ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ A01AB22 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

DOXYCYCLINE

Δοξυκυκλίνη

Εμπορικά Ονόματα

SMILITENE VIBRAMYCIN

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated

clinical_notes

DrugBank

Ενδείξεις

expand_more

Ενδείξεις Η δοξυκυκλίνη ενδείκνυται για λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος που προκαλούνται από Mycoplasma pneumoniae, Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Legionella spp., ή Klebsiella spp. Χρησιμοποιείται επίσης για την προφύλαξη της…

medication

SPC-VIBRAMYCIN

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες (Γενική δόση)

Δόση200 mg την πρώτη ημέρα (εφ'άπαξ ή ανά 12ωρο), ακολουθούμενη από 100 mg τις υπόλοιπες ημέρες

Για βαρύτερες ή χρόνιες λοιμώξεις του ουροποιητικού: 200 mg ημερησίως.
Παιδιά άνω των 8 ετών (με σωματικό βάρος 50 kg ή μικρότερο)

Δόση4 mg/kg την πρώτη ημέρα (εφ' άπαξ ή ανά 12ωρο), ακολουθούμενη από 2 mg/kg τις υπόλοιπες ημέρες

Για βαρύτερες λοιμώξεις: έως 4 mg/kg.
Παιδιά άνω των 8 ετών (με σωματικό βάρος άνω των 50 kg)

Ίδια δόση με τους ενήλικες.
Υπόστροφοι πυρετοί από ψείρες και τσιμπούρια, φθειρογενής τυφοειδής πυρετός

Δόση100-200 mg εφ'άπαξ, ανάλογα με τη βαρύτητα.

Εναλλακτικά για πρόληψη υποτροπής: 100 mg κάθε 12 ώρες επί 7 ημέρες.
Πρώιμα στάδια (Στάδια 1 και 2) της νόσου του Lyme

Δόση100 mg δύο φορές ημερησίως

Για 10-60 ημέρες, ανάλογα με την ανταπόκριση.
Μη επιπλεγμένες ουρηθρικές, ενδοτραχηλικές ή λοιμώξεις του ορθού επί ενηλίκων που οφείλονται στο Chlamydia trachomatis

Δόση100 mg δύο φορές την ημέρα

Επί επτά ημέρες.
Οξεία επιδιδυμοορχίτιδα που οφείλεται στο C. trachomatis ή στο N. gonorrhoeae

Δόση100 mg δύο φορές ημερησίως

Σε συνδυασμό με ενδομυϊκή κεφτριαξόνη (250 mg εφ'άπαξ) ή άλλη κεφαλοσπορίνη. Για 10 ημέρες.
Μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα (NGU) που οφείλεται στο Chlamydia trachomatis ή στο Ureaplasma urealyticum

Δόση100 mg δύο φορές ημερησίως

Επί επτά ημέρες.
Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα που οφείλεται στο Chlamydia trachomatis

Δόση100 mg δύο φορές ημερησίως

Επί 21 ημέρες τουλάχιστον.
Μη επιπλεγμένες γονοκοκκικές λοιμώξεις του τραχήλου, ορθού ή ουρήθρας (όταν ο γονόκοκκος είναι ευαίσθητος)

Δόση100 mg δύο φορές την ημέρα

Επί επτά ημέρες, σε συνδυασμό με κεφαλοσπορίνη ή κινολόνη.
Μη επιπλεγμένες γονοκοκκικές λοιμώξεις του φάρυγγα (όταν ο γονόκοκκος είναι ευαίσθητος)

Δόση100 mg δύο φορές ημερησίως

Επί επτά ημέρες, σε συνδυασμό με κεφαλοσπορίνη ή κινολόνη.
Πρωτοπαθής ή δευτεροπαθής σύφιλη (ασθενείς αλλεργικοί στην πενικιλλίνη, εγκυμοσύνη αποκλεισμένη)

Δόση100 mg δύο φορές ημερησίως

Για δύο εβδομάδες.
Λανθάνουσα και τριτογόνος σύφιλη (ασθενείς αλλεργικοί στην πενικιλλίνη, εγκυμοσύνη αποκλεισμένη)

Δόση100 mg δύο φορές ημερησίως

Για δύο εβδομάδες (αν η λοίμωξη < 1 έτος) ή τέσσερις εβδομάδες (αν η λοίμωξη > 1 έτος).
Οξεία φλεγμονώδης νόσος της πυέλου (PID) - Εσωτερικοί ασθενείς

Δόση100 mg κάθε 12 ώρες

Σε συνδυασμό με κεφοξιτίνη IV. Ολοκλήρωση με 100 mg δύο φορές ημερησίως από του στόματος για συνολική θεραπεία 14 ημερών.
Οξεία φλεγμονώδης νόσος της πυέλου (PID) - Εξωτερικοί ασθενείς

Δόση100 mg δύο φορές ημερησίως

Επί 14 ημέρες, σε συνδυασμό με κεφτριαξόνη IM ή άλλη κεφαλοσπορίνη.
Κοινή ακμή

Δόση50-100 mg ημερησίως

Για μέχρι και 12 εβδομάδες.
Ανθεκτική στη χλωροκίνη ελονοσία (P. falciparum)

Δόση200 mg ημερησίως

Επί τουλάχιστον επτά ημέρες, σε συνδυασμό με κινίνη ή άλλα φάρμακα.
Προφύλαξη από την ελονοσία (Ενήλικες)

Δόση100 mg την ημέρα
Προφύλαξη από την ελονοσία (Παιδιά άνω των 8 ετών)

Δόση2 mg/kg μία φορά την ημέρα (μέχρι τη δόση ενηλίκων)

Έναρξη 1-2 ημέρες πριν, συνέχιση κατά τη διάρκεια και για 4 εβδομάδες μετά.
Θεραπεία και προφύλαξη από τη χολέρα (Ενήλικες)

Δόση300 mg εφ'άπαξ
Προφύλαξη από τον τύφο από ακάρεα

Δόση200 mg εφ'άπαξ
Προφύλαξη από τη διάρροια των ταξιδιωτών (Ενήλικες)

Δόση200 mg την πρώτη ημέρα, κατόπιν 100 mg την ημέρα

Δεν υπάρχουν δεδομένα για χρήση > 21 ημερών.
Προφύλαξη από τη λεπτοσπείρωση

Δόση200 mg μία φορά την εβδομάδα και 200 mg στο τέλος του ταξιδιού

Δεν υπάρχουν δεδομένα για χρήση > 21 ημερών.
Θεραπεία της λεπτοσπείρωσης

Δόση100 mg δύο φορές την ημέρα

Επί επτά ημέρες.
Πνευμονικός άνθρακας (μετά την έκθεση) - Ενήλικες

Δόση100 mg δύο φορές την ημέρα

Για 60 ημέρες.
Πνευμονικός άνθρακας (μετά την έκθεση) - Παιδιά < 45 kg

Δόση2,2 mg/kg δύο φορές την ημέρα

Για 60 ημέρες.
Πνευμονικός άνθρακας (μετά την έκθεση) - Παιδιά >= 45 kg

Ίδια δόση με τους ενήλικες.

block

SPC-VIBRAMYCIN

Αντενδείξεις

expand_more

Υπερευαισθησία στη δοξυκυκλίνη, σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα του φαρμάκου ή σε οποιαδήποτε από τις τετρακυκλίνες
Κύηση
Παιδιά κάτω των 8 ετών

ΠληθυσμόςΠαιδιά < 8 ετών
Διαταραχές του οισοφάγου ή άλλοι παράγοντες που καθυστερούν την κένωση του οισοφάγου, όπως ουλές και αχαλασία

warning

SPC-VIBRAMYCIN

Προειδοποιήσεις

expand_more

Χρήση στα παιδιά
Προσοχή

ΠληθυσμόςΠαιδιά (ιδίως κατά τις περιόδους ανάπτυξης των δοντιών)

Αποφυγή χρήσης εκτός αν είναι απολύτως απαραίτητο, λόγω κινδύνου μόνιμου αποχρωματισμού δοντιών και υποπλασίας αδαμαντίνης. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε λοίμωξη από άνθρακα.
Χρήση στα πρόωρα
Προσοχή

ΠληθυσμόςΠρόωρα βρέφη

Παρατηρήθηκε επιβράδυνση της ανάπτυξης της περόνης μετά από χορήγηση τετρακυκλίνης σε δόση 25 mg/kg σωματικού βάρους από του στόματος, ανά 6ωρο. Η αντίδραση ήταν αναστρέψιμη.
Χρήση στους ηλικιωμένους
Γενικές

ΠληθυσμόςΗλικιωμένοι

Συνταγογράφηση στις συνήθεις δόσεις. Δεν απαιτείται ρύθμιση δόσης σε νεφρική ανεπάρκεια. Πιθανή αύξηξη ανεπιθύμητων ενεργειών με υπέρβαση συνιστώμενης δόσης. Αντιαναβολική δράση σε εξασθενημένα άτομα.
Ενδοκρανιακή υπέρταση
Προσοχή

ΠληθυσμόςΒρέφη και ενήλικες

Προβολή των πηγών του κρανίου στα βρέφη και καλοήθης ενδοκρανιακή υπέρταση σε ενήλικες, έχουν αναφερθεί σε άτομα που έπαιρναν πλήρεις θεραπευτικές δόσεις. Η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται αν υπάρχει ένδειξη αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης. Οι αντιδράσεις αυτές εξαφανίζονται αμέσως μετά τη διακοπή του φαρμάκου.
Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα
Σοβαρή

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν αντιμικροβιακούς παράγοντες

Έχει αναφερθεί μετά από χρήση σχεδόν όλων των αντιμικροβιακών παραγόντων. Η βαρύτητα κυμαίνεται από ήπια έως απειλητική για τη ζωή. Τίθεται υποψία διάγνωσης σε περίπτωση διάρροιας.
Υπερανάπτυξη μη ευαίσθητων μικροοργανισμών
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν αντιβιοτικά

Η χρήση των αντιβιοτικών μπορεί ευκαιριακά να προκαλέσει την υπερανάπτυξη μη ευαίσθητων μικροοργανισμών. Συνεχής παρακολούθηση είναι απαραίτητη. Αν εμφανιστεί ανθεκτικός μικροοργανισμός, το αντιβιόγραμμα πρέπει να διακοπεί και να ληφθούν τα κατάλληλα θεραπευτικά μέτρα.
Οισοφαγίτιδα και έλκη οισοφάγου
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν φάρμακα της ομάδας των τετρακυκλινών υπό μορφή δισκίων ή καψακίων

Έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν φάρμακα της ομάδας των τετρακυκλινών υπό μορφή δισκίων ή καψακίων. Οι περισσότεροι από αυτούς τους ασθενείς έπαιρναν το φάρμακο αμέσως πριν τη νυχτερινή κατάκλιση. Απαιτείται προσοχή κατά την κατάποση, κίνδυνος παραμονής στον οισοφάγο.
Αντιαναβολική δράση και νεφρική λειτουργία
Γενικές

ΠληθυσμόςΑσθενείς με επηρεασμένη νεφρική λειτουργία

Η αντιαναβολική δράση των τετρακυκλινών μπορεί να προκαλέσει αύξηση της ουρίας του ορού. Οι υπάρχουσες μελέτες υποδεικνύουν ότι η αντιαναβολική αυτή δράση δεν παρατηρείται με τη χρήση του VIBRAMYCIN σε ασθενείς με επηρεασμένη νεφρική λειτουργία.
Περιεκτικότητα σε θειώδη
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με ευαισθησία στα θειώδη

Το έτοιμο προς χρήση σιρόπι του VIBRAMYCIN περιέχει μεταδιθειώδες νάτριο, μία θειώδη ένωση.
Διαταραχές ηπατικής λειτουργίας
Σπάνιες

ΠληθυσμόςΓενικός πληθυσμός

Έχουν σπανίως αναφερθεί μετά τη χορήγηση τετρακυκλινών, συμπεριλαμβανομένου του VIBRAMYCIN, τόσο από του στόματος όσο και παρεντερικώς.
Μακρόχρονη θεραπεία
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς υπό μακρόχρονη θεραπεία

Πρέπει να διενεργείται περιοδικός εργαστηριακός έλεγχος των διαφόρων οργανικών συστημάτων όπως του αιμοποιητικού συστήματος, των νεφρών και του ήπατος.
Φωτοευαισθησία
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν τετρακυκλίνες

Αντιδράσεις φωτοευαισθησίας εκδηλούμενες με υπερβολική αντίδραση στην ηλιακή ακτινοβολία. Ασθενείς που είναι πιθανό να εκτεθούν απευθείας σε ηλιακό φως ή υπεριώδη ακτινοβολία πρέπει να είναι ενήμεροι και να διακόψουν τη θεραπεία με την πρώτη εκδήλωση δερματικού ερυθήματος.
Συνυπάρχουσα σύφιλη σε αφροδίσια νοσήματα
Προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με αφροδίσια νοσήματα και υποψία σύφιλης

Πρέπει να εκτελούνται κατάλληλες διαγνωστικές δοκιμασίες, περιλαμβανόμενης της εξέτασης σε σκοτεινό πεδίο. Ορολογικές δοκιμασίες πρέπει να πραγματοποιούνται κάθε μήνα επί τέσσερις τουλάχιστον μήνες.
Διάρκεια θεραπείας λοιμώξεων από Streptococcus
Γενικές

ΠληθυσμόςΛοιμώξεις οφειλόμενες στην ομάδα Α του β-αιμολυτικού στρεπτοκόκκου

Πρέπει να θεραπεύονται επί δέκα ημέρες τουλάχιστον.

swap_horiz

SPC-VIBRAMYCIN

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

Βαρφαρίνη
Παρακολούθηση

Παράταση του χρόνου προθρομβίνης.

ΣύστασηΜείωση της δόσης του αντιπηκτικού.
Πενικιλλίνη
Παρακολούθηση

Μείωση της βακτηριοκτόνου δράσης.

ΣύστασηΑποφυγή ταυτόχρονης χρήσης.
Αντιόξινα (περιέχουν αργίλιο, ασβέστιο, μαγνήσιο)

Μειωμένη απορρόφηση τετρακυκλινών.
Σκευάσματα σιδήρου

Μειωμένη απορρόφηση τετρακυκλινών.
Σκευάσματα βισμουθίου

Μειωμένη απορρόφηση τετρακυκλινών.
Οινόπνευμα, βαρβιτουρικά, καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη

Ελάττωση του χρόνου ημιζωής της δοξυκυκλίνης.
Μεθοξυφλουράνιο
Αντένδειξη

Θανατηφόρος νεφρική βλάβη.
Από του στόματος αντισυλληπτικά

Μειωμένη δράση.

sick

SPC-VIBRAMYCIN

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Αιμολυτική αναιμία
Θρομβοπενία
Ουδετεροπενία
Ηωσινοφιλία

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Αντιδράσεις υπερευαισθησίας (αναφυλακτικό shock, αναφυλαξία, αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις, αναφυλακτοειδής πορφύρα)
Υπόταση
Περικαρδίτιδα
Αγγειοοίδημα
Έξαρση του συστηματικού ερυθηματώδη λύκου
Δύσπνοια
Ορονοσία
Περιφερικό οίδημα
Ταχυκαρδία
Κνίδωση
Αναφυλακτική αντίδραση (λόγω μεταδιθειώδους νατρίου στο σιρόπι)

Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος

Καφέ-μαύρος μικροσκοπικός αποχρωματισμός των ιστών του θυρεοειδούς αδένα

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Ανορεξία

Ψυχιατρικές διαταραχές

Κεφαλαλγία
Προβολή των πηγών στα βρέφη
Καλοήθης ενδοκρανιακή υπέρταση στους ενήλικες

Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου

Εμβοές

Αγγειακές διαταραχές

Έξαψη

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Κοιλιακό άλγος
Ανορεξία
Ναυτία
Έμετοι
Διάρροια
Γλωσσίτιδα
Στοματίτιδα
Δυσφαγία
Δυσπεψία
Εντεροκολίτιδα
Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα
Διάρροια από το C. difficile
Φλεγμονώδεις βλάβες (λόγω υπερανάπτυξης κάντιντας) στην πρωκτογεννητική περιοχή
Οισοφαγίτιδα
Εξελκώσεις του οισοφάγου

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Διαταραχές ηπατικής λειτουργίας
Ηπατίτιδα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Εξανθήματα (κηλιδοβλατιδώδη, ερυθηματώδη)
Αντιδράσεις φωτοευαισθησίας
Φωτοονυχόλυση
Αποφολιδωτική δερματίτιδα
Πολύμορφο ερύθημα
Σύνδρομο Stevens-Johnson
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Αρθραλγία
Μυαλγία

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Αύξηση της ουρίας του ορού
Σύνδρομο FANCONI (από λήψη ληγμένων σκευασμάτων)

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, θώρακος και μεσοθωρακίου

Βρογχόσπασμος (λόγω μεταδιθειώδους νατρίου στο σιρόπι)

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Αιμολυτική αναιμία

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
Θρομβοπενία

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
Ουδετεροπενία

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
Ηωσινοφιλία

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
Αναφυλακτικό shock

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Αναφυλαξία

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Αναφυλακτοειδής πορφύρα

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Υπόταση

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Περικαρδίτιδα

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Αγγειοοίδημα

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Έξαρση του συστηματικού ερυθηματώδη λύκου

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Δύσπνοια

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Ορονοσία

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Περιφερικό οίδημα

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Ταχυκαρδία

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Κνίδωση

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Καφέ-μαύρος μικροσκοπικός αποχρωματισμός των ιστών του θυρεοειδούς αδένα

Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
Ανορεξία

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
Κεφαλαλγία

Ψυχιατρικές διαταραχές
Προβολή των πηγών στα βρέφη

Ψυχιατρικές διαταραχές
Καλοήθης ενδοκρανιακή υπέρταση

Ψυχιατρικές διαταραχές
Εμβοές

Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου
Έξαψη

Αγγειακές διαταραχές
Κοιλιακό άλγος

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
Ναυτία

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
Έμετοι

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
Διάρροια

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
Γλωσσίτιδα

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
Στοματίτιδα

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
Δυσφαγία

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
Δυσπεψία

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
Εντεροκολίτιδα

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
Διάρροια από το C. difficile

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
Φλεγμονώδεις βλάβες (λόγω υπερανάπτυξης κάντιντας) στην πρωκτογεννητική περιοχή

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
Οισοφαγίτιδα

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
Εξελκώσεις του οισοφάγου

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
Διαταραχές ηπατικής λειτουργίας

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
Ηπατίτιδα

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
Εξανθήματα (κηλιδοβλατιδώδη, ερυθηματώδη)

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Αντιδράσεις φωτοευαισθησίας

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Φωτοονυχόλυση

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Αποφολιδωτική δερματίτιδα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Πολύμορφο ερύθημα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Σύνδρομο Stevens-Johnson

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Αρθραλγία

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
Μυαλγία

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
Αύξηση της ουρίας του ορού

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
Αναφυλακτική αντίδραση (λόγω μεταδιθειώδους νατρίου στο σιρόπι)

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Βρογχόσπασμος (λόγω μεταδιθειώδους νατρίου στο σιρόπι)

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, θώρακος και μεσοθωρακίου
Σύνδρομο FANCONI (από λήψη ληγμένων σκευασμάτων)

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

pregnant_woman

SPC-VIBRAMYCIN

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται

Η χρήση του VIBRAMYCIN στην κύηση δεν έχει μελετηθεί. Συμπεράσματα από μελέτες σε πειραματόζωα υποδεικνύουν ότι οι τετρακυκλίνες περνάνε το φραγμό του πλακούντα και ανιχνεύονται στους εμβρυϊκούς ιστούς όπου μπορούν να έχουν τοξικές επιδράσεις στο αναπτυσσόμενο έμβρυο (συχνά σχετιζόμενες με την επιβράδυνση της ανάπτυξης των οστών). Eμβρυοτοξική δράση έχει επίσης παρατηρηθεί σε πειραματόζωα που θεραπεύτηκαν κατά τα αρχικά στάδια της κύησης. Αναφέρεται οξεία κίτρινη ατροφία του ήπατος αν δοθεί στην κύηση, καθώς και οξεία λιπώδης εκφύλιση του ήπατος με θανατηφόρο έκβαση (Kucer’s).
Γαλουχία
Αποφεύγεται

Όπως και οι άλλες τετρακυκλίνες, η δοξυκυκλίνη σχηματίζει σταθερά σύμπλοκα με το ασβέστιο σε οποιοδήποτε οστεοποιό ιστό. Επιβράδυνση της ανάπτυξης της περόνης έχει παρατηρηθεί σε πρόωρα μετά από του στόματος χορήγηση τετρακυκλίνης σε δόση 25 mg/kg σωματικού βάρους, ανά 6ωρο. Η αντίδραση αυτή ήταν αναστρέψιμη όταν το φάρμακο διεκόπτετο. (Βλέπε το 4.4- Ειδικές Προειδοποιήσεις και Προφυλάξεις κατά τη χρήση- Χρήση στα παιδιά) Η χορήγηση του VIBRAMYCIN θα πρέπει να αποφεύγεται στις θηλάζουσες μητέρες, καθώς οι τετρακυκλίνες, συμπεριλαμβανομένης της δοξυκυκλίνης, ανευρίσκονται στο γάλα θηλαζουσών γυναικών, που παίρνουν φάρμακα αυτής της ομάδας.

neurology

DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης Η δοξυκυκλίνη, όπως η μινοκυκλίνη, είναι λιπόφιλη και μπορεί να διαπεράσει το λιπιδικό διπλοστρώμα των βακτηρίων. Η δοξυκυκλίνη συνδέεται αναστρέψιμα με τις υπομονάδες 30S των ριβοσωμάτων και πιθανώς με τις υπομονάδες 50S, αναστέλλοντας…

monitor_heart

SPC-VIBRAMYCIN

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Η δοξυκυκλίνη είναι βασικά βακτηριοστατική και θεωρείται ότι ασκεί την αντιμικροβιακή της δράση μέσω της αναστολής της πρωτεϊνικής σύνθεσης. Η δοξυκυκλίνη είναι δραστική έναντι ευρέος φάσματος θετικών και αρνητικών κατά Gram μικροοργανισμών.

biotech

SPC-VIBRAMYCIN

Φαρμακοκινητική

expand_more

bloodtype

DrugBank

Απέκκριση

expand_more

Νεφρά/Ήπαρ

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-VIBRAMYCIN

expand_more

Η συνήθης δοσολογία και η συχνότητα χορήγησης του VIBRAMYCIN διαφέρουν από εκείνες των άλλων τετρακυκλινών. Η υπέρβαση της συνιστώμενης δοσολογίας μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών. Η διάρκεια της θεραπείας εξαρτάται από το είδος της λοίμωξης. Επί στρεπτοκοκκικών λοιμώξεων η θεραπεία πρέπει να συνεχίζεται επί 10 ημέρες ώστε να προληφθεί η εμφάνιση ρευματικού πυρετού ή σπειραματονεφρίτιδας. Η συνήθης δόση του VIBRAMYCIN σε ενήλικες είναι 200 mg την πρώτη ημέρα θεραπείας (χορηγούμενη εφ’άπαξ ή σε δόση 100 mg ανά 12ωρο), ακολουθούμενη από ημερήσια δόση συντήρησης 100 mg τις υπόλοιπες ημέρες της θεραπείας, που χορηγείται εφ’άπαξ. Για τη θεραπεία βαρύτερων λοιμώξεων (ειδικά σε χρόνιες λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος), πρέπει να χορηγούνται 200 mg την ημέρα σε όλη τη διάρκεια της θεραπείας. Παιδιά άνω των 8 ετών: Το συνιστώμενο δοσολογικό σχήμα του VIBRAMYCIN για παιδιά σωματικού βάρους 50 kg ή μικρότερου είναι 4 mg/kg βάρους την πρώτη ημέρα της θεραπείας (χορηγούμενη εφ’ άπαξ ή διηρημένη σε δύο δόσεις ανά 12ωρο), ακολουθούμενη από ημερήσια δόση 2 mg/kg βάρους τις υπόλοιπες ημέρες της θεραπείας (χορηγούμενη εφ’ άπαξ ή διηρημένη σε 2 δόσεις). Για τη θεραπεία βαρύτερων λοιμώξεων μπορούν να χορηγηθούν έως 4 mg/kg βάρους. Για παιδιά σωματικού βάρους άνω των 50 kg χορηγείται η ίδια δόση με τους ενήλικες (Βλέπε το 4.4 - Ειδικές Προειδοποιήσεις και Ειδικές Προφυλάξεις κατά τη χρήση: «Χρήση στα παιδιά»). Υπόστροφοι πυρετοί από ψείρες και (κρότωνες) τσιμπούρια καθώς και ο φθειρογενής (επιδημικός) τυφοειδής πυρετός έχουν θεραπευτεί επιτυχώς με μια απλή από του στόματος δόση 100 ή 200 mg VIBRAMYCIN, ανάλογα με τη βαρύτητα της λοίμωξης. Εναλλακτικά, για τη μείωση του κινδύνου του επίμονου ή υποτροπιάζοντος υπόστροφου πυρετού από κρότωνες, συνιστάται η χορήγηση 100 mg VIBRAMYCIN κάθε 12 ώρες επί επτά ημέρες. Πρώιμα στάδια (Στάδια 1 και 2) της νόσου του Lyme: 100 mg από του στόματος VIBRAMYCIN, δύο φορές ημερησίως, για 10-60 ημέρες, ανάλογα με τα κλινικά σημεία και συμπτώματα και την ανταπόκριση των ασθενών. Μη επιπλεγμένες ουρηθρικές, ενδοτραχηλικές ή λοιμώξεις του ορθού επί ενηλίκων που οφείλονται στο Chlamydia trachomatis: χορηγούνται 100 mg, από του στόματος, δύο φορές την ημέρα επί επτά ημέρες. Οξεία επιδιδυμοορχίτιδα που οφείλεται στο C. trachomatis ή στο N. gonorrhoeae: χορηγούνται ενδομυϊκώς 250 mg κεφτριαξόνης ή κάποιας άλλης κατάλληλης κεφαλοσπορίνης ως εφάπαξ δόση σε συνδυασμό με 100 mg από του στόματος VIBRAMYCIN δύο φορές ημερησίως επί 10 ημέρες. Μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα (NGU) που οφείλεται στο Chlamydia trachomatis ή στο Ureaplasma urealyticum: χορηγούνται 100 mg, από του στόματος, δύο φορές ημερησίως επί επτά ημέρες. Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα που οφείλεται στο Chlamydia trachomatis: Χορηγούνται 100 mg από του στόματος VIBRAMYCIN, δύο φορές ημερησίως, επί 21 ημέρες τουλάχιστον. Μη επιπλεγμένες γονοκοκκικές λοιμώξεις του τραχήλου, ορθού ή ουρήθρας, όταν ο γονόκοκκος παραμένει πλήρως ευαίσθητος: χορηγούνται 100 mg από του στόματος VIBRAMYCIN, δύο φορές την ημέρα, επί επτά ημέρες και επιπλέον συνιστάται η ταυτόχρονη θεραπεία με μια κατάλληλη κεφαλοσπορίνη ή κινολόνη, όπως οι ακόλουθες: κεφιξίμη, 400 mg χορηγούμενη από του στόματος ως εφ’άπαξ δόση ή κεφτριαξόνη, 125 mg χορηγούμενη ενδομυϊκώς (ΙΜ) ως εφ’άπαξ δόση ή σιπροφλοξασίνη, 500 mg χορηγούμενη από του στόματος ως εφ’άπαξ δόση ή οφλοξασίνη, 400 mg χορηγούμενη από του στόματος ως εφ’άπαξ δόση. Μη επιπλεγμένες γονοκοκκικές λοιμώξεις του φάρυγγα, όταν ο γονόκοκκος παραμένει πλήρως ευαίσθητος: χορηγούνται 100 mg από του στόματος VIBRAMYCIN, δύο φορές ημερησίως, επί επτά ημέρες και επιπλέον συνιστάται ταυτόχρονη θεραπεία με μια κατάλληλη κεφαλοσπορίνη ή κινολόνη, όπως οι ακόλουθες: κεφτριαξόνη, 125 mg χορηγούμενη ενδομυϊκώς (IM) ως εφ’άπαξ δόση ή σιπροφλοξασίνη, 500 mg χορηγούμενη από του στόματος ως εφάπαξ δόση, ή οφλοξασίνη, 400 mg χορηγούμενη από του στόματος ως εφ’άπαξ δόση. Πρωτοπαθής ή δευτεροπαθής σύφιλη: Ασθενείς αλλεργικοί στην πενικιλλίνη, στους οποίους έχει αποκλειστεί η εγκυμοσύνη και που πάσχουν από πρωτοπαθή ή δευτεροπαθή σύφιλη, μπορούν να αντιμετωπιστούν με το ακόλουθο δοσολογικό σχήμα: 100 mg από του στόματος VIBRAMYCIN, δύο φορές ημερησίως, επί δύο εβδομάδες, ως εναλλακτική θεραπεία της πενικιλλίνης. Λανθάνουσα και τριτογόνος σύφιλη: Ασθενείς αλλεργικοί στην πενικιλλίνη, στους οποίους έχει αποκλειστεί η εγκυμοσύνη και που πάσχουν από λανθάνουσα ή τριτογόνο σύφιλη, μπορούν να αντιμετωπιστούν με το ακόλουθο δοσολογικό σχήμα: 100 mg από του στόματος VIBRAMYCIN, δύο φορές ημερησίως, επί δύο εβδομάδες, ως εναλλακτική θεραπεία της πενικιλλίνης, εφόσον η διάρκεια της λοίμωξης είναι εξακριβωμένα μικρότερη του ενός έτους. Σε αντίθετη περίπτωση, το VIBRAMYCIN πρέπει να χορηγείται επί τέσσερις εβδομάδες. Οξεία φλεγμονώδης νόσος της πυέλου (PID): Εσωτερικοί ασθενείς: 100 mg VIBRAMYCIN κάθε 12 ώρες και επιπλέον 2g κεφοξιτίνης χορηγούμενης ενδοφλεβίως (IV) κάθε έξι ώρες το λιγότερο επί τέσσερις ημέρες και επί 24 έως 48 ώρες τουλάχιστον μετά τη βελτίωση της κατάστασης του ασθενούς. Στη συνέχεια χορηγούνται 100 mg VIBRAMYCIN από του στόματος, δύο φορές ημερησίως, ώστε να ολοκληρωθεί συνολική θεραπεία 14 ημερών. Εξωτερικοί ασθενείς: 100 mg από του στόματος VIBRAMYCIN, δύο φορές ημερησίως, επί 14 ημέρες ως συμπληρωματική θεραπεία με κεφτριαξόνη 250 mg IM ως εφ’ άπαξ δόση ή κάποιας άλλης παρεντερικώς χορηγούμενης κεφαλοσπορίνης τρίτης γενιάς (π.χ., κεφοταξίμης). Κοινή ακμή: 50-100 mg την ημέρα για χρονικό διάστημα μέχρι και 12 εβδομάδες. Επί ανθεκτικής στη χλωροκίνη ελονοσίας που οφείλεται στο P. falciparum: 200 mg ημερησίως επί επτά ημέρες τουλάχιστον. Η κινίνη ή άλλα ταχέως δρώντα σχιστοκτόνα φάρμακα πρέπει να χορηγούνται πάντα σε συνδυασμό με το VIBRAMYCIN λόγω της βαρύτητας της λοίμωξης. Η συνιστώμενη δοσολογία για την κινίνη διαφέρει από περιοχή σε περιοχή. Για προφύλαξη από την ελονοσία: 100 mg την ημέρα για τους ενήλικες. Για τα παιδιά άνω των 8 ετών η δόση είναι 2 mg/kg σωματικού βάρους, μία φορά την ημέρα μέχρι τη δόση των ενηλίκων το ανώτερο. Η προφύλαξη μπορεί να αρχίσει 1-2 ημέρες προ της αναχώρησης για τις περιοχές που ενδημεί η ελονοσία. Πρέπει να συνεχιστεί για όλες τις ημέρες της επίσκεψης στις επικίνδυνες περιοχές και επί τέσσερις εβδομάδες μετά την αναχώρηση του ταξιδιώτη από τις περιοχές αυτές. Για τη θεραπεία και την εκλεκτική προφύλαξη από τη χολέρα σε ενήλικες: 300 mg εφ’άπαξ από του στόματος. Για την προφύλαξη από τον τύφο από ακάρεα: 200 mg εφ’άπαξ από του στόματος. Για την προφύλαξη από τη διάρροια των ταξιδιωτών σε ενήλικες: 200 mg την πρώτη μέρα του ταξιδιού (χορηγούμενη εφ’άπαξ ή σε 2 δόσεις των 100 mg ανά 12ωρο) και κατόπιν 100 mg την ημέρα καθόλη τη διάρκεια παραμονής στη περιοχή. Δεν υπάρχουν δεδομένα όσον αφορά στην προφυλακτική χρήση του φαρμάκου πέραν των 21 ημερών. Για την προφύλαξη από τη λεπτοσπείρωση: 200 mg από του στόματος μία φορά την εβδομάδα καθ’ όλη τη διάρκεια παραμονής στην περιοχή και μία δόση 200 mg επιπλέον στο τέλος του ταξιδιού. Δεν υπάρχουν δεδομένα για την προφυλακτική χρήση του φαρμάκου πέραν των 21 ημερών. Για τη θεραπεία της λεπτοσπείρωσης: 100 mg από του στόματος δύο φορές την ημέρα επί επτά ημέρες. Πνευμονικός άνθρακας (μετά την έκθεση): ΕΝΗΛΙΚΕΣ: 100 mg VIBRAMYCIN, από του στόματος, δύο φορές την ημέρα για 60 ημέρες. ΠΑΙΔΙΑ: βάρους μικρότερου των 45 kg, 2,2 mg/kg σωματικού βάρους, από του στόματος δύο φορές την ημέρα για 60 ημέρες. Παιδιά βάρους 45 kg ή περισσότερο πρέπει να λαμβάνουν την δόση των ενηλίκων (Βλέπε το 4.4 - Ειδικές Προειδοποιήσεις και Ειδικές Προφυλάξεις κατά τη χρήση: «Χρήση στα παιδιά»). Οι μέχρι σήμερα μελέτες υποδεικνύουν ότι η χορήγηση του VIBRAMYCIN στις συνιστώμενες συνήθεις δόσεις δεν προκαλεί υπερβολική άθροιση του αντιβιοτικού σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια. Χορήγηση Τα διασπειρόμενα δισκία του VIBRAMYCIN (ως doxycycline monohydrate) μπορεί να ληφθούν αυτούσια μαζί με αρκετή ποσότητα υγρών ή να διαλυθούν (εναιώρημα) σε ποσότητα 50 ml ύδατος περίπου και να καταποθούν. Συνιστάται η χρήση αρκετής ποσότητας υγρών, τουλάχιστον 100 ml (μισό ποτήρι) λαμβανόμενα από τον ασθενή σε όρθια θέση, όταν χορηγούνται δισκία ή καψάκια και γενικά στερεές μορφές δοξυκυκλίνης. Ο ασθενής θα πρέπει να παραμείνει σε όρθια θέση για μισή ώρα μετά τη λήψη του φαρμάκου, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος ερεθισμού ή εξέλκωσης του οισοφάγου. Για την περαιτέρω μείωση του κινδύνου αυτού, η δόση θα πρέπει να λαμβάνεται το πρωί ή και όσο δυνατόν νωρίτερα το βράδυ και όχι το βράδυ αμέσως πριν από την κατάκλιση. Αν προκύψει ερεθισμός του στομάχου, συνιστάται η λήψη του VIBRAMYCIN με τροφή ή γάλα. Έχει αποδειχθεί από μελέτες ότι η απορρόφηση της δοξυκυκλίνης δεν επηρεάζεται σημαντικά από την ταυτόχρονη λήψη τροφής ή γάλακτος.

block

Αντενδείξεις

SPC-VIBRAMYCIN

expand_more

Η χρήση του VIBRAMYCIN αντενδείκνυται σε ασθενείς που παρουσιάζουν υπερευαισθησία στη δοξυκυκλίνη, σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα του φαρμάκου ή σε οποιαδήποτε από τις τετρακυκλίνες, σε κύηση και σε παιδιά κάτω των 8 ετών. Επίσης σε ασθενείς με διαταραχές του οισοφάγου ή άλλους παράγοντες που καθυστερούν την κένωση του οισοφάγου, όπως ουλές και αχαλασία.

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-VIBRAMYCIN

expand_more

Χρήση στα παιδιά Όπως και με τις άλλες τετρακυκλίνες η δοξυκυκλίνη σχηματίζει σταθερά σύμπλοκα με το ασβέστιο σε οποιοδήποτε οστεοποιό ιστό. Επιβράδυνση της ανάπτυξης της περόνης έχει παρατηρηθεί σε πρόωρα μετά από χορήγηση τετρακυκλίνης σε δόση 25 mg/kg σωματικού βάρους από του στόματος, ανά 6ωρο. Η αντίδραση αυτή ήταν αναστρέψιμη όταν το φάρμακο διεκόπτετο. Η χρήση των φαρμάκων της κατηγορίας των τετρακυκλινών κατά τις περιόδους ανάπτυξης των δοντιών (δεύτερο μισό της εγκυμοσύνης, βρεφική και παιδική ηλικία μέχρι 8 ετών), μπορεί να προκαλέσει μόνιμο αποχρωματισμό των δοντιών (κίτρινο-γκρίζο-καφέ). Αυτή η ανεπιθύμητη ενέργεια είναι περισσότερο συχνή κατά τη διάρκεια μακρόχρονης χρήσης των τετρακυκλινών αλλά έχει εμφανιστεί και μετά από επαναλαμβανόμενα μικρής διάρκειας θεραπευτικά σχήματα. Έχει αναφερθεί επίσης υποπλασία της αδαμαντίνης ουσίας των δοντιών. Συνεπώς, το VIBRAMYCIN δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς των παραπάνω ομάδων ηλικιών εκτός εάν άλλα φάρμακα δεν είναι διαθέσιμα, δεν είναι δραστικά ή αντενδείκνυνται. Εντούτοις, το VIBRAMYCIN μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε λοίμωξη από άνθρακα, συμπεριλαμβανομένου του πνευμονικού άνθρακα (μετά από έκθεση) σ’ αυτές τις ομάδες των ασθενών. Χρήση στους ηλικιωμένους Το VIBRAMYCIN θα πρέπει να συνταγογραφείται στις συνήθεις δόσεις χωρίς ειδικές προφυλάξεις. Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης σε περίπτωση νεφρικής ανεπάρκειας. Εάν υπερβαίνεται η συνιστώμενη δόση, τότε θα πρέπει να αναμένεται και αύξηση της εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών. Αντιαναβολική δράση σε εξασθενημένα ηλικιωμένα άτομα. Γενικά Προβολή των πηγών του κρανίου στα βρέφη και καλοήθης ενδοκρανιακή υπέρταση σε ενήλικες, έχουν αναφερθεί σε άτομα που έπαιρναν πλήρεις θεραπευτικές δόσεις. Η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται αν υπάρχει ένδειξη εμφάνισης αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης. Οι αντιδράσεις αυτές εξαφανίζονται αμέσως μετά τη διακοπή του φαρμάκου. Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα έχει αναφερθεί μετά από χρήση σχεδόν όλων των αντιμικροβιακών παραγόντων, συμπεριλαμβανομένου του VIBRAMYCIN, η βαρύτητα της οποίας κυμαίνονταν από ήπια έως απειλητική για τη ζωή. Είναι σημαντικό να τεθεί υποψία αυτής της διάγνωσης σε περίπτωση που παρουσιαστεί διάρροια σε ασθενείς, μετά από χορήγηση αντιμικροβιακών παραγόντων. Η χρήση των αντιβιοτικών μπορεί ευκαιριακά να προκαλέσει την υπερανάπτυξη μη ευαίσθητων μικροοργανισμών. Συνεχής παρακολούθηση του ασθενούς είναι απαραίτητη. Αν εμφανιστεί ανθεκτικός μικροοργανισμός, το αντιβιότικό πρέπει να διακοπεί και να ληφθούν τα κατάλληλα θεραπευτικά μέτρα. Απαιτείται προσοχή κατά την κατάποση των στερεών μορφών δοξυκυκλίνης, διότι εάν δεν καταποθούν σωστά υπάρχει κίνδυνος παραμονής της μορφής αυτής του φαρμάκου στον οισοφάγο (βλέπε και 4.2. Δοσολογία και τρόπος χορήγησης). Εάν αυτό συμβεί και οι μορφές αυτές προσκολληθούν στην βλεννογόνο του οισοφάγου μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα από τραυματισμό του οισοφάγου, όπως δυσφαγία, άλγος κατά την κατάποση ή οπισθοστερνικό άλγος και πρόκληση ή επιδείνωση οπισθοστερνικού καύσου. Σε αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να διακοπεί η χορήγηση του φαρμάκου και να επανεξεταστεί ο ασθενής από τον ιατρό. Περιπτώσεις οισοφαγίτιδας και εξελκώσεων του οισοφάγου έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν φάρμακα της ομάδας των τετρακυκλινών υπό μορφή δισκίων ή καψακίων, συμπεριλαμβανομένου του VIBRAMYCIN. Οι περισσότεροι από αυτούς τους ασθενείς έπαιρναν το φάρμακο αμέσως πριν τη νυχτερινή κατάκλιση. Η αντιαναβολική δράση των τετρακυκλινών μπορεί να προκαλέσει αύξηση της ουρίας του ορού. Οι υπάρχουσες μελέτες υποδεικνύουν ότι η αντιαναβολική αυτή δράση δεν παρατηρείται με τη χρήση του VIBRAMYCIN σε ασθενείς με επηρεασμένη νεφρική λειτουργία. Το έτοιμο προς χρήση σιρόπι του VIBRAMYCIN περιέχει μεταδιθειώδες νάτριο, μία θειώδη ένωση. Διαταραχές της ηπατικής λειτουργίας έχουν σπανίως αναφερθεί. Οι αντιδράσεις αυτές έχουν προκληθεί μετά τη χορήγηση τετρακυκλινών, συμπεριλαμβανομένου του VIBRAMYCIN, τόσο από του στόματος όσο και παρεντερικώς. Σε μακρόχρονη θεραπεία πρέπει να διενεργείται περιοδικός εργαστηριακός έλεγχος των διαφόρων οργανικών συστημάτων όπως του αιμοποιητικού συστήματος, των νεφρών και του ήπατος. Αντιδράσεις φωτοευαισθησίας εκδηλούμενες με υπερβολική αντίδραση στην ηλιακή ακτινοβολία, έχουν παρατηρηθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν τετρακυκλίνες, συμπεριλαμβανομένου του VIBRAMYCIN. (Ασθενείς που είναι πιθανό να εκτεθούν απευθείας σε ηλιακό φως ή υπεριώδη ακτινοβολία πρέπει να είναι ενήμεροι ότι αυτή η αντίδραση μπορεί να εμφανιστεί με φάρμακα της ομάδας των τετρακυκλινών και πρέπει να διακόψουν τη θεραπεία με την πρώτη εκδήλωση δερματικού ερυθήματος). Επί θεραπείας αφροδισίων νοσημάτων όπου υπάρχει υποψία για συνυπάρχουσα σύφιλη, πρέπει να εκτελούνται οι κατάλληλες διαγνωστικές δοκιμασίες, περιλαμβανόμενης της εξέτασης σε σκοτεινό πεδίο. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ορολογικές δοκιμασίες πρέπει να πραγματοποιούνται κάθε μήνα επί τέσσερις τουλάχιστον μήνες. Λοιμώξεις οφειλόμενες στην ομάδα Α του β-αιμολυτικού στρεπτοκόκκου πρέπει να θεραπεύονται επί δέκα ημέρες τουλάχιστον.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-VIBRAMYCIN

expand_more

Υπάρχουν αναφορές παράτασης του χρόνου προθρομβίνης σε ασθενείς που λάμβαναν βαρφαρίνη και δοξυκυκλίνη. Δεδομένου ότι οι τετρακυκλίνες έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν τη δραστικότητα της προθρομβίνης του πλάσματος, ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με αντιπηκτικά φάρμακα μπορεί να χρειαστούν ανάλογη μείωση του δοσολογικού σχήματος της αντιπηκτικής αγωγής. Δεδομένου ότι βακτηριοστατικά φάρμακα μπορεί να επηρεάζουν τη βακτηριοκτόνο δράση της πενικιλλίνης είναι σκόπιμο να αποφεύγεται η ταυτόχρονη χρήση δοξυκυκλίνης και πενικιλλίνης. Η απορρόφηση των τετρακυκλινών επηρεάζεται από αντιόξινα φάρμακα που περιέχουν αργίλιο, ασβέστιο, μαγνήσιο ή άλλα φάρμακα που περιέχουν αυτά τα κατιόντα, από σκευάσματα που περιέχουν σίδηρο και από σκευάσματα που περιέχουν άλατα βισμουθίου. Το οινόπνευμα, τα βαρβιτουρικά, η καρβαμαζεπίνη και η φαινυτοΐνη ελαττώνουν τον χρόνο ημιζωής της δοξυκυκλίνης στο αίμα. Η ταυτόχρονη χρήση τετρακυκλινών και μεθοξυφλουρανίου έχει αναφερθεί ότι προκάλεσε θανατηφόρο νεφρική βλάβη. Η ταυτόχρονη χρήση τετρακυκλινών μπορεί να μειώσει τη δράση των από του στόματος αντισυλληπτικών. Αλληλεπιδράσεις σε εργαστηριακές δοκιμασίες Ψευδείς αυξήσεις των επιπέδων των κατεχολαμινών στα ούρα μπορεί να εμφανιστούν λόγω πιθανής αλληλεπίδρασης με τη φθορισμομετρική μέθοδο.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-VIBRAMYCIN

expand_more

Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν παρατηρηθεί σε ασθενείς που χρησιμοποιούν τετρακυκλίνες, συμπεριλαμβανομένου του VIBRAMYCIN. Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος: αιμολυτική αναιμία, θρομβοπενία, ουδετεροπενία και ηωσινοφιλία. Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος: αντιδράσεις υπερευαισθησίας, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται αναφυλακτικό shock, αναφυλαξία, αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις, αναφυλακτοειδής πορφύρα, υπόταση, περικαρδίτιδα, αγγειοοίδημα, έξαρση του συστηματικού ερυθηματώδη λύκου, δύσπνοια, ορονοσία, περιφερικό οίδημα, ταχυκαρδία και κνίδωση. Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος: μετά από μακρόχρονη χρήση τετρακυκλινών έχει αναφερθεί ότι αυτές προκαλούν καφέ-μαύρο μικροσκοπικό αποχρωματισμό των ιστών του θυρεοειδούς αδένα. Διαταραχές της λειτουργίας του θυρεοειδούς δεν έχουν παρατηρηθεί. Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης: ανορεξία. Ψυχιατρικές διαταραχές: Κεφαλαλγία, προβολή των πηγών στα βρέφη και καλοήθης ενδοκρανιακή υπέρταση στους ενήλικες. Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου: εμβοές. Αγγειακές διαταραχές: έξαψη. Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος: κοιλιακό άλγος, ανορεξία, ναυτία, έμετοι, διάρροια, γλωσσίτιδα και στοματίτιδα, δυσφαγία, δυσπεψία, εντεροκολίτιδα, ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα, διάρροια από το C. difficile και φλεγμονώδεις βλάβες (λόγω υπερανάπτυξης κάντιντας) στην πρωκτογεννητική περιοχή. Περιπτώσεις οισοφαγίτιδας και εξελκώσεων του οισοφάγου έχουν παρατηρηθεί σε ασθενείς που παίρνουν τετρακυκλίνες υπό μορφή δισκίων ή καψακίων. Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων: διαταραχές ηπατικής λειτουργίας, ηπατίτιδα. Ηπατοτοξική δράση έχει αναφερθεί με τη χρήση τετρακυκλινών. Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού: εξανθήματα όπου συμπεριλαμβάνονται τα κηλιδοβλατιδώδη και ερυθηματώδη εξανθήματα, αντιδράσεις φωτοευαισθησίας, φωτοονυχόλυση, αποφολιδωτική δερματίτιδα, πολύμορφο ερύθημα, σύνδρομο Stevens-Johnson και τοξική επιδερμική νεκρόλυση (Βλέπε το 4.4 - Ειδικές Προειδοποιήσεις και Προφυλάξεις κατά τη Χρήση σχετικά με τη φωτοευαισθησία). Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού: αρθραλγία και μυαλγία. Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών: αύξηση της ουρίας του ορού (Βλέπε το 4.4- Ειδικές Προειδοποιήσεις και Ειδικές Προφυλάξεις κατά τη χρήση). Επειδή το σιρόπι VIBRAMYCIN περιέχει σαν έκδοχο μεταδιθειώδες νάτριο υπάρχει η πιθανότητα αναφυλακτικής αντίδρασης και βρογχόσπασμου σε άτομα με ευαισθησία στα θειώδη. Έχει παρατηρηθεί σύνδρομο FANCONI από λήψη σκευασμάτων τετρακυκλινών που έχουν λήξει.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-VIBRAMYCIN

expand_more

Χρήση στην Κύηση Η χρήση του VIBRAMYCIN στην κύηση δεν έχει μελετηθεί. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε έγκυες γυναίκες. Εγκύκλιος ΕΟΦ: 76815/30-10-2009 PFIZER HELLAS AE

Συμπεράσματα από μελέτες σε πειραματόζωα υποδεικνύουν ότι οι τετρακυκλίνες περνάνε το φραγμό του πλακούντα και ανιχνεύονται στους εμβρυϊκούς ιστούς όπου μπορούν να έχουν τοξικές επιδράσεις στο αναπτυσσόμενο έμβρυο (συχνά σχετιζόμενες με την επιβράδυνση της ανάπτυξης των οστών). Eμβρυοτοξική δράση έχει επίσης παρατηρηθεί σε πειραματόζωα που θεραπεύτηκαν κατά τα αρχικά στάδια της κύησης. Αναφέρεται οξεία κίτρινη ατροφία του ήπατος αν δοθεί στην κύηση, καθώς και οξεία λιπώδης εκφύλιση του ήπατος με θανατηφόρο έκβαση (Kucer’s).

Γαλουχία Όπως και οι άλλες τετρακυκλίνες, η δοξυκυκλίνη σχηματίζει σταθερά σύμπλοκα με το ασβέστιο σε οποιοδήποτε οστεοποιό ιστό. Επιβράδυνση της ανάπτυξης της περόνης έχει παρατηρηθεί σε πρόωρα μετά από του στόματος χορήγηση τετρακυκλίνης σε δόση 25 mg/kg σωματικού βάρους, ανά 6ωρο. Η αντίδραση αυτή ήταν αναστρέψιμη όταν το φάρμακο διεκόπτετο. (Βλέπε το 4.4- Ειδικές Προειδοποιήσεις και Προφυλάξεις κατά τη χρήση- Χρήση στα παιδιά)

Η χορήγηση του VIBRAMYCIN θα πρέπει να αποφεύγεται στις θηλάζουσες μητέρες, καθώς οι τετρακυκλίνες, συμπεριλαμβανομένης της δοξυκυκλίνης, ανευρίσκονται στο γάλα θηλαζουσών γυναικών, που παίρνουν φάρμακα αυτής της ομάδας.

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-VIBRAMYCIN

expand_more

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-VIBRAMYCIN

expand_more

Οι τετρακυκλίνες απορροφώνται εύκολα και συνδέονται με τις πρωτεΐνες του πλάσματος σε ποικίλο βαθμό. Μεταφέρονται από το ήπαρ στη χολή και απεκκρίνονται σε υψηλές συγκεντρώσεις και υπό βιολογικά ενεργό μορφή από τα ούρα και τα κόπρανα. Η δοξυκυκλίνη ουσιαστικά απορροφάται πλήρως μετά από του στόματος χορήγηση. Οι μέχρι σήμερα δημοσιευθείσες μελέτες δείχνουν ότι η απορρόφηση της δοξυκυκλίνης, σε αντίθεση με άλλες τετρακυκλίνες, δεν επηρεάζεται σημαντικά από τη λήψη τροφής ή γάλακτος. Δόση 200 mg δοξυκυκλίνης από του στόματος σε υγιείς ενήλικες εθελοντές, έδωσε μέσα μέγιστα επίπεδα στο αίμα 2,6 mcg/ml μετά δύο ώρες, μειούμενα σε 1,45 mcg/ml μετά από 24 ώρες. Η απέκκριση της δοξυκυκλίνης από τους νεφρούς είναι περίπου 40% σε 72 ώρες, σε άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης περίπου 75 ml/min). Το παραπάνω ποσοστό απέκκρισης μπορεί να μειωθεί σε επίπεδα τόσο χαμηλά όσο 1-5% σε 72 ώρες, σε άτομα με βαριά νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης μικρότερη των 10 ml/min). Μελέτες έχουν δείξει ότι δεν υπάρχει σημαντική διαφορά στον χρόνο ημιζωής της δοξυκυκλίνης στον ορό (εύρος τιμών: 18-22 ώρες) μεταξύ ατόμων με φυσιολογική νεφρική λειτουργία και ατόμων με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια.

ΕΟΦ · 5.1.10

Τετρακυκλίνες

expand_more

ΕΟΦ · 12.3.2

Aντιμικροβιακά φάρμακα στόματος και φάρυγγα

expand_more

Περιγραφή

Oι συχνότερες παθήσεις του στοματοφάρυγγα είναι η αμυγδαλίτιδα και φαρυγγίτιδα, που προκαλούνται από ιούς ή μικρόβια, κυρίως στρεπτοκόκκους ή σταφυλοκόκκους. Σε ιογενείς λοιμώξεις τα αντιμικροβιακά δεν έχουν θέση. Aντίθετα, σε στρεπτοκοκκικές ή σταφυλοκοκκικές λοιμώξεις απαιτείται η χορήγηση από τη συστηματική οδό αντιμικροβιακών με φάρμακο εκλογής την πενικιλλίνη και εναλλακτικώς την ερυθρομυκίνη σε άτομα αλλεργικά στην πενικιλλίνη (βλ. κεφ. 5) για 10 ημέρες.

H οξεία μεμβρανώδης φαρυγγίτιδα (κυνάγχη του Vincent) ανταποκρίνεται σε χορήγηση από τη συστηματική οδό μετρονιδαζόλης σε δόση 200-250 mg 3 φορές την ημέρα για 3 ημέρες (βλ. κεφ. 5).

Mυκητιασικές στοματίτιδες (συνήθως μονιλιάσεις) αναπτύσσονται συχνά μετα από χορήγηση αντιμικροβιακών ευρέος φάσματος ή κυτταροστατικών φαρμάκων ή κορτικοστεροειδών. Στις περισσότερες περιπτώσεις υποχωρούν με τη διακοπή των υπευθύνων φαρμάκων. Στις περισσότερο επίμονες περιπτώσεις μπορεί να χορηγηθούν τοπικώς νυστατίνη, μικοναζόλη ή διάλυμα ιώδους της γεντιανής 1%.

Aπλές ερπητικές στοματίτιδες μπορεί να ανταποκριθούν ικανοποιητικά σε στοματοπλύσεις με χλωρεξιδίνη (βλ. 12.3.3) και παράλληλη χορήγηση αναλγητικών. Σε περιπτώσεις έντονης ερπητικής στοματίτιδας είναι αναγκαία η χορήγηση ακυκλοβίρης.

Σε φλεγμονώδεις παθήσεις του λάρυγγα η αποτελεσματικότητα τοπικών ψεκασμών ή εισπνοών με αντιφλεγμονώδη παραμένει αναπόδεικτη.

DrugBank

Description

expand_more

Περιγραφή

Συνθετικό παράγωγο τετρακυκλίνης με παρόμοια αντιμικροβιακή δράση. Μελέτες σε ζώα υποδηλώνουν ότι μπορεί να προκαλεί λιγότερο χρωματισμό δοντιών από άλλες τετρακυκλίνες. Χρησιμοποιείται σε ορισμένες περιοχές για τη θεραπεία της ανθεκτικής στην χλωροκίνη ελονοσίας falciparum (ελονοσία, falciparum). [PubChem]

DrugBank

Indication

expand_more

Ενδείξεις

Η δοξυκυκλίνη ενδείκνυται για λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος που προκαλούνται από Mycoplasma pneumoniae, Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Legionella spp., ή Klebsiella spp. Χρησιμοποιείται επίσης για την προφύλαξη της ελονοσίας. Η δοξυκυκλίνη ενδείκνυται για διάφορες βακτηριακές λοιμώξεις, από Mycobacterium fortuitum και M. marinum, έως ευαίσθητα E. coli και Brucella spp. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτική θεραπεία για την πανώλη, τον τέτανο, και το Campylobacter fetus.

DrugBank

Pharmacology

expand_more

Φαρμακολογία

Η δοξυκυκλίνη, μια τετρακυκλίνη μακράς δράσης που προέρχεται από την οξυτετρακυκλίνη, χρησιμοποιείται για την αναστολή της βακτηριακής πρωτεϊνοσύνθεσης και τη θεραπεία της μη-γονοκοκκικής ουρηθρίτιδας και τραχηλίτιδας, των παροξύνσεων της βρογχίτιδας σε ασθενείς με ΧΑΠ και της περιοδοντίτιδας ενηλίκων.

DrugBank

Mechanism of action

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Η δοξυκυκλίνη, όπως η μινοκυκλίνη, είναι λιπόφιλη και μπορεί να διαπεράσει το λιπιδικό διπλοστρώμα των βακτηρίων. Η δοξυκυκλίνη συνδέεται αναστρέψιμα με τις υπομονάδες 30S των ριβοσωμάτων και πιθανώς με τις υπομονάδες 50S, αναστέλλοντας τη σύνδεση του αμινοακυλο-tRNA με το mRNA και αναστέλλοντας τη βακτηριακή πρωτεϊνοσύνθεση. Η δοξυκυκλίνη εμποδίζει τη φυσιολογική λειτουργία του απικοπλάστου του Plasmodium falciparum, ενός οργανισμού που προκαλεί ελονοσία.

DrugBank

Absorption

expand_more

Απορρόφηση

Πλήρως απορροφάται μετά από από του στόματος χορήγηση.

DrugBank

Half life

expand_more

Χρόνος Ημίσειας Ζωής

18-22 ώρες

DrugBank

Protein binding

expand_more

Πρωτεϊνική Σύνδεση

90%

DrugBank

Route of elimination

expand_more

Οδός Απέκκρισης

Συγκεντρώνονται από το ήπαρ στη χολή και απεκκρίνονται στα ούρα και στα κόπρανα σε υψηλές συγκεντρώσεις σε βιολογικά ενεργή μορφή.

DrugBank

Volume of distribution

expand_more

null

DrugBank

Clearance

expand_more

null

DrugBank

Toxicity

expand_more

Τοξικότητα

Τα συμπτώματα υπερδοσολογίας περιλαμβάνουν ανορεξία, ναυτία, διάρροια, γλωσσίτιδα, δυσφαγία, εντεροκολίτιδα και φλεγμονώδεις βλάβες (με υπερανάπτυξη καντιντιάς) στην περιπρωκτική περιοχή, δερματικές αντιδράσεις όπως μακρο-φυσαλιδώδη και ερυθηματώδη εξανθήματα, αποφλοιωτική δερματίτιδα, φωτοευαισθησία, αντιδράσεις υπερευαισθησίας όπως κνίδωση, αγγειονευρωτικό οίδημα, αναφυλαξία, αναφυλακτοειδή πορφύρα, περικαρδίτιδα, και έξαρση συστηματικού ερυθηματώδους λύκου, καλοήθη ενδοκρανιακή υπέρταση σε ενήλικες που εξαφανίζεται με τη διακοπή του φαρμάκου, αιματολογικές ανωμαλίες όπως αιμολυτική αναιμία, θρομβοπενία, ουδετεροπενία, και ηωσινοφιλία. LD50=262 mg/kg (I.P. σε αρουραίο).

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

18-22 ώρες

DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

>90%

DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ

DrugBank

science

Scientific Profile

CID

54671203

Μοριακός τύπος

C22H24N2O8

Μοριακό βάρος

444.4

IUPAC

(4S,4aR,5S,5aR,6R,12aR)-4-(dimethylamino)-1,5,10,11,12a-pentahydroxy-6-methyl-3,12-dioxo-4a,5,5a,6-tetrahydro-4H-tetracene-2-carboxamide

InChIKey

SGKRLCUYIXIAHR-AKNGSSGZSA-N

Σχετικά Εργαλεία

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

PPI — Αναστολείς Αντλίας Πρωτονίων

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Οξεία Βρογχίτιδα Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Λοιμώξεων

🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ 1-AB J01AA02

1ο ΒΗΜΑ — Αντιβιοτικά (μόνο σε επιλεγμένους ασθενείς)

Άτομα με προϋπάρχουσες παθήσεις αναπνευστικού (ΧΑΠ/άσθμα), ΣΔ, ΑΕΕ, χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια ΚΑΙ πυώδη/βλεννοπυώδη απόχρεμψη

Δοσολογία: 100 mg × 2 · 7 ημέρες

📋 Παρόξυνση ΧΑΠ Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Αναπνευστικών Νοσημάτων

🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ 1 J01AA02

1ο ΒΗΜΑ — Χωρίς προηγηθείσα θεραπεία αντιβιοτικών το τελευταίο 3μηνο
- Ένδειξη αντιβιοτικού (≥ 2 κριτήρια Anthonisen με πυώδη πτύελα)
- ΧΩΡΙΣ πρόσφατη λήψη αντιβιοτικών
- ΧΩΡΙΣ σοβαρή ΧΑΠ ή κίνδυνο Pseudomonas
Δοσολογία: 100 mg × 2 · 7 ημέρες

📋 Οξεία Ρινοκολπίτιδα Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας Λοιμώξεων

🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ 1 J01AA02

ΒΗΜΑ 1 — Χωρίς παράγοντες κινδύνου αντοχής
- Επιβεβαιωμένη ΟΒΡΚ χωρίς παράγοντες κινδύνου αντοχής
Δοσολογία: 100 mg × 2/ημέρα ή 200 mg × 1/ημέρα · 5-7 ημέρες

DOXYCYCLINE

Δοξυκυκλίνη

Εμπορικά Ονόματα

Κλινική Σύνοψη

Ενδείξεις

Δοσολογία

Αντενδείξεις

Προειδοποιήσεις

Αλληλεπιδράσεις

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Κύηση / γαλουχία

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοκινητική

Απέκκριση

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Μονογραφίες Πηγών

Δοσολογία

Αντενδείξεις

Προειδοποιήσεις

Αλληλεπιδράσεις

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Κύηση / γαλουχία

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοκινητική

Τετρακυκλίνες

Aντιμικροβιακά φάρμακα στόματος και φάρυγγα

Description

Indication

Pharmacology

Mechanism of action

Absorption

Half life

Protein binding

Route of elimination

Volume of distribution

Clearance

Toxicity

FDA classification

Ημίσεια ζωή

Δέσμευση πρωτεϊνών

Απέκκριση

Scientific Profile

Σχετικά Εργαλεία

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης