ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N06AB05 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

PAROXETINE

Παροξετίνη

### Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντικαταθλιπτικά - εκλεκτικοί αναστολείς της πρόσληψης σεροτονίνης, κωδικός ATC: N06A B05 ### Μηχανισμός δράσης Η παροξετίνη είναι ένας ισχυρός και εκλεκτικός αναστολέας της πρόσληψης της 5-υδροξυτρυπταμίνης (5-HT, …

Εμπορικά Ονόματα

PAROXETINE HYDROCHLORIDE-PHARMASSIST PAROXETINE-TEVA SEROXAT

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPCαναθ. 03/2025

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες (Μείζον Καταθλιπτικό Επεισόδιο)

Δόση20 mg ημερησίως

Μέγ. δόση50 mg ημερησίως

Η δόση μπορεί να αυξηθεί σταδιακά σε βήματα των 10 mg.
Ενήλικες (Ιδεοληπτική Ψυχαναγκαστική Διαταραχή)

Δόση40 mg ημερησίως

Μέγ. δόση60 mg ημερησίως

Έναρξη με 20 mg/ημερησίως, αύξηση σταδιακά κατά 10 mg μέχρι τη συνιστώμενη δόση.
Ενήλικες (Διαταραχή Πανικού)

Δόση40 mg ημερησίως

Μέγ. δόση60 mg ημερησίως

Έναρξη με 10 mg/ημερησίως, αύξηση σταδιακά με βήματα των 10 mg.
Ενήλικες (Κοινωνική Αγχώδης Διαταραχή/Κοινωνική Φοβία)

Δόση20 mg ημερησίως

Μέγ. δόση50 mg ημερησίως

Η δόση μπορεί να αυξηθεί σταδιακά με βήματα των 10 mg.
Ενήλικες (Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή)

Δόση20 mg ημερησίως

Μέγ. δόση50 mg ημερησίως

Η δόση μπορεί να αυξηθεί σταδιακά με βήματα των 10 mg.
Ενήλικες (Μετατραυματικό Στρες)

Δόση20 mg ημερησίως

Μέγ. δόση50 mg ημερησίως

Η δόση μπορεί να αυξηθεί σταδιακά με βήματα των 10 mg.
Ηλικιωμένοι

Μέγ. δόση40 mg ημερησίως

Ο καθορισμός της δοσολογίας θα πρέπει να ξεκινά με τη δόση έναρξης του ενήλικα.
Παιδιά και έφηβοι (7-17 ετών)

Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται λόγω αυξημένου κινδύνου για αυτοκτονική συμπεριφορά και επιθετικότητα. Δεν έχει επαρκώς καταδειχθεί αποτελεσματικότητα.
Παιδιά ηλικίας μικρότερης των 7 ετών

Δεν έχει μελετηθεί η χρήση, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται.
Ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια ή ηπατική ανεπάρκεια

Η δοσολογία θα πρέπει να περιορίζεται στο κατώτερο όριο του δοσολογικού εύρους.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στη(στις) δραστική(ές) ουσία(ες) ή σε κάποιο από τα έκδοχα
Συνδυασμός με αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (MAOI)
Συνδυασμός με θειοριδαζίνη
Συνδυασμός με πιμοζίδη

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Έναρξη θεραπείας με παροξετίνη
προσοχή

Να γίνεται με προσοχή δύο εβδομάδες μετά τη διακοπή ενός μη αναστρέψιμου MAOI ή 24 ώρες μετά τη διακοπή ενός αναστρέψιμου MAO αναστολέα. Η δοσολογία να αυξάνεται σταδιακά.
Παιδιατρικός πληθυσμός

ΠληθυσμόςΠαιδιά και έφηβοι κάτω των 18 ετών

Δεν πρέπει να χορηγείται. Εάν χορηγηθεί, ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά για εμφάνιση αυτοκτονικών συμπτωμάτων.
Αυτοκτονία/αυτοκτονικές σκέψεις ή κλινική επιδείνωση
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με κατάθλιψη, ασθενείς με ιστορικό σχετιζόμενων καταστάσεων, ασθενείς μικρότεροι των 25 ετών

Στενή παρακολούθηση, ιδιαίτερα στην αρχή της θεραπείας και μετά από αλλαγές στη δόση. Οι ασθενείς και οι φροντιστές να αναζητούν ιατρική συμβουλή άμεσα για οποιαδήποτε επιδείνωση ή ασυνήθιστες μεταβολές.
Ακαθησία/ψυχοσωματική ανησυχία

ΠληθυσμόςΑσθενείς που αναπτύσσουν τέτοια συμπτώματα

Αύξηση της δόσης μπορεί να είναι επιβλαβής.
Σύνδρομο Σεροτονίνης/Νευροληπτικό Κακόηθες Σύνδρομο
προσοχή

Η θεραπεία με παροξετίνη θα πρέπει να διακόπτεται αν συμβούν τέτοια επεισόδια. Να ξεκινήσει συμπτωματική θεραπεία. Να μη χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με πρόδρομα σεροτονίνης (L-τρυπτοφάνη, οξιτρυπτάνη).
Μανία
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό μανίας

Να χρησιμοποιείται με προσοχή. Να διακόπτεται σε κάθε ασθενή που εισέρχεται σε μανιακή φάση.
Νεφρική /ηπατική ανεπάρκεια
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια ή ηπατική ανεπάρκεια

Συνιστάται προσοχή.
Διαβήτης

ΠληθυσμόςΑσθενείς με διαβήτη

Η ινσουλίνη και/ή από του στόματος υπογλυκαιμική δοσολογία μπορεί να χρειασθεί να ρυθμιστεί.
Επιληψία
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με επιληψία

Πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.
Σπασμοί

ΠληθυσμόςΑσθενείς που θα εμφανίσουν σπασμούς

Το φάρμακο θα πρέπει να διακόπτεται.
Ηλεκτροσπασμοθεραπεία (ECT)

Μικρή κλινική εμπειρία ταυτόχρονης χορήγησης.
Γλαύκωμα
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με γλαύκωμα κλειστής γωνίας, ή ιστορικό γλαυκώματος

Πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.
Καρδιακές καταστάσεις

ΠληθυσμόςΑσθενείς με καρδιακά προβλήματα

Οι συνήθεις προφυλάξεις θα πρέπει να παίρνονται.
Υπονατριαιμία
προσοχή

ΠληθυσμόςΗλικιωμένοι, ασθενείς με κίνδυνο εμφάνισης υπονατριαιμίας (π.χ. από συγχορηγούμενα φάρμακα και κίρρωση)

Προσοχή.
Αιμορραγία
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν αντιπηκτικά, φάρμακα που επηρεάζουν αιμοπετάλια, ή άλλα φάρμακα που αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγιών (π.χ. άτυπα αντιψυχωσικά, φαινοθειαζίνες, TCA, ακετυλοσαλικυλικό οξύ, NSAID, αναστολείς COX-2), ασθενείς με ιστορικό αιμορραγικών διαταραχών ή καταστάσεων που προδιαθέτουν σε αιμορραγία, ηλικιωμένες ασθενείς

Συνιστάται προσοχή.
Αλληλεπίδραση με την ταμοξιφένη
προσοχή

Η παροξετίνη όπου είναι δυνατόν θα πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια θεραπείας με ταμοξιφένη.
Φάρμακα που επηρεάζουν το γαστρικό pH
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν πόσιμο εναιώρημα και έχουν υψηλό γαστρικό pH ή αχλωρυδρία

Συνιστάται προσοχή στους ασθενείς όταν αρχίζουν ή τελειώνουν αγωγή με φάρμακα που αυξάνουν το γαστρικό pH. Μπορεί να είναι απαραίτητη ρύθμιση της δόσης.
Συμπτώματα εξ' αποστερήσεως

Η θεραπεία με παροξετίνη να διακόπτεται σταδιακά σε μία περίοδο μερικών εβδομάδων ή μηνών, ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς.
Προειδοποιήσεις για τα έκδοχα: Παραβενζοϊκά (Ε218, Ε216)

Είναι γνωστό ότι προκαλούν κνίδωση, δερματίτιδα εξ' επαφής και σπάνια βρογχόσπασμο.
Προειδοποιήσεις για τα έκδοχα: Sunset yellow FCF (Ε110)

Μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις.
Προειδοποιήσεις για τα έκδοχα: Σορβιτόλη Ε420

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη φρουκτόζη

Δεν πρέπει να παίρνουν αυτό το φάρμακο.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Σεροτονινεργικά φάρμακα (L τρυπτοφάνη, τριπτάνες, τραμαδόλη, λινεζολίδη, χλωριούχο μεθυλοθειονίνιο, SSRI, λίθιο, πεθιδίνη, St. John´s Wort, φαιντανύλη)
προσοχή

Εμφάνιση συνδρόμου σεροτονίνης

ΣύστασηΣυνιστάται στενότερη κλινική παρακολούθηση.
ΜΑΟΙ
αντένδειξη

Σύνδρομο σεροτονίνης
Πιμοζίδη
αντένδειξη

Αυξημένα επίπεδα πιμοζίδης (2,5 φορές), παράταση διαστήματος QT
Αναστολείς ενζύμων μεταβολισμού της παροξετίνης
προσοχή

Αύξηση συγκεντρώσεων παροξετίνης στο πλάσμα

ΣύστασηΧρήση δόσεων παροξετίνης στο κατώτερο όριο του εύρους.
Επαγωγείς ενζύμων μεταβολισμού της παροξετίνης (καρβαμαζεπίνη, ριφαμπικίνη, φαινοβαρβιτάλη, φαινυτοΐνη, φοσαμπρεναβίρη, ριτοναβίρη)
παρακολούθηση

Ελάττωση συγκεντρώσεων παροξετίνης στο πλάσμα

ΣύστασηΟποιαδήποτε προσαρμογή στη δοσολογία της παροξετίνης θα πρέπει να καθοδηγείται από το κλινικό αποτέλεσμα.
Νευρομυϊκοί αναστολείς (μιβακούριο, σουξαμεθόνιο)
προσοχή

Παράταση της νευρομυϊκής αναστολής
Φοσαμπρεναβίρη, ριτοναβίρη
παρακολούθηση

Μείωσε σημαντικά τα επίπεδα παροξετίνης στο πλάσμα κατά περίπου 55%

ΣύστασηΟποιαδήποτε προσαρμογή στη δοσολογία της παροξετίνης θα πρέπει να καθοδηγείται από το κλινικό αποτέλεσμα.
Προκυκλιδίνη
προσοχή

Αύξηση των επιπέδων της προκυκλιδίνης πλάσματος, αντιχολινεργικά αποτελέσματα

ΣύστασηΕλάττωση της δόσης της προκυκλιδίνης αν παρατηρηθούν αντιχολινεργικά αποτελέσματα.
Αντιεπιληπτικά (καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη, βαλπροϊκό νάτριο)

Δεν φαίνεται να έχει καμία επίδραση στο φαρμακοκινητικό / φαρμακοδυναμικό προφίλ
Φάρμακα που μεταβολίζονται από CYP2D6 (τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (κλομιπραμίνη, νορτριπτυλίνη, δεσιπραμίνη), νευροληπτικά φαινοθειαζίνης (περφαιναζίνη, θειοριδαζίνη), ρισπεριδόνη, ατομοξετίνη, Τύπου 1c αντιαρρυθμικά (προπαφαινόνη, φλεκαϊνίδη), μετοπρολόλη)
προσοχή

Αύξηση των συγκεντρώσεων πλάσματος των συγχορηγούμενων φαρμάκων

ΣύστασηΔεν συνιστάται χρήση παροξετίνης με μετοπρολόλη σε καρδιακή ανεπάρκεια. Για θειοριδαζίνη (βλ. Αντενδείξεις).
Ταμοξιφένη
προσοχή

Μείωση ενδοξιφένης (65-75%), μειωμένη αποτελεσματικότητα ταμοξιφένης

ΣύστασηΗ συγχορήγηση με ισχυρούς αναστολείς του CYP2D6 (περιλαμβανομένης της παροξετίνης) θα πρέπει να αποφεύγεται.
Αλκοόλη
προσοχή

Όπως και με τα άλλα ψυχοτρόπα φάρμακα, η χρήση αλκοόλ θα πρέπει να αποφεύγεται.

ΣύστασηΑποφυγή της χρήσης αλκοόλ.
Από του στόματος αντιπηκτικά
προσοχή

Αύξηση της αντιπηκτικής δραστικότητας και κίνδυνος αιμορραγίας

ΣύστασηΧρήση με προσοχή.
NSAID, ακετυλοσαλικυλικό οξύ, άλλοι αντιαιμοπεταλιακοί παράγοντες (π.χ. κλοζαπίνη, φαινοθειαζίνες, TCA, αναστολείς COX-2)
προσοχή

Αυξημένος αιμορραγικός κίνδυνος

ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν SSRI ταυτόχρονα με αντιπηκτικά, φάρμακα που επηρεάζουν τη λειτουργία των αιμοπεταλίων ή αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας, ή με ιστορικό αιμορραγικών διαταραχών.
Πραβαστατίνη
προσοχή

Αύξηση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα

ΣύστασηΕνδέχεται να χρειαστεί αναπροσαρμογή της δόσης των από στόματος χορηγούμενων υπογλυκαιμικών παραγόντων και/ή της ινσουλίνης.
Φάρμακα που επηρεάζουν το γαστρικό pH (αντιόξινα, αναστολείς της αντλίας πρωτονίων, ανταγωνιστές των H2 υποδοχέων της ισταμίνης)
προσοχή

Μπορεί να επηρεάσουν τις συγκεντρώσεις παροξετίνης στο πλάσμα (για πόσιμο εναιώρημα)

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Ανώμαλη αιμορραγία

Αίμα

Θρομβοπενία

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Σοβαρές και πιθανώς θανατηφόρες αλλεργικές αντιδράσεις

Ενδοκρινικό

Σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης
Υπερπρολακτιναιμία

Μεταβολισμός

Αύξηση χοληστερίνης
Ελάττωση όρεξης
Υπονατριαιμία
Πρόσληψη βάρους
Μειωμένη όρεξη

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Μεταβολή του γλυκαιμικού ελέγχου

Νευρικό

Υπνηλία
Ακαθησία
Ζάλη
Τρόμος
Κεφαλαλγία
Διαταραχή συγκέντρωσης
Εξωπυραμιδικές διαταραχές
Σπασμοί
Σύνδρομο ανήσυχων κνημών
Σύνδρομο σεροτονίνης
Χασμουρητό
Αισθητικές διαταραχές
Υπερκινησία

Ψυχιατρικές

Αϋπνία
Διέγερση
Διαταραγμένα όνειρα
Σύγχυση
Ψευδαισθήσεις
Μανιακή αντίδραση
Άγχος
Αποπροσωποποίηση
Αντιδράσεις πανικού
Αυτοκτονικός ιδεασμός
Αυτοκτονική συμπεριφορά
Επιθετικότητα
Διαταραχές του ύπνου
Συναισθηματική αστάθεια
Ευερεθιστότητα
Αυτοκαταστροφική συμπεριφορά
Αυξημένη επιθετικότητα

Οφθαλμικές

Θάμβος οράσεως
Μυδρίαση
Οξύ γλαύκωμα
Διαταραχές όρασης

Αυτί

Εμβοές

Καρδιά

Φλεβοκομβική ταχυκαρδία
Βραδυκαρδία
Αίσθημα παλμών

Αγγειακές

Διακυμάνσεις αρτηριακής πίεσης
Ορθοστατική υπόταση

Γαστρεντερικό

Ναυτία
Δυσκοιλιότητα
Διάρροια
Έμετος
Ξηροστομία
Αιμορραγία γαστρεντερικού

Εργαστηριακές

Αυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμων

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Ηπατικά συμβάματα

Δέρμα

Εφίδρωση
Δερματικά εξανθήματα
Κνησμός
Κνίδωση
Αντιδράσεις φωτοευαισθησίας

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις

Νεφρά/Ουροποιητικό

Κατακράτηση ούρων
Ακράτεια ούρων

Αναπαραγωγικό

Σεξουαλική δυσλειτουργία
Γαλακτόρροια
Πριαπισμός

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού

Διαταραχές της εμμήνου ρύσης

Μυοσκελετικό

Αρθραλγία
Μυαλγία

Γενικές

Αδυναμία
Περιφερικό οίδημα

Παιδιατρικές Ανεπιθύμητες Ενέργειες

Αυξημένες συμπεριφορές σχετιζόμενες με αυτοκτονία
Ανεπιθύμητες ενέργειες σχετιζόμενες με αιμορραγία
Συναισθηματική αστάθεια (μετά τη διακοπή/σταδιακή μείωση)
Νευρικότητα (μετά τη διακοπή/σταδιακή μείωση)
Ζάλη (μετά τη διακοπή/σταδιακή μείωση)
Ναυτία (μετά τη διακοπή/σταδιακή μείωση)
Κοιλιακό άλγος (μετά τη διακοπή/σταδιακή μείωση)

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Ναυτία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Σεξουαλική δυσλειτουργία

Αναπαραγωγικό

Πολύ συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Αδυναμία

Γενικές

Συχνές
Αϋπνία

Ψυχιατρικές

Συχνές
Αύξηση χοληστερίνης

Μεταβολισμός

Συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Συχνές
Διέγερση

Ψυχιατρικές

Συχνές
Διαταραγμένα όνειρα (εφιάλτες)

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές
Διαταραχή συγκέντρωσης

Νευρικό

Συχνές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Ελάττωση όρεξης

Μεταβολισμός

Συχνές
Εφίδρωση

Δέρμα

Συχνές
Ζάλη

Νευρικό

Συχνές
Θάμβος οράσεως

Οφθαλμικές

Συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Συχνές
Ξηροστομία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Πρόσληψη βάρους

Μεταβολισμός

Συχνές
Τρόμος

Νευρικό

Συχνές
Υπνηλία

Νευρικό

Συχνές
Χασμουρητό

Νευρικό

Συχνές
Ακράτεια ούρων

Νεφρά/Ουροποιητικό

Όχι συχνές
Ανώμαλη αιμορραγία (δέρμα, βλεννογόνοι, εκχυμώσεις, γυναικολογική αιμορραγία)

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Όχι συχνές
Δερματικά εξανθήματα

Δέρμα

Όχι συχνές
Διακυμάνσεις αρτηριακής πίεσης

Αγγειακές

Όχι συχνές
Εξωπυραμιδικές διαταραχές (στοματο-προσωπική δυστονία)

Διαταραχές νευρικού συστήματος

Όχι συχνές
Κατακράτηση ούρων

Νεφρά/Ουροποιητικό

Όχι συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Όχι συχνές
Μεταβολή του γλυκαιμικού ελέγχου (σε διαβητικούς ασθενείς)

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Όχι συχνές
Μυδρίαση

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Ορθοστατική υπόταση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Σύγχυση

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Φλεβοκομβική ταχυκαρδία

Καρδιά

Όχι συχνές
Ψευδαισθήσεις

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Άγχος

Ψυχιατρικές

Σπάνιες
Ακαθησία

Νευρικό

Σπάνιες
Αντιδράσεις πανικού

Ψυχιατρικές

Σπάνιες
Αποπροσωποποίηση

Ψυχιατρικές

Σπάνιες
Αρθραλγία

Μυοσκελετικό

Σπάνιες
Αυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμων

Εργαστηριακές

Σπάνιες
Βραδυκαρδία

Καρδιά

Σπάνιες
Γαλακτόρροια

Αναπαραγωγικό

Σπάνιες
Διαταραχές της εμμήνου ρύσης (μηνορραγία, μητρορραγία, αμηνόρροια, καθυστερημένη έμμηνος ρύση, ακανόνιστη έμμηνος ρύση)

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού

Σπάνιες
Μανιακή αντίδραση

Ψυχιατρικές

Σπάνιες
Μυαλγία

Μυοσκελετικό

Σπάνιες
Σπασμοί

Νευρικό

Σπάνιες
Σύνδρομο ανήσυχων κνημών

Νευρικό

Σπάνιες
Υπερπρολακτιναιμία

Ενδοκρινικό

Σπάνιες
Υπονατριαιμία

Μεταβολισμός

Σπάνιες
Αιμορραγία γαστρεντερικού

Γαστρεντερικό

Πολύ σπάνιες
Αντιδράσεις φωτοευαισθησίας

Δέρμα

Πολύ σπάνιες
Αύξηση τενόντιων αντανακλαστικών

Νευρικό

Πολύ σπάνιες
Ηπατικά συμβάματα (ηπατίτιδα, ίκτερος, ηπατική ανεπάρκεια)

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Πολύ σπάνιες
Θρομβοπενία

Αίμα

Πολύ σπάνιες
Κνίδωση

Δέρμα

Πολύ σπάνιες
Μυοκλονίες

Νευρικό

Πολύ σπάνιες
Οξύ γλαύκωμα

Οφθαλμικές

Πολύ σπάνιες
Περιφερικό οίδημα

Γενικές

Πολύ σπάνιες
Πολύμορφο ερύθημα

Δέρμα

Πολύ σπάνιες
Πριαπισμός

Αναπαραγωγικό

Πολύ σπάνιες
Ρίγος

Γενικές

Πολύ σπάνιες
Σοβαρές και πιθανώς θανατηφόρες αλλεργικές αντιδράσεις (αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις, αγγειοοίδημα)

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Πολύ σπάνιες
Σύνδρομο Stevens-Johnson

Δέρμα

Πολύ σπάνιες
Σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης

Ενδοκρινικό

Πολύ σπάνιες
Σύνδρομο σεροτονίνης

Νευρικό

Πολύ σπάνιες
Ταχυκαρδία

Καρδιά

Πολύ σπάνιες
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση

Δέρμα

Πολύ σπάνιες
Άγχος (απόσυρση)

Συμπτώματα εξ’ αποστερήσεως

Συχνά
Αίσθημα ζάλης (απόσυρση)

Συμπτώματα εξ’ αποστερήσεως

Συχνά
Αίσθημα παλμών (απόσυρση)

Συμπτώματα εξ’ αποστερήσεως

Όχι συχνά
Αισθητικές διαταραχές (παραισθησία, αίσθημα ηλεκτρικών εκκενώσεων, εμβοές) (απόσυρση)

Συμπτώματα εξ’ αποστερήσεως

Συχνά
Ανεπιθύμητες ενέργειες σχετιζόμενες με αιμορραγία (κυρίως δέρμα και βλεννογόνοι) (σε παιδιά και εφήβους)

Παιδιατρικές Ανεπιθύμητες Ενέργειες

Άγνωστη
Αυξημένες συμπεριφορές σχετιζόμενες με αυτοκτονία (απόπειρες, σκέψεις) (σε παιδιά και εφήβους)

Παιδιατρικές Ανεπιθύμητες Ενέργειες

Άγνωστη
Αυξημένη επιθετικότητα (σε παιδιά και εφήβους)

Παιδιατρικές Ανεπιθύμητες Ενέργειες

Άγνωστη
Αυτοκτονική συμπεριφορά

Ψυχιατρικές

Μη γνωστή συχνότητα
Αυτοκτονικός ιδεασμός

Ψυχιατρικές

Μη γνωστή συχνότητα
Διάρροια (απόσυρση)

Συμπτώματα εξ’ αποστερήσεως

Όχι συχνά
Διέγερση (απόσυρση)

Συμπτώματα εξ’ αποστερήσεως

Όχι συχνά
Διέγερση (σε παιδιά και εφήβους)

Παιδιατρικές Ανεπιθύμητες Ενέργειες

Άγνωστη
Διαταραχές οράσεως (απόσυρση)

Συμπτώματα εξ’ αποστερήσεως

Όχι συχνά
Διαταραχές του ύπνου (έντονα όνειρα) (απόσυρση)

Συμπτώματα εξ’ αποστερήσεως

Συχνά
Εμβοές

Αυτί

Μη γνωστή συχνότητα
Επιθετικότητα

Ψυχιατρικές

Μη γνωστή συχνότητα
Ευερεθιστότητα (απόσυρση)

Συμπτώματα εξ’ αποστερήσεως

Όχι συχνά
Εφίδρωση (απόσυρση)

Συμπτώματα εξ’ αποστερήσεως

Όχι συχνά
Εφίδρωση (σε παιδιά και εφήβους)

Παιδιατρικές Ανεπιθύμητες Ενέργειες

Άγνωστη
Ζάλη μετά τη διακοπή/σταδιακή μείωση (σε παιδιά και εφήβους)

Παιδιατρικές Ανεπιθύμητες Ενέργειες

Άγνωστη
Κεφαλαλγία (απόσυρση)

Συμπτώματα εξ’ αποστερήσεως

Συχνά
Κοιλιακό άλγος μετά τη διακοπή/σταδιακή μείωση (σε παιδιά και εφήβους)

Παιδιατρικές Ανεπιθύμητες Ενέργειες

Άγνωστη
Μειωμένη όρεξη (σε παιδιά και εφήβους)

Παιδιατρικές Ανεπιθύμητες Ενέργειες

Άγνωστη
Ναυτία (απόσυρση)

Συμπτώματα εξ’ αποστερήσεως

Όχι συχνά
Ναυτία μετά τη διακοπή/σταδιακή μείωση (σε παιδιά και εφήβους)

Παιδιατρικές Ανεπιθύμητες Ενέργειες

Άγνωστη
Νευρικότητα μετά τη διακοπή/σταδιακή μείωση (σε παιδιά και εφήβους)

Παιδιατρικές Ανεπιθύμητες Ενέργειες

Άγνωστη
Συμπεριφορές αυτοκαταστροφής (σε παιδιά και εφήβους)

Παιδιατρικές Ανεπιθύμητες Ενέργειες

Άγνωστη
Συναισθηματική αστάθεια (απόσυρση)

Συμπτώματα εξ’ αποστερήσεως

Όχι συχνά
Συναισθηματική αστάθεια (κλάμα, μεταβολές διάθεσης) (σε παιδιά και εφήβους)

Παιδιατρικές Ανεπιθύμητες Ενέργειες

Άγνωστη
Συναισθηματική αστάθεια (κλάμα, μεταβολές διάθεσης, αυτοκαταστροφή, αυτοκτονικές σκέψεις, απόπειρες αυτοκτονίας) μετά τη διακοπή/σταδιακή μείωση (σε παιδιά και εφήβους)

Παιδιατρικές Ανεπιθύμητες Ενέργειες

Άγνωστη
Σύγχυση (απόσυρση)

Συμπτώματα εξ’ αποστερήσεως

Όχι συχνά
Τρόμος (απόσυρση)

Συμπτώματα εξ’ αποστερήσεως

Όχι συχνά
Τρόμος (σε παιδιά και εφήβους)

Παιδιατρικές Ανεπιθύμητες Ενέργειες

Άγνωστη
Υπερκινησία (σε παιδιά και εφήβους)

Παιδιατρικές Ανεπιθύμητες Ενέργειες

Άγνωστη

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Η παροξετίνη θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης μόνο όταν υπάρχει απόλυτη ένδειξη.

Ορισμένες επιδημιολογικές μελέτες υποδεικνύουν μία αύξηση του κινδύνου συγγενούς ανωμαλίας ιδιαίτερα από το καρδιαγγειακό (π.χ. μεσοκοιλιακό και μεσοκολπικό έλλειμμα). Ο κίνδυνος γέννησης νεογνού με καρδιαγγειακή συγγενή ανωμαλία μετά από έκθεση σε παροξετίνη κατά τη διάρκεια της κύησης είναι μικρότερος από 2/100, συγκριτικά με την αναμενόμενη συχνότητα 1/100. Επίσης, αυξημένος κίνδυνος επίμονης πνευμονικής υπέρτασης στο νεογνό (PPHN) με χρήση SSRI σε προχωρημένη κύηση. Μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα εξ αποστερήσεως στα νεογνά.
Γαλουχία
Με προσοχή

Μικρά ποσά παροξετίνης εκκρίνονται στο μητρικό γάλα. Συγκεντρώσεις ορού σε βρέφη που θήλαζαν ήταν μη ανιχνεύσιμες (<2 νανογραμμάρια/ml) ή πολύ χαμηλές (<4 νανογραμμάρια/ml) και δεν παρατηρήθηκε κανένα σημείο επίδρασης του φαρμάκου σε αυτά τα βρέφη. Καθώς δεν αναμένονται επιδράσεις μπορεί να εξετασθεί η δυνατότητα θηλασμού.
Γονιμότητα
Με προσοχή

Στοιχεία από πειραματόζωα και in vitro με ανθρώπινο υλικό έχουν δείξει ότι η παροξετίνη μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα του σπέρματος. Η επίδραση στην ποιότητα του σπέρματος φαίνεται ότι είναι αναστρέψιμη. Μέχρι σήμερα δεν έχουν παρατηρηθεί επιπτώσεις στην ανθρώπινη γονιμότητα.

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντικαταθλιπτικά - εκλεκτικοί αναστολείς της πρόσληψης σεροτονίνης, κωδικός ATC: N06A B05

Μηχανισμός δράσης

Η παροξετίνη είναι ένας ισχυρός και εκλεκτικός αναστολέας της πρόσληψης της 5-υδροξυτρυπταμίνης (5-HT, σεροτονίνη) και η αντικαταθλιπτική του ενέργεια και αποτελεσματικότητα στη θεραπεία της ΙΨΔ, της Αγχώδους Κοινωνικής Διαταραχής/Κοινωνικής Φοβίας, της Γενικής Αγχώδους Διαταραχής, του Μετατραυματικού Στρες, και της Διαταραχής Πανικού, θεωρείται ότι σχετίζεται με την εξειδικευμένη αναστολή της 5-HT στους εγκεφαλικούς νευρώνες. Η παροξετίνη χημικά δε συγγενεύει με τα τρικυκλικά, τετρακυκλικά και άλλα διαθέσιμα αντικαταθλιπτικά. Η παροξετίνη έχει χαμηλή συγγένεια με τους μουσκαρινικούς χολινεργικούς υποδοχείς και μελέτες σε ζώα έχουν δείξει μόνο ασθενείς αντιχολινεργικές ιδιότητες. Σε συμφωνία με αυτήν την εκλεκτική δράση, in vitro μελέτες έχουν καταδείξει ότι, αντίθετα με τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, η παροξετίνη έχει χαμηλή συγγένεια για τους άλφα1, άλφα2 και βήτα αδρενεργικούς υποδοχείς καθώς με τους υποδοχείς της ντοπαμίνης (D2), τους ομοιάζοντες με τους υποδοχείς της 5-HT1 και τους υποδοχείς της 5-HT2 και της ισταμίνης. (H1). Αυτή η έλλειψη αλληλεπίδρασης με τους μετασυναπτικούς υποδοχείς in vitro έχει υποστηριχτεί και σε in vivo μελέτες οι οποίες καταδεικνύουν έλλειψη καταστολής του ΚΝΣ και υποτασικές ιδιότητες.

Φαρμακοδυναμικά Αποτελέσματα

Η παροξετίνη δεν επηρεάζει τη ψυχοκινητική λειτουργία και δε μεγεθύνει κατασταλτικά αποτελέσματα της αιθανόλης. Όπως και με άλλους εκλεκτικούς αναστολείς της 5-HT, η παροξετίνη προκάλεσε συμπτώματα εκσεσημασμένης διέγερσης του υποδοχέα της 5-HT όταν χορηγήθηκε σε ζώα που προηγουμένως τους είχαν χορηγηθεί αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (MAO) ή τρυπτοφάνη. Συμπεριφορικές και ηλεκτροεγκεφαλογραφικές μελέτες καταδεικνύουν ότι η παροξετίνη είναι ασθενώς διεγερτική σε δόσεις γενικά μεγαλύτερες από αυτές που απαιτούνται για την αναστολή της πρόσληψης της 5-HT. Η φύση των διεγερτικών ιδιοτήτων δεν προσομοιάζει με της αμφεταμίνης. Μελέτες σε ζώα καταδεικνύουν ότι η παροξετίνη γίνεται καλά ανεκτή από το καρδιαγγειακό σύστημα. Η παροξετίνη δεν προκάλεσε σημαντικές κλινικές μεταβολές στην αρτηριακή πίεση, τον καρδιακό ρυθμό και στο ΗΚΓ μετά τη χορήγησή της σε υγιείς εθελοντές. Μελέτες καταδεικνύουν ότι, σε αντίθεση με τα αντικαταθλιπτικά, τα οποία αναστέλλουν την πρόσληψη της νοραδρεναλίνης, η παροξετίνη παρουσιάζει πολύ μικρότερη τάση να αναστέλλει τα αντιυπερτασικά αποτελέσματα της γουανεθιδίνης. Στη θεραπεία των καταθλιπτικών διαταραχών η παροξετίνη εμφανίζει συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα με τα καθιερωμένα αντικαταθλιπτικά. Υπάρχουν επίσης μερικές ενδείξεις ότι η παροξετίνη μπορεί να έχει θεραπευτική αξία σε ασθενείς οι οποίοι δεν ανταποκρίθηκαν στην καθιερωμένη αγωγή. Η πρωινή δοσολογία της παροξετίνης δεν έχει κάποιο επιζήμιο αποτέλεσμα στην ποιότητα ή στη διάρκεια του ύπνου. Αντίθετα, οι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν βελτιωμένο ύπνο, καθώς ανταποκρίνονται στη θεραπεία με παροξετίνη.

Ανάλυση αυτοκτονικότητας ενηλίκων

Μία ειδική ανάλυση για την παροξετίνη σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες σε ενήλικες με ψυχιατρικές διαταραχές έδειξε υψηλότερη συχνότητα αυτοκτονικής συμπεριφοράς σε νεαρούς ενήλικες (ηλικίας 18-24 ετών) που έλαβαν παροξετίνη συγκριτικά με το εικονικό φάρμακα (2,19% έναντι 0,92%). Σε ομάδες μεγαλύτερης ηλικίας δεν παρατηρήθηκε τέτοια αύξηση. Σε ενήλικες με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή (όλες οι ηλικίες), υπήρξε αύξηση της συχνότητας αυτοκτονικής συμπεριφοράς σε ασθενείς που έλαβαν παροξετίνη συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο (0,32% έναντι 0,05%)· όλες οι περιπτώσεις ήταν απόπειρες αυτοκτονίας. Ωστόσο η πλειονότητα αυτών των αποπειρών για την παροξετίνη (8 στις 11) ήταν σε νεαρούς ενήλικες (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Ανταπόκριση στη δόση

Σε μελέτες καθορισμένης δόσης, υπάρχει μία επίπεδη καμπύλη ανταπόκρισης στη δόση, που υποδεικνύει ότι δεν υπάρχει πλεονέκτημα ως προς την αποτελεσματικότητα για τη χρήση υψηλότερης από τις συνιστώμενες δόσεις. Πάντως υπάρχουν μερικά κλινικά στοιχεία που υποδεικνύουν ότι αυξάνοντας τη δόση μπορεί να ωφελήσει κάποιους ασθενείς.

Μακροχρόνια αποτελεσματικότητα

Η μακροχρόνια αποτελεσματικότητα της παροξετίνης στην κατάθλιψη έχει καταδειχθεί σε μία μελέτη σχεδιασμού διατήρησης και πρόληψης υποτροπών 52 εβδομάδων: 12% των ασθενών που ελάμβαναν παροξετίνη (20-40mg ημερησίως) υποτροπίασαν, έναντι 28% των ασθενών που ελάμβαναν εικονικό φάρμακο. Η μακροχρόνια αποτελεσματικότητα της παροξετίνης στη θεραπεία της ιδεοληπτικής ψυχαναγκαστικής διαταραχής έχει εξεταστεί σε τρεις μελέτες σχεδιασμού διατήρησης και πρόληψης υποτροπών 24 εβδομάδων. Σε μία από τις τρεις μελέτες επετεύχθη μία σημαντική διαφορά στο ποσοστό των υποτροπιαζόντων μεταξύ της παροξετίνης (38%) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (59%). Η μακροχρόνια αποτελεσματικότητα της παροξετίνης στη θεραπεία των διαταραχών πανικού έχει καταδειχτεί σε μία μελέτη σχεδιασμού διατήρησης και πρόληψης υποτροπών 24 εβδομάδων: 5% των ασθενών που ελάμβαναν παροξετίνη (10-40mg ημερησίως) υποτροπίασαν, έναντι 30% των ασθενών που ελάμβαναν εικονικό φάρμακο. Αυτό υποστηρίχτηκε και με μία μελέτη διατήρησης 36 εβδομάδων. Η μακροχρόνια αποτελεσματικότητα της παροξετίνης στη θεραπεία της κοινωνικής αγχώδους διαταραχής και της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής και του Μετατραυματικού Στρες δεν έχει τεκμηριωθεί επαρκώς.

Ανεπιθύμητες ενέργειες από Παιδιατρικές Κλινικές Δοκιμές

Σε βραχυπρόθεσμες (έως 10-12 εβδομάδες) κλινικές δοκιμές σε παιδιά και εφήβους, παρατηρήθηκαν οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες σε ασθενείς που έλαβαν παροξετίνη σε συχνότητα τουλάχιστον 2% των ασθενών και παρατηρήθηκαν σε συχνότητα τουλάχιστον διπλάσια από αυτή του εικονικού φαρμάκου: αυξημένες συμπεριφορές σχετικά με αυτοκτονία (περιλαμβανομένων των αποπειρών αυτοκτονίας και των αυτοκτονικών σκέψεων), συμπεριφορές αυτοκαταστροφής και αυξημένη επιθετικότητα. Οι αυτοκτονικές σκέψεις και οι απόπειρες αυτοκτονίας παρατηρήθηκαν κυρίως σε κλινικές δοκιμές σε εφήβους με Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή. Η αυξημένη επιθετικότητα εμφανίσθηκε ιδιαίτερα σε παιδιά με ιδεοληπτική ψυχαναγκαστική διαταραχή και ιδιαίτερα σε νεαρά παιδιά ηλικίας μικρότερης των 12 ετών. Επιπρόσθετες καταστάσεις που παρατηρήθηκαν συχνότερα με την παροξετίνη συγκριτικά με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου ήταν: μειωμένη όρεξη, τρόμος, εφίδρωση, υπερκινησία, διέγερση, συναισθηματική αστάθεια (περιλαμβανομένου του κλάματος και των μεταβολών της διάθεσης). Σε μελέτες που χρησιμοποιήθηκε σχήμα σταδιακής μείωσης, συμπτώματα που αναφέρθηκαν κατά τη διάρκεια της φάσης της σταδιακής μείωσης ή κατά τη διακοπή της παροξετίνης σε συχνότητα τουλάχιστον 2% των ασθενών και παρατηρήθηκαν σε συχνότητα τουλάχιστον διπλάσια από αυτή του εικονικού φαρμάκου ήταν συναισθηματική αστάθεια (περιλαμβανομένου του κλάματος, μεταβολών της διάθεσης, αυτοκαταστροφής, αυτοκτονικών σκέψεων και αποπειρών αυτοκτονίας), νευρικότητα, ζάλη, ναυτία και κοιλιακό άλγος (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Σε πέντε μελέτες παράλληλων ομάδων με διάρκεια θεραπείας οκτώ εβδομάδες έως οκτώ μήνες, ανεπιθύμητες ενέργειες σχετιζόμενες με αιμορραγία, κυρίως στο δέρμα και τους βλεννογόνους, παρατηρήθηκαν σε ασθενείς που έλαβαν παροξετίνη, σε συχνότητα 1,74% συγκριτικά με 0,74% που παρατηρήθηκε σε ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο.

Φαρμακοκινητική

Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Απορρόφηση Η παροξετίνη απορροφάται καλά μετά την από του στόματος χορήγηση και υφίσταται μεταβολισμό αρχικής φάσης. Λόγω του μεταβολισμού αρχικής φάσης, το ποσό της παροξετίνης που είναι διαθέσιμο στη συστηματική κυκλοφορία είναι λιγότερο από αυτό που απορροφήθηκε από το γαστρεντερικό σωλήνα. Μερικός κορεσμός του μεταβολισμού αρχικής φάσης και ελαττωμένη κάθαρση πλάσματος συμβαίνει καθώς αυξάνεται η ποσότητα στο σώμα με αυξήσεις των μεμονωμένων δόσεων ή με πολλαπλό δοσολογικό σχήμα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα δυσανάλογες αυξήσεις των συγκεντρώσεων πλάσματος και επομένως οι φαρμακοκινητικές παράμετροι δεν είναι σταθερές, με αποτέλεσμα μια μη γραμμική κινητική. Ωστόσο, η μη-γραμμικότητα γενικά είναι μικρή και περιορίζεται σε εκείνα τα άτομα που επιτυγχάνουν χαμηλά επίπεδα πλάσματος σε χαμηλές δόσεις. Τα συστηματικά επίπεδα σταθερής κατάστασης επιτυγχάνονται 7 με 14 ημέρες μετά την έναρξη της θεραπείας με τις μορφές άμεσης ή ελεγχόμενης απελευθέρωσης και οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες δε φαίνεται να μεταβάλλονται κατά τη μακροχρόνια θεραπεία.

Κατανομή Η παροξετίνη κατανέμεται ευρέως στους ιστούς και φαρμακοκινητικοί υπολογισμοί έχουν καταδείξει ότι μόνο το 1% της παροξετίνης στο σώμα βρίσκεται στο πλάσμα. Περίπου το 95% της παροξετίνης εμφανίζεται δεσμευμένη με την πρωτεΐνη στις θεραπευτικές συγκεντρώσεις. Δε βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ των συγκεντρώσεων παροξετίνης πλάσματος και του κλινικού αποτελέσματος (παρενέργειες και αποτελεσματικότητα).

Βιομετασχηματισμός Οι κύριοι μεταβολίτες της παροξετίνης είναι πολικά και συζευγμένα προϊόντα οξείδωσης και μεθυλίωσης τα οποία απομακρύνονται άμεσα. Με βάση τη σχετική έλλειψη της φαρμακολογικής τους δράσης, είναι απίθανο να συνεισφέρουν στα θεραπευτικά αποτελέσματα της παροξετίνης. Ο μεταβολισμός δεν επηρεάζει την εκλεκτική δράση της παροξετίνης στη νευρωνική πρόσληψη της 5-HT.

Απέκκριση Η απέκκριση της μη μεταβολισμένης παροξετίνης από το ουροποιητικό είναι γενικά μικρότερη του 2% της δόσης, ενώ εκείνη των μεταβολιτών είναι περίπου το 64% της δόσης. Περίπου το 36% της δόσης εκκρίνεται στα κόπρανα, πιθανά μέσω της χολής, από το οποίο η μη μεταβολισμένη παροξετίνη αντιπροσωπεύει λιγότερο του 1% της δόσης. Επομένως, η παροξετίνη απεκκρίνεται σχεδόν ολοκληρωτικά μέσω μεταβολισμού. Η έκκριση των μεταβολιτών είναι διφασική, αρχικά ως αποτέλεσμα ενός μεταβολισμού πρώτου βαθμού και στη συνέχεια ελεγχόμενη από τη συστηματική απέκκριση της παροξετίνης. Ο μέσος χρόνος απέκκρισης διαφέρει, αλλά γενικά είναι περίπου μία ημέρα.

Ειδικοί Πληθυσμοί Ασθενών Ηλικιωμένοι και Ασθενείς με Νεφρική/Ηπατική Ανεπάρκεια Αυξημένες συγκεντρώσεις παροξετίνης πλάσματος παρατηρούνται σε ηλικιωμένα άτομα και σε εκείνα τα άτομα με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια ή σε εκείνα με ηπατική ανεπάρκεια, αλλά το εύρος των συγκεντρώσεων πλάσματος επικαλύπτει αυτό των υγιών ενήλικων ατόμων.

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντικαταθλιπτικά - εκλεκτικοί αναστολείς της πρόσληψης σεροτονίνης, κωδικός ATC: N06A B05 ### Μηχανισμός δράσης Η παροξετίνη είναι ένας ισχυρός και εκλεκτικός αναστολέας της πρόσληψης της…

Φαρμακοκινητική

Φαρμακοκινητικές ιδιότητες Απορρόφηση Η παροξετίνη απορροφάται καλά μετά την από του στόματος χορήγηση και υφίσταται μεταβολισμό αρχικής φάσης. Λόγω του μεταβολισμού αρχικής φάσης, το ποσό της παροξετίνης που είναι διαθέσιμο στη συστηματική…

Μεταβολισμός

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Αρτηριακή πίεση	monitor_heartΑρτηριακή πίεση & ζωτικά σημεία	στενή	Συνδυασμός με λινεζολίδη
Αυτοκτονικά συμπτώματα	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	προσεκτικά	Παιδιά και έφηβοι κάτω των 18 ετών με χορήγηση παροξετίνης
Κλινική παρακολούθηση (σύνδρομο σεροτονίνης)	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	στενή	Συνδυασμός με λινεζολίδη
Νευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	στενή	Κατάθλιψη ή άλλες ψυχιατρικές καταστάσεις

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

expand_more

LD50=500mg/kg (από το στόμα σε ποντίκια); Κώμα, ζάλη, υπνηλία, έξαψη προσώπου, ναυτία, εφίδρωση, τρόμος, έμετος.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Η παροξετίνη αντιμετωπίζει τα συμπτώματα της κατάθλιψης, διαφόρων διαταραχών άγχους, διαταραχής μετατραυματικού στρες, ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής και των αγγειοκινητικών συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης μέσω της αναστολής της επαναπρόσληψης σεροτονίνης. Η έναρξη δράσης της παροξετίνης αναφέρεται ότι είναι περίπου 6 εβδομάδες. Λόγω της σεροτονινεργικής της δράσης, η παροξετίνη, όπως και άλλα αντικαταθλιπτικά SSRI, μπορεί να ενισχύσει το σύνδρομο σεροτονίνης. Αυτός ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερα υψηλός όταν αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟ) χορηγούνται εντός 2 εβδομάδων από τη χορήγηση παροξετίνης. Μετά τη διακοπή των αναστολέων ΜΑΟ, συνιστάται ένα διάστημα 2 εβδομάδων πριν από τη χορήγηση παροξετίνης. Μην χορηγείτε ταυτόχρονα αυτούς τους παράγοντες.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Η παροξετίνη ενισχύει τη σεροτονινεργική δραστηριότητα μέσω της αναστολής της προσυναπτικής επαναπρόσληψης σεροτονίνης από τον υποδοχέα σεροτονίνης (SERT). Αυτή η αναστολή αυξάνει το επίπεδο σεροτονίνης στη συναπτική σχισμή, ανακουφίζοντας διάφορα συμπτώματα. Αυτό το φάρμακο έχει αποδειχθεί ότι είναι ισχυρότερος αναστολέας της επαναπρόσληψης σεροτονίνης από άλλα μέλη της ίδιας κατηγορίας φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων των [Citalopram], [Fluoxetine] και [Fluvoxamine]. Ο μηχανισμός δράσης της παροξετίνης στην ανακούφιση των αγγειοκινητικών συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης είναι άγνωστος, σύμφωνα με τις πληροφορίες χορήγησης του Brisdelle, αλλά μπορεί να οφείλεται στις επιδράσεις του στη θερμορύθμιση. Η παροξετίνη παρουσιάζει κλινικά αμελητέα συγγένεια για τους αδρενεργικούς υποδοχείς alpha-1 και alpha-2 και β-αδρενεργικούς υποδοχείς, τους ντοπαμινεργικούς υποδοχείς D1 και D2, τους ισταμινεργικούς υποδοχείς H1 και τους υποδοχείς σεροτονίνης 5-HT1A, 5-HT2A και 5-HT2C. Αυτό το φάρμακο παρουσιάζει κάποια συγγένεια για τους μουσκαρινικούς χολινεργικούς υποδοχείς και τους υποδοχείς 5-H2B. Η καθυστερημένη έναρξη των θεραπευτικών αποτελεσμάτων της παροξετίνης μπορεί να εξηγηθεί από τις αρχικές δράσεις της παροξετίνης στους νευρώνες 5-HT. Σε αρουραίους, η παροξετίνη ενεργοποιεί τους υποδοχείς 5-HT1A κατά την αρχική της χορήγηση, αναστέλλοντας τη διέγερση των νευρώνων 5-HT και την επακόλουθη απελευθέρωση σεροτονίνης στη συναπτική σχισμή.

Χρησιμοποιήθηκαν λειτουργικές και δομικές προσεγγίσεις για την εξέταση των ανασταλτικών μηχανισμών και της θέσης του σημείου σύνδεσης για τη φλουοξετίνη και την παροξετίνη, δύο εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης, στους νικοτινικούς υποδοχείς ακετυλοχολίνης (AChRs) σε διαφορετικές μορφολογικές καταστάσεις. Τα αποτελέσματα καθορίζουν ότι: (α) η φλουοξετίνη και η παροξετίνη αναστέλλουν την εισροή Ca(2+) που προκαλείται από τον h alpha1beta1 gammadelta AChR με υψηλότερες δραστικότητες από τη διζοτσιλπίνη. Η δραστικότητα της φλουοξετίνης αυξάνεται περίπου 10 φορές μετά από μεγαλύτερες περιόδους προ-επώασης, κάτι που συμφωνεί με την ενίσχυση της σύνδεσης (3)H-κυτισίνης με ηρεμούντα αλλά ενεργοποιήσιμα Torpedo AChRs που προκαλούνται από αυτά τα αντικαταθλιπτικά, (β) η φλουοξετίνη και η παροξετίνη αναστέλλουν τη σύνδεση του ανάλογου της φενκυκλιδίνης πιπεριδυλ-3,4-(3)H(N)]-(N-(1-(2 θειενυλ)κυκλοεξυλ)-3,4-πιπεριδίνη με το αποευαισθητοποιημένο Torpedo AChR με υψηλότερες συγγένειες σε σύγκριση με το ηρεμών AChR, και (γ) η φλουοξετίνη αναστέλλει τη σύνδεση (3)H-διζοτσιλπίνης με το αποευαισθητοποιημένο AChR, υποδηλώνοντας μια αμοιβαία αποκλειόμενη αλληλεπίδραση. Αυτό υποστηρίζεται από τα αποτελέσματα μοριακής αγκίστρωσης όπου η ουδέτερη διζοτσιλπίνη και φλουοξετίνη και ο διαμορφωτής της πρωτονιωμένης φλουοξετίνης με το υψηλότερο σκορ LUDI αλληλεπιδρούν με το πεδίο μεταξύ των δακτυλίων βαλίνης (θέση 13’) και λευκίνης (θέση 9’). Οι υπολογισμοί μοριακής μηχανικής αποδεικνύουν επίσης ηλεκτροστατικές αλληλεπιδράσεις της πρωτονιωμένης φλουοξετίνης στις θέσεις 20’, 21’ και 24’. Η πρωτονιωμένη διζοτσιλπίνη γεφυρώνει αυτά τα δύο πεδία σύνδεσης αλληλεπιδρώντας με τους δακτυλίους βαλίνης και τον εξωτερικό (θέση 20’). Η υψηλή αναλογία πρωτονιωμένης φλουοξετίνης και διζοτσιλπίνης που υπολογίζεται σε φυσιολογικό pH υποδηλώνει ότι τα πρωτονιωμένα φάρμακα μπορούν να προσελκύονται στο στόμιο του καναλιού πριν συνδεθούν βαθύτερα στον κανάλι ιόντων AChR μεταξύ των δακτυλίων λευκίνης και βαλίνης, ένα πεδίο που μοιράζεται με τη φενκυκλιδίνη, μπλοκάροντας τελικά τη ροή ιόντων και προκαλώντας αποευαισθητοποίηση του AChR.

Η παροξετίνη αποδείχθηκε ότι είναι ένας ισχυρός (Ki = 1,1 nM) και ειδικός αναστολέας της επαναπρόσληψης [3H]-5-υδροξυτρυπταμίνης (5-HT) σε συναπτόσωμα νεφρικού και υποθαλαμικού φλοιού αρουραίου in vitro. Η κινητική ανάλυση Lineweaver-Burk καθόρισε ότι αυτή η αναστολή ήταν ανταγωνιστική στη φύση της, υποδηλώνοντας άμεση αλληλεπίδραση με το σύμπλεγμα του μεταφορέα επαναπρόσληψης 5-HT. Η από του στόματος χορήγηση παροξετίνης παρήγαγε μια δόση-εξαρτώμενη αναστολή της επαναπρόσληψης [3H]-5-HT (ED50 = 1,9 mg/kg) σε συναπτόσωμα υποθαλάμου αρουραίου ex vivo με μικρή επίδραση στην επαναπρόσληψη [3H]-l-νοραδρεναλίνης (NA) (ED50 > 30 mg/kg). Αυτή η επιλεκτικότητα για την επαναπρόσληψη 5-HT διατηρήθηκε μετά από από του στόματος χορήγηση για 14 ημέρες. Η παροξετίνη (ED50 1-3 mg/kg PO) απέτρεψε την επίδραση εξάντλησης 5-HT της π-χλωραμφεταμίνης (PCA) στον εγκέφαλο αρουραίου, αποδεικνύοντας αποκλεισμό επαναπρόσληψης 5-HT in vivo. Τεχνικές ραδιοσυνδεσιμότητας σε εγκέφαλο αρουραίου in vitro έδειξαν ότι η παροξετίνη έχει μικρή συγγένεια για τους υποδοχείς άλφα 1, άλφα 2 ή βήτα αδρενεργικούς, ντοπαμίνη (D2), 5-HT1, 5-HT2 ή ισταμίνη (H1) σε συγκεντρώσεις κάτω των 1000 nM. Η παροξετίνη παρουσίασε ασθενή συγγένεια για τους μουσκαρινικούς υποδοχείς (Ki = 89 nM), αλλά ήταν τουλάχιστον 15 φορές ασθενέστερη από την αμιτριπτυλίνη (Ki = 5,1 nM). Η παροξετίνη, επομένως, παρέχει ένα χρήσιμο φαρμακολογικό εργαλείο για τη διερεύνηση συστημάτων 5-HT και επιπλέον θα πρέπει να είναι ένα αντικαταθλιπτικό με μειωμένες παρενέργειες τύπου τρικυκλικού.

Ο ακριβής μηχανισμός αντικαταθλιπτικής δράσης της παροξετίνης είναι ασαφής, αλλά το φάρμακο έχει αποδειχθεί ότι αναστέλλει επιλεκτικά την επαναπρόσληψη σεροτονίνης στην προσυναπτική νευρωνική μεμβράνη. Η αναστολή επαναπρόσληψης σεροτονίνης που προκαλείται από την παροξετίνη οδηγεί σε αυξημένες συναπτικές συγκεντρώσεις σεροτονίνης στο ΚΝΣ, οδηγώντας σε πολλαπλές λειτουργικές αλλαγές που σχετίζονται με ενισχυμένη σεροτονινεργική νευροδιαβίβαση. Όπως και άλλα SSRIs (π.χ., σιταλοπράμη, φλουοξετίνη, φλουβοξαμίνη, σερτραλίνη), η παροξετίνη φαίνεται να έχει πολύ ασθενείς επιδράσεις στην επαναπρόσληψη νορεπινεφρίνης ή ντοπαμίνης και δεν παρουσιάζει κλινικά σημαντική αντιχολινεργική, αντιισταμινική ή αδρενεργική (α1, α2, βήτα) αποκλειστική δράση στις συνήθεις θεραπευτικές δόσεις. Παρόλο που ο μηχανισμός αντικαταθλιπτικής δράσης των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων μπορεί να περιλαμβάνει αναστολή της επαναπρόσληψης διαφόρων νευροδιαβιβαστών (δηλ., σεροτονίνης, νορεπινεφρίνης) στην προσυναπτική νευρωνική μεμβράνη, έχει προταθεί ότι η τροποποίηση των υποδοχέων μετά τη σύναψη είναι κυρίως υπεύθυνη για την αντικαταθλιπτική δράση που παρατηρείται κατά τη μακροχρόνια χορήγηση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων. Κατά τη μακροχρόνια θεραπεία με τα περισσότερα αντικαταθλιπτικά (π.χ., τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αναστολείς μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟ)), αυτές οι προσαρμοστικές αλλαγές συνίστανται κυρίως σε υποευαισθησία του αδρενεργικού συστήματος κυκλάσης της αδενοσίνης σε συνδυασμό με μείωση του αριθμού των β-αδρενεργικών υποδοχέων. τέτοιες επιδράσεις στη λειτουργία των αδρενεργικών υποδοχέων αναφέρονται συχνά ως ρύθμιση προς τα κάτω. Ωστόσο, σε μια μελέτη σε ζώα, η μακροχρόνια χορήγηση παροξετίνης δεν έδειξε να μειώνει τους αδρενεργικούς υποδοχείς στο ΚΝΣ, όπως έχει παρατηρηθεί με πολλά άλλα κλινικά αποτελεσματικά αντικαταθλιπτικά. Επιπλέον, ορισμένα αντικαταθλιπτικά (π.χ., αμιτριπτυλίνη) αναφέρουν μείωση του αριθμού των θέσεων σύνδεσης σεροτονίνης (5-HT) μετά από χρόνια χορήγηση.

Η μειωμένη μεταβολισμός γλυκόζης έχει ενοχοποιηθεί ως παθοφυσιολογία της καταθλιπτικής διαταραχής. Η ομαλοποίηση τέτοιων διαταραγμένων νευρομεταβολισμών έχει συσχετιστεί με τις θεραπευτικές δράσεις των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων. Ωστόσο, ο μοριακός μηχανισμός που υποκρύπτει τις νευρομεταβολικές δράσεις των αντικαταθλιπτικών δεν έχει πλήρως κατανοηθεί. Δεδομένου ότι η AMP-ενεργοποιημένη πρωτεϊνική κινάση (AMPK) είναι ένας κύριος διακόπτης για την ενεργειακή ομοιόσταση, στοχεύσαμε να προσδιορίσουμε εάν ο εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης παροξετίνη ενισχύει τον ενεργειακό μεταβολισμό ενεργοποιώντας την AMPK σε κύτταρα νευροβλαστώματος. Διαπιστώσαμε ότι η παροξετίνη αύξανε δοσοεξαρτώμενα τη μιτοχονδριακή βιογένεση, η οποία περιλαμβάνει την οδό AMPK-προαριστοποιημένος ενεργοποιητής υποδοχέα γάμμα συν-ενεργοποιητής-1α. Επιπλέον, η ενεργοποίηση της AMPK που προκαλείται από την παροξετίνη αυξάνει την πρόσληψη γλυκόζης και την παραγωγή ATP. Αυτές οι νευρομεταβολικές επιδράσεις της παροξετίνης καταστέλλονταν με συν-θεραπεία με την ένωση C (CC), έναν αναστολέα της AMPK. Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν την πιθανότητα ότι η διαμόρφωση της οδού AMPK μπορεί να είναι ένας προηγουμένως μη αναγνωρισμένος μηχανισμός που υποκρύπτει τη νευρομεταβολική δράση των αντικαταθλιπτικών. Απαιτείται περαιτέρω μελέτη για την εξέταση των περιοχικά-ειδικών και χρονικά-ειδικών επιδράσεων της διαμόρφωσης της AMPK από αντικαταθλιπτικά στη διάθεση-σχετιζόμενη συμπεριφορά.

Για περισσότερα Δεδομένα Μηχανισμού Δράσης (Πλήρη) για την ΠΑΡΟΞΕΤΙΝΗ (9 σύνολο), παρακαλώ επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Η παροξετίνη απορροφάται εύκολα από το γαστρεντερικό σωλήνα. Λόγω του μεταβολισμού πρώτης διόδου, η βιοδιαθεσιμότητα κυμαίνεται από 30-60%. Η Cmax επιτυγχάνεται 2 έως 8 ώρες μετά από από του στόματος δόση. Η μέση Tmax είναι 4,3 ώρες σε υγιείς ασθενείς. Η σταθερή συγκέντρωση της παροξετίνης επιτυγχάνεται εντός 7 έως 14 ημερών από τη θεραπεία από του στόματος. Σε μια φαρμακοκινητική μελέτη, η AUC σε υγιείς ασθενείς ήταν 574 ng·h/mL και 1053 ng·h/mL σε εκείνους με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία.

Περίπου τα 2/3 μιας εφάπαξ δόσης παροξετίνης βρίσκονται στα ούρα και το υπόλοιπο στα κόπρανα. Σχεδόν ολόκληρη η δόση αποβάλλεται ως μεταβολίτες. το 3% αποβάλλεται ως αμετάβλητη παροξετίνη. Περίπου το 64% μιας από του στόματος δόσης 30 mg βρέθηκε στα ούρα, με 2% ως μητρική ουσία και 62% ως μεταβολίτες. Περίπου το 36% της δόσης βρέθηκε στα κόπρανα κυρίως ως μεταβολίτες και λιγότερο από 1% ως η μητρική ένωση.

Η παροξετίνη έχει μεγάλο όγκο κατανομής και βρίσκεται σε όλο το σώμα, συμπεριλαμβανομένου του κεντρικού νευρικού συστήματος. Μόνο το 1% του φαρμάκου βρίσκεται στο πλάσμα. Η παροξετίνη βρίσκεται στο μητρικό γάλα σε συγκεντρώσεις παρόμοιες με αυτές στο πλάσμα.

Η φαινόμενη κάθαρση από του στόματος της παροξετίνης είναι 167 L/h. Η κάθαρση της παροξετίνης σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια είναι σημαντικά χαμηλότερη και ενδέχεται να απαιτείται προσαρμογή δόσης, παρά το γεγονός ότι καθαρίζεται κυρίως από το ήπαρ. Ενδέχεται να απαιτείται προσαρμογή δόσης σε ηπατική δυσλειτουργία.

Η υδροχλωρική παροξετίνη φαίνεται να απορροφάται αργά αλλά καλά από το ΓΕΣ μετά από από του στόματος χορήγηση. Αν και η από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα της υδροχλωρικής παροξετίνης σε ανθρώπους δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί μέχρι σήμερα, ο κατασκευαστής αναφέρει ότι η παροξετίνη απορροφάται πλήρως μετά από από του στόματος χορήγηση διαλύματος του υδροχλωρικού αλάτος. Ωστόσο, το σχετικό ποσοστό μιας δόσης από το στόμα που φτάνει αμετάβλητο στη συστηματική κυκλοφορία φαίνεται να είναι σχετικά μικρό, επειδή η παροξετίνη υφίσταται εκτενή μεταβολισμό πρώτης διόδου. Τα δισκία και η εναιώρημα υδροχλωρικής παροξετίνης από το στόμα αναφέρεται ότι είναι βιοϊσοδύναμα.

Σε μελέτες αναλογικότητας δόσης σταθερής κατάστασης που περιελάμβαναν ηλικιωμένους και μη ηλικιωμένους ασθενείς, σε δόσεις 20 mg έως 40 mg ημερησίως για τους ηλικιωμένους και 20 mg έως 50 mg ημερησίως για τους μη ηλικιωμένους, παρατηρήθηκε κάποια μη γραμμικότητα και στις δύο πληθυσμιακές ομάδες, αντικατοπτρίζοντας εκ νέου ένα κορεσμένο μεταβολικό μονοπάτι. Σε σύγκριση με τις τιμές Cmin μετά από 20 mg ημερησίως, οι τιμές μετά από 40 mg ημερησίως ήταν μόνο περίπου 2 έως 3 φορές μεγαλύτερες από το διπλάσιο.

Περίπου το 95% και το 93% της παροξετίνης συνδέεται με πρωτεΐνες πλάσματος σε 100 ng/mL και 400 ng/mL, αντίστοιχα. Υπό κλινικές συνθήκες, οι συγκεντρώσεις παροξετίνης θα ήταν συνήθως μικρότερες από 400 ng/mL. Η παροξετίνη δεν μεταβάλλει in vitro τη δέσμευση πρωτεΐνης της φαινυτοΐνης ή της βαρφαρίνης.

Η παροξετίνη κατανέμεται σε όλο το σώμα, συμπεριλαμβανομένου του ΚΝΣ, με μόνο το 1% να παραμένει στο πλάσμα.

Για περισσότερα Δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για την ΠΑΡΟΞΕΤΙΝΗ (13 σύνολο), παρακαλώ επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Η παροξετίνη συνδέεται κατά 95% με πρωτεΐνες πλάσματος.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Ο μεταβολισμός της παροξετίνης συμβαίνει στο ήπαρ και διαμεσολαβείται κυρίως από το κυτόχρωμα CYP2D6 με συνεισφορά από το CYP3A4 και πιθανώς άλλα ένζυμα του κυτοχρώματος. Οι γενετικές πολυμορφίες του ενζύμου CYP2D6 μπορεί να αλλάξουν τη φαρμακοκινητική αυτού του φαρμάκου. Οι φτωχοί μεταβολιστές μπορεί να εμφανίσουν αυξημένες ανεπιθύμητες ενέργειες, ενώ οι ταχείς μεταβολιστές μπορεί να βιώσουν μειωμένες θεραπευτικές επιδράσεις. Η πλειοψηφία μιας δόσης παροξετίνης οξειδώνεται σε έναν μεταβολίτη κατεχόλης που στη συνέχεια μετατρέπεται τόσο σε γλυκουρονιδικά όσο και σε θειϊκά μεταβολίτες μέσω μεθυλίωσης και σύζευξης. Σε συναπτόσωμα αρουραίων, τα γλυκουρονιδικά και θειϊκά συζεύγματα έχουν αποδειχθεί ότι είναι χίλιες φορές λιγότερο δραστικά από την ίδια την παροξετίνη. Οι μεταβολίτες της παροξετίνης θεωρούνται ανενεργοί.

Η ακριβής μεταβολική μοίρα της παροξετίνης δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί· ωστόσο, η παροξετίνη μεταβολίζεται εκτενώς, πιθανώς στο ήπαρ. Οι κύριοι μεταβολίτες είναι πολικοί και συζευγμένοι προϊόντα οξείδωσης και μεθυλίωσης, τα οποία αποβάλλονται εύκολα από τον οργανισμό. Υπερισχύουν τα συζεύγματα με γλυκουρονικό οξύ και θειικό άλας, και οι κύριοι μεταβολίτες έχουν απομονωθεί και αναγνωριστεί. Έχει αποδειχθεί ότι οι μεταβολίτες της παροξετίνης έχουν δραστικότητα όχι μεγαλύτερη από το 2% της μητρικής ένωσης ως αναστολείς της επαναπρόσληψης σεροτονίνης· επομένως, είναι ουσιαστικά ανενεργοί.

Η παροξετίνη μεταβολίζεται εκτενώς μετά από από του στόματος χορήγηση. Οι κύριοι μεταβολίτες είναι πολικοί και συζευγμένοι προϊόντα οξείδωσης και μεθυλίωσης, τα οποία αποβάλλονται εύκολα. Υπερισχύουν τα συζεύγματα με γλυκουρονικό οξύ και θειικό άλας, και οι κύριοι μεταβολίτες έχουν απομονωθεί και αναγνωριστεί. Δεδομένα υποδεικνύουν ότι οι μεταβολίτες έχουν δραστικότητα όχι μεγαλύτερη από το 1/50 της μητρικής ένωσης στην αναστολή της πρόσληψης σεροτονίνης. Ο μεταβολισμός της παροξετίνης επιτυγχάνεται εν μέρει από το CYP2D6. Ο κορεσμός αυτού του ενζύμου σε κλινικές δόσεις φαίνεται να εξηγεί τη μη γραμμικότητα της κινητικής της παροξετίνης με την αύξηση της δόσης και της διάρκειας της θεραπείας. Ο ρόλος αυτού του ενζύμου στο μεταβολισμό της παροξετίνης υποδηλώνει επίσης πιθανές αλληλεπιδράσεις φαρμάκων-φαρμάκων.

Η παροξετίνη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν την 4-[[(3S,4R)-4-(4-Φθοροφαινυλ)πιπεριδιν-3-υλ]μεθοξυ]βενζολ-1,2-διόλη.

Η παροξετίνη μεταβολίζεται εκτενώς μετά από από του στόματος χορήγηση, πιθανώς στο ήπαρ. Οι κύριοι μεταβολίτες είναι πολικοί και συζευγμένοι προϊόντα οξείδωσης και μεθυλίωσης, τα οποία αποβάλλονται εύκολα από τον οργανισμό. Οι κυρίαρχοι μεταβολίτες είναι τα συζεύγματα γλυκουρονικού οξέος και θειικού άλατος. Οι μεταβολίτες της παροξετίνης δεν έχουν σημαντική φαρμακολογική δραστηριότητα (λιγότερο από 2% της μητρικής ένωσης). Η παροξετίνη μεταβολίζεται από το κυτόχρωμα P450 (CYP) 2D6. Ο κορεσμός του ενζύμου φαίνεται να εξηγεί τη μη γραμμική φαρμακοκινητική που παρατηρείται με την αύξηση της δόσης και της διάρκειας της θεραπείας. Οδός Απέκκρισης: Περίπου το 64% μιας από του στόματος λύσης παροξετίνης 30 mg απεκκρίθηκε στα ούρα με 2% ως η μητρική ένωση και 62% ως μεταβολίτες. Περίπου το 36% της δόσης απεκκρίθηκε στα κόπρανα (μέσω χολής), κυρίως ως μεταβολίτες και λιγότερο από 1% ως η μητρική ένωση. Χρόνος Ημίσειας Ζωής: 21-24 ώρες

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της παροξετίνης είναι περίπου 21 ώρες. Σε υγιείς νεαρούς εθελοντές, ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής ήταν 17,3 ώρες.

Η υδροχλωρική παροξετίνη απορροφάται πλήρως μετά από από του στόματος χορήγηση διαλύματος του υδροχλωρικού αλάτος. Σε μια μελέτη στην οποία φυσιολογικοί άνδρες εθελοντές (n = 15) έλαβαν 30 mg δισκία καθημερινά για 30 ημέρες, οι σταθερές συγκεντρώσεις παροξετίνης επιτεύχθηκαν περίπου στις 10 ημέρες για τους περισσότερους εθελοντές, αν και μπορεί να χρειαστεί σημαντικά περισσότερος χρόνος σε κάποιον περιστασιακό ασθενή. Σε σταθερή κατάσταση, η μέση … ημίσεια ζωή ήταν … 21,0 ώρες (CV 32%) … .

Ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής είναι περίπου 21 ώρες (CV 32%) μετά από από του στόματος χορήγηση 30 mg δισκίων ημερησίως για 30 ημέρες Paxil.

Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της παροξετίνης όταν χορηγείται ως υδροχλωρική παροξετίνη κυμαίνεται κατά μέσο όρο περίπου 21-24 ώρες, αν και υπάρχει μεγάλη διακύμανση μεταξύ των ασθενών με χρόνους ημίσειας ζωής (που κυμαίνονται από 7-65 ώρες σε μια μελέτη). Σε υγιείς άνδρες που λάμβαναν ένα δισκίο παροξετίνης 30 mg (χορηγούμενο ως μεσιλικό παροξετίνης) μία φορά την ημέρα για 24 ημέρες, ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής της παροξετίνης ήταν 33,2 ώρες. Σε ηλικιωμένα άτομα, ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της παροξετίνης (χορηγούμενης ως υδροχλωρική παροξετίνη) μπορεί να αυξηθεί (π.χ., σε περίπου 36 ώρες).

MeSH classification

expand_more

Μια δομικά και μηχανιστικά ποικιλόμορφη ομάδα φαρμάκων που δεν είναι τρικυκλικά ή αναστολείς μονοαμινοξειδάσης. Τα πιο κλινικά σημαντικά φαίνεται να δρουν εκλεκτικά σε σεροτονινεργικά συστήματα, κυρίως αναστέλλοντας την επαναπρόσληψη σεροτονίνης.

Ενώσεις που αναστέλλουν ειδικά την επαναπρόσληψη σεροτονίνης στον εγκέφαλο.

Φάρμακα και ενώσεις που αναστέλλουν ή ανταγωνίζονται τη βιοσύνθεση ή τις δράσεις του CYTOCHROME P-450 CYP2D6.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

41VRH5220H

ΠΑΡΟΞΕΤΙΝΗ

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης

Η παροξετίνη είναι Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης. Ο μηχανισμός δράσης της παροξετίνης είναι ως Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης.

ΠΑΡΟΞΕΤΙΝΗ

expand_more

CID

43815

Μοριακός τύπος

C19H20FNO3

Μοριακό βάρος

329.4

IUPAC

(3S,4R)-3-(1,3-benzodioxol-5-yloxymethyl)-4-(4-fluorophenyl)piperidine

InChIKey

AHOUBRCZNHFOSL-YOEHRIQHSA-N

Κατάταξη MeSH

Ενώσεις που αναστέλλουν ειδικά την επαναπρόσληψη σεροτονίνης στον εγκέφαλο.

Φάρμακα και ενώσεις που αναστέλλουν ή ανταγωνίζονται τη βιοσύνθεση ή τις δράσεις του CYTOCHROME P-450 CYP2D6.