ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ L01XX24 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

PEGASPARGASE

Πεγασπαργάση

### Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Αντινεοπλασματικοί και ανοσοτροποποιητικοί παράγοντες, άλλοι αντινεοπλασματικοί παράγοντες, κωδικός ATC: L01XX24 ### Μηχανισμός δράσης Ο μηχανισμός δράσης της L-ασπαραγινάσης είναι η ενζυματική διάσπαση του αμινοξέος L-ασπαραγίνη σε ασπαρτικό οξύ …

Εμπορικά Ονόματα

ONCASPAR

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes

C91 Λεμφοειδής λευχαιμία

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Παιδιατρικοί ασθενείς και ενήλικες ηλικίας ≤21 ετών

Δόση2.500 U πεγασπαργάσης (που ισοδυναμούν με 3,3 ml Πεγασπαργάση)/m² εμβαδού επιφάνειας σώματος κάθε 14 ημέρες

Για ασθενείς με εμβαδόν επιφάνειας σώματος (ΕΕΣ) ≥0,6 m²
Παιδιατρικοί ασθενείς και ενήλικες ηλικίας ≤21 ετών

Δόση82,5 U πεγασπαργάσης (που ισοδυναμούν με 0,1 ml Πεγασπαργάση)/kg βάρους σώματος κάθε 14 ημέρες

Για ασθενείς με εμβαδόν επιφάνειας σώματος (ΕΕΣ) <0,6 m²
Ενήλικες ηλικίας >21 ετών

Δόση2.000 U πεγασπαργάσης (που ισοδυναμούν με 2,67 ml Πεγασπαργάση/m2 εμβαδού επιφάνειας σώματος κάθε 14 ημέρες

Εφόσον δεν έχει συνταγογραφηθεί διαφορετικά
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία

Δεν είναι απαραίτητη καμία προσαρμογή της δόσης
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία

Δεν είναι απαραίτητη καμία προσαρμογή της δόσης
Ηλικιωμένοι

Τα διαθέσιμα δεδομένα για τους ασθενείς ηλικίας άνω των 65 ετών είναι περιορισμένα

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (χολερυθρίνη >3 φορές το ανώτατο φυσιολογικό όριο [ULN]· τρανσαμινάσες >10 φορές το ULN).
Ιστορικό σοβαρής θρόμβωσης με προηγούμενη θεραπεία με L-ασπαραγινάση.
Ιστορικό παγκρεατίτιδας, συμπεριλαμβανομένης παγκρεατίτιδας που σχετίζεται με προηγούμενη θεραπεία με L-ασπαραγινάση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Ιστορικό σοβαρών αιμορραγικών συμβάντων με προηγούμενη θεραπεία με L-ασπαραγινάση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Αντισώματα αντι-ασπαραγινάσης

Να εξετάζεται το ενδεχόμενο χρήσης διαφορετικού παρασκευάσματος ασπαραγινάσης σε περιπτώσεις χαμηλών επιπέδων δραστικότητας
Υπερευαισθησία
Απειλητική για τη ζωή αναφυλαξία

Να χορηγείται αγωγή προφύλαξης 30-60 λεπτά πριν τη χορήγηση του Πεγασπαργάση. Να διακόπτεται σε ασθενείς με σοβαρές αντιδράσεις υπερευαισθησίας. Να διατίθεται εξοπλισμός αναζωογόνησης.
Παγκρεατίτιδα
Θανατηφόρα έκβαση

Ενημέρωση ασθενών για σημεία/συμπτώματα παγκρεατίτιδας. Διακοπή Πεγασπαργάση σε υποψία ή επιβεβαιωμένη παγκρεατίτιδα. Μην ξεκινάει εκ νέου αν επιβεβαιωθεί.
Σοβαρά θρομβωτικά συμβάντα
Σοβαρά

Διακοπή Πεγασπαργάση σε ασθενείς με σοβαρά θρομβωτικά συμβάντα. Εξέταση θεραπείας υποκατάστασης σε σημαντική μείωση ινωδογόνου ή ανεπάρκεια αντιθρομβίνης III (ATIII).
Οστεονέκρωση (ανάγγεια νέκρωση)

Πληθυσμόςπαιδιά και έφηβοι (ιδιαίτερα κορίτσια)

Στενή παρακολούθηση για ανίχνευση κλινικών σημείων/συμπτωμάτων οστεονέκρωσης, ειδικά παρουσία γλυκοκορτικοειδών.
Ηπατική τοξικότητα
βαριάς μορφής

Προσοχή σε συνδυασμό με ηπατοτοξικά προϊόντα, ειδικά με προϋπάρχουσα ηπατική δυσλειτουργία.
Αυξημένος κίνδυνος ηπατοτοξικότητας

Πληθυσμόςασθενείς θετικοί για το χρωμόσωμα της Φιλαδέλφειας

Να λαμβάνεται υπόψη ο κίνδυνος κατά τη χρήση του Πεγασπαργάση σε συνδυασμό με αναστολείς της τυροσινικής κινάσης.
Αποφρακτική νόσος των ηπατικών φλεβών (VOD)
σοβαρών, απειλητικών για τη ζωή και δυνητικά θανατηφόρων

Εντοπισμός παραγόντων κινδύνου (προϋπάρχουσα ηπατική νόσος, ιστορικό VOD). Έγκαιρη αναγνώριση και διαχείριση της VOD. Αντιμετώπιση σύμφωνα με την καθιερωμένη ιατρική πρακτική.
Τοξικότητα κεντρικού νευρικού συστήματος (εγκεφαλοπάθεια, υπνηλία, σύγχυση, σπασμοί)

Στενή παρακολούθηση ασθενών για τέτοια συμπτώματα, ειδικά σε συνδυασμό με νευροτοξικά προϊόντα.
Μυελοκαταστολή και αυξημένος κίνδυνος λοιμώξεων

Να παρακολουθούνται στενά οι αριθμοί των κυττάρων του περιφερικού αίματος και ο μυελός των οστών.
Υπεραμμωνιαιμία (με εγκεφαλοπάθεια)
Απειλητική για τη ζωή ή θανατηφόρα (σε βαριές περιπτώσεις)

Πληθυσμόςειδικά σε ηλικιωμένους ασθενείς

Σε συμπτώματα υπεραμμωνιαιμίας, να παρακολουθούνται στενά τα επίπεδα αμμωνίας.
Αντισύλληψη

Να εφαρμόζεται αποτελεσματική μέθοδος αντισύλληψης που δεν περιλαμβάνει από του στόματος αντισυλληπτικά, κατά τη διάρκεια της αγωγής και για τουλάχιστον 6 μήνες μετά τη διακοπή.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Φαρμακευτικά προϊόντα που δεσμεύονται από πρωτεΐνες
προσοχή

Αυξημένη τοξικότητα λόγω μείωσης των επιπέδων πρωτεϊνών του ορού
Μεθοτρεξάτη, Κυταραβίνη
προσοχή

Προηγούμενη χορήγηση αυξάνει συνεργικά τη δράση της πεγασπαργάσης. Μετέπειτα χορήγηση μπορεί να αποδυναμώσει ανταγωνιστικά τη δράση της πεγασπαργάσης.
Άλλα φαρμακευτικά προϊόντα
προσοχή

Επηρεάζεται ο μεταβολισμός και η κάθαρση
Αντιπηκτικά (κουμαρίνη, ηπαρίνη, διπυριδαμόλη, ακετυλοσαλικυλικό οξύ, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φαρμακευτικά προϊόντα)
προσοχή

Αυξημένη τάση για αιμορραγία και/ή θρόμβωση

ΣύστασηΑπαιτείται προσοχή
Σχήματα χημειοθεραπείας (μεθοτρεξάτη, δαουνορουβικίνη, κορτικοστεροειδή)
προσοχή

Αυξημένη τάση για αιμορραγία και/ή θρόμβωση

ΣύστασηΑπαιτείται προσοχή
Γλυκοκορτικοειδή (π.χ. πρεδνιζόνη)
προσοχή

Πιο έντονες μεταβολές στις παραμέτρους της πήξης (π.χ. πτώση ινωδογόνου, ανεπάρκεια ATIII). Αυξημένος κίνδυνος οστεονέκρωσης σε παιδιά και εφήβους.
Βινκριστίνη
προσοχή

Άμεσα προηγηθείσα ή ταυτόχρονη αγωγή μπορεί να αυξήσει την τοξικότητα της πεγασπαργάσης. Χορήγηση Πεγασπαργάση πριν τη βινκριστίνη μπορεί να αυξήσει τη νευροτοξικότητα της βινκριστίνης.

ΣύστασηΗ βινκριστίνη θα πρέπει να χορηγείται τουλάχιστον 12 ώρες πριν από τη χορήγηση του Πεγασπαργάση.
Αντισυλληπτικά από του στόματος
αντένδειξη

Έμμεση αλληλεπίδραση λόγω ηπατοτοξικότητας της πεγασπαργάσης, παρεμποδίζοντας την ηπατική κάθαρση των αντισυλληπτικών.

ΣύστασηΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χρήση. Στις γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία θα πρέπει να χρησιμοποιείται μια διαφορετική μέθοδος αντισύλληψης.
Εμβόλια που περιέχουν ζώντες μικροοργανισμούς
αντένδειξη

Αυξημένος κίνδυνος λοιμώξεων βαριάς μορφής λόγω ανοσοκατασταλτικής δράσης.

ΣύστασηΔεν θα πρέπει να πραγματοποιείται εμβολιασμός προτού παρέλθει ένα χρονικό διάστημα 3 μηνών μετά την περάτωση ολόκληρης της αντιλευχαιμικής αγωγής.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Λοιμώξεις

Λοιμώξεις
Σήψη
Παρωτίτιδα

Αίμα

Εμπύρετη ουδετεροπενία
Αναιμία
Διαταραχές πηκτικότητας
Ανεπάρκεια μυελού των οστών
Μειωμένος αριθμός ουδετεροφίλων
Παρατεταμένος χρόνος προθρομβίνης
Υποϊνωδογοναιμία
Μειωμένος αριθμός αιμοπεταλίων

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Μυελοκαταστολή (ήπια έως μέτρια)
Σοβαρές αιμορραγίες και θρομβώσεις (συμπεριλαμβανομένων εγκεφαλικών αγγείων)

Ανοσοποιητικό

Υπερευαισθησία
Αναφυλακτική αντίδραση
Αναφυλακτική καταπληξία

Δέρμα

Κνίδωση
Αγγειοοίδημα
Ερύθημα
Κνησμός
Εξάνθημα
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
Αλλεργική αντίδραση δέρματος

Εργαστηριακές

Αντισώματα εναντίον πεγασπαργάσης
Άνοδος των επιπέδων της ουρίας του ορού
Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης
Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
Μειωμένο ινωδογόνο αίματος
Αυξημένη λιπάση
Αυξημένη αμυλάση
Παρατεταμένος χρόνος ενεργοποιημένης μερικής θρομβοπλαστίνης
Αυξημένο διεθνές κανονικοποιημένο πηλίκο
Αυξημένη χοληστερόλη αίματος
Αυξημένη γ-γλουταμυλτρανσφεράση
Αυξημένη ουρία αίματος

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Αναφυλαξία (απειλητική για τη ζωή)

Γαστρεντερικό

Οίδημα χειλέων
Παγκρεατίτιδα
Διάρροια
Κοιλιακό άλγος
Ναυτία
Έμετος
Στοματίτιδα
Ασκίτης
Νεκρωτική παγκρεατίτιδα
Αιμορραγική παγκρεατίτιδα
Ψευδοκύστη παγκρέατος
Κοιλιακές κράμπες

Οφθαλμικές

Οίδημα οφθαλμών

Αγγειακές

Μειωμένη αρτηριακή πίεση
Εμβολή
Θρόμβωση
Αιμορραγία
Θρόμβωση άνω οβελιαίου κόλπου
Φλεβική θρόμβωση
Επιπολής θρομβοφλεβίτιδα

Αναπνευστικό

Βρογχόσπασμος
Δύσπνοια
Πνευμονική εμβολή
Υποξία

Μεταβολισμός

Μειωμένη όρεξη
Υπεργλυκαιμία
Υπερλιπιδαιμία
Υπερχοληστερολαιμία
Διαβητική κετοξέωση
Υπογλυκαιμία
Μεταβολή στα επίπεδα λιπιδίων ορού
Απώλεια όρεξης
Απώλεια βάρους
Μειωμένο σωματικό βάρος
Υπολευκωματιναιμία
Υπερτριγλυκεριδαιμία
Υποκαλιαιμία
Υπεραμμωνιαιμία

Ψυχιατρικές

Συγχυτική κατάσταση

Νευρικό

Επιληπτική κρίση
Περιφερική κινητική νευροπάθεια
Συγκοπή
Σύνδρομο οπίσθιας αναστρέψιμης λευκοεγκεφαλοπάθειας
Υπνηλία
Τρόμος
Απώλεια συνείδησης
Κεφαλαλγία
Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Δυσλειτουργίες ΚΝΣ (σπασμοί, συγχυτική κατάσταση, υπνηλία)

Αγγειακές διαταραχές

Φλεβική θρόμβωση κάτω άκρων
Θρόμβωση ΚΝΣ

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Αυξημένα επίπεδα αμυλάσης του ορού

Ήπαρ

Ηπατοτοξικότητα
Λιπώδες ήπαρ
Ηπατική νέκρωση
Ίκτερος
Χολόσταση
Ηπατική ανεπάρκεια
Ηπατομεγαλία
Αυξημένη χολερυθρίνη αίματος

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Αποφρακτική νόσος των φλεβών
Μεταβολή παραμέτρων ήπατος
Άνοδος τρανσαμινασών ορού
Άνοδος χολερυθρίνης ορού
Ταχεία αύξηση βάρους
Κατακράτηση υγρών με ασκίτη
Εμμένουσα θρομβοπενία
Πτώση πρωτεϊνών ορού
Μείωση αλβουμίνης ορού

Μυοσκελετικό

Άλγος στα άκρα
Οστεονέκρωση

Νεφρά/Ουροποιητικό

Οξεία νεφρική ανεπάρκεια

Γενικές

Πυρεξία

Παρακλινικές εξετάσεις

Μειωμένη αντιθρομβίνη ΙΙΙ

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Αναφυλακτική αντίδραση

Ανοσοποιητικό

Πολύ συχνές
Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης

Εργαστηριακές

Πολύ συχνές
Αυξημένη αμυλάση

Εργαστηριακές

Πολύ συχνές
Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση

Εργαστηριακές

Πολύ συχνές
Αυξημένη λιπάση

Εργαστηριακές

Πολύ συχνές
Αυξημένη χολερυθρίνη αίματος

Ήπαρ

Πολύ συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Εμβολή

Αγγειακές

Πολύ συχνές
Εμπύρετη ουδετεροπενία

Αίμα

Πολύ συχνές
Εξάνθημα

Δέρμα

Πολύ συχνές
Κνίδωση

Δέρμα

Πολύ συχνές
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Μειωμένη αντιθρομβίνη ΙΙΙ

Παρακλινικές εξετάσεις

Πολύ συχνές
Μειωμένη όρεξη

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Μειωμένο ινωδογόνο αίματος

Εργαστηριακές

Πολύ συχνές
Μειωμένο σωματικό βάρος

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Μειωμένος αριθμός ουδετεροφίλων

Αίμα

Πολύ συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Παγκρεατίτιδα

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Παρατεταμένος χρόνος ενεργοποιημένης μερικής θρομβοπλαστίνης

Εργαστηριακές

Πολύ συχνές
Υπεργλυκαιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Υπερευαισθησία

Ανοσοποιητικό

Πολύ συχνές
Υπερτριγλυκεριδαιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Υπολευκωματιναιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Άλγος στα άκρα

Μυοσκελετικό

Συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Αναιμία

Αίμα

Συχνές
Ασκίτης

Γαστρεντερικό

Συχνές
Αυξημένη γ-γλουταμυλτρανσφεράση

Εργαστηριακές

Συχνές
Αυξημένη χοληστερόλη αίματος

Εργαστηριακές

Συχνές
Αυξημένο διεθνές κανονικοποιημένο πηλίκο

Εργαστηριακές

Συχνές
Διαταραχές πηκτικότητας

Αίμα

Συχνές
Επιληπτική κρίση

Νευρικό

Συχνές
Ηπατοτοξικότητα

Ήπαρ

Συχνές
Θρόμβωση

Αγγειακές

Συχνές
Λιπώδες ήπαρ

Ήπαρ

Συχνές
Λοιμώξεις

Λοιμώξεις

Συχνές
Παρατεταμένος χρόνος προθρομβίνης

Αίμα

Συχνές
Περιφερική κινητική νευροπάθεια

Νευρικό

Συχνές
Σήψη

Λοιμώξεις

Συχνές
Στοματίτιδα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Συγκοπή

Νευρικό

Συχνές
Υπερλιπιδαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Υπερχοληστερολαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Υποκαλιαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Υποξία

Αναπνευστικό

Συχνές
Υποϊνωδογοναιμία

Αίμα

Συχνές
Ίκτερος

Ήπαρ

Σπάνιες
Αιμορραγική παγκρεατίτιδα

Γαστρεντερικό

Σπάνιες
Ηπατική ανεπάρκεια

Ήπαρ

Σπάνιες
Ηπατική νέκρωση

Ήπαρ

Σπάνιες
Νεκρωτική παγκρεατίτιδα

Γαστρεντερικό

Σπάνιες
Σύνδρομο οπίσθιας αναστρέψιμης λευκοεγκεφαλοπάθειας

Νευρικό

Σπάνιες
Χολόσταση

Ήπαρ

Σπάνιες
Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

Νευρικό

Μη γνωστές
Αιμορραγία

Αγγειακές

Μη γνωστές
Αναφυλακτική καταπληξία

Ανοσοποιητικό

Μη γνωστές
Ανεπάρκεια μυελού των οστών

Αίμα

Μη γνωστές
Αντισώματα εναντίον πεγασπαργάσης

Εργαστηριακές

Μη γνωστές
Αποφρακτική νόσος των φλεβών

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Μη γνωστές
Αυξημένη ουρία αίματος

Εργαστηριακές

Μη γνωστές
Διαβητική κετοξέωση

Μεταβολισμός

Μη γνωστές
Θρόμβωση άνω οβελιαίου κόλπου

Αγγειακές

Μη γνωστές
Μειωμένος αριθμός αιμοπεταλίων

Αίμα

Μη γνωστές
Οξεία νεφρική ανεπάρκεια

Νεφρά/Ουροποιητικό

Μη γνωστές
Οστεονέκρωση

Μυοσκελετικό

Μη γνωστές
Παρωτίτιδα

Λοιμώξεις

Μη γνωστές
Πυρεξία

Γενικές

Μη γνωστές
Συγχυτική κατάσταση

Ψυχιατρικές

Μη γνωστές
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση

Δέρμα

Μη γνωστές
Τρόμος

Νευρικό

Μη γνωστές
Υπεραμμωνιαιμία

Μεταβολισμός

Μη γνωστές
Υπνηλία

Νευρικό

Μη γνωστές
Υπογλυκαιμία

Μεταβολισμός

Μη γνωστές
Ψευδοκύστη παγκρέατος

Γαστρεντερικό

Μη γνωστές

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται

Είναι περιορισμένα τα δεδομένα σχετικά με τη χρήση της L-ασπαραγινάσης, ενώ δεν διατίθενται δεδομένα σχετικά με τη χρήση του Πεγασπαργάση, σε έγκυρες γυναίκες. Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αναπαραγωγής σε ζώα με την πεγασπαργάση, αλλά μελέτες σε ζώα με την L-ασπαραγινάση κατέδειξαν τερατογένεση (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Κατά συνέπεια και λόγω των φαρμακευτικών του ιδιοτήτων, το Πεγασπαργάση δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, εκτός εάν η κλινική κατάσταση της γυναίκας απαιτεί θεραπεία με πεγασπαργάση.
Γαλουχία
πρέπει να διακόπτεται

Δεν είναι γνωστό εάν η πεγασπαργάση απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Βάσει των φαρμακολογικών της ιδιοτήτων, κανένας κίνδυνος για τα θηλάζοντα νεογέννητα/βρέφη δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ως μέτρο προφύλαξης, ο θηλασμός πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Πεγασπαργάση και δεν πρέπει να συνεχίζεται παρά μόνο μετά τη διακοπή του Πεγασπαργάση.
Γονιμότητα
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες που να ερευνούν την επίδραση της πεγασπαργάσης στη γονιμότητα.

e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Συμπτώματα

αυξημένα ηπατικά ένζυμα
εξάνθημα
υπερχολερυθριναιμία

Αντιμετώπιση

συμπτωματική και υποστηρικτική αγωγή

directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επηρεάζει την οδήγησηΝαι

Έχουν αναφερθεί οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με Πεγασπαργάση μαζί με άλλα χημειοθεραπευτικά φαρμακευτικά προϊόντα: υπνηλία, σύγχυση, ζάλη, συγκοπή, επιληπτική κρίση. Οι ασθενείς θα πρέπει να προειδοποιούνται να μην οδηγούν και να μη χειρίζονται μηχανήματα ενώ λαμβάνουν Πεγασπαργάση, εάν νιώθουν αυτές ή παρουσιάζουν άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να εμποδίσουν την ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1

expand_more

Επταένυδρο φωσφορικό δινάτριο

Μονοένυδρο δισόξινο φωσφορικό νάτριο

Χλωριούχο νάτριο

Σακχαρόζη

Υδροξείδιο του νατρίου (για τη ρύθμιση του pH)

Υδροχλωρικό οξύ (για τη ρύθμιση του pH)

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία

Αντινεοπλασματικοί και ανοσοτροποποιητικοί παράγοντες, άλλοι αντινεοπλασματικοί παράγοντες, κωδικός ATC: L01XX24

Μηχανισμός δράσης

Ο μηχανισμός δράσης της L-ασπαραγινάσης είναι η ενζυματική διάσπαση του αμινοξέος L-ασπαραγίνη σε ασπαρτικό οξύ και αμμωνία. Η εξάντληση της L-ασπαραγίνης στο αίμα έχει ως αποτέλεσμα την αναστολή της πρωτεϊνοσύνθεσης, της σύνθεσης του DNA και της σύνθεσης του RNA, ειδικά σε λευχαιμικούς βλάστες που αδυνατούν να συνθέσουν L-ασπαραγίνη, οπότε υφίστανται απόπτωση. Τα φυσιολογικά κύτταρα, αντιθέτως, έχουν την ικανότητα σύνθεσης L-ασπαραγίνης και επηρεάζονται λιγότερο από την ταχεία εξάντλησή της κατά τη διάρκεια θεραπείας με το ένζυμο L-ασπαραγινάση. Η πεγκυλίωση δεν μεταβάλλει τις ενζυματικές ιδιότητες της L-ασπαραγινάσης, αλλά επιδρά στη φαρμακοκινητική και ανοσογονικότητα του ενζύμου.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Η αντιλευχαιμική δράση της L-ασπαραγινάσης σχετίζεται με την παρατεινόμενη εξάντληση της L-ασπαραγίνης στο αίμα και στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ). Η φαρμακοδυναμική (ΦΔ) επίδραση του Πεγασπαργάση αξιολογήθηκε μετά από ενδομυϊκή (μελέτη CCG-1962) και ενδοφλέβια χορήγηση (AALL07P4).

Στη Μελέτη CCG-1962, η ΦΔ επίδραση του Πεγασπαργάση αξιολογήθηκε μέσω διαδοχικών μετρήσεων της ασπαραγίνης στον ορό (n=57) και στο ΕΝΥ (n=50) σε νεοδιαγνωσθέντες παιδιατρικούς ασθενείς με ΟΛΛ τυπικού κινδύνου, που έλαβαν τρεις ενδομυϊκές δόσεις Πεγασπαργάση (2.500 μονάδες/m2 ΕΕΣ), μία κατά τη φάση επαγωγής της θεραπείας και από μία κατά τις δύο φάσεις όψιμης εντατικοποίησης της θεραπείας. Η μείωση της συγκέντρωσης της ασπαραγίνης στον ορό ήταν εμφανής την 4η ημέρα μετά την πρώτη δόση επαγωγής και η ελάχιστη τιμή επιτεύχθηκε την 10η ημέρα μετά τη δόση. Η συγκέντρωση ασπαραγίνης στον ορό περίπου σε 1 µM διατηρήθηκε για περίπου 3 εβδομάδες. Η συγκέντρωση της ασπαραγίνης μειώθηκε σε <3 µM όταν η δραστικότητα της ασπαραγινάσης ήταν >0,1 U/ml. Η ασπαραγίνη στο ΕΝΥ μειώθηκε από 2,3 µM πριν από τη θεραπεία σε 1,1 µM την Ημέρα 7 και σε 0,6 µM την Ημέρα 28 από την επαγωγή (βλ. Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια).

Στη μελέτη AALL07P4, η ΦΔ επίδραση του Πεγασπαργάση αξιολογήθηκε σε 47 αξιολογήσιμους ασθενείς με πρόδρομη Β ΟΛΛ υψηλού κινδύνου, οι οποίοι έλαβαν ενδοφλέβιες δόσεις Πεγασπαργάση 2.500 U/m2 ΕΕΣ κατά τη διάρκεια των φάσεων επαγωγής και εδραίωσης. Οι συγκεντρώσεις της L-ασπαραγίνης εξαντλήθηκαν κάτω του ορίου ποσοτικού προσδιορισμού εντός 24 ωρών μετά την επαγωγή και την πρώτη δόση εδραίωσης του Πεγασπαργάση και η εξάντληση παρατάθηκε για περίπου δύο εβδομάδες. Οι συγκεντρώσεις της ασπαραγίνης στο ΕΝΥ μειώθηκαν την 4η ημέρα μετά τη δόση επαγωγής και παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό μη ανιχνεύσιμες τη 18η ημέρα μετά τη δοσολογία.

Με βάση τα αποτελέσματα αυτών των δύο μελετών, η δόση των 2.500 U/m2 ΕΕΣ του Πεγασπαργάση χορηγούμενη ενδομυϊκά (CCG-1962) και ενδοφλέβια (AALL07P4) συντηρεί την εξάντληση της L-ασπαραγίνης για περίπου δύο εβδομάδες μετά τη δοσολογία.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Πεγασπαργάση αξιολογήθηκαν βάσει τριών κλινικών μελετών, στις οποίες χρησιμοποιήθηκε διάλυμα για ένεση/έγχυση Πεγασπαργάση στη θεραπεία πρώτης γραμμής της ΟΛΛ: στη Μελέτη CCG-1962 σε ασθενείς με ΟΛΛ τυπικού κινδύνου, στη Μελέτη AALL07P4 σε ασθενείς με ΟΛΛ υψηλού κινδύνου, ενώ στη μελέτη DFCI 11-001 εντάχθηκαν τόσο ασθενείς με ΟΛΛ τυπικού κινδύνου όσο και ασθενείς με ΟΛΛ υψηλού κινδύνου.

Η αποτελεσματικότητα του Πεγασπαργάση στην ΟΛΛ σε ασθενείς με υποτροπιάζουσα/ανθεκτική νόσο και ιστορικό προηγούμενης κλινικής αλλεργικής αντίδρασης στην εγγενή L-ασπαραγινάση από E. coli βασίστηκε σε ένα άθροισμα 94 ασθενών από έξι ανοικτές μελέτες [ASP-001, ASP-201A, ASP-302, ASP-304, ASP-400 και ASP-001C/003C].

Θεραπεία πρώτης γραμμής (ασθενείς με ΟΛΛ, χωρίς υπερευαισθησία σε εγγενή L-ασπαραγινάση από E. coli)

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Πεγασπαργάση αξιολογήθηκαν σε μια ανοικτή, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με ενεργό φάρμακο μελέτη (Μελέτη CCG-1962). Στη μελέτη αυτή, 118 παιδιατρικοί ασθενείς, ηλικίας 1 έως 9 ετών με ΟΛΛ τυπικού κινδύνου, που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία, τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1 σε Πεγασπαργάση ή σε εγγενή L-ασπαραγινάση από E. coli, στο πλαίσιο θεραπείας συνδυασμού. Το Πεγασπαργάση χορηγήθηκε ενδομυϊκά σε δόση 2.500 μονάδων/m2 ΕΕΣ την Ημέρα 3 της φάσης επαγωγής διάρκειας 4 εβδομάδων και την Ημέρα 3 καθεμίας από τις δύο φάσεις όψιμης εντατικοποίησης (Delayed Intensification, DI) διάρκειας 8 εβδομάδων. Η εγγενής L-ασπαραγινάση από E. coli χορηγήθηκε ενδομυϊκά σε δόση 6.000 μονάδων/m2 ΕΕΣ τρεις φορές εβδομαδιαίως για συνολικά 9 δόσεις κατά τη φάση επαγωγής και για συνολικά 6 δόσεις κατά τη διάρκεια καθεμίας από τις φάσεις όψιμης εντατικοποίησης.

Ο κύριος προσδιορισμός της αποτελεσματικότητας βασίστηκε στην κατάδειξη παρόμοιας εξάντλησης της ασπαραγίνης (σε μέγεθος και διάρκεια) στα σκέλη του Πεγασπαργάση και της εγγενούς L- ασπαραγινάσης από E. coli. Ο στόχος που είχε τεθεί από το πρωτόκολλο ήταν η επίτευξη της εξάντλησης της ασπαραγίνης σε συγκέντρωση στον ορό ≤1 µM. Το ποσοστό των ασθενών με αυτό το επίπεδο εξάντλησης ήταν παρόμοιο μεταξύ των 2 σκελών της μελέτης, κατά τη διάρκεια και των 3 φάσεων θεραπείας στα χρονικά σημεία που είχαν τεθεί από το πρωτόκολλο.

Σε όλες τις φάσεις της θεραπείας, οι συγκεντρώσεις της ασπαραγίνης στον ορό μειώθηκαν εντός 4 ημερών από την πρώτη δόση ασπαραγινάσης στη φάση θεραπείας και παρέμειναν χαμηλές για περίπου 3 εβδομάδες για τα σκέλη τόσο του Πεγασπαργάση όσο και της εγγενούς L-ασπαραγινάσης από E. coli. Οι συγκεντρώσεις της ασπαραγίνης στον ορό κατά τη διάρκεια της φάσης επαγωγής εμφανίζονται στην Εικόνα 1. Τα μοτίβα της εξάντλησης της ασπαραγίνης στον ορό στις 2 φάσεις όψιμης εντατικοποίησης είναι παρόμοια με το μοτίβο εξάντλησης της ασπαραγίνης στον ορό στη φάση επαγωγής.

Φαρμακοκινητική

Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες του Πεγασπαργάση βασίστηκαν στη δραστικότητα της ασπαραγινάσης που μετρήθηκε με έναν ενζυματικό προσδιορισμό μετά από ενδομυϊκή (CCG-1962) και ενδοφλέβια (AALL07P4, DFCI 11-001) χορήγηση.

Στη μελέτη CCG-1962, η μέγιστη τιμή του 1 U/ml της μέσης δραστικότητας της ασπαραγινάσης επιτεύχθηκε την Ημέρα 5 μετά την ένεση. Ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής μετά την απορρόφηση από το σημείο της ένεσης ήταν 1,7 ημέρες και ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής ήταν 5,5 ημέρες. Ο όγκος κατανομής σε σταθερή κατάσταση και η κάθαρση υπολογίστηκαν σε 1,86 l/m2 και 0,169 l/m2 ανά ημέρα, αντίστοιχα.

Στη μελέτη AALL07P4, οι ΦΚ παράμετροι μετά από εφάπαξ ενδοφλέβια δόση 2.500 U/m2 κατά τη διάρκεια της Επαγωγής υπολογίστηκαν με μη διαμερισματική ΦΚ ανάλυση από διαδοχικά δείγματα πλάσματος και παρουσιάζονται στον Πίνακα 3 (βλ. Φαρμακοδυναμικές). Η Cmax και το AUC του Πεγασπαργάση έτειναν χαμηλότερα στους άνδρες, σε ασθενείς με μεγαλύτερο ΔΜΣ και σε ασθενείς ηλικίας >10 ετών. Κατά τη διάρκεια της Επαγωγής, μετά από εφάπαξ ενδοφλέβια δόση Πεγασπαργάση 2.500 U/m2, η δραστικότητα της ασπαραγινάσης ≥0,1 U/ml παρατάθηκε για έως 18 ημέρες μετά τη δόση στο 95,3% των ασθενών.

Πίνακας 3: Φαρμακοκινητικές παράμετροι μετά από εφάπαξ ενδοφλέβια δόση Πεγασπαργάση 2.500 U/m2 ΕΕΣ κατά τη διάρκεια της Επαγωγής (N=47, Μελέτη AALL07P4)

Cmax (mU/ml): 1638 (459,1)
Tmax (hr): 1,25 (1,08, 5,33)†
AUC0-t (mUημέρα/ml): 14810 (3555)ǂ
AUC0-∞ (mUημέρα/ml): 16570 (4810)ǂ
t1/2 (ημέρα): 5,33 (2,33)
CL (l/ημέρα): 0,2152 (0,1214)ǂ
Vss (l): 1,95 (1,13)ǂ

† Διάμεση τιμή (10ο, 90ο εκατοστημόριο). ǂ N= 46 αξιολογήσιμοι ασθενείς.

Στη μελέτη DFCI 11-001, η αξιολόγηση της δραστικότητας της ασπαραγινάσης πραγματοποιήθηκε μετά από εφάπαξ ενδοφλέβια δόση Πεγασπαργάση 2.500 U/m2 ΕΕΣ κατά τη διάρκεια της Επαγωγής, και κάθε δύο εβδομάδες μετά την Επαγωγή (βλ. Φαρμακοδυναμικές). Κατά τη διάρκεια της Επαγωγής, η δραστικότητα της ασπαραγινάσης στο πλάσμα ≥0,1 U/ml παρατάθηκε στο 93,5% των ασθενών 18 ημέρες μετά τη χορήγηση. Κατά τη διάρκεια της φάσης μετά την Επαγωγή, η ελάχιστη δραστικότητα ασπαραγινάσης πάνω από 0,4 U/ml παρατάθηκε στο 100% των ασθενών από την Εβδομάδα 7 έως και την Εβδομάδα 25. Τα συγκεκριμένα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι, όταν χορηγείται Πεγασπαργάση 2.500 U/m2 ΕΕΣ σε εφάπαξ και επαναλαμβανόμενες δόσεις κάθε δύο εβδομάδες, η κλινικά σημαντική δραστικότητα της ασπαραγινάσης παρατείνεται καθ’ όλο το διάστημα της δοσολογίας (δηλ. δύο εβδομάδες).

Οι ασθενείς με νεοδιαγνωσθείσα ΟΛΛ έλαβαν μία μοναδική ενδομυϊκή ένεση Πεγασπαργάση (2.500 U/m² ΕΕΣ) ή εγγενούς ασπαραγινάσης από E. coli (25.000 U/m² ΕΕΣ) ή από Erwinia (25.000 U/m² ΕΕΣ). Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής του Πεγασπαργάση από το πλάσμα ήταν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερος (5,7 ημέρες) από τους χρόνους ημίσειας ζωής αποβολής από το πλάσμα των εγγενών ασπαραγινασών από E. coli (1,3 ημέρες) και Erwinia (0,65 ημέρες). Ο άμεσος κυτταρικός θάνατος των λευχαιμικών κυττάρων in vivo, όπως μετρήθηκε με φθορισμό ροδαμίνης, ήταν ο ίδιος και για τα τρία παρασκευάσματα L-ασπαραγινάσης.

Οι ασθενείς με ΟΛΛ με αρκετές υποτροπές έλαβαν θεραπεία είτε με Πεγασπαργάση είτε με εγγενή ασπαραγινάση από E. coli στο πλαίσιο μιας θεραπείας επαγωγής. Το Πεγασπαργάση χορηγήθηκε ενδομυϊκά σε δόση 2.500 U/m² ΕΕΣ, τις ημέρες 1 και 15 της επαγωγής. Ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής του Πεγασπαργάση στο πλάσμα ήταν 8 ημέρες σε ασθενείς χωρίς υπερευαισθησία (AUC ίσο με 10,35 U/ml/ημέρα) και 2,7 ημέρες σε ασθενείς με υπερευαισθησία (AUC ίσο με 3,52 U/ml/ημέρα).

Ειδικοί πληθυσμοί

Οι ελεγχόμενες μελέτες δεν σχεδιάστηκαν για την επίσημη αξιολόγηση της φαρμακοκινητικής του Πεγασπαργάση σε ειδικούς πληθυσμούς. Από τη φαρμακοκινητική αξιολόγηση του Πεγασπαργάση στον πληθυσμό βάσει των δεδομένων που λήφθηκαν από τις μελέτες AALL07P4 (ΕΦ), DFCI 11-001 (ΕΦ) και CCG-1962 (ΕΜ) διαπιστώθηκε ότι η κάθαρση (γραμμική και κορεσμένη) αυξήθηκε περίπου ανάλογα με την ΕΕΣ και ο όγκος της κατανομής αυξήθηκε λίγο περισσότερο ανάλογα με την ΕΕΣ. Δεν διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα ΦΚ χαρακτηριστικά μεταξύ των ανδρών και των γυναικών ασθενών σε αυτή την ανάλυση.

Δεν έχει αξιολογηθεί η επίδραση της νεφρικής και της ηπατικής δυσλειτουργίας στη ΦΚ του Πεγασπαργάση. Καθώς η πεγασπαργάση είναι μια πρωτεΐνη υψηλού μοριακού βάρους, δεν απεκκρίνεται από τους νεφρούς και δεν προβλέπεται καμία μεταβολή στη φαρμακοκινητική του Πεγασπαργάση για ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία.

Καθώς τα πρωτεολυτικά ένζυμα που είναι υπεύθυνα για τον μεταβολισμό του Πεγασπαργάση κατανέμονται άφθονα στους ιστούς, ο ακριβής ρόλος του ήπατος δεν είναι γνωστός: ωστόσο, οποιαδήποτε έκπτωση στην ηπατική λειτουργία δεν αναμένεται να δημιουργήσει κλινικά σημαντικά προβλήματα στη χρήση του Πεγασπαργάση.

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για τους ηλικιωμένους ασθενείς.

Μηχανισμός δράσης

Η πεγασπαργάση, πιο αποτελεσματική από την ασπαραγινάση, μετατρέπει την ασπαραγίνη σε ασπαρτικό οξύ και αμμωνία. Διευκολύνει την παραγωγή οξαλοξικού οξέος που είναι απαραίτητο για τον γενικό κυτταρικό μεταβολισμό. Ορισμένα κακοήθη κύτταρα χάνουν την…

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Αντινεοπλασματικοί και ανοσοτροποποιητικοί παράγοντες, άλλοι αντινεοπλασματικοί παράγοντες, κωδικός ATC: L01XX24 ### Μηχανισμός δράσης Ο μηχανισμός δράσης της L-ασπαραγινάσης είναι η ενζυματική διάσπαση του αμινοξέος…

Φαρμακοκινητική

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Αμμωνία	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	στενά	Συμπτώματα υπεραμμωνιαιμίας
Ηπατική λειτουργία	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	—	Συγχορήγηση Oncaspar με ηπατοτοξικά προϊόντα
Χολερυθρίνη	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	κατά την έναρξη της αγωγής και πριν από κάθε δόση	Κίνδυνος υπερχολερυθριναιμίας
Γενική αίματος	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	στενά	Παρακολούθηση θεραπευτικού αποτελέσματος μυελοκαταστολής
Μυελός των οστών	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	στενά	Παρακολούθηση θεραπευτικού αποτελέσματος μυελοκαταστολής
Ουρικό οξύ ορού	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	—	Πιθανή νεφροπάθεια από ουρικό οξύ
Γλυκόζη αίματος	glucoseΓλυκαιμικός έλεγχος / διαβήτης	—	Συγχορήγηση με πρεδνιζόνη
Αντιθρομβίνη ΙΙΙ	water_dropΠηκτικότητα αίματος	στην αρχή της αγωγής και περιοδικά κατά τη διάρκεια και μετά την αγωγή	Συγχορήγηση με αντιπηκτικά ή χημειοθεραπεία (μεθοτρεξάτη, δαουνορουβικίνη, κορτικοστεροειδή)
Ινωδογόνο	water_dropΠηκτικότητα αίματος	στην αρχή της αγωγής και περιοδικά κατά τη διάρκεια και μετά την αγωγή	Συγχορήγηση με αντιπηκτικά ή χημειοθεραπεία (μεθοτρεξάτη, δαουνορουβικίνη, κορτικοστεροειδή)
Χρόνος μερικής θρομβοπλαστίνης (aPTT)	water_dropΠηκτικότητα αίματος	στην αρχή της αγωγής και περιοδικά κατά τη διάρκεια και μετά την αγωγή	Συγχορήγηση με αντιπηκτικά ή χημειοθεραπεία (μεθοτρεξάτη, δαουνορουβικίνη, κορτικοστεροειδή)
Χρόνος προθρομβίνης (PT/INR)	water_dropΠηκτικότητα αίματος	στην αρχή της αγωγής και περιοδικά κατά τη διάρκεια και μετά την αγωγή	Συγχορήγηση με αντιπηκτικά ή χημειοθεραπεία (μεθοτρεξάτη, δαουνορουβικίνη, κορτικοστεροειδή)
Δραστικότητα ασπαραγινάσης	medicationΕπίπεδα φαρμάκου (TDM)	—	Χαμηλά επίπεδα δραστικότητας

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Κλινική παρακολούθηση (γενική)	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	για μία ώρα μετά τη χορήγηση	—
		στενή παρακολούθηση	Παρουσία γλυκοκορτικοειδών
		στενά	Συγχορήγηση με νευροτοξικά προϊόντα
Αμυλάση ορού	more_horizΆλλο / λοιπά	συχνά	Πρώιμα σημεία φλεγμονής παγκρέατος
Λιπάση ορού	more_horizΆλλο / λοιπά	συχνά	Πρώιμα σημεία φλεγμονής παγκρέατος

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

DrugBank

Description

expand_more

Πεγκυλιωμένη L-ασπαραγινάση αμιδουδρόλαση από E. coli. Η πεγκυλίωση παρατείνει σημαντικά (κατά 4 φορές) τον χρόνο ημίσειας ζωής της πρωτεΐνης.

DrugBank

Indication

expand_more

Για τη θεραπεία της οξείας λεμφοβλαστικής λευχαιμίας

DrugBank

Pharmacology

expand_more

Σε σημαντικό αριθμό ασθενών με οξεία λευχαιμία, τα κακοήθη κύτταρα εξαρτώνται από εξωγενή πηγή ασπαραγίνης για την επιβίωσή τους. Τα φυσιολογικά κύτταρα, ωστόσο, είναι ικανά να συνθέσουν ασπαραγίνη και έτσι επηρεάζονται λιγότερο από τη γρήγορη στέρηση που παράγεται από τη θεραπεία με το ένζυμο ασπαραγινάση. Το Oncaspar εκμεταλλεύεται ένα μεταβολικό ελάττωμα στη σύνθεση ασπαραγίνης ορισμένων κακοήθων κυττάρων.

DrugBank

Mechanism of action

expand_more

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Οδός χορήγησης

parenteral

Μορφή

injectable

Σκευάσματα σε κυκλοφορία

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 28 ημέρες

Εργαλείο washout arrow_forward

science