Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ L01XX02 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

ASPARAGINASE

Ασπαραγινάση

Πολλαπλό μυέλωμα σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η πάθηση εξελίσσεται παρά την προηγούμενη χορήγηση άλλης χημειοθεραπείας και σε ασθενείς που δεν είναι κατάλληλοι για μεταμόσχευση μυελού των οστών.

Chemical structure of ASPARAGINASE

Εμπορικά Ονόματα

L-ASPARAGINASE

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated
clinical_notes
ΕΟΦ

Ενδείξεις

expand_more
Πολλαπλό μυέλωμα σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η πάθηση εξελίσσεται παρά την προηγούμενη χορήγηση άλλης χημειοθεραπείας και σε ασθενείς που δεν είναι κατάλληλοι για μεταμόσχευση μυελού των οστών.
medication
SPC-L-ASPARAGINASE

Δοσολογία

expand_more
Οδός:
Ενδοφλέβια, Ενδομυϊκή
Δόση έναρξης:
1000 μονάδες ενδοφλέβια ως δόση ελέγχου, μία ώρα πριν την έναρξη της θεραπείας.
Τιτλοποίηση:
Η μέση δόση μπορεί να αυξηθεί κατά 1000 μονάδες/kg σωματικού βάρους ή και περισσότερο.
  • Παιδιά και ενήλικες (μονοθεραπεία)
    Δόση200 μονάδες/kg σωματικού βάρους ή 6000 μονάδες/m² την ημέρα
    Αυτή η δόση μπορεί να αυξηθεί κατά 1000 μονάδες/kg σωματικού βάρους ή και περισσότερο, ανάλογα με τα ατομικά δεδομένα.
  • Παιδιά και ενήλικες (κυκλική εφαρμογή, π.χ. 2 φορές/εβδομάδα)
    Δόση≥ 1500 μονάδες/kg ή ≥ 45000 μονάδες/m² εφάπαξ
    Η ενδοφλέβια εφαρμογή είναι επιτακτική για αυτές τις δόσεις.
  • Παιδιά και ενήλικες (συνδυαστική χημειοθεραπεία)
    Ισχύουν ειδικές οδηγίες ανάλογα με το πρωτόκολλο.
  • Παιδιά και ενήλικες (ενδομυϊκή ένεση)
    Δόση100-400 μονάδες/kg σωματικού βάρους την ημέρα ή 3000-12000 μονάδες/m² την ημέρα
    Μέγ. δόση5000 μονάδες ανά ένεση σε 2 ml
    Για δόσεις >5000 μονάδες, απαιτείται η χρήση πολλαπλών περιοχών ένεσης.
block
SPC-L-ASPARAGINASE

Αντενδείξεις

expand_more
  • Παγκρεατίτιδα (παρούσα ή ιστορικό)
  • Αλλεργική αντίδραση στην E.-coli-ασπαραγινάση
  • Λήψη αντισυλληπτικών μέτρων ή τήρηση εγκράτειας απαιτείται για 3 μήνες μετά τη θεραπεία
    Πληθυσμόςαναπαραγωγική ηλικία
warning
SPC-L-ASPARAGINASE

Προειδοποιήσεις

expand_more
  • Επικίνδυνες για τη ζωή καταστάσεις
    Επικίνδυνο
    Διακοπή θεραπείας, χορήγηση αντιισταμινικών, κορτιζόνης, και ουσιών που σταθεροποιούν το κυκλοφορικό.
  • Αναφυλαξίες
  • Υπεργλυκαιμία
    Αντιμετώπιση με ινσουλίνη.
  • Αλλαγές στην πήξη
    Ενδέχεται να απαιτείται αναπλήρωση με φρέσκο πλάσμα.
  • Διαταραχές στην πήξη
    Λήψη μέτρων που έχουν περιγραφεί στην παράγραφο παρενέργειες.
swap_horiz
SPC-L-ASPARAGINASE

Αλληλεπιδράσεις

expand_more
  • Βινκριστίνη
    προσοχή
    Ενίσχυση της τοξικότητας, αυξημένη επικινδυνότητα αναφυλακτικών αντιδράσεων.
  • Πρεδνιζόνη
    προσοχή
    Εντονότερες αλλαγές στους παράγοντες πήξης (πτώση ινωδογόνου, ATIII).
  • Μεθοτρεξάτη, κυταραβίνη
    παρακολούθηση
    Προηγούμενη χορήγηση: συνεργιστική δράση. Επακόλουθη χορήγηση: ανταγωνιστική αποδυνάμωση δράσης.
  • Άλλα φάρμακα
    προσοχή
    Αύξηση τοξικότητας λόγω επηρεασμού ηπατικής λειτουργίας.
  • Αντιπηκτικά (κουμαρίνη, ηπαρίνη, διπυριδαμόλη, ακετυλοσαλικυλικό οξύ, ΜΣΑΦ)
    προσοχή
    Κυμαινόμενοι παράγοντες πήξης, ενίσχυση τάσης για αιμορραγία ή θρόμβωση.
  • Εμβόλια με ζωντανούς οργανισμούς
    αντένδειξη
    Αυξημένη επικινδυνότητα βαρειών λοιμώξεων.
    ΣύστασηΝα διενεργείται το νωρίτερο τρεις μήνες μετά την αποπεράτωση της αντιλευχαιμικής θεραπείας.
sick
SPC-L-ASPARAGINASE

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
  • Ήπια έως μέτρια μυελοκαταστολή και των τριών κυτταρικών γραμμών.
  • Διαταραχές στην πήξη λόγω του επηρεασμού της πρωτεϊνοσύνθεσης: Αιμορραγίες, διάσπαρτη ενδοαγγειακή πήξη (DIC) ή θρομβώσεις.
  • Στην περίπτωση εγκεφαλικής εκδήλωσης αποπληξία, κρίση, απώλεια αισθήσεων.
  • Αιμολυτική αναιμία.
Διαταραχές του νευρικού συστήματος
  • Δυσλειτουργία του ΚΝΣ με τη μορφή διέγερσης, κατάθλιψης, ψευδαισθήσεων, σύγχυσης και υπνηλίας (ήπια διαταραγμένη συνείδηση)
  • Αλλαγές στο ΗΕΓ (μειωμένη δραστηριότητα των κυμάτων άλφα, αυξημένη δραστηριότητα των κυμάτων θήτα και δέλτα), ενδεχομένως λόγω της υπεραμμωνιαιμίας.
  • Κρίσεις και βαριά διαταραχή της συνείδησης, περιλαμβάνοντας κώμα, μπορεί να παρουσιαστούν.
  • Σύνδρομο Οπίσθιας Αναστρέψιμης Εγκεφαλοπάθειας (PRES).
  • Ήπιος τρόμος των δακτύλων χειρός.
Διαταραχές του γαστρεντερικού
  • Ήπια έως μέτρια γαστρεντερικά συμπτώματα όπως απώλεια της όρεξης, ναυτία, έμετος, κοιλιακοί σπασμοί, διάρροια και απώλεια βάρους.
  • Οξεία παγκρεατίτιδα, διαταραχές της εξωκρινούς λειτουργίας του παγκρέατος με διάρροια.
  • Παρωτίτιδα.
  • Αιμορραγική ή νεκρωτική παγκρεατίτιδα.
  • Παγκρεατική ψευδοκύστη, θανατηφόρες παγκρεατίτιδα, παγκρεατίτιδα με ταυτόχρονη οξεία παρωτίτιδα.
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
  • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια.
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
  • Αντιδράσεις υπερευαισθησίας του δέρματος.
  • Μία περίπτωση τοξικής επιδερμικής νεκρόλυσης (σύνδρομο Lyell).
Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
  • Διαταραχές της ενδοκρινικής λειτουργίας του παγκρέατος με διαβητική κετοξέωση, υπεροσμωτική υπεργλυκαιμία.
  • Παροδικός δευτερεύων υποθυρεοειδισμός, πτώση των επιπέδων της σφαιρίνης που δεσμεύει την θυροξίνη, υποπαραθυρεοειδισμός.
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
  • Αλλαγές στις τιμές των λιπιδίων του αίματος (π.χ. πτώση ή αύξηση της χοληστερίνης, αύξηση των τριγλυκεριδίων, αύξηση του κλάσματος VLDL και πτώση της LDL, αυξημένη δράση της λιποπρωτεϊνικής λιπάσης), τις περισσότερες φορές χωρίς κλινικά συμπτώματα, αύξηση του αζώτου ουρίας στο αίμα λόγω προνεφρικής ανισορροπίας του μεταβολισμού.
  • Αυξημένες τιμές ουρικού οξέος στο αίμα (υπερουριχαιμία), υπεραμμωνιαιμία.
Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
  • Λοιμώξεις.
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
  • Άλγος στο σημείο ένεσης, οιδήματα, κόπωση.
  • Αυξημένη θερμοκρασία σώματος, άλγος (οσφυαλγία, αρθραλγία, κοιλιακό άλγος).
  • Απειλητική για τη ζωή υπερπυρεξία.
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
  • Αλλεργικές αντιδράσεις όπως τοπικό ερύθημα, κνίδωση, δυσφορία στην αναπνοή.
  • Αναφυλακτική καταπληξία, βρογχόσπασμος.
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
  • Αλλαγές των παραμέτρων του ήπατος (όπως αύξηση της αλκαλικής φωσφατάσης, των τρανσαμινασών του ορού, της αμμωνίας, του LDH και της χολερυθρίνης του ορού), λιπώδες ήπαρ, υπολευκωματιναιμία η οποία μπορεί μεταξύ άλλων να προκαλέσει οιδήματα.
  • Σε μεμονωμένες περιπτώσεις χολόσταση, ίκτερος, νεκρώσεις των ηπατικών κυττάρων και ηπατική ανεπάρκεια με πιθανή θανατηφόρο έκβαση.
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Αύξηση στην αμυλάση αίματος
    Έρευνες
    Συχνές
  • Ήπια έως μέτρια μυελοκαταστολή και των τριών κυτταρικών γραμμών
    Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
    Συχνές
  • Διαταραχές στην πήξη λόγω του επηρεασμού της πρωτεϊνοσύνθεσης: Αιμορραγίες, διάσπαρτη ενδοαγγειακή πήξη (DIC) ή θρομβώσεις.
    Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
    Συχνές
  • Στην περίπτωση εγκεφαλικής εκδήλωσης αποπληξία, κρίση, απώλεια αισθήσεων.
    Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
    Συχνές
  • Αιμολυτική αναιμία
    Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
    Πολύ σπάνιες
  • Δυσλειτουργία του ΚΝΣ με τη μορφή διέγερσης, κατάθλιψης, ψευδαισθήσεων, σύγχυσης και υπνηλίας (ήπια διαταραγμένη συνείδηση)
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • Αλλαγές στο ΗΕΓ (μειωμένη δραστηριότητα των κυμάτων άλφα, αυξημένη δραστηριότητα των κυμάτων θήτα και δέλτα), ενδεχομένως λόγω της υπεραμμωνιαιμίας.
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • Κρίσεις και βαριά διαταραχή της συνείδησης, περιλαμβάνοντας κώμα, μπορεί να παρουσιαστούν.
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Σπάνιες
  • Σύνδρομο Οπίσθιας Αναστρέψιμης Εγκεφαλοπάθειας (PRES)
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Σπάνιες
  • Ήπιος τρόμος των δακτύλων χειρός
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Πολύ σπάνιες
  • Ήπια έως μέτρια γαστρεντερικά συμπτώματα όπως απώλεια της όρεξης, ναυτία, έμετος, κοιλιακοί σπασμοί, διάρροια και απώλεια βάρους
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Πολύ συχνές
  • Οξεία παγκρεατίτιδα
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Συχνές
  • Διαταραχές της εξωκρινούς λειτουργίας του παγκρέατος με διάρροια.
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Συχνές
  • Παρωτίτιδα
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Όχι συχνές
  • Αιμορραγική ή νεκρωτική παγκρεατίτιδα
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Σπάνιες
  • Παγκρεατική ψευδοκύστη
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Πολύ σπάνιες
  • Θανατηφόρες παγκρεατίτιδα
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Πολύ σπάνιες
  • Παγκρεατίτιδα με ταυτόχρονη οξεία παρωτίτιδα
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Πολύ σπάνιες
  • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
    Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
    Σπάνιες
  • Αντιδράσεις υπερευαισθησίας του δέρματος
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Πολύ συχνές
  • Μία περίπτωση τοξικής επιδερμικής νεκρόλυσης (σύνδρομο Lyell)
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Πολύ σπάνιες
  • Διαταραχές της ενδοκρινικής λειτουργίας του παγκρέατος με διαβητική κετοξέωση, υπεροσμωτική υπεργλυκαιμία.
    Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
    Συχνές
  • Παροδικός δευτερεύων υποθυρεοειδισμός
    Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
    Πολύ σπάνιες
  • Πτώση των επιπέδων της σφαιρίνης που δεσμεύει την θυροξίνη
    Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
    Πολύ σπάνιες
  • Υποπαραθυρεοειδισμός
    Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
    Πολύ σπάνιες
  • Αλλαγές στις τιμές των λιπιδίων του αίματος (π.χ. πτώση ή αύξηση της χοληστερίνης, αύξηση των τριγλυκεριδίων, αύξηση του κλάσματος VLDL και πτώση της LDL, αυξημένη δράση της λιποπρωτεϊνικής λιπάσης), τις περισσότερες φορές χωρίς κλινικά συμπτώματα
    Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
    Πολύ συχνές
  • Αύξηση του αζώτου ουρίας στο αίμα λόγω προνεφρικής ανισορροπίας του μεταβολισμού
    Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
    Πολύ συχνές
  • Αυξημένες τιμές ουρικού οξέος στο αίμα (υπερουριχαιμία)
    Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
    Όχι συχνές
  • Υπεραμμωνιαιμία
    Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
    Όχι συχνές
  • Λοιμώξεις
    Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
    Μη γνωστές
  • Άλγος στο σημείο ένεσης
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Πολύ συχνές
  • Οιδήματα
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Πολύ συχνές
  • Κόπωση
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Πολύ συχνές
  • Αυξημένη θερμοκρασία σώματος
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Συχνές
  • Άλγος (οσφυαλγία, αρθραλγία, κοιλιακό άλγος)
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Συχνές
  • Απειλητική για τη ζωή υπερπυρεξία
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Πολύ σπάνιες
  • Αλλεργικές αντιδράσεις όπως τοπικό ερύθημα, κνίδωση, δυσφορία στην αναπνοή
    Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
    Πολύ συχνές
  • Αναφυλακτική καταπληξία
    Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
    Συχνές
  • Βρογχόσπασμος
    Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
    Συχνές
  • Αλλαγές των παραμέτρων του ήπατος (όπως αύξηση της αλκαλικής φωσφατάσης, των τρανσαμινασών του ορού, της αμμωνίας, του LDH και της χολερυθρίνης του ορού)
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Πολύ συχνές
  • Λιπώδες ήπαρ
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Πολύ συχνές
  • Υπολευκωματιναιμία η οποία μπορεί μεταξύ άλλων να προκαλέσει οιδήματα
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Πολύ συχνές
  • Χολόσταση
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Σπάνιες
  • Ίκτερος
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Σπάνιες
  • Νεκρώσεις των ηπατικών κυττάρων
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Σπάνιες
  • Ηπατική ανεπάρκεια με πιθανή θανατηφόρο έκβαση
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Σπάνιες
pregnant_woman
SPC-L-ASPARAGINASE

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more
  • Κύηση
    Αποφεύγεται
  • Γαλουχία
    Αποφεύγεται
neurology
DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more
Η ασπαραγινάση μετατρέπει την ασπαραγινάμη σε ασπαρτικό οξύ και αμμωνία. Διευκολύνει την παραγωγή οξαλοξεικού οξέος (oxaloacetate) το οποίο χρειάζεται για τον γενικό μεταβολισμό των κυττάρων. Κάποια κακοήθη κύτταρα χάνουν την ικανότητα παραγωγής…
monitor_heart
SPC-L-ASPARAGINASE

Φαρμακοδυναμική

expand_more
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλαστικές ουσίες. Κωδικός ATC: L01XX02 ### Μηχανισμός δράσης Η L-ασπαραγινάση καταλύει την υδρόλυση της L-ασπαραγίνης σε L-ασπαραγινικό οξύ και αμμωνία. Το μάξιμουμ της ανασταλτικής του δράσης βρίσκεται στη φάση G1 μετά…
biotech
SPC-L-ASPARAGINASE

Φαρμακοκινητική

expand_more
Στην περίπτωση πολλαπλών καθημερινών δόσεων, μπορεί να παρουσιαστεί μία συσσώρευση, όπου τα επίπεδα στο πλάσμα μπορούν να ανιχνευτούν ακόμη και μετά το πέρας μίας εβδομάδας. Απορρόφηση Πρακτικά ως πρωτεΐνη η L-ασπαραγινάση δεν απορροφάται εφόσον…

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-L-ASPARAGINASE
expand_more
Για να μειωθεί η επικινδυνότητα της παρουσίας μίας ενδεχόμενης αντίδρασης υπερευαισθησίας προκαλούμενης δια της μεσολάβησης του IgE, θα πρέπει πριν από την έναρξη της θεραπείας και πριν από την επανέναρξη μίας θεραπείας να προελεγχθεί ο ασθενής με το Prick-test (τοποθέτηση μίας σταγόνας του έτοιμου προς χρήση διαλύματος με ένα εργαλείο που μοιάζει με καθετήρα στην καμπτική επιφάνεια του αντιβραχίου και διάτρηση στην επιδερμίδα με μία αποστειρωμένη βελόνα μέσα από τη σταγόνα. Να αποφευχθεί η αιμορραγία. Μετά την πάροδο τριών λεπτών να γίνει σφούγγισμα της σταγόνας του παρασκευάσματος. Μετά την πάροδο άλλων 20 λεπτών να γίνει ο έλεγχος της αντίδρασης: στην περίπτωση κοκκινίσματος και δημιουργίας πομφών να αποφευχθεί η θεραπεία με ασπαραγινάση) ή με μία ενδοδερμική ένεση (αυξανόμενες συγκεντρώσεις σε ανάλογη αραίωση). Στη βιβλιογραφία έχουν περιγραφεί τόσο αλλεργικές αντιδράσεις προκαλούμενες δια της μεσολάβησης του IgE και οι οποίες έχουν καταγραφεί μέσω του δερματικού ελέγχου, όσο και η ευαισθητοποίηση δια της μεσολάβησης του IgG και του IgM. Έτσι συνιστάται κατά την ενδοφλέβια εφαρμογή η δόση μίας ενδοφλέβιας δόσης ελέγχου (1000 μονάδες ενδοφλέβιας δόσης ως βραχείας έγχυσης μία ώρα πριν από την έναρξη της θεραπείας). Η μέση ημερήσια ενδοφλέβια δόση στα παιδιά και στους ενήλικους, ανέρχεται στις 200 μονάδες ανά kg σωματικού βάρους ή 6000 μονάδες ανά m² κατά τη μονοθεραπεία, εκτός εάν έχει συνταγογραφηθεί κάτι διαφορετικό. Ανάλογα με τα ατομικά δεδομένα, αυτή η δόση μπορεί να αυξηθεί κατά 1000 μονάδες ή και περισσότερο ανά kg σωματικού βάρους. Υψηλότερες εφάπαξ δόσεις (1500 μονάδες/kg ή 45000 μονάδες/m² και παραπάνω) χρησιμοποιούνται ιδίως στην περίπτωση της μη καθημερινής αλλά κυκλικής εφαρμογής (π.χ. 2 φορές την εβδομάδα). Για αυτές τις δόσεις η ενδοφλέβια εφαρμογή καθίσταται επιτακτική ανάγκη. Στα πλαίσια των πρωτοκόλλων της συνδυαστικής χημειοθεραπείας, το L-Asparaginase 10000 medac χρησιμοποιείται κυρίως μαζί με άλλα κυτταροστατικά όπου ισχύουν ειδικές οδηγίες σε ότι αφορά το είδος της εφαρμογής, το ύψος της εφάπαξ δόσης και τη διάρκεια της θεραπείας. Η μέση δόση στην περίπτωση της ενδομυϊκής ένεσης ανέρχεται στις 100 έως 400 μονάδες ανά kg σωματικού βάρους την ημέρα ή 3000 - 12000 μονάδες ανά m² σωματικής επιφάνειας την ημέρα, όπου δε θα πρέπει να χορηγηθούν τοπικά περισσότερες από 5000 μονάδες σε 2 ml στη συγκεκριμένη περιοχή που γίνεται η ένεση. Στην περίπτωση που απαιτούνται περισσότερες από 5000 μονάδες ανά εφάπαξ δόση, θα πρέπει να γίνει η επιλογή περισσότερων περιοχών για να διενεργηθεί η ένεση. Τρόπος χορήγησης: Το L-Asparaginase 10000 medac πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο από έμπειρους ογκολόγους. Για τη στάγδην ενδοφλέβια έγχυση διαρκείας, η υπολογισμένη ποσότητα της L-ασπαραγινάσης διαλύεται σε 250 - 500 ml φυσιολογικού διαλύματος χλωριούχου νατρίου ή σε διάλυμα γλυκόζης 5%, και εγχύνεται για αρκετές ώρες. Για τη διάλυση της σκόνης χρησιμοποιούνται 4,0 ml ενέσιμου νερού, το οποίο με μία βελόνη ένεσης εισάγεται προσεκτικά στο εσωτερικό τοίχωμα του φιαλιδίου (να μην εισαχθεί άμεσα πάνω ή μέσα στη σκόνη!). Η διάλυση του περιεχομένου λαμβάνει χώρα με αργή περιστροφή (χωρίς έντονη ανακίνηση για την αποφυγή δημιουργίας αφρού!). Το έτοιμο προς χρήση διάλυμα επιτρέπεται να παρουσιάζει μία πολύ ελαφριά θολερότητα. Ανάλογα με το θεραπευτικό σχήμα, το έτοιμο προς χρήση διάλυμα μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί χωρίς περαιτέρω αραίωση για ενδομυϊκή ένεση. Διάρκεια χορήγησης: Η L-ασπαραγινάση θα πρέπει σε μονοθεραπεία ή σε συνδυαστική θεραπεία να χρησιμοποιείται μέχρι την αποπεράτωση ενός ολοκληρωμένου θεραπευτικού κύκλου. Στην περίπτωση που παρουσιαστούν παρενέργειες ή βλάβες σε όργανα, που αποτελούν μία αντένδειξη σε ότι αφορά τη χρήση της L-ασπαραγινάσης, πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο της διακοπής της θεραπείας.
block

Αντενδείξεις

SPC-L-ASPARAGINASE
expand_more
Ασθενείς που τη χρονική στιγμή της θεραπείας παρουσιάζουν μία παγκρεατίτιδα ή είχαν παρουσιάσει νωρίτερα, δεν επιτρέπεται να τους χορηγηθεί L-ασπαραγινάση, διότι μετά την εφαρμογή της ασπαραγινάσης έχουν παρατηρηθεί οξείες αιμορραγικές παγκρεατίτιδες. Ασθενείς που έχουν αντιδράσει αλλεργικά στην E.-coli-ασπαραγινάση, δεν επιτρέπεται να υποστούν θεραπευτική αγωγή με το L-Asparaginase 10000 medac (E.-coli-ασπαραγινάση). Ασθενείς που βρίσκονται στην αναπαραγωγική ηλικία, θα πρέπει να προβούν στη λήψη αντισυλληπτικών μέτρων ή να τηρήσουν εγκράτεια τόσο κατά τη διάρκεια της θεραπείας, όσο και για ένα χρονικό διάστημα τριών μηνών μετά το πέρας της χημειοθεραπείας.
warning

Προειδοποιήσεις

SPC-L-ASPARAGINASE
expand_more

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ασπαραγινάση μπορούν να παρουσιαστούν οι παρακάτω επικίνδυνες για τη ζωή καταστάσεις:

  • αναφυλαξίες
  • συνθήκες υπεργλυκαιμίας, οι οποίες μπορούν να αντιμετωπιστούν με ινσουλίνη καθώς ΔΑΠ-Ε.4305-6
  • αλλαγές στην πήξη, στην περίπτωση των οποίων ενδέχεται να απαιτείται μία αναπλήρωση με φρέσκο πλάσμα για την μείωση της επικινδυνότητας μίας αιμορραγίας. Συνιστώμενες εξεταστικές έρευνες και μέτρα ασφαλείας Εφόσον εμφανιστούν αλλεργικά συμπτώματα η θεραπεία με το φάρμακο πρέπει αμέσως να διακοπεί. Ανάλογα με το βαθμό της βαρύτητας της ασθένειας ενδείκνυται ως αντίμετρο η χορήγηση αντιισταμινικών, κορτιζόνης και ενδεχομένως ουσιών που σταθεροποιούν το κυκλοφορικό. Στις περισσότερες περιπτώσεις η θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί μετά από αλλαγή σε ένα άλλο παρασκεύασμα ασπαραγινάσης. Στην περίπτωση που παρουσιαστούν διαταραχές στην πήξη, πρέπει να ληφθούν μέτρα, τα οποία έχουν περιγραφεί στην παράγραφο παρενέργειες (διαταραχές στην πήξη). Πριν από τη θεραπεία θα πρέπει να μετρηθούν οι τιμές των ηλεκτρολυτών, της νεφρικής κατακράτησης, των τρανσαμινασών, του σακχάρου του αίματος και των πρωτεϊνών. Μετά τη χορήγηση της L-ασπαραγινάσης, συνιστάται αρχικά και μέχρι την επαναφορά των τιμών στα κανονικά επίπεδα, η διενέργεια τακτικών ελέγχων του αίματος, των ηλεκτρολυτών, των ουσιών που αποβάλλονται από τα ούρα, του σακχάρου του αίματος και των ούρων, της πήξης (APTT, TPZ, αντιθρομβίνη, D-Διμερές), της αμυλάσης και της λιπάσης αίματος, της αλκαλικής φωσφατάσης, της χολερυθρίνης, της αμμωνίας, των τριγλυκεριδίων, της χοληστερίνης καθώς και ενδεχομένως της VLDL και της LDL. Η μέτρηση των επιπέδων της ασπαραγινάσης φαίνεται να είναι σκόπιμη, για να αποκλειστεί η μείωση της δράσης ή μία υπερευαισθησία εξαιτίας μίας „Silent Inactivation“. Ανάλογα με την κλινική πορεία, πρέπει διενεργηθούν επιπλέον έρευνες. Μετά την αποπεράτωση της θεραπείας θα πρέπει να γίνονται έλεγχοι των παραμέτρων του αίματος και σωματικές εξετάσεις κάθε 4 εβδομάδες στον πρώτο χρόνο, κάθε 3 μήνες το δεύτερο και τρίτο χρόνο και μετέπειτα κάθε 6 μήνες.
swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-L-ASPARAGINASE
expand_more
Βινκριστίνη Η άμεσα προηγούμενη ή η ταυτόχρονη θεραπεία με βινκριστίνη μπορεί να ενισχύσει την τοξικότητά της με αποτέλεσμα να αυξάνεται η επικινδυνότητα της παρουσίας αναφυλακτικών αντιδράσεων. Πρεδνιζόνη Η ταυτόχρονη δόση πρεδνιζόνης και L-ασπαραγινάσης μπορεί να επιφέρει εντονότερες αλλαγές στους παράγοντες πήξης (π.χ. πτώση των επιπέδων του ινωδογόνου και του παράγοντα ATIII). Μεθοτρεξάτη, κυταραβίνη Η μεθοτρεξάτη και η κυταραβίνη μπορούν να επέμβουν με διάφορους τρόπους: Μία προηγούμενη εφαρμογή αυτών των ουσιών, μπορεί να αυξήσει συνεργιστικά τη δράση της ασπαραγινάσης. Μία επακόλουθη εφαρμογή αυτών των ουσιών μπορεί να αποδυναμώσει ανταγωνιστικά τη δράση της ασπαραγινάσης. Γενικά Η L-ασπαραγινάση μπορεί να αυξήσει την τοξικότητα άλλων φαρμάκων επηρεάζοντας την ηπατική λειτουργία. Αντιπηκτικά Η χρήση του L-Asparaginase medac μπορεί να οδηγήσει σε κυμαινόμενους παράγοντες πήξης. Αυτό μπορεί να ενισχύσει την τάση για αιμορραγία ή/και θρόμβωση. Επομένως απαιτείται προσοχή όταν αντιπηκτικά όπως κουμαρίνη, ηπαρίνη, διπυριδαμόλη, ακετυλοσαλικυλικό οξύ ή μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη χορηγούνται ταυτοχρόνως. Εμβολιασμός Εξαιτίας της γενικής κατάστασης και του συνυπολογισμού της ως επί το πλείστον διενεργούμενης συνδυαστικής χημειοθεραπείας και της βασικής ασθένειας, ένας ταυτόχρονος εμβολιασμός με εμβόλιο που περιέχει ζωντανούς οργανισμούς, μπορεί να αυξήσει την επικινδυνότητα παρουσίας βαρειών λοιμώξεων. Έτσι λοιπόν ένας εμβολιασμός με εμβόλιο που περιέχει ζωντανούς οργανισμούς θα πρέπει να διενεργείται το νωρίτερο τρεις μήνες μετά την αποπεράτωση της συνολικής αντιλευχαιμικής θεραπείας.
sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-L-ASPARAGINASE
expand_more

Εκτός από τις ανοσοποιητικές αντιδράσεις απέναντι στη χορηγηθείσα ξένη πρωτεΐνη, μία θεραπεία με ασπαραγινάση μπορεί να προκαλέσει επίσης διαταραχές στα συστήματα των οργάνων, τα οποία παρουσιάζουν αυξημένη λειτουργία της πρωτεϊνοσύνθεσης (κυρίως το ήπαρ και το πάγκρεας). Επειδή η L-ασπαραγινάση εφαρμόζεται κυρίως στη συνδυαστική θεραπεία, καθίσταται δύσκολος ένας διαχωρισμός των παρενεργειών άλλων φαρμάκων.

Συχνότητες:

  • Πολύ συχνές (≥ 1/10)
  • Συχνές (≥ 1/100 - < 1/10)
  • Όχι συχνές (≥ 1/1.000 - < 1/100)
  • Σπάνιες (≥ 1/10.000 - < 1/1.000)
  • Πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα)

Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι παρενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

  • Συχνές: Ήπια έως μέτρια μυελοκαταστολή και των τριών κυτταρικών γραμμών. Διαταραχές στην πήξη λόγω του επηρεασμού της πρωτεϊνοσύνθεσης: Αιμορραγίες, διάσπαρτη ενδοαγγειακή πήξη (DIC) ή θρομβώσεις. Στην περίπτωση εγκεφαλικής εκδήλωσης αποπληξία, κρίση, απώλεια αισθήσεων.
  • Πολύ σπάνιες: Αιμολυτική αναιμία.

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

  • Συχνές: Δυσλειτουργία του ΚΝΣ με τη μορφή διέγερσης, κατάθλιψης, ψευδαισθήσεων, σύγχυσης και υπνηλίας (ήπια διαταραγμένη συνείδηση), αλλαγές στο ΗΕΓ (μειωμένη δραστηριότητα των κυμάτων άλφα, αυξημένη δραστηριότητα των κυμάτων θήτα και δέλτα), ενδεχομένως λόγω της υπεραμμωνιαιμίας.
  • Σπάνιες: Κρίσεις και βαριά διαταραχή της συνείδησης, περιλαμβάνοντας κώμα, μπορεί να παρουσιαστούν. Σύνδρομο Οπίσθιας Αναστρέψιμης Εγκεφαλοπάθειας (PRES).
  • Πολύ σπάνιες: Ήπιος τρόμος των δακτύλων χειρός.

Διαταραχές του γαστρεντερικού

  • Πολύ συχνές: Ήπια έως μέτρια γαστρεντερικά συμπτώματα όπως απώλεια της όρεξης, ναυτία, έμετος, κοιλιακοί σπασμοί, διάρροια και απώλεια βάρους.
  • Συχνές: Οξεία παγκρεατίτιδα, διαταραχές της εξωκρινούς λειτουργίας του παγκρέατος με διάρροια.
  • Όχι συχνές: Παρωτίτιδα.
  • Σπάνιες: Αιμορραγική ή νεκρωτική παγκρεατίτιδα.
  • Πολύ σπάνιες: Παγκρεατική ψευδοκύστη, θανατηφόρες παγκρεατίτιδα, παγκρεατίτιδα με ταυτόχρονη οξεία παρωτίτιδα.

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

  • Σπάνιες: Οξεία νεφρική ανεπάρκεια.

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

  • Πολύ συχνές: Αντιδράσεις υπερευαισθησίας του δέρματος.
  • Πολύ σπάνιες: Μία περίπτωση τοξικής επιδερμικής νεκρόλυσης (σύνδρομο Lyell).

Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος

  • Συχνές: Διαταραχές της ενδοκρινικής λειτουργίας του παγκρέατος με διαβητική κετοξέωση, υπεροσμωτική υπεργλυκαιμία.
  • Πολύ σπάνιες: Παροδικός δευτερεύων υποθυρεοειδισμός, πτώση των επιπέδων της σφαιρίνης που δεσμεύει την θυροξίνη, υποπαραθυρεοειδισμός.

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

  • Πολύ συχνές: Αλλαγές στις τιμές των λιπιδίων του αίματος (π.χ. πτώση ή αύξηση της χοληστερίνης, αύξηση των τριγλυκεριδίων, αύξηση του κλάσματος VLDL και πτώση της LDL, αυξημένη δράση της λιποπρωτεϊνικής λιπάσης), τις περισσότερες φορές χωρίς κλινικά συμπτώματα, αύξηση του αζώτου ουρίας στο αίμα λόγω προνεφρικής ανισορροπίας του μεταβολισμού.
  • Όχι συχνές: Αυξημένες τιμές ουρικού οξέος στο αίμα (υπερουριχαιμία), υπεραμμωνιαιμία.

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

  • Μη γνωστές: Λοιμώξεις.

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

  • Πολύ συχνές: Άλγος στο σημείο ένεσης, οιδήματα, κόπωση.
  • Συχνές: Αυξημένη θερμοκρασία σώματος, άλγος (οσφυαλγία, αρθραλγία, κοιλιακό άλγος).
  • Πολύ σπάνιες: Απειλητική για τη ζωή υπερπυρεξία.

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

  • Πολύ συχνές: Αλλεργικές αντιδράσεις όπως τοπικό ερύθημα, κνίδωση, δυσφορία στην αναπνοή.
  • Συχνές: Αναφυλακτική καταπληξία, βρογχόσπασμος.

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

  • Πολύ συχνές: Αλλαγές των παραμέτρων του ήπατος (όπως αύξηση της αλκαλικής φωσφατάσης, των τρανσαμινασών του ορού, της αμμωνίας, του LDH και της χολερυθρίνης του ορού), λιπώδες ήπαρ, υπολευκωματιναιμία η οποία μπορεί μεταξύ άλλων να προκαλέσει οιδήματα.
  • Σπάνιες: Σε μεμονωμένες περιπτώσεις χολόσταση, ίκτερος, νεκρώσεις των ηπατικών κυττάρων και ηπατική ανεπάρκεια με πιθανή θανατηφόρο έκβαση.

1. Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος:

  • Αιμοποιητικές διαταραχές: Η L-ασπαραγινάση μπορεί να προκαλέσει ήπια έως μέτρια μυελοκαταστολή, η οποία μπορεί να επιδράσει και στις τρεις κυτταρικές γραμμές. Έχουν υπάρξει μεμονωμένες περιπτώσεις αιμολυτικής αναιμίας.
  • Διαταραχές της πήξης: Λόγω της δυσλειτουργίας της πρωτεϊνοσύνθεσης, συχνά μπορεί να προκληθούν διαταραχές στην πήξη με μορφή αιμορραγίας και διάσπαρτης ενδοαγγειακής πήξης (DIC) ή θρόμβωσης. Περίπου το ήμισυ όλων περιπτώσεων βαρειών αιμορραγιών και θρομβώσεων, επηρεάζουν τα εγκεφαλικά αγγεία και ενδέχεται, για παράδειγμα, να προκαλέσουν αποπληξία, κρίσεις ή απώλεια συνείδησης. Τακτική παρακολούθηση του προφίλ της πήξης του αίματος είναι απαραίτητη. Εφόσον κρίνεται σκόπιμο, στην περίπτωση μίας έντονης μείωσης των επιπέδων του ινωδογόνου ή της ΑΤΙΙΙ, η επιλεκτική υποκατάσταση είναι εφικτή.

2. Διαταραχές του νευρικού συστήματος:

  • Το Asparaginase medac μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργίες του ΚΝΣ οι οποίες συχνά μπορεί να εκδηλωθούν με τη μορφή διέγερσης, κατάθλιψης, ψευδαισθήσεων, σύγχυσης, νωθρότητας και υπνηλίας (ήπια διαταραγμένη συνείδηση) και σπάνιες με τη μορφή κρίσεων και βαριά διαταραγμένης συνείδησης, περιλαμβάνοντας κώμα. Αλλαγές στο ΗΕΓ μπορεί να παρουσιαστούν με τη μορφή μειωμένης δραστηριότητας των κυμάτων άλφα και αυξημένης δραστηριότητας των κυμάτων θήτα και δέλτα. Η υπεραμμωνιαιμία θα πρέπει να αποκλειστεί ως πιθανή αιτία αυτής της εμφάνισης. Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, ήπιος τρόμος των δακτύλων χειρός έχει περιγραφεί. Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να παρουσιαστεί Σύνδρομο Οπίσθιας Αναστρέψιμης Εγκεφαλοπάθειας (PRES).

3. Διαταραχές του γαστρεντερικού:

  • Πολύ συχνά (σε ένα ποσοστό περίπου 50% των ασθενών) παρατηρούνται ήπια έως μέτρια γαστρεντερικά συμπτώματα όπως απώλεια της όρεξης, ναυτία, έμετος, κοιλιακοί σπασμοί, διάρροια και απώλεια βάρους.
  • Οξεία παγκρεατίτιδα μπορεί να εμφανιστεί συχνά (σε <10% των περιπτώσεων). Έχουν υπάρξει μεμονωμένες περιπτώσεις δημιουργίας ψευδοκύστεων. Σε σπάνιες περιπτώσεις, παρουσιάζεται αιμορραγική ή νεκρωτική παγκρεατίτιδα. Μεμονωμένα αναφέρθηκαν περιπτώσεις όπου η πορεία της ασθένειας οδήγησε στο θάνατο. Έχει περιγραφεί μία περίπτωση παγκρεατίτιδας με ταυτόχρονη οξεία παρωτίτιδα.

4. Διαταραχές των νεφρών:

  • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια μπορεί να αναπτυχθεί κατά τη θεραπεία με σχήματα που περιέχουν L-ασπαραγινάση.

5. Διαταραχές του δέρματος:

  • Συχνά μπορεί να εκδηλωθούν αλλεργικές αντιδράσεις στο δέρμα. Περιγράφηκε μία περίπτωση τοξικής επιδερμικής νεκρόλυσης (σύνδρομο Lyell).

6. Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος:

  • Συχνά παρατηρούνται αλλαγές της ενδοκρινούς παγκρεατικής λειτουργίας, οι οποίες εκδηλώνονται κυρίως με τη μορφή μίας διαταραχής του μεταβολισμού της γλυκόζης. Έχουν περιγραφεί τόσο διαβητικές κετοξεώσεις όσο και υπεροσμωτικές υπεργλυκαιμίες, οι οποίες γενικά αντιδρούν θετικά σε μία εξωγενή χορήγηση ινσουλίνης. Λόγω διαταραχών της εξωκρινούς παγκρεατικής λειτουργίας, είναι δυνατόν να παρουσιαστεί διάρροια.
  • Σε μεμονωμένες περιπτώσεις παρουσιάστηκε παροδικός δευτερεύων υποθυρεοειδισμός και μείωση των επιπέδων της σφαιρίνης που δεσμεύει την θυροξίνη. Υποπαραθυρεοειδισμός έχει επίσης περιγραφεί.

7. Διαταραχές του μεταβολισμού:

  • Περιστασιακά εμφανίζονται μη δοσοεξαρτώμενες αυξήσεις των τιμών αζώτου ουρίας στο αίμα και σχεδόν πάντα υποδεικνύουν προνεφρική ανισορροπία του μεταβολισμού. Περιστασιακά αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος στον ορό (υπερουριχαιμία) και υπεραμμωνιαιμία μπορεί να παρουσιαστούν. Αλλαγή στα επίπεδα των λιπιδίων του αίματος (π.χ. αύξηση ή μείωση της χοληστερίνης, αύξηση των τριγλυκεριδίων, αύξηση του κλάσματος VLDL και μείωση της LDL, αυξημένη δράση της λιποπρωτεϊνικής λιπάσης) έχει παρατηρηθεί, τις περισσότερες φορές χωρίς κλινικά συμπτώματα και χωρίς την ανάγκη αλλαγής της θεραπείας.

8. Λοιμώξεις και παρασιτώσεις:

  • Λοιμώξεις μπορεί να παρουσιαστούν κατά τη θεραπεία με σχήματα που περιέχουν L-ασπαραγινάση. Συχνά δεν μπορεί να προσδιοριστεί εάν αυτές προκαλούνται από την L-ασπαραγινάση, την υποκείμενη νόσο ή τις συγχρόνως χορηγούμενες φαρμακευτικές αγωγές.

9. Γενικές διαταραχές:

  • Αυξημένη θερμοκρασία σώματος, στις περισσότερες περιπτώσεις υποχωρεί αυθόρμητα, μπορεί να παρουσιαστεί 2 - 5 ώρες μετά την ένεση. Συχνά παρατηρήθηκαν πόνοι (αρθραλγία, οσφυαλγία και κοιλιακό άλγος) σε συνδυασμό με αλλεργικές αντιδράσεις και παγκρεατίτιδα. Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις παρατηρήθηκε απειλητικός για τη ζωή υψηλός πυρετός (υπερπυρεξία).

10. Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος:

  • Πολύ συχνά παράγονται ειδικά αντισώματα κατά της ξένης πρωτεΐνης L-ασπαραγινάσης, τα οποία από τη μία πλευρά μπορούν να προκαλέσουν κλινικές αλλεργικές αντιδράσεις, και από την άλλη είναι σε θέση να απενεργοποιήσουν την L-ασπαραγινάση. Πολύ συχνά (σε ποσοστό περίπου 20-35% των ασθενών) παρατηρούνται κατά τη διάρκεια της θεραπείας αλλεργικές αντιδράσεις μετά τη χορήγηση της L-ασπαραγινάσης και εκδηλώνονται ως τοπικό ερύθημα, κνίδωση καθώς και πόνος στο σημείο που γίνεται η ένεση. Σε ποσοστό έως και 10% μπορούν να παρουσιαστούν αναφυλαξία και βρογχόσπασμος. Μία προηγούμενη ενδοδερμική δοκιμή δεν μπορεί να αποκλείσει αναφυλακτικές αντιδράσεις. Εφόσον εμφανιστούν αλλεργικά συμπτώματα η θεραπεία με το φάρμακο πρέπει αμέσως να διακοπεί. Ανάλογα με το βαθμό της βαρύτητας της ασθένειας ενδείκνυται ως αντίμετρο η χορήγηση αντιισταμινικών, κορτιζόνης και ενδεχομένως ουσιών που σταθεροποιούν το κυκλοφορικό. Στις περισσότερες περιπτώσεις η θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί μετά από αλλαγή σε ένα άλλο παρασκεύασμα ασπαραγινάσης.

11. Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων:

  • Αλλαγές των παραμέτρων του ήπατος είναι πολύ συχνές. Έχει παρατηρηθεί μη δοσοεξαρτώμενη αύξηση της αλκαλικής φωσφατάσης, των τρανσαμινασών του ορού, της LDH, της αμμωνίας (υπεραμμωνιαιμία) και της χολερυθρίνης ορού. Λιπώδες ήπαρ μπορεί να παρατηρηθεί πολύ συχνά. Έχουν υπάρξει σπάνιες αναφορές χολόστασης, ίκτερου, νέκρωσης των ηπατικών κυττάρων και ηπατικής ανεπάρκειας με θανατηφόρο έκβαση.
  • Η δυσλειτουργία της πρωτεϊνοσύνθεσης μπορεί να οδηγήσει σε πτώση των πρωτεϊνών ορού. Οίδημα μπορεί να παρουσιαστεί ως αποτέλεσμα υπολευκωματιναιμίας.
  • Κατά τη διάρκεια ή μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας με L-ασπαραγινάση, το επίπεδο της αμυλάσης αίματος ενδέχεται να αυξηθεί. Σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν θα πρέπει να γίνει περαιτέρω χορήγηση L-ασπαραγινάσης.
pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-L-ASPARAGINASE
expand_more
Να μη χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης και του θηλασμού!
monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-L-ASPARAGINASE
expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλαστικές ουσίες. Κωδικός ATC: L01XX02

Μηχανισμός δράσης

Η L-ασπαραγινάση καταλύει την υδρόλυση της L-ασπαραγίνης σε L-ασπαραγινικό οξύ και αμμωνία. Το μάξιμουμ της ανασταλτικής του δράσης βρίσκεται στη φάση G1 μετά τη μίτωση.

Ως μηχανισμός δράσης της L-ασπαραγινάσης παρατηρείται η πτώση των επιπέδων της ασπαραγίνης στα καρκινικά κύτταρα. Η χορήγηση της L-ασπαραγινάσης ενισχύει την αποικοδόμηση του ουσιώδους αμινοξέος για τα καρκινικά κύτταρα L-ασπαραγίνη σε L-ασπαραγινικό οξύ και αμμωνία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη της ασπαραγίνης και κατά συνέπεια τη διακοπή της πρωτεϊνοσύνθεσης σε αυτά τα κύτταρα.

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-L-ASPARAGINASE
expand_more

Στην περίπτωση πολλαπλών καθημερινών δόσεων, μπορεί να παρουσιαστεί μία συσσώρευση, όπου τα επίπεδα στο πλάσμα μπορούν να ανιχνευτούν ακόμη και μετά το πέρας μίας εβδομάδας.

Απορρόφηση

Πρακτικά ως πρωτεΐνη η L-ασπαραγινάση δεν απορροφάται εφόσον χορηγηθεί από το στόμα.

Βιολογική ημίσεια ζωή

Μετά την ενδοφλέβια ένεση παρατηρείται ως χρόνος ημίσειας ζωής στο πλάσμα το χρονικό διάστημα των 14 έως 22 ωρών.

Μεταβολισμός/απέκκριση

Η L-ασπαραγινάση καταλήγει στο δικτυοενδοθηλιακό σύστημα και ως πρωτεΐνη αποικοδομείται σε αμινοξέα και πεπτίδια.

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

8-30 ώρες
DrugBank
science

Σχετικά Εργαλεία