ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ L01AB01 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

BUSULFAN

Βουσουλφάνη

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Σουλφονούχα αλκύλια, κωδικός ATC: L01AB01.

Εμπορικά Ονόματα

BUSILVEX

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:

Ενήλικες (Βουσουλφάνη σε συνδυασμό με κυκλοφωσφαμίδη ή μελφαλάνη)

Δόση0,8 mg/kg σωματικού βάρους βουσουλφάνης σε έγχυση δύο ωρών

Κάθε 6 ώρες επί 4 διαδοχικές ημέρες για ένα σύνολο 16 δόσεων. Ακολουθούμενο από κυκλοφωσφαμίδη 60 mg/kg/ημέρα επί 2 ημέρες, αρχόμενης τουλάχιστον 24 ώρες μετά την 16η δόση Βουσουλφάνη.
Παιδιά (0-17 ετών, Βουσουλφάνη σε συνδυασμό με κυκλοφωσφαμίδη ή μελφαλάνη)

Δόση1,0 mg/kg ΣΒ (<9 kg), 1,2 mg/kg ΣΒ (9 έως < 16 kg), 1,1 mg/kg ΣΒ (16 έως 23 kg), 0,95 mg/kg ΣΒ (> 23 έως 34 kg), 0,8 mg/kg ΣΒ (> 34 kg)

Χορηγείται ως έγχυση δύο ωρών κάθε 6 ώρες επί 4 συνεχόμενες ημέρες για ένα σύνολο 16 δόσεων. Ακολουθούμενο από 4 κύκλους των 50 mg/kg ΣΒ κυκλοφωσφαμίδης ή μία χορήγηση 140 mg/m2 μελφαλάνης, αρχόμενης τουλάχιστον 24 ώρες μετά την 16η δόση Βουσουλφάνη.
Ηλικιωμένοι ασθενείς (Βουσουλφάνη σε συνδυασμό με κυκλοφωσφαμίδη ή μελφαλάνη)

ΔόσηΊδια δόση με τους ενήλικες (< 50 ετών)

Ασθενείς > 50 ετών υποβλήθηκαν επιτυχώς χωρίς προσαρμογή δόσης. Περιορισμένα δεδομένα για ασθενείς > 60 ετών.
Ενήλικες (Βουσουλφάνη σε συνδυασμό με φλουδαραβίνη)

Δόση3,2 mg/kg

Ως εφάπαξ ημερήσια έγχυση τριών ωρών αμέσως μετά τη φλουδαραβίνη για 2 ή 3 συνεχόμενες ημέρες. Φλουδαραβίνη 30 mg/m2 επί 5 ημέρες ή 40 mg/m2 επί 4 ημέρες.
Παιδιά (0-17 ετών, Βουσουλφάνη σε συνδυασμό με φλουδαραβίνη)

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του σχήματος FB στον παιδιατρικό πληθυσμό δεν έχει τεκμηριωθεί.
Ηλικιωμένοι ασθενείς (Βουσουλφάνη σε συνδυασμό με φλουδαραβίνη)

Δεν έχει διερευνηθεί η χορήγηση του σχήματος FB ειδικά σε ηλικιωμένους ασθενείς. Δε θεωρείται απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης.
Παχύσαρκοι ενήλικες

Πρέπει να εξετασθεί η διαμόρφωση της δοσολογίας με βάση το προσαρμοσμένο ιδανικό σωματικό βάρος (πΙΣΒ). ΙΣΒ άνδρες (kg) = 50 + 0,91 x (ύψος σε cm-152), ΙΣΒ γυναίκες (kg) = 45 + 0,91 x (ύψος σε cm-152). πΙΣΒ = ΙΒΣ + 0,25 x (πραγματικό βάρος σώματος - ΙΣΒ).
Παχύσαρκα παιδιά και έφηβοι

Δε συνιστάται σε ασθενείς με δείκτη σωματικής μάζας Βάρος (kg)/(m2) > 30 kg/m2 μέχρι να είναι διαθέσιμα επιπλέον δεδομένα.
Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια

Δε συνιστάται τροποποίηση δόσης. Συνιστάται προσοχή (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες και Φαρμακοκινητικές).
Ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια

Δεν έχει μελετηθεί. Συνιστάται προσοχή, ιδιαίτερα σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα
Κύηση

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Μυελοκαταστολή (κοκκιοκυτταροπενία, θρομβοκυτταροπενία, αναιμία)

ΠληθυσμόςΌλοι οι ασθενείς

Πρέπει να παρακολουθούνται συχνά οι γενικές εξετάσεις αίματος (διαφορικός αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων, αριθμός αιμοπεταλίων). Πρέπει να εξετασθεί η προφυλακτική ή η εμπειρική χρήση φαρμάκων κατά των λοιμώξεων. Πρέπει να εφαρμοσθεί υποστηρικτική αγωγή με αιμοπετάλια και ερυθρά αιμοπετάλια, καθώς και χρήση αυξητικών παραγόντων.
Παρακολούθηση θεραπευτικών συγκεντρώσεων του φαρμάκου

ΠληθυσμόςΠαιδιά < 9 kg, ιδιαίτερα σε πάρα πολύ μικρά παιδιά και νεογνά

Δικαιολογείται ίσως κατά περίπτωση.
Αναιμία Fanconi
Με προσοχή

Το Βουσουλφάνη θα χρησιμοποιείται με προσοχή σε αυτή την κατηγορία ασθενών.
Ηπατική ανεπάρκεια
Ιδιαίτερη προσοχή

Συνιστάται ιδιαίτερη προσοχή. Παρακολούθηση τρανσαμινασών ορού, αλκαλικής φωσφατάσης και χολερυθρίνης έως και 28 ημέρες μετά τη μεταμόσχευση.
Ηπατική φλεβο-αποφρακτική νόσος

ΠληθυσμόςΑσθενείς που είχαν προηγουμένως υποβληθεί σε ακτινοθεραπεία, μεγαλύτερης διάρκειας από ή ίσης με τρεις κύκλους χημειοθεραπείας ή έχουν λάβει προηγούμενα μόσχευμα προγονικών κυττάρων

Μπορεί να είναι αυξημένου κινδύνου.
Ταυτόχρονη χρήση παρακεταμόλης
Προσοχή

Συνιστάται προσοχή όταν προηγουμένως (λιγότερο από 72 ώρες) ή ταυτόχρονα με το Βουσουλφάνη χρησιμοποιείται παρακεταμόλη.
Καρδιακή τοξικότητα

Η καρδιακή λειτουργία θα πρέπει να ελέγχεται συστηματικά στους ασθενείς που λαμβάνουν Βουσουλφάνη.
Πνευμονική τοξικότητα (σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας, διάμεση πνευμονική ίνωση)
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με προγενέστερο ιστορικό ακτινοβολίας στο μεσοθωράκιο ή στον πνεύμονα

Πρέπει να δίνεται προσοχή σε αυτή την πνευμονολογική παράμετρο.
Νεφρική λειτουργία

Συνιστάται περιοδικός έλεγχος της νεφρικής λειτουργίας.
Σπασμοί
Ιδιαίτερη προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό σπασμών

Ιδιαίτερη προσοχή. Οι ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνουν πλήρη αντιεπιληπτική προφύλαξη.
Δεύτερη κακοήθεια

Πρέπει να εξηγηθεί στον ασθενή ο αυξημένος κίνδυνος.
Γονιμότητα (σε άνδρες)

ΠληθυσμόςΆνδρες υπό θεραπεία με Βουσουλφάνη

Να μην τεκνοποιούν κατά τη διάρκεια της θεραπείας και έως έξι μήνες από την ολοκλήρωση της θεραπείας. Να συμβουλεύονται για τη δυνατότητα κρυογονικής συντήρησης του σπέρματος πριν τη θεραπεία.
Γονιμότητα (σε προ-εμμηνοπαυσιακές γυναίκες)

ΠληθυσμόςΠρο-εμμηνοπαυσιακές γυναίκες

Καταστολή της λειτουργίας των ωοθηκών και αμηνόρροια με εμμηνοπαυσιακά συμπτώματα απαντώνται συχνά.
Γονιμότητα (σε προ-εφηβικά κορίτσια)

ΠληθυσμόςΠρο-εφηβικά κορίτσια

Η θεραπεία με βουσουλφάνη αναστέλλει την εμφάνιση της εφηβείας λόγω μη ανάπτυξης των ωοθηκών.
Γονιμότητα (σε αγόρια)

ΠληθυσμόςΑγόρια ασθενείς

Έχουν αναφερθεί ανικανότητα, στειρότητα, αζωοσπερμία και ατροφία όρχεων.
Μείωση γονιμότητας από διμεθυλακεταμίδη (DMA)

Ο διαλύτης διμεθυλακεταμίδη (DMA) μπορεί να μειώσει τη γονιμότητα.
Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια

Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις μετά από μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων (HCT) σε σχήματα προετοιμασίας υψηλής δόσης, συμπεριλαμβανομένων θανατηφόρων περιστατικών.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Ιτρακοναζόλη
προσοχή

Μειωμένη κάθαρση της βουσουλφάνης

ΣύστασηΠαρακολούθηση για συμπτώματα τοξικότητας της βουσουλφάνης
Μετρονιδαζόλη
προσοχή

Μειωμένη κάθαρση της βουσουλφάνης, αυξημένα επίπεδα βουσουλφάνης στο πλάσμα

ΣύστασηΠαρακολούθηση για συμπτώματα τοξικότητας της βουσουλφάνης
Φλουκοναζόλη
καμία

Καμία αλληλεπίδραση
Κετοβεμιδόνη
προσοχή

Υψηλότερα επίπεδα βουσουλφάνης στο πλάσμα

ΣύστασηΣυνιστάται ιδιαίτερη προσοχή
Φλουδαραβίνη
καμία

Δεν αναφέρθηκε αμοιβαία αλληλεπίδραση
Παρακεταμόλη
προσοχή

Μείωση επιπέδων γλουταθειόνης, μπορεί να μειώσει την κάθαρση βουσουλφάνης
Φαινυτοΐνη (με από του στόματος βουσουλφάνη)
προσοχή

Αυξάνει την κάθαρση της βουσουλφάνης (μέσω ενεργοποίησης της γλουταθειόνης S τρανσφεράσης)
Βενζοδιαζεπίνες (π.χ. Διαζεπάμη, Κλοναζεπάμη, Λοραζεπάμη)
καμία

Καμία αλληλεπίδραση (όταν χρησιμοποιούνται για πρόληψη σπασμών με υψηλή δόση βουσουλφάνης)
Κλοναζεπάμη (με ενδοφλέβια βουσουλφάνη)
καμία

Δεν έδειξε διαφορά στην κάθαρση της ενδοφλέβιας βουσουλφάνης σε σύγκριση με φαινυτοΐνη
5HT3 αντιεμετικά (π.χ. Ονδανσετρόνη, Γρανισετρόνη)
καμία

Καμία αλληλεπίδραση

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Αναπνευστικό

Ρινίτιδα
Δύσπνοια
Επίσταξη
Βήχας
Πνευμονική αιμορραγία
Αναπνευστική ανεπάρκεια
Λόξυγκας
Υπεραερισμός
Άσθμα
Ατελεκτασία
Υποξία

Λοιμώξεις

Φαρυγγίτιδα
Ιογενής λοίμωξη
Βακτηριακή λοίμωξη
Σηψαιμία
Πνευμονική λοίμωξη
Εγκεφαλικό απόστημα
Κυτταρίτιδα

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Επανενεργοποίηση CMV
Επανενεργοποίηση EBV
Μυκητιασική λοίμωξη διηθητική

Αίμα

Εμπύρετη ουδετεροπενία
Ουδετεροπενία
Θρομβοκυτταροπενία
Αναιμία
Πανκυτταροπενία

Ανοσοποιητικό

Αλλεργική αντίδραση

Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος

Υπογοναδισμός

Μεταβολισμός

Ανορεξία
Υπεργλυκαιμία
Υπασβεστιαιμία
Υποκαλιαιμία
Υπομαγνησιαιμία
Υποφωσφαταιμία
Υπολευκωματιναιμία
Υπονατριαιμία
Αύξηση βάρους
Αυξημένο σωματικό βάρος

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Διαταραχές ηλεκτρολυτών

Ψυχιατρικές

Άγχος
Κατάθλιψη
Αϋπνία
Διέγερση
Συγχυτική κατάσταση
Ψευδαίσθηση
Σύγχυση
Παραλήρημα
Νευρικότητα
Ψευδαισθήσεις

Νευρικό

Κεφαλαλγία
Ζάλη
Εγκεφαλοπάθεια
Επιληπτική κρίση

Αγγειακές

Εγκεφαλική αιμορραγία
Υπέρταση
Υπόταση
Θρόμβωση
Αγγειοδιαστολή
Σύνδρομο τριχοειδούς διάχυσης

Οφθαλμικές

Καταρράκτης

Οφθαλμικές διαταραχές

Λέπτυνση του κερατοειδούς
Διαταραχές του φακού

Καρδιά

Κολπική μαρμαρυγή
Ταχυκαρδία
Αρρυθμία
Καρδιομεγαλία
Περικαρδιακή συλλογή
Περικαρδίτιδα
Κοιλιακές έκτακτες συστολές
Βραδυκαρδία

Αγγειακές διαταραχές

Θρόμβωση μηριαίας αρτηρίας

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου

Κυψελιδικές αιμορραγίες
Πλευριτικό εξίδρωμα

Γαστρεντερικό

Στοματίτιδα
Διάρροια
Κοιλιακό άλγος
Ναυτία
Έμετος
Δυσπεψία
Γαστρεντερική αιμορραγία
Ασκίτης
Δυσκοιλιότητα
Αιματέμεση
Ειλεός
Οισοφαγίτιδα
Βλεννογονίτιδα

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Δυσφορία έδρας
Υποπλασία οδόντος

Ήπαρ

Φλεβοαποφρακτική ηπατοπάθεια
Ίκτερος
Ηπατομεγαλία
Αύξηση αλκαλικής φωσφατάσης

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Διαταραχές του ήπατος

Δέρμα

Εξάνθημα
Κνησμός
Αλωπεκία
Απολέπιση δέρματος
Ερύθημα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Μελαχρωματικές διαταραχές

Μυοσκελετικό

Μυαλγία
Οσφυαλγία
Αρθραλγία

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού

Πρόωρη εμμηνόπαυση

Αναπαραγωγικό

Ωοθηκική ανεπάρκεια

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Νεφρική διαταραχή
Μέτριου βαθμού νεφρική ανεπάρκεια

Νεφρά/Ουροποιητικό

Ολιγουρία
Δυσουρία
Αιματουρία
Αιμορραγική κυστίτιδα

Γενικές

Αδυναμία
Ρίγη
Πυρετός
Θωρακικό άλγος
Οίδημα
Πόνος
Εξασθένιση

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Οίδημα γενικό
Πόνος ή φλεγμονή στην περιοχή της ένεσης

Εργαστηριακές

Αύξηση τρανσαμινασών
Αύξηση χολερυθρίνης
Αύξηση γάμμα-GT
Αυξημένη γαλακτική αφυδρογονάση αίματος
Αυξημένο ουρικό οξύ αίματος
Αυξημένη ουρία αίματος
Αυξημένη γ-γλουταμυλτρανσφεράση

Παρακλινικές εξετάσεις

Αύξηση κρεατίνης
Μείωση κλάσματος απέκκρισης

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Άγχος

Ψυχιατρικές

Πολύ συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Ίκτερος

Ήπαρ

Πολύ συχνές
Αδυναμία

Γενικές

Πολύ συχνές
Αλωπεκία

Δέρμα

Πολύ συχνές
Αναιμία

Αίμα

Πολύ συχνές
Ανορεξία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Αρθραλγία

Μυοσκελετικό

Πολύ συχνές
Αυξημένη γ-γλουταμυλτρανσφεράση

Εργαστηριακές

Πολύ συχνές
Αυξημένη γαλακτική αφυδρογονάση αίματος

Εργαστηριακές

Πολύ συχνές
Αυξημένη ουρία αίματος

Εργαστηριακές

Πολύ συχνές
Αυξημένο ουρικό οξύ αίματος

Εργαστηριακές

Πολύ συχνές
Αυξημένο σωματικό βάρος

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Αϋπνία

Ψυχιατρικές

Πολύ συχνές
Αύξηση αλκαλικής φωσφατάσης

Ήπαρ

Πολύ συχνές
Αύξηση βάρους

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Αύξηση γάμμα-GT

Εργαστηριακές

Πολύ συχνές
Αύξηση κρεατίνης

Παρακλινικές εξετάσεις

Πολύ συχνές
Αύξηση τρανσαμινασών

Εργαστηριακές

Πολύ συχνές
Αύξηση χολερυθρίνης

Εργαστηριακές

Πολύ συχνές
Βήχας

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Βακτηριακή λοίμωξη

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Βλεννογονίτιδα

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Γαστρεντερική αιμορραγία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Διέγερση

Ψυχιατρικές

Πολύ συχνές
Διαταραχές ηλεκτρολυτών

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Πολύ συχνές
Διαταραχές του ήπατος

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Πολύ συχνές
Δυσπεψία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Δύσπνοια

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Εγκεφαλική αιμορραγία

Αγγειακές

Πολύ συχνές
Εγκεφαλοπάθεια

Νευρικό

Πολύ συχνές
Εμπύρετη ουδετεροπενία

Αίμα

Πολύ συχνές
Εξάνθημα

Δέρμα

Πολύ συχνές
Εξασθένιση

Γενικές

Πολύ συχνές
Επίσταξη

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Επανενεργοποίηση CMV

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Πολύ συχνές
Επανενεργοποίηση EBV

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Πολύ συχνές
Ζάλη

Νευρικό

Πολύ συχνές
Θρομβοκυτταροπενία

Αίμα

Πολύ συχνές
Θωρακικό άλγος

Γενικές

Πολύ συχνές
Ιογενής λοίμωξη

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Κατάθλιψη

Ψυχιατρικές

Πολύ συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Πολύ συχνές
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Κολπική μαρμαρυγή

Καρδιά

Πολύ συχνές
Μυαλγία

Μυοσκελετικό

Πολύ συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Οίδημα

Γενικές

Πολύ συχνές
Οίδημα γενικό

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Πολύ συχνές
Οσφυαλγία

Μυοσκελετικό

Πολύ συχνές
Ουδετεροπενία

Αίμα

Πολύ συχνές
Πνευμονική αιμορραγία

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Πυρετός

Γενικές

Πολύ συχνές
Πόνος

Γενικές

Πολύ συχνές
Πόνος ή φλεγμονή στην περιοχή της ένεσης

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Πολύ συχνές
Ρίγη

Γενικές

Πολύ συχνές
Ρινίτιδα

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Σηψαιμία

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Στοματίτιδα

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Συγχυτική κατάσταση

Ψυχιατρικές

Πολύ συχνές
Υπέρταση

Αγγειακές

Πολύ συχνές
Υπασβεστιαιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Υπεργλυκαιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Υποκαλιαιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Υπολευκωματιναιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Υπομαγνησιαιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Υποφωσφαταιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Υπόταση

Αγγειακές

Πολύ συχνές
Φαρυγγίτιδα

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Φλεβοαποφρακτική ηπατοπάθεια

Ήπαρ

Πολύ συχνές
Ψευδαίσθηση

Ψυχιατρικές

Πολύ συχνές
Άσθμα

Αναπνευστικό

Συχνές
Αγγειοδιαστολή

Αγγειακές

Συχνές
Αιματέμεση

Γαστρεντερικό

Συχνές
Αιματουρία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Αναπνευστική ανεπάρκεια

Αναπνευστικό

Συχνές
Απολέπιση δέρματος

Δέρμα

Συχνές
Αρρυθμία

Καρδιά

Συχνές
Ασκίτης

Γαστρεντερικό

Συχνές
Ατελεκτασία

Αναπνευστικό

Συχνές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Δυσουρία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Δυσφορία έδρας

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Συχνές
Εγκεφαλικό απόστημα

Λοιμώξεις

Συχνές
Ειλεός

Γαστρεντερικό

Συχνές
Επιληπτική κρίση

Νευρικό

Συχνές
Ερύθημα

Δέρμα

Συχνές
Ηπατομεγαλία

Ήπαρ

Συχνές
Θρόμβωση

Αγγειακές

Συχνές
Καρδιομεγαλία

Καρδιά

Συχνές
Καταρράκτης

Οφθαλμικές

Συχνές
Κυτταρίτιδα

Λοιμώξεις

Συχνές
Κυψελιδικές αιμορραγίες

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου

Συχνές
Λέπτυνση του κερατοειδούς

Οφθαλμικές διαταραχές

Συχνές
Λόξυγκας

Αναπνευστικό

Συχνές
Μέτριου βαθμού νεφρική ανεπάρκεια

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Συχνές
Μείωση κλάσματος απέκκρισης

Παρακλινικές εξετάσεις

Συχνές
Μελαχρωματικές διαταραχές

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Συχνές
Μυκητιασική λοίμωξη διηθητική

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Συχνές
Νευρικότητα

Ψυχιατρικές

Συχνές
Νεφρική διαταραχή

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Συχνές
Οισοφαγίτιδα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Ολιγουρία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Πανκυτταροπενία

Αίμα

Συχνές
Παραλήρημα

Ψυχιατρικές

Συχνές
Περικαρδίτιδα

Καρδιά

Συχνές
Περικαρδιακή συλλογή

Καρδιά

Συχνές
Πλευριτικό εξίδρωμα

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου

Συχνές
Πνευμονική λοίμωξη

Λοιμώξεις

Συχνές
Σύγχυση

Ψυχιατρικές

Συχνές
Ταχυκαρδία

Καρδιά

Συχνές
Υπεραερισμός

Αναπνευστικό

Συχνές
Υπονατριαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Ψευδαισθήσεις

Ψυχιατρικές

Συχνές
Βραδυκαρδία

Καρδιά

Όχι συχνές
Θρόμβωση μηριαίας αρτηρίας

Αγγειακές διαταραχές

Όχι συχνές
Κοιλιακές έκτακτες συστολές

Καρδιά

Όχι συχνές
Σύνδρομο τριχοειδούς διάχυσης

Αγγειακές

Όχι συχνές
Υποξία

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Αιμορραγική κυστίτιδα

Νεφρά/Ουροποιητικό

Μη γνωστές
Αλλεργική αντίδραση

Ανοσοποιητικό

Μη γνωστές
Διαταραχές του φακού

Οφθαλμικές διαταραχές

Μη γνωστές
Πρόωρη εμμηνόπαυση

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού

Μη γνωστές
Υπογοναδισμός

Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος

Μη γνωστές
Υποπλασία οδόντος

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Μη γνωστές
Ωοθηκική ανεπάρκεια

Αναπαραγωγικό

Μη γνωστές

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται expand_more

Κύηση
Το Βουσουλφάνη αντενδείκνυται κατά την εγκυμοσύνη.

Η μεταμόσχευση αιμοποιητικών προγονικών κυττάρων (ΜΑΠΚ) αντενδείκνυται στις εγκύους. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει αναπαραγωγική τοξικότητα (εμβρυϊκή θνησιμότητα και δυσμορφίες). Δε διατίθενται ή είναι περιορισμένα τα κλινικά δεδομένα σχετικά με τη χρήση βουσουλφάνης ή DMA σε έγκυες γυναίκες. Έχουν αναφερθεί λίγες περιπτώσεις συγγενών ανωμαλιών με χαμηλή δόση από του στόματος βουσουλφάνης, οι οποίες δεν αποδίδονται απαραίτητα στη δραστική ουσία και η έκθεση κατά το τρίτο τρίμηνο μπορεί να σχετίζεται με μειωμένη ενδομήτρια αύξηση. Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας και έως 6 μήνες μετά τη θεραπεία.
Γαλουχία
Ο θηλασμός πρέπει να διακόπτεται κατά τη θεραπεία με βουσουλφάνη.

Είναι άγνωστο εάν η βουσουλφάνη και η DMA απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Έχει δειχθεί η πιθανότητα καρκινογένεσης με τη βουσουλφάνη σε μελέτες με ανθρώπους και ζώα.
Γονιμότητα
Η βουσουλφάνη και η DMA μπορούν να επηρεάσουν τη γονιμότητα στον άνδρα ή τη γυναίκα.

Συνιστάται στον άνδρα να μην τεκνοποιεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας και έως 6 μήνες μετά τη θεραπεία και να ενημερωθεί για τη δυνατότητα κρυοδιατήρησης του σπέρματος πριν τη θεραπεία λόγω πιθανότητας μη αναστρέψιμης στειρότητας.

e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Συμπτώματα

έντονη μυελοκαταστολή
πανκυτταροπενία
προσβολή κεντρικού νευρικού συστήματος
προσβολή ήπατος
προσβολή πνευμόνων
προσβολή γαστρεντερικού συστήματος
ηπατοτοξικότητα (λόγω DMA)
επίδραση στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) (λόγω DMA)

Αντιμετώπιση

Στενή παρακολούθηση της αιματολογικής κατάστασης, υποστηρικτικά μέτρα, εξέταση αιμοκάθαρσης, χορήγηση γλουταθειόνης (καθώς η βουσουλφάνη μεταβολίζεται μέσω σύζευξης με γλουταθειόνη), γενική υποστηρικτική φροντίδα.

ΑιμοκάθαρσηΝαι

directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επηρεάζει την οδήγησηΑμελητέα

science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1

expand_more

Διμεθυλακεταμίδη Πολυαιθυλενογλυκόλη 400

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Σουλφονούχα αλκύλια, κωδικός ATC: L01AB01.

Μηχανισμός δράσης

Η βουσουλφάνη είναι ένας ισχυρός κυτταροτοξικός παράγων και ένας αλκυλιωτικός παράγων διπλής λειτουργίας. Σε υδατικά μέσα, η απελευθέρωση των μεθανοσουλφονικών ομάδων παράγει καρβονικά ιόντα τα οποία μπορούν να αλκυλιώσουν το DNA, που θεωρείται ότι είναι σημαντικός βιολογικός μηχανισμός για την κυτταροτοξική δράση του.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Βουσουλφάνη σε συνδυασμό με κυκλοφωσφαμίδη

Στους ενήλικες

Η τεκμηρίωση για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του Βουσουλφάνη σε συνδυασμό με την κυκλοφωσφαμίδη στο σχήμα BuCy2 και πριν τη συμβατική ετερόλογη και/ή αυτόλογη μεταμόσχευση αιμοποιητικών προγονικών κυττάρων, προκύπτει από δύο κλινικές δοκιμές (OMC-BUS-4 και OMC-BUS-3). Δύο προοπτικές, μονού σκέλους, ανοικτές, μη ελεγχόμενες μελέτες φάσης ΙΙ έγιναν σε ασθενείς με αιματολογικές διαταραχές, η πλειοψηφία των οποίων είχε προχωρημένη νόσο. Οι ασθένειες που περιελήφθησαν ήταν οξεία λευχαιμία μετά την πρώτη ύφεση, που ήταν στην πρώτη υποτροπή ή στις επόμενες υποτροπές, μετά την πρώτη ύφεση (υψηλού κινδύνου) ή μετά από αποτυχία της θεραπείας εφόδου, χρόνια μυελογενής λευχαιμία σε χρόνιο ή προχωρημένο στάδιο, πρωτογενής ανθεζητική ή ανθεκτική υποτροπιάζουσα νόσος του Hodgkin ή μη Hodgkin λέμφωμα και μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο. Οι ασθενείς έλαβαν δόσεις 0,8 mg/kg βουσουλφάνης ενδοφλέβια κάθε 6 ώρες για 16 δόσεις συνολικά ακολουθούμενες από κυκλοφωσφαμίδη 60 mg/kg μία φορά ημερησίως επί δύο ημέρες (σχήμα BuCy2). Στις μελέτες αυτές, οι κύριες παράμετροι αποτελεσματικότητας ήταν η μυελοκαταστολή, η πραγματοποίηση της μεταμόσχευσης, η υποτροπή και η επιβίωση. Και στις δύο μελέτες, οι ασθενείς έλαβαν 16/16 δόσεις του σχήματος Βουσουλφάνη. Κανένας ασθενής δε διέκοψε τη θεραπεία λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονταν με το Βουσουλφάνη. Όλοι οι ασθενείς εκδήλωσαν έντονη μυελοκαταστολή. Ο χρόνος που ο Απόλυτος Αριθμός Ουδετερόφιλων (ANC) ήταν μεγαλύτερος από 0,5x109/l ήταν 13 ημέρες (εύρος 9-29 ημέρες) στους ασθενείς με ετερόλογη μεταμόσχευση (OMC-BUS 4) και 10 ημέρες (εύρος 8-19 ημέρες) στους ασθενείς με αυτόλογη μεταμόσχευση (OMC-BUS 3). Σε όλους τους αξιολογήσιμους ασθενείς έγινε μεταμόσχευση. Δεν υπάρχει πρωτογενής ή δευτερογενής απόρριψη μοσχεύματος. Στους ασθενείς με ετερόλογη μεταμόσχευση, η συνολική θνησιμότητα καθώς και η χωρίς υποτροπή θνησιμότητα για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 100 ημερών μετά τη μεταμόσχευση ήταν (8/61) 13% και (6/61) 10%, αντίστοιχα. Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, δεν υπήρξε θάνατος στους ασθενείς με αυτόλογη μεταμόσχευση.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η τεκμηρίωση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας του Βουσουλφάνη σε συνδυασμό με την κυκλοφωσφαμίδη στο σχήμα BuCy4 ή με τη μελφαλάνη στο σχήμα BuMel πριν από τη συμβατική αλλογενή και/ή αυτόλογη μεταμόσχευση αιμοποιητικών προγονικών κυττάρων προκύπτει από την κλινική δοκιμή F60002 IN 101 G0. Οι ασθενείς έλαβαν τη δοσολογία που αναφέρεται (βλ. Δοσολογία). Όλοι οι ασθενείς εκδήλωσαν έντονη μυελοκαταστολή. Ο χρόνος για Απόλυτο Αριθμό Ουδετερόφιλων (ANC) μεγαλύτερο του 0,5x109/l ήταν 21 ημέρες (εύρος 12-47 ημέρες) στους ασθενείς με αλλογενή μεταμόσχευση και 11 ημέρες (εύρος 10-15 ημέρες) στους ασθενείς με αυτόλογη μεταμόσχευση. Σε όλα τα παιδιά έγινε μεταμόσχευση. Δεν υπάρχει πρωτογενής ή δευτερογενής απόρριψη μοσχεύματος. Το 93% των ασθενών με αλλογενή μεταμόσχευση έδειξαν πλήρη χιμαιρισμό. Δεν υπήρξε θάνατος σχετιζόμενος με το θεραπευτικό σχήμα κατά τις πρώτες 100 ημέρες μετά τη μεταμόσχευση και έως ένα έτος μετά τη μεταμόσχευση.

Βουσουλφάνη σε συνδυασμό με φλουδαραβίνη (FB)

Στους ενήλικες

Η τεκμηρίωση για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του Βουσουλφάνη σε συνδυασμό με τη φλουδαραβίνη (FB) πριν από αλλογενή μεταμόσχευση αιμοποιητικών προγονικών κυττάρων, προκύπτει από βιβλιογραφική ανασκόπηση 7 δημοσιευμένων μελετών σε 731 ασθενείς με μυελοειδείς και λεμφοειδείς κακοήθειες, οι οποίες αναφέρουν τη χρήση ενδοβλέβιας βουσουλφάνης που εγχύθηκε μία φορά ημερησίως αντί για τέσσερις δόσεις την ημέρα. Οι ασθενείς έλαβαν σχήμα προετοιμασίας με βάση τη χορήγηση φλουδαραβίνης ακολουθούμενης αμέσως από εφάπαξ ημερήσια δόση 3,2 mg/kg βουσουλφάνης για 2 ή 3 συνεχόμενες ημέρες. Η συνολική δόση βουσουλφάνης ανά ασθενή ήταν μεταξύ 6,4 mg/kg και 9,6 mg/kg. Ο συνδυασμός FB επέτρεψε επαρκή αφανισμό του μυελού που διαμορφώθηκε από την ένταση του σχήματος προετοιμασίας μέσω τροποποίησης του αριθμού των ημερών έγχυσης βουσουλφάνης. Στην πλειοψηφία των μελετών, αναφέρθηκε ταχεία και πλήρης ενσωμάτωση του μοσχεύματος στο 80-100% των ασθενών. Η πλειοψηφία των δημοσιεύσεων ανέφερε πλήρη χιμαιρισμό του δότη κατά την ημέρα +30 για το 90-100% των ασθενών. Οι μακρυπρόθεσμες εκβάσεις επιβεβαίωσαν ότι η αποτελεσματικότητα διατηρήθηκε χωρίς απροσδόκητες επιδράσεις. Είναι διαθέσιμα δεδομένα από μια προοπτική πολυκεντρική μελέτη φάσης 2, η οποία ολοκληρώθηκε πρόσφατα και περιλαμβάνει 80 ασθενείς, ηλικίας 18 έως 65 ετών, διαγνωσμένους με διαφορετικές αιματολογικές κακοήθειες που υπέστησαν αλλογενή μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυτάρων με σχήμα προετοιμασίας μειωμένης έντασης FB (3 ημέρες Βουσουλφάνη). Στη μελέτη αυτή, σε όλους τους ασθενείς, εκτός από έναν, έγινε μεταμόσχευση, κατά μέσο όρο σε 15 (εύρος 10-23) ημέρες μετά την αλλογενή μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυτάρων. Η συνολική συχνότητα εμφάνισης ανάκτησης ουδετερόφιλων κατά την ημέρα 28 ήταν 98,8% (95% CI, 85,7-99,9%). Η μεταμόσχευση των αιμοπεταλίων έγινε κατά μέσο όρο σε 9 (εύρος 1-16) ημέρες μετά την αλλογενή μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυτάρων. Ο βαθμός Συνολικής Επιβίωσης 2 ετών ήταν 61,9% (95% CI, 51,1-72,7%). Στα 2 χρόνια, η συνολική εμφάνιση NMR ήταν 11,3% (95% CI, 5,5-19,3%) και αυτή της υποτροπής ή της εξέλιξης από αλλογενή μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυτάρων ήταν 43,8% (95% CI, 31,1-55,7%). Η εκτίμηση Kaplan-Meier της DFS στα 2 χρόνια ήταν 49,9% (95% CI, 32,6-72,7).

Φαρμακοκινητική

Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες του Βουσουλφάνη έχουν μελετηθεί. Οι πληροφορίες που παρουσιάζονται για τη βιομετατροπή και την αποβολή βασίζονται στην από του στόματος χορηγούμενη βουσουλφάνη.

Φαρμακοκινητική στους ενήλικες

Απορρόφηση

Η φαρμακοκινητική της ενδοφλέβιας βουσουλφάνης μελετήθηκε σε 124 αξιολογήσιμους ασθενείς μετά από 2-ωρη ενδοφλέβια έγχυση, για ένα σύνολο 16 δόσεων σε τέσσερις ημέρες. Άμεση και πλήρης διαθεσιμότητα της δόσης επιτυγχάνεται μετά από ενδοφλέβια χορήγηση βουσουλφάνης. Παρατηρήθηκαν παρόμοια επίπεδα αίματος όταν συγκρίθηκαν οι συγκεντρώσεις πλάσματος σε ενήλικες ασθενείς που έλαβαν από του στόματος και ενδοφλέβια βουσουλφάνη σε δόσεις 1 mg/kg και 0,8 mg/kg αντίστοιχα. Μια πληθυσμιακή φαρμακοκινητική ανάλυση που διεξήχθη σε 102 ασθενείς έδειξε χαμηλή διακύμανση μεταξύ των ασθενών (CV=21%) και στον ίδιο ασθενή (CV=12%) κατά την έκθεση στη βουσουλφάνη.

Κατανομή

Ο τελικός όγκος κατανομής Vz κυμάνθηκε μεταξύ 0,62 και 0,85 l/kg. Οι συγκεντρώσεις βουσουλφάνης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό είναι συγκρίσιμες με αυτές του πλάσματος παρόλο που αυτές είναι πιθανώς ανεπαρκείς για αντινεοπλασματική δράση. Η αναστρέψιμη σύνδεση με τις πρωτεΐνες του πλάσματος ήταν περίπου 7%, ενώ η μη αναστρέψιμη σύνδεση κυρίως με τη λευκωματίνη ήταν περίπου 32%.

Βιομετασχηματισμός

Η βουσουλφάνη μεταβολίζεται κυρίως μέσω σύζευξης με τη γλουταθειόνη (αυτόματα και μέσω της γλουταθειόνης S-τρανσφεράσης). Στη συνέχεια, η συζευγμένη γλουταθειόνη μεταβολίζεται περαιτέρω με οξείδωση στο ήπαρ. Κανένας από τους μεταβολίτες δε θεωρείται ότι συμβάλλει σημαντικά είτε στην αποτελεσματικότητα ή στην τοξικότητα.

Αποβολή

Η συνολική κάθαρση στο πλάσμα κυμαίνεται από 2,25 - 2,74 ml/λεπτό/kg. Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής κυμαίνεται από 2,8 έως 3,9 ώρες. Περίπου το 30% της χορηγούμενης δόσης απεκκρίνεται στα ούρα σε 48 ώρες με 1% ως αμετάβλητη βουσουλφάνη. Η αποβολή μέσω των κοπράνων είναι αμελητέα. Η μη αναστρέψιμη σύνδεση με πρωτεΐνες ενδεχομένως εξηγεί τη μη πλήρη ανάκτηση. Η συμβολή των μεταβολιτών με μεγάλο χρόνο ημιζωής δεν αποκλείεται.

Γραμμικότητα

Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση βουσουλφάνης έως 1 mg/kg, απεδείχθη η εκθετική αύξηση της βουσουλφάνης ανάλογα με την αύξηση της δοσολογίας. Σε σύγκριση με το σχήμα που χορηγείται τέσσερις φορές ημερησίως, το σχήμα που χορηγείται μία φορά ημερησίως χαρακτηρίζεται από υψηλότερη μέγιστη συγκέντρωση, απουσία συσσώρευσης φαρμάκου και μεγαλύτερη περίοδο εκκαθάρισης (χωρίς συγκέντρωση κυκλοφορούσας βουσουλφάνης) ανάμεσα σε διαδοχικές χορηγήσεις. Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας επιτρέπει τη σύγκριση σειρών φαρμακοκινητικής που διεξήχθησαν είτε μέσα στην ίδια μελέτη ή μεταξύ μελετών και έδειξε αμετάβλητες παραμέτρους φαρμακοκινητικής που δεν εξαρτώνται από τη δόση, ανεξαρτήτως της δοσολογίας ή του δοσολογικού σχήματος. Φαίνεται ότι η συνιστώμενη δόση ενδοφλέβιας βουσουλφάνης που χορηγήθηκε είτε ως μεμονωμένη έγχυση (3,2 mg/kg) ή σε 4 ξεχωριστές εγχύσεις (0,8 mg/kg) παρήχε ισοδύναμη ημερήσια έκθεση στο πλάσμα με παρόμοια δια-και ενδοατομική ποικιλότητα. Ως αποτέλεσμα, ο έλεγχος του AUC της ενδοφλέβιας βουσουλφάνης εντός των θεραπευτικών παραθύρων δεν τροποποιείται και απεικονίστηκε παρόμοια στοχευμένη απόδοση μεταξύ των δύο σχημάτων.

Συσχέτιση φαρμακοκινητικής/φαρμακοδυναμικής

Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία για τη βουσουλφάνη, υπάρχει θεραπευτικό παράθυρο AUC μεταξύ 900 και 1500 μmol/L.λεπτό ανά χορήγηση (ισοδύναμο με ημερήσια έκθεση μεταξύ 3600 και 6000 μmol/L.λεπτό). Κατά τη διάρκεια κλινικών δοκιμών με ενδοφλέβια βουσουλφάνη χορηγούμενη ως 0,80 mg/kg τέσσερις φορές ημερησίως, το 90% των τιμών AUC των ασθενών ήταν κάτω του ανώτερου ορίου AUC (1500 μmol/L.λεπτό) και τουλάχιστον το 80% ήταν εντός του στοχευόμενου θεραπευτικού παραθύρου (900-1500 μmol/L.λεπτό). Παρόμοιο ποσοστό στόχευσης επιτεύχθηκε εντός της ημερήσιας έκθεσης των 3600 - 6000 μmol/L.λεπτό μετά τη χορήγηση 3,2 mg/kg ενδοφλέβιας βουσουλφάνης μία φορά ημερησίως.

Ειδικοί πληθυσμοί

Hπατική ή νεφρική ανεπάρκεια

Η επίδραση της νεφρικής δυσλειτουργίας στη διαθεσιμότητα της ενδοφλέβιας βουσουλφάνης δεν έχει αξιολογηθεί. Η επίδραση της ηπατικής δυσλειτουργίας στη διαθεσιμότητα της ενδοφλέβιας βουσουλφάνης δεν έχει αξιολογηθεί. Ωστόσο, ο κίνδυνος της ηπατικής τοξικότητας μπορεί να είναι αυξημένος σε αυτό τον πληθυσμό. Από τα διαθέσιμα δεδομένα για την ενδοφλέβια βουσουλφάνη σε ασθενείς άνω των 60 ετών, δεν προκύπτει επίδραση της ηλικίας στην κάθαρση της βουσουλφάνης.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Σε παιδιά ηλικίας από < 6 μηνών έως 17 ετών, επαληθεύτηκε μία συνεχής ποικιλότητα της κάθαρσης που κυμαίνεται από 2,49 έως 3,92 ml/λεπτό/kg. Ο χρόνος ημίσειας ζωής κυμάνθηκε από 2,26 έως 2,52 ώρες. Οι ποκιλότητες της έκθεσης στο πλάσμα στον οργανισμό των ασθενών καθώς και στον πληθυσμό των ασθενών, ήταν χαμηλότερες από 20% και 10% αντίστοιχα. Μια φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού διεξήχθη σε έναν πληθυσμό 205 παιδιών κατάλληλα κατανεμημένο ως προς το σωματικό βάρος (3,5 έως 62,5 kg), τα βιολογικά χαρακτηριστικά και τα χαρακτηριστικά των νόσων (κακοήθης και μη-κακοήδης), συνεπώς αντιπροσωπευτική της υψηλής ετερογένειας των παιδιών που υπόκεινται σε μεταμόσχευση αιμοποιητικών προγονικών κυττάρων (ΜΑΠΚ). Η μελέτη αυτή έδειξε ότι το σωματικό βάρος ήταν η κύρια συμμεταβλητή για να εξηγηθεί η φαρμακοκινητική ποικιλότητα της βουσουλφάνης σε παιδιά πέρα από την επιφάνεια σώματος ή την ηλικία. Η συνιστώμενη δοσολογία για παιδιά, όπως περιγράφεται λεπτομερώς (βλ. Δοσολογία), επέτρεψε σε πάνω από 70% έως 90% των παιδιών ≥ 9 kg να επιτύχουν το θεραπευτικό παράθυρο (900-1500 μmol/L.λεπτό). Ωστόσο, υψηλότερη ποικιλότητα παρατηρήθηκε σε παιδιά < 9 kg, η οποία οδήγησε σε επίτευξη του θεραπευτικού παραθύρου (900-1500 μmol/L.λεπτό) από το 60% των παιδιών. Για το 40% των παιδιών < 9 kg εκτός στόχου, η AUC ήταν εξίσου κατανεμημένη είτε κάτω είτε πάνω από τα στοχευμένα όρια, δηλ. 20% για κάθε ένα < 900 και > 1500 μmol/L.λεπτό μετά από 1 mg/kg. Από αυτή την άποψη, για παιδιά < 9 kg, η παρακολούθηση των συγκεντρώσεων βουσουλφάνης στο πλάσμα (παρακολούθηση θεραπευτικών συγκεντρώσεων φαρμάκου) για προσαρμογή της δόσης μπορεί να βελτιώσει τη στοχευμένη απόδοση της βουσουλφάνης, ιδιαίτερα σε πάρα πολύ μικρά παιδιά και νεογνά.

Συσχέτιση φαρμακοκινητικής/φαρμακοδυναμικής:

Η επιτυχής ανάκαμψη μυελού που επιτεύχθηκε σε όλους τους ασθενείς κατά τις δοκιμές φάσης ΙΙ υποδηλώνει την καταλληλότητα των στοχευμένων επιπέδων της περιοχής υπό την καμπύλη (AUC). Η εμφάνιση φλεβοαποφρακτικής νόσου δε συσχετίστηκε με την παρατεταμένη έκθεση. Συσχέτιση ΦΚ/ΦΔ παρατηρήθηκε μεταξύ της στοματίτιδας και της περιοχής υπό την καμπύλη (AUC) σε ασθενείς με αυτόλογη μεταμόσχευση καθώς και μεταξύ της αύξησης της χολερυθρίνης και της AUC κατά την ανάλυση που περιλάμβανε ασθενείς με αυτόλογη και αλλογενή μεταμόσχευση.

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Σουλφονούχα αλκύλια, κωδικός ATC: L01AB01. ### Μηχανισμός δράσης Η βουσουλφάνη είναι ένας ισχυρός κυτταροτοξικός παράγων και ένας αλκυλιωτικός παράγων διπλής λειτουργίας. Σε υδατικά μέσα, η απελευθέρωση των μεθανοσουλφονικών…

Φαρμακοκινητική

Μεταβολισμός

Απέκκριση

Νεφρά

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Νεφρική λειτουργία	water_dropΝεφρική λειτουργία	περιοδικός έλεγχος	Κατά τη διάρκεια της θεραπείας
Αλκαλική φωσφατάση (ALP)	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	συστηματικά	Προϋπάρχουσα ηπατική ανεπάρκεια έως 28 ημέρες μετά τη μεταμόσχευση
Αμινοτρανσφεράσες ορού (ALT/AST)	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	συστηματικά	Προϋπάρχουσα ηπατική ανεπάρκεια έως 28 ημέρες μετά τη μεταμόσχευση
Χολερυθρίνη	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	συστηματικά	Προϋπάρχουσα ηπατική ανεπάρκεια έως 28 ημέρες μετά τη μεταμόσχευση
Αιμοπετάλια	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	συχνά	Κατά τη θεραπεία και μέχρι την αποκατάσταση μυελοκαταστολής
Διαφορικός αριθμός λευκοκυττάρων	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	συχνά	Κατά τη θεραπεία και μέχρι την αποκατάσταση μυελοκαταστολής
Επίπεδα φαρμάκου (TDM)	medicationΕπίπεδα φαρμάκου (TDM)	ίσως κατά περίπτωση	Παιδιά < 9 kg, ιδιαίτερα πολύ μικρά παιδιά και νεογνά

cardiology

ΗΚΓ / Καρδιολογικός έλεγχος

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Καρδιακή λειτουργία	cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά)	συστηματικά	Θεραπεία με Busilvex

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Στον αρουραίο και το ποντίκι, 50-60% μιας εφάπαξ δόσης Myleran-(35)S (10 mg/kg σωματικού βάρους) που χορηγήθηκε ενδοπεριτοναϊκά σε αραχιδέλαιο, απεκκρίθηκε εντός 24 έως 48 ωρών, κυρίως ως μεθανικό σουλφονικό οξύ· μια μικρή ποσότητα αμετάβλητης Myleran και δύο μη ταυτοποιημένα συστατικά ήταν παρόντα. Στο κουνέλι, το μεθανικό σουλφονικό οξύ ήταν ο μοναδικός μεταβολίτης που βρέθηκε στα ούρα.

Η μεταβολική πορεία της Busulfan έχει μελετηθεί σε αρουραίους και ανθρώπους χρησιμοποιώντας υλικά με σήμανση (14)C και (35)S. Στους ανθρώπους, όπως και στον αρουραίο, σχεδόν όλη η ραδιενέργεια της Busulfan με σήμανση (35)S απεκκρίνεται στα ούρα με τη μορφή (35)S-μεθανοσουλφονικού οξέος. /Αποδείχθηκε/ ότι ο σχηματισμός μεθανοσουλφονικού οξέος in vivo στον αρουραίο δεν οφείλεται σε απλή υδρόλυση της Busulfan σε 1,4-βουτανοδιόλη, καθώς μόνο περίπου 4% της 2,3-(14)C-Busulfan απεκκρίθηκε ως διοξείδιο του άνθρακα, ενώ η 2,3-(14)C-1,4-βουτανοδιόλη μετατράπηκε σχεδόν αποκλειστικά σε διοξείδιο του άνθρακα. Η κυρίαρχη αντίδραση της Busulfan στον αρουραίο είναι η αλκυλίωση των σουλφυδρυλικών ομάδων (ιδιαίτερα κυστεΐνης και ενώσεων που περιέχουν κυστεΐνη) για την παραγωγή ενός κυκλικού σουλφονικού ενώματος που είναι ο πρόδρομος του κύριου ουρικού μεταβολίτη του 4-ανθρακικού μέρους του μορίου, 3-υδροξυτετραϋδροθειοφαίνη-1,1-διοξειδίου. Αυτό έχει ονομαστεί δράση “απογύμνωσης θείου” της Busulfan και μπορεί να τροποποιήσει τη λειτουργία ορισμένων αμινοξέων, πεπτιδίων και πρωτεϊνών που περιέχουν θείο· εάν αυτή η δράση συμβάλλει σημαντικά στην κυτταροτοξικότητα της Busulfan είναι άγνωστο.

Η (14)C Busulfan χορηγήθηκε IP (15 mg/kg) σε 5 αρσενικούς Sprague-Dawley αρουραίους. Για 72 ώρες, η ουρική ανάκτηση (14)C ήταν περίπου 70% της συνολικής δόσης, ενώ η απέκκριση κοπράνων ήταν εντός του εύρους 1,5-2%. Το πρότυπο των ουρικών μεταβολιτών της Busulfan μελετήθηκε με HPLC σε συνδυασμό με ανίχνευση ραδιενέργειας των συγκεντρωμένων ούρων. Μπορούσαν να διαχωριστούν τουλάχιστον οκτώ ραδιενεργά κλάσματα. Τρεις κύριες κορυφές μεταβολιτών ταυτοποιήθηκαν με GC/MS και NMR φασματοσκοπία: 3-υδροξυ σουλφολάνη (39% της συνολικής ουρικής ραδιενέργειας), τετραϋδροθειοφαίνη 1-οξείδιο (20%) και σουλφολάνη (13%). Η Busulfan (6%) και η τετραϋδροφουράνιο (2%) ταυτοποιήθηκαν επίσης. Υποτέθηκε ένας γλουταθειονικός συζυγής ιονίου σουλφονίου ως άλλος μεταβολίτης, αλλά δεν απομονώθηκε επειδή ήταν πολύ ασταθής. Ωστόσο, παρατηρήθηκε μια άλλη ένωση. Αυτός ο μεταβολίτης συν-εκλούστηκε με το ιονιο σουλφονίου που προέκυψε από την αντίδραση της Busulfan με N-ακετυλ-L-κυστεΐνη και παρήγαγε τετραϋδροθειοφαίνη κατά την υδρόλυση. Τέλος, η Busulfan και οι τρεις κύριοι μεταβολίτες δοκιμάστηκαν για κυτταροτοξικότητα σε κινεζικά V79 κύτταρα κινέζικου ινδικού χοιριδίου in vitro. Η κυτταρική τοξικότητα προκλήθηκε μόνο από τη Busulfan, γεγονός που υποδεικνύει ότι η κυτταροτοξικότητα in vivo διαμεσολαβείται από την μητρική ένωση, όπως αναμενόταν.

Η Busulfan μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ. Η Busulfan μεταβολίζεται κυρίως μέσω σύζευξης με γλουταθειόνη, τόσο αυθόρμητα όσο και με κατάλυση από γλουταθειόνη S-τρανσφεράση (GST). Η GSTA1 είναι η κύρια ισομορφή GST που διευκολύνει τον μεταβολισμό της Busulfan. Άλλες ισομορφές GST που εμπλέκονται είναι οι GSTM1 και GSTP1. Έχουν ταυτοποιηθεί τουλάχιστον 12 μεταβολίτες, μεταξύ των οποίων η τετραϋδροθειοφαίνη, το 1,1-διοξείδιο της τετραϋδροθειοφαίνης, η σουλφολάνη και η 3-υδροξυ σουλφολάνη. Αυτοί οι μεταβολίτες δεν έχουν κυτταροτοξική δράση. Οδός Απέκκρισης: Μετά τη χορήγηση 14C-σημειωμένης Busulfan σε ανθρώπους, περίπου το 30% της ραδιενέργειας απεκκρίθηκε στα ούρα εντός 48 ωρών· ελάχιστες ποσότητες ανακτήθηκαν στα κόπρανα. Λιγότερο από το 2% της χορηγηθείσας δόσης απεκκρίνεται στα ούρα αμετάβλητο εντός 24 ωρών. Η απέκκριση της Busulfan είναι ανεξάρτητη από τη νεφρική λειτουργία. Χρόνος Ημιζωής: 2,6 ώρες

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Ο τερματικός χρόνος ημιζωής /σε παιδιά από < 6 μηνών έως 17 ετών/ κυμάνθηκε από 2,26 έως 2,52 ώρες.

Ο χρόνος ημιζωής απέκκρισης είναι περίπου 2,6 ώρες σε ενήλικες που λαμβάνουν Busulfan από το στόμα.

Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, ο μέσος χρόνος ημιζωής της Busulfan κυμάνθηκε από 2,83 ώρες έως 3,90 ώρες… . Η από του στόματος Busulfan είχε μέσο χρόνο ημιζωής 3,87 ώρες.

MeSH classification

expand_more

Εξαιρετικά δραστικές χημικές ουσίες που εισάγουν αλκυλο- ρίζες σε βιολογικά ενεργά μόρια και εμποδίζουν έτσι την ορθή λειτουργία τους. Πολλές χρησιμοποιούνται ως αντικαρκινικοί παράγοντες, αλλά οι περισσότερες είναι πολύ τοξικές, με καρκινογόνες, μεταλλαξιογόνες, τερατογόνες και ανοσοκατασταλτικές δράσεις. Έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί ως συστατικά σε αέρια δηλητηρίου.
Παράγοντες που καταστέλλουν την ανοσολογική λειτουργία με έναν από τους διάφορους μηχανισμούς δράσης. Κλασικοί κυτταροτοξικοί ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες δρουν αναστέλλοντας τη σύνθεση DNA. Άλλοι μπορεί να δρουν μέσω ενεργοποίησης Τ-ΚΥΤΤΑΡΩΝ ή αναστέλλοντας την ενεργοποίηση ΒΟΗΘΗΤΙΚΩΝ ΚΥΤΤΑΡΩΝ. Ενώ η ανοσοκαταστολή έχει επιτευχθεί στο παρελθόν κυρίως για την πρόληψη της απόρριψης μεταμοσχευμένων οργάνων, αναδύονται νέες εφαρμογές που περιλαμβάνουν τη διαμεσολάβηση των επιδράσεων των ΙΝΤΕΡΛΕΥΚΙΝΩΝ και άλλων ΚΥΤΟΚΙΝΩΝ.
Μια κατηγορία φαρμάκων που διαφέρει από άλλους αλκυλιούντες παράγοντες που χρησιμοποιούνται κλινικά στο ότι είναι μονολειτουργικά και έτσι ανίκανα να διασυνδέσουν μακρομόρια των κυττάρων. Μεταξύ των κοινών τους ιδιοτήτων είναι η απαίτηση για μεταβολική ενεργοποίηση σε ενδιάμεσα με αντικαρκινική δράση και η παρουσία στη χημική τους δομή ομάδων N-μεθυλίου, οι οποίες μετά τον μεταβολισμό, μπορούν να τροποποιήσουν ομοιοπολικά το κυτταρικό DNA. Οι ακριβείς μηχανισμοί με τους οποίους καθένα από αυτά τα φάρμακα σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα δεν είναι πλήρως κατανοητοί. (Από AMA, Drug Evaluations Annual, 1994, p2026)
Παράγοντες που καταστρέφουν τη δραστηριότητα του μυελού των οστών. Χρησιμοποιούνται για την προετοιμασία ασθενών για ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ ΜΥΕΛΟΥ ΟΣΤΩΝ ή ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ ΒΛΑΣΤΟΚΥΤΤΑΡΩΝ.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

G1LN9045DK

BUSULFAN

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αλκυλιωτική Δράση

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αλκυλιωτικό Φάρμακο

Η BUSULFAN είναι ένα Αλκυλιωτικό Φάρμακο. Ο μηχανισμός δράσης της BUSULFAN είναι ως Αλκυλιωτική Δράση.

BUSULFAN

Αλκυλιωτικό Φάρμακο [EPC]; Αλκυλιωτική Δράση [MoA]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

2.5 ώρες

DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

32,4%

DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά

DrugBank

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 20 ώρες

Εργαλείο washout arrow_forward

science

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

2478

Μοριακός τύπος

C6H14O6S2

Μοριακό βάρος

246.3

IUPAC

4-methylsulfonyloxybutyl methanesulfonate

InChIKey

COVZYZSDYWQREU-UHFFFAOYSA-N

Κατάταξη MeSH

Εξαιρετικά δραστικές χημικές ουσίες που εισάγουν αλκυλο- ρίζες σε βιολογικά ενεργά μόρια και εμποδίζουν έτσι την ορθή λειτουργία τους. Πολλές χρησιμοποιούνται ως αντικαρκινικοί παράγοντες, αλλά οι περισσότερες είναι πολύ τοξικές, με καρκινογόνες, μεταλλαξιογόνες, τερατογόνες και ανοσοκατασταλτικές δράσεις. Έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί ως συστατικά σε αέρια δηλητηρίου.
Παράγοντες που καταστέλλουν την ανοσολογική λειτουργία με έναν από τους διάφορους μηχανισμούς δράσης. Κλασικοί κυτταροτοξικοί ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες δρουν αναστέλλοντας τη σύνθεση DNA. Άλλοι μπορεί να δρουν μέσω ενεργοποίησης Τ-ΚΥΤΤΑΡΩΝ ή αναστέλλοντας την ενεργοποίηση ΒΟΗΘΗΤΙΚΩΝ ΚΥΤΤΑΡΩΝ. Ενώ η ανοσοκαταστολή έχει επιτευχθεί στο παρελθόν κυρίως για την πρόληψη της απόρριψης μεταμοσχευμένων οργάνων, αναδύονται νέες εφαρμογές που περιλαμβάνουν τη διαμεσολάβηση των επιδράσεων των ΙΝΤΕΡΛΕΥΚΙΝΩΝ και άλλων ΚΥΤΟΚΙΝΩΝ.
Μια κατηγορία φαρμάκων που διαφέρει από άλλους αλκυλιούντες παράγοντες που χρησιμοποιούνται κλινικά στο ότι είναι μονολειτουργικά και έτσι ανίκανα να διασυνδέσουν μακρομόρια των κυττάρων. Μεταξύ των κοινών τους ιδιοτήτων είναι η απαίτηση για μεταβολική ενεργοποίηση σε ενδιάμεσα με αντικαρκινική δράση και η παρουσία στη χημική τους δομή ομάδων N-μεθυλίου, οι οποίες μετά τον μεταβολισμό, μπορούν να τροποποιήσουν ομοιοπολικά το κυτταρικό DNA. Οι ακριβείς μηχανισμοί με τους οποίους καθένα από αυτά τα φάρμακα σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα δεν είναι πλήρως κατανοητοί. (Από AMA, Drug Evaluations Annual, 1994, p2026)
Παράγοντες που καταστρέφουν τη δραστηριότητα του μυελού των οστών. Χρησιμοποιούνται για την προετοιμασία ασθενών για ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ ΜΥΕΛΟΥ ΟΣΤΩΝ ή ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ ΒΛΑΣΤΟΚΥΤΤΑΡΩΝ.