FIDAXOMICIN
Φιδαξομικίνη
### Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία αντιδιαρροϊκά, εντερικοί αντιφλεγμονώδεις/αντιμολυσματικοί παράγοντες, αντιβιοτικά, Κωδικός ATC: A07AA12 ### Μηχανισμός δράσης Η fidaxomicin είναι ένα **αντιβιοτικό** που ανήκει στην κατηγορία των μακροκυκλικών αντιβακτηριακών.
Εμπορικά Ονόματα
Ενδείξεις
Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10
-
A04 Άλλες βακτηριακές εντερικές λοιμώξεις
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Διάρροια σχετιζόμενη με το C. difficile (CDAD) · Λοίμωξη από Clostridioides difficile (CDI)
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: από του στόματος
- Χορήγηση: δύο φορές ημερησίως
- Δόση έναρξης: 200 mg δύο φορές ημερησίως
- Τιτλοποίηση: Δοσολογία εκτεταμένου παλμού: 200 mg δύο φορές ημερησίως για τις ημέρες 1-5, καμία λήψη την ημέρα 6, στη συνέχεια 200 mg μία φορά την ημέρα σε εναλλακτικές ημέρες για τις ημέρες 7-25.
-
ΕνήλικεςΔόση200 mg δύο φορές ημερησίωςγια 10 ημέρες
-
Ηλικιωμένος πληθυσμόςΔε θεωρείται απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης
-
Νεφρική δυσλειτουργίαΔε θεωρείται απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης. Με προσοχή σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία.
-
Ηπατική δυσλειτουργίαΔε θεωρείται απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης. Με προσοχή σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΔόση200 mg δύο φορές ημερησίωςγια 10 ημέρες, σε ασθενείς βάρους τουλάχιστον 12,5 kg. Μειωμένες δόσεις για ασθενείς με σωματικό βάρος μικρότερο των 12,5 kg.
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Αντιδράσεις υπερευαισθησίαςΕάν παρατηρηθεί μία σοβαρή αλλεργική αντίδραση κατά τη διάρκεια της θεραπείας με τη fidaxomicin, το φαρμακευτικό προϊόν πρέπει να διακόπτεται και να λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα.
-
Αλλεργία σε μακρολίδεςπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με γνωστή αλλεργία στις μακρολίδεςΗ fidaxomicin πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή
-
Νεφρική και ηπατική δυσλειτουργίαπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία ή μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργίαη fidaxomicin πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή
-
Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα, κεραυνοβόλος ή απειλητική για τη ζωή CDIπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα, κεραυνοβόλο ή απειλητική για τη ζωή CDIη fidaxomicin πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή
-
Συγχορήγηση ισχυρών αναστολέων της P-γλυκοπρωτεΐνηςπροσοχήδε συνιστάται. Σε περίπτωση ταυτόχρονης χορήγησης της fidaxomicin με ισχυρούς αναστολείς της P-γλυκοπρωτεΐνης, συνιστάται προσοχή.
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς ηλικίας μικρότερης των 6 μηνώνθα πρέπει να υποβάλλονται σε θεραπεία με προσοχή
-
Διάγνωση C. difficile σε βρέφηΠληθυσμόςΠαιδιά ηλικίας μικρότερης του ενός έτουςδεν συνιστάται η πραγματοποίηση τεστ για αποικισμό ή τοξίνη C. difficile, εκτός εάν υπάρχει σοβαρή διάρροια σε βρέφη με παράγοντες κινδύνου για στάση, όπως η νόσος Hirschsprung, εγχειρηθείσα πρωκτική ατρησία ή άλλες σοβαρές διαταραχές κινητικότητας. Θα πρέπει πάντα να αναζητούνται εναλλακτικές αιτιολογίες και να αποδεικνύεται η εντεροκολίτιδα του C. difficile.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Αναστολείς της P-γλυκοπρωτεΐνης (P-gp) (κυκλοσπορίνη, κετοκοναζόλη, ερυθρομυκίνη, κλαριθρομυκίνη, βεραπαμίλη, δρονεδαρόνη, αμιωδαρόνη)προσοχήΑύξηση της Cmax και AUC της fidaxomicin και του μεταβολίτη OP-1118.ΣύστασηΔε συνιστάται η συγχορήγηση ισχυρών αναστολέων της P-gp.
-
Διγοξίνη (υπόστρωμα P-gp)παρακολούθησηΜικρή, όχι κλινικά σημαντική επίδραση στην έκθεση. Δεν μπορεί να αποκλειστεί μεγαλύτερη επίδραση σε άλλα υποστρώματα P-gp.
-
Ετεξιλική δαβιγατράνη (υπόστρωμα P-gp με χαμηλότερη βιοδιαθεσιμότητα)προσοχήΔεν μπορεί να αποκλειστεί μεγαλύτερη επίδραση στην έκθεση.
-
Ροσουβαστατίνη (υπόστρωμα OATP2B1 και BCRP)καμίαΔεν έχει κλινικά σημαντική επίδραση στην έκθεση.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Εξάνθημα
- Κνησμός
- Κνίδωση
- Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
- Αγγειοοίδημα
- Δύσπνοια
- Μειωμένη όρεξη
- Ζάλη
- Κεφαλαλγία
- Δυσγευσία
- Έμετος
- Ναυτία
- Δυσκοιλιότητα
- Κοιλιακή διάταση
- Μετεωρισμός
- Ξηροστομία
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
ΣυχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΔυσγευσίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΖάληΝευρικό
-
Όχι συχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
Όχι συχνέςΚοιλιακή διάτασηΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΜειωμένη όρεξηΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΜετεωρισμόςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΞηροστομίαΓαστρεντερικό
-
Μη γνωστέςΑγγειοοίδημαΑνοσοποιητικό
-
Μη γνωστέςΑντίδραση υπερευαισθησίαςΑνοσοποιητικό
-
Μη γνωστέςΔύσπνοιαΑναπνευστικό
-
Μη γνωστέςΚνίδωσηΔέρμα
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΩς προληπτικό μέτρο, είναι προτιμότερο να αποφεύγεται η χρήση της fidaxomicin κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα από τη χρήση της fidaxomicin σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν άμεσες ή έμμεσες επιβλαβείς επιδράσεις όσον αφορά την τοξικότητα στην αναπαραγωγή.
-
ΓαλουχίαΗ απόφαση για το εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή εάν η ασθενής θα διακόψει/απέχει από τη θεραπεία με τη fidaxomicin, πρέπει να ληφθεί λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.Είναι άγνωστο αν η fidaxomicin και οι μεταβολίτες της εκκρίνονται στο μητρικό γάλα. Αν και δεν αναμένονται επιδράσεις στα θηλάζοντα νεογέννητα/βρέφη αφού η συστηματική έκθεση στη fidaxomicin είναι μικρή, ο κίνδυνος για τα νεογέννητα/βρέφη δεν μπορεί να αποκλειστεί.
-
ΓονιμότηταΗ fidaxomicin δεν είχε καμία επίδραση στη γονιμότητα.Η fidaxomicin δεν είχε καμία επίδραση στη γονιμότητα όταν αξιολογήθηκε σε αρουραίους (βλέπε Προκλινικά δεδομένα).
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία
αντιδιαρροϊκά, εντερικοί αντιφλεγμονώδεις/αντιμολυσματικοί παράγοντες, αντιβιοτικά, Κωδικός ATC: A07AA12
Μηχανισμός δράσης
Η fidaxomicin είναι ένα αντιβιοτικό που ανήκει στην κατηγορία των μακροκυκλικών αντιβακτηριακών. Η fidaxomicin είναι βακτηριοκτόνο που αναστέλλει την σύνθεση του RNA από τη βακτηριακή RNA πολυμεράση. Παρεμβαίνει στην RNA πολυμεράση, σε μια διαφορετική περιοχή από εκείνη των ριφαμυκινών. Η αναστολή της RNA πολυμεράσης των κλωστηριδίων εμφανίζεται σε μια συγκέντρωση 20 φορές χαμηλότερη από εκείνη για το ένζυμο της Ε. coli (1 μΜ έναντι 20 μΜ), εξηγώντας εν μέρει τη σημαντική εξειδικευμένη δράση της fidaxomicin. Η fidaxomicin έχει αποδειχθεί ότι αναστέλλει την in vitro παραγωγή σπόρων του C. difficile.
Φαρμακοκινητικές/φαρμακοδυναμικές (PK/PD) σχέσεις
Η fidaxomicin είναι ένα φάρμακο που δρα τοπικά. Ως ένας τοπικός παράγοντας, οι συστηματικές φαρμακοκινητικές/φαρμακοδυναμικές σχέσεις δεν μπορεί να εδραιωθούν, ωστόσο τα in vitro δεδομένα δείχνουν ότι η fidaxomicin έχει χρονοεξαρτώμενη βακτηριοκτόνο δράση και υποδεικνύει ότι ο χρόνος πάνω από την ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση (MIC) μπορεί να είναι η πιο σημαντική παράμετρος της κλινικής αποτελεσματικότητας.
Όρια ευαισθησίας
Η fidaxomicin είναι ένα φάρμακο που δρα τοπικά το οποίο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία συστηματικών λοιμώξεων. Ως εκ τούτου η δημιουργία ενός κλινικού ορίου ευαισθησίας δεν έχει σημασία. Η επιδημιολογική τιμή αποκοπής για τη fidaxomicin και το C. difficile, με διάκριση μεταξύ του πληθυσμού φυσικού τύπου από στελέχη με χαρακτηριστικά επίκτητης αντίστασης, είναι ≥ 1,0 mg/L.
Αντιμικροβιακό φάσμα
Η fidaxomicin είναι ένα αντιμικροβιακό φάρμακο στενού φάσματος με βακτηριοκτόνο δράση κατά του C. difficile. Η fidaxomicin έχει MIC90 0,25 mg/L έναντι του C. difficile, και ο κύριος μεταβολίτης της, η OP-1118, έχει MIC90 των 8 mg/L. Οι gram-αρνητικοί οργανισμοί δεν είναι εγγενώς ευπαθείς στη fidaxomicin.
Συνέπειες για την εντερική χλωρίδα
Μελέτες έχουν δείξει ότι η θεραπεία με fidaxomicin δεν επηρέασε τις συγκεντρώσεις των Bacteroides ή άλλα βασικά συστατικά της μικροχλωρίδας στα κόπρανα των ασθενών με CDI.
Μηχανισμός αντοχής
Δεν υπάρχουν γνωστά μεταβιβάσιμα στοιχεία που να προσδίδουν αντοχή στη fidaxomicin. Επίσης, δεν έχει ανακαλυφθεί καμία διασταυρούμενη αντοχή με οποιαδήποτε άλλη κατηγορία αντιβιοτικού συμπεριλαμβανομένων των β-λακταμών, των μακρολιδών, της μετρονιδαζόλης, των κινολονών, της ριφαμπικίνης, και της βανκομυκίνης. Οι συγκεκριμένες μεταλλάξεις της RNA πολυμεράσης σχετίζονται με μειωμένη ευαισθησία στη fidaxomicin.
Κλινική αποτελεσματικότητα στους ενήλικες
Η αποτελεσματικότητα της fidaxomicin αξιολογήθηκε σε δύο κύριες, τυχαιοποιημένες, διπλά-τυφλές μελέτες Φάσης 3 (Μελέτη 003 και 004). Η fidaxomicin συγκρίθηκε με τη vancomycin που χορηγήθηκε από το στόμα. Το κύριο τελικό σημείο ήταν η κλινική ίαση που αξιολογήθηκε μετά από 12 ημέρες. Η μη κατωτερότητα της fidaxomicin σε σύγκριση με τη vancomycin αποδείχθηκε και στις δύο μελέτες (βλ. Πίνακα 2)
Πίνακας 2 Συνδυασμένα αποτελέσματα των μελετών 003 και 004
| Ανα πρωτόκολλο (PP) | Τροποποιημένο Intent-to-Treat (mITT) | |
|---|---|---|
| Fidaxomicin (200mg δύο φορές ημερησίως για 10 ημέρες) | 91.9% (442/481 ασθενείς) | 87.9% (474/539 ασθενείς) |
| Vancomycin (125mg τέσσερις φορές ημερησίως για 10 ημέρες) | 90.2% (467/518 ασθενείς) | 86.2% (488/566 ασθενείς) |
| 95% Διάστημα Εμπιστοσύνης* (για διαφορά θεραπείας) | (-1,8, 5,3) | (-2,3, 5,7) |
Το ποσοστό υποτροπής στις 30 ημέρες μετά τη θεραπεία αξιολογήθηκε ως δευτερεύον τελικό σημείο. Το ποσοστό υποτροπής (συμπεριλαμβανομένων των υποτροπών) ήταν σημαντικά χαμηλότερο με τη fidaxomicin (14,1% έναντι 26,0% με CI 95% [-16,8%, -6,8%)], ωστόσο αυτές οι δοκιμές δεν σχεδιάστηκαν μελλοντικά για να αποδείξουν την πρόληψη της επαναμόλυνσης με νέο στέλεχος.
Περιγραφή του πληθυσμού ασθενών στις κύριες κλινικές δοκιμές σε ενήλικες
Στις δύο κύριες κλινικές δοκιμές ασθενών με CDI, το 47,9% (479/999) των ασθενών (σύμφωνα με τον πληθυσμό του πρωτοκόλλου) ήταν ηλικίας ≥ 65 ετών και το 27,5% (275/999) των ασθενών υποβλήθηκε σε ταυτόχρονη θεραπεία με αντιβιοτικά κατά τη διάρκεια της περιόδου της μελέτης. Το είκοσι τέσσερα τοις εκατό των ασθενών πληρούσε τουλάχιστον ένα από τα ακόλουθα τρία κριτήρια κατά την έναρξη για τη βαθμολόγηση της βαρύτητας: θερμοκρασία σώματος > 38,5°C, αριθμός λευκοκυττάρων > 15.000 ή τιμή κρεατινίνης ≥ 1,5 mg/dl. Οι ασθενείς με κεραυνοβόλο κολίτιδα και οι ασθενείς με πολλαπλά επεισόδια (τα οποία ορίζονται ως περισσότερα του ενός προηγούμενα επεισόδια εντός των προηγούμενων 3 μηνών) CDI αποκλείστηκαν από τις μελέτες.
Δοκιμή με τη δοσολογία fidaxomicin εκτεταμένου παλμού (EXTEND)
Το EXTEND ήταν μια τυχαιοποιημένη, ανοιχτής επισήμανσης μελέτη που συνέκρινε τη δόση παρατεταμένου παλμού fidaxomicin με τη χορηγούμενη από το στόμα vancomycin. Το πρωτεύον τελικό σημείο ήταν η παρατεταμένη κλινική ίαση 30 ημέρες μετά το τέλος της θεραπείας (Ημέρα 55 για τη fidaxomicin, ημέρα 40 για τη vancomycin). Η παρατεταμένη κλινική ίαση 30 ημέρες μετά το τέλος της θεραπείας ήταν σημαντικά υψηλότερη για τη fidaxomicin έναντι της vancomycin (βλ. Πίνακα 3).
Πίνακας 1 Αποτελέσματα της μελέτης EXTEND
| Fidaxomicin (200mg δύο φορές ημερησίως για 5 ημέρες, μετά 200mg κάθε άλλη ημέρα) | Vancomycin (125mg τέσσερις φορές ημερησίως για 10 ημέρες) | |
|---|---|---|
| Κλινική ίαση 30 ημέρες μετά το τέλος της θεραπείας | 70.1% (124/177 ασθενείς) | 59.2% (106/179 ασθενείς) |
| 95% Διάστημα Εμπιστοσύνης* (για διαφορά θεραπείας) | (1,0, 20,7) |
Περιγραφή του πληθυσμού ασθενών σε δοκιμή δοσολογίας φιδαξομυκίνης εκτεταμένου παλμού
Η δοκιμή διεξήχθη με ενήλικες ηλικίας 60 ετών και άνω. Η διάμεση ηλικία των ασθενών ήταν 75. Το 72% (257/356) έλαβε άλλα αντιβιοτικά μέσα στις τελευταίες 90 ημέρες. Το 36,5% είχε σοβαρή λοίμωξη.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της fidaxomicin σε παιδιατρικούς ασθενείς από τη γέννηση έως την ηλικία των 18 ετών διερευνήθηκαν σε μια πολυκεντρική, τυφλή για τον ερευνητή, τυχαιοποιημένη μελέτη παράλληλων ομάδων κατά την οποία 148 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε θεραπεία είτε fidaxomicin είτε vancomycin σε αναλογία 2:1. Συνολικά 30, 49, 40 και 29 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν στις ηλικιακές ομάδες από τη γέννηση έως < 2 έτη, 2 έως < 6 έτη, 6 έως < 12 έτη και 12 έως < 18 έτη, αντίστοιχα. Η επιβεβαιωμένη κλινική ανταπόκριση 2 ημέρες μετά από το τέλος της θεραπείας ήταν παρόμοια μεταξύ των ομάδων fidaxomicin και vancomycin (77,6% έναντι 70,5% με σημειακή διαφορά 7,5% και 95% ΔΕ για τη διαφορά της τάξης του -7.4%, 23,9%). Ο βαθμός υποτροπής 30 ημέρες μετά από το τέλος της θεραπείας ήταν αριθμητικά μικρότερος με τη fidaxomicin (11,8% έναντι 29,0%), αλλά η διαφορά βαθμού δεν είναι στατιστικά σημαντική (σημειακή διαφορά 15,8% και 95% ΔΕ για τη διαφορά της τάξης του -34,5%, 0,5%). Το προφίλ ασφάλειας των δύο θεραπειών ήταν παρόμοιο.
Απορρόφηση
Η βιοδιαθεσιμότητα στους ανθρώπους είναι άγνωστη. Σε υγιείς ενήλικες, η τιμή Cmax είναι περίπου 9,88 ng/ml και η AUC0-t είναι 69,5 ng-hr/ml μετά από χορήγηση 200 mg fidaxomicin, με Tmax 1,75 ώρες. Σε ασθενείς με CDI, η μέση μέγιστη συγκέντρωση της fidaxomicin στο πλάσμα και ο κύριος μεταβολίτης της OP-1118 τείνουν να είναι 2 με 6 φορές υψηλότερα από ό, τι σε υγιείς ενήλικες. Υπήρχε πολύ περιορισμένη συσσώρευση της fidaxomicin ή της OP-1118 στο πλάσμα μετά από χορήγηση 200 mg fidaxomicin κάθε 12 ώρες για 10 ημέρες. Η τιμή Cmax για τη fidaxomicin και την OP-1118 στο πλάσμα ήταν κατά 22% και 33% χαμηλότερες αντίστοιχα μετά από γεύμα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά σε σχέση με νηστεία, αλλά η έκταση της έκθεσης (AUC0-t) ήταν ισοδύναμη. Η fidaxomicin και ο μεταβολίτης OP-1118 αποτελούν υποστρώματα της P-gp. Μελέτες in vitro έδειξαν ότι η fidaxomicin και ο μεταβολίτης OP-1118 είναι αναστολείς των μεταφορέων BCRP, MRP2 και OATP2B1, αλλά δεν βρέθηκαν να είναι υποστρώματα. Υπό συνθήκες κλινικής χρήσης, η fidaxomicin δεν έχει κλινικά σημαντική επίδραση στην έκθεση της ροσουβαστατίνης, ένα υπόστρωμα για τους OATP2B1 και BCRP (βλ. Αλληλεπιδράσεις). Η κλινική σημασία της αναστολής του MRP2 δεν είναι ακόμη γνωστή.
Κατανομή
Ο όγκος κατανομής στους ανθρώπους είναι άγνωστος, λόγω της πολύ περιορισμένης απορρόφησης της fidaxomicin.
Βιομετασχηματισμός
Δεν έχει γίνει εκτενής ανάλυση των μεταβολιτών στο πλάσμα, λόγω των χαμηλών επιπέδων της συστηματικής απορρόφησης της fidaxomicin. Ένας κύριος μεταβολίτης, η OP-1118, σχηματίζεται μέσα από την υδρόλυση του ισοβουτυρυλεστέρα. Μελέτες μεταβολισμού in vitro έδειξαν ότι ο σχηματισμός της OP-1118 δεν εξαρτάται από τα ένζυμα του CYP450. Ο μεταβολίτης αυτός δείχνει επίσης αντιμικροβιακή δράση (βλ. Φαρμακοδυναμικές). Η fidaxomicin δεν επάγει ούτε αναστέλλει τα ένζυμα του CYP450 in vitro.
Αποβολή
Μετά από μία μόνο δόση 200 mg fidaxomicin, το μεγαλύτερο μέρος της χορηγηθείσας δόσης (πάνω από 92%) ανακτήθηκε στα κόπρανα ως fidaxomicin ή στο μεταβολίτη της OP-1118 (66%). Οι κύριες οδοί αποβολής της συστηματικά διαθέσιμης fidaxomicin δεν έχουν χαρακτηριστεί. Η αποβολή μέσω των ούρων είναι αμελητέα (< 1%). Μόνο πολύ χαμηλά επίπεδα της OP-1118 και καθόλου fidaxomicin ανιχνεύτηκαν σε ανθρώπινα ούρα. Ο χρόνος ημίσειας ζωής της fidaxomicin είναι περίπου 8-10 ώρες.
Ειδικές ομάδες πληθυσμού
-
Ηλικιωμένοι Τα επίπεδα στο πλάσμα φαίνεται να είναι αυξημένα σε ηλικιωμένους (ηλικίας ≥ 65 ετών). Τα επίπεδα της fidaxomicin και της OP-1118 ήταν περίπου 2 φορές υψηλότερα σε ασθενείς ηλικίας ≥ 65 ετών σε σύγκριση με ασθενείς ηλικίας < 65 ετών. Αυτή η διαφορά δεν θεωρείται κλινικά σημαντική.
-
Παιδιατρικός πληθυσμός Μετά από τη χορήγηση των επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων, τα μέσα (ΤΑ) επίπεδα στο πλάσμα παιδιατρικών ασθενών από τη γέννηση έως και πριν τα 18 έτη ήταν 48,53 (69,85) ng/ml και 143,63 (286,31) ng/ml για τη fidaxomicin και του κύριου μεταβολίτη της, OP-1118, αντίστοιχα, σε 1 έως 5 ώρες μετά από τη χορήγηση της δόσης.
-
Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου Δεδομένα μίας ανοιχτής, μονού σκέλους, κλινικής μελέτης σε ενήλικους ασθενείς με CDI και συνοδό φλεγμονώδη νόσο του εντέρου (IBD) δεν έδειξαν σημαντικές διαφορές στις συγκεντρώσεις της fidaxomicin ή του κύριου μεταβολίτη της, OP-118, στο πλάσμα, σε ασθενείς με IBD σε σύγκριση με ασθενείς χωρίς IBD άλλων μελετών. Τα μέγιστα επίπεδα συγκέντρωσης της fidaxomicin και της OP118 στο πλάσμα σε ασθενείς με CDI και συνοδό IBD ήταν εντός του εύρους των επιπέδων που βρέθηκαν σε ασθενείς με CDI χωρίς IBD.
-
Ηπατική δυσλειτουργία Περιορισμένα δεδομένα από ενήλικες ασθενείς με ενεργό ιστορικό χρόνιας ηπατικής κίρρωσης σε μελέτες Φάσης 3 έδειξαν ότι η μέση τιμή της συγκέντρωσης στο πλάσμα της fidaxomicin και της OP-1118 μπορεί να είναι περίπου 2 και 3 φορές υψηλότερες, αντίστοιχα, από ό, τι σε μη κιρρωτικούς ασθενείς.
-
Νεφρική δυσλειτουργία Περιορισμένα δεδομένα από ενήλικες ασθενείς υποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά στη συγκέντρωση της fidaxomicin ή της OP-1118 στο πλάσμα μεταξύ ασθενών με μειωμένη νεφρική λειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 50 ml/min) και ασθενών με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης ≥ 50 ml/min).
-
Φύλο, σωματικό βάρος και φυλή Περιορισμένα δεδομένα υποδεικνύουν ότι το φύλο, το σωματικό βάρος και η φυλή δεν επηρεάζουν σημαντικά τη συγκέντρωση της fidaxomicin ή της OP-1118 στο πλάσμα.
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία αντιδιαρροϊκά, εντερικοί αντιφλεγμονώδεις/αντιμολυσματικοί παράγοντες, αντιβιοτικά, Κωδικός ATC: A07AA12 ### Μηχανισμός δράσης Η fidaxomicin είναι ένα αντιβιοτικό που ανήκει στην κατηγορία των μακροκυκλικών…
Απορρόφηση Η βιοδιαθεσιμότητα στους ανθρώπους είναι άγνωστη. Σε υγιείς ενήλικες, η τιμή Cmax είναι περίπου 9,88 ng/ml και η AUC0-t είναι 69,5 ng-hr/ml μετά από χορήγηση 200 mg fidaxomicin, με Tmax 1,75 ώρες. Σε ασθενείς με CDI, η μέση μέγιστη…
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η φιδαξομυκίνη έχει ένα στενό αντιβακτηριακό προφίλ, με ισχυρή βακτηριοκτόνο δράση ειδικά έναντι του C. difficile. Η ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση για το 90% των οργανισμών (MIC90) για τη φιδαξομυκίνη έναντι του C. difficile κυμάνθηκε από 0,0078 έως 2 μg/mL in vitro. Η βακτηριοκτόνος δράση της φιδαξομυκίνης εξαρτάται από τον χρόνο. Πέρα από το C. difficile, η φιδαξομυκίνη έχει μέτρια ανασταλτική δράση έναντι Gram-θετικών βακτηρίων (S. aureus και Enterococcus spp.) και ασθενή δράση έναντι της φυσιολογικής εντερικής χλωρίδας, συμπεριλαμβανομένων των αναερόβιων και των Gram-αρνητικών βακτηριδίων του εντέρου. Απομονώσεις του C. difficile που είναι ανθεκτικές σε ριφαμυκίνες ή άλλες αντιμικροβιακές κατηγορίες (όπως κεφαλοσπορίνες, φθοριοκινολόνες, κλινδαμυκίνη) δεν έδειξαν διασταυρούμενη αντοχή στη φιδαξομυκίνη.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Το Clostridium difficile είναι ένα Gram-θετικό βακτήριο που προκαλεί διάφορες γαστρεντερικές επιπλοκές, όπως διάρροια που σχετίζεται με αντιβιοτικά. Η λοίμωξη από C. difficile μπορεί να προκληθεί από θεραπεία με αντιβιοτικά, οδηγώντας σε διαταραχή της εντερικής χλωρίδας του ανθρώπου και υπερανάπτυξη του C. difficile. Οι συνέπειες της λοίμωξης από C. difficile μπορεί να είναι ήπιες έως σοβαρές και μερικές φορές θανατηφόρες. Η φιδαξομυκίνη υδρολύεται στον ενεργό μεταβολίτη της, το OP-1118, μετά από από του στόματος χορήγηση. Και οι δύο ενώσεις μεσολαβούν σε βακτηριοκτόνο δράση κατά του C. difficile αναστέλλοντας την βακτηριακή RNA πολυμεράση στη φάση έναρξης του κύκλου μεταγραφής. Η RNA πολυμεράση είναι ένα απαραίτητο βακτηριακό ένζυμο που ρυθμίζει την έκφραση των γονιδίων, καταλύει αλληλεπιδράσεις νουκλεϊκών οξέων και προάγει διάφορες βακτηριακές ενζυμικές αντιδράσεις κρίσιμες για την επιβίωση των βακτηρίων. Η κεντρική RNA πολυμεράση αποτελείται από ένα σύμπλεγμα διαφορετικών υπομονάδων και περιέχει την ενεργό θέση. Για να ξεκινήσει η βακτηριακή μεταγραφή, η ενεργός θέση της κεντρικής RNA πολυμεράσης συνδέεται με έναν παράγοντα έναρξης σ (σ initiation factor), ο οποίος εντοπίζει και συνδέεται με μια περιοχή προαγωγέα (promoter region) του DNA. Η αλληλεπίδραση DNA-RNA πολυμεράσης προάγει τα επόμενα βήματα της μεταγραφής, τα οποία περιλαμβάνουν τον διαχωρισμό των αλυσίδων DNA. Η φιδαξομυκίνη συνδέεται με το σύμπλεγμα του συμπλέγματος DNA-RNA πολυμεράσης, αποτρέποντας έτσι τον αρχικό διαχωρισμό των αλυσίδων DNA κατά τη μεταγραφή και αναστέλλοντας τη σύνθεση αγγελιαφόρου RNA (mRNA). Το στενό φάσμα αντιμικροβιακής δράσης της φιδαξομυκίνης μπορεί να εξηγηθεί από τη μοναδική θέση στόχο της φιδαξομυκίνης και τις διαφορές στις υπομονάδες σ της κεντρικής δομής της RNA πολυμεράσης μεταξύ των βακτηριακών ειδών.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Μετά από από του στόματος χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης 200 mg φιδαξομυκίνης σε υγιείς ενήλικες, η Cmax της φιδαξομυκίνης και του κύριου μεταβολίτη της, OP-1118, ήταν 5,20 ± 2,81 ng/mL και 12,0 ± 6,06 ng/mL, αντίστοιχα. Ο διάμεσος Tmax της φιδαξομυκίνης ήταν 2 ώρες. Η συστημική απορρόφηση της φιδαξομυκίνης μετά από από του στόματος χορήγηση είναι ελάχιστη. Σε μελέτη επίδρασης τροφής σε υγιείς ενήλικες, με γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά έναντι νηστείας, η Cmax της φιδαξομυκίνης και του OP-1118 μειώθηκε κατά 21,5% και 33,4%, αντίστοιχα· ωστόσο, αυτή η επίδραση θεωρείται κλινικά ασήμαντη, καθώς η θεραπευτική δράση της φιδαξομυκίνης δεν εξαρτάται από τις συγκεντρώσεις του φαρμάκου στη συστημική κυκλοφορία.
Μετά από από του στόματος χορήγηση, η φιδαξομυκίνη απεκκρίνεται κυρίως στα κόπρανα. Πάνω από το 92% της δόσης ανακτήθηκε στα κόπρανα είτε ως αμετάβλητο μητρικό φάρμακο είτε ως μεταβολίτες σε μία μελέτη που περιλάμβανε υγιείς ενήλικες που έλαβαν εφάπαξ δόσεις 200 mg και 300 mg φιδαξομυκίνης. Σε άλλη μελέτη σε υγιείς ενήλικες, περίπου το 0,59% της χορηγηθείσας από του στόματος δόσης (200 mg) ανακτήθηκε στα ούρα ως ο κύριος μεταβολίτης, OP-1118.
Η φιδαξομυκίνη περιορίζεται κυρίως στον γαστρεντερικό σωλήνα όταν χορηγείται από του στόματος. Υπάρχουν περιορισμένες πληροφορίες σχετικά με τον όγκο κατανομής της φιδαξομυκίνης.
Υπάρχουν περιορισμένες πληροφορίες σχετικά με την κάθαρση της φιδαξομυκίνης.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Δεδομένου ότι η φιδαξομυκίνη έχει ελάχιστη συστημική απορρόφηση μετά από από του στόματος χορήγηση, υπάρχουν περιορισμένες πληροφορίες σχετικά με το προφίλ σύνδεσης με πρωτεΐνες πλάσματος της φιδαξομυκίνης.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Μετά από από του στόματος χορήγηση, η φιδαξομυκίνη μετασχηματίζεται στον κύριο και φαρμακολογικά ενεργό μεταβολίτη της, το OP-1118, μέσω υδρόλυσης στον ισοβουτυρυλ-εστέρα. Καθώς τα κυτοχρωμικά ένζυμα δεν εμπλέκονται στο μεταβολισμό της φιδαξομυκίνης, εικάζεται ότι αυτός ο βιομετασχηματισμός μεσολαβείται από το γαστρικό οξύ ή την ενζυμική δραστηριότητα των μικροσωμάτων του εντέρου.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Μετά από από του στόματος χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης 200 mg φιδαξομυκίνης σε υγιείς ενήλικες, ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της φιδαξομυκίνης ήταν περίπου 11,7 ± 4,80 ώρες.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
Ουσίες που αναστέλλουν την ανάπτυξη ή την αναπαραγωγή ΒΑΚΤΗΡΙΩΝ.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
Z5N076G8YQ
FIDAXOMICIN
Χημική Δομή [CS] - Μακρολίδες
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αντιβιοτικό Μακρολιδών
Η Φιδαξομυκίνη είναι ένα Αντιβιοτικό Μακρολιδών.
FIDAXOMICIN
Αντιβιοτικό Μακρολιδών [EPC]; Μακρολίδες [CS]
Ημίσεια ζωή
Απέκκριση
Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ 4 A07AA124ο ΒΗΜΑ — Εμπειρική θεραπεία λοίμωξης από C. difficile
- Πρόσφατη λήψη αντιβιοτικών
- Ή πρόσφατη νοσηλεία με ύποπτη συμπτωματολογία
Δοσολογία: 200 mg × 2 p.o. · 10 ημέρες
Απόσυρση / Deprescribing
Φιδαξομικίνη
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH
Ουσίες που αναστέλλουν την ανάπτυξη ή την αναπαραγωγή ΒΑΚΤΗΡΙΩΝ.