SEREVENT(σερεβεντ)

Μηχανισμός δράσης

Η σαλμετερόλη είναι ένας εκλεκτικός παρατεταμένης δράσης (12 ώρες) βήτα-διεγέρτης, που διαθέτει μία μακρά πλευρική άλυσο η οποία συνδέεται με την κυτταρική μεμβράνη του υποδοχέα. Η σαλμετερόλη δρα σαν β-διεγέρτης σε αναστρέψιμες παραμέτρους της νόσου.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Οι φαρμακολογικές ιδιότητες της σαλμετερόλης προσφέρουν αποτελεσματικότερη προστασία κατά του βρογχόσπασμου που προκαλείται από ισταμίνη και επιτυγχάνουν μεγαλύτερης διάρκειας βρογχοδιαστολή, η οποία διαρκεί τουλάχιστον 12 ώρες συγκρινόμενη με τις συνιστώμενες δόσεις των συμβατικών βήτα-διεγερτών βραχείας διάρκειας δράσης. Σε in vitro δοκιμασίες έχει αποδειχθεί ότι η σαλμετερόλη είναι ισχυρός και παρατεταμένης δράσης αναστολέας των μεσολαβητών που απελευθερώνονται από τα μαστοκύτταρα των πνευμόνων, όπως π.χ. η ισταμίνη, λευκοτριένια και προσταγλανδίνη D. Στον άνθρωπο η σαλμετερόλη αναστέλλει τόσο την πρώιμη όσο και την όψιμη φάση ανταπόκρισης σε εισπνεόμενο αλλεργιογόνο. Η τελευταία διαρκεί πάνω από 30 ώρες μετά από χορήγηση μίας δόσης, όταν η βρογχοδιασταλτική δράση δεν είναι πλέον εμφανής. Μια δόση σαλμετερόλης μειώνει τη βρογχική υπεραντιδραστικότητα. Αυτές οι ιδιότητες αποκαλύπτουν ότι το Σαλμετερόλη διαθέτει πρόσθετες μη βρογχοδιασταλτικές ιδιότητες των οποίων όμως η κλινική σημασία προς το παρόν δεν έχει διευκρινιστεί. Ο μηχανισμός δράσης του είναι διαφορετικός από την αντιφλεγμονώδη δράση των κορτικοστεροειδών, τα οποία δεν θα πρέπει να διακόπτονται ή να μειώνονται όταν συνταγογραφείται το Σαλμετερόλη. Το Σαλμετερόλη έχει μελετηθεί στη θεραπεία καταστάσεων που σχετίζονται με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και έχει διαπιστωθεί ότι βελτιώνει τα συμπτώματα και την πνευμονική λειτουργία και την ποιότητα ζωής. In vitro η σαλμετερόλη έχει δείξει επίσης ότι αυξάνει την συχνότητα της κίνησης των κροσσών των ανθρώπινων βρογχικών επιθηλιακών κυττάρων και επίσης μειώνει την τοξική δράση της ψευδομοναδικής τοξίνης στο βρογχικό επιθήλιο των ασθενών με κυστική ίνωση.

Η σαλμετερόλη δρα τοπικά στους πνεύμονες και επομένως οι στάθμες της στο πλάσμα δεν είναι ενδεικτικές της θεραπευτικής της δράσης. Επί πλέον τα υπάρχοντα στοιχεία φαρμακοκινητικής της σαλμετερόλης είναι περιορισμένα λόγω των τεχνικών δυσκολιών του προσδιορισμού της στο πλάσμα όπου οι πυκνότητές της μετά από εισπνοές είναι πάρα πολύ χαμηλές (περίπου 200pg/ml ή λιγότερο). Μετά από τακτική λήψη ζιναφοϊκής σαλμετερόλης, μπορεί να ανιχνευθεί στη συστηματική κυκλοφορία υδροξυναφθοϊκό οξύ σε συγκεντρώσεις που φθάνουν περίπου τα 100ng/ml. Οι συγκεντρώσεις αυτές είναι 1000 φορές μικρότερες από αυτές που παρατηρούνται σε τοξικολογικές μελέτες. Οι συγκεντρώσεις αυτές σε παρατεταμένη τακτική χορήγηση (περισσότερο από 12 μήνες) σε ασθενείς με απόφραξη των αεροφόρων οδών, δεν έχουν εκδηλώσει νοσηρές επιδράσεις.

Σε μία ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, διασταυρούμενη μελέτη φαρμακευτικής αλληλεπίδρασης σε 15 υγιή άτομα, η συγχορήγηση σαλμετερόλης (50 mcg δύο φορές την ημέρα με εισπνοή) και του αναστολέα του CYP3A4 κετοκοναζόλη (400 mg άπαξ ημερησίως από το στόμα) για 7 ημέρες, είχε ως αποτέλεσμα σημαντική αύξηση της έκθεσης σαλμετερόλης στο πλάσμα (1,4 φορές η Cmax και 15 φορές η AUC). Δεν υπήρξε αύξηση στην συσσώρευση σαλμετερόλης με επαναλαμβανόμενη χορήγηση. Τρία άτομα σταμάτησαν τη συγχορήγηση σαλμετερόλης και κετοκοναζόλης λόγω επιμήκυνσης του QTc ή αισθήματος παλμών με φλεβοκομβική ταχυκαρδία. Στα υπόλοιπα 12 άτομα η συγχορήγηση σαλμετερόλης και κετοκοναζόλης δεν οδήγησε σε κλινικά σημαντική επίδραση του καρδιακού ρυθμού, των επίπεδων καλίου ή της διάρκειας του QTc (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Αλληλεπιδράσεις).

Μηχανισμός δράσης Η σαλμετερόλη είναι ένας εκλεκτικός παρατεταμένης δράσης (12 ώρες) βήτα-διεγέρτης, που διαθέτει μία μακρά πλευρική άλυσο η οποία συνδέεται με την κυτταρική μεμβράνη του υποδοχέα. Η σαλμετερόλη δρα σαν β-διεγέρτης σε αναστρέψιμες…