MEFOXIL(μεφοξηλ)

Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Κωδικός ATC: J01 DA 05

Η cefoxitin ανήκει στην ομάδα των κεφαλοσπορινών δεύτερης γενεάς αλλά παρουσιάζει μεγαλύτερη δραστικότητα κατά των αναεροβίων βακτηρίων περιλαμβανομένου του Bacteroides fragilis. Η cefoxitin είναι ένα β-λακταμικό αντιβιοτικό προερχόμενο από τη χημική τροποποίηση της cephamycin C (μίας φυσικά εμφανιζόμενης αντιμικροβιακής ουσίας που παράγεται από το Streptomyces lactamdurans, ένα νηματοειδές βακτηρίδιο). Είναι ένα ευρέος φάσματος μικροβιοκτόνο ημισυνθετικό αντιβιοτικό για παρεντερική χορήγηση.

Οι κεφαμυκίνες, σαν ομάδα β-λακταμικών αντιβιοτικών χαρακτηρίζονται από ένα 7-αλφα-μεθοξυ-β-λακταμικό δακτύλιο. Η ομάδα «μεθοξυ» προσδίδει στο αντιβιοτικό την ιδιότητα να ανθίσταται στη διάσπαση από τις μικροβιακές β-λακταμάσες (πενικιλλινάσες και κεφαλοσπορινάσες). Πλευρικές αλυσίδες που έχουν προσκολληθεί με χημική τροποποίηση του βασικού πυρήνα της κεφαμυκίνης καθορίζουν ορισμένες από τις ειδικές αντιμικροβιακές ενέργειες και άλλες ιδιότητες.

Μικροβιολογία

Η cefoxitin είναι αποτελεσματική in vitro κατά ενός ευρέος φάσματος Gram θετικών και Gram αρνητικών μικροοργανισμών. Η μεθοξυ-ομάδα στη θέση 7α δίνει στη cefoxitin μεγάλο βαθμό σταθερότητας παρουσία β-λακταμασών, τόσο πενικιλλινασών όσο και κεφαλοσπορινασών από Gram αρνητικά μικρόβια.

Η cefoxitin είναι συνήθως αποτελεσματική κατά των εξής οργανισμών in vitro:

• Αερόβια βακτήρια

  • Gram-θετικοί κόκκοι: Σταφυλόκοκκοι (κοαγκουλάση-θετικοί, κοαγκουλάση-αρνητικοί και στελέχη που παράγουν πενικιλλινάση), ομάδα Α βήτα-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι (Streptococcus pyogenes), ομάδα Β βήτα-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι (Streptococcus agalactiae), Streptococcus pneumoniae (Diplococcus pneumoniae), άλλοι στρεπτόκοκκοι (εκτός των στρεπτόκοκκων της ομάδας D, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι εντερόκοκκοι, τα περισσότερα στελέχη των οποίων είναι ανθεκτικά π.χ. Streptococcus faecalis).
  • Gram-αρνητικοί κόκκοι: Neisseria gonorrhoeae (περιλαμβανομένων των στελεχών που παράγουν πενικιλλινάση), Neisseria meningitidis.
  • Gram-αρνητικά βακτηρίδια (μη υποχρεωτικώς αναερόβια): Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, είδη Klebsiella, Proteus mirabilis, Proteus (ινδόλη-θετικός: Proteus vulgaris, Proteus rettgeri, Proteus morganii), Haemophilus influenzae, Serratia marcescens, είδη Providencia, είδη Salmonella και είδη Shigella.

• Αναερόβια βακτήρια

  • Gram-θετικοί κόκκοι: Είδη πεπτόκοκκου, είδη πεπτοστρεπτόκοκκου, Μικροαερόφιλου στρεπτόκοκκου.
  • Gram-θετικά βακτηρίδια: Clostridium perfringens, είδη Clostridium, είδη Eubacterium, Propionibacterium acnes.
  • Gram-αρνητικοί κόκκοι: Είδη Veillonella.
  • Gram-αρνητικά βακτηρίδια: Bacteroides fragilis, Bacteroides melaninogenicus, είδη Bacteroides (συμπεριλαμβανομένων και των ευαίσθητων και των ανθεκτικών στην πενικιλλίνη στελεχών), είδη Fusobacterium.

Η cefoxitin είναι δραστική έναντι μερικών στελεχών των παρακάτω βακτηρίων: Acinetobacter calcoaceticus var.anitratum (Harelles vaginicola), Acinetobacter calcoaceticus var.Iwofi (Mima polymorpha), Alcallegenes faecalis, είδη Citrobacter, είδη Flavobacterium, είδη Enterobacter. Η cefoxitin δεν είναι δραστική έναντι των ειδών Pseudomonas, των περισσοτέρων στελεχών Enterococci, πολλών στελεχών Enterobacter cloacae, των ανθεκτικών στη μεθικιλλίνη Staphylococci και Listeria monocytogenes.

Test Ευαισθησίας

α) Αερόβια Συνιστάται η χρήση της τεχνικής των δίσκων ευαισθησίας Kirby-Bauer ή WHO χρησιμοποιώντας δίσκους 30mcg και διαμέτρου 6mm.

• Μέγεθος ζώνης διαμέτρου 18mm ή περισσότερο δείχνει ευαισθησία.
• Μέγεθος ζώνης διαμέτρου 15 έως 17mm δείχνει μέτρια ευαισθησία.
• Μέγεθος ζώνης διαμέτρου 14mm ή λιγότερο δείχνει αντίσταση.

β) Αναερόβια Για τον προσδιορισμό ευαισθησίας των υποχρεωτικώς αναεροβίων, θα πρέπει να προτιμούνται σαν πιο κατάλληλες οι μέθοδοι αραιώσεως σε δοκιμαστικό σωλήνα ή agar.

• Οι μικροοργανισμοί μπορεί να θεωρηθούν ευαίσθητοι στη cefoxitin όταν η ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση είναι 16mcg/ml ή λιγότερο.
• Οι μικροοργανισμοί μπορεί να θεωρηθούν ανθεκτικοί στη cefoxitin, όταν η ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση, MIC, είναι μεγαλύτερη από 32mcg/ml.

Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Ενδομυϊκή χορήγηση 1g cefoxitin σε 0,5% διάλυμα υδροχλωρικής λιδοκαΐνης επέφερε μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα 30mcg/ml σε 20 λεπτά. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση 1g cefoxitin οι συγκεντρώσεις στον ορό ήταν 110mcg/ml μετά από 5 min και μειώθηκαν σε λιγότερο από 1mcg/ml σε 4 ώρες. Ο χρόνος ημιζωής μετά από ενδοφλέβια χορήγηση είναι 41-59 λεπτά. Η προβενεσίδη ελαττώνει την αποβολή και προκαλεί υψηλότερα επίπεδα στον ορό ενώ αυξάνει τη διάρκεια της συγκέντρωσης του φαρμάκου που μετράται στον ορό. Η cefoxitin περνά στο πλευρικό υγρό και στο υγρό των αρθρώσεων και ανιχνεύεται σε αντιβακτηριακές συγκεντρώσεις στη χολή.

Απέκκριση

Το 85% περίπου της ενδομυϊκής δόσης αποβάλλεται από τα νεφρά μέσα στις πρώτες έξι ώρες. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα υψηλά επίπεδα στα ούρα (π.χ. > 3.000mcg/ml μεταξύ μιας έως δύο ωρών μετά από μια δόση 1g).

Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες Κωδικός ATC: J01 DA 05 Η cefoxitin ανήκει στην ομάδα των κεφαλοσπορινών δεύτερης γενεάς αλλά παρουσιάζει μεγαλύτερη δραστικότητα κατά των αναεροβίων βακτηρίων περιλαμβανομένου του Bacteroides fragilis. Η cefoxitin…

Φαρμακοκινητικές ιδιότητες Ενδομυϊκή χορήγηση 1g cefoxitin σε 0,5% διάλυμα υδροχλωρικής λιδοκαΐνης επέφερε μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα 30mcg/ml σε 20 λεπτά. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση 1g cefoxitin οι συγκεντρώσεις στον ορό ήταν 110mcg/ml μετά από 5…