SILDENAFIL(Σιλδεναφίλη)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Κατά την πηγή: 3-5 ώρες (τελικός χρόνος ημιζωής)
- DrugBank: 4 ώρες
- PubChem: 3-5 ώρες
Δέσμευση πρωτεϊνών
Το ποσοστό του φαρμάκου που κυκλοφορεί δεσμευμένο σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δρα μόνο το ελεύθερο κλάσμα, γι' αυτό η υψηλή δέσμευση αυξάνει τον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων εκτόπισης.
Βιοδιαθεσιμότητα
Το ποσοστό της χορηγούμενης δόσης που φτάνει αναλλοίωτο στη συστηματική κυκλοφορία.
Απέκκριση
Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.
Καθαρίζει (~5×t½)
Φαρμακοκινητική εκτίμηση, όχι κλινικός κανόνας. Μετά από 5 ημιζωές έχει αποβληθεί πάνω από το 95% της ουσίας από το πλάσμα. Ο αριθμός προκύπτει αυτόματα από τη μεγαλύτερη ημιζωή που αναφέρει η πηγή — συχνά την τελική φάση αποβολής ή την κατανομή στους ιστούς — γι' αυτό μπορεί να δείχνει εβδομάδες ή μήνες. ΔΕΝ είναι το διάστημα διακοπής πριν από επέμβαση ή πριν από φάρμακο που αλληλεπιδρά: αυτό καθορίζεται από τη φαρμακοδυναμική (η ασπιρίνη δρα στα αιμοπετάλια αφού φύγει από το πλάσμα), τους ενεργούς μεταβολίτες, τις μορφές depot, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τον κίνδυνο της επέμβασης και τον λόγο της αγωγής. Ακολουθήστε την ΠΧΠ και το πρωτόκολλο της επέμβασης.
Σκευάσματα και τιμές
Ενδείξεις κατά έγγραφο
Ατομικές ενδείξεις όπως δηλώνονται στα πιστοποιημένα κείμενα των SPC, με τεκμηρίωση
- Φόρτωση…
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
clinical_notes
Ενδείξεις
ΠΧΠ (SPC) §4.1
expand_more
Ενδείξεις
-
Θεραπεία στυτικής δυσλειτουργίας
σε: άνδρες
Η στυτική δυσλειτουργία είναι η ανικανότητα να επιτύχει και να διατηρήσει ο ασθενής επαρκή στύση ώστε να έχει ικανοποιητική σεξουαλική δραστηριότητα. Για να είναι αποτελεσματικό το Sildenafil/Mylan, πρέπει να υπάρχει σεξουαλική διέγερση.
- N48 Άλλες διαταραχές του πέους
medication
Μορφή & Εμφάνιση
ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος SILDENAFIL/MYLAN
expand_more
Μορφή & Εμφάνιση
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Από του στόματος
- Χορήγηση: Κατά περίπτωση, περίπου μία ώρα πριν από τη σεξουαλική δραστηριότητα
- Δόση έναρξης: 50 mg
- Τιτλοποίηση: Η δόση μπορεί να αυξηθεί σε 100 mg ή να ελαττωθεί σε 25 mg, ανάλογα με την αποτελεσματικότητα και την ανεκτικότητα στο φάρμακο. Σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια, η δόση μπορεί να αυξηθεί σταδιακά από 50 mg μέχρι και 100 mg, ανάλογα με τις απαιτήσεις.
-
ΕνήλικεςΔόση50 mgΜέγ. δόση100 mgΛαμβάνεται κατά περίπτωση περίπου μία ώρα πριν από τη σεξουαλική δραστηριότητα. Η δόση μπορεί να αυξηθεί σε 100 mg ή να ελαττωθεί σε 25 mg, ανάλογα με την αποτελεσματικότητα και την ανεκτικότητα. Μέγιστη συχνότητα λήψης: μία φορά την ημέρα.
-
Ηλικιωμένοι (≥ 65 ετών)Δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας.
-
Ασθενείς με ήπιου έως μέτριου βαθμού νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης = 30-80 ml/min)Ισχύει η συνιστώμενη δοσολογία των ενηλίκων.
-
Ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min)ΔόσηΈναρξη με 25 mgΗ δόση μπορεί να αυξηθεί σταδιακά από 50 mg μέχρι και 100 mg, ανάλογα με την αποτελεσματικότητα και την ανεκτικότητα.
-
Ασθενείς με Ηπατική ανεπάρκεια (π.χ. κίρρωση)ΔόσηΈναρξη με 25 mgΗ δόση μπορεί να αυξηθεί σταδιακά από 50 mg μέχρι και 100 mg, ανάλογα με την αποτελεσματικότητα και την ανεκτικότητα.
-
Παιδιατρικός πληθυσμός (< 18 ετών)Δε συνιστάται.
-
Ασθενείς που λαμβάνουν αναστολείς του CYP3A4ΔόσηΑρχική δόση 25 mgΕξαίρεση η ριτοναβίρη (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
Ασθενείς που λαμβάνουν α-αποκλειστέςΔόσηΈναρξη με 25 mgΟι ασθενείς θα πρέπει να σταθεροποιηθούν στη θεραπεία με τους α-αποκλειστές πριν από την έναρξη θεραπείας με σιλδεναφίλη, για να ελαχιστοποιηθεί το ενδεχόμενο ορθοστατικής υπότασης (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Αλληλεπιδράσεις).
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή κάποιο από τα έκδοχα
-
Συγχορήγηση με δότες μονοξειδίου του αζώτου (όπως το νιτρώδες αμύλιο) ή νιτρικά σε οποιαδήποτε μορφή
-
Συγχορήγηση αναστολέων της PDE5 με διεγέρτες της γουανυλικής κυκλάσης (όπως η ριοσιγουάτη)
-
Μη συνιστώμενη σεξουαλική δραστηριότηταΠληθυσμόςάνδρες με σοβαρές καρδιοαγγειακές διαταραχές (όπως ασταθή στηθάγχη ή σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια)
-
Απώλεια της όρασης στον ένα οφθαλμό λόγω μη αρτηριτιδικής πρόσθιας ισχαιμικής οπτικής νευροπάθειας (ΝΑΙΟΝ)Πληθυσμόςασθενείς
-
Σοβαρή ηπατική ανεπάρκειαΠληθυσμόςασθενείς
-
Υπόταση (αρτηριακή πίεση < 90/50 mmHg)Πληθυσμόςασθενείς
-
Πρόσφατο ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου ή εμφράγματος του μυοκαρδίουΠληθυσμόςασθενείς
-
Γνωστές κληρονομικές, εκφυλιστικές αμφιβληστροειδοπάθειες (όπως η μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια)Πληθυσμόςασθενείς
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Ιατρικό ιστορικό και φυσική εξέτασηΠρέπει να προηγείται λήψη ιατρικού ιστορικού και φυσική εξέταση του ασθενή, ούτως ώστε να διαγνωστεί η δυσλειτουργία στύσης και να καθοριστούν τα πιθανά υποκείμενα αίτια, πριν εξεταστεί το ενδεχόμενο χορήγησης φαρμακευτικής αγωγής.
-
Καρδιαγγειακοί παράγοντες κινδύνουπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με αποφρακτικές παθήσεις του χώρου εξόδου της αριστεράς κοιλίας (π.χ. στένωση της αορτής ή υπερτροφική αποφρακτική μυοκαρδιοπάθεια) ή με σύνδρομο ατροφίας πολλαπλών οργανικών συστημάτωνΟ ιατρός πρέπει να κάνει εκτίμηση της καρδιαγγειακής κατάστασης του ασθενούς πριν την έναρξη οποιασδήποτε θεραπείας για τη δυσλειτουργία στύσης. Πρέπει να εξετάζεται με προσοχή εάν ασθενείς με υποκείμενες νόσους θα μπορούσαν να επηρεασθούν δυσμενώς από την αγγειοδιασταλτική επίδραση του φαρμάκου σε συσχετισμό με σεξουαλική δραστηριότητα.
-
Υποτασικό αποτέλεσμα νιτρικώναντένδειξηΤο Sildenafil/Σιλδεναφίλη ενισχύει το υποτασικό αποτέλεσμα των νιτρικών.
-
Σοβαρά καρδιαγγειακά συμβάνταΠληθυσμόςασθενείς με προϋπάρχοντες καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνουΑναφέρθηκαν σοβαρά καρδιαγγειακά συμβάντα (έμφραγμα του μυοκαρδίου, ασταθής στηθάγχη, αιφνίδιος καρδιακός θάνατος, κοιλιακή αρρυθμία, αγγειακή εγκεφαλική αιμορραγία, παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο, υπέρταση και υπόταση) μετά την κυκλοφορία του προϊόντος. Τα συμβάντα αυτά συνέβησαν κυρίως κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής ή αμέσως μετά, και μερικά λίγο μετά τη χρήση σιλδεναφίλης χωρίς σεξουαλική δραστηριότητα. Δεν είναι δυνατόν να προσδιορισθεί αιτιώδης συσχέτιση.
-
ΠριαπισμόςπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με ανατομικές δυσμορφίες του πέους (όπως γωνίωση, ίνωση των σηραγγωδών σωμάτων ή νόσο του Peyronie) ή με προδιάθεση για πριαπισμό (όπως σε δρεπανοκυτταρική αναιμία, πολλαπλό μυέλωμα ή λευχαιμία)Χρήση με προσοχή. Σε περίπτωση παρατεταμένης στύσης (> 4 ώρες), οι ασθενείς θα πρέπει επειγόντως να ζητήσουν ιατρική βοήθεια για την αποφυγή καταστροφής του ιστού του πέους και μόνιμης ανικανότητας.
-
Συγχορήγηση άλλων αναστολέων της PDE5 ή άλλες θεραπείες στυτικής δυσλειτουργίαςπροσοχήΔε συνιστάται η συγχορήγηση με άλλους αναστολείς της PDE5, με θεραπείες πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης (PAH) που περιέχουν σιλδεναφίλη ή με άλλες μεθόδους θεραπείας δυσλειτουργίας στύσης.
-
Επιδράσεις στην όρασηπροσοχήΠληθυσμόςασθενείςΣε οποιαδήποτε περίπτωση αιφνίδιας διαταραχής της όρασης, οι ασθενείς θα πρέπει να σταματήσουν τη λήψη του Sildenafil/Σιλδεναφίλη και να συμβουλευτούν άμεσα το γιατρό.
-
Συγχορήγηση ριτοναβίρηςπροσοχήΔε συνιστάται η συγχορήγηση σιλδεναφίλης με ριτοναβίρη.
-
Συγχορήγηση με α-αποκλειστέςπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν α-αποκλειστήΣυνιστάται προσοχή. Οι ασθενείς πρέπει να είναι αιμοδυναμικά σταθεροποιημένοι στη θεραπεία με α-αποκλειστές πριν την έναρξη θεραπείας με σιλδεναφίλη. Να εξετάζεται η έναρξη της σιλδεναφίλης στη δόση των 25 mg. Οι γιατροί θα πρέπει να συμβουλεύουν τους ασθενείς τι να κάνουν σε περίπτωση ορθοστατικής υπότασης (πιθανότερο εντός 4 ωρών μετά τη χορήγηση σιλδεναφίλης).
-
Επιδράσεις σε αιμορραγικά φαινόμεναπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με προβλήματα αιμορραγίας ή με ενεργό πεπτικό έλκοςΗ σιλδεναφίλη πρέπει να χορηγείται μόνο μετά από προσεκτική αξιολόγηση των αναμενόμενων ωφελειών σε σχέση προς τους πιθανούς κινδύνους.
-
Γυναικείος πληθυσμόςαντένδειξηΠληθυσμόςγυναίκεςΔεν ενδείκνυται η χρήση του Sildenafil/Σιλδεναφίλη σε γυναίκες.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
αντένδειξηΑύξηση Cmax σιλδεναφίλης κατά 300% (4x) και AUC κατά 1.000% (11x).ΣύστασηΔεν συνιστάται συγχορήγηση. Μέγιστη δόση σιλδεναφίλης 25 mg εντός 48 ωρών.
-
Αναστολείς του CYP3A4 (γενικά, π.χ. κετοκοναζόλη, ερυθρομυκίνη, σιμετιδίνη, σακουιναβίρη, ιτρακοναζόλη, χυμός γκρέιπφρουτ)προσοχήΜείωση κάθαρσης σιλδεναφίλης, αύξηση συγκεντρώσεων σιλδεναφίλης στο πλάσμα.ΣύστασηΕξέταση χορήγησης αρχικής δόσης 25 mg σιλδεναφίλης. (Για ριτοναβίρη βλ. ειδική οδηγία).
-
προσοχήΑύξηση Cmax σιλδεναφίλης κατά 140% και AUC κατά 210%.
-
προσοχήΑύξηση συστηματικής έκθεσης (AUC) σιλδεναφίλης κατά 182%.
-
προσοχήΑύξηση συγκεντρώσεων σιλδεναφίλης στο πλάσμα κατά 56%.
-
Χυμός γκρέιπφρουτπροσοχήΉπιες αυξήσεις των επιπέδων της σιλδεναφίλης στο πλάσμα.
-
Αντιόξινα (υδροξείδιο του μαγνησίου, υδροξείδιο του αργιλίου)παρακολούθησηΔεν επηρεάστηκε η βιοδιαθεσιμότητα της σιλδεναφίλης.
-
παρακολούθησηΔεν υπήρξε επίδραση στη φαρμακοκινητική της σιλδεναφίλης.
-
Αναστολείς του CYP2D6 (εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά)παρακολούθησηΔεν υπήρξε επίδραση στη φαρμακοκινητική της σιλδεναφίλης.
-
Θειαζίδη και παρόμοιας δράσης διουρητικά, διουρητικά της αγκύλης και καλιοσυντηρητικά διουρητικάπαρακολούθησηΔεν υπήρξε επίδραση στη φαρμακοκινητική της σιλδεναφίλης.
-
Αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνηςπαρακολούθησηΔεν υπήρξε επίδραση στη φαρμακοκινητική της σιλδεναφίλης.
-
Αποκλειστές των διαύλων ασβεστίουπαρακολούθησηΔεν υπήρξε επίδραση στη φαρμακοκινητική της σιλδεναφίλης.
-
Β-αδρενεργικοί ανταγωνιστέςπαρακολούθησηΔεν υπήρξε επίδραση στη φαρμακοκινητική της σιλδεναφίλης.
-
Επαγωγείς μεταβολισμού μέσω του CYP450 (ριφαμπικίνη, βαρβιτουρικά)προσοχήΑναμένεται μείωση των συγκεντρώσεων της σιλδεναφίλης στο πλάσμα.
-
προσοχήΜείωση AUC σιλδεναφίλης κατά 62,6% και Cmax κατά 55,4%.
-
προσοχήΔυνατότητα μεγάλης αλληλεπίδρασης λόγω της νιτρικής ομάδας.
-
Νιτρικά (δότες μονοξειδίου του αζώτου ή νιτρικά σε οποιαδήποτε μορφή)αντένδειξηΕνίσχυση του υποτασικού αποτελέσματος των νιτρικών.ΣύστασηΑντενδείκνυται η συγχορήγηση.
-
αντένδειξηΑύξηση των υποτασικών αποτελεσμάτων. Συστηματική μείωση της αρτηριακής πίεσης.ΣύστασηΑντενδείκνυται η ταυτόχρονη χρήση.
-
Α-αποκλειστές (γενικά)προσοχήΕμφάνιση συμπτωματικής υπότασης, ιδιαίτερα εντός 4 ωρών μετά τη χορήγηση σιλδεναφίλης.ΣύστασηΟι ασθενείς θα πρέπει να σταθεροποιηθούν στη θεραπεία με τους α-αποκλειστές πριν από την έναρξη σιλδεναφίλης. Έναρξη σιλδεναφίλης με 25 mg.
-
προσοχήΕπιπλέον μειώσεις στην αρτηριακή πίεση (σε ύπτια θέση: 7/7, 9/5, 8/4 mmHg, σε όρθια θέση: 6/6, 11/4, 4/5 mmHg). Σπάνιες αναφορές συμπτωματικής ορθοστατικής υπότασης (ζάλη, καρηβαρία, όχι συγκοπή).
-
παρακολούθησηΔεν επιδεινώθηκε η αύξηση στο χρόνο ροής του αίματος.
-
ΟινόπνευμαπαρακολούθησηΔεν ενισχύθηκε η υποτασική δράση.
-
Αντιϋπερτασικά φάρμακα (διουρητικά, β-αποκλειστές, αναστολείς ΜΕΑ, ανταγωνιστές αγγειοτενσίνης ΙΙ, κ.ά.)παρακολούθησηΔεν έδειξε διαφορές στο προφίλ παρενεργειών.
-
προσοχήΕπιπρόσθετη μείωση συστολικής πίεσης σε ύπτια θέση κατά 8 mmHg και διαστολικής κατά 7 mmHg.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Ρινίτιδα
- Ρινική συμφόρηση
- Επίσταξη
- Συμφόρηση ρινικών κόλπων
- Σφίξιμο στο λαιμό
- Ρινικό οίδημα
- Ρινική ξηρότητα
- Υπερευαισθησία
- Κεφαλαλγία
- Ζάλη
- Υπνηλία
- Υπαισθησία
- Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
- Παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο
- Συγκοπή
- Ίλιγγος
- Υπαισθησία στόματος
- Επιληπτική κρίση*
- Υποτροπή επιληπτικής κρίσης*
- Οπτική χρωματική παραμόρφωση**
- Διαταραχές δακρύρροιας***
- Απόφραξη των αμφιβληστροειδικών αγγείων*
- Οπτικές διαταραχές
- Θολή όραση
- Οφθαλμικός πόνος
- Φωτοφοβία
- Φωταψία
- Οφθαλμική υπεραιμία
- Οπτικές λάμψεις
- Επιπεφυκίτιδα
- Μη αρτηριτιδική πρόσθια ισχαιμική αμφιβληστροειδοπάθεια
- Αιμορραγία αμφιβληστροειδούς
- Αρτηριακή αμφιβληστροειδοπάθεια
- Αταξία αμφιβληστροειδούς
- Γλαύκωμα
- Έλλειμμα οπτικού πεδίου
- Διπλωπία
- Μειωμένη οπτική οξύτητα
- Μυωπία
- Ασθενωπία
- Διαταραχές ίριδας
- Μυδρίαση
- Όραμα Halo
- Οίδημα οφθαλμού
- Διαταραχές οφθαλμού
- Επιπεφυκική υπεραιμία
- Οφθαλμικές ενοχλήσεις
- Μη φυσιολογική αίσθηση οφθαλμού
- Οίδημα βλεφάρου
- Αποχρωματισμός σκληρού χιτώνα
- Εξιδρώματα
- Εμβοές
- Κώφωση*
- Ταχυκαρδία
- Αίσθημα παλμών
- Έμφραγμα μυοκαρδίου
- Κολπική μαρμαρυγή
- Ασταθής στηθάγχη
- Αυξημένος καρδιακός ρυθμός
- Αιφνίδιος καρδιακός θάνατος*
- Κοιλιακή αρρυθμία*
- Έξαψη
- Θερμή έξαψη
- Υπέρταση
- Υπόταση
- Ναυτία
- Δυσπεψία
- Γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση
- Έμετος
- Άνω κοιλιακό άλγος
- Ξηροστομία
- Εξάνθημα
- Σύνδρομο Steven Johnson (SJS)*
- Τοξική επιδερμική νεκρόλυση (TEN)*
- Μυαλγία
- Πόνος στα άκρα
- Αιματουρία
- Αιμορραγία πέους
- Αιματοσπερμία
- Παράταση στύσης
- Πριαπισμός*
- Θωρακικό άλγος
- Κόπωση
- Αίσθημα καύσου
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΈξαψηΑγγειακές
-
Πολύ συχνέςΘερμή έξαψηΑγγειακές
-
Πολύ συχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΔυσπεψίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΖάληΝευρικό
-
ΣυχνέςΘολή όρασηΟφθαλμικές
-
ΣυχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΟπτικές διαταραχέςΟφθαλμικές
-
ΣυχνέςΟπτική χρωματική παραμόρφωση** (Χλωροψία, Αχρωματοψία, Κυανοψία, Ερυθροψία και Ξανθοψία)Οφθαλμικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΡινίτιδαΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΡινική συμφόρησηΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΆνω κοιλιακό άλγοςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΊλιγγοςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΑίσθημα καύσουΓενικές
-
Όχι συχνέςΑίσθημα παλμώνΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΑιματουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΑυξημένος καρδιακός ρυθμόςΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΓαστρο-οισοφαγική παλινδρόμησηΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΔιαταραχές δακρύρροιας*** (Ξηροφθαλμία, Διαταραχές δακρύρροιας και αυξημένη Δακρύρροια)Οφθαλμικές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΕμβοέςΑυτί
-
Όχι συχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΕπίσταξηΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΕπιπεφυκίτιδαΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΘωρακικό άλγοςΓενικές
-
Όχι συχνέςΚόπωσηΓενικές
-
Όχι συχνέςΜυαλγίαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΞηροστομίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΟπτικές λάμψειςΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΟφθαλμική υπεραιμίαΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΟφθαλμικός πόνοςΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΠόνος στα άκραΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΣυμφόρηση ρινικών κόλπωνΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΤαχυκαρδίαΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΥπέρτασηΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΥπαισθησίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥπερευαισθησίαΑνοσοποιητικό
-
Όχι συχνέςΥπνηλίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥπότασηΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΦωταψίαΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΦωτοφοβίαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΈλλειμμα οπτικού πεδίουΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΈμφραγμα μυοκαρδίουΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΌραμα HaloΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΑγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιοΝευρικό
-
ΣπάνιεςΑιματοσπερμίαΑναπαραγωγικό
-
ΣπάνιεςΑιμορραγία αμφιβληστροειδούςΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΑιμορραγία πέουςΑναπαραγωγικό
-
ΣπάνιεςΑιφνίδιος καρδιακός θάνατος*Καρδιακές Διαταραχές
-
ΣπάνιεςΑποχρωματισμός σκληρού χιτώναΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΑπόφραξη των αμφιβληστροειδικών αγγείων*Οφθαλμικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΑρτηριακή αμφιβληστροειδοπάθειαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΑσθενωπίαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΑσταθής στηθάγχηΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΑταξία αμφιβληστροειδούςΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΓλαύκωμαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΔιαταραχές ίριδαςΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΔιαταραχές οφθαλμούΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΔιπλωπίαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΕξιδρώματαΆλλο
-
ΣπάνιεςΕπιληπτική κρίση*Διαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΕπιπεφυκική υπεραιμίαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΚοιλιακή αρρυθμία*Καρδιακές Διαταραχές
-
ΣπάνιεςΚολπική μαρμαρυγήΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΚώφωση*Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου
-
ΣπάνιεςΜειωμένη οπτική οξύτηταΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΜη αρτηριτιδική πρόσθια ισχαιμική αμφιβληστροειδοπάθειαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΜη φυσιολογική αίσθηση οφθαλμούΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΜυδρίασηΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΜυωπίαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΟίδημα βλεφάρουΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΟίδημα οφθαλμούΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΟφθαλμικές ενοχλήσειςΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΠαράταση στύσηςΑναπαραγωγικό
-
ΣπάνιεςΠαροδικό ισχαιμικό επεισόδιοΝευρικό
-
ΣπάνιεςΠριαπισμός*Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
ΣπάνιεςΡινική ξηρότηταΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΡινικό οίδημαΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΣυγκοπήΝευρικό
-
ΣπάνιεςΣφίξιμο στο λαιμόΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΣύνδρομο Steven Johnson (SJS)*Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΣπάνιεςΤοξική επιδερμική νεκρόλυση (TEN)*Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΣπάνιεςΥπαισθησία στόματοςΝευρικό
-
ΣπάνιεςΥποτροπή επιληπτικής κρίσης*Διαταραχές του νευρικού συστήματος
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΔεν ενδείκνυται για χρήση στις γυναίκες.Δεν υπάρχουν επαρκείς και καλά ελεγχόμενες μελέτες σε έγκυες γυναίκες. Σε μελέτες αναπαραγωγής σε αρουραίους και κουνέλια, μετά από χορήγηση σιλδεναφίλης από το στόμα, δεν παρουσιάστηκαν σχετιζόμενες με το φάρμακο ανεπιθύμητες ενέργειες.
-
ΓαλουχίαΔεν ενδείκνυται για χρήση στις γυναίκες.Δεν υπάρχουν επαρκείς και καλά ελεγχόμενες μελέτες σε θηλάζουσες γυναίκες.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
- κεφαλαλγία
- έξαψη
- ζάλη
- δυσπεψία
- ρινική συμφόρηση
- διαταραχές της όρασης
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία
Ουρολογικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της δυσλειτουργίας στύσης. Κωδικός ATC: G04B E03
Μηχανισμός Δράσης
Η σιλδεναφίλη αποτελεί μία από του στόματος θεραπεία για τη δυσλειτουργία στύσης. Σε φυσιολογικές συνθήκες, δηλαδή σε κατάσταση σεξουαλικής διέγερσης, αποκαθιστά την ανεπαρκή στύση αυξάνοντας τη ροή του αίματος στο πέος. Ο φυσιολογικός μηχανισμός που είναι υπεύθυνος για τη στύση του πέους περιλαμβάνει την απελευθέρωση μονοξειδίου του αζώτου (ΝΟ) στα σηραγγώδη σώματα κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής διέγερσης. Στη συνέχεια, το μονοξείδιο του αζώτου (ΝΟ) ενεργοποιεί το ένζυμο γουανυλική κυκλάση με αποτέλεσμα να αυξάνονται τα επίπεδα της κυκλικής μονοφωσφορικής γουανοσίνης (cGMP) και να προκαλείται χαλάρωση των λείων μυών στο σηραγγώδες σώμα επιτρέποντας την εισροή του αίματος. Η σιλδεναφίλη αποτελεί έναν ισχυρό και εκλεκτικό αναστολέα της cGMP εξειδικευμένης φωσφοδιεστεράσης τύπου 5 (PDE5) στο σηραγγώδες σώμα, όπου η PDE5 είναι υπεύθυνη για την αποικοδόμηση της cGMP. Η δράση της σιλδεναφίλης επί της στύσης είναι περιφερική. Η σιλδεναφίλη δεν έχει άμεση χαλαρωτική επίδραση σε ιστό που απομονώθηκε από σηραγγώδες σώμα ανθρώπου, αλλά ενισχύει σε μεγάλο βαθμό τη χαλαρωτική επίδραση του ΝΟ σε αυτό τον ιστό. Όταν η οδός ΝΟ/cGMP ενεργοποιείται, όπως συμβαίνει με τη σεξουαλική διέγερση, η αναστολή της PDE5 από τη σιλδεναφίλη έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των επιπέδων της cGMP στο σηραγγώδες σώμα. Επομένως, προκειμένου η σιλδεναφίλη να παράγει τα προσδοκώμενα φαρμακολογικά της αποτελέσματα, απαιτείται σεξουαλική διέγερση.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Μελέτες in vitro έχουν δείξει ότι η σιλδεναφίλη δρα εκλεκτικά ως προς την PDE5, η οποία εμπλέκεται στη διαδικασία της στύσης. Η επίδρασή της στην PDE5 είναι περισσότερο ισχυρή σε σχέση με άλλες γνωστές φωσφοδιεστεράσες. Παρουσιάζει 10 φορές μεγαλύτερη εκλεκτικότητα ως προς την PDE6, που συμμετέχει στη μεταβολική οδό της φωτομετατροπής στον αμφιβληστροειδή. Στις μέγιστες συνιστώμενες δόσεις, εμφανίζεται 80 φορές μεγαλύτερη εκλεκτικότητα ως προς την PDE1, και μεγαλύτερη από 700 φορές ως προς τις PDE 2, 3, 4, 7, 8, 9, 10 και 11. Ειδικότερα, η σιλδεναφίλη παρουσιάζει μεγαλύτερη από 4.000 φορές μεγαλύτερη εκλεκτικότητα ως προς την PDE5 σε σχέση με την PDE3, την cAMP - εξειδικευμένη ισομορφή της φωσφοδιεστεράσης, που συμμετέχει στον έλεγχο της καρδιακής συσπαστικότητας.
Κλινική ασφάλεια και αποτελεσματικότητα
Δύο κλινικές μελέτες σχεδιάστηκαν ειδικά για να αξιολογήσουν το χρονικό διάστημα, μετά τη χορήγηση δόσης, κατά τη διάρκεια του οποίου η σιλδεναφίλη μπορούσε να προκαλέσει στύση σε ανταπόκριση σεξουαλικής διέγερσης. Σε μια μελέτη κατά την οποία χρησιμοποιήθηκε πληθυσμογραφία του πέους (RigiScan) σε ασθενείς σε κατάσταση νηστείας, ο διάμεσος χρόνος έναρξης για όσους απέκτησαν στύση με 60% σκληρότητα (ικανοποιητική για σεξουαλική επαφή) ήταν 25 λεπτά (διακύμανση 12-37 λεπτά) μετά τη χορήγηση της σιλδεναφίλης. Σε μία διαφορετική RigiScan μελέτη 4-5 ώρες μετά τη δόση, η σιλδεναφίλη ήταν ακόμη ικανή να προκαλεί στύση σε ανταπόκριση σεξουαλικής διέγερσης. Η σιλδεναφίλη προκαλεί μικρές και παροδικές μειώσεις της αρτηριακής πίεσης, οι οποίες, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, δεν εμφανίζονται ως κλινικές εκδηλώσεις. Η μέση μέγιστη μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης σε ύπτια θέση μετά από 100 mg από του στόματος δόση σιλδεναφίλης ήταν 8,4 mmHg. H αντίστοιχη μεταβολή στη διαστολική αρτηριακή πίεση σε ύπτια θέση ήταν 5,5 mmHg. Οι μειώσεις αυτές στην αρτηριακή πίεση είναι συμβατές με την αγγειοδιασταλτική επίδραση της σιλδεναφίλης πιθανά λόγω των αυξημένων επιπέδων cGMP στις λείες μυϊκές ίνες των αγγείων. Εφάπαξ από του στόματος δόσεις έως 100 mg σιλδεναφίλης, σε υγιείς εθελοντές δεν είχαν κλινικά σημαντικές επιδράσεις στο ΗΚΓ. Σε μία μελέτη των αιμοδυναμικών αποτελεσμάτων μίας εφάπαξ από του στόματος δόσης 100 mg σιλδεναφίλης σε 14 ασθενείς με σοβαρή νόσο των στεφανιαίων αγγείων (CAD) (>70% στένωση τουλάχιστον μίας στεφανιαίας αρτηρίας), η μέση συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση σε κατάσταση ηρεμίας μειώθηκε κατά 7% και 6% αντίστοιχα, συγκριτικά με τις τιμές αναφοράς. Η μέση πνευμονική συστολική αρτηριακή πίεση μειώθηκε κατά 9%. Η σιλδεναφίλη δεν έδειξε καμία επίδραση στην καρδιακή παροχή, και δεν επηρέασε δυσμενώς τη ροή του αίματος διαμέσου των στενωμένων στεφανιαίων αρτηριών. Μία διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη αξιολόγησε 144 ασθενείς με δυσλειτουργία στύσης και χρόνια σταθερή στηθάγχη οι οποίοι συχνά λάμβαναν αντιστηθαγχικά φάρμακα (εκτός από νιτρώδη). Τα αποτελέσματα δεν κατέδειξαν κλινικά σημαντικές διαφορές μεταξύ της σιλδεναφίλης και του εικονικού φαρμάκου στο χρόνο ώστε να περιοριστεί η στηθάγχη Ήπιες και παροδικές διαφορές στην αντίληψη των χρωμάτων (μπλε/πράσινο) ανιχνεύτηκαν σε κάποιους ασθενείς χρησιμοποιώντας το Farnsworth-Munsell 100 hue test 1 ώρα μετά από χορήγηση μίας δόσης 100 mg, ενώ καμιά επίδραση δεν ήταν ανιχνεύσιμη 2 ώρες μετά τη χορήγηση της δόσης. Ο πιθανολογούμενος μηχανισμός αυτής της διαταραχής στην αντίληψη των χρωμάτων σχετίζεται με αναστολή της PDE6, η οποία εμπλέκεται στις αλυσιδωτές αντιδράσεις φωτομετατροπής στον αμφιβληστροειδή. Η σιλδεναφίλη δεν επηρεάζει την οπτική οξύτητα ή την ευαισθησία αντίθεσης. Σε μία ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη με μικρό πληθυσμό ασθενών με τεκμηριωμένη πρώιμη εκφύλιση της ωχράς κηλίδας που σχετίζεται με την ηλικία (n=9), η σιλδεναφίλη (εφάπαξ δόση 100 mg) δεν εμφάνισε σημαντικές μεταβολές στις οφθαλμολογικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν (οπτική οξύτητα, Amsler grid, διάκριση των χρωμάτων σε προσομοίωση των φαναριών κυκλοφορίας, περιμετρία Humphrey και φωτοστρές). Δε διαπιστώθηκαν επιδράσεις στην κινητικότητα ή τη μορφολογία του σπέρματος μετά από του στόματος χορήγηση μονήρων δόσεων 100 mg σιλδεναφίλης σε υγιείς εθελοντές (βλ. Κύηση και γαλουχία).
Πρόσθετες πληροφορίες από κλινικές δοκιμές
Σε κλινικές δοκιμές η σιλδεναφίλη χορηγήθηκε σε περισσότερους από 8.000 ασθενείς ηλικίας 19-87 ετών. Οι ακόλουθες ομάδες ασθενών αντιπροσωπεύτηκαν: ηλικιωμένοι (19,9%), ασθενείς με υπέρταση (30,9%), με σακχαρώδη διαβήτη (20,3%), με ισχαιμική καρδιακή νόσο (5,8%), με υπερλιπιδαιμία (19,8%), με τραυματισμό του νωτιαίου μυελού (0,6%), με κατάθλιψη (5,2%), με διουρηθρική προστατεκτομή (3,7%), με ριζική προστατεκτομή (3,3%). Οι ακόλουθες ομάδες ασθενών αντιπροσωπεύτηκαν ανεπαρκώς ή αποκλείστηκαν τελείως από τις κλινικές δοκιμές: ασθενείς που χειρουργήθηκαν για παθήσεις της πυέλου, ασθενείς μετά από ακτινοθεραπεία, ασθενείς με σοβαρή νεφρική ή ηπατική διαταραχή και ασθενείς με ορισμένες καρδιαγγειακές καταστάσεις (βλ. Αντενδείξεις). Σε μελέτες με σταθερή δόση, τα ποσοστά των ασθενών που ανέφεραν ότι η θεραπεία βελτίωσε τη στύση τους ήταν 62% (25 mg), 74% (50 mg) και 82% (100 mg) σε σύγκριση με το 25% για τους ασθενείς που έπαιρναν το εικονικό φάρμακο. Σε ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές, το ποσοστό των ασθενών που διέκοψαν τη θεραπεία λόγω της σιλδεναφίλης ήταν χαμηλό και παρόμοιο με το αντίστοιχο ποσοστό στους ασθενείς που έπαιρναν εικονικό φάρμακο. Στο σύνολο των κλινικών δοκιμών, τα ποσοστά των ασθενών που ανέφεραν βελτίωση από τη θεραπεία με τη σιλδεναφίλη ήταν: σε ψυχογενή δυσλειτουργία στύσης το 84%, σε μεικτή δυσλειτουργία στύσης το 77%, σε οργανική δυσλειτουργία στύσης το 68%, σε ηλικιωμένους ασθενείς το 67%, σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη το 59%, σε ασθενείς με ισχαιμική καρδιακή νόσο το 69%, σε ασθενείς με υπέρταση το 68%, σε ασθενείς με διουρηθρική προστατεκτομή το 61%, σε ασθενείς με ριζική προστατεκτομή το 43%, σε ασθενείς με τραυματισμό του νωτιαίου μυελού το 83%, σε ασθενείς με κατάθλιψη το 75%. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της σιλδεναφίλης διατηρήθηκε σταθερή κατά τη διάρκεια μακροχρόνιων μελετών.
Παιδιατρικός Πληθυσμός
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει επιβάλει την υποχρέωση να καταθέτονται τα αποτελέσματα των μελετών της σιλδεναφίλης, για όλες τις υποομάδες του παιδιατρικού πληθυσμού που βρίσκεται υπό θεραπεία για την αντιμετώπιση της στυτικής δυσλειτουργίας. Βλέπε Δοσολογία για πληροφορίες χρήσης στον παιδιατρικό πληθυσμό.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Απορρόφηση
Η σιλδεναφίλη απορροφάται ταχέως. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις που παρατηρήθηκαν στο πλάσμα επιτυγχάνονται μέσα σε 30 έως 120 λεπτά (διάμεσος χρόνος 60 λεπτά) μετά από του στόματος χορήγηση, σε κατάσταση νηστείας. Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα, μετά από του στόματος χορήγηση, είναι 41% (με διακύμανση από 25-63%). Μετά από του στόματος χορήγηση σιλδεναφίλης, η AUC και η Cmax αυξάνουν ανάλογα με τη δόση σε όλο το συνιστώμενο φάσμα δόσης (25-100 mg). Όταν η σιλδεναφίλη λαμβάνεται μαζί με το γεύμα, ο ρυθμός απορρόφησης είναι μειωμένος, με μέση καθυστέρηση του tmax ίση προς 60 λεπτά και μέση μείωση της Cmax ίση προς 29%.
Κατανομή
Ο μέσος όγκος κατανομής (Vd) της σιλδεναφίλης σε σταθεροποιημένη κατάσταση είναι 105 l, γεγονός που φανερώνει κατανομή της στους ιστούς. Μετά από του στόματος εφάπαξ δόση 100 mg, η μέση μέγιστη συνολική συγκέντρωση της σιλδεναφίλης στο πλάσμα είναι περίπου 440 ng/ml (CV 40%). Καθώς η σιλδεναφίλη (και ο κύριος μεταβολίτης της στην κυκλοφορία, ο N-απομεθυλιωμένος μεταβολίτης) δεσμεύεται από τις πρωτεΐνες του πλάσματος σε ποσοστό ίσο με 96%, αυτó έχει ως αποτέλεσμα η μέση μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα της ελεύθερης σιλδεναφίλης να είναι 18 ng/ml (38 nM). Η δέσμευση από τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι ανεξάρτητη από τις συνολικές συγκεντρώσεις του φαρμάκου. Σε υγιείς εθελοντές που έλαβαν σιλδεναφίλη (100 mg εφάπαξ δόση), ποσοστό μικρότερο από το 0,0002% (μέσος όρος 188 ng) της χορηγηθείσας δόσης βρέθηκε στο σπερματικό υγρό 90 λεπτά μετά τη δόση.
Βιομετασχηματισμός
Η σιλδεναφίλη απομακρύνεται κυρίως μέσω των ισοενζύμων των ηπατικών μικροσωμάτων CYP3A4 (κύρια οδός) και CYP2C9 (δευτερεύουσα οδός). Ο κύριος μεταβολίτης της σιλδεναφίλης στη κυκλοφορία προέρχεται από την Ν-απομεθυλίωσή της. Ο μεταβολίτης αυτός έχει εκλεκτικότητα ως προς τις φωσφοδιεστεράσες ανάλογη αυτής της σιλδεναφίλης και παρουσιάζει περίπου 50% δραστικότητα, in vitro, ως προς την PDE5, σε σχέση με την αρχική ένωση. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα αυτού του μεταβολίτη αποτελούν το 40% περίπου των συγκεντρώσεων που παρατηρήθηκαν για τη σιλδεναφίλη. Ο Ν-απομεθυλιωμένος μεταβολίτης μεταβολίζεται περαιτέρω, με τελικό χρόνο ημιζωής 4 ώρες περίπου.
Αποβολή
Η ολική κάθαρση της σιλδεναφίλης από το σώμα είναι ίση με 41 l/h με επακόλουθο τελικό χρόνο ημιζωής ίσο με 3-5 ώρες. Μετά από του στόματος ή ενδοφλέβια χορήγηση, η σιλδεναφίλη απεκκρίνεται με τη μορφή μεταβολιτών κυρίως στα κόπρανα (περίπου το 80% της δόσης που χορηγήθηκε από το στόμα) και σε μικρότερο βαθμό στα ούρα (περίπου το 13% της δόσης που χορηγήθηκε από το στόμα).
Φαρμακοκινητικά στοιχεία σε ειδικές ομάδες ασθενών
Ηλικιωμένοι Υγιείς ηλικιωμένοι εθελοντές (65 ετών και άνω) εμφάνισαν μειωμένη κάθαρση της σιλδεναφίλης, με αποτέλεσμα την εμφάνιση κατά 90% περίπου υψηλότερων συγκεντρώσεων της σιλδεναφίλης και του ενεργού Ν - απομεθυλιωμένου μεταβολίτη της στο πλάσμα σε σύγκριση με εκείνες που εμφανίζονται σε νεότερους υγιείς εθελοντές (18-45 ετών). Λόγω διαφορών στο βαθμό δέσμευσης από τις πρωτεΐνες του πλάσματος, που οφείλονται στην ηλικία, η αντίστοιχη αύξηση στη συγκέντρωση της ελεύθερης σιλδεναφίλης στο πλάσμα ήταν περίπου 40%.
Νεφρική ανεπάρκεια Σε εθελοντές με ήπιου έως μέτριου βαθμού νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης = 30-80 ml/min), η φαρμακοκινητική της σιλδεναφίλης δε μεταβλήθηκε μετά από λήψη μιας εφάπαξ από του στόματος δόσης των 50 mg. Η μέση AUC και Cmax του Ν - απομεθυλιωμένου μεταβολίτη αυξήθηκε κατά 126% και 73% αντίστοιχα, σε σύγκριση με τους εθελοντές της ίδιας ηλικίας χωρίς νεφρική ανεπάρκεια. Ωστόσο, λόγω της υψηλής διαφοροποίησης μεταξύ των ατόμων που μελετήθηκαν, οι διαφορές αυτές δεν είναι στατιστικά σημαντικές. Σε εθελοντές με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min), η κάθαρση της σιλδεναφίλης ήταν μειωμένη και είχε ως αποτέλεσμα μέση αύξηση των AUC και Cmax ίση με 100% και 88% αντίστοιχα, σε σύγκριση με τους εθελοντές ίδιας ηλικίας χωρίς νεφρική ανεπάρκεια. Επιπλέον, οι τιμές AUC και Cmax για τον Ν-απομεθυλιωμένο μεταβολίτη αυξήθηκαν σημαντικά και ήταν ίσες με 79% και 200% αντίστοιχα.
Ηπατική ανεπάρκεια Σε εθελοντές με ήπιου έως μέτριου βαθμού κίρρωση του ήπατος (Child-Pugh Α & Β), η κάθαρση της σιλδεναφίλης ήταν μειωμένη και είχε ως αποτέλεσμα αύξηση της AUC (84%) και της Cmax (47%) σε σύγκριση με τους εθελοντές της ίδιας ηλικίας χωρίς ηπατική ανεπάρκεια. Η φαρμακοκινητική της σιλδεναφίλης σε ασθενείς με σοβαρή διαταραχή της ηπατικής λειτουργίας δεν έχει μελετηθεί.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Ουρολογικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της δυσλειτουργίας στύσης. Κωδικός ATC: G04B E03 ### Μηχανισμός Δράσης Η σιλδεναφίλη αποτελεί μία από του στόματος θεραπεία για τη δυσλειτουργία στύσης. Σε φυσιολογικές…
Απορρόφηση Η σιλδεναφίλη απορροφάται ταχέως. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις που παρατηρήθηκαν στο πλάσμα επιτυγχάνονται μέσα σε 30 έως 120 λεπτά (διάμεσος χρόνος 60 λεπτά) μετά από του στόματος χορήγηση, σε κατάσταση νηστείας. Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα,…
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
90% απορρόφηση με ~40% να φτάνει στην συστηματική κυκλοφορία αμετάβλητο μετά από πρώτης διόδου μεταβολισμό.
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
- 105 L
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Σε in vitro μελέτες, η σιλδεναφίλη έδειξε επιλεκτικότητα για τη φωσφοδιεστεράση-5 (PDE5). Η δράση της είναι πιο ισχυρή στην PDE5 σε σύγκριση με άλλες γνωστές φωσφοδιεστεράσες. Συγκεκριμένα, παρουσιάζει 10-πλάσια επιλεκτικότητα από την PDE6, η οποία εμπλέκεται στην οδό φωτομεταγωγής στον αμφιβληστροειδή. Έχει 80-πλάσια επιλεκτικότητα από την PDE1 και πάνω από 700-πλάσια από τις PDE 2, 3, 4, 7, 8, 9, 10 και 11. Επιπλέον, η σιλδεναφίλη έχει πάνω από 4.000-πλάσια επιλεκτικότητα για την PDE5 σε σχέση με την PDE3, η οποία είναι η φωσφοδιεστεράση-ειδική για cAMP που εμπλέκεται στον έλεγχο της καρδιακής συσταλτικότητας.
Σε οκτώ διπλά-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, μελέτες διασταύρωσης σε ασθενείς με οργανική ή ψυχογενή στυτική δυσλειτουργία, η σεξουαλική διέγερση οδήγησε σε βελτιωμένες στύσεις, όπως αξιολογήθηκε από αντικειμενική μέτρηση της σκληρότητας και της διάρκειας των στύσεων (μέσω χρήσης RigiScan®), μετά τη χορήγηση σιλδεναφίλης σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Οι περισσότερες μελέτες αξιολόγησαν την αποτελεσματικότητα της σιλδεναφίλης περίπου 60 λεπτά μετά τη δόση. Η στυτική απόκριση, όπως αξιολογήθηκε από το RigiScan®, γενικά αυξανόταν με την αύξηση της δόσης σιλδεναφίλης και της συγκέντρωσης στο πλάσμα. Η χρονική πορεία της επίδρασης εξετάστηκε σε μία μελέτη, δείχνοντας επίδραση έως και 4 ώρες, αλλά η απόκριση μειώθηκε σε σύγκριση με τις 2 ώρες.
Η σιλδεναφίλη προκαλεί ήπιες και παροδικές μειώσεις της συστηματικής αρτηριακής πίεσης, οι οποίες, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν μεταφράζονται σε κλινικά αποτελέσματα. Μετά από χρόνια χορήγηση 80 mg, τρεις φορές την ημέρα, σε ασθενείς με συστηματική υπέρταση, η μέση μεταβολή από την αρχική τιμή στη συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση ήταν μείωση 9.4 mmHg και 9.1 mmHg αντίστοιχα. Μετά από χρόνια χορήγηση 80 mg, τρεις φορές την ημέρα, σε ασθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, παρατηρήθηκαν μικρότερες επιδράσεις στη μείωση της αρτηριακής πίεσης (μείωση τόσο της συστολικής όσο και της διαστολικής πίεσης κατά 2 mmHg). Στη συνιστώμενη δόση των 20 mg τρεις φορές την ημέρα, δεν παρατηρήθηκαν μειώσεις στη συστολική ή διαστολική πίεση.
Μεμονωμένες από του στόματος δόσεις σιλδεναφίλης έως 100 mg σε υγιείς εθελοντές δεν παρουσίασαν κλινικά σχετιζόμενες επιδράσεις στο ΗΚΓ. Μετά από χρόνια χορήγηση 80 mg τρεις φορές την ημέρα σε ασθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, δεν αναφέρθηκαν κλινικά σχετιζόμενες επιδράσεις στο ΗΚΓ.
Σε μια μελέτη των αιμοδυναμικών επιδράσεων μιας μεμονωμένης από του στόματος δόσης 100 mg σιλδεναφίλης σε 14 ασθενείς με σοβαρή στεφανιαία νόσο (CAD) (> 70% στένωση τουλάχιστον μίας στεφανιαίας αρτηρίας), οι μέσες τιμές συστολικής και διαστολικής αρτηριακής πίεσης ηρεμίας μειώθηκαν κατά 7% και 6% αντίστοιχα σε σύγκριση με την αρχική τιμή. Η μέση συστολική πνευμονική αρτηριακή πίεση μειώθηκε κατά 9%. Η σιλδεναφίλη δεν έδειξε επίδραση στην καρδιακή παροχή και δεν επηρέασε τη ροή του αίματος μέσω των στενωμένων στεφανιαίων αρτηριών.
Ήπιες και παροδικές διαφορές στη διάκριση χρωμάτων (μπλε/πράσινο) ανιχνεύθηκαν σε ορισμένα άτομα που χρησιμοποίησαν το τεστ Farnsworth-Munsell 100 hue 1 ώρα μετά από δόση 100 mg, χωρίς να παρατηρηθούν επιδράσεις 2 ώρες μετά τη δόση. Ο υποτιθέμενος μηχανισμός για αυτή την αλλαγή στη διάκριση χρωμάτων σχετίζεται με την αναστολή της PDE6, η οποία εμπλέκεται στην καταρράκτη φωτομεταγωγής του αμφιβληστροειδούς. Η σιλδεναφίλη δεν έχει επίδραση στην οπτική οξύτητα ή στην ευαισθησία αντίθεσης. Σε μια μικρή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη ασθενών με τεκμηριωμένη πρώιμη ηλικιακή εκφυλισμό της ωχράς κηλίδας (n = 9), η σιλδεναφίλη (μεμονωμένη δόση, 100 mg) δεν έδειξε σημαντικές αλλαγές στις πραγματοποιηθείσες οπτικές δοκιμές (που περιλάμβαναν οπτική οξύτητα, πλέγμα Amsler, διάκριση χρωμάτων προσομοιωμένου φωτεινού σηματοδότη, καθώς και τις δοκιμές περιμέτρου και φωτοστρές Humphrey).
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η σιλδεναφίλη είναι μια από του στόματος θεραπεία για τη στυτική δυσλειτουργία. Στη φυσιολογική κατάσταση, δηλαδή με σεξουαλική διέγερση, αποκαθιστά τη διαταραγμένη στυτική λειτουργία αυξάνοντας τη ροή του αίματος στο πέος. Ο φυσιολογικός μηχανισμός που είναι υπεύθυνος για τη στύση του πέους περιλαμβάνει την απελευθέρωση μονοξειδίου του αζώτου (NO) στο σηραυγώδες σώμα κατά τη σεξουαλική διέγερση. Το μονοξείδιο του αζώτου ενεργοποιεί στη συνέχεια το ένζυμο γουανυλική κυκλάση, το οποίο οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα κυκλικής γουανοσινομονοφωσφορικής (cGMP), προκαλώντας χαλάρωση των λείων μυών στο σηραυγώδες σώμα και επιτρέποντας την εισροή αίματος.
Η σιλδεναφίλη είναι ένας ισχυρός και εκλεκτικός αναστολέας της φωσφοδιεστεράσης τύπου 5 (PDE5) που είναι ειδική για την cGMP στο σηραυγώδες σώμα, όπου η PDE5 είναι υπεύθυνη για την αποδόμηση της cGMP. Η σιλδεναφίλη έχει περιφερειακό πεδίο δράσης στις στύσεις. Η σιλδεναφίλη δεν έχει άμεση χαλαρωτική επίδραση στο απομονωμένο ανθρώπινο σηραυγώδες σώμα, αλλά ενισχύει ισχυρά τη χαλαρωτική επίδραση του NO σε αυτόν τον ιστό. Όταν η οδός NO/cGMP ενεργοποιείται, όπως συμβαίνει με τη σεξουαλική διέγερση, η αναστολή της PDE5 από τη σιλδεναφίλη οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα cGMP στο σηραυγώδες σώμα. Ως εκ τούτου, απαιτείται σεξουαλική διέγερση για να παραχθούν οι επιθυμητές φαρμακολογικές επιδράσεις της σιλδεναφίλης.
Επιπλέον, εκτός από την παρουσία PDE5 στο σηραυγώδες σώμα του πέους, η PDE5 υπάρχει και στην πνευμονική αγγείωση. Η σιλδεναφίλη, επομένως, αυξάνει την cGMP εντός των κυττάρων των λείων μυών της πνευμονικής αγγείωσης, οδηγώντας σε χαλάρωση. Σε ασθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αγγειοδιαστολή του πνευμονικού αγγειακού δικτύου και, σε μικρότερο βαθμό, σε αγγειοδιαστολή στη συστηματική κυκλοφορία.
Η σιλδεναφίλη είναι ένας εκλεκτικός αναστολέας της φωσφοδιεστεράσης τύπου 5 (PDE5), ενός ενζύμου υπεύθυνου για την αποδόμηση της κυκλικής γουανοσινομονοφωσφορικής (cGMP) στο σηραυγώδες σώμα. Μειώνοντας την επίδραση της PDE5, η σιλδεναφίλη διευκολύνει την επίδραση του μονοξειδίου του αζώτου κατά τη σεξουαλική διέγερση· τα επίπεδα cGMP αυξάνονται, οι λείοι μύες χαλαρώνουν και το αίμα εισέρχεται στο σηραυγώδες σώμα, προκαλώντας στύση. Χωρίς σεξουαλική διέγερση, η σιλδεναφίλη δεν έχει καμία επίδραση στις στύσεις.
Έχει αποδειχθεί εκτενώς ότι το υδρόθειο (H2S) εμπλέκεται σε διάφορες φυσιολογικές και παθολογικές καταστάσεις. Συγκεκριμένα, έχει αποδειχθεί ότι το H2S προκαλεί χαλάρωση σε ανθρώπινους ιστούς του πέους και αναστέλλει τη δραστηριότητα της φωσφοδιεστεράσης (PDE) στα αγγεία. Εκτός από τη σιλδεναφίλη, αυξάνει την παραγωγή H2S σε ανθρώπινες ουροδόχους κύστεις και την ταδαλαφίλη σε καρδιακούς ιστούς. Ως εκ τούτου, ο στόχος της μελέτης ήταν να αποδειχθεί η σύνδεση μεταξύ H2S και PDE-5 σε ιστούς του σηραυγώδους σώματος ποντικών. Εξετάστηκαν οι επιδράσεις της σιλδεναφίλης (10 uM, 0.5 ω.)· αναστολέας PDE-5, στην παραγωγή H2S, καθώς και οι προκαλούμενες από H2S χαλαρώσεις σε ιστούς του πέους ποντικών. Χρησιμοποιήθηκαν ιστοί του σηραυγώδους σώματος ποντικών CD1 (MCC). Οι λειτουργικές μελέτες πραγματοποιήθηκαν με μυογράφο σε διάλυμα Krebs. Η ανάλυση Western blot πραγματοποιήθηκε για την αξιολόγηση της έκφρασης CBS και CSE και η δοκιμή μπλε του μεθυλενίου για τη μέτρηση των επιπέδων H2S. Για τη διερεύνηση της λειτουργικής σημασίας του H2S στην επαυξημένη από σιλδεναφίλη αγγειοδιαστολή των ενδοθηλιακών κυττάρων σε MCC, αξιολογήθηκε η επίδραση της σιλδεναφίλης σε ακετυλοχολίνη (ACh), L-κυστεΐνη και NaHS-προκαλούμενες χαλαρώσεις παρουσία ή απουσία αναστολέα του ενζύμου CSE PPG (10 uM, 0.5 ω.). Για την επίτευξη αυτού του σκοπού, αξιολογήθηκε επίσης η παραγωγή H2S σε ιστούς MCC επωάζοντας τον ιστό του πέους με σιλδεναφίλη παρουσία ή απουσία του αναστολέα CSE PPG (10 uM, 0.5 ω.). Τόσο η CBS όσο και η CSE εκφράστηκαν σε MCC και τα ένζυμα μετέτρεψαν αποτελεσματικά την L-κυστεΐνη σε H2S. Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι η σιλδεναφίλη προκάλεσε σημαντική αύξηση της παραγωγής H2S και αυτή η αύξηση αντιστράφηκε από την αναστολή CSE. Βρέθηκε ότι η σιλδεναφίλη προκάλεσε αύξηση τόσο στις ACh όσο και στις L-κυστεΐνη-προκαλούμενες χαλαρώσεις και αυτές οι αυξήσεις αντιστράφηκαν από τον αναστολέα CSE PPG σε MCC που προ-συσπάστηκε με φαινυλεφρίνη (3.10-5M). Εκτός αυτού, η σιλδεναφίλη δεν αύξησε σημαντικά τις NaHS-προκαλούμενες χαλαρώσεις. Ως εκ τούτου, υπο προτάθηκε ότι τόσο οι αέριοι μεταφορείς NO όσο και H2S επηρεάζουν τη δράση της σιλδεναφίλης. Συγκεκριμένα, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η επίδραση της σιλδεναφίλης μεσολαβείται εν μέρει από την οδό H2S. Έτσι, η σηματοδότηση H2S μπορεί να αντιπροσωπεύει έναν νέο μηχανισμό που εμπλέκεται στην επίδραση της σιλδεναφίλης στη στυτική δυσλειτουργία.
Η σιλδεναφίλη κιτρική (Viagra), ένας αναστολέας φωσφοδιεστεράσης (PDE) ειδικός για την cGMP, χρησιμοποιείται ευρέως για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας και της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης. Σε αντίθεση με την καλά εδραιωμένη δράση της στη στυτική δυσλειτουργία, λίγα είναι γνωστά για τη δράση της σιλδεναφίλης στη σηματοδότηση cGMP/cAMP και στη στεροειδογένεση των όρχεων. Αυτή η μελέτη σχεδιάστηκε για να αξιολογήσει τις επιδράσεις της παρατεταμένης θεραπείας με σιλδεναφίλη στη σηματοδότηση που εξαρτάται από το NO synthase και στη στεροειδογονική λειτουργία των κυττάρων Leydig αρουραίων. Ενήλικοι αρσενικοί αρουραίοι υποβλήθηκαν σε θεραπεία με Viagra (1.25 mg/kg σωματικού βάρους) ημερησίως για 30 ημέρες. Μελέτες δείχνουν ότι η τεστοστερόνη στον ορό και η παραγωγή τεστοστερόνης ex vivo αυξήθηκαν σημαντικά σε αρουραίους που έλαβαν σιλδεναφίλη. Η παραγωγή τεστοστερόνης που διεγείρεται από χοριακή γοναδοτροπίνη και η συσσώρευση cAMP ήταν επίσης σημαντικά υψηλότερες στα κύτταρα Leydig που ελήφθησαν από αρουραίους που έλαβαν σιλδεναφίλη. Η έκφραση των υπο μονάδων της διαλυτής γουανυλικής κυκλάσης (GUCY1) (Gucy1a1, Gucy1b1) αυξήθηκε σημαντικά· οι Pde4a ειδικές για cAMP, Pde6c ειδικές για cGMP, και οι διπλές Pde1c και Nos2 αναστέλλονταν και η έκφραση των Nos3, πρωτεϊνικής κινάσης G1 (Pkg1), και Pde5 παρέμεινε αμετάβλητη. Η θεραπεία απομονωμένων κυττάρων Leydig με δότη NO προκάλεσε δοσοεξαρτώμενη αύξηση τόσο στην παραγωγή τεστοστερόνης όσο και cGMP. Η παραγωγή τεστοστερόνης και cGMP ήταν σημαντικά υψηλότερη στα κύτταρα Leydig που ελήφθησαν από αρουραίους που έλαβαν σιλδεναφίλη. Η διεγερτική επίδραση του δότη NO ενισχύθηκε σημαντικά από κορεσμένες συγκεντρώσεις hCG τόσο στα κύτταρα Leydig που ελήφθησαν από αρουραίους ελέγχου όσο και από αυτούς που έλαβαν σιλδεναφίλη. Η εμφάνιση της ώριμης στεροειδογονικής οξείας ρυθμιστικής πρωτεΐνης αυξήθηκε επίσης σε αρουραίους που έλαβαν σιλδεναφίλη, σύμφωνα με την αυξημένη παραγωγή cAMP και cGMP. Συνοπτικά, η αναστολή της δραστηριότητας PDE κατά τη διάρκεια παρατεταμένης θεραπείας με σιλδεναφίλη αύξησε το επίπεδο τεστοστερόνης στον ορό και την στεροειδογονική ικανότητα των κυττάρων Leydig μέσω συντονισμένης διεγερτικής δράσης στην οδό σηματοδότησης cAMP και cGMP.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η σιλδεναφίλη απορροφάται γρήγορα, με μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα να παρατηρούνται εντός 30-120 λεπτών (με διάμεσο όρο 60 λεπτά) μετά τη χορήγηση από το στόμα σε νηστικό ασθενή. Επιπλέον, η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα για τη σιλδεναφίλη είναι περίπου 41% (με εύρος 25-63%). Συγκεκριμένα, μετά από τριπλή ημερήσια χορήγηση από το στόμα, η AUC και η Cmax αυξάνονται ανάλογα με τη δόση εντός του συνιστώμενου εύρους δόσης 25-100 mg. Όταν χρησιμοποιείται σε ασθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, η από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα της σιλδεναφίλης μετά από δοσολογία 80 mg τρεις φορές την ημέρα, ήταν κατά μέσο όρο 43% μεγαλύτερη σε σύγκριση με τις χαμηλότερες δόσεις. Τέλος, εάν η σιλδεναφίλη χορηγείται από το στόμα με τροφή, ο ρυθμός απορρόφησης μειώνεται με μέση καθυστέρηση στο Tmax περίπου 60 λεπτών και μέση μείωση στην Cmax περίπου 29%. Παρόλα αυτά, η έκταση της απορρόφησης δεν επηρεάζεται σημαντικά, καθώς η καταγεγραμμένη AUC μειώθηκε μόνο κατά περίπου 11%.
Μετά από χορήγηση από το στόμα ή ενδοφλέβια χορήγηση, η σιλδεναφίλη απεκκρίνεται ως μεταβολίτες κατά κύριο λόγο στα κόπρανα (περίπου 80% της χορηγούμενης από του στόματος δόσης) και σε μικρότερο βαθμό στα ούρα (περίπου 13% της χορηγούμενης από του στόματος δόσης).
Ο μέσος όγκος κατανομής σε σταθερή κατάσταση για τη σιλδεναφίλη είναι περίπου 105 L - μια τιμή που υποδηλώνει ότι το φάρμακο κατανέμεται στους ιστούς.
Η συνολική κάθαρση του σώματος για τη σιλδεναφίλη είναι 41 L/h.
Η σιλδεναφίλη απορροφάται ταχέως και σχεδόν πλήρως μετά από χορήγηση από το στόμα. Η βιοϊσοδυναμία έχει καθοριστεί μεταξύ του δισκίου των 20 mg και του από του στόματος εναιωρήματος των 10 mg/mL όταν χορηγούνται ως μία μεμονωμένη δόση των 20 mg από το στόμα. Αν και οι μελέτες μεμονωμένης δόσης υποδεικνύουν ότι πάνω από το 90% μιας από του στόματος δόσης σιλδεναφίλης απορροφάται από το γαστρεντερικό σωλήνα, το φάρμακο υφίσταται εκτενή μεταβολισμό στον βλεννογόνο του γαστρεντερικού κατά την απορρόφηση και κατά την πρώτη διέλευση από το ήπαρ, με μόνο περίπου 40% της δόσης να φτάνει αναλλοίωτο στη συστηματική κυκλοφορία. Η φαρμακοκινητική του φαρμάκου (όπως προσδιορίζεται από τις μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα ή την περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου (AUC)) είναι ανάλογη της δόσης εντός του εύρους μεμονωμένης δόσης 1.25-200 mg. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα της σιλδεναφίλης και του ενεργού μεταβολίτη της N-δεσμεθυλιωμένης μορφής επιτυγχάνονται εντός 30-120 (διάμεσος όρος: 60) λεπτών μετά από χορήγηση από το στόμα σε ενήλικες που είναι νηστικοί.
Η σιλδεναφίλη φαίνεται να κατανέμεται ευρέως στο σώμα, με αναφερόμενο όγκο κατανομής σε σταθερή κατάσταση κατά μέσο όρο 105 L. Δεν είναι γνωστό εάν η σιλδεναφίλη κατανέμεται στο γάλα. Η σιλδεναφίλη και ο κύριος μεταβολίτης της N-δεσμεθυλιωμένης μορφής, που κυκλοφορεί, συνδέονται περίπου 96% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος· η σύνδεση με τις πρωτεΐνες είναι ανεξάρτητη από τις συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο πλάσμα εντός του εύρους 0.01-10 ug/mL. Η σύνδεση με τις πρωτεΐνες του πλάσματος του φαρμάκου σε ηλικιωμένους ασθενείς άνω των 65 ετών είναι ελαφρώς μεγαλύτερη (97%) από αυτή που παρατηρείται σε άτομα νεότερα των 45 ετών (96%). Η σιλδεναφίλη κατανέμεται σε περιορισμένο βαθμό στο σπέρμα μετά από χορήγηση από το στόμα, με λιγότερο από 0.001% μιας μεμονωμένης δόσης να εμφανίζεται στο σπέρμα 90 λεπτά μετά τη χορήγηση σε υγιή άτομα. Τέτοιες συγκεντρώσεις είναι απίθανο να προκαλέσουν οποιεσδήποτε επιδράσεις σε σεξουαλικούς συντρόφους που εκτίθενται στο σπέρμα.
Η σιλδεναφίλη αποβάλλεται κυρίως στα κόπρανα ως μεταβολίτες. Σε υγιείς ενήλικες και άτομα με στυτική δυσλειτουργία, περίπου το 80% μιας από του στόματος δόσης απεκκρίνεται ως μεταβολίτες στα κόπρανα και το 13% απεκκρίνεται στα ούρα.
Σε εθελοντές με ήπια (CLcr=50-80 mL/min) και μέτρια (CLcr=30-49 mL/min) νεφρική ανεπάρκεια, η φαρμακοκινητική μιας μεμονωμένης από του στόματος δόσης Viagra (50 mg) δεν άλλαξε. Σε εθελοντές με σοβαρή (CLcr=<30 mL/min) νεφρική ανεπάρκεια, η κάθαρση της σιλδεναφίλης μειώθηκε, οδηγώντας σε περίπου διπλασιασμό της AUC και Cmax σε σύγκριση με εθελοντές αντίστοιχης ηλικίας χωρίς νεφρική ανεπάρκεια.
Για περισσότερες πληροφορίες Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη SILDENAFIL (10 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Γενικά παρατηρείται ότι η σιλδεναφίλη και ο κύριος μεταβολίτης της N-δεσμεθυλιωμένης μορφής, που κυκλοφορεί, εκτιμάται ότι συνδέονται περίπου 96% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος. Ωστόσο, έχει διαπιστωθεί ότι η σύνδεση με τις πρωτεΐνες για τη σιλδεναφίλη είναι ανεξάρτητη από τις συνολικές συγκεντρώσεις του φαρμάκου.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Ο μεταβολισμός της σιλδεναφίλης διευκολύνεται κυρίως από τα ηπατικά μικροσωμικά ισοένζυμα CYP3A4 και σε μικρότερο βαθμό, μέσω των ηπατικών ισοενζύμων CYP2C9. Ο κυρίαρχος μεταβολίτης που κυκλοφορεί προκύπτει από την N-δεσμεθυλίωση της σιλδεναφίλης. Αυτός ο συγκεκριμένος μεταβολίτης έχει επιλεκτικότητα για τη φωσφοδιεστεράση παρόμοια με αυτή του μητρικού μορίου σιλδεναφίλης και αντίστοιχη in vitro ισχύ για την PDE5 που είναι περίπου 50% αυτής του μητρικού φαρμάκου. Επιπλέον, οι συγκεντρώσεις του μεταβολίτη στο πλάσμα είναι περίπου 40% εκείνων που καταγράφονται για τη σιλδεναφίλη, ένα ποσοστό που αντιστοιχεί περίπου στο 20% των φαρμακολογικών επιδράσεων της σιλδεναφίλης. Αυτός ο κύριος N-δεσμεθυλιωμένος μεταβολίτης της σιλδεναφίλης υφίσταται περαιτέρω μεταβολισμό, με χρόνο ημιζωής τερματικής φάσης περίπου 4 ώρες. Σε ασθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα του κύριου N-δεσμεθυλιωμένου μεταβολίτη είναι περίπου 72% εκείνων της αρχικής μητρικής ουσίας σιλδεναφίλης μετά από δοσολογία 20 mg τρεις φορές την ημέρα - η οποία είναι συνεπακόλουθα υπεύθυνη για περίπου 36% της συνολικής φαρμακολογικής δράσης της σιλδεναφίλης.
Η σιλδεναφίλη κάθαρση πραγματοποιείται κυρίως από τα ηπατικά μικροσωμικά ισοένζυμα CYP3A4 (κύρια οδός) και CYP2C9 (δευτερεύουσα οδός). Ο κύριος μεταβολίτης που κυκλοφορεί προκύπτει από την N-δεσμεθυλίωση της σιλδεναφίλης, και ο ίδιος υφίσταται περαιτέρω μεταβολισμό. Αυτός ο μεταβολίτης έχει προφίλ επιλεκτικότητας φωσφοδιεστεράσης (PDE) παρόμοιο με αυτό της σιλδεναφίλης και in vitro ισχύ για τη φωσφοδιεστεράση τύπου 5 (PDE-5) περίπου 50% του μητρικού φαρμάκου. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα αυτού του μεταβολίτη είναι περίπου 40% εκείνων που παρατηρούνται για τη σιλδεναφίλη, έτσι ώστε ο μεταβολίτης να αντιστοιχεί περίπου στο 20% των φαρμακολογικών επιδράσεων της σιλδεναφίλης.
Μελετήθηκε η φαρμακοκινητική σε ποντικό, αρουραίο, κουνέλι, σκύλο και άνθρωπο μετά από μεμονωμένες ενδοφλέβιες και/ή από του στόματος δόσεις σιλδεναφίλης ή (14)C-σιλδεναφίλης (Viagra). …. Πέντε κύριες οδοί μεταβολισμού σε όλα τα είδη ήταν N-δεσμεθυλίωση πιπεραζίνης, N-δεσμεθυλίωση πυραζολίου, απώλεια θραύσματος δύο άνθρακα από τον δακτύλιο πιπεραζίνης (N,N’-δεαιθυλίωση), οξείδωση του δακτυλίου πιπεραζίνης και αλειφατική υδροξυλίωση. Πρόσθετοι μεταβολίτες προέκυψαν μέσω συνδυασμών αυτών των οδών. Η σιλδεναφίλη ήταν το κύριο συστατικό που ανιχνεύθηκε στο ανθρώπινο πλάσμα. Μετά από από του στόματος δόσεις, η AUC (άπειρο) για τους μεταβολίτες N-δεσμεθυλιωμένη πιπεραζίνη και N,N’-δεαιθυλιωμένη πιπεραζίνη ήταν 55% και 27% αντίστοιχα της μητρικής ένωσης.
Η σιλδεναφίλη απεκκρίνεται κυρίως στα κόπρανα ως μεταβολίτες. Σε υγιείς ενήλικες και άτομα με στυτική δυσλειτουργία, περίπου το 80% μιας από του στόματος δόσης απεκκρίνεται ως μεταβολίτες στα κόπρανα και το 13% απεκκρίνεται στα ούρα. Στα κόπρανα, οι μεταβολίτες N-δεαλκυλιωμένη, υδροξυλιωμένη, N-δεσμεθυλιωμένη, και N-δεαλκυλιωμένη/δεσμεθυλιωμένη της σιλδεναφίλης αποτελούν περίπου 22%, 13%, 3%, και 3% της συνολικής απέκκρισης στα κόπρανα. Σε υγιή άτομα, η σιλδεναφίλη απεκκρίνεται στα ούρα κυρίως ως υδροξυλιωμένος μεταβολίτης, με αυτόν τον μεταβολίτη να αντιπροσωπεύει περίπου 41% της συνολικής απέκκρισης του φαρμάκου στα ούρα.
/Αρουραίοι Sprague Dawley (10/φύλο/δόση) έλαβαν 10, 45 ή 200 mg/kg/ημέρα σιλδεναφίλης για 1 μήνα με από του στόματος γαστρικό καθετήρα./ Οι συγκεντρώσεις σιλδεναφίλης στο πλάσμα ήταν υψηλότερες στις θηλυκές παρά στα αρσενικά, ενώ οι συγκεντρώσεις του μεταβολίτη, UK-103,320, ήταν υψηλότερες στα αρσενικά παρά στις θηλυκές. Ως αποτέλεσμα, οι θηλυκές εκτέθηκαν κυρίως στο αμετάβλητο φάρμακο και τα αρσενικά σε σχεδόν ίση ισορροπία φαρμάκου και μεταβολίτη. Αυτά τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η N-δεσμεθυλίωση της σιλδεναφίλης σε UK-103,320 είναι μια σημαντική οδός βιομετατροπής της σιλδεναφίλης σε αρσενικούς αρουραίους. Οι συγκεντρώσεις του UK-95,340 ήταν γενικά κάτω από το όριο προσδιορισμού (30 ng/mL). … /Από πίνακα/
Η σιλδεναφίλη φαίνεται να μεταβολίζεται πλήρως στο ήπαρ σε έως και 16 μεταβολίτες, οι περισσότεροι από τους οποίους αντιπροσωπεύουν μόνο ένα μικρό κλάσμα μιας δόσης· ελάχιστο ή καθόλου αμετάβλητο φάρμακο δεν είναι ανιχνεύσιμο στα ούρα ή στα κόπρανα μετά από χορήγηση από το στόμα ή IV. Η σιλδεναφίλη μεταβολίζεται κυρίως μέσω των ηπατικών κυτοχρωμικών P-450 (CYP) μικροσωμικών ισοενζύμων 3A4 (κύρια οδός) και 2C9 (δευτερεύουσα οδός), και οι ισχυροί αναστολείς του CYP3A4 μπορούν να μειώσουν σημαντικά την κάθαρση της σιλδεναφίλης. Ο ηπατικός μεταβολισμός της σιλδεναφίλης είναι σύνθετος, περιλαμβάνοντας γενικά τον δακτύλιο πιπεραζίνης, N,N-δεαιθυλίωση (διάνοιξη δακτυλίου) ή N-δεσμεθυλίωση του δακτυλίου πιπεραζίνης και αλειφατική υδροξυλίωση· το φάρμακο και οι μεταβολίτες του δεν φαίνεται να υφίστανται συζεύξεις. Ο N-δεσμεθυλιωμένος μεταβολίτης, ο κύριος μεταβολίτης που κυκλοφορεί, έχει προφίλ επιλεκτικότητας φωσφοδιεστεράσης παρόμοιο με αυτό της σιλδεναφίλης και in vitro ισχύ για PDE τύπου 5 περίπου 50% του μητρικού φαρμάκου. Ο N-δεσμεθυλιωμένος μεταβολίτης υφίσταται περαιτέρω μεταβολισμό σε έναν N-δεαλκυλιωμένο (N,N-δεαιθυλιωμένο) μεταβολίτη. Το φάρμακο υφίσταται επίσης N-δεαλκυλίωση ακολουθούμενη από N-δεσμεθυλίωση του δακτυλίου πιπεραζίνης.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημιζωής
Ο χρόνος ημιζωής τερματικής φάσης που παρατηρείται για τη σιλδεναφίλη είναι περίπου 3 έως 5 ώρες.
Οι συγκεντρώσεις σιλδεναφίλης στο πλάσμα φαίνεται να μειώνονται διφασικά μετά από χορήγηση από το στόμα, με χρόνο ημιζωής τελικής απέκκρισης περίπου 4 ώρες (εύρος: 3-5 ώρες).
Η υψηλή κάθαρση ήταν ο κύριος καθοριστικός παράγοντας για τους βραχυ χρόνους ημιζωής στα τρωκτικά (0.4-1.3 ώρες), ενώ η μέτρια κάθαρση σε σκύλους και ανθρώπους οδήγησε σε μεγαλύτερους χρόνους ημιζωής (6.1 και 3.7 ώρες αντίστοιχα).
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση αγγειοδιαστολής των αιμοφόρων αγγείων.
Ενώσεις που αναστέλλουν ειδικά τη ΦΩΣΦΟΔΙΕΣΤΕΡΑΣΗ 5.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία ουρολογικών καταστάσεων και ασθενειών όπως η ΑΚΡΑΤΕΙΑ ΟΥΡΩΝ και οι ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΤΟΥ ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
3M7OB98Y7H
SILDENAFIL
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Φωσφοδιεστεράσης 5
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Φωσφοδιεστεράσης 5
Η σιλδεναφίλη είναι ένας Αναστολέας Φωσφοδιεστεράσης 5. Ο μηχανισμός δράσης της σιλδεναφίλης είναι ως Αναστολέας Φωσφοδιεστεράσης 5.
SILDENAFIL
Αναστολέας Φωσφοδιεστεράσης 5 [EPC]; Αναστολείς Φωσφοδιεστεράσης 5 [MoA]
Απόσυρση / Deprescribing
Αναστολείς φωσφοδιεστεράσης τύπου 5
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση αγγειοδιαστολής των αιμοφόρων αγγείων.
Ενώσεις που αναστέλλουν ειδικά τη ΦΩΣΦΟΔΙΕΣΤΕΡΑΣΗ 5.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία ουρολογικών καταστάσεων και ασθενειών όπως η ΑΚΡΑΤΕΙΑ ΟΥΡΩΝ και οι ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΤΟΥ ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.