Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ J05AE03 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

RITONAVIR

Ριτοναβίρη

### Φαρμακοθεραπευτική ομάδα Αντιϊκό για συστηματική χρήση, αναστολείς πρωτεασών Κωδικός ATC: J05AE03.

Εμπορικά Ονόματα

NORVIR

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC
medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Οδός:
από το στόμα
Χορήγηση:
με τροφή
Δόση έναρξης:
300 mg δύο φορές ημερησίως
Τιτλοποίηση:
Για ενήλικες ως αντιρετροϊκό: Έναρξη με 300 mg δύο φορές ημερησίως για 3 ημέρες, αύξηση ανά 100 mg δύο φορές ημερησίως μέχρι τα 600 mg δύο φορές ημερησίως εντός 14 ημερών. Για παιδιά ≥ 2 ετών ως αντιρετροϊκό: Έναρξη με 250 mg/m2, αύξηση ανά 50 mg/m2 δύο φορές ημερησίως εντός 2-3 ημερών.
  • Ενήλικες (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής με Amprenavir)
    Δόση100 mg δύο φορές ημερησίως
    Με Amprenavir 600 mg δύο φορές ημερησίως.
  • Ενήλικες (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής με Atazanavir)
    Δόση100 mg άπαξ ημερησίως
    Με Atazanavir 300 mg άπαξ ημερησίως.
  • Ενήλικες (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής με Fosamprenavir)
    Δόση100 mg δύο φορές ημερησίως
    Με Fosamprenavir 700 mg δύο φορές ημερησίως.
  • Ενήλικες (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής με Lopinavir)
    Δόση100 mg δύο φορές ημερησίως ή 200 mg δύο φορές ημερησίως
    Με Lopinavir 400 mg ή 800 mg.
  • Ενήλικες (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής με Saquinavir, προθεραπευμένοι)
    Δόση100 mg δύο φορές ημερησίως
    Με Saquinavir 1000 mg δύο φορές ημερησίως.
  • Ενήλικες (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής με Saquinavir, πρωτοθεραπευόμενοι)
    Δόση100 mg δύο φορές ημερησίως
    Έναρξη με Saquinavir 500 mg δύο φορές ημερησίως για 7 ημέρες, στη συνέχεια Saquinavir 1000 mg δύο φορές ημερησίως.
  • Ενήλικες (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής με Tipranavir)
    Δόση200 mg δύο φορές ημερησίως
    Με Tipranavir 500 mg δύο φορές ημερησίως. Δεν συνιστάται σε πρωτοθεραπευόμενους ασθενείς.
  • Ενήλικες (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής με Darunavir, προθεραπευμένοι)
    Δόση100 mg δύο φορές ημερησίως ή 100 mg άπαξ ημερησίως
    Με Darunavir 600 mg δύο φορές ημερησίως ή 800 mg άπαξ ημερησίως (για κάποιους ασθενείς).
  • Ενήλικες (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής με Darunavir, πρωτοθεραπευόμενοι)
    Δόση100 mg μία φορά ημερησίως
    Με Darunavir 800 mg άπαξ ημερησίως.
  • Παιδιά και έφηβοι (≥ 2 ετών, ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής)
    Για περαιτέρω συστάσεις σχετικά με τη δοσολογία, ανατρέξτε στις πληροφορίες προϊόντος των άλλων αναστολέων πρωτεάσης που είναι εγκεκριμένοι για συγχορήγηση με ritonavir.
  • Νεφρική δυσλειτουργία (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής)
    Με προσοχή. Δεν αναμένεται μείωση της κάθαρσης του ritonavir. Για συγκεκριμένες πληροφορίες δοσολογίας, ανατρέξτε στην ΠΧΠ των συγχορηγούμενων αναστολέων πρωτεάσης.
  • Ηπατική δυσλειτουργία (ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής)
    Αντενδείκνυται σε μη αντιρροπούμενη ηπατική νόσο. Προσοχή σε σταθερή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (Child Pugh Grade C). Ειδικές συστάσεις εξαρτώνται από το συγχορηγούμενο αναστολέα πρωτεάσης.
  • Ενήλικες (ως αντιρετροϊκός παράγοντας)
    Δόση600 mg δύο φορές ημερησίως
    Κόνις για πόσιμο εναιώρημα, με τροφή.
  • Παιδιά και έφηβοι (≥ 2 ετών, ως αντιρετροϊκός παράγοντας)
    Δόση350 mg/m2 δύο φορές ημερησίως
    Μέγ. δόση600 mg δύο φορές ημερησίως
    Κόνις για πόσιμο εναιώρημα, από το στόμα.
  • Ηλικιωμένοι (ως αντιρετροϊκός παράγοντας)
    Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
  • Νεφρική δυσλειτουργία (ως αντιρετροϊκός παράγοντας)
    Δεν μπορεί να συστηθεί ειδική δοσολογία. Η κάθαρση του ritonavir είναι αμελητέα. Δεν απομακρύνεται σημαντικά με αιμοκάθαρση/περιτοναιοδιύλιση.
  • Ηπατική δυσλειτουργία (ως αντιρετροϊκός παράγοντας)
    Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για ήπια έως μέτρια. Αντενδείκνυται σε σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια (βλ. Αντενδείξεις).
  • Παιδιατρικός πληθυσμός (< 2 ετών, ως αντιρετροϊκός παράγοντας)
    Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα δεν έχει τεκμηριωθεί. Δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία.
block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε έκδοχα
  • Μη αντιρροπούμενη ηπατική νόσο
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν ritonavir ως φαρμακοκινητικό ενισχυτή ή αντιρετροϊκό παράγοντα
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με alfuzosin
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με pethidine
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με piroxicam
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με propoxyphene
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με ranolazine
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με neratinib
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με venetoclax
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με amiodarone
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με bepridil
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με dronedarone
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με encainide
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με flecainide
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με propafenone
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με quinidine
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με fusidic acid
  • Ταυτόχρονη χορήγηση ritonavir (400 mg δύο φορές ημερησίως και περισσότερο) με voriconazole
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με colchicine
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με astemizole
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με terfenadine
  • Ταυτόχρονη χορήγηση ritonavir (500 mg δύο φορές ημερησίως) ως αντιρετροϊκός παράγοντας με rifabutin
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με lurasidone
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με clozapine
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με pimozide
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με quetiapine
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με διυδροεργοταμίνη
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με εργονοβίνη
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με εργοταμίνη
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με μεθυλεργονοβίνη
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με cisapride
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με lovastatin
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με simvastatin
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με lomitapide
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με avanafil
  • Ταυτόχρονη χορήγηση sildenafil
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση (PAH)
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με vardenafil
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με clorazepate
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με diazepam
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με estazolam
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με flurazepam
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με από του στόματος midazolam
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με triazolam
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με φυτικά σκευάσματα που περιέχουν St John’s wort (Hypericum perforatum)
warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΕΟΦ Συνταγολόγιο 2007
expand_more
Σε ήπια έως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια, σε αιμορροφιλία Α και Β αυξημένος κίνδυνος αιματωμάτων, σε υπερλιπιδαιμία κίνδυνος αύξησης της χοληστερίνης και των τριγλυκεριδίων (τα οποία συμβάλλουν σε εμφάνιση παγκρεατίτιδας), σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη…
swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • St John’s wort (Hypericum perforatum)
    αντένδειξη
    Μείωση επιπέδων ritonavir. Επαγωγή των ενζύμων μεταβολισμού του φαρμακευτικού προϊόντος.
    ΣύστασηΔεν πρέπει να συγχορηγείται. Εάν ο ασθενής λαμβάνει ήδη, πρέπει να διακοπεί και να μετρηθούν τα επίπεδα του ιού. Τα επίπεδα του ritonavir ενδέχεται να αυξηθούν με τη διακοπή. Η δόση του ritonavir μπορεί να χρειαστεί ρύθμιση. Η επαγωγική δράση μπορεί να συνεχιστεί τουλάχιστον για 2 εβδομάδες μετά τη διακοπή.
  • Delavirdine
    προσοχή
    Φαρμακοκινητική του delavirdine δεν επηρεάζεται. Τα επίπεδα του ritonavir αυξάνονται (AUC ↑ 50%, Cmin ↑ 75%).
    ΣύστασηΘα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη μείωση της δόσης του ritonavir όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό delavirdine.
  • Efavirenz
    προσοχή
    Τα επίπεδα του efavirenz αυξάνονται (AUC ↑ 21%). Τα επίπεδα του ritonavir αυξάνονται (↑ 17%).
    ΣύστασηΑυξημένη συχνότητα ανεπιθύμητων αντιδράσεων (π.χ. ζάλη, ναυτία, παραισθησία) και μη φυσιολογικές εργαστηριακές δοκιμασίες (αυξημένα ηπατικά ένζυμα) έχουν παρατηρηθεί.
  • Maraviroc
    παρακολούθηση
    Το ritonavir αυξάνει τα επίπεδα του maraviroc στον ορό (AUC ↑ 161%, Cmax ↑ 28%) ως αποτέλεσμα αναστολής του CYP3A.
    ΣύστασηΤο maraviroc μπορεί να δίνεται με ritonavir για να αυξήσει την έκθεση στο maraviroc. Ανατρέξτε στην ΠΧΠ του maraviroc.
  • Phenytoin
    προσοχή
    Η phenytoin μπορεί να μειώσει τα επίπεδα του ritonavir. Το ritonavir επάγει το CYP2C9 και τη γλυκουρονιδίωση, μειώνοντας τις συγκεντρώσεις αντιεπιληπτικών.
    ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των επιπέδων στον ορό ή των θεραπευτικών δράσεων.
  • Rifampicin
    παρακολούθηση
    Η rifampicin ενδέχεται να επάγει το μεταβολισμό του ritonavir. Η επίδραση του ritonavir στη rifampicin δεν είναι γνωστή.
    ΣύστασηΠεριορισμένα στοιχεία καταδεικνύουν ότι όταν συγχορηγούνται υψηλές δόσεις ritonavir (600 mg δύο φορές ημερησίως) με rifampicin, το επιπρόσθετο επαγωγικό αποτέλεσμα της rifampicin είναι μικρό και μπορεί να μην έχει κλινικά σχετιζόμενη επίδραση στα επίπεδα ritonavir.
  • Didanosine
    χωρίς προσαρμογή
    Μείωση AUC zidovudine κατά 13%, Cmin αμετάβλητη.
    ΣύστασηΟι δόσεις θα πρέπει να απέχουν μεταξύ τους 2,5 ώρες. Τροποποιήσεις της δοσολογίας δεν θα πρέπει να είναι απαραίτητες.
  • Nevirapine
    χωρίς προσαρμογή
    Δεν οδηγεί σε σχετικές κλινικές αλλαγές στη φαρμακοκινητική των nevirapine ή ritonavir.
  • Raltegravir
    χωρίς προσαρμογή
    Μικρή μείωση στα επίπεδα του raltegravir (AUC ↓ 16%, Cmin ↓ 1%).
  • Zidovudine
    χωρίς προσαρμογή
    Το ritonavir ενδέχεται να αυξήσει τη γλυκουρονιδίωση του zidovudine, με αποτέλεσμα ελαφρώς μειωμένα επίπεδα (AUC ↓ 25%).
    ΣύστασηΤροποποιήσεις της δοσολογίας δε θα πρέπει να είναι αναγκαίες.
  • Alfuzosin
    αντένδειξη
    Αυξημένες συγκεντρώσεις alfuzosin στο πλάσμα.
    ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ritonavir είναι πιθανό να έχει ως αποτέλεσμα αυξημένες συγκεντρώσεις alfuzosin στο πλάσμα και συνεπώς αντενδείκνυται.
  • Amphetamine
    προσοχή
    Αυξημένες συγκεντρώσεις αμφεταμίνης και των παραγώγων της λόγω αναστολής του CYP2D6.
    ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών.
  • Buprenorphine
    χωρίς προσαρμογή
    Αύξηση επιπέδων buprenorphine και ενεργών μεταβολιτών (AUC ↑ 57-77%, Cmax ↑ 33-108%).
    ΣύστασηΔεν οδήγησαν σε κλινικά σημαντικές φαρμακοδυναμικές αλλαγές σε ανεκτικό πληθυσμό. Δεν είναι απαραίτητη ρύθμιση δόσης. Ανατρέξτε στην ΠΧΠ του συγχορηγούμενου αναστολέα πρωτεασών αν χρησιμοποιείται με άλλο αναστολέα.
  • Pethidine, piroxicam, propoxyphene
    αντένδειξη
    Αυξημένες συγκεντρώσεις pethidine, piroxicam και propoxyphene στο πλάσμα.
    ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ritonavir είναι πιθανό να έχει ως αποτέλεσμα αυξημένες συγκεντρώσεις pethidine, piroxicam και propoxyphene στο πλάσμα και συνεπώς αντενδείκνυται.
  • Fentanyl
    προσοχή
    Αυξημένες συγκεντρώσεις fentanyl στο πλάσμα λόγω αναστολής του CYP3Α4.
    ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών (συμπεριλαμβανομένης της αναπνευστικής καταστολής).
  • Methadone
    παρακολούθηση
    Μείωση επιπέδων μεθαδόνης (AUC ↓ 36%, Cmax ↓ 38%) λόγω επαγωγής της γλυκουρονιδίωσης.
    ΣύστασηΜπορεί να είναι απαραίτητη αυξημένη δόση μεθαδόνης. Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη προσαρμογή της δόσης βάσει της κλινικής ανταπόκρισης.
  • Morphine
    παρακολούθηση
    Μείωση επιπέδων μορφίνης λόγω επαγωγής της γλυκουρονιδίωσης.
  • Ranolazine
    αντένδειξη
    Αναμένονται αυξημένες συγκεντρώσεις ranolazine λόγω αναστολής του CYP3A.
    ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ranolazine αντενδείκνυται.
  • Amiodarone, bepridil, dronedarone, encainide, flecainide, propafenone, quinidine
    αντένδειξη
    Αυξημένες συγκεντρώσεις αυτών των αντιαρρυθμικών στο πλάσμα.
    ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ritonavir είναι πιθανό να έχει ως αποτέλεσμα αυξημένες συγκεντρώσεις αυτών των φαρμάκων στο πλάσμα και συνεπώς, αντενδείκνυται.
  • Digoxin
    παρακολούθηση
    Αυξημένα επίπεδα digoxin (AUC ↑ 86% / ↑ 22%). Η αλληλεπίδραση μπορεί να οφείλεται σε τροποποίηση της P-glycoprotein. Τα αυξημένα επίπεδα μπορεί να μειώνονται με την πάροδο του χρόνου.
  • Theophylline
    παρακολούθηση
    Μείωση επιπέδων theophylline (AUC ↓ 43%, Cmax ↓ 32%) λόγω επαγωγής του CYP1A2.
    ΣύστασηΜπορεί να απαιτείται αυξημένη δόση theophylline.
  • Afatinib
    προσοχή
    Αύξηση συγκεντρώσεων στον ορό (AUC ↑ 48%, Cmax ↑ 39% με συγχορήγηση) λόγω αναστολής της BCRP και P-gp. Η έκταση της αύξησης εξαρτάται από τη χρονική στιγμή της χορήγησης του ritonavir.
    ΣύστασηΕφιστάται προσοχή. Παρακολουθείστε για ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με το afatinib. Ανατρέξτε στην ΠΧΠ του afatinib.
  • Abemaciclib
    αποφυγή
    Αύξηση συγκεντρώσεων στον ορό λόγω αναστολής του CYP3A4 από το ritonavir.
    ΣύστασηΗ συγχορήγηση του abemaciclib και του Ριτοναβίρη θα πρέπει να αποφεύγεται. Εάν κριθεί αναπόφευκτη, ανατρέξτε στην ΠΧΠ του abemaciclib για συστάσεις σχετικά με την προσαρμογή της δοσολογίας. Παρακολουθείστε για ανεπιθύμητες ενέργειες.
  • Apalutamide
    αποφυγή
    Το apalutamide είναι ένας μέτριος έως ισχυρός επαγωγέας του CYP3A4, μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη έκθεση του ritonavir και σε απώλεια της ιολογικής ανταπόκρισης. Οι συγκεντρώσεις apalutamide στον ορό μπορεί να αυξηθούν με ritonavir, με αποτέλεσμα σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες.
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χρήση του ritonavir με το apalutamide δεν συνιστάται.
  • Ceritinib
    προσοχή
    Αύξηση συγκεντρώσεων στον ορό λόγω αναστολής του CYP3A και της P gp από το ritonavir.
    ΣύστασηΕφιστάται προσοχή. Ανατρέξτε στην ΠΧΠ του ceritinib για συστάσεις σχετικά με την προσαρμογή της δοσολογίας. Παρακολουθείστε για ανεπιθύμητες ενέργειες.
  • Dasatinib, nilotinib, vincristine, vinblastine
    παρακολούθηση
    Αύξηση συγκεντρώσεων στον ορό, ενδεχόμενη αύξηση της συχνότητας των ανεπιθύμητων αντιδράσεων.
  • Encorafenib
    αποφυγή
    Αύξηση συγκεντρώσεων στον ορό, αύξηση κινδύνου τοξικότητας (συμπεριλαμβανομένου QT επιμήκυνσης).
    ΣύστασηΗ συγχορήγηση του encorafenib και του ritonavir θα πρέπει να αποφεύγεται. Εάν το όφελος υπερτερεί, παρακολουθήστε προσεκτικά.
  • Fostamatinib
    παρακολούθηση
    Μπορεί να αυξήσει την έκθεση στον μεταβολίτη R406 του fostamatinib, οδηγώντας σε σχετιζόμενα με τη δόση ανεπιθύμητα συμβάντα (ηπατοτοξικότητα, ουδετεροπενία, υπέρταση ή διάρροια).
    ΣύστασηΑνατρέξτε στην ΠΧΠ του fostamatinib για συστάσεις σχετικά με τη μείωση της δόσης, σε περίπτωση που προκύψουν τέτοια συμβάντα.
  • Ibrutinib
    αποφυγή
    Αύξηση συγκεντρώσεων του ibrutinib στον ορό λόγω αναστολής του CYP3A, με αποτέλεσμα αυξημένο κίνδυνο τοξικότητας (συμπεριλαμβανομένου συνδρόμου λύσης όγκου).
    ΣύστασηΗ συγχορήγηση του ibrutinib και του ritonavir θα πρέπει να αποφεύγεται. Εάν το όφελος υπερτερεί, μειώστε τη δόση του ibrutinib στα 140 mg και παρακολουθήστε στενά τον ασθενή για σημεία τοξικότητας.
  • Neratinib
    αντένδειξη
    Αύξηση συγκεντρώσεων στον ορό λόγω αναστολής του CYP3A4 από το ritonavir.
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χρήση του neratinib με το Ριτοναβίρη αντενδείκνυται λόγω σοβαρών ή/και απειλητικών για τη ζωή αντιδράσεων συμπεριλαμβανομένης της ηπατοτοξικότητας (βλ. Αντενδείξεις).
  • Venetoclax
    αντένδειξη
    Αύξηση συγκεντρώσεων στον ορό λόγω αναστολής του CYP3A από το ritonavir, με αποτέλεσμα τον αυξημένο κίνδυνο συνδρόμου λύσης όγκου.
    ΣύστασηΑντενδείκνυται κατά την έναρξη και τη διάρκεια της φάσης τιτλοποίησης της δόσης (βλ. Αντενδείξεις). Σε ασθενείς που έχουν ολοκληρώσει τη φάση τιτλοποίησης, μειώστε τη δόση του venetoclax κατά τουλάχιστον 75% (ανατρέξτε στην ΠΧΠ του venetoclax).
  • Rivaroxaban
    αποφυγή
    Αύξηση επιπέδων στο πλάσμα (AUC ↑ 153%, Cmax ↑ 55%) και φαρμακοδυναμικών επιδράσεων, αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας, λόγω αναστολής του CYP3A και P-gp.
    ΣύστασηΗ χρήση του ritonavir δεν συνιστάται σε ασθενείς που παίρνουν rivaroxaban.
  • Vorapaxar
    αποφυγή
    Αύξηση συγκεντρώσεων στον ορό λόγω αναστολής του CYP3A.
    ΣύστασηΗ συγχορήγηση του vorapaxar με Ριτοναβίρη πρέπει να αποφεύγεται (ανατρέξτε στην ΠΧΠ του vorapaxar).
  • Warfarin
    παρακολούθηση
    Επαγωγή των CYP1A2 και CYP2C9 οδηγεί σε μειωμένα επίπεδα του R-warfarin (AUC ↓ 33%), ενώ παρατηρείται μικρή φαρμακοκινητική επίδραση στο S-warfarin (AUC ↑ 9%, Cmax ↓ 9%). Μειωμένα επίπεδα R-warfarin μπορεί να οδηγήσουν σε μειωμένη αντιπηκτική δράση.
    ΣύστασηΣυνιστάται να ελέγχονται οι παράμετροι αντιπηκτικότητας.
  • Carbamazepine
    προσοχή
    Αναμένονται αυξημένες συγκεντρώσεις carbamazepine στο πλάσμα λόγω αναστολής του CYP3Α4.
    ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών.
  • Divalproex, lamotrigine
    προσοχή
    Αναμένεται μείωση των συγκεντρώσεων στο πλάσμα λόγω επαγωγής του CYP2C9 και της γλυκουρονιδίωσης.
    ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των επιπέδων στον ορό ή των θεραπευτικών δράσεων.
  • Amitriptyline, fluoxetine, imipramine, nortriptyline, paroxetine, sertraline
    προσοχή
    Αναμένονται αυξημένες συγκεντρώσεις λόγω αναστολής του CYP2D6.
    ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών.
  • Desipramine
    μείωση δόσης
    Αύξηση AUC κατά 145%, Cmax κατά 22%. Μείωση AUC και Cmax του 2-υδροξυ μεταβολίτη κατά 15% και 67% αντίστοιχα.
    ΣύστασηΣυνιστάται μείωση της δόσης του desipramine.
  • Trazodone
    προσοχή
    Αύξηση AUC κατά 2.4 φορές, Cmax κατά 34%. Παρατηρήθηκε αύξηση της συχνότητας των ανεπιθύμητων αντιδράσεων.
    ΣύστασηΟ συνδυασμός θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή, αρχίζοντας τη θεραπεία trazodone με τη μικρότερη δόση και παρακολουθώντας την κλινική ανταπόκριση και ανοχή.
  • Colchicine
    αντένδειξη
    Αναμένονται αυξημένες συγκεντρώσεις colchicine. Απειλητικές για τη ζωή και θανατηφόρες αλληλεπιδράσεις έχουν αναφερθεί.
    ΣύστασηΑνατρέξτε στις συνταγογραφικές πληροφορίες της colchicine.
  • Astemizole, terfenadine
    αντένδειξη
    Αυξημένες συγκεντρώσεις astemizole και terfenadine στο πλάσμα.
    ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ritonavir είναι πιθανό να έχει ως αποτέλεσμα αυξημένες συγκεντρώσεις astemizole και terfenadine στο πλάσμα και συνεπώς αντενδείκνυται.
  • Fexofenadine
    παρακολούθηση
    Αυξημένες συγκεντρώσεις fexofenadine, λόγω τροποποίησης της P-glycoprotein. Τα αυξημένα επίπεδα μπορεί να μειώνονται με την πάροδο του χρόνου.
  • Loratadine
    προσοχή
    Αναμένονται αυξημένες συγκεντρώσεις loratadine στο πλάσμα λόγω αναστολής του CYP3Α4.
    ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών.
  • Fusidic Acid
    αντένδειξη
    Αυξημένες συγκεντρώσεις αμφότερων των fusidic acid και ritonavir.
    ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ritonavir είναι πιθανό να έχει ως αποτέλεσμα αυξημένες συγκεντρώσεις αμφότερων των fusidic acid και ritonavir και συνεπώς, αντενδείκνυται.
  • Rifabutin
    αντένδειξη
    Μεγάλη αύξηση του rifabutin AUC (↑ 4 φορές) και του μεταβολίτη 25-O-desacetyl rifabutin (↑ 38 φορές).
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χρήση του rifabutin με το ritonavir σε δόση αντιρετροϊκού παράγοντα αντενδείκνυται. Για φαρμακοκινητικό ενισχυτή, μπορεί να ενδείκνυται μείωση της δόσης rifabutin σε 150 mg 3 φορές την εβδομάδα. Ανατρέξτε στην ΠΧΠ του συγχορηγούμενου αναστολέα πρωτεασών και στην επίσημη οδηγία για τη φυματίωση.
  • Voriconazole
    αντένδειξη
    Μείωση συγκεντρώσεων του voriconazole (AUC ↓ 82%, Cmax ↓ 66% με ritonavir 600 mg).
    ΣύστασηΤαυτόχρονη χρήση του ritonavir σε δόση αντιρετροϊκού παράγοντα αντενδείκνυται. Η συγχορήγηση με ritonavir ως φαρμακοκινητικό ενισχυτή πρέπει να αποφεύγεται εκτός εάν το όφελος/κίνδυνος δικαιολογεί τη χρήση.
  • Atovaquone
    προσοχή
    Αναμένεται μείωση των συγκεντρώσεων του atovaquone λόγω επαγωγής της γλυκουρονιδίωσης.
    ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των επιπέδων στον ορό και των θεραπευτικών επιδράσεων.
  • Bedaquiline
    αποφυγή
    Η AUC του bedaquiline αυξήθηκε κατά 22%. Μπορεί να παρατηρηθεί μεγαλύτερη επίδραση σε παρατεταμένη συγχορήγηση.
    ΣύστασηΛόγω του κινδύνου εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών, θα πρέπει να αποφεύγεται η συγχορήγηση. Αν το όφελος υπερτερεί του κινδύνου, η συγχορήγηση πρέπει να γίνεται με προσοχή. Συνιστάται πιο συχνός ηλεκτροκαρδιογραφικός έλεγχος και έλεγχος των τρανσαμινασών (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και ΠΧΠ bedaquiline).
  • Clarithromycin
    προσοχή
    Αύξηση συγκεντρώσεων clarithromycin (AUC ↑ 77%, Cmax ↑ 31%) και μείωση του 14-OH clarithromycin metabolite (AUC ↓ 100%, Cmax ↓ 99%).
    ΣύστασηΜπορεί να μην απαιτείται μείωση της δόσης σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Δόσεις >1 g ημερησίως δεν πρέπει να συγχορηγούνται. Για νεφρική ανεπάρκεια, μείωση δόσης κλαριθρομυκίνης (50% για CrCl 30-60 ml/min, 75% για CrCl <30 ml/min).
  • Delamanid
    προσοχή
    Η έκθεση στο μεταβολίτη του delamanid DM-6705 αυξήθηκε 30%.
    ΣύστασηΛόγω του κινδύνου παράτασης του διαστήματος QTc που σχετίζεται με τον DM-6705, σε περίπτωση που κρίνεται απαραίτητη η συγχορήγηση, συνιστάται πολύ συχνή παρακολούθηση με ΗΚΓ καθ 'όλη την περίοδο θεραπείας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και ΠΧΠ delamanid).
  • Erythromycin, itraconazole
    προσοχή
    Αναμένονται αυξημένες συγκεντρώσεις erythromycin και itraconazole στο πλάσμα λόγω αναστολής του CYP3Α4.
    ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών.
  • Ketoconazole
    μείωση δόσης
    Αύξηση μεταβολισμού ketoconazole (AUC ↑ 3.4 φορές, Cmax ↑ 55%) λόγω αναστολής του CYP3A. Αυξημένη συχνότητα γαστρεντερικών και ηπατικών ανεπιθύμητων αντιδράσεων.
    ΣύστασηΘα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη μείωση της δόσης του ketoconazole.
  • Sulfamethoxazole/Trimethoprim
    χωρίς προσαρμογή
    Μείωση AUC sulfamethoxazole κατά 20%, αύξηση AUC trimethoprim κατά 20%.
    ΣύστασηΤροποποίηση της δόσης sulfamethoxazole/trimethoprim κατά τη διάρκεια ταυτόχρονης θεραπείας μπορεί να μην είναι αναγκαία.
  • Clozapine, pimozide
    αντένδειξη
    Αυξημένες συγκεντρώσεις clozapine ή pimozide στο πλάσμα.
    ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ritonavir είναι πιθανό να έχει ως αποτέλεσμα αυξημένες συγκεντρώσεις clozapine ή pimozide στο πλάσμα και συνεπώς, αντενδείκνυται.
  • Haloperidol, risperidone, thioridazine
    προσοχή
    Αναμένονται αυξημένες συγκεντρώσεις λόγω αναστολής του CYP2D6.
    ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων αντιδράσεων.
  • Lurasidone
    αντένδειξη
    Αναμένονται αυξημένες συγκεντρώσεις lurasidone λόγω αναστολής του CYP3A.
    ΣύστασηΗ συγχορήγηση με lurasidone αντενδείκνυται.
  • Quetiapine
    αντένδειξη
    Αναμένονται αυξημένες συγκεντρώσεις quetiapine λόγω αναστολής του CYP3A4, αυξημένη τοξικότητα.
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χορήγηση του Ριτοναβίρη με quetiapine αντενδείκνυται.
  • Salmeterol
    αποφυγή
    Σαφής αύξηση στις συγκεντρώσεις του salmeterol στο πλάσμα λόγω αναστολής του CYP3Α4.
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χορήγηση δεν συνιστάται.
  • Amlodipine, diltiazem, nifedipine
    προσοχή
    Αναμένονται αυξημένες συγκεντρώσεις των ανταγωνιστών διαύλων ασβεστίου στο πλάσμα λόγω αναστολής του CYP3Α4.
    ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών.
  • Bosentan
    παρακολούθηση
    Μπορεί να αυξήσει τις σταθερές μέγιστες συγκεντρώσεις bosentan (Cmax) και την περιοχή κάτω από την καμπύλη (AUC).
  • Riociguat
    αποφυγή
    Αύξηση συγκεντρώσεων στον ορό λόγω αναστολής του CYP3A και της P gp.
    ΣύστασηΗ συγχορήγηση του riociguat με Ριτοναβίρη δεν συνιστάται (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και ΠΧΠ του riociguat).
  • Dihydroergotamine, ergonovine, ergotamine, methylergonovine
    αντένδειξη
    Αυξημένες συγκεντρώσεις των παραγώγων εργοταμίνης στο πλάσμα.
    ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ritonavir είναι πιθανό να έχει ως αποτέλεσμα αυξημένες συγκεντρώσεις των παραγώγων εργοταμίνης στο πλάσμα και συνεπώς, αντενδείκνυται.
  • Cisapride
    αντένδειξη
    Αυξημένες συγκεντρώσεις cisapride στο πλάσμα.
    ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ritonavir είναι πιθανό να έχει ως αποτέλεσμα αυξημένες συγκεντρώσεις cisapride στο πλάσμα και συνεπώς αντενδείκνυται.
  • Glecaprevir/pibrentasvir
    αντένδειξη
    Αύξηση συγκεντρώσεων στον ορό λόγω αναστολής της P-glycoprotein, της BCRP και του OATP1B. Αυξημένος κίνδυνος αυξήσεων της ALT.
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χορήγηση του glecaprevir/pibrentasvir με το Ριτοναβίρη αντενδείκνυται.
  • Simeprevir
    αποφυγή
    Το ritonavir αυξάνει τις συγκεντρώσεις του simeprevir στο πλάσμα (AUC ↑ 7.2 φορές, Cmax ↑ 4.7 φορές) ως αποτέλεσμα της αναστολής του CYP3A4.
    ΣύστασηΔεν συνιστάται η συγχορήγηση του ritonavir με simeprevir.
  • Lovastatin, Simvastatin
    αντένδειξη
    Σημαντική αύξηση των συγκεντρώσεων στο πλάσμα. Μπορεί να προκαλέσουν μυοπάθεια, συμπεριλαμβανομένης της ραβδομυόλυσης.
    ΣύστασηΑντενδείκνυται ο συνδυασμός αυτών των φαρμακευτικών προϊόντων με ritonavir.
  • Atorvastatin, Rosuvastatin
    μείωση δόσης
    Αύξηση της έκθεσης του atorvastatin/rosuvastatin.
    ΣύστασηΠρέπει να χορηγούνται οι χαμηλότερες δυνατές δόσεις. Ο μεταβολισμός του atorvastatin εξαρτάται σε μικρότερο βαθμό από το CYP3A. Ο μηχανισμός αλληλεπίδρασης για rosuvastatin δεν είναι σαφής (πιθανώς αναστολή μεταφορέα).
  • Pravastatin, Fluvastatin
    χωρίς προσαρμογή
    Ο μεταβολισμός δεν εξαρτάται από το CYP3A.
    ΣύστασηΔεν αναμένονται αλληλεπιδράσεις. Συνιστώνται pravastatin ή fluvastatin εάν απαιτείται θεραπεία με αναστολέα HMG-CoA αναγωγάσης.
  • Ethinyl estradiol
    προσοχή
    Μείωση της συγκέντρωσης της ethinyl oestradiol (AUC ↓ 40%, Cmax ↓ 32%).
    ΣύστασηΘα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο χρήσης διαφράγματος ή άλλων μη ορμονικών μεθόδων αντισύλληψης. Το ritonavir είναι πιθανό να αλλάξει τη κατάσταση αιμορραγίας της μήτρας και να μειώσει τη αποτελεσματικότητα των αντισυλληπτικών.
  • Cyclosporine, tacrolimus, everolimus
    προσοχή
    Αναμένονται αυξημένες συγκεντρώσεις στο πλάσμα λόγω αναστολής του CYP3Α4.
    ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών.
  • Lomitapide
    αντένδειξη
    Οι συγκεντρώσεις του lomitapide αναμένεται να αυξηθούν (ισχυροί αναστολείς CYP3A4 αυξάνουν έκθεση ~27 φορές) λόγω αναστολής του CYP3A4.
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χρήση του Ριτοναβίρη με το lomitapide αντενδείκνυται (βλ. ΠΧΠ για lomitapide και Αντενδείξεις).
  • Avanafil
    αντένδειξη
    Αύξηση συγκεντρώσεων avanafil (AUC ↑ 13 φορές, Cmax ↑ 2.4 φορές).
    ΣύστασηΤαυτόχρονη χρήση του avanafil με ritonavir αντενδείκνυται.
  • Sildenafil
    προσοχή
    Αύξηση συγκεντρώσεων sildenafil (AUC ↑ 11 φορές, Cmax ↑ 4 φορές).
    ΣύστασηΓια στυτική δυσλειτουργία, με προσοχή, δόσεις sildenafil όχι >25 mg σε 48 ώρες. Αντενδείκνυται σε ασθενείς με πνευμονική υπέρταση.
  • Tadalafil
    προσοχή
    Αύξηση συγκεντρώσεων tadalafil (AUC ↑ 124%).
    ΣύστασηΓια στυτική δυσλειτουργία, με προσοχή, μειωμένες δόσεις όχι >10 mg κάθε 72 ώρες με αυξημένη παρακολούθηση. Για πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, ανατρέξτε στην ΠΧΠ του tadalafil.
  • Vardenafil
    αντένδειξη
    Αύξηση συγκεντρώσεων vardenafil (AUC ↑ 49 φορές, Cmax ↑ 13 φορές).
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χρήση του vardenafil με ritonavir αντενδείκνυται.
  • Clorazepate, diazepam, estazolam, flurazepam
    αντένδειξη
    Αυξημένες συγκεντρώσεις στο πλάσμα.
    ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ritonavir είναι πιθανό να έχει ως αποτέλεσμα αυξημένες συγκεντρώσεις αυτών των βενζοδιαζεπινών στο πλάσμα και συνεπώς, αντενδείκνυται.
  • Midazolam (από στόματος)
    αντένδειξη
    Πολύ μεγάλη αύξηση της συγκέντρωσης.
    ΣύστασηΤο Ριτοναβίρη δε θα πρέπει να συγχορηγείται με την από στόματος χορηγούμενη midazolam.
  • Midazolam (παρεντερική)
    προσοχή
    Πιθανή αύξηση 3-4 φορές των επιπέδων στο πλάσμα.
    ΣύστασηΑπαιτείται προσοχή. Χορήγηση σε μονάδα εντατικής παρακολούθησης (ICU) ή παρεμφερή μονάδα. Θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο προσαρμογής της δόσης της midazolam.
  • Triazolam
    αντένδειξη
    Αυξημένες συγκεντρώσεις triazolam (AUC ↑ >20 φορές, Cmax ↑ 87%).
    ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ritonavir είναι πιθανό να έχει ως αποτέλεσμα αυξημένες συγκεντρώσεις triazolam στο πλάσμα και συνεπώς αντενδείκνυται.
  • Pethidine
    αντένδειξη
    Αυξημένες συγκεντρώσεις του μεταβολίτη norpethidine (AUC ↑ 47%, Cmax ↑ 87%).
    ΣύστασηΗ χρήση του pethidine και του ritonavir αντενδείκνυται λόγω του κινδύνου αυξημένων επιδράσεων από το ΚΝΣ (π.χ. σπασμοί).
  • Alprazolam
    προσοχή
    Αναστολή μεταβολισμού του alprazolam αρχικά (AUC ↑ 2.5 φορές). Μετά από 10 ημέρες χρήσης ritonavir, δεν παρατηρήθηκε ανασταλτική δράση (AUC ↓ 12%, Cmax ↓ 16%)
    ΣύστασηΑπαιτείται προσοχή κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών της συγχορήγησης και πριν αναπτυχθεί η επαγωγή του μεταβολισμού του alprazolam.
  • Buspirone
    προσοχή
    Αναμένονται αυξημένες συγκεντρώσεις buspirone στο πλάσμα λόγω αναστολής του CYP3Α.
    ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών.
  • Zolpidem
    προσοχή
    Αύξηση συγκεντρώσεων zolpidem (AUC ↑ 28%, Cmax ↑ 22%).
    ΣύστασηΤο zolpidem και το ritonavir μπορεί να συγχορηγηθούν με προσεκτική παρακολούθηση για υπερβολικές υπνωτικές επιδράσεις.
  • Bupropion
    παρακολούθηση
    Μείωση επιπέδων bupropion (AUC ↓ 22% / ↓ 66%, Cmax ↓ 21% / ↓ 62%) λόγω επαγωγής του μεταβολισμού. Το ritonavir αναστέλλει το CYP2B6 in vitro.
    ΣύστασηΔεν θα πρέπει να υπερβαίνεται η συνιστώμενη δόση bupropion. Μειώσεις συγκεντρώσεων bupropion ενδέχεται να εμφανιστούν αρκετές ημέρες μετά την έναρξη της συγχορήγησης.
  • Εισπνεόμενα, ενέσιμα ή ενδορρινικά fluticasone propionate, budesonide, triamcinolone
    αποφυγή
    Συστηματικές επιδράσεις από κορτικοστεροειδή (σύνδρομο Cushing, καταστολή επινεφριδίων) λόγω μεταβολισμού μέσω του CYP3A.
    ΣύστασηΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χορήγηση εκτός εάν το όφελος υπερτερεί έναντι του κινδύνου. Εξετάστε μείωση δόσης ή αλλαγή σε γλυκοκορτικοειδές που δεν είναι υπόστρωμα του CYP3A4 (π.χ. βεκλομεθαζόνη).
  • Dexamethasone
    προσοχή
    Αναμένονται αυξημένες συγκεντρώσεις dexamethasone στο πλάσμα λόγω αναστολής του CYP3Α.
    ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών.
  • Prednisone
    προσοχή
    Η AUC του μεταβολίτη prednisolone αυξήθηκε κατά 37% και 28% μετά από 4 και 14 ημέρες ritonavir, αντίστοιχα. (AUC ↑ 28%, Cmax ↑ 9% για prednisone).
    ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των θεραπευτικών και ανεπιθύμητων ενεργειών.
  • Levothyroxine
    παρακολούθηση
    Πιθανή αλληλεπίδραση.
    ΣύστασηΗ θυρεοειδοτρόπος ορμόνη (TSH) θα πρέπει να παρακολουθείται τουλάχιστον κατά τον πρώτο μήνα μετά την έναρξη και/ή λήξη της θεραπείας με ritonavir.
  • Disopyramide, mexiletine, nefazodone
    παρακολούθηση
    Έχουν αναφερθεί καρδιακά και νευρολογικά περιστατικά.
    ΣύστασηΔεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο της αλληλεπίδρασης φαρμακευτικών προϊόντων.
  • Υψηλά πρωτεϊνικώς δεσμευόμενα φάρμακα
    προσοχή
    Πιθανότητα αυξημένων θεραπευτικών και τοξικών επιδράσεων λόγω αντικατάστασης της πρωτεϊνικής σύνδεσης.
  • Αναστολείς αντλίας πρωτονίων και ανταγωνιστές Η2-υποδοχέων (π.χ. omeprazole ή ranitidine) με ritonavir ως φαρμακοκινητικό ενισχυτή
    χωρίς προσαρμογή
    Μπορεί να μειώσουν τις συγκεντρώσεις των συγχορηγούμενων αναστολέων πρωτεασών. Ταυτόχρονη χορήγηση omeprazole ή ranitidine δεν τροποποιεί σημαντικά την αποτελεσματικότητα του ritonavir ως φαρμακοκινητικό ενισχυτή παρά την ελάχιστη τροποποίηση της έκθεσης (περίπου 6-18%).
    ΣύστασηΓια εξειδικευμένες πληροφορίες, ανατρέξτε στην ΠΧΠ των συγχορηγούμενων αναστολέων πρωτεασών.
sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αίμα
  • Μειωμένα λευκοκύτταρα
  • Μειωμένη αιμοσφαιρίνη
  • Μειωμένα ουδετερόφιλα
  • Αυξημένα ηωσινόφιλα
  • Θρομβοπενία
  • Αυξημένα ουδετερόφιλα
Ανοσοποιητικό
  • Υπερευαισθησία
  • Αναφυλαξία
Δέρμα
  • Κνίδωση
  • Κνησμός
  • Εξάνθημα
  • Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα
  • Ακμή
  • Σύνδρομο Stevens-Johnson
  • Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
Γενικές
  • Οίδημα προσώπου
  • Κόπωση
  • Εξασθένιση
  • Αίσθηση καύσου
  • Πυρετός
Μεταβολισμός
  • Υπερχοληστερολαιμία
  • Υπερτριγλυκεριδαιμία
  • Ουρική αρθρίτιδα
  • Αφυδάτωση
  • Σακχαρώδης διαβήτης
  • Υπεργλυκαιμία
  • Ανορεξία
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
  • Οίδημα περιφερικό (Συχνές)
Νευρικό
  • Δυσγευσία
  • Κεφαλαλγία
  • Ζάλη
  • Περιφερική νευροπάθεια
  • Διαταραχή προσοχής
  • Συγκοπή
  • Σπασμοί
Διαταραχές του νευρικού συστήματος
  • Παραισθησία στοματική (Πολύ συχνές)
  • Παραισθησία περιφερική (Πολύ συχνές)
Ψυχιατρικές
  • Αϋπνία
  • Άγχος
  • Σύγχυση
Οφθαλμικές
  • Θαμπή όραση
Καρδιά
  • Έμφραγμα μυοκαρδίου
Αγγειακές
  • Υπέρταση
  • Υπόταση
  • Ορθοστατική υπόταση
  • Περιφερική ψυχρότητα
  • Έξαψη
Λοιμώξεις
  • Φαρυγγίτιδα
Αναπνευστικό
  • Άλγος του στοματοφάρυγγα
  • Βήχας
Γαστρεντερικό
  • Κοιλιακό άλγος
  • Ναυτία
  • Διάρροια
  • Έμετος
  • Δυσπεψία
  • Μετεωρισμός
  • Στοματικό έλκος
  • Αιμορραγία του γαστρεντερικού
  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
  • Παγκρεατίτιδα
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
  • Ηπατίτιδα (Συχνές)
  • Αυξημένα AST (Συχνές)
  • Αυξημένα ALT (Συχνές)
  • Αυξημένα GGT (Συχνές)
Εργαστηριακές
  • Αυξημένη χολερυθρίνη αίματος
  • Απώλεια βάρους
  • Αυξημένη αμυλάση
  • Αυξημένη γλυκόζη
  • Αυξημένο μαγνήσιο
  • Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση
Ήπαρ
  • Ίκτερος
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
  • Ερυθηματώδες εξάνθημα (Πολύ συχνές)
Μυοσκελετικό
  • Αρθραλγία
  • Οσφυαλγία
  • Μυοσίτιδα
  • Ραβδομυόλυση
  • Μυαλγία
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
  • Μυοπάθεια (Συχνές)
  • CPK αυξημένη (Συχνές)
Νεφρά/Ουροποιητικό
  • Νεφρολιθίαση
  • Αυξημένη ούρηση
  • Νεφρική δυσλειτουργία
  • Ολιγουρία
  • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
  • Αυξημένη κρεατινίνη (Συχνές)
Αναπαραγωγικό
  • Μηνορραγία
Παρακλινικές εξετάσεις
  • Ελεύθερη θυροξίνη μειωμένη (Συχνές)
  • Ολική θυροξίνη μειωμένη (Συχνές)
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Άλγος στοματοφάρυγγα
    Αναπνευστικό
    Πολύ συχνές
  • Έμετος
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • Έξαψη
    Αγγειακές
    Πολύ συχνές
  • Αίσθηση καύσου
    Νευρικό
    Πολύ συχνές
  • Αρθραλγία
    Μυοσκελετικό
    Πολύ συχνές
  • Βήχας
    Αναπνευστικό
    Πολύ συχνές
  • Διάρροια
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • Δυσγευσία
    Νευρικό
    Πολύ συχνές
  • Δυσπεψία
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • Εξάνθημα
    Δέρμα
    Πολύ συχνές
  • Εξασθένιση
    Γενικές
    Πολύ συχνές
  • Ερυθηματώδες εξάνθημα
    Δέρμα
    Πολύ συχνές
  • Ζάλη
    Νευρικό
    Πολύ συχνές
  • Κεφαλαλγία
    Νευρικό
    Πολύ συχνές
  • Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα
    Δέρμα
    Πολύ συχνές
  • Κνησμός
    Δέρμα
    Πολύ συχνές
  • Κοιλιακό άλγος
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • Κόπωση
    Γενικές
    Πολύ συχνές
  • Ναυτία
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • Οσφυαλγία
    Μυοσκελετικό
    Πολύ συχνές
  • Παραισθησία περιφερική
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Πολύ συχνές
  • Περιφερική νευροπάθεια
    Νευρικό
    Πολύ συχνές
  • Στοματική παραισθησία
    Νευρικό
    Πολύ συχνές
  • Φαρυγγίτιδα
    Λοιμώξεις
    Πολύ συχνές
  • CPK αυξημένη
    Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
    Συχνές
  • Άγχος
    Ψυχιατρικές
    Συχνές
  • Ίκτερος
    Ήπαρ
    Συχνές
  • Αιμορραγία γαστρεντερικού
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Ακμή
    Δέρμα
    Συχνές
  • Ανορεξία
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Απώλεια βάρους
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Αυξημένα ALT
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Συχνές
  • Αυξημένα AST
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Συχνές
  • Αυξημένα GGT
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Συχνές
  • Αυξημένα ηωσινόφιλα
    Αίμα
    Συχνές
  • Αυξημένη αμυλάση
    Εργαστηριακές
    Συχνές
  • Αυξημένη κρεατινίνη
    Εργαστηριακές
    Συχνές
  • Αυξημένη ούρηση
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Συχνές
  • Αυξημένη χολερυθρίνη αίματος
    Ήπαρ
    Συχνές
  • Αφυδάτωση
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Αϋπνία
    Ψυχιατρικές
    Συχνές
  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Διαταραχή στην προσοχή
    Νευρικό
    Συχνές
  • Ελεύθερη θυροξίνη μειωμένη
    Παρακλινικές εξετάσεις
    Συχνές
  • Ηπατίτιδα
    Ήπαρ
    Συχνές
  • Θαμπή όραση
    Οφθαλμικές
    Συχνές
  • Θρομβοπενία
    Αίμα
    Συχνές
  • Κνίδωση
    Δέρμα
    Συχνές
  • Μειωμένα λευκοκύτταρα
    Αίμα
    Συχνές
  • Μειωμένα ουδετερόφιλα
    Αίμα
    Συχνές
  • Μειωμένη αιμοσφαιρίνη
    Αίμα
    Συχνές
  • Μετεωρισμός
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Μηνορραγία
    Αναπαραγωγικό
    Συχνές
  • Μυαλγία
    Μυοσκελετικό
    Συχνές
  • Μυοπάθεια
    Μυοσκελετικό
    Συχνές
  • Μυοσίτιδα
    Μυοσκελετικό
    Συχνές
  • Νεφρική δυσλειτουργία
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Συχνές
  • Οίδημα προσώπου
    Γενικές
    Συχνές
  • Ολιγουρία
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Συχνές
  • Ολική θυροξίνη μειωμένη
    Παρακλινικές εξετάσεις
    Συχνές
  • Ορθοστατική υπόταση
    Αγγειακές
    Συχνές
  • Ουρική αρθρίτιδα
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Παγκρεατίτιδα
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Περιφερική ψυχρότητα
    Αγγειακές
    Συχνές
  • Περιφερικό οίδημα
    Γενικές
    Συχνές
  • Πυρετός
    Γενικές
    Συχνές
  • Ραβδομυόλυση
    Μυοσκελετικό
    Συχνές
  • Σπασμοί
    Νευρικό
    Συχνές
  • Στοματικό έλκος
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Συγκοπή
    Νευρικό
    Συχνές
  • Σύγχυση
    Ψυχιατρικές
    Συχνές
  • Υπέρταση
    Αγγειακές
    Συχνές
  • Υπερευαισθησία
    Ανοσοποιητικό
    Συχνές
  • Υπερτριγλυκεριδαιμία
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Υπερχοληστερολαιμία
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Υπόταση
    Αγγειακές
    Συχνές
  • Έμφραγμα μυοκαρδίου
    Καρδιά
    Όχι συχνές
  • Αυξημένα ουδετερόφιλα
    Αίμα
    Όχι συχνές
  • Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση
    Εργαστηριακές
    Όχι συχνές
  • Αυξημένη γλυκόζη
    Εργαστηριακές
    Όχι συχνές
  • Αυξημένο μαγνήσιο
    Εργαστηριακές
    Όχι συχνές
  • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Όχι συχνές
  • Σακχαρώδης διαβήτης
    Μεταβολισμός
    Όχι συχνές
  • Αναφυλαξία
    Ανοσοποιητικό
    Σπάνιες
  • Σύνδρομο Stevens-Johnson
    Δέρμα
    Σπάνιες
  • Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
    Δέρμα
    Σπάνιες
  • Υπεργλυκαιμία
    Μεταβολισμός
    Σπάνιες
  • Νεφρολιθίαση
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Μη γνωστές
pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more
  • Κύηση
    Με προσοχή
    Ένας μεγάλος αριθμός (6100 γεννήσεις ζώντων) εγκύων γυναικών εκτέθηκε σε ritonavir κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Από αυτές, σε 2800 γεννήσεις ζώντων υπήρξε έκθεση κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου. Τα στοιχεία αυτά στη πλειοψηφία τους αναφέρονται σε εκθέσεις όπου το ritonavir χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμένη θεραπεία και όχι στις θεραπευτικές δόσεις του ritonavir αλλά σε μικρότερες δόσεις ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής άλλων αναστολέων πρωτεασών. Τα στοιχεία αυτά δεν δείχνουν αύξηση της συχνότητας συγγενών ανωμαλιών συγκριτικά με τις συχνότητες που παρατηρούνται σε συστήματα παρακολούθησης συγγενών ανωμαλιών στο πληθυσμό. Στοιχεία από ζώα έδειξαν τοξικότητα στη αναπαραγωγή (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Το Ριτοναβίρη μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εάν είναι κλινικά απαραίτητο. Το ritonavir ασκεί αρνητική αλληλεπίδραση στα από στόματος αντισυλληπτικά. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να χρησιμοποιείται μια εναλλακτική, αποτελεσματική και ασφαλής μέθοδος αντισύλληψης κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
  • Γαλουχία
    Αντενδείκνυται
    Περιορισμένα δημοσιευμένα στοιχεία αναφέρουν ότι το ritonavir βρίσκεται στο ανθρώπινο γάλα. Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τις επιδράσεις της ριτοναβίρης στο βρέφος που θηλάζει ή τις επιδράσεις του φαρμάκου στην παραγωγή γάλακτος. Λόγω της δυνατότητας (1) μετάδοσης του HIV (σε βρέφη αρνητικά για ιό HIV), (2) ανάπτυξης ιικής αντοχής (σε βρέφη με HIV) και (3) σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών σε βρέφος που θηλάζει, οι γυναίκες που έχουν προσβληθεί από HIV δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να θηλάζουν τα βρέφη τους εάν λαμβάνουν Ριτοναβίρη.
  • Γονιμότητα
    Άγνωστο
    Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για ανθρώπους σχετικά με την επίδραση του ritonavir στη γονιμότητα. Μελέτες σε ζώα δεν έδειξαν βλαβερές επιπτώσεις του ritonavir στη γονιμότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική ομάδα

Αντιϊκό για συστηματική χρήση, αναστολείς πρωτεασών Κωδικός ATC: J05AE03.

Το ritonavir σε δοσολογία φαρμακοκινητικού ενισχυτή

Η φαρμακοκινητική ενίσχυση του ritonavir βασίζεται στη δραστικότητα του ritonavir ως ένας ισχυρός αναστολέας του μεταβολισμού μέσω του CYP3A. O βαθμός της ενίσχυσης σχετίζεται με τη μεταβολική οδό του συγχορηγούμενου αναστολέα πρωτεασών και την επίδραση του συγχορηγούμενου αναστολέα πρωτεασών στο μεταβολισμό του ritonavir. Η μέγιστη αναστολή του μεταβολισμού συγχορηγούμενου αναστολέα πρωτεασών γενικώς επιτυγχάνεται με δόσεις ritonavir 100 mg ημερησίως έως 200 mg δύο φορές ημερησίως αφού εξαρτάται από τον συγκεκριμένο αναστολέα πρωτεασών. Για επιπρόσθετες πληροφορίες σχετικά με την επίδραση του ritonavir στο μεταβολισμό των συγχορηγούμενων αναστολέων πρωτεασών (βλ. Αλληλεπιδράσεις).

Το ritonavir σε δοσολογία αντιρετροϊκού παράγοντα

To ritonavir είναι ένας πεπτιδομιμητικός αναστολέας των πρωτεασών aspartyl HIV-1 και HIV-2, που είναι δραστικός όταν χορηγείται από στόματος. Η αναστολή της πρωτεασών HIV αφαιρεί στο ένζυμο την ικανότητα να συνθέτει την πρόδρομη πολυπρωτεϊνη gag-pol οδηγώντας έτσι στην παραγωγή στελεχών HIV ανώριμης μορφολογίας που δεν είναι ικανά να προάγουν νέους κύκλους μόλυνσης. Το ritonavir έχει εκλεκτική συγγένεια με την πρωτεάση HIV και μικρή ανασταλτική δραστηριότητα κατά των aspartyl πρωτεασών του ανθρώπου. Το ritonavir ήταν ο πρώτος αναστολέας πρωτεασών (εγκρίθηκε το 1996) για τον οποίο αποδείχτηκε δραστικότητα σε μία μελέτη με κλινικά σημεία. Ωστόσο, λόγω των μεταβολικών ανασταλτικών του ιδιοτήτων του ritonavir, η χρήση του ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής των άλλων αναστολέων πρωτεασών αποτελεί τη κύρια χρήση του ritonavir στη κλινική πράξη (βλ. Δοσολογία).

Επιδράσεις στο Ηλεκτροκαρδιογράφημα

Αξιολογήθηκε το διάστημα QTcF σε μία τυχαιοποιημένη, με εικονικό φάρμακο και δραστική ουσία (moxifloxacin 400 mg άπαξ ημερησίως) ελεγχόμενη με διπλά διασταυρούμενο σχεδιασμό κλινική μελέτη σε 45 υγιή άτομα με 10 μετρήσεις κάθε 12 ώρες στην Ημέρα 3. Οι μέγιστες μέσες διαφορές (95% ανώτερο όριο εμπιστοσύνης) στο QTcF συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο ήταν 5,5 (7,6) για 400 mg ritonavir δύο φορές ημερησίως. Η έκθεση του ritonavir την Ημέρα 3 ήταν περίπου 1,5 φορά υψηλότερη συγκριτικά με εκείνη που παρατηρήθηκε με δόση 600 mg δυό φορές ημερησίως σε σταθερή κατάσταση. Ουδείς ασθενής εμφάνισε αύξηση στο QTcF ≥ 60 msec από την αρχή της θεραπείας ή διάστημα QTcF που να υπερβαίνει το ενδεχόμενα σχετιζόμενο κλινικά όριο των 500 msec. Επίσης παρατηρήθηκε ήπια παράταση του διαστήματος PR σε άτομα που λάμβαναν lopinavir/ritonavir στην ίδια μελέτη την Ημέρα 3. Οι μέσες αλλαγές στο διάστημα PR από την αναφορά κυμαίνονταν από 11,0 έως 24,0 ms κατά το 12ωρο διάστημα μετά τη δόση. Το υψηλότερο διάστημα PR ήταν 252 msec και δεν παρατηρήθηκε καρδιακός αποκλεισμός 2ου ή 3ου βαθμού (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Αντοχή

Έχουν επιλεγεί in vitro μεμονωμένα ανθεκτικά στελέχη HIV-1 στο ritonavir και μεμονωμένα από ασθενείς που έλαβαν θεραπευτικές δόσεις ritonavir. Η μείωση της αντιρετροϊκής δραστηριότητας συνδέεται κυρίως με τις πρωτεϊνικές μεταλλάξεις V82A/F/T/S και I84V. Η συσσώρευση άλλων μεταλλάξεων στο γονίδιο της πρωτεασών (που συμπεριλαμβάνονται στις θέσεις 20, 33, 36, 46, 54, 71 και 90) συμβάλλουν επίσης στη αντοχή στο ritonavir. Γενικά, εφόσον συσσωρεύονται οι μεταλλάξεις που συνδέονται με την αντοχή στο ritonavir, μπορεί να μειώνεται η ευαισθησία για επιλογή άλλων αναστολέων πρωτεασών λόγω διασταυρούμενης αντοχής. Πρέπει να γίνεται αναφορά στην Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος ή στις επίσημες συνεχείς αναθεωρήσεις των άλλων αναστολέων πρωτεασών για συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με τις πρωτεϊνικές μεταλλάξεις που συνδέονται με μειωμένη ανταπόκριση στους παράγοντες αυτούς.

Δεδομένα κλινικής φαρμακοδυναμικής

  • Χορήγηση σε ενήλικες

    • Μια ελεγχόμενη μελέτη (1996) με ritonavir ως συμπληρωματική θεραπεία σε ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη (CD4 ≤ 100 κύτταρα/μl) έδειξε μείωση της θνησιμότητας και των συμβάντων που ορίζουν το AIDS. Μείωση HIV RNA -0,79 log10 (έναντι -0,01 log10 στην ομάδα ελέγχου) μετά από 16 εβδομάδες.
    • Σε μία μελέτη (1996) σε ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη σε πιο πρώιμο στάδιο (CD4 200-500 κύτταρα/μl) χωρίς προηγούμενη αντιρετροϊκή θεραπεία, το ritonavir σε συνδυασμό με ζιδοβουδίνη ή σε μονοθεραπεία μείωσε το ιϊκό φορτίο και αύξησε τον αριθμό των CD4. Μείωση HIV RNA -0,88 log10 (μονοθεραπεία), -0,66 log10 (με zidovudine) έναντι -0,42 log10 (zidovudine μόνο) μετά από 48 εβδομάδες.
    • Η συνέχιση της θεραπείας με ritonavir πρέπει να αξιολογηθεί βάσει του ιϊκού φορτίου λόγω της πιθανότητας εμφάνισης αντοχής.

  • Χορήγηση σε παιδιά

    • Σε μία ανοικτής επισήμανσης μελέτη (1998) σε παιδιά με HIV σε σταθερή κλινική κατάσταση, υπήρξε σημαντική διαφορά (p = 0,03) στα επίπεδα του ανιχνεύσιμου RNA που ευνοεί το τριπλό σχήμα (ritonavir, zidovudine και lamivudine) μετά από 48 εβδομάδες.
    • Σε μία μελέτη (2003) 50 μη προθεραπευμένα παιδιά (4 εβδ.-2 ετών) με HIV-1 έλαβαν ritonavir 350 ή 450 mg/m2 κάθε 12 ώρες μαζί με zidovudine και lamivudine. Το 72% και 36% των ασθενών πέτυχαν μείωση του HIV-1 RNA ≤ 400 αντιγράφων/ml στην Εβδομάδα 16 και 104, αντίστοιχα.
    • Σε μία μελέτη (2000) 76 παιδιά (6 μηνών-12 ετών) με HIV-1 μη προθεραπευμένα έλαβαν ritonavir 350 ή 450 mg/m2 κάθε 12 ώρες συγχορηγούμενο με lamivudine και stavudine. Το 50% και 57% των ασθενών στις ομάδες 350 και 450 mg/m2 αντίστοιχα, πέτυχαν μείωση του HIV-1 RNA ≤ 400 αντιγράφων/ml στην Εβδομάδα 48.
Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση

Δεν υπάρχει παρεντερική μορφή του ritonavir, και συνεπώς δεν έχει προσδιοριστεί το μέγεθος της απορρόφησης και η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητά του. Η φαρμακοκινητική του ritonavir μελετήθηκε σε ενήλικες HIV οροθετικούς εθελοντές στους οποίους χορηγήθηκαν με τροφή σχήματα πολλαπλών δόσεων. Στις πολλαπλές δόσεις, η αύξηση του ritonavir είναι ελαφρώς μικρότερη από την αναμενόμενη βάσει των αποτελεσμάτων από την εφάπαξ δόση, επειδή αυξήθηκε η κάθαρσή του αναλογικά με το χρόνο και τη δόση (Cl/F). Οι ελάχιστες συγκεντρώσεις του ritonavir μειώθηκαν με το χρόνο πιθανώς λόγω ενζυμικής επαγωγής, αλλά σταθεροποιήθηκαν προς το τέλος των 2 εβδομάδων. Με την αύξηση της δοσολογίας, ο χρόνος μέγιστης συγκέντρωσης (Tmax) παρέμεινε σταθερός στις 4 περίπου ώρες. Η νεφρική κάθαρση είχε μέση τιμή μικρότερη από 0,1 l/h και ήταν σχετικά σταθερή καθ΄ όλη την κλιμάκωση της δοσολογίας.

Φαρμακοκινητικές παράμετροι που παρατηρήθηκαν με τα διάφορα δοσολογικά σχήματα του ritonavir ως μονοθεραπεία

Δοσολογικό Σχήμα του Ritonavir Cmax (μg/mL) Ctrough (μg/mL) AUC12 ή 24 (μg-h/mL) t½ (h) Cl/F (L/h)
100 mg άπαξ ημερησίως 0,84 ± 0,39 0,08 ± 0,04 6,6 ± 2,4 ~5 16,1
200 mg άπαξ ημερησίως 0,89 0,22 6,2 ~5 17,2 ± 6,6
100 mg δύο φορές ημερησίως 3,4 ± 1,3 0,16 ± 0,10 20,0 ± 5,6 ~4 10,8 ± 3,1
200 mg δύο φορές ημερησίως 4,5 ± 1,3 0,6 ± 0,2 21,92 ± 6,48 ~8 10,0 ± 3,2
600 mg δύο φορές ημερησίως 11,2 ± 3,6 3,7 ± 2,6 77,5 ± 31,5 ~3 έως 5 8,8 ± 3,2

*Οι τιμές εκφράζονται ως γεωμετρικές παράμετροι. Σημείωση: το ritonavir δοσολογήθηκε μετά από ένα γεύμα σε όλα τα αναφερόμενα σχήματα.

Επίδραση της τροφής στην από στόματος απορρόφηση

  • Γεύμα μέτριο σε λιπαρά (617 kcal, 29% θερμίδες από λίπος): Μέση μείωση των συγκεντρώσεων AUCinf και Cmax του ritonavir κατά 20% και 39%, αντίστοιχα, συγκριτικά με τη λήψη σε κατάσταση νηστείας.
  • Γεύμα υψηλό σε λιπαρά (917 kcal, 60% θερμίδες από λίπος): Μέση μείωση των συγκεντρώσεων AUCinf και Cmax του ritonavir κατά 32% και 49%, αντίστοιχα, συγκριτικά με τη λήψη σε κατάσταση νηστείας.

Κατανομή

Ο εμφανής όγκος κατανομής (VB/F) του ritonavir είναι περίπου 20-40 l μετά από εφάπαξ δόση 600 mg. Η δέσμευση του ritonavir με τις πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσματος είναι περίπου 98-99% και παραμένει σταθερή εντός εύρους συγκεντρώσεων 1,0 - 100 μg/ml. Το ritonavir δεσμεύει αμφότερες τις ανθρώπινες l-acid glycoprotein (AAG) και λευκωματίνη ορού (ΗSΑ) με παρόμοια συγγένεια. Μελέτες κατανομής στους ιστούς με ραδιενεργό ritonavir 14C σε αρουραίους έδειξε ότι το ήπαρ, τα επινεφρίδια, το πάγκρεας, οι νεφροί και ο θυρεοειδής έχουν τις υψηλότερες συγκεντρώσεις ritonavir. Αναλογικές συγκεντρώσεις ιστού προς πλάσμα περίπου της τάξης του 1 που μετρήθηκαν σε λεμφαδένες αρουραίων δείχνουν ότι το ritonavir κατανέμεται στους λεμφικούς ιστούς. Το ritonavir διεισδύει ελάχιστα στον εγκέφαλο.

Βιομετασχηματισμός

Παρατηρήθηκε ότι το ritonavir μεταβολίζεται σε μεγάλο βαθμό από το ηπατικό σύστημα κυτοχρώματος P450, κυρίως από την οικογένεια ισοενζύμων CYP3Α και σε μικρότερο βαθμό από το ισόμορφο CYP2D6. Μελέτες σε ζώα καθώς και μελέτες in vitro με ανθρώπινα ηπατικά μικρόσωμα έδειξαν ότι το ritonavir υπόκειται κυρίως σε οξειδωτικό μεταβολισμό. Στον άνθρωπο έχουν προσδιορισθεί τέσσερις μεταβολίτες του ritonavir. Το isopropylthiazole (M-2) είναι ο σημαντικότερος μεταβολίτης από οξείδωση και έχει αντιϊκή δραστηριότητα παρόμοια με αυτή του μητρικού φαρμακευτικού προϊόντος. Εντούτοις, η AUC του μεταβολίτη M-2 ήταν της τάξης του 3% της AUC του μητρικού φαρμακευτικού προϊόντος. Μικρές δόσεις του ritonavir έδειξαν σημαντικές επιδράσεις στη φαρμακοκινητική των άλλων αναστολέων πρωτεασών (και άλλων προϊόντων που μεταβολίζονται μέσω του CYP3A4) και άλλοι αναστολείς πρωτεασών ενδέχεται να επηρεάζουν τη φαρμακοκινητική του ritonavir (βλ. Αλληλεπιδράσεις).

Αποβολή

Μελέτες σε ανθρώπους με ραδιενεργό ritonavir έδειξαν ότι αποβάλλεται κυρίως από το ηπατοχολικό σύστημα. Περίπου 86% της ραδιενέργειας ανιχνεύθηκε στα κόπρανα, μέρος του οποίου θεωρείται ότι είναι ritonavir που δεν απορροφήθηκε. Σε αυτές τις μελέτες η νεφρική απέκκριση δεν έδειξε να είναι σημαντική οδός αποβολής του ritonavir. Αυτό συμφωνεί με τις παρατηρήσεις που προέκυψαν από μελέτες σε ζώα.

Ειδικοί πληθυσμοί

  • Φύλο: Δεν σημειώθηκαν σημαντικές κλινικές διαφορές της AUC ή της Cmax μεταξύ ανδρών και γυναικών.
  • Σωματικό βάρος: Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι του ritonavir δεν παρουσίασαν στατιστικώς σημαντική συσχέτιση με το σωματικό βάρος ή τη σωματική μάζα.
  • Ηλικιωμένοι: Οι εκθέσεις του ritonavir στο πλάσμα σε ασθενείς 50-70 ετών (100 mg σε συνδυασμό με lopinavir ή σε μεγαλύτερες δόσεις επί απουσίας άλλων αναστολέων πρωτεασών) είναι παρόμοιες με αυτές που παρατηρήθηκαν σε νεώτερους ενήλικες.
  • Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία: Μετά από χορήγηση πολλαπλών δόσεων σε υγιείς εθελοντές (500 mg δύο φορές ημερησίως) και σε άτομα με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (Child Pugh Class A και B, 400 mg δύο φορές ημερησίως), η έκθεση στο ritonavir μετά την προσαρμογή της δόσης σε κανονικά επίπεδα δεν είχε σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ των δύο ομάδων.
  • Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία: Η φαρμακοκινητική του ritonavir δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, ωστόσο, επειδή η νεφρική κάθαρση του ritonavir είναι αμελητέα, δεν αναμένεται μείωση της συνολικής κάθαρσης στους ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.
  • Παιδιατρικοί ασθενείς
    • Άνω των δύο ετών: Οι συγκεντρώσεις ritonavir μετά από 350 έως 400 mg/m2 δύο φορές ημερησίως ήταν συγκρίσιμες με εκείνες των ενηλίκων μετά από δόση 600 mg (περίπου 330 mg/m2) δύο φορές ημερησίως. Η από στόματος κάθαρση (CL/F/m2) ήταν περίπου 1,5 έως 1,7 φορές ταχύτερη συγκριτικά με τους ενήλικες.
    • Μικρότερα των δύο ετών: Οι συγκεντρώσεις του ritonavir παρουσίασαν μεγάλη διαφοροποίηση και ήταν μικρότερες συγκριτικά με εκείνες των ενηλίκων. Η από στόματος κάθαρση (CL/F/m2) μειώθηκε με την ηλικία με μέσες τιμές της τάξης των 9,0 L/h/m2 σε παιδιά μικρότερα των 3 μηνών, 7,8 L/h/m2 σε παιδιά μεταξύ 3 και 6 μηνών και 4,4 L/h/m2 σε παιδιά μεταξύ 6 και 24 μηνών.
Μηχανισμός δράσης
Η ριτοναβίρη αναστέλλει το ιικό ένζυμο πρωτεάση του HIV, το οποίο εμποδίζει τη διάσπαση της πολυπρωτεΐνης gag-pol, οδηγώντας σε μη λοιμογόνα, ανώριμα ιογενή σωματίδια.
Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική ομάδα Αντιϊκό για συστηματική χρήση, αναστολείς πρωτεασών Κωδικός ATC: J05AE03. ### Το ritonavir σε δοσολογία φαρμακοκινητικού ενισχυτή Η φαρμακοκινητική ενίσχυση του ritonavir βασίζεται στη δραστικότητα του ritonavir ως ένας ισχυρός…

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση Δεν υπάρχει παρεντερική μορφή του ritonavir, και συνεπώς δεν έχει προσδιοριστεί το μέγεθος της απορρόφησης και η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητά του. Η φαρμακοκινητική του ritonavir μελετήθηκε σε ενήλικες HIV οροθετικούς εθελοντές στους οποίους…

Μεταβολισμός
Μεταβολισμός Η ριτοναβίρη κυκλοφορεί στο πλάσμα κυρίως ως αμετάβλητο φάρμακο. Έχουν αναγνωριστεί πέντε μεταβολίτες. Ο μεταβολίτης οξείδωσης της ισοπροπυλοθειαζόλης (M-2) είναι ο κύριος μεταβολίτης σε χαμηλές συγκεντρώσεις πλάσματος και διατηρεί παρόμοια…
Απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ριτοναβίρης δεν έχει προσδιοριστεί. Μετά από από του στόματος χορήγηση, οι μέγιστες συγκεντρώσεις επιτυγχάνονται μετά από περίπου 2 ώρες και 4 ώρες (Tmax) μετά τη λήψη, υπό συνθήκες νηστείας…

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

DrugBank

Description

expand_more
Ένας αναστολέας της πρωτεάσης του HIV που δρα παρεμβαίνοντας στον αναπαραγωγικό κύκλο του HIV. [PubChem]
DrugBank

Indication

expand_more
Ενδείκνυται σε συνδυασμό με άλλους αντιρετροϊικούς παράγοντες για τη θεραπεία της λοίμωξης από HIV.
DrugBank

Pharmacology

expand_more
Η ριτοναβίρη είναι ένας αναστολέας πρωτεάσης με δράση κατά του Ιού της Ανοσοανεπάρκειας του Ανθρώπου Τύπου 1 (HIV-1). Οι αναστολείς πρωτεάσης παρεμποδίζουν το μέρος του HIV που ονομάζεται πρωτεάση. Η πρωτεάση του HIV-1 είναι ένα ένζυμο απαραίτητο για τη πρωτεολυτική διάσπαση των ιογενών πολυπρωτεϊνικών προδρόμων στα μεμονωμένα λειτουργικά πρωτεϊνικά μόρια που βρίσκονται στον λοιμογόνο HIV-1. Η ριτοναβίρη συνδέεται με την ενεργό θέση της πρωτεάσης και αναστέλλει τη δραστηριότητα του ενζύμου. Αυτή η αναστολή αποτρέπει τη διάσπαση των ιογενών πολυπρωτεϊνών, οδηγώντας στο σχηματισμό ανώριμων, μη λοιμογόνων ιογενών σωματιδίων. Οι αναστολείς πρωτεάσης χρησιμοποιούνται σχεδόν πάντα σε συνδυασμό με τουλάχιστον δύο άλλα αντι-HIV φάρμακα.
DrugBank

Mechanism of action

expand_more
Η ριτοναβίρη αναστέλλει το ιικό ένζυμο πρωτεάση του HIV, το οποίο εμποδίζει τη διάσπαση της πολυπρωτεΐνης gag-pol, οδηγώντας σε μη λοιμογόνα, ανώριμα ιογενή σωματίδια.
DrugBank

Absorption

expand_more
Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ριτοναβίρης δεν έχει προσδιοριστεί.
DrugBank

Half life

expand_more
3-5 ώρες
DrugBank

Protein binding

expand_more
98-99%
DrugBank

Toxicity

expand_more
Η ανθρώπινη εμπειρία οξείας υπερδοσολογίας με ριτοναβίρη είναι περιορισμένη. Ένας ασθενής σε κλινικές δοκιμές έλαβε ριτοναβίρη 1500 mg/ημέρα για δύο ημέρες. Ο ασθενής ανέφερε παραισθησίες που υποχώρησαν μετά τη μείωση της δόσης. Μια περίπτωση νεφρικής ανεπάρκειας με ηωσινοφιλία μετά την κυκλοφορία έχει αναφερθεί με υπερδοσολογία ριτοναβίρης. Η κατά προσέγγιση θανατηφόρος δόση βρέθηκε να είναι μεγαλύτερη από 20 φορές τη σχετική ανθρώπινη δόση σε αρουραίους και 10 φορές τη σχετική ανθρώπινη δόση σε ποντίκια.
query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

3-5 ώρες
DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

98-99%
DrugBank

Απέκκριση

Κόπρανα
PubChem

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 40 ώρες
Εργαλείο washout arrow_forward
science

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more
CID
392622
Μοριακός τύπος
C37H48N6O5S2
Μοριακό βάρος
720.9
IUPAC
1,3-thiazol-5-ylmethyl N-[(2S,3S,5S)-3-hydroxy-5-[[(2S)-3-methyl-2-[[methyl-[(2-propan-2-yl-1,3-thiazol-4-yl)methyl]carbamoyl]amino]butanoyl]amino]-1,6-diphenylhexan-2-yl]carbamate
InChIKey
NCDNCNXCDXHOMX-XGKFQTDJSA-N
Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH

  • Αναστολείς της HIV PROTEASE, ενός ενζύμου απαραίτητου για την παραγωγή πρωτεϊνών που απαιτούνται για τη συναρμολόγηση του ιού.
  • Φάρμακα και ενώσεις που αναστέλλουν τη βιοσύνθεση ή τη δράση του CYTOCHROME P-450 CYP3A.