ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N03AF02 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

OXCARBAZEPINE

Οξυκαρβαζεπίνη

### Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική ομάδα: **Αντιεπιληπτικά**, Κωδικός ΑΤC: N03A F 02 ### Μηχανισμός δράσης Η φαρμακολογική δράση της οξκαρβαζεπίνης, ασκείται κυρίως μέσω του μεταβολίτη της οξκαρβαζεπίνης (**MHD**) (βλ.

Εμπορικά Ονόματα

OXCARBAZEPINE-TEVA TRILEPTAL

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες - Μονοθεραπεία

Δόση600 mg/ημερησίως

Μέγ. δόση2.400 mg/ημέρα

Δύο διηρημένες δόσεις. Καλά θεραπευτικά αποτελέσματα παρατηρούνται σε δόσεις μεταξύ 600 mg/ημέρα και 2.400 mg/ημέρα. Η δόση των 2.400 mg/ημέρα έχει φανεί αποτελεσματική σε ανθεκτικούς ασθενείς που άλλαξαν αγωγή. Αυξήσεις της δόσης μέχρι 2.400 mg/ημέρα μπορούν να πραγματοποιηθούν εντός 48 ωρών σε ελεγχόμενο νοσοκομειακό περιβάλλον.
Ενήλικες - Συμπληρωματική θεραπεία

Δόση600 mg/ημερησίως

Μέγ. δόση2.400 mg/ημέρα

Δύο διηρημένες δόσεις. Καλή θεραπευτική ανταπόκριση έχει παρατηρηθεί σε δόσεις μεταξύ 600 mg/ημέρα και 2.400 mg/ημέρα. Οι περισσότεροι ασθενείς δεν μπορούν να ανεχτούν τη δόση των 2.400 mg/ημέρα χωρίς μείωση των συγχορηγούμενων αντιεπιληπτικών φαρμακευτικών προϊόντων, κυρίως λόγω των ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με το Κ.Ν.Σ. Ημερήσιες δόσεις άνω των 2.400 mg/ημέρα δεν έχουν συστηματικά μελετηθεί.
Ηλικιωμένοι (65 ετών και άνω)

Δεν απαιτούνται συστάσεις για τη δοσολογία καθώς οι θεραπευτικές δόσεις εξατομικεύονται. Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/λεπτό) συνιστάται προσαρμογή της δόσης. Απαιτείται στενή παρακολούθηση των επιπέδων νατρίου για ασθενείς με κίνδυνο υπονατριαιμίας.
Ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία

Δεν χρειάζεται προσαρμογή της δοσολογίας.
Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία

Χρειάζεται προσοχή, δεν έχει μελετηθεί.
Παιδιατρικός πληθυσμός (≥ 6 ετών) - Μονοθεραπεία και Συμπληρωματική θεραπεία

Δόση8-10 mg/kg/ημέρα

Μέγ. δόση46 mg/kg/ημέρα

Δύο διηρημένες δόσεις. Η επιθυμητή δόση συντήρησης σε συμπληρωματική θεραπεία είναι 30-46 mg/kg/ημέρα και πρέπει να επιτευχθεί σε δύο εβδομάδες. Θεραπευτικά αποτελέσματα παρατηρήθηκαν με μέση δόση συντήρησης περίπου 30 mg/kg/ημέρα.
Παιδιατρικός πληθυσμός (< 6 ετών)

Δεν συνιστάται λόγω μη επαρκούς απόδειξης ασφάλειας και αποτελεσματικότητας.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στην δραστική ουσία, στην εσλικαρβαζεπίνη ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην (βλ. παράγραφο 6.1)

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία τύπου Ι (άμεσες) (εξάνθημα, κνησμό κνίδωση, αγγειοοίδημα και αναφυλαξία)

ΠληθυσμόςΓενικός πληθυσμός

διακοπή φαρμάκου και έναρξη εναλλακτικής θεραπείας
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας (π.χ. σοβαρές δερματικές αντιδράσεις)

ΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό υπερευαισθησίας στην καρβαμαζεπίνη

ενημέρωση ασθενών για πιθανότητα 25-30% εμφάνισης αντιδράσεων
Πολυοργανικές αντιδράσεις υπερευαισθησίας

ΠληθυσμόςΑσθενείς χωρίς ιστορικό υπερευαισθησίας στην καρβαμαζεπίνη

διακοπή του Οξυκαρβαζεπίνη αμέσως εάν εμφανισθούν σημεία και συμπτώματα
Σοβαρές δερματολογικές αντιδράσεις (σύνδρομο Stevens-Johnson, τοξική επιδερμική νεκρόλυση, πολύμορφο ερύθημα)

ΠληθυσμόςΠαιδιά και ενήλικες

άμεση αξιολόγηση, διακοπή Οξυκαρβαζεπίνη εκτός εάν το εξάνθημα δεν συσχετίζεται με το φάρμακο. Αντικατάσταση με άλλο αντιεπιληπτικό φάρμακο. Δεν πρέπει να επαναχορηγείται σε ασθενείς που διέκοψαν λόγω υπερευαισθησίας.
Κίνδυνος SJS/TEN με HLA-B*1502 αλληλόμορφο

ΠληθυσμόςΑσθενείς Κινεζικής Han και Ταϊλανδικής καταγωγής και άλλων Ασιατικών πληθυσμών (π.χ. Φιλιππίνες, Μαλαισία)

εξέταση για την παρουσία του αλληλόμορφου πριν την έναρξη θεραπείας, εξέταση χρήσης οξκαρβαμαζεπίνης εάν τα οφέλη υπερτερούν των κινδύνων για HLA-B*1502 θετικούς ασθενείς
Κίνδυνος δερματικών αντιδράσεων με HLA-A*3101 αλληλόμορφο

ΠληθυσμόςΑσθενείς Ευρωπαϊκής και Ιαπωνικής καταγωγής

εάν γνωρίζουν ότι είναι θετικοί, να εξετάζεται η χρήση καρβαμαζεπίνης, εάν τα οφέλη υπερτερούν των σχετικών κινδύνων (δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για έλεγχο πριν τη θεραπεία)
Περιορισμοί γενετικής παρακολούθησης

ΠληθυσμόςΓενικός πληθυσμός

τα αποτελέσματα γενετικής παρακολούθησης δεν πρέπει να αντικαθιστούν την κλινική ετοιμότητα και το χειρισμό του ασθενούς
Αιφνίδια επιδείνωση επιληπτικών σπασμών

ΠληθυσμόςΠαιδιά και ενήλικες

διακοπή θεραπείας
Υπονατριαιμία

ΠληθυσμόςΑσθενείς με προϋπάρχουσες νεφρικές καταστάσεις με χαμηλά επίπεδα νατρίου, ασθενείς που λαμβάνουν φάρμακα που μειώνουν το νάτριο (π.χ. διουρητικά, desmopressin, ΜΣΑΦ), υπερήλικες ασθενείς

εάν παρατηρηθεί υπονατριαιμία, περιορισμός λήψης υγρών
Κατακράτηση υγρών ή επιδείνωση καρδιακής λειτουργίας

ΠληθυσμόςΑσθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και δευτερογενή καρδιακή ανεπάρκεια

περιορισμός της λήψης υγρών εάν παρατηρηθεί υπονατριαιμία
Διαταραχή καρδιακής αγωγιμότητας

ΠληθυσμόςΑσθενείς με προϋπάρχουσες διαταραχές αγωγιμότητας (π.χ. κολποκοιλιακός αποκλεισμός, αρρυθμία)

πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά
Υποθυρεοειδισμός

ΠληθυσμόςΠαιδιατρικός πληθυσμός

παρακολούθηση της λειτουργίας του θυρεοειδούς αδένα
Ηπατίτιδα / Ηπατική λειτουργία

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία

όταν υπάρχει υποψία ηπατίτιδας, εξέταση ηπατικής λειτουργίας και διακοπή Οξυκαρβαζεπίνη αν απαιτείται. Προσοχή σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
Νεφρική δυσλειτουργία

ΠληθυσμόςΑσθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης <30 ml/λεπτό)

προσοχή κατά τη διάρκεια της θεραπευτικής αγωγής, ιδιαίτερα στη δόση έναρξης και την τιτλοποίηση
Αιματολογικές επιδράσεις (ακοκκιοκυτταραιμία, απλαστική αναιμία, πανκυτταροπενία)

ΠληθυσμόςΓενικός πληθυσμός

εξέταση διακοπής του φαρμάκου σε περίπτωση σοβαρής καταστολής του μυελού των οστών
Αυτοκτονικός ιδεασμός και συμπεριφορά

ΠληθυσμόςΑσθενείς υπό αγωγή με αντιεπιληπτικά φάρμακα

παρακολούθηση για συμπτώματα αυτοκτονικού ιδεασμού και συμπεριφορών, εφαρμογή κατάλληλης θεραπείας, αναζήτηση ιατρικής συμβουλής
Αποτελεσματικότητα ορμονικών αντισυλληπτικών

ΠληθυσμόςΓυναίκες ασθενείς αναπαραγωγικής ηλικίας

προειδοποίηση ότι η ταυτόχρονη χρήση μπορεί να καταστήσει τα ορμονικά αντισυλληπτικά αναποτελεσματικά. Σύσταση για πρόσθετους, μη ορμονικούς τρόπους αντισύλληψης.
Οινόπνευμα

ΠληθυσμόςΓενικός πληθυσμός

προσοχή εάν λαμβάνεται οινόπνευμα λόγω πιθανού πρόσθετου κατασταλτικού αποτελέσματος
Διακοπή θεραπείας

ΠληθυσμόςΓενικός πληθυσμός

διακοπή βαθμιαίως για να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα αυξημένης συχνότητας επιληπτικών σπασμών
Έκδοχα (parabenes)

ΠληθυσμόςΓενικός πληθυσμός

μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις (πιθανόν με καθυστέρηση)
Έκδοχα (σορβιτόλη)

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα ανοχής στη φρουκτόζη

δεν πρέπει να χορηγείται

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Ανοσοκατασταλτικά (κυκλοσπορίνη, τακρόλιμους)
προσοχή

Χαμηλότερη συγκέντρωση στο πλάσμα λόγω επαγωγής CYP3A4/CYP3A5.
Ορμονικά αντισυλληπτικά (ethinylestradiol, levonorgestrel)
αντένδειξη

Μείωση των μέσων τιμών AUC των EE κατά 48-52% και LNG κατά 32-52%, καθιστώντας τα μη αποτελεσματικά.

ΣύστασηΘα πρέπει να χρησιμοποιείται κάποια άλλη αξιόπιστη μέθοδος αντισύλληψης.
Φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβολίζονται κυρίως με σύζευξη μέσω των UDP-γλυκουρονυλ-τρανσφερασών
παρακολούθηση

Μικρή επαγωγική δράση στον μεταβολισμό.

ΣύστασηΌταν ξεκινάει η θεραπεία με Οξυκαρβαζεπίνη ή αλλάξει η δοσολογία, θα χρειαστούν 2 με 3 εβδομάδες για να φτάσουμε τα νέα επίπεδα της επαγωγής. Σε περίπτωση διακοπής της αγωγής με Οξυκαρβαζεπίνη, ενδέχεται να είναι αναγκαία η μείωση της δόσης της συγχορηγούμενης φαρμακευτικής αγωγής.
Φαινυτοΐνη
προσοχή

Τα επίπεδα της φαινυτοΐνης στο πλάσμα αυξήθηκαν μέχρι 40% όταν το Οξυκαρβαζεπίνη χορηγήθηκε σε δόσεις μεγαλύτερες των 1200 mg/ημερησίως. Επίσης, μείωση των επιπέδων MHD κατά 29-35%.

ΣύστασηΜπορεί να χρειαστεί μείωση της δόσης της συγχορηγούμενης φαινυτοΐνης.
Καρβαμαζεπίνη
προσοχή

Μείωση της συγκέντρωσης κατά 0-22% (αύξηση του εποξειδίου της καρβαμαζεπίνης κατά 30%). Μείωση των επιπέδων MHD κατά 40%.
Κλομπαζάμη
παρακολούθηση

Καμία επίδραση στο MHD.
Φελμπαμάτη
παρακολούθηση

Καμία επίδραση στο MHD.
Λαμοτριγίνη
προσοχή

Αυξημένος κίνδυνος ανεπιθύμητων ενεργειών (ναυτία, υπνηλία, ζάλη και κεφαλαλγία). Καμία επίδραση στο MHD.

ΣύστασηΘα πρέπει να εξετάζεται κατά περίπτωση η προσεκτική ρύθμιση της δοσολογίας ή/και ο έλεγχος των επιπέδων του πλάσματος, ιδιαίτερα στους παιδιατρικούς ασθενείς.
Φαινοβαρβιτόνη
προσοχή

Αύξηση της φαινοβαρβιτόνης κατά 14-15%. Μείωση των επιπέδων MHD κατά 30-31%.
Βαλπροϊκό οξύ
παρακολούθηση

Μείωση των επιπέδων MHD κατά 0-18%.
Ισχυροί επαγωγείς CYP450 ή, και UGT (ριφαμπικίνη, καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη, φαινοβαρβιτόνη)
προσοχή

Μειώνουν τα επίπεδα του MHD στο πλάσμα/ορό (29-49%) σε ενήλικες. Σε παιδιά 4-12 ετών, η κάθαρση του MHD αυξάνεται έως 35%.
Σιμετιδίνη, ερυθρομυκίνη, βιλοξαζίνη, βαρφαρίνη, δεξτροπροποξυφαίνη
παρακολούθηση

Δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα επί της φαρμακοκινητικής του MHD.
Αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟΙs)
προσοχή

Πιθανή αλληλεπίδραση λόγω δομικής σχέσης με τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (δεν παρατηρήθηκε κλινική αλληλεπίδραση με τρικυκλικά).
Λίθιο
προσοχή

Πιθανά να προκαλέσει αυξημένη νευροτοξικότητα.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Αίμα

Λευκοπενία
Καταστολή μυελού των οστών
Απλαστική αναιμία
Ακοκκιοκυτταραιμία
Πανκυτταροπενία
Ουδετεροπενία
Θρομβοπενία

Ανοσοποιητικό

Αναφυλακτικές αντιδράσεις
Υπερευαισθησία
Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

Μεταβολισμός

Αύξηση σωματικού βάρους
Υπονατριαιμία
Μειωμένη όσμωση ορού

Ενδοκρινικό

Υποθυρεοειδισμός
Σύνδρομο μη φυσιολογικής έκκρισης ADH

Νευρικό

Λήθαργος
Ζάλη
Κεφαλαλγία
Νευρολογικά συμπτώματα
Υπνημία
Αταξία
Μυϊκός τρόμος
Νυσταγμός
Διαταραχές συγκέντρωσης
Αμνησία
Ίλιγγος

Γαστρεντερικό

Ναυτία
Έμετος
Διάρροια
Κοιλιακό άλγος
Δυσκοιλιότητα

Ψυχιατρικές

Σύγχυση
Ανησυχία
Συναισθηματική αστάθεια
Κατάσταση σύγχυσης
Κατάθλιψη
Απάθεια

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Διαταραχές λόγου (συμπεριλαμβανομένης της δυσαρθρίας)

Οφθαλμικές

Διπλωπία
Θάμβος όρασης
Διαταραχή όρασης

Καρδιά

Κολποκοιλιακός αποκλεισμός
Αρρυθμία

Αγγειακές

Υπέρταση

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Παγκρεατίτιδα ή/και αύξηση της λιπάσης ή/και της αμυλάσης

Ήπαρ

Ηπατίτιδα

Δέρμα

Εξάνθημα
Αλωπεκία
Ακμή
Κνίδωση
Φαρμακευτικό εξάνθημα με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα
Οξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωση
Σύνδρομο Stevens-Johnson
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
Αγγειοοίδημα
Πολύμορφο ερύθημα

Εργαστηριακές

Μειωμένη οστική πυκνότητα
Αύξηση ηπατικών ενζύμων
Αύξηση αλκαλικής φωσφατάσης αίματος
Μείωση της Τ4

Μυοσκελετικό

Οστεοπενία
Οστεοπόρωση
Κάταγμα

Γενικές

Κόπωση
Αδυναμία

Τραυματισμοί

Πτώση

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Έμετος

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Διπλωπία

Οφθαλμικές

Πολύ συχνές
Ζάλη

Νευρικό

Πολύ συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Κόπωση

Γενικές

Πολύ συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Υπνημία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Ίλιγγος

Νευρικό

Συχνές
Αδυναμία

Γενικές

Συχνές
Ακμή

Δέρμα

Συχνές
Αλωπεκία

Δέρμα

Συχνές
Αμνησία

Νευρικό

Συχνές
Ανησυχία

Ψυχιατρικές

Συχνές
Απάθεια

Ψυχιατρικές

Συχνές
Αταξία

Νευρικό

Συχνές
Αύξηση σωματικού βάρους

Μεταβολισμός

Συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Συχνές
Διαταραχές λόγου (συμπεριλαμβανομένης της δυσαρθρίας)

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές
Διαταραχές συγκέντρωσης

Νευρικό

Συχνές
Διαταραχή όρασης

Οφθαλμικές

Συχνές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Εξάνθημα

Δέρμα

Συχνές
Θάμβος όρασης

Οφθαλμικές

Συχνές
Κατάθλιψη

Ψυχιατρικές

Συχνές
Κατάσταση σύγχυσης

Ψυχιατρικές

Συχνές
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Μυϊκός τρόμος

Νευρικό

Συχνές
Νυσταγμός

Νευρικό

Συχνές
Συναισθηματική αστάθεια

Ψυχιατρικές

Συχνές
Υπονατριαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Αύξηση αλκαλικής φωσφατάσης αίματος

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αύξηση ηπατικών ενζύμων

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Κνίδωση

Δέρμα

Όχι συχνές
Λευκοπενία

Αίμα

Όχι συχνές
Πτώση

Τραυματισμοί

Όχι συχνές
Υπέρταση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Υποθυρεοειδισμός

Ενδοκρινικό

Όχι συχνές
Ακοκκιοκυτταραιμία

Αίμα

Σπάνιες
Αναφυλακτικές αντιδράσεις

Ανοσοποιητικό

Σπάνιες
Απλαστική αναιμία

Αίμα

Σπάνιες
Κάταγμα

Μυοσκελετικό

Σπάνιες
Καταστολή μυελού των οστών

Αίμα

Σπάνιες
Λήθαργος

Νευρικό

Σπάνιες
Μείωση της Τ4

Εργαστηριακές

Σπάνιες
Μειωμένη οστική πυκνότητα

Εργαστηριακές

Σπάνιες
Μειωμένη όσμωση ορού

Μεταβολισμός

Σπάνιες
Νευρολογικά συμπτώματα

Νευρικό

Σπάνιες
Οξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωση

Δέρμα

Σπάνιες
Οστεοπενία

Μυοσκελετικό

Σπάνιες
Οστεοπόρωση

Μυοσκελετικό

Σπάνιες
Ουδετεροπενία

Αίμα

Σπάνιες
Πανκυτταροπενία

Αίμα

Σπάνιες
Σύγχυση

Ψυχιατρικές

Σπάνιες
Σύνδρομο μη φυσιολογικής έκκρισης ADH

Ενδοκρινικό

Σπάνιες
Φαρμακευτικό εξάνθημα με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα

Δέρμα

Σπάνιες
Αγγειοοίδημα

Δέρμα

Πολύ σπάνιες
Αρρυθμία

Καρδιά

Πολύ σπάνιες
Ηπατίτιδα

Ήπαρ

Πολύ σπάνιες
Θρομβοπενία

Αίμα

Πολύ σπάνιες
Κολποκοιλιακός αποκλεισμός

Καρδιά

Πολύ σπάνιες
Παγκρεατίτιδα ή/και αύξηση της λιπάσης ή/και της αμυλάσης

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Πολύ σπάνιες
Πολύμορφο ερύθημα

Δέρμα

Πολύ σπάνιες
Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

Ανοσοποιητικό

Πολύ σπάνιες
Σύνδρομο Stevens-Johnson

Δέρμα

Πολύ σπάνιες
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση

Δέρμα

Πολύ σπάνιες
Υπερευαισθησία

Ανοσοποιητικό

Πολύ σπάνιες

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more

Κύηση
Η χρήση του Οξυκαρβαζεπίνη θα πρέπει να επανεξετάζεται προσεκτικά. Να χορηγείται η μικρότερη αποτελεσματική δόση και να χρησιμοποιείται ως μονοθεραπεία τους τρεις πρώτους μήνες. Η αντιεπιληπτική θεραπεία δεν θα πρέπει να διακόπτεται.

Υπάρχει μέτριος κίνδυνος τερατογένεσης και νευροαναπτυξιακών διαταραχών που δεν μπορεί να αποκλειστεί. Συνιστάται συμπληρωματική χορήγηση φυλλικού οξέος. Απαιτείται προσεκτική παρακολούθηση της κλινικής ανταπόκρισης και των επιπέδων MHD. Για το νεογνό, χορήγηση βιταμίνης Κ1 για πρόληψη αιμορραγικών διαταραχών.
Γαλουχία
Η απόφαση για θηλασμό πρέπει να λαμβάνει υπόψη το όφελος του θηλασμού και τον πιθανό κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών στο βρέφος.

Οξκαρβαζεπίνη και ο μεταβολίτης MHD απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Αν και η έκθεση φαίνεται χαμηλή, ο κίνδυνος για το βρέφος δεν μπορεί να αποκλειστεί. Το βρέφος θα πρέπει να παρακολουθείται για υπνηλία και αύξηση σωματικού βάρους κάτω του φυσιολογικού.
Γονιμότητα
Άγνωστο

Δεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με τη γονιμότητα σε ανθρώπους. Σε αρουραίους, η οξκαρβαζεπίνη δεν είχε επιπτώσεις στη γονιμότητα, αλλά παρατηρήθηκαν επιπτώσεις με MHD σε δόσεις συγκρίσιμες με αυτές των ανθρώπων.

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοδυναμικές

Φαρμακοθεραπευτική ομάδα: Αντιεπιληπτικά, Κωδικός ΑΤC: N03A F 02

Μηχανισμός δράσης

Η φαρμακολογική δράση της οξκαρβαζεπίνης, ασκείται κυρίως μέσω του μεταβολίτη της οξκαρβαζεπίνης (MHD) (βλ. Φαρμακοκινητικές). Ο μηχανισμός δράσης της οξκαρβαζεπίνης και του MΗD πιστεύεται ότι βασίζεται κυρίως στον αποκλεισμό των διαύλων νατρίου που είναι ευαίσθητοι στις διαφορές δυναμικού, προκαλώντας έτσι σταθεροποίηση των υπερδιεγερμένων μεμβρανών των νευρώνων, αναστολή της επαναληπτικής πυροδότησης των νευρώνων και περιορισμό της εξάπλωσης των συναπτικών ώσεων. Επιπροσθέτως, η αυξημένη αγωγιμότητα του καλίου και η τροποποίηση των διαύλων ασβεστίου που ενεργοποιούνται από υψηλή διαφορά δυναμικού, μπορεί να συμβάλουν επίσης στην αντιεπιληπτική δράση. Δεν βρέθηκαν σημαντικές αλληλεπιδράσεις με νευροδιαβιβαστές του εγκεφάλου ή με θέσεις τροποποιητικών υποδοχέων.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Η οxcarbazepine και ο δραστικός μεταβολίτης της (MHD), είναι ισχυρά και αποτελεσματικά αντιεπιληπτικά φάρμακα στα πειραματόζωα. Προστατεύουν τα πειραματόζωα (τρωκτικά) έναντι των γενικευμένων τονικοκλονικών και, σε μικρότερο βαθμό, κλονικών επιληπτικών σπασμών και καταργούν ή μειώνουν την συχνότητα των χρονίως υποτροπιαζόντων μερικών επιληπτικών σπασμών, σε πιθήκους Rhesus με εμφυτεύματα αργιλίου. Δεν παρατηρήθηκε ανοχή (δηλ. εξασθένηση της αντιεπιληπτικής δράσης) σε τονικοκλονικούς σπασμούς, όταν ποντικοί και αρουραίοι ετέθησαν υπό ημερίσια χορήγηση επί 5 ημέρες ή 4 εβδομάδες, αντίστοιχα, με οξκαρβαζεπίνη ή MHD.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Μια προοπτική, ανοιχτού σχεδιασμού, πολυκεντρική, μη-συγκριτική, μετεγκριτική μελέτη παρατήρησης, διάρκειας 24 εβδομάδων, διεξήχθη στην Ινδία. Από έναν πληθυσμό 816 ασθενών της μελέτης, 256 παιδιατρικοί ασθενείς (1 μηνός έως 19 ετών) με γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις (είτε δευτεροπαθείς είτε πρωτοπαθείς) έλαβαν αγωγή με μονοθεραπεία οξκαρβαζεπίνης. Η αρχική δοσολογία της οξκαρβαζεπίνης για όλους τους ασθενείς >6 ετών ήταν 8-10 mg/kg/ημέρα χορηγούμενη σε δύο διηρημένες δόσεις. Για τα 27 άτομα ηλικίας 1 μηνός έως 6 ετών, το εύρος της δοσολογίας ήταν 4,62-27,27 mg/kg/ημέρα για την αρχική δόση και 4,29-30,00 mg/kg/ημέρα για τη δόση συντήρησης. Το κύριο καταληκτικό σημείο ήταν η μείωση της συχνότητας των κρίσεων από την έναρξη της μελέτης έως την εβδομάδα 24. Στην ηλικιακή ομάδα 1 μηνός έως 6 ετών (n=27) ο αριθμός των κρίσεων μεταβλήθηκε από 1 [εύρος] [1-12] σε 0 [0-2], στην ηλικιακή ομάδα των 7 ετών έως 12 ετών (n=77) η συχνότητα μεταβλήθηκε από 1 [1-22] σε 0 [0-1] και στην ηλικιακή ομάδα των 13-19 ετών (n=152), η συχνότητα μεταβλήθηκε από 1 [1-32] σε 0 [0-3]. Δεν διαπιστώθηκαν ειδικά προβλήματα ασφάλειας στους παιδιατρικούς ασθενείς. Τα δεδομένα από τη μελέτη είναι ανεπαρκή για να υποστηρίξουν τη σχέση οφέλους/κινδύνου σε παιδιά ηλικίας κάτω των 6 ετών (βλ. Δοσολογία). Με βάση τα δεδομένα από τις τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες, η χρήση της οξκαρβαζεπίνης δεν συνιστάται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 6 ετών δεδομένου ότι η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί επαρκώς (βλ. Δοσολογία).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Δύο τυχαιοποιημένες, τυφλοποιημένες, ελεγχόμενης δόσης, μελέτες αποτελεσματικότητας (Μελέτη 2339 και Μελέτη 2340) πραγματοποιήθηκαν σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 1 μήνα έως <17 ετών (n=31 ασθενείς ηλικίας 6 έως <17 ετών, n=189 ασθενείς ηλικίας <6 ετών). Επιπρόσθετα, έχει διεξαχθεί ένας αριθμός ανοικτών μελετών στις οποίες είχαν εισαχθεί παιδιά. Γενικά, το προφίλ ασφάλειας της οξκαρβαζεπίνης σε νεότερης ηλικίας παιδιά (<6 ετών) ήταν παρόμοιο με αυτό σε μεγαλύτερης ηλικίας παιδιά (≥6 ετών). Ωστόσο, σε μερικές μελέτες σε μικρότερης ηλικίας παιδιά (<4 ετών) και σε μεγαλύτερης ηλικίας παιδιά (≥4 ετών), παρατηρήθηκε μία διαφορά ≥5 φορές στην αναλογία των ασθενών με σπασμούς (7,9% έναντι 1,0%, αντίστοιχα) και την κατάσταση επιληψίας (5% έναντι 1%, αντίστοιχα).

Φαρμακοκινητική

Φαρμακοκινητικές

Απορρόφηση

Μετά την από του στόματος χορήγηση του Οξυκαρβαζεπίνη πόσιμου εναιωρήματος, η οxcarbazepine απορροφάται πλήρως και υφίσταται εκτεταμένο μεταβολισμό προς τον φαρμακολογικά δραστικό μεταβολίτη της (MHD). Μετά από εφ’ άπαξ χορήγηση δόσης 600 mg Οξυκαρβαζεπίνη σε υγιείς άρρενες εθελοντές κάτω από συνθήκες νηστείας, η μέση τιμή Cmax του MHD ήταν 24,9 μmol/l, με αντίστοιχη μέση τιμή tmax 6 ωρών. Σε μια μελέτη ποσοτικής σχέσης επί ανθρώπων, μόνον το 2% της συνολικής ραδιενέργειας στο πλάσμα, οφειλόταν σε αμετάβλητη οxcarbazepine, περίπου 70% οφειλόταν σε MHD και το υπόλοιπο θα μπορούσε να αποδοθεί σε ελάσσονες δευτερογενείς μεταβολίτες, οι οποίοι απεβλήθησαν ταχέως. Η τροφή δεν έχει κανένα αποτέλεσμα στον ρυθμό και την έκταση απορρόφησης της οξκαρβαζεπίνης, συνεπώς τo Οξυκαρβαζεπίνη μπορεί να ληφθεί με ή χωρίς τροφή.

Κατανομή

Ο φαινόμενος όγκος κατανομής του MHD, είναι 49 λίτρα. Περίπου το 40% του ΜΗD συνδέεται με τις πρωτεΐνες του ορού, κατά κύριο λόγο την αλβουμίνη. Η δέσμευση ήταν ανεξάρτητη από την συγκέντρωση στον ορό, εντός των σχετικών θεραπευτικών ορίων. Η οξκαρβαζεπίνη και ο ΜΗD, δεν συνδέονται με την αλφα-1-οξυ- γλυκοπρωτεΐνη. Η οξκαρβαζεπίνη και το MHD διαπερνούν τον πλακούντα. Η συγκέντρωση στο πλάσμα του MHD στη μητέρα και στο νεογέννητο σε μια περίπτωση ήταν ίδιες.

Βιομετασχηματισμός

Η οxcarbazepine ανάγεται γρήγορα από κυτταροπλασματικά ένζυμα στο ήπαρ σε ΜHD, το οποίο είναι κατά κύριο λόγο υπεύθυνο για το φαρμακολογικό αποτέλεσμα του Οξυκαρβαζεπίνη. Το MHD μεταβολίζεται περαιτέρω μέσω σύζευξης με γλυκουρονικό οξύ. Μικρές ποσότητες (4% της δόσης) οξειδώνονται προς τον φαρμακολογικά αδρανή μεταβολίτη (10,11-διυδροξύ παράγωγο, DHD).

Aποβολή

Η οξκαρβαζεπίνη αποβάλλεται από το σώμα κυρίως υπό την μορφή μεταβολιτών, οι οποίοι κυρίως απεκκρίνονται δια των νεφρών. Περισσότερο από το 95% της δόσης εμφανίζεται στα ούρα, με λιγότερο από 1% υπό την μορφή αμετάβλητης οξκαρβαζεπίνης. H αποβολή δια των κοπράνων είναι λιγότερη από το 4% της χορηγηθείσης δόσης. Περίπου το 80% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα, είτε σαν γλυκουρονίδια του ΜΗD (49%), είτε σαν αμετάβλητο MHD (27%), ενώ το αδρανές DHD αποτελεί περίπου το 3% και οι συνεζευγμένες ενώσεις της οξκαρβαζεπίνης ανέρχονται στο 13% περίπου της δόσης.

Η οξκαρβαζεπίνη αποβάλλεται γρήγορα από το πλάσμα, με φαινόμενες τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού ανάμεσα στις 1,3 και 2,3 ώρες. Αντιθέτως, ο φαινόμενος χρόνος υποδιπλασιασμού του MHD είναι κατά μέσον όρο 9,3±1,8 ώρες.

Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα

Συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης ισορροπίας του ΜΗD στο πλάσμα, επιτυγχάνονται εντός 2-3 ημερών στους ασθενείς, όταν το Οξυκαρβαζεπίνη χορηγείται δύο φορές την ημέρα. Σε σταθερή κατάσταση ισορροπίας, η φαρμακοκινητική του MHD είναι γραμμική και δείχνει αναλογικότητα προς την δόση, σε όλο το εύρος δόσης, από 300 έως 2400 mg ημερησίως.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία Η φαρμακοκινητική και ο μεταβολισμός της οξκαρβαζεπίνης και του MHD, υπολογίσθηκαν σε υγιείς εθελοντές και σε άτομα με ηπατική δυσλειτουργία, μετά από εφ’ άπαξ δόση 900 mg από το στόμα. Ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία, δεν επηρέασε την φαρμακοκινητική της οξκαρβαζεπίνης και του MHD. To Οξυκαρβαζεπίνη δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.

Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία Υπάρχει γραμμική συσχέτιση ανάμεσα στην κάθαρση κρεατινίνης και την νεφρική κάθαρση του ΜΗD. Όταν το Οξυκαρβαζεπίνη χορηγείται σαν εφ’ άπαξ δόση 300 mg σε άτομα με νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min), ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής του ΜΗD, παρατείνεται κατά 60-90% (16 με 19 ώρες) με διπλάσια αύξηση της AUC σε σύγκριση με ενήλικες με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (10 ώρες).

Παιδιά Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες του Οξυκαρβαζεπίνη αξιολογήθηκαν σε κλινικές μελέτες παιδιατρικών ασθενών που λάμβαναν Οξυκαρβαζεπίνη σε δοσολογίες μεταξύ των 10-60 mg/Kg/ημερησίως. Η προσαρμοσμένη ως προς το βάρος κάθαρση του MHD μειώνεται καθώς η ηλικία και το βάρος αυξάνονται πλησιάζοντας αυτό των ενηλίκων. Η μέση προσαρμοσμένη ως προς το βάρος κάθαρση σε παιδιά ηλικίας 4 έως 12 ετών είναι περίπου 40% υψηλότερη από ότι των ενηλίκων. Επομένως, η έκθεση του MHD σε αυτά τα παιδιά αναμένεται να είναι περίπου τα δύο-τρίτα από ότι των ενηλίκων με παρόμοια προσαρμοσμένη ως προς το βάρος δόση. Καθώς αυξάνεται το βάρος, για ασθενείς ηλικίας 13 χρόνων και άνω, η προσαρμοσμένη ως προς το βάρος κάθαρση του MHD αναμένεται να φτάσει αυτή των ενηλίκων.

Κύηση Δεδομένα από περιορισμένο αριθμό γυναικών υποδεικνύουν ότι τα επίπεδα της ΜΗD στο πλάσμα μπορεί σταδιακά να μειώνονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (βλ. Κύηση και γαλουχία).

Ηλικιωμένοι Μετά από χορήγηση εφ’ άπαξ (300 mg) και πολλαπλών δόσεων (600 mg/ημέρα) Τrileptal σε ηλικιωμένους εθελοντές (60-82 ετών), οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα και οι τιμές AUC του ΜΗD ήσαν 30%-60% υψηλότερες από ό,τι σε νεότερους εθελοντές (18-32 ετών). Συγκρίσεις των τιμών της κάθαρσης κρεατινίνης σε νέους και ηλικιωμένους εθελοντές, δείχνουν ότι η διαφορά οφείλεται σε μειωμένη κάθαρση κρεατινίνης που σχετίζεται με την ηλικία. Δεν είναι αναγκαίες ειδικές συστάσεις για την δόση, αφού οι θεραπευτικές δόσεις εξατομικεύονται.

Φύλο Δεν έχουν παρατηρηθεί φαρμακοκινητικές διαφορές που να οφείλονται στο φύλο, σε παιδιά, ενήλικες ή στους ηλικιωμένους.

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική ομάδα: Αντιεπιληπτικά, Κωδικός ΑΤC: N03A F 02 ### Μηχανισμός δράσης Η φαρμακολογική δράση της οξκαρβαζεπίνης, ασκείται κυρίως μέσω του μεταβολίτη της οξκαρβαζεπίνης (MHD) (βλ. Φαρμακοκινητικές). Ο μηχανισμός…

Φαρμακοκινητική

Φαρμακοκινητικές ### Απορρόφηση Μετά την από του στόματος χορήγηση του Οξυκαρβαζεπίνη πόσιμου εναιωρήματος, η οxcarbazepine απορροφάται πλήρως και υφίσταται εκτεταμένο μεταβολισμό προς τον φαρμακολογικά δραστικό μεταβολίτη της (MHD). Μετά από εφ’…

Μεταβολισμός

Μεταβολισμός Η οξκαρβαζεπίνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς στον κύριο μεταβολίτη της, τον MHD, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τον κύριο όγκο της αντιεπιληπτικής της δράσης και υπάρχει σε πολύ υψηλότερες συγκεντρώσεις στο πλάσμα από το μητρικό φάρμακο. Ο…

Απέκκριση

Νεφρά

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

flag

Αρχικός έλεγχος — πριν την έναρξη

Γονοτυπικός έλεγχος HLA-B*1502 · πριν την έναρξη θεραπείας
Ασθενείς Κινεζικής Han, Ταϊλανδικής και άλλων Ασιατικών καταγωγών
Νάτριο ορού (Na⁺) · πριν την έναρξη, μετά 2 εβδομάδες, μετά ανά μήνα για 3 μήνες ή κλινικές ανάγκες
Προϋπάρχουσες νεφρικές καταστάσεις με χαμηλά επίπεδα νατρίου ή συγχορήγηση φαρμάκων που μειώνουν το νάτριο

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Ηπατική λειτουργία	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	—	Υποψία ηπατίτιδας
Νάτριο ορού (Na⁺)	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	—	Κατακράτηση υγρών ή επιδείνωση καρδιακής λειτουργίας
Λειτουργία θυρεοειδούς	endocrinologyΘυρεοειδής & ορμόνες	—	Παιδιατρικός πληθυσμός
Επίπεδα MHD πλάσματος	medicationΕπίπεδα φαρμάκου (TDM)	—	Νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης <30 ml/λεπτό)
Οξυκαρβαζεπίνη πλάσματος	medicationΕπίπεδα φαρμάκου (TDM)	—	Αλλαγές νεφρικής λειτουργίας, κύηση, συγχορήγηση επαγωγέων ηπατικών ενζύμων

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Βάρος	monitor_weightΣωματομετρικά (βάρος/ΔΜΣ)	τακτικά	Ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Έχουν αναφερθεί μεμονωμένες περιπτώσεις υπερδοσολογίας με οξκαρβαζεπίνη. Η μέγιστη ληφθείσα δόση ήταν περίπου 24.000 mg. Όλοι οι ασθενείς ανάρρωσαν με συμπτωματική θεραπεία.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η οξκαρβαζεπίνη είναι ένα αντισπασμωδικό φάρμακο που μειώνει τη συχνότητα των επιληπτικών κρίσεων αναστέλλοντας την ανώμαλη ηλεκτρική δραστηριότητα στον εγκέφαλο. Αναφέρθηκαν σπάνιες περιπτώσεις όπου η οξκαρβαζεπίνη προκάλεσε αιματολογικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένης της αγρανοκυττάρωσης και της απλαστικής αναιμίας. Οι ασθενείς πρέπει να υποβάλλονται σε συχνούς εργαστηριακούς ελέγχους και να παρακολουθούνται στενά για σημεία και συμπτώματα δυσκρασίας του αίματος. Η οξκαρβαζεπίνη έχει επίσης συσχετιστεί με την εμφάνιση δερματικών αντιδράσεων που μπορούν να εξελιχθούν από απλό εξάνθημα σε δυνητικά θανατηφόρες αντιδράσεις όπως η τοξική επιδερμική νεκρόλυση (TEN) ή το σύνδρομο Stevens-Johnson (SJS). Οι ασθενείς με αλληλόμορφα HLA-A 3101 ή/και HLA-B 1502 ενδέχεται να διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο αυτής της αντίδρασης. Η οξκαρβαζεπίνη πρέπει να διακόπτεται με το πρώτο σημάδι πρόκλητης από το φάρμακο δερματικής αντίδρασης.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Ο ακριβής μηχανισμός μέσω του οποίου η οξκαρβαζεπίνη και ο ενεργός μεταβολίτης της, ο MHD, ασκούν τις αντιεπιληπτικές τους επιδράσεις είναι ασαφής, αλλά πιστεύεται ότι περιλαμβάνει κυρίως τον αποκλεισμό των διαύλων νατρίου που εξαρτώνται από το δυναμικό. Το άνοιγμα και το κλείσιμο των διαύλων νατρίου επιτρέπει τη διάδοση των δυναμικών ενεργείας κατά μήκος των νευρώνων - στην επιληψία, αυτά τα δυναμικά ενεργείας μπορούν να συμβούν υπερβολικά σε σχέση με αυτό που απαιτείται για τη φυσιολογική λειτουργία, και η επαναλαμβανόμενη και παθολογική εκπόλωση αυτών των δυναμικών ενεργείας οδηγεί σε επιληπτική δραστηριότητα. Τόσο η οξκαρβαζεπίνη όσο και ο MHD πιστεύεται ότι αναστέλλουν την επιληπτική δραστηριότητα δεσμευόμενοι στην ανενεργή κατάσταση των διαύλων νατρίου που εξαρτώνται από το δυναμικό, παρατείνοντας έτσι την περίοδο κατά την οποία ο υποδοχέας δεν είναι διαθέσιμος για τη διάδοση δυναμικών ενεργείας. Αυτό βοηθά στη σταθεροποίηση των υπερευαίσθητων νευρωνικών μεμβρανών, στην αναστολή της επαναλαμβανόμενης νευρωνικής εκπόλωσης και στην πρόληψη της εξάπλωσης της επιληπτικής δραστηριότητας στο ΚΝΣ χωρίς να επηρεάζεται η φυσιολογική νευρωνική μετάδοση. Η αυξημένη αγωγιμότητα του καλίου και η διαμόρφωση των διαύλων ασβεστίου που εξαρτώνται από το δυναμικό πιστεύεται επίσης ότι παίζουν ρόλο στην αντισπασμωδική δράση της οξκαρβαζεπίνης. Η αναστολή της γλουταματεργικής δραστηριότητας θεωρήθηκε ότι συμβάλλει στη δράση της οξκαρβαζεπίνης, αλλά αυτή η επίδραση δεν μπόρεσε να αναπαραχθεί in vivo.

Η φαρμακολογική δράση του Trileptal (οξκαρβαζεπίνη) ασκείται κυρίως μέσω του μεταβολίτη 10-μονοϋδροξυ (MHD) της οξκαρβαζεπίνης. Ο ακριβής μηχανισμός μέσω του οποίου η οξκαρβαζεπίνη και ο MHD ασκούν την αντιεπιληπτική τους δράση είναι άγνωστος· ωστόσο, μελέτες ηλεκτροφυσιολογίας in vitro υποδεικνύουν ότι προκαλούν αποκλεισμό των διαύλων νατρίου που εξαρτώνται από το δυναμικό, με αποτέλεσμα τη σταθεροποίηση των υπερευαίσθητων νευρωνικών μεμβρανών, την αναστολή της επαναλαμβανόμενης νευρωνικής εκπόλωσης και τη μείωση της διάδοσης των συνάψεωνimpulses. Αυτές οι δράσεις πιστεύεται ότι είναι σημαντικές στην πρόληψη της εξάπλωσης των κρίσεων στον ακέραιο εγκέφαλο. Επιπλέον, η αυξημένη αγωγιμότητα του καλίου και η διαμόρφωση των διαύλων ασβεστίου υψηλής τάσης μπορεί να συμβάλλουν στις αντισπασμωδικές επιδράσεις του φαρμάκου. Δεν έχουν αποδειχθεί σημαντικές αλληλεπιδράσεις της οξκαρβαζεπίνης ή του MHD με υποδοχέους νευροδιαβιβαστών ή ρυθμιστικών ουσιών του εγκεφάλου.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Η οξκαρβαζεπίνη απορροφάται πλήρως μετά από από του στόματος χορήγηση. Μια εφάπαξ δόση 600mg οξκαρβαζεπίνης οδήγησε σε Cmax MHD 34 μmol/L και μέση Tmax 4,5 ωρών. Όταν χορηγείται δύο φορές ημερησίως, τα σταθερά επίπεδα του MHD επιτυγχάνονται εντός 2-3 ημερών. Ο ρυθμός και η έκταση απορρόφησης της οξκαρβαζεπίνης δεν επηρεάζονται από τη λήψη τροφής.

Μετά από από του στόματος χορήγηση, πάνω από το 95% της χορηγούμενης δόσης οξκαρβαζεπίνης ανευρίσκεται στα ούρα. Από αυτό, περίπου 49% είναι μεταβολίτες MHD γλυκουρονιδίου, 27% είναι αμετάβλητος MHD, 3% είναι ανενεργοί μεταβολίτες DHD, 13% είναι συζευγμένη οξκαρβαζεπίνη και λιγότερο από 1% είναι αμετάβλητο μητρικό φάρμακο. Η αποβολή με τα κόπρανα αντιστοιχεί μόνο στο 4% της χορηγούμενης δόσης.

Ο φαινόμενος όγκος κατανομής της οξκαρβαζεπίνης είναι 49 L. Οι φαινόμενοι όγκοι κατανομής των (S)- και (R)-MHD βρέθηκαν να είναι 23,6 L και 31,7 L, αντίστοιχα.

Η κάθαρση πλάσματος της οξκαρβαζεπίνης εκτιμάται περίπου σε 84,9 L/h, ενώ η κάθαρση πλάσματος του ενεργού μεταβολίτη της, MHD, εκτιμήθηκε σε 2,0 L/h. Η ταχεία μεταβολική κάθαρση φαίνεται να είναι η κύρια οδός για την οξκαρβαζεπίνη, ενώ η κάθαρση των μεταβολιτών της γίνεται κυρίως μέσω νεφρικής απέκκρισης.

Η οξκαρβαζεπίνη απορροφάται πλήρως. Η τροφή δεν μεταβάλλει τον ρυθμό και την έκταση απορρόφησης της οξκαρβαζεπίνης.

Τόσο η οξκαρβαζεπίνη όσο και ο ενεργός μεταβολίτης της 10-μονοϋδροξυ (MHD) κατανέμονται στο μητρικό γάλα σε ανθρώπους.

Απέκκριση: Νεφρική: μεγαλύτερη από 95%, με πάνω από 99% της δόσης να απεκκρίνεται με τη μορφή μεταβολιτών. Κόπρανα: λιγότερο από 4%.

Η οξκαρβαζεπίνη είναι ένα αντιεπιληπτικό φάρμακο με χημική δομή παρόμοια με την καρβαμαζεπίνη, αλλά με διαφορετικό μεταβολισμό. Η οξκαρβαζεπίνη ανάγεται ταχέως σε 10,11-διυδρο-10-υδροξυ-καρβαμαζεπίνη (μονοϋδροξυ παράγωγο, MHD), τον κλινικά σχετικό μεταβολίτη της οξκαρβαζεπίνης. Ο MHD έχει (S)-(+)- και (R)-(-)-εναντιομερή, αλλά συνήθως αναφέρονται οι φαρμακοκινητικές του ρακεμικού μείγματος. Η βιοδιαθεσιμότητα του από του στόματος σκευάσματος οξκαρβαζεπίνης είναι υψηλή (>95%). Απορροφάται ταχέως μετά από από του στόματος χορήγηση, φτάνοντας σε μέγιστες συγκεντρώσεις εντός περίπου 1-3 ωρών μετά από εφάπαξ δόση, ενώ η μέγιστη συγκέντρωση του MHD εμφανίζεται εντός 4-12 ωρών. Σε σταθερή κατάσταση, η μέγιστη συγκέντρωση του MHD εμφανίζεται περίπου 2-4 ώρες μετά τη λήψη του φαρμάκου. Η δέσμευση του MHD στις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι περίπου 40%. Οι συγκεντρώσεις του MHD στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό είναι στο ίδιο εύρος με τις μη δεσμευμένες συγκεντρώσεις MHD στο πλάσμα. Η οξκαρβαζεπίνη μπορεί να διαπεράσει σημαντικά τον πλακούντα σε ανθρώπους. Η οξκαρβαζεπίνη και ο MHD εμφανίζουν γραμμική φαρμακοκινητική και δεν παρατηρείται αυτο-επαγωγή. …

Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για την ΟΞΚΑΡΒΑΖΕΠΙΝΗ (9 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.

Συντομία:

Πλήρης απορρόφηση.
Τροφή: Δεν επηρεάζει τον ρυθμό και την έκταση απορρόφησης.
Κατανομή: Εμφανίζεται στο μητρικό γάλα.
Απέκκριση: Νεφρά (>95% ως μεταβολίτες). Λιγότερο από 4% μέσω κοπράνων.
Κάθαρση πλάσματος: Οξκαρβαζεπίνη ~84.9 L/h, MHD ~2.0 L/h.
Όγκος κατανομής: Οξκαρβαζεπίνη 49 L, (S)-MHD 23.6 L, (R)-MHD 31.7 L.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Δέσμευση Πρωτεϊνών

Ο φαρμακολογικά ενεργός μεταβολίτης της οξκαρβαζεπίνης, ο MHD, δεσμεύεται περίπου 40% στις πρωτεΐνες του πλάσματος, κυρίως στην αλβουμίνη.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Η οξκαρβαζεπίνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς στον κύριο μεταβολίτη της, τον MHD, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τον κύριο όγκο της αντιεπιληπτικής της δράσης και υπάρχει σε πολύ υψηλότερες συγκεντρώσεις στο πλάσμα από το μητρικό φάρμακο. Ο MHD σχηματίζεται μέσω αναγωγής από διάφορα μέλη της οικογένειας αλδο-κετο ρεδουκτάσης των κυτταροπλασματικών ηπατικών ενζύμων και υπάρχει ως ρακεμικό μείγμα στο πλάσμα σε αναλογία περίπου 80% (S)-MHD προς 20% (R)-MHD. Ο MHD μεταβολίζεται περαιτέρω σε μεταβολίτες γλυκουρονιδίου για απέκκριση, και μικρές ποσότητες οξειδώνονται σε 10-,11-διυδρο-10,11-διυδροξυκαρβαμαζεπίνη (DHD) η οποία είναι φαρμακολογικά ανενεργή. Μόνο το 10% μιας χορηγούμενης δόσης οξκαρβαζεπίνης θα παραμείνει είτε ως μητρικό φάρμακο είτε ως γλυκουρονιδικά συζεύγματα του μητρικού φαρμάκου.

Η οξκαρβαζεπίνη ανάγεται ταχέως από κυτταροπλασματικά ένζυμα στο ήπαρ στον 10-μονοϋδροξυ μεταβολίτη της, MHD, ο οποίος είναι πρωταρχικά υπεύθυνος για τη φαρμακολογική δράση του Trileptal. Ο MHD μεταβολίζεται περαιτέρω μέσω σύζευξης με γλυκουρονικό οξύ. Μικρές ποσότητες (4% της δόσης) οξειδώνονται στον φαρμακολογικά ανενεργό 10,11-διυδροξυ μεταβολίτη (DHD). Η οξκαρβαζεπίνη απομακρύνεται από τον οργανισμό κυρίως με τη μορφή μεταβολιτών που απεκκρίνονται κατά κύριο λόγο από τους νεφρούς. Πάνω από 95% της δόσης εμφανίζεται στα ούρα, με λιγότερο από 1% ως αμετάβλητη οξκαρβαζεπίνη. Η απέκκριση με τα κόπρανα αντιστοιχεί σε λιγότερο από 4% της χορηγούμενης δόσης. Περίπου το 80% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα είτε ως γλυκουρονίδια του MHD (49%) είτε ως αμετάβλητος MHD (27%), ο ανενεργός DHD αντιστοιχεί περίπου στο 3% και τα συζεύγματα του MHD και της οξκαρβαζεπίνης αντιστοιχούν στο 13% της δόσης.

Η διάθεση του νέου αντιεπιληπτικού παράγοντα οξκαρβαζεπίνη (10,11-διυδρο-10-οξο-5H-διβενζ[b,f]αζεφίνη-5-καρβοξαμίδη) έχει μελετηθεί σε δύο υγιείς εθελοντές μετά από από του στόματος δόση 400 mg του σημασμένου με (14)C φαρμάκου. Η δόση απεκκρίθηκε σχεδόν πλήρως στα ούρα (94,6 και 97,1%) εντός έξι ημερών. Η απέκκριση με τα κόπρανα ανήλθε σε 4,3 και 1,9% της δόσης στους δύο εθελοντές. Στα δείγματα ούρων 0-6 ημερών απομονώθηκαν και ταυτοποιήθηκαν τα προϊόντα βιομετασχηματισμού. Η 10,11-διυδρο-10-υδροξυκαρβαμαζεπίνη (GP 47,779) και τα δύο διαστερεοϊσομερή της O-γλυκουρονίδια βρέθηκαν ως κύριοι μεταβολίτες. Συνολικά, αντιστοιχούσαν στο 79% της ουρικής (14)C. Αμετάβλητη οξκαρβαζεπίνη και τα θειικά και γλυκουρονιδικά της συζεύγματα απομονώθηκαν σε μικρότερες μόνο ποσότητες (13%). Άλλοι ελάσσονος σημασίας μεταβολίτες ήταν οι trans- και cis- ισομερείς της 10,11-διυδρο-10,11-διυδροξυ-καρβαμαζεπίνης (περίπου 4%) και ένα φαινολικό παράγωγο του GP 47,779 (λιγότερο από 1%). Ο βιομετασχηματισμός της οξκαρβαζεπίνης προχωρά κυρίως μέσω αναγωγής σε GP 47,779 και επακόλουθης σύζευξης με γλυκουρονικό οξύ. Η αναγωγή είναι στερεοειδική, ευνοώντας τη διαμόρφωση S του GP 47,779. Η άμεση σύζευξη της οξκαρβαζεπίνης, στην ενόλη μορφή, είναι μια δευτερεύουσα οδός. Οι οξειδωτικές αντιδράσεις είναι ασήμαντες.

… Το δυναμικό αλληλεπίδρασης της οξκαρβαζεπίνης είναι σχετικά χαμηλό. Ωστόσο, αντιεπιληπτικά φάρμακα που προκαλούν επαγωγή ενζύμων, όπως η φαινυτοΐνη, η φαινοβαρβιτάλη ή η καρβαμαζεπίνη, μπορούν να μειώσουν ελαφρώς τις συγκεντρώσεις της 10,11-διυδρο-10-υδροξυ-καρβαμαζεπίνης (μονοϋδροξυ παράγωγο, MHD). Η βεραπαμίλη μπορεί να μειώσει μέτρια τις συγκεντρώσεις MHD, αλλά αυτή η επίδραση είναι πιθανώς χωρίς κλινική σημασία. Η επίδραση της οξκαρβαζεπίνης σε άλλα αντιεπιληπτικά φάρμακα δεν είναι κλινικά σημαντική στις περισσότερες περιπτώσεις. Ωστόσο, η οξκαρβαζεπίνη φαίνεται να αυξάνει τις συγκεντρώσεις της φαινυτοΐνης και να μειώνει τις ελάχιστες συγκεντρώσεις της λαμοτριγίνης και της τοπιραμάτης. Η οξκαρβαζεπίνη μειώνει τις συγκεντρώσεις της εθινυλαιστραδιόλης και της λεβονοργεστρέλης, και οι γυναίκες που λαμβάνουν οξκαρβαζεπίνη πρέπει να εξετάσουν συμπληρωματικά αντισυλληπτικά μέτρα. Λόγω της απουσίας ή της χαμηλότερης επαγωγικής επίδρασης ενζύμων της οξκαρβαζεπίνης, η αλλαγή από καρβαμαζεπίνη σε οξκαρβαζεπίνη μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένες συγκεντρώσεις στο πλάσμα της συν-χορηγούμενης θεραπείας, μερικές φορές σχετιζόμενες με ανεπιθύμητες ενέργειες. …

Η οξκαρβαζεπίνη απορροφάται πλήρως και μεταβολίζεται εκτενώς στον φαρμακολογικά ενεργό μεταβολίτη 10-μονοϋδροξυ (MHD) από κυτταροπλασματικά ένζυμα. Ο MHD μεταβολίζεται περαιτέρω με σύζευξη με γλυκουρονικό οξύ. Οδός Απέκκρισης: Η οξκαρβαζεπίνη απομακρύνεται από τον οργανισμό κυρίως με τη μορφή μεταβολιτών που απεκκρίνονται κατά κύριο λόγο από τους νεφρούς. Η απέκκριση με τα κόπρανα αντιστοιχεί σε λιγότερο από 4% της χορηγούμενης δόσης. Χρόνος Ημίσειας Ζωής: Ο χρόνος ημίσειας ζωής του μητρικού είναι περίπου 2 ώρες, ενώ ο χρόνος ημίσειας ζωής του MHD είναι περίπου 9 ώρες, οπότε ο MHD είναι υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος της αντιεπιληπτικής δράσης.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

Ο χρόνος ημίσειας ζωής της οξκαρβαζεπίνης στο πλάσμα είναι περίπου 2 ώρες και ο χρόνος ημίσειας ζωής του MHD είναι περίπου 9 ώρες.

Οξκαρβαζεπίνη: 2 ώρες. 10-Μονοϋδροξυ μεταβολίτης: 9 ώρες. Σημείωση: Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία με κάθαρση κρεατινίνης < 30 mL/λεπτό, ο χρόνος ημίσειας ζωής του 10-μονοϋδροξυ μεταβολίτη παρατείνεται σε 10 ώρες …

… Οι χρόνοι ημίσειας ζωής αποβολής σε υγιείς εθελοντές είναι 1-5 ώρες για την οξκαρβαζεπίνη και 7-20 ώρες για την 10,11-διυδρο-10-υδροξυ-καρβαμαζεπίνη (μονοϋδροξυ παράγωγο, MHD). Έχουν αναφερθεί μεγαλύτεροι και μικρότεροι χρόνοι ημίσειας ζωής αποβολής σε ηλικιωμένους εθελοντές και παιδιά, αντίστοιχα. …

MeSH classification

expand_more

MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση

Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη των ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ ή τη μείωση της σοβαρότητάς τους.
Μια κατηγορία φαρμάκων που αναστέλλουν την ενεργοποίηση των ΔΙΑΥΛΩΝ ΝΑΤΡΙΟΥ ΠΟΥ ΕΞΑΡΤΩΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ.
Φάρμακα και ενώσεις που προκαλούν τη σύνθεση του CYTOCHROME P-450 CYP3A.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

FDA Φαρμακολογική Ταξινόμηση

VZI5B1W380

ΟΞΚΑΡΒΑΖΕΠΙΝΗ

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αντιεπιληπτικό Φάρμακο

Φυσιολογικές Επιδράσεις [PE] - Μειωμένη Αποδιοργανωμένη Ηλεκτρική Δραστηριότητα Κεντρικού Νευρικού Συστήματος

Η Οξκαρβαζεπίνη είναι Αντιεπιληπτικό Φάρμακο. Η φυσιολογική επίδραση της οξκαρβαζεπίνης είναι μέσω της Μειωμένης Αποδιοργανωμένης Ηλεκτρικής Δραστηριότητας του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος.

ΟΞΚΑΡΒΑΖΕΠΙΝΗ

📋 Επιληψία Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας Νευρολογικών Νοσημάτων

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ Α1 N03AF02

Ενήλικες — Εστιακές κρίσεις: Μονοθεραπεία (1η/2η επιλογή)
- Εστιακής έναρξης κρίσεις με ή χωρίς αμφοτερόπλευρη επέκταση
- Ενήλικες > 16 ετών — αρχική αγωγή
Δοσολογία: Τιτλοποίηση · Συνεχής
ΒΗΜΑ Β N03AF02

Ενήλικες — Γενικευμένες τονικο-κλονικές κρίσεις
- Πρωτοπαθώς γενικευμένες ή αμφοτερόπλευρης έναρξης τονικο-κλονικές κρίσεις
Δοσολογία: Πρόσθετη αγωγή · Συνεχής

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

34312

Μοριακός τύπος

C15H12N2O2

Μοριακό βάρος

252.27

IUPAC

5-oxo-6H-benzo[b][1]benzazepine-11-carboxamide

InChIKey

CTRLABGOLIVAIY-UHFFFAOYSA-N

Κατάταξη MeSH

MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση

Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη των ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ ή τη μείωση της σοβαρότητάς τους.
Μια κατηγορία φαρμάκων που αναστέλλουν την ενεργοποίηση των ΔΙΑΥΛΩΝ ΝΑΤΡΙΟΥ ΠΟΥ ΕΞΑΡΤΩΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ.
Φάρμακα και ενώσεις που προκαλούν τη σύνθεση του CYTOCHROME P-450 CYP3A.