατρικός πληθυσμός (< 18 ετών)
    Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία.
block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Υπερευαισθησία στο δραστικό συστατικό ή σε κάποιο από τα έκδοχα του σκευάσματος
  • Ανάπτυξη θρομβοκυτταροπενίας κατά τη διάρκεια προηγούμενης χρήσης ενός ανταγωνιστή του υποδοχέα GB IIb/IIIa
  • Ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου τις προηγούμενες 30 ημέρες
  • Οποιοδήποτε ιστορικό αιμορραγικού εγκεφαλικού επεισοδίου
  • Γνωστό ιστορικό ενδοκρανιακής νόσου (π.χ. νεόπλασμα, αρτηριοφλεβική δυσπλασία, ανεύρυσμα)
  • Ενεργός ή πρόσφατη (εντός των προηγούμενων 30 ημερών από την θεραπεία) κλινικά σημαντική αιμορραγία (π.χ. γαστρεντερική αιμορραγία)
  • Κακοήθης υπέρταση
  • Σοβαρό τραύμα ή μείζονα χειρουργική επέμβαση μέσα στις τελευταίες έξι εβδομάδες
  • Θρομβοκυτταροπενία (αριθμός αιμοπεταλίων < 100.000/mm3)
  • Διαταραχές της λειτουργίας των αιμοπεταλίων
  • Διαταραχές στην πήξη του αίματος (π.χ. χρόνος προθρομβίνης > 1,3 φορές του φυσιολογικού ή INR > 1,5)
  • Σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια
warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Μονοθεραπεία
    Η χορήγηση **Τιροφιμπάνη** ως μονοθεραπεία, χωρίς μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη, δεν συνιστάται.
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με ενοξοπαρίνη
    Η ταυτόχρονη χορήγηση **Τιροφιμπάνη** και ενοξοπαρίνης σχετίζεται με υψηλότερης συχνότητας επεισόδια αιμορραγίας από το δέρμα και το στόμα. Αυξημένος κίνδυνος σοβαρών επεισοδίων αιμορραγίας δεν μπορεί να αποκλεισθεί, ιδιαίτερα σε ασθενείς που λαμβάνουν επιπλέον μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη. Η αποτελεσματικότητα δεν έχει τεκμηριωθεί.
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με άλλες ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους
    Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της τυροφιβάνης σε συνδυασμό με άλλες ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους δεν έχουν διερευνηθεί.
  • Αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας
    Το **Τιροφιμπάνη** δεν συνιστάται σε καταστάσεις με αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας, όπως: τραυματική ή παρατεταμένη καρδιοπνευμονική ανάνηψη, βιοψία οργάνου ή λιθοτριψία εντός 2 εβδομάδων, σοβαρό τραυματισμό ή μείζονα χειρουργική επέμβαση > 6 εβδομάδες αλλά < 3 μήνες πριν, ενεργό πεπτικό έλκος εντός 3 μηνών, μη ελεγχόμενη υπέρταση (>180/110mmHg), οξεία περικαρδίτιδα, ενεργός αγγειίτιδα ή με γνωστό ιστορικό αγγειίτιδας, πιθανολογούμενο αορτικό διαχωρισμό, αιμορραγική αμφιβληστροειδοπάθεια, λανθάνουσα αιμορραγία στα κόπρανα ή αιματουρία, θρομβολυτική θεραπεία, ταυτόχρονη χρήση φαρμάκων που αυξάνουν τον κίνδυνο για αιμορραγία.
  • Θρομβολυτική θεραπεία
    Δεν υπάρχει θεραπευτική εμπειρία. Η χρήση της υδροχλωρικής τιροφιβάνης δεν συνιστάται σε συνδυασμό με θρομβολυτική θεραπεία.
  • Διακοπή θεραπείας
    Η έγχυση του **Τιροφιμπάνη** πρέπει να διακόπτεται αμέσως σε περιστάσεις που καθιστούν απαραίτητη τη θρομβολυτική θεραπεία (συμπεριλαμβανομένης οξείας απόφραξης στεφανιαίας αρτηρίας κατά την PCI) ή εάν ο ασθενής πρέπει να υποβληθεί σε επείγουσα επέμβαση παράκαμψης στεφανιαίων αγγείων (CABG) ή απαιτείται ενδοαρτηριακή αντλία με μπαλόνι.
  • Παιδιατρικός πληθυσμός
    ΠληθυσμόςΠαιδιά
    Δεν υπάρχει θεραπευτική εμπειρία, ως εκ τούτου το **Τιροφιμπάνη** δεν συνιστάται.
  • Επαναχορήγηση
    Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία σχετικά με την επαναχορήγηση του **Τιροφιμπάνη**.
  • Παρακολούθηση για αιμορραγία
    Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά για την εμφάνιση αιμορραγίας κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Σε σοβαρές ή μη ελεγχόμενες αιμορραγίες, το **Τιροφιμπάνη** πρέπει να διακόπτεται αμέσως.
  • Χρήση με προσοχή
    Το **Τιροφιμπάνη** πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή στις ακόλουθες καταστάσεις και ομάδες ασθενών: πρόσφατη κλινικώς σημαντική αιμορραγία (λιγότερο από ένα έτος πριν), παρακέντηση σε μη συμπιεστό αγγείο μέσα σε 24 ώρες πριν, πρόσφατη επισκληρίδιος διαδικασία, σοβαρή οξεία ή χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, καρδιογενές σοκ, ήπια ως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια, αριθμός αιμοπεταλίων <150.000/mm3, γνωστό ιστορικό παθολογικής πήξης του αίματος ή διαταραχή της λειτουργίας των αιμοπεταλίων ή θρομβοκυτοπενία, συγκέντρωση της αιμοσφαιρίνης μικρότερη από 11 g/dl ή τιμή αιματοκρίτη < 34%.
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με άλλα αντιαιμοπεταλιακά/αντιπηκτικά
    Πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή κατά την διάρκεια της ταυτόχρονης χορήγησης τικλοπιδίνης, κλοπιδογρέλης, αδενοσίνης, διπυριδαμόλης, σουλφινπυραζόνης και προστακυκλίνης.
  • Δοσολογικό σχήμα bolus 10 μικρογραμμάρια/kg
    Απέτυχε να καταδείξει μη κατωτερότητα σε κλινικώς σημαντικά τελικά σημεία σε διάστημα 30 ημερών συγκρινόμενο με την χορήγηση αμπσιξιμάμπη.
  • Ηλικιωμένοι ασθενείς, γυναίκες και ασθενείς με χαμηλό σωματικό βάρος
    ΠληθυσμόςΗλικιωμένοι ασθενείς, γυναίκες, ασθενείς με χαμηλό σωματικό βάρος
    Μεγαλύτερη πιθανότητα αιμορραγικών επιπλοκών. Το **Τιροφιμπάνη** πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και να παρακολουθείται προσεκτικά η επίδραση της ηπαρίνης.
  • Επιβαρυμένη Νεφρική Λειτουργία
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με επιβαρυμένη νεφρική λειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 60 ml/min)
    Αυξημένος κίνδυνος για αιμορραγία. Πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για αιμορραγία και η επίδραση της ηπαρίνης. Σε σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια η δόση του **Τιροφιμπάνη** πρέπει να μειώνεται (βλ. Δοσολογία).
  • Καθετηριασμός μηριαίας αρτηρίας
    Σημαντική αύξηση στις αιμορραγίες, ειδικά στην περιοχή της μηριαίας αρτηρίας. Πρέπει να δίνεται προσοχή ώστε να διασφαλίζεται η παρακέντηση μόνο του πρόσθιου τμήματος της μηριαίας αρτηρίας. Τα αρτηριακά θηκάρια μπορούν να αφαιρεθούν όταν ο ενεργοποιημένος χρόνος πήξης του αίματος (ACT) είναι < 180 δευτερόλεπτα. Μετά την απομάκρυνση, πρέπει να εξασφαλίζεται προσεκτική αιμόσταση υπό στενή παρακολούθηση.
  • Γενική Νοσηλευτική Φροντίδα
    Ο αριθμός των αρτηριακών και φλεβικών παρακεντήσεων καθώς και των ενδομυϊκών ενέσεων θα πρέπει να περιορισθούν. Οι ενδοφλέβιες χορηγήσεις ή παρακεντήσεις πρέπει να γίνονται σε συμπιεστά μέρη. Όλα τα σημεία παρακέντησης αγγείων θα πρέπει να καταγράφονται και να παρακολουθούνται στενά. Η χρήση ουροκαθετήρων, ρινοτραχειακών διασωληνώσεων και ρινογαστρικών σωλήνων πρέπει να αποφασίζεται με προσοχή.
  • Περιεχόμενο νατρίου
    Το **Τιροφιμπάνη** περιέχει περίπου 189mg νατρίου ανά 50ml φιαλιδίου, ποσότητα που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε ασθενείς που βρίσκονται σε δίαιτα με ελεγχόμενο νάτριο.
swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Πολλαπλοί αναστολείς συσσώρευσης αιμοπεταλίων, ηπαρίνη, βαρφαρίνη, θρομβολυτικά
    προσοχή
    Αύξηση του κινδύνου αιμορραγίας.
    ΣύστασηΤακτική παρακολούθηση κλινικών και βιολογικών παραμέτρων αιμόστασης.
  • Ακετυλοσαλικυλικό οξύ (ASA)
    παρακολούθηση
    Αύξηση της αναστολής συσσώρευσης αιμοπεταλίων σε μεγαλύτερο βαθμό από το ASA μόνο.
  • Μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη
    παρακολούθηση
    Παράταση του χρόνου αιμορραγίας σε μεγαλύτερο βαθμό από τη μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη μόνο.
  • Μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη, ASA, κλοπιδογρέλη
    παρακολούθηση
    Συγκρίσιμη επίπτωση αιμορραγιών με τον συνδυασμό μόνο μη κλασματοποιημένης ηπαρίνης, ASA και κλοπιδογρέλης.
  • Τικλοπιδίνη
    παρακολούθηση
    Δεν μετέβαλε επιπρόσθετα τον χρόνο αιμορραγίας.
  • Βαρφαρίνη
    προσοχή
    Αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας.
  • Θρομβολυτική θεραπεία
    αντένδειξη
    Αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας.
    ΣύστασηΔεν συνιστάται ταυτόχρονη χορήγηση ή χορήγηση λιγότερο από 48 ώρες πριν την υδροχλωρική τιροφιβάνη.
  • Φάρμακα που αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας (π.χ. αντιπηκτικά από το στόμα, άλλοι παρεντερικοί αναστολείς GP IIb/IIIa, διαλύματα δεξτράνης)
    προσοχή
    Πιθανολογείται αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας.
    ΣύστασηΔεν υπάρχει επαρκής εμπειρία.
sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Διαταραχές αιμοποιητικού και λεμφικού συστήματος
  • Οξεία και/ή σοβαρή (< 20.000/mm3) μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων
  • Μειώσεις των επιπέδων του αιματοκρίτη και της αιμοσφαιρίνης
  • Αριθμός αιμοπεταλίων < 90.000 mm3
  • Αριθμός αιμοπεταλίων < 50.000mm3
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
  • Σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις, περιλαμβανομένων και των αναφυλακτικών αντιδράσεων
Νευρικό
  • Κεφαλαλγία
  • Ενδοκρανιακή αιμορραγία
Τραυματισμοί
  • Νωτιαίο επισκληρίδιο αιμάτωμα
  • Αιμορραγία στην περιοχή των αγγειακών παρακεντήσεων
  • Μετεγχειρητική αιμορραγία
Καρδιά
  • Αιμοπερικάρδιο
Αγγειακές
  • Οπισθοπεριτοναϊκή αιμορραγία
  • Αιμάτωμα
Αναπνευστικό
  • Αιμόπτυση
  • Επίσταξη
  • Πνευμονική κυψελιδική αιμορραγία
Γαστρεντερικό
  • Ναυτία
  • Αιμορραγία από το γαστρεντερικό
  • Αιματέμεση
  • Αιμορραγία στόματος
  • Αιμορραγία των ούλων
  • Αιμορραγία στα κόπρανα
Δέρμα
  • Εκχύμωση
Νεφρά/Ουροποιητικό
  • Αιματουρία
  • Αιμορραγία στα ούρα
Γενικές
  • Πυρετός
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Αιματουρία
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Συχνές
  • Αιμόπτυση
    Αναπνευστικό
    Συχνές
  • Εκχύμωση
    Δέρμα
    Συχνές
  • Επίσταξη
    Αναπνευστικό
    Συχνές
  • Θρομβοκυτοπενία (αριθμός αιμοπεταλίων < 90.000/mm3)
    Διαταραχές αιμοποιητικού και λεμφικού συστήματος
    Συχνές
  • Κεφαλαλγία
    Νευρικό
    Συχνές
  • Ναυτία
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Πυρετός
    Γενικές
    Συχνές
  • Αιμάτωμα
    Αγγειακές
    Όχι συχνές
  • Βαριά θρομβοκυτοπενία (αριθμός αιμοπεταλίων < 50.000mm3)
    Διαταραχές αιμοποιητικού και λεμφικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Αιματέμεση
    Γαστρεντερικό
    Μη γνωστές
  • Αιμοπερικάρδιο
    Καρδιά
    Μη γνωστές
  • Αιμορραγία από το γαστρεντερικό
    Γαστρεντερικό
    Μη γνωστές
  • Αιμορραγία στα κόπρανα
    Γαστρεντερικό
    Μη γνωστές
  • Αιμορραγία στα ούρα
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Μη γνωστές
  • Αιμορραγία στην περιοχή των αγγειακών παρακεντήσεων
    Τραυματισμοί
    Μη γνωστές
  • Αιμορραγία στόματος
    Γαστρεντερικό
    Μη γνωστές
  • Αιμορραγία των ούλων
    Γαστρεντερικό
    Μη γνωστές
  • Αριθμός αιμοπεταλίων < 50.000mm3
    Διαταραχές αιμοποιητικού και λεμφικού συστήματος
    Μη γνωστές
  • Αριθμός αιμοπεταλίων < 90.000 mm3
    Διαταραχές αιμοποιητικού και λεμφικού συστήματος
    Μη γνωστές
  • Ενδοκρανιακή αιμορραγία
    Νευρικό
    Μη γνωστές
  • Μειώσεις των επιπέδων του αιματοκρίτη και της αιμοσφαιρίνης
    Διαταραχές αιμοποιητικού και λεμφικού συστήματος
    Μη γνωστές
  • Μετεγχειρητική αιμορραγία
    Τραυματισμοί
    Μη γνωστές
  • Νωτιαίο επισκληρίδιο αιμάτωμα
    Τραυματισμοί
    Μη γνωστές
  • Οξεία και/ή σοβαρή (< 20.000/mm3) μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων
    Διαταραχές αιμοποιητικού και λεμφικού συστήματος
    Μη γνωστές
  • Οπισθοπεριτοναϊκή αιμορραγία
    Αγγειακές
    Μη γνωστές
  • Πνευμονική κυψελιδική αιμορραγία
    Αναπνευστικό
    Μη γνωστές
  • Σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις, περιλαμβανομένων και των αναφυλακτικών αντιδράσεων
    Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
    Μη γνωστές
pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more
  • Κύηση
    Αποφεύγεται
    Δεν υπάρχουν ή είναι περιορισμένα τα διαθέσιμα δεδομένα από την χρήση της υδροχλωρικής τιροφιβάνης σε εγκυμονούσες γυναίκες. Οι μελέτες με πειραματόζωα είναι ανεπαρκείς σχετικά με την αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Η χορήγηση του Τιροφιμπάνη® δεν συνιστάται κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο.
  • Γαλουχία
    Αποφεύγεται
    Δεν είναι γνωστό εάν η υδροχλωρική τιροφιβάνη εκκρίνεται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα. Τα διαθέσιμα φαρμακοδυναμικά/ τοξικολογικά δεδομένα σε ζώα έδειξαν έκκριση της υδροχλωρικής τιροφιβάνης στο γάλα (για λεπτομέρειες βλέπε Προκλινικά δεδομένα). Η έκθεση του νεογνού σε κίνδυνο δεν μπορεί να αποκλειστεί. Πρέπει να αποφασισθεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή η εάν θα διακοπεί η θεραπεία με Τιροφιμπάνη®, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος από τον θηλασμό για το παιδί και το όφελος από τη θεραπεία για τη γυναίκα.
  • Γονιμότητα
    Άγνωστο
    Η γονιμότητα και η αναπαραγωγική ικανότητα δεν επηρεάσθηκαν σε μελέτες με αρσενικούς και θηλυκούς αρουραίους που έλαβαν διαφορετικές δόσεις υδροχλωρικής τιροφιβάνης (βλέπε Προκλινικά δεδομένα). Ωστόσο οι μελέτες σε ζώα δεν επαρκούν για την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με την αναπαραγωγική τοξικότητα στους ανθρώπους.
e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Συμπτώματα
  • αιμορραγία
  • αιμορραγία στο βλεννογόνο
  • εντοπισμένη αιμορραγία στο σημείο παρακέντησης της αρτηρίας για καρδιακό καθετηριασμό
  • ενδοκρανιακές αιμορραγίες
  • οπισθοπεριτοναϊκές αιμορραγίες
Αντιμετώπιση
Η υπερδοσολογία με υδροχλωρική τιροφιβάνη πρέπει να αντιμετωπίζεται σύμφωνα με την κατάσταση του ασθενούς και την κρίση του θεράποντα ιατρού. Εάν είναι απαραίτητο να ληφθούν θεραπευτικά μέτρα για την αντιμετώπιση της αιμορραγίας, η έγχυση του Τιροφιμπάνη® πρέπει να διακοπεί. Μετάγγιση αίματος και/ή αιμοπεταλίων θα πρέπει επίσης να εξετάζεται.
ΑιμοκάθαρσηΝαι
directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επηρεάζει την οδήγησηΌχι
biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία

Αίμα και αιμοποιητικά όργανα - αντιθρομβωτικοί παράγοντες- Αναστολείς της συσσωρευσης αιμοπεταλίων εξαιρουμένης της ηπαρίνης. ATC Code: B01A C17.

Μηχανισμός δράσης

Η υδροχλωρική τιροφιβάνη είναι ένας μη πεπτιδικός ανταγωνιστής του υποδοχέα GP IIb/IIIa, ενός σημαντικού επιφανειακού υποδοχέα των αιμοπεταλίων που εμπλέκεται στη συσσώρευση των αιμοπεταλίων. Η υδροχλωρική τιροφιβάνη εμποδίζει το ινωδογόνο να συνδεθεί με τον υποδοχέα GP IIb/IIIa και έτσι εμποδίζει τη συσσώρευση των αιμοπεταλίων. Η tirofiban hydrochloride οδηγεί σε αναστολή της λειτουργίας των αιμοπεταλίων, γεγονός που τεκμηριώνεται από την ικανότητα του να αναστέλλει, ex-vivo, την επαγόμενη από τη διφωσφορική αδενοσίνη (ADP) συσσώρευση των αιμοπεταλίων και να παρατείνει το χρόνο αιμμορραγίας (BT). Η λειτουργία των αιμοπεταλίων επανέρχεται στην αρχική εντός 8 ωρών μετά τη διακοπή της χορήγησης. Η έκταση αυτής της αναστολής προχωρά παράλληλα με τη συγκέντρωση της υδροχλωρικής τιροφιβάνης στο πλάσμα.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Με αγωγή έγχυσης υδροχλωρικής τιροφιβάνης 0,4microgram/kg/min, παρουσία μη κλασματοποιημένης ηπαρίνης και ASA, η υδροχλωρική τιροφιβάνη οδήγησε σε περισσότερο από 70% (διάμεση τιμή 89%) αναστολή της ex-vivo ADP- επαγόμενης συσσώρευσης των αιμοπεταλίων σε ποσοστό 93% των ασθενών και σε παράταση του χρόνου αιμορραγίας κατά έναν παράγοντα 2,9 κατά την διάρκεια της έγχυσης. Η αναστολή επιτεύχθηκε γρήγορα με την έγχυση έναρξης των 30 λεπτών και διατηρήθηκε σε όλη την διάρκεια της έγχυσης.

Η αγωγή δόσης bolus υδροχλωρικής τιροφιβάνης 25microgram/kg (ακολουθούμενη από έγχυση συντήρησης επί 18-24 ώρες με 0,15microgram/kg/min) παρουσία μη κλασματοποιημένης ηπαρίνης και αντιαιμοπεταλιακής θεραπείας από το στόμα, προκάλεσε κατά μέσο όρο αναστολή μέγιστης συσσώρευσης επαγόμενης από ADP 15 έως 60 λεπτά μετά την έναρξη της θεραπείας από 92% έως 95% όπως μετρήθηκε με μέτρηση συσσώρευσης με μετάδοση φωτός (LTA).

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Mελέτη PRISM PLUS Κατά τη διπλή-τυφλή, πολυκεντρική, ελεγχόμενη μελέτη PRISM PLUS έγινε σύγκριση της αποτελεσματικότητας ης τιροφιβάνης με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη (n=773) έναντι μη κλασματοποιημένης ηπαρίνης (n=797), σε ασθενείς με μη ασταθή στηθάγχη ή οξύ (χωρίς Q-έπαρμα) έμφραγμα του μυοκαρδίου (NQWMI), με παρατεταμένο, επαναλαμβανόμενο στηθαγχικό πόνο ή μετεμφραγματική στηθάγχη, συνοδευόμενη από νέες παροδικές ή εμμένουσες αλλαγές του ST-T ή αυξημένα καρδιακά ένζυμα.

Σε αυτήν τη μελέτη οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν

  • είτε σε τιροφιβάνη (έγχυση φόρτισης 0.4 microgram/kg/min για 30 λεπτά, ακολουθούμενη από έγχυση συντήρησης 0.10 microgram/kg/min) και ηπαρίνη (bolus 5.000 μονάδων (U) ακολουθούμενος από έγχυση 1.000 U/hr τιτλοποιημένη, ώστε να διατηρηθεί χρόνος ενεργοποιημένης μερικής θρομβοπλαστίνης (APTT) περίπου διπλάσιος του ελέγχου),
  • ή σε ηπαρίνη μόνο.

Όλοι οι ασθενείς έλαβαν ASA, εκτός εάν αντενδείκνυτο. Η έναρξη χορήγησης του φαρμάκου της μελέτης γινόταν εντός 12 ωρών μετά το τελευταίο επεισόδιο στηθάγχης. Οι ασθενείς ακολουθούσαν αγωγή για 48 ώρες και μετά υποβάλλονταν σε αγγειογραφία και πιθανόν αγγειοπλαστική/αθηρωματεκτομή εφόσον ενδείκνυτο, ενώ η χορήγηση υδροχλωρικής τιροφιβάνης συνεχιζόταν.Η υδροχλωρική τιροφιβάνη χορηγήθηκε με έγχυση για μέσο χρονικό διάστημα 71,3 ώρες.

Το πρωταρχικό σύνθετο τελικό σημείο της μελέτης ήταν η εμφάνιση ανθιστάμενης στη θεραπεία ισχαιμίας, εμφράγματος μυοκαρδίου ή θανάτου σε 7 ημέρες μετά την έναρξη της υδροχλωρικής τιροφιβάνης.

Στις 7 ημέρες, στο πρωταρχικό τελικό σημείο, υπήρξε μια μείωση του κινδύνου κατά 32% (ΜΚ) (12,9% vs. 17,9%) στην ομάδα της τιροφιβάνης υδροχλωρικής για το σύνθετο τελικό σημείο (p=0,004). Αυτό αντιπροσωπεύει περίπου 50 αποφευχθέντα περιστατικά για 1.000 ασθενείς που ακολουθούν θεραπεία. Μετά από 30 ημέρες η ΜΚ για το σύνθετο τελικό σημείο θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου, ανθιστάμενων στη θεραπεία ισχαιμικών επεισοδίων ή επαναεισαγωγής λόγω ασταθούς στηθάγχης ήταν 22% (18,5% έναντι 22,3%, (p=0,029).

Μετά από 6 μήνες ο σχετικός κίνδυνος για το σύνθετο τελικό σημείο θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου, ανθιστάμενων στη θεραπεία ισχαιμικών επεισοδίων ή επαναεισαγωγής λόγω ασταθούς στηθάγχης μειώθηκε κατά 19% (27,7% έναντι 32,1%, p=0,024).

Σχετικά με το σύθετο θανάτου ή εμφράγματος μυοκαρδίου σε 7 ημέρες για την ομάδα της υδροχλωρικης τιροφιβάνης υπήρξε 43%ΜΚ, (4,9% έναντι 8,3%, p=0,006), σε 30 ημέρες η ΜΚ ήταν 30% (8,7% έναντι 11,9%, p=0,027) και σε 6 μήνες η ΜΚ ήταν 23% (12,3% έναντι 15,3%, p=0,063).

Η μείωση της συχνότητας εμφραγμάτων του μυοκαρδίου σε ασθενείς που ελάμβαναν τιροφιβάνη παρουσιάσθηκε νωρίς κατά τη διάρκεια της θεραπείας (μέσα στις πρώτες 48 ώρες) και αυτή η μείωση διατηρήθηκε για 6 μήνες χωρίς σημαντική επίδραση στη θνησιμότητα. Στο 30% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε αγγειοπλαστική/αθηρωματεκτομή κατά τη διάρκεια της αρχικής νοσηλείας, υπήρχε 46% ΜΚ (8,8% έναντι 15,2%) για το πρωταρχικό σύνθετο τελικό σημείο στις 30 ημέρες όπως και 43% ΜΚ (5,9% έναντι 10,2%) για έμφραγμα του μυοκαρδίου ή θάνατο..

Βάσει μίας μελέτης ασφάλειας, η ταυτόχρονη χορήγηση της υδροχλωρικής τυροφιβάνης (δόση εφόδου 0,4 μικρογραμμάρια/kg/min διάρκειας 30 λεπτών, ακολουθούμενη από έγχυση συντήρησης 0,1 μικρογραμμάρια/kg/min σε διάστημα μέχρι 108 ωρών) με ενοξοπαρίνη (n=315) συγκρίθηκε με την ταυτόχρονη χορήγηση υδροχλωρικής τιροφιβάνης με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη (n=210) σε ασθενείς που παρουσίαζαν ΑΣ και NQWMI. Οι ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στην ομάδα ενοξοπαρίνης, έλαβαν υποδορίως ενέσιμο ενοξοπαρίνη 1,0 microgram/kg κάθε 12 ώρες για διάστημα τουλάχιστον 24 ωρών και για μέγιστη διάρκεια χορήγησης 96 ώρες. Οι ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στην ομάδα με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη έλαβαν ενδοφλέβια ώση (bolus) 5.000 μονάδες (U) μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη και στη συνέχεια έγχυση συντήρησης 1.000 μονάδων (U) την ώρα για 24 ώρες τουλάχιστον και για μέγιστη διάρκεια 108 ώρες. Το ποσοστό του συνόλου των αιμορραγιών TIMI, ήταν 3,5% για την ομάδα τιροφιβάνης/νοξοπαρίνης και 4,8% για την ομάδα τιροφιβάνης/μη κλασματοποιημένης ηπαρίνης.

Αν και καταγράφηκε σημαντική διαφορά στο ποσοστό δερματικών αιμορραγιών μεταξύ των δύο ομάδων (29.2% στην ομάδα ενοξοπαρίνης μετατρεπόμενης σε μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη και 15.2% στην ομάδα μη κλασματοποιημένης ηπαρίνης) δεν υπήρξαν μείζονες αιμορραγίες ΤΙΜΙ (βλ. επίσης Ειδικές προειδοποιήσεις) σε καμία από τις δύο ομάδες. Η αποτελεσματικότητα του Τιροφιμπάνη σε συνδυασμό με ενοξοπαρίνη δεν έχει τεκμηριωθεί.

H μελέτη PRISM PLUS πραγματοποιήθηκε σε μία περίοδο όταν η τυχαιοποιημένη φροντίδα αντιμετώπισης των οξέων στεφανιαίων συνδρόμων ήταν διαφορετική από αυτή που εφαρμόζεται σήμερα, κυρίως σε ότι αφορά την χρήση από του στόματος χορηγουμένων ανταγωνιστών των ADP-υποδοχέων των αιμοπεταλίων (P2Y 12) και την συνήθη χρήση των ενδοστεφανιαίων stents.

Μελέτη ADVANCE Η μελέτη ADVANCE προσδιόρισε την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της δόσης bolus υδροχλωρικής τιροφιβάνης 25 microgram/kg σε σύγκριση με εικονικό φάρμακο σε ασθενείς που υποβάλλονται σε επιλεκτική ή επείγουσα PCI και οι οποίοι έχουν χαρακτηριστικά υψηλού κινδύνου, περιλαμβανομένης της παρουσίας τουλάχιστον μιας στεφανιαίας στένωσης ≥ 70% και διαβήτη, ανάγκη για επέμβαση σε πολλαπλές αρτηρίες, ή NSTE-ACS. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη, ακετυλοσαλικυλικό οξύ (ASA) και μια δόση εφόδου με θειενοπυριδίνη ακολουθούμενη από θεραπεία συντήρησης. Ένα σύνολο 202 ασθενών τυχαιοποιήθηκαν είτε στην υδροχλωρική τιροφιβάνη (25 microgram/kg bolus ενδοφλέβια κατά τη διάρκεια 3 λεπτών ακολουθούμενη από συνεχή ενδοφλέβια έγχυση 0,15 microgram/kg/min επί 24-48 ώρες) είτε σε εικονικό φάρμακο που χορηγήθηκε αμέσως πριν από την PCI.

Το πρωταρχικό τελικό σημείο ήταν ένα σύνθετο θανάτου, μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου (ΕΜ), επείγουσας επαναγγείωσης του στοχευόμενου αγγείου (uTVR), ή θεραπείας διάσωσης με αναστολέα GP IIb/IIIa με διάμεσο χρόνο παρακολούθησης έως 180 ημέρες μετά τη συγκεκριμένη διαδικασία. Τα τελικά σημεία ασφαλείας μείζονος και ελάσσονος αιμορραγίας ορίστηκαν σύμφωνα με τα κριτήρια ΤΙΜΙ. Στον πληθυσμό με πρόθεση θεραπείας (ΙΤΤ), η αθροιστική επίπτωση του πρωταρχικού τελικού σημείου ήταν 35% και 20% για τις ομάδες εικονικού φαρμάκου και τυροφιβάνης αντίστοιχα (λόγος κινδύνου [ΛΚ] 0,51 [95% διάστημα εμπιστοσύνης (CI), 0,29 έως 0,88], p=0,01). Σε σύγκριση με τo εικονικό φάρμακο, υπήρξε σημαντική μείωση στο σύνθετο θανάτου, ΕΜ και uTVR στην ομάδα τιροφιβάνης (31% έναντι 20%, ΛΚ, 0,57 [95% CI, 0,99-0,33], p=0,048.

Μελέτη EVEREST Η τυχαιοποιημένη δοκιμή ανοιχτής επισήμανσης EVEREST σύγκρινε τη δόση εφόδου 0,4 microgram/kg/min που ξεκίνησε στο θάλαμο στεφανιαίας φροντίδας (upstream) με θεραπεία δόσης bolus υδροχλωρικής τυροφιβάνης 25 microgram/kg ή αμπσιξιμάμπης 0,25 milligram/kg που ξεκίνησε 10 λεπτά πριν από την PCI. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν συμπληρωματικά ASA και θειενοπυριδίνη. Οι 93 συμμετέχοντες ασθενείς NSTE-ACS υποβλήθηκαν σε αγγειογραφία και PCI, όπως απαιτείτο, εντός 24-48 ωρών από την εισαγωγή τους.

Σε σχέση με τα πρωταρχικά τελικά σημεία της διάχυσης σε επίπεδο ιστού και της απελευθέρωσης τροπονίνης I, τα αποτελέσματα της EVEREST προσδιόρισαν σημαντικά μικρότερα ποσοστά για TMPG 0/1 (βαθμίδα μυοκαρδιακής διάχυσης κατά TIMI) μετά από PCI (6,2% έναντι 20% έναντι 35,5%, αντίστοιχα, p=0,015), και βελτιωμένο δείκτη βαθμολογίας σε MCE (ηχοκαρδιογράφημα αντίθεσης μυοκαρδίου) μετά από PCI (0,88% ± 0,18 έναντι 0,77 ± 0,32 έναντι 0,71± 0,30, αντίστοιχα, p<0,05).

Η επίπτωση της ανύψωσης καρδιακής Troponin (cTnI) μετά τη διαδικασία ήταν σημαντικά μειωμένη σε ασθενείς που έλαβαν upstream θεραπεία υδροχλωρικής τιροφιβάνης σε σύγκριση με PCI δόση bolus 25 microgram/kg υδροχλωρικής τιροφιβάνης ή αμπσιξιμάμπης (9,4% έναντι 30% έναντι 38,7% αντίστοιχα, p=0,018). Τα επίπεδα cTnI μετά την PCI μειώθηκαν επίσης σημαντικά με upstream θεραπεία υδροχλωρικής τιροφιβάνης σε σύγκριση με PCI υδροφιβάνη υδροχλωρική (3,8 ± 4,1 έναντι 7,2 ± 12, p=0,015) και αμπσιξιμάμπης (3,8 ± 4,1 έναντι 9 ± 13,8, p=0,0002). Η σύγκριση μεταξύ των θεραπειών PCI bolus υδροχλωρικής τιροφιβάνης 25 microgram/kg και αμπσιξιμάμπης δεν υπέδειξε σημαντικές διαφορές στο ποσοστό TMPG 0/1 μετά την PCI (20% έναντι 35%, p=NS).

Μελέτη On-Time 2 Η δοκιμή On-Time 2 ήταν μία πολυκεντρική, προοπτική, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη κλινική δοκιμή, η οποία σχεδιάστηκε για να εκτιμήσει την επίδραση της πρώιμης και εκ των προτέρων χορήγησης υδροχλωρικής τυροφιβάνης σε σχήμα δόσης αρχικής ώσης (bolus) 25 μικρογραμμαρίων/kg σε ασθενείς με STEMI οι οποίοι προγραμματίζονταν για πρωτογενή PCI. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν ASA, μία δόση εφόδου 600 mg κλοπιδογρέλης, καθώς και μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη. Η χρήση υδροχλωρικής τυροφιβάνης ως θεραπεία διάσωσης επιτρεπόταν ανάλογα με τα προκαθορισμένα κριτήρια. Η μελέτη ολοκληρώθηκε σε δύο φάσεις: μία πιλοτική, ανοικτή φάση (n=414) που ακολουθήθηκε από μια μεγαλύτερη διπλή-τυφλή φάση (n=984). Μία συγκεντρωτική ανάλυση των δεδομένων και από τις δύο φάσεις είχε προκαθοριστεί ώστε να εκτιμήσει την επίδραση του σχήματος δόσης αρχικής ώσης (bolus) 25 μικρογραμμαρίων/kg σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, όπως μετρήθηκε με βάση ένα κύριο τελικό σημείο το οποίο ορίστηκε ως το ποσοστό MACE 30 ημερών (θάνατος, υποτροπή εμφράγματος του μυοκαρδίου (ΕΜ) και uTVR).

Σε αυτήν τη συγκεντρωτική ανάλυση το ποσοστό MACE 30 ημερών ήταν σημαντικά μειωμένο στην ομάδα της πρώιμης και εκ των προτέρων χορήγησης υδροχλωρικής τιροφιβάνης σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (5,8% έναντι 8,6%, p=0,043). Επιπλέον, υπήρχε μία ισχυρή τάση για μία σημαντική μείωση της θνησιμότητας με τη χρήση υδροχλωρικής τυροφιβάνης όσον αφορά θανάτους από όλες τις αιτίες (2,2% στο σκέλος της υδροχλωρικής τυροφιβάνης έναντι 4,1% στο σκέλος ελέγχου, p=0,051). Αυτό το όφελος στη θνησιμότητα οφειλόταν κυρίως σε μείωση του καρδιακού θανάτου (2,1% έναντι 3,6%, p=0,086). Σε παρακολούθηση χρονικής διάρκειας 1 έτους (το δευτερεύον τελικό σημείο) η διαφορά στη θνησιμότητα διατηρήθηκε (3,7% έναντι 5,8%, p=0,078 για την θνησιμότητα από όλες τις αιτίες και 2,5% έναντι 4,4% για την καρδιακή θνησιμότητα, p=0,061).

Οι ασθενείς που υπεβλήθησαν σε πρωτογενή PCI (το 86% του πληθυσμού μελέτης στη συγκεντρωτική ανάλυση) επέδειξαν μία σημαντική μείωση στη θνησιμότητα τόσο στις 30 ημέρες (1,0% στην ομάδα της υδροχλωρικής τυροφιβάνης έναντι 3,9% στην ομάδα ελέγχου, p=0,001) όσο και σε 1 έτος (2,4% στην ομάδα του tirofiban hydrochloride έναντι 5,5% στην ομάδα ελέγχου, p=0,007).

Μελέτη MULTISTRATEGY Η μελέτη MULTISTRATEGY ήταν μία ανοιχτή, με παραγοντικό σχεδιασμό 2 x 2, πολυεθνική δοκιμή, η οποία συνέκρινε την υδροχλωρική τυροφιβάνη(n=372) με την αμπσιξιμάμπη (n=372) όταν χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό είτε με stent που απελευθερώνει σιρόλιμους (SES), είτε με γυμνό μεταλλικό stent (BMS) σε ασθενείς με STEMI. Η χορήγηση είτε της υδροχλωρικής τυροφιβάνης (αρχική ώση 25 μg/kg ακολουθούμενη από έγχυση με ρυθμό 0,15 mg/kg/min που συνεχίστηκε από 18-24 ώρες), είτε της αμπσιξιμάμπης (αρχική ώση 0,25 mg/kg ακολουθούμενη από έγχυση με ρυθμό 0,125 μg/kg/min που συνεχίστηκε από 12 ώρες) ξεκίνησε πριν από την εισαγωγή της αρτηριακών θηκαριών κατά την διάρκεια της αγγειογραφίας. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη, ASA και κλοπιδογρέλη.

Το κύριο τελικό σημείο για τη σύγκριση των φαρμάκων ήταν η αθροιστική υποχώρηση των ανασπάσεων των τμημάτων ST που εκφράζεται ως το ποσοστό των ασθενών που πέτυχαν τουλάχιστον 50% αποκατάσταση εντός 90 λεπτών μετά τη διόγκωση και του τελευταίου μπαλονιού και δοκίμασε την υπόθεση ότι η υδροχλωρική τυροφιβάνη δεν είναι κατώτερο της αμπσιξιμάμπης σε ό,τι αφορά αυτό το τελικό σημείο.

Στον πληθυσμό με πρόθεση θεραπείας, το ποσοστό των ασθενών με τουλάχιστον 50% αποκατάσταση από την ανάσπαση του τμήματος ST δεν ήταν στατιστικά διαφορετικό μεταξύ της υδροχλωρικής τιροφιβάνης (85,3%) και της αμπσιξιμάμπης (83,6%), καταδεικνύοντας τη μη κατωτερότητα της υδροχλωρικής τιροφιβάνης έναντι της αμπσιξιμάμπης (RR για την υδροχλωρική τιροφιβάνη έναντι της αμπσιξιμάμπης, 1,020, 97,5% CI, 0,958-1,086, p<0,001 για τη μη κατωτερότητα).

Στις 30 ημέρες, τα ποσοστά των μείζονων ανεπιθύμητων ενεργειών (MACE) ήταν παρόμοια για την αμπσιξιμάμπη και την υδροχλωρική τιροφιβάνη (4,3% έναντι 4,0% αντίστοιχα, p=0,85) και τα αποτελέσματα αυτά διατηρήθηκαν στους 8 μήνες (12,4% έναντι 9,9% αντίστοιχα, p=0,30).

Στις μελέτες On-TIME 2 και MULTISTRATEGY οι ασθενείς έλαβαν διπλή από του στόματος αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία, που αποτελείτο από ASA και υψηλή δόση κλοπιδογρέλης. Η αποτελεσματικότητα της υδροχλωρικής τιροφιβάνης σε συνδυασμό είτε με πρασουγρέλη είτε με τικαγρελόρη δεν έχει τεκμηριωθεί σε τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές.

Μετα-ανάλυση των τυχαιοποιημένων δοκιμών της υδροχλωρικής τιροφιβάνης σε σχήμα δόσης αρχικής ώσης (bolus) 25 μικρογραμμαρίων/kg Τα αποτελέσματα μιας μετα-ανάλυσης που αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα της υδροχλωρικής τιροφιβάνης σε σχήμα δόσης αρχικής ώσης (bolus) 25 μικρογραμμαρίων/kg σε σύγκριση με την αμπσιξιμάμπη (συμπεριλαμβανομένων 2.213 ασθενών με ACS, από όλο το φάσμα των ACS, με ασθενείς NSTEMI και STEMI) δεν αποκάλυψε καμία σημαντική διαφορά στον OR για θάνατο ή για MI στις 30 ημέρες μεταξύ των δύο παραγόντων (OR, 0,87 [0,56-1,35], p=0,54). Ομοίως, δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές στη θνησιμότητα στις 30 ημέρες μεταξύ της υδροχλωρικής τιροφιβάνης και της αμπσιξιμάμπης (OR, 0,73 [0,36-1,47], p=0,38). Επιπλέον, κατά την παρακολούθηση μέγιστης διάρκειας, ο θάνατος ή το MI δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ της υδροχλωρικής τιροφιβάνης και της αμπσιξιμάμπης (OR, 0,84 [0,59-1,21], p=0,35).

Μελέτη Target Σε μία μελέτη που χρησιμοποίησε μια δόση bolus 10 microgram/kg ακολουθούμενη από έγχυση υδροχλωρικής τυροφιβάνης 0,15 microgram/kg/min, η υδροχλωρική τυροφιβάνη απέτυχε να δείξει μη κατωτερότητα έναντι της αμπσιξιμάμπης: η επίπτωση του σύνθετου πρωταρχικού τελικού σημείου (θάνατος, ΕΜ ή uTVR στις 30 ημέρες) έδειξε ότι η αμπσιξιμάμπη ήταν σημαντικά πιο αποτελεσματική σε κλινικώς σημαντικά τελικά σημεία, με 7,6% στην ομάδα της υδροχλωρικής τυροφιβάνης και 6,0% στην ομάδα αμπσιξιμάμπης (p=0,038), γεγονός που οφείλεται κυρίως σε σημαντική αύξηση στην επίπτωση ΕΜ στις 30 ημέρες (6,9% έναντι 5,4%, αντίστοιχα, p=0,04).

Φαρμακοκινητική

Κατανομή

Η τιροφιβάνη δεν συνδέεται ισχυρά με τις πρωτεΐνες του πλάσματος και η σύνδεση με τις πρωτεΐνες είναι ανεξάρτητη από τη συγκέντρωση σε εύρος από 0,01-25 microgram/ml. Το μη συνδεδεμένο κλάσμα στο ανθρώπινο πλάσμα είναι 35%.

Ο όγκος κατανομής της τιροφιβάνης στη σταθεροποιημένη κατάσταση είναι περίπου 30 λίτρα.

Βιομετατροπή

Πειράματα με τιροφιβάνη σημασμένη με 14C έδειξαν ότι η ραδιενέργεια στα ούρα και τα κόπρανα αποδίδεται κυρίως στην αμετάβλητη τιροφιβάνη. Η ραδιενέργεια στο πλάσμα προέρχεται κυρίως από αμετάβλητη τυροφιβάνη (έως 10 ώρες μετά τη χορήγηση). Τα στοιχεία αυτά δείχνουν περιορισμένο μεταβολισμό της τιροφιβάνης.

Απομάκρυνση

Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση τιροφιβάνης σημασμένης με 14C σε υγιή άτομα, 66% της ραδιενέργειας ανακτήθηκε στα ούρα, 23% στα κόπρανα. Η ολική ανάκτηση της ραδιενέργειας ήταν περίπου 91%. Η νεφρική και ηπατική απέκκριση συμμετέχουν σημαντικά στην απομάκρυνση της τιροφιβάνης.

Σε υγιή άτομα η απομάκρυνση του tirofiban από το πλάσμα είναι περίπου 250 ml/min. Η νεφρική κάθαρση είναι 39-69% της κάθαρσης στο πλάσμα. Ο χρόνος ημίσειας ζωής είναι περίπου 1,5 ώρες.

Γένος

Η απομάκρυνση της τιροφιβάνης από το πλάσμα σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο είναι παρόμοια σε άνδρες και γυναίκες.

Ηλικιωμένοι ασθενείς

Η απομάκρυνση της τιροφιβάνης από το πλάσμα είναι περίπου 25% μικρότερη σε ηλικιωμένους (> 65 ετών) ασθενείς με στεφανιαία νόσο σε σύγκριση με αυτή σε νεότερους (≤ 65 ετών) ασθενείς.

Εθνικότητα

Δεν βρέθηκε διαφορά στην απομάκρυνση μέσω του πλάσματος μεταξύ ασθενών διαφορετικών εθνικοτήτων.

Στεφανιαία νόσος

Σε ασθενείς με ασταθή στηθάγχη ή NQWMI (χωρίς έπαρμα Q έμφραγμα του μυοκαρδίου) η απομάκρυνση από το πλάσμα ήταν περίπου 200 ml/min, η νεφρική απομάκρυνση 39% της απομάκρυνσης μέσω του πλάσματος. Ο χρόνος ημίσειας ζωής είναι περίπου 2 ώρες.

Επιβαρυμένη νεφρική λειτουργία

Σε κλινικές μελέτες ασθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία εμφάνισαν μειωμένη απομάκρυνση της τιροφιβάνης από το πλάσμα εξαρτώμενη από το βαθμό μείωση της κάθαρσης κρεατινίνης. Σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης μικρότερη από 30 ml/min, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών σε αιμοκάθαρση, η απομάκρυνση της τιροφιβάνης από το πλάσμα είναι μειωμένη κατά ένα κλινικά σημαντικό βαθμό (πάνω από 50%) (βλ. επίσης Δοσολογία). Η τιροφιβάνη απομακρύνεται μέσω αιμοκάθαρσης.

Ηπατική ανεπάρκεια

Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο όσον αφορά κάποια κλινικά σημαντική μείωση της απομάκρυνσης της τιροφιβάνης από το πλάσμα σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια.

Επιδράσεις με άλλα φάρμακα

Η κάθαρση της τιροφιβάνης μέσω του πλάσματος σε ασθενείς που ελάμβαναν ένα από τα ακόλουθα φάρμακα ήταν συγκρίσιμη με αυτή σε ασθενείς που δεν ελάμβαναν τέτοιο φάρμακο σε μία υπο-ομάδα ασθενών (n=762) της μελέτης PRISM. Δεν υπάρχουν ουσιαστικές (> 15%) επιδράσεις αυτών των φαρμάκων στην κάθαρση της τυροφιβάνης από το πλάσμα: ασεβουτολόλη, παρακεταμόλη, αλπραζολάμη, αμλοδιπίνη, σκευάσματα ασπιρίνης, ατενολόλη, βρωμαζεπάμη, καπτοπρίλη, διαζεπάμη, διγοξίνη, διλτιαζέμη, δοκουσικό νάτριο, εναλαπρίλη, φουροσεμίδη, γκλιμπενκλαμίδη, μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη, ινσουλίνη, ισοσορβίδιο, λοραζεπάμη, λοβαστατίνη, μετοκλοπραμίδη, μετοπρολόλη, μορφίνη, νιφεδιπίνη, σκευάσματα νιτρικών, οξαζεπάμη, χλωριούχο κάλιο, προπρανολόλη, ρανιτιδίνη, σιμβαστατίνη, σουκραλφάρτη και τεμαζεπάμη.

Οι φαρμακοκινητικές και φαρμακοδυναμικές ιδιότητες της υδροχλωρικής τυροφιβάνης έχουν μελετηθεί όταν χορηγήθηκε ταυτόχρονα με ενοξοπαρίνη (1 mg/kg υποδορίως κάθε 12 ώρες) και συγκρίθηκε με τον συνδυασμό της χορήγησης υδροχλωρικής τυροφιβάνης με μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη. Δεν υπήρξε διαφορά ως προς την κάθαρση της υδροχλωρικής τυροφιβάνης μεταξύ των δύο ομάδων.

Μηχανισμός δράσης
Το Tirofiban (Τυροφιμπάνη) είναι αναστρέψιμος ανταγωνιστής της σύνδεσης της ινωδογόνου στον υποδοχέα GP IIb/IIIa, τον κύριο επιφανειακό υποδοχέα των αιμοπεταλίων που εμπλέκεται στη συσσωμάτωση των αιμοπεταλίων. Η αναστολή της συσσωμάτωσης των…
Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Αίμα και αιμοποιητικά όργανα - αντιθρομβωτικοί παράγοντες- Αναστολείς της συσσωρευσης αιμοπεταλίων εξαιρουμένης της ηπαρίνης. ATC Code: B01A C17. ### Μηχανισμός δράσης Η υδροχλωρική τιροφιβάνη είναι ένας μη πεπτιδικός…

Φαρμακοκινητική

Κατανομή Η τιροφιβάνη δεν συνδέεται ισχυρά με τις πρωτεΐνες του πλάσματος και η σύνδεση με τις πρωτεΐνες είναι ανεξάρτητη από τη συγκέντρωση σε εύρος από 0,01-25 microgram/ml. Το μη συνδεδεμένο κλάσμα στο ανθρώπινο πλάσμα είναι 35%. Ο όγκος κατανομής της…

Μεταβολισμός
Μεταβολισμός Ο μεταβολισμός φαίνεται να είναι περιορισμένος.
Απέκκριση
Νεφρά/Κόπρανα

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available
flag

Αρχικός έλεγχος — πριν την έναρξη

  • Αιμοπετάλια · Πριν τη θεραπεία, εντός 2 - 6 ωρών μετά την έναρξη, τουλάχιστον μία φορά την ημέρα
    Κατά τη διάρκεια θεραπείας
  • Αιμοσφαιρίνη (Hb) · Πριν τη θεραπεία, εντός 2 - 6 ωρών μετά την έναρξη, τουλάχιστον μία φορά την ημέρα
    Κατά τη διάρκεια θεραπείας
  • Αιματοκρίτης (Hct) · Πριν τη θεραπεία, εντός 2 - 6 ωρών μετά την έναρξη, τουλάχιστον μία φορά την ημέρα
    Κατά τη διάρκεια θεραπείας
  • Ενεργοποιημένος χρόνος θρομβοπλαστίνης (APTT) · Πριν τη θεραπεία
science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος Σύστημα Συχνότητα Προϋπόθεση
Αιμοπετάλια bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος Αμέσως (κατά την πρώτη ώρα της χορήγησης μετά την επανέκθεση) Προηγούμενη λήψη ανταγωνιστών GP IIb/IIIa
— Μείωση αιμοπεταλίων κατά 90.000/mm³
Επίδραση ηπαρίνης water_dropΠηκτικότητα αίματος — Ηλικιωμένοι, γυναίκες, χαμηλό σωματικό βάρος
— Επιβαρυμένη νεφρική λειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 60 ml/min)
Χρόνος μερικής θρομβοπλαστίνης (APTT) water_dropΠηκτικότητα αίματος Επαναλαμβανόμενοι προσδιορισμοί —
checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

DrugBank

Description

expand_more
Το Tirofiban (Τυροφιμπάνη) αποτρέπει την πήξη του αίματος κατά τη διάρκεια επεισοδίων στηθάπoνoς ή καρδιακής προσβολής, ή ενώ ο ασθενής υποβάλλεται σε επέμβαση για την αντιμετώπιση στενωμένης στεφανιαίας αρτηρίας. Αποτελεί μη-πεπτιδικό, αναστρέψιμο ανταγωνιστή του υποδοχέα της γλυκοπρωτεΐνης (GP) IIb/IIIa των αιμοπεταλίων και αναστέλλει τη συσσωμάτωσή τους.
DrugBank

Indication

expand_more
Για τη θεραπεία, σε συνδυασμό με ηπαρίνη, του οξέος στεφανιαίου συνδρόμου, συμπεριλαμβανομένων ασθενών που θα αντιμετωπιστούν ιατρικά και εκείνων που υποβάλλονται σε PTCA ή αθηρεκτομή.
DrugBank

Pharmacology

expand_more
Το Tirofiban (Τυροφιμπάνη) αποτρέπει την πήξη του αίματος κατά τη διάρκεια επεισοδίων στηθάπoνoς ή καρδιακής προσβολής, ή ενώ ο ασθενής υποβάλλεται σε επέμβαση για την αντιμετώπιση στενωμένης στεφανιαίας αρτηρίας. Αποτελεί μη-πεπτιδικό ανταγωνιστή του υποδοχέα της γλυκοπρωτεΐνης (GP) IIb/IIIa των αιμοπεταλίων και αναστέλλει τη συσσωμάτωσή τους. Όταν χορηγείται ενδοφλεβίως, το tirofiban αναστέλλει την in vitro συσσωμάτωση των αιμοπεταλίων κατά τρόπο εξαρτώμενο από τη δόση και τη συγκέντρωση. Κατά τη χορήγηση σύμφωνα με το συνιστώμενο σχήμα, επιτυγχάνεται >90% αναστολή στο τέλος της έγχυσης των 30 λεπτών. Το Tirofiban έχει πρόσφατα αποδειχθεί σε ασθενείς με ασταθή στηθάπoνο ότι μειώνει τα ισχαιμικά συμβάματα στις 48 ώρες μετά την έγχυση, σε σύγκριση με τη συμβατική θεραπεία με ηπαρίνη.
DrugBank

Mechanism of action

expand_more
Το Tirofiban (Τυροφιμπάνη) είναι αναστρέψιμος ανταγωνιστής της σύνδεσης της ινωδογόνου στον υποδοχέα GP IIb/IIIa, τον κύριο επιφανειακό υποδοχέα των αιμοπεταλίων που εμπλέκεται στη συσσωμάτωση των αιμοπεταλίων. Η αναστολή της συσσωμάτωσης των αιμοπεταλίων είναι αναστρέψιμη μετά τη διακοπή της έγχυσης του tirofiban.
DrugBank

Half life

expand_more
2 ώρες
DrugBank

Protein binding

expand_more
65%
DrugBank

Route of elimination

expand_more
Απομακρύνεται από το πλάσμα κυρίως μέσω νεφρικής απέκκρισης, με περίπου 65% της χορηγούμενης δόσης να εμφανίζεται στα ούρα και περίπου 25% στα κόπρανα, κατά κύριο λόγο ως αμετάβλητο tirofiban.
DrugBank

Volume of distribution

expand_more
  • 22 έως 42 L
DrugBank

Clearance

expand_more
  • 213 - 314 mL/min [Υγιείς εθελοντές]
  • 152 - 267 mL/min [Ασθενείς με στεφανιαία νόσο]
query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

2 ώρες
DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

65%
DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά/Κόπρανα
DrugBank

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 10 ώρες
Εργαλείο washout arrow_forward
science
Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →
Αντιαιμοπεταλιακή / Αντιπηκτική Αγωγή επιλογή και δοσολογία σε ΑΕΕ, ΑΜΚ, ΚΦ Στεφανιαία Νόσος Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2023 / ESC

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more
CID
60947
Μοριακός τύπος
C22H36N2O5S
Μοριακό βάρος
440.6
IUPAC
(2S)-2-(butylsulfonylamino)-3-[4-(4-piperidin-4-ylbutoxy)phenyl]propanoic acid
InChIKey
COKMIXFXJJXBQG-NRFANRHFSA-N
Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογίας

  • Αιμοστατικά ή παράγοντες που μετατρέπουν το πλασμινογόνο σε ΦΙΜΒΡΙΝΟΛΥΣΙΝΗ.
  • Φάρμακα ή παράγοντες που ανταγωνίζονται ή βλάπτουν οποιονδήποτε μηχανισμό που οδηγεί στη συσσώρευση των αιμοπεταλίων, είτε κατά τις φάσεις ενεργοποίησης και αλλαγής σχήματος είτε μετά την αντίδραση απελευθέρωσης πυκνόκοκκων και τη διέγερση του συστήματος προσταγλανδίνης-θρομβοξάνης.