GABAPENTIN
Γκαμπαπεντίνη
Σκοπός της θεραπείας είναι ο έλεγχος των επιληπτικών κρίσεων με τη συνεχή διατήρηση δραστικών επιπέδων του φαρμάκου στο πλάσμα και από εκεί στον εγκεφαλικό ιστό. H δόση και η συχνότητα χορήγησής τους καθορίζονται από το χρόνο υποδιπλασιασμού, γι' αυτό και είναι σκόπιμος ο …
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
ΕΟΦ
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
SPC-NEURONTIN
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Από στόματος
- Χορήγηση: Με ή χωρίς τροφή
- Δόση έναρξης: 300 mg TID (Ημέρα 1) ή τιτλοποίηση όπως στον Πίνακα 1
- Τιτλοποίηση: Αύξηση δόσης με προσαυξήσεις 300 mg/ημέρα κάθε 2-3 ημέρες, μέχρι τη μέγιστη δόση των 3600 mg/ημέρα. Βραδύτερη τιτλοποίηση μπορεί να είναι κατάλληλη.
-
Ενήλικες και έφηβοι ηλικίας 12 ετών και άνωΔόση900-3600 mg/ημέραΜέγ. δόση3600 mg/ημέραΈναρξη θεραπείας με τιτλοποίηση σύμφωνα με τον Πίνακα 1 ή 300 mg TID την Ημέρα 1. Αύξηση δόσης με προσαυξήσεις 300 mg/ημέρα κάθε 2-3 ημέρες. Βραδύτερη τιτλοποίηση μπορεί να είναι κατάλληλη. Μέγιστο διάστημα μεταξύ δόσεων: 12 ώρες.
-
Παιδιά ηλικίας 6 ετών και άνωΔόση25-35 mg/kg/ημέραΜέγ. δόση50 mg/kg/ημέραΑρχική δόση 10-15 mg/kg/ημέρα, τιτλοποίηση σε 3 ημέρες. Συνολική ημερήσια δόση σε τρεις διηρημένες δόσεις. Μέγιστο διάστημα μεταξύ δόσεων: 12 ώρες.
-
Ασθενείς με πτωχή γενική υγεία (π.χ. χαμηλό σωματικό βάρος, μετά από μεταμόσχευση οργάνου)Βραδύτερη τιτλοποίηση δόσης.
-
Ηλικιωμένοι (άνω των 65 ετών)Μπορεί να απαιτείται προσαρμογή δοσολογίας λόγω μειωμένης νεφρικής λειτουργίας. Συχνότερη υπνηλία, περιφερικό οίδημα, εξασθένιση.
-
Ασθενείς με κατεσταλμένη νεφρική λειτουργίαΠροσαρμογή δοσολογίας σύμφωνα με τον Πίνακα 2.
-
Ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοδιύλισηΔόση εφόδου 300-400 mg, έπειτα 200-300 mg μετά από κάθε 4-ωρη αιμοδιύλιση. Δόση συντήρησης βάσει Πίνακα 2, συν επιπρόσθετη δόση 200-300 mg μετά από κάθε 4-ωρη αιμοδιύλιση. Όχι θεραπεία τις ημέρες χωρίς αιμοδιύλιση.
block
SPC-NEURONTIN
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
warning
SPC-NEURONTIN
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
Φαρμακευτικό Εξάνθημα με Ηωσινοφιλία και Συστηματικά Συμπτώματα (Drug Rash with Eosinophilia and Systemic Symptoms, DRESS)Εάν εμφανιστούν τέτοια σημεία ή συμπτώματα, ο ασθενής πρέπει να αξιολογείται αμέσως. Η χορήγηση της γκαμπαπεντίνης πρέπει να διακόπτεται εάν δεν μπορεί να καθοριστεί μια διαφορετική αιτιολογία για τα σημεία ή τα συμπτώματα.
-
ΑναφυλαξίαΘα πρέπει να δίνονται οδηγίες στους ασθενείς να διακόπτουν την γκαμπαπεντίνη και να αναζητούν άμεση ιατρική φροντίδα σε περίπτωση που παρουσιάσουν σημεία ή συμπτώματα αναφυλαξίας
-
Αυτοκτονικός ιδεασμός και συμπεριφοράΟι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για συμπτώματα αυτοκτονικού ιδεασμού και συμπεριφορών και να εφαρμόζεται η κατάλληλη θεραπεία. Συνιστάται στους ασθενείς (και σε αυτούς που τους φροντίζουν) να αναζητούν ιατρική συμβουλή σε περίπτωση εμφάνισης συμπτωμάτων αυτοκτονικού ιδεασμού ή συμπεριφοράς.
-
Οξεία παγκρεατίτιδαΕάν ένας ασθενής παρουσιάσει οξεία παγκρεατίτιδα υπό θεραπεία με γκαμπαπεντίνη, πρέπει να εξεταστεί η διακοπή της γκαμπαπεντίνης
-
Επιληπτικές κρίσειςΗ γκαμπαπεντίνη δεν θεωρείται αποτελεσματική για την αντιμετώπιση πρωτοπαθών γενικευμένων κρίσεων όπως οι αφαιρέσεις και μπορεί να επιδεινώσει τέτοιες κρίσεις σε κάποιους ασθενείς. Επομένως, η γκαμπαπεντίνη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με μικτές κρίσεις συμπεριλαμβανομένων και των αφαιρέσεων.
-
Συγχυση, απώλεια συνείδησης και επηρεασμένη διανοητική κατάστασηΩς εκ τούτου, στους ασθενείς πρέπει να δίνεται η συμβουλή να είναι προσεκτικοί μέχρι να εξοικειωθούν με τις πιθανές επιδράσεις της φαρμακευτικής αγωγής.
-
Ταυτόχρονη χρήση με οπιοειδήΟι ασθενείς που πρέπει να ακολουθούν ταυτόχρονη θεραπεία με οπιοειδή θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για σημεία καταστολής του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ), όπως υπνηλία, καταστολή και αναπνευστική καταστολή. Οι ασθενείς που χρησιμοποιούν γκαμπαπεντίνη και μορφίνη ταυτόχρονα μπορεί να παρουσιάσουν αύξηση στις συγκεντρώσεις της γκαμπαπεντίνης. Η δόση της γκαμπαπεντίνης ή των οπιοειδών πρέπει να μειωθούν ανάλογα
-
Ηλικιωμένοι (ηλικίας 65 ετών και άνω)Σε μία διπλά τυφλή μελέτη σε ασθενείς με νευροπαθητικό πόνο, παρουσιάστηκαν υπνηλία, περιφερικό οίδημα και εξασθένιση σε ένα κάπως υψηλότερο ποσοστό σε ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω, σε σύγκριση με νεότερους ασθενείς.
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΟι επιδράσεις της μακροχρόνιας (μεγαλύτερης των 36 εβδομάδων) θεραπείας με γκαμπαπεντίνη στη μάθηση, στη νοημοσύνη, και στην ανάπτυξη στα παιδιά και τους εφήβους δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Τα οφέλη της παρατεταμένης θεραπείας πρέπει επομένως να εκτιμηθούν έναντι των πιθανών κινδύνων μιας τέτοιας θεραπείας.
-
Κατάχρηση και εξάρτησηΑξιολογήστε προσεκτικά τους ασθενείς για ιστορικό κατάχρησης φαρμάκων και παρατηρήστε τους για πιθανά σημεία κατάχρησης της γκαμπαπεντίνης, π.χ. συμπεριφορά προς αναζήτηση φαρμάκου, κλιμακωτή αύξηση δόσης, ανάπτυξη ανοχής.
-
Εργαστηριακές δοκιμασίεςΜπορεί να ληφθούν ψευδώς θετικές ενδείξεις στον ημιποσοτικό προσδιορισμό της συνολικής πρωτεΐνης ούρων από τις δοκιμασίες με ταινία. Επομένως συνιστάται η πιστοποίηση ενός τέτοιου θετικού αποτελέσματος της δοκιμασίας με ταινία, με μεθόδους βασισμένες σε μια διαφορετική αναλυτική αρχή όπως η μέθοδος Biuret, ο θολοσιμετρικός προσδιορισμός ή η μέθοδος δέσμευσης χρωστικής, ή να χρησιμοποιηθούν αυτές οι εναλλακτικές μέθοδοι εξ’ αρχής.
-
ΈκδοχαΤα σκληρά καψάκια Neurontin περιέχουν λακτόζη. Ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στην γαλακτόζη, με έλλειψη λακτάσης Lapp ή με δυσαπορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης, δεν θα πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.
swap_horiz
SPC-NEURONTIN
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
ΟπιοειδήΠροσοχήΑναπνευστική καταστολή, καταστολή ΚΝΣ (υπνηλία, καταστολή). Η AUC της γκαμπαπεντίνης αυξάνεται κατά 44% όταν χορηγείται με μορφίνη.ΣύστασηΠαρακολούθηση για σημεία καταστολής του ΚΝΣ. Μείωση δόσης γκαμπαπεντίνης ή οπιοειδούς.
-
ΠαρακολούθησηΔεν παρατηρήθηκε αλληλεπίδραση.
-
Από στόματος χορηγούμενα αντισυλληπτικά (νοραιθιστερόνη και/ή αιθυνιλοιστραδιόλη)ΠαρακολούθησηΔεν επηρεάζεται η φαρμακοκινητική σε σταθερή κατάσταση.
-
Αντιόξινα (περιέχουν αργίλιο και μαγνήσιο)ΠροσοχήΜείωση βιοδιαθεσιμότητας γκαμπαπεντίνης έως 24%.ΣύστασηΛήψη γκαμπαπεντίνης τουλάχιστον 2 ώρες μετά τη λήψη αντιόξινων.
-
ΠροβενεσίδηΠαρακολούθησηΔεν μεταβάλλεται η νεφρική απέκκριση.
-
ΠαρακολούθησηΜικρή μείωση στη νεφρική απέκκριση της γκαμπαπεντίνης.
sick
SPC-NEURONTIN
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- ιογενής λοίμωξη
- πνευμονία
- λοίμωξη αναπνευστικού συστήματος
- λοίμωξη των ουροφόρων οδών
- λοίμωξη
- μέση ωτίτιδα
- λευκοπενία
- θρομβοπενία
- αλλεργικές αντιδράσεις (π.χ. κνίδωση)
- σύνδρομο υπερευαισθησίας
- αναφυλαξία
- ανορεξία
- αυξημένη όρεξη
- υπεργλυκαιμία
- υπογλυκαιμία
- υπονατριαιμία
- εχθρότητα
- σύγχυση και συναισθηματική αστάθεια
- κατάθλιψη
- άγχος
- νευρικότητα
- μη φυσιολογική σκέψη
- διέγερση
- ψευδαισθήσεις
- υπνηλία
- ζάλη
- αταξία
- σπασμοί
- υπερκινησίες
- δυσαρθρία
- αμνησία
- τρόμος
- αϋπνία
- κεφαλαλγία
- αισθήματα όπως παραισθησία, υπαισθησία, ασυνέργεια, νυσταγμός, αυξημένα, μειωμένα ή κατηργημένα αντανακλαστικά
- υποκινησία
- επηρεασμένη διανοητική κατάσταση
- απώλεια συνείδησης
- άλλες κινητικές διαταραχές (π.χ. χορειοαθέτωση, δυσκινησία, δυστονία)
- οπτικές διαταραχές όπως αμβλυωπία, διπλωπία
- ίλιγγος
- εμβοές
- αίσθημα παλμών
- υπέρταση
- αγγειοδιαστολή
- δύσπνοια
- βρογχίτιδα
- φαρυγγίτιδα
- βήχας
- ρινίτιδα
- έμετος
- ναυτία
- οδοντικές ανωμαλίες
- ουλίτιδα
- διάρροια
- κοιλιακό άλγος
- δυσπεψία
- δυσκοιλιότητα
- ξηροστομία ή ξηρότητα του φάρυγγα
- μετεωρισμός
- παγκρεατίτιδα
- ηπατίτιδα
- ίκτερος
- οίδημα προσώπου
- πορφύρα
- εξάνθημα
- κνησμός
- ακμή
- σύνδρομο Stevens-Johnson
- αγγειοοίδημα
- πολύμορφο ερύθημα
- αλωπεκία
- φαρμακευτικό εξάνθημα με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα
- αρθραλγία
- μυαλγία
- οσφυαλγία
- μυϊκές δεσμιδώσεις
- ραβδομυόλυση
- μυόκλωνος
- οξεία νεφρική ανεπάρκεια
- ακράτεια
- ανικανότητα
- υπερτροφία μαστού
- γυναικομαστία
- σεξουαλική δυσλειτουργία
- κόπωση
- πυρετός
- περιφερικό οίδημα
- βάδισμα μη φυσιολογικό
- εξασθένιση
- πόνος
- αίσθημα κακουχίας
- γριπώδες σύνδρομο
- γενικευμένο οίδημα
- αντιδράσεις λόγω απόσυρσης
- θωρακικός πόνος
- λευκοκύτταρα (αριθμός λευκοκυττάρων) μειωμένα
- σωματικό βάρος αυξημένο
- αυξημένες δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας SGOT (AST), SGPT (ALT) και χολερυθρίνης
- κρεατινοφωσφοκινάση αίματος αυξημένη
- τυχαίο τραύμα
- κάταγμα
- εκδορά
- πτώση
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ Συχνέςιογενής λοίμωξηΛοιμώξεις και παρασιτώσεις
-
ΣυχνέςπνευμονίαΛοιμώξεις και παρασιτώσεις
-
Συχνέςλοίμωξη αναπνευστικού συστήματοςΛοιμώξεις και παρασιτώσεις
-
Συχνέςλοίμωξη των ουροφόρων οδώνΛοιμώξεις και παρασιτώσεις
-
ΣυχνέςλοίμωξηΛοιμώξεις και παρασιτώσεις
-
Συχνέςμέση ωτίτιδαΛοιμώξεις και παρασιτώσεις
-
ΣυχνέςλευκοπενίαΔιαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
-
Μη γνωστέςθρομβοπενίαΔιαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
-
Όχι συχνέςαλλεργικές αντιδράσεις (π.χ. κνίδωση)Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
Μη γνωστέςσύνδρομο υπερευαισθησίαςΔιαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
Μη γνωστέςαναφυλαξίαΔιαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
ΣυχνέςανορεξίαΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
Συχνέςαυξημένη όρεξηΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
Όχι συχνέςυπεργλυκαιμίαΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
ΣπάνιεςυπογλυκαιμίαΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
Μη γνωστέςυπονατριαιμίαΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
ΣυχνέςεχθρότηταΨυχιατρικές διαταραχές
-
Συχνέςσύγχυση και συναισθηματική αστάθειαΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣυχνέςκατάθλιψηΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣυχνέςάγχοςΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣυχνέςνευρικότηταΨυχιατρικές διαταραχές
-
Συχνέςμη φυσιολογική σκέψηΨυχιατρικές διαταραχές
-
Όχι συχνέςδιέγερσηΨυχιατρικές διαταραχές
-
Μη γνωστέςψευδαισθήσειςΨυχιατρικές διαταραχές
-
Πολύ ΣυχνέςυπνηλίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Πολύ ΣυχνέςζάληΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Πολύ ΣυχνέςαταξίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςσπασμοίΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςυπερκινησίεςΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςδυσαρθρίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςαμνησίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςτρόμοςΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςαϋπνίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςκεφαλαλγίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Συχνέςαισθήματα όπως παραισθησία, υπαισθησία, ασυνέργεια, νυσταγμός, αυξημένα, μειωμένα ή κατηργημένα αντανακλαστικάΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Όχι συχνέςυποκινησίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Όχι συχνέςεπηρεασμένη διανοητική κατάστασηΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Σπάνιεςαπώλεια συνείδησηςΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Μη γνωστέςάλλες κινητικές διαταραχές (π.χ. χορειοαθέτωση, δυσκινησία, δυστονία)Διαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Συχνέςοπτικές διαταραχές όπως αμβλυωπία, διπλωπίαΟφθαλμικές διαταραχές
-
ΣυχνέςίλιγγοςΔιαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου
-
Μη γνωστέςεμβοέςΔιαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου
-
Όχι συχνέςαίσθημα παλμώνΚαρδιακές διαταραχές
-
ΣυχνέςυπέρτασηΑγγειακές διαταραχές
-
ΣυχνέςαγγειοδιαστολήΑγγειακές διαταραχές
-
ΣυχνέςδύσπνοιαΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
-
ΣυχνέςβρογχίτιδαΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
-
ΣυχνέςφαρυγγίτιδαΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
-
ΣυχνέςβήχαςΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
-
ΣυχνέςρινίτιδαΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
-
ΣυχνέςέμετοςΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
ΣυχνέςναυτίαΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
Συχνέςοδοντικές ανωμαλίεςΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
ΣυχνέςουλίτιδαΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
ΣυχνέςδιάρροιαΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
Συχνέςκοιλιακό άλγοςΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
ΣυχνέςδυσπεψίαΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
ΣυχνέςδυσκοιλιότηταΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
Συχνέςξηροστομία ή ξηρότητα του φάρυγγαΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
ΣυχνέςμετεωρισμόςΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
Μη γνωστέςπαγκρεατίτιδαΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
Μη γνωστέςηπατίτιδαΔιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
Μη γνωστέςίκτεροςΔιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
Συχνέςοίδημα προσώπουΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΣυχνέςπορφύραΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΣυχνέςεξάνθημαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΣυχνέςκνησμόςΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΣυχνέςακμήΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Μη γνωστέςσύνδρομο Stevens-JohnsonΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Μη γνωστέςαγγειοοίδημαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Μη γνωστέςπολύμορφο ερύθημαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Μη γνωστέςαλωπεκίαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Μη γνωστέςφαρμακευτικό εξάνθημα με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΣυχνέςαρθραλγίαΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
-
ΣυχνέςμυαλγίαΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
-
ΣυχνέςοσφυαλγίαΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
-
Συχνέςμυϊκές δεσμιδώσειςΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
-
Μη γνωστέςραβδομυόλυσηΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
-
Μη γνωστέςμυόκλωνοςΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
-
Άγνωστης συχνότηταςοξεία νεφρική ανεπάρκειαΔιαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
-
Άγνωστης συχνότηταςακράτειαΔιαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
-
ΣυχνέςανικανότηταΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
Μη γνωστέςυπερτροφία μαστούΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
Μη γνωστέςγυναικομαστίαΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
Μη γνωστέςσεξουαλική δυσλειτουργίαΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
Πολύ ΣυχνέςκόπωσηΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Πολύ ΣυχνέςπυρετόςΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Συχνέςπεριφερικό οίδημαΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Συχνέςβάδισμα μη φυσιολογικόΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
ΣυχνέςεξασθένισηΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
ΣυχνέςπόνοςΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Συχνέςαίσθημα κακουχίαςΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Συχνέςγριπώδες σύνδρομοΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Όχι συχνέςγενικευμένο οίδημαΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Μη γνωστέςαντιδράσεις λόγω απόσυρσηςΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Μη γνωστέςθωρακικός πόνοςΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Συχνέςλευκοκύτταρα (αριθμός λευκοκυττάρων) μειωμέναΠαρακλινικές εξετάσεις
-
Συχνέςσωματικό βάρος αυξημένοΠαρακλινικές εξετάσεις
-
Όχι συχνέςαυξημένες δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας SGOT (AST), SGPT (ALT) και χολερυθρίνηςΠαρακλινικές εξετάσεις
-
Μη γνωστέςκρεατινοφωσφοκινάση αίματος αυξημένηΠαρακλινικές εξετάσεις
-
Συχνέςτυχαίο τραύμαΚακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών
-
ΣυχνέςκάταγμαΚακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών
-
ΣυχνέςεκδοράΚακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών
-
Όχι συχνέςπτώσηΚακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών
pregnant_woman
SPC-NEURONTIN
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΑποφεύγεταιΗ γκαμπαπεντίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός αν το πιθανό όφελος στη μητέρα υπερκαλύπτει σαφώς τον ενδεχόμενο κίνδυνο για το έμβρυο.
-
ΓαλουχίαΜε προσοχήΕπειδή η επίδραση στο βρέφος που θηλάζει είναι άγνωστη, πρέπει να ασκηθεί προσοχή όταν η γκαμπαπεντίνη χορηγείται σε μια θηλάζουσα μητέρα. Η γκαμπαπεντίνη πρέπει να χρησιμοποιείται σε θηλάζουσες μητέρες μόνο εάν τα οφέλη υπερκαλύπτουν σαφώς τους κινδύνους.
-
ΓονιμότηταΆγνωστοΔεν υπάρχει επίδραση στη γονιμότητα σε μελέτες σε ζώα (βλ. παράγραφο 5.3).
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-NEURONTIN
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα αντιεπιληπτικά Κωδικός ATC: N03 AX ### Μηχανισμός δράσης Η γκαμπαπεντίνη εισχωρεί άμεσα στον εγκέφαλο και προλαμβάνει τις επιληπτικές κρίσεις σε ορισμένο αριθμό ζωικών μοντέλων επιληψίας. Η γκαμπαπεντίνη δεν έχει…
biotech
SPC-NEURONTIN
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση Μετά την από στόματος χορήγηση, οι μέγιστες συγκεντρώσεις της γκαμπαπεντίνης στο πλάσμα παρατηρούνται εντός 2-3 ωρών. Η βιοδιαθεσιμότητα της γκαμπαπεντίνης (μέρος της δόσης που απορροφάται) τείνει να μειώνεται με την αύξηση της δόσης. Η…
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
DrugBank
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-NEURONTIN
expand_more
Δοσολογία
Δοσολογία
Στον Πίνακα 1 περιγράφεται ένα πρόγραμμα τιτλοποίησης για την έναρξη της θεραπείας για όλες τις ενδείξεις, που συνιστάται για ενήλικες και εφήβους ηλικίας 12 ετών και άνω. Οδηγίες δοσολογίας για παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών παρέχονται υπό ξεχωριστή υποκεφαλίδα πιο κάτω σε αυτήν την παράγραφο.
Πίνακας 1 ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΟΣΗΣ - ΑΡΧΙΚΗ ΤΙΤΛΟΠΟΙΗΣΗ
| Ημέρα 1 | Ημέρα 2 | Ημέρα 3 |
|---|---|---|
| 300 mg άπαξ ημερησίως | 300 mg δύο φορές ημερησίως | 300 mg τρεις φορές ημερησίως |
Διακοπή της γκαμπαπεντίνης Σύμφωνα με την τρέχουσα κλινική πρακτική, εάν η γκαμπαπεντίνη πρέπει να διακοπεί συνιστάται αυτό να γίνεται σταδιακά και σε χρονικό διάστημα 1 τουλάχιστον εβδομάδας, ανεξάρτητα από την ένδειξη.
Επιληψία
Η επιληψία τυπικά απαιτεί μακροχρόνια θεραπεία. Η δοσολογία καθορίζεται από τον θεράποντα ιατρό βάσει της ατομικής ανεκτικότητας και αποτελεσματικότητας.
Ενήλικες και έφηβοι Σε κλινικές δοκιμές, η αποτελεσματική δοσολογία κυμαίνονταν από 900 ως 3600 mg/ημέρα. Η έναρξη της θεραπείας μπορεί να γίνει με τιτλοποίηση της δόσης, όπως περιγράφεται στον Πίνακα 1 ή με τη χορήγηση 300 mg τρεις φορές ημερησίως (TID) την Ημέρα 1. Μετέπειτα, βάσει της ατομικής απόκρισης και ανεκτικότητας, η δόση μπορεί να αυξηθεί περαιτέρω με προσαυξήσεις των 300 mg/ημέρα κάθε 2-3 ημέρες μέχρι τη μέγιστη δόση των 3600 mg/ημέρα.
Βραδύτερη τιτλοποίηση της δοσολογίας της γκαμπαπεντίνης μπορεί να είναι κατάλληλη για μεμονωμένους ασθενείς.
Ο ελάχιστος χρόνος για την επίτευξη της δόσης των 1800 mg/ημέρα είναι η μία εβδομάδα, για την επίτευξη της δόσης των 2400 mg/ημέρα είναι συνολικά οι 2 εβδομάδες, και για την επίτευξη της δόσης των 3600 mg/ημέρα είναι συνολικά οι 3 εβδομάδες. Δόσεις ως και 4800 mg/ημέρα έχουν γίνει καλά ανεκτές σε μακρόχρονες ανοικτές κλινικές μελέτες. Η συνολική ημερήσια δόση πρέπει να διαιρείται σε τρεις δόσεις και το μέγιστο χρονικό διάστημα μεταξύ των δόσεων δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 12 ώρες για την αποφυγή εμφάνισης των σπασμών.
Παιδιά ηλικίας 6 ετών και άνω Η αρχική δόση πρέπει να κυμαίνεται από 10 ως 15 mg/kg/ημέρα και η αποτελεσματική δόση επιτυγχάνεται με ανιούσα τιτλοποίηση κατά τη διάρκεια περιόδου περίπου τριών ημερών. Η αποτελεσματική δόση της γκαμπαπεντίνης σε παιδιά ηλικίας 6 ετών και μεγαλύτερα είναι 25 ως 35 mg/kg/ημέρα. Δόσεις ως 50 mg/kg/ημέρα έχουν γίνει καλά ανεκτές σε μία μακροχρόνια κλινική μελέτη. Η συνολική ημερήσια δόση πρέπει να διαιρείται σε τρεις δόσεις και το μέγιστο χρονικό διάστημα μεταξύ των δόσεων δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 12 ώρες.
Δεν είναι απαραίτητη η παρακολούθηση των συγκεντρώσεων της γκαμπαπεντίνης στο πλάσμα για τη βελτιστοποίηση της θεραπείας με γκαμπαπεντίνη. Ακόμα, η γκαμπαπεντίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με άλλα αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα χωρίς ανησυχία για τυχόν μεταβολή των συγκεντρώσεων της γκαμπαπεντίνης στο πλάσμα ή των συγκεντρώσεων των άλλων αντιεπιληπτικών φαρμακευτικών προϊόντων στον ορό.
Περιφερικός νευροπαθητικός πόνος
Ενήλικες Η θεραπεία μπορεί να αρχίσει με τιτλοποίηση της δόσης όπως περιγράφεται στον Πίνακα 1. Εναλλακτικά, η αρχική δόση είναι 900 mg/ημέρα χορηγούμενη σε τρεις διηρημένες ίσες δόσεις. Μετέπειτα, βάσει της απόκρισης και ανεκτικότητας του κάθε ασθενούς, η δόση μπορεί να αυξηθεί περαιτέρω με προσαυξήσεις των 300 mg/ημέρα κάθε 2-3 ημέρες μέχρι τη μέγιστη δόση των 3600 mg/ημέρα. Βραδύτερη τιτλοποίηση της δόσης της γκαμπαπεντίνης μπορεί να είναι κατάλληλη για μεμονωμένους ασθενείς. Ο ελάχιστος χρόνος για την επίτευξη μιας δόσης 1800 mg/ημέρα είναι μία εβδομάδα, για την επίτευξη μιας δόσης 2400 mg/ημέρα είναι συνολικά 2 εβδομάδες, και για την επίτευξη της δόσης των 3600 mg/ημέρα είναι συνολικά 3 εβδομάδες.
Στην θεραπεία του περιφερικού νευροπαθητικού πόνου όπως η επώδυνη διαβητική νευροπάθεια και η μεθερπητική νευραλγία, η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια δεν έχουν εξεταστεί σε κλινικές μελέτες για περιόδους θεραπείας μεγαλύτερες από 5 μήνες. Αν ένας ασθενής χρειάζεται να λαμβάνει φάρμακο για τη θεραπεία του περιφερικού νευροπαθητικού πόνου για διάστημα μεγαλύτερο από 5 μήνες, ο θεράπων ιατρός θα πρέπει να αξιολογήσει την κλινική κατάσταση του ασθενούς και να καθορίσει την ανάγκη για επιπρόσθετη θεραπεία.
Οδηγία για όλες τις ενδείξεις
Σε ασθενείς με πτωχή γενική υγεία, δηλαδή χαμηλό σωματικό βάρος, μετά από μεταμόσχευση οργάνου κ.τ.λ., η δόση πρέπει να τιτλοποιείται βραδύτερα, είτε με τη χρήση των μικρότερων περιεκτικοτήτων είτε με μεγαλύτερα διαστήματα μεταξύ των αυξήσεων της δόσης.
Ηλικιωμένοι (ηλικίας άνω των 65 ετών) Για τους ηλικιωμένους ασθενείς μπορεί να απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας λόγω μειούμενης νεφρικής λειτουργίας με την πάροδο της ηλικίας (βλέπε Πίνακα 2). Η υπνηλία, το περιφερικό οίδημα και η εξασθένιση μπορεί να είναι πιο συχνά στους ηλικιωμένους ασθενείς.
Νεφρική δυσλειτουργία Συνιστάται προσαρμογή της δοσολογίας σε ασθενείς με κατεσταλμένη νεφρική λειτουργία και/ή σε αυτούς που υποβάλλονται σε αιμοδιύλιση όπως περιγράφεται στον Πίνακα 2. Η γκαμπαπεντίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σύμφωνα με τη συνιστώμενη δοσολογία σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.
Πίνακας 2 ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΓΚΑΜΠΑΠΕΝΤΙΝΗΣ ΣΕ ΕΝΗΛΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙ ΤΗΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
| Κάθαρση Κρεατινίνης (mL/λεπτό) | Συνολική Ημερήσια Δόση α (mg/ημέρα) |
|---|---|
| 80 | 900-3600 |
| 50-79 | 600-1800 |
| 30-49 | 300-900 |
| 15-29 | 150-600 β |
| <15 | ≤300 γ |
α H συνολική ημερήσια δόση πρέπει να χορηγείται σε τρεις διηρημένες δόσεις (TID). Μειωμένες δοσολογίες είναι για ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 79 mL/λεπτό). β Για χορήγηση ως 300 mg κάθε δεύτερη ημέρα. γ Για ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης <15 mL/λεπτό, η ημερησία δόση πρέπει να μειωθεί σε αναλογία με την κάθαρση κρεατινίνης (π.χ., ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης των 7,5 mL/λεπτό πρέπει να λαμβάνουν το μισό της ημερήσιας δόσης που λαμβάνουν οι ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης 15 mL/λεπτό).
Χρήση σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοδιύλιση Για ασθενείς με ανουρία που υποβάλλονται σε αιμοδιύλιση και στους οποίους ποτέ πριν δεν είχε χορηγηθεί γκαμπαπεντίνη, συνιστάται η χορήγηση δόσης εφόδου 300 ως 400 mg, έπειτα 200 έως 300 mg γκαμπαπεντίνη μετά από κάθε 4-ωρη αιμοδιύλιση. Σε ημέρες που δεν γίνεται αιμοδιύλιση, δεν πρέπει να γίνεται θεραπεία με γκαμπαπεντίνη.
Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία που υποβάλλονται σε αιμοδιύλιση, η δόση συντήρησης γκαμπαπεντίνης πρέπει να βασίζεται στις συστάσεις δοσολογίας που παρατίθενται στον Πίνακα 2. Εκτός από τη δόση συντήρησης, συνιστάται μια επιπρόσθετη δόση 200 έως 300 mg μετά από κάθε 4-ωρη θεραπεία αιμοδιύλισης.
Τρόπος χορήγησης Για από στόματος χρήση. Η γκαμπαπεντίνη μπορεί να λαμβάνεται με ή χωρίς τροφή και το καψάκιο ή το δισκίο πρέπει να καταπίνεται ολόκληρο με επαρκή πρόσληψη υγρών (π.χ. ένα ποτήρι νερό).
block
Αντενδείξεις
SPC-NEURONTIN
expand_more
Αντενδείξεις
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-NEURONTIN
expand_more
Προειδοποιήσεις
Φαρμακευτικό Εξάνθημα με Ηωσινοφιλία και Συστηματικά Συμπτώματα (Drug
Rash with Eosinophilia and Systemic Symptoms, DRESS) Σε ασθενείς που λαμβάνουν αντιεπιληπτικά φάρμακα, συμπεριλαμβανομένης της γκαμπαπεντίνης, έχουν αναφερθεί σοβαρές, απειλητικές για τη ζωή, συστηματικές αντιδράσεις υπερευαισθησίας, όπως Φαρμακευτικό εξάνθημα με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (DRESS) (βλέπε Ανεπιθύμητες ενέργειες). Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι μπορεί να υπάρχουν αρχικές ενδείξεις υπερευαισθησίας, όπως πυρετός ή λεμφαδενοπάθεια, ακόμη και αν το εξάνθημα δεν είναι εμφανές. Εάν εμφανιστούν τέτοια σημεία ή συμπτώματα, ο ασθενής πρέπει να αξιολογείται αμέσως. Η χορήγηση της γκαμπαπεντίνης πρέπει να διακόπτεται εάν δεν μπορεί να καθοριστεί μια διαφορετική αιτιολογία για τα σημεία ή τα συμπτώματα.
Αναφυλαξία
Η γκαμπαπεντίνη μπορεί να προκαλέσει αναφυλαξία. Στα περιστατικά που έχουν αναφερθεί περιλαμβάνονταν τα εξής σημεία και συμπτώματα: δυσκολία στην αναπνοή, πρήξιμο των χειλέων, του φάρυγγα και της γλώσσας, καθώς και υπόταση, που απαιτούν επείγουσα θεραπεία. Θα πρέπει να δίνονται οδηγίες στους ασθενείς να διακόπτουν την γκαμπαπεντίνη και να αναζητούν άμεση ιατρική φροντίδα σε περίπτωση που παρουσιάσουν σημεία ή συμπτώματα αναφυλαξίας (βλέπε Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Αυτοκτονικός ιδεασμός και συμπεριφορά
Αυτοκτονικός ιδεασμός και συμπεριφορά έχουν αναφερθεί σε ασθενείς υπό αγωγή με αντιεπιληπτικά φάρμακα για διάφορες ενδείξεις. Μια μετα-ανάλυση των τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο κλινικών μελετών αντιεπιληπτικών φαρμάκων έχει επίσης δείξει μικρή αύξηση του κινδύνου εκδήλωσης αυτοκτονικού ιδεασμού και συμπεριφοράς. Οι μηχανισμοί ανάπτυξης αυτού του κινδύνου δεν είναι γνωστοί και τα διαθέσιμα δεδομένα δεν αποκλείουν την πιθανότητα εμφάνισης αυξημένου κινδύνου με την γκαμπαπεντίνη. Κατά συνέπεια οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για συμπτώματα αυτοκτονικού ιδεασμού και συμπεριβα
ώρων και να εφαρμόζεται η κατάλληλη θεραπεία. Συνιστάται στους ασθενείς (και σε αυτούς που τους φροντίζουν) να αναζητούν ιατρική συμβουλή σε περίπτωση εμφάνισης συμπτωμάτων αυτοκτονικού ιδεασμού ή συμπεριφοράς.
Οξεία παγκρεατίτιδα
Εάν ένας ασθενής παρουσιάσει οξεία παγκρεατίτιδα υπό θεραπεία με γκαμπαπεντίνη, πρέπει να εξεταστεί η διακοπή της γκαμπαπεντίνης (βλέπε Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Επιληπτικές κρίσεις
Παρ’ ότι δεν υπάρχουν στοιχεία για επανεμφάνιση των κρίσεων με την γκαμπαπεντίνη, απότομη διακοπή της χορήγησης αντισπασμωδικών φαρμάκων σε επιληπτικούς ασθενείς μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση status epilepticus (βλέπε Δοσολογία). Όπως και με άλλα αντιεπιληπτικά φάρμακα, μερικοί ασθενείς μπορεί παρουσιάσουν αύξηση της συχνότητας των κρίσεων ή την έναρξη νέων τύπων κρίσεων με την γκαμπαπεντίνη. Όπως και με άλλα αντιεπιληπτικά, προσπάθειες διακοπής συγχορηγούμενων αντιεπιληπτικών σε ανθεκτικούς στη θεραπεία ασθενείς που λαμβάνουν περισσότερα του ενός αντιεπιληπτικά, για την επίτευξη μονοθεραπείας με γκαμπαπεντίνη, έχουν μικρό ποσοστό επιτυχίας. Η γκαμπαπεντίνη δεν θεωρείται αποτελεσματική για την αντιμετώπιση πρωτοπαθών γενικευμένων κρίσεων όπως οι αφαιρέσεις και μπορεί να επιδεινώσει τέτοιες κρίσεις σε κάποιους ασθενείς. Επομένως, η γκαμπαπεντίνη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με μικτές κρίσεις συμπεριλαμβανομένων και των αφαιρέσεων. Η θεραπεία με γκαμπαπεντίνη έχει συσχετιστεί με ζάλη και υπνηλία, τα οποία θα μπορούσαν να αυξήσουν την πιθανότητα τραυματισμού από ατύχημα (πτώση). Έχουν επίσης υπάρξει αναφορές σύγχυσης, απώλειας συνείδησης και επηρεασμένης διανοητικής κατάστασης, μετά την κυκλοφορία του προϊόντος στην αγορά. Ως εκ τούτου, στους ασθενείς πρέπει να δίνεται η συμβουλή να είναι προσεκτικοί μέχρι να εξοικειωθούν με τις πιθανές επιδράσεις της φαρμακευτικής αγωγής.
Ταυτόχρονη χρήση με οπιοειδή
Οι ασθενείς που πρέπει να ακολουθούν ταυτόχρονη θεραπεία με οπιοειδή θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για σημεία καταστολής του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ), όπως υπνηλία, καταστολή και αναπνευστική καταστολή. Οι ασθενείς που χρησιμοποιούν γκαμπαπεντίνη και μορφίνη ταυτόχρονα μπορεί να παρουσιάσουν αύξηση στις συγκεντρώσεις της γκαμπαπεντίνης. Η δόση της γκαμπαπεντίνης ή των οπιοειδών πρέπει να μειωθούν ανάλογα (βλέπε Αλληλεπιδράσεις).
Ηλικιωμένοι (ηλικίας 65 ετών και άνω)
Δεν έχουν διεξαχθεί συστηματικές μελέτες σε ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω με την γκαμπαπεντίνη. Σε μία διπλά τυφλή μελέτη σε ασθενείς με νευροπαθητικό πόνο, παρουσιάστηκαν υπνηλία, περιφερικό οίδημα και εξασθένιση σε ένα κάπως υψηλότερο ποσοστό σε ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω, σε σύγκριση με νεότερους ασθενείς. Εκτός από τα ευρήματα αυτά, κλινικές έρευνες σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα δεν επιδεικνύουν προφίλ ανεπιθύμητων συμβαμάτων διαφορετικό από αυτό που παρατηρήθηκε σε νεότερους ασθενείς.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Οι επιδράσεις της μακροχρόνιας (μεγαλύτερης των 36 εβδομάδων) θεραπείας με γκαμπαπεντίνη στη μάθηση, στη νοημοσύνη, και στην ανάπτυξη στα παιδιά και τους εφήβους δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Τα οφέλη της παρατεταμένης θεραπείας πρέπει επομένως να εκτιμηθούν έναντι των πιθανών κινδύνων μιας τέτοιας θεραπείας.
Κατάχρηση και ε ξάρτηση
Στη βάση δεδομένων μετά την κυκλοφορία στην αγορά έχουν αναφερθεί περιπτώσεις κατάχρησης και εξάρτησης. Αξιολογήστε προσεκτικά τους ασθενείς για ιστορικό κατάχρησης φαρμάκων και παρατηρήστε τους για πιθανά σημεία κατάχρησης της γκαμπαπεντίνης, π.χ. συμπεριφορά προς αναζήτηση φαρμάκου, κλιμακωτή αύξηση δόσης, ανάπτυξη ανοχής.
Εργαστηριακές δοκιμασίες
Μπορεί να ληφθούν ψευδώς θετικές ενδείξεις στον ημιποσοτικό προσδιορισμό της συνολικής πρωτεΐνης ούρων από τις δοκιμασίες με ταινία. Επομένως συνιστάται η πιστοποίηση ενός τέτοιου θετικού αποτελέσματος της δοκιμασίας με ταινία, με μεθόδους βασισμένες σε μια διαφορετική αναλυτική αρχή όπως η μέθοδος Biuret, ο θολοσιμετρικός προσδιορισμός ή η μέθοδος δέσμευσης χρωστικής, ή να χρησιμοποιηθούν αυτές οι εναλλακτικές μέθοδοι εξ’ αρχής. Τα σκληρά καψάκια Neurontin περιέχουν λακτόζη. Ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στην γαλακτόζη, με έλλειψη λακτάσης Lapp ή με δυσαπορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης, δεν θα πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-NEURONTIN
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Οπιοειδή Υπάρχουν αυθόρμητες και βιβλιογραφικές αναφορές περιστατικών αναπνευστικής καταστολής και/ή καταστολής σχετιζόμενης με τη χρήση γκαμπαπεντίνης και οπιοειδών. Σε ορισμένες από αυτές τις αναφορές, οι συγγραφείς θεωρούν τον συνδυασμό γκαμπαπεντίνης και οπιοειδών, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ασθενείς ως σημείο ιδιαίτερου προβληματισμού.
Σε μια μελέτη που περιελάμβανε υγιείς εθελοντές (N=12), όταν ένα καψάκιο ελεγχόμενης αποδέσμευσης μορφίνης 60 mg χορηγήθηκε 2 ώρες πριν από ένα καψάκιο γκαμπαπεντίνης 600 mg, η μέση επιφάνεια κάτω από τη καμπύλη (mean AUC) της γκαμπαπεντίνης αυξήθηκε κατά 44% έναντι της γκαμπαπεντίνης που χορηγήθηκε χωρίς μορφίνη. Επομένως, οι ασθενείς που πρέπει να ακολουθούν ταυτόχρονη θεραπεία με οπιοειδή θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για σημεία καταστολής του ΚΝΣ, όπως υπνηλία, καταστολή και αναπνευστική καταστολή, και η δόση της γκαμπαπεντίνης ή του οπιοειδούς θα πρέπει να μειώνεται ανάλογα.
Αντιεπιληπτικά φάρμακα Δεν παρατηρήθηκε αλληλεπίδραση μεταξύ της γκαμπαπεντίνης και της φαινοβαρβιτάλης, φαινυτοΐνης, βαλπροϊκού οξέος ή καρβαμαζεπίνης. Η φαρμακοκινητική σε σταθερή κατάσταση της γκαμπαπεντίνης είναι παρόμοια σε υγιή άτομα και σε ασθενείς με επιληψία που λαμβάνουν αυτούς τους αντιεπιληπτικούς παράγοντες.
Από στόματος χορηγούμενα αντισυλληπτικά Η συγχορήγηση της γκαμπαπεντίνης με τα από στόματος χορηγούμενα αντισυλληπτικά, που περιέχουν νοραιθιστερόνη και/ή αιθυνιλοιστραδιόλη, δεν επηρεάζει τη φαρμακοκινητική σε σταθερή κατάσταση των εν λόγω ουσιών.
Αντιόξινα Η συγχορήγηση της γκαμπαπεντίνης με αντιόξινα φάρμακα που περιέχουν αργίλιο και μαγνήσιο, ελαττώνει τη βιοδιαθεσιμότητα της γκαμπαπεντίνης έως 24%. Η γκαμπαπεντίνη συνιστάται να λαμβάνεται το νωρίτερο δύο ώρες μετά τη χορήγηση των αντιόξινων.
Προβενεσίδη Η νεφρική απέκκριση της γκαμπαπεντίνης δεν μεταβάλλεται από την προβενεσίδη.
Σιμετιδίνη Μία μικρή μείωση στη νεφρική απέκκριση της γκαμπαπεντίνης που παρατηρείται όταν συγχορηγείται με τη σιμετιδίνη δεν αναμένεται να έχει κλινική σημασία.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-NEURONTIN
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια κλινικών μελετών που διεξήχθησαν στην επιληψία (συμπληρωματική θεραπεία και μονοθεραπεία) και τον νευροπαθητικό πόνο παρέχονται σε μία στήλη παρακάτω σύμφωνα με την κατηγορία και τη συχνότητα εμφάνισης πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως 1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως ≤1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000). Όπου μια ανεπιθύμητη ενέργεια παρατηρήθηκε σε διαφορετικές συχνότητες σε κλινικές μελέτες, καταχωρήθηκε στην υψηλότερη συχνότητα όπου αναφέρθηκε. Στον ακόλουθο πίνακα περιλαμβάνονται επιπρόσθετες ενέργειες (σε πλάγια γραμματοσειρά), βασισμένες σε αναφορές από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του προϊόντος, με συχνότητα εμφάνισης άγνωστη (η συχνότητα δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
| Κατηγορία/οργανικό σύστημα | Ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκου |
|---|---|
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | |
| Πολύ Συχνές | ιογενής λοίμωξη |
| Συχνές | πνευμονία, λοίμωξη αναπνευστικού συστήματος, λοίμωξη των ουροφόρων οδών, λοίμωξη, μέση ωτίτιδα |
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος | |
| Συχνές | λευκοπενία |
| Μη γνωστές | θρομβοπενία |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | |
| Όχι συχνές | αλλεργικές αντιδράσεις (π.χ. κνίδωση) |
| Μη γνωστές | σύνδρομο υπερευαισθησίας (μία συστηματική αντίδραση με ποικίλες εκδηλώσεις, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, εξάνθημα, ηπατίτιδα, λεμφαδενοπάθεια, ηωσινοφιλία και μερικές φορές άλλα σημεία και συμπτώματα), αναφυλαξία (βλ. παράγραφο 4.4) |
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | |
| Συχνές | ανορεξία, αυξημένη όρεξη |
| Όχι συχνές | υπεργλυκαιμία (παρατηρείται συχνότερα σε ασθενείς με διαβήτη) |
| Σπάνιες | υπογλυκαιμία (παρατηρείται συχνότερα σε ασθενείς με διαβήτη) |
| Μη γνωστές | υπονατριαιμία |
| Ψυχιατρικές διαταραχές | |
| Συχνές | εχθρότητα, σύγχυση και συναισθηματική αστάθεια, κατάθλιψη, άγχος, νευρικότητα, μη φυσιολογική σκέψη |
| Όχι συχνές | διέγερση |
| Μη γνωστές | ψευδαισθήσεις |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | |
| Πολύ Συχνές | υπνηλία, ζάλη, αταξία |
| Συχνές | σπασμοί, υπερκινησίες, δυσαρθρία, αμνησία, τρόμος, αϋπνία, κεφαλαλγία, αισθήματα όπως παραισθησία, υπαισθησία, ασυνέργεια, νυσταγμός, αυξημένα, μειωμένα ή κατηργημένα αντανακλαστικά |
| Όχι συχνές | υποκινησία, επηρεασμένη διανοητική κατάσταση |
| Σπάνιες | απώλεια συνείδησης |
| Μη γνωστές | άλλες κινητικές διαταραχές (π.χ. χορειοαθέτωση, δυσκινησία, δυστονία) |
| Οφθαλμικές διαταραχές | |
| Συχνές | οπτικές διαταραχές όπως αμβλυωπία, διπλωπία |
| Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου | |
| Συχνές | ίλιγγος |
| Μη γνωστές | εμβοές |
| Καρδιακές διαταραχές | |
| Όχι συχνές | αίσθημα παλμών |
| Αγγειακές διαταραχές | |
| Συχνές | υπέρταση, αγγειοδιαστολή |
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου | |
| Συχνές | δύσπνοια, βρογχίτιδα, φαρυγγίτιδα, βήχας, ρινίτιδα |
| Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος | |
| Συχνές | έμετος, ναυτία, οδοντικές ανωμαλίες, ουλίτιδα, διάρροια, κοιλιακό άλγος, δυσπεψία, δυσκοιλιότητα, ξηροστομία ή ξηρότητα του φάρυγγα, μετεωρισμός |
| Μη γνωστές | παγκρεατίτιδα |
| Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων | |
| Μη γνωστές | ηπατίτιδα, ίκτερος |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | |
| Συχνές | οίδημα προσώπου, πορφύρα που πολύ συχνά περιγράφεται ως μώλωπες που απορρέουν από σωματικό τραυματισμό, εξάνθημα, κνησμός, ακμή |
| Μη γνωστές | σύνδρομο Stevens-Johnson, αγγειοοίδημα, πολύμορφο ερύθημα, αλωπεκία, φαρμακευτικό εξάνθημα με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (βλέπε παράγραφο 4.4) |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | |
| Συχνές | αρθραλγία, μυαλγία, οσφυαλγία, μυϊκές δεσμιδώσεις |
| Μη γνωστές | ραβδομυόλυση, μυόκλωνος |
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | |
| Άγνωστης συχνότητας | οξεία νεφρική ανεπάρκεια, ακράτεια |
| Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού | |
| Συχνές | ανικανότητα |
| Μη γνωστές | υπερτροφία μαστού, γυναικομαστία, σεξουαλική δυσλειτουργία (συμπεριλαμβανομένων μεταβολών στη λίμπιντο, διαταραχών εκσπερμάτισης και ανοργασμίας) |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | |
| Πολύ Συχνές | κόπωση, πυρετός |
| Συχνές | περιφερικό οίδημα, βάδισμα μη φυσιολογικό, εξασθένιση, πόνος, αίσθημα κακουχίας, γριπώδες σύνδρομο |
| Όχι συχνές | γενικευμένο οίδημα |
| Μη γνωστές | αντιδράσεις λόγω απόσυρσης (κυρίως άγχος, αϋπνία, ναυτία, πόνοι, εφίδρωση), θωρακικός πόνος. Αιφνίδιοι ανεξήγητοι θάνατοι έχουν αναφερθεί ενώ δεν έχει αποδειχθεί σχέση με τη θεραπεία με γκαμπαπεντίνη |
| Παρακλινικές εξετάσεις | |
| Συχνές | λευκοκύτταρα (αριθμός λευκοκυττάρων) μειωμένα, σωματικό βάρος αυξημένο |
| Όχι συχνές | αυξημένες δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας SGOT (AST), SGPT (ALT) και χολερυθρίνης |
| Μη γνωστές | κρεατινοφωσφοκινάση αίματος αυξημένη |
| Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών | |
| Συχνές | τυχαίο τραύμα, κάταγμα, εκδορά |
| Όχι συχνές | πτώση |
Υπό θεραπεία με την γκαμπαπεντίνη αναφέρθηκαν περιπτώσεις οξείας παγκρεατίτιδας. Η αιτιότητα με την γκαμπαπεντίνη δεν είναι ξεκάθαρη (βλέπε παράγραφο 4.4). Σε ασθενείς υπό αιμοδιύλιση, λόγω νεφρικής ανεπάρκειας τελικού σταδίου, έχει αναφερθεί μυοπάθεια με αυξημένα επίπεδα κινάσης κρεατίνης. Λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος, μέση ωτίτιδα, σπασμοί και βρογχίτιδα αναφέρθηκαν μόνο σε κλινικές μελέτες σε παιδιά. Επιπροσθέτως, σε κλινικές μελέτες σε παιδιά, αναφέρθηκαν συχνά επιθετική συμπεριφορά και υπερκινησίες.
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-NEURONTIN
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Εγκυμοσύνη
Κίνδυνος που σχετίζεται γενικά με την επιληψία και τα αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα Ο κίνδυνος γενετικών ανωμαλιών αυξάνεται κατά ένα παράγοντα 2 - 3 στους απόγονους των μητέρων που βρίσκονται υπό θεραπεία με ένα αντιεπιληπτικό φαρμακευτικό προϊόν. Συχνότερα αναφερόμενες είναι η λαγώχειλος, οι καρδιαγγειακές δυσπλασίες και οι δυσπλασίες του νευρικού σωλήνα. Η αντιεπιληπτική θεραπεία με πολλαπλά φάρμακα μπορεί να συσχετισθεί με έναν υψηλότερο κίνδυνο συγγενών δυσπλασιών από ότι η μονοθεραπεία, επομένως είναι σημαντικό η μονοθεραπεία να εφαρμόζεται όποτε αυτό είναι δυνατόν. Συμβουλές ειδικών πρέπει να δοθούν σε γυναίκες που είναι πιθανό να μείνουν έγκυες ή που είναι σε αναπαραγωγική ηλικία και η ανάγκη για αντιεπιληπτική θεραπεία πρέπει να επανεξετάζεται όταν μια γυναίκα προγραμματίζει να μείνει έγκυος. Δεν θα πρέπει να γίνεται απότομη διακοπή της αντιεπιληπτικής θεραπείας δεδομένου κάτι τέτοιο μπορεί να προκαλέσει εμφάνιση κρίσεων, γεγονός που μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες και για τη μητέρα και για το παιδί. Σπάνια έχει παρατηρηθεί αναπτυξιακή καθυστέρηση σε παιδιά των οποίων οι μητέρες έπασχαν από επιληψία. Δεν είναι δυνατό να διαφοροδιαγνωστεί εάν η αναπτυξιακή καθυστέρηση προκαλείται από γενετικούς παράγοντες, κοινωνικούς παράγοντες, τη μητρική επιληψία ή την αντιεπιληπτική θεραπεία.
Κίνδυνος που σχετίζεται με την γκαμπαπεντίνη
Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση της γκαμπαπεντίνης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε πειραματόζωα κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. παράγραφο 5.3). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος. Η γκαμπαπεντίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός αν το πιθανό όφελος στη μητέρα υπερκαλύπτει σαφώς τον ενδεχόμενο κίνδυνο για το έμβρυο. Δεν μπορεί να εξαχθεί κάποιο σαφές συμπέρασμα για το αν η γκαμπαπεντίνη σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο συγγενών δυσπλασιών όταν λαμβάνεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, λόγω της ίδιας της επιληψίας και της παρουσίας συγχορηγουμένων αντιεπιληπτικών φαρμακευτικών προϊόντων κατά τη διάρκεια κάθε αναφερόμενης εγκυμοσύνης.
Θηλασμός
Η γκαμπαπεντίνη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Επειδή η επίδραση στο βρέφος που θηλάζει είναι άγνωστη, πρέπει να ασκηθεί προσοχή όταν η γκαμπαπεντίνη χορηγείται σε μια θηλάζουσα μητέρα. Η γκαμπαπεντίνη πρέπει να χρησιμοποιείται σε θηλάζουσες μητέρες μόνο εάν τα οφέλη υπερκαλύπτουν σαφώς τους κινδύνους.
Γονιμότητα
Δεν υπάρχει επίδραση στη γονιμότητα σε μελέτες σε ζώα (βλ. παράγραφο 5.3).
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-NEURONTIN
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα αντιεπιληπτικά
Κωδικός ATC: N03 AX
Μηχανισμός δράσης
Η γκαμπαπεντίνη εισχωρεί άμεσα στον εγκέφαλο και προλαμβάνει τις επιληπτικές κρίσεις σε ορισμένο αριθμό ζωικών μοντέλων επιληψίας. Η γκαμπαπεντίνη δεν έχει συγγένεια ούτε με τον GABAA ούτε με τον GABAB υποδοχέα, και δεν μεταβάλλει τον μεταβολισμό του GABA. Δεν συνδέεται με άλλους υποδοχείς νευρομεταβιβαστών του εγκεφάλου και δεν αλληλεπιδρά με τους διαύλους νατρίου. Η γκαμπαπεντίνη συνδέεται με υψηλή συγγένεια στην α2δ (άλφα-2-δέλτα) υπομονάδα των τασεοεξαρτώμενων διαύλων ασβεστίου και υποστηρίζεται ότι η σύνδεση με την α2δ υπομονάδα μπορεί να σχετίζεται με τις αντιεπιληπτικές δράσεις στα ζώα. Από το διαθέσιμο ευρύ φάσμα δοκιμών δεν προκύπτουν άλλοι στόχοι φαρμάκου εκτός της α2δ υπομονάδας.
Στοιχεία από διάφορα προκλινικά μοντέλα δείχνουν ότι η φαρμακολογική δράση της γκαμπαπεντίνης μπορεί να διαμεσολαβηθεί με σύνδεση στην υπομονάδα α2δ μέσω μείωσης της απελευθέρωσης διεγερτικών νευρομεταβιβαστών σε περιοχές του κεντρικού νευρικού συστήματος. Σε μια τέτοια δράση μπορεί να οφείλεται η αντιεπιληπτική δράση της γκαμπαπεντίνης. Η συνάφεια αυτών των δράσεων της γκαμπαπεντίνης με την αντιεπιληπτική δράση στον άνθρωπο δεν έχει ακόμα καθοριστεί.
Η γκαμπαπεντίνη παρουσιάζει επίσης αποτελεσματικότητα σε διάφορα προκλινικά ζωικά μοντέλα άλγους. Η ειδική σύνδεση της γκαμπαπεντίνης στην υπομονάδα α2δ φέρεται να οδηγεί σε αρκετές διαφορετικές δράσεις που μπορεί να ευθύνονται για την αναλγητική δράση σε ζωικά μοντέλα. Οι αναλγητικές δράσεις της γκαμπαπεντίνης μπορεί να εντοπιστούν στο νωτιαίο μυελό, καθώς και στα ανώτερα κέντρα του εγκεφάλου μέσω αλληλεπιδράσεων με ανασταλτικές κατιούσες οδούς του πόνου. Η συνάφεια αυτών των προκλινικών ιδιοτήτων με την κλινική δράση στον άνθρωπο είναι άγνωστη.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Μία κλινική δοκιμή συμπληρωματικής θεραπείας των εστιακών επιληπτικών κρίσεων σε παιδιατρικούς ασθενείς με εύρος ηλικίας από 3 ως 12 ετών, κατέδειξαν μία αριθμητική αλλά όχι στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς το ποσοστό ανταπόκρισης κατά 50% προς όφελος της ομάδας γκαμπαπεντίνης σε σύγκριση με εκείνη του εικονικού φαρμάκου (placebo). Επιπρόσθετες μεταγενέστερες αναλύσεις των ποσοστών ανταπόκρισης βάσει της ηλικίας δεν έδειξαν στατιστικά σημαντική επίδραση της ηλικίας, είτε ως συνεχής είτε ως κατηγορική μεταβλητή (ηλικιακές ομάδες 3-5 και 6-12 ετών). Τα δεδομένα από αυτή την επιπρόσθετη μεταγενέστερη ανάλυση συνοψίζονται στον παρακάτω πίνακα:
Ανταπόκριση (≥ 50% Βελτίωση) βάσει Θεραπείας και Ηλικίας MITT*
| Πληθυσμός | Ηλικιακή Κατηγορία | Placebo | Γκαμπαπεντίνη | P-Τιμή |
|---|---|---|---|---|
| < 6 Ετών | 4/21 (19,0%) | 4/17 (23,5%) | 0,7362 | |
| 6 ως 12 Ετών | 17/99 (17,2%) | 20/96 (20,8%) | 0,5144 |
*Ο τροποποιημένος πληθυσμός με πρόθεση θεραπείας καθορίστηκε ως όλοι οι ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στο υπό μελέτη φάρμακο οι οποίοι είχαν επίσης διαθέσιμα αξιολογήσιμα ημερολόγια επιληπτικών κρίσεων για 28 ημέρες κατά την διάρκεια των αρχικών και των διπλά-τυφλών φάσεων.
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-NEURONTIN
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση
Μετά την από στόματος χορήγηση, οι μέγιστες συγκεντρώσεις της γκαμπαπεντίνης στο πλάσμα παρατηρούνται εντός 2-3 ωρών. Η βιοδιαθεσιμότητα της γκαμπαπεντίνης (μέρος της δόσης που απορροφάται) τείνει να μειώνεται με την αύξηση της δόσης. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα ενός καψακίου 300 mg είναι περίπου 60%. Η τροφή, συμπεριλαμβανομένης μίας διατροφής υψηλής σε λιπαρά, δεν έχει καμιά κλινικά σημαντική επίδραση επί της φαρμακοκινητικής της γκαμπαπεντίνης.
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της γκαμπαπεντίνης δεν επηρεάζονται από την επανειλημμένη χορήγηση του φαρμάκου. Παρ’ ότι, σε κλινικές μελέτες οι συγκεντρώσεις της γκαμπαπεντίνης στο πλάσμα ήταν γενικώς, μεταξύ 2 μg/mL και 20 μg/mL, από τις εν λόγω συγκεντρώσεις δεν μπορεί κανείς να προβλέψει την ασφάλεια ή την αποτελεσματικότητα της. Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι δίδονται στον Πίνακα 3.
Πίνακας 3 ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΦΑΡΜΑΚΟΚΙΝΗΤΙΚΩΝ ΠΑΡΑΜΕΤΡΩΝ (%CV) ΣΤΑΘΕΡΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΓΚΑΜΠΑΠΕΝΤΙΝΗΣ ΚΑΘΕ ΟΚΤΩ ΩΡΕΣ
| Φαρμακοκινητική παράμετρος | 300 mg (N=7) Μέσος Όρος (%CV) | 400 mg (N=14) Μέσος Όρος (%CV) | 800 mg (N=14) Μέσος Όρος (%CV) |
|---|---|---|---|
| Cmax (μg/mL) | 4,02 (24) | 5,74 (38) | 8,71 (29) |
| tmax (ώρες) | 2,7 (18) | 2,1 (54) | 1,6 (76) |
| T1/2 (ώρες) | 5,2 (12) | 10,8 (89) | 10,6 (41) |
| AUC (0-8) (μghr/mL) | 24,8 (24) | 34,5 (34) | 51,4 (27) |
| Ae% (%) | ΜΔ (ΜΔ) | 47,2 (25) | 34,4 (37) |
Cmax = Μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα σε σταθερή κατάσταση tmax = Χρόνος για τη Cmax T1/2 = Χρόνος ημίσειας ζωής AUC(0-8) = Περιοχή σταθερής κατάστασης κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης στο πλάσμα -χρόνου από το χρόνο 0 ως 8 ώρες μετά τη δόση Ae% = Ποσοστό απέκκρισης αμετάβλητης δόσης στα ούρα από το χρόνο 0 ως 8 ώρες μετά τη δόση ΜΔ = Μη Διαθέσιμος
Κατανομή
Η γκαμπαπεντίνη δεν συνδέεται με τις πρωτεΐνες του πλάσματος και έχει όγκο κατανομής 57,7 λίτρα. Σε ασθενείς με επιληψία, οι συγκεντρώσεις της γκαμπαπεντίνης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ) ήταν περίπου 20% των αναλογούντων σε σταθεροποιημένη κατάσταση συγκεντρώσεων στο πλάσμα. Η γκαμπαπεντίνη ανιχνεύεται στο μητρικό γάλα των γυναικών που θηλάζουν.
Βιομετασχηματισμός
Δεν υπάρχουν στοιχεία για το μεταβολισμό της γκαμπαπεντίνης στους ανθρώπους. Η γκαμπαπεντίνη δεν επάγει τα ηπατικά ένζυμα οξειδάσης μεικτής δράσης τα οποία είναι υπεύθυνα για το μεταβολισμό των φαρμάκων.
Αποβολή
Η γκαμπαπεντίνη απεκκρίνεται αμετάβλητη αποκλειστικώς δια των νεφρών. Η ημιπερίοδος ζωής της απομάκρυνσης της γκαμπαπεντίνης δεν είναι δοσοεξαρτώμενη, και κυμαίνεται κατά μέσον όρο, μεταξύ 5 και 7 ωρών.
Σε ηλικιωμένους ασθενείς και σε ασθενείς με διαταραχές της νεφρικής λειτουργίας, η κάθαρση της γκαμπαπεντίνης από το πλάσμα ελαττώνεται. Η σταθερά απεκκρίσεως της γκαμπαπεντίνης, η κάθαρση από το πλάσμα και η νεφρική κάθαρση είναι ευθέως ανάλογες με την κάθαρση της κρεατινίνης.
Η γκαμπαπεντίνη απομακρύνεται από το πλάσμα με αιμοδιύλιση. Σε ασθενείς με επηρεασμένη νεφρική λειτουργία ή σε εκείνους που υποβάλλονται σε αιμοδιύλιση συνιστάται η προσαρμογή της δοσολογίας (βλέπε παράγραφο 4.2).
Η φαρμακοκινητική της γκαμπαπεντίνης σε παιδιά προσδιορίστηκε σε 50 υγιή άτομα ηλικίας μεταξύ 1 μηνός και 12 ετών. Γενικά, οι συγκεντρώσεις της γκαμπαπεντίνης στο πλάσμα σε παιδιά > 5 ετών είναι όμοιες με εκείνες στους ενήλικες όταν τους δίδεται δόση σε mg/kg. Σε μία φαρμακοκινητική μελέτη σε 24 υγιείς παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας μεταξύ 1 μηνός και 48 μηνών, έχει παρατηρηθεί μία περίπου 30% χαμηλότερη έκθεση (AUC), χαμηλότερη Cmax και υψηλότερη αποβολή ανά βάρος σώματος, σε σύγκριση με τα διαθέσιμα δεδομένα που έχουν αναφερθεί σε παιδιά μεγαλύτερα των 5 ετών.
Γραμμικότητα/μ η γραμμικότητα
Η βιοδιαθεσιμότητα της γκαμπαπεντίνης (μέρος της δόσης που απορροφάται) μειώνεται με την αύξηση της δόσης που προσδίδει μη-γραμμικότητα στις φαρμακοκινητικές παραμέτρους που περιλαμβάνουν την παράμετρο βιοδιαθεσιμότητας (F) π.χ. Ae%, CL/F, Vd/F. Η φαρμακοκινητική της απομάκρυνσης (φαρμακοκινητικές παράμετροι που δεν περιλαμβάνουν την F όπως η CLr και ο T1/2), περιγράφονται καλύτερα δια της γραμμικής φαρμακοκινητικής. Οι συγκεντρώσεις σε σταθεροποιημένη κατάσταση στο πλάσμα της γκαμπαπεντίνης είναι δυνατόν να προβλεφθούν από στοιχεία προερχόμενα από μελέτες εφάπαξ δόσης.
ΕΟΦ · 4.5
Aντιεπιληπτικά
expand_more
Aντιεπιληπτικά
Σκοπός της θεραπείας είναι ο έλεγχος των επιληπτικών κρίσεων με τη συνεχή διατήρηση δραστικών επιπέδων του φαρμάκου στο πλάσμα και από εκεί στον εγκεφαλικό ιστό. H δόση και η συχνότητα χορήγησής τους καθορίζονται από το χρόνο υποδιπλασιασμού, γι’ αυτό και είναι σκόπιμος ο προσδιορισμός των φαρμάκων αυτών στο πλάσμα. Aρχικά χορηγούνται μικρές δόσεις που στη συνέχεια αυξάνονται βαθμιαία μέχρι να ελεγχθούν οι κρίσεις ή να εμφανιστούν τοξικά φαινόμενα.
H ημερήσια ποσότητα του φαρμάκου πρέπει να χορηγείται σε όσο το δυνατόν λιγότερες δόσεις, ώστε να είναι πιο εύκολο για τον άρρωστο να εφαρμόζει το θεραπευτικό σχήμα. Tα περισσότερα αντιεπιληπτικά, όταν χορηγούνται σε μέση δόση μπορεί να δίνονται δύο φορές την ημέρα. H φαινοβαρβιτάλη, που έχει μεγάλο χρόνο ημίσειας ζωής, μπορεί να δίνεται μόνο μια φορά την ημέρα πριν από τον ύπνο. Όταν όμως τα αντιεπιληπτικά χορηγούνται σε μεγάλες δόσεις μπορεί να χρειασθεί η κατανομή τους σε 3 ή 4 δόσεις την ημέρα για να ελαχιστοποιηθούν οι ανεπιθύμητες ενέργειες, ιδίως η υπνηλία, που σχετίζονται με υψηλές συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο αίμα.
Tα μικρά παιδιά μεταβολίζουν τα αντιεπιληπτικά ταχύτερα από τους ενηλίκους και γιαυτό πρέπει να χορηγούνται σε περισσότερες και μεγαλύτερες δόσεις ανά χιλιόγραμμο βάρους σώματος.
H έναρξη της θεραπείας πρέπει να γίνεται κατά κανόνα με ένα φάρμακο, που στις περισσότερες περιπτώσεις αρκεί για τον έλεγχο των κρίσεων. Προσθήκη δεύτερου φαρμάκου δικαιολογείται μόνο όταν οι κρίσεις συνεχίζονται παρά τις υψηλές συγκεντρώσεις στο αίμα του πρώτου ή όταν εμφανιστούν τοξικά φαινόμενα. Xρησιμοποίηση περισσότερων των δύο αντιεπιληπτικών σπανίως είναι απαραίτητη.
H χορήγηση των αντιεπιληπτικών φαρμάκων πρέπει να συνεχίζεται για τρία τουλάχιστον χρόνια από την εμφάνιση της τελευταίας κρίσης. Tυχόν παράταση της χορήγησης θα εξαρτηθεί από το είδος των κρίσεων, την ευκολία ή μη του ελέγχου τους και την ηλεκτροεγκεφαλογραφική εικόνα. Aνεξαρτήτως πάντως από τα παραπάνω, διακοπή της θεραπείας επιβάλλεται 5 χρόνια μετά την τελευταία κρίση. Πιθανότητα υποτροπής υπάρχει στο 15% περίπου των περιπτώσεων. Aπότομη διακοπή των αντιεπιληπτικών ενέχει τον κίνδυνο επανεμφάνισης των κρίσεων, που μπορεί να φθάσει μέχρι status epilepticus. Για τον λόγο αυτό πρέπει να γίνεται βαθμιαίως σε διάστημα μηνών. Tο ίδιο ισχύει και στην περίπτωση αλλαγής από ένα φάρμακο σε άλλο που πρέπει επίσης να γίνεται βαθμιαίως σε διάστημα εβδομάδων. Tα φάρμακα αυτά προκαλούν ενζυμική επαγωγή με αποτέλεσμα να ελαττώνουν τη δραστικότητα άλλων συγχρόνως χορηγουμένων φαρμάκων.
Για ορισμένα αντιεπιληπτικά έχει αποδειχθεί τερατογόνος δράση στα πειραματόζωα. Στον άνθρωπο εντούτοις ο κίνδυνος πρόκλησης συγγενών ανωμαλιών του εμβρύου είναι πρακτικά μικρός. Eπίσης τυχόν διακοπή της θεραπείας στη διάρκεια της κύησης θα προκαλέσει υποτροπή των κρίσεων, που η επίδρασή τους στο έμβρυο δεν είναι γνωστή και δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι είναι λιγότερο επιβλαβής από τη φαρμακευτική αγωγή. Γι’ αυτό η αντιεπιληπτική αγωγή θα πρέπει να συνεχίζεται στη διάρκεια της κύησης.
Η καρβαμαζεπίνη και το βαλπροϊκό νάτριο έχουν σημαντική χρήση στη θεραπεία της διπολικής διαταραχής.
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
Φαρμακολογία (Pharmacology):
- Το gabapentin, ανάλογο του GABA, χρησιμοποιείται ως αντισπασμωτικό για τη θεραπεία μερικών κρίσεων, της αμυοτροφικής πλευρικής σκλήρυνσης (ALS) και επώδυνων νευροπαθειών.
- Δυνατές χρήσεις περιλαμβάνουν μονοθεραπεία σε ανθεκτικές μερικές κρίσεις και θεραπεία σπαστικότητας σε μυαστικές παθήσεις/πάθη όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, τρόμος, διαταραχές της διάθεσης και μείωση διαταρακτικών συμπεριφορών σε άνοια.
- Το gabapentin έχει υψηλή λιποδιαιρεσιμότητα, δεν μεταβολίζεται από το ήπαρ, δεν συνδέεται με πρωτεΐνες πλάσματος και δεν παρουσιάζει τις συνήθεις φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις.
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η γαπαπεντίνη είναι ένα αντισπασμωδικό φάρμακο που αναστέλλει την απελευθέρωση διεγερτικών νευροδιαβιβαστών, επιτρέποντας τη χρήση του κατά παθολογικών νευροδιαβιβαστικών διεργασιών, όπως αυτές που παρατηρούνται στον νευροπαθητικό πόνο και τις διαταραχές επιληπτικών κρίσεων.
- Έχει ευρύ θεραπευτικό δείκτη, με δόσεις που υπερβαίνουν τα 8000 mg/kg να μην προκαλούν θανατηφόρο αντίδραση σε αρουραίους.
- Η γαπαπεντίνη είναι αναποτελεσματική σε απουσιακές κρίσεις και πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με μικτές διαταραχές επιληπτικών κρίσεων που περιλαμβάνουν απουσιακές κρίσεις.
- Η γαπαπεντίνη έχει συσχετιστεί με αντίδραση φαρμάκου με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (DRESS), γνωστή και ως πολυοργανική υπερευαισθησία.
- Αυτή η αντίδραση μπορεί να αποβεί θανατηφόρος και τα πρώιμα συμπτώματα, όπως πυρετός, λεμφαδενοπάθεια και εξάνθημα, πρέπει να διερευνώνται άμεσα.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Ο ακριβής μηχανισμός μέσω του οποίου η γαπαπεντίνη ασκεί τις θεραπευτικές της επιδράσεις δεν είναι σαφής. Η κύρια λειτουργία φαίνεται να είναι στην βοηθητική υπομονάδα α2δ-1 των δυναμικών διαύλων ασβεστίου (αν και έχει αναφερθεί χαμηλή συγγένεια και για την υπομονάδα α2δ-2). Η κύρια λειτουργία αυτών των υπομονάδων είναι η διευκόλυνση της κίνησης των υπομονάδων α1 που σχηματίζουν πόρους των διαύλων ασβεστίου από το ενδοπλασματικό δίκτυο στην κυτταρική μεμβράνη των προ-συναπτικών νευρώνων. Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι χρόνιες καταστάσεις πόνου μπορούν να προκαλέσουν αύξηση στην έκφραση των υπομονάδων α2δ και ότι αυτές οι αλλαγές συσχετίζονται με υπεραλγησία. Η γαπαπεντίνη φαίνεται να αναστέλλει τη δράση των υπομονάδων α2δ-1, μειώνοντας έτσι την πυκνότητα των δυναμικών διαύλων ασβεστίου που εξαρτώνται από την τάση και την επακόλουθη απελευθέρωση διεγερτικών νευροδιαβιβαστών. Είναι πιθανό αυτή η αναστολή να είναι υπεύθυνη και για την αντι-επιληπτική δράση της γαπαπεντίνης.
Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι η γαπαπεντίνη δρα επίσης σε υποδοχείς αδενοσίνης και δυναμικούς διαύλους καλίου, αν και η κλινική σημασία της δράσης της σε αυτές τις θέσεις δεν είναι σαφής.
Παρόλο που ο ακριβής μηχανισμός με τον οποίο η γαπαπεντίνη ασκεί τις αναλγητικές της επιδράσεις δεν είναι γνωστός, έχει αποδειχθεί ότι η γαπαπεντίνη προλαμβάνει την αλλοδυνία (αντιδράσεις πόνου σε φυσιολογικά αβλαβή ερεθίσματα) και την υπεραλγησία (υπερβολική αντίδραση σε επώδυνα ερεθίσματα) σε διάφορα μοντέλα νευροπαθητικού πόνου. Η γαπαπεντίνη έχει επίσης αποδειχθεί ότι μειώνει τις αντιδράσεις πόνου μετά από περιφερική φλεγμονή σε ζώα. Ωστόσο, το φάρμακο δεν έχει μεταβάλει άμεσες συμπεριφορές που σχετίζονται με τον πόνο. Η κλινική σημασία αυτών των ευρημάτων δεν είναι γνωστή. Μελέτες in vitro δείχνουν ότι η γαπαπεντίνη συνδέεται με την υπομονάδα alpha2delta των δυναμικών διαύλων ασβεστίου. Ωστόσο, η κλινική σημασία αυτής της επίδρασης δεν είναι γνωστή.
Η γαπαπεντίνη είναι ένας αντισπασμωδικός παράγοντας, δομικά σχετιζόμενος με τον ανασταλτικό νευροδιαβιβιβαστή του ΚΝΣ, γάμμα-αμινοβουτυρικό οξύ (GABA). Η γαπαπεντίνη ενακαρβίλ είναι μια προ-φαρμακευτική ουσία της γαπαπεντίνης που μετατρέπεται γρήγορα σε γαπαπεντίνη μετά τη χορήγηση από το στόμα. Οι θεραπευτικές επιδράσεις της γαπαπεντίνης ενακαρβίλ αποδίδονται στη γαπαπεντίνη. Παρόλο που η γαπαπεντίνη αναπτύχθηκε ως αναλόγος του GABA που θα διείσδυε στον αιματοεγκεφαλικό φραγμό (σε αντίθεση με το GABA) και θα μιμούνταν τη δράση του GABA στις ανασταλτικές νευρωνικές συνάψεις, το φάρμακο δεν έχει άμεση GABA-μιμητική δράση και ο ακριβής μηχανισμός δράσης του δεν έχει διευκρινιστεί.
Αποτελέσματα ορισμένων μελετών σε ζώα υποδεικνύουν ότι η γαπαπεντίνη προστατεύει από κρίσεις και/ή τονικές εκτάσεις που προκαλούνται από τους ανταγωνιστές του GABA, πικροτοξίνη και βικουκουλλίνη, ή από αναστολείς σύνθεσης GABA (π.χ., 3-μερκαπτοπροπιονικό οξύ, ισονικοτινικό οξύ, σεμικαρβαζίδη). Ωστόσο, η γαπαπεντίνη δεν φαίνεται να συνδέεται με υποδοχείς GABA ούτε να επηρεάζει την επαναπρόσληψη ή τον μεταβολισμό του GABA και δεν δρα ως πρόδρομος του GABA ή άλλων ουσιών που δρουν σε υποδοχείς GABA.
Η γαπαπεντίνη δεν έχει επίσης συγγένεια για θέσεις σύνδεσης σε κοινούς νευροϋποδοχείς (π.χ., βενζοδιαζεπίνη, γλουταμινικό, κισκουαλικό, καϊνικό, στρυχνινο-ανεξάρτητη ή -ευαίσθητη γλυκίνη, α1-, α2-, ή β-αδρενεργικούς, αδενοσίνη Α1 ή Α2, χολινεργικούς [μουσκαρινικούς ή νικοτινικούς], ντοπαμίνη D1 ή D2, ισταμίνη H1, σεροτονινεργικούς τύπου 1 ή 2 [5-HT1 ή 5-HT2], οπιοειδή mc, delta, ή k) ή κανάλια ιόντων (π.χ., δυναμικά κανάλια ασβεστίου που επισημαίνονται με νιτρεβιπιδίνη ή διλτιαζέμη, δυναμικά κανάλια νατρίου που επισημαίνονται με βατραχοτοξινο-Α 20α-βενζοϊκή). Έχουν αναφερθεί αντικρουόμενα αποτελέσματα σε μελέτες της συγγένειας και της δράσης της γαπαπεντίνης στους υποδοχείς Ν-μεθυλ-Δ-ασπαρτικού οξέος (NMDA).
Επί του παρόντος, η κλινική διαχείριση του σπλαχνικού πόνου παραμένει μη ικανοποιητική για πολλούς ασθενείς που υποφέρουν από αυτή την ασθένεια. Ενώ προκαταρκτικές μελέτες σε ζώα έχουν υποδείξει την αποτελεσματικότητα της γαπαπεντίνης στην επιτυχή θεραπεία του σπλαχνικού πόνου, ο μηχανισμός που διέπει την αναλγητική της δράση παραμένει ασαφής. Ενδείξεις από άλλες μελέτες έχουν δείξει τη συμμετοχή της πρωτεϊνικής κινάσας C (PKC) και της εξωκυτταρικής ρυθμιζόμενης κινάσας 1/2 (ERK1/2) στην παθογένεια του σπλαχνικού φλεγμονώδους πόνου. Σε αυτή τη μελέτη, ελέγξαμε την υπόθεση ότι η γαπαπεντίνη προκαλεί αναλγησία για σπλαχνικό φλεγμονώδη πόνο μέσω της ανασταλτικής της επίδρασης στο μονοπάτι σηματοδότησης PKC-ERK1/2. Ενδοκολικές εγχύσεις φορμαλίνης έγιναν σε αρουραίους για την πρόκληση κολίτιδας. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι οι συμπεριφορές σπλαχνικού πόνου σε αυτούς τους αρουραίους μειώθηκαν μετά από ενδοπεριτοναϊκή ένεση γαπαπεντίνης. Αυτές οι συμπεριφορές μειώθηκαν επίσης με ενδοραχιαίες ενέσεις του αναστολέα PKC, H-7, και του αναστολέα ERK1/2, PD98059. Η νευρωνική πυροδότηση νευρώνων ευρέος δυναμικού εύρους στην L6-S1 του ραχιαίου κέρατος του νωτιαίου μυελού των αρουραίων αυξήθηκε σημαντικά μετά από ενδοκολική ένεση φορμαλίνης. Αυτός ο αυξημένος ρυθμός πυροδότησης αναστέλλετο από ενδοπεριτοναϊκή ένεση γαπαπεντίνης και την ατομική και συνδυασμένη ενδοραχιακή εφαρμογή H-7 και PD98059. Η ανάλυση Western blot αποκάλυψε επίσης ότι η μετατόπιση της PKC στην κυτταρική μεμβράνη και η φωσφορυλίωση της ERK1/2 αυξήθηκαν σημαντικά μετά την ένεση φορμαλίνης, επιβεβαιώνοντας την πρόσληψη PKC και ERK1/2 κατά τη διάρκεια του σπλαχνικού φλεγμονώδους πόνου. Αυτές οι επιδράσεις μειώθηκαν επίσης σημαντικά από ενδοπεριτοναϊκή ένεση γαπαπεντίνης. Επομένως, καταλήξαμε ότι η αναλγητική δράση της γαπαπεντίνης στον σπλαχνικό φλεγμονώδη πόνο διαμεσολαβείται μέσω καταστολής των μονοπατιών σηματοδότησης PKC και ERK1/2. Επιπλέον, βρήκαμε ότι ο αναστολέας PKC, H-7, μείωσε σημαντικά τα επίπεδα φωσφορυλίωσης της ERK1/2, υποδεικνύοντας τη συμμετοχή της PKC και της ERK1/2 στο ίδιο μονοπάτι σηματοδότησης. Έτσι, τα αποτελέσματά μας υποδεικνύουν έναν νέο μηχανισμό γαπαπεντίνης-διαμεσολαβούμενης αναλγησίας για τον σπλαχνικό φλεγμονώδη πόνο μέσω ενός μονοπατιού σηματοδότησης PKC-ERK1/2 που μπορεί να είναι μελλοντικός θεραπευτικός στόχος για τη θεραπεία του σπλαχνικού φλεγμονώδους πόνου.
Οι γαπαπεντινοειδείς (πρεγκαμπαλίνη και γαπαπεντίνη) είναι θεραπείες πρώτης γραμμής για τον νευροπαθητικό πόνο. Ασκούν τις δράσεις τους συνδεόμενοι με τις βοηθητικές υπομονάδες alpha2delta (a2d) των δυναμικών διαύλων Ca2+. Επειδή αυτές οι υπομονάδες αλληλεπιδρούν με κρίσιμες πτυχές της διαδικασίας απελευθέρωσης νευροδιαβιβαστών, η σύνδεση των γαπαπεντινοειδών εμποδίζει τη μετάδοση στις νοσιπτικές οδούς. Τα γαπαπεντινοειδή μειώνουν επίσης την έκφραση των δυναμικών διαύλων Ca2+ στην κυτταρική μεμβράνη, αλλά αυτό μπορεί να έχει μικρή άμεση σχέση με τις θεραπευτικές τους δράσεις. Σε ζωικά μοντέλα νευροπαθητικού πόνου, τα γαπαπεντινοειδή ασκούν αντι-αλλοδυνική δράση εντός 30 λεπτών, αλλά οι περισσότερες in vitro επιδράσεις τους είναι 30 φορές πιο αργές, διαρκώντας τουλάχιστον 17 ώρες για να αναπτυχθούν. Αυτή η διαφορά μπορεί να σχετίζεται με αυξημένα επίπεδα έκφρασης a2d στο τραυματισμένο νευρικό σύστημα. Έτσι, σε περιπτώσεις όπου το a2d είναι πειραματικά υπερρυθμισμένο in vitro, τα γαπαπεντινοειδή δρουν εντός λεπτών για να διακόψουν τη μεταφορά των υπομονάδων a2d στην κυτταρική μεμβράνη εντός των νευρικών απολήξεων. Όταν το a2d δεν είναι υπερρυθμισμένο, τα γαπαπεντινοειδή δρουν αργά για να διακόψουν τη μεταφορά της πρωτεΐνης a2d από τα κυτταρικά σώματα στις νευρικές απολήξεις. Αυτή η βελτιωμένη κατανόηση του μηχανισμού δράσης των γαπαπεντινοειδών σχετίζεται με τις αργά αναπτυσσόμενες δράσεις τους σε ασθενείς με νευροπαθητικό πόνο, με την έννοια ότι διαφορετικές διεργασίες υποκρύπτουν την έναρξη και τη διατήρηση του νευροπαθητικού πόνου και με τη χρήση γαπαπεντινοειδών στη διαχείριση του μετεγχειρητικού πόνου.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η απορρόφηση της γαπαπεντίνης πιστεύεται ότι συμβαίνει αποκλειστικά μέσω διευκολυνόμενης μεταφοράς από τον μεταφορέα LAT1 εντός του εντέρου. Δεδομένου ότι αυτή η διαδικασία είναι κορεσμένη, η από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα της γαπαπεντίνης είναι αντιστρόφως ανάλογη της χορηγούμενης δόσης – η από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα ενός σχήματος 900mg/ημέρα είναι περίπου 60%, ενώ ένα σχήμα 4800mg/ημέρα οδηγεί μόνο σε 27% βιοδιαθεσιμότητα. Ο Tmax της γαπαπεντίνης εκτιμάται σε 2-3 ώρες. Το φαγητό δεν έχει αξιόλογη επίδραση στην απορρόφηση της γαπαπεντίνης.
Η γαπαπεντίνη απεκκρίνεται αποκλειστικά στα ούρα ως αμετάβλητο φάρμακο. Η σιμετιδίνη, ένας αναστολέας της νεφρικής σωληναριακής έκκρισης, μειώνει την κάθαρση κατά περίπου 12%, υποδηλώνοντας ότι κάποιος βαθμός σωληναριακής έκκρισης εμπλέκεται στην νεφρική απέκκριση της γαπαπεντίνης.
Ο φαινομενικός όγκος κατανομής της γαπαπεντίνης μετά από ενδοφλέβια χορήγηση είναι 58±6 L. Το φάρμακο ανιχνεύεται στο ΕΝΥ σε συγκεντρώσεις περίπου 9-20% των αντίστοιχων συγκεντρώσεων στο πλάσμα και απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα σε συγκεντρώσεις παρόμοιες με αυτές στο πλάσμα.
Τόσο η κάθαρση του πλάσματος όσο και η νεφρική κάθαρση της γαπαπεντίνης είναι ευθέως ανάλογες της κάθαρσης κρεατινίνης του ασθενούς, λόγω της κυρίως νεφρικής απέκκρισης.
/ΓΑΛΑ/ Η γαπαπεντίνη εισέρχεται στο μητρικό γάλα. Έχει υπολογιστεί ότι ένα θηλάζον βρέφος μπορεί να εκτεθεί σε μέγιστη δόση 1 mg/kg/ημέρα. Αυτό είναι 5-10% της συνήθους παιδιατρικής (>3 ετών) θεραπευτικής δόσης. Σε κτηνιατρικούς ασθενείς, αυτό φαίνεται απίθανο να αποτελεί σημαντική κλινική ανησυχία.
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της γαπαπεντίνης διαφέρουν ανάλογα με τη συγκεκριμένη μορφή του φαρμάκου. Μετά από χορήγηση από το στόμα, η γαπαπεντίνη απορροφάται κυρίως στο εγγύς λεπτό έντερο μέσω ενός συστήματος μεταφοράς αμινοξέων L που είναι κορεσμένο. Ως αποτέλεσμα, η βιοδιαθεσιμότητα του φαρμάκου μειώνεται με την αύξηση των δόσεων. Τα γαστρο-διατηρούμενα δισκία γαπαπεντίνης είναι ειδικά σχεδιασμένα για να διογκώνονται σε επαφή με το γαστρικό υγρό σε μέγεθος που προάγει τη γαστρική διατήρηση για περίπου 8-10 ώρες όταν λαμβάνονται με γεύμα. Αυτό επιτρέπει τη σταδιακή και αργή απελευθέρωση του φαρμάκου στο εγγύς λεπτό έντερο, την κύρια θέση απορρόφησής του. Μετά τη χορήγηση γαστρο-διατηρούμενων δισκίων γαπαπεντίνης σε υγιή άτομα, ο χρόνος για τη μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα αυξήθηκε (περίπου 4-6 ώρες περισσότερο), οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα αυξήθηκαν και η συστηματική έκθεση μειώθηκε σε σχέση με τη συμβατική (άμεσης απελευθέρωσης) γαπαπεντίνη. Η γαπαπεντίνη ενακαρβίλ, μια προ-φαρμακευτική ουσία της γαπαπεντίνης, μετατρέπεται γρήγορα και αποτελεσματικά σε γαπαπεντίνη μέσω υδρόλυσης πρώτης διόδου μετά από χορήγηση από το στόμα. Σε αντίθεση με τη γαπαπεντίνη, η γαπαπεντίνη ενακαρβίλ απορροφάται μέσω μεταφορέων υψηλής χωρητικότητας σε όλο το γαστρεντερικό σωλήνα και δεν επηρεάζεται από την κορεσμένη απορρόφηση. Αυτό βελτιώνει τη βιοδιαθεσιμότητα του φαρμάκου και επιτρέπει τη δοσο-αναλογική έκθεση. Το φαγητό έχει μόνο ελάχιστη επίδραση στη φαρμακοκινητική των συμβατικών (άμεσης απελευθέρωσης) σκευασμάτων γαπαπεντίνης, αλλά αυξάνει τη βιοδιαθεσιμότητα των γαστρο-διατηρούμενων δισκίων γαπαπεντίνης. Η χορήγηση γαστρο-διατηρούμενων δισκίων γαπαπεντίνης ενακαρβίλ με τροφή αυξάνει επίσης τη συστηματική έκθεση του φαρμάκου σε σύγκριση με την έκθεση σε κατάσταση νηστείας.
Λιγότερο από 3% της γαπαπεντίνης κυκλοφορεί συνδεδεμένο με πρωτεΐνες του πλάσματος. Ο φαινομενικός όγκος κατανομής της γαπαπεντίνης μετά από ενδοφλέβια χορήγηση 150 mg είναι 58 ± 6 L (μέσος όρος ± SD). Σε ασθενείς με επιληψία, οι σταθερές συγκεντρώσεις προ-δόσης (Cmin) της γαπαπεντίνης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό ήταν περίπου 20% των αντίστοιχων συγκεντρώσεων στο πλάσμα.
H γαπαπεντίνη απεκκρίνεται από τη συστηματική κυκλοφορία μέσω νεφρικής απέκκρισης ως αμετάβλητο φάρμακο. Η γαπαπεντίνη δεν μεταβολίζεται αισθητά στους ανθρώπους. … Η σταθερά ρυθμού απέκκρισης της γαπαπεντίνης, η κάθαρση του πλάσματος και η νεφρική κάθαρση είναι ευθέως ανάλογες της κάθαρσης κρεατινίνης. Σε ηλικιωμένους ασθενείς και σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, η κάθαρση του πλάσματος της γαπαπεντίνης μειώνεται. Η γαπαπεντίνη μπορεί να αφαιρεθεί από το πλάσμα μέσω αιμοκάθαρσης.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Απορρόφηση, Κατανομή και Απέκκριση (Πλήρη) δεδομένα για τη GABAPENTIN (9 σύνολο), παρακαλούμε επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Λιγότερο από 3% μιας δόσης γαπαπεντίνης που χορηγείται από το στόμα συνδέεται με πρωτεΐνες του πλάσματος.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η γαπαπεντίνη δεν μεταβολίζεται αισθητά στους ανθρώπους - στους ανθρώπους, οι μεταβολίτες αντιστοιχούν σε λιγότερο από 1% της χορηγούμενης δόσης, με το υπόλοιπο να απεκκρίνεται ως αμετάβλητο μητρικό φάρμακο στα ούρα.
Η απέκκριση είναι κυρίως μέσω νεφρικών οδών, αλλά η γαπαπεντίνη μεταβολίζεται μερικώς σε N-μεθυλ-γαπαπεντίνη σε σκύλους.
Όλες οι φαρμακολογικές δράσεις μετά τη χορήγηση γαπαπεντίνης οφείλονται στη δράση της μητρικής ένωσης. Η γαπαπεντίνη δεν μεταβολίζεται αισθητά στους ανθρώπους.
Όλες οι φαρμακολογικές δράσεις μετά τη χορήγηση γαπαπεντίνης οφείλονται στη δράση της μητρικής ένωσης. Η γαπαπεντίνη δεν μεταβολίζεται αισθητά στους ανθρώπους.
Οδός Απέκκρισης: Η γαπαπεντίνη αποβάλλεται από τη συστηματική κυκλοφορία μέσω νεφρικής απέκκρισης ως αμετάβλητο φάρμακο.
H γαπαπεντίνη δεν μεταβολίζεται αισθητά στους ανθρώπους.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Τέταρτος Ζωής
Ο χρόνος αποβολής t1/2 της γαπαπεντίνης σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία είναι 5-7 ώρες. Σε ασθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία, ο χρόνος αποβολής t1/2 μπορεί να παραταθεί - σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης <30 mL/min, ο αναφερόμενος χρόνος αποβολής της γαπαπεντίνης ήταν περίπου 52 ώρες.
Σε σκύλους … ο χρόνος ημιζωής αποβολής είναι περίπου 2-4 ώρες.
Ο χρόνος ημιζωής αποβολής της γαπαπεντίνης είναι 5 έως 7 ώρες και δεν επηρεάζεται από τη δόση ή μετά από πολλαπλές χορηγήσεις.
Σε γάτες … ο χρόνος ημιζωής αποβολής 2,8 ωρών είναι παρόμοιος με αυτόν των σκύλων.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
- Αναλγητικά: Ενώσεις ικανές να ανακουφίσουν τον πόνο χωρίς απώλεια συνείδησης.
- Αντιεπιληπτικά: Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη επιληπτικών κρίσεων ή τη μείωση της σοβαρότητάς τους.
- Αγχολυτικά: Παράγοντες που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία διαταραχών άγχους, προάγουν την ηρεμία και έχουν ηρεμιστική επίδραση χωρίς να επηρεάζουν την εγρήγορση ή τις νευρολογικές καταστάσεις. Οι β-αποκλειστές χρησιμοποιούνται συχνά για συμπτωματική αγχώδη διαταραχή, αλλά δεν περιλαμβάνονται εδώ.
- Ανταγωνιστές Υποδοχέων Γλουταμινικού: Παράγοντες που συνδέονται με διεγερτικούς υποδοχείς αμινοξέων, αλλά δεν τους ενεργοποιούν, μπλοκάροντας έτσι τις δράσεις των αγωνιστών.
- Ψυχοτρόπα Φάρμακα: Παράγοντες που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία διπολικών διαταραχών ή μανίας που σχετίζεται με άλλες διαταραχές διάθεσης.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
6CW7F3G59X GABAPENTIN
Φυσιολογική Επίδραση [PE] - Μειωμένη Αποδιοργανωμένη Ηλεκτρική Δραστηριότητα Κεντρικού Νευρικού Συστήματος
Η φυσιολογική επίδραση της γαπαπεντίνης είναι μέσω Μειωμένης Αποδιοργανωμένης Ηλεκτρικής Δραστηριότητας Κεντρικού Νευρικού Συστήματος.
GABAPENTIN
Αντιεπιληπτικός Παράγοντας [EPC]; Μειωμένη Αποδιοργανωμένη Ηλεκτρική Δραστηριότητα Κεντρικού Νευρικού Συστήματος [PE]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Βιοδιαθεσιμότητα
Απέκκριση
Scientific Profile
Ταξινόμηση MeSH
- Αναλγητικά: Ενώσεις ικανές να ανακουφίσουν τον πόνο χωρίς απώλεια συνείδησης.
- Αντιεπιληπτικά: Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη επιληπτικών κρίσεων ή τη μείωση της σοβαρότητάς τους.
- Αγχολυτικά: Παράγοντες που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία διαταραχών άγχους, προάγουν την ηρεμία και έχουν ηρεμιστική επίδραση χωρίς να επηρεάζουν την εγρήγορση ή τις νευρολογικές καταστάσεις. Οι β-αποκλειστές χρησιμοποιούνται συχνά για συμπτωματική αγχώδη διαταραχή, αλλά δεν περιλαμβάνονται εδώ.
- Ανταγωνιστές Υποδοχέων Γλουταμινικού: Παράγοντες που συνδέονται με διεγερτικούς υποδοχείς αμινοξέων, αλλά δεν τους ενεργοποιούν, μπλοκάροντας έτσι τις δράσεις των αγωνιστών.
- Ψυχοτρόπα Φάρμακα: Παράγοντες που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία διπολικών διαταραχών ή μανίας που σχετίζεται με άλλες διαταραχές διάθεσης.
Σχετικά Εργαλεία
Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ ΝΕΥ N03AX12Επώδυνη διαβητική νευροπάθεια
- ΣΔ + επώδυνα συμπτώματα που παρεμβαίνουν στην καθημερινότητα/ύπνο, χωρίς υποχώρηση με απλά αναλγητικά
Δοσολογία: — · —
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ Α1 N03AX12Ενήλικες — Εστιακές κρίσεις: Μονοθεραπεία (1η/2η επιλογή)
- Εστιακής έναρξης κρίσεις με ή χωρίς αμφοτερόπλευρη επέκταση
- Ενήλικες > 16 ετών — αρχική αγωγή
Δοσολογία: Τιτλοποίηση · Συνεχής -
ΒΗΜΑ Α2 N03AX12Ενήλικες — Εστιακές κρίσεις: Πρόσθετη αγωγή (επί μη ανταπόκρισης στη μονοθεραπεία)
- Μη ανταπόκριση στη μονοθεραπεία 1ης/2ης επιλογής
Δοσολογία: Τιτλοποίηση · Συνεχής