SERTRALINE(Σερτραλίνη)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Κατά την πηγή: Σερτραλίνη: κατά προσέγγιση 26 ώρες (22-36 ώρες). N-desmethylsertraline: 62-104 ώρες.
- DrugBank: 26 ώρες
- PubChem: 24-26 ώρες
Δέσμευση πρωτεϊνών
Το ποσοστό του φαρμάκου που κυκλοφορεί δεσμευμένο σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δρα μόνο το ελεύθερο κλάσμα, γι' αυτό η υψηλή δέσμευση αυξάνει τον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων εκτόπισης.
Απέκκριση
Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.
Καθαρίζει (~5×t½)
Φαρμακοκινητική εκτίμηση, όχι κλινικός κανόνας. Μετά από 5 ημιζωές έχει αποβληθεί πάνω από το 95% της ουσίας από το πλάσμα. Ο αριθμός προκύπτει αυτόματα από τη μεγαλύτερη ημιζωή που αναφέρει η πηγή — συχνά την τελική φάση αποβολής ή την κατανομή στους ιστούς — γι' αυτό μπορεί να δείχνει εβδομάδες ή μήνες. ΔΕΝ είναι το διάστημα διακοπής πριν από επέμβαση ή πριν από φάρμακο που αλληλεπιδρά: αυτό καθορίζεται από τη φαρμακοδυναμική (η ασπιρίνη δρα στα αιμοπετάλια αφού φύγει από το πλάσμα), τους ενεργούς μεταβολίτες, τις μορφές depot, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τον κίνδυνο της επέμβασης και τον λόγο της αγωγής. Ακολουθήστε την ΠΧΠ και το πρωτόκολλο της επέμβασης.
Σκευάσματα και τιμές
Ενδείξεις κατά έγγραφο
Ατομικές ενδείξεις όπως δηλώνονται στα πιστοποιημένα κείμενα των SPC, με τεκμηρίωση
- Φόρτωση…
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
clinical_notes
Ενδείξεις
ΠΧΠ (SPC) §4.1
expand_more
Ενδείξεις
-
Μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια
Αντιμετώπιση, πρόληψη υποτροπής και επανεμφάνισης
- F32 Καταθλιπτικό επεισόδιο
-
Διαταραχή πανικού
με ή χωρίς αγοραφοβία
- F41 Άλλες αγχώδεις διαταραχές
-
Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή
σε: ενήλικες και παιδιά και εφήβους ηλικίας 6-17 ετών
- F42 Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή
-
Κοινωνική αγχώδης διαταραχή
- F40 Φοβικές αγχώδεις διαταραχές
-
Διαταραχή μετατραυματικού άγχους
- F43 Αντίδραση σε σοβαρό στρες και διαταραχές προσαρμογής
medication
Μορφή & Εμφάνιση
ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος SEROTYP
expand_more
Μορφή & Εμφάνιση
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Από του στόματος
- Χορήγηση: Μία φορά την ημέρα, είτε το πρωί είτε το βράδυ
- Δόση έναρξης: 50 mg ημερησίως
- Τιτλοποίηση: Οι μεταβολές της δόσης πρέπει να γίνονται ανά 50 mg, σε χρονικά διαστήματα τουλάχιστον μίας εβδομάδας, μέχρι μίας μέγιστης ημερήσιας δόσης των 200 mg.
-
Ενήλικες (Κατάθλιψη και Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή)Δόση50 mg ημερησίωςΜέγ. δόση200 mgΟι μεταβολές της δόσης πρέπει να γίνονται ανά 50 mg, σε χρονικά διαστήματα τουλάχιστον μίας εβδομάδας, μέχρι μίας μέγιστης ημερήσιας δόσης των 200 mg. Η δοσολογία κατά τη διάρκεια μακροχρόνιας θεραπείας πρέπει να διατηρείται στο κατώτερο αποτελεσματικό επίπεδο, με επακόλουθη προσαρμογή ανάλογα με τη θεραπευτική ανταπόκριση. Για την πρόληψη επανεμφάνισης μειζόνων καταθλιπτικών επεισοδίων (MDE) η συνιστώμενη δόση είναι ίδια με αυτή που χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια του τρέχοντος επεισοδίου. Θεραπεία για τουλάχιστον 6 μήνες.
-
Ενήλικες (Διαταραχή Πανικού, Διαταραχή Μετατραυματικού Άγχους και Κοινωνική Αγχώδης Διαταραχή)ΔόσηΑρχικά 25 mg ημερησίως, αυξάνεται σε 50 mg ημερησίως μετά από μία εβδομάδαΜέγ. δόση200 mgΟι μεταβολές της δόσης πρέπει να γίνονται ανά 50 mg, σε χρονικά διαστήματα τουλάχιστον μίας εβδομάδας, μέχρι μίας μέγιστης ημερήσιας δόσης των 200 mg. Το αρχικό δοσολογικό σχήμα μειώνει τη συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών. Η δοσολογία κατά τη διάρκεια μακροχρόνιας θεραπείας πρέπει να διατηρείται στο κατώτερο αποτελεσματικό επίπεδο. Η συνεχιζόμενη θεραπεία πρέπει να επανεκτιμάται τακτικά.
-
Παιδιά και έφηβοι (Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή, 13-17 έτη)ΔόσηΑρχικά 50 mg μία φορά την ημέραΜέγ. δόση200 mgΟι επόμενες δόσεις μπορεί να αυξηθούν κατά 50 mg, σε περίοδο μερικών εβδομάδων, όπως χρειαστεί. Οι μεταβολές της δόσης δεν πρέπει να γίνονται σε διαστήματα μικρότερα της μίας εβδομάδας. Το μικρότερο σωματικό βάρος των παιδιών θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν γίνεται αύξηση της δόσης πέρα από τα 50 mg.
-
Παιδιά (Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή, 6-12 έτη)ΔόσηΑρχικά 25 mg μία φορά την ημέρα, η δόση μπορεί να αυξηθεί σε 50 mg μία φορά την ημέρα μετά από διάστημα μίας εβδομάδαςΜέγ. δόση200 mgΟι επόμενες δόσεις μπορεί να αυξηθούν κατά 50 mg, σε περίοδο μερικών εβδομάδων, όπως χρειαστεί. Οι μεταβολές της δόσης δεν πρέπει να γίνονται σε διαστήματα μικρότερα της μίας εβδομάδας. Το μικρότερο σωματικό βάθος των παιδιών θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν γίνεται αύξηση της δόσης πέρα από τα 50 mg.
-
Παιδιά (<6 ετών)Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
-
ΗλικιωμένοιΗ ρύθμιση της δοσολογίας θα πρέπει να γίνεται προσεκτικά, καθώς οι ηλικιωμένοι μπορεί να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης υπονατριαιμίας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργίαΗ χρήση πρέπει να γίνεται με προσοχή. Πρέπει να χρησιμοποιείται μειωμένη δόση ή να μειώνεται η συχνότητα χορήγησης του φαρμάκου. Δε θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε περιστατικά σοβαρής ηπατικής δυσλειτουργίας, καθώς δεν είναι διαθέσιμα κλινικά δεδομένα (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργίαΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
Διακοπή θεραπείαςΠρέπει να αποφεύγεται η απότομη διακοπή. Η δόση θα πρέπει να μειώνεται σταδιακά, σε μία περίοδο τουλάχιστον μίας έως δύο εβδομάδων, με σκοπό να μειωθεί ο κίνδυνος αντιδράσεων στέρησης. Εάν τα συμπτώματα είναι αφόρητα, μπορεί να εξεταστεί η επιστροφή στην προηγούμενη δόση και μετέπειτα πιο σταδιακή μείωση.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
-
Συγχορηγούμενη θεραπεία με μη αναστρέψιμους αναστολείς της μονοαμινοοξειδάσης (ΜΑΟ)
-
Ταυτόχρονη λήψη πιμοζίδης
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Αλλαγή από Εκλεκτικούς Αναστολείς Επαναπρόσληψης της Σεροτονίνης (SSRIs), αντικαταθλιπτικά ή αντιψυχωτικά φάρμακαπροσοχήπρέπει να γίνεται με προσεκτική και σώφρονα ιατρική κρίση, ειδικά από φάρμακα με μεγάλη χρονική διάρκεια δράσης όπως η φλουοεξετίνη
-
Άλλα σεροτονινεργικά φάρμακα (π.χ. τρυπτοφάνη, φενφλουραμίνη ή αγωνιστές των 5-ΗΤ υποδοχέων) ή St. John’s Wortπροσοχήπρέπει να γίνεται με προσοχή και να αποφεύγεται, όταν είναι δυνατό, λόγω της ενδεχόμενης φαρμακοδυναμικής αλληλεπίδρασης
-
Ενεργοποίηση της υπομανίας ή μανίαςπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με ιστορικό μανίας/υπομανίαςνα χρησιμοποιείται με προσοχή, απαιτείται στενή παρακολούθηση, να διακόπτεται αν ο ασθενής εισέλθει σε φάση μανίας
-
ΣχιζοφρένειαπροσοχήΠληθυσμόςσχιζοφρενικοί ασθενείςτα ψυχωτικά συμπτώματα μπορεί να επιδεινωθούν
-
Επιληπτικές κρίσειςαποφυγήΠληθυσμόςασθενείς με ασταθή επιληψίανα αποφεύγεται
-
Επιληπτικές κρίσειςπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με ελεγχόμενη επιληψίανα παρακολουθούνται προσεκτικά
-
Επιληπτικές κρίσειςπροσοχήνα διακόπτεται, αν ο ασθενής παρουσιάσει επιληπτικές κρίσεις
-
Αυτοκτονία/αυτοκτονικές σκέψεις/απόπειρες αυτοκτονίας ή κλινική επιδείνωσηυψηλός κίνδυνοςΠληθυσμόςόλοι οι ασθενείςνα παρακολουθούνται στενά ώσπου να επιτευχθεί σημαντική ύφεση, ειδικά στην αρχή της θεραπείας και μετά από μεταβολές της δόσης
-
Αυτοκτονία/αυτοκτονικές σκέψεις/απόπειρες αυτοκτονίας ή κλινική επιδείνωσηυψηλός κίνδυνοςΠληθυσμόςασθενείς με ιστορικό επεισοδίων, σχετιζόμενων με αυτοκτονία ή με σημαντικού βαθμού αυτοκτονικό ιδεασμό πριν από την έναρξη της θεραπείαςνα παρακολουθούνται προσεκτικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας
-
Αυτοκτονία/αυτοκτονικές σκέψεις/απόπειρες αυτοκτονίας ή κλινική επιδείνωσηυψηλός κίνδυνοςΠληθυσμόςασθενείς (και αυτοί που φροντίζουν τους ασθενείς)να ενημερώνονται για την ανάγκη παρακολούθησης και να αναζητήσουν ιατρική συμβουλή άμεσα εάν εμφανιστούν συμπτώματα
-
Χρήση σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετώναντένδειξηΠληθυσμόςπαιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετώνδε θα πρέπει να χρησιμοποιείται, εκτός από ασθενείς με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή ηλικίας 6-17 ετών
-
Χρήση σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετώνπροσοχήΠληθυσμόςπαιδιά και έφηβοι (6-17 ετών) με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, αν αποφασισθεί θεραπείανα παρακολουθείται στενά για εμφάνιση συμπτωμάτων αυτοκτονίας
-
Χρήση σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετώνπροσοχήΠληθυσμόςπαιδιατρικοί ασθενείςοι ιατροί πρέπει να παρακολουθούν για ανωμαλίες στην ανάπτυξη, ωρίμανση, γνωστική και συμπεριφορική ανάπτυξη κατά τη διάρκεια μακροχρόνιας θεραπείας
-
Ασυνήθιστη αιμορραγία/ ΑιμορραγίαπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν SSRIs, ιδιαίτερα αν συγχρόνως λαμβάνουν φάρμακα που επηρεάζουν τη λειτουργία των αιμοπεταλίων (π.χ. αντιπηκτικά, άτυπα αντιψυχωτικά, φαινοθειαζίνες, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, ακετυλοσαλικυλικό οξύ και ΜΣΑΦ), καθώς και σε ασθενείς με ιστορικό αιμορραγικών διαταραχώνσυνίσταται να υπάρχει ιδιαίτερη προσοχή
-
ΥπονατριαιμίαπροσοχήΠληθυσμόςγενικάθα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο της διακοπής της σερτραλίνης σε ασθενείς με συμπτωματική υπονατριαιμία και να ξεκινά η κατάλληλη ιατρική παρέμβαση
-
ΥπονατριαιμίαπροσοχήΠληθυσμόςηλικιωμένοι ασθενείς, ασθενείς που λαμβάνουν διουρητικά ή παρουσιάζουν υποογκαιμίαδιατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο
-
Συμπτώματα στέρησης που παρατηρούνται με τη διακοπή της θεραπείας με σερτραλίνηπροσοχήσυστήνεται η χορήγηση σερτραλίνης να μειώνεται βαθμιαία, κατά τη διακοπή της θεραπείας, σε μία περίοδο αρκετών εβδομάδων ή μηνών, σύμφωνα με τις ανάγκες του ασθενή
-
Ακαθησία/ψυχοκινητική ανησυχίαπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς που αναπτύσσουν αυτά τα συμπτώματαη αύξηση της δόσης μπορεί να είναι επιβλαβής
-
Ηπατική δυσλειτουργίαπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με ηπατική νόσοπρέπει να γίνεται με προσοχή
-
Ηπατική δυσλειτουργίαπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με ηπατική δυσλειτουργίανα χρησιμοποιείται μειωμένη δόση ή να μειώνεται η συχνότητα χορήγησης του φαρμάκου
-
Ηπατική δυσλειτουργίααντένδειξηΠληθυσμόςασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργίαδε θα πρέπει να χρησιμοποιείται
-
Νεφρική δυσλειτουργίαχωρίς προσαρμογήΠληθυσμόςασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 30-60 ml/min) ή μέτρια έως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 10-29 ml/min)η δοσολογία δε χρειάζεται να προσαρμοστεί
-
Χρήση σε ηλικιωμένουςπροσοχήΠληθυσμόςηλικιωμένοι ασθενείςδιατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για υπονατριαιμία
-
ΔιαβήτηςπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με διαβήτηο γλυκαιμικός έλεγχος θα πρέπει να παρακολουθείται στενά και η δόση της ινσουλίνης και/ή των από του στόματος συγχορηγούμενων υπογλυκαιμικών φαρμακευτικών προϊόντων μπορεί να χρειάζεται να προσαρμόζεται
-
Ηλεκτροσπασμοθεραπεία (ECT)άγνωστοδεν υπάρχουν κλινικές μελέτες για την τεκμηρίωση κινδύνων ή οφελών της συνδυασμένης χρήσης
-
ΛακτόζηαντένδειξηΠληθυσμόςασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα όπως δυσανεξία στη γαλακτόζη, έλλειψη λακτάσης Lapp ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζηςδε θα πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φαρμακευτικό προϊόν
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Μη αναστρέψιμοι (μη εκλεκτικοί) Αναστολείς της ΜΑΟ (π.χ. σελεγιλίνη)αντένδειξηΚίνδυνος σοβαρών ανεπιθύμητων αντιδράσεων, συμπεριλαμβανομένου συνδρόμου σεροτονίνης και θανάτου.ΣύστασηΗ σερτραλίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται. Διακοπή σερτραλίνης τουλάχιστον 7 ημέρες πριν την έναρξη του αναστολέα ΜΑΟ και έναρξη σερτραλίνης τουλάχιστον 14 ημέρες μετά τη διακοπή του αναστολέα ΜΑΟ.
-
Αναστρέψιμος, εκλεκτικός αναστολέας της ΜΑΟ-Α (π.χ. μοκλοβεμίδη)αντένδειξηΚίνδυνος εμφάνισης συνδρόμου σεροτονίνης.ΣύστασηΔε συνιστάται ο συνδυασμός. Διακοπή σερτραλίνης τουλάχιστον 7 ημέρες πριν την έναρξη του αναστολέα ΜΑΟ.
-
Αναστρέψιμος, μη εκλεκτικός αναστολέας της ΜΑΟ (λινεζολίδη)αντένδειξηΚίνδυνος σοβαρών ανεπιθύμητων αντιδράσεων, συμπεριλαμβανομένου συνδρόμου σεροτονίνης.ΣύστασηΔε θα πρέπει να δίνεται σε ασθενείς που λαμβάνουν σερτραλίνη.
-
αντένδειξηΑυξημένα επίπεδα πιμοζίδης (περίπου 35%).ΣύστασηΑντενδείκνυται η ταυτόχρονη χορήγηση λόγω στενού θεραπευτικού δείκτη της πιμοζίδης.
-
ΟινόπνευμαπροσοχήΗ συγχορήγηση δεν ενίσχυσε την επίδραση του οινοπνεύματος, αλλά η ταυτόχρονη χρήση δε συνιστάται.ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χρήση σερτραλίνης και οινοπνεύματος δε συνίσταται.
-
Άλλα σεροτονεργικά φάρμακαπροσοχήΚίνδυνος συνδρόμου σεροτονίνης.ΣύστασηΒλ. Ειδικές προειδοποιήσεις.
-
προσοχήΑύξηση του τρόμου, πιθανή φαρμακοδυναμική αλληλεπίδραση.ΣύστασηΟι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται κατάλληλα.
-
προσοχήΠεριστατικά με υψηλή έκθεση στη φαινυτοΐνη. Η συγχορήγηση φαινυτοΐνης μπορεί να προκαλέσει μείωση στα επίπεδα σερτραλίνης στο πλάσμα.ΣύστασηΣυνίσταται ο έλεγχος των συγκεντρώσεων της φαινυτοΐνης στο πλάσμα, κατά την έναρξη της θεραπείας με σερτραλίνη, με κατάλληλες προσαρμογές της δόσης της φαινυτοΐνης.
-
Τριπτάνες (π.χ. σουματριπτάνη)προσοχήΣυμπτώματα σεροτονινεργικού συνδρόμου (αδυναμία, αυξημένα αντανακλαστικά, ασυνέργια, σύγχυση, άγχος και διέγερση).ΣύστασηΕφόσον δικαιολογείται κλινικώς η ταυτόχρονη θεραπεία, συνίσταται η κατάλληλη παρακολούθηση του ασθενούς (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
προσοχήΜικρή, αλλά στατιστικά σημαντική, αύξηση του χρόνου προθρομβίνης, που μπορεί να προκαλέσει αστάθεια στην τιμή του INR.ΣύστασηΟ χρόνος προθρομβίνης θα πρέπει να ελέγχεται προσεκτικά κατά την έναρξη ή τη διακοπή της θεραπείας με σερτραλίνη.
-
παρακολούθησηΣημαντική μείωση στην κάθαρση της σερτραλίνης. Η κλινική σημασία αυτών των μεταβολών δεν είναι γνωστή.
-
Φάρμακα που επηρεάζουν τη λειτουργία των αιμοπεταλίων (π.χ. ΜΣΑΦ, ακετυλοσαλικυλικό οξύ, τικλοπιδίνη) ή άλλα φάρμακα που μπορεί να αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίαςπροσοχήΑυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας.ΣύστασηΠροσοχή κατά τη συγχορήγηση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
Υποστρώματα του CYP 2D6 με στενό θεραπευτικό δείκτη (π.χ. αντιαρρυθμικά τάξης 1C όπως προπαφαινόνη, φλεκαϊνίδη, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (TCAs), τυπικά αντιψυχωσικά)προσοχήΗ σερτραλίνη δρα ως ήπιος-μέτριος αναστολέας του CYP 2D6, οδηγώντας σε μέτρια αύξηση των επιπέδων υποστρωμάτων (π.χ. δεσιπραμίνη).ΣύστασηΚλινικά σχετικές αλληλεπιδράσεις μπορεί να εμφανιστούν, ειδικά σε υψηλότερα επίπεδα δόσεων σερτραλίνης.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Φαρυγγίτιδα
- Λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού συστήματος
- Εκκολπωματίτιδα
- Γαστρεντερίτιδα
- Μέση ωτίτιδα
- Βαλανοποσθίτιδα
- Ρινίτιδα
- Βρογχόσπασμος
- Δύσπνοια
- Επίσταξη
- Λαρυγγόσπασμος
- Υπεραερισμός
- Υποαερισμός
- Συριγμός
- Δυσφωνία
- Λόξυγκας
- Κυστίτιδα (σε παιδιατρικούς ασθενείς)
- Έρπης απλός (σε παιδιατρικούς ασθενείς)
- Εξωτερική ωτίτιδα (σε παιδιατρικούς ασθενείς)
- Ρινίτιδα (σε παιδιατρικούς ασθενείς)
- Νεόπλασμα†
- Λεμφαδενοπάθεια
- Λευκοπενία
- Θρομβοπενία
- Αναιμία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)
- Αναφυλακτοειδής αντίδραση
- Αλλεργική αντίδραση
- Αλλεργία
- Υπερπρολακτιναιμία
- Υποθυρεοειδισμός
- Σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης
- Υπονατριαιμία
- Ανορεξία
- Αυξημένη όρεξη
- Υπερχοληστερολαιμία
- Υπογλυκαιμία
- Μειωμένο σωματικό βάρος
- Αυξημένο σωματικό βάρος
- Αϋπνία
- Κατάθλιψη
- Αποπροσωποποίηση
- Εφιάλτης
- Άγχος
- Διέγερση
- Νευρικότητα
- Μειωμένη γενετήσια ορμή
- Τριγμός των οδόντων
- Ψευδαίσθηση
- Ευφορική συναισθηματική διάθεση
- Απάθεια
- Μη φυσιολογική σκέψη
- Διαταραχή μετατροπής
- Φαρμακευτική εξάρτηση
- Ψυχωσική διαταραχή
- Επιθετικότητα
- Παράνοια
- Αυτοκτονικός ιδεασμός
- Υπνοβασία
- Αυτοκτονική συμπεριφορά
- Πρόωρη εκσπερμάτιση
- Αποτυχία εκσπερμάτισης
- Σεξουαλική δυσλειτουργία
- Στυτική δυσλειτουργία
- Κολπική αιμορραγία
- Σεξουαλική δυσλειτουργία του θήλεος
- Έκκριμα γεννητικών οργάνων
- Πριαπισμός
- Γαλακτόρροια
- Μηνορραγία
- Ατροφική αιδοιοκολπίτιδα
- Γυναικομαστία
- Ανωμαλίες εμμήνου ρύσης
- Μανία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)
- Συναισθηματική αστάθεια (σε παιδιατρικούς ασθενείς)
- Ανώμαλα όνειρα (σε παιδιατρικούς ασθενείς)
- Ζάλη
- Υπνηλία
- Κεφαλαλγία
- Παραισθησία
- Τρόμος
- Υπερτονία
- Δυσγευσία
- Διαταραχή στην προσοχή
- Σπασμός
- Ακούσιες μυϊκές συσπάσεις
- Μη φυσιολογικός συντονισμός
- Υπερκινησία
- Αμνησία
- Υπαισθησία
- Διαταραχή λόγου
- Ζάλη θέσης
- Ημικρανία
- Κώμα
- Χορειοαθέτωση
- Δυσκινησία
- Υπεραισθησία
- Διαταραχή αισθητικότητας
- Διαταραχές κίνησης
- Εξωπυραμιδικά συμπτώματα
- Τριγμός οδόντων
- Διαταραχές βάδισης
- Συγκοπή
- Ακαθησία
- Ψυχοκινητική ανησυχία
- Χασμουρητό
- Διαταραχή γλώσσας
- Διαταραχή βάδισης
- Σύνδρομο σεροτονίνης (με διέγερση, σύγχυση, διαφόρηση, διάρροια, πυρετό, υπέρταση, ακαμψία και ταχυκαρδία)
- Εξωπυραμιδική διαταραχή (σε παιδιατρικούς ασθενείς)
- Οπτική διαταραχή
- Γλαύκωμα
- Δακρυϊκή διαταραχή
- Σκότωμα
- Διπλωπία
- Φωτοφοβία
- Ύφαιμα
- Μυδρίαση
- Ανώμαλη όραση
- Πόνος του οφθαλμού (σε παιδιατρικούς ασθενείς)
- Εμβοές
- Ωταλγία
- Αίσθημα παλμών
- Ταχυκαρδία
- Έμφραγμα του μυοκαρδίου
- Βραδυκαρδία
- Καρδιακή διαταραχή
- Παρατεταμένο διάστημα QT στο ηλεκτροκαρδιογράφημα (σε παιδιατρικούς ασθενείς)
- Εξάψεις
- Υπέρταση
- Έξαψη
- Ασυνήθιστη αιμορραγία
- Περιφερική Ισχαιμία
- Διάρροια
- Ναυτία
- Ξηροστομία
- Κοιλιακό άλγος
- Έμετος
- Δυσκοιλιότητα
- Δυσπεψία
- Μετεωρισμός
- Οισοφαγίτιδα
- Δυσφαγία
- Αιμορροΐδες
- Υπερέκκριση σιέλου
- Ερυγές
- Μέλαινα
- Αιματοχεσία
- Στοματίτιδα
- Εξέλκωση γλώσσας
- Διαταραχή οδόντος
- Γλωσσίτιδα
- Εξέλκωση στόματος
- Παγκρεατίτιδα
- Κήλη
- Μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία
- Αυξημένη αμινοτρανσφεράση αλανίνης
- Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
- Μη φυσιολογικό σπέρμα
- Μη φυσιολογικά εργαστηριακά αποτελέσματα
- Αλλοιωμένη λειτουργία αιμοπεταλίων
- Αυξημένη χοληστερόλη ορού
- Ηπατίτιδα
- Ίκτερος
- Ηπατική ανεπάρκεια
- Εξάνθημα
- Υπεριδρωσία
- Περικογχικό οίδημα
- Πορφύρα
- Αλωπεκία
- Κρύος ιδρώτας
- Ξηροδερμία
- Κνίδωση
- Δερματίτιδα
- Πομφολυγώδης δερματίτιδα
- Θυλακιώδες εξάνθημα
- Μη φυσιολογική υφή μαλλιών
- Μη φυσιολογική οσμή σώματος
- Σύνδρομο Stevens-Johnson
- Επιδερμική νεκρόλυση
- Αγγειοοίδημα
- Οίδημα προσώπου
- Φωτοευαισθησία
- Δερματική αντίδραση
- Κνησμός
- Μυαλγία
- Οστεοαρθρίτιδα
- Μυϊκή αδυναμία
- Οσφυαλγία
- Μυϊκές δεσμιδώσεις
- Οστική διαταραχή
- Αρθραλγία
- Μυϊκές κράμπες
- Νυκτουρία
- Κατακράτηση ούρων
- Πολυουρία
- Συχνουρία
- Διαταραχή ούρησης
- Ολιγουρία
- Ακράτεια ούρων
- Δυσκολία στην ούρηση
- Αιματουρία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)
- Λευκωματινουρία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)
- Μαστοδυνία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)
- Διαταραχές εμμήνου ρύσης (σε παιδιατρικούς ασθενείς)
- Κόπωση
- Θωρακικό άλγος
- Αίσθημα κακουχίας
- Ρίγη
- Πυρεξία
- Εξασθένιση
- Δίψα
- Ίνωση στη θέση ένεσης
- Μειωμένη ανοχή σε φάρμακο
- Μη εκτιμητέο σύμβαμα
- Περιφερικό οίδημα
- Κάκωση
- Τεχνική αγγειοδιαστολής
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΑποτυχία εκσπερμάτισηςΑναπαραγωγικό
-
Πολύ συχνέςΑϋπνίαΨυχιατρικές
-
Πολύ συχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΖάληΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΚόπωσηΓενικές
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΞηροστομίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΥπνηλίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΆγχοςΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΈμετος (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Γαστρεντερικού Συστήματος
-
ΣυχνέςΑίσθημα παλμώνΚαρδιά
-
ΣυχνέςΑκμή (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Δέρματος και του Υποδόριου ιστού
-
ΣυχνέςΑνορεξίαΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΑνορεξία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Μεταβολισμού και της Θρέψης
-
ΣυχνέςΑποπροσωποποίησηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΑυξημένη όρεξηΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΑυξημένο σωματικό βάροςΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΔιέγερσηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΔιαταραχή στην προσοχήΝευρικό
-
ΣυχνέςΔιαταραχή στην προσοχή (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Νευρικού Συστήματος
-
ΣυχνέςΔυσγευσίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔυσπεψίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔυσπεψία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Γαστρεντερικού Συστήματος
-
ΣυχνέςΕμβοέςΑυτί
-
ΣυχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΕξάνθημα (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Δέρματος και του Υποδόριου ιστού
-
ΣυχνέςΕξάψειςΑγγειακές
-
ΣυχνέςΕπίσταξη (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Αναπνευστικού συστήματος του Θώρακα και του Μεσοθωρακίου
-
ΣυχνέςΕπιθετικότητα (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Ψυχιατρικές Διαταραχές
-
ΣυχνέςΕφιάλτηςΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΕφιάλτης (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Ψυχιατρικές Διαταραχές
-
ΣυχνέςΗμικρανία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Νευρικού Συστήματος
-
ΣυχνέςΘωρακικό άλγοςΓενικές
-
ΣυχνέςΘωρακικό άλγος (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Γενικές Διαταραχές και Καταστάσεις της Οδού Χορήγησης
-
ΣυχνέςΚατάθλιψηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΚατακράτηση ούρων (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές των Νεφρών και των Ουροφόρων Οδών
-
ΣυχνέςΚοιλιακό άλγοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΛοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού συστήματοςΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΜανία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Ψυχιατρικές Διαταραχές
-
ΣυχνέςΜειωμένη γενετήσια ορμήΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΜειωμένο σωματικό βάροςΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΜετεωρισμόςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΜετεωρισμός (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Γαστρεντερικού Συστήματος
-
ΣυχνέςΜυαλγίαΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΝευρικότηταΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΝευρικότητα (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Ψυχιατρικές Διαταραχές
-
ΣυχνέςΞηροστομία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Γαστρεντερικού Συστήματος
-
ΣυχνέςΟπτική διαταραχήΟφθαλμικές
-
ΣυχνέςΟπτική διαταραχή (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Οφθαλμικές Διαταραχές
-
ΣυχνέςΠαραισθησίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΠυρεξία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Γενικές Διαταραχές και Καταστάσεις της Οδού Χορήγησης
-
ΣυχνέςΡινίτιδαΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΣεξουαλική δυσλειτουργίαΑναπαραγωγικό
-
ΣυχνέςΣτυτική δυσλειτουργίαΑναπαραγωγικό
-
ΣυχνέςΣυναισθηματική αστάθεια (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Ψυχιατρικές Διαταραχές
-
ΣυχνέςΤαχυκαρδίαΚαρδιά
-
ΣυχνέςΤριγμός των οδόντωνΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΤρόμοςΝευρικό
-
ΣυχνέςΤρόμος (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Νευρικού Συστήματος
-
ΣυχνέςΥπεριδρωσίαΔέρμα
-
ΣυχνέςΥπερκινησία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Νευρικού Συστήματος
-
ΣυχνέςΥπερτονίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΦαρυγγίτιδαΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΧασμουρητόΝευρικό
-
Όχι συχνέςΈκκριμα γεννητικών οργάνωνΑναπαραγωγικό
-
Όχι συχνέςΈμφραγμα του μυοκαρδίουΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΈξαψηΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΈξαψη (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Αγγειακές Διαταραχές
-
Όχι συχνέςΈρπης απλός (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Λοιμώξεις και Παρασιτώσεις
-
Όχι συχνέςΎφαιμαΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΑίσθημα κακουχίαςΓενικές
-
Όχι συχνέςΑίσθημα κακουχίας (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Γενικές Διαταραχές και Καταστάσεις της Οδού Χορήγησης
-
Όχι συχνέςΑιματουρία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές των Νεφρών και των Ουροφόρων Οδών
-
Όχι συχνέςΑιμορροΐδεςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΑκούσιες μυϊκές συσπάσειςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΑλωπεκίαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΑλωπεκία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Δέρματος και του Υποδόριου ιστού
-
Όχι συχνέςΑμινοτρανσφεράση της αλανίνης αυξημένη (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Παρακλινικές Εξετάσεις
-
Όχι συχνέςΑμνησίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΑναιμία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
-
Όχι συχνέςΑνώμαλα όνειρα (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Ψυχιατρικές Διαταραχές
-
Όχι συχνέςΑπάθειαΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΑπάθεια (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Ψυχιατρικές Διαταραχές
-
Όχι συχνέςΑπόπειρα αυτοκτονίας (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Ψυχιατρικές Διαταραχές
-
Όχι συχνέςΑυξημένη αμινοτρανσφεράση αλανίνηςΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράσηΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΒραδυκαρδίαΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΒρογχόσπασμοςΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΓαλακτόρροιαΑναπαραγωγικό
-
Όχι συχνέςΓαστρεντερίτιδαΛοιμώξεις
-
Όχι συχνέςΓλαύκωμαΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΔίψαΓενικές
-
Όχι συχνέςΔακρυϊκή διαταραχήΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΔερματίτιδα (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Δέρματος και του Υποδόριου ιστού
-
Όχι συχνέςΔιαταραχές εμμήνου ρύσης (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Αναπαραγωγικού Συστήματος και του Μαστού
-
Όχι συχνέςΔιαταραχή γλώσσαςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΔιαταραχή δέρματος (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Δέρματος και του Υποδόριου ιστού
-
Όχι συχνέςΔιαταραχή λόγουΝευρικό
-
Όχι συχνέςΔιαταραχή ούρησηςΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΔιπλωπίαΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΔυσφαγίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΔύσπνοιαΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΕκκολπωματίτιδαΛοιμώξεις
-
Όχι συχνέςΕξάνθημα φλυκταινώδες (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Δέρματος και του Υποδόριου ιστού
-
Όχι συχνέςΕξασθένισηΓενικές
-
Όχι συχνέςΕξωπυραμιδική διαταραχή (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Νευρικού Συστήματος
-
Όχι συχνέςΕξωτερική ωτίτιδα (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Λοιμώξεις και Παρασιτώσεις
-
Όχι συχνέςΕπίσταξηΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΕρυγέςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΕυφορική συναισθηματική διάθεσηΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΖάλη θέσηςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΗμικρανίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΗπατική λειτουργία μη φυσιολογική (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Ήπατος και των Χοληφόρων
-
Όχι συχνέςΚάκωσηΤραυματισμοί
-
Όχι συχνέςΚάκωση (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Κακώσεις και Δηλητηριάσεις
-
Όχι συχνέςΚαρδιακή διαταραχήΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΚατακράτηση ούρωνΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΚνίδωσηΔέρμα
-
Όχι συχνέςΚνίδωση (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Δέρματος και του Υποδόριου ιστού
-
Όχι συχνέςΚολπική αιμορραγίαΑναπαραγωγικό
-
Όχι συχνέςΚρύος ιδρώταςΔέρμα
-
Όχι συχνέςΚυστίτιδα (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Λοιμώξεις και Παρασιτώσεις
-
Όχι συχνέςΛεμφαδενοπάθειαΑίμα
-
Όχι συχνέςΛευκωματινουρία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές των Νεφρών και των Ουροφόρων Οδών
-
Όχι συχνέςΜέση ωτίτιδαΛοιμώξεις
-
Όχι συχνέςΜαστοδυνία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Αναπαραγωγικού Συστήματος και του Μαστού
-
Όχι συχνέςΜη φυσιολογική ηπατική λειτουργίαΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΜη φυσιολογική σκέψηΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΜη φυσιολογικό σπέρμαΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΜη φυσιολογικός συντονισμόςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΜυδρίασηΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΜυδρίαση (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Οφθαλμικές Διαταραχές
-
Όχι συχνέςΜυϊκές δεσμιδώσειςΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΜυϊκές δεσμιδώσεις (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Μυοσκελετικού Συστήματος και του Συνδετικού ιστού
-
Όχι συχνέςΜυϊκή αδυναμίαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΝυκτουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΞηροδερμίαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΟισοφαγίτιδαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΟσμή δέρματος μη φυσιολογική (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Δέρματος και του Υποδόριου ιστού
-
Όχι συχνέςΟστεοαρθρίτιδαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΟσφυαλγίαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΠαραισθησία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Νευρικού Συστήματος
-
Όχι συχνέςΠαρατεταμένο διάστημα QT στο ηλεκτροκαρδιογράφημα (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Καρδιακές Διαταραχές
-
Όχι συχνέςΠερικογχικό οίδημαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΠολυουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΠολυουρία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές των Νεφρών και των Ουροφόρων Οδών
-
Όχι συχνέςΠορφύραΔέρμα
-
Όχι συχνέςΠορφύρα (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Δέρματος και του Υποδόριου ιστού
-
Όχι συχνέςΠριαπισμόςΑναπαραγωγικό
-
Όχι συχνέςΠυρεξίαΓενικές
-
Όχι συχνέςΠόνος του οφθαλμού (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Οφθαλμικές Διαταραχές
-
Όχι συχνέςΡίγηΓενικές
-
Όχι συχνέςΡινίτιδα (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Λοιμώξεις και Παρασιτώσεις
-
Όχι συχνέςΣεξουαλική δυσλειτουργία του θήλεοςΑναπαραγωγικό
-
Όχι συχνέςΣκότωμαΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΣπασμόςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΣπασμός (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Νευρικού Συστήματος
-
Όχι συχνέςΣυχνουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΣυχνουρία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές των Νεφρών και των Ουροφόρων Οδών
-
Όχι συχνέςΣωματικό βάρος μειωμένο (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Παρακλινικές Εξετάσεις
-
Όχι συχνέςΤριγμός των οδόντων (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Ψυχιατρικές Διαταραχές
-
Όχι συχνέςΥπέρτασηΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΥπαισθησίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥπερέκκριση σιέλουΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΥπεραερισμός (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Αναπνευστικού συστήματος του Θώρακα και του Μεσοθωρακίου
-
Όχι συχνέςΥπερκινησίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥπερχοληστερολαιμίαΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΥπογλυκαιμίαΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΦωτοφοβίαΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΨευδαίσθησηΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΨευδαισθήσεις (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Ψυχιατρικές Διαταραχές
-
Όχι συχνέςΩταλγίαΑυτί
-
Όχι συχνέςΩταλγία (σε παιδιατρικούς ασθενείς)Διαταραχές του Ωτός και του Λαβυρίνθου
-
ΣπάνιεςΊκτεροςΉπαρ
-
ΣπάνιεςΊνωση στη θέση ένεσηςΓενικές
-
ΣπάνιεςΑιματοχεσίαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΑκράτεια ούρωνΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣπάνιεςΑλλεργίαΑνοσοποιητικό
-
ΣπάνιεςΑλλεργική αντίδρασηΑνοσοποιητικό
-
ΣπάνιεςΑλλοιωμένη λειτουργία αιμοπεταλίωνΕργαστηριακές
-
ΣπάνιεςΑναφυλακτοειδής αντίδρασηΑνοσοποιητικό
-
ΣπάνιεςΑνωμαλίες εμμήνου ρύσηςΑναπαραγωγικό
-
ΣπάνιεςΑνώμαλη όρασηΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΑσυνήθιστη αιμορραγίαΑγγειακές
-
ΣπάνιεςΑτροφική αιδοιοκολπίτιδαΑναπαραγωγικό
-
ΣπάνιεςΑυξημένη χοληστερόλη ορούΕργαστηριακές
-
ΣπάνιεςΑυτοκτονικός ιδεασμόςΨυχιατρικές
-
ΣπάνιεςΒαλανοποσθίτιδαΛοιμώξεις
-
ΣπάνιεςΓλωσσίτιδαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΓυναικομαστίαΑναπαραγωγικό
-
ΣπάνιεςΔερματίτιδαΔέρμα
-
ΣπάνιεςΔιαταραχή αισθητικότηταςΝευρικό
-
ΣπάνιεςΔιαταραχή βάδισηςΝευρικό
-
ΣπάνιεςΔιαταραχή μετατροπήςΨυχιατρικές
-
ΣπάνιεςΔιαταραχή οδόντοςΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΔυσκινησίαΝευρικό
-
ΣπάνιεςΔυσκολία στην ούρησηΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣπάνιεςΔυσφωνίαΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΕξέλκωση γλώσσαςΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΕξέλκωση στόματοςΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΕπιθετικότηταΨυχιατρικές
-
ΣπάνιεςΗπατίτιδαΉπαρ
-
ΣπάνιεςΗπατική ανεπάρκειαΉπαρ
-
ΣπάνιεςΘρομβοπενίαΑίμα
-
ΣπάνιεςΘυλακιώδες εξάνθημαΔέρμα
-
ΣπάνιεςΚήληΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΚώμαΝευρικό
-
ΣπάνιεςΛαρυγγόσπασμοςΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΛευκοπενίαΑίμα
-
ΣπάνιεςΛόξυγκαςΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΜέλαιναΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΜειωμένη ανοχή σε φάρμακοΓενικές
-
ΣπάνιεςΜη εκτιμητέο σύμβαμαΓενικές
-
ΣπάνιεςΜη φυσιολογικά εργαστηριακά αποτελέσματαΕργαστηριακές
-
ΣπάνιεςΜη φυσιολογική οσμή σώματοςΔέρμα
-
ΣπάνιεςΜη φυσιολογική υφή μαλλιώνΔέρμα
-
ΣπάνιεςΜηνορραγίαΑναπαραγωγικό
-
ΣπάνιεςΝεόπλασμα†Νεοπλάσματα καλοήθη, κακοήθη (περιλαμβάνονται κύστεις και πολύποδες)
-
ΣπάνιεςΟλιγουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣπάνιεςΟστική διαταραχήΜυοσκελετικό
-
ΣπάνιεςΠαράνοιαΨυχιατρικές
-
ΣπάνιεςΠεριφερική ΙσχαιμίαΑγγειακές Διαταραχές
-
ΣπάνιεςΠομφολυγώδης δερματίτιδαΔέρμα
-
ΣπάνιεςΠρόωρη εκσπερμάτισηΑναπαραγωγικό
-
ΣπάνιεςΣτοματίτιδαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΣυριγμόςΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΣύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνηςΕνδοκρινικό
-
ΣπάνιεςΤεχνική αγγειοδιαστολήςΆλλο
-
ΣπάνιεςΥπεραερισμόςΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΥπεραισθησίαΝευρικό
-
ΣπάνιεςΥπερπρολακτιναιμίαΕνδοκρινικό
-
ΣπάνιεςΥπνοβασίαΨυχιατρικές
-
ΣπάνιεςΥποαερισμόςΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΥποθυρεοειδισμόςΕνδοκρινικό
-
ΣπάνιεςΦαρμακευτική εξάρτησηΨυχιατρικές
-
ΣπάνιεςΧορειοαθέτωσηΝευρικό
-
ΣπάνιεςΨυχωσική διαταραχήΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςΑγγειοοίδημαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΑκαθησίαΝευρικό
-
Μη γνωστέςΑρθραλγίαΜυοσκελετικό
-
Μη γνωστέςΑυτοκτονική συμπεριφοράΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςΔερματική αντίδρασηΔέρμα
-
Μη γνωστέςΔιαταραχές βάδισηςΝευρικό
-
Μη γνωστέςΔιαταραχές κίνησηςΝευρικό
-
Μη γνωστέςΕξωπυραμιδικά συμπτώματαΝευρικό
-
Μη γνωστέςΕπιδερμική νεκρόλυσηΔέρμα
-
Μη γνωστέςΚνησμόςΔέρμα
-
Μη γνωστέςΜυϊκές κράμπεςΜυοσκελετικό
-
Μη γνωστέςΟίδημα προσώπουΔέρμα
-
Μη γνωστέςΠαγκρεατίτιδαΓαστρεντερικό
-
Μη γνωστέςΠεριφερικό οίδημαΓενικές
-
Μη γνωστέςΣυγκοπήΝευρικό
-
Μη γνωστέςΣύνδρομο Stevens-JohnsonΔέρμα
-
Μη γνωστέςΣύνδρομο σεροτονίνης (με διέγερση, σύγχυση, διαφόρηση, διάρροια, πυρετό, υπέρταση, ακαμψία και ταχυκαρδία)Διαταραχές του Νευρικού Συστήματος
-
Μη γνωστέςΤριγμός οδόντωνΝευρικό
-
Μη γνωστέςΥπονατριαιμίαΜεταβολισμός
-
Μη γνωστέςΦωτοευαισθησίαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΨυχοκινητική ανησυχίαΝευρικό
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΗ σερτραλίνη δε συνίσταται στην εγκυμοσύνη, εκτός εάν η κλινική κατάσταση της γυναίκας είναι τέτοια που το όφελος της θεραπείας αναμένεται να υπερκεράσει το δυνητικό κίνδυνο.Δεν υπάρχουν καλά ελεγχόμενες μελέτες σε εγκύους γυναίκες. Ωστόσο, ένας σημαντικός όγκος δεδομένων δεν αποκάλυψε ενδείξεις για επαγωγή συγγενών δυσπλασιών από τη σερτραλίνη. Μελέτες σε πειραματόζωα κατέδειξαν επιδράσεις στην αναπαραγωγή, πιθανόν εξαιτίας μητρικής τοξικότητας που προκλήθηκε από τη φαρμακοδυναμική δράση της χημικής ένωσης και/ή της άμεσης φαρμακοδυναμικής επίδρασης της χημικής ένωσης στο έμβρυο (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Η χρήση της σερτραλίνης κατά τη διάρκεια της κύησης έχει αναφερθεί να προκαλεί συμπτώματα, συμβατά με αντιδράσεις στέρησης, σε μερικά νεογέννητα των οποίων οι μητέρες ελάμβαναν σερτραλίνη. Αυτό το φαινόμενο έχει επίσης παρατηρηθεί με άλλα αντικαταθλιπτικά της ομάδας των SSRIs. Εάν η χρήση της σερτραλίνης από τη μητέρα συνεχίζεται στα τελευταία στάδια της κύησης, ιδιαιτέρως στο τρίτο τρίμηνο, τα νεογνά θα πρέπει να παρακολουθούνται. Τα ακόλουθα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν στο νεογνό μετά τη χρήση της σερτραλίνης από τη μητέρα στα τελευταία στάδια της κύησης: αναπνευστική δυσχέρεια, κυάνωση, άπνοια, επιληπτικές κρίσεις, αστάθεια θερμοκρασίας, δυσκολία στην πρόσληψη τροφής, έμετος, υπογλυκαιμία, υπερτονία, υποτονία, υπεραντανακλαστικότητα, τρόμος, εκνευρισμός, ευερεθιστότητα, λήθαργος, επίμονο κλάμα, υπνηλία και δυσκολία στον ύπνο. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να οφείλονται είτε σε σεροτονινεργικές επιδράσεις είτε σε συμπτώματα στέρησης. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, οι επιπλοκές ξεκινούν αμέσως ή σύντομα (<24 ώρες) μετά τον τοκετό.
-
ΓαλουχίαΗ χρήση σε θηλάζουσες μητέρες δε συνίσταται, παρά μόνο αν τα αναμενόμενα οφέλη, σύμφωνα με την κρίση του ιατρού, υπερτερούν των κινδύνων.Δημοσιευμένα στοιχεία, που αφορούν στα επίπεδα της σερτραλίνης στο μητρικό γάλα, δείχνουν ότι μικρές ποσότητες σερτραλίνης και του μεταβολίτη της Ν-desmethylsertraline εκκρίνονται στο γάλα. Γενικά αμελητέα έως μη ανιχνεύσιμα επίπεδα βρέθηκαν στον ορό του αίματος των βρεφών, με μία εξαίρεση ενός βρέφους με επίπεδα όρου περίπου 50% των μητρικών επιπέδων (αλλά χωρίς μία αντιληπτή επίδραση στην υγεία του βρέφους). Μέχρι σήμερα, δεν έχουν αναφερθεί ανεπιθύμητες ενέργειες στην υγεία βρεφών τα οποία γαλουχήθηκαν από μητέρες που χρησιμοποιούσαν σερτραλίνη.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
- υπνηλία
- γαστρεντερικές διαταραχές (όπως ναυτία και έμετο)
- ταχυκαρδία
- τρόμος
- διέγερση
- ζάλη
- κώμα
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRI). Κωδικός ATC: Ν06ΑΒ06. Η σερτραλίνη αποτελεί ισχυρό και ειδικό αναστολέα της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (5-ΗΤ) από τους νευρώνες in vitro, με αποτέλεσμα την ενίσχυση της δράσης της 5-ΗΤ στα ζώα. Έχει πολύ ασθενή δράση στην επαναπρόσληψη της νορεπινεφρίνης και της ντοπαμίνης από τους νευρώνες. Σε κλινικές δόσεις, η σερτραλίνη αναστέλλει την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης εντός των αιμοπεταλίων στον άνθρωπο. Το φάρμακο στερείται διεγερτικής, κατασταλτικής ή αντιχολινεργικής δραστηριότητας καθώς και καρδιοτοξικότητας στα ζώα. Σε ελεγχόμενες μελέτες με υγιείς εθελοντές, η σερτραλίνη δεν προκάλεσε καταστολή και δεν επηρέασε την ψυχοκινητική λειτουργία. Σύμφωνα με την εκλεκτική ανασταλτική της δράση επί της επαναπρόσληψης της 5-ΗΤ, η σερτραλίνη δεν ενισχύει την κατεχολαμινεργική δραστηριότητα. Η σερτραλίνη δεν παρουσιάζει συγγένεια προς τους μουσκαρινικούς (χολινεργικούς), σεροτονινεργικούς, ντοπαμινεργικούς, αδρενεργικούς, ισταμινεργικούς και τους GΑΒΑεργικούς υποδοχείς ή προς τους υποδοχείς βενζοδιαζεπίνης. Η χρόνια χορήγηση της σερτραλίνης σε ζώα συσχετίστηκε με μείωση του αριθμού των νορεπινεφρικών υποδοχέων του εγκεφάλου (down-regulation), όπως παρατηρείται και με άλλα κλινικώς δραστικά αντικαταθλιπτικά και αντιψυχωσικά φάρμακα. Με τη σερτραλίνη δε φάνηκε να υπάρχει πιθανότητα για κατάχρηση. Σε μία ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, διπλά-τυφλή τυχαιοποιημένη μελέτη της συγκριτικής προδιάθεσης για κατάχρηση της σερτραλίνης, της αλπραζολάμης και της d-αμφεταμίνης στον άνθρωπο, η σερτραλίνη δεν προκάλεσε θετικά υποκειμενικά αποτελέσματα που να υποδεικνύουν ότι έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει κατάχρηση. Αντιθέτως, τα άτομα που έλαβαν μέρος στη μελέτη κατέταξαν την d-αμφεταμίνη και την αλπραζολάμη πιο ψηλά, σε σχέση με το εικονικό φάρμακο, με βάση την επιθυμία να πάρουν το φάρμακο, την προκαλούμενη ευφορία και την πιθανότητα κατάχρησης. Η σερτραλίνη δεν προκάλεσε τη διέγερση και το άγχος, που συσχετίζονται με τη χορήγηση της d-αμφεταμίνης, ούτε την καταστολή και μείωση της ψυχοκινητικής λειτουργίας, που συσχετίζονται με την αλπραζολάμη. Η σερτραλίνη δε λειτουργεί ως θετικό ερέθισμα (ανταμοιβή) στους πιθήκους rhesus, που ήταν εκπαιδευμένοι να χορηγούν στον εαυτό τους κοκαΐνη, ούτε υποκαθιστά ως διακριτό διεγερτικό ερέθισμα, για τους πιθήκους rhesus, την d-αμφεταμίνη ή την πεντοβαρβιτάλη.
Κλινικές Δοκιμές
Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή Διεξάχθηκε μία μελέτη, που περιλάμβανε εξωνοσοκομειακούς ασθενείς με κατάθλιψη, οι οποίοι παρουσίασαν ανταπόκριση στη σερτραλίνη, στο τέλος μίας αρχικής, ανοικτής φάσης θεραπείας 8 εβδομάδων, με σερτραλίνη 50-200 mg ημερησίως. Αυτοί οι ασθενείς (n=295) τυχαιοποιήθηκαν σε συνέχιση για 44 εβδομάδες σε διπλά-τυφλή σερτραλίνη 50-200 mg ημερησίως ή εικονικό φάρμακο. Ένα στατιστικώς σημαντικό χαμηλότερο ποσοστό υποτροπής παρατηρήθηκε στους ασθενείς που έλαβαν σερτραλίνη, σε σύγκριση με αυτούς που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Η μέση δόση για αυτούς που ολοκλήρωσαν τη μελέτη ήταν 70 mg ημερησίως. Το ποσοστό (%) αυτών που εμφάνισαν ανταπόκριση (που ορίζονται ως αυτοί οι ασθενείς οι οποίοι δεν υποτροπίασαν) για τα σκέλη της σερτραλίνης και του εικονικού φαρμάκου ήταν 83,4% και 60,8% αντίστοιχα. Διαταραχή Μετατραυματικού Άγχους Συνδυασμένα δεδομένα από 3 μελέτες στη Διαταραχή Μετατραυματικού Άγχους, στο γενικό πληθυσμό, έδειξαν χαμηλότερο βαθμό ανταπόκρισης στους άνδρες, σε σύγκριση με τις γυναίκες. Στις δύο θετικές μελέτες γενικού πληθυσμού, οι βαθμοί ανταπόκρισης των ανδρών και των γυναικών που ελάμβαναν σερτραλίνη, έναντι του εικονικού φαρμάκου, ήταν παρόμοιοι (γυναίκες: 57,2% έναντι 34,5%, άνδρες: 53,9% έναντι 38,2%). Ο αριθμός των ανδρών και των γυναικών ασθενών στο συνολικό γενικό πληθυσμό ήταν 184 και 430, αντίστοιχα και, ως εκ τούτου, τα αποτελέσματα στις γυναίκες είναι πιο ισχυρά και οι άνδρες συσχετίσθηκαν με άλλες μεταβλητές κατά την έναρξη (περισσότερη κατάχρηση ουσιών, μεγαλύτερη διάρκεια, αιτία του τραύματος, κλπ), που συσχετίζονται με μείωση του αποτελέσματος. Παιδιατρική Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της σερτραλίνης (50-200 mg/ημέρα) εξετάσθηκε στη θεραπεία μη καταθλιπτικών παιδιών (6-12 ετών) κι εφήβων (13-17 ετών) εξωτερικών ασθενών, με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Μετά από μία εβδομάδα εισαγωγής, μονά-τυφλής με εικονικό φάρμακο, οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε θεραπεία δώδεκα εβδομάδων ευέλικτης δοσολογίας είτε με σερτραλίνη είτε με εικονικό φάρμακο. Παιδιά (ηλικίας 6-12 ετών) ξεκίνησαν αρχικά με δόση 25 mg. Οι ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στη σερτραλίνη έδειξαν σημαντικά μεγαλύτερη ανταπόκριση, από αυτούς που τυχαιοποιήθηκαν στο εικονικό φάρμακο στις κλίμακες Children’s Yale-Brown Obsessive Compulsive Scale CY-BOCS (p=0,005), NIMH Global Obsessive Compulsive Scale (p=0,019) και CGI Improvement (p=0,002). Επιπλέον, παρατηρήθηκε μία τάση προς μεγαλύτερη βελτίωση στην ομάδα της σερτραλίνης, έναντι της ομάδας του εικονικού φαρμάκου, στην κλίμακα CGI Severity (p=0,089). Για την κλίμακα CY-BOCs η μέση τιμή έναρξης και η μεταβολή από τα αποτελέσματα της έναρξης, για την ομάδα του εικονικού φαρμάκου, ήταν 22,25 ± 6,15 και -3,4 ± 0,82, αντίστοιχα, ενώ για την ομάδα της σερτραλίνης, η μέση τιμή έναρξης και η μεταβολή από τα αποτελέσματα της έναρξης ήταν 23,36 ± 4,56 και -6,8 ± 0,87, αντίστοιχα. Σε μία post-hoc ανάλυση, αυτοί που εμφάνισαν ανταπόκριση, που ορίζονται ως οι ασθενείς με 25% ή μεγαλύτερη μείωση στη CY-BOCs (το πρωτεύον μέτρο αποτελεσματικότητας) από την έναρξη μέχρι το τελικό σημείο της μελέτης, ήταν 53% των ασθενών υπό θεραπεία με σερτραλίνη, σε σύγκριση με 37% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο (p=0,03). Δεν υπάρχουν μακροχρόνια δεδομένα ασφάλειας και αποτελεσματικότητας για αυτόν τον παιδιατρικό πληθυσμό. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για παιδιά ηλικίας κάτω των 6 ετών.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Απορρόφηση
Η σερτραλίνη παρουσιάζει δοσοεξαρτώμενη φαρμακοκινητική στο δοσολογικό φάσμα από 50 έως 200 mg. Στον άνθρωπο, μετά από εφάπαξ, ημερήσια, από του στόματος δόση, από 50 έως 200 mg για 14 ημέρες, οι μέγιστες συγκεντρώσεις της σερτραλίνης στο πλάσμα παρατηρούνται περίπου στις 4,5 έως 8,4 ώρες μετά την ημερήσια χορήγηση του φαρμάκου. Η τροφή δε μεταβάλλει σημαντικά τη βιοδιαθεσιμότητα των δισκίων σερτραλίνης.
Κατανομή
Κατά προσέγγιση 98% του φαρμάκου που κυκλοφορεί στο αίμα είναι συνδεδεμένο με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.
Βιομετατροπή
Η σερτραλίνη μεταβολίζεται σε μεγάλο βαθμό κατά την πρώτη δίοδό της από το ήπαρ.
Απομάκρυνση
Ο μέσος χρόνος ημιζωής της σερτραλίνης στο πλάσμα είναι κατά προσέγγιση 26 ώρες (22-36 ώρες). Σε συμφωνία με τον τελικό χρόνο της ημιζωής της απομάκρυνσης, παρατηρείται ένας αθροιστικός διπλασιασμός της συγκέντρωσης του φαρμάκου μέχρι την επίτευξη σταθεροποιημένης κατάστασης, η οποία επιτυγχάνεται μετά από 1 εβδομάδα λήψης της εφάπαξ ημερήσιας δόσης. Ο χρόνος ημιζωής του Ν-desmethylsertraline κυμαίνεται μεταξύ 62 και 104 ωρών. Η σερτραλίνη και το Ν-desmethylsertraline μεταβολίζονται σε μεγάλο βαθμό στον άνθρωπο και οι μεταβολίτες που προκύπτουν, απεκκρίνονται στα κόπρανα και στα ούρα, σε ίσες ποσότητες. Μόνο μία μικρή ποσότητα (<0,2%) σερτραλίνης, υπό αναλλοίωτη μορφή, απεκκρίνεται στα ούρα.
Φαρμακοκινητική σε ειδικές ομάδες ασθενών
Παιδιατρικοί Ασθενείς με Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή Η φαρμακοκινητική της σερτραλίνης μελετήθηκε σε 29 παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 6-12 ετών, και σε 32 εφήβους ασθενείς ηλικίας 13-17 ετών. Στους ασθενείς έγινε σταδιακή τιτλοποίηση προς τα πάνω σε ημερήσια δόση των 200 mg μέσα σε 32 ημέρες, είτε με αρχική δόση των 25 mg και βήματα αύξησης, είτε με αρχική δόση των 50 mg ή με προσαυξήσεις. Το θεραπευτικό σχήμα των 25 mg και το θεραπευτικό σχήμα των 50 mg ήταν εξίσως ανεκτά. Στη σταθερή κατάσταση των 200 mg, τα επίπεδα σερτραλίνης στο πλάσμα στην ομάδα των 6-12 ετών ήταν περίπου 35% υψηλότερα σε σύγκριση με την ομάδα των 13-17 ετών, και 21% υψηλότερα, σε σύγκριση με την ομάδα αναφοράς των ενηλίκων. Όσον αφορά στην κάθαρση, δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ αγοριών και κοριτσιών. Συνεπώς, συνίσταται για τα παιδιά μία χαμηλή αρχική δόση και βήματα τιτλοποίησης των 25 mg, ειδικά σε αυτά με χαμηλό σωματικό βάρος. Οι έφηβοι μπορούν να λάβουν δοσολογία ενηλίκων. Έφηβοι και ηλικιωμένοι Το φαρμακοκινητικό προφίλ στους εφήβους ή στους ηλικιωμένους δε διαφέρει σημαντικά από αυτό των ενηλίκων, ηλικίας μεταξύ 18 και 65 ετών. Ηπατική δυσλειτουργία Σε ασθενείς με βλάβη στο ήπαρ, ο χρόνος ημιζωής της σερτραλίνης παρατείνεται και η AUC αυξάνεται κατά τρεις φορές (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις). Νεφρική δυσλειτουργία Σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, δεν υπήρξε σημαντική συσσώρευση σερτραλίνης.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Απορρόφηση Η σερτραλίνη παρουσιάζει δοσοεξαρτώμενη φαρμακοκινητική στο δοσολογικό φάσμα από 50 έως 200 mg. Στον άνθρωπο, μετά από εφάπαξ, ημερήσια, από του στόματος δόση, από 50 έως 200 mg για 14 ημέρες, οι μέγιστες συγκεντρώσεις της σερτραλίνης στο…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Γλυκαιμικός έλεγχος | glucoseΓλυκαιμικός έλεγχος / διαβήτης | Στενά | Διαβήτης |
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Κλινική παρακολούθηση ψυχικής υγείας | neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος | Στενή παρακολούθηση | Όλοι οι ασθενείς, ειδικά υψηλού κινδύνου, στην αρχή της θεραπείας και μετά από μεταβολές της δόσης |
| Συμπτώματα αυτοκτονίας | neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος | Στενά | Παιδιά και έφηβοι (6-17) με ΙΔΨ, αν αποφασισθεί θεραπεία |
| Ανάπτυξη, ωρίμανση, γνωστική και συμπεριφορική ανάπτυξη | more_horizΆλλο / λοιπά | Κατά τη διάρκεια μακροχρόνιας θεραπείας | Παιδιατρικοί ασθενείς |
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η σερτραλίνη βελτιώνει ή ανακουφίζει τα συμπτώματα της κατάθλιψης, της ΙΨΔ, του μετατραυματικού στρες, της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής, της διαταραχής πανικού και της προεμμηνορροϊκής δυσφορικής διαταραχής μέσω της αναστολής της επαναπρόσληψης σεροτονίνης. Κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι βελτιώνει τη γνωστική λειτουργία σε καταθλιπτικούς ασθενείς. Έχει λιγότερες κατασταλτικές, αντιχολινεργικές και καρδιαγγειακές επιδράσεις σε σύγκριση με τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά φάρμακα, καθώς δεν ασκεί σημαντική αντιχολινεργική, αντιισταμινική ή αδρενεργική (άλφα1, άλφα2, βήτα) ανασταλτική δράση. Η έναρξη δράσης και τα ευεργετικά αποτελέσματα συνήθως παρατηρούνται μετά από 4-6 εβδομάδες, για λόγους που δεν έχουν πλήρως κατανοηθεί και διερευνώνται επί του παρόντος.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η σερτραλίνη αναστέλλει εκλεκτικά την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης (5-HT) στην προσυναπτική νευρωνική μεμβράνη, αυξάνοντας έτσι τη σεροτονινεργική δραστηριότητα. Αυτό οδηγεί σε αυξημένη συναπτική συγκέντρωση σεροτονίνης στο ΚΝΣ, η οποία οδηγεί σε πολλαπλές λειτουργικές αλλαγές που σχετίζονται με την ενισχυμένη σεροτονινεργική νευροδιαβίβαση. Αυτές οι αλλαγές πιστεύεται ότι είναι υπεύθυνες για την αντικαταθλιπτική δράση και τα ευεργετικά αποτελέσματα στην ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (και άλλες αγχώδεις διαταραχές). Έχει υποτεθεί ότι η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, όπως και η κατάθλιψη, προκαλείται επίσης από τη δυσρύθμιση της σεροτονίνης. Σε μελέτες σε ζώα, η χρόνια χορήγηση σερτραλίνης οδηγεί σε μείωση των εγκεφαλικών υποδοχέων νορεπινεφρίνης. Η σερτραλίνη εμφανίζει συγγένεια για τις θέσεις δέσμευσης υποδοχέων σίγμα-1 και 2, αλλά δεσμεύεται με ισχυρότερη συγγένεια για τις θέσεις δέσμευσης σίγμα-1. In vitro, η σερτραλίνη εμφανίζει μικρή έως μηδενική συγγένεια για υποδοχείς GABA, ντοπαμινεργικούς, σεροτονινεργικούς (5HT1A, 5HT1B, 5HT2) ή βενζοδιαζεπινικούς. Ασκεί ασθενείς ανασταλτικές δράσεις στην νευρωνική επαναπρόσληψη νορεπινεφρίνης και ντοπαμίνης και δεν παρουσιάζει ανασταλτικές επιδράσεις στο ένζυμο μονοαμινοξειδάση.
Η σερτραλίνη είναι ένας εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης 5-HT. Δεν έχει καρδιαγγειακές, αντιχολινεργικές, αντιντοπαμινεργικές, σπασμογόνες ή ανασταλτικές της μονοαμινοξειδάσης επιδράσεις. Τα περισσότερα αντικαταθλιπτικά σχετίζονται είτε με αναστολή επαναπρόσληψης νορεπινεφρίνης, είτε με αναστολή επαναπρόσληψης 5-HT, είτε με αναστολή μονοαμινοξειδάσης. Η σερτραλίνη δεν προκαλεί σημαντική αναστολή της επαναπρόσληψης ντοπαμίνης ή νορεπινεφρίνης. Η σερτραλίνη, μέσω της αναστολής της απελευθέρωσης 5-HT, μπορεί να προκαλέσει μείωση των βήτα-αδρενεργικών υποδοχέων.
- Μηχανισμός Δράσης: Εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης 5-HT
- Επιδράσεις: Δεν προκαλεί καρδιαγγειακές, αντιχολινεργικές, αντιντοπαμινεργικές, σπασμογόνες ή ανασταλτικές της μονοαμινοξειδάσης επιδράσεις.
- Σύγκριση με άλλα αντικαταθλιπτικά: Δεν προκαλεί σημαντική αναστολή επαναπρόσληψης ντοπαμίνης ή νορεπινεφρίνης.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Μετά από ημερήσια χορήγηση 50 έως 200 mg για δύο εβδομάδες, οι μέσες μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (Cmax) της σερτραλίνης παρατηρήθηκαν μεταξύ 4,5 και 8,4 ωρών μετά τη χορήγηση, και κυμάνθηκαν από 20 έως 55 μg/L. Οι σταθερές συγκεντρώσεις επιτυγχάνονται μετά από 1 εβδομάδα ημερήσιας χορήγησης και ποικίλλουν σημαντικά ανάλογα με τον ασθενή. Η βιοδιαθεσιμότητα έχει εκτιμηθεί σε πάνω από 44%. Η περιοχή κάτω από την καμπύλη (AUC) σε υγιείς εθελοντές μετά από δόση 100 mg σερτραλίνης ήταν 456 μg × h/mL σε μία μελέτη.
Επιδράσεις τροφής στην απορρόφηση: Οι επιδράσεις της τροφής στη βιοδιαθεσιμότητα του δισκίου σερτραλίνης και του από του στόματος συμπυκνώματος μελετήθηκαν σε άτομα που έλαβαν μία εφάπαξ δόση με και χωρίς τροφή. Για το δισκίο, η AUC αυξήθηκε ελαφρώς όταν η σερτραλίνη χορηγήθηκε με τροφή, η Cmax ήταν 25% υψηλότερη και ο χρόνος επίτευξης μέγιστης συγκέντρωσης στο πλάσμα μειώθηκε κατά περίπου 2,5 ώρες. Για το από του στόματος συμπύκνωμα σερτραλίνης, η μέγιστη συγκέντρωση παρατάθηκε κατά περίπου 1 ώρα με την κατανάλωση τροφής.
Δεδομένου ότι η σερτραλίνη μεταβολίζεται εκτενώς, η απέκκριση του αμετάβλητου φαρμάκου στα ούρα αποτελεί δευτερεύουσα οδό αποβολής, με 12-14% της αμετάβλητης σερτραλίνης να απεκκρίνεται στα κόπρανα.
Η σερτραλίνη κατανέμεται ευρέως, και ο όγκος κατανομής της εκτιμάται σε πάνω από 20 L/kg. Μελέτες μετά θάνατον σε ανθρώπους έχουν μετρήσει συγκεντρώσεις στον ηπατικό ιστό από 3,9–20 mg/kg για τη σερτραλίνη και μεταξύ 1,4 έως 11 mg/kg για τον ενεργό μεταβολίτη της, την N-δεσμεθυλο-σερτραλίνη (DMS). Μελέτες έχουν επίσης καθορίσει ότι η σερτραλίνη κατανέμεται στον εγκέφαλο, το πλάσμα και τον ορό.
Σε φαρμακοκινητικές μελέτες, η κάθαρση μιας δόσης 200 mg σερτραλίνης σε μελέτες τόσο σε νεαρούς όσο και σε ηλικιωμένους ασθενείς κυμάνθηκε μεταξύ 1,09 ± 0,38 L/h/kg - 1,35 ± 0,67 L/h/kg.
Γαστρεντερική απορρόφηση: >= 44%; χρόνος επίτευξης μέγιστης συγκέντρωσης πλάσματος: 6-8 ώρες; κάθαρση από του στόματος (εφάπαξ δόση): 96 L/hr; πρωτεϊνική πρόσδεση: 99%; νεφρική απέκκριση (ραδιενέργεια): 44% της από του στόματος δόσης; απέκκριση στα κόπρανα (ραδιενέργεια): 44% της από του στόματος δόσης.
Η σερτραλίνη απορροφάται εύκολα από το ΓΕΣ. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητά της δεν έχει καθοριστεί σε ανθρώπους. Εμφανίζει κινητική πρώτης τάξης. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα μετά από δόσεις 50 & 200 mg είναι 22-29 ug/L (ng/ml). Αυτές οι συγκεντρώσεις επιτυγχάνονται σε 4,5-8,4 ώρες. Τα επίπεδα στον ορό σε σταθερή κατάσταση είναι 10-120 ng/mL σερτραλίνης & των δεσμεθυλιωμένων μεταβολιτών της. Η πρωτεϊνική πρόσδεση είναι εκτεταμένη (περίπου 98%) τόσο στην αλβουμίνη όσο και στην άλφα1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη. Σε συγκεντρώσεις έως 300 & 200 ug/mL, αντίστοιχα, η σερτραλίνη & η N-δεσμεθυλο-σερτραλίνη δεν φαίνεται να επηρεάζουν την πρωτεϊνική πρόσδεση δύο άλλων, υψηλά πρωτεϊνικά δεσμευμένων φαρμάκων, της βαρφαρίνης & της προπρανολόλης. Η κατανομή μετά από από του στόματος χορήγηση σερτραλίνης είναι διφασική με παρατεταμένη φάση απορρόφησης. Η φάση κάθαρσης αρχίζει 12-16 ώρες μετά τη δόση. Ο όγκος κατανομής δεν έχει καθοριστεί σε ανθρώπους αλλά είναι πάνω από 20 L/kg σε αρουραίους & σκύλους. Τόσο η σερτραλίνη όσο και οι μεταβολίτες της εμφανίζουν εκτεταμένη κατανομή σε ιστούς εκτός του αίματος. Ο χρόνος ημίσειας ζωής (βήτα) της σερτραλίνης σε ανθρώπους είναι 24-25 ώρες. Ο κλινικά ενεργός δεσμεθυλιωμένος μεταβολίτης αποβάλλεται βραδύτερα από το μητρικό φάρμακο με χρόνο ημίσειας ζωής περίπου 66 ώρες. Αμετάβλητη σερτραλίνη δεν ανιχνεύεται στα ούρα.
Αργή αλλά σταθερή. Η βιοδιαθεσιμότητα και ο ρυθμός απορρόφησης αυξάνονται εάν η σερτραλίνη λαμβάνεται με τροφή.
Τόσο η σερτραλίνη όσο και οι μεταβολίτες της κατανέμονται εκτενώς στους ιστούς. Σε μελέτες σε ζώα, ο όγκος κατανομής (volD) υπερέβη τα 20 L/kg.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Πρωτεϊνική Πρόσδεση
Η σερτραλίνη συνδέεται εκτενώς με τις πρωτεΐνες του ορού, περίπου στο 98%-99%.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η σερτραλίνη μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ και έχει έναν κύριο ενεργό μεταβολίτη. Υποβάλλεται σε N-δεσμεθυλίωση σχηματίζοντας N-δεσμεθυλο-σερτραλίνη, η οποία είναι πολύ λιγότερο δραστική φαρμακολογικά από τη σερτραλίνη. Εκτός από την N-δεσμεθυλίωση, ο μεταβολισμός της σερτραλίνης περιλαμβάνει N-υδροξυλίωση, οξειδωτική απαμίνωση και, τέλος, γλυκουρονιδίωση. Ο μεταβολισμός της σερτραλίνης καταλύεται κυρίως από τα ένζυμα CYP3A4 και CYP2B6, με κάποια δραστηριότητα να αποδίδεται στα CYP2C19 και CYP2D6.
Η σερτραλίνη υφίσταται εκτεταμένο μεταβολισμό. Το μητρικό φάρμακο υφίσταται N-δεσμεθυλίωση, ακολουθούμενη από γλυκουρονιδίωση, απαμίνωση ή και τα δύο. Οι περισσότεροι μεταβολίτες στα ούρα είναι άλφα-υδροξυ-κετόνη γλυκουρονίδια.
Η κατάθλιψη είναι μία από τις πιο συχνές ψυχιατρικές διαταραχές. Μια ποικιλία διαφορετικών χημικών δομών έχει βρεθεί ότι έχει αντικαταθλιπτική δράση. Ο αριθμός αυξάνεται συνεχώς· ωστόσο, μέχρι στιγμής, καμία ομάδα δεν έχει βρεθεί να έχει σαφές θεραπευτικό πλεονέκτημα έναντι των άλλων. Η κύρια ένδειξη για τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα είναι η κατάθλιψη, αλλά ένας αριθμός παρενεργειών έχει καθοριστεί από την κλινική εμπειρία και ελεγχόμενες δοκιμές. Είναι σαφές ότι, σε κάποιο βαθμό, οποιοδήποτε φάρμακο ή χημική ουσία χορηγείται στη μητέρα είναι ικανό να διαπεράσει τον πλακούντα, εκτός αν καταστραφεί ή αλλοιωθεί κατά τη διάρκεια του μεταβολισμού. Η πλακουντιακή μεταφορά μητρικών υποστρωμάτων στο έμβρυο και ουσιών από το έμβρυο στη μητέρα έχει τεκμηριωθεί από την πέμπτη εβδομάδα της εμβρυϊκής ζωής. Παραδοσιακά, οι τερατογόνες επιδράσεις των αντικαταθλιπτικών ή άλλων φαρμάκων έχουν σημειωθεί ως ανατομικές δυσπλασίες. Είναι σαφές ότι αυτές σχετίζονται με τη δόση και τον χρόνο και ότι το έμβρυο διατρέχει μεγάλο κίνδυνο κατά τους πρώτους 3 μήνες της κύησης. Ωστόσο, είναι δυνατόν τα αντικαταθλιπτικά να ασκήσουν τις επιδράσεις τους στο έμβρυο άλλες φορές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς και στα βρέφη κατά τη διάρκεια της γαλουχίας. Η χορήγηση αντικαταθλιπτικών σε έγκυες γυναίκες παρουσιάζει ένα μοναδικό πρόβλημα για τον ιατρό. Δεν πρέπει μόνο να λαμβάνονται υπόψη οι μητρικοί φαρμακολογικοί μηχανισμοί κατά τη συνταγογράφηση ενός αντικαταθλιπτικού φαρμάκου, αλλά το έμβρυο πρέπει επίσης να θεωρείται ως πιθανός αποδέκτης του φαρμάκου. Ορισμένα αποτελέσματα είναι εμφανή όσον αφορά τα φάρμακα που χορηγούνται κατά τη διάρκεια της γαλουχίας. Είναι απαραίτητο οι ιατροί να γνωρίζουν τα αποτελέσματα των μελετών σε ζώα σε αυτόν τον τομέα και τον πιθανό κίνδυνο της μητρικής λήψης φαρμάκων για το θηλάζον βρέφος.
Η σερτραλίνη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες, οι οποίοι περιλαμβάνουν την N-δεσμεθυλο-σερτραλίνη.
Εκτενώς μεταβολίζεται στο ήπαρ. Ο μεταβολισμός της σερτραλίνης περιλαμβάνει N-δεσμεθυλίωση, N-υδροξυλίωση, οξειδωτική απαμίνωση και γλυκουρονιδίωση του καρβαμικού οξέος της σερτραλίνης. Η σερτραλίνη υφίσταται N-δεσμεθυλίωση, που καταλύεται κυρίως από το κυτόχρωμα P450 (CYP) 2B6, με τα CYP2C19, CYP3A4 και CYP2D6 να συμβάλλουν σε μικρότερο βαθμό. Η απαμίνωση συμβαίνει μέσω CYP3A4 και CYP2C19. Μελέτες in vitro έδειξαν ότι η μονοαμινοξειδάση Α και Β μπορεί επίσης να καταλύσει την απαμίνωση της σερτραλίνης. Έχει παρατηρηθεί επίσης η N-καρβαμοϋλ γλυκουρονιδίωση της σερτραλίνης σε ανθρώπινα ηπατικά μικροσωμάτια.
Οδός Αποβολής: Η σερτραλίνη μεταβολίζεται εκτενώς και η απέκκριση του αμετάβλητου φαρμάκου στα ούρα αποτελεί δευτερεύουσα οδό αποβολής.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της σερτραλίνης είναι περίπου 26 ώρες. Μια αναφορά αναφέρει εύρος χρόνου ημίσειας ζωής αποβολής από 22-36 ώρες.
Χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής, μητρικό (μεταβολίτης): 24 (65) ώρες.
Χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής: 24 έως 26 ώρες
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα που τονώνουν τη διάθεση, που χρησιμοποιούνται κυρίως στη θεραπεία διαταραχών της διάθεσης και σχετικών καταστάσεων. Αρκετοί ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΜΟΝΟΑΜΙΝΟΞΕΙΔΑΣΗΣ είναι χρήσιμοι ως αντικαταθλιπτικά, προφανώς ως μακροπρόθεσμη συνέπεια της διαμόρφωσης των επιπέδων κατεχολαμινών. Οι τρικυκλικές ενώσεις που είναι χρήσιμες ως αντικαταθλιπτικοί παράγοντες (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, ΤΡΙΚΥΚΛΙΚΟΙ) φαίνεται επίσης να δρουν μέσω των συστημάτων κατεχολαμινών του εγκεφάλου. Μια τρίτη ομάδα (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΓΕΝΙΑΣ) είναι μια ποικιλόμορφη ομάδα φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που δρουν ειδικά στα σεροτονινεργικά συστήματα.
Ενώσεις που αναστέλλουν εκλεκτικά την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης στον εγκέφαλο.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
QUC7NX6WMB
SERTRALINE
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 2D6
Η σερτραλίνη είναι ένας Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης. Ο μηχανισμός δράσης της σερτραλίνης είναι ως Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης και Αναστολέας Κυτοχρώματος P450 2D6.
SERTRALINE
Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 2D6 [MoA]; Αναστολείς Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης [MoA]; Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης [EPC]
Απόσυρση / Deprescribing
Αντικαταθλιπτικά
Μειώστε τη δόση σταδιακά για να αποφύγετε τα συμπτώματα στέρησης. Στοχεύστε σε σταδιακή μείωση σε διάστημα μηνών, όχι εβδομάδων. Λάβετε υπόψη το φαρμακοκινητικό προφίλ και τη διάρκεια της θεραπείας. Μειώστε κατά σταθερή αναλογία της προηγούμενης δόσης, π.χ. 50%. Χρησιμοποιήστε μικρότερη μείωση, π.χ. 25%, καθώς η δόση μειώνεται, χρησιμοποιήστε υγρά σκευάσματα εάν χρειάζεται. Η φλουοξετίνη 20mg μπορεί να μειωθεί με χορήγηση κάθε δεύτερη ημέρα. Οι δόσεις 40mg έως 60mg πρέπει να διακόπτονται σταδιακά. Τα αντικαταθλιπτικά με μικρούς χρόνους ημιζωής (π.χ. παροξετίνη, βενλαφαξίνη) μπορεί να χρειαστούν πιο αργή σταδιακή μείωση.
⚠ Μειώστε τη δόση σταδιακά για να αποφύγετε τα συμπτώματα στέρησης.
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα που τονώνουν τη διάθεση, που χρησιμοποιούνται κυρίως στη θεραπεία διαταραχών της διάθεσης και σχετικών καταστάσεων. Αρκετοί ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΜΟΝΟΑΜΙΝΟΞΕΙΔΑΣΗΣ είναι χρήσιμοι ως αντικαταθλιπτικά, προφανώς ως μακροπρόθεσμη συνέπεια της διαμόρφωσης των επιπέδων κατεχολαμινών. Οι τρικυκλικές ενώσεις που είναι χρήσιμες ως αντικαταθλιπτικοί παράγοντες (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, ΤΡΙΚΥΚΛΙΚΟΙ) φαίνεται επίσης να δρουν μέσω των συστημάτων κατεχολαμινών του εγκεφάλου. Μια τρίτη ομάδα (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΓΕΝΙΑΣ) είναι μια ποικιλόμορφη ομάδα φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που δρουν ειδικά στα σεροτονινεργικά συστήματα.
Ενώσεις που αναστέλλουν εκλεκτικά την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης στον εγκέφαλο.