SERTRALINE
Σερτραλίνη
### Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRI).
Εμπορικά Ονόματα
Ενδείξεις
Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10
-
F41 Άλλες αγχώδεις διαταραχές
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Διαταραχή πανικού
-
F43 Αντίδραση σε σοβαρό στρες και διαταραχές προσαρμογής
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Διαταραχή μετατραυματικού άγχους
-
F42 Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή
-
F32 Καταθλιπτικό επεισόδιο
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Μείζων καταθλιπτικά επεισόδια
-
F40 Φοβικές αγχώδεις διαταραχές
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Κοινωνική αγχώδης διαταραχή
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Μορφή & Εμφάνιση
ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος SEROTYP
expand_more
Μορφή & Εμφάνιση
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: από του στόματος
- Χορήγηση: μία φορά την ημέρα, είτε το πρωί είτε το βράδυ
- Δόση έναρξης: 25 mg ημερησίως
- Τιτλοποίηση: Οι ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στη δόση των 50 mg μπορεί να ωφεληθούν από αυξήσεις της δόσης. Οι μεταβολές της δόσης πρέπει να γίνονται ανά 50 mg, σε χρονικά διαστήματα τουλάχιστον μίας εβδομάδας, μέχρι μίας μέγιστης ημερήσιας δόσης των 200 mg. Για παιδιά και εφήβους, οι επόμενες δόσεις μπορεί να αυξηθούν κατά 50 mg, σε μία περίοδο μερικών εβδομάδων, όπως χρειαστεί, με μέγιστη δόση 200 mg ημερησίως. Το μικρότερο σωματικό βάρος των παιδιών θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν γίνεται αύξηση της δόσης πέρα από τα 50 mg. Οι μεταβολές της δόσης δεν πρέπει να γίνονται σε διαστήματα μικρότερα της μίας εβδομάδας.
-
Ενήλικες με Κατάθλιψη και Ιδεοψυχαναγκαστική ΔιαταραχήΔόση50 mg ημερησίωςΜέγ. δόση200 mg ημερησίωςΗ δόση μπορεί να αυξηθεί κατά 50 mg ανά εβδομάδα. Η θεραπεία συντήρησης διατηρείται στο κατώτερο αποτελεσματικό επίπεδο. Για την πρόληψη υποτροπών, η δόση είναι ίδια με αυτή του τρέχοντος επεισοδίου. Θεραπεία για τουλάχιστον 6 μήνες.
-
Ενήλικες με Διαταραχή Πανικού, Διαταραχή Μετατραυματικού Άγχους και Κοινωνική Αγχώδης ΔιαταραχήΔόση25 mg ημερησίως (αρχική)Μέγ. δόση200 mg ημερησίωςΑύξηση σε 50 mg μία φορά ημερησίως μετά από μία εβδομάδα. Η δόση μπορεί να αυξηθεί κατά 50 mg ανά εβδομάδα. Η θεραπεία συντήρησης διατηρείται στο κατώτερο αποτελεσματικό επίπεδο. Η συνεχιζόμενη θεραπεία θα πρέπει να επανεκτιμάται τακτικά.
-
ΗλικιωμένοιΗ ρύθμιση της δοσολογίας πρέπει να γίνεται προσεκτικά λόγω κινδύνου υπονατριαιμίας.
-
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργίαΧρήση με προσοχή. Μειωμένη δόση ή μειωμένη συχνότητα χορήγησης. Αντενδείκνυται σε σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
-
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργίαΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
-
Παιδιά και έφηβοι (13-17 ετών) με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχήΔόση50 mg μία φορά την ημέρα (αρχική)Μέγ. δόση200 mg ημερησίωςΟι επόμενες δόσεις μπορεί να αυξηθούν κατά 50 mg ανά περίοδο μερικών εβδομάδων. Οι μεταβολές της δόσης δεν πρέπει να γίνονται σε διαστήματα μικρότερα της μίας εβδομάδας.
-
Παιδιά (6-12 ετών) με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχήΔόση25 mg μία φορά την ημέρα (αρχική)Μέγ. δόση200 mg ημερησίωςΗ δόση μπορεί να αυξηθεί σε 50 mg μία φορά την ημέρα μετά από μία εβδομάδα. Οι επόμενες δόσεις μπορεί να αυξηθούν κατά 50 mg ανά περίοδο μερικών εβδομάδων, λαμβάνοντας υπόψη το σωματικό βάρος. Οι μεταβολές της δόσης δεν πρέπει να γίνονται σε διαστήματα μικρότερα της μίας εβδομάδας.
-
Παιδιά κάτω των 6 ετώνΔεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα (βλ. παράγραφο 6.1)
-
Συγχορηγούμενη θεραπεία με μη αναστρέψιμους αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟ)
-
Ταυτόχρονη λήψη πιμοζίδης (βλ. Αλληλεπιδράσεις)
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Σύνδρομο Σεροτονίνης ή Νευροληπτικό Κακόηθες ΣύνδρομοΝα παρακολουθούνται για την εμφάνιση σημείων και συμπτωμάτων Συνδρόμου Σεροτονίνης ή Νευροληπτικού Κακοήθους Συνδρόμου. (βλ. Αντενδείξεις)
-
Αλλαγή από Εκλεκτικούς Αναστολείς Επαναπρόσληψης της Σεροτονίνης (SSRΙs), αντικαταθλιπτικά ή αντιψυχωσικά φάρμακαΝα γίνεται με προσεκτική και σώφρονα ιατρική κρίση, ιδιαίτερα από φάρμακα με μεγάλη χρονική διάρκεια δράσης, όπως η φλουοξετίνη.
-
Άλλα σεροτονινεργικά φάρμακα (π.χ. τρυπτοφάνη, φενφλουραμίνη και αγωνιστές των 5-ΗΤ υποδοχέων, St. John’s Wort)προσοχήΝα γίνεται με προσοχή και να αποφεύγεται, όταν είναι δυνατό, λόγω πιθανότητας για φαρμακοδυναμική αλληλεπίδραση.
-
Παράταση του διορθωμένου διαστήματος QT/Κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (Torsade de Pointes - TdP)προσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με πρόσθετους παράγοντες κινδύνου για παράταση του διορθωμένου διαστήματος QT, όπως: καρδιοπάθεια, υποκαλιαιμία ή υπομαγνησιαιμία, οικογενειακό ιστορικό παράτασης του διορθωμένου διαστήματος QT, βραδυκαρδία και συγχορήγηση φαρμάκων που παρατείνουν το διορθωμένο διάστημα QT (βλ. Αλληλεπιδράσεις και Φαρμακοδυναμικές)Να χρησιμοποιείται με προσοχή.
-
Ενεργοποίηση της υπομανίας ή μανίαςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό μανίας/υπομανίαςΝα χρησιμοποιείται με προσοχή. Απαιτείται στενή παρακολούθηση από τον ιατρό. Η σερτραλίνη θα πρέπει να διακόπτεται σε όποιον ασθενή εισέρχεται σε φάση μανίας.
-
ΣχιζοφρένειαΠληθυσμόςΣχιζοφρενικοί ασθενείςΤα ψυχωσικά συμπτώματα μπορεί να επιδεινωθούν.
-
Επιληπτικές κρίσειςΠληθυσμόςΑσθενείς με ασταθή επιληψία, ασθενείς με ελεγχόμενη επιληψίαΝα αποφεύγεται σε ασθενείς με ασταθή επιληψία. Οι ασθενείς με ελεγχόμενη επιληψία θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά. Η σερτραλίνη θα πρέπει να διακόπτεται, σε όποιον ασθενή παρουσιάσει επιληπτικές κρίσεις.
-
Αυτοκτονία/αυτοκτονικές σκέψεις/απόπειρες αυτοκτονίας ή κλινική επιδείνωσηΠληθυσμόςΑσθενείς με κατάθλιψη, άλλες ψυχιατρικές καταστάσεις, ιστορικό επεισοδίων σχετιζόμενων με αυτοκτονία ή υψηλό κίνδυνο, κάτω των 25 ετώνΟι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά, ιδιαίτερα στην αρχή της θεραπείας και μετά από μεταβολές της δόσης. Οι ασθενείς και οι φροντιστές τους θα πρέπει να ενημερώνονται για την ανάγκη παρακολούθησης και αναζήτησης ιατρικής συμβουλής άμεσα, εάν εμφανιστούν αυτά τα συμπτώματα.
-
Σεξουαλική δυσλειτουργίαΕνδέχεται να προκαλέσουν συμπτώματα σεξουαλικής δυσλειτουργίας (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΠληθυσμόςΠαιδιά και έφηβοι ηλικίας κάτω των 18 ετών (εκτός Ιδεοψυχαναγκαστικής Διαταραχής 6-17 ετών)Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται για θεραπεία σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών, εκτός από ασθενείς με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή ηλικίας 6-17 ετών. Να παρακολουθούνται στενά για εμφάνιση συμπτωμάτων αυτοκτονίας. Να παρακολουθούνται για ανωμαλίες στην εξέλιξη και την ανάπτυξη.
-
Ασυνήθιστη αιμορραγία/ ΑιμορραγίαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν SSRIs, ιδιαίτερα αν συγχρόνως λαμβάνουν φάρμακα που επηρεάζουν τη λειτουργία των αιμοπεταλίων (π.χ. αντιπηκτικά, άτυπα αντιψυχωσικά και φαινοθειαζίνες, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, ακετυλοσαλικυλικό οξύ και ΜΣΑΦ), καθώς και σε ασθενείς με ιστορικό αιμορραγικών διαταραχών. Ασθενείς μετά τον τοκετό.Συνιστάται ιδιαίτερη προσοχή. (βλ. Αλληλεπιδράσεις, Κύηση και γαλουχία, Ανεπιθύμητες ενέργειες).
-
ΥπονατριαιμίαΠληθυσμόςΗλικιωμένοι ασθενείς, ασθενείς που λαμβάνουν διουρητικά ή παρουσιάζουν υποογκαιμία για άλλο λόγοΝα εξετάζεται το ενδεχόμενο της διακοπής της σερτραλίνης σε ασθενείς με συμπτωματική υπονατριαιμία και να ξεκινά η κατάλληλη ιατρική παρέμβαση.
-
Συμπτώματα απόσυρσηςΗ χορήγηση σερτραλίνης να μειώνεται βαθμιαία, κατά τη διακοπή της θεραπείας, σε μία περίοδο αρκετών εβδομάδων ή μηνών, σύμφωνα με τις ανάγκες του ασθενή (βλ. Δοσολογία).
-
Ακαθησία/ψυχοκινητική ανησυχίαΗ αύξηση της δόσης μπορεί να είναι επιβλαβής.
-
Ηπατική δυσλειτουργίαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με ηπατική νόσο. Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.Η χρήση της σερτραλίνης σε ασθενείς με ηπατική νόσο θα πρέπει να γίνεται με προσοχή. Αν χορηγηθεί, θα πρέπει να χρησιμοποιείται μειωμένη δόση ή να μειώνεται η συχνότητα χορήγησης. Η σερτραλίνη δε θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Δοσολογία).
-
Νεφρική δυσλειτουργίαΠληθυσμόςΑσθενείς με ήπια έως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 10-60 ml/min)Η δοσολογία της σερτραλίνης δε χρειάζεται να προσαρμοστεί.
-
Χρήση σε ηλικιωμένουςΠληθυσμόςΗλικιωμένοι ασθενείς (> 65 ετών)Οι SSRIs/SNRIs, συμπεριλαμβανομένης της σερτραλίνης, έχουν συσχετιστεί με κλινικά σημαντική υπονατριαιμία. (βλ. Υπονατριαιμία στην Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
ΔιαβήτηςΠληθυσμόςΑσθενείς με διαβήτηΜπορεί να χρειαστεί προσαρμογή της δοσολογίας της ινσουλίνης και/ή των από του στόματος υπογλυκαιμικών παραγόντων.
-
Ηλεκτροσπασμοθεραπεία (ECT)Δεν υπάρχουν κλινικές μελέτες που να τεκμηριώνουν τους κινδύνους ή τα οφέλη της συνδυασμένης χρήσης ηλεκτροσπασμοθεραπείας και σερτραλίνης.
-
Χυμός γκρέιπφρουτΔε συνιστάται η χορήγηση της σερτραλίνης με χυμό γκρέιπφρουτ (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
-
Αλληλεπίδραση με δοκιμασίες ελέγχου ούρων (Ψευδώς θετικές ανοσολογικές δοκιμασίες για βενζοδιαζεπίνες)Επιβεβαιωτικές δοκιμασίες, όπως αέρια χρωματογραφία/φασματομετρία μάζας, θα διακρίνουν τη σερτραλίνη από τις βενζοδιαζεπίνες.
-
Γλαύκωμα Κλειστής ΓωνίαςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με γλαύκωμα κλειστής γωνίας ή ιστορικό γλαυκώματος, ή με προδιάθεσηΝα χρησιμοποιείται με προσοχή.
-
ΛακτόζηΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα όπως δυσανεξία στη γαλακτόζη, έλλειψη λακτάσης Lapp ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζηςΔε θα πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Μη αναστρέψιμοι Αναστολείς της ΜΑΟ (π.χ. σελεγιλίνη)αντένδειξηΣοβαρές ανεπιθύμητες αντιδράσεις (τρόμος, μυόκλωνο, εφίδρωση, ναυτία, έμετος, έξαψη, ζάλη, υπερθερμία, σύνδρομο νευροληπτικού κακοήθους, επιληπτικές κρίσεις, θάνατος)ΣύστασηΔιακοπή μη αναστρέψιμου αναστολέα ΜΑΟ τουλάχιστον 14 ημέρες πριν την έναρξη σερτραλίνης. Διακοπή σερτραλίνης τουλάχιστον 7 ημέρες πριν την έναρξη μη αναστρέψιμου αναστολέα ΜΑΟ.
-
Αναστρέψιμος, εκλεκτικός αναστολέας της ΜΑΟ-Α (μοκλοβεμίδη)αντένδειξηΚίνδυνος συνδρόμου σεροτονίνηςΣύστασηΔεν πρέπει να χορηγείται. Διακοπή αναστρέψιμου αναστολέα ΜΑΟ λιγότερο από 14 ημέρες πριν την έναρξη σερτραλίνης. Διακοπή σερτραλίνης τουλάχιστον 7 ημέρες πριν την έναρξη αναστρέψιμου αναστολέα ΜΑΟ.
-
Αναστρέψιμος, μη εκλεκτικός αναστολέας της ΜΑΟ (λινεζολίδη)αντένδειξηΑλληλεπίδραση ως ασθενής αναστολέας της ΜΑΟΣύστασηΔεν πρέπει να δίνεται σε ασθενείς που λαμβάνουν σερτραλίνη.
-
αντένδειξηΑυξημένα επίπεδα πιμοζίδης (περίπου 35%)ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χορήγηση αντενδείκνυται λόγω του στενού θεραπευτικού δείκτη της πιμοζίδης.
-
ΟινόπνευμαπροσοχήΔε συνιστάται η ταυτόχρονη χρήση, παρόλο που η σερτραλίνη δεν ενίσχυσε την επίδραση επί της γνωστικής και ψυχοκινητικής λειτουργίας.ΣύστασηΑποφυγή ταυτόχρονης χρήσης.
-
παρακολούθησηΗ συγχορήγηση σερτραλίνης δεν ενίσχυσε την επίδραση επί της γνωστικής και ψυχοκινητικής λειτουργίας.ΣύστασηΔε συνιστάται η ταυτόχρονη χρήση με κατασταλτικά του Κ.Ν.Σ. γενικά.
-
Σεροτονινεργικά φάρμακα (φαιντανύλη, άλλα σεροτονινεργικά αντικαταθλιπτικά, αμφεταμίνες, τριπτάνες, οπιοειδή)προσοχήΚίνδυνος σεροτονινεργικού συνδρόμου (αδυναμία, αυξημένα αντανακλαστικά, ασυνέργεια, σύγχυση, άγχος και διέγερση).ΣύστασηΚατάλληλη παρακολούθηση του ασθενούς εάν η ταυτόχρονη θεραπεία κρίνεται κλινικά δικαιολογημένη.
-
Φάρμακα που παρατείνουν το Διορθωμένο Διάστημα QT (π.χ. ορισμένα αντιψυχωσικά και αντιβιοτικά)προσοχήΑυξημένος κίνδυνος για παράταση του διορθωμένου διαστήματος QT και/ή κοιλιακές αρρυθμίες (π.χ. Torsade de Pointes).ΣύστασηΕιδικές προφυλάξεις.
-
παρακολούθησηΑύξηση του τρόμου (πιθανή φαρμακοδυναμική αλληλεπίδραση).ΣύστασηΟι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται κατάλληλα.
-
προσοχήΥψηλή έκθεση στη φαινυτοΐνη σε ασθενείς που λαμβάνουν σερτραλίνη (σπάνια). Η συγχορήγηση μπορεί να προκαλέσει μείωση στα επίπεδα σερτραλίνης στο πλάσμα.ΣύστασηΈλεγχος των συγκεντρώσεων της φαινυτοΐνης στο πλάσμα κατά την έναρξη της θεραπείας με σερτραλίνη, με κατάλληλες προσαρμογές της δόσης της φαινυτοΐνης.
-
προσοχήΜείωση των επιπέδων της σερτραλίνης στο πλάσμα.ΣύστασηΔεν μπορεί να αποκλειστεί ο κίνδυνος.
-
παρακολούθησηΜικρή, αλλά στατιστικά σημαντική, αύξηση του χρόνου προθρομβίνης, που μπορεί να προκαλέσει αστάθεια στην τιμή του INR.ΣύστασηΟ χρόνος προθρομβίνης θα πρέπει να ελέγχεται προσεκτικά κατά την έναρξη ή τη διακοπή της θεραπείας με σερτραλίνη.
-
παρακολούθησηΣημαντική μείωση στην κάθαρση της σερτραλίνης.ΣύστασηΗ κλινική σημασία δεν είναι γνωστή.
-
Φάρμακα που επηρεάζουν τη λειτουργία των αιμοπεταλίων (π.χ. ΜΣΑΦ, ακετυλοσαλικυλικό οξύ, τικλοπιδίνη) ή άλλα φάρμακα που μπορεί να αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίαςπροσοχήΑυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας.ΣύστασηΧρήση με προσοχή.
-
Νευρομυϊκοί Αποκλειστές (π.χ. μιβακούριο)προσοχήΜείωση της δραστικότητας της χολινεστεράσης του πλάσματος, με αποτέλεσμα την παράταση της δράσης του νευρομυϊκού αποκλεισμού.
-
Χυμός γκρέιπφρουτπροσοχήΑύξηση των επιπέδων της σερτραλίνης στο πλάσμα περίπου κατά 100%.ΣύστασηΗ πρόσληψη χυμού γκρέιπφρουτ θα πρέπει να αποφεύγεται.
-
Ισχυροί αναστολείς του CYP3A4 (π.χ. αναστολείς πρωτεάσης, κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη, ποσακοναζόλη, βορικοναζόλη, κλαριθρομυκίνη, τελιθρομυκίνη, νεφαζοδόνη)προσοχήΠιθανώς μεγαλύτερες αυξήσεις στην έκθεση στη σερτραλίνη.ΣύστασηΗ πρόσληψη θα πρέπει να αποφεύγεται.
-
Μέτριοι αναστολείς του CYP3A4 (π.χ. απρεπιτάντη, ερυθρομυκίνη, φλουκοναζόλη, βεραπαμίλη, διλτιαζέμη)προσοχήΠιθανώς αυξήσεις στην έκθεση στη σερτραλίνη.
-
Ισχυροί αναστολείς του CYP2C19 (π.χ. ομεπραζόλη, λανσοπραζόλη, παντοπραζόλη, ραμπεπραζόλη, φλουοξετίνη, φλουβοξαμίνη)προσοχήΑλληλεπίδραση δεν μπορεί να αποκλειστεί, καθώς τα επίπεδα σερτραλίνης αυξάνονται σε ασθενείς με φτωχό μεταβολισμό του CYP2C19.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος
- Φαρυγγίτιδα
- Γαστρεντερίτιδα
- Εκκολπωματίτιδα
- Μέση ωτίτιδα
- Βαλανοποσθίτιδα
- Ρινίτιδα
- Δύσπνοια
- Επίσταξη
- Υπεραερισμός
- Βρογχόσπασμος
- Διάμεση πνευμονοπάθεια
- Λαρυγγόσπασμος
- Δυσφωνία
- Συριγμός
- Υποαερισμός
- Λόξυγκας
- Νεόπλασμα
- Λεμφαδενοπάθεια
- Θρομβοπενία
- Λευκοπενία
- Υπερευαισθησία
- Αναφυλακτοειδής αντίδραση
- Εποχική αλλεργία
- Υπερπρολακτιναιμία
- Υποθυρεοειδισμός
- Απρόσφορη έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης
- Μειωμένη όρεξη
- Αυξημένη όρεξη
- Υπερχοληστερολαιμία
- Σακχαρώδης διαβήτης
- Υπογλυκαιμία
- Υπεργλυκαιμία
- Υπονατριαιμία
- Αυξημένο σωματικό βάρος
- Μειωμένο σωματικό βάρος
- Αϋπνία
- Άγχος
- Κατάθλιψη
- Διέγερση
- Μειωμένη γενετήσια ορμή
- Νευρικότητα
- Αποπροσωποποίηση
- Εφιάλτης
- Τριγμός των οδόντων
- Ψυχωσική διαταραχή
- Νοσηρά όνειρα
- Φαρμακευτική εξάρτηση
- Απάθεια
- Υπνοβασία
- Ψευδαίσθηση
- Επιθετικότητα
- Ευφορική διάθεση
- Παράνοια
- Αυτοκτονικός ιδεασμός/συμπεριφορά
- Διαταραχή μετατροπής
- Πρόωρη εκσπερμάτιση
- Αποτυχία εκσπερμάτισης
- Στυτική δυσλειτουργία
- Ακανόνιστη έμμηνος ρύση
- Αιδοιοκολπίτιδα
- Μηνορραγία
- Κολπική αιμορραγία
- Γαλακτόρροια
- Γυναικομαστία
- Πριαπισμός
- Ζάλη
- Κεφαλαλγία
- Υπνηλία
- Τρόμος
- Παραισθησία
- Υπερτονία
- Διαταραχή στην προσοχή
- Δυσγευσία
- Αμνησία
- Υπαισθησία
- Ακούσιες μυϊκές συσπάσεις
- Συγκοπή
- Υπερκινησία
- Ημικρανία
- Σπασμός
- Ζάλη θέσης
- Μη φυσιολογικός συντονισμός
- Διαταραχή λόγου
- Κώμα
- Ακαθησία
- Δυσκινησία
- Υπεραισθησία
- Ψυχοκινητική ανησυχία
- Διαταραχή αισθητικότητας
- Χορειοαθέτωση
- Νευροληπτικό κακόηθες σύνδρομο
- Χασμουρητό
- Διαταραχή γλώσσας
- Διαταραχή βάδισης
- Διαταραχές κίνησης (συμπεριλαμβανομένων εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων, όπως υπερκινησία, υπερτονία, δυστονία, τριγμός των οδόντων ή διαταραχές στο βάδισμα)
- Αγγειοεγκεφαλικός σπασμός (συμπεριλαμβανομένων του συνδρόμου αναστρέψιμης εγκεφαλικής αγγειοσύσπασης και του συνδρόμου Call-Fleming)
- Σύνδρομο σεροτονίνης (διέγερση, σύγχυση, εφίδρωση, διάρροια, πυρετός, υπέρταση, ακαμψία και ταχυκαρδία)
- Οπτική διαταραχή
- Μυδρίαση
- Σκότωμα
- Γλαύκωμα
- Διπλωπία
- Φωτοφοβία
- Ύφαιμα
- Δακρυϊκή διαταραχή
- Εκφύλιση ωχράς κηλίδας
- Ανισοκορία
- Όραση μη φυσιολογική
- Εμβοές
- Ωταλγία
- Αίσθημα παλμών
- Ταχυκαρδία
- Καρδιακή διαταραχή
- Έμφραγμα του μυοκαρδίου
- Κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου
- Torsade de Pointes
- Βραδυκαρδία
- Παράταση του διορθωμένου διαστήματος QT
- Εξάψεις
- Υπέρταση
- Έξαψη
- Περιφερική ισχαιμία
- Ασυνήθιστη αιμορραγία (όπως γαστρεντερική αιμορραγία)
- Αιματουρία
- Δυσκολία στην ούρηση
- Πολλακιουρία
- Ολιγουρία
- Διαταραχή ούρησης
- Κατακράτηση ούρων
- Ακράτεια ούρων
- Πολυουρία
- Νυκτουρία
- Ναυτία
- Ξηροστομία
- Διάρροια
- Δυσπεψία
- Δυσκοιλιότητα
- Κοιλιακό άλγος
- Έμετος
- Μετεωρισμός
- Μέλαινα
- Διαταραχή οδόντος
- Οισοφαγίτιδα
- Γλωσσίτιδα
- Αιμορροΐδες
- Υπερέκκριση σιέλου
- Δυσφαγία
- Ερυγή
- Στοματίτιδα
- Παγκρεατίτιδα
- Εξέλκωση στόματος
- Αιματοχεσία
- Εξέλκωση γλώσσας
- Μικροσκοπική κολίτιδα
- Κήλη
- Μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία
- Ηπατίτιδα
- Ίκτερος
- Ηπατική ανεπάρκεια
- Υπεριδρωσία
- Εξάνθημα
- Κνίδωση
- Αλωπεκία
- Κνησμός
- Πορφύρα
- Δερματίτιδα
- Ξηροδερμία
- Κρύος ιδρώτας
- Περικογχικό οίδημα
- Σύνδρομο Stevens-Johnson
- Επιδερμική νεκρόλυση
- Δερματική αντίδραση
- Φωτοευαισθησία
- Αγγειοοίδημα
- Πομφολυγώδης δερματίτιδα
- Οίδημα προσώπου
- Κόπωση
- Θωρακικό άλγος
- Αίσθημα κακουχίας
- Πυρεξία
- Περιφερικό οίδημα
- Ρίγη
- Δίψα
- Εξασθένιση
- Μη φυσιολογική υφή μαλλιών
- Μη φυσιολογική οσμή δέρματος
- Εξάνθημα θυλακιώδες
- Τριγμός
- Οστική διαταραχή
- Μυϊκές κράμπες
- Οσφυαλγία
- Οστεοαρθρίτιδα
- Αρθραλγία
- Μυαλγία
- Μυϊκές δεσμιδώσεις
- Μυϊκή αδυναμία
- Ραβδομυόλυση
- Σεξουαλική δυσλειτουργία του θήλεος
- Μετά τον τοκετό αιμορραγία
- Εκκρίματα γεννητικών οργάνων
- Μειωμένη ανοχή σε φάρμακο
- Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης
- Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
- Αυξημένη χοληστερόλη αίματος
- Μη φυσιολογικό σπέρμα
- Μη φυσιολογικά κλινικά εργαστηριακά αποτελέσματα
- Αλλοιωμένη λειτουργία αιμοπεταλίων
- Κάκωση
- Τεχνική αγγειοδιαστολής
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΑποτυχία εκσπερμάτισηςΑναπαραγωγικό
-
Πολύ συχνέςΑϋπνίαΨυχιατρικές
-
Πολύ συχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΖάληΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΚόπωσηΓενικές
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΞηροστομίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΣτυτική δυσλειτουργίαΑναπαραγωγικό
-
Πολύ συχνέςΤρόμοςΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΥπεριδρωσίαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΥπνηλίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΆγχοςΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΑίσθημα κακουχίαςΓενικές
-
ΣυχνέςΑίσθημα παλμώνΚαρδιά
-
ΣυχνέςΑπάθειαΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΑποπροσωποποίησηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΑυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνηςΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΑυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράσηΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΑυξημένη χοληστερόλη αίματοςΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΑυξημένη όρεξηΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΑυξημένο σωματικό βάροςΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΔίψαΓενικές
-
ΣυχνέςΔιέγερσηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΔιαταραχές κίνησης (υπερκινησία, υπερτονία, δυστονία, τριγμός των οδόντων ή διαταραχές στο βάδισμα)
-
ΣυχνέςΔιαταραχή βάδισηςΝευρικό
-
ΣυχνέςΔιαταραχή στην προσοχήΝευρικό
-
ΣυχνέςΔυσγευσίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔυσκολία στην ούρησηΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣυχνέςΔυσπεψίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔύσπνοιαΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΕμβοέςΑυτί
-
ΣυχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΕξάψειςΑγγειακές
-
ΣυχνέςΕπίσταξηΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΕφιάλτηςΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΘωρακικό άλγοςΓενικές
-
ΣυχνέςΚατάθλιψηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΚοιλιακό άλγοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΛοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματοςΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΜειωμένη γενετήσια ορμήΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΜειωμένη όρεξηΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΜειωμένο σωματικό βάροςΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΜετεωρισμόςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΜυϊκές κράμπεςΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΝευρικότηταΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΝοσηρά όνειραΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΟπτική διαταραχήΟφθαλμικές
-
ΣυχνέςΠαραισθησίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΠερικογχικό οίδημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΠεριφερικό οίδημαΓενικές
-
ΣυχνέςΠυρεξίαΓενικές
-
ΣυχνέςΡίγηΓενικές
-
ΣυχνέςΡινίτιδαΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΤριγμός
-
ΣυχνέςΤριγμός των οδόντωνΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΥπερτονίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΦαρυγγίτιδαΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΧασμουρητόΝευρικό
-
Όχι συχνέςΈξαψηΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΑιδοιοκολπίτιδαΑναπαραγωγικό
-
Όχι συχνέςΑιματουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΑιμορροΐδεςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΑκανόνιστη έμμηνος ρύσηΑναπαραγωγικό
-
Όχι συχνέςΑκούσιες μυϊκές συσπάσειςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΑλωπεκίαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΑμνησίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΑρθραλγίαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΑσυνήθιστη αιμορραγία (όπως γαστρεντερική αιμορραγία)
-
Όχι συχνέςΑυτοκτονικός ιδεασμός/συμπεριφορά
-
Όχι συχνέςΒρογχόσπασμοςΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΓαστρεντερίτιδαΛοιμώξεις
-
Όχι συχνέςΓλωσσίτιδαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΔερματίτιδαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΔιαταραχή γλώσσαςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΔιαταραχή λόγουΝευρικό
-
Όχι συχνέςΔιαταραχή οδόντοςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΔυσφαγίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΕκκολπωματίτιδαΛοιμώξεις
-
Όχι συχνέςΕξασθένισηΓενικές
-
Όχι συχνέςΕπιθετικότηταΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΕποχική αλλεργίαΑνοσοποιητικό
-
Όχι συχνέςΕρυγήΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΕυφορική διάθεσηΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΖάλη θέσηςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΗμικρανίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΚάκωσηΤραυματισμοί
-
Όχι συχνέςΚήληΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΚνίδωσηΔέρμα
-
Όχι συχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
Όχι συχνέςΚολπική αιμορραγίαΑναπαραγωγικό
-
Όχι συχνέςΚρύος ιδρώταςΔέρμα
-
Όχι συχνέςΜέλαιναΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΜειωμένη ανοχή σε φάρμακο
-
Όχι συχνέςΜη φυσιολογικά κλινικά εργαστηριακά αποτελέσματα
-
Όχι συχνέςΜη φυσιολογική ηπατική λειτουργίαΉπαρ
-
Όχι συχνέςΜη φυσιολογικός συντονισμόςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΜηνορραγίαΑναπαραγωγικό
-
Όχι συχνέςΜυαλγίαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΜυδρίασηΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΜυϊκές δεσμιδώσειςΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΜυϊκή αδυναμίαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΞηροδερμίαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΟίδημα προσώπουΓενικές
-
Όχι συχνέςΟισοφαγίτιδαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΟλιγουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΟστεοαρθρίτιδαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΟσφυαλγίαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΠαράνοιαΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΠολλακιουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΠορφύραΔέρμα
-
Όχι συχνέςΣεξουαλική δυσλειτουργία του θήλεος
-
Όχι συχνέςΣπασμόςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΣτοματίτιδαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΣυγκοπήΝευρικό
-
Όχι συχνέςΤαχυκαρδίαΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΥπέρτασηΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΥπαισθησίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥπερέκκριση σιέλουΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΥπεραερισμόςΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΥπερευαισθησίαΑνοσοποιητικό
-
Όχι συχνέςΥπερκινησίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥπερχοληστερολαιμίαΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΨευδαίσθησηΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΩτίτιδα μέση
-
Όχι συχνέςΩταλγίαΑυτί
-
ΣπάνιεςTorsade de PointesΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΈμφραγμα του μυοκαρδίουΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΊκτεροςΉπαρ
-
ΣπάνιεςΌραση μη φυσιολογική
-
ΣπάνιεςΎφαιμαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΑγγειοεγκεφαλικός σπασμός (συμπεριλαμβανομένων του συνδρόμου αναστρέψιμης εγκεφαλικής αγγειοσύσπασης και του συνδρόμου Call-Fleming)
-
ΣπάνιεςΑγγειοοίδημαΔέρμα
-
ΣπάνιεςΑιματοχεσίαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΑκαθησίαΝευρικό
-
ΣπάνιεςΑκράτεια ούρωνΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣπάνιεςΑλλοιωμένη λειτουργία αιμοπεταλίων
-
ΣπάνιεςΑναφυλακτοειδής αντίδρασηΑνοσοποιητικό
-
ΣπάνιεςΑνισοκορία
-
ΣπάνιεςΑπρόσφορη έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνηςΕνδοκρινικό
-
ΣπάνιεςΒαλανοποσθίτιδαΛοιμώξεις
-
ΣπάνιεςΒραδυκαρδίαΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΓαλακτόρροιαΑναπαραγωγικό
-
ΣπάνιεςΓλαύκωμαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΓυναικομαστίαΑναπαραγωγικό
-
ΣπάνιεςΔακρυϊκή διαταραχήΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΔερματική αντίδρασηΔέρμα
-
ΣπάνιεςΔιάμεση πνευμονοπάθειαΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΔιαταραχή αισθητικότηταςΝευρικό
-
ΣπάνιεςΔιαταραχή ούρησηςΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣπάνιεςΔιπλωπίαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΔυσκινησίαΝευρικό
-
ΣπάνιεςΔυσφωνίαΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΕκκρίματα γεννητικών οργάνων
-
ΣπάνιεςΕξάνθημα θυλακιώδες
-
ΣπάνιεςΕξέλκωση γλώσσαςΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΕξέλκωση στόματοςΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΕπιδερμική νεκρόλυσηΔέρμα
-
ΣπάνιεςΕπιταχυνόμενη εκσπερμάτιση
-
ΣπάνιεςΗπατίτιδαΉπαρ
-
ΣπάνιεςΗπατική ανεπάρκειαΉπαρ
-
ΣπάνιεςΘρομβοπενίαΑίμα
-
ΣπάνιεςΚαρδιακή διαταραχήΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΚατακράτηση ούρωνΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣπάνιεςΚοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίουΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΚώμαΝευρικό
-
ΣπάνιεςΛαρυγγόσπασμοςΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΛεμφαδενοπάθειαΑίμα
-
ΣπάνιεςΛευκοπενίαΑίμα
-
ΣπάνιεςΛόξυγκαςΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΜη φυσιολογική οσμή δέρματος
-
ΣπάνιεςΜη φυσιολογική υφή μαλλιών
-
ΣπάνιεςΜη φυσιολογικό σπέρμαΕργαστηριακές
-
ΣπάνιεςΝεόπλασμαΝεοπλάσματα
-
ΣπάνιεςΝυκτουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣπάνιεςΟστική διαταραχή
-
ΣπάνιεςΠαγκρεατίτιδαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΠαράταση του διορθωμένου διαστήματος QT
-
ΣπάνιεςΠεριφερική ισχαιμίαΑγγειακές
-
ΣπάνιεςΠολυουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣπάνιεςΠομφολυγώδης δερματίτιδαΔέρμα
-
ΣπάνιεςΠριαπισμόςΑναπαραγωγικό
-
ΣπάνιεςΠρόωρη εκσπερμάτισηΑναπαραγωγικό
-
ΣπάνιεςΡαβδομυόλυσηΜυοσκελετικό
-
ΣπάνιεςΣακχαρώδης διαβήτηςΜεταβολισμός
-
ΣπάνιεςΣκότωμαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΣυριγμόςΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΣύνδρομο Stevens-JohnsonΔέρμα
-
ΣπάνιεςΤεχνική αγγειοδιαστολής
-
ΣπάνιεςΥπεραισθησίαΝευρικό
-
ΣπάνιεςΥπεργλυκαιμίαΜεταβολισμός
-
ΣπάνιεςΥπερπρολακτιναιμίαΕνδοκρινικό
-
ΣπάνιεςΥπνοβασίαΨυχιατρικές
-
ΣπάνιεςΥποαερισμόςΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΥπογλυκαιμίαΜεταβολισμός
-
ΣπάνιεςΥποθυρεοειδισμόςΕνδοκρινικό
-
ΣπάνιεςΥπονατριαιμίαΜεταβολισμός
-
ΣπάνιεςΦωτοευαισθησίαΔέρμα
-
ΣπάνιεςΦωτοφοβίαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΧορειοαθέτωσηΝευρικό
-
ΣπάνιεςΨυχοκινητική ανησυχίαΝευρικό
-
ΣπάνιεςΨυχωσική διαταραχήΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςΚατάγματα οστού
-
Μη γνωστέςΜετά τον τοκετό αιμορραγία
-
Μη γνωστέςΜικροσκοπική κολίτιδαΓαστρεντερικό
-
Μη γνωστέςΣύνδρομο σεροτονίνης / Νευροληπτικό κακόηθες σύνδρομο (διέγερση, σύγχυση, εφίδρωση, διάρροια, πυρετός, υπέρταση, ακαμψία και ταχυκαρδία)
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΔεν συνιστάταιΔεν υπάρχουν καλά ελεγχόμενες μελέτες σε εγκύους γυναίκες. Μελέτες σε πειραματόζωα κατέδειξαν επιδράσεις στην αναπαραγωγή. Η χρήση της σερτραλίνης κατά τη διάρκεια της κύησης έχει αναφερθεί να προκαλεί συμπτώματα, συμβατά με αντιδράσεις απόσυρσης, σε νεογέννητα. Εάν η χρήση συνεχίζεται στα τελευταία στάδια της κύησης (ιδιαίτερα στο τρίτο τρίμηνο), τα νεογνά πρέπει να παρακολουθούνται για: αναπνευστική δυσχέρεια, κυάνωση, άπνοια, επιληπτικές κρίσεις, αστάθεια θερμοκρασίας, δυσκολία στην πρόσληψη τροφής, έμετο, υπογλυκαιμία, υπερτονία, υποτονία, υπεραντανακλαστικότητα, τρόμο, εκνευρισμό, ευερεθιστότητα, λήθαργο, επίμονο κλάμα, υπνηλία και δυσκολία στον ύπνο. Η χρήση SSRIs κατά την κύηση, ιδιαίτερα στο τελευταίο στάδιό της, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμμένουσας πνευμονικής υπέρτασης στο νεογνό. Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας μετά τον τοκετό ύστερα από έκθεση σε SSRI/SNRI κατά τη διάρκεια του τελευταίου μήνα.
-
ΓαλουχίαΔεν συνιστάταιΜικρές ποσότητες σερτραλίνης και του μεταβολίτη της Ν-δεσμεθυλσερτραλίνη εκκρίνονται στο γάλα. Γενικά αμελητέα έως μη ανιχνεύσιμα επίπεδα βρέθηκαν στον ορό του αίματος των βρεφών, με μία εξαίρεση. Μέχρι σήμερα, δεν έχουν αναφερθεί ανεπιθύμητες ενέργειες στην υγεία βρεφών, αλλά ο κίνδυνος δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Η χρήση σε θηλάζουσες μητέρες δε συνιστάται, παρά μόνο αν τα αναμενόμενα οφέλη υπερτερούν των κινδύνων.
-
ΓονιμότηταΔεν επηρεάζειΔεδομένα από ζώα δεν έδειξαν επίδραση της σερτραλίνης σε παραμέτρους γονιμότητας. Αναφορές περιστατικών σε ανθρώπους με ορισμένους SSRIs έχουν δείξει ότι τυχόν επίδραση στην ποιότητα του σπέρματος είναι αναστρέψιμη. Επίδραση στην γονιμότητα στους ανθρώπους δεν έχει παρατηρηθεί μέχρι στιγμής.
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
- υπνηλία
- γαστρεντερικές διαταραχές
- ναυτία
- έμετος
- ταχυκαρδία
- τρόμος
- διέγερση
- ζάλη
- κώμα
- παράταση του διορθωμένου διαστήματος QT
- Κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία
Εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRI). Κωδικός ATC: Ν06ΑΒ06.
Μηχανισμός δράσης
Η σερτραλίνη αποτελεί ισχυρό και ειδικό αναστολέα της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (5-ΗΤ) από τους νευρώνες in vitro, με αποτέλεσμα την ενίσχυση της δράσης της 5-ΗΤ στα ζώα. Έχει πολύ ασθενή δράση στην επαναπρόσληψη της νορεπινεφρίνης και της ντοπαμίνης από τους νευρώνες. Σε κλινικές δόσεις, η σερτραλίνη αναστέλλει την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης εντός των αιμοπεταλίων στον άνθρωπο. Το φάρμακο στερείται διεγερτικής, κατασταλτικής ή αντιχολινεργικής δραστηριότητας ή καρδιοτοξικότητας στα ζώα. Σε ελεγχόμενες μελέτες με υγιείς εθελοντές, η σερτραλίνη δεν προκάλεσε καταστολή και δεν επηρέασε την ψυχοκινητική λειτουργία. Σύμφωνα με την εκλεκτική ανασταλτική της δράση επί της επαναπρόσληψης της 5-ΗΤ, η σερτραλίνη δεν ενισχύει την κατεχολαμινεργική δραστηριότητα. Η σερτραλίνη δεν παρουσιάζει συγγένεια προς τους μουσκαρινικούς (χολινεργικούς), σεροτονινεργικούς, ντοπαμινεργικούς, αδρενεργικούς, ισταμινεργικούς και τους GABA-εργικούς υποδοχείς ή προς τους υποδοχείς βενζοδιαζεπίνης. Η χρόνια χορήγηση της σερτραλίνης σε ζώα συσχετίστηκε με μείωση του αριθμού των νορεπινεφρικών υποδοχέων του εγκεφάλου (down-regulation), όπως παρατηρείται και με άλλα κλινικώς δραστικά αντικαταθλιπτικά και αντιψυχωσικά φάρμακα.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Με τη σερτραλίνη δε φάνηκε να υπάρχει πιθανότητα για κατάχρηση. Σε μία ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, διπλά-τυφλή τυχαιοποιημένη μελέτη της συγκριτικής προδιάθεσης για κατάχρηση της σερτραλίνης, της αλπραζολάμης και της d-αμφεταμίνης στον άνθρωπο, η σερτραλίνη δεν προκάλεσε θετικά υποκειμενικά αποτελέσματα που να υποδεικνύουν ότι έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει κατάχρηση. Αντιθέτως, τα άτομα που έλαβαν μέρος στη μελέτη κατέταξαν την d-αμφεταμίνη και την αλπραζολάμη σημαντικά πιο ψηλά, σε σχέση με το εικονικό φάρμακο, με βάση την επιθυμία να πάρουν το φάρμακο, την προκαλούμενη ευφορία και την πιθανότητα κατάχρησης. Η σερτραλίνη δεν προκάλεσε ούτε τη διέγερση και το άγχος, που συσχετίζονται με τη χορήγηση της d-αμφεταμίνης, ούτε την καταστολή και μείωση της ψυχοκινητικής λειτουργίας, που συσχετίζονται με την αλπραζολάμη. Η σερτραλίνη δε λειτουργεί ως θετικό ερέθισμα (ανταμοιβή) στους πιθήκους rhesus, που ήταν εκπαιδευμένοι να χορηγούν στον εαυτό τους κοκαΐνη, ούτε υποκαθιστά ως διακριτό διεγερτικό ερέθισμα, για τους πιθήκους rhesus, την d-αμφεταμίνη ή την πεντοβαρβιτάλη.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή Διεξάχθηκε μία μελέτη, που περιελάμβανε εξωνοσοκομειακούς ασθενείς με κατάθλιψη, οι οποίοι παρουσίασαν ανταπόκριση στη σερτραλίνη, στο τέλος μίας αρχικής, ανοικτής φάσης θεραπείας 8 εβδομάδων, με σερτραλίνη 50-200 mg ημερησίως. Αυτοί οι ασθενείς (n=295) τυχαιοποιήθηκαν σε συνέχιση για 44 εβδομάδες σε διπλά-τυφλή σερτραλίνη 50-200 mg ημερησίως ή εικονικό φάρμακο. Ένα στατιστικώς σημαντικό χαμηλότερο ποσοστό υποτροπής παρατηρήθηκε στους ασθενείς που έλαβαν σερτραλίνη, σε σύγκριση με αυτούς που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Η μέση δόση για αυτούς που ολοκλήρωσαν τη μελέτη ήταν 70 mg ημερησίως. Το ποσοστό (%) αυτών που εμφάνισαν ανταπόκριση (που ορίζονται ως αυτοί οι ασθενείς οι οποίοι δεν υποτροπίασαν) για τα σκέλη της σερτραλίνης και του εικονικού φαρμάκου ήταν 83,4% και 60,8% αντίστοιχα.
Διαταραχή Μετατραυματικού Άγχους Συνδυασμένα δεδομένα από 3 μελέτες στη Διαταραχή Μετατραυματικού Άγχους, στο γενικό πληθυσμό, έδειξαν χαμηλότερο βαθμό ανταπόκρισης στους άνδρες, σε σύγκριση με τις γυναίκες. Στις δύο θετικές μελέτες γενικού πληθυσμού, οι βαθμοί ανταπόκρισης των ανδρών και των γυναικών που ελάμβαναν σερτραλίνη, έναντι του εικονικού φαρμάκου, ήταν παρόμοιοι (γυναίκες: 57,2% έναντι 34,5%, άνδρες: 53,9% έναντι 38,2%). Ο αριθμός των ανδρών και των γυναικών ασθενών στο συνολικό γενικό πληθυσμό ήταν 184 και 430, αντίστοιχα και, ως εκ τούτου, τα αποτελέσματα στις γυναίκες είναι πιο ισχυρά και οι άνδρες συσχετίσθηκαν με άλλες μεταβλητές κατά την έναρξη (περισσότερη κατάχρηση ουσιών, μεγαλύτερη διάρκεια, αιτία του τραύματος, κλπ), που συσχετίζονται με μείωση του αποτελέσματος.
Καρδιακή Ηλεκτροφυσιολογία Σε μια ειδική διεξοδική μελέτη του διορθωμένου διαστήματος QT, που διεξήχθη σε σταθεροποιημένη κατάσταση σε υπερθεραπευτικές εκθέσεις σε υγιείς εθελοντές (που έλαβαν θεραπεία με 400 mg/ημέρα, δύο φορές τη μέγιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση), το ανώτερο όριο του δίπλευρου 90% CI για τον χρόνο που αντιστοιχεί στη μέση διαφορά ελαχίστων τετραγώνων του QTcF μεταξύ της σερτραλίνης και του εικονικού φαρμάκου (11,666 msec) ήταν υψηλότερο από το προκαθορισμένο όριο των 10 msec στο χρονικό σημείο των 4 ωρών μετά τη δόση. Η ανάλυση έκθεσης-ανταπόκρισης έδειξε μια ελαφρώς θετική σχέση μεταξύ του QTcF και των συγκεντρώσεων της σερτραλίνης στο πλάσμα [0,036 msec/(ng/mL), p<0,0001]. Με βάση το μοντέλο έκθεσης ανταπόκρισης, το όριο για την κλινικά σημαντική παράταση του QTcF (δηλ. για το προβλεπόμενο 90% CI να υπερβεί τα 10 msec) είναι τουλάχιστον 2,6 φορές υψηλότερο από τη μέση Cmax (86 ng/mL) μετά από την υψηλότερη συνιστώμενη δόση σερτραλίνης (200 mg/ημέρα) (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις, Αλληλεπιδράσεις, Ανεπιθύμητες ενέργειες και Υπερδοσολογία).
Παιδιατρική Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της σερτραλίνης (50-200 mg/ημέρα) εξετάσθηκε στη θεραπεία μη καταθλιπτικών παιδιών (6-12 ετών) κι εφήβων (13-17 ετών) εξωνοσοκομειακών ασθενών, με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Μετά από μία εβδομάδα εισαγωγής, μονά-τυφλής με εικονικό φάρμακο, οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε θεραπεία δώδεκα εβδομάδων ευέλικτης δοσολογίας είτε με σερτραλίνη είτε με εικονικό φάρμακο. Παιδιά (ηλικίας 6-12 ετών) ξεκίνησαν αρχικά με δόση 25 mg. Οι ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στη σερτραλίνη έδειξαν σημαντικά μεγαλύτερη ανταπόκριση, από αυτούς που τυχαιοποιήθηκαν στο εικονικό φάρμακο στις κλίμακες Children’s Yale-Brown Obsessive Compulsive Scale CY-BOCS (p=0,005), NIMH Global Obsessive Compulsive Scale (p=0,019) και CGI Improvement (p=0,002). Επιπλέον, παρατηρήθηκε μία τάση προς μεγαλύτερη βελτίωση στην ομάδα της σερτραλίνης, έναντι της ομάδας του εικονικού φαρμάκου, στην κλίμακα CGI Severity (p=0,089). Για την κλίμακα CY-BOCs η μέση τιμή έναρξης και η μεταβολή από τα αποτελέσματα της έναρξης, για την ομάδα του εικονικού φαρμάκου, ήταν 22,25 ± 6,15 και -3,4 ± 0,82, αντίστοιχα, ενώ για την ομάδα της σερτραλίνης, η μέση τιμή έναρξης και η μεταβολή από τα αποτελέσματα της έναρξης ήταν 23,36 ± 4,56 και -6,8 ± 0,87, αντίστοιχα. Σε μία post-hoc ανάλυση, αυτοί που εμφάνισαν ανταπόκριση, που ορίζονται ως οι ασθενείς με 25% ή μεγαλύτερη μείωση στη CY-BOCs (το πρωτεύον μέτρο αποτελεσματικότητας) από την έναρξη μέχρι το τελικό σημείο της μελέτης, ήταν 53% των ασθενών υπό θεραπεία με σερτραλίνη, σε σύγκριση με 37% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο (p=0,03). Δεν υπάρχουν μακροχρόνια δεδομένα ασφάλειας και αποτελεσματικότητας για αυτόν τον παιδιατρικό πληθυσμό.
Παιδιατρικός πληθυσμός Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για παιδιά ηλικίας κάτω των 6 ετών.
Απορρόφηση
Στον άνθρωπο, μετά από εφάπαξ, ημερήσια, από του στόματος δόση, από 50 έως 200 mg για 14 ημέρες, οι μέγιστες συγκεντρώσεις της σερτραλίνης στο πλάσμα παρατηρούνται περίπου στις 4,5 έως 8,4 ώρες μετά την ημερήσια χορήγηση του φαρμάκου. Η τροφή δε μεταβάλλει σημαντικά τη βιοδιαθεσιμότητα των δισκίων σερτραλίνης.
Κατανομή
Κατά προσέγγιση 98% του φαρμάκου που κυκλοφορεί στο αίμα είναι συνδεδεμένο με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.
Βιομετασχηματισμός
Η σερτραλίνη μεταβολίζεται σε μεγάλο βαθμό κατά την πρώτη δίοδό της από το ήπαρ. Βάσει κλινικών και in-vitro δεδομένων, μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η σερτραλίνη μεταβολίζεται μέσω πολλαπλών οδών, συμπεριλαμβανομένων των CYP3A4, CYP2C19 (βλ. Αλληλεπιδράσεις) και CYP2B6. Η σερτραλίνη και ο κύριος μεταβολίτης της δεσμεθυλσερτραλίνη είναι, επίσης, υποστρώματα της P-γλυκοπρωτεΐνης in-vitro.
Αποβολή
Ο μέσος χρόνος ημιζωής της σερτραλίνης στο πλάσμα είναι κατά προσέγγιση 26 ώρες (εύρος 22-36 ώρες). Σε συμφωνία με τον τελικό χρόνο της ημιζωής της απομάκρυνσης, παρατηρείται ένας αθροιστικός διπλασιασμός της συγκέντρωσης του φαρμάκου μέχρι την επίτευξη σταθεροποιημένης κατάστασης, η οποία επιτυγχάνεται μετά από 1 εβδομάδα λήψης της εφάπαξ ημερήσιας δόσης. Ο χρόνος ημιζωής της N-δεσμεθυλσερτραλίνης κυμαίνεται μεταξύ 62 και 104 ωρών. Η σερτραλίνη και η N-δεσμεθυλσερτραλίνη μεταβολίζονται σε μεγάλο βαθμό στον άνθρωπο και οι μεταβολίτες που προκύπτουν, απεκκρίνονται στα κόπρανα και στα ούρα, σε ίσες ποσότητες. Μόνο μία μικρή ποσότητα (<0,2%) σερτραλίνης, υπό αναλλοίωτη μορφή, απεκκρίνεται στα ούρα.
Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα
Η σερτραλίνη παρουσιάζει δοσοεξαρτώμενη φαρμακοκινητική στο δοσολογικό φάσμα από 50 έως 200 mg.
Φαρμακοκινητική σε ειδικές ομάδες ασθενών
Παιδιατρικός πληθυσμός με Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή Η φαρμακοκινητική της σερτραλίνης μελετήθηκε σε 29 παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 6-12 ετών, και σε 32 εφήβους ασθενείς ηλικίας 13-17 ετών. Στους ασθενείς έγινε σταδιακή τιτλοποίηση προς τα πάνω, έως την ημερήσια δόση των 200 mg μέσα σε 32 ημέρες, είτε με αρχική δόση των 25 mg και βήματα αύξησης, είτε με αρχική δόση των 50 mg ή με προσαυξήσεις. Το θεραπευτικό σχήμα των 25 mg και το θεραπευτικό σχήμα των 50 mg ήταν εξίσου ανεκτά. Στη σταθερή κατάσταση των 200 mg, τα επίπεδα σερτραλίνης στο πλάσμα στην ομάδα των 6-12 ετών ήταν περίπου 35% υψηλότερα σε σύγκριση με την ομάδα των 13-17 ετών, και 21% υψηλότερα, σε σύγκριση με την ομάδα αναφοράς των ενηλίκων. Όσον αφορά στην κάθαρση, δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ αγοριών και κοριτσιών. Συνεπώς, συνιστάται για τα παιδιά μία χαμηλή αρχική δόση και βήματα τιτλοποίησης των 25 mg, ειδικά σε αυτά με χαμηλό σωματικό βάρος. Οι έφηβοι μπορούν να λάβουν δοσολογία ενηλίκων.
Έφηβοι και ηλικιωμένοι Το φαρμακοκινητικό προφίλ στους εφήβους ή στους ηλικιωμένους δε διαφέρει σημαντικά από αυτό των ενηλίκων, ηλικίας μεταξύ 18 και 65 ετών.
Ηπατική δυσλειτουργία Σε ασθενείς με βλάβη στο ήπαρ, ο χρόνος ημιζωής της σερτραλίνης παρατείνεται και η AUC αυξάνεται κατά τρεις φορές (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις).
Νεφρική δυσλειτουργία Σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, δεν υπήρξε σημαντική συσσώρευση σερτραλίνης.
Φαρμακογενετική Τα επίπεδα της σερτραλίνης στο πλάσμα ήταν περίπου 50% υψηλότερα στους ασθενείς με φτωχό μεταβολισμό του CYP2C19, έναντι των ασθενών με εκτεταμένο μεταβολισμό. Η κλινική σημασία δεν είναι σαφής και στους ασθενείς χρειάζεται να γίνεται τιτλοποίηση βάσει της κλινικής ανταπόκρισης.
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRI). Κωδικός ATC: Ν06ΑΒ06. ### Μηχανισμός δράσης Η σερτραλίνη αποτελεί ισχυρό και ειδικό αναστολέα της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (5-ΗΤ) από τους νευρώνες in vitro,…
Απορρόφηση Στον άνθρωπο, μετά από εφάπαξ, ημερήσια, από του στόματος δόση, από 50 έως 200 mg για 14 ημέρες, οι μέγιστες συγκεντρώσεις της σερτραλίνης στο πλάσμα παρατηρούνται περίπου στις 4,5 έως 8,4 ώρες μετά την ημερήσια χορήγηση του φαρμάκου. Η…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Κλινική παρακολούθηση Νευροληπτικού Κακοήθους Συνδρόμου | neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος | — | — |
| Κλινική παρακολούθηση Συνδρόμου Σεροτονίνης | neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος | — | — |
| Κλινική παρακολούθηση ψυχικής υγείας | neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος | Στενά, ιδιαίτερα στην αρχή της θεραπείας και μετά από μεταβολές της δόσης | Κατάθλιψη, ψυχιατρικές καταστάσεις, ιστορικό αυτοκτονίας ή υψηλός κίνδυνος |
| Μανία/Υπομανία | neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος | Στενή | Ιστορικό μανίας/υπομανίας |
| Παρακολούθηση επιληπτικών κρίσεων | neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος | Προσεκτικά | Ελεγχόμενη επιληψία |
| Συμπτώματα αυτοκτονίας | neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος | Στενά | Παιδιά και έφηβοι υπό θεραπεία |
| Ανωμαλίες εξέλιξης και ανάπτυξης | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | Κατά τη διάρκεια μακροχρόνιας θεραπείας | Παιδιατρικοί ασθενείς |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η σερτραλίνη βελτιώνει ή ανακουφίζει τα συμπτώματα της κατάθλιψης, της ΙΨΔ, του μετατραυματικού στρες, της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής, της διαταραχής πανικού και της προεμμηνορροϊκής δυσφορικής διαταραχής μέσω της αναστολής της επαναπρόσληψης σεροτονίνης. Κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι βελτιώνει τη γνωστική λειτουργία σε καταθλιπτικούς ασθενείς. Έχει λιγότερες κατασταλτικές, αντιχολινεργικές και καρδιαγγειακές επιδράσεις σε σύγκριση με τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά φάρμακα, καθώς δεν ασκεί σημαντική αντιχολινεργική, αντιισταμινική ή αδρενεργική (άλφα1, άλφα2, βήτα) ανασταλτική δράση. Η έναρξη δράσης και τα ευεργετικά αποτελέσματα συνήθως παρατηρούνται μετά από 4-6 εβδομάδες, για λόγους που δεν έχουν πλήρως κατανοηθεί και διερευνώνται επί του παρόντος.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η σερτραλίνη αναστέλλει εκλεκτικά την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης (5-HT) στην προσυναπτική νευρωνική μεμβράνη, αυξάνοντας έτσι τη σεροτονινεργική δραστηριότητα. Αυτό οδηγεί σε αυξημένη συναπτική συγκέντρωση σεροτονίνης στο ΚΝΣ, η οποία οδηγεί σε πολλαπλές λειτουργικές αλλαγές που σχετίζονται με την ενισχυμένη σεροτονινεργική νευροδιαβίβαση. Αυτές οι αλλαγές πιστεύεται ότι είναι υπεύθυνες για την αντικαταθλιπτική δράση και τα ευεργετικά αποτελέσματα στην ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (και άλλες αγχώδεις διαταραχές). Έχει υποτεθεί ότι η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, όπως και η κατάθλιψη, προκαλείται επίσης από τη δυσρύθμιση της σεροτονίνης. Σε μελέτες σε ζώα, η χρόνια χορήγηση σερτραλίνης οδηγεί σε μείωση των εγκεφαλικών υποδοχέων νορεπινεφρίνης. Η σερτραλίνη εμφανίζει συγγένεια για τις θέσεις δέσμευσης υποδοχέων σίγμα-1 και 2, αλλά δεσμεύεται με ισχυρότερη συγγένεια για τις θέσεις δέσμευσης σίγμα-1. In vitro, η σερτραλίνη εμφανίζει μικρή έως μηδενική συγγένεια για υποδοχείς GABA, ντοπαμινεργικούς, σεροτονινεργικούς (5HT1A, 5HT1B, 5HT2) ή βενζοδιαζεπινικούς. Ασκεί ασθενείς ανασταλτικές δράσεις στην νευρωνική επαναπρόσληψη νορεπινεφρίνης και ντοπαμίνης και δεν παρουσιάζει ανασταλτικές επιδράσεις στο ένζυμο μονοαμινοξειδάση.
Η σερτραλίνη είναι ένας εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης 5-HT. Δεν έχει καρδιαγγειακές, αντιχολινεργικές, αντιντοπαμινεργικές, σπασμογόνες ή ανασταλτικές της μονοαμινοξειδάσης επιδράσεις. Τα περισσότερα αντικαταθλιπτικά σχετίζονται είτε με αναστολή επαναπρόσληψης νορεπινεφρίνης, είτε με αναστολή επαναπρόσληψης 5-HT, είτε με αναστολή μονοαμινοξειδάσης. Η σερτραλίνη δεν προκαλεί σημαντική αναστολή της επαναπρόσληψης ντοπαμίνης ή νορεπινεφρίνης. Η σερτραλίνη, μέσω της αναστολής της απελευθέρωσης 5-HT, μπορεί να προκαλέσει μείωση των βήτα-αδρενεργικών υποδοχέων.
- Μηχανισμός Δράσης: Εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης 5-HT
- Επιδράσεις: Δεν προκαλεί καρδιαγγειακές, αντιχολινεργικές, αντιντοπαμινεργικές, σπασμογόνες ή ανασταλτικές της μονοαμινοξειδάσης επιδράσεις.
- Σύγκριση με άλλα αντικαταθλιπτικά: Δεν προκαλεί σημαντική αναστολή επαναπρόσληψης ντοπαμίνης ή νορεπινεφρίνης.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Μετά από ημερήσια χορήγηση 50 έως 200 mg για δύο εβδομάδες, οι μέσες μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (Cmax) της σερτραλίνης παρατηρήθηκαν μεταξύ 4,5 και 8,4 ωρών μετά τη χορήγηση, και κυμάνθηκαν από 20 έως 55 μg/L. Οι σταθερές συγκεντρώσεις επιτυγχάνονται μετά από 1 εβδομάδα ημερήσιας χορήγησης και ποικίλλουν σημαντικά ανάλογα με τον ασθενή. Η βιοδιαθεσιμότητα έχει εκτιμηθεί σε πάνω από 44%. Η περιοχή κάτω από την καμπύλη (AUC) σε υγιείς εθελοντές μετά από δόση 100 mg σερτραλίνης ήταν 456 μg × h/mL σε μία μελέτη.
Επιδράσεις τροφής στην απορρόφηση: Οι επιδράσεις της τροφής στη βιοδιαθεσιμότητα του δισκίου σερτραλίνης και του από του στόματος συμπυκνώματος μελετήθηκαν σε άτομα που έλαβαν μία εφάπαξ δόση με και χωρίς τροφή. Για το δισκίο, η AUC αυξήθηκε ελαφρώς όταν η σερτραλίνη χορηγήθηκε με τροφή, η Cmax ήταν 25% υψηλότερη και ο χρόνος επίτευξης μέγιστης συγκέντρωσης στο πλάσμα μειώθηκε κατά περίπου 2,5 ώρες. Για το από του στόματος συμπύκνωμα σερτραλίνης, η μέγιστη συγκέντρωση παρατάθηκε κατά περίπου 1 ώρα με την κατανάλωση τροφής.
Δεδομένου ότι η σερτραλίνη μεταβολίζεται εκτενώς, η απέκκριση του αμετάβλητου φαρμάκου στα ούρα αποτελεί δευτερεύουσα οδό αποβολής, με 12-14% της αμετάβλητης σερτραλίνης να απεκκρίνεται στα κόπρανα.
Η σερτραλίνη κατανέμεται ευρέως, και ο όγκος κατανομής της εκτιμάται σε πάνω από 20 L/kg. Μελέτες μετά θάνατον σε ανθρώπους έχουν μετρήσει συγκεντρώσεις στον ηπατικό ιστό από 3,9–20 mg/kg για τη σερτραλίνη και μεταξύ 1,4 έως 11 mg/kg για τον ενεργό μεταβολίτη της, την N-δεσμεθυλο-σερτραλίνη (DMS). Μελέτες έχουν επίσης καθορίσει ότι η σερτραλίνη κατανέμεται στον εγκέφαλο, το πλάσμα και τον ορό.
Σε φαρμακοκινητικές μελέτες, η κάθαρση μιας δόσης 200 mg σερτραλίνης σε μελέτες τόσο σε νεαρούς όσο και σε ηλικιωμένους ασθενείς κυμάνθηκε μεταξύ 1,09 ± 0,38 L/h/kg - 1,35 ± 0,67 L/h/kg.
Γαστρεντερική απορρόφηση: >= 44%; χρόνος επίτευξης μέγιστης συγκέντρωσης πλάσματος: 6-8 ώρες; κάθαρση από του στόματος (εφάπαξ δόση): 96 L/hr; πρωτεϊνική πρόσδεση: 99%; νεφρική απέκκριση (ραδιενέργεια): 44% της από του στόματος δόσης; απέκκριση στα κόπρανα (ραδιενέργεια): 44% της από του στόματος δόσης.
Η σερτραλίνη απορροφάται εύκολα από το ΓΕΣ. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητά της δεν έχει καθοριστεί σε ανθρώπους. Εμφανίζει κινητική πρώτης τάξης. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα μετά από δόσεις 50 & 200 mg είναι 22-29 ug/L (ng/ml). Αυτές οι συγκεντρώσεις επιτυγχάνονται σε 4,5-8,4 ώρες. Τα επίπεδα στον ορό σε σταθερή κατάσταση είναι 10-120 ng/mL σερτραλίνης & των δεσμεθυλιωμένων μεταβολιτών της. Η πρωτεϊνική πρόσδεση είναι εκτεταμένη (περίπου 98%) τόσο στην αλβουμίνη όσο και στην άλφα1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη. Σε συγκεντρώσεις έως 300 & 200 ug/mL, αντίστοιχα, η σερτραλίνη & η N-δεσμεθυλο-σερτραλίνη δεν φαίνεται να επηρεάζουν την πρωτεϊνική πρόσδεση δύο άλλων, υψηλά πρωτεϊνικά δεσμευμένων φαρμάκων, της βαρφαρίνης & της προπρανολόλης. Η κατανομή μετά από από του στόματος χορήγηση σερτραλίνης είναι διφασική με παρατεταμένη φάση απορρόφησης. Η φάση κάθαρσης αρχίζει 12-16 ώρες μετά τη δόση. Ο όγκος κατανομής δεν έχει καθοριστεί σε ανθρώπους αλλά είναι πάνω από 20 L/kg σε αρουραίους & σκύλους. Τόσο η σερτραλίνη όσο και οι μεταβολίτες της εμφανίζουν εκτεταμένη κατανομή σε ιστούς εκτός του αίματος. Ο χρόνος ημίσειας ζωής (βήτα) της σερτραλίνης σε ανθρώπους είναι 24-25 ώρες. Ο κλινικά ενεργός δεσμεθυλιωμένος μεταβολίτης αποβάλλεται βραδύτερα από το μητρικό φάρμακο με χρόνο ημίσειας ζωής περίπου 66 ώρες. Αμετάβλητη σερτραλίνη δεν ανιχνεύεται στα ούρα.
Αργή αλλά σταθερή. Η βιοδιαθεσιμότητα και ο ρυθμός απορρόφησης αυξάνονται εάν η σερτραλίνη λαμβάνεται με τροφή.
Tόσο η σερτραλίνη όσο και οι μεταβολίτες της κατανέμονται εκτενώς στους ιστούς. Σε μελέτες σε ζώα, ο όγκος κατανομής (volD) υπερέβη τα 20 L/kg.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Πρωτεϊνική Πρόσδεση
Η σερτραλίνη συνδέεται εκτενώς με τις πρωτεΐνες του ορού, περίπου στο 98%-99%.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η σερτραλίνη μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ και έχει έναν κύριο ενεργό μεταβολίτη. Υποβάλλεται σε N-δεσμεθυλίωση σχηματίζοντας N-δεσμεθυλο-σερτραλίνη, η οποία είναι πολύ λιγότερο δραστική φαρμακολογικά από τη σερτραλίνη. Εκτός από την N-δεσμεθυλίωση, ο μεταβολισμός της σερτραλίνης περιλαμβάνει N-υδροξυλίωση, οξειδωτική απαμίνωση και, τέλος, γλυκουρονιδίωση. Ο μεταβολισμός της σερτραλίνης καταλύεται κυρίως από τα ένζυμα CYP3A4 και CYP2B6, με κάποια δραστηριότητα να αποδίδεται στα CYP2C19 και CYP2D6.
Η σερτραλίνη υφίσταται εκτεταμένο μεταβολισμό. Το μητρικό φάρμακο υφίσταται N-δεσμεθυλίωση, ακολουθούμενη από γλυκουρονιδίωση, απαμίνωση ή και τα δύο. Οι περισσότεροι μεταβολίτες στα ούρα είναι άλφα-υδροξυ-κετόνη γλυκουρονίδια.
Η κατάθλιψη είναι μία από τις πιο συχνές ψυχιατρικές διαταραχές. Μια ποικιλία διαφορετικών χημικών δομών έχει βρεθεί ότι έχει αντικαταθλιπτική δράση. Ο αριθμός αυξάνεται συνεχώς· ωστόσο, μέχρι στιγμής, καμία ομάδα δεν έχει βρεθεί να έχει σαφές θεραπευτικό πλεονέκτημα έναντι των άλλων. Η κύρια ένδειξη για τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα είναι η κατάθλιψη, αλλά ένας αριθμός παρενεργειών έχει καθοριστεί από την κλινική εμπειρία και ελεγχόμενες δοκιμές. Είναι σαφές ότι, σε κάποιο βαθμό, οποιοδήποτε φάρμακο ή χημική ουσία χορηγείται στη μητέρα είναι ικανό να διαπεράσει τον πλακούντα, εκτός αν καταστραφεί ή αλλοιωθεί κατά τη διάρκεια του μεταβολισμού. Η πλακουντιακή μεταφορά μητρικών υποστρωμάτων στο έμβρυο και ουσιών από το έμβρυο στη μητέρα έχει τεκμηριωθεί από την πέμπτη εβδομάδα της εμβρυϊκής ζωής. Παραδοσιακά, οι τερατογόνες επιδράσεις των αντικαταθλιπτικών ή άλλων φαρμάκων έχουν σημειωθεί ως ανατομικές δυσπλασίες. Είναι σαφές ότι αυτές σχετίζονται με τη δόση και τον χρόνο και ότι το έμβρυο διατρέχει μεγάλο κίνδυνο κατά τους πρώτους 3 μήνες της κύησης. Ωστόσο, είναι δυνατόν τα αντικαταθλιπτικά να ασκήσουν τις επιδράσεις τους στο έμβρυο άλλες φορές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς και στα βρέφη κατά τη διάρκεια της γαλουχίας. Η χορήγηση αντικαταθλιπτικών σε έγκυες γυναίκες παρουσιάζει ένα μοναδικό πρόβλημα για τον ιατρό. Δεν πρέπει μόνο να λαμβάνονται υπόψη οι μητρικοί φαρμακολογικοί μηχανισμοί κατά τη συνταγογράφηση ενός αντικαταθλιπτικού φαρμάκου, αλλά το έμβρυο πρέπει επίσης να θεωρείται ως πιθανός αποδέκτης του φαρμάκου. Ορισμένα αποτελέσματα είναι εμφανή όσον αφορά τα φάρμακα που χορηγούνται κατά τη διάρκεια της γαλουχίας. Είναι απαραίτητο οι ιατροί να γνωρίζουν τα αποτελέσματα των μελετών σε ζώα σε αυτόν τον τομέα και τον πιθανό κίνδυνο της μητρικής λήψης φαρμάκων για το θηλάζον βρέφος.
Η σερτραλίνη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες, οι οποίοι περιλαμβάνουν την N-δεσμεθυλο-σερτραλίνη.
Εκτενώς μεταβολίζεται στο ήπαρ. Ο μεταβολισμός της σερτραλίνης περιλαμβάνει N-δεσμεθυλίωση, N-υδροξυλίωση, οξειδωτική απαμίνωση και γλυκουρονιδίωση του καρβαμικού οξέος της σερτραλίνης. Η σερτραλίνη υφίσταται N-δεσμεθυλίωση, που καταλύεται κυρίως από το κυτόχρωμα P450 (CYP) 2B6, με τα CYP2C19, CYP3A4 και CYP2D6 να συμβάλλουν σε μικρότερο βαθμό. Η απαμίνωση συμβαίνει μέσω CYP3A4 και CYP2C19. Μελέτες in vitro έδειξαν ότι η μονοαμινοξειδάση Α και Β μπορεί επίσης να καταλύσει την απαμίνωση της σερτραλίνης. Έχει παρατηρηθεί επίσης η N-καρβαμοϋλ γλυκουρονιδίωση της σερτραλίνης σε ανθρώπινα ηπατικά μικροσωμάτια.
Οδός Αποβολής: Η σερτραλίνη μεταβολίζεται εκτενώς και η απέκκριση του αμετάβλητου φαρμάκου στα ούρα αποτελεί δευτερεύουσα οδό αποβολής.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της σερτραλίνης είναι περίπου 26 ώρες. Μια αναφορά αναφέρει εύρος χρόνου ημίσειας ζωής αποβολής από 22-36 ώρες.
Χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής, μητρικό (μεταβολίτης): 24 (65) ώρες.
Χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής: 24 έως 26 ώρες
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα που τονώνουν τη διάθεση, που χρησιμοποιούνται κυρίως στη θεραπεία διαταραχών της διάθεσης και σχετικών καταστάσεων. Αρκετοί ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΜΟΝΟΑΜΙΝΟΞΕΙΔΑΣΗΣ είναι χρήσιμοι ως αντικαταθλιπτικά, προφανώς ως μακροπρόθεσμη συνέπεια της διαμόρφωσης των επιπέδων κατεχολαμινών. Οι τρικυκλικές ενώσεις που είναι χρήσιμες ως αντικαταθλιπτικοί παράγοντες (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, ΤΡΙΚΥΚΛΙΚΟΙ) φαίνεται επίσης να δρουν μέσω των συστημάτων κατεχολαμινών του εγκεφάλου. Μια τρίτη ομάδα (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΓΕΝΙΑΣ) είναι μια ποικιλόμορφη ομάδα φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που δρουν ειδικά στα σεροτονινεργικά συστήματα.
Ενώσεις που αναστέλλουν εκλεκτικά την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης στον εγκέφαλο.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
QUC7NX6WMB
SERTRALINE
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 2D6
Η σερτραλίνη είναι ένας Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης. Ο μηχανισμός δράσης της σερτραλίνης είναι ως Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης και Αναστολέας Κυτοχρώματος P450 2D6.
SERTRALINE
Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 2D6 [MoA]; Αναστολείς Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης [MoA]; Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης [EPC]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Απέκκριση
Απόσυρση / Deprescribing
Αντικαταθλιπτικά
Μειώστε τη δόση σταδιακά για να αποφύγετε τα συμπτώματα στέρησης. Στοχεύστε σε σταδιακή μείωση σε διάστημα μηνών, όχι εβδομάδων. Λάβετε υπόψη το φαρμακοκινητικό προφίλ και τη διάρκεια της θεραπείας. Μειώστε κατά σταθερή αναλογία της προηγούμενης δόσης, π.χ. 50%. Χρησιμοποιήστε μικρότερη μείωση, π.χ. 25%, καθώς η δόση μειώνεται, χρησιμοποιήστε υγρά σκευάσματα εάν χρειάζεται. Η φλουοξετίνη 20mg μπορεί να μειωθεί με χορήγηση κάθε δεύτερη ημέρα. Οι δόσεις 40mg έως 60mg πρέπει να διακόπτονται σταδιακά. Τα αντικαταθλιπτικά με μικρούς χρόνους ημιζωής (π.χ. παροξετίνη, βενλαφαξίνη) μπορεί να χρειαστούν πιο αργή σταδιακή μείωση.
⚠ Μειώστε τη δόση σταδιακά για να αποφύγετε τα συμπτώματα στέρησης.
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα που τονώνουν τη διάθεση, που χρησιμοποιούνται κυρίως στη θεραπεία διαταραχών της διάθεσης και σχετικών καταστάσεων. Αρκετοί ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΜΟΝΟΑΜΙΝΟΞΕΙΔΑΣΗΣ είναι χρήσιμοι ως αντικαταθλιπτικά, προφανώς ως μακροπρόθεσμη συνέπεια της διαμόρφωσης των επιπέδων κατεχολαμινών. Οι τρικυκλικές ενώσεις που είναι χρήσιμες ως αντικαταθλιπτικοί παράγοντες (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, ΤΡΙΚΥΚΛΙΚΟΙ) φαίνεται επίσης να δρουν μέσω των συστημάτων κατεχολαμινών του εγκεφάλου. Μια τρίτη ομάδα (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΓΕΝΙΑΣ) είναι μια ποικιλόμορφη ομάδα φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που δρουν ειδικά στα σεροτονινεργικά συστήματα.
Ενώσεις που αναστέλλουν εκλεκτικά την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης στον εγκέφαλο.