PROPAFENONE
Προπαφαινόνη
Κοιλιακές και υπερκοιλιακές αρρυθμίες.
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
ΕΟΦ
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
SPC-ΡΥΘΜΟΝΟΡΜ
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: από το στόμα
- Χορήγηση: σε τρεις έως τέσσερις δόσεις (παιδιατρικός πληθυσμός)
- Δόση έναρξης: 450-600 mg ημερησίως
- Τιτλοποίηση: Αύξηση δόσης πρέπει να επιχειρείται μόνο μετά από τρεις έως τέσσερις ημέρες θεραπείας. Σε ηλικιωμένους ασθενείς ή με καρδιακή ανεπάρκεια, η αύξηση των δόσεων που ίσως απαιτείται δεν πρέπει να γίνεται πριν από 5 έως 8 ημέρες θεραπείας.
-
ΕνήλικεςΔόση450-600 mg ημερησίωςΜέγ. δόση900 mg ημερησίωςΑρχική δόση για ασθενείς με σωματικό βάρος περίπου 70 κιλών. Ασθενείς χαμηλότερου σωματικού βάρους πρέπει να λαμβάνουν ανάλογα χαμηλότερες δόσεις. Αύξηση δόσης μόνο μετά από 3-4 ημέρες θεραπείας. Δόση συντήρησης εξατομικεύεται με ΗΚΓ και μέτρηση αρτηριακής πίεσης. Απαιτείται προσεκτική παρακολούθηση για ασθενείς με κοιλιακές αρρυθμίες. Επανεξέταση της αγωγής αν παρατηρηθούν αλλοιώσεις ΗΚΓ (π.χ. διεύρυνση QRS >25%, παράταση PR >50% ή QT >500 ms) ή αύξηση αρρυθμιών. Μειωμένη δόση σε ασθενείς με σημαντικό εύρος QRS ή κολποκοιλιακό αποκλεισμό 2ου/3ου βαθμού.
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΔόση10-20 mg/kg/ημέραΧορηγούμενη σε 3-4 δόσεις. Αύξηση δόσης μόνο μετά από 3-4 ημέρες θεραπείας. Ατομική δόση συντήρησης καθορίζεται υπό καρδιολογική παρακολούθηση (ΗΚΓ, αρτηριακή πίεση).
-
Ηλικιωμένοι ασθενείςΕιδικά προσεκτική έναρξη θεραπείας και τιτλοποίηση δόσεων, ιδιαίτερα σε ασθενείς με διαταραχές λειτουργικότητας αριστεράς κοιλίας (LVEF <35%) ή μυοκαρδιοπάθεια. Αύξηση δόσεων όχι πριν από 5-8 ημέρες θεραπείας.
-
Ασθενείς με ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργίαΜπορεί να προκύψει άθροιση φαρμάκου. Έναρξη θεραπείας υπό ΗΚΓ έλεγχο και παρακολούθηση συγκεντρώσεων πλάσματος.
block
SPC-ΡΥΘΜΟΝΟΡΜ
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Γνωστή υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, υδροχλωρική προπαφαινόνη, ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1
-
Γνωστό σύνδρομο Brugada (βλέπε παράγραφο Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση)
-
Έμφραγμα μυοκαρδίου τους 3 τελευταίους μήνες
-
Σοβαρή οργανική καρδιοπάθεια όπως: Μη ελεγχόμενη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια με κλάσμα εξώθησης της αριστεράς κοιλίας μικρότερο του 35% ή Καρδιογενές shock εκτός αν οφείλεται σε αρρυθμία
-
Σοβαρή συμπτωματική βραδυκαρδία
-
Σύνδρομο νοσούντος φλεβόκομβου και διαταραχές της κολποκοιλιακής αγωγής, κολποκοιλιακός αποκλεισμός δευτέρου ή τρίτου βαθμού ή αποκλεισμός του δεματίου του Hiss απουσία τεχνητού βηματοδότη
-
Σοβαρή υπόταση
-
Έκδηλες διαταραχές των ηλεκτρολυτών (π.χ. διαταραχές στο μεταβολισμό του καλίου)
-
Σοβαρή αποφρακτική πνευμονοπάθεια
-
Μυασθένεια (gravis)
-
Ταυτόχρονη χορήγηση ριτοναβίρης.
warning
SPC-ΡΥΘΜΟΝΟΡΜ
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
Αξιολόγηση ασθενών
-
Σύνδρομο Brugada
-
Ασθενείς με βηματοδότη
-
Ασθενείς με σοβαρή καρδιοπάθεια
-
Ασθενείς με αποφρακτική πνευμονοπάθεια
-
Φαρμακευτικός ερυθηματώδης λύκος
-
Λακτόζη
swap_horiz
SPC-ΡΥΘΜΟΝΟΡΜ
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
τοπικά αναισθητικάΕνίσχυση ανεπιθύμητων ενεργειών.
-
άλλα φάρμακα που καταστέλλουν την καρδιακή συχνότητα και/ή συσπαστικότητα (π.χ. β-αναστολείς, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά)Ενίσχυση ανεπιθύμητων ενεργειών.
-
φάρμακα που μεταβολίζονται από το CYP2D6 (π.χ. βενλαφαξίνη)Αύξηση επιπέδων αυτών των φαρμάκων. Αναφέρθηκαν αυξήσεις επιπέδων προπρανολόλης, μετοπρολόλης, δεσιπραμίνης, κυκλοσπορίνης, θεοφυλλίνης και διγοξίνης.ΣύστασηΜείωση δόσης των συνχορηγούμενων φαρμάκων αν παρατηρηθούν συμπτώματα υπερδοσολογίας.
-
αναστολείς των CYP2D6, CYP1A2, CYP3A4 (π.χ. κετοκοναζόλη, σιμετιδίνη, κινιδίνη, ερυθρομυκίνη, χυμός γκρέιπ-φρουτ)Αύξηση επιπέδων υδροχλωρικής προπαφαινόνης.ΣύστασηΣτενή παρακολούθηση και ρύθμιση δόσης.
-
αμιοδαρόνηΕπηρεάζει την αγωγιμότητα και αναπόλωση, προδιαθέτει σε αρρυθμίες.
-
Αυξημένος κίνδυνος ανεπιθύμητων ενεργειών από τη λιδοκαΐνη στο ΚΝΣ. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές μεταβολές στις φαρμακοκινητικές ιδιότητες.
-
φαινοβαρβιτάλη και/ή ριφαμπικίνη (επαγωγείς του CYP3A4)Μείωση αντιαρρυθμικής δράσης προπαφαινόνης λόγω μείωσης συγκεντρώσεων στο πλάσμα.ΣύστασηΠαρακολούθηση ανταπόκρισης στη θεραπεία.
-
από του στόματος αντιπηκτικά (π.χ. φαινπροκουμόνη, βαρφαρίνη)Ενίσχυση δράσης, αύξηση χρόνου προθρομβίνης.ΣύστασηΑυστηρός έλεγχος παραμέτρων πήξης, μείωση δόσης αντιπηκτικών αν παρατηρηθούν συμπτώματα υπερδοσολογίας.
-
SSRIs (π.χ. φλουοξετίνη, παροξετίνη)Αυξημένα επίπεδα προπαφαινόνης στο πλάσμα. (π.χ. αύξηση Cmax και AUC κατά 39-71% της S και R προπαφαινόνης με φλουοξετίνη σε γρήγορους μεταβολιστές).ΣύστασηΧαμηλότερες δόσεις προπαφαινόνης μπορεί να είναι επαρκείς.
sick
SPC-ΡΥΘΜΟΝΟΡΜ
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Θρομβοπενία
- Ακοκκιοκυτταραιμία
- Λευκοπενία
- Κοκκιοκυτταροπενία
- Υπερευαισθησία
- Μειωμένη όρεξη
- Άγχος
- Διαταραχές ύπνου
- Εφιάλτες
- Συγχυτική κατάσταση
- Ζάλη
- Κεφαλαλγία
- Δυσγευσία
- Αταξία
- Παραισθησία
- Σπασμοί
- Εξωπυραμιδικά συμπτώματα
- Ανησυχία
- Όραση θαμπή
- Ίλιγγος
- Καρδιακές διαταραχές αγωγιμότητας
- Αίσθημα παλμών
- Φλεβοκομβική βραδυκαρδία
- Βραδυκαρδία
- Ταχυκαρδία
- Κολπικός πτερυγισμός
- Αρρυθμία
- Κοιλιακή ταχυκαρδία
- Κοιλιακή μαρμαρυγή
- Καρδιακή ανεπάρκεια
- Μειωμένη καρδιακή συχνότητα
- Υπόταση
- Ορθοστατική υπόταση
- Δύσπνοια
- Κοιλιακό άλγος
- Έμετος
- Ναυτία
- Διάρροια
- Δυσκοιλιότητα
- Ξηροστομία
- Διάταση της κοιλίας
- Μετεωρισμός
- Τάση για εμετό
- Γαστρεντερικές διαταραχές
- Ηπατική λειτουργία μη φυσιολογική
- Ηπατοκυτταρική βλάβη
- Χολόσταση
- Ηπατίτιδα
- Ίκτερος
- Κνίδωση
- μΚνησός
- μΕξάνθημα
- μΕρύθημα
- Σύνδρομο προσομοιάζον με λύκο
- Στυτική δυσλειτουργία
- Μειωμένος αριθμός σπερματοζωαρίων
- Θωρακικό άλγος
- Εξασθένιση
- Κόπωση
- Πυρεξία
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΖάλη
-
Πολύ συχνέςΚαρδιακές διαταραχές αγωγιμότητας
-
Πολύ συχνέςΑίσθημα παλμών
-
Όχι συχνέςΘρομβοπενία
-
Όχι συχνέςΑκοκκιοκυτταραιμία
-
Όχι συχνέςΛευκοπενία
-
Όχι συχνέςΚοκκιοκυτταροπενία
-
Όχι συχνέςΥπερευαισθησία
-
Όχι συχνέςΜειωμένη όρεξη
-
ΣυχνέςΆγχος
-
ΣυχνέςΔιαταραχές ύπνου
-
Όχι συχνέςΕφιάλτες
-
Όχι συχνέςΣυγχυτική κατάσταση
-
ΣυχνέςΚεφαλαλγία
-
ΣυχνέςΔυσγευσία
-
Όχι συχνέςΑταξία
-
Όχι συχνέςΠαραισθησία
-
Όχι συχνέςΣπασμοί
-
Όχι συχνέςΕξωπυραμιδικά συμπτώματα
-
Όχι συχνέςΑνησυχία
-
Όχι συχνέςΌραση θαμπή
-
ΣυχνέςΊλιγγος
-
ΣυχνέςΦλεβοκομβική βραδυκαρδία
-
ΣυχνέςΒραδυκαρδία
-
ΣυχνέςΤαχυκαρδία
-
ΣυχνέςΚολπικός πτερυγισμός
-
Όχι συχνέςΑρρυθμία
-
Όχι συχνέςΚοιλιακή ταχυκαρδία
-
Όχι συχνέςΚοιλιακή μαρμαρυγή
-
Όχι συχνέςΚαρδιακή ανεπάρκεια
-
Όχι συχνέςΜειωμένη καρδιακή συχνότητα
-
ΣυχνέςΥπόταση
-
Όχι συχνέςΟρθοστατική υπόταση
-
ΣυχνέςΔύσπνοια
-
ΣυχνέςΚοιλιακό άλγος
-
ΣυχνέςΈμετος
-
ΣυχνέςΝαυτία
-
ΣυχνέςΔιάρροια
-
ΣυχνέςΔυσκοιλιότητα
-
ΣυχνέςΞηροστομία
-
Όχι συχνέςΔιάταση της κοιλίας
-
Όχι συχνέςΜετεωρισμός
-
Όχι συχνέςΤάση για εμετό
-
Όχι συχνέςΓαστρεντερικές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΗπατική λειτουργία μη φυσιολογική
-
Όχι συχνέςΗπατοκυτταρική βλάβη
-
Όχι συχνέςΧολόσταση
-
Όχι συχνέςΗπατίτιδα
-
Όχι συχνέςΊκτερος
-
ΣυχνέςΚνίδωση
-
Όχι συχνέςμΚνησός
-
Όχι συχνέςμΕξάνθημα
-
Όχι συχνέςμΕρύθημα
-
Όχι συχνέςΣύνδρομο προσομοιάζον με λύκο
-
Όχι συχνέςΣτυτική δυσλειτουργία
-
Όχι συχνέςΜειωμένος αριθμός σπερματοζωαρίων
-
ΣυχνέςΘωρακικό άλγος
-
ΣυχνέςΕξασθένιση
-
ΣυχνέςΚόπωση
-
Όχι συχνέςΠυρεξία
pregnant_woman
SPC-ΡΥΘΜΟΝΟΡΜ
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΜε προσοχήΗ υδροχλωρική προπαφαινόνη πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης μόνο εάν το δυνητικό όφελος δικαιολογεί το δυνητικό κίνδυνο για το έμβρυο. Είναι γνωστό ότι στον άνθρωπο η υδροχλωρική προπαφαινόνη διέρχεται τον πλακούντα. Έχει αναφερθεί ότι η συγκέντρωση της προπαφαινόνης στον ομφάλιο λώρο είναι περίπου 30% αυτής που παρατηρείται στο μητρικό αίμα.
-
ΓαλουχίαΜε προσοχήΔεν έχει μελετηθεί η απέκκριση της υδροχλωρικής προπαφαινόνης στο μητρικό ανθρώπινο γάλα. Περιορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι η προπαφαινόνη μπορεί να απεκριθεί στο μητρικό ανθρώπινο γάλα. Η υδροχλωρική προπαφαινόνη πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε θηλάζουσες μητέρες.
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-ΡΥΘΜΟΝΟΡΜ
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
SPC-ΡΥΘΜΟΝΟΡΜ
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
DrugBank
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-ΡΥΘΜΟΝΟΡΜ
expand_more
Δοσολογία
Εκτός αν οριστεί αλλιώς από τον ιατρό:
Ενήλικες Για την αρχική θεραπεία ως και τη θεραπεία συντήρησης, συνιστάται αρχική ημερήσια δόση 450-600 mg (1 επικαλυμμένο δισκίο Ρυθμονόρμ 150 mg τρεις φορές την ημέρα ή μέχρι 1 δισκίο Ρυθμονόρμ 300 mg δύο φορές την ημέρα) σε ασθενείς με σωματικό βάρος περίπου 70 κιλών. Ενίοτε καθίσταται αναγκαία η αύξηση της ημερήσιας δόσης στα 900 mg (1 επικαλυμμένο δισκίο Ρυθμονόρμ 300 mg τρεις φορές την ημέρα ή 2 επικαλυμμένα δισκία Ρυθμονόρμ 150 mg τρεις φορές την ημέρα).
Ασθενείς χαμηλότερου σωματικού βάρους, θα πρέπει να λαμβάνουν ανάλογα και χαμηλότερες ημερήσιες δόσεις του φαρμάκου. Αύξηση της δόσης πρέπει να επιχειρείται μόνο μετά από τρεις έως τέσσερις ημέρες θεραπείας.
Η δόση συντήρησης πρέπει να εξατομικεύεται και να καθορίζεται από καρδιολόγο με ΗΚΓκό έλεγχο και επανειλημμένες μετρήσεις της αρτηριακής πίεσης (φάση τιτλοποίησης).
Οι ασθενείς με κοιλιακές αρρυθμίες απαιτούν προσεκτική καρδιολογική παρακολούθηση κατά την έναρξη της θεραπείας με προπαφαινόνη. Τέτοιοι ασθενείς θα πρέπει να αρχίζουν θεραπεία με το φάρμακο, μόνον εφόσον υπάρχουν διαθέσιμα μέσα παρακολούθησής τους, καθώς και μέσα επείγουσας καρδιολογικής αντιμετώπισης.
Κατά τη διάρκεια της θεραπείας είναι αναγκαίες οι τακτικές παρακολουθήσεις των ασθενών π.χ. με ΗΚΓ, παρακολούθηση με Holter και, εφόσον ενδείκνυται, με δοκιμασία κόπωσης. Αν παρατηρηθούν ηλεκτροκαρδιογραφικές αλλοιώσεις όπως π.χ. διεύρυνση του QRS ή του QT μεγαλύτερη από 25% ή παράταση του PR μεγαλύτερη του 50% ή του QT μεγαλύτερη των 500 ms ή διαπιστωθεί αύξηση της συχνότητας ή της βαρύτητας των καρδιακών αρρυθμιών, θα πρέπει να επαναπροσδιορίζεται η ανάγκη χορήγησης ή όχι του φαρμάκου.
Σε ασθενείς με σημαντικό εύρος του συμπλέγματος QRS ή με κολποκοιλιακό αποκλεισμό δευτέρου ή τρίτου βαθμού, πρέπει να χορηγείται μειωμένη δόση.
Παιδιατρικός πληθυσμός Στα παιδιά, η μέση ημερήσια δόση 10 έως 20 mg υδροχλωρικής προπαφαινόνης ανά χιλιόγραμμο σωματικού βάρους χορηγούμενη σε τρεις έως τέσσερις δόσεις έχει αποδειχθεί ότι είναι κατάλληλη για τη φάση τιτλοποίησης της δόσης και τη θεραπεία συντήρησης.
Αυξήσεις της δόσης δεν θα πρέπει να επιχειρούνται μέχρι ο ασθενής να έχει λάβει θεραπεία για τρεις έως τέσσερις ημέρες.
Η ατομική δόση συντήρησης θα πρέπει να καθορίζεται υπό καρδιολογική παρακολούθηση συμπεριλαμβανομένου του ΗΚΓ και επανειλημμένων μετρήσεων της αρτηριακής πίεσης (φάση τιτλοποίησης).
Ηλικιωμένοι ασθενείς Σε ηλικιωμένους ασθενείς ή σε ασθενείς με διαταραχές της λειτουργικότητας της αριστεράς κοιλίας (κλάσμα εξώθησης της αριστεράς κοιλίας κάτω του 35%) ή με μυοκαρδιοπάθεια, η έναρξη της θεραπείας θα πρέπει να γίνεται ιδιαίτερα προσεκτικά και με τιτλοποίηση των δόσεων. Δεν παρατηρήθηκαν συνολικές διαφορές στην ασφάλεια ή την αποτελεσματικότητα σε αυτό τον πληθυσμό ασθενών, αλλά μεγαλύτερη ευαισθησία μερικών πιο ηλικιωμένων ατόμων δεν μπορεί να αποκλεισθεί, ως εκ τούτου, οι ασθενείς αυτοί πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά. Το ίδιο ισχύει και για τη θεραπεία συντήρησης. Η αύξηση των δόσεων που ίσως απαιτείται δεν πρέπει να γίνεται πριν από 5 έως 8 ημέρες θεραπείας. Τούτο περιορίζει τον κίνδυνο προαρρυθμικής δράσης του φαρμάκου στους εν λόγω ασθενείς, κατά τη φάση έναρξης της αγωγής.
Ασθενείς με ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία Σε ασθενείς με διαταραχές της ηπατικής και/ή της νεφρικής λειτουργίας, μπορεί να προκύψει άθροιση του φαρμάκου μετά από χορήγηση των συνήθων θεραπευτικών δόσεων. Παρόλα αυτά, αυτοί οι ασθενείς μπορούν να ξεκινήσουν θεραπεία με υδροχλωρική προπαφαινόνη κάτω από ΗΚΓκό έλεγχο και παρακολούθηση των συγκεντρώσεων του φαρμάκου στο πλάσμα.
Τρόπος χορήγησης και διάρκεια θεραπείας Εξαιτίας της πικρής γεύσης και της επιφανειακής αναισθητικής δράσης της προπαφαινόνης, τα δισκία θα πρέπει να καταπίνονται ολόκληρα (χωρίς να μασώνται), με νερό ή κάποιο άλλο υγρό.
Η δοσολογία πρέπει να καθορίζεται ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς.
block
Αντενδείξεις
SPC-ΡΥΘΜΟΝΟΡΜ
expand_more
Αντενδείξεις
Αντενδείξεις
Η υδροχλωρική προπαφαινόνη αντενδείκνυται σε:
- Γνωστή υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, υδροχλωρική προπαφαινόνη, ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1
- Γνωστό σύνδρομο Brugada (βλέπε παράγραφο Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση)
- Έμφραγμα μυοκαρδίου τους 3 τελευταίους μήνες
- Σοβαρή οργανική καρδιοπάθεια όπως:
- Μη ελεγχόμενη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια με κλάσμα εξώθησης της αριστεράς κοιλίας μικρότερο του 35%
- Καρδιογενές shock εκτός αν οφείλεται σε αρρυθμία
- Σοβαρή συμπτωματική βραδυκαρδία
- Σύνδρομο νοσούντος φλεβόκομβου και διαταραχές της κολποκοιλιακής αγωγής, κολποκοιλιακός αποκλεισμός δευτέρου ή τρίτου βαθμού ή αποκλεισμός του δεματίου του Hiss απουσία τεχνητού βηματοδότη
- Σοβαρή υπόταση
- Έκδηλες διαταραχές των ηλεκτρολυτών (π.χ. διαταραχές στο μεταβολισμό του καλίου)
- Σοβαρή αποφρακτική πνευμονοπάθεια
- Μυασθένεια (gravis)
- Ταυτόχρονη χορήγηση ριτοναβίρης.
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-ΡΥΘΜΟΝΟΡΜ
expand_more
Προειδοποιήσεις
Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση
Όλοι οι ασθενείς που λαμβάνουν προπαφαινόνη πρέπει να αξιολογούνται ηλεκτροκαρδιογραφικά και κλινικά πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας για να εκτιμηθεί εάν η ανταπόκριση στην υδροχλωρική προπαφαινόνη δικαιολογεί τη συνέχιση της θεραπείας.
Μπορεί να αποκαλυφθεί σύνδρομο Brugada ή μπορεί να προκληθούν αλλαγές στο ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ) παρόμοιες με Brugada μετά την έκθεση σε προπαφαινόνη σε προηγούμενα ασυμπτωματικά άτομα με το σύνδρομο. Μετά την έναρξη της θεραπείας με προπαφαινόνη, ένα ΗΚΓ θα πρέπει να γίνει για να αποκλείσει τις αλλαγές που υποδηλώνουν σύνδρομο Brugada.
Σε ασθενείς με βηματοδότη, η χορήγηση του φαρμάκου θα πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή στη δοσολογία. Η υδροχλωρική προπαφαινόνη μπορεί να τροποποιήσει τους ουδούς, τόσο της βηματοδότησης, όσο και της αίσθησης (αντίληψης) των τεχνητών βηματοδοτών. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με το φάρμακο θα πρέπει να γίνεται κατάλληλος προγραμματισμός και παρακολούθηση των βηματοδοτών. Ενδέχεται η παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή να περιπέσει σε κολπικό πτερυγισμό με συνοδό αποκλεισμό της αγωγιμότητας 2:1 ή 1:1(βλέπε παράγραφο 4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Όπως και με άλλα αντιαρρυθμικά φάρμακα της τάξης ΙC, οι ασθενείς με σοβαρή καρδιοπάθεια μπορεί να εμφανίσουν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες ως εκ τούτου, η υδροχλωρική προπαφαινόνη αντενδείκνυται σε αυτούς τους ασθενείς (βλέπε παράγραφο 4.3 Αντενδείξεις).
Η υδροχλωρική προπαφαινόνη θα πρέπει να χορηγείται με ιδιαίτερη προσοχή σε ασθενείς με αποφρακτική πνευμονοπάθεια, π.χ. άσθμα.
Λόγω της πιθανότητας εκδήλωσης φαρμακευτικού ερυθυματώδους λύκου συνιστάται ο περιοδικός έλεγχος του τίτλου των αντιπυρηνικών αντισωμάτων. Σε περίπτωση που αυτός παρουσιάζει προοδευτική άνοδο θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας.
Λακτόζη Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν περιέχει λακτόζη, επομένως οι ασθενείς με σπάνιες κληρονομικές μορφές δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκεια Lapp λακτάσης ή σύνδρομο δυσαπορρόφησης της γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-ΡΥΘΜΟΝΟΡΜ
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Μπορεί να παρατηρηθεί ενίσχυση των ανεπιθύμητων ενεργειών όταν η υδροχλωρική προπαφαινόνη χορηγείται ταυτόχρονα με τοπικά αναισθητικά (π.χ. τοποθέτηση βηματοδότη, χειρουργική ή οδοντιατρική επέμβαση) και άλλα φάρμακα που καταστέλλουν την καρδιακή συχνότητα και/ή συσπαστικότητα (π.χ. β-αναστολείς, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά).
Η συγχορήγηση υδροχλωρικής προπαφαινόνης με φάρμακα που μεταβολίζονται από το CYP2D6 (όπως η βενλαφαξίνη) μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των επιπέδων αυτών των φαρμάκων. Έχουν αναφερθεί επί ταυτόχρονης χορήγησης με υδροχλωρική προπαφαινόνη, αυξήσεις των επιπέδων προπρανολόλης, μετοπρολόλης, δεσιπραμίνης, κυκλοσπορίνης, θεοφυλλίνης και διγοξίνης στο πλάσμα ή στο αίμα. Οι δόσεις των φαρμακευτικών προϊόντων αυτών θα πρέπει να μειωθούν, ως ενδείκνυται, εάν παρατηρηθούν συμπτώματα υπερδοσολογίας.
Η ταυτόχρονη χορήγηση φαρμάκων που αναστέλλουν τα CYP2D6, CYP1A2 και CYP3A4, π.χ. κετοκοναζόλη, σιμετιδίνη, κινιδίνη, ερυθρομυκίνη και χυμός γκρέιπ-φρουτ, μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των επιπέδων της υδροχλωρικής προπαφαινόνης. Όταν η υδροχλωρική προπαφαινόνη χορηγείται με αναστολείς τέτοιων ενζύμων, οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά και η δόση να ρυθμίζεται ανάλογα.
Ο συνδυασμός θεραπείας αμιοδαρόνης με υδροχλωρική προπαφαινόνη μπορεί να επηρεάσει την αγωγιμότητα και την αναπόλωση και να οδηγήσει σε καταστάσεις που προδιαθέτουν σε αρρυθμίες. Ανάλογα με τη θεραπευτική απάντηση, μπορεί να χρειαστεί ρύθμιση της δόσης και των δύο ουσιών.
Δεν έχουν παρατηρηθεί σημαντικές μεταβολές στις φαρμακοκινητικές ιδιότητες της προπαφαινόνης ή της λιδοκαΐνης μετά την ταυτόχρονη χορήγησή τους σε ασθενείς. Ωστόσο, έχει αναφερθεί ότι η ταυτόχρονη χορήγηση υδροχλωρικής προπαφαινόνης με λιδοκαΐνη αυξάνει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών από τη λιδοκαΐνη στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Η ταυτόχρονη χορήγηση υδροχλωρικής προπαφαινόνης και φαινοβαρβιτάλης και/ή ριφαμπικίνης (επαγωγείς του CYP3A4), μπορεί να μειώσει την αντιαρρυθμική δράση της υδροχλωρικής προπαφαινόνης λόγω μείωσης των συγκεντρώσεων της προπαφαινόνης στο πλάσμα. Ως εκ τούτου, η ανταπόκριση στη θεραπεία με προπαφαινόνη θα πρέπει να παρακολουθείται κατά τη διάρκεια ταυτόχρονης χρόνιας θεραπείας με φαινοβαρβιτάλη και/ή ριφαμπικίνη.
Συνιστάται αυστηρός έλεγχος των παραμέτρων πήξης σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα από του στόματος αντιπηκτικά (π.χ. φαινπροκουμόνη, βαρφαρίνη) καθώς η υδροχλωρική προπαφαινόνη μπορεί να επιτείνει τη δράση των φαρμάκων αυτών με αποτέλεσμα την αύξηση του χρόνου προθρομβίνης. Οι δόσεις των φαρμακευτικών προϊόντων αυτών θα πρέπει να μειωθούν, ως ενδείκνυται, εάν παρατηρηθούν συμπτώματα υπερδοσολογίας.
Αυξημένα επίπεδα προπαφαινόνης στο πλάσμα μπορεί να προκύψουν όταν η υδροχλωρική προπαφαινόνη χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με SSRIs, όπως η φλουοξετίνη και η παροξετίνη. Η ταυτόχρονη χορήγηση υδροχλωρικής προπαφαινόνης και φλουοξετίνης σε άτομα τα οποία μεταβολίζουν γρήγορα, βρέθηκε ότι αυξάνει την Cmax και AUC κατά 39 και 50% της S προπαφαινόνης και την Cmax και AUC κατά 71 και 50% της R προπαφαινόνης. Χαμηλότερες δόσεις προπαφαινόνης μπορεί να είναι επαρκείς στην επίτευξη της επιθυμητής θεραπευτικής απάντησης.
Ειδικοί πληθυσμοί Παιδιατρικός πληθυσμός Μελέτες αλληλεπίδρασης έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες. Δεν είναι γνωστό εάν το εύρος των αλληλεπιδράσεων στα παιδιά είναι αντίστοιχο με εκείνο των ενηλίκων.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-ΡΥΘΜΟΝΟΡΜ
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Περίληψη του προφίλ ασφάλειας Πολύ συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη θεραπεία με προπαφαινόνη είναι ζάλη, καρδιακές διαταραχές αγωγιμότητας και αίσθημα παλμών.
Συνοπτικός πίνακας ανεπιθύμητων ενεργειών Ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε κλινικές μελέτες και από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία της προπαφαινόνης.
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τις ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε κλινικές μελέτες και συνέβησαν σε τουλάχιστον έναν από τους 885 ασθενείς που λάμβαναν υδροχλωρική προπαφαινόνη παρατεταμένης αποδέσμευσης (SR) σε πέντε μελέτες φάσης ΙΙ και σε δύο μελέτες φάσης III. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες και οι συχνότητες θεωρείται ότι είναι παρόμοιες και για τις μορφές άμεσης αποδέσμευσης (IR). Ο πίνακας αυτός περιλαμβάνει επίσης τις ανεπιθύμητες ενέργειες από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία της προπαφαινόνης.
Οι ενέργειες που θεωρήθηκαν τουλάχιστον πιθανώς σχετιζόμενες με την προπαφαινόνη παρουσιάζονται ανά κατηγορία οργάνου συστήματος και συχνότητα χρησιμοποιώντας την ακόλουθη σχέση: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως <1/100) και μη γνωστές (ανεπιθύμητες ενέργειες από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του, δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας όταν η σοβαρότητα μπορούσε να αξιολογηθεί.
| Kατηγορία οργάνου συστήματος κατά MedDRA | Πολύ συχνές 1/10 | Συχνές 1/100 έως <1/10 | Όχι συχνές 1/1.000 έως <1/100 | Μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα) |
|---|---|---|---|---|
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος | Θρομβοπενί αΑκοκκιοκυτταραιμί αΛευκοπενίαΚοκκιοκυτταροπενί α | |||
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Υπερευαισθησία | |||
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | Μειωμένη όρεξη | |||
| Ψυχιατρικές διαταραχές | ΆγχοςΔιαταραχές ύπνου | ΕφιάλτεςΣυγχυτική κατάσταση | ||
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Ζάλη* | ΚεφαλαλγίαΔυσγευσία | ΑταξίαΠαραισθησί αΣπασμοίΕξωπυραμιδικά συμπτώματαΑνησυχία | |
| Οφθαλμικές διαταραχές | Όραση θαμπή | |||
| Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου | Ίλιγγος** | |||
| Καρδιακές διαταραχές | Καρδιακές διαταραχές αγωγιμότητας***Αίσθημα παλμών | Φλεβοκομβική βραδυκαρδίαΒραδυκαρδί αΤαχυκαρδίαΚολπικός πτερυγισμός | ΑρρυθμίαΚοιλιακή ταχυκαρδίαΚοιλιακή μαρμαρυγήΚαρδιακή ανεπάρκειαΜειωμένη καρδιακή συχνότητα | |
| Αγγειακές διαταραχές | Υπόταση | Ορθοστατική υπόταση | ||
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου | Δύσπνοια | |||
| Διαταραχές του γαστρεντερικού | Κοιλιακό άλγοςΈμετοςΝαυτίαΔιάρροιαΔυσκοιλιότη ταΞηροστομία | Διάταση της κοιλίαςΜετεωρισμόςΤάση για εμετόΓαστρεντερικές διαταραχές | ||
| Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων | Ηπατική λειτουργία μη φυσιολογική#Ηπατοκυτταρική βλάβηΧολόστασηΗπατίτιδαΊκτερος | |||
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Κνίδωση | μΚνησ όςμΕξάνθη αμΕρύθη α | ||
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | Σύνδρομο προσομοιάζον με λύκο | |||
| Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού | Στυτική δυσλειτουργίαΜειωμένος αριθμός σπερματοζωαρίων@ | |||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Θωρακικό άλγοςΕξασθένισηΚόπωση | Πυρεξία |
*Ζάλη: Περιλαμβάνει ίλιγγο. **Ίλιγγος: Εξαιρείται ο ίλιγγος. ***Καρδιακές διαταραχές αγωγιμότητας: Περιλαμβάνονται φλεβοκομβοκολπικός αποκλεισμός, κολποκοιλιακός αποκλεισμός και ενδοκοιλιακός αποκλεισμός.
Η εν λόγω όρος καλύπτει μη φυσιολογικές δοκιμασίες λειτουργίας του ήπατος, όπως αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση, αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης, αυξημένη γ-γλουταμυλτρανσφεράση και αυξημένη αλκαλική φωσφατάση στο αίμα.
@ Η μείωση αριθμού των σπερματοζωαρίων είναι αναστρέψιμη με τη διακοπή της προπαφαινόνης.
Η προπαφαινόνη μπορεί να σχετίζεται με προαρρυθμικές επιδράσεις που εκδηλώνονται με την αύξηση του καρδιακού ρυθμού (ταχυκαρδία) ή κοιλιακή μαρμαρυγή. Μερικές από αυτές τις αρρυθμίες μπορεί να είναι απειλητικές για τη ζωή και μπορεί να απαιτηθεί ανάνηψη για την αποφυγή δυνητικά θανατηφόρας έκβασης.
Μια επιδείνωση της προϋπάρχουσας καρδιακής ανεπάρκειας μπορεί να εμφανιστεί.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος.
Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες:
- στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040380/337, Φαξ: + 30 210 6549585, Ιστότοπος: http://www.eof.gr, για την Ελλάδα, ή
- στις Φαρμακευτικές Υπηρεσίες, Υπουργείο Υγείας, CΥ-1475, www.moh.gov.cy/phs, Fax: + 357 22608649, για την Κύπρο.
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-ΡΥΘΜΟΝΟΡΜ
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Εγκυμοσύνη
Δεν υπάρχουν επαρκείς και καλά ελεγχόμενες κλινικές μελέτες για τη χορήγηση της προπαφαινόνης σε έγκυες γυναίκες. Η υδροχλωρική προπαφαινόνη πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης μόνο εάν το δυνητικό όφελος δικαιολογεί το δυνητικό κίνδυνο για το έμβρυο. Είναι γνωστό ότι στον άνθρωπο η υδροχλωρική προπαφαινόνη διέρχεται τον πλακούντα. Έχει αναφερθεί ότι η συγκέντρωση της προπαφαινόνης στον ομφάλιο λώρο είναι περίπου 30% αυτής που παρατηρείται στο μητρικό αίμα.
Θηλασμός
Δεν έχει μελετηθεί η απέκκριση της υδροχλωρικής προπαφαινόνης στο μητρικό ανθρώπινο γάλα. Περιορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι η προπαφαινόνη μπορεί να απεκριθεί στο μητρικό ανθρώπινο γάλα. Η υδροχλωρική προπαφαινόνη πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε θηλάζουσες μητέρες.
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-ΡΥΘΜΟΝΟΡΜ
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιαρρυθμικά, κατηγορία IC Κωδικός ATC: C01BC03
Μηχανισμός δράσης και φαρμακοδυναμικές επιδράσεις Η υδροχλωρική προπαφαινόνη είναι αντιαρρυθμικό φάρμακο του οποίου οι ενέργειες είναι η σταθεροποίηση της κυτταρικής μεμβράνης και η αναστολή των διαύλων νατρίου (Τάξη IC κατά Vaughan Williams). Ασκεί επίσης ασθενή δράση β-αναστολέα (τάξη ΙΙ κατά Vaughan Williams).
Η υδροχλωρική προπαφαινόνη μειώνει το ρυθμό αύξησης του δυναμικού ενέργειας και έτσι επιβραδύνει την αγωγή του ερεθίσματος (αρνητική δρομοτρόπος ενέργεια). Οι ανερέθιστες περίοδοι του κόλπου, του κολποκοιλιακού κόμβου και των κοιλιών παρατείνονται. Η υδροχλωρική προπαφαινόνη παρατείνει τις ανερέθιστες περιόδους της παρακαμπτήριας οδού σε ασθενείς με σύνδρομο Wolff-Parkinson-White (WPW syndrome).
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-ΡΥΘΜΟΝΟΡΜ
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση Μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα παρατηρείται μεταξύ της 2ης και 3ης ώρας από τη λήψη της υδροχλωρικής προπαφαινόνης. Είναι γνωστό ότι η υδροχλωρική προπαφαινόνη υφίσταται πριν εισέλθει στη γενική κυκλοφορία έντονο και μέχρι κορεσμού βιομετασχηματισμό στο ήπαρ (μεταβολισμός πρώτης διόδου με τη δράση του ενζύμου CYP2D6) με αποτέλεσμα η βιοδιαθεσιμότητά της να είναι δοσοεξαρτώμενη. Παρόλο που η τροφή αύξησε τη μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα και τη βιοδιαθεσιμότητα σε μία μελέτη μίας δόσης, κατά τη χορήγηση πολλαπλών δόσεων προπαφαινόνης σε υγιή άτομα, η τροφή δεν άλλαξε σημαντικά τη βιοδιαθεσιμότητα.
Κατανομή Η προπαφαινόνη κατανέμεται άμεσα. Ο όγκος κατανομής στη σταθεροποιημένη κατάσταση είναι 1,9 έως 3,0 L/kg. Ο βαθμός πρόσδεσης της προπαφαινόνης στις πρωτεΐνες του πλάσματος εξαρτάται από τη συγκέντρωση και μειώνεται από 97,3% στα 0,25ng/mL σε 91,3% στα 100ng/mL.
Βιομετασχηματισμός και αποβολή Η υδροχλωρική προπαφαινόνη ακολουθεί δύο γενετικά καθορισμένες μεταβολικές πορείες. Σε άνω του 90% των ασθενών το φάρμακο μεταβολίζεται γρήγορα και έντονα με ημιπερίοδο ζωής της αποβολής από 2 έως 10 ώρες (στα άτομα τα οποία μεταβολίζουν γρήγορα). Στους ασθενείς αυτούς η υδροχλωρική προπαφαινόνη μεταβολίζεται σε δύο δραστικούς μεταβολίτες: σε 5-υδροξυπροπαφαινόνη η οποία σχηματίζεται με τη δράση του ενζύμου CYP2D6 και σε Ν-δεπροπυλπροπαφαινόνη (νορπροπαφαινόνη) η οποία σχηματίζεται με τη δράση των ενζύμων CYP3A4 και CYP1A2. Σε λιγότερο από το 10% των ασθενών, ο μεταβολισμός της προπαφαινόνης είναι βραδύτερος γιατί ο 5-υδροξυ-μεταβολίτης δεν σχηματίζεται καθόλου ή σχηματίζεται ελάχιστα (στα άτομα που μεταβολίζουν αργά). Η ημιπερίοδος ζωής της αποβολής της υδροχλωρικής προπαφαινόνης υπολογίζεται σε 2 έως 10 ώρες στα άτομα τα οποία μεταβολίζουν γρήγορα και από 10 έως 32 ώρες στα άτομα τα οποία μεταβολίζουν αργά. Η κάθαρση της προπαφαινόνης είναι 0,67 έως 0,81 L/h/kg. Επειδή η σταθεροποιημένη κατάσταση (steady-state) δημιουργείται μετά τρεις έως τέσσερις ημέρες, το συνιστώμενο δοσολογικό σχήμα της προπαφαινόνης είναι ίδιο ανεξάρτητα από τη μεταβολική κατάσταση (αργοί ή ταχέως μεταβολίζοντες) για όλους τους ασθενείς.
Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα Στα άτομα τα οποία μεταβολίζουν γρήγορα, η μέχρι κορεσμού πορεία υδροξυλίωσης (CYP2D6) έχει σαν αποτέλεσμα μη γραμμική φαρμακοκινητική. Στα άτομα τα οποία μεταβολίζουν αργά, η φαρμακοκινητική είναι γραμμική.
Ποικιλομορφία μεταξύ ατόμων Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της υδροχλωρικής προπαφαινόνης ποικίλουν σημαντικά από άτομο σε άτομο και αυτό οφείλεται κατά μεγάλο μέρος στο μεταβολισμό πρώτης διόδου στο ήπαρ και στη μη γραμμική φαρμακοκινητική στα άτομα τα οποία τη μεταβολίζουν γρήγορα. Επειδή οι συγκεντρώσεις στο αίμα παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές, η δόση πρέπει να τιτλοποιείται με μεγάλη ακρίβεια και να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στις κλινικές και ηλεκτροκαρδιογραφικές ενδείξεις τοξικότητας.
Ηλικιωμένοι ασθενείς Η έκθεση των ηλικιωμένων ασθενών με φυσιολογική νεφρική λειτουργία στην προπαφαινόνη ήταν ιδιαιτέρως ποικίλη και όχι σημαντικά διαφορετική από τα υγιή νεαρά άτομα. Η έκθεση στην 5-υδροξυπροπαφαινόνη ήταν παρόμοια αλλά η έκθεση στα γλυκουρονίδια της προπαφαινόνης διπλασιάστηκε.
Νεφρική δυσλειτουργία Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, η έκθεση στην προπαφαινόνη και την 5-υδροξυπροπαφαινόνη ήταν παρόμοια με εκείνη των υγιών ατόμων, ενώ παρατηρήθηκε συσσώρευση των γλυκουρονιδικών μεταβολιτών. Η υδροχλωρική προπαφαινόνη πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με νεφρική νόσο.
Ηπατική δυσλειτουργία Η από του στόματος προπαφαινόνη παρουσιάζει αυξημένη βιοδιαθεσιμότητα και χρόνο ημιζωής σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία. Η δοσολογία πρέπει να ρυθμίζεται σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία.
Παιδιατρικός πληθυσμός Η (φαινόμενη) κάθαρση της προπαφαινόνης στα νεογνά και στα παιδιά ηλικίας 3 ημερών έως 7,5 ετών ποικίλει από 0,13 έως 2,98 L/h/kg μετά από ενδοφλέβια και από του στόματος χορήγηση, χωρίς να υπάρχει σαφής σχέση με την ηλικία. Οι περιεκτικότητες της κανονικής δόσης προπαφαινόνης χορηγούμενης από του στόματος στη σταθεροποιημένη κατάσταση σε 47 παιδιά ηλικίας 1 ημέρας έως 10,3 ετών (με μέσο όρο τους 2,2 μήνες) ήταν 45% υψηλότερες στα παιδιά άνω του ενός έτους συγκριτικά με τα παιδιά κάτω του ενός έτους. Παρόλο που υπάρχει μεγάλη ποικιλομορφία μεταξύ των ασθενών, ο ηλεκτροκαρδιογραφικός έλεγχος φαίνεται περισσότερο κατάλληλος για τη ρύθμιση της δοσολογίας από τις περιεκτικότητες της προπαφαινόνης στο πλάσμα.
ΕΟΦ · 2.3.3
Τάξη Ic
expand_more
Τάξη Ic
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η προπραφενονη είναι αντιαρρυθμικό φάρμακο Κατηγορίας 1C με τοπικές αναισθητικές δράσεις και άμεση σταθεροποιητική δράση στις μεμβράνες του μυοκαρδίου. Χρησιμοποιείται στη θεραπεία αρρυθμιών κόλπων και κοιλιών. Δρα αναστέλλοντας τους διαύλους νατρίου, περιορίζοντας την είσοδο νατρίου στα καρδιακά κύτταρα, με αποτέλεσμα τη μείωση της διέγερσης. Η προπραφενονη έχει τοπική αναισθητική δράση περίπου ίση με την προκαινη.
Βασικά σημεία:
- Δράση: Αντιαρρυθμικό Κατηγορίας 1C
- Μηχανισμός: Αναστολή διαύλων νατρίου
- Ενδείξεις: Αρρυθμίες κόλπων και κοιλιών
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η ηλεκτροφυσιολογική επίδραση της προπραφενονης εκδηλώνεται με μείωση της ταχύτητας ανόδου (Φάση 0) του μονοφασικού δυναμικού ενέργειας. Στις ίνες Purkinje, και σε μικρότερο βαθμό στις μυοκαρδιακές ίνες, η προπραφενονη μειώνει το ταχύ ρεύμα εισόδου που μεταφέρεται από τα ιόντα νατρίου, το οποίο είναι υπεύθυνο για τις αντιαρρυθμικές δράσεις του φαρμάκου. Η κατωφλιωτή διεγερσιμότητα αυξάνεται και η αποτελεσματική περίοδος απωθησης παρατείνεται. Η προπραφενονη μειώνει την αυτόματη δραστηριότητα και καταστέλλει την ενεργοποίηση που προκαλείται από ερεθίσματα.
Σε πολύ υψηλές συγκεντρώσεις in vitro, η προπραφενονη μπορεί να αναστείλει το βραδύ ρεύμα εισόδου που μεταφέρεται από το ασβέστιο, αλλά αυτή η δράση ανταγωνιστή ασβεστίου πιθανότατα δεν συμβάλλει στην αντιαρρυθμική αποτελεσματικότητα.
Μελετήθηκαν οι επιδράσεις του αντιαρρυθμικού φαρμάκου προπραφενονη στα κανάλια Kv2.1 με άγριου τύπου και μεταλλαγμένα κανάλια που εκφράστηκαν σε ωοκύτταρα Xenopus laevis. Η προπραφενονη μείωσε τα ρεύματα Kv2.1 με χρονικά και δυναμικά εξαρτώμενο τρόπο (μείωση των χρονικών σταθερών της ανόδου του ρεύματος, αύξηση του αποκλεισμού με τη διάρκεια των βημάτων δυναμικού ξεκινώντας από αποκλεισμό μικρότερο του 19%, αύξηση του αποκλεισμού με το πλάτος της εκπόλωσης που αποδίδει ένα κλασματικό ηλεκτρικό μήκος delta 0,11 έως 0,16). Ο αποκλεισμός του Kv2.1 εμφανίστηκε με εφαρμογή στην ενδοκυττάρια, αλλά όχι στην εξωκυττάρια, πλευρά των πλακών της μεμβράνης. Σε πειράματα μετάλλαξης, όλα τα τμήματα του καναλιού Kv2.1 ανταλλάχθηκαν διαδοχικά με αυτά του καναλιού Kv1.2, το οποίο είναι πολύ πιο ευαίσθητο στην προπραφενονη. Το ενδοκυττάριο αμινο- και καρβοξυλικό άκρο και ο ενδοκυττάριος σύνδεσμος S4-S5 μείωσαν την αποκλειστική δράση της προπραφενονης, ενώ ο σύνδεσμος S5-S6, καθώς και το τμήμα S6 του καναλιού Kv1.2, το κατήργησαν στην τιμή του καναλιού Kv1.2. Στον σύνδεσμο S5-S6, αυτή η επίδραση θα μπορούσε να περιοριστεί σε δύο ομάδες αμινοξέων (ομάδες 372 έως 374 και 383 έως 384), οι οποίες επηρέασαν επίσης την ευαισθησία στην τετρααιθυλαμμώνη. Στο τμήμα S6, αρκετά αμινοξέα στο εσωτερικά κατευθυνόμενο τμήμα της έλικας μείωσαν σημαντικά την ευαισθησία στην προπραφενονη. Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η προπραφενονη αποκλείει το κανάλι Kv2.1 στην ανοιχτή κατάσταση από την ενδοκυττάρια πλευρά εισερχόμενη στο εσωτερικό προθάλαμο του καναλιού. Αυτά τα αποτελέσματα είναι συμβατά με άμεση αλληλεπίδραση της προπραφενονης με το κατώτερο τμήμα της έλικας πόρου ή/και υπολείμματα του τμήματος S6.
Η προπραφενονη θεωρείται αντιαρρυθμικός παράγοντας κατηγορίας Ι (σταθεροποιητικό της μεμβράνης), αν και οι αντιαρρυθμικές και ηλεκτροφυσιολογικές δράσεις του φαρμάκου είναι σύνθετες, καθώς έχει επίσης επιδείξει κάποια β-αδρενεργική αποκλειστική και ανασταλτική δράση στα κανάλια ασβεστίου. Όπως η ενκαιναμίδη και η φλεκαιναμίδη, η κύρια επίδραση της προπραφενονης στον καρδιακό ιστό φαίνεται να είναι η συγκεντρωτικά εξαρτώμενη αναστολή της διαμεμβρανικής εισροής εξωκυττάριων ιόντων νατρίου μέσω ταχέων διαύλων νατρίου, όπως υποδεικνύεται από μείωση του μέγιστου ρυθμού εκπόλωσης της φάσης 0 του δυναμικού ενέργειας και μετατόπιση της καμπύλης μεμβρανικής ανταπόκρισης προς την υπερπόλωση. Δεδομένου ότι αυτή η επίδραση είναι μεγαλύτερη σε υψηλότερες συχνότητες διέγερσης και λιγότερο αρνητικά δυναμικά μεμβράνης, ο αποκλεισμός νατρίου του φαρμάκου ενισχύεται στον ισχαιμικό καρδιακό ιστό. Μελέτες σε καρδιακό ιστό σε ζώα δείχνουν ότι η προπραφενονη συνδέεται με ταχεία κανάλια νατρίου τόσο στην ενεργή όσο και στην ανενεργή τους κατάσταση· το φάρμακο αναστέλλει έτσι την ανάκαμψη μετά την επαναπόλωση με χρονικά και δυναμικά εξαρτώμενο τρόπο, ο οποίος σχετίζεται με επακόλουθη διάσπαση του φαρμάκου από τα κανάλια νατρίου. Η προπραφενονη προκαλεί ταχύτερο φαζικό (συχνότητα-εξαρτώμενο) αποκλεισμό διαύλων νατρίου από την ενκαιναμίδη ή τη φλεκαιναμίδη, ενώ η ανάκαμψη είναι παρόμοια με τη φλεκαιναμίδη και ταχύτερη από την ενκαιναμίδη. Η προπραφενονη φαίνεται επίσης να έχει μια μικρή ανασταλτική επίδραση (περίπου 1/75 της ισχύος της βεραπαμίλης) στην διαμεμβρανική εισροή εξωκυττάριων ιόντων ασβεστίου μέσω βραδέων διαύλων ασβεστίου (δράση αποκλεισμού διαύλων ασβεστίου), αλλά αυτή η επίδραση συνήθως συμβαίνει μόνο σε υψηλές συγκεντρώσεις φαρμάκου και πιθανότατα δεν συμβάλλει στην αντιαρρυθμική αποτελεσματικότητα. Η προπραφενονη δεν έχει βαγομιμητική ή βαγολυτική δράση στον καρδιακό μυ.
Σημαντικά σημεία:
- Αντιαρρυθμική δράση: Αναστολή ταχέων διαύλων Na+ (Φάση 0 εκπόλωσης).
- Επιπρόσθετες δράσεις: Ασθενής αναστολή βραδέων διαύλων Ca2+ (σε υψηλές δόσεις), ήπια β-αδρενεργική αποκλειστική δράση.
- Επίδραση σε ισχαιμικό ιστό: Ενίσχυση του αποκλεισμού Na+ λόγω αυξημένης συχνότητας διέγερσης και λιγότερο αρνητικών δυναμικών μεμβράνης.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Σχεδόν πλήρως απορροφάται μετά από από του στόματος χορήγηση (90%). Η συστηματική βιοδιαθεσιμότητα κυμαίνεται από 5 έως 50%, λόγω σημαντικού μεταβολισμού πρώτης διόδου. Αυτό το ευρύ φάσμα στη συστηματική βιοδιαθεσιμότητα σχετίζεται με δύο παράγοντες: την παρουσία τροφής (η τροφή αυξάνει τη βιοδιαθεσιμότητα) και τη δοσολογία (η βιοδιαθεσιμότητα είναι 3,4% για δισκίο 150 mg σε σύγκριση με 10,6% για δισκίο 300 mg).
Περίπου το 50% των μεταβολιτών της προπραφενονης απεκκρίνεται στα ούρα μετά από χορήγηση δισκίων άμεσης αποδέσμευσης.
252 L
Σε ασθενείς με κοιλιακές αρρυθμίες και φαινότυπο εκτεταμένου μεταβολιστή που έλαβαν 337,5, 450, 675 ή 900 mg προπραφενονης υδροχλωρικής ημερησίως (δισκία άμεσης αποδέσμευσης), οι αναλογίες 5-υδροξυπροπραφενονης (5-OHP) προς προπραφενονη στο πλάσμα ήταν 45%, 40%, 24% ή 19%, αντίστοιχα, ενώ σε υποομάδα ασθενών με φαινότυπο βραδέος μεταβολιστή παρατηρήθηκαν υψηλότερες σχετικές συγκεντρώσεις της μητρικής ουσίας στο πλάσμα σε κάθε δοσολογία και μη ανιχνεύσιμη 5-OHP. Οι λόγοι N-δεπροπυλπροπραφενονης (NDPP) προς προπραφενονη είναι παρόμοιοι σε εκτεταμένους και βραδείς μεταβολιστές (περίπου 10% και 6%, αντίστοιχα). Σε βραδείς μεταβολιστές, η NDPP είναι ο κύριος μεταβολίτης και η 5-OHP μπορεί να μην είναι ανιχνεύσιμη. Μετά από από του στόματος χορήγηση προπραφενονης υδροχλωρικής 300 mg (δισκία άμεσης αποδέσμευσης) κάθε 8 ώρες για 14 ημέρες, οι συγκεντρώσεις προπραφενονης, 5-OHP και NDPP στο πλάσμα κυμαίνονταν κατά μέσο όρο 1010, 174 και 179 ng/mL, αντίστοιχα, σε υγιή άτομα με φαινότυπο εκτεταμένου μεταβολιστή. Σε ένα άτομο που θεωρείται ότι έχει φαινότυπο βραδέος μεταβολιστή, οι συγκεντρώσεις προπραφενονης, 5-OHP και NDPP στο πλάσμα ήταν 1048, μη ανιχνεύσιμη και 219 ng/mL, αντίστοιχα, μετά από από του στόματος χορήγηση δισκίων άμεσης αποδέσμευσης. Μετά από χορήγηση καψουλών παρατεταμένης αποδέσμευσης προπραφενονης υδροχλωρικής, οι συγκεντρώσεις 5-OHP και NDPP στο πλάσμα είναι γενικά λιγότερο από 40% και 10% των συγκεντρώσεων προπραφενονης στο πλάσμα, αντίστοιχα.
Το πρότυπο των συγκεντρώσεων στο πλάσμα της προπραφενονης και των μεταβολιτών της που παρατηρείται σε ένα άτομο με μακροχρόνια από του στόματος θεραπεία με προπραφενονη εξαρτάται κυρίως από τον γενετικά καθορισμένο φαινότυπο μεταβολιστή και, σε μικρότερο βαθμό, από την ηπατική αιματική ροή και τη λειτουργία των ενζύμων. Μετά από από του στόματος χορήγηση προπραφενονης (δισκία άμεσης αποδέσμευσης), οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα σε σταθερή κατάσταση της μητρικής ουσίας και των μεταβολιτών της επιτυγχάνονται εντός 4-5 ημερών σε άτομα με φυσιολογική ηπατική και νεφρική λειτουργία. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα της 5-υδροξυπροπραφενονης (5-OHP) και της N-δεπροπυλπροπραφενονης (NDPP) κυμαίνονται γενικά λιγότερο από 20% των συγκεντρώσεων προπραφενονης. Οι βραδείς μεταβολιστές επιτυγχάνουν συγκεντρώσεις προπραφενονης στο πλάσμα 1,5-2 φορές υψηλότερες από αυτές των εκτεταμένων μεταβολιστών σε ημερήσιες δόσεις προπραφενονης υδροχλωρικής 675-900 mg (δισκία άμεσης αποδέσμευσης)· σε χαμηλότερες δόσεις, οι βραδείς μεταβολιστές μπορεί να επιτύχουν συγκεντρώσεις προπραφενονης στο πλάσμα πάνω από πέντε φορές υψηλότερες από αυτές των εκτεταμένων μεταβολιστών.
Ο σημαντικός βαθμός δια-ατομικής μεταβλητότητας που παρατηρείται στη φαρμακοκινητική της προπραφενονης σε άτομα με φαινότυπο εκτεταμένου μεταβολιστή αποδίδεται κυρίως στο μεταβολισμό πρώτης διόδου ήπατος και στη μη γραμμική φαρμακοκινητική. Ο βαθμός δια-ατομικής μεταβλητότητας στις φαρμακοκινητικές παραμέτρους της προπραφενονης αυξάνεται μετά από χορήγηση εφάπαξ και πολλαπλών δόσεων καψουλών παρατεταμένης αποδέσμευσης προπραφενονης υδροχλωρικής. Το γεγονός ότι η δια-ατομική μεταβλητότητα στη φαρμακοκινητική της προπραφενονης φαίνεται να είναι σημαντικά μικρότερη σε άτομα με φαινότυπο βραδέος μεταβολιστή από ό,τι σε εκείνα με φαινότυπο εκτεταμένου μεταβολιστή υποδηλώνει ότι τέτοια μεταβλητότητα μπορεί να οφείλεται στον πολυμορφισμό του CYP2D6 και όχι στη σύνθεση.
Σε υγιή άτομα, η χορήγηση προπραφενονης υδροχλωρικής ως εφάπαξ από του στόματος (300 ή 450 mg δισκίο άμεσης αποδέσμευσης) ή IV (35-50 mg) δόση παρήγαγε παρόμοιες μέγιστες συγκεντρώσεις της μητρικής ουσίας στο πλάσμα (278 έναντι 295 ng/mL, αντίστοιχα). Ωστόσο, ούτε η 5-υδροξυπροπραφενονη (5-OHP) ούτε η N-δεπροπυλπροπραφενονη (NDPP) ήταν ανιχνεύσιμες στο πλάσμα μετά από IV χορήγηση σε αυτά τα άτομα. Δεδομένου ότι η 5-OHP και η NDPP έχουν κλινικά σημαντική αντιαρρυθμική δράση, η επίδραση της προπραφενονης μπορεί να διαφέρει με από του στόματος έναντι IV χορήγησης. Υπάρχει σημαντική δια-ατομική μεταβλητότητα στις συγκεντρώσεις στο πλάσμα της προπραφενονης και των μεταβολιτών της με μια δεδομένη δοσολογία. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα της 5-OHP και της NDPP κυμαίνονται κατά μέσο όρο 101-288 και 8-40 ng/mL, αντίστοιχα, σε υγιή άτομα μετά τη χορήγηση εφάπαξ από του στόματος δόσης (300-450 mg) δισκίων άμεσης αποδέσμευσης προπραφενονης υδροχλωρικής. Η προπραφενονη, η 5-OHP και η NDPP εμφανίζουν μη γραμμική φαρμακοκινητική σε ασθενείς με φαινότυπο εκτεταμένου μεταβολιστή, αν και η φαρμακοκινητική της 5-OHP και της NDPP αποκλίνει από τη γραμμικότητα μόνο σε μικρό βαθμό. Τα φαρμακοκινητικά προφίλ της προπραφενονης, της 5-OHP και της NDPP προφανώς δεν επηρεάζονται σημαντικά από την ηλικία ή το φύλο.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για την Προπραφενονη (15 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα καταγραφής HSDB.
Σημαντικά σημεία:
- Από του στόματος: Σχεδόν 100% απορρόφηση, βιοδιαθεσιμότητα 5-50% (μεταβλητή λόγω μεταβολισμού πρώτης διόδου, τροφής, δόσης).
- Κατανομή: Όγκος κατανομής 252 L.
- Απέκκριση: Περίπου 50% των μεταβολιτών απεκκρίνεται στα ούρα.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Συγκράτηση Πρωτεϊνών
97%
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Μεταβολίζεται κυρίως στο ήπαρ, όπου μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς σε δύο ενεργούς μεταβολίτες, την 5-υδροξυπροπραφενονη και την N-δεπροπυλπροπραφενονη. Αυτοί οι μεταβολίτες έχουν αντιαρρυθμική δράση συγκρίσιμη με την προπραφενονη, αλλά παρουσιάζονται σε συγκεντρώσεις μικρότερες του 25% των συγκεντρώσεων προπραφενονης.
Σε άτομα με φαινότυπο εκτεταμένου μεταβολιστή, η προπραφενονη μεταβολίζεται στο ήπαρ σε 2 ενεργούς μεταβολίτες και τουλάχιστον 9 επιπλέον μεταβολίτες. Οι 2 ενεργοί μεταβολίτες, η 5-υδροξυπροπραφενονη (5-OHP) και η N-δεπροπυλπροπραφενονη (NDPP), σχηματίζονται μέσω υδροξυλίωσης και δεαλκυλίωσης της μητρικής ουσίας. Η υδροξυλίωση της προπραφενονης μέσω του κυτοχρώματος CYP2D6, ενός ισοενζύμου του κυτοχρώματος P-450 υπό γενετικό έλεγχο, παράγει 5-OHP. Ο σχηματισμός της NDPP καταλύεται από διαφορετικά ισοένζυμα, τα κυτοχρώματα CYP1A2 και CYP3A4. Έχουν παρατηρηθεί διαφορές στον μεταβολισμό μεταξύ R- και S-προπραφενονης που σχετίζονται με στερεοεκλεκτική αλληλεπίδραση με το ισόένζυμο CYP2D6 σε ζώα και ανθρώπους που λαμβάνουν μεμονωμένα εναντιομερή του φαρμάκου. Μετά τη χορήγηση εφάπαξ από του στόματος δόσης 250 mg R- ή S-προπραφενονης υδροχλωρικής σε ενήλικες με φαινότυπο εκτεταμένου μεταβολιστή, οι μέσες τιμές για τον χρόνο ημίσειας ζωής αποβολής, την κάθαρση και τον όγκο κατανομής για την R-προπραφενονη ήταν μικρότερες από αυτές για την S-προπραφενονη, ενώ η AUC ήταν μεγαλύτερη· ωστόσο, αυτές οι στερεοειδικές επιδράσεις δεν παρατηρήθηκαν σε ενήλικα με φαινότυπο βραδέος μεταβολιστή που έλαβε τα ξεχωριστά εναντιομερή του φαρμάκου. Μελέτες in vitro και in vivo υποδεικνύουν ότι το R-εναντιομερές αποβάλλεται ταχύτερα από το S-εναντιομερές μέσω της οδού 5-υδροξυλίωσης (CYP2D6). Αυτό οδηγεί σε υψηλότερο λόγο S-εναντιομερούς προς R-εναντιομερές σε σταθερή κατάσταση. Παρόλο που τα εναντιομερή έχουν ισοδύναμη ικανότητα αποκλεισμού διαύλων νατρίου, το S-εναντιομερές είναι πιο ισχυρός β-αδρενεργικός ανταγωνιστής από το R-εναντιομερές. Μετά τη χορήγηση προπραφενονης υδροχλωρικής (δισκία άμεσης αποδέσμευσης ή κάψουλες παρατεταμένης αποδέσμευσης), ο παρατηρούμενος λόγος S-εναντιομερούς προς R-εναντιομερές (λόγος S/R) για την AUC ήταν περίπου 1,7. Οι λόγοι S/R μετά τη χορήγηση καψουλών παρατεταμένης αποδέσμευσης 225, 325 ή 425 mg ήταν ανεξάρτητοι από τη δόση. Επιπλέον, παρατηρήθηκαν παρόμοιοι λόγοι S/R μεταξύ των γονότυπων μεταβολιστών και μετά από μακροχρόνια χορήγηση.
Υπάρχουν δύο κύρια πρότυπα μεταβολισμού της προπραφενονης. Αυτά τα πρότυπα καθορίζονται γενετικά από την ικανότητα ενός ατόμου να μεταβολίζει το φάρμακο μέσω μιας οδού ηπατικής οξείδωσης. Η ικανότητα οξειδωτικού μεταβολισμού της προπραφενονης εξαρτάται από την ικανότητα ενός ατόμου να μεταβολίζει την δεμπρισοκίνη (φαινότυπος δεμπρισοκίνης). Ο φαινότυπος δεμπρισοκίνης ή το παρατηρούμενο πρότυπο μεταβολιτών της προπραφενονης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό του μεταβολικού φαινοτύπου ενός ατόμου για την προπραφενονη. Τα άτομα που μεταβολίζουν εκτενώς την προπραφενονη μέσω της οδού οξείδωσης εμφανίζουν τον φαινότυπο εκτεταμένου μεταβολιστή, ενώ εκείνοι που έχουν μειωμένη ικανότητα μεταβολισμού του φαρμάκου μέσω αυτής της οδού εμφανίζουν τον φαινότυπο βραδέος μεταβολιστή. Περίπου το 90-95% των Καυκάσιων εμφανίζουν τον φαινότυπο εκτεταμένου μεταβολιστή, με το υπόλοιπο να είναι βραδείς μεταβολιστές. Ο μεταβολισμός της προπραφενονης σε ασθενείς με φαινότυπο βραδέος μεταβολιστή χαρακτηρίζεται από γραμμική σχέση δόσης-συγκέντρωσης και σχετικά μεγάλο τελικό χρόνο ημίσειας ζωής αποβολής· αυτά τα άτομα έχουν αυξημένες συγκεντρώσεις προπραφενονης στο πλάσμα σε σύγκριση με άτομα με φαινότυπο εκτεταμένου μεταβολιστή και είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν β-αδρενεργική αποκλειστική δράση και ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου.
Η προπραφενονη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν την N-Δεπροπυλπροπραφενονη και την 5-Υδροξυπροπραφενονη.
Σημαντικά σημεία:
- Κύριος μεταβολισμός: Ήπαρ.
- Ενεργοί μεταβολίτες: 5-υδροξυπροπραφενονη (5-OHP) και N-δεπροπυλπροπραφενονη (NDPP).
- Ένζυμα: CYP2D6 (για 5-OHP), CYP1A2 & CYP3A4 (για NDPP).
- Φαινοτυπική διαφορά: Εκτεταμένοι vs. βραδείς μεταβολιστές (κυρίως CYP2D6). Οι βραδείς μεταβολιστές έχουν υψηλότερες συγκεντρώσεις προπραφενονης και κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
2-10 ώρες
Μετά από εφάπαξ ή πολλαπλές από του στόματος δόσεις δισκίων άμεσης αποδέσμευσης σε ενήλικες με φαινότυπο εκτεταμένου μεταβολιστή και φυσιολογική νεφρική και ηπατική λειτουργία, ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της προπραφενονης κυμαίνεται κατά μέσο όρο περίπου 1-3 ώρες (εύρος: 2-10 ώρες). Ο χρόνος ημίσειας ζωής της προπραφενονης κυμαίνεται κατά μέσο όρο περίπου 8-13 ώρες (εύρος: 6-36 ώρες) σε ενήλικες με φαινότυπο βραδέος μεταβολιστή. Μετά από εφάπαξ από του στόματος δόση 300 mg προπραφενονης υδροχλωρικής ως δισκίο άμεσης αποδέσμευσης, αναφέρθηκε χρόνος ημίσειας ζωής 3,5 ωρών· μετά από χορήγηση 300 mg προπραφενονης υδροχλωρικής ημερησίως για 1 και 3 μήνες, οι αναφερόμενοι χρόνοι ημίσειας ζωής ήταν 6,7 και 5,8 ώρες, αντίστοιχα. Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής σε σταθερή κατάσταση στο πλάσμα παρατείνεται σε βραδείς μεταβολιστές, κυμαινόμενος κατά μέσο όρο 17,2 ώρες (εύρος: 10-32 ώρες) σε σύγκριση με 5,5 ώρες (εύρος: 2-10 ώρες) σε εκτεταμένους μεταβολιστές.
Σημαντικά σημεία:
- Εκτεταμένοι μεταβολιστές: 2-10 ώρες.
- Βραδείς μεταβολιστές: 6-36 ώρες (μεγαλύτερος χρόνος ημίσειας ζωής, αυξημένος κίνδυνος τοξικότητας).
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογική
Παράγοντες που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ή πρόληψη καρδιακών αρρυθμιών. Μπορούν να επηρεάσουν τη φάση πόλωσης-επαναπόλωσης του δυναμικού ενέργειας, τη διεγερσιμότητα ή την περίοδο απωθησης, ή τη μεταγωγή του ερεθίσματος ή την ανταπόκριση της μεμβράνης εντός των καρδιακών ινών. Οι αντιαρρυθμικοί παράγοντες συχνά κατηγοριοποιούνται σε τέσσερις κύριες ομάδες σύμφωνα με τον μηχανισμό δράσης τους: αποκλεισμός διαύλων νατρίου, β-αδρενεργικός αποκλεισμός, παράταση επαναπόλωσης, ή αποκλεισμός διαύλων ασβεστίου.
Μια κατηγορία φαρμάκων που αναστέλλουν την ενεργοποίηση VOLTAGE-GATED SODIUM CHANNELS.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA Φαρμακολογική
68IQX3T69U
PROPAFENONE
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αντιαρρυθμικό
Η προπραφενονη είναι Αντιαρρυθμικό.
PROPAFENONE
Αντιαρρυθμικό [EPC]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Βιοδιαθεσιμότητα
Απέκκριση
Scientific Profile
Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογική
Παράγοντες που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ή πρόληψη καρδιακών αρρυθμιών. Μπορούν να επηρεάσουν τη φάση πόλωσης-επαναπόλωσης του δυναμικού ενέργειας, τη διεγερσιμότητα ή την περίοδο απωθησης, ή τη μεταγωγή του ερεθίσματος ή την ανταπόκριση της μεμβράνης εντός των καρδιακών ινών. Οι αντιαρρυθμικοί παράγοντες συχνά κατηγοριοποιούνται σε τέσσερις κύριες ομάδες σύμφωνα με τον μηχανισμό δράσης τους: αποκλεισμός διαύλων νατρίου, β-αδρενεργικός αποκλεισμός, παράταση επαναπόλωσης, ή αποκλεισμός διαύλων ασβεστίου.
Μια κατηγορία φαρμάκων που αναστέλλουν την ενεργοποίηση VOLTAGE-GATED SODIUM CHANNELS.
Σχετικά Εργαλεία
Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ Focal-AT C01BC03Εστιακή Κολπική Ταχυκαρδία (Focal AT)Εστιακή κολπική ταχυκαρδίαΔοσολογία: Όπως αρσενάλι · Συνεχής
-
ΒΗΜΑ Orthodromic-AVRT C01BC03Ορθόδρομη Κολποκοιλιακή Ταχυκαρδία Επανεισόδου (συμπεριλαμβάνεται PJRT)Ορθόδρομη AVRTΔοσολογία: Όπως αρσενάλι · Συνεχής
-
ΒΗΜΑ Antidromic-AVRT C01BC03Αντίδρομη Κολποκοιλιακή Ταχυκαρδία ΕπανεισόδουΑντίδρομη AVRTΔοσολογία: Όπως αρσενάλι · Συνεχής