OXCARBAZEPINE(Οξυκαρβαζεπίνη)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Κατά την πηγή: Oxcarbazepine: 1,3-2,3 ώρες. MHD: 9,3±1,8 ώρες.
- DrugBank: 2-9 ώρες
- PubChem: 2-9 ώρες
Δέσμευση πρωτεϊνών
Το ποσοστό του φαρμάκου που κυκλοφορεί δεσμευμένο σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δρα μόνο το ελεύθερο κλάσμα, γι' αυτό η υψηλή δέσμευση αυξάνει τον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων εκτόπισης.
Απέκκριση
Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.
Καθαρίζει (~5×t½)
Φαρμακοκινητική εκτίμηση, όχι κλινικός κανόνας. Μετά από 5 ημιζωές έχει αποβληθεί πάνω από το 95% της ουσίας από το πλάσμα. Ο αριθμός προκύπτει αυτόματα από τη μεγαλύτερη ημιζωή που αναφέρει η πηγή — συχνά την τελική φάση αποβολής ή την κατανομή στους ιστούς — γι' αυτό μπορεί να δείχνει εβδομάδες ή μήνες. ΔΕΝ είναι το διάστημα διακοπής πριν από επέμβαση ή πριν από φάρμακο που αλληλεπιδρά: αυτό καθορίζεται από τη φαρμακοδυναμική (η ασπιρίνη δρα στα αιμοπετάλια αφού φύγει από το πλάσμα), τους ενεργούς μεταβολίτες, τις μορφές depot, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τον κίνδυνο της επέμβασης και τον λόγο της αγωγής. Ακολουθήστε την ΠΧΠ και το πρωτόκολλο της επέμβασης.
Σκευάσματα και τιμές
Ενδείξεις κατά έγγραφο
Ατομικές ενδείξεις όπως δηλώνονται στα πιστοποιημένα κείμενα των SPC, με τεκμηρίωση
- Φόρτωση…
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
clinical_notes
Ενδείξεις
ΠΧΠ (SPC) §4.1
expand_more
Ενδείξεις
-
Θεραπεία των εστιακών επιληπτικών σπασμών με ή χωρίς δευτερογενείς γενικευμένους τονικοκλονικούς επιληπτικούς σπασμούς
σε: Ενήλικες και παιδιά από 6 ετών και άνω
Σαν μονοθεραπεία ή σαν συμπληρωματική θεραπεία
- G40 Επιληψία και επιληπτικά σύνδρομα
medication
Μορφή & Εμφάνιση
ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος TRILEPTAL
expand_more
Μορφή & Εμφάνιση
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Από του στόματος
- Χορήγηση: Δύο φορές ημερησίως
- Δόση έναρξης: 600 mg/ημερησίως
- Τιτλοποίηση: Εάν ενδείκνυται κλινικά, η δοσολογία μπορεί να αυξάνεται κατά 600 mg το μέγιστο ημερησίως ανά διαστήματα εβδομάδος από την αρχική δόση, έως ότου επιτευχθεί η επιθυμητή κλινική ανταπόκριση. Για παιδιά, μπορεί να αυξάνεται κατά 10 mg/kg το μέγιστο ημερησίως ανά διαστήματα μιας εβδομάδος μέχρι την μέγιστη δόση των 46 mg/kg/ημέρα.
-
Ενήλικες - ΜονοθεραπείαΔόση600-2400 mg/ημέραΜέγ. δόση2400 mg/ημέραΧορηγείται σε δύο διηρημένες δόσεις. 1200 mg/ημερησίως είναι αποτελεσματική δόση. 2400 mg/ημέρα αποτελεσματική σε ανθεκτικούς ασθενείς.
-
Ενήλικες - Συμπληρωματική θεραπείαΔόση600-2400 mg/ημέραΜέγ. δόση2400 mg/ημέραΧορηγείται σε δύο διηρημένες δόσεις. Οι περισσότεροι ασθενείς δεν ανέχονται 2400 mg/ημέρα χωρίς μείωση συγχορηγούμενων ΑΕΦ.
-
Άτομα μεγαλύτερης ηλικίας (65 ετών και άνω)Δεν απαιτούνται συστάσεις για τη δοσολογία καθώς οι θεραπευτικές δόσεις εξατομικεύονται. Συνιστάται προσαρμογή της δόσης σε νεφρική δυσλειτουργία (Κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/λεπτό).
-
Ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργίαΔεν χρειάζεται προσαρμογή της δοσολογίας.
-
Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργίαΤο Οξυκαρβαζεπίνη δεν έχει μελετηθεί. Χρειάζεται προσοχή.
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΔόση8-46 mg/kg/ημέραΜέγ. δόση46 mg/kg/ημέραΓια παιδιά 6 ετών και άνω. Χορηγείται σε 2 διηρημένες δόσεις. Δεν συνιστάται σε παιδιά μικρότερης των 6 ετών.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στην δραστική ουσία ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας τύπου Ι (άμεσες)Το φάρμακο πρέπει να διακόπτεται και να ξεκινά μια εναλλακτική θεραπεία αν ο ασθενής παρουσιάσει αυτές τις αντιδράσεις (εξάνθημα, κνησμός, αγγειοοίδημα, αναφυλαξία).
-
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας στην καρβαμαζεπίνηΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό υπερευαισθησίας στην καρβαμαζεπίνηΕνημέρωση ότι ποσοστό περίπου 25-30% μπορεί να παρουσιάσουν αντιδράσεις υπερευαισθησίας (π.χ. σοβαρές δερματικές αντιδράσεις) με το Οξυκαρβαζεπίνη.
-
Πολυοργανικές αντιδράσεις υπερευαισθησίαςΤο Οξυκαρβαζεπίνη θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως εάν εμφανισθούν σημεία και συμπτώματα που υποδηλώνουν αντιδράσεις υπερευαισθησίας.
-
Σοβαρές δερματολογικές αντιδράσεις (SJS, TEN, πολύμορφο ερύθημα)Απειλητικές για τη ζωή / θανατηφόρεςΠληθυσμόςΠαιδιά και ενήλικεςΆμεση αξιολόγηση και διακοπή του Οξυκαρβαζεπίνη εκτός εάν το εξάνθημα δεν συσχετίζεται με το φάρμακο. Σε περίπτωση διακοπής, αντικατάσταση με άλλο αντιεπιληπτικό. Δεν πρέπει να επαναχορηγείται σε ασθενείς που διέκοψαν λόγω υπερευαισθησίας.
-
HLA-B*1502 αλληλόμορφο και κίνδυνος SJSΠληθυσμόςΑσθενείς Κινεζικής Han, Ταϊλανδικής και άλλων Ασιατικών καταγωγών (Φιλιππίνες, Μαλαισία)Όποτε είναι δυνατόν, εξετάζονται για την παρουσία του αλληλόμορφου πριν την έναρξη θεραπείας. Εάν θετικοί, να εξετάζεται η χρήση οξκαρβαμαζεπίνης, αν τα οφέλη υπερτερούν των κινδύνων.
-
HLA-A*3101 αλληλόμορφο και κίνδυνος δερματικών αντιδράσεωνΠληθυσμόςΑσθενείς Ευρωπαϊκής ή Ιαπωνικής καταγωγήςΕάν γνωρίζουν ότι είναι θετικοί, να εξετάζεται η χρήση καρβαμαζεπίνης, εάν τα οφέλη υπερτερούν των κινδύνων. Δεν υπάρχει σύσταση για προ-θεραπευτικό έλεγχο.
-
Περιορισμός γενετικής παρακολούθησηςΤα αποτελέσματα της γενετικής παρακολούθησης δε θα πρέπει ποτέ να αντικαθιστούν την κλινική ετοιμότητα και το χειρισμό του ασθενούς.
-
Κίνδυνος αιφνίδιας επιδείνωσης επιληπτικών σπασμώνΠληθυσμόςΠαιδιά και ενήλικεςΣτην περίπτωση αυτή, η θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί.
-
ΥπονατριαιμίαΠληθυσμόςΑσθενείς με προϋπάρχουσες νεφρικές καταστάσεις (χαμηλό νάτριο) ή λαμβάνοντες φάρμακα που μειώνουν το νάτριο (π.χ. διουρητικά, desmopressin, ΜΣΑΦ), υπερήλικες ασθενείςΕάν παρατηρηθεί υπονατριαιμία, ο περιορισμός της λήψης υγρών είναι αποτελεσματικό μέτρο αντιμετώπισης. Εάν εμφανισθούν κλινικά συμπτώματα, να γίνεται μέτρηση του νατρίου ορού. Για άλλους ασθενείς, μέτρηση νατρίου ορού ως μέρος συνήθων εξετάσεων.
-
Καρδιακή ανεπάρκεια και διαταραχές αγωγιμότηταςΠληθυσμόςΌλοι οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και δευτερογενή καρδιακή ανεπάρκειαΝα ζυγίζονται τακτικά. Σε περίπτωση κατακράτησης υγρών ή επιδείνωσης καρδιακής λειτουργίας, να ελέγχεται το νάτριο ορού.
-
Διαταραχές καρδιακής αγωγιμότηταςΠληθυσμόςΑσθενείς με προϋπάρχουσες διαταραχές αγωγιμότητας (π.χ. κολποκοιλιακός αποκλεισμός, αρρυθμία)Να παρακολουθούνται προσεκτικά.
-
ΥποθυρεοειδισμόςΠληθυσμόςΠαιδιατρικός πληθυσμόςΣυνιστάται η παρακολούθηση της λειτουργίας του θυρεοειδούς αδένα.
-
Ηπατίτιδα / σοβαρή ηπατική δυσλειτουργίαΠληθυσμόςΑσθενείς με υποψία ηπατίτιδας ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργίαΌταν υπάρχει υποψία ηπατίτιδας, να εξετάζεται η ηπατική λειτουργία και αν απαιτείται να διακόπτεται το Οξυκαρβαζεπίνη. Δίνεται προσοχή σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
-
Νεφρική δυσλειτουργίαΠληθυσμόςΑσθενείς με κάθαρση κρεατινίνης <30 ml/λεπτόΔίνεται προσοχή κατά τη θεραπευτική αγωγή, ιδιαίτερα στη δόση έναρξης και την τιτλοποίηση. Να λαμβάνεται υπόψη η παρακολούθηση των επιπέδων MHD στο πλάσμα.
-
Σοβαρή καταστολή του μυελού των οστών (ακοκκιοκυτταραιμία, απλαστική αναιμία, πανκυτταροπενία)Θα πρέπει να εξετάζεται η διακοπή του φαρμάκου σε περίπτωση που παρουσιαστούν στοιχεία σοβαρής καταστολής του μυελού των οστών.
-
Αυτοκτονικός ιδεασμός και συμπεριφοράΟι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για συμπτώματα αυτοκτονικού ιδεασμού και συμπεριφορών και να εφαρμόζεται η κατάλληλη θεραπεία. Αναζήτηση ιατρικής συμβουλής σε περίπτωση εμφάνισης συμπτωμάτων.
-
Αναποτελεσματικότητα ορμονικών αντισυλληπτικώνΠληθυσμόςΓυναίκες ασθενείς αναπαραγωγικής ηλικίαςΝα προειδοποιούνται. Συνιστώνται πρόσθετοι, μη ορμονικοί τρόποι αντισύλληψης.
-
Αλληλεπίδραση με οινόπνευμαΕπιβάλλεται προσοχή, λόγω πιθανού πρόσθετου κατασταλτικού αποτελέσματος.
-
Διακοπή θεραπείαςΤο Οξυκαρβαζεπίνη θα πρέπει να διακόπτεται βαθμιαίως, για να ελαχιστοποιείται η πιθανότητα αυξημένης συχνότητας επιληπτικών σπασμών.
-
Έκδοχα (αιθανόλη, parabenes, σορβιτόλη)ΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα της ανοχής στη φρουκτόζη (για σορβιτόλη)Το πόσιμο εναιώρεμα περιέχει αιθανόλη (<100mg/δόση). Parabenes μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις. Σορβιτόλη: δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με δυσανεξία στη φρουκτόζη.
-
Παρακολούθηση επιπέδων MHD στο πλάσμαΜπορεί να είναι χρήσιμη σε αλλαγές νεφρικής λειτουργίας, κύηση, ταυτόχρονη χρήση φαρμάκων που προκαλούν επαγωγή ηπατικών ενζύμων.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
ανοσοκατασταλτικά (π.χ. κυκλοσπορίνη, τακρόλιμους)παρακολούθησηΜειωμένες συγκεντρώσεις στο πλάσμα λόγω επαγωγής CYP3A4/3A5.
-
ορμονικά αντισυλληπτικά (ethinylestradiol, levonorgestrel)προσοχήΜειωμένες τιμές AUC (48-52% για EE, 32-52% για LNG), καθιστώντας τα μη αποτελεσματικά.ΣύστασηΘα πρέπει να χρησιμοποιείται κάποια άλλη αξιόπιστη μέθοδος αντισύλληψης.
-
φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβολίζονται από το CYP2C19 (π.χ. φαινυτοΐνη)προσοχήΑύξηση των επιπέδων στο πλάσμα (έως 40% για φαινυτοΐνη) λόγω αναστολής CYP2C19, ειδικά σε δόσεις Οξυκαρβαζεπίνη >1200 mg/ημερησίως.ΣύστασηΜπορεί να χρειαστεί μείωση της δόσης της συγχορηγούμενης φαινυτοΐνης.
-
παρακολούθησηΜείωση MHD (0-22%), αύξηση εποξειδίου καρβαμαζεπίνης (30%).
-
ΚλοπαζάμηπαρακολούθησηΚαμία επίδραση στο MHD.
-
ΦελβαμάτηπαρακολούθησηΚαμία επίδραση στο MHD.
-
προσοχήΚαμία επίδραση στο MHD. Αυξημένος κίνδυνος ανεπιθύμητων ενεργειών (ναυτία, υπνηλία, ζάλη, κεφαλαλγία) όταν συγχορηγείται με Οξυκαρβαζεπίνη.ΣύστασηΠροσεκτική ρύθμιση της δοσολογίας ή/και έλεγχος των επιπέδων πλάσματος, ειδικά σε παιδιά.
-
ΦαινοβαρβιτόνηπαρακολούθησηΑύξηση φαινοβαρβιτόνης (14-15%), μείωση MHD (30-31%).
-
παρακολούθησηΑύξηση φαινυτοΐνης (0-40%), μείωση MHD (29-35%).
-
παρακολούθησηΚαμία επίδραση στο βαλπροϊκό οξύ, μείωση MHD (0-18%).
-
προσοχήΜειώνουν τα επίπεδα του MHD στο πλάσμα (29-40%) σε ενήλικες. Σε παιδιά (4-12 ετών) η κάθαρση του MHD αυξάνεται περίπου 35%.
-
παρακολούθησηΚανένα αποτέλεσμα επί της φαρμακοκινητικής του MHD.
-
αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟΙs)προσοχήΠιθανή αλληλεπίδραση λόγω δομικής σχέσης της oxcarbazepine με τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά.
-
τρικυκλικά αντικαταθλιπτικάπαρακολούθησηΔεν παρατηρήθηκε κλινική σχέση αλληλεπίδρασης.
-
προσοχήΠιθανώς αυξημένη νευροτοξικότητα.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Λευκοπενία
- Θρομβοπενία
- Καταστολή μυελού των οστών
- Απλαστική αναιμία
- Ακοκκιοκυτταραιμία
- Πανκυτταροπενία
- Ουδετεροπενία
- Υπερευαισθησία
- Αναφυλακτικές αντιδράσεις
- Αγγειοοίδημα
- Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος
- Υποθυρεοειδισμός
- Υπονατριαιμία
- υπονατριαιμία που συνοδεύεται από σημεία και συμπτώματα όπως επιληπτικοί σπασμοί, εγκεφαλοπάθεια, μειωμένο επίπεδο συνείδησης, σύγχυση, διαταραχές της όρασης (π.χ. θάμβος όρασης), υποθυρεοειδισμός, έμετοι, ναυτία
- Σύνδρομο που προσομοιάζει με μη φυσιολογική έκκριση ADH με σημεία και συμπτώματα λήθαργου, ναυτίας, ζάλης, μειωμένης όσμωσης του ορού (αίματος), εμέτου, κεφαλαλγίας, κατάστασης σύγχισης ή άλλα νευρολογικά σημεία και συμπτώματα
- ανησυχία (π.χ. νευρικότητα)
- Συναισθηματική αστάθεια
- Κατάσταση σύγχυσης
- Κατάθλιψη
- Απάθεια
- Υπνηλία
- Κεφαλαλγία
- Ζάλη
- Αταξία
- Νυσταγμός
- Αμνησία
- Διαταραχές ομιλίας
- Δυσαρθρία
- Ίλιγγος
- μυϊκός τρόμος
- διαταραχές στη συγκέντρωση
- Διπλωπία
- Θάμβος όρασης
- Διαταραχές όρασης
- Κολποκοιλιακός αποκλεισμός
- Αρρυθμία
- Υπέρταση
- Έμετος
- Ναυτία
- Διάρροια
- Δυσκοιλιότητα
- Παγκρεατίτιδα
- κοιλιακά άλγη
- αύξηση της λιπάσης
- αύξηση της αμυλάσης
- Ηπατίτιδα
- Εξάνθημα
- Αλωπεκία
- Ακμή
- Κνίδωση
- Σύνδρομο Stevens-Johnson
- Πολύμορφο ερύθημα
- Φαρμακευτικό εξάνθημα με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα
- Οξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωση
- τοξική επιδερμική νεκρόλυση (σύνδρομο Lyell’s)
- μειωμένη οστική πυκνότητα
- κατάγματα
- Οστεοπενία
- Οστεοπόρωση
- Κόπωση
- μαλαισία
- Αύξηση των ηπατικών ενζύμων
- αύξηση της αλκαλικής φωσφατάσης του αίματος
- μείωση της Τ4
- Πτώση
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΔιπλωπίαΟφθαλμικές
-
Πολύ συχνέςΖάληΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΚόπωσηΓενικές
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΥπνηλίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΊλιγγοςΝευρικό
-
ΣυχνέςΑκμήΔέρμα
-
ΣυχνέςΑλωπεκίαΔέρμα
-
ΣυχνέςΑμνησίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΑπάθειαΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΑταξίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔιαταραχές όρασηςΟφθαλμικές
-
ΣυχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΘάμβος όρασηςΟφθαλμικές
-
ΣυχνέςΚατάθλιψηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΚατάσταση σύγχυσηςΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΝυσταγμόςΝευρικό
-
ΣυχνέςΣυναισθηματική αστάθειαΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΥπονατριαιμίαΜεταβολισμός
-
Συχνέςανησυχία (π.χ. νευρικότητα)Ψυχιατρικές διαταραχές
-
Συχνέςδιαταραχές στη συγκέντρωσηΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Συχνέςκοιλιακά άλγηΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
ΣυχνέςμαλαισίαΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Συχνέςμυϊκός τρόμοςΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Όχι συχνέςΑύξηση των ηπατικών ενζύμωνΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΚνίδωσηΔέρμα
-
Όχι συχνέςΛευκοπενίαΑίμα
-
Όχι συχνέςαύξηση της αλκαλικής φωσφατάσης του αίματοςΕργαστηριακές εξετάσεις
-
Πολύ σπάνιεςΑγγειοοίδημαΑνοσοποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΑρρυθμίαΚαρδιά
-
Πολύ σπάνιεςΗπατίτιδαΉπαρ
-
Πολύ σπάνιεςΘρομβοπενίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΚολποκοιλιακός αποκλεισμόςΚαρδιά
-
Πολύ σπάνιεςΠαγκρεατίτιδαΓαστρεντερικό
-
Πολύ σπάνιεςΠολύμορφο ερύθημαΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΣυστηματικός ερυθηματώδης λύκοςΑνοσοποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΣύνδρομο Stevens-JohnsonΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΥπερευαισθησίαΑνοσοποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςαύξηση της αμυλάσηςΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
Πολύ σπάνιεςαύξηση της λιπάσηςΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
Πολύ σπάνιεςτοξική επιδερμική νεκρόλυση (σύνδρομο Lyell’s)Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Πολύ σπάνιεςυπονατριαιμία που συνοδεύεται από σημεία και συμπτώματα όπως επιληπτικοί σπασμοί, εγκεφαλοπάθεια, μειωμένο επίπεδο συνείδησης, σύγχυση, διαταραχές της όρασης (π.χ. θάμβος όρασης), υποθυρεοειδισμός, έμετοι, ναυτίαΔιαταραχές του μεταβολισμού και της διατροφής
-
Μη γνωστέςΑκοκκιοκυτταραιμίαΑίμα
-
Μη γνωστέςΑναφυλακτικές αντιδράσειςΑνοσοποιητικό
-
Μη γνωστέςΑπλαστική αναιμίαΑίμα
-
Μη γνωστέςΔιαταραχές ομιλίαςΝευρικό
-
Μη γνωστέςΔυσαρθρίαΝευρικό
-
Μη γνωστέςΚαταστολή μυελού των οστώνΑίμα
-
Μη γνωστέςΟξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωσηΔέρμα
-
Μη γνωστέςΟστεοπενίαΜυοσκελετικό
-
Μη γνωστέςΟστεοπόρωσηΜυοσκελετικό
-
Μη γνωστέςΟυδετεροπενίαΑίμα
-
Μη γνωστέςΠανκυτταροπενίαΑίμα
-
Μη γνωστέςΠτώσηΤραυματισμοί
-
Μη γνωστέςΣύνδρομο που προσομοιάζει με μη φυσιολογική έκκριση ADH με σημεία και συμπτώματα λήθαργου, ναυτίας, ζάλης, μειωμένης όσμωσης του ορού (αίματος), εμέτου, κεφαλαλγίας, κατάστασης σύγχισης ή άλλα νευρολογικά σημεία και συμπτώματαΔιαταραχές του μεταβολισμού και της διατροφής
-
Μη γνωστέςΥπέρτασηΑγγειακές
-
Μη γνωστέςΥποθυρεοειδισμόςΕνδοκρινικό
-
Μη γνωστέςΦαρμακευτικό εξάνθημα με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματαΔέρμα
-
Μη γνωστέςκατάγματαΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
-
Μη γνωστέςμείωση της Τ4Εργαστηριακές εξετάσεις
-
Μη γνωστέςμειωμένη οστική πυκνότηταΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΕάν οι γυναίκες που λαμβάνουν Οξυκαρβαζεπίνη μείνουν έγκυες ή προγραμματίζουν να μείνουν έγκυες, η χρησιμοποίηση αυτού του προϊόντος θα πρέπει προσεκτικά να επανεξεταστεί. Θα πρέπει να χορηγείται η μικρότερη αποτελεσματική δόση και όπου είναι δυνατόν, θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως μονοθεραπεία τουλάχιστον κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων μηνών της εγκυμοσύνης. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, μια αποτελεσματική αντιεπιληπτική θεραπεία με οξκαρβαζεπίνη δεν θα πρέπει να διακόπτεται, καθώς η επιδείνωση της νόσου είναι επιζήμια για την μητέρα και το έμβρυο.Κίνδυνος σχετικός με την επιληψία και με αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα γενικά: Έχει παρατηρηθεί αύξηση των δυσπλασιών, σε πληθυσμό που βρίσκεται σε θεραπεία με πολλά φάρμακα, ειδικότερα με βαλπροϊκό. Επιπλέον, η αποτελεσματική αντιεπιληπτική θεραπεία δεν θα πρέπει να διακόπτεται, καθώς η επιδείνωση της νόσου είναι επιζήμια για την μητέρα και το έμβρυο. Κίνδυνος σχετικός με την oxcarbazepine: Υπάρχει μέτρια ποσότητα δεδομένων από έγκυες γυναίκες (300-1000 εκβάσεις της κύησης). Ωστόσο, τα δεδομένα σχετικά με τη συσχέτιση της οξκαρβαζεπίνης με τη συγγενή δυσπλασία είναι περιορισμένα. Δεν υπάρχει αύξηση στο συνολικό ποσοστό των δυσπλασιών με Οξυκαρβαζεπίνη σε σύγκριση με το ποσοστό που παρατηρείται στο γενικό πληθυσμό (2-3%). Παρ 'όλα αυτά, με αυτή την ποσότητα δεδομένων, ένας μέτριος κίνδυνος τερατογένεσης δεν μπορεί να αποκλειστεί εντελώς. Παρακολούθηση και πρόληψη: Ορισμένα αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα μπορούν να συμβάλλουν στην ανεπάρκεια του φυλλικού οξέος, που είναι πιθανόν η αιτία που προκαλεί τις εμβρυακές ανωμαλίες. Συνιστάται η συμπληρωματική χορήγηση φυλλικού οξέος πριν και κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης. Καθώς δεν έχει αποδειχθεί η αποτελεσματικότητα αυτών των συμπληρωμάτων, μια ειδική προγεννητική διάγνωση πρέπει να γίνεται, ακόμη και για τις γυναίκες που λαμβάνουν συμπληρωματική θεραπεία με φυλλικό οξύ. Για το νεογνό: Έχουν αναφερθεί αιμορραγικές διαταραχές σε νεογέννητα με αντιεπιληπτικά φάρμακα που επάγουν τα ηπατικά ένζυμα. Σαν προφύλαξη πρέπει να χορηγείται βιταμίνη Κ1 τις τελευταίες εβδομάδες της εγκυμοσύνης καθώς επίσης και στο νεογέννητο.
-
ΓαλουχίαΤο Οξυκαρβαζεπίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.Η oxcarbazepine και ο δραστικός της μεταβολίτης (MHD) απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Βρέθηκε μια αναλογία συγκέντρωσης γάλακτος προς πλάσμα 0,5 και για τους δύο. Είναι άγνωστα τα αποτελέσματα στο νεογνό το οποίο εκτίθεται στο Οξυκαρβαζεπίνη μέσω αυτής της οδού.
-
ΓονιμότηταΣτους αρουραίους, η oxcarbazepine δεν είχε επιπτώσεις στη γονιμότητα. Επιπτώσεις σε αναπαραγωγικές παραμέτρους σε θυληκούς αρουραίους παρατηρήθηκαν με MHD σε δόσεις συγκρίσιμες με αυτές των ανθρώπων (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
- υπονατριαιμία
- διπλωπία
- μύση
- θάμβος όρασης
- ναυτία
- έμετος
- υπερκινησία
- κόπωση
- καταστολή του αναπνευστικού ρυθμού
- παράταση του QTc
- νύστα
- υπνηλία
- ζάλη
- αταξία
- νυσταγμός - τρόμος
- διαταραχή στον συντονισμό (ακανόνιστος συντονισμός)
- σπασμοί
- κεφαλαλγία
- κώμα
- απώλεια συνείδησης
- δυσκινησία
- επιθετικότητα
- ανησυχία
- κατάσταση σύγχισης
- υπόταση
- δύσπνοια
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμικά αποτελέσματα
Η φαρμακολογική δράση της oxcarbazepine ασκείται κυρίως μέσω του μεταβολίτη της oxcarbazepine (MHD) (βλ. Φαρμακοκινητικές). Ο μηχανισμός δράσης της oxcarbazepine και του MHD πιστεύεται ότι βασίζεται κυρίως στον αποκλεισμό των διαύλων νατρίου που είναι ευαίσθητοι στις διαφορές δυναμικού, προκαλώντας έτσι σταθεροποίηση των υπερδιεγερμένων μεμβρανών των νευρώνων, αναστολή της επαναληπτικής πυροδότησης των νευρώνων και περιορισμό της εξάπλωσης των συναπτικών ώσεων. Επιπροσθέτως, η αυξημένη αγωγιμότητα του καλίου και η τροποποίηση των διαύλων ασβεστίου που ενεργοποιούνται από υψηλή διαφορά δυναμικού, μπορεί να συμβάλουν επίσης στην αντιεπιληπτική δράση. Δεν βρέθηκαν σημαντικές αλληλεπιδράσεις με νευροδιαβιβαστές του εγκεφάλου ή με θέσεις τροποποιητικών υποδοχέων.
Η oxcarbazepine και ο δραστικός μεταβολίτης της (MHD), είναι ισχυρά και αποτελεσματικά αντιεπιληπτικά φάρμακα στα πειραματόζωα. Προστατεύουν τα πειραματόζωα (τρωκτικά) έναντι των γενικευμένων τονικοκλονικών και, σε μικρότερο βαθμό, κλονικών επιληπτικών σπασμών και καταργούν ή μειώνουν την συχνότητα των χρονίως υποτροπιαζόντων μερικών επιληπτικών σπασμών, σε πιθήκους Rhesus με εμφυτεύματα αργιλίου. Δεν παρετηρήθη ανοχή (δηλ. εξασθένηση της αντιεπιληπτικής δράσης) σε τονικοκλονικούς σπασμούς, όταν ποντικοί και αρουραίοι ετέθησαν υπό ημερίσια χορήγηση επί 5 ημέρες ή 4 εβδομάδες, αντίστοιχα, με oxcarbazepine ή MHD.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Απορρόφηση
Μετά την από του στόματος χορήγηση του Οξυκαρβαζεπίνη πόσιμου εναιωρήματος, η oxcarbazepine απορροφάται πλήρως και υφίσταται εκτεταμένο μεταβολισμό προς τον φαρμακολογικά δραστικό μεταβολίτη της (MHD). Μετά από εφ’άπαξ χορήγηση δόσης 600 mg Οξυκαρβαζεπίνη σε υγιείς άρρενες εθελοντές κάτω από συνθήκες νηστείας, η μέση τιμή Cmax του MHD ήταν 24,9 μmol/l, με αντίστοιχη μέση τιμή tmax 6 ωρών. Σε μια μελέτη ποσοτικής σχέσης επί ανθρώπων, μόνον το 2% της συνολικής ραδιενέργειας στο πλάσμα, οφειλόταν σε αμετάβλητη oxcarbazepine, περίπου 70% οφειλόταν σε MHD και το υπόλοιπο θα μπορούσε να αποδοθεί σε ελάσσονες δευτερογενείς μεταβολίτες, οι οποίοι απεβλήθησαν ταχέως. Η τροφή δεν έχει κανένα αποτέλεσμα στον ρυθμό και την έκταση απορρόφησης της oxcarbazepine, συνεπώς τo Οξυκαρβαζεπίνη μπορεί να ληφθεί με ή χωρίς τροφή.
Κατανομή
Ο φαινόμενος όγκος κατανομής του MHD, είναι 49 λίτρα. Περίπου το 40% του ΜΗD συνδέεται με τις πρωτεΐνες του ορού, κατά κύριο λόγο την αλβουμίνη. Η δέσμευση ήταν ανεξάρτητη από την συγκέντρωση στον ορό, εντός των σχετικών θεραπευτικών ορίων. Η oxcarbazepine και ο ΜΗD, δεν συνδέονται με την αλφα-1-οξυ-γλυκοπρωτεΐνη. Η oxcarbazepine και το MHD διαπερνούν τον πλακούντα. Η συγκέντρωση στο πλάσμα του MHD στη μητέρα και στο νεογέννητο σε μια περίπτωση ήταν ίδιες.
Βιομετατροπή
Η oxcarbazepine ανάγεται γρήγορα από κυτταροπλασματικά ένζυμα στο ήπαρ σε MHD, το οποίο είναι κατά κύριο λόγο υπεύθυνο για το φαρμακολογικό αποτέλεσμα του Οξυκαρβαζεπίνη. Το MHD μεταβολίζεται περαιτέρω μέσω σύζευξης με γλυκουρονικό οξύ. Μικρές ποσότητες (4% της δόσης) οξειδώνονται προς τον φαρμακολογικά αδρανή μεταβολίτη (10,11-διυδροξύ παράγωγο, DHD).
Αποβολή
Η oxcarbazepine αποβάλλεται από το σώμα κυρίως υπό την μορφή μεταβολιτών, οι οποίοι κυρίως απεκκρίνονται δια των νεφρών. Περισσότερο από το 95% της δόσης εμφανίζεται στα ούρα, με λιγότερο από 1% υπό την μορφή αμετάβλητης oxcarbazepine. Η αποβολή δια των κοπράνων είναι λιγότερη από το 4% της χορηγηθείσης δόσης. Περίπου το 80% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα, είτε σαν γλυκουρονίδια του ΜΗD (49%), είτε σαν αμετάβλητο MHD (27%), ενώ το αδρανές DHD αποτελεί περίπου το 3% και οι συνεζευγμένες ενώσεις της oxcarbazepine ανέρχονται στο 13% περίπου της δόσης. Η oxcarbazepine αποβάλλεται γρήγορα από το πλάσμα, με φαινόμενες τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού ανάμεσα στις 1,3 και 2,3 ώρες. Αντιθέτως, ο φαινόμενος χρόνος υποδιπλασιασμού του MHD είναι κατά μέσον όρο 9,3±1,8 ώρες.
Αναλογικότητα της δόσης
Συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης ισορροπίας του ΜΗD στο πλάσμα, επιτυγχάνονται εντός 2-3 ημερών στους ασθενείς, όταν το Οξυκαρβαζεπίνη χορηγείται δύο φορές την ημέρα. Σε σταθερή κατάσταση ισορροπίας, η φαρμακοκινητική του MHD είναι γραμμική και δείχνει αναλογικότητα προς την δόση, σε όλο το εύρος δόσης, από 300 έως 2400 mg ημερησίως.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία
Η φαρμακοκινητική και ο μεταβολισμός της oxcarbazepine και του MHD, υπολογίσθηκαν σε υγιείς εθελοντές και σε άτομα με ηπατική δυσλειτουργία, μετά από εφ’ άπαξ δόση 900 mg από το στόμα. Ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία, δεν επηρέασε την φαρμακοκινητική της oxcarbazepine και του MHD. Το Οξυκαρβαζεπίνη δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία
Υπάρχει γραμμική συσχέτιση ανάμεσα στην κάθαρση κρεατινίνης και την νεφρική κάθαρση του ΜΗD. Όταν το Οξυκαρβαζεπίνη χορηγείται σαν εφ’ άπαξ δόση 300 mg σε άτομα με νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min), ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής του ΜΗD, παρατείνεται κατά 60-90% (16 με 19 ώρες) με διπλάσια αύξηση της AUC σε σύγκριση με ενήλικες με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (10 ώρες).
Παιδιά
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες του Οξυκαρβαζεπίνη αξιολογήθηκαν σε κλινικές μελέτες παιδιατρικών ασθενών που λάμβαναν Οξυκαρβαζεπίνη σε δοσολογίες μεταξύ των 10-60 mg/Kg/ημερησίως. Η προσαρμοσμένη ως προς το βάρος κάθαρση του MHD μειώνεται καθώς η ηλικία και το βάρος αυξάνονται πλησιάζοντας αυτό των ενηλίκων. Η μέση προσαρμοσμένη ως προς το βάρος κάθαρση σε παιδιά ηλικίας 4 έως 12 ετών είναι περίπου 40% υψηλότερη από ότι των ενηλίκων. Επομένως, η έκθεση του MHD σε αυτά τα παιδιά αναμένεται να είναι περίπου τα δύο-τρίτα από ότι των ενηλίκων με παρόμοια προσαρμοσμένη ως προς το βάρος δόση. Καθώς αυξάνεται το βάρος, για ασθενείς ηλικίας 13 χρόνων και άνω, η προσαρμοσμένη ως προς το βάρος κάθαρση του MHD αναμένεται να φτάσει αυτή των ενηλίκων.
Άτομα μεγαλύτερης ηλικίας
Μετά από χορήγηση εφ’ άπαξ (300 mg) και πολλαπλών δόσεων (600 mg/ημέρα) Οξυκαρβαζεπίνη σε ηλικιωμένους εθελοντές (60-82 ετών), οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα και οι τιμές AUC του ΜΗD ήσαν 30%-60% υψηλότερες από ό,τι σε νεότερους εθελοντές (18-32 ετών). Συγκρίσεις των τιμών της κάθαρσης κρεατινίνης σε νέους και ηλικιωμένους εθελοντές, δείχνουν ότι η διαφορά οφείλεται σε μειωμένη κάθαρση κρεατινίνης που σχετίζεται με την ηλικία. Δεν είναι αναγκαίες ειδικές συστάσεις για την δόση, αφού οι θεραπευτικές δόσεις εξατομικεύονται.
Φύλο
Δεν έχουν παρατηρηθεί φαρμακοκινητικές διαφορές που να οφείλονται στο φύλο, σε παιδιά, ενήλικες ή στους ηλικιωμένους.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φαρμακοδυναμικά αποτελέσματα Η φαρμακολογική δράση της oxcarbazepine ασκείται κυρίως μέσω του μεταβολίτη της oxcarbazepine (MHD) (βλ. Φαρμακοκινητικές). Ο μηχανισμός δράσης της oxcarbazepine και του MHD πιστεύεται ότι βασίζεται κυρίως στον αποκλεισμό των…
Απορρόφηση Μετά την από του στόματος χορήγηση του Οξυκαρβαζεπίνη πόσιμου εναιωρήματος, η oxcarbazepine απορροφάται πλήρως και υφίσταται εκτεταμένο μεταβολισμό προς τον φαρμακολογικά δραστικό μεταβολίτη της (MHD). Μετά από εφ’άπαξ χορήγηση δόσης 600 mg…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Αρχικός έλεγχος — πριν την έναρξη
-
Νάτριο ορού (Na⁺)
· Πριν την έναρξη, μετά από περίπου δύο εβδομάδες, ανά μηνιαία διαστήματα για τους τρείς πρώτους μήνες ή σύμφωνα με τις κλινικές ανάγκες
Σε ασθενείς με προϋπάρχουσες νεφρικές καταστάσεις (χαμηλό νάτριο) ή λαμβάνοντες φάρμακα που μειώνουν το νάτριο (π.χ. διουρητικά, desmopressin, ΜΣΑΦ)
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Ηπατική λειτουργία | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | — | Όταν υπάρχει υποψία ηπατίτιδας |
| Νάτριο ορού (Na⁺) | scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά | — | Όταν ασθενείς σε θεραπεία με Trileptal ξεκινούν φαρμακευτικά προϊόντα που μειώνουν το νάτριο |
| Όταν εμφανισθούν κλινικά συμπτώματα που υποδηλώνουν υπονατριαιμία | — | ||
| Ως μέρος των συνήθων εργαστηριακών εξετάσεων | Για τους υπόλοιπους ασθενείς | ||
| — | Σε περίπτωση κατακράτησης υγρών ή επιδείνωσης της καρδιακής λειτουργίας | ||
| Λειτουργία θυρεοειδούς | endocrinologyΘυρεοειδής & ορμόνες | — | Παιδιατρικός πληθυσμός |
| Επίπεδα MHD πλάσματος | medicationΕπίπεδα φαρμάκου (TDM) | — | Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης <30 ml/λεπτό), ιδιαίτερα στη δόση έναρξης και την τιτλοποίηση |
| — | Αλλαγές στη νεφρική λειτουργία, κύηση, ταυτόχρονη χρήση φαρμάκων που προκαλούν επαγωγή των ηπατικών ενζύμων |
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Σωματικό βάρος | monitor_weightΣωματομετρικά (βάρος/ΔΜΣ) | Τακτικά | Όλοι οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και δευτερογενή καρδιακή ανεπάρκεια |
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
- 49 L
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η οξκαρβαζεπίνη είναι ένα αντισπασμωδικό φάρμακο που μειώνει τη συχνότητα των επιληπτικών κρίσεων αναστέλλοντας την ανώμαλη ηλεκτρική δραστηριότητα στον εγκέφαλο. Αναφέρθηκαν σπάνιες περιπτώσεις όπου η οξκαρβαζεπίνη προκάλεσε αιματολογικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένης της αγρανοκυττάρωσης και της απλαστικής αναιμίας. Οι ασθενείς πρέπει να υποβάλλονται σε συχνούς εργαστηριακούς ελέγχους και να παρακολουθούνται στενά για σημεία και συμπτώματα δυσκρασίας του αίματος. Η οξκαρβαζεπίνη έχει επίσης συσχετιστεί με την εμφάνιση δερματικών αντιδράσεων που μπορούν να εξελιχθούν από απλό εξάνθημα σε δυνητικά θανατηφόρες αντιδράσεις όπως η τοξική επιδερμική νεκρόλυση (TEN) ή το σύνδρομο Stevens-Johnson (SJS). Οι ασθενείς με αλληλόμορφα HLA-A 3101 ή/και HLA-B 1502 ενδέχεται να διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο αυτής της αντίδρασης. Η οξκαρβαζεπίνη πρέπει να διακόπτεται με το πρώτο σημάδι πρόκλητης από το φάρμακο δερματικής αντίδρασης.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Ο ακριβής μηχανισμός μέσω του οποίου η οξκαρβαζεπίνη και ο ενεργός μεταβολίτης της, ο MHD, ασκούν τις αντιεπιληπτικές τους επιδράσεις είναι ασαφής, αλλά πιστεύεται ότι περιλαμβάνει κυρίως τον αποκλεισμό των διαύλων νατρίου που εξαρτώνται από το δυναμικό. Το άνοιγμα και το κλείσιμο των διαύλων νατρίου επιτρέπει τη διάδοση των δυναμικών ενεργείας κατά μήκος των νευρώνων - στην επιληψία, αυτά τα δυναμικά ενεργείας μπορούν να συμβούν υπερβολικά σε σχέση με αυτό που απαιτείται για τη φυσιολογική λειτουργία, και η επαναλαμβανόμενη και παθολογική εκπόλωση αυτών των δυναμικών ενεργείας οδηγεί σε επιληπτική δραστηριότητα. Τόσο η οξκαρβαζεπίνη όσο και ο MHD πιστεύεται ότι αναστέλλουν την επιληπτική δραστηριότητα δεσμευόμενοι στην ανενεργή κατάσταση των διαύλων νατρίου που εξαρτώνται από το δυναμικό, παρατείνοντας έτσι την περίοδο κατά την οποία ο υποδοχέας δεν είναι διαθέσιμος για τη διάδοση δυναμικών ενεργείας. Αυτό βοηθά στη σταθεροποίηση των υπερευαίσθητων νευρωνικών μεμβρανών, στην αναστολή της επαναλαμβανόμενης νευρωνικής εκπόλωσης και στην πρόληψη της εξάπλωσης της επιληπτικής δραστηριότητας στο ΚΝΣ χωρίς να επηρεάζεται η φυσιολογική νευρωνική μετάδοση. Η αυξημένη αγωγιμότητα του καλίου και η διαμόρφωση των διαύλων ασβεστίου που εξαρτώνται από το δυναμικό πιστεύεται επίσης ότι παίζουν ρόλο στην αντισπασμωδική δράση της οξκαρβαζεπίνης. Η αναστολή της γλουταματεργικής δραστηριότητας θεωρήθηκε ότι συμβάλλει στη δράση της οξκαρβαζεπίνης, αλλά αυτή η επίδραση δεν μπόρεσε να αναπαραχθεί in vivo.
Η φαρμακολογική δράση του Trileptal (οξκαρβαζεπίνη) ασκείται κυρίως μέσω του μεταβολίτη 10-μονοϋδροξυ (MHD) της οξκαρβαζεπίνης. Ο ακριβής μηχανισμός μέσω του οποίου η οξκαρβαζεπίνη και ο MHD ασκούν την αντιεπιληπτική τους δράση είναι άγνωστος· ωστόσο, μελέτες ηλεκτροφυσιολογίας in vitro υποδεικνύουν ότι προκαλούν αποκλεισμό των διαύλων νατρίου που εξαρτώνται από το δυναμικό, με αποτέλεσμα τη σταθεροποίηση των υπερευαίσθητων νευρωνικών μεμβρανών, την αναστολή της επαναλαμβανόμενης νευρωνικής εκπόλωσης και τη μείωση της διάδοσης των συνάψεωνimpulses. Αυτές οι δράσεις πιστεύεται ότι είναι σημαντικές στην πρόληψη της εξάπλωσης των κρίσεων στον ακέραιο εγκέφαλο. Επιπλέον, η αυξημένη αγωγιμότητα του καλίου και η διαμόρφωση των διαύλων ασβεστίου υψηλής τάσης μπορεί να συμβάλλουν στις αντισπασμωδικές επιδράσεις του φαρμάκου. Δεν έχουν αποδειχθεί σημαντικές αλληλεπιδράσεις της οξκαρβαζεπίνης ή του MHD με υποδοχέους νευροδιαβιβαστών ή ρυθμιστικών ουσιών του εγκεφάλου.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η οξκαρβαζεπίνη απορροφάται πλήρως μετά από από του στόματος χορήγηση. Μια εφάπαξ δόση 600mg οξκαρβαζεπίνης οδήγησε σε Cmax MHD 34 μmol/L και μέση Tmax 4,5 ωρών. Όταν χορηγείται δύο φορές ημερησίως, τα σταθερά επίπεδα του MHD επιτυγχάνονται εντός 2-3 ημερών. Ο ρυθμός και η έκταση απορρόφησης της οξκαρβαζεπίνης δεν επηρεάζονται από τη λήψη τροφής.
Μετά από από του στόματος χορήγηση, πάνω από το 95% της χορηγούμενης δόσης οξκαρβαζεπίνης ανευρίσκεται στα ούρα. Από αυτό, περίπου 49% είναι μεταβολίτες MHD γλυκουρονιδίου, 27% είναι αμετάβλητος MHD, 3% είναι ανενεργοί μεταβολίτες DHD, 13% είναι συζευγμένη οξκαρβαζεπίνη και λιγότερο από 1% είναι αμετάβλητο μητρικό φάρμακο. Η αποβολή με τα κόπρανα αντιστοιχεί μόνο στο 4% της χορηγούμενης δόσης.
Ο φαινόμενος όγκος κατανομής της οξκαρβαζεπίνης είναι 49 L. Οι φαινόμενοι όγκοι κατανομής των (S)- και (R)-MHD βρέθηκαν να είναι 23,6 L και 31,7 L, αντίστοιχα.
Η κάθαρση πλάσματος της οξκαρβαζεπίνης εκτιμάται περίπου σε 84,9 L/h, ενώ η κάθαρση πλάσματος του ενεργού μεταβολίτη της, MHD, εκτιμήθηκε σε 2,0 L/h. Η ταχεία μεταβολική κάθαρση φαίνεται να είναι η κύρια οδός για την οξκαρβαζεπίνη, ενώ η κάθαρση των μεταβολιτών της γίνεται κυρίως μέσω νεφρικής απέκκρισης.
Η οξκαρβαζεπίνη απορροφάται πλήρως. Η τροφή δεν μεταβάλλει τον ρυθμό και την έκταση απορρόφησης της οξκαρβαζεπίνης.
Τόσο η οξκαρβαζεπίνη όσο και ο ενεργός μεταβολίτης της 10-μονοϋδροξυ (MHD) κατανέμονται στο μητρικό γάλα σε ανθρώπους.
Απέκκριση: Νεφρική: μεγαλύτερη από 95%, με πάνω από 99% της δόσης να απεκκρίνεται με τη μορφή μεταβολιτών. Κόπρανα: λιγότερο από 4%.
Η οξκαρβαζεπίνη είναι ένα αντιεπιληπτικό φάρμακο με χημική δομή παρόμοια με την καρβαμαζεπίνη, αλλά με διαφορετικό μεταβολισμό. Η οξκαρβαζεπίνη ανάγεται ταχέως σε 10,11-διυδρο-10-υδροξυ-καρβαμαζεπίνη (μονοϋδροξυ παράγωγο, MHD), τον κλινικά σχετικό μεταβολίτη της οξκαρβαζεπίνης. Ο MHD έχει (S)-(+)- και (R)-(-)-εναντιομερή, αλλά συνήθως αναφέρονται οι φαρμακοκινητικές του ρακεμικού μείγματος. Η βιοδιαθεσιμότητα του από του στόματος σκευάσματος οξκαρβαζεπίνης είναι υψηλή (>95%). Απορροφάται ταχέως μετά από από του στόματος χορήγηση, φτάνοντας σε μέγιστες συγκεντρώσεις εντός περίπου 1-3 ωρών μετά από εφάπαξ δόση, ενώ η μέγιστη συγκέντρωση του MHD εμφανίζεται εντός 4-12 ωρών. Σε σταθερή κατάσταση, η μέγιστη συγκέντρωση του MHD εμφανίζεται περίπου 2-4 ώρες μετά τη λήψη του φαρμάκου. Η δέσμευση του MHD στις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι περίπου 40%. Οι συγκεντρώσεις του MHD στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό είναι στο ίδιο εύρος με τις μη δεσμευμένες συγκεντρώσεις MHD στο πλάσμα. Η οξκαρβαζεπίνη μπορεί να διαπεράσει σημαντικά τον πλακούντα σε ανθρώπους. Η οξκαρβαζεπίνη και ο MHD εμφανίζουν γραμμική φαρμακοκινητική και δεν παρατηρείται αυτο-επαγωγή. …
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για την ΟΞΚΑΡΒΑΖΕΠΙΝΗ (9 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
Συντομία:
- Πλήρης απορρόφηση.
- Τροφή: Δεν επηρεάζει τον ρυθμό και την έκταση απορρόφησης.
- Κατανομή: Εμφανίζεται στο μητρικό γάλα.
- Απέκκριση: Νεφρά (>95% ως μεταβολίτες). Λιγότερο από 4% μέσω κοπράνων.
- Κάθαρση πλάσματος: Οξκαρβαζεπίνη ~84.9 L/h, MHD ~2.0 L/h.
- Όγκος κατανομής: Οξκαρβαζεπίνη 49 L, (S)-MHD 23.6 L, (R)-MHD 31.7 L.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Δέσμευση Πρωτεϊνών
Ο φαρμακολογικά ενεργός μεταβολίτης της οξκαρβαζεπίνης, ο MHD, δεσμεύεται περίπου 40% στις πρωτεΐνες του πλάσματος, κυρίως στην αλβουμίνη.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η οξκαρβαζεπίνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς στον κύριο μεταβολίτη της, τον MHD, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τον κύριο όγκο της αντιεπιληπτικής της δράσης και υπάρχει σε πολύ υψηλότερες συγκεντρώσεις στο πλάσμα από το μητρικό φάρμακο. Ο MHD σχηματίζεται μέσω αναγωγής από διάφορα μέλη της οικογένειας αλδο-κετο ρεδουκτάσης των κυτταροπλασματικών ηπατικών ενζύμων και υπάρχει ως ρακεμικό μείγμα στο πλάσμα σε αναλογία περίπου 80% (S)-MHD προς 20% (R)-MHD. Ο MHD μεταβολίζεται περαιτέρω σε μεταβολίτες γλυκουρονιδίου για απέκκριση, και μικρές ποσότητες οξειδώνονται σε 10-,11-διυδρο-10,11-διυδροξυκαρβαμαζεπίνη (DHD) η οποία είναι φαρμακολογικά ανενεργή. Μόνο το 10% μιας χορηγούμενης δόσης οξκαρβαζεπίνης θα παραμείνει είτε ως μητρικό φάρμακο είτε ως γλυκουρονιδικά συζεύγματα του μητρικού φαρμάκου.
Η οξκαρβαζεπίνη ανάγεται ταχέως από κυτταροπλασματικά ένζυμα στο ήπαρ στον 10-μονοϋδροξυ μεταβολίτη της, MHD, ο οποίος είναι πρωταρχικά υπεύθυνος για τη φαρμακολογική δράση του Trileptal. Ο MHD μεταβολίζεται περαιτέρω μέσω σύζευξης με γλυκουρονικό οξύ. Μικρές ποσότητες (4% της δόσης) οξειδώνονται στον φαρμακολογικά ανενεργό 10,11-διυδροξυ μεταβολίτη (DHD). Η οξκαρβαζεπίνη απομακρύνεται από τον οργανισμό κυρίως με τη μορφή μεταβολιτών που απεκκρίνονται κατά κύριο λόγο από τους νεφρούς. Πάνω από 95% της δόσης εμφανίζεται στα ούρα, με λιγότερο από 1% ως αμετάβλητη οξκαρβαζεπίνη. Η απέκκριση με τα κόπρανα αντιστοιχεί σε λιγότερο από 4% της χορηγούμενης δόσης. Περίπου το 80% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα είτε ως γλυκουρονίδια του MHD (49%) είτε ως αμετάβλητος MHD (27%), ο ανενεργός DHD αντιστοιχεί περίπου στο 3% και τα συζεύγματα του MHD και της οξκαρβαζεπίνης αντιστοιχούν στο 13% της δόσης.
Η διάθεση του νέου αντιεπιληπτικού παράγοντα οξκαρβαζεπίνη (10,11-διυδρο-10-οξο-5H-διβενζ[b,f]αζεφίνη-5-καρβοξαμίδη) έχει μελετηθεί σε δύο υγιείς εθελοντές μετά από από του στόματος δόση 400 mg του σημασμένου με (14)C φαρμάκου. Η δόση απεκκρίθηκε σχεδόν πλήρως στα ούρα (94,6 και 97,1%) εντός έξι ημερών. Η απέκκριση με τα κόπρανα ανήλθε σε 4,3 και 1,9% της δόσης στους δύο εθελοντές. Στα δείγματα ούρων 0-6 ημερών απομονώθηκαν και ταυτοποιήθηκαν τα προϊόντα βιομετασχηματισμού. Η 10,11-διυδρο-10-υδροξυκαρβαμαζεπίνη (GP 47,779) και τα δύο διαστερεοϊσομερή της O-γλυκουρονίδια βρέθηκαν ως κύριοι μεταβολίτες. Συνολικά, αντιστοιχούσαν στο 79% της ουρικής (14)C. Αμετάβλητη οξκαρβαζεπίνη και τα θειικά και γλυκουρονιδικά της συζεύγματα απομονώθηκαν σε μικρότερες μόνο ποσότητες (13%). Άλλοι ελάσσονος σημασίας μεταβολίτες ήταν οι trans- και cis- ισομερείς της 10,11-διυδρο-10,11-διυδροξυ-καρβαμαζεπίνης (περίπου 4%) και ένα φαινολικό παράγωγο του GP 47,779 (λιγότερο από 1%). Ο βιομετασχηματισμός της οξκαρβαζεπίνης προχωρά κυρίως μέσω αναγωγής σε GP 47,779 και επακόλουθης σύζευξης με γλυκουρονικό οξύ. Η αναγωγή είναι στερεοειδική, ευνοώντας τη διαμόρφωση S του GP 47,779. Η άμεση σύζευξη της οξκαρβαζεπίνης, στην ενόλη μορφή, είναι μια δευτερεύουσα οδός. Οι οξειδωτικές αντιδράσεις είναι ασήμαντες.
… Το δυναμικό αλληλεπίδρασης της οξκαρβαζεπίνης είναι σχετικά χαμηλό. Ωστόσο, αντιεπιληπτικά φάρμακα που προκαλούν επαγωγή ενζύμων, όπως η φαινυτοΐνη, η φαινοβαρβιτάλη ή η καρβαμαζεπίνη, μπορούν να μειώσουν ελαφρώς τις συγκεντρώσεις της 10,11-διυδρο-10-υδροξυ-καρβαμαζεπίνης (μονοϋδροξυ παράγωγο, MHD). Η βεραπαμίλη μπορεί να μειώσει μέτρια τις συγκεντρώσεις MHD, αλλά αυτή η επίδραση είναι πιθανώς χωρίς κλινική σημασία. Η επίδραση της οξκαρβαζεπίνης σε άλλα αντιεπιληπτικά φάρμακα δεν είναι κλινικά σημαντική στις περισσότερες περιπτώσεις. Ωστόσο, η οξκαρβαζεπίνη φαίνεται να αυξάνει τις συγκεντρώσεις της φαινυτοΐνης και να μειώνει τις ελάχιστες συγκεντρώσεις της λαμοτριγίνης και της τοπιραμάτης. Η οξκαρβαζεπίνη μειώνει τις συγκεντρώσεις της εθινυλαιστραδιόλης και της λεβονοργεστρέλης, και οι γυναίκες που λαμβάνουν οξκαρβαζεπίνη πρέπει να εξετάσουν συμπληρωματικά αντισυλληπτικά μέτρα. Λόγω της απουσίας ή της χαμηλότερης επαγωγικής επίδρασης ενζύμων της οξκαρβαζεπίνης, η αλλαγή από καρβαμαζεπίνη σε οξκαρβαζεπίνη μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένες συγκεντρώσεις στο πλάσμα της συν-χορηγούμενης θεραπείας, μερικές φορές σχετιζόμενες με ανεπιθύμητες ενέργειες. …
Η οξκαρβαζεπίνη απορροφάται πλήρως και μεταβολίζεται εκτενώς στον φαρμακολογικά ενεργό μεταβολίτη 10-μονοϋδροξυ (MHD) από κυτταροπλασματικά ένζυμα. Ο MHD μεταβολίζεται περαιτέρω με σύζευξη με γλυκουρονικό οξύ. Οδός Απέκκρισης: Η οξκαρβαζεπίνη απομακρύνεται από τον οργανισμό κυρίως με τη μορφή μεταβολιτών που απεκκρίνονται κατά κύριο λόγο από τους νεφρούς. Η απέκκριση με τα κόπρανα αντιστοιχεί σε λιγότερο από 4% της χορηγούμενης δόσης. Χρόνος Ημίσειας Ζωής: Ο χρόνος ημίσειας ζωής του μητρικού είναι περίπου 2 ώρες, ενώ ο χρόνος ημίσειας ζωής του MHD είναι περίπου 9 ώρες, οπότε ο MHD είναι υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος της αντιεπιληπτικής δράσης.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Ο χρόνος ημίσειας ζωής της οξκαρβαζεπίνης στο πλάσμα είναι περίπου 2 ώρες και ο χρόνος ημίσειας ζωής του MHD είναι περίπου 9 ώρες.
Οξκαρβαζεπίνη: 2 ώρες. 10-Μονοϋδροξυ μεταβολίτης: 9 ώρες. Σημείωση: Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία με κάθαρση κρεατινίνης < 30 mL/λεπτό, ο χρόνος ημίσειας ζωής του 10-μονοϋδροξυ μεταβολίτη παρατείνεται σε 10 ώρες …
… Οι χρόνοι ημίσειας ζωής αποβολής σε υγιείς εθελοντές είναι 1-5 ώρες για την οξκαρβαζεπίνη και 7-20 ώρες για την 10,11-διυδρο-10-υδροξυ-καρβαμαζεπίνη (μονοϋδροξυ παράγωγο, MHD). Έχουν αναφερθεί μεγαλύτεροι και μικρότεροι χρόνοι ημίσειας ζωής αποβολής σε ηλικιωμένους εθελοντές και παιδιά, αντίστοιχα. …
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση
- Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη των ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ ή τη μείωση της σοβαρότητάς τους.
- Μια κατηγορία φαρμάκων που αναστέλλουν την ενεργοποίηση των ΔΙΑΥΛΩΝ ΝΑΤΡΙΟΥ ΠΟΥ ΕΞΑΡΤΩΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ.
- Φάρμακα και ενώσεις που προκαλούν τη σύνθεση του CYTOCHROME P-450 CYP3A.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
FDA Φαρμακολογική Ταξινόμηση
VZI5B1W380
ΟΞΚΑΡΒΑΖΕΠΙΝΗ
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αντιεπιληπτικό Φάρμακο
Φυσιολογικές Επιδράσεις [PE] - Μειωμένη Αποδιοργανωμένη Ηλεκτρική Δραστηριότητα Κεντρικού Νευρικού Συστήματος
Η Οξκαρβαζεπίνη είναι Αντιεπιληπτικό Φάρμακο. Η φυσιολογική επίδραση της οξκαρβαζεπίνης είναι μέσω της Μειωμένης Αποδιοργανωμένης Ηλεκτρικής Δραστηριότητας του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος.
ΟΞΚΑΡΒΑΖΕΠΙΝΗ
Αντιεπιληπτικό Φάρμακο [EPC]· Μειωμένη Αποδιοργανωμένη Ηλεκτρική Δραστηριότητα Κεντρικού Νευρικού Συστήματος [PE]
Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ Α1 N03AF02Ενήλικες — Εστιακές κρίσεις: Μονοθεραπεία (1η/2η επιλογή)
- Εστιακής έναρξης κρίσεις με ή χωρίς αμφοτερόπλευρη επέκταση
- Ενήλικες > 16 ετών — αρχική αγωγή
Δοσολογία: Τιτλοποίηση · Συνεχής -
ΒΗΜΑ Β N03AF02Ενήλικες — Γενικευμένες τονικο-κλονικές κρίσεις
- Πρωτοπαθώς γενικευμένες ή αμφοτερόπλευρης έναρξης τονικο-κλονικές κρίσεις
Δοσολογία: Πρόσθετη αγωγή · Συνεχής
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση
- Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη των ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ ή τη μείωση της σοβαρότητάς τους.
- Μια κατηγορία φαρμάκων που αναστέλλουν την ενεργοποίηση των ΔΙΑΥΛΩΝ ΝΑΤΡΙΟΥ ΠΟΥ ΕΞΑΡΤΩΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ.
- Φάρμακα και ενώσεις που προκαλούν τη σύνθεση του CYTOCHROME P-450 CYP3A.