QUETIAPINE
Κουετιαπίνη
**Ένδειξη** Για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας και των σχετικών ψυχωσικών διαταραχών.
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
DrugBank
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
SPC-MEGAZON
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Από το στόμα
- Χορήγηση: Μία φορά την ημέρα, χωρίς τροφή. Τα δισκία ολόκληρα.
- Δόση έναρξης: 300 mg
- Τιτλοποίηση: Βλ. λεπτομέρειες ανά ένδειξη.
-
Ενήλικες - Σχιζοφρένεια και μέτρια έως σοβαρά μανιακά επεισόδια στη διπολική διαταραχήΔόσηΈναρξη 300 mg (ημέρα 1), 600 mg (ημέρα 2). Συνιστώμενη 600 mg/ημέρα, μπορεί να αυξηθεί έως 800 mg/ημέρα. Εύρος 400-800 mg/ημέρα.Να χορηγείται τουλάχιστον μία ώρα πριν το γεύμα. Η δόση να προσαρμόζεται ανάλογα με την κλινική απόκριση και ανοχή. Δεν απαιτείται προσαρμογή δοσολογίας για θεραπεία συντήρησης στη σχιζοφρένεια.
-
Ενήλικες - Μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια στη διπολική διαταραχήΔόσηΗμέρα 1: 50 mg, Ημέρα 2: 100 mg, Ημέρα 3: 200 mg, Ημέρα 4: 300 mg. Συνιστώμενη 300 mg/ημέρα.Μέγ. δόση600 mgΝα χορηγείται κατά την βραδινή κατάκλιση. Δόσεις >300 mg μόνο από ιατρούς με εμπειρία. Δυνατότητα μείωσης σε 200 mg για μεμονωμένους ασθενείς.
-
Ενήλικες - Πρόληψη υποτροπής στη διπολική διαταραχήΔόσηΕύρος 300-800 mg/ημέρα.Ίδια δόση με την οξεία θεραπεία, χορηγούμενη κατά τη βραδινή κατάκλιση. Χρησιμοποιείται η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση.
-
Ενήλικες - Συμπληρωματική θεραπεία μειζόνων καταθλιπτικών επεισοδίων σε Μείζονα Καταθλιπτική ΔιαταραχήΔόσηΈναρξη: Ημέρα 1-2: 50 mg, Ημέρα 3-4: 150 mg. Δόση 150-300 mg/ημέρα.Να χορηγείται πριν την νυχτερινή κατάκλιση. Η δόση 300 mg/ημέρα να βασίζεται σε ατομική αξιολόγηση.
-
ΗλικιωμένοιΔόσηΈναρξη 50 mg/ημέρα, αύξηση κατά 50 mg/ημέρα.Χρήση με προσοχή. Πιο αργός ρυθμός αύξησης δόσης και μικρότερη ημερήσια δόση από τους νεότερους ασθενείς.
-
Ηλικιωμένοι - Μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια σε μείζονα καταθλιπτική διαταραχήΔόσηΗμέρα 1-3: 50 mg, Ημέρα 4: 100 mg, Ημέρα 8: 150 mg.Χαμηλότερη αποτελεσματική δόση, ξεκινώντας από 50 mg/ημέρα. Αύξηση στα 300 mg/ημέρα όχι πριν την 22η ημέρα.
-
Ασθενείς με ηπατική ανεπάρκειαΔόσηΈναρξη 50 mg/ημέρα, αύξηση κατά 50 mg/ημέρα.Χορηγείται με προσοχή. Η δόση να προσαρμόζεται ανάλογα με την κλινική απόκριση και ανοχή.
block
SPC-MEGAZON
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
-
Η συγχορήγηση με αναστολείς του κυτοχρώματος P450 3A4, όπως αναστολείς της HIV- πρωτεάσης, αντιμυκητισιακοί παράγοντες της ομάδας των αζολών, ερυθρομυκίνη, κλαριθρομυκίνη και νεφαζοδόνη
warning
SPC-MEGAZON
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
Γενικές προειδοποιήσειςΠρέπει να λαμβάνεται υπόψη το προφίλ ασφαλείας σε σχέση με την εξατομικευμένη διάγνωση του ασθενούς και τη δόση που χορηγείται.
-
Μακροχρόνια αποτελεσματικότητα και ασφάλεια(βλ. Φαρμακοδυναμικές)Πληθυσμόςασθενείς με μείζονα καταθλιπτική διαταραχήδεν έχει αξιολογηθεί ως επιπρόσθετη θεραπεία, ωστόσο η μακροχρόνια αποτελεσματικότητα και ασφάλεια έχει αξιολογηθεί σε ενήλικες ασθενείς ως μονοθεραπεία
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΠληθυσμόςπαιδιά και έφηβοι κάτω των 18 ετώνΗ quetiapine δε συνιστάται για χρήση... λόγω έλλειψης δεδομένων που να υποστηρίζουν τη χρήση σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα.
-
Αυτοκτονία/αυτοκτονικός ιδεασμός ή κλινική επιδείνωσηΠληθυσμόςΚατάθλιψηΣχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για αυτοκτονικό ιδεασμό, αυτοτραυματισμό και αυτοκτονία (περιστατικά που σχετίζονται με αυτοκτονία). Ο κίνδυνος αυτός εμμένει μέχρι να υπάρξει σημαντική βελτίωση. Καθώς η βελτίωση μπορεί να μην παρουσιαστεί τις πρώτες ή περισσότερες εβδομάδες θεραπείας, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά μέχρι να υπάρξει τέτοια βελτίωση. Σύμφωνα με τη κλινική εμπειρία, ο κίνδυνος αυτοκτονίας μπορεί να αυξηθεί στα πρώτα στάδια της βελτίωσης. Επιπλέον, οι γιατροί πρέπει να εξετάσουν τον πιθανό κίνδυνο επεισοδίων που σχετίζονται με αυτοκτονία μετά από απότομη διακοπή της θεραπείας με quetiapine, λόγω των γνωστών παραγόντων κινδύνου της υπό θεραπείας ασθένειας. Άλλες ψυχιατρικές καταστάσεις για τις οποίες η quetiapine συνταγογραφείται μπορεί επίσης να σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο επεισοδίων σχετιζόμενων με αυτοκτονία. Επιπρόσθετα, αυτές οι καταστάσεις μπορεί να συνυπάρχουν με μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια. Για το λόγο αυτό, οι ίδιες προφυλάξεις που παίρνονται κατά τη θεραπεία ασθενών με μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια πρέπει να παίρνονται και κατά τη θεραπεία ασθενών με άλλες ψυχιατρικές διαταραχές. Ασθενείς με ιστορικό επεισοδίων σχετιζόμενων με αυτοκτονία, ή εκείνοι που παρουσιάζουν σημαντικού βαθμού αυτοκτονικό ιδεασμό πριν την έναρξη της θεραπείας, είναι γνωστό ότι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αυτοκτονικών σκέψεων ή αποπειρών αυτοκτονίας και γι’ αυτό πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Μία μετα-ανάλυση ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο κλινικών δοκιμών με αντικαταθλιπτικά φάρμακα σε ενήλικες ασθενείς με ψυχιατρικές διαταραχές έδειξε αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονικής συμπεριφοράς με αντικαταθλιπτικά σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 25 ετών. Στενή παρακολούθηση των ασθενών και ιδιαίτερα αυτών που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο πρέπει να συνδυάζεται με τη φαρμακευτική αγωγή, ιδιαίτερα στην αρχή της θεραπείας και μετά από αλλαγές στη δοσολογία. Οι ασθενείς (και αυτοί που φροντίζουν τους ασθενείς) πρέπει να είναι σε επαγρύπνηση σχετικά με την ανάγκη παρακολούθησης για οποιαδήποτε κλινική επιδείνωση, αυτοκτονική συμπεριφορά ή σκέψεις και ασυνήθιστες αλλαγές στη συμπεριφορά και να αναζητήσουν ιατρική συμβουλή άμεσα εάν εμφανιστούν αυτά τα συμπτώματα. Σε μικρότερης διάρκειας ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες ασθενών με μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια σε διπολική διαταραχή παρατηρήθηκε αυξημένος κίνδυνος συμβάντων σχετιζόμενων με αυτοκτονία σε νεαρούς ενήλικες ασθενείς (ηλικίας μικρότερης από 25 ετών) που ήταν υπό θεραπεία με quetiapine σε σύγκριση με εκείνους υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο (3,0% έναντι 0%, αντίστοιχα). Σε κλινικές μελέτες ασθενών με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή η συχνότητα εμφάνισης συμβάντων σχετιζόμενων με αυτοκτονία που παρατηρήθηκε σε νεαρούς ενήλικες ασθενείς (ηλικίας μικρότερης από 25 ετών) ήταν 2,1% (3/144) για τη quetiapine και 1,3% (1/75) για το εικονικό φάρμακο.
-
Μεταβολικός κίνδυνοςΜε δεδομένο τον κίνδυνο επιδείνωσης του μεταβολικού τους προφίλ, περιλαμβανομένων μεταβολών του βάρους, της γλυκόζης αίματος (βλ. υπεργλυκαιμία) και των λιπιδίων, που έχουν παρατηρηθεί σε κλινικές μελέτες, οι μεταβολικές παράμετροι των ασθενών πρέπει να προσδιορίζονται κατά τον χρόνο της έναρξης της θεραπείας και οι μεταβολές των παραμέτρων αυτών πρέπει να ελέγχονται τακτικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Η επιδείνωση αυτών των παραμέτρων πρέπει να αντιμετωπίζεται όπως ενδείκνυται κλινικά (βλ. επίσης Ανεπιθύμητες ενέργειες).
-
Εξωπυραμιδικά συμπτώματαΠληθυσμόςενήλικες ασθενείςΣε κλινικές μελέτες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο... η quetiapine συσχετίστηκε με αύξηση της συχνότητας εμφάνισης εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων σε σύγκριση με εικονικό φάρμακο σε ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν για μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια σε διπολική διαταραχή και μείζονα καταθλιπτική διαταραχή (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες και Φαρμακοδυναμικές). Η χρήση της quetiapine συσχετίστηκε με την ανάπτυξη ακαθησίας, που χαρακτηρίζεται από μια υποκειμενικά δυσάρεστη ή δυσφορική ανησυχία και ανάγκη για κίνηση που συχνά συνοδεύεται από ανικανότητα να κάθεται ή να στέκεται ακίνητος. Αυτό είναι πιο πιθανό να συμβεί μέσα στις πρώτες εβδομάδες θεραπείας. Σε ασθενείς που αναπτύσσουν αυτά τα συμπτώματα, η αύξηση της δόσης μπορεί να είναι επιβλαβής.
-
Όψιμη δυσκινησίαΕάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα όψιμης δυσκινησίας, θα πρέπει να εξετασθεί η μείωση της δόσης ή η διακοπή της quetiapine. Τα συμπτώματα όψιμης δυσκινησίας μπορεί να χειροτερέψουν ή να εμφανισθούν μετά την διακοπή της θεραπείας (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
-
Υπνηλία και ζάληΗ θεραπεία με quetiapine συσχετίστηκε με υπνηλία και σχετικά συμπτώματα, όπως καταστολή (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Σε κλινικές μελέτες για τη θεραπεία των ασθενών με διπολική κατάθλιψη, και μείζονα καταθλιπτική διαταραχή η έναρξη ήταν συνήθως μέσα στις 3 πρώτες ημέρες θεραπείας και ήταν κυρίως ήπιας έως μέτριας έντασης. Ασθενείς που βιώνουν έντονη υπνηλία μπορεί να χρειάζονται πιο συχνή επικοινωνία για τουλάχιστον 2 εβδομάδες από την έναρξη της υπνηλίας ή μέχρι να βελτιωθούν τα συμπτώματα και μπορεί να εξεταστεί διακοπή της θεραπείας.
-
Ορθοστατική ΥπότασηΗ θεραπεία με quetiapine έχει συσχετιστεί με ορθοστατική υπόταση και σχετική ζάλη (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες) τα οποία, όπως και στην υπνηλία έχουν έναρξη συνήθως κατά την αρχική περίοδο τιτλοποίησης της δόσης. Αυτό μπορεί να αυξήσει τα περιστατικά τυχαίων τραυματισμών (πτώσεις), ιδιαίτερα στον ηλικιωμένο πληθυσμό. Ως εκ τούτου, οι ασθενείς πρέπει να συμβουλεύονται να είναι προσεκτικοί μέχρι να εξοικειωθούν με τις πιθανές παρενέργειες του φαρμάκου. Η quetiapine πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με γνωστή καρδιαγγειακή νόσο, αγγειοεγκεφαλική νόσο ή άλλες καταστάσεις με προδιάθεση για υπόταση. Πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης, ή της περισσότερο βαθμιαίας αύξησης, εάν συμβεί ορθοστατική υπόταση, ιδιαίτερα σε ασθενείς με υποκείμενη καρδιαγγειακή νόσο.
-
Σύνδρομο υπνικής άπνοιαςΠληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα κατασταλτικά του κεντρικού νευρικού συστήματος και οι οποίοι έχουν ιστορικό ή είναι σε κίνδυνο για υπνική άπνοια, όπως εκείνοι που είναι υπέρβαροι/παχύσαρκοι ή είναι άνδρεςη quetiapine θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.
-
ΣπασμοίΌπως και με άλλα αντιψυχωσικά, συνιστάται προσοχή κατά την θεραπεία ασθενών με ιστορικό σπασμών (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
-
Κακόηθες Νευροληπτικό ΣύνδρομοΗ quetiapine πρέπει να διακόπτεται και να παρέχεται κατάλληλη ιατρική περίθαλψη.
-
Σοβαρή Ουδετεροπενία και ακοκκιοκυτταραιμίαΗ quetiapine θα πρέπει να διακόπτεται σε ασθενείς με αριθμό ουδετερόφιλων <1,0 X 109/L. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα λοίμωξης και να ελέγχεται ο αριθμός ουδετερόφιλων (μέχρι να υπερβούν τον αριθμό 1,5 X 109/L). (Βλ. Φαρμακοδυναμικές). Η περίπτωση της ουδετεροπενίας πρέπει να εξετάζεται σε ασθενείς που παρουσιάζουν λοίμωξη ή πυρετό, ιδιαίτερα επί απουσίας εμφανούς(ών) προδιαθεσικού(ών) παραγόντων και πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως είναι κλινικά απαραίτητο. Πρέπει να δίνονται στους ασθενείς οδηγίες για άμεση αναφορά της εμφάνισης σημείων/συμπτωμάτων ενδεικτικών ακοκκιοκυτταραιμίας ή λοίμωξης (π.χ. πυρετός, αδυναμία, λήθαργος ή πονόλαιμος) σε οποιοδήποτε χρόνο κατά τη διάρκεια της θεραπείας με quetiapine. Στους ασθενείς αυτής της κατηγορίας πρέπει να διενεργείται άμεση μέτρηση των λευκοκυττάρων (WBC) και του απόλυτου αριθμού ουδετερόφιλων (ANC), ιδιαίτερα όταν απουσιάζουν προδιαθεσικοί παράγοντες.
-
Αντι-χολινεργικές (μουσκαρινικές) επιδράσειςΗ quetiapine θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν φάρμακα που έχουν αντιχολινεργικές (μουσκαρινικές) επιδράσεις. Η quetiapine θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με τρέχουσα διάγνωση ή προηγούμενο ιστορικό κατακράτησης ούρων, κλινικά σημαντική υπερτροφία του προστάτη, εντερική απόφραξη ή συναφείς καταστάσεις, αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση ή γλαύκωμα κλεισής γωνίας. (Βλέπε αλληλεπιδράσεις, Ανεπιθύμητες ενέργειες, Φαρμακοδυναμικές και Υπερδοσολογία).
-
ΑλληλεπιδράσειςΒλέπε επίσης αλληλεπιδράσεις. Η συγχορήγηση quetiapine με έναν ισχυρό επαγωγέα των ηπατικών ενζύμων όπως η καρβαμαζεπίνη ή η φαινυτοΐνη, μειώνει σημαντικά τις συγκεντρώσεις της quetiapine στο πλάσμα και μπορεί να επηρεάσει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας με quetiapine. Σε ασθενείς, που λαμβάνουν έναν επαγωγέα των ηπατικών ενζύμων, η έναρξη της θεραπείας με quetiapine πρέπει να γίνεται μόνο όταν ο γιατρός εκτιμήσει ότι το όφελος της θεραπείας με quetiapine υπερισχύει του κινδύνου από τη διακοπή του επαγωγέα των ηπατικών ενζύμων. Είναι σημαντικό, οποιαδήποτε αλλαγή στην θεραπεία με τον επαγωγέα, να γίνεται σταδιακά και εφόσον απαιτείται, να αντικαθίσταται από έναν μη- επαγωγέα (π.χ. βαλπροϊκό νάτριο).
-
Σωματικό βάροςΑύξηση σωματικού βάρους έχει αναφερθεί σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε θεραπεία με quetiapine και πρέπει να παρακολουθούνται και να ελέγχονται όπως ενδείκνυται κλινικά σύμφωνα με τις αντιψυχωσικές κατευθυντήριες οδηγίες που ακολουθούνται (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες και Φαρμακοδυναμικές).
-
ΥπεργλυκαιμίαΣυνιστάται κατάλληλη κλινική παρακολούθηση σύμφωνα με τις αντιψυχωσικές κατευθυντήριες οδηγίες που ακολουθούνται. Ασθενείς υπό θεραπεία με οποιοδήποτε αντιψυχωσικό παράγοντα συμπεριλαμβανομένης της quetiapine, πρέπει να παρατηρούνται για σημεία και συμπτώματα υπεργλυκαιμίας (όπως πολυδιψία, πολυουρία, πολυφαγία και αδυναμία) και ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ή με παράγοντες κινδύνου για σακχαρώδη διαβήτη πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για επιδείνωση του ελέγχου γλυκόζης. Το σωματικό βάρος πρέπει να παρακολουθείται τακτικά.
-
ΛιπίδιαΟι μεταβολές των λιπιδίων πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως ενδείκνυται κλινικά.
-
Παράταση του QT διαστήματοςΌπως και με άλλα αντιψυχωτικά, απαιτείται προσοχή όταν η quetiapine συγχορηγείται σε ασθενείς με καρδιοαγγειακές νόσους ή οικογενειακό ιστορικό παράτασης του QT διαστήματος. Επίσης, απαιτείται προσοχή όταν η quetiapine συγχορηγείται είτε με φάρμακα που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το QT διάστημα, ή με νευροληπτικά, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους, σε ασθενείς με συγγενές σύνδρομο παράτασης QT διαστήματος, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, καρδιακή υπερτροφία, υποκαλιαιμία ή υπομαγνησιαιμία (βλ. αλληλεπιδράσεις).
-
Καρδιομυοπάθεια και ΜυοκαρδίτιδαΗ θεραπεία με quetiapine πρέπει να επανεξετάζεται σε ασθενείς με υποψία καρδιομυοπάθειας ή μυοκαρδίτιδας.
-
ΑπόσυρσηΣυνιστάται σταδιακή διακοπή για περίοδο τουλάχιστον μίας έως δύο εβδομάδων (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
-
Κακή χρήση και κατάχρησηMπορεί να χρειάζεται προσοχή κατά τη συνταγογράφηση της quetiapine σε ασθενείς με ιστορικό κατάχρησης αλκοόλ ή φαρμάκων.
-
Ηλικιωμένοι ασθενείς με ψύχωση-σχετιζόμενη με άνοιαΗ quetiapine πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς, με παράγοντες υψηλού κινδύνου για αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.
-
ΔυσφαγίαΗ quetiapine πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με κίνδυνο για πνευμονία από εισρόφηση.
-
Δυσκοιλιότητα και εντερική απόφραξηΑσθενείς με εντερική απόφραξη/ειλεό πρέπει να αντιμετωπίζονται με στενή παρακολούθηση και επείγουσα φροντίδα.
-
Φλεβική θρομβοεμβολήΌλοι οι πιθανοί παράγοντες κινδύνου εμφάνισης φλεβικής θρομβοεμβολής θα πρέπει να αναγνωρίζονται πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με quetiapine και να λαμβάνονται προστατευτικά μέτρα.
-
ΠαγκρεατίτιδαΈχει αναφερθεί παγκρεατίτιδα σε κλινικές μελέτες και κατά τη διάρκεια της εμπειρίας μετά την κυκλοφορία του προϊόντος. Στις μετεγκριτικές αναφορές, ενώ δεν είχαν όλα τα περιστατικά παράγοντες κινδύνου, πολλοί ασθενείς είχαν παράγοντες, των οποίων είναι διαπιστωμένος ο συσχετισμός με την παγκρεατίτιδα, όπως αυξημένα τριγλυκερίδια (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις), χολολιθίαση και κατανάλωση αλκοόλ.
-
Πρόσθετες πληροφορίεςΤα στοιχεία σχετικά με την ταυτόχρονη χορήγηση της quetiapine με divalproex ή λίθιο σε οξέα μέτρια έως σοβαρά μανιακά επεισόδια είναι περιορισμένα. Ωστόσο, η θεραπεία συγχορήγησης ήταν καλά ανεκτή (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες και Φαρμακοδυναμικές). Τα στοιχεία έδειξαν αθροιστική δράση την 3η εβδομάδα.
-
ΛακτόζηΤα δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης Megazon περιέχουν λακτόζη. Ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκειας λακτάσης Lapp ή δυσαπορρόφησης γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.
swap_horiz
SPC-MEGAZON
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Κεντρικώς δρώντα φαρμακευτικά προϊόντα, ΑλκοόλπροσοχήΧρήση με προσοχή
-
Φάρμακα με αντιχολινεργική (μουσκαρινική) δράσηπροσοχήΑπαιτείται προσοχή
-
Αναστολείς του CYP3A4 (π.χ. κετοκοναζόλη)αντένδειξηΑντένδειξη στη συγχορήγηση. Αύξηση 5-8 φορές της AUC της quetiapine.
-
Χυμός γκρέιπφρουτπροσοχήΔεν συνιστάται κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
-
Επαγωγείς των ηπατικών ενζύμων (π.χ. καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη)Σημαντική αύξηση της κάθαρσης της quetiapine (έως 450% με φαινυτοΐνη), μείωση συγκεντρώσεων στο πλάσμα, πιθανή επίδραση στην αποτελεσματικότητα.ΣύστασηΈναρξη μόνο εάν το όφελος υπερτερεί του κινδύνου. Σταδιακή διακοπή ή αντικατάσταση με μη-επαγωγέα (π.χ. βαλπροϊκό νάτριο).
-
Ιμιπραμίνη (CYP2D6 αναστολέας)Δεν μεταβλήθηκε σημαντικά η φαρμακοκινητική της quetiapine.
-
Φλουοξετίνη (CYP3A4/CYP2D6 αναστολέας)Δεν μεταβλήθηκε σημαντικά η φαρμακοκινητική της quetiapine.
-
Δεν μεταβλήθηκε σημαντικά η φαρμακοκινητική της quetiapine.
-
Δεν μεταβλήθηκε σημαντικά η φαρμακοκινητική της quetiapine.
-
Αύξηση περίπου 70% στην κάθαρση της quetiapine.
-
Δεν μεταβλήθηκε η φαρμακοκινητική της quetiapine.
-
Δεν μεταβλήθηκε η φαρμακοκινητική του λιθίου. Αυξημένη συχνότητα εξωπυραμιδικών, υπνηλίας, αύξησης βάρους στην προσθήκη λιθίου.ΣύστασηΠαρακολούθηση για αυξημένα ΕΠΣ, υπνηλία, αύξηση βάρους.
-
Βαλπροϊκό νάτριοΔεν μεταβλήθηκε σε κλινικά σημαντικό βαθμό. Αυξημένη συχνότητα λευκοπενίας/ουδετεροπενίας σε συνδυασμό.
-
Φάρμακα που προκαλούν ηλεκτρολυτικές διαταραχές ή αυξάνουν το QT διάστημαΑπαιτείται προσοχή.
sick
SPC-MEGAZON
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Μειωμένη αιμοσφαιρίνη
- Λευκοπενία
- Ουδετεροπενία
- Θρομβοπενία
- Αναιμία
- Μειωμένος αριθμός αιμοπεταλίων
- Ακοκκιοκυτταραιμία
- Υπερευαισθησία (περιλαμβανομένων αλλεργικών δερματικών αντιδράσεων)
- Αναφυλακτική αντίδραση
- Υπερπρολακτιναιμία
- Μειώσεις της ολικής Τ
- Μειώσεις της ελεύθερης Τ
- Αυξήσεις της TSH
- Μειώσεις της ελεύθερης Τ
- Υποθυρεοειδισμός
- Απρόσφ ορη έκκριση αντιδιο υρητική ς ορμόνη ς
- Αυξήσεις των επιπέδων τριγλυκεριδίων ορού
- Αυξήσεις της ολικής χοληστερόλης (κυρίως LDL χοληστερόλης)
- Μειώσεις της HDL χοληστερόλης
- Αύξηση βάρους
- Αυξημένη όρεξη
- Αυξημένη γλυκόζη αίματος σε υπεργλυκαιμικά επίπεδα
- Υπονατριαιμία
- Σακχαρώδης Διαβήτης
- Επιδείνωση προϋπάρχοντος διαβήτη
- Μεταβολικό σύνδρομο
- Ανώμαλα όνειρα και εφιάλτες
- Αυτοκτονικός ιδεασμός και αυτοκτονική συμπεριφορά
- Υπνοβασία και σχετικές αντιδράσεις όπως ομιλία κατά τον ύπνο και σχετιζόμενη με τον ύπνο διατροφική διαταραχή
- Ζάλη
- Υπνηλία
- Κεφαλαλγία
- Εξωπυραμιδικά συμπτώματα
- Δυσαρθρία
- Σπασμοί
- Σύνδρομο ανήσυχων ποδών
- Όψιμη δυσκινησία
- Συγκοπή
- Ταχυκαρδία
- Αίσθημα παλμών
- Παράταση του διαστήματος QT
- Βραδυκαρδία
- Θαμπή όραση
- Ορθοστατική υπόταση
- Φλεβική θρομβοεμβολή
- Δύσπνοια
- Ρινίτιδα
- Ξηροστομία
- Δυσκοιλιότητα
- Δυσπεψία
- Έμετος
- Δυσφαγία
- Παγκρεατίτιδα
- Εντερική απόφραξη/Ειλεός
- Αυξήσεις της αμινοτρανσφερά σης της αλανίνης ορού (ALT)
- Αυξήσεις των επιπέδων της γ- γλουταμυλ Τρανσφερ άσης (gamma-GT)
- Αυξήσεις της ασπαρτικής αμινοτρανσφεράσης ορού (AST)
- Ίκτερος
- Ηπατίτιδα
- Αγγειοοίδημα
- Σύνδρομο Stevens-Johnson
- Τοξική Επιδερμική Νεκρόλυση
- Πολύμορφο Ερύθημα
- Ραβδομυόλυση
- Κατακράτηση ούρων
- Σύνδρομο από απόσυρση φαρμάκου των νεογνών
- Σεξουαλική δυσλειτουργία
- Πριαπισμός
- Γαλακτόρροια
- Οίδημα μαστών
- Διαταραχές εμμήνου ρύσης
- Συμπτώματα στέρησης (διακοπής)
- Ήπια εξασθένιση
- Περιφερικό οίδημα
- Ευερεθιστότητα
- Πυρεξία
- Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο
- Υποθερμία
- Αυξήσεις της φωσφοκινάσης της κρεατίνης αίματος
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
ΣυχνέςΜειωμένη αιμοσφαιρίνηΔιαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
-
Όχι ΣυχνέςΛευκοπενίαΔιαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΟυδετεροπενίαΔιαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΘρομβοπενίαΔιαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΑναιμίαΔιαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΜειωμένος αριθμός αιμοπεταλίωνΔιαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
-
Πολύ ΣπάνιεςΑκοκκιοκυτταραιμίαΔιαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
-
Όχι ΣυχνέςΥπερευαισθησία (περιλαμβανομένων αλλεργικών δερματικών αντιδράσεων)Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΑναφυλακτική αντίδρασηΔιαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
ΣυχνέςΥπερπρολακτιναιμίαΔιαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
-
Όχι ΣυχνέςΜειώσεις της ολικής ΤΔιαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
-
Όχι ΣυχνέςΜειώσεις της ελεύθερης ΤΔιαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
-
Όχι ΣυχνέςΑυξήσεις της TSHΔιαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΜειώσεις της ελεύθερης ΤΔιαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΥποθυρεοειδισμόςΔιαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
-
Πολύ ΣπάνιεςΑπρόσφ ορη έκκριση αντιδιο υρητική ς ορμόνη ςΔιαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
-
Πολύ ΣυχνέςΑυξήσεις των επιπέδων τριγλυκεριδίων ορούΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
ΣυχνέςΑυξήσεις της ολικής χοληστερόλης (κυρίως LDL χοληστερόλης)Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
ΣυχνέςΜειώσεις της HDL χοληστερόληςΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
ΣυχνέςΑύξηση βάρουςΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
Όχι ΣυχνέςΑυξημένη όρεξηΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
Όχι ΣυχνέςΑυξημένη γλυκόζη αίματος σε υπεργλυκαιμικά επίπεδαΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
ΣπάνιεςΥπονατριαιμίαΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
ΣπάνιεςΣακχαρώδης ΔιαβήτηςΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
ΣπάνιεςΕπιδείνωση προϋπάρχοντος διαβήτηΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
Μη ΓνωστέςΜεταβολικό σύνδρομοΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
ΣυχνέςΑνώμαλα όνειρα και εφιάλτεςΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΑυτοκτονικός ιδεασμός και αυτοκτονική συμπεριφοράΨυχιατρικές διαταραχές
-
Όχι ΣυχνέςΥπνοβασία και σχετικές αντιδράσεις όπως ομιλία κατά τον ύπνο και σχετιζόμενη με τον ύπνο διατροφική διαταραχήΨυχιατρικές διαταραχές
-
Πολύ ΣυχνέςΖάληΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Πολύ ΣυχνέςΥπνηλίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Πολύ ΣυχνέςΚεφαλαλγίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Πολύ ΣυχνέςΕξωπυραμιδικά συμπτώματαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΔυσαρθρίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΣπασμοίΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΣύνδρομο ανήσυχων ποδώνΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΌψιμη δυσκινησίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΣυγκοπήΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΤαχυκαρδίαΚαρδιακές διαταραχές
-
ΣυχνέςΑίσθημα παλμώνΚαρδιακές διαταραχές
-
Όχι ΣυχνέςΠαράταση του διαστήματος QTΚαρδιακές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΒραδυκαρδίαΚαρδιακές διαταραχές
-
ΣυχνέςΘαμπή όρασηΟφθαλμικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΟρθοστατική υπότασηΑγγειακές διαταραχές
-
Όχι ΣυχνέςΦλεβική θρομβοεμβολήΑγγειακές διαταραχές
-
ΣυχνέςΔύσπνοιαΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
-
Όχι ΣυχνέςΡινίτιδαΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
-
Πολύ ΣυχνέςΞηροστομίαΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
ΣυχνέςΔυσκοιλιότηταΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
ΣυχνέςΔυσπεψίαΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
ΣυχνέςΈμετοςΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
Όχι ΣυχνέςΔυσφαγίαΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
Όχι ΣυχνέςΠαγκρεατίτιδαΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
Όχι ΣυχνέςΕντερική απόφραξη/ΕιλεόςΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
ΣυχνέςΑυξήσεις της αμινοτρανσφερά σης της αλανίνης ορού (ALT)Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
ΣυχνέςΑυξήσεις των επιπέδων της γ- γλουταμυλ Τρανσφερ άσης (gamma-GT)Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
Όχι ΣυχνέςΑυξήσεις της ασπαρτικής αμινοτρανσφεράσης ορού (AST)Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
ΣπάνιεςΊκτεροςΔιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
ΣπάνιεςΗπατίτιδαΔιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
Όχι ΣυχνέςΑγγειοοίδημαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΣπάνιεςΣύνδρομο Stevens-JohnsonΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΣπάνιεςΤοξική Επιδερμική ΝεκρόλυσηΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΣπάνιεςΠολύμορφο ΕρύθημαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Όχι ΣυχνέςΡαβδομυόλυσηΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
-
Όχι ΣυχνέςΚατακράτηση ούρωνΔιαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
-
Όχι ΣυχνέςΣύνδρομο από απόσυρση φαρμάκου των νεογνώνΚαταστάσεις της κύησης,της λοχίας και της περιγεννητικής περιόδου
-
Όχι ΣυχνέςΣεξουαλική δυσλειτουργίαΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
ΣπάνιεςΠριαπισμόςΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
ΣπάνιεςΓαλακτόρροιαΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
ΣπάνιεςΟίδημα μαστώνΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
ΣπάνιεςΔιαταραχές εμμήνου ρύσηςΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
Πολύ ΣυχνέςΣυμπτώματα στέρησης (διακοπής)Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
ΣυχνέςΉπια εξασθένισηΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
ΣυχνέςΠεριφερικό οίδημαΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
ΣυχνέςΕυερεθιστότηταΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
ΣυχνέςΠυρεξίαΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
ΣπάνιεςΚακόηθες νευροληπτικό σύνδρομοΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
ΣπάνιεςΥποθερμίαΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Πολύ ΣυχνέςΑυξήσεις της φωσφοκινάσης της κρεατίνης αίματοςΠαρακλινικές εξετάσεις
-
Πολύ ΣυχνέςΑυξήσεις της προλακτίνηςΔιαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
-
ΣυχνέςΑυξημένη όρεξηΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
Πολύ ΣυχνέςΕξωπυραμιδικά συμπτώματαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΣυγκοπήΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΑυξήσεις της αρτηριακής πίεσηςΑγγειακές διαταραχές
-
ΣυχνέςΡινίτιδαΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
-
ΣυχνέςΈμετοςΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
ΣυχνέςΕυερεθιστότηταΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
pregnant_woman
SPC-MEGAZON
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
Κύησηχρησιμοποιείται μόνο εάν τα οφέλη δικαιολογούν τους πιθανούς κινδύνους
-
Γαλουχίαπρέπει να αποφασίζεται η διακοπή του θηλασμού ή η διακοπή της θεραπείας
-
Γονιμότηταδεν έχουν αξιολογηθεί
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-MEGAZON
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιψυχωσικά, διαζεπίνες, οξαζεπίνες και θειαζεπίνες. Κωδικός ATC: N05A H04 Μηχανισμός δράσης H quetiapine είναι ένας άτυπος αντιψυχωσικός παράγοντας. Η quetiapine και ο δραστικός της μεταβολίτης που…
biotech
SPC-MEGAZON
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
Φαρμακοκινητική Απορρόφηση H quetiapine απορροφάται καλά μετά από χορήγηση από το στόμα. Η quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης επιτυγχάνει μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα της quetiapine και της nor-quetiapine περίπου 6 ώρες μετά την χορήγηση…
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
DrugBank
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-MEGAZON
expand_more
Δοσολογία
Δοσολογία
Υπάρχουν διαφορετικά δοσολογικά σχήματα για κάθε ένδειξη. Ως εκ τούτου πρέπει να διασφαλίζεται ότι οι ασθενείς λαμβάνουν ξεκάθαρες πληροφορίες αναφορικά με την κατάλληλη δοσολογία για την κατάστασή τους.
Ενήλικες:
-
Για την θεραπεία της σχιζοφρένειας και των μετρίων έως σοβαρών μανιακών επεισοδίων στη διπολική διαταραχή Το Megazon πρέπει να χορηγείται τουλάχιστον μία ώρα πριν το γεύμα. Η ημερήσια δόση κατά την έναρξη της θεραπείας είναι 300 mg την 1η ημέρα και 600 mg την 2η ημέρα. Η συνιστώμενη ημερήσια δόση είναι 600 mg ωστόσο αν αιτιολογείται κλινικά η δόση μπορεί να αυξηθεί μέχρι τα 800 mg την ημέρα. Ανάλογα με την κλινική απόκριση και την ανοχή κάθε ασθενούς, η δόση πρέπει να προσαρμόζεται εντός του αποτελεσματικού εύρους δόσεων, που κυμαίνεται από 400 έως 800 mg/ημέρα. Για την θεραπεία συντήρησης στη σχιζοφρένεια δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας.
-
Για την θεραπεία των μειζόνων καταθλιπτικών επεισοδίων στη διπολική διαταραχή Το Megazon πρέπει να χορηγείται κατά την βραδινή κατάκλιση. Η συνολική ημερήσια δόση για τις πρώτες τέσσερις ημέρες της θεραπείας είναι 50 mg (1η ημέρα), 100 mg (2η ημέρα), 200 mg (3η ημέρα), και 300 mg (4η ημέρα). Η συνιστώμενη ημερήσια δόση είναι 300 mg. Σε κλινικές μελέτες, δεν παρατηρήθηκε επιπρόσθετο όφελος στην ομάδα που λάμβανε 600 mg σε σύγκριση με την ομάδα που λάμβανε 300 mg (βλ. Φαρμακοδυναμικές). Μεμονωμένοι ασθενείς μπορεί να ωφεληθούν από την δόση των 600 mg. Δόσεις μεγαλύτερες από 300 mg πρέπει να αρχίζουν να χορηγούνται από γιατρούς που έχουν εμπειρία στη θεραπεία της διπολικής διαταραχής. Σε μεμονωμένους ασθενείς, σε σχέση με την ανοχή, οι κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι μπορεί να εξεταστεί μείωση της δόσης σε ένα ελάχιστο 200 mg.
-
Για την πρόληψη υποτροπής στη διπολική διαταραχή Για την πρόληψη υποτροπής μανιακών, μικτών ή καταθλιπτικών επεισοδίων στη διπολική διαταραχή, ασθενείς που έχουν ανταποκριθεί στο Megazon για οξεία θεραπεία της διπολικής διαταραχής πρέπει να συνεχίσουν το Megazon στην ίδια δόση χορηγούμενη κατά τη βραδινή κατάκλιση. Η δόση του Megazon μπορεί να προσαρμοστεί ανάλογα με την κλινική απόκριση και ανοχή του κάθε ασθενούς εντός του εύρους δόσεων, που κυμαίνεται από 300 έως 800 mg/ημέρα. Είναι σημαντικό η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση να χρησιμοποιείται για την θεραπεία συντήρησης.
-
Για συμπληρωματική θεραπεία των μειζόνων καταθλιπτικών επεισοδίων σε Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή Το Megazon πρέπει να χορηγείται πριν την νυχτερινή κατάκλιση. Η ημερήσια δόση κατά την έναρξη της θεραπείας είναι 50 mg την 1η και 2η ημέρα, και 150 mg την 3η και 4η ημέρα. Αντικαταθλιπτική δράση παρατηρήθηκε με 150 και 300 mg/ημέρα σε βραχυχρόνιες μελέτες ως συμπληρωματική θεραπεία (με αμιτριπτυλίνη, βουπροπιόνη, σιταλοπράμη, ντουλοξετίνη, εσιταλοπράμη, φλουοξετίνη, παροξετίνη, σερτραλίνη και βενλαφαξίνη - βλ. Φαρμακοδυναμικές) και με 50 mg/ημέρα σε βραχυχρόνιες μελέτες μονοθεραπείας. Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για ανεπιθύμητες ενέργειες σε υψηλότερες δόσεις. Ως εκ τούτου, οι κλινικοί ιατροί πρέπει να διασφαλίζουν ότι χρησιμοποιείται η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση για τη θεραπεία, ξεκινώντας με 50 mg/ημέρα. Η ανάγκη αύξησης της δόσης από τα 150 στα 300 mg/ημέρα πρέπει να βασίζεται στην αξιολόγηση του κάθε ασθενούς ξεχωριστά.
-
Αλλαγή από το Quetiapine δισκία άμεσης αποδέσμευσης: Για πιο εύκολο δοσολογικό σχήμα, οι ασθενείς στους οποίους ήδη χορηγούνται χωριστές δόσεις των δισκίων quetiapine άμεσης αποδέσμευσης μπορούν να μεταφερθούν στο Megazon λαμβάνοντας την αντίστοιχη συνολική ημερήσια δόση μία φορά την ημέρα. Μπορεί να απαιτηθεί προσαρμογή της δοσολογίας για κάθε ασθενή.
Ηλικιωμένοι:
Όπως και με άλλους αντιψυχωσικούς παράγοντες και αντικαταθλιπτικά, το Megazon πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή στους ηλικιωμένους, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της έναρξης της θεραπείας. Ο ρυθμός αύξησης της δόσης του Megazon ίσως χρειασθεί να είναι πιο αργός, και η ημερήσια θεραπευτική δόση μικρότερη αυτής που χορηγείται σε νεώτερους ασθενείς. Η μέση τιμή κάθαρσης της quetiapine από το πλάσμα ήταν κατά 30 - 50% μειωμένη σε ηλικιωμένους ασθενείς σε σύγκριση με τους νεώτερους ασθενείς. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς θα πρέπει να ξεκινούν με 50 mg την ημέρα. Η δόση μπορεί να αυξάνεται κατά 50 mg την ημέρα μέχρι την επίτευξη αποτελεσματικής δοσολογίας, ανάλογα με την κλινική απόκριση και την ανοχή κάθε ασθενούς.
Σε ηλικιωμένους ασθενείς με μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια σε μείζονα καταθλιπτική διαταραχή, η δόση πρέπει να ξεκινάει με 50 mg/ημέρα την 1η-3η ημέρα, να αυξάνεται στα 100 mg/ημέρα την 4η ημέρα και στα 150 mg/ημέρα την 8η ημέρα. Πρέπει να χρησιμοποιηθεί η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση, ξεκινώντας από 50 mg/ημέρα. Με βάση την αξιολόγηση του κάθε ασθενούς ξεχωριστά, αν απαιτείται αύξηση της δόσης στα 300 mg/ημέρα αυτό δεν πρέπει να γίνεται πριν την 22η ημέρα της θεραπείας.
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια δεν έχει αξιολογηθεί σε ασθενείς άνω των 65 ετών με καταθλιπτικά επεισόδια στα πλαίσια διπολικής διαταραχής.
Παιδιατρικός πληθυσμός:
To Megazon δε συνιστάται για χρήση σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών, λόγω έλλειψης δεδομένων που να υποστηρίζουν τη χρήση σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα. Τα διαθέσιμα στοιχεία από ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες παρουσιάζονται στις παραγράφους 4.4, 4.8, 5.1 και 5.2.
Νεφρική ανεπάρκεια:
Δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δοσολογίας σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.
Ηπατική ανεπάρκεια:
Η quetiapine μεταβολίζεται σε μεγάλο βαθμό στο ήπαρ. Συνεπώς το Megazon πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με γνωστή ηπατική ανεπάρκεια, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της έναρξης της θεραπείας. Οι ασθενείς με γνωστή ηπατική ανεπάρκεια θα πρέπει να ξεκινούν με 50 mg την ημέρα. H δόση μπορεί να αυξάνεται κατά 50 mg την ημέρα, μέχρι την επίτευξη αποτελεσματικής δοσολογίας, ανάλογα με την κλινική απόκριση και την ανοχή κάθε ασθενούς.
Tρόπος χορήγησης
Το Megazon πρέπει να χορηγείται μία φορά την ημέρα, χωρίς τη λήψη τροφής. Τα δισκία πρέπει να καταπίνονται ολόκληρα και να μην κόβονται, μασιόνται ή θρυμματίζονται.
block
Αντενδείξεις
SPC-MEGAZON
expand_more
Αντενδείξεις
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-MEGAZON
expand_more
Προειδοποιήσεις
Καθώς το Megazon έχει αρκετές ενδείξεις, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το προφίλ ασφαλείας σε σχέση με την εξατομικευμένη διάγνωση του ασθενούς και τη δόση που χορηγείται. Η μακροχρόνια αποτελεσματικότητα και ασφάλεια σε ασθενείς με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή δεν έχει αξιολογηθεί ως επιπρόσθετη θεραπεία, ωστόσο η μακροχρόνια αποτελεσματικότητα και ασφάλεια έχει αξιολογηθεί σε ενήλικες ασθενείς ως μονοθεραπεία (βλ. Φαρμακοδυναμικές).
Παιδιατρικός πληθυσμός:
Η quetiapine δε συνιστάται για χρήση σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών, λόγω έλλειψης δεδομένων που να υποστηρίζουν τη χρήση σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα. Κλινικές μελέτες με quetiapine έχουν δείξει ότι επιπλέον του γνωστού προφίλ ασφάλειας που έχει προσδιοριστεί σε ενήλικες (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες), συγκεκριμένες ανεπιθύμητες ενέργειες εμφανίστηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα σε παιδιά και εφήβους σε σύγκριση με τους ενήλικες (αυξημένη όρεξη, αυξήσεις στην προλακτίνη του ορού, έμετος, ρινίτιδα και συγκοπή) ή μπορεί να έχουν διαφορετικές επιπτώσεις για παιδιά και εφήβους (εξωπυραμιδικά συμπτώματα και ευερεθιστότητα) και μία ανεπιθύμητη ενέργεια διαπιστώθηκε ότι δεν έχει παρατηρηθεί σε μελέτες ενηλίκων (αυξήσεις στην αρτηριακή πίεση). Επίσης, έχουν παρατηρηθεί μεταβολές στις εξετάσεις της λειτουργίας του θυρεοειδούς σε παιδιά και εφήβους. Επιπλέον, οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην ασφάλεια της θεραπείας με quetiapine στην ανάπτυξη και ωρίμανση δεν έχουν μελετηθεί πέραν των 26 εβδομάδων. Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην γνωσιακή και συμπεριφορική ανάπτυξη δεν είναι γνωστές. Σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες σε παιδιά και έφηβους ασθενείς, η quetiapine συσχετίστηκε με μία αυξημένη εμφάνιση εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων (EPS) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο σε ασθενείς υπό θεραπεία για σχιζοφρένεια, διπολική μανία και διπολική κατάθλιψη (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Αυτοκτονία/αυτοκτονικός ιδεασμός ή κλινική επιδείνωση:
Η κατάθλιψη σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για αυτοκτονικό ιδεασμό, αυτοτραυματισμό και αυτοκτονία (περιστατικά που σχετίζονται με αυτοκτονία). Ο κίνδυνος αυτός εμμένει μέχρι να υπάρξει σημαντική βελτίωση. Καθώς η βελτίωση μπορεί να μην παρουσιαστεί τις πρώτες ή περισσότερες εβδομάδες θεραπείας, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά μέχρι να υπάρξει τέτοια βελτίωση. Σύμφωνα με τη κλινική εμπειρία, ο κίνδυνος αυτοκτονίας μπορεί να αυξηθεί στα πρώτα στάδια της βελτίωσης. Επιπλέον, οι γιατροί πρέπει να εξετάσουν τον πιθανό κίνδυνο επεισοδίων που σχετίζονται με αυτοκτονία μετά από απότομη διακοπή της θεραπείας με quetiapine, λόγω των γνωστών παραγόντων κινδύνου της υπό θεραπείας ασθένειας. Άλλες ψυχιατρικές καταστάσεις για τις οποίες η quetiapine συνταγογραφείται μπορεί επίσης να σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο επεισοδίων σχετιζόμενων με αυτοκτονία. Επιπρόσθετα, αυτές οι καταστάσεις μπορεί να συνυπάρχουν με μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια. Για το λόγο αυτό, οι ίδιες προφυλάξεις που παίρνονται κατά τη θεραπεία ασθενών με μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια πρέπει να παίρνονται και κατά τη θεραπεία ασθενών με άλλες ψυχιατρικές διαταραχές. Ασθενείς με ιστορικό επεισοδίων σχετιζόμενων με αυτοκτονία, ή εκείνοι που παρουσιάζουν σημαντικού βαθμού αυτοκτονικό ιδεασμό πριν την έναρξη της θεραπείας, είναι γνωστό ότι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αυτοκτονικών σκέψεων ή αποπειρών αυτοκτονίας και γι’ αυτό πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Μία μετα-ανάλυση ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο κλινικών δοκιμών με αντικαταθλιπτικά φάρμακα σε ενήλικες ασθενείς με ψυχιατρικές διαταραχές έδειξε αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονικής συμπεριφοράς με αντικαταθλιπτικά σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 25 ετών. Στενή παρακολούθηση των ασθενών και ιδιαίτερα αυτών που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο πρέπει να συνδυάζεται με τη φαρμακευτική αγωγή, ιδιαίτερα στην αρχή της θεραπείας και μετά από αλλαγές στη δοσολογία. Οι ασθενείς (και αυτοί που φροντίζουν τους ασθενείς) πρέπει να είναι σε επαγρύπνηση σχετικά με την ανάγκη παρακολούθησης για οποιαδήποτε κλινική επιδείνωση, αυτοκτονική συμπεριφορά ή σκέψεις και ασυνήθιστες αλλαγές στη συμπεριφορά και να αναζητήσουν ιατρική συμβουλή άμεσα εάν εμφανιστούν αυτά τα συμπτώματα. Σε μικρότερης διάρκειας ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες ασθενών με μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια σε διπολική διαταραχή παρατηρήθηκε αυξημένος κίνδυνος συμβάντων σχετιζόμενων με αυτοκτονία σε νεαρούς ενήλικες ασθενείς (ηλικίας μικρότερης από 25 ετών) που ήταν υπό θεραπεία με quetiapine σε σύγκριση με εκείνους υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο (3,0% έναντι 0%, αντίστοιχα). Σε κλινικές μελέτες ασθενών με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή η συχνότητα εμφάνισης συμβάντων σχετιζόμενων με αυτοκτονία που παρατηρήθηκε σε νεαρούς ενήλικες ασθενείς (ηλικίας μικρότερης από 25 ετών) ήταν 2,1% (3/144) για τη quetiapine και 1,3% (1/75) για το εικονικό φάρμακο.
Μεταβολικός κίνδυνος:
Με δεδομένο τον κίνδυνο επιδείνωσης του μεταβολικού τους προφίλ, περιλαμβανομένων μεταβολών του βάρους, της γλυκόζης αίματος (βλ. υπεργλυκαιμία) και των λιπιδίων, που έχουν παρατηρηθεί σε κλινικές μελέτες, οι μεταβολικές παράμετροι των ασθενών πρέπει να προσδιορίζονται κατά τον χρόνο της έναρξης της θεραπείας και οι μεταβολές των παραμέτρων αυτών πρέπει να ελέγχονται τακτικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Η επιδείνωση αυτών των παραμέτρων πρέπει να αντιμετωπίζεται όπως ενδείκνυται κλινικά (βλ. επίσης Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Εξωπυραμιδικά συμπτώματα:
Σε κλινικές μελέτες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο σε ενήλικες ασθενείς η quetiapine συσχετίστηκε με αύξηση της συχνότητας εμφάνισης εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων σε σύγκριση με εικονικό φάρμακο σε ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν για μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια σε διπολική διαταραχή και μείζονα καταθλιπτική διαταραχή (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες και Φαρμακοδυναμικές). Η χρήση της quetiapine συσχετίστηκε με την ανάπτυξη ακαθησίας, που χαρακτηρίζεται από μια υποκειμενικά δυσάρεστη ή δυσφορική ανησυχία και ανάγκη για κίνηση που συχνά συνοδεύεται από ανικανότητα να κάθεται ή να στέκεται ακίνητος. Αυτό είναι πιο πιθανό να συμβεί μέσα στις πρώτες εβδομάδες θεραπείας. Σε ασθενείς που αναπτύσσουν αυτά τα συμπτώματα, η αύξηση της δόσης μπορεί να είναι επιβλαβής.
Όψιμη δυσκινησία:
Εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα όψιμης δυσκινησίας, θα πρέπει να εξετασθεί η μείωση της δόσης ή η διακοπή της quetiapine. Τα συμπτώματα όψιμης δυσκινησίας μπορεί να χειροτερέψουν ή να εμφανισθούν μετά την διακοπή της θεραπείας (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Υπνηλία και ζάλη:
Η θεραπεία με quetiapine συσχετίστηκε με υπνηλία και σχετικά συμπτώματα, όπως καταστολή (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Σε κλινικές μελέτες για τη θεραπεία των ασθενών με διπολική κατάθλιψη, και μείζονα καταθλιπτική διαταραχή η έναρξη ήταν συνήθως μέσα στις 3 πρώτες ημέρες θεραπείας και ήταν κυρίως ήπιας έως μέτριας έντασης. Ασθενείς που βιώνουν έντονη υπνηλία μπορεί να χρειάζονται πιο συχνή επικοινωνία για τουλάχιστον 2 εβδομάδες από την έναρξη της υπνηλίας ή μέχρι να βελτιωθούν τα συμπτώματα και μπορεί να εξεταστεί διακοπή της θεραπείας.
Ορθοστατική Υπόταση:
Η θεραπεία με quetiapine έχει συσχετιστεί με ορθοστατική υπόταση και σχετική ζάλη (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες) τα οποία, όπως και στην υπνηλία έχουν έναρξη συνήθως κατά την αρχική περίοδο τιτλοποίησης της δόσης. Αυτό μπορεί να αυξήσει τα περιστατικά τυχαίων τραυματισμών (πτώσεις), ιδιαίτερα στον ηλικιωμένο πληθυσμό. Ως εκ τούτου, οι ασθενείς πρέπει να συμβουλεύονται να είναι προσεκτικοί μέχρι να εξοικειωθούν με τις πιθανές παρενέργειες του φαρμάκου. Η quetiapine πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με γνωστή καρδιαγγειακή νόσο, αγγειοεγκεφαλική νόσο ή άλλες καταστάσεις με προδιάθεση για υπόταση. Πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης, ή της περισσότερο βαθμιαίας αύξησης, εάν συμβεί ορθοστατική υπόταση, ιδιαίτερα σε ασθενείς με υποκείμενη καρδιαγγειακή νόσο.
Σύνδρομο υπνικής άπνοιας:
Σύνδρομο υπνικής άπνοιας έχει αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν quetiapine. Σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα κατασταλτικά του κεντρικού νευρικού συστήματος και οι οποίοι έχουν ιστορικό ή είναι σε κίνδυνο για υπνική άπνοια, όπως εκείνοι που είναι υπέρβαροι/παχύσαρκοι ή είναι άνδρες, η quetiapine θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.
Σπασμοί:
Σε ελεγχόμενες κλινικές μελέτες δεν υπήρξε καμία διαφορά στη συχνότητα εμφάνισης σπασμών σε ασθενείς που έλαβαν quetiapine ή εικονικό φάρμακο. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για την επίπτωση των σπασμών σε ασθενείς με ιστορικό διαταραχής σπασμών. Όπως και με άλλα αντιψυχωσικά, συνιστάται προσοχή κατά την θεραπεία ασθενών με ιστορικό σπασμών (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Κακόηθες Νευροληπτικό Σύνδρομο:
Το κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο έχει συσχετισθεί με την αντιψυχωσική θεραπεία, συμπεριλαμβανομένης της quetiapine (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Οι κλινικές εκδηλώσεις περιλαμβάνουν υπερθερμία, μεταβολή της νοητικής κατάστασης, μυϊκή δυσκαμψία, αστάθεια του αυτόνομου νευρικού συστήματος και αυξημένα επίπεδα φωσφοκινάσης της κρεατίνης. Σε μία τέτοια περίπτωση, η quetiapine πρέπει να διακόπτεται και να παρέχεται κατάλληλη ιατρική περίθαλψη.
Σοβαρή Ουδετεροπενία και ακοκκιοκυτταραιμία:
Σε κλινικές μελέτες με quetiapine έχει αναφερθεί σοβαρή ουδετεροπενία (αριθμός ουδετερόφιλων <0,5 X 109/L). Οι περισσότερες περιπτώσεις σοβαρής ουδετεροπενίας εμφανίστηκαν μέσα σε λίγους μήνες από την έναρξη της θεραπείας με quetiapine. Δεν υπάρχει εμφανής συσχέτιση με τη δόση. Με βάση την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του προϊόντος, ορισμένες περιπτώσεις ήταν θανατηφόρες. Πιθανοί παράγοντες κινδύνου για ουδετεροπενία περιλαμβάνουν προϋπάρχοντα χαμηλό αριθμό λευκοκυττάρων (WBC) και ιστορικό φαρμακοεπαγόμενης ουδετεροπενίας. Ωστόσο, ορισμένες περιπτώσεις εμφανίστηκαν σε ασθενείς χωρίς προϋπάρχοντες παράγοντες κινδύνου. Η quetiapine θα πρέπει να διακόπτεται σε ασθενείς με αριθμό ουδετερόφιλων <1,0 X 109/L. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα λοίμωξης και να ελέγχεται ο αριθμός ουδετερόφιλων (μέχρι να υπερβούν τον αριθμό 1,5 X 109/L). (Βλ. Φαρμακοδυναμικές). Η περίπτωση της ουδετεροπενίας πρέπει να εξετάζεται σε ασθενείς που παρουσιάζουν λοίμωξη ή πυρετό, ιδιαίτερα επί απουσίας εμφανούς(ών) προδιαθεσικού(ών) παραγόντων και πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως είναι κλινικά απαραίτητο. Πρέπει να δίνονται στους ασθενείς οδηγίες για άμεση αναφορά της εμφάνισης σημείων/συμπτωμάτων ενδεικτικών ακοκκιοκυτταραιμίας ή λοίμωξης (π.χ. πυρετός, αδυναμία, λήθαργος ή πονόλαιμος) σε οποιοδήποτε χρόνο κατά τη διάρκεια της θεραπείας με quetiapine. Στους ασθενείς αυτής της κατηγορίας πρέπει να διενεργείται άμεση μέτρηση των λευκοκυττάρων (WBC) και του απόλυτου αριθμού ουδετερόφιλων (ANC), ιδιαίτερα όταν απουσιάζουν προδιαθεσικοί παράγοντες.
Αντι-χολινεργικές (μουσκαρινικές) επιδράσεις:
Η nor-quetiapine, ένας δραστικός μεταβολίτης της quetiapine, έχει μέτρια έως ισχυρή συγγένεια για αρκετούς υποτύπους μουσκαρινικών υποδοχέων. Αυτό συμβάλλει σε ανεπιθύμητες ενέργειες που αντανακλούν αντιχολινεργικές επιδράσεις όταν η quetiapine χρησιμοποιείται στις συνιστώμενες δόσεις, όταν χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με άλλα φάρμακα που έχουν αντιχολινεργική δράση, και σε συνθήκες υπερδοσολογίας. Η quetiapine θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν φάρμακα που έχουν αντιχολινεργικές (μουσκαρινικές) επιδράσεις. Η quetiapine θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με τρέχουσα διάγνωση ή προηγούμενο ιστορικό κατακράτησης ούρων, κλινικά σημαντική υπερτροφία του προστάτη, εντερική απόφραξη ή συναφείς καταστάσεις, αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση ή γλαύκωμα κλεισής γωνίας. (Βλέπε αλληλεπιδράσεις, Ανεπιθύμητες ενέργειες, Φαρμακοδυναμικές και Υπερδοσολογία).
Αλληλεπιδράσεις:
Βλέπε επίσης αλληλεπιδράσεις. Η συγχορήγηση quetiapine με έναν ισχυρό επαγωγέα των ηπατικών ενζύμων όπως η καρβαμαζεπίνη ή η φαινυτοΐνη, μειώνει σημαντικά τις συγκεντρώσεις της quetiapine στο πλάσμα και μπορεί να επηρεάσει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας με quetiapine. Σε ασθενείς, που λαμβάνουν έναν επαγωγέα των ηπατικών ενζύμων, η έναρξη της θεραπείας με quetiapine πρέπει να γίνεται μόνο όταν ο γιατρός εκτιμήσει ότι το όφελος της θεραπείας με quetiapine υπερισχύει του κινδύνου από τη διακοπή του επαγωγέα των ηπατικών ενζύμων. Είναι σημαντικό, οποιαδήποτε αλλαγή στην θεραπεία με τον επαγωγέα, να γίνεται σταδιακά και εφόσον απαιτείται, να αντικαθίσταται από έναν μη- επαγωγέα (π.χ. βαλπροϊκό νάτριο).
Σωματικό βάρος:
Αύξηση σωματικού βάρους έχει αναφερθεί σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε θεραπεία με quetiapine και πρέπει να παρακολουθούνται και να ελέγχονται όπως ενδείκνυται κλινικά σύμφωνα με τις αντιψυχωσικές κατευθυντήριες οδηγίες που ακολουθούνται (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες και Φαρμακοδυναμικές).
Υπεργλυκαιμία:
Έχει σπάνια αναφερθεί υπεργλυκαιμία και/ή ανάπτυξη ή επιδείνωση του διαβήτη που περιστασιακά συνδέεται με κετοξέωση ή κώμα, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων θανατηφόρων περιπτώσεων (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Σε ορισμένες περιπτώσεις, έχει αναφερθεί προηγούμενη αύξηση του σωματικού βάρους που μπορεί να είναι προδιαθεσικός παράγοντας. Συνιστάται κατάλληλη κλινική παρακολούθηση σύμφωνα με τις αντιψυχωσικές κατευθυντήριες οδηγίες που ακολουθούνται. Ασθενείς υπό θεραπεία με οποιοδήποτε αντιψυχωσικό παράγοντα συμπεριλαμβανομένης της quetiapine, πρέπει να παρατηρούνται για σημεία και συμπτώματα υπεργλυκαιμίας (όπως πολυδιψία, πολυουρία, πολυφαγία και αδυναμία) και ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ή με παράγοντες κινδύνου για σακχαρώδη διαβήτη πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για επιδείνωση του ελέγχου γλυκόζης. Το σωματικό βάρος πρέπει να παρακολουθείται τακτικά.
Λιπίδια:
Σε κλινικές μελέτες με quetiapine παρατηρήθηκε αύξηση των τριγλυκεριδίων, της LDL και της ολικής χοληστερόλης και μείωση της HDL χοληστερόλης (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Οι μεταβολές των λιπιδίων πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως ενδείκνυται κλινικά.
Παράταση του QT διαστήματος:
Στις κλινικές δοκιμές και κατά την χρήση σύμφωνα με την Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος, η quetiapine δεν συσχετίσθηκε με μόνιμη αύξηση στα απόλυτα QT διαστήματα. Μετά την κυκλοφορία του προϊόντος έχει αναφερθεί παράταση του διαστήματος QT με την quetiapine σε θεραπευτικές δόσεις (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες) και σε υπερδοσολογία (βλ. Υπερδοσολογία). Όπως και με άλλα αντιψυχωτικά, απαιτείται προσοχή όταν η quetiapine συγχορηγείται σε ασθενείς με καρδιοαγγειακές νόσους ή οικογενειακό ιστορικό παράτασης του QT διαστήματος. Επίσης, απαιτείται προσοχή όταν η quetiapine συγχορηγείται είτε με φάρμακα που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το QT διάστημα, ή με νευροληπτικά, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους, σε ασθενείς με συγγενές σύνδρομο παράτασης QT διαστήματος, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, καρδιακή υπερτροφία, υποκαλιαιμία ή υπομαγνησιαιμία (βλ. αλληλεπιδράσεις).
Καρδιομυοπάθεια και Μυοκαρδίτιδα:
Καρδιομυοπάθεια και μυοκαρδίτιδα έχουν αναφερθεί σε κλινικές μελέτες και κατά τη διάρκεια της εμπειρίας μετά την κυκλοφορία, ωστόσο δεν έχει τεκμηριωθεί αιτιολογική σχέση με την quetiapine. Η θεραπεία με quetiapine πρέπει να επανεξετάζεται σε ασθενείς με υποψία καρδιομυοπάθειας ή μυοκαρδίτιδας.
Απόσυρση:
Μετά την απότομη διακοπή της quetiapine, έχουν αναφερθεί οξέα στερητικά συμπτώματα όπως αϋπνία, ναυτία, κεφαλαλγία, διάρροια, έμετος, ζάλη και ευερεθιστότητα. Συνιστάται σταδιακή διακοπή για περίοδο τουλάχιστον μίας έως δύο εβδομάδων (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Κακή χρήση και κατάχρηση:
Περιπτώσεις κακής χρήσης και κατάχρησης έχουν αναφερθεί. Mπορεί να χρειάζεται προσοχή κατά τη συνταγογράφηση της quetiapine σε ασθενείς με ιστορικό κατάχρησης αλκοόλ ή φαρμάκων.
Ηλικιωμένοι ασθενείς με ψύχωση-σχετιζόμενη με άνοια:
Η quetiapine δεν είναι εγκεκριμένη για την θεραπεία των ασθενών με ψύχωση-σχετιζόμενη με άνοια. Παρατηρήθηκε περίπου τριπλάσια αύξηση του κινδύνου εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών από τα εγκεφαλικά αγγεία σε τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο σε ασθενείς με άνοια με ορισμένα άτυπα αντιψυχωσικά. Ο μηχανισμός αυτής της αύξησης του κινδύνου δεν είναι γνωστός. Δεν μπορεί να αποκλειστεί αύξηση του κινδύνου για άλλα αντιψυχωσικά ή άλλες ομάδες ασθενών. Η quetiapine πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς, με παράγοντες υψηλού κινδύνου για αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Σε μια μετα-ανάλυση άτυπων αντιψυχωσικών, αναφέρθηκε ότι οι ηλικιωμένοι ασθενείς με ψύχωση-σχετιζόμενη με άνοια έχουν αυξημένο κίνδυνο θανάτου συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο. Σε δύο ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες της quetiapine διάρκειας 10 εβδομάδων, στον ίδιο πληθυσμό ασθενών (n=710, μέση ηλικία:83 έτη εύρος: 56-99 έτη) η θνησιμότητα στους ασθενείς που έλαβαν quetiapine ήταν 5,5% έναντι 3,2% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Οι ασθενείς σε αυτές τις μελέτες απεβίωσαν από διάφορες αιτίες οι οποίες θεωρούνται αναμενόμενες σε αυτόν τον πληθυσμό.
Δυσφαγία:
Με την quetiapine έχει αναφερθεί δυσφαγία (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Η quetiapine πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με κίνδυνο για πνευμονία από εισρόφηση.
Δυσκοιλιότητα και εντερική απόφραξη:
Η δυσκοιλιότητα αποτελεί παράγοντα κινδύνου για εντερική απόφραξη. Με την quetiapine έχουν αναφερθεί δυσκοιλιότητα και εντερική απόφραξη (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Περιλαμβάνονται αναφορές θανάτων σε ασθενείς με υψηλό κίνδυνο εντερικής απόφραξης, περιλαμβανομένων εκείνων που λαμβάνουν πολλαπλά φάρμακα ταυτόχρονα τα οποία μειώνουν την εντερική κινητικότητα και/ή μπορεί να μην αναφέρουν συμπτώματα δυσκοιλιότητας. Ασθενείς με εντερική απόφραξη/ειλεό πρέπει να αντιμετωπίζονται με στενή παρακολούθηση και επείγουσα φροντίδα.
Φλεβική θρομβοεμβολή:
Περιπτώσεις φλεβικής θρομβοεμβολής έχουν αναφερθεί με αντιψυχωσικά φάρμακα. Καθώς οι ασθενείς που λαμβάνουν αντιψυχωσικά, συχνά εμφανίζουν επίκτητους παράγοντες κινδύνου για φλεβική θρομβοεμβολή, όλοι οι πιθανοί παράγοντες κινδύνου εμφάνισης φλεβικής θρομβοεμβολής θα πρέπει να αναγνωρίζονται πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με quetiapine και να λαμβάνονται προστατευτικά μέτρα.
Παγκρεατίτιδα:
Έχει αναφερθεί παγκρεατίτιδα σε κλινικές μελέτες και κατά τη διάρκεια της εμπειρίας μετά την κυκλοφορία του προϊόντος. Στις μετεγκριτικές αναφορές, ενώ δεν είχαν όλα τα περιστατικά παράγοντες κινδύνου, πολλοί ασθενείς είχαν παράγοντες, των οποίων είναι διαπιστωμένος ο συσχετισμός με την παγκρεατίτιδα, όπως αυξημένα τριγλυκερίδια (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις), χολολιθίαση και κατανάλωση αλκοόλ.
Πρόσθετες πληροφορίες:
Τα στοιχεία σχετικά με την ταυτόχρονη χορήγηση της quetiapine με divalproex ή λίθιο σε οξέα μέτρια έως σοβαρά μανιακά επεισόδια είναι περιορισμένα. Ωστόσο, η θεραπεία συγχορήγησης ήταν καλά ανεκτή (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες και Φαρμακοδυναμικές). Τα στοιχεία έδειξαν αθροιστική δράση την 3η εβδομάδα.
Λακτόζη:
Τα δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης Megazon περιέχουν λακτόζη. Ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκειας λακτάσης Lapp ή δυσαπορρόφησης γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-MEGAZON
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Λαμβάνοντας υπόψη τις κύριες επιδράσεις της quetiapine στο κεντρικό νευρικό σύστημα, η quetiapine θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε συνδυασμό με άλλα κεντρικώς δρώντα φαρμακευτικά προϊόντα και με αλκοόλ.
Απαιτείται προσοχή κατά τη θεραπεία ασθενών που λαμβάνουν άλλα φάρμακα που έχουν αντιχολινεργική (μουσκαρινική) δράση (βλέπε παράγραφο 4.4).
Το ένζυμο (CYP) 3A4 του κυτοχρώματος P450 είναι πρωτίστως υπεύθυνο για τον μεταβολισμό της quetiapine μέσω του κυτοχρώματος P450. Σε μελέτη αλληλεπίδρασης σε υγιείς εθελοντές, η συγχορήγηση quetiapine (σε δοσολογία των 25 mg) με κετοκοναζόλη, που είναι αναστολέας του CYP3A4, προκάλεσε αύξηση 5 έως 8 φορές του εμβαδού της επιφάνειας κάτω από την καμπύλη (AUC) για την quetiapine. Βάσει αυτών η λήψη quetiapine μαζί με αναστολείς του CYP3A4 αντενδείκνυται. Επίσης δεν συνιστάται η κατανάλωση χυμού γκρέιπφρουτ κατά τη διάρκεια της θεραπείας με quetiapine.
Σε μία μελέτη πολλαπλών δόσεων σε ασθενείς, για την αξιολόγηση της φαρμακοκινητικής της quetiapine χορηγούμενης πριν και κατά την διάρκεια θεραπείας με καρβαμαζεπίνη (έναν γνωστό επαγωγέα των ηπατικών ενζύμων), παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση της κάθαρσης της quetiapine κατά την συγχορήγησή της με καρβαμαζεπίνη. Συνέπεια της αύξησης αυτής της κάθαρσης αποτέλεσε η μείωση της συστηματικής συγκέντρωσης της quetiapine κατά μέσο όρο σε ποσοστό 13% [όπως υπολογίζεται από το εμβαδόν της επιφάνειας κάτω από την καμπύλη (AUC)], σε σχέση με τη συγκέντρωση της quetiapine όταν χορηγείται μόνη της, ενώ σε κάποιους ασθενείς παρατηρήθηκε ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό μείωσης. Λόγω αυτής της αλληλεπίδρασης, μπορεί να υπάρξουν μικρότερες συγκεντρώσεις στο πλάσμα και να επηρεαστεί η αποτελεσματικότητα της θεραπείας με quetiapine. H συγχορήγηση quetiapine και φαινυτοΐνης (άλλος επαγωγέας των μικροσωμιακών ενζύμων), προκάλεσε μεγάλη αύξηση στην κάθαρση της quetiapine, σε ποσοστό περίπου 450%. Σε ασθενείς, που λαμβάνουν έναν επαγωγέα των ηπατικών ενζύμων, η έναρξη της θεραπείας με quetiapine πρέπει να γίνεται μόνο όταν ο γιατρός εκτιμήσει ότι το όφελος από τη θεραπεία με quetiapine υπερισχύει του κινδύνου από τη διακοπή του επαγωγέα των ηπατικών ενζύμων. Είναι σημαντικό, οποιαδήποτε αλλαγή της αγωγής με τον επαγωγέα, να γίνεται σταδιακά και αν απαιτείται, να αντικαθίσταται από έναν μη-επαγωγέα (π.χ. βαλπροϊκό νάτριο) (βλ. παράγραφο 4.4).
Η φαρμακοκινητική της quetiapine δεν μεταβλήθηκε σημαντικά με τη συγχορήγηση των αντικαταθλιπτικών ιμιπραμίνη (γνωστού αναστολέα του CYP2D6), ή φλουοξετίνη (γνωστού αναστολέα των CYP3A4 και CYP2D6).
Η φαρμακοκινητική της quetiapine δεν μεταβλήθηκε σημαντικά με τη συγχορήγηση των αντιψυχωσικών ρισπεριδόνη ή αλοπεριδόλη. Ωστόσο, η συγχορήγηση quetiapine και θειοριδαζίνης προκάλεσε αύξηση στην κάθαρση της quetiapine περίπου κατά 70%.
Η φαρμακοκινητική της quetiapine δεν μεταβλήθηκε μετά από συγχορήγηση σιμετιδίνης.
Η φαρμακοκινητική του λιθίου δεν μεταβλήθηκε όταν συγχορηγήθηκε με quetiapine.
Σε μια τυχαιοποιημένη μελέτη διάρκειας 6 εβδομάδων λιθίου και quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης έναντι εικονικού φαρμάκου και quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης σε ενήλικες ασθενείς με οξεία μανία, παρατηρήθηκαν υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης σχετικών με το εξωπυραμιδικό σύστημα συμβάντων (ιδιαίτερα τρόμου), υπνηλίας και αύξησης του σωματικού βάρους στην ομάδα προσθήκης του λιθίου σε σύγκριση με την ομάδα προσθήκης του εικονικού φαρμάκου (βλ. παράγραφο 5.1).
Η φαρμακοκινητική του βαλπροϊκού νατρίου και της quetiapine δεν μεταβλήθηκε σε κλινικά σημαντικό βαθμό όταν αυτά συγχορηγήθηκαν. Μια αναδρομική μελέτη παιδιών και εφήβων που έλαβαν βαλπροϊκό, quetiapine, ή και τα δύο, διαπίστωσε μια υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης λευκοπενίας και ουδετεροπενίας στην ομάδα της συνδυασμένης θεραπείας έναντι των ομάδων μονοθεραπείας.
Δεν έχουν διεξαχθεί επίσημες μελέτες αλληλεπίδρασης με τα συνήθως χρησιμοποιούμενα καρδιαγγειακά φαρμακευτικά προϊόντα.
Απαιτείται προσοχή όταν η quetiapine συγχορηγείται με φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι προκαλούν ηλεκτρολυτικές διαταραχές ή ότι αυξάνουν το QT διάστημα.
Σε ασθενείς που έχουν λάβει quetiapine υπήρξαν αναφορές ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων σε ενζυμικούς ανοσοπροσδιορισμούς για τη μεθαδόνη και τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά. Συνιστάται επιβεβαίωση των αμφισβητούμενων αποτελεσμάτων του ανοσολογικού ελέγχου με κατάλληλη τεχνική χρωματογραφίας.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-MEGAZON
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Ανεπιθύμητες Ενέργειες
Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες με quetiapine (≥10%) είναι υπνηλία, ζάλη, κεφαλαλγία, ξηροστομία, συμπτώματα από απόσυρση (διακοπή), αυξήσεις των επιπέδων των τριγλυκεριδίων στον ορό, αυξήσεις της ολικής χοληστερόλης (κυρίως της LDL χοληστερόλης), μειώσεις της HDL χοληστερόλης, αύξηση του σωματικού βάρους, μειωμένη αιμοσφαιρίνη και εξωπυραμιδικά συμπτώματα.
Η συχνότητα εμφάνισης των ανεπιθύμητων ενεργειών με τη θεραπεία με quetiapine ταξινομούνται στον ακόλουθο πίνακα (Πίνακας 1) σύμφωνα με το υπόδειγμα που συστήνεται από το Συμβούλιο Διεθνών Οργανισμών Ιατρικών Επιστημών (CIOMS III Working Group; 1995):
Πίνακας 1 Ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν συσχετισθεί με θεραπεία quetiapine
Οι συχνότητες εμφάνισης των ανεπιθύμητων ενεργειών κατατάσσονται σύμφωνα με τα ακόλουθα: Πολύ συχνές (>1/10), συχνές (>1/100, <1/10), όχι συχνές (>1/1000, <1/100, σπάνιες (>1/10,000, <1/1000), πολύ σπάνιες (<1/10,000) και μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).
| Κατηγορία Οργανικού Συστήματος | Πολύ Συχνές | Συχνές | Όχι Συχνές | Σπάνιες | Πολύ Σπάνιες | Μη Γνωστές |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος | Μειωμένη αιμοσφαιρίνη | Λευκοπενία 1, 28 | Ουδετεροπενία, Θρομβοπενία, αναιμία, μειωμένος αριθμός αιμοπεταλίων | Ακοκκιοκυτταραιμία | ||
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Υπερευαισθησία (περιλαμβανομένων αλλεργικών δερματικών αντιδράσεων) | Αναφυλακτική αντίδραση | ||||
| Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος | Υπερπρολακτιναιμία | Μειώσεις της ολικής Τ, μειώσεις της ελεύθερης Τ, μειώσεις της ολικής Τ, αυξήσεις της TSH | Μειώσεις της ελεύθερης Τ, Υποθυρεοειδισμός | Απρόσφ ορη έκκριση αντιδιο υρητική ς ορμόνη ς | ||
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | Αυξήσεις των επιπέδων τριγλυκεριδίων ορού 10,30 | Αυξήσεις της ολικής χοληστερόλης (κυρίως LDL χοληστερόλης) 11, 30, Μειώσεις της HDL χοληστερόλης 17, 30, αύξηση βάρους 8, 3 | Αυξημένη όρεξη, αυξημένη γλυκόζη αίματος σε υπεργλυκαιμικά επίπεδα 6,30 | Υπονατριαιμία, Σακχαρώδης Διαβήτης 1,5, Επιδείνωση προϋπάρχοντος διαβήτη | Μεταβολικό σύνδρομο | |
| Ψυχιατρικές διαταραχές | Ανώμαλα όνειρα και εφιάλτες, Αυτοκτονικός ιδεασμός και αυτοκτονική συμπεριφορά | Υπνοβασία και σχετικές αντιδράσεις όπως ομιλία κατά τον ύπνο και σχετιζόμενη με τον ύπνο διατροφική διαταραχή | ||||
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Ζάλη 4, 16, υπνηλία 2, , κεφαλαλγία, Εξωπυραμιδικά συμπτώματα 1, 21 | Δυσαρθρία | Σπασμοί, Σύνδρομο ανήσυχων ποδών, Όψιμη δυσκινησία, , Συγκοπή 4,16 | |||
| Καρδιακές διαταραχές | Ταχυκαρδία, Αίσθημα παλμών | Παράταση του διαστήματος QT 1,12, 18 | Βραδυκαρδία | |||
| Οφθαλμικές διαταραχές | Θαμπή όραση | |||||
| Αγγειακές διαταραχές | Ορθοστατική υπόταση 4, | Φλεβική θρομβοεμβολή | ||||
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου | Δύσπνοια | Ρινίτιδα | ||||
| Διαταραχές του γαστρεντερικού | Ξηροστομία | Δυσκοιλιότητα, δυσπεψία, έμετος | Δυσφαγία, Παγκρεατίτιδα, Εντερική απόφραξη/Ειλεός | |||
| Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων | Αυξήσεις της αμινοτρανσφερά σης της αλανίνης ορού (ALT), Αυξήσεις των επιπέδων της γ- γλουταμυλ Τρανσφερ άσης (gamma-GT) | Αυξήσεις της ασπαρτικής αμινοτρανσφεράσης ορού (AST) | Ίκτερος, Ηπατίτιδα | |||
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Αγγειοοίδημα, Σύνδρομο Stevens-Johnson, Τοξική Επιδερμική Νεκρόλυση, Πολύμορφο Ερύθημα | |||||
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | Ραβδομυόλυση | |||||
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | Κατακράτηση ούρων | |||||
| Καταστάσεις της κύησης,της λοχίας και της περιγεννητικής περιόδου | Σύνδρομο από απόσυρση φαρμάκου των νεογνών | |||||
| Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού | Γαλακτόρροια, οίδημα μαστών, διαταραχές εμμήνου ρύσης, Πριαπισμός | Σεξουαλική δυσλειτουργία | ||||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Συμπτώματα στέρησης (διακοπής) 1, 9 | Ήπια εξασθένιση, περιφερικό οίδημα, ευερεθιστότητα, πυρεξία | Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο, υποθερμία | |||
| Παρακλινικές εξετάσεις | Αυξήσεις της φωσφοκινάσης της κρεατίνης αίματος |
Βλ. παράγραφο 4.4.
Μπορεί να εμφανισθεί υπνηλία, συνήθως κατά τις δύο πρώτες εβδομάδες της θεραπείας, που γενικά υποχωρεί με τη συνέχιση της χορήγησης της quetiapine.
Aσυμπτωματική αύξηση (μεταβολή από το φυσιολογικό έως ≥ 3X ULN σε οποιοδήποτε χρόνο) των επιπέδων των τρανσαμινασών του ορού (ALT, AST) ή των επιπέδων της γ-GT, έχει παρατηρηθεί σε ορισμένους ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε quetiapine. Αυτές οι αυξήσεις ήταν συνήθως αναστρέψιμες με τη συνέχιση της θεραπείας με quetiapine.
Όπως με άλλα αντιψυχωσικά που αποκλείουν τους α1-αδρενεργικούς υποδοχείς, η quetiapine μπορεί γενικά να προκαλέσει ορθοστατική υπόταση σε συνδυασμό με ζάλη, ταχυκαρδία και σε ορισμένους ασθενείς συγκοπή, ιδιαίτερα κατά την έναρξη της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.4).
Ο υπολογισμός της συχνότητας αυτών των ανεπιθύμητων ενεργειών βασίστηκε μόνο στα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν μετά την κυκλοφορία των δισκίων quetiapine άμεσης αποδέσμευσης.
- Γλυκόζη στο αίμα μετά από νηστεία ≥ 126 mg/dL (≥ 7,0 mmol/L) ή γλυκόζη στο αίμα χωρίς νηστεία ≥ 200 mg/dL (≥ 11,1 mmol/L) τουλάχιστον σε μία περίπτωση.
- Αύξηση στην αναλογία της δυσφαγίας με quetiapine έναντι του εικονικού φαρμάκου παρατηρήθηκε στις κλινικές μελέτες σε διπολική κατάθλιψη.
- Βάσει >7% αύξησης του σωματικού βάρους από την έναρξη.
- Εμφανίζεται στους ενήλικες κυρίως κατά την διάρκεια των πρώτων εβδομάδων της θεραπείας.
- Σε οξείες κλινικές μελέτες μονοθεραπείας ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, οι οποίες αξιολόγησαν τα συμπτώματα διακοπής, τα ακόλουθα συμπτώματα στέρησης παρατηρήθηκαν πιο συχνά: αϋπνία, ναυτία, κεφαλαλγία, διάρροια, έμετος, ζάλη και ευερεθιστότητα. Η συχνότητα εμφάνισης αυτών των αντιδράσεων μειώθηκε σημαντικά 1 εβδομάδα μετά την διακοπή.
- Τριγλυκερίδια ≥ 200 mg/dL (≥ 2,258 mmol/L) (ασθενείς>18 ετών) ή ≥150 mg/dL (≥ 1,694 mmol/L) ασθενείς<18 ετών) τουλάχιστον σε μία περίπτωση.
- Χοληστερόλη ≥ 240 mg/dL (≥ 6,2064 mmol/L) (ασθενείς ≥ 18 ετών) ή ≥ 200 mg/dL (≥ 5,172 mmol/L) ασθενείς<18 ετών) τουλάχιστον σε μία περίπτωση. Έχει πολύ συχνά παρατηρηθεί αύξηση της LDL χοληστερόλης ≥ 30 mg/dL (≥ 0,769 mmol/L). Η μέση μεταβολή ανάμεσα στους ασθενείς που παρουσίασαν αυτή την αύξηση ήταν 41,7 mg/dL (≥ 1,07 mmol/L).
- Βλ. κείμενο παρακάτω.
- Αιμοπετάλια ≤ 100 x 109/L τουλάχιστον σε μία περίπτωση.
- Βάσει αναφορών ανεπιθύμητων ενεργειών σε κλινικές μελέτες όπου η αύξηση της φωσφοκινάσης της κρεατίνης στο αίμα δεν σχετίζεται με κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο.
- Επίπεδα προλακτίνης (ασθενείς > των 18 ετών): >20 μg/L (>869,56 pmol/L) άνδρες: >30 μg/L (>1304,34 pmol/L) γυναίκες σε οποιαδήποτε στιγμή.
- Μπορεί να οδηγήσει σε πτώσεις.
- HDL χοληστερόλη: <40 mg/dL (1,025 mmol/L) άνδρες:<50 mg/dL (1,282 mmol/L) γυναίκες σε οποιαδήποτε στιγμή.
- Συχνότητα εμφάνισης ασθενών που είχαν μεταβολή του QTc από <450 msec σε ≥ 450 msec με αύξηση ≥ 30 msec. Σε μελέτες quetiapine ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο η μέση μεταβολή και η συχνότητα εμφάνισης των ασθενών που είχαν μεταβολή σε κλινικά σημαντικό επίπεδο είναι παρόμοια ανάμεσα στην quetiapine και το εικονικό φάρμακο.
- Μετατροπή από >132 mmol/L σε ≤ 132 mmol/L τουλάχιστον σε μια περίπτωση.
- Περιστατικά αυτοκτονικού ιδεασμού και αυτοκτονικής συμπεριφοράς έχουν αναφερθεί κατά τη διάρκεια θεραπείας με quetiapine ή αμέσως μετά τη διακοπή της θεραπείας (βλ. παραγράφους 4.4 και 5.1).
- Βλ. παράγραφο 5.1.
- Μειωμένη αιμοσφαιρίνη στα ≤ 13 g/dL (8,07 mmol/L) στους άνδρες, στα ≤ 12 g/dL (7,45 mmol/L) στις γυναίκες εμφανίστηκε τουλάχιστον μία φορά στο 11% των ασθενών κουετιαπίνης σε όλες τις μελέτες, συμπεριλαμβανομένων των παρατάσεων με ανοικτή επισήμανση. Γι’ αυτούς τους ασθενείς, η μέση μέγιστη μείωση της αιμοσφαιρίνης ανά πάσα στιγμή, ήταν -1,50 g /dL.
- Αυτές οι αναφορές συχνά συμβαίνουν στα πλαίσια ταχυκαρδίας, ζάλης, ορθοστατικής υπότασης και/ή υποκείμενης καρδιακής /αναπνευστικής νόσου.
- Με βάση τις μεταβολές από τη φυσιολογική αρχική τιμή σε δυνητικά κλινικά σημαντική τιμή οποιαδήποτε στιγμή μετά την έναρξη σε όλες τις μελέτες. Οι μεταβολές στην ολική T4, στην ελεύθερη Τ4, στην ολική Τ3 και στην ελεύθερη Τ3 ορίζονται ως <0,8 X LLN (pmol / L) και η μεταβολή του TSH είναι> 5 mIU / L, ανά πάσα στιγμή.
- Με βάση την αύξηση του ποσοστού του εμέτου σε ηλικιωμένους ασθενείς (ηλικίας ≥ 65 ετών).
- Με βάση τη μεταβολή στα ουδετερόφιλα από > = 1,5 x 10^9/L κατά την έναρξη σε <0,5 x 10^9 L σε οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της θεραπείας και με βάση τους ασθενείς με σοβαρή ουδετεροπενία (<0,5 x ^9/L) και λοίμωξη κατά τη διάρκεια όλων των κλινικών μελετών της quetiapine (βλ. παράγραφο 4.4).
- Με βάση τις μεταβολές από τη φυσιολογική αρχική τιμή σε δυνητικά κλινικά σημαντική τιμή οποιαδήποτε στιγμή μετά την έναρξη σε όλες τις μελέτες. Οι μεταβολές των ηωσινόφιλων ορίζονται ως ≥1x 10^9 κύτταρα/L σε οποιοδήποτε χρόνο.
- Με βάση τις μεταβολές από τη φυσιολογική αρχική τιμή σε δυνητικά κλινικά σημαντική τιμή οποιαδήποτε στιγμή μετά την έναρξη σε όλες τις μελέτες. Οι μεταβολές WBC ορίζονται ως ≤ 3x^9 κύτταρα/L σε οποιοδήποτε χρόνο.
- Με βάση αναφορές ανεπιθύμητων ενεργειών μεταβολικού συνδρόμου από όλες τις κλινικές μελέτες με την quietapine.
- Σε ορισμένους ασθενείς, παρατηρήθηκε στις κλινικές μελέτες επιδείνωση περισσότερων του ενός μεταβολικών παραγόντων βάρους, γλυκόζης αίματος και λιπιδίων (βλ. παράγραφο 4.4).
- Βλ. παράγραφο 4.6.
- Μπορεί να εμφανιστεί κατά την έναρξη ή σύντομα μετά την έναρξη της θεραπείας και να συσχετισθεί με υπόταση και/ή συγκοπή. Η συχνότητα βασίζεται σε αναφορές ανεπιθύμητων συμβάντων βραδυκαρδίας και σχετιζόμενων συμβάντων σε όλες τις κλινικές μελέτες με την quetiapine.
- Περιστατικά παράτασης του QTc διαστήματος, κοιλιακής αρρυθμίας, αιφνίδιου θανάτου, καρδιακής ανακοπής και κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου (torsades de pointes) έχουν αναφερθεί μετά από χρήση νευροληπτικών και θεωρούνται αποτελέσματα της κατηγορίας αυτής των φαρμάκων (class e-ects).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Οι ίδιες ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρονται παραπάνω για τους ενήλικες πρέπει να ληφθούν υπ’ όψη και για τα παιδιά και τους εφήβους.
Ο ακόλουθος πίνακας συνοψίζει τις ανεπιθύμητες ενέργειες που εμφανίζονται σε μεγαλύτερη κατηγορία συχνότητας σε παιδιά και έφηβους ασθενείς (ηλικίας 10-17 ετών) από ότι στον ενήλικο πληθυσμό ή τις ανεπιθύμητες ενέργειες που δεν έχουν παρατηρηθεί στον ενήλικο πληθυσμό.
Πίνακας 2 Ανεπιθύμητες ενέργειες σε παιδιά και εφήβους που έχουν συσχετισθεί με θεραπεία quetiapine και παρουσιάζονται με υψηλότερη συχνότητα σε σχέση με τους ενήλικες, ή δεν διαπιστώθηκαν στον πληθυσμό των ενηλίκων
Η συχνότητα εμφάνισης των ανεπιθύμητων ενεργειών κατατάσσονται σύμφωνα με τα ακόλουθα: πολύ συχνές (≥1/10), συνήθεις (≥1/100, <1/10), ασυνήθεις (≥1/1000, <1/100), σπάνιες (≥1/10.000, <1/1000) και πολύ σπάνιες (<1/10.000).
| Κατηγορία Οργανικού Συστήματος | Πολύ Συχνές | Συχνές | |
|---|---|---|---|
| Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος | Αυξήσεις της προλακτίνης | ||
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | Αυξημένη όρεξη | ||
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Εξωπυραμιδικά συμπτώματα 3, 4 | Συγκοπή | |
| Αγγειακές διαταραχές | Αυξήσεις της αρτηριακής πίεσης | ||
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου | Ρινίτιδα | ||
| Διαταραχές του γαστρεντερικού | Έμετος | ||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Ευερεθιστότητα |
- Επίπεδα προλακτίνης (ασθενείς<18 ετών): >20 μg/L (>869.56 pmol/L) άντρες, >26 μg/L (>1130.428 pmol/L) γυναίκες οποιαδήποτε στιγμή. Λιγότερο από 1% των ασθενών είχε μία αύξηση των επιπέδων προλακτίνης >100 μg/L.
- Βάσει μεταβολών άνω του κλινικώς σημαντικού ορίου (προσαρμοσμένο από τα κριτήρια των Εθνικών Ιδρυμάτων Υγείας) ή αυξήσεων >20mmHg για συστολική ή >10mmHg για διαστολική αρτηριακή πίεση οποιαδήποτε στιγμή σε δύο μελέτες οξείας φάσης (3-6 εβδομάδων) ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο σε παιδιά και εφήβους.
- Σημείωση: Η συχνότητα είναι σε συμφωνία με αυτήν που παρατηρείται σε ενήλικες, αλλά μπορεί να συνδέεται με διαφορετικές κλινικές επιπτώσεις σε παιδιά και εφήβους σε σύγκριση με τους ενήλικες.
- Βλ. παράγραφο 5.1.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων, Μεσογείων 284, 15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: +30 21 32040380/337, Φαξ: +30 21 06549585, Ιστότοπος: http://www.eof.gr.
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-MEGAZON
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Κύηση
Πρώτο τρίμηνο
Ο μέτριος όγκος δημοσιευμένων δεδομένων εκτεθειμένων κυήσεων (δηλ. μεταξύ 300-1000 εκβάσεων κυήσεων), περιλαμβανομένων ατομικών αναφορών και ορισμένων μελετών παρατήρησης, δεν υποδεικνύουν αυξημένο κίνδυνο δυσπλασιών λόγω της θεραπείας. Ωστόσο, με βάση το σύνολο των διαθέσιμων δεδομένων, δεν μπορούν να εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα. Μελέτες σε πειραματόζωα έχουν δείξει αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. παράγραφο 5.3).
Συνεπώς, η quetiapine θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης, μόνο εάν τα οφέλη δικαιολογούν τους πιθανούς κινδύνους.
Τρίτο τρίμηνο
Τα νεογνά που εκτίθενται σε αντιψυχωσικά (περιλαμβανομένης της quetiapine) κατά τη διάρκεια του τρίτου τριμήνου της κύησης, κινδυνεύουν από ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβανομένων εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων και/ή στερητικού συνδρόμου, που μπορεί να ποικίλλουν σε βαρύτητα και διάρκεια μετά τη γέννηση. Υπάρχουν αναφορές διέγερσης, υπερτονίας, υποτονίας, τρόμου, υπνηλίας, αναπνευστικής δυσχέρειας ή διαταραχής πρόσληψης τροφής. Κατά συνέπεια, τα νεογέννητα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά.
Θηλασμός
Με βάση πολύ περιορισμένα δεδομένα από δημοσιευμένες αναφορές για την απέκκριση της quetiapine στο ανθρώπινο μητρικό γάλα, η απέκκριση της quetiapine σε θεραπευτικές δόσεις φαίνεται ότι δεν είναι σταθερή. Λόγω της απουσίας επαρκών δεδομένων, πρέπει να αποφασίζεται η διακοπή του θηλασμού ή η διακοπή της θεραπείας με quetiapine, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος της γαλουχίας για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.
Γονιμότητα
Οι επιδράσεις της quetiapine στην ανθρώπινη γονιμότητα δεν έχουν αξιολογηθεί. Σε αρουραίους παρατηρήθηκαν επιδράσεις σχετιζόμενες με αυξημένα επίπεδα προλακτίνης, μολονότι δεν είναι άμεσα σχετικές με τον άνθρωπο (βλ. παράγραφο 5.3, προκλινικά δεδομένα).
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-MEGAZON
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμικές
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιψυχωσικά, διαζεπίνες, οξαζεπίνες και θειαζεπίνες. Κωδικός ATC: N05A H04
Μηχανισμός δράσης
H quetiapine είναι ένας άτυπος αντιψυχωσικός παράγοντας. Η quetiapine και ο δραστικός της μεταβολίτης που ανευρίσκεται στο πλάσμα, nor-quetiapine, αλληλεπιδρούν με ένα ευρύ φάσμα νευροδιαβιβαστικών υποδοχέων. H quetiapine και η nor-quetiapine εμφανίζουν συγγένεια προς τους υποδοχείς της σεροτονίνης (5HT2) στον εγκέφαλο, και τους υποδοχείς D1 και D2 της ντοπαμίνης. Αυτός ακριβώς ο συνδυασμός ανταγωνισμού των υποδοχέων, με υψηλότερη εκλεκτικότητα προς τους υποδοχείς της 5HT2 σε σχέση με τους υποδοχείς D2, πιστεύεται ότι συμβάλλει στις κλινικές αντιψυχωσικές ιδιότητες της quetiapine και στην μικρή πιθανότητα εμφάνισης παρενεργειών από το εξωπυραμιδικό σύστημα σε σύγκριση με τα κλασσικά αντιψυχωσικά. H quetiapine και η nor-quetiapine δεν εμφανίζουν αξιοσημείωτη συγγένεια προς τους υποδοχείς των βενζοδιαζεπινών, αλλά υψηλή συγγένεια προς τους ισταμινικούς και τους α1 αδρενεργικούς υποδοχείς, μέτρια συγγένεια προς τους α2 αδρενεργικούς υποδοχείς. H quetiapine εμφανίζει επίσης χαμηλή ή καμία συγγένεια προς μουσκαρινικούς υποδοχείς, ενώ η nor-quetiapine εμφανίζει μέτρια έως υψηλή συγγένεια προς διάφορους μουσκαρινικούς υποδοχείς, η οποία μπορεί να εξηγήσει τις αντιχολινεργικές (μουσκαρινικές) επιδράσεις. Η αναστολή του μεταφορέα της νορεπινεφρίνης (ΝΕΤ) και η μερική αγωνιστική δράση στις θέσεις 5ΗΤ1Α από τη nor-quetiapine, μπορεί να συνεισφέρουν στη θεραπευτική αποτελεσματικότητα της quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης ως αντικαταθλιπτικού.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
H quetiapine είναι δραστική σε δοκιμασίες ελέγχου της αντιψυχωσικής δράσης, όπως στην εξαρτημένη αποφυγή. Επίσης αναστέλλει τη δράση των αγωνιστών της ντοπαμίνης, μετρούμενη είτε σε σχέση με τη συμπεριφορά, είτε ηλεκτροφυσιολογικά, και αυξάνει τις συγκεντρώσεις των μεταβολιτών της ντοπαμίνης, που αποτελεί νευροχημικό δείκτη αποκλεισμού των D2 υποδοχέων.
Σε προκλινικές μελέτες για την πρόβλεψη εμφάνισης ή μη εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων, η quetiapine διαφέρει από τα κλασσικά αντιψυχωσικά και εμφανίζει ένα άτυπο φαρμακολογικό προφίλ. H quetiapine δεν προκαλεί υπερευαισθησία των υποδοχέων D2 της ντοπαμίνης μετά από χρόνια χορήγηση. H quetiapine προκαλεί μόνο ελαφρά καταληψία σε δόσεις ικανές να αποκλείσουν τους υποδοχείς D2 της ντοπαμίνης. H quetiapine παρουσιάζει εκλεκτικότητα προς το μεταιχμιακό σύστημα, προκαλώντας αποπολωτικό αποκλεισμό των μεσομεταιχμιακών αλλά όχι των μελανοραβδωτών ντοπαμινεργικών νευρώνων, μετά από χρόνια χορήγηση. H quetiapine επιδεικνύει ελάχιστη προδιάθεση για δυστονία σε πιθήκους της οικογένειας Cebus, που ευαισθητοποιήθηκαν με αλοπεριδόλη ή που δεν είχαν λάβει άλλα φάρμακα, μετά από οξεία και χρόνια χορήγηση (βλ. παράγραφο 4.8).
Κλινική αποτελεσματικότητα
Σχιζοφρένεια
Η αποτελεσματικότητα της quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης στην θεραπεία της σχιζοφρένειας αποδείχθηκε σε μια μελέτη 6 εβδομάδων ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο σε ασθενείς που πληρούσαν τα DSM-IV κριτήρια για σχιζοφρένεια και σε μια ελεγχόμενη με δραστική ουσία μελέτη μεταφοράς από quetiapine άμεσης αποδέσμευσης σε quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης σε κλινικά σταθεροποιημένους εξωνοσοκομειακούς ασθενείς με σχιζοφρένεια.
Η κύρια παράμετρος έκβασης στην ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη ήταν η μεταβολή της συνολικής βαθμολογίας της κλίμακας PANSS από την τιμή αναφοράς στην τελική εκτίμηση. Η quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης χορηγούμενη σε δοσολογία 400 mg την ημέρα, 600 mg την ημέρα και 800 mg την ημέρα συσχετίστηκε με στατιστικά σημαντική βελτίωση των ψυχωτικών συμπτωμάτων συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο. Το μέγεθος της δράσης των 600 mg και 800 mg ήταν μεγαλύτερο από τη δόση των 400 mg. Στην μία 6 εβδομάδων ελεγχόμενη με δραστική ουσία μελέτη αλλαγής η κύρια παράμετρος έκβασης ήταν η αναλογία των ασθενών που έδειξαν απουσία αποτελεσματικότητας δηλαδή αυτοί που διέκοψαν την θεραπεία της μελέτης λόγω απουσίας αποτελεσματικότητας ή αυτοί των οποίων η συνολική βαθμολογία της κλίμακας PANSS αυξήθηκε κατά 20% ή περισσότερο από την τυχαιοποίηση σε όποια επίσκεψη. Στους σταθεροποιημένους ασθενείς με quetiapine άμεσης αποδέσμευσης 400 mg μέχρι 800 mg, η αποτελεσματικότητα διατηρήθηκε όταν οι ασθενείς άλλαξαν στην αντίστοιχη δόση της quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης χορηγούμενη μία φορά την ημέρα.
Σε μία μακρόχρονη μελέτη σε σταθεροποιημένους ασθενείς με σχιζοφρένεια που συνέχισαν τη θεραπεία με quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης για 16 εβδομάδες, η quetiapineπαρατεταμένης αποδέσμευσης ήταν πιο αποτελεσματική από το εικονικό φάρμακο στην πρόληψη των υποτροπών. Ο αναμενόμενος κίνδυνος υποτροπών μετά από θεραπεία 6 μηνών ήταν 14,3% για την ομάδα στην οποία χορηγήθηκε quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης σε σύγκριση με 68,2% για το εικονικό φάρμακο. Η μέση δόση ήταν 669 mg. Δεν υπήρχαν επιπλέον ευρήματα ασφάλειας που να σχετίζονται με την θεραπεία με quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης για διάστημα έως 9 μήνες (μέση τιμή 7 μήνες). Ιδιαίτερα, με την μακρόχρονη θεραπεία με quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης δεν αυξήθηκαν οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με το εξωπυραμιδικό σύστημα και την αύξηση του βάρους.
Διπολική διαταραχή
Στην θεραπεία μετρίων έως σοβαρών μανιακών επεισοδίων, σε δύο μελέτες μονοθεραπείας, η quetiapine έδειξε καλύτερη αποτελεσματικότητα από το εικονικό φάρμακο στην ελάττωση των μανιακών συμπτωμάτων σε 3 και 12 εβδομάδες. Σε μία συμπληρωματική μελέτη 3 εβδομάδων αποδείχθηκε περαιτέρω η σημαντικότερη αποτελεσματικότητα της quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης έναντι του εικονικού φαρμάκου. Η δοσολογία της quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης κυμαινόταν από 400 έως 800 mg/ημέρα και η μέση δοσολογία ήταν περίπου 600 mg/ημέρα. Τα στοιχεία που αφορούν την συγχορήγηση της quetiapine με divalproex ή λίθιο στα οξέα μέτρια έως σοβαρά μανιακά επεισόδια σε 3 και 6 εβδομάδες είναι περιορισμένα, ωστόσο η θεραπεία συγχορήγησης ήταν καλά ανεκτή. Τα στοιχεία έδειξαν αθροιστική δράση την 3η εβδομάδα. Μια δεύτερη μελέτη δεν απέδειξε μια αθροιστική δράση την 6η εβδομάδα.
Σε μία κλινική μελέτη, σε ασθενείς με καταθλιπτικά επεισόδια σε διπολική Ι ή ΙΙ διαταραχή, η quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης 300 mg/ημέρα έδειξε ανώτερη αποτελεσματικότητα από το εικονικό φάρμακο στη μείωση της συνολικής βαθμολογίας MADRS (κλίμακα αξιολόγησης της κατάθλιψης των Montgomery-Asberg).
Σε τέσσερις επιπλέον κλινικές μελέτες με quetiapine, με διάρκεια 8 εβδομάδες σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρά καταθλιπτικά επεισόδια σε διπολική Ι ή ΙΙ διαταραχή, η quetiapine άμεσης αποδέσμευσης 300 mg και 600 mg ήταν σημαντικά ανώτερο από το εικονικό φάρμακο που χορηγήθηκε στους ασθενείς για τις σχετικές μετρήσεις έκβασης: μέση βελτίωση στη MADRS και για την απόκριση οριζόμενη ως τουλάχιστον 50% βελτίωση στη συνολική βαθμολογία MADRS ως προς την αρχική. Δεν υπήρχε διαφορά στο μέγεθος της αποτελεσματικότητας ανάμεσα στους ασθενείς που πήραν 300 mg quetiapine άμεσης αποδέσμευσης και σε αυτούς που πήραν δόση 600 mg.
Σε δύο από αυτές τις μελέτες, στη φάση συντήρησης, αποδείχθηκε ότι μακρόχρονη θεραπεία σε ασθενείς που ανταποκρίθηκαν στη quetiapine άμεσης αποδέσμευσης 300 ή 600 mg ήταν αποτελεσματική συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο όσον αφορά στα καταθλιπτικά συμπτώματα, αλλά όχι όσον αφορά στα μανιακά συμπτώματα.
Σε δύο μελέτες για τη πρόληψη των υποτροπών όπου αξιολογήθηκε η quetiapine σε συνδυασμό με σταθεροποιητές της διάθεσης, σε ασθενείς με μανιακά, καταθλιπτικά επεισόδια ή μικτά επεισόδια, ο συνδυασμός με quetiapine ήταν καλύτερος από τη μονοθεραπεία με σταθεροποιητές της διάθεσης ως προς την αύξηση του χρόνου μέχρι την υποτροπή οποιουδήποτε επεισοδίου (μανιακού, μικτού ή καταθλιπτικού). Η quetiapine χορηγήθηκε δύο φορές την ημέρα συνολικά 400 mg έως 800 mg την ημέρα σαν θεραπεία συγχορήγησης με λίθιο ή valproate.
Σε μια τυχαιοποιημένη μελέτη διάρκειας 6 εβδομάδων λιθίου και quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης έναντι εικονικού φαρμάκου και quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης σε ενήλικες ασθενείς με οξεία μανία, η διαφορά της μέσης βελτίωσης της βαθμολογίας YMRS (κλίμακα βαθμολογίας της μανίας του Young) μεταξύ της ομάδας προσθήκης του λιθίου και της ομάδας προσθήκης του εικονικού φαρμάκου ήταν 2,8 μονάδες και η διαφορά στο% ποσοστό των ανταποκριθέντων (οριζόμενο ως 50% βελτίωση από την αρχική βαθμολογία YMRS) ήταν 11% (79% στην ομάδα προσθήκης του λιθίου έναντι 68% στην ομάδα προσθήκης του εικονικού φαρμάκου).
Σε μία μακροχρόνια μελέτη (μέχρι 2 χρόνια θεραπεία) όπου αξιολογήθηκε η πρόληψη υποτροπών σε ασθενείς με μανιακά, καταθλιπτικά ή μικτά επεισόδια η quetiapine ήταν καλύτερη από το εικονικό φάρμακο ως προς την αύξηση του χρόνου μέχρι την υποτροπή οποιουδήποτε επεισοδίου (μανιακού, μικτού ή καταθλιπτικού), σε ασθενείς με διπολική διαταραχή Ι. Ο αριθμός των ασθενών με επεισόδια διάθεσης ήταν 91 (22,5%) στην ομάδα της quetiapine, 208 (51,5%) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου και 95 (26,1%) στην ομάδα θεραπείας με λίθιο αντίστοιχα. Σε ασθενείς που ανταποκρίθηκαν στην quetiapine, όταν έγινε σύγκριση της συνέχισης θεραπείας με quetiapine με την αλλαγή θεραπείας σε λίθιο, τα αποτελέσματα υποδείκνυαν ότι η αλλαγή θεραπείας σε λίθιο δε φαίνεται να συνδέεται με την αύξηση του χρόνου μέχρι την υποτροπή των επεισοδίων διάθεσης.
Μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια σε Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή
Σε δύο βραχυχρόνιες (6 εβδομάδες) μελέτες εντάχθηκαν ασθενείς που είχαν επιδείξει ανεπαρκή ανταπόκριση σε τουλάχιστον ένα αντικαταθλιπτικό. Η quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης 150 mg και 300 mg/ημέρα, χορηγούμενη ως επιπρόσθετη θεραπεία στη συνεχιζόμενη αντικαταθλιπτική θεραπεία (αμιτριπτυλίνη, βουπροπιόνη, σιταλοπράμη, ντουλοξετίνη, εσιταλοπράμη, φλουοξετίνη, παροξετίνη, σερτραλίνη ή βενλαφαξίνη) επέδειξε ανωτερότητα έναντι της μονοθεραπείας με αντικαταθλιπτικά στη μείωση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων όπως μετρήθηκε από τη βελτίωση της συνολικής βαθμολογίας στη MADRS (μέση μεταβολή ελαχίστων τετραγώνων έναντι του εικονικού φαρμάκου 2-3,3 βαθμοί).
Η μακροχρόνια αποτελεσματικότητα και ασφάλεια σε ασθενείς με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή δεν έχει αξιολογηθεί ως επιπρόσθετη θεραπεία, ωστόσο η μακροχρόνια αποτελεσματικότητα και ασφάλεια έχει αξιολογηθεί σε ενήλικους ασθενείς ως μονοθεραπεία (βλ. παρακάτω).
Οι ακόλουθες μελέτες πραγματοποιήθηκαν με quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης ως μονοθεραπεία, ωστόσο η quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης ενδείκνυται μόνο για χρήση ως επιπρόσθετη θεραπεία:
Σε τρεις από τις τέσσερις βραχυχρόνιες (μέχρι 8 εβδομάδες) μελέτες μονοθεραπείας, σε ασθενείς με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή, η quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης 50 mg, 150 mg και 300 mg/ημέρα επέδειξε ανώτερη αποτελεσματικότητα από το εικονικό φάρμακο στη μείωση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων όπως μετρήθηκε από την βελτίωση της συνολικής βαθμολογίας στην Montgomery- Asberg Depression Rating Scale (MADRS) (μέση μεταβολή ελαχίστων τετραγώνων έναντι του εικονικού φαρμάκου 2-4 βαθμοί).
Σε μία μελέτη μονοθεραπείας πρόληψης υποτροπών, ασθενείς με καταθλιπτικά επεισόδια σταθεροποιημένοι σε ανοιχτή θεραπεία με quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης για τουλάχιστον 12 εβδομάδες τυχαιοποιήθηκαν είτε σε quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης μία φορά ημερησίως είτε σε εικονικό φάρμακο για μέχρι και 52 εβδομάδες. Η μέση δόση της quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης κατά τη διάρκεια της φάσης τυχαιοποίησης ήταν 177 mg/ημέρα. Η συχνότητα εμφάνισης υποτροπής ήταν 14,2% για τους ασθενείς υπό θεραπεία με quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης και 34,4% για τους ασθενείς υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο.
Σε μία βραχυχρόνια (9 εβδομάδες) μελέτη με ηλικιωμένους ασθενείς χωρίς άνοια (ηλικίας 66 έως 89 ετών) με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή, η quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης με ευέλικτη χορήγηση εύρους από 50 mg έως 300 mg/ημέρα επέδειξε ανώτερη αποτελεσματικότητα από το εικονικό φάρμακο στη μείωση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων όπως μετρήθηκε από τη βελτίωση της συνολικής βαθμολογίας στη MADRS (μέση μεταβολή ελαχίστων τετραγώνων έναντι του εικονικού φαρμάκου -7,54). Σε αυτήν τη μελέτη οι ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στη quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης έλαβαν 50 mg/ημέρα την 1η-3η ημέρα, η δόση μπορούσε να αυξηθεί στα 100 mg/ημέρα την 4η ημέρα, 150 mg/ημέρα την 8η ημέρα και μέχρι τα 300 mg/ημέρα ανάλογα με την κλινική ανταπόκριση και την ανοχή. Η μέση δόση της quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης ήταν 160 mg/ημέρα. Εκτός από την συχνότητα εμφάνισης εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων (βλ. παράγραφο 4.8 και ‘Κλινική Ασφάλεια’ παρακάτω) η ανοχή στη quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης μία φορά ημερησίως σε ηλικιωμένους ασθενείς ήταν συγκρίσιμη με εκείνη που παρατηρήθηκε σε ενήλικες (ηλικίας 18-65 ετών). Η αναλογία των τυχαιοποιημένων ασθενών ηλικίας άνω των 75 ετών ήταν 19%.
Κλινική ασφάλεια
Σε βραχυχρόνιες κλινικές μελέτες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο στη σχιζοφρένεια και στη διπολική μανία η συνολική συχνότητα εμφάνισης εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων ήταν παρόμοια με το εικονικό φάρμακο (σχιζοφρένεια: 7,8% για τη quetiapine και 8,0% για το εικονικό φάρμακο, διπολική μανία: 11,2% για τη quetiapine και 11,4% για το εικονικό φάρμακο). Υψηλότερη αναλογία εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων παρατηρήθηκε στους ασθενείς υπό θεραπεία με quetiapine σε σύγκριση με εκείνους υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο σε βραχυχρόνιες κλινικές μελέτες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο σε μείζονα καταθλιπτική διαταραχή και διπολική κατάθλιψη. Σε βραχυχρόνιες κλινικές μελέτες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο στη διπολική κατάθλιψη η συνολική συχνότητα εμφάνισης εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων ήταν 8,9% για τη quetiapine σε σύγκριση με 3,8% για το εικονικό φάρμακο. Σε βραχυχρόνια, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες μονοθεραπείας σε μείζονα καταθλιπτική διαταραχή η συνολική συχνότητα εμφάνισης εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων ήταν 5,4% για τη quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης και 3,2% για το εικονικό φάρμακο. Σε βραχυχρόνια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη μονοθεραπείας σε ηλικιωμένους ασθενείς με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή, η συνολική συχνότητα εμφάνισης εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων ήταν 9,0% για τη quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης και 2,3% για το εικονικό φάρμακο. Τόσο στη διπολική κατάθλιψη όσο και στην μείζονα καταθλιπτική διαταραχή, η συχνότητα εμφάνισης των εξατομικευμένων ανεπιθύμητων ενεργειών (π.χ ακαθησία, εξωπυραμιδική διαταραχή, τρόμος, δυσκινησία, δυστονία, ανησυχία, ακούσιες μυϊκές συσπάσεις, ψυχοκινητική υπερδραστηριότητα και μυϊκή δυσκαμψία) δεν ξεπερνούσε το 4% σε οποιαδήποτε ομάδα θεραπείας.
Σε βραχυχρόνιες κλινικές μελέτες (που κυμαίνονται από 3 έως 8 εβδομάδες) ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο με σταθερή δόση (50 mg/ημέρα έως 800 mg/ημέρα), η μέση αύξηση του σωματικού βάρους για τους ασθενείς υπό θεραπεία με quetiapine κυμάνθηκε από 0,8 kg για την ημερήσια δόση των 50 mg έως 1,4 kg για την ημερήσια δόση των 600 mg (με χαμηλότερη πρόσληψη για την ημερήσια δόση των 800 mg), σε σύγκριση με τα 0,2 kg για τους ασθενείς υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο. Το ποσοστό επί τοις εκατό των ασθενών υπό θεραπεία με quetiapine που προσέλαβαν ≥ 7% του σωματικού βάρους κυμάνθηκε από 5,3% για την ημερήσια δόση των 50 mg έως 15,5% για την ημερήσια δόση των 400 mg (με χαμηλότερη πρόσληψη για τις ημερήσιες δόσεις των 600 και 800 mg), σε σύγκριση με το 3,7% για τους ασθενείς υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο.
Μια τυχαιοποιημένη μελέτη διάρκειας 6 εβδομάδων λιθίου και quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης έναντι εικονικού φαρμάκου και quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης σε ενήλικες ασθενείς με οξεία μανία έδειξε ότι ο συνδυασμός quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης με λίθιο οδηγεί σε περισσότερα ανεπιθύμητα συμβάντα (63% έναντι 48% στη quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης σε συνδυασμό με εικονικό φάρμακο). Τα αποτελέσματα ασφάλειας έδειξαν υψηλότερη συχνότητα αναφερόμενων εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων στο 16,8% των ασθενών της ομάδας προσθήκης του λιθίου και στο 6,6% της ομάδας προσθήκης του εικονικού φαρμάκου, η πλειοψηφία των οποίων περιελάμβανε τρόμο, αναφερόμενο στο 15,6% των ασθενών της ομάδας προσθήκης του λιθίου και στο 4,9% της ομάδας προσθήκης του εικονικού φαρμάκου. Η συχνότητα της υπνηλίας ήταν υψηλότερη στην ομάδα λήψης quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης και λιθίου (12,7%) σε σύγκριση με την ομάδα λήψης της quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης με το εικονικό φάρμακο (5,5%). Επιπλέον, υψηλότερο ποσοστό των ασθενών που έλαβαν θεραπεία στην ομάδα προσθήκης του λιθίου (8,0%) είχαν πρόσληψη βάρους (≥ 7%) στο τέλος της θεραπείας σε σύγκριση με τους ασθενείς της ομάδας προσθήκης του εικονικού φαρμάκου (4,7%).
Πιο μακροχρόνιες μελέτες πρόληψης υποτροπών είχαν μια ανοιχτή περίοδο (που κυμαινόταν από 4 έως 36 εβδομάδες) κατά τη διάρκεια της οποίας χορηγήθηκε στους ασθενείς quetiapine, στη συνέχεια ακολούθησε μια τυχαιοποιημένη περίοδος διακοπής κατά τη διάρκεια της οποίας οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε quetiapine ή εικονικό φάρμακο. Για τους ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν σε quetiapine, η μέση αύξηση του σωματικού βάρους κατά την ανοιχτή περίοδο ήταν 2,56 kg και μέχρι την εβδομάδα 48 της τυχαιοποιημένης περιόδου, η μέση αύξηση του σωματικού βάρους ήταν 3,22 kg σε σύγκριση με την αρχική τιμή της ανοιχτής περιόδου. Για τους ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν σε εικονικό φάρμακο, η μέση αύξηση του σωματικού βάρους κατά τη διάρκεια της ανοιχτής περιόδου ήταν 2,39 kg και μέχρι την εβδομάδα 48 της τυχαιοποιημένης περιόδου η μέση αύξηση του σωματικού βάρους ήταν 0,89 kg, σε σύγκριση με την αρχική τιμή της ανοιχτής περιόδου.
Σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες σε ηλικιωμένους ασθενείς με ψύχωση-σχετιζόμενη με άνοια, η συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών από τα εγκεφαλικά αγγεία ανά 100 ασθενείς- έτη, δεν ήταν υψηλότερη στους ασθενείς που χορηγήθηκε quetiapine σε σχέση με αυτούς στους οποίους χορηγήθηκε εικονικό φάρμακο.
Σε όλες τις βραχυχρόνιες τις κλινικές μελέτες μονοθεραπείας ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, σε ασθενείς με αριθμό ουδετερόφιλων κατά την έναρξη ≥ 1,5 X 109/L, η συχνότητα εμφάνισης τουλάχιστον ενός περιστατικού σε μεταβολή του αριθμού ουδετερόφιλων <1,5 X 109/L ήταν 1,9% σε ασθενείς που χορηγήθηκε quetiapine, σε σύγκριση με 1,5% σε ασθενείς που χορηγήθηκε εικονικό φάρμακο. Η συχνότητα εμφάνισης των μεταβολών σε >0,5-<1,0 x 109/L ήταν η ίδια (0,2%) σε ασθενείς που χορηγήθηκε quetiapine με τους ασθενείς που χορηγήθηκε εικονικό φάρμακο. Σε όλες τις κλινικές μελέτες (ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, ανοικτές, συγκριτικές με δραστική ουσία) σε ασθενείς με αριθμό ουδετερόφιλων κατά την έναρξη ≥ 1,5 X 109/L, η συχνότητα εμφάνισης τουλάχιστον ενός περιστατικού με μεταβολή του αριθμού ουδετερόφιλων <1,5 x 109/L ήταν 2,9% και έως <0,5 X 109/L ήταν 0,21% σε ασθενείς που χορηγήθηκε quetiapine.
H θεραπεία με quetiapine συσχετίσθηκε με δοσοεξαρτώμενες μειώσεις στα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών. Η συχνότητα εμφάνισης μεταβολών της TSH ήταν 3,2% για τη quetiapine έναντι 2,7% για το εικονικό φάρμακο. Η συχνότητα εμφάνισης αμοιβαίων πιθανά κλινικά σημαντικών μεταβολών τόσο της Τ3 όσο και της Τ4 και της TSH σε αυτές τις μελέτες ήταν σπάνια, και οι αλλαγές που παρατηρήθηκαν στα επίπεδα των ορμονών του θυρεοειδούς δεν συσχετίστηκαν με κλινικά συμπτώματα υποθυρεοειδισμού.
Η μείωση της συνολικής και της ελεύθερης Τ4 ήταν μέγιστη κατά τις πρώτες έξι εβδομάδες της θεραπείας με quetiapine, χωρίς περαιτέρω μείωση κατά τη διάρκεια μακροχρόνιας θεραπείας.
Περίπου στα 2/3 του συνόλου των περιπτώσεων, η διακοπή της θεραπείας με quetiapine συνοδευόταν από αντιστροφή των επιδράσεων στην ολική και την ελεύθερη T4, ανεξάρτητα από τη διάρκεια της θεραπείας.
Καταρράκτης/θολερότητα φακού
Σε μία κλινική μελέτη για την αξιολόγηση της πιθανότητας δημιουργίας καταρράκτη του quetiapine (200-800 mg/ημέρα) έναντι της ρισπεριδόνης (2-8 mg) σε ασθενείς με σχιζοφρένεια ή σχιζοσυναισθηματική διαταραχή, το ποσοστό των ασθενών με αυξημένο βαθμό θολερότητας του φακού δεν ήταν υψηλότερη με quetiapine (4%) σε σύγκριση με ρισπεριδόνη (10%), για ασθενείς με έκθεση τουλάχιστον 21 μηνών.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Κλινική αποτελεσματικότητα
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της quetiapine μελετήθηκαν σε μία 3 εβδομάδων ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη για τη θεραπεία της μανίας (n=284 ασθενείς από τις ΗΠΑ, ηλικίας 10-17). Περίπου το 45% του πληθυσμού των ασθενών είχε επίσης διαγνωστεί με ADHD. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε μία μελέτη 6 εβδομάδων ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας (n=222 ασθενείς, ηλικίας 13-17). Και στις δύο μελέτες, αποκλείστηκαν οι ασθενείς με γνωστή έλλειψη απόκρισης στη quetiapine. Η θεραπεία με quetiapine ξεκίνησε με 50 mg/ημέρα και την ημέρα 2 αυξήθηκε στα 100 mg/ημέρα. Ακολούθως, η δόση τιτλοποιήθηκε σε μία δόση στόχο (μανία 400-600 mg/ημέρα, σχιζοφρένεια 400-800 mg/ημέρα) χρησιμοποιώντας προσαυξήσεις των 100 mg/ημέρα χορηγούμενα δύο ή τρεις φορές ημερησίως.
Στη μελέτη μανίας, η διαφορά στη μέση μεταβολή με τη μέθοδο των ελαχίστων τετραγώνων από την αρχική τιμή στη συνολική βαθμολογία YMRS (δραστική ουσία μείων εικονικό φάρμακο) ήταν -5,21 για quetiapine 400 mg/ημέρα και -6,56 για quetiapine 600 mg/ημέρα. Τα ποσοστά ανταπόκρισης (βελτίωση YMRS ≥ 50%) ήταν 64% για quetiapine 400 mg/ημέρα, 58% για 600 mg/ημέρα και 37% για το εικονικό φάρμακο.
Στη μελέτη σχιζοφρένειας, η διαφορά στη μέση μεταβολή με τη μέθοδο των ελαχίστων τετραγώνων από την αρχική τιμή στη συνολική βαθμολογία PANSS (δραστική μείων εικονικό φάρμακο) ήταν -8,16 για quetiapine 400 mg/ημέρα και -9,29 για quetiapine 800 mg/ημέρα. Ούτε το χαμηλό (400 mg/ημέρα) ούτε το υψηλό δοσολογικό σχήμα (800 mg/ημέρα) quetiapine υπερτερούσαν του εικονικού φαρμάκου ως προς το ποσοστό των ασθενών όπου επιτεύχθηκε απόκριση, η οποία προσδιορίστηκε ως 30% μείωση από την αρχική τιμή στη συνολική βαθμολογία PANSS. Οι υψηλότερες δόσεις τόσο στη μανία όσο και στη σχιζοφρένεια είχαν ως αποτέλεσμα αριθμητικώς χαμηλότερους βαθμούς απόκρισης.
Σε μια τρίτη βραχυχρόνια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη μονοθεραπείας με το quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης σε παιδιά και έφηβους ασθενείς (ηλικίας 10-17 ετών) με διπολική κατάθλιψη, δεν καταδείχθηκε αποτελεσματικότητα.
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για τη διατήρηση της επίδρασης ή την πρόληψη των υποτροπών σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα.
Κλινική ασφάλεια
Στις βραχυχρόνιες παιδιατρικές μελέτες με την quetiapine οι οποίες περιγράφηκαν ανωτέρω, τα ποσοστά εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων στο σκέλος της ενεργού θεραπείας έναντι του εικονικού φαρμάκου ήταν 12,9% έναντι 5,3% στη μελέτη της σχιζοφρένειας, 3,6% έναντι 1,1% στη μελέτη της διπολικής μανίας και 1,1% έναντι 0% στη μελέτη της διπολικής κατάθλιψης. Τα ποσοστά πρόσληψης σωματικού βάρους ≥ 7% σε σχέση με το αρχικό σωματικό βάρος στο ενεργό σκέλος έναντι του εικονικού φαρμάκου ήταν 17% έναντι 2,5% στις μελέτες της σχιζοφρένειας και της διπολικής μανίας, και 13,7% έναντι 6,8% στη μελέτη της διπολικής κατάθλιψης. Τα ποσοστά των σχετικών με αυτοκτονία συμβάντων στο σκέλος της ενεργού θεραπείας έναντι του εικονικού φαρμάκου ήταν 1,4% έναντι 1,3% στη μελέτη της σχιζοφρένειας, 1,0% έναντι 0% στη μελέτη της διπολικής μανίας και 1,1% έναντι 0% στη μελέτη της διπολικής κατάθλιψης. Κατά τη διάρκεια μιας παρατεταμένης φάσης παρακολούθησης των ασθενών της μελέτης διπολικής κατάθλιψης μετά το τέλος της θεραπείας, υπήρξαν δύο επιπλέον σχετιζόμενα με αυτοκτονία συμβάντα σε δύο ασθενείς. Ένας από τους ασθενείς αυτούς λάμβανε quetiapine όταν παρουσιάστηκε το συμβάν.
Μακροχρόνια ασφάλεια
Μία ανοιχτή 26 εβδομάδων επέκταση των μελετών οξείας φάσης (n=380 ασθενείς), με ευέλικτη δοσολόγηση του quetiapine 400-800 mg/ημέρα, παρείχε επιπλέον δεδομένα ασφάλειας. Αναφέρθηκαν αυξήσεις της αρτηριακής πίεσης σε παιδιά και εφήβους, ενώ αυξημένη όρεξη, εξωπυραμιδικά συμπτώματα και αυξήσεις της προλακτίνης του ορού αναφέρθηκαν με υψηλότερη συχνότητα σε παιδιά και εφήβους παρά σε ενήλικες ασθενείς (βλ. παραγράφους 4.4 και 4.8). Αναφορικά με την πρόσληψη του σωματικού βάρους, κατά την προσαρμογή για φυσιολογική ανάπτυξη μακροπρόθεσμα, χρησιμοποιήθηκε η αύξηση του Δείκτη Μάζας Σώματος (BMI) με τυπική απόκλιση 0,5, σε σχέση με την αρχική τιμή ως ένδειξη κλινικά σημαντικής μεταβολής. Το 18,3% των ασθενών που έλαβαν quetiapine για διάστημα τουλάχιστον 26 εβδομάδων πληρούσαν το κριτήριο αυτό.
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-MEGAZON
expand_more
Φαρμακοκινητική
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση
H quetiapine απορροφάται καλά μετά από χορήγηση από το στόμα. Η quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης επιτυγχάνει μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα της quetiapine και της nor-quetiapine περίπου 6 ώρες μετά την χορήγηση (Tmax). Σε σταθερή κατάσταση οι μέγιστες μοριακές συγκεντρώσεις του δραστικού μεταβολίτη nor- quetiapine είναι 35% αυτών που παρατηρήθηκαν με την quetiapine.
H φαρμακοκινητική της quetiapine και της nor-quetiapine είναι γραμμική και ανάλογη με τη δόση σε δόσεις μέχρι 800 mg χορηγούμενες μία φορά την ημέρα. Όταν συγκρίνεται το quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης χορηγούμενη μία φορά την ημέρα με την ίδια συνολική ημερήσια δόση της quetiapine fumarate άμεσης αποδέσμευσης χορηγούμενης δύο φορές την ημέρα, το εμβαδόν της επιφάνειας κάτω από την καμπύλη (AUC) είναι αντίστοιχο, αλλά η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) είναι 13% χαμηλότερη σε σταθερή κατάσταση. Όταν συγκρίνεται η quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης με τη quetiapine άμεσης αποδέσμευσης, το εμβαδόν της επιφάνειας κάτω από την καμπύλη (AUC) του μεταβολίτη nor-quetiapine είναι 18% χαμηλότερο.
Σε μία μελέτη που εξέτασε την επίδραση της τροφής στην βιοδιαθεσιμότητα της quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης, βρέθηκε ότι τα πολύ λιπαρά γεύματα προκαλούν στατιστικά σημαντική αύξηση στην μέγιστη συγκέντρωση (Cmax) και στο εμβαδόν της επιφάνειας κάτω από την καμπύλη (AUC) της quetiapine, περίπου 50% και 20% αντίστοιχα. Δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι η επίδραση των πολύ λιπαρών γευμάτων στην φαρμακοτεχνική μορφή μπορεί να είναι μεγαλύτερη. Αντιθέτως, ένα ελαφρύ γεύμα δεν έχει σημαντική δράση στην μέγιστη συγκέντρωση (Cmax) και στο εμβαδόν της επιφάνειας κάτω από την καμπύλη (AUC) της quetiapine. Συνιστάται η quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης να λαμβάνεται μία φορά την ημέρα χωρίς τροφή.
Κατανομή
H quetiapine συνδέεται σε ποσοστό περίπου 83% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.
Βιομετασχηματισμός
H quetiapine μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ, με τη μητρική ένωση να αντιστοιχεί σε ποσοστό μικρότερο από το 5% των αναλλοίωτων συστατικών, που ανευρίσκονται στα ούρα ή στα κόπρανα, μετά τη χορήγηση ραδιοσημασμένης quetiapine.
Έρευνες in vitro απέδειξαν ότι το CYP3A4 είναι το κύριο ένζυμο που είναι υπεύθυνο για το μεταβολισμό της quetiapine που λαμβάνει χώραν μέσω του κυτοχρώματος P450. Η nor-quetiapine κυρίως σχηματίζεται και μεταβολίζεται μέσω του CYP3A4.
Σε μελέτες in vitro έχει βρεθεί ότι η quetiapine και αρκετοί από τους μεταβολίτες της (συμπεριλαμβανόμενης της nor-quetiapine), είναι ασθενείς αναστολείς της δράσης του κυτοχρώματος P450 1A2, 2C9, 2C19, 2D6 και 3A4 στον άνθρωπο. In vitro παρατηρείται αναστολή του CYP μόνο σε συγκεντρώσεις περίπου 5 έως 50 φορές μεγαλύτερες από αυτές που παρατηρούνται με δόσεις που κυμαίνονται από 300 έως 800 mg/ημέρα στον άνθρωπο. Με βάση αυτά τα in vitro αποτελέσματα, θεωρείται απίθανο η συγχορήγηση της quetiapine με άλλα φάρμακα, να οδηγήσει σε κλινικά σημαντική αναστολή του μεταβολισμού του άλλου φαρμάκου μέσω του κυτοχρώματος P450. Από μελέτες σε ζώα φαίνεται ότι η quetiapine μπορεί να προκαλέσει ενζυμική επαγωγή στα ένζυμα του κυτοχρώματος P450. Ωστόσο, σε μια ειδική μελέτη αλληλεπίδρασης σε ψυχωτικούς ασθενείς, δεν παρατηρήθηκε αύξηση στη δραστηριότητα του κυτοχρώματος P450 μετά τη χορήγηση quetiapine.
Αποβολή
Οι χρόνοι ημιπεριόδου ζωής της αποβολής της quetiapine και της nor-quetiapine είναι περίπου 7 και 12 ώρες αντίστοιχα. Περίπου το 73% ραδιοσημασμένων παραγώγων εκκρίνεται στα ούρα και το 21% στα κόπρανα με λιγότερο από 5% της ραδιενέργειας να αντιπροσωπεύει αμετάβλητα παράγωγα που σχετίζονται με το φάρμακο. Το μέσο μοριακό κλάσμα δόσης της ελεύθερης quetiapine και ο δραστικός μεταβολίτης που ανευρίσκεται στο πλάσμα, η nor-quetiapine απεκκρίνονται στα ούρα σε ποσοστό <5%.
Ειδικοί πληθυσμοί
-
Φύλο Η κινητική της quetiapine δεν διαφέρει μεταξύ αντρών και γυναικών.
-
Ηλικιωμένοι: H μέση τιμή κάθαρσης της quetiapine στους ηλικιωμένους είναι περίπου κατά 30% έως 50% χαμηλότερη από αυτήν που παρατηρείται σε άτομα ηλικίας από 18 έως 65 ετών.
-
Νεφρική ανεπάρκεια H μέση τιμή κάθαρσης της quetiapine στο πλάσμα μειώθηκε κατά περίπου 25% σε άτομα με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης μικρότερη από 30ml/min/1,73m), αλλά οι κατ’ άτομον τιμές κάθαρσης βρίσκονται μέσα στο εύρος τιμών των φυσιολογικών.
-
Ηπατική ανεπάρκεια H μέση κάθαρση της quetiapine στο πλάσμα μειώνεται κατά περίπου 25% σε άτομα με γνωστή ηπατική ανεπάρκεια (σταθερή αλκοολική κίρρωση). Εφόσον η quetiapine μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ, σε άτομα με ηπατική ανεπάρκεια αναμένονται υψηλότερα επίπεδα στο πλάσμα. Μπορεί να απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας σ’ αυτούς τους ασθενείς (βλ. παράγραφο 4.2).
-
Παιδιατρικός πληθυσμός Πραγματοποιήθηκε δειγματοληψία για φαρμακοκινητικά δεδομένα σε 9 παιδιά ηλικίας 10-12 ετών και σε 12 εφήβους, που βρίσκονταν υπό θεραπεία σταθεροποίησης με 400 mg quetiapine δύο φορές ημερησίως. Στη σταθερή κατάσταση, τα κανονικοποιημένα με τη δόση επίπεδα στο πλάσμα της πατρικής ένωσης, quetiapine, σε παιδιά και εφήβους (ηλικίας 10-17 ετών) ήταν γενικώς παρόμοια με αυτά των ενηλίκων, αν και το Cmax στα παιδιά ήταν στο υψηλότερο όριο της κλίμακας που παρατηρείται στους ενήλικες. Τα AUC και Cmax του δραστικού μεταβολίτη, nor-quetiapine, ήταν υψηλότερα, περίπου κατά 62% και 49% σε παιδιά (10-12 ετών), αντίστοιχα και 28% και 14% σε εφήβους (13-17 ετών), αντίστοιχα, σε σύγκριση με τους ενήλικες. Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες για τη quetiapine παρατεταμένης αποδέσμευσης σε παιδιά και εφήβους.
DrugBank
Description
expand_more
Description
Περιγραφή
Η κετιαπίνη ενδείκνυται για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας, καθώς και για τη θεραπεία οξέων μανιακών επεισοδίων που σχετίζονται με τη διαταραχή διπολικού τύπου Ι. Η αντιψυχωσική δράση της κετιαπίνης θεωρείται από κάποιους ότι διαμεσολαβείται μέσω ανταγωνιστικής δραστηριότητας στους υποδοχείς ντοπαμίνης και σεροτονίνης. Συγκεκριμένα, ανταγωνίζονται οι υποδοχείς ντοπαμίνης D1 και D2, οι υποδοχείς α1 και α2 αδρενεργικοί, και οι υποδοχείς σεροτονίνης 5-HT1A και 5-HT2. Η κετιαπίνη έχει επίσης ανταγωνιστική δράση στον υποδοχέα ισταμίνης Η1.
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
Ένδειξη
Για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας και των σχετικών ψυχωσικών διαταραχών.
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
Φαρμακολογία
Η κετιαπίνη είναι ένας ψυχοτρόπος παράγοντας που ανήκει στη χημική κατηγορία των παραγώγων βενζισοξαζόλης και ενδείκνυται για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας. Η κετιαπίνη είναι ένας εκλεκτικός μονοαμινεργικός ανταγωνιστής με υψηλή συγγένεια για τους υποδοχείς σεροτονίνης Τύπου 2 (5HT2) και ντοπαμίνης τύπου 2 (D2). Η κετιαπίνη είναι ανταγωνιστής στους υποδοχείς σεροτονίνης 5-HT1A και 5HT2, ντοπαμίνης D1 και D2, ισταμίνης H1, και αδρενεργικούς α1 και α2. Η κετιαπίνη δεν έχει σημαντική συγγένεια για τους υποδοχείς χολινεργικής μουσκαρίνης ή βενζοδιαζεπίνης. Η υπνηλία και η ορθοστατική υπόταση που σχετίζονται με τη χρήση κετιαπίνης μπορούν να εξηγηθούν από τον ανταγωνισμό της στους υποδοχείς ισταμίνης Η1 και αδρενεργικούς α1, αντίστοιχα. Ο ανταγωνισμός της κετιαπίνης στους αδρενεργικούς α1 υποδοχείς μπορεί να εξηγήσει την ορθοστατική υπόταση που παρατηρείται με αυτό το φάρμακο.
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
Μηχανισμός Δράσης
Η αντιψυχωσική δράση της κετιαπίνης οφείλεται πιθανώς σε συνδυασμό ανταγωνισμού στους υποδοχείς D2 στη μεσο-λιμβική οδό και στους υποδοχείς 5HT2A στον φλοιό των μετωπιαίων λοβών. Ο ανταγωνισμός στους υποδοχείς D2 ανακουφίζει τα θετικά συμπτώματα, ενώ ο ανταγωνισμός στους υποδοχείς 5HT2A ανακουφίζει τα αρνητικά συμπτώματα της σχιζοφρένειας.
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
Απορρόφηση
Απορροφάται ταχέως και καλά.
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
Χρόνος Ημίσειας Ζωής
6 ώρες
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
83%
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
Οδός Απέκκρισης
Η απέκκριση της κετιαπίνης γίνεται κυρίως μέσω ηπατικής μεταβολισμού. Μετά από μία εφάπαξ από του στόματος δόση 14C-κετιαπίνης, λιγότερο από 1% της χορηγούμενης δόσης απεκκρίθηκε ως αμετάβλητο φάρμακο, υποδεικνύοντας ότι η κετιαπίνη μεταβολίζεται εκτενώς. Περίπου το 73% και το 20% της δόσης ανακτήθηκε στα ούρα και στα κόπρανα, αντίστοιχα.
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
Όγκος Κατανομής
- 10±4 L/kg
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
Τοξικότητα
Συμπτώματα υπερδοσολογίας περιλαμβάνουν υπνηλία και καταστολή, ταχυκαρδία και υπόταση.
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η κετιαπίνη βελτιώνει τα θετικά και αρνητικά συμπτώματα της σχιζοφρένειας και της μείζονος κατάθλιψης, δρώντας σε διάφορους νευροδιαβιβαστικούς υποδοχείς, όπως οι υποδοχείς σεροτονίνης και ντοπαμίνης. Στη διπολική διαταραχή, βελτιώνει τόσο τα καταθλιπτικά όσο και τα μανιακά συμπτώματα.
Σημείωση σχετικά με την αυτοκτονικότητα σε νεαρούς ασθενείς και τη χορήγηση σε ηλικιωμένους
Η κετιαπίνη μπορεί να προκαλέσει αυτοκτονική σκέψη ή συμπεριφορά σε παιδιά και εφήβους και δεν πρέπει να χορηγείται σε παιδιά κάτω των 10 ετών. Είναι σημαντικό να παρακολουθείται η αυτοκτονικότητα εάν αυτό το φάρμακο χορηγείται σε νεότερους ασθενείς. Επιπλέον, αυτό το φάρμακο δεν ενδείκνυται για τη θεραπεία ψύχωσης που σχετίζεται με άνοια, λόγω αυξημένου ποσοστού θνησιμότητας σε ηλικιωμένους ασθενείς που λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Αν και ο μηχανισμός δράσης της κετιαπίνης δεν είναι πλήρως κατανοητός, υπάρχουν διάφοροι προτεινόμενοι μηχανισμοί.
Στη σχιζοφρένεια, οι δράσεις της θα μπορούσαν να οφείλονται στον ανταγωνισμό των υποδοχέων ντοπαμίνης τύπου 2 (D2) και σεροτονίνης 2Α (5HT2A).
Στη διπολική κατάθλιψη και τη μείζονα κατάθλιψη, οι δράσεις της κετεαπίνης μπορεί να αποδοθούν στη σύνδεση αυτού του φαρμάκου ή του μεταβολίτη του με τον μεταφορέα νορεπινεφρίνης.
Πρόσθετες επιδράσεις της κετεαπίνης, όπως υπνηλία, ορθοστατική υπόταση και αντιχολινεργικές επιδράσεις, μπορεί να προκύψουν από τον ανταγωνισμό των υποδοχέων H1, των α1-αδρενεργικών υποδοχέων και των μουσκαρινικών υποδοχέων M1, αντίστοιχα.
Οι θεραπευτικές επιδράσεις των αντιψυχωσικών φαρμάκων πιστεύεται ότι μεσολαβούνται από τον αποκλεισμό της ντοπαμίνης στις μεσολιμβικές και μεσοφλοιώδεις περιοχές του ΚΝΣ, ενώ οι αντι-ντοπαμινεργικές επιδράσεις στον νεοσύρτη φαίνεται να σχετίζονται με τις εξωπυραμιδικές επιδράσεις. Η εμφανώς χαμηλή επίπτωση εξωπυραμιδικών επιδράσεων που σχετίζεται με τη θεραπεία με κετεαπίνη υποδηλώνει ότι το φάρμακο είναι πιο δραστήριο στο μεσολιμβικό παρά στο νεοσυρτικό σύστημα ντοπαμίνης.
Σε αντίθεση με τα τυπικά αντιψυχωσικά φάρμακα (π.χ., χλωπρομαζίνη) αλλά όπως άλλα άτυπα αντιψυχωσικά φάρμακα (π.χ., κλοζαπίνη), η κετεαπίνη δεν προκαλεί παρατεταμένες αυξήσεις στις συγκεντρώσεις προλακτίνης στον ορό και επομένως είναι απίθανο να προκαλέσει δυσμενείς επιδράσεις όπως αμηνόρροια, γαλακτόρροια και ανικανότητα.
Ο ακριβής μηχανισμός αντιψυχωσικής δράσης της κετεαπίνης δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί, αλλά μπορεί να περιλαμβάνει ανταγωνισμό στους υποδοχείς σεροτονίνης τύπου 1 (5-υδροξυτρυπταμίνη [5-HT1A]) και τύπου 2 (5-HT2A, 5-HT2C), και στους υποδοχείς ντοπαμίνης (D1, D2). Τα τρέχοντα στοιχεία υποδηλώνουν ότι η κλινική ισχύς και η αντιψυχωσική αποτελεσματικότητα τόσο των τυπικών όσο και των άτυπων αντιψυχωσικών φαρμάκων γενικά σχετίζονται με την συγγένειά τους και τον αποκλεισμό των κεντρικών υποδοχέων ντοπαμίνης D2. Ωστόσο, ο ανταγωνισμός στους υποδοχείς ντοπαμίνης D2 δεν φαίνεται να εξηγεί πλήρως τις αντιψυχωσικές επιδράσεις της κετεαπίνης. Αποτελέσματα μελετών in vivo και in vitro δείχνουν ότι η κετεαπίνη είναι ένας συγκριτικά ασθενής ανταγωνιστής στους υποδοχείς ντοπαμίνης D2. Μελέτες σύνδεσης υποδοχέων δείχνουν ότι η κετεαπίνη είναι ασθενής ανταγωνιστής στους υποδοχείς D1.
Αν και ο ρόλος τους στην πρόκληση των φαρμακολογικών επιδράσεων των αντιψυχωσικών παραγόντων παραμένει να διευκρινιστεί πλήρως, έχουν επίσης αναγνωριστεί οι υποδοχείς ντοπαμίνης D3, D4 και D5. Η κετεαπίνη δεν έχει συγγένεια για τον υποδοχέα ντοπαμίνης D4.
Η κετεαπίνη εμφανίζει α1- και α2-αδρενεργική αποκλειστική δράση. Ο αποκλεισμός των α1-αδρενεργικών υποδοχέων μπορεί να εξηγήσει την περιστασιακή ορθοστατική υπόταση που σχετίζεται με το φάρμακο.
Η κετεαπίνη επίσης αποκλείει τους υποδοχείς ισταμίνης H1, οι οποίοι μπορεί να εξηγήσουν τις κατασταλτικές επιδράσεις που σχετίζονται με το φάρμακο.
Η κετεαπίνη έχει μικρή ή καθόλου συγγένεια για τους υποδοχείς β-αδρενεργικούς, γ-αμινοβουτυρικού οξέος (GABA), βενζοδιαζεπίνης ή μουσκαρινικούς υποδοχείς.
Πρόσφατες μελέτες νευροαπεικόνισης και μεταθανάτιες μελέτες έχουν αναφέρει ανωμαλίες στη λευκή ουσία του εγκεφάλου σχιζοφρενών, υποδηλώνοντας τη συμμετοχή των ολιγοδενδροκυττάρων στην αιτιοπαθογένεια της σχιζοφρένειας. Αυτή η άποψη υποστηρίζεται από μελέτες γονιδιακών μικροσυστοιχιών που δείχνουν τη μείωση της έκφρασης γονιδίων που σχετίζονται με τη λειτουργία των ολιγοδενδροκυττάρων και τη μυελίνωση στον εγκέφαλο σχιζοφρενών σε σύγκριση με ομάδες ελέγχου. Ωστόσο, επί του παρόντος υπάρχουν λίγες διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με την ανταπόκριση των ολιγοδενδροκυττάρων στα αντιψυχωσικά φάρμακα (APD), οι οποίες θα μπορούσαν να είναι ανεκτίμητες για την επιβεβαίωση της υπόθεσης των ολιγοδενδροκυττάρων. Σε αυτή τη μελέτη βρήκαμε:
(1) η θεραπεία με κετεαπίνη (QUE, ένα άτυπο APD) σε συνδυασμό με προσθήκη αυξητικών παραγόντων αύξησε τον πολλαπλασιασμό νευρικών προγονικών κυττάρων που απομονώθηκαν από τον εγκεφαλικό φλοιό εμβρυϊκών αρουραίων. (2) Η QUE κατεύθυνε τη διαφοροποίηση νευρικών προγονικών κυττάρων προς τη γραμμή των ολιγοδενδροκυττάρων μέσω των εξωκυτταρικών σηματοδοτικών κινασών (ERK). (3) Η προσθήκη QUE αύξησε τη σύνθεση της βασικής πρωτεΐνης μυελίνης και διευκόλυνε τη μυελίνωση σε καλλιέργειες σφαιριδίων εμβρυϊκού φλοιού αρουραίων. (4) Η χρόνια χορήγηση QUE σε ποντίκια C57BL/6 απέτρεψε την απομυελίνωση του φλοιού και τη συνακόλουθη διαταραχή της χωρικής μνήμης εργασίας που προκλήθηκε από την κυπριζόνη, μια νευροτοξίνη.
Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν έναν νέο νευρικό μηχανισμό αντιψυχωσικής δράσης της QUE και συμβάλλουν στην καθιέρωση ενός ρόλου για τα ολιγοδενδροκύτταρα στην αιτιοπαθογένεια και τη θεραπεία της σχιζοφρένειας.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η κετεαπίνη απορροφάται ταχέως και καλά μετά τη χορήγηση από του στόματος δόσης. Η σταθερή κατάσταση επιτυγχάνεται εντός 48 ωρών και οι μέγιστες πλασματικές συγκεντρώσεις επιτυγχάνονται εντός 1,5 ώρας.
Η Cmax σταθερής κατάστασης της κετεαπίνης σε Κινέζους ασθενείς με σχιζοφρένεια μετά από από του στόματος δόση 300 mg του σκευάσματος παρατεταμένης αποδέσμευσης ήταν περίπου 467 ng/mL και η AUC στη σταθερή κατάσταση ήταν 5094 ng·h/mL.
Ενώ η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί και αναφέρεται ως χαμηλή, η δισκική μορφή είναι 100% βιοδιαθέσιμη σε σύγκριση με τη διάλυμα.
Η απορρόφηση της κετεαπίνης επηρεάζεται από την τροφή, με την Cmax να αυξάνεται κατά 25% και την AUC κατά 15%.
Μετά από από του στόματος δόση ραδιοσημασμένης κετεαπίνης, λιγότερο από 1% του αμετάβλητου φαρμάκου ανιχνεύθηκε στα ούρα, υποδηλώνοντας ότι η κετεαπίνη μεταβολίζεται εκτενώς.
Περίπου το 73% της δόσης ανιχνεύθηκε στα ούρα και περίπου το 20% στα κόπρανα.
Η κετεαπίνη κατανέμεται σε όλο το σώμα. Ο φαινόμενος όγκος κατανομής αυτού του φαρμάκου είναι περίπου 10±4 L/kg.
Η κάθαρση της κετεαπίνης σε υγιείς εθελοντές σε κατάσταση νηστείας κατά τη διάρκεια μιας κλινικής μελέτης ήταν 101,04±39,11 L/h. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορεί να απαιτούν χαμηλότερες δόσεις κετεαπίνης, καθώς η κάθαρση σε αυτούς τους ασθενείς μπορεί να μειωθεί έως και 50%. Αυτοί με ηπατική δυσλειτουργία μπορεί επίσης να απαιτούν χαμηλότερες δόσεις.
Το φουμαρικό κετεαπίνη απορροφάται ταχέως μετά από χορήγηση από του στόματος, φτάνοντας σε μέγιστες πλασματικές συγκεντρώσεις σε 1,5 ώρα. Η δισκική μορφή είναι 100% βιοδιαθέσιμη σε σύγκριση με τη διάλυμα. Η βιοδιαθεσιμότητα της κετεαπίνης επηρεάζεται οριακά από τη χορήγηση με τροφή, με τιμές Cmax και AUC να αυξάνονται κατά 25% και 15%, αντίστοιχα.
Αναμένονται σταθερές συγκεντρώσεις εντός δύο ημερών από τη χορήγηση.
Η κετεαπίνη κατανέμεται ευρέως σε όλο το σώμα με φαινόμενο όγκο κατανομής 10 ±4 L/kg. Συνδέεται κατά 83% με πρωτεΐνες πλάσματος σε θεραπευτικές συγκεντρώσεις.
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία (n=8) είχαν 30% χαμηλότερη μέση από του στόματος κάθαρση κετεαπίνης από τους φυσιολογικούς μάρτυρες. Σε δύο από τους 8 ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία, η AUC και η Cmax ήταν 3 φορές υψηλότερες από αυτές που παρατηρήθηκαν συνήθως σε υγιείς μάρτυρες. Δεδομένου ότι η κετεαπίνη μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ, αναμένονται υψηλότερα επίπεδα πλάσματος στον πληθυσμό με ηπατική δυσλειτουργία…
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για την QUETIAPINE (σύνολο 8), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Η σύνδεση της κετεαπίνης με πρωτεΐνες είναι 83%.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Ο μεταβολισμός της κετεαπίνης λαμβάνει χώρα κυρίως στο ήπαρ. Η σουλφοξειδίωση και η οξείδωση είναι οι κύριες μεταβολικές οδοί αυτού του φαρμάκου.
Σύμφωνα με μελέτες in vitro, το κυτόχρωμα P450 3A4 μεταβολίζει την κετεαπίνη σε έναν ανενεργό μεταβολίτη σουλφοξειδίου και συμμετέχει επίσης στον μεταβολισμό του ενεργού μεταβολίτη της, της N-δεσαλκυλκετεαπίνης. Το CYP2D6 ρυθμίζει επίσης τον μεταβολισμό της κετεαπίνης.
Σε μία μελέτη, αναγνωρίστηκαν τρεις μεταβολίτες της N-δεσαλκυλκετεαπίνης. Δύο από τους μεταβολίτες αναγνωρίστηκαν ως N-δεσαλκυλκετεαπίνη σουλφοξείδιο και 7-υδροξυ-N-δεσαλκυλκετεαπίνη.
Το CYP2D6 έχει βρεθεί ότι είναι υπεύθυνο για τον μεταβολισμό της κετεαπίνης σε 7-υδροξυ-N-δεσαλκυλκετεαπίνη, έναν φαρμακολογικά ενεργό μεταβολίτη. Οι ατομικές διαφορές στον μεταβολισμό του CYP2D6 μπορεί να υπάρχουν, οι οποίες μπορεί να επηρεάσουν τις συγκεντρώσεις του ενεργού μεταβολίτη.
Η κετεαπίνη μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ κυρίως μέσω σουλφοξείδωσης και οξείδωσης σε ανενεργούς μεταβολίτες. Μελέτες in vitro υποδηλώνουν ότι το ισοένζυμο κυτοχρώματος P-450 (CYP) 3A4 εμπλέκεται στον μεταβολισμό της κετεαπίνης στον ανενεργό μεταβολίτη σουλφοξείδιο, ο οποίος είναι ο κύριος μεταβολίτης.
… Με βάση μελέτες in vitro, η κετεαπίνη και 9 από τους μεταβολίτες της δεν φαίνεται να αναστέλλουν τα ισοένζυμα CYP 1A2, 3A4, 2C9, 2C19 ή 2D6.
Η κετεαπίνη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν την Κετεαπίνη Σουλφοξείδιο και την 7-Υδροξυ Κετεαπίνη.
Ηπατική. Οι κύριες μεταβολικές οδοί είναι η σουλφοξείδωση, που μεσολαβείται από το κυτόχρωμα P450 3A4 (CYP3A4), και η οξείδωση της τελικής αλκοόλης σε καρβοξυλικό οξύ. Ο κύριος μεταβολίτης σουλφοξείδιο της κετεαπίνης είναι ανενεργός. Η κετεαπίνη υφίσταται επίσης υδροξυλίωση του δακτυλίου διβενζοθειαζεπίνης, O-αποαλκυλίωση, N-αποαλκυλίωση και σύζευξη φάσης ΙΙ. Οι μεταβολίτες 7-υδροξυ και 7-υδροξυ-N-δεαλκυλιωμένοι φαίνεται να είναι ενεργοί, αλλά παρουσιάζονται σε πολύ χαμηλές συγκεντρώσεις.
Οδός Απέκκρισης: Η απέκκριση της κετεαπίνης γίνεται κυρίως μέσω ηπατικού μεταβολισμού. Μετά από μία εφάπαξ από του στόματος δόση 14C-κετεαπίνης, λιγότερο από 1% της χορηγηθείσας δόσης απεκκρίθηκε ως αμετάβλητο φάρμακο, υποδεικνύοντας ότι η κετεαπίνη μεταβολίζεται εκτενώς. Περίπου το 73% και το 20% της δόσης ανακτήθηκαν στα ούρα και τα κόπρανα, αντίστοιχα.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημιζωής
Ο μέσος τελικός χρόνος ημιζωής της κετεαπίνης είναι περίπου 6-7 ώρες.
Ο μέσος τελικός χρόνος ημιζωής της κετεαπίνης είναι περίπου 6 ώρες.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Κατηγοριοποίηση MeSH
Φάρμακα που ενισχύουν τη διάθεση
Φάρμακα που ενισχύουν τη διάθεση που χρησιμοποιούνται κυρίως στη θεραπεία των διαταραχών διάθεσης και των σχετικών καταστάσεων. Πολλοί ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΜΟΝΟΑΜΙΝΙΚΗΣ ΟΞΕΙΔΑΣΗΣ είναι χρήσιμοι ως αντικαταθλιπτικά, προφανώς ως μακροπρόθεσμη συνέπεια της ρύθμισης των επιπέδων κατεχολαμινών. Οι τρικυκλικές ενώσεις που είναι χρήσιμες ως αντικαταθλιπτικοί παράγοντες (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, ΤΡΙΚΥΚΛΙΚΟΙ) φαίνεται επίσης να δρουν μέσω των συστημάτων κατεχολαμινών του εγκεφάλου. Μια τρίτη ομάδα (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, ΔΕΥΤΕΡΗς ΓΕΝΙΑΣ) είναι μια ποικιλόμορφη ομάδα φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που δρουν ειδικά στα σεροτονινεργικά συστήματα.
Αντιψυχωσικά
Παράγοντες που ελέγχουν την διηγερμένη ψυχωσική συμπεριφορά, ανακουφίζουν από οξείες ψυχωσικές καταστάσεις, μειώνουν τα ψυχωσικά συμπτώματα και ασκούν ηρεμιστική επίδραση. Χρησιμοποιούνται στη ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ, άνοια ηλικιωμένων, παροδική ψύχωση μετά από χειρουργική επέμβαση ή ΚΑΡΔΙΑΚΟ ΕΜΦΡΑΓΜΑ, κ.λπ. Αυτά τα φάρμακα αναφέρονται συχνά ως νευροληπτικά, υποδηλώνοντας την τάση να προκαλούν νευρολογικές παρενέργειες, αλλά δεν είναι όλα τα αντιψυχωσικά πιθανό να προκαλέσουν τέτοιες επιδράσεις. Πολλά από αυτά τα φάρμακα μπορεί επίσης να είναι αποτελεσματικά κατά της ναυτίας, του εμέτου και του κνησμού.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Φαρμακολογική Κατηγοριοποίηση FDA
BGL0JSY5SI
QUETIAPINE
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Άτυπο Αντιψυχωσικό
Η κετεαπίνη είναι ένα Άτυπο Αντιψυχωσικό.
QUETIAPINE
Άτυπο Αντιψυχωσικό [EPC]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Απέκκριση
Scientific Profile
Κατηγοριοποίηση MeSH
Φάρμακα που ενισχύουν τη διάθεση
Φάρμακα που ενισχύουν τη διάθεση που χρησιμοποιούνται κυρίως στη θεραπεία των διαταραχών διάθεσης και των σχετικών καταστάσεων. Πολλοί ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΜΟΝΟΑΜΙΝΙΚΗΣ ΟΞΕΙΔΑΣΗΣ είναι χρήσιμοι ως αντικαταθλιπτικά, προφανώς ως μακροπρόθεσμη συνέπεια της ρύθμισης των επιπέδων κατεχολαμινών. Οι τρικυκλικές ενώσεις που είναι χρήσιμες ως αντικαταθλιπτικοί παράγοντες (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, ΤΡΙΚΥΚΛΙΚΟΙ) φαίνεται επίσης να δρουν μέσω των συστημάτων κατεχολαμινών του εγκεφάλου. Μια τρίτη ομάδα (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, ΔΕΥΤΕΡΗς ΓΕΝΙΑΣ) είναι μια ποικιλόμορφη ομάδα φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που δρουν ειδικά στα σεροτονινεργικά συστήματα.
Αντιψυχωσικά
Παράγοντες που ελέγχουν την διηγερμένη ψυχωσική συμπεριφορά, ανακουφίζουν από οξείες ψυχωσικές καταστάσεις, μειώνουν τα ψυχωσικά συμπτώματα και ασκούν ηρεμιστική επίδραση. Χρησιμοποιούνται στη ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ, άνοια ηλικιωμένων, παροδική ψύχωση μετά από χειρουργική επέμβαση ή ΚΑΡΔΙΑΚΟ ΕΜΦΡΑΓΜΑ, κ.λπ. Αυτά τα φάρμακα αναφέρονται συχνά ως νευροληπτικά, υποδηλώνοντας την τάση να προκαλούν νευρολογικές παρενέργειες, αλλά δεν είναι όλα τα αντιψυχωσικά πιθανό να προκαλέσουν τέτοιες επιδράσεις. Πολλά από αυτά τα φάρμακα μπορεί επίσης να είναι αποτελεσματικά κατά της ναυτίας, του εμέτου και του κνησμού.