ZOLPIDEM
Ζολπιδέμη
Oνομάζονται και μείζονα ηρεμιστικά και περιλαμβάνουν τα κλασικά αντιψυχωσικά ή νευροληπτικά και τα άτυπα αντιψυχωσικά. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν κυρίως τα παράγωγα της φαινοθειαζίνης (αλειφατικά, πιπεριδινικά, πιπεραζινικά), της βουτυροφαινόνης και του θειοξανθενίου. Στη …
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
ΕΟΦ
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
SPC-STILNOX
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: από του στόματος
- Χορήγηση: αμέσως πριν ή κατά την κατάκλιση, σε όχι λιγότερο από μια ώρα μετά το φαγητό
- Δόση έναρξης: 10 mg
- Τιτλοποίηση: Η διαδικασία σταδιακής μείωσης της δόσης θα πρέπει να εξατομικεύεται στον κάθε ασθενή. Η δόση για ηλικιωμένους ή εξασθενημένους ασθενείς είναι 5 mg. Σε ενήλικες με ηπατική ανεπάρκεια (κάτω των 65 ετών) η δόση μπορεί να αυξηθεί μέχρι 10 mg.
-
ΕνήλικεςΔόση10 mg ημερησίως
-
Ηλικιωμένοι ή εξασθενημένοι ασθενείςΔόση5 mgΜέγ. δόση10 mg
-
Ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια (ηλικίας κάτω των 65 ετών)Δόση5 mgΗ δόση μπορεί να αυξηθεί μέχρι 10 mg μόνον όταν η κλινική ανταπόκριση είναι ανεπαρκής και το φάρμακο παρουσιάζει καλή ανοχή. Ιδιαίτερη προσοχή στους ηλικιωμένους ασθενείς.
block
SPC-STILNOX
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη ζολπιδέμη ή σε κάποιο από τα ανενεργά συστατικά του προϊόντος.
-
Σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια.
-
Οξεία ή/και σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια.
-
Σύνδρομο άπνοιας ύπνου.
-
Μυασθένεια gravis.
-
Αναπνευστική καταστολή.
-
Χορήγηση σε παιδιά.
-
Ψυχωσική ασθένεια: Τα υπνωτικά, όπως η ζολπιδέμη, δεν ενδείκνυνται για την πρωτογενή αντιμετώπιση ψυχωσικών νοσημάτων.
warning
SPC-STILNOX
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
Αναπνευστική ανεπάρκειαΠροφυλάξεις πρέπει να λαμβάνονται στην περίπτωση που η ζολπιδέμη συνταγογραφείται σε ασθενείς με καταστολή της αναπνευστικής τους λειτουργίας.
-
Ηπατική ανεπάρκειαΒλέπε προτεινόμενη δοσολογία.
-
ΠροφυλάξειςΗ αιτιολογία της αϋπνίας θα πρέπει να προσδιορίζεται, όπου είναι δυνατόν, και οι παράγοντες που προκαλούν τη συγκεκριμένη συμπτωματολογία να έχουν θεραπευτεί, πριν τη συνταγογράφηση κάποιου υπνωτικού. Μη υποχώρηση της αϋπνίας μετά από αγωγή διάρκειας 7-14 ημερών μπορεί να οφείλεται στην παρουσία πρωτογενούς ψυχιατρικής ή φυσικής διαταραχής, και η κατάσταση του ασθενούς θα πρέπει να επαναξιολογείται προσεκτικά σε τακτά χρονικά διαστήματα.
-
ΑνοχήΜείωση της αποτελεσματικότητας των υπνωτικών δράσεων κατασταλτικών/υπνωτικών παραγόντων, όπως η ζολπιδέμη, μπορεί να αναπτυχθεί μετά από επαναλαμβανόμενη χρήση λίγων εβδομάδων.
-
ΕξάρτησηΗ χρήση κατασταλτικών/υπνωτικών παραγόντων, όπως η ζολπιδέμη, μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη φυσικής και ψυχικής εξάρτησης. Ο κίνδυνος εξάρτησης αυξάνεται συναρτήσει της δόσης και της διάρκειας της αγωγής και εάν το φάρμακο έχει μικρή διάρκεια δράσης. Είναι επίσης μεγαλύτερος σε ασθενείς με ιστορικό ψυχιατρικών διαταραχών και/ή κατάχρησης οινοπνευματωδών ή φαρμάκων. Οι ασθενείς αυτοί θα πρέπει να βρίσκονται υπό στενή παρακολούθηση όταν λαμβάνουν υπνωτικά. Από τη στιγμή που έχει αναπτυχθεί φυσική εξάρτηση, η απότομη διακοπή της αγωγής θα συνοδευτεί από συμπτώματα στέρησης. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, κατάθλιψη, μυϊκούς πόνους, έντονο άγχος και ένταση, ανησυχία, σύγχυση και ευερεθιστότητα. Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστούν τα κάτωθι συμπτώματα: απώλεια της αίσθησης της πραγματικότητας (αποπραγματισμός), αποπροσωποποίηση, υπερακουσία, αιμωδία και μυρμηκίαση των άκρων, υπερευαισθησία στο φως, στο θόρυβο και στη φυσική επαφή, ψευδαισθήσεις ή επιληπτικές κρίσεις.
-
Αϋπνία μετά την διακοπή του φαρμάκου (rebound insomnia)Είναι ένα παροδικό σύνδρομο, κατά το οποίο τα συμπτώματα, όπως η αϋπνία, που οδήγησαν στη θεραπεία με κατασταλτικούς/υπνωτικούς παράγοντες, επανεμφανίζονται με εντονότερη μορφή κατά τη διακοπή της αγωγής. Μπορεί να συνοδευτούν και από άλλες αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένων μεταβολών της διάθεσης, άγχους και ανησυχίας. Το σύνδρομο είναι πιθανότερο να εμφανισθεί εάν η χορήγηση του προϊόντος διακοπεί απότομα. Ακόμα σημαντικότερο είναι να είναι ενήμερος ο ασθενής για την πιθανότητα φαινομένων υπερακόντισης, μειώνοντας κατ’αυτόν τον τρόπο το άγχος από την τυχόν εμφάνιση τέτοιων συμπτωμάτων όταν το φαρμακευτικό προϊόν διακόπτεται. Για το λόγο αυτό, η διακοπή της αγωγής θα πρέπει να είναι σταδιακή.
-
Διάρκεια της αγωγήςΗ διάρκεια της αγωγής θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν βραχύτερη (βλέπε Δοσολογία και τρόπος χορήγησης), αλλά δεν θα πρέπει να ξεπερνά τις 4 εβδομάδες συμπεριλαμβανομένης και της διαδικασίας σταδιακής μείωσης της δόσης. Η παράταση της αγωγής πέραν αυτής της περιόδου δεν θα πρέπει να γίνεται χωρίς πρώτα να επαναξιολογείται η κατάσταση του ασθενούς. Είναι χρήσιμο να ενημερωθεί ο ασθενής κατά την έναρξη της αγωγής ότι θα είναι περιορισμένης διάρκειας και να του εξηγηθεί ακριβώς το πως η δόση θα μειώνεται προοδευτικά. Στην περίπτωση χρήσης κατασταλτικών/υπνωτικών παραγόντων με μικρή διάρκεια δράσης, τα φαινόμενα στέρησης μπορεί να εκδηλωθούν στο μεσοδιάστημα μεταξύ των δόσεων.
-
ΑμνησίαΗ χρήση κατασταλτικών όπως η ζολπιδέμη μπορεί να προκαλέσει προχωρητική αμνησία. Η κατάσταση αυτή εμφανίζεται συχνότερα μερικές ώρες μετά τη λήψη του προϊόντος και προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος, πρέπει οι ασθενείς να εξασφαλίζουν ότι θα μπορέσουν να κοιμηθούν 7-8 ώρες χωρίς διακοπή.
-
Άλλες ψυχιατρικές και «παράδοξες» αντιδράσειςΆλλες ψυχιατρικές και «παράδοξες» αντιδράσεις όπως ανησυχία, παροξυνθείσα αϋπνία, διέγερση, ευερεθιστότητα, επιθετικότητα, παραληρητικές ιδέες, οργή, εφιάλτες, ψευδαισθήσεις, ψυχώσεις, μη φυσιολογική συμπεριφορά και άλλες ανεπιθύμητες επιδράσεις στη συμπεριφορά, είναι γνωστό ότι παρουσιάζονται με τη χρήση κατασταλτικών/υπνωτικών, όπως η ζολπιδέμη. Εάν αυτό συμβεί, η χρήση της ζολπιδέμης θα πρέπει να διακοπεί. Οι αντιδράσεις αυτές είναι πιθανότερο να εμφανιστούν σε ηλικιωμένους.
-
Υπνοβασία και σχετιζόμενες συμπεριφορέςΣε ασθενείς που είχαν λάβει ζολπιδέμη και δεν ήταν πλήρως αφυπνισμένοι αναφέρθηκαν περιστατικά υπνοβασίας και άλλων σχετιζόμενων συμπεριφορών, όπως οδήγηση (sleep driving), προετοιμασία και πρόσληψη τροφής, τηλεφωνικές κλήσεις ή σεξουαλική πράξη, με αμνησία για το συμβάν. Η χρήση οινοπνευματωδών και άλλων κατασταλτικών του ΚΝΣ με τη ζολπιδέμη φαίνεται να αυξάνει τον κίνδυνο ανάλογων συμπεριφορών, όπως δρα και η ζολπιδέμη σε δόσεις που υπερβαίνουν τη μέγιστη συνιστώμενη δόση. Η διακοπή της ζολπιδέμης πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη για τους ασθενείς που αναφέρουν ανάλογες συμπεριφορές [για παράδειγμα, οδήγηση (sleep driving), λόγω του κινδύνου για τον ασθενή και άλλους] (βλ. Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης: Οινοπνευματώδη, και Ανεπιθύμητες ενέργειες: Ψυχιατρικές διαταραχές).
-
Ηλικιωμένοιβλέπε προτεινόμενη δοσολογία.
-
Παιδιά και έφηβοι κάτω των 18 ετώνΗ ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ζολπιδέμης σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Σε μία μελέτη διάρκειας 8 εβδομάδων με ζολπιδέμη έναντι εικονικού φαρμάκου σε παιδιά και εφήβους (ηλικίας 6-17 ετών) που έπασχαν από αϋπνία σχετιζόμενη με διαταραχή ελαττωματικής προσοχής/υπερκινητικότητας (ADHD), οι ψυχιατρικές διαταραχές και οι διαταραχές του νευρικού συστήματος αποτελούσαν τις πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που έχριζαν επείγουσας αντιμετώπισης, οι οποίες συμπεριελάμβαναν: ζάλη (23,5% έναντι 1,5%), κεφαλαλγία (12,5% έναντι 9,2%), και ψευδαισθήσεις (7,4% έναντι 0%). (Βλ. Δοσολογία και τρόπος χορήγησης: Ειδικοί πληθυσμοί: Παιδιά και έφηβοι κάτω των 18 ετών).
-
ΚατάθλιψηΑν και δεν έχουν βρεθεί κλινικά σημαντικές φαρμακοκινητικές και φαρμακοδυναμικές αλληλεπιδράσεις με τα SSRIs (Selective Serotonin Reuptake Inhibitors, Εκλεκτικοί Αναστολείς Επαναπρόσληψης της Σεροτονίνης), όπως με τα άλλα κατασταλτικά/υπνωτικά φάρμακα, η ζολπιδέμη θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς που παρουσιάζουν συμπτώματα κατάθλιψης. Τάσεις αυτοκτονίας μπορεί να εμφανιστούν, και συνεπώς η ελάχιστη δυνατή ποσότητα ζολπιδέμης πρέπει να χορηγείται σε αυτούς τους ασθενείς λόγω της πιθανότητας εσκεμμένης υπερδοσολογίας από τον ίδιο τον ασθενή. Προϋπάρχουσα κατάθλιψη είναι δυνατό να αποκαλυφθεί κατά τη χρήση της ζολπιδέμης. Από τη στιγμή που η αϋπνία μπορεί να είναι σύμπτωμα κατάθλιψης, ο ασθενής πρέπει να επαναξιολογηθεί εάν η αϋπνία επιμείνει. Το Stilnox δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως μονοθεραπεία για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης ή του άγχους που συσχετίζεται με την κατάθλιψη (η τάση για αυτοκτονία μπορεί να αυξηθεί σε αυτούς τους ασθενείς).
-
ΟινοπνευματώδηΤο Stilnox πρέπει να χρησιμοποιείται με εξαιρετική προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό κατάχρησης οινοπνευματωδών ή φαρμάκων (βλ. Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης).
swap_horiz
SPC-STILNOX
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
ΟινοπνευματώδηπροσοχήΑυξημένη κατασταλτική επίδραση, επηρεάζεται η ικανότητα οδήγησης και χρήσης μηχανημάτων.ΣύστασηΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χρήση.
-
Αντιψυχωσικά (νευροληπτικά), υπνωτικά, αγχολυτικά/ηρεμιστικά, αντικαταθλιπτικά, ναρκωτικά αναλγητικά, αντιεπιληπτικά, αναισθητικά, αντιισταμινικά με κατασταλτική δράσηπροσοχήΕπαύξηση της κεντρικής κατασταλτικής επίδρασης.
-
SSRI αντικαταθλιπτικά (fluoxetine, sertraline)παρακολούθησηΔεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές φαρμακοκινητικές ή φαρμακοδυναμικές αλληλεπιδράσεις.
-
Ναρκωτικά αναλγητικάπροσοχήΑυξημένη ευφορία που οδηγεί σε αύξηση της ψυχικής εξάρτησης.
-
Ριφαμπικίνη (CYP3A4 επαγωγέας)προσοχήΜείωση της φαρμακοδυναμικής δράσης της ζολπιδέμης.
-
Ιτρακοναζόλη (CYP3A4 αναστολέας)παρακολούθησηΜη σημαντικές μεταβολές στη φαρμακοκινητική και φαρμακοδυναμική της ζολπιδέμης.
-
Κετοκοναζόλη (ισχυρός αναστολέας CYP3A4)προσοχήΕπιμήκυνση του χρόνου ημίσειας ζωής, αύξηση της AUC, μείωση της φαινόμενης κάθαρσης. Ενίσχυση των κατασταλτικών επιδράσεων.ΣύστασηΡύθμιση δοσολογίας δεν θεωρείται απαραίτητη, αλλά οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται.
-
παρακολούθησηΔεν παρατηρήθηκαν σημαντικές φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις.
sick
SPC-STILNOX
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Υπνηλία
- Κεφαλαλγία
- Ζάλη
- Παροξυνθείσα αϋπνία
- Προχωρητική αμνησία
- Επηρεασμένο επίπεδο συνείδησης
- Ψευδαισθήσεις
- Διέγερση
- Εφιάλτες
- Σύγχυση
- Ευερεθιστότητα
- Ανησυχία
- Επιθετικότητα
- Παραληρητικές ιδέες
- Οργή
- Μη φυσιολογική συμπεριφορά
- Υπνοβασία
- Φυσική εξάρτηση (σύνδρομο από απόσυρση φαρμάκου ή φαινόμενα υπερακόντισης)
- Διαταραχές της γενετήσιας ορμής
- Κόπωση
- Διαταραχή στο βάδισμα
- Ανοχή στο φάρμακο
- Πτώση
- Διπλωπία
- Διάρροια
- Ναυτία
- Έμετος
- Κοιλιακό άλγος
- Μυϊκή αδυναμία
- Εξάνθημα
- Κνησμός
- Κνίδωση
- Υπερίδρωση
- Αυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμων
- Αγγειονευρωτικό οίδημα
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
ΣυχνέςΥπνηλίαΔιαταραχές νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΚεφαλαλγίαΔιαταραχές νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΖάληΔιαταραχές νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΠαροξυνθείσα αϋπνίαΔιαταραχές νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΠροχωρητική αμνησίαΔιαταραχές νευρικού συστήματος
-
ΆγνωστηΕπηρεασμένο επίπεδο συνείδησηςΔιαταραχές νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΨευδαισθήσειςΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΔιέγερσηΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΕφιάλτεςΨυχιατρικές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΣύγχυσηΨυχιατρικές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΕυερεθιστότηταΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΆγνωστηΑνησυχίαΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΆγνωστηΕπιθετικότηταΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΆγνωστηΠαραληρητικές ιδέεςΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΆγνωστηΟργήΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΆγνωστηΜη φυσιολογική συμπεριφοράΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΆγνωστηΥπνοβασίαΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΆγνωστηΦυσική εξάρτηση (σύνδρομο από απόσυρση φαρμάκου ή φαινόμενα υπερακόντισης)Ψυχιατρικές διαταραχές
-
ΆγνωστηΔιαταραχές της γενετήσιας ορμήςΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΚόπωσηΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
ΆγνωστηΔιαταραχή στο βάδισμαΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
ΆγνωστηΑνοχή στο φάρμακοΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
ΆγνωστηΠτώσηΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Όχι συχνέςΔιπλωπίαΟφθαλμικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΔιάρροιαΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
ΣυχνέςΝαυτίαΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
ΣυχνέςΈμετοςΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
ΣυχνέςΚοιλιακό άλγοςΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
ΆγνωστηΜυϊκή αδυναμίαΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
-
ΆγνωστηΕξάνθημαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΆγνωστηΚνησμόςΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΆγνωστηΚνίδωσηΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΆγνωστηΥπερίδρωσηΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΆγνωστηΑυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμωνΔιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
ΆγνωστηΑγγειονευρωτικό οίδημαΔιαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
pregnant_woman
SPC-STILNOX
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΑποφεύγεταιΩς προφυλακτικό μέτρο, είναι προτιμητέο να αποφεύγεται η χρήση της ζολπιδέμης κατά τη διάρκεια της κύησης. Μελέτες σε πειραματόζωα δεν έδειξαν κάποια άμεσα ή έμμεσα επιβλαβή αποτελέσματα όσον αφορά την ανάπτυξη τοξικότητας κατά την αναπαραγωγή. Εάν το προϊόν συνταγογραφηθεί σε γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας, θα πρέπει να προειδοποιηθεί ώστε να συνεννοηθεί με το γιατρό της όσον αφορά τη διακοπή της αγωγής, εάν σκοπεύει να μείνει έγκυος ή υποψιάζεται ότι είναι έγκυος. Εάν η ζολπιδέμη χορηγείται κατά τη διάρκεια της τελευταίας φάσης της κύησης ή κατά τον τοκετό, επιδράσεις στο νεογέννητο, όπως υποθερμία, υποτονία και μέτρια αναπνευστική καταστολή, μπορεί να αναμένονται λόγω της φαρμακολογικής δράσης του προϊόντος. Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις σοβαρής αναπνευστικής καταστολής του νεογνού όταν η ζολπιδέμη χρησιμοποιήθηκε με άλλα κατασταλτικά του ΚΝΣ στο τέλος της κύησης. Επίσης, βρέφη που γεννιούνται από μητέρες που έλαβαν κατασταλτικά/υπνωτικά μακροχρονίως στη διάρκεια των τελικών σταδίων της κύησης, μπορεί να αναπτύξουν φυσική εξάρτηση και μπορεί να διατρέχουν κίνδυνο εμφάνισης συμπτωμάτων στέρησης στην περίοδο μετά τον τοκετό.
-
ΓαλουχίαΑποφεύγεταιΗ ζολπιδέμη ανιχνεύεται στο μητρικό γάλα και ως εκ τούτου το Stilnox δεν πρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια του θηλασμού.
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-STILNOX
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
SPC-STILNOX
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση H ζολπιδέμη χαρακτηρίζεται από ταχεία απορρόφηση και εμφάνιση της υπνωτικής δράσης. Μετά την από του στόματος χορήγηση, η βιοδιαθεσιμότητα της ζολπιδέμης είναι περίπου 70%, λόγω ενός μέτριου μεταβολισμού πρώτης διόδου, φθάνοντας τις μέγιστες…
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
DrugBank
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-STILNOX
expand_more
Δοσολογία
Το Stilnox δρα ταχύτατα και συνεπώς θα πρέπει να λαμβάνεται αμέσως πριν ή κατά την κατάκλιση, σε όχι λιγότερο από μια ώρα μετά το φαγητό.
Όπως με όλα τα υπνωτικά, η μακροχρόνια χρήση της ζολπιδέμης δε συνιστάται. Γενικά, η διάρκεια της αγωγής κυμαίνεται από λίγες ημέρες έως 2 εβδομάδες με μέγιστο, συμπεριλαμβανομένης και της διαδικασίας σταδιακής μείωσης μέχρι διακοπής της δόσης, τις 4 εβδομάδες. Η διαδικασία σταδιακής μείωσης της δόσης θα πρέπει να εξατομικεύεται στον κάθε ασθενή.
Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι αναγκαία η χορήγηση για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από το καθορισμένο ως μέγιστο. Στην περίπτωση αυτή, πρέπει πρώτα να επαναξιολογηθεί η κατάσταση του ασθενούς.
Δοσολογία
Η συνιστώμενη ημερήσια δόση για ενήλικες είναι 10 mg.
Ειδικοί πληθυσμοί
Παιδιά και έφηβοι κάτω των 18 ετών: Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ζολπιδέμης σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Συνεπώς, η ζολπιδέμη δεν πρέπει να συνταγογραφείται σε αυτόν τον πληθυσμό (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση: Παιδιά και έφηβοι κάτω των 18 ετών).
Ηλικιωμένοι: Επειδή οι ηλικιωμένοι ή εξασθενημένοι ασθενείς μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι στις επιδράσεις της ζολπιδέμης, σε αυτούς τους ασθενείς συνιστάται χορήγηση μίας δόσης των 5 mg. Η ολική δόση ζολπιδέμης δεν πρέπει να ξεπερνά τα 10 mg σε αυτόν τον πληθυσμό.
Ηπατική ανεπάρκεια: Καθώς η κάθαρση και ο μεταβολισμός της ζολπιδέμης είναι μειωμένα στην ηπατική ανεπάρκεια, σε αυτούς τους ασθενείς συστήνεται αρχική δόση 5 mg, με ιδιαίτερη προσοχή στους ηλικιωμένους ασθενείς. Σε ενήλικες (ηλικίας κάτω των 65 ετών) η δόση μπορεί να αυξηθεί μέχρι 10 mg μόνον όταν η κλινική ανταπόκριση του ασθενή είναι ανεπαρκής και το φάρμακο παρουσιάζει καλή ανοχή.
Η ολική δόση ζολπιδέμης δεν πρέπει να ξεπερνά τα 10 mg σε κανέναν ασθενή.
block
Αντενδείξεις
SPC-STILNOX
expand_more
Αντενδείξεις
- Υπερευαισθησία στη ζολπιδέμη ή σε κάποιο από τα ανενεργά συστατικά του προϊόντος.
- Σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια.
- Οξεία ή/και σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια.
- Σύνδρομο άπνοιας ύπνου.
- Μυασθένεια gravis.
- Αναπνευστική καταστολή.
- Χορήγηση σε παιδιά.
- Ψυχωσική ασθένεια: Τα υπνωτικά, όπως η ζολπιδέμη, δεν ενδείκνυνται για την πρωτογενή αντιμετώπιση ψυχωσικών νοσημάτων.
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-STILNOX
expand_more
Προειδοποιήσεις
Προειδοποιήσεις
Αναπνευστική ανεπάρκεια: Αφού τα υπνωτικά έχουν την δυνατότητα να καταστέλλουν την αναπνευστική λειτουργία, προφυλάξεις πρέπει να λαμβάνονται στην περίπτωση που η ζολπιδέμη συνταγογραφείται σε ασθενείς με καταστολή της αναπνευστικής τους λειτουργίας. Ηπατική ανεπάρκεια: Βλέπε προτεινόμενη δοσολογία.
Προφυλάξεις
Η αιτιολογία της αϋπνίας θα πρέπει να προσδιορίζεται, όπου είναι δυνατόν, και οι παράγοντες που προκαλούν τη συγκεκριμένη συμπτωματολογία να έχουν θεραπευτεί, πριν τη συνταγογράφηση κάποιου υπνωτικού. Μη υποχώρηση της αϋπνίας μετά από αγωγή διάρκειας 7-14 ημερών μπορεί να οφείλεται στην παρουσία πρωτογενούς ψυχιατρικής ή φυσικής διαταραχής, και η κατάσταση του ασθενούς θα πρέπει να επαναξιολογείται προσεκτικά σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Γενικές πληροφορίες
Σχετίζονται με τα αποτελέσματα της χορήγησης υπνωτικών, που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από το γιατρό που συνταγογραφεί το φάρμακο και δίνονται παρακάτω. Ανοχή Μείωση της αποτελεσματικότητας των υπνωτικών δράσεων κατασταλτικών/υπνωτικών παραγόντων, όπως η ζολπιδέμη, μπορεί να αναπτυχθεί μετά από επαναλαμβανόμενη χρήση λίγων εβδομάδων. Εξάρτηση Η χρήση κατασταλτικών/υπνωτικών παραγόντων, όπως η ζολπιδέμη, μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη φυσικής και ψυχικής εξάρτησης. Ο κίνδυνος εξάρτησης αυξάνεται συναρτήσει της δόσης και της διάρκειας της αγωγής και εάν το φάρμακο έχει μικρή διάρκεια δράσης. Είναι επίσης μεγαλύτερος σε ασθενείς με ιστορικό ψυχιατρικών διαταραχών και/ή κατάχρησης οινοπνευματωδών ή φαρμάκων. Οι ασθενείς αυτοί θα πρέπει να βρίσκονται υπό στενή παρακολούθηση όταν λαμβάνουν υπνωτικά. Από τη στιγμή που έχει αναπτυχθεί φυσική εξάρτηση, η απότομη διακοπή της αγωγής θα συνοδευτεί από συμπτώματα στέρησης. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, κατάθλιψη, μυϊκούς πόνους, έντονο άγχος και ένταση, ανησυχία, σύγχυση και ευερεθιστότητα. Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστούν τα κάτωθι συμπτώματα: απώλεια της αίσθησης της πραγματικότητας (αποπραγματισμός), αποπροσωποποίηση, υπερακουσία, αιμωδία και μυρμηκίαση των άκρων, υπερευαισθησία στο φως, στο θόρυβο και στη φυσική επαφή, ψευδαισθήσεις ή επιληπτικές κρίσεις. Αϋπνία μετά την διακοπή του φαρμάκου (rebound insomnia) Είναι ένα παροδικό σύνδρομο, κατά το οποίο τα συμπτώματα, όπως η αϋπνία, που οδήγησαν στη θεραπεία με κατασταλτικούς/υπνωτικούς παράγοντες, επανεμφανίζονται με εντονότερη μορφή κατά τη διακοπή της αγωγής. Μπορεί να συνοδευτούν και από άλλες αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένων μεταβολών της διάθεσης, άγχους και ανησυχίας. Το σύνδρομο είναι πιθανότερο να εμφανισθεί εάν η χορήγηση του προϊόντος διακοπεί απότομα. Ακόμα σημαντικότερο είναι να είναι ενήμερος ο ασθενής για την πιθανότητα φαινομένων υπερακόντισης, μειώνοντας κατ’αυτόν τον τρόπο το άγχος από την τυχόν εμφάνιση τέτοιων συμπτωμάτων όταν το φαρμακευτικό προϊόν διακόπτεται. Για το λόγο αυτό, η διακοπή της αγωγής θα πρέπει να είναι σταδιακή. Διάρκεια της αγωγής Η διάρκεια της αγωγής θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν βραχύτερη (βλέπε Δοσολογία και τρόπος χορήγησης), αλλά δεν θα πρέπει να ξεπερνά τις 4 εβδομάδες συμπεριλαμβανομένης και της διαδικασίας σταδιακής μείωσης της δόσης. Η παράταση της αγωγής πέραν αυτής της περιόδου δεν θα πρέπει να γίνεται χωρίς πρώτα να επαναξιολογείται η κατάσταση του ασθενούς. Είναι χρήσιμο να ενημερωθεί ο ασθενής κατά την έναρξη της αγωγής ότι θα είναι περιορισμένης διάρκειας και να του εξηγηθεί ακριβώς το πως η δόση θα μειώνεται προοδευτικά. Στην περίπτωση χρήσης κατασταλτικών/υπνωτικών παραγόντων με μικρή διάρκεια δράσης, τα φαινόμενα στέρησης μπορεί να εκδηλωθούν στο μεσοδιάστημα μεταξύ των δόσεων. Αμνησία Η χρήση κατασταλτικών όπως η ζολπιδέμη μπορεί να προκαλέσει προχωρητική αμνησία. Η κατάσταση αυτή εμφανίζεται συχνότερα μερικές ώρες μετά τη λήψη του προϊόντος και προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος, πρέπει οι ασθενείς να εξασφαλίζουν ότι θα μπορέσουν να κοιμηθούν 7-8 ώρες χωρίς διακοπή. Άλλες ψυχιατρικές και «παράδοξες» αντιδράσεις Άλλες ψυχιατρικές και «παράδοξες» αντιδράσεις όπως ανησυχία, παροξυνθείσα αϋπνία, διέγερση, ευερεθιστότητα, επιθετικότητα, παραληρητικές ιδέες, οργή, εφιάλτες, ψευδαισθήσεις, ψυχώσεις, μη φυσιολογική συμπεριφορά και άλλες ανεπιθύμητες επιδράσεις στη συμπεριφορά, είναι γνωστό ότι παρουσιάζονται με τη χρήση κατασταλτικών/υπνωτικών, όπως η ζολπιδέμη. Εάν αυτό συμβεί, η χρήση της ζολπιδέμης θα πρέπει να διακοπεί. Οι αντιδράσεις αυτές είναι πιθανότερο να εμφανιστούν σε ηλικιωμένους. Υπνοβασία και σχετιζόμενες συμπεριφορές: Σε ασθενείς που είχαν λάβει ζολπιδέμη και δεν ήταν πλήρως αφυπνισμένοι αναφέρθηκαν περιστατικά υπνοβασίας και άλλων σχετιζόμενων συμπεριφορών, όπως οδήγηση (sleep driving), προετοιμασία και πρόσληψη τροφής, τηλεφωνικές κλήσεις ή σεξουαλική πράξη, με αμνησία για το συμβάν. Η χρήση οινοπνευματωδών και άλλων κατασταλτικών του ΚΝΣ με τη ζολπιδέμη φαίνεται να αυξάνει τον κίνδυνο ανάλογων συμπεριφορών, όπως δρα και η ζολπιδέμη σε δόσεις που υπερβαίνουν τη μέγιστη συνιστώμενη δόση. Η διακοπή της ζολπιδέμης πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη για τους ασθενείς που αναφέρουν ανάλογες συμπεριφορές [για παράδειγμα, οδήγηση (sleep driving), λόγω του κινδύνου για τον ασθενή και άλλους] (βλ. Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης: Οινοπνευματώδη, και Ανεπιθύμητες ενέργειες: Ψυχιατρικές διαταραχές).
Ειδικές ομάδες ασθενών
Ηλικιωμένοι: βλέπε προτεινόμενη δοσολογία. Παιδιά και έφηβοι κάτω των 18 ετών: Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ζολπιδέμης σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Σε μία μελέτη διάρκειας 8 εβδομάδων με ζολπιδέμη έναντι εικονικού φαρμάκου σε παιδιά και εφήβους (ηλικίας 6-17 ετών) που έπασχαν από αϋπνία σχετιζόμενη με διαταραχή ελαττωματικής προσοχής/υπερκινητικότητας (ADHD), οι ψυχιατρικές διαταραχές και οι διαταραχές του νευρικού συστήματος αποτελούσαν τις πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που έχριζαν επείγουσας αντιμετώπισης, οι οποίες συμπεριελάμβαναν: ζάλη (23,5% έναντι 1,5%), κεφαλαλγία (12,5% έναντι 9,2%), και ψευδαισθήσεις (7,4% έναντι 0%). (Βλ. Δοσολογία και τρόπος χορήγησης: Ειδικοί πληθυσμοί: Παιδιά και έφηβοι κάτω των 18 ετών). Κατάθλιψη Αν και δεν έχουν βρεθεί κλινικά σημαντικές φαρμακοκινητικές και φαρμακοδυναμικές αλληλεπιδράσεις με τα SSRIs (Selective Serotonin Reuptake Inhibitors, Εκλεκτικοί Αναστολείς Επαναπρόσληψης της Σεροτονίνης), όπως με τα άλλα κατασταλτικά/υπνωτικά φάρμακα, η ζολπιδέμη θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς που παρουσιάζουν συμπτώματα κατάθλιψης. Τάσεις αυτοκτονίας μπορεί να εμφανιστούν, και συνεπώς η ελάχιστη δυνατή ποσότητα ζολπιδέμης πρέπει να χορηγείται σε αυτούς τους ασθενείς λόγω της πιθανότητας εσκεμμένης υπερδοσολογίας από τον ίδιο τον ασθενή. Προϋπάρχουσα κατάθλιψη είναι δυνατό να αποκαλυφθεί κατά τη χρήση της ζολπιδέμης. Από τη στιγμή που η αϋπνία μπορεί να είναι σύμπτωμα κατάθλιψης, ο ασθενής πρέπει να επαναξιολογηθεί εάν η αϋπνία επιμείνει. Το Stilnox δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως μονοθεραπεία για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης ή του άγχους που συσχετίζεται με την κατάθλιψη (η τάση για αυτοκτονία μπορεί να αυξηθεί σε αυτούς τους ασθενείς). Οινοπνευματώδη Το Stilnox πρέπει να χρησιμοποιείται με εξαιρετική προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό κατάχρησης οινοπνευματωδών ή φαρμάκων (βλ. Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης).
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-STILNOX
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Οινοπνευματώδη: Η ταυτόχρονη χρήση οινοπνευματωδών δε συνιστάται. Η κατασταλτική επίδραση μπορεί να αυξηθεί, όταν το προϊόν χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με οινοπνευματώδη. Επηρεάζεται η ικανότητα του ατόμου να οδηγήσει ή να χρησιμοποιήσει μηχανήματα.
-
Κατασταλτικά του ΚΝΣ: Μπορεί να παρατηρηθεί επαύξηση της κεντρικής κατασταλτικής επίδρασης σε περιπτώσεις ταυτόχρονης χρήσης με αντιψυχωσικά (νευροληπτικά), υπνωτικά, αγχολυτικά/ηρεμιστικά, αντικαταθλιπτικά, ναρκωτικά αναλγητικά, αντιεπιληπτικά, αναισθητικά και αντιισταμινικά με κατασταλτική δράση. Παρόλ’ αυτά, στην περίπτωση των SSRI αντικαταθλιπτικών παραγόντων (fluoxetine και sertraline), δεν έχουν παρατηρηθεί κλινικά σημαντικές φαρμακοκινητικές ή φαρμακοδυναμικές αλληλεπιδράσεις. Στην περίπτωση των ναρκωτικών αναλγητικών η αυξημένη ευφορία που μπορεί να εμφανιστεί, οδηγεί σε αύξηση της ψυχικής εξάρτησης.
-
Αναστολείς και επαγωγείς του κυτοχρώματος P450: Ουσίες που αναστέλλουν το κυτόχρωμα Ρ450 μπορεί να αυξήσουν τη δραστικότητα κάποιων υπνωτικών όπως η ζολπιδέμη. Η ζολπιδέμη μεταβολίζεται μέσω διαφόρων ηπατικών ενζύμων του κυτοχρώματος Ρ450, κυρίως μέσω του CYP3A4, με τη συνεισφορά του CYP1A2. Η φαρμακοδυναμική δράση της ζολπιδέμης ελαττώνεται όταν συγχορηγείται με ριφαμπικίνη (CYP3A4 επαγωγέας). Ωστόσο όταν συγχορηγείται με ιτρακοναζόλη (CYP3A4 αναστολέας), τόσο η φαρμακοκινητική όσο και η φαρμακοδυναμική της ζολπιδέμης δεν μεταβάλλονται σημαντικά. Η κλινική συσχέτιση αυτών των αποτελεσμάτων παραμένει άγνωστη. Η συγχορήγηση της ζολπιδέμης με κετοκοναζόλη (200 mg δύο φορές την ημέρα), ενός ισχυρού αναστολέα του κυτοχρώματος CYP3A4, επιμηκύνει το χρόνο ημίσειας ζωής της ζολπιδέμης, αυξάνει τη συνολική AUC, και ελαττώνει την από του στόματος φαινόμενη κάθαρση όταν συγκρίνεται με τη ζολπιδέμη και εικονικό φάρμακο. Η συνολική AUC για τη ζολπιδέμη αυξάνει μέτρια, όταν συγχορηγείται με κετοκοναζόλη, αυξάνει με συντελεστή 1,83 σε σύγκριση με τη ζολπιδέμη αποκλειστικά. Ρύθμιση της συνηθισμένης δοσολογίας δεν θεωρείται απαραίτητη, αλλά οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται ότι η χρήση της ζολπιδέμης με κετοκοναζόλη μπορεί να ενισχύσει τις κατασταλτικές επιδράσεις.
-
Άλλα φάρμακα: Όταν η ζολπιδέμη συγχορηγείται με βαρφαρίνη, διγοξίνη, ρανιτιδίνη ή σιμετιδίνη, δεν παρατηρούνται σημαντικές φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-STILNOX
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Η ακόλουθη κατάταξη των συχνοτήτων κατά CIOMS χρησιμοποιείται, όπου εφαρμόζεται: Πολύ συχνές > 10%˙ συχνές > 1 και < 10%˙ όχι συχνές > 0,1% και < 1%˙ σπάνιες > 0,01% και < 0,1%˙ πολύ σπάνιες < 0,01%. Άγνωστη: Δεν μπορεί να υπολογιστεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα.
Υπάρχουν στοιχεία ότι οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη χρήση της ζολπιδέμης είναι ανάλογες της δοσολογίας, ειδικότερα με ορισμένα συμβάματα του ΚΝΣ και γαστρεντερικά. Οι ενέργειες αυτές φαίνεται να συσχετίζονται με την ατομική ευαισθησία και εμφανίζονται συχνότερα την 1η ώρα μετά τη λήψη του φαρμάκου, αν ο ασθενής δεν ξαπλώσει ή κοιμηθεί αμέσως (βλ. παράγραφο 4.2). Συμβαίνουν συχνότερα στους ηλικιωμένους ασθενείς.
Διαταραχές νευρικού συστήματος:
Συχνές: Υπνηλία, κεφαλαλγία, ζάλη, παροξυνθείσα αϋπνία, προχωρητική αμνησία (οι επιδράσεις αυτές μπορεί να συσχετιστούν και με μη φυσιολογική συμπεριφορά) Άγνωστη: Επηρεασμένο επίπεδο συνείδησης
Ψυχιατρικές διαταραχές:
Συχνές: Ψευδαισθήσεις, διέγερση, εφιάλτες Όχι συχνές: Σύγχυση, ευερεθιστότητα Άγνωστη: Ανησυχία, επιθετικότητα, παραληρητικές ιδέες, οργή, μη φυσιολογική συμπεριφορά, υπνοβασία (βλ. Προφυλάξεις: Υπνοβασία και σχετιζόμενες συμπεριφορές), φυσική εξάρτηση (σύνδρομο από απόσυρση φαρμάκου ή φαινόμενα υπερακόντισης είναι πιθανό να εμφανιστούν μετά από διακοπή της θεραπείας), διαταραχές της γενετήσιας ορμής Οι περισσότερες από αυτές τις ψυχιατρικές ανεπιθύμητες ενέργειες σχετίζονται με παράδοξες αντιδράσεις.
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης:
Συχνές: Κόπωση Άγνωστη: Διαταραχή στο βάδισμα, ανοχή στο φάρμακο, πτώση (κυρίως στους ηλικιωμένους ασθενείς και όταν η ζολπιδέμη δεν λαμβάνεται σύμφωνα με την ιατρική συνταγή)
Οφθαλμικές διαταραχές:
Όχι συχνές: διπλωπία
Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος:
Συχνές: Διάρροια, ναυτία, έμετος, κοιλιακό άλγος
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού:
Άγνωστη: μυϊκή αδυναμία
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού:
Άγνωστη: Εξάνθημα, κνησμός, κνίδωση, υπερίδρωση
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων:
Άγνωστη: Αυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμων
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος:
Άγνωστη: Αγγειονευρωτικό οίδημα
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-STILNOX
expand_more
Κύηση / γαλουχία
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-STILNOX
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Υπνωτικά και κατασταλτικά - κατηγορία βενζοδιαζεπινών Κωδικός ATC: N05 CF02
GABA-A ρυθμιστής υποδοχέα, εκλεκτικός για τους ωμέγα-1 υποδοχείς, υποκατηγορία των υπνωτικών παραγόντων.
Η ζολπιδέμη, μια ιμιδαζοπυριδίνη, είναι ένας υπνωτικός παράγοντας όμοιος με τις βενζοδιαζεπίνες. Σε πειραματικές μελέτες αποδείχθηκε ότι έχει κατασταλτική επίδραση σε χαμηλότερες δόσεις σε σύγκριση με εκείνες που απαιτούνται για να εκδηλώσει αντισπασμωδικές, μυοχαλαρωτικές ή αγχολυτικές επιδράσεις. Οι επιδράσεις αυτές συσχετίζονται με μια ειδική δράση αγωνιστού στους κεντρικούς υποδοχείς που ανήκουν στο GABA-ωμέγα (ΒΖ1 και ΒΖ2) μακρομοριακό σύμπλεγμα υποδοχέα, τροποποιώντας το άνοιγμα των διαύλων ιόντων χλωρίου. Η ζολπιδέμη δρα κυρίως στους ωμέγα 1 (ΒΖ1) τύπους υποδοχέων. Η κλινική σημασία του γεγονότος αυτού είναι άγνωστη. Αυτά τα φαινόμενα αντιστρέφονται από τον ανταγωνιστή των βενζοδιαζεπινών, τη φλουμαζενίλη.
Στα πειραματόζωα: Η εκλεκτική δέσμευση της ζολπιδέμης στους ωμέγα-1 υποδοχείς, μπορεί να εξηγήσει την πλήρη απουσία μυοχαλαρωτικής και αντισπασμωδικής δράσης στα πειραματόζωα, σε υπνωτικές δόσεις, η οποία συνήθως παρουσιάζεται με τις βενζοδιαζεπίνες που δεν παρουσιάζουν εκλεκτικότητα για τις ωμέγα-1 θέσεις.
Στον άνθρωπο: Η ζολπιδέμη ελαττώνει την λανθάνουσα περίοδο του ύπνου και τον αριθμό των ξυπνημάτων, αυξάνει τη διάρκεια και την ποιότητα του ύπνου. Αυτά τα φαινόμενα συνδέονται με ένα χαρακτηριστικό EEG προφίλ, διαφορετικό από αυτό των βενζοδιαζεπινών. Σε μελέτες που μετρήθηκε το ποσοστό του χρόνου που διαρκεί το κάθε στάδιο ύπνου, η ζολπιδέμη έδειξε ότι γενικά διατηρεί τα στάδια του ύπνου. Η ζολπιδέμη δεν επιδρά στη διάρκεια του παράδοξου ύπνου (REM) όταν η δόση είναι σύμφωνα με τη συνιστώμενη. Η διατήρηση του βαθέως ύπνου (στάδια 3 και 4 - slow-wave sleep) μπορεί να εξηγηθεί από την εκλεκτική ωμέγα-1 δέσμευση της ζολπιδέμης. Κάθε δράση της ζολπιδέμης, που έχει διαπιστωθεί, αντιστρέφεται από τον ανταγωνιστή των βενζοδιαζεπινών, τη φλουμαζενίλη.
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-STILNOX
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση
H ζολπιδέμη χαρακτηρίζεται από ταχεία απορρόφηση και εμφάνιση της υπνωτικής δράσης. Μετά την από του στόματος χορήγηση, η βιοδιαθεσιμότητα της ζολπιδέμης είναι περίπου 70%, λόγω ενός μέτριου μεταβολισμού πρώτης διόδου, φθάνοντας τις μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα μεταξύ 0,5 και 3 ωρών μετά τη λήψη της δόσης.
Κατανομή
Σε θεραπευτικά επίπεδα δόσης η φαρμακοκινητική είναι γραμμική, το ποσοστό σύνδεσης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι 92% περίπου. Το φαρμακοκινητικό προφίλ είναι γραμμικό για το θεραπευτικό δοσολογικό εύρος, και δεν μεταβάλλεται μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση. Ο όγκος κατανομής στους ενήλικες είναι 0,54 ± 0,02 l/kg. Ο όγκος κατανομής μειώνεται σε 0,34 ± 0,05 l/kg σε πολύ ηλικιωμένους.
Απέκκριση
Η ζολπιδέμη απεκκρίνεται με τη μορφή αδρανών μεταβολιτών (ηπατικός μεταβολισμός), κυρίως στα ούρα (56%) και στα κόπρανα (37%), οι οποίοι δεν παρεμποδίζουν τη σύνδεση του φαρμάκου με τις πρωτεΐνες του πλάσματος. Δεν προκαλεί επαγωγή των ηπατικών ενζύμων. Σε ηλικιωμένα άτομα η κάθαρση είναι μειωμένη. Η μέγιστη συγκέντρωση είναι αυξημένη κατά 50% περίπου, χωρίς σημαντική αύξηση του χρόνου ημίσειας ζωής (περίπου 3 ώρες). Ο χρόνος ημίσειας ζωής της αποβολής είναι μικρός, περίπου 2,4 ώρες (0,7 - 3,5 ώρες) και διάρκεια δράσης μέχρι 6 ώρες.
Ειδικοί πληθυσμοί
Σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, οι οποίοι είτε υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση είτε όχι, σημειώνεται μια μέτρια μείωση της κάθαρσης. Οι άλλες φαρμακοκινητικές παράμετροι παραμένουν αμετάβλητες. Σε ηλικιωμένους ασθενείς και σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια η βιοδιαθεσιμότητα της ζολπιδέμης είναι αυξημένη. Η κάθαρση είναι μειωμένη και ο χρόνος ημίσειας ζωής της αποβολής αυξημένος (περίπου 10 ώρες). Σε ασθενείς με κίρρωση του ήπατος παρατηρήθηκε πενταπλάσια αύξηση της AUC και τριπλάσια αύξηση του χρόνου ημίσειας ζωής.
ΕΟΦ · 4.2
Aντιψυχωσικά φάρμακα
expand_more
Aντιψυχωσικά φάρμακα
Oνομάζονται και μείζονα ηρεμιστικά και περιλαμβάνουν τα κλασικά αντιψυχωσικά ή νευροληπτικά και τα άτυπα αντιψυχωσικά.
Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν κυρίως τα παράγωγα της φαινοθειαζίνης (αλειφατικά, πιπεριδινικά, πιπεραζινικά), της βουτυροφαινόνης και του θειοξανθενίου. Στη δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνεται το πρότυπο άτυπο κλοζαπίνη και τα νεώτερα αντιψυχωσικά ολανζαπίνη και κουετιαπίνη. Η ρισπεριδόνη έχει χαρακτηριστικά και των δύο κατηγοριών.
H κυριότερη ένδειξη είναι η σχιζοφρενική ψύχωση. Άλλες ενδείξεις χορήγησης είναι μανία, οξύ ψυχωσικό επεισόδιο, παραληρητικές μορφές κατάθλιψης (με ταυτόχρονη χορήγηση αντικαταθλιπτικού), οργανικές ψυχώσεις (οφειλόμενες σε οργανική πάθηση). Λιγότερο αποτελεσματικά είναι στις χρόνιες παραληρητικές διαταραχές. H συστηματική χορήγηση αντιψυχωσικών σε αγχώδεις διαταραχές ή ψυχοσωματικά νοσήματα πρέπει να αποφεύγεται, γιατί έχουν πολύ περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες από τα αγχολυτικά.
Tα αντιψυχωσικά βελτιώνουν τις διαταραχές της σκέψης, της αντίληψης, του συναισθήματος, την υπερκινητική συμπεριφορά και επηρεάζουν θετικά την επανασύνδεση του σχιζοφρενούς με το περιβάλλον του. H χορήγηση των αντιψυχωσικών επιτρέπει τον αποτελεσματικό έλεγχο των οξέων σχιζοφρενικών επεισοδίων και των υποτροπών της νόσου. H μακροχρόνια συνέχιση της χορήγησης των αντιψυχωσικών μετά την υποχώρηση των συμπτωμάτων, συχνά σε μειωμένες δόσεις συντήρησης, αποβλέπει στην πρόληψη των υποτροπών που εμφανίζονται εβδομάδες ή και μήνες μετά τη διακοπή των φαρμάκων. Για τη περίπτωση αυτή υπάρχουν μορφές παρατεταμένης δράσεως.
Πιο πιθανός τρόπος δράσεως θεωρείται ο αποκλεισμός των υποδοχέων D2 της ντοπαμίνης. H ιδιότητα αυτή φαίνεται να συσχετίζεται θετικά με τη θεραπευτική τους αποτελεσματικότητα. Ωστόσο το άτυπο αντιψυχωσικό κλοζαπίνη δεσμεύει σε μικρότερο βαθμό τους D2 υποδοχείς, αλλά δεσμεύει ταυτόχρονα σε σημαντικό βαθμό τους υποδοχείς τύπου 2 της σεροτονίνης (5HT2), σε αντίθεση με τα κλασικά αντιψυχωσικά. Aκόμη, η εμφάνιση εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων και η αύξηση της προλακτίνης οφείλεται στην αντιντοπαμινεργική τους δράση. Eπίσης τα αντιψυχωσικά αποκλείουν, σε άλλοτε άλλο βαθμό, τους αδρενεργικούς, χολινεργικούς, ισταμινεργικούς και άλλους σεροτονινεργικούς υποδοχείς, ιδιότητες που συνδέονται με ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως ορθοστατική υπόταση, ταχυκαρδία, ξηροστομία, δυσκοιλιότητα κ.ά. (βλ. και Πίνακα 4.2).
t4.2.jpg:
Tα αντιψυχωσικά έχουν την ίδια αντιψυχωσική ισχύ και το καθένα μπορεί να αντικατασταθεί με ισοδύναμες δόσεις άλλου φαρμάκου. Eξαίρεση αποτελούν η κλοζαπίνη, η οποία είναι δυνατόν να έχει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα σε ανθεκτικές μορφές σχιζοφρένειας καθώς και η προμαζίνη και η λεβοπρομαζίνη, οι οποίες έχουν ασθενέστερη δράση και χορηγούνται σαν συμπληρωματικά της κύριας αντιψυχωσικής αγωγής φάρμακα.
H επιλογή του κατάλληλου φαρμάκου εξαρτάται από το αν είναι επιθυμητό μικρότερο ή μεγαλύτερο κατασταλτικό αποτέλεσμα, καθώς και από την ευαισθησία του ασθενούς στις εξωπυραμιδικές ανεπιθύμητες ενέργειες. Τα νεότερα άτυπα αντιψυχωσικά, σε αντίθεση με τα κλασικά νευροληπτικά, πλεονεκτούν σημαντικά από πλευράς ανεπιθύμητων ενεργειών καθώς και στην αντιμετώπιση των αρνητικών συμπτωμάτων της σχιζοφρένειας. H απάντηση στη θεραπεία και η ανοχή στις ανεπιθύμητες ενέργειες διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των ασθενών. H χορήγηση περισσότερων του ενός αντιψυχωσικών στον ασθενή πρέπει να αποφεύγεται, καθότι δεν έχει τεκμηριωθεί ότι οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιορίζονται. Aσθενής με καλή ανταπόκριση σε ένα αντιψυχωσικό στο παρελθόν είναι αρκετά πιθανό να απαντήσει πάλι εξίσου καλά. Aντίθετα, αντιψυχωσικά που στο παρελθόν έχουν προκαλέσει έντονα εξωπυραμιδικά συμπτώματα πρέπει να αποφεύγονται ως πρώτη επιλογή. Για ειδικές κατηγορίες ασθενών, π.χ. ασθενείς με ιστορικό αποπειρών αυτοκαταστροφής, πρέπει να χορηγούνται αντιψυχωσικά που είναι περισσότερο ασφαλή. Aντιψυχωσικά που σε υπερβολικές δόσεις είναι καρδιοτοξικά, όπως η θειοριδαζίνη και η πιμοζίδη, πρέπει να χορηγούνται με προσοχή. Σε ασθενείς με γλαύκωμα, υπερτροφία του προστάτη ή άλλες αντενδείξεις σε αντιχολινεργικά φάρμακα, πρέπει να αποφεύγονται φαινοθειαζίνες ή θειοξανθένια με αυξημένες αντίστοιχες ιδιότητες, όπως η θειοριδαζίνη. H ηρεμιστική κατασταλτική δράση των αντιψυχωσικών εμφανίζεται 1 εβδομάδα πριν από την απάντηση των ψυχωσικών συμπτωμάτων, όπως οι παραληρητικές ιδέες και οι ψευδαισθήσεις. Συνεπώς η αύξηση της δόσης πριν από την παρέλευση χρονικού διαστήματος πρέπει να αποφεύγεται γιατί οδηγεί σε υπερδοσολογία, η οποία δεν προσφέρει καλύτερα αποτελέσματα και δημιουργεί κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών. Eφόσον ο ασθενής είναι διεγερτικός χορηγούνται προσωρινά μεγαλύτερες δόσεις κατά προτίμηση σε ενδομυϊκές μορφές.
H ασφαλής και αποτελεσματική χορήγηση σκευασμάτων παρατεταμένης δράσεως προϋποθέτει τα ακόλουθα:
o Έναρξη με χαμηλή δόση, π.χ. 1 ml αλοπεριδόλης δοκιμαστικά για τον έλεγχο ανεπιθύμητων ενεργειών.
o Mε τις αρχικές χαμηλές δόσεις μπορεί να είναι αναγκαία η συγχορήγηση αντιψυχωσικού από του στόματος.
o Oι ασθενείς πρέπει να ελεγχθούν για ακινητικά συμπτώματα και συμπτώματα που προσομοιάζουν με κατάθλιψη. Στην περίπτωση αυτή, επειδή οφείλονται στο φάρμακο, οι δόσεις πρέπει να μειωθούν.
o Tυπικά παρκινσονικά συμπτώματα και ακαθισία εμφανίζονται συχνά και αντιμετωπίζονται με αντιχολινεργικά αντιπαρκινσονικά.
o H ανάγκη για συνέχιση της αντιπαρκινσονικής θεραπείας πρέπει να επανεκτιμάται ανά διαστήματα. H οξεία δυστονία (έντονη, ασύμμετρη σύσπαση μυικών ομάδων με συνέπεια παραμορφωτικές στάσεις κεφαλής, κάτω γνάθου, γλώσσας, οφθαλμικών βολβών, άκρων ή και κορμού) παρουσιάζεται στην αρχή της θεραπείας. Για την άμεση αντιμετώπισή της χρησιμοποιούνται ενέσιμα αντιπαρκινσονικά.
H χορήγηση κλοζαπίνης είναι δυνατόν να προκαλέσει ουδετεροπενία έως και ακοκκιοκυτταραιμία. Γι αυτό είναι απαραίτητος ο έλεγχος του αίματος πριν από την έναρξη της θεραπείας, κάθε εβδομάδα τις πρώτες 18 εβδομάδες θεραπείας, και μετά κάθε μήνα όσο διαρκεί η θεραπεία. Aν διαπιστωθεί διαταραχή η χορήγηση διακόπτεται.
Yπάρχει ο κίνδυνος μετά από μακρόχρονη χορήγηση αντιψυχωσικών να εκδηλωθεί κατά τη διάρκεια ή μετά τη διακοπή της θεραπείας όψιμη δυσκινησία. Πρόκειται για ένα σύνδρομο ανώμαλων κινήσεων που συνήθως αφορά τους περιστοματικούς μυς, τους μυς της παρειάς και της γλώσσας. Kινήσεις των άκρων και του κορμού είναι πιο σπάνιες. Για την εμφάνιση όψιμης δυσκινησίας απαιτούνται κατά κανόνα μήνες και χρόνια. Hλικιωμένα άτομα, γυναίκες, ασθενείς με οργανικές εγκεφαλικές βλάβες και ασθενείς που λαμβάνουν μεγάλες δόσεις νευροληπτικών έχουν περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν όψιμη δυσκινησία χωρίς όμως κάτι τέτοιο να αποκλεισθεί για άλλα άτομα. H κατά το δυνατό μειωμένη δόση συντήρησης φαίνεται ότι περιορίζει τις πιθανότητες εμφάνισης της όψιμης δυσκινησίας.
Tα αντιψυχωσικά δεν προκαλούν εξάρτηση.
Tο κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο είναι μια εξαιρετικά σοβαρή ιδιοσυγκρασιακή αντίδραση στα αντιψυχωσικά φάρμακα. Tα κυριότερα συμπτώματα είναι δυσκαμψία, πυρετός, αστάθεια του αυτόνομου νευρικού συστήματος (υπόταση ή υπέρταση, ταχυκαρδία, ωχρότητα) και εγκεφαλοπάθεια. Aναπτύσσονται σε 24-32 ώρες και η δυσκαμψία προηγείται των άλλων. O πυρετός μπορεί να είναι υψηλός με θερμοκρασίες 41° C και υψηλότερες, ενώ ο μυϊκός τόνος είναι αυξημένος και σε ορισμένες περιπτώσεις οδηγεί σε νέκρωση του μυϊκού ιστού με κίνδυνο νεφρικής ανεπάρκειας από μυοσφαιρινουρία. Παρατηρούνται ακόμη καρδιακή αρρυθμία, ακινησία, τρόμος και ακούσιες κινήσεις. O ασθενής είναι συνήθως συγχυτικός και αμίλητος. Tο επίπεδο συνειδήσεως παρουσιάζει μεταβολές και ο ασθενής εκδηλώνει διέγερση ή βρίσκεται μέχρι και σε εμβροντησία. Aυξημένη είναι η δραστικότητα της κρεατινοφωσφοκινάσης και των ηπατικών ενζύμων (τρανσαμινάσες και γαλακτική αφυδρογονάση). Aν και όλα τα νευροληπτικά έχουν συνδυασθεί με το κακοήθες σύνδρομο, σε υψηλές δόσεις αυτών που έχουν μεγαλύτερη ισχύ ο κίνδυνος αυξάνεται. Tο κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο αποβαίνει θανατηφόρο σε ποσοστό 20%. Aντιμετώπιση: Άμεση διακοπή χορήγησης αντιψυχωσικών, ενυδάτωση του ασθενούς, παρακολούθηση της καρδιακής, αναπνευστικής και νεφρικής λειτουργίας, χρήση ψυχρών επιθεμάτων και χορήγηση συνδυασμού μυοχαλαρωτικών (νατριούχος δανδρολένη 1-3 mg/kg ημερησίως από του στόματος ή ενδοφλεβίως), βενζοδιαζεπινών και βρωμοκρυπτίνης 5-10 mg ημερησίως.
Αλλες χρήσεις: Mερικά αντιψυχωτικά φάρμακα, κυρίως η χλωροπρομαζίνη και η αλοπεριδόλη, χρησιμοποιούνται σε μικρές δόσεις για την καταπολέμηση του επίμονου λόξυγγα, της ναυτίας και του εμέτου. Eπίσης η αλοπεριδόλη σε διάφορες υπερκινησίες, όπως η χορεία του Huntington, τα τικς, το σύνδρομο Gilles de la Tourette, κ.ά.
DrugBank
Description
expand_more
Description
Περιγραφή
Η ζολπιδέμη είναι υπνωτικό μη βενζοδιαζεπινικό, βραχείας δράσης, που χορηγείται με ιατρική συνταγή. Ενισχύει τη δράση του γάμμα-αμινοβουτυρικού οξέος (GABA), ενός ανασταλτικού νευροδιαβιβαστή, δεσμευόμενη στους υποδοχείς βενζοδιαζεπινών, οι οποίοι βρίσκονται στους υποδοχείς γάμμα-αμινοβουτυρικού οξέος. Η ζολπιδέμη χρησιμοποιείται για τη βραχυπρόθεσμη αντιμετώπιση της αϋπνίας. Δρα γρήγορα (συνήθως εντός 15 λεπτών) και έχει σύντομο χρόνο ημιζωής (2-3 ώρες). Ταξινομείται ως ιμιδαζοπυριδίνη. Ως αντισπασμωδικό και μυοχαλαρωτικό, τα ευεργετικά οφέλη αρχίζουν να εμφανίζονται σε δόσεις 10 και 20 φορές μεγαλύτερες από αυτές που απαιτούνται για την καταστολή, αντίστοιχα. Για το λόγο αυτό, δεν έχει εγκριθεί ποτέ ούτε για μυϊκή χαλάρωση ούτε για πρόληψη επιληπτικών κρίσεων. Πρόσφατα, η ζολπιδέμη έχει αναφερθεί σε διάφορες ιατρικές εκθέσεις, κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο, για την αφύπνιση ασθενών σε εμμένουσα φυτική κατάσταση (PVS) και τη δραματική βελτίωση της κατάστασης ατόμων με εγκεφαλικές βλάβες. [Wikipedia]
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
Ένδειξη
Για τη βραχυπρόθεσμη αντιμετώπιση της αϋπνίας.
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
Φαρμακολογία
Η ζολπιδέμη είναι ηρεμιστικός ή υπνωτικός παράγοντας με χημική δομή άσχετη με τις βενζοδιαζεπίνες, τα βαρβιτουρικά ή άλλα φάρμακα με γνωστές υπνωτικές ιδιότητες. Αλληλεπιδρά με ένα σύμπλεγμα υποδοχέων GABA-BZ και μοιράζεται κάποιες από τις φαρμακολογικές ιδιότητες των βενζοδιαζεπινών. Σε αντίθεση με τις βενζοδιαζεπίνες, οι οποίες δεσμεύονται μη εκλεκτικά και ενεργοποιούν και τις τρεις υποομάδες υποδοχέων άλφα, η ζολπιδέμη in vitro δεσμεύεται προτιμησιακά στον υποδοχέα (άλφα1). Ο υποδοχέας (άλφα1) βρίσκεται κυρίως στη Lamina IV των αισθητικοκινητικών φλοιωδών περιοχών, στη substantia nigra (pars reticulata), στο μοριακό στρώμα της παρεγκεφαλίδας, στον οσφρητικό βολβό, στο κοιλιακό θάλαμο, στη γέφυρα, στο κάτω τετράδυμο και στο ωχρό σφαίρωμα.
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
Μηχανισμός Δράσης
Η ζολπιδέμη ρυθμίζει την άλφα-υπομονάδα, γνωστή ως υποδοχέας βενζοδιαζεπίνης, εντός του μακρομοριακού συμπλέγματος του καναλιού χλωριδίου του υποδοχέα GABAA. Σε αντίθεση με τις βενζοδιαζεπίνες, οι οποίες αλληλεπιδρούν μη εκλεκτικά και με τις τρεις υποομάδες υποδοχέων άλφα, η ζολπιδέμη δεσμεύεται προτιμησιακά στον υποδοχέα άλφα-1.
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
Απορρόφηση
Η ζολπιδέμη απορροφάται ταχέως από τον ΓΕΣ.
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
Χρόνος Ημιζωής
2,6 ώρες
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
92,5 ± 0,1% (ανεξάρτητη της συγκέντρωσης μεταξύ 40 και 790 ng/mL)
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
Οδός Απέκκρισης
Τα δισκία ζολπιδέμης ταρτρικής μετατρέπονται σε ανενεργούς μεταβολίτες που απεκκρίνονται κυρίως μέσω της νεφρικής απέκκρισης.
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
Τοξικότητα
Από του στόματος (αρσενικό αρουραίο) LD50 = 695 mg/kg. Συμπτώματα υπερδοσολογίας περιλαμβάνουν διαταραχή της συνείδησης που κυμαίνεται από υπνηλία έως ελαφρύ κώμα.
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Επιδράσεις στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ)
- Αυτή η ουσία έχει κατασταλτικές επιδράσεις στο ΚΝΣ, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν υπνηλία, μειωμένη εγρήγορση, καταστολή, υπνηλία, ζάλη και άλλες αλλαγές στην ψυχοκινητική λειτουργία.
- Λόγω των παραπάνω επιδράσεων, ο FDA συνέστησε η αρχική δόση ζολπιδέμης (άμεσης αποδέσμευσης) να είναι εφάπαξ δόση 5 mg για τις γυναίκες και εφάπαξ δόση 5 ή 10 mg για τους άνδρες, αμέσως πριν τον ύπνο, με τουλάχιστον 7-8 ώρες εναπομείνασες πριν την προγραμματισμένη ώρα αφύπνισης. Ανατρέξτε στην επισήμανση του προϊόντος για λεπτομερείς πληροφορίες.
Επιδράσεις στη Μνήμη
- Ελεγχόμενες μελέτες σε ενήλικες που χρησιμοποίησαν αντικειμενικά μέτρα μνήμης δεν έδειξαν σημαντική ένδειξη διαταραχής της μνήμης την επόμενη ημέρα μετά τη χορήγηση ζολπιδέμης.
- Αντίθετα, σε κλινική μελέτη που περιλάμβανε χορήγηση δόσεων ζολπιδέμης 10 και 20 mg, παρατηρήθηκε σημαντική μείωση στην ανάκληση πληροφοριών που μεταδόθηκαν στους συμμετέχοντες κατά τη μέγιστη επίδραση του φαρμάκου (90 λεπτά μετά τη χορήγηση δόσης) το επόμενο πρωί.
- Αυτοί οι συμμετέχοντες παρουσίασαν μια κατάσταση γνωστή ως προδρόμη αμνησία.
- Υποκειμενικά στοιχεία από δεδομένα ανεπιθύμητων ενεργειών έχουν υποδείξει ότι η προδρόμη αμνησία μπορεί να συμβεί μετά τη χορήγηση ζολπιδέμης, κυρίως σε δόσεις άνω των 10 mg.
Επιδράσεις στην Ψυχοκινητική Λειτουργία
- Αυτό το φάρμακο μπορεί να προκαλέσει μειωμένη ψυχοκινητική απόδοση.
- Πρόσθετες ψυχοκινητικές επιδράσεις μπορεί να συμβούν με άλλα φάρμακα που προκαλούν καταστολή της ψυχοκινητικής λειτουργίας, συμπεριλαμβανομένου του αλκοόλ.
- Οι ασθενείς που λαμβάνουν ζολπιδέμη θα πρέπει να προειδοποιούνται να μην συμμετέχουν σε επικίνδυνες δραστηριότητες ή επαγγέλματα που απαιτούν πλήρη πνευματική εγρήγορση ή κινητικό συντονισμό, συμπεριλαμβανομένης της λειτουργίας μηχανημάτων ή της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος μετά τη λήψη του φαρμάκου.
- Η πιθανή έκπτωση της απόδοσης στις παραπάνω δραστηριότητες μπορεί επίσης να συμβεί την ημέρα μετά τη λήψη ζολπιδέμης, ειδικά σε υψηλότερες δόσεις και κατά τη λήψη της μορφής παρατεταμένης αποδέσμευσης.
Επιδράσεις στην Αϋπνία και τα Στάδια Ύπνου
- Τα στοιχεία υποδηλώνουν ότι αυτό το φάρμακο σχετίζεται με ελάχιστη αναπήδηση αϋπνίας.
- Κατά τη διάρκεια κλινικών δοκιμών με ασθενείς που χρησιμοποιούσαν ζολπιδέμη ‘κατ’ επίκληση’, η χρήση ζολπιδέμης οδήγησε σε καθολικές βελτιώσεις στον ύπνο.
- Η ζολπιδέμη έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον λανθάνοντα χρόνο ύπνου (ο χρόνος που απαιτείται για να κοιμηθεί κανείς) για έως και 35 ημέρες σε ελεγχόμενες κλινικές μελέτες.
- Σε μελέτες που μέτρησαν το ποσοστό του χρόνου ύπνου που δαπανήθηκε σε κάθε στάδιο ύπνου, η ζολπιδέμη έχει κυρίως αποδειχθεί ότι διατηρεί τα στάδια ύπνου.
- Ο χρόνος ύπνου που δαπανήθηκε στα στάδια 3 και 4 (βαθύς ύπνος) μετρήθηκε ως παρόμοιος με το εικονικό φάρμακο, με μόνο μικρές και ασυνεπείς αλλαγές στον ύπνο REM (παράδοξος) στη συνιστώμενη δόση.
Υπολειμματικές Επιδράσεις την Επόμενη Ημέρα
- Το 2013, ο FDA εξέδωσε δήλωση προειδοποιώντας ότι οι ασθενείς που λαμβάνουν ζολπιδέμη παρατεταμένης αποδέσμευσης (Ambien CR) – είτε 6,25 mg είτε 12,5 mg – δεν πρέπει να οδηγούν ή να συμμετέχουν σε άλλες δραστηριότητες που απαιτούν πλήρη πνευματική εγρήγορση την ημέρα μετά τη λήψη του φαρμάκου, λόγω του γεγονότος ότι οι συγκεντρώσεις ζολπιδέμης μπορεί να παραμείνουν αυξημένες την επόμενη ημέρα και να επηρεάσουν την ικανότητα εκτέλεσης αυτών των δραστηριοτήτων.
- Οι ασθενείς μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο πρωινής έκπτωσης λαμβάνοντας τη χαμηλότερη δόση του φαρμάκου τους για την αϋπνία που αντιμετωπίζει τα συμπτώματά τους, σύμφωνα με τον FDA.
- Συγκεκριμένες οδηγίες δοσολογίας για άνδρες και γυναίκες περιλαμβάνονται σε αυτήν τη δήλωση. Αυτές οι πληροφορίες είναι επίσης διαθέσιμες στην επισήμανση του προϊόντος.
Επιδράσεις Αναπήδησης
- Δεν υπήρχαν πολυσωματογραφικά (αντικειμενικά) στοιχεία αναπήδησης αϋπνίας σε κανονικές δόσεις, σε μελέτες που αξιολόγησαν τον ύπνο τις νύχτες μετά τη διακοπή της ζολπιδέμης ταρτρικής.
- Υποκειμενικά στοιχεία διαταραγμένου ύπνου στους ηλικιωμένους την πρώτη νύχτα μετά τη θεραπεία παρατηρήθηκαν σε δόσεις υψηλότερες από τη συνιστώμενη δόση των 5 mg για τους ηλικιωμένους ασθενείς.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η ζολπιδέμη, η ενεργός ουσία της ζολπιδέμης ταρτρικής, είναι μια υπνωτική ουσία με χημική δομή που δεν σχετίζεται με τη δομή των βενζοδιαζεπινών, βαρβιτουρικών, πυρρολοπυραζινών, πυραζολοπυριμιδινών ή άλλων φαρμάκων που ασκούν υπνωτικές επιδράσεις. Αλληλεπιδρά με έναν υποδοχέα GABA-BZ και μοιράζεται διάφορες φαρμακολογικές ιδιότητες με την κατηγορία των βενζοδιαζεπινών.
Η δέσμευση υπομονάδας στο μακρομοριακό σύμπλοκο του χλωριδικού καναλιού του υποδοχέα GABAA θεωρείται ότι οδηγεί στις κατασταλτικές, αντισπασμωδικές, αγχολυτικές και μυοχαλαρωτικές φαρμακολογικές επιδράσεις της ζολπιδέμης. Η κύρια ρυθμιστική θέση του συμπλόκου υποδοχέα GABAA βρίσκεται στην άλφα (α) υπομονάδα του και ονομάζεται υποδοχέας βενζοδιαζεπίνης (BZ) ή ωμέγα (ω).
Έχουν προσδιοριστεί τουλάχιστον τρεις διαφορετικοί υπότυποι του υποδοχέα (ω) μέχρι σήμερα. Σε αντίθεση με τα φάρμακα βενζοδιαζεπινών, τα οποία βρίσκονται να ρυθμίζουν όλους τους υπότυπους υποδοχέων βενζοδιαζεπινών με μη-επιλεκτικό τρόπο, η ζολπιδέμη δεσμεύει ειδικά τον υποδοχέα (BZ1) με ισχυρή συγγένεια για τις υπομονάδες άλφα 1/άλφα 5 (in vitro).
Πιο πρόσφατες μελέτες υποδηλώνουν ότι η ζολπιδέμη δεσμεύει κυρίως τις υπομονάδες άλφα 1, 2 και 3 του υποδοχέα GABA, και όχι την υπομονάδα άλφα 5.
Ο υποδοχέας (BZ1) βρίσκεται κυρίως στη Lamina IV των αισθητηριακών-κινητικών φλοιωδών περιοχών του εγκεφάλου, στη substantia nigra (pars reticulata), στο μοριακό στρώμα της παρεγκεφαλίδας, στον οσφρητικό βολβό, στο κοιλιακό θάλαμο, στη γέφυρα, στον κάτω κοιλιακό, και στο ωχρό σωμάτιο. Η ειδική και επιλεκτική δέσμευση της ζολπιδέμης στον υποδοχέα (BZ1) δεν θεωρείται απόλυτη, ωστόσο, αυτή η δέσμευση θα μπορούσε δυνητικά να εξηγήσει τη σχετική έλλειψη μυοχαλαρωτικής και αντισπασμωδικής δράσης σε ζωικές μελέτες, εκτός από τη διατήρηση του βαθύ ύπνου (στάδια 3 και 4) σε ανθρώπινες μελέτες ζολπιδέμης σε υπνωτικές δόσεις.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η ζολπιδέμη απορροφάται ταχέως από τον γαστρεντερικό σωλήνα. Σε μια μελέτη διασταυρούμενης χορήγησης εφάπαξ δόσης σε 45 υγιείς εθελοντές που έλαβαν δισκία ζολπιδέμης ταρτρικής 5 και 10 mg, οι μέσες μέγιστες συγκεντρώσεις ζολπιδέμης (Cmax) ήταν 59 και 121 ng/mL, αντίστοιχα, εμφανιζόμενες σε μέσο χρόνο (Tmax) 1,6 ωρών για τις δύο δόσεις.
Τα δισκία ζολπιδέμης ταρτρικής μετατρέπονται σε ανενεργούς μεταβολίτες που απεκκρίνονται κυρίως μέσω νεφρικής απέκκρισης.
0,54 έως 0,68 L/kg (σε ανθρώπους). Σε ασθενείς με μακροχρόνια νεφρική ανεπάρκεια που δεν υποβάλλονταν ακόμη σε αιμοκάθαρση, ο όγκος κατανομής βρέθηκε να αυξάνεται σημαντικά, η AUC αυξήθηκε κατά 60% και ο χρόνος ημίσειας ζωής σχεδόν διπλασιάστηκε.
Σε μια κλινική δοκιμή, μετά από δόση 20 mg, η συνολική κάθαρση της ζολπιδέμης ήταν 0,24 έως 0,27 ml/min/kg.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Συγγένεια Πρωτεϊνών
92,5 ± 0,1%
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η ζολπιδέμη μεταβολίζεται σε τρεις φαρμακολογικά (ανενεργούς) μεταβολίτες από διάφορα ηπατικά κυτοχρώματα P450 (CYP) ισοένζυμα, κυρίως CYP3A4, αλλά και CYP1A2 και CYP2C9. Αν και η ζολπιδέμη υφίσταται εκτενή μεταβολισμό, και οι τρεις μεταβολίτες είναι ανενεργοί.
Οι κύριες μεταβολικές οδοί στους ανθρώπους είναι η οξείδωση της μεθυλομάδας στον φαινυλικούς δακτύλιο ή της μεθυλομάδας στο imidazopyridine μόριο, για την παραγωγή καρβοξυλικών οξέων (μεταβολίτες Ι και ΙΙ), και η υδροξυλίωση μιας από τις imidazopyridine ομάδες (για την παραγωγή του μεταβολίτη Χ). Μια άλλη λιγότερο συχνή οδός είναι η οξείδωση των μεθυλομάδων στο υποκατεστημένο αμίδιο.
Η ζολπιδέμη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν τη μεθοξυζολπιδέμη.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της ζολπιδέμης ήταν 2,6 και 2,5 ώρες, για τα δισκία 5 mg και 10 mg, αντίστοιχα.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση ύπνου, την πρόληψη της αϋπνίας ή τη θεραπεία διαταραχών έναρξης και διατήρησης ύπνου.
Ενδογενείς ενώσεις και φάρμακα που δεσμεύονται και ενεργοποιούν τους υποδοχείς GABA-A.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Φαρμακολογική Ταξινόμηση FDA
7K383OQI23
ZOLPIDEM
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Θετικός Τροποποιητής Υποδοχέα γάμμα-αμινοβουτυρικού οξέος Α
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Θετικοί Τροποποιητές Υποδοχέα GABA A
Φυσιολογικές Επιδράσεις [PE] - Καταστολή Κεντρικού Νευρικού Συστήματος
Η ζολπιδέμη είναι ένας Θετικός Τροποποιητής Υποδοχέα γάμμα-αμινοβουτυρικού οξέος Α. Ο μηχανισμός δράσης της ζολπιδέμης είναι ως Θετικός Τροποποιητής Υποδοχέα GABA A. Η φυσιολογική επίδραση της ζολπιδέμης είναι μέσω της Καταστολής του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος.
7K383OQI23
ZOLPIDEM
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αγωνιστής γάμμα-αμινοβουτυρικού οξέος-εργικού
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αγωνιστές GABA A
Χημική/Συστατική εννοιολογική δομή [Chemical/Ingredient] - Πυριδίνες
Φυσιολογικές Επιδράσεις [PE] - Καταστολή Κεντρικού Νευρικού Συστήματος
Η ζολπιδέμη είναι ένας Αγωνιστής γάμμα-αμινοβουτυρικού οξέος-εργικού. Ο μηχανισμός δράσης της ζολπιδέμης είναι ως Αγωνιστής GABA A. Η φυσιολογική επίδραση της ζολπιδέμης είναι μέσω της Καταστολής του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος. Η χημική ταξινόμηση της ζολπιδέμης είναι Πυριδίνες.
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Απέκκριση
Scientific Profile
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση ύπνου, την πρόληψη της αϋπνίας ή τη θεραπεία διαταραχών έναρξης και διατήρησης ύπνου.
Ενδογενείς ενώσεις και φάρμακα που δεσμεύονται και ενεργοποιούν τους υποδοχείς GABA-A.