SILDENAFIL
Σιλδεναφίλη
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ουρολογικά φάρμακα.
Εμπορικά Ονόματα
Ενδείξεις
Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10
-
N48 Άλλες διαταραχές του πέους
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Στυτική δυσλειτουργία
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Μορφή & Εμφάνιση
ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος EXTEMENT
expand_more
Μορφή & Εμφάνιση
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Από στόματος
- Χορήγηση: κατά περίπτωση περίπου μία ώρα πριν από τη σεξουαλική δραστηριότητα
- Δόση έναρξης: 50 mg
- Τιτλοποίηση: Η δόση μπορεί να αυξηθεί σε 100 mg ή να ελαττωθεί σε 25 mg, ανάλογα με την αποτελεσματικότητα και την ανεκτικότητα προς το φάρμακο. Για ασθενείς με σοβαρή νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία, καθώς και για όσους λαμβάνουν αναστολείς CYP3A4 ή α-αδρενεργικούς αποκλειστές, η δόση μπορεί να αυξηθεί σταδιακά από 25 mg σε 50 mg έως και 100 mg.
-
ΕνήλικεςΔόση50 mgΜέγ. δόση100 mgΛαμβάνεται κατά περίπτωση περίπου μία ώρα πριν από τη σεξουαλική δραστηριότητα. Τα δισκία θα πρέπει να μασώνται πριν την κατάποση. Η μέγιστη συνιστώμενη συχνότητα λήψης του φαρμάκου είναι μία φορά την ημέρα.
-
Ηλικιωμένοι (≥ 65 ετών)Δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας.
-
Παιδιατρικός πληθυσμός (< 18 ετών)Δεν ενδείκνυται.
-
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργίαΔόση25 mg αρχικήΜέγ. δόση100 mgΗ δόση μπορεί να αυξηθεί σταδιακά στα 50 mg έως και τα 100 mg, όπου είναι απαραίτητο, με βάση την αποτελεσματικότητα και την ανεκτικότητα.
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα
-
Συγχορήγηση με δότες μονοξειδίου του αζώτου (όπως το νιτρώδες αμύλιο) ή τα νιτρώδη σε οποιαδήποτε μορφή
-
Συγχορήγηση με διεγέρτες γουανυλικής κυκλάσης (όπως η ριοσιγουάτη)
-
Σεξουαλική δραστηριότητα αντενδείκνυταιΠληθυσμόςΆνδρες με σοβαρές καρδιαγγειακές διαταραχές (π.χ. ασταθή στηθάγχη ή σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια)
-
Απώλεια της όρασης στον ένα οφθαλμό λόγω μη-αρτηριτιδικής πρόσθιας ισχαιμικής οπτικής νευροπάθειας (ΝΑΙΟΝ)
-
Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία
-
ΥπότασηΠληθυσμόςΑρτηριακή πίεση < 90/50 mmHg
-
Πρόσφατο ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου
-
Πρόσφατο ιστορικό εμφράγματος του μυοκαρδίου
-
Γνωστές κληρονομικές, εκφυλιστικές αμφιβληστροειδοπάθειες (όπως η μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια)
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Γενική αξιολόγησηΠρέπει να προηγείται λήψη ιατρικού ιστορικού και φυσική εξέταση του ασθενή, ούτως ώστε να διαγνωστεί η στυτική δυσλειτουργία και να καθοριστούν τα πιθανά υποκείμενα αίτια, πριν εξεταστεί το ενδεχόμενο χορήγησης φαρμακευτικής αγωγής.
-
Καρδιαγγειακοί παράγοντες κινδύνουΠριν την έναρξη οποιασδήποτε θεραπείας για τη στυτική δυσλειτουργία, ο γιατρός πρέπει να κάνει εκτίμηση της καρδιαγγειακής κατάστασης του ασθενούς, δεδομένου ότι η σεξουαλική δραστηριότητα συσχετίζεται με ένα βαθμό καρδιαγγειακού κινδύνου.
-
Αγγειοδιασταλτικές επιδράσειςΠληθυσμόςΑσθενείς με αυξημένη ευαισθησία στα αγγειοδιασταλτικά (αποφρακτικές παθήσεις του χώρου εξόδου της αριστεράς κοιλίας ή σύνδρομο ατροφίας πολλαπλών οργανικών συστημάτων)Ο γιατρός πρέπει να εξετάζει με προσοχή εάν οι ασθενείς θα μπορούσαν να επηρεασθούν δυσμενώς από τις αγγειοδιασταλτικές επιδράσεις του φαρμάκου, και ιδιαίτερα σε συσχετισμό με τη σεξουαλική δραστηριότητα.
-
Υποτασικό αποτέλεσμα νιτρωδώνΤο Σιλδεναφίλη ενισχύει το υποτασικό αποτέλεσμα των νιτρωδών.
-
Σοβαρά καρδιαγγειακά συμβάνταΠληθυσμόςΑσθενείς με προϋπάρχοντες καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνουΑναφέρθηκαν εμφράγματος του μυοκαρδίου, ασταθής στηθάγχη, αιφνίδιος καρδιακός θάνατος, κοιλιακή αρρυθμία, αγγειακή εγκεφαλική αιμορραγία, παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο, υπέρταση και υπόταση. Πολλά συνέβησαν κατά τη διάρκεια ή λίγο μετά τη σεξουαλική επαφή, μερικά χωρίς σεξουαλική δραστηριότητα. Δεν μπορεί να προσδιοριστεί άμεση συσχέτιση.
-
ΠριαπισμόςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με ανατομικές δυσμορφίες του πέους (γωνίωση, ίνωση των σηραγγωδών σωμάτων ή νόσο του Peyronie) ή προδιάθεση για πριαπισμό (δρεπανοκυτταρική αναιμία, πολλαπλούν μυέλωμα, λευχαιμία)Χρήση με προσοχή.
-
Πριαπισμός (διάρκεια στύσης > 4 ώρες)Ο ασθενής θα πρέπει να αναζητήσει άμεση ιατρική βοήθεια. Εάν δεν θεραπευτεί άμεσα, μπορεί να προκληθεί βλάβη των ιστών του πέους και μόνιμη απώλεια της σεξουαλικής ικανότητας.
-
Ταυτόχρονη χρήση με άλλους αναστολείς PDE5 ή θεραπείες στυτικής δυσλειτουργίαςΔεν συνιστάται η χρήση τέτοιων συνδυασμών, καθώς η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν μελετηθεί.
-
Επιδράσεις στην όρασηΣε περίπτωση αιφνίδιας διαταραχής της όρασης, πρέπει να σταματήσουν τη λήψη του Σιλδεναφίλη και να συμβουλευτούν άμεσα γιατρό.
-
Ταυτόχρονη χρήση με ριτοναβίρηΔεν συνιστάται η συγχορήγηση σιλντεναφίλης με ριτοναβίρη.
-
Ταυτόχρονη χρήση με α-αδρενεργικούς αποκλειστέςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν α-αδρενεργικό αποκλειστήΣυνιστάται προσοχή. Οι ασθενείς πρέπει να είναι αιμοδυναμικά σταθεροποιημένοι πριν την έναρξη της θεραπείας με σιλντεναφίλη. Να εξετάζεται έναρξη με 25 mg σιλντεναφίλης. Οι γιατροί να συμβουλεύουν τους ασθενείς για τα συμπτώματα ορθοστατικής υπότασης.
-
Επίδραση στην αιμορραγίαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με αιμορραγικές παθήσεις ή με ενεργό πεπτικό έλκοςΝα χορηγείται μόνο μετά από προσεκτική αξιολόγηση των ωφελειών έναντι των κινδύνων, καθώς δεν υπάρχουν στοιχεία ασφάλειας.
-
Λακτόζη (έκδοχο)ΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, έλλειψη λακτάσης Lapp ή κακή απορρόφηση γλυκόζης - γαλακτόζηςΔεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.
-
Ασπαρτάμη (έκδοχο)ΠληθυσμόςΑσθενείς με φαινυλκετονουρία (PKU)Μπορεί να είναι επιβλαβής.
-
Νάτριο (έκδοχο)Το φάρμακο περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δισκίο («ελεύθερο νατρίου»).
-
Χρήση σε γυναίκεςΠληθυσμόςΓυναίκεςΔεν ενδείκνυται η χρήση του Σιλδεναφίλη.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
αντένδειξηΑύξηση Cmax (300%) και AUC (1000%) της σιλντεναφίληςΣύστασηΔεν συνιστάται συγχορήγηση. Μέγιστη δόση σιλντεναφίλης 25 mg ανά 48 ώρες.
-
προσοχήΜείωση κάθαρσης σιλντεναφίλης και αύξηση συγκεντρώσεων στο πλάσμαΣύστασηΘα πρέπει να εξετάζεται αρχική δόση 25 mg σιλντεναφίλης.
-
παρακολούθησηΑύξηση Cmax (140%) και AUC (210%) της σιλντεναφίληςΣύστασηΙσχυρότεροι αναστολείς CYP3A4 αναμένεται να έχουν μεγαλύτερες επιδράσεις. Εξετάζεται αρχική δόση 25 mg σιλντεναφίλης (βλ. Δοσολογία).
-
προσοχήΑναμενόμενη μεγαλύτερη αύξηση των συγκεντρώσεων σιλντεναφίλης από σακουιναβίρηΣύστασηΘα πρέπει να εξετάζεται αρχική δόση 25 mg σιλντεναφίλης.
-
προσοχήΑύξηση συστηματικής έκθεσης (AUC 182%) στη σιλντεναφίληΣύστασηΘα πρέπει να εξετάζεται αρχική δόση 25 mg σιλντεναφίλης.
-
προσοχήΑύξηση συγκεντρώσεων σιλντεναφίλης στο πλάσμα (56%)ΣύστασηΘα πρέπει να εξετάζεται αρχική δόση 25 mg σιλντεναφίλης.
-
Χυμός γκρέιπφρουτπαρακολούθησηΉπιες αυξήσεις των επιπέδων της σιλντεναφίλης στο πλάσμα
-
Αντιόξινα (υδροξείδιο μαγνησίου/αλουμινίου)παρακολούθησηΔεν επηρέασαν τη βιοδιαθεσιμότητα της σιλντεναφίλης
-
παρακολούθησηΔεν υπήρχε ένδειξη επίδρασης στην AUC, Cmax, tmax, ρυθμό αποβολής και χρόνο ημιζωής της σιλντεναφίλης
-
παρακολούθησηΔεν έδειξαν επίδραση στη φαρμακοκινητική της σιλντεναφίλης
-
Αναστολείς CYP2D6 (SSRIs, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά)παρακολούθησηΔεν έδειξαν επίδραση στη φαρμακοκινητική της σιλντεναφίλης
-
Θειαζιδικά/παρόμοια διουρητικά, διουρητικά της αγκύλης, καλιοσυντηρητικά διουρητικά, αναστολείς του ΜΕΑ, αναστολείς των διαύλων ασβεστίου, β-αδρενεργικοί ανταγωνιστέςπαρακολούθησηΔεν έδειξαν επίδραση στη φαρμακοκινητική της σιλντεναφίλης
-
Επαγωγείς μεταβολισμού CYP450 (π.χ. ριφαμπικίνη, βαρβιτουρικά)προσοχήΑναμενόμενη μείωση συγκεντρώσεων σιλντεναφίληςΣύστασηΗ ταυτόχρονη χορήγηση ισχυρών επαγωγέων του CYP3A4, όπως η ριφαμπικίνη, αναμένεται να προκαλέσει μεγαλύτερες μειώσεις στις συγκεντρώσεις του πλάσματος της σιλντεναφίλης από την βοσεντάνη.
-
Βοσεντάνη (επαγωγέας CYP3A4, CYP2C9, πιθ. CYP2C19)παρακολούθησηΜείωση της AUC (62,6%) και της Cmax (55,4%) της σιλντεναφίλης
-
προσοχήΔυνατότητα σοβαρής αλληλεπίδρασης λόγω νιτρώδους ομάδας
-
Δότες μονοξειδίου του αζώτου ή νιτρώδη σε οποιαδήποτε μορφήαντένδειξηΕνίσχυση των υποτασικών δράσεωνΣύστασηΑντενδείκνυται η συγχορήγηση.
-
αντένδειξηΕνίσχυση των υποτασικών επιδράσεωνΣύστασηΑντενδείκνυται η ταυτόχρονη χρήση.
-
α-αδρενεργικοί αποκλειστές (π.χ. δοξαζοσίνη)προσοχήΕμφάνιση συμπτωματικής υπότασης (συχνότερα εντός 4 ωρών), ζάλη και καρηβαρίαΣύστασηΟι ασθενείς θα πρέπει να είναι σταθεροποιημένοι στη θεραπεία με α-αδρενεργικούς αποκλειστές πριν την έναρξη σιλντεναφίλης. Εξετάζεται αρχική δόση 25 mg.
-
Τολβουταμίδη, ΒαρφαρίνηπαρακολούθησηΔεν βρέθηκαν σημαντικές αλληλεπιδράσεις
-
παρακολούθησηΔεν ενίσχυσε την αύξηση στο χρόνο ροής του αίματος
-
ΟινόπνευμαπαρακολούθησηΔεν ενίσχυσε την υποτασική δράση
-
παρακολούθησηΠρόσθετη μείωση της συστολικής (8 mmHg) και διαστολικής (7 mmHg) αρτηριακής πίεσης
-
Σακουμπιτρίλη, βαλσαρτάνηπροσοχήΣημαντικά μεγαλύτερη μείωση της αρτηριακής πίεσηςΣύστασηΠροσοχή κατά την έναρξη θεραπείας με σιλντεναφίλη σε ασθενείς που λαμβάνουν σακουμπιτρίλη/βαλσαρτάνη.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Ρινίτιδα
- Ρινική συμφόρηση
- Επίσταξη
- Ρινικό οίδημα
- Υπερευαισθησία
- Κεφαλαλγία
- Ζάλη
- Υπνηλία
- Υπαισθησία
- Επιληπτική κρίση
- Υποτροπή επιληπτικής κρίσης
- Συγκοπή
- Ίλιγγος
- Υπαισθησία στόματος
- Αγγειακό επεισόδιο
- Ισχαιμικό εγκεφαλικό παροδικό επεισόδιο
- Οπτικές χρωματικές παραμορφώσεις (Πρασινοψία, Χρωματοψία, Κυανοψία, Ερυθροψία και Ξανθοψία)
- Διαταραχές δακρύρροιας (Ξηροφθαλμία, Δακρυϊκή διαταραχή και Δακρύρροια αυξημένη)
- Μη αρτηριτιδική πρόσθια ισχαιμική οπτική νευροπάθεια (NAION)
- Αρτηριοσκληρυντική αμφιβληστροπάθεια
- Διαταραχή της ίριδας
- Διόγκωση του οφθαλμού
- Δυσχρωματισμός του σκληρού
- Οπτική διαταραχή
- Θαμπή όραση
- Πόνος οφθαλμού
- Φωτοφοβία
- Φωτοψία
- Υπεραιμία οφθαλμού
- Λάμπον βλέμμα
- Επιπεφυκίτιδα
- Απόφραξη αμφιβληστροειδικών αγγείων
- Αιμορραγία του αμφιβληστροειδούς
- Διαταραχή αμφιβληστροειδούς
- Γλαύκωμα
- Έλλειμμα στα οπτικά πεδία
- Διπλωπία
- Μειωμένη οπτική οξύτητα
- Μυωπία
- Ασθενωπία
- Εξιδρώματα υαλοειδούς σώματος
- Μυδρίαση
- Όραση δίκην φωτοστεφάνου
- Οίδημα οφθαλμού
- Οφθαλμική διαταραχή
- Υπεραιμία επιπεφυκότα
- Ερεθισμός οφθαλμού
- Μη φυσιολογικό αίσθημα στον οφθαλμό
- Οίδημα βλεφάρου
- Εμβοές
- Κώφωση
- Ταχυκαρδία
- Αίσθημα παλμών
- Αιφνίδιος καρδιακός θάνατος
- Έμφραγμα του μυοκαρδίου
- Κολπική μαρμαρυγή
- Ασταθής στηθάγχη
- Αυξημένος καρδιακός ρυθμός
- Κολπική αρρυθμία
- Παροδικό ερύθημα (flushing)
- Εξάψεις
- Υπέρταση
- Υπόταση
- Συμφόρηση κόλπων
- Αίσθημα συσφιγκτικού λαιμού
- Ξηρότητα του ρινικού βλεννογόνου
- Ναυτία
- Δυσπεψία
- Νόσος γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης
- Έμετος
- Άλγος άνω κοιλιακής χώρας
- Ξηροστομία
- Εξάνθημα
- Σύνδρομο Stevens-Johnson
- Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
- Μυαλγία
- Άλγος στα άκρα
- Αιματουρία
- Αιμορραγία πέους
- Πριαπισμός
- Αιματοσπερμία
- Αυξημένη στύση
- Θωρακικό άλγος
- Κόπωση
- Αίσθηση θερμού
- Ευερεθιστότητα
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΔυσπεψίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΕξάψειςΑγγειακές
-
ΣυχνέςΖάληΝευρικό
-
ΣυχνέςΘαμπή όρασηΟφθαλμικές
-
ΣυχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΟπτικές χρωματικές παραμορφώσεις (Πρασινοψία, Χρωματοψία, Κυανοψία, Ερυθροψία και Ξανθοψία)Οφθαλμικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΟπτική διαταραχήΟφθαλμικές
-
ΣυχνέςΠαροδικό ερύθημα (flushing)Αγγειακές διαταραχές
-
ΣυχνέςΡινική συμφόρησηΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΆλγος άνω κοιλιακής χώραςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΆλγος στα άκραΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΊλιγγοςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΑίσθημα παλμώνΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΑίσθημα συσφιγκτικού λαιμούΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
-
Όχι συχνέςΑίσθηση θερμούΓενικές
-
Όχι συχνέςΑιματουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΔιαταραχές δακρύρροιας (Ξηροφθαλμία, Δακρυϊκή διαταραχή και Δακρύρροια αυξημένη)Οφθαλμικές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΕμβοέςΑυτί
-
Όχι συχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΕπίσταξηΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΕπιπεφυκίτιδαΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΕυερεθιστότηταΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΘωρακικό άλγοςΓενικές
-
Όχι συχνέςΚόπωσηΓενικές
-
Όχι συχνέςΛάμπον βλέμμαΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΜυαλγίαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΝόσος γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησηςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΞηροστομίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΞηρότητα του ρινικού βλεννογόνουΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
-
Όχι συχνέςΠόνος οφθαλμούΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΡινίτιδαΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΡινικό οίδημαΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΣυμφόρηση κόλπωνΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
-
Όχι συχνέςΤαχυκαρδίαΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΥπέρτασηΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΥπαισθησίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥπαισθησία στόματοςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥπεραιμία οφθαλμούΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΥπερευαισθησίαΑνοσοποιητικό
-
Όχι συχνέςΥπνηλίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥπότασηΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΦωτοφοβίαΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΦωτοψίαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΈλλειμμα στα οπτικά πεδίαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΈμφραγμα του μυοκαρδίουΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΌραση δίκην φωτοστεφάνουΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΑγγειακό επεισόδιοΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΑιματοσπερμίαΑναπαραγωγικό
-
ΣπάνιεςΑιμορραγία πέουςΑναπαραγωγικό
-
ΣπάνιεςΑιμορραγία του αμφιβληστροειδούςΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΑιφνίδιος καρδιακός θάνατοςΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΑπόφραξη αμφιβληστροειδικών αγγείωνΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΑρτηριοσκληρυντική αμφιβληστροπάθειαΟφθαλμικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΑσθενωπίαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΑσταθής στηθάγχηΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΑυξημένη στύσηΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
ΣπάνιεςΑυξημένος καρδιακός ρυθμόςΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΓλαύκωμαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΔιαταραχή αμφιβληστροειδούςΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΔιαταραχή της ίριδαςΟφθαλμικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΔιπλωπίαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΔιόγκωση του οφθαλμούΟφθαλμικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΔυσχρωματισμός του σκληρούΟφθαλμικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΕξιδρώματα υαλοειδούς σώματοςΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΕπιληπτική κρίσηΝευρικό
-
ΣπάνιεςΕρεθισμός οφθαλμούΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΙσχαιμικό εγκεφαλικό παροδικό επεισόδιοΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΚολπική αρρυθμίαΚαρδιακές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΚολπική μαρμαρυγήΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΚώφωσηΑυτί
-
ΣπάνιεςΜειωμένη οπτική οξύτηταΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΜη αρτηριτιδική πρόσθια ισχαιμική οπτική νευροπάθεια (NAION)Οφθαλμικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΜη φυσιολογικό αίσθημα στον οφθαλμόΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΜυδρίασηΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΜυωπίαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΟίδημα βλεφάρουΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΟίδημα οφθαλμούΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΟφθαλμική διαταραχήΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΠριαπισμόςΑναπαραγωγικό
-
ΣπάνιεςΣυγκοπήΝευρικό
-
ΣπάνιεςΣύνδρομο Stevens-JohnsonΔέρμα
-
ΣπάνιεςΤοξική επιδερμική νεκρόλυσηΔέρμα
-
ΣπάνιεςΥπεραιμία επιπεφυκόταΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΥποτροπή επιληπτικής κρίσηςΝευρικό
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΔεν ενδείκνυται για χρήση στις γυναίκες. Δεν υπάρχουν επαρκείς και καλά ελεγχόμενες μελέτες σε εγκύους.Σε μελέτες αναπαραγωγής σε αρουραίους και κουνέλια, μετά από χορήγηση σιλντεναφίλης από το στόμα, δεν παρουσιάστηκαν σχετιζόμενες με το φάρμακο ανεπιθύμητες ενέργειες.
-
ΓαλουχίαΔεν ενδείκνυται για χρήση στις γυναίκες. Δεν υπάρχουν επαρκείς και καλά ελεγχόμενες μελέτες σε γυναίκες που θηλάζουν.
-
ΓονιμότηταΔεν διαπιστώθηκαν επιδράσεις στην κινητικότητα ή τη μορφολογία του σπέρματος μετά από χορήγηση, από του στόματος, απλών δόσεων 100 mg σιλντεναφίλης σε υγιείς εθελοντές (βλ. Φαρμακοδυναμικές).
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
- κεφαλαλγία
- έξαψη
- ζάλη
- δυσπεψία
- ρινική συμφόρηση
- διαταραχές της όρασης
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ουρολογικά φάρμακα. Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας, κωδικός ATC: G04B E03.
Μηχανισμός δράσης
Η σιλντεναφίλη αποτελεί έναν ισχυρό και εκλεκτικό αναστολέα της ειδικής cGMP φωσφωδιεστεράσης τύπου 5 (PDE5) στο σηραγγώδες σώμα. Αναστέλλοντας την αποικοδόμηση της cGMP, ενισχύει την χαλαρωτική επίδραση του μονοξειδίου του αζώτου (ΝΟ) που απελευθερώνεται κατά τη σεξουαλική διέγερση, αυξάνοντας τη ροή του αίματος και αποκαθιστώντας την ανεπαρκή στύση. Επομένως, προκειμένου η σιλντεναφίλη να παράγει τα προσδοκώμενα φαρμακολογικά της αποτελέσματα, απαιτείται σεξουαλική διέγερση.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Μελέτες in vitro έχουν δείξει ότι η σιλντεναφίλη δρα εκλεκτικά ως προς την PDE5, η οποία εμπλέκεται στη διαδικασία της στύσης. Η επίδρασή της στην PDE5 είναι περισσότερο ισχυρή σε σχέση με άλλες γνωστές φωσφοδιεστεράσες. Παρουσιάζει 10 φορές μεγαλύτερη εκλεκτικότητα ως προς την PDE6, που συμμετέχει στην μεταβολική οδό της φωτομετατροπής στον αμφιβληστροειδή. Στις μέγιστες συνιστώμενες δόσεις εμφανίζεται 80 φορές μεγαλύτερη εκλεκτικότητα ως προς την PDE1 και μεγαλύτερη από 700 φορές ως προς τις PDE2, 3, 4, 7, 8, 9, 10 και 11. Ειδικότερα, η σιλντεναφίλη παρουσιάζει μεγαλύτερη από 4.000 φορές εκλεκτικότητα ως προς την PDE5 σε σχέση με την PDE3, την cAMP-εξειδικευμένη ισομορφή της φωσφωδιεστεράσης, που συμμετέχει στον έλεγχο της καρδιακής συσπαστικότητας.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Δύο κλινικές μελέτες σχεδιάστηκαν ειδικά για να αξιολογήσουν το χρονικό διάστημα, μετά τη χορήγηση δόσης, κατά τη διάρκεια του οποίου η σιλντεναφίλη μπορούσε να προκαλέσει στύση σε ανταπόκριση σεξουαλικής διέγερσης. Σε μια μελέτη κατά την οποία χρησιμοποιήθηκε πληθυσμογραφία του πέους (RigiScan) σε ασθενείς σε κατάσταση νηστείας, ο διάμεσος χρόνος έναρξης για όσους απέκτησαν στύση με 60% σκληρότητα (ικανοποιητική για σεξουαλική επαφή) ήταν 25 λεπτά (διακύμανση 12-37 λεπτά) μετά τη χορήγηση της σιλντεναφίλης. Σε μία ξεχωριστή RigiScan μελέτη 4-5 ώρες μετά τη δόση, η σιλντεναφίλη ήταν ακόμη ικανή να προκαλεί στύση σε ανταπόκριση σεξουαλικής διέγερσης.
Η σιλντεναφίλη προκαλεί μικρές και παροδικές μειώσεις της αρτηριακής πίεσης, οι οποίες, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, δεν εμφανίζονται ως κλινικές εκδηλώσεις. Η μέση μέγιστη μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης σε ύπτια θέση μετά από 100 mg δόσης σιλντεναφίλης από το στόμα ήταν 8,4 mmHg. H αντίστοιχη μεταβολή στη διαστολική αρτηριακή πίεση σε ύπτια θέση ήταν 5,5 mmHg. Οι μειώσεις αυτές στην αρτηριακή πίεση είναι συμβατές με την αγγειοδιασταλτική επίδραση της σιλντεναφίλης πιθανά λόγω των αυξημένων cGMP επιπέδων στις λείες μυϊκές ίνες των αγγείων.
Εφάπαξ δόσεις έως 100 mg σιλντεναφίλης, από το στόμα, σε υγιείς εθελοντές δεν είχαν κλινικά σημαντικές επιδράσεις στο ΗΚΓ.
Σε μία μελέτη των αιμοδυναμικών επιδράσεων μίας εφάπαξ από του στόματος δόσης 100 mg σιλντεναφίλης σε 14 ασθενείς με σοβαρή νόσο των στεφανιαίων αγγείων (CAD) (>70% στένωση τουλάχιστον μίας στεφανιαίας αρτηρίας), η μέση συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση σε κατάσταση ηρεμίας μειώθηκε κατά 7% και 6% αντίστοιχα, συγκριτικά με τις τιμές αναφοράς. Η μέση πνευμονική συστολική αρτηριακή πίεση μειώθηκε κατά 9%. Η σιλντεναφίλη δεν έδειξε καμία επίδραση στην καρδιακή παροχή, και δεν επηρέασε δυσμενώς την ροή του αίματος διαμέσου των στενωμένων στεφανιαίων αρτηριών.
Μία διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη άσκησης αξιολόγησε 144 ασθενείς με δυσλειτουργία στύσης και χρόνια σταθερή στηθάγχη, οι οποίοι λάμβαναν τακτικά τα αντιστηθαγχικά τους φάρμακα (εκτός από νιτρώδη). Τα αποτελέσματα δεν κατέδειξαν κλινικά σημαντικές διαφορές μεταξύ της σιλντεναφίλης και του εικονικού φαρμάκου στο χρόνο έως την εμφάνιση σοβαρής στηθάγχης που περιορίζει την συνήθη σωματική δραστηριότητα.
Ήπιες και παροδικές διαφορές στην αντίληψη των χρωμάτων (μπλε/ πράσινο) ανιχνεύτηκαν σε κάποιους ασθενείς χρησιμοποιώντας το Farnsworth-Munsell 100 hue test μία ώρα μετά από χορήγηση μίας δόσης 100 mg, ενώ καμιά επίδραση δεν ήταν ανιχνεύσιμη δύο ώρες μετά τη χορήγηση της δόσης. Ο πιθανολογούμενος μηχανισμός αυτής της διαταραχής στην αντίληψη των χρωμάτων σχετίζεται με αναστολή του PDE6, η οποία εμπλέκεται στις αλυσιδωτές αντιδράσεις φωτομετατροπής στον αμφιβληστροειδή. Η σιλντεναφίλη δεν επηρεάζει την οπτική οξύτητα και την ευαισθησία αντίθεσης. Σε μία ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη με μικρό πληθυσμό ασθενών με τεκμηριωμένη πρώιμη εκφύλιση της ωχράς κηλίδας που σχετίζεται με την ηλικία (9 άτομα), η σιλντεναφίλη (εφάπαξ δόση 100 mg) δεν εμφάνισε σημαντικές μεταβολές στις οφθαλμολογικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν (οπτική οξύτητα, Amsler grid, διάκριση των χρωμάτων σε προσομοίωση των φαναριών κυκλοφορίας, περιμετρία Humphrey και φωτοστρές).
Δεν διαπιστώθηκαν επιδράσεις στην κινητικότητα ή τη μορφολογία του σπέρματος μετά από χορήγηση, από το στόμα, εφάπαξ δόσεων 100 mg σιλντεναφίλης σε υγιείς εθελοντές (βλ. Κύηση και γαλουχία).
Πρόσθετες πληροφορίες από κλινικές δοκιμές
Σε κλινικές δοκιμές η σιλντεναφίλη χορηγήθηκε σε περισσότερους από 8000 ασθενείς ηλικίας 19-87 ετών. Οι ακόλουθες ομάδες ασθενών αντιπροσωπεύτηκαν: ηλικιωμένοι (19,9%), ασθενείς με υπέρταση (30,9%), με σακχαρώδη διαβήτη (20,3%), με ισχαιμική καρδιακή νόσο (5,8%), με υπερλιπιδαιμία (19,8%), με κάκωση του νωτιαίου μυελού (0,6%), με κατάθλιψη (5,2%), με διουρηθρική προστατεκτομή (3,7%), με ριζική προστατεκτομή (3,3%). Οι ακόλουθες ομάδες ασθενών αντιπροσωπεύτηκαν ανεπαρκώς ή αποκλείστηκαν τελείως από τις κλινικές δοκιμές: ασθενείς που χειρουργήθηκαν για παθήσεις της πυέλου, ασθενείς μετά από ακτινοθεραπεία, ασθενείς με σοβαρή νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία και ασθενείς με ορισμένες καρδιαγγειακές παθήσεις (βλ. Αντενδείξεις).
Σε μελέτες με σταθερή δόση, τα ποσοστά των ασθενών που ανέφεραν ότι η θεραπεία βελτίωσε την στύση τους ήταν 62% (25 mg), 74% (50 mg) και 82% (100 mg) σε σύγκριση με το 25% για τους ασθενείς που έπαιρναν το εικονικό φάρμακο. Σε ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές, το ποσοστό των ασθενών που διέκοψαν τη θεραπεία και έπαιρναν σιλντεναφίλη ήταν χαμηλό και παρόμοιο με το αντίστοιχο ποσοστό στους ασθενείς που έπαιρναν εικονικό φάρμακο.
Στο σύνολο των κλινικών δοκιμών, τα ποσοστά των ασθενών που ανέφεραν βελτίωση από τη θεραπεία με σιλντεναφίλη ήταν: σε ψυχογενή στυτική δυσλειτουργία (84%), σε μεικτή στυτική δυσλειτουργία (77%), σε οργανική στυτική δυσλειτουργία (68%), σε ηλικιωμένους ασθενείς (67%), σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη (59%), σε ασθενείς με ισχαιμική καρδιακή νόσο (69%), σε ασθενείς με υπέρταση (68%), σε ασθενείς με διουρηθρική προστατεκτομή (61%), σε ασθενείς με ριζική προστατεκτομή (43%), σε ασθενείς με κάκωση του νωτιαίου μυελού (83%), σε ασθενείς με κατάθλιψη (75%). Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της σιλντεναφίλης διατηρήθηκε σταθερή κατά τη διάρκεια μακροχρόνιων μελετών.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το φαρμακευτικό προϊόν αναφοράς που περιέχει σιλντεναφίλη σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας (βλέπε Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).
Απορρόφηση
Η σιλντεναφίλη απορροφάται ταχέως. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις που παρατηρήθηκαν στο πλάσμα επιτυγχάνονται μέσα σε 30 με 120 λεπτά (διάμεσος χρόνος 60 λεπτά) μετά από χορήγηση από το στόμα, σε κατάσταση νηστείας. Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα, μετά από χορήγηση από το στόμα, είναι 41% (με διακύμανση από 25-63%). Μετά από χορήγηση σιλντεναφίλης από το στόμα, η AUC και η Cmax αυξάνουν ανάλογα με τη δόση σε όλο το συνιστώμενο φάσμα δόσης (25-100 mg).
Όταν η σιλντεναφίλη λαμβάνεται μαζί με τροφή, ο ρυθμός απορρόφησης είναι μειωμένος, με μέση καθυστέρηση του tmax 60 λεπτά και μέση μείωση της Cmax 29%.
Κατανομή
Ο μέσος όγκος κατανομής (Vd) της σιλντεναφίλης σε σταθεροποιημένη κατάσταση είναι 105 l, γεγονός που δείχνει κατανομή της στους ιστούς. Μετά από εφάπαξ δόση 100 mg, από το στόμα, η μέση μέγιστη συνολική συγκέντρωση της σιλντεναφίλης στο πλάσμα είναι περίπου 440 ng/ml (CV 40%). Καθώς η σιλντεναφίλη (και ο κύριος μεταβολίτης της στην κυκλοφορία, ο N-απομεθυλιωμένος μεταβολίτης) δεσμεύεται από τις πρωτεΐνες του πλάσματος σε ποσοστό ίσο με 96% αυτό έχει ως αποτέλεσμα η μέση μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα της ελεύθερης σιλντεναφίλης να είναι 18 ng/ml (38 nM). Η δέσμευση από τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι ανεξάρτητη από τις συνολικές συγκεντρώσεις του φαρμάκου.
Σε υγιείς εθελοντές που έλαβαν σιλντεναφίλη (100 mg εφάπαξ δόση), ποσοστό μικρότερο από το 0,0002% (μέσος όρος 188 ng) της χορηγηθείσας δόσης βρέθηκε στο σπερματικό υγρό 90 λεπτά μετά τη δόση.
Βιομετασχηματισμός
Η σιλντεναφίλη απομακρύνεται κυρίως μέσω των ισοενζύμων των ηπατικών μικροσωμάτων CYP3A4 (κύρια οδός) και CYP2C9 (κύρια οδός). Ο κύριος μεταβολίτης της σιλντεναφίλης στη κυκλοφορία προέρχεται από την Ν-απομεθυλίωσή της. Ο μεταβολίτης αυτός έχει προφίλ εκλεκτικότητας ως προς τις φωσφοδιεστεράσες ανάλογο αυτού της σιλντεναφίλης και παρουσιάζει περίπου 50% δραστικότητα, in vitro, ως προς την PDE5, σε σχέση με την αρχική ένωση. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα αυτού του μεταβολίτη αποτελούν το 40% περίπου των συγκεντρώσεων που παρατηρήθηκαν για τη σιλντεναφίλη. Ο Ν-απομεθυλιωμένος μεταβολίτης μεταβολίζεται περαιτέρω, με τελικό χρόνο ημιζωής 4 ώρες περίπου.
Αποβολή
Η ολική κάθαρση της σιλντεναφίλης από το σώμα είναι ίση με 41 L/h, με επακόλουθο τελικό χρόνο ημιζωής, ίσο με 3-5 ώρες. Μετά από του στόματος ή ενδοφλέβια χορήγηση, η σιλντεναφίλη απεκκρίνεται με τη μορφή μεταβολιτών κυρίως στα κόπρανα (περίπου το 80% της δόσης που χορηγήθηκε από το στόμα) και σε μικρότερο βαθμό στα ούρα (περίπου το 13% της δόσης που χορηγήθηκε από το στόμα).
Φαρμακοκινητικά στοιχεία σε ειδικές ομάδες ασθενών
Ηλικιωμένοι
Υγιείς ηλικιωμένοι εθελοντές (65 ετών και άνω) εμφάνισαν μειωμένη κάθαρση της σιλντεναφίλης, με αποτέλεσμα την εμφάνιση κατά 90% περίπου υψηλότερων συγκεντρώσεων της σιλντεναφίλης και του ενεργού Ν-απομεθυλιωμένου μεταβολίτη της στο πλάσμα σε σύγκριση με εκείνες που εμφανίζονται σε νεότερους υγιείς εθελοντές (18-45 ετών). Λόγω διαφορών στο βαθμό δέσμευσης από τις πρωτεΐνες του πλάσματος, που οφείλονται στην ηλικία, η αντίστοιχη αύξηση στη συγκέντρωση της ελεύθερης σιλντεναφίλης στο πλάσμα ήταν περίπου 40%.
Νεφρική ανεπάρκεια
Σε εθελοντές με ήπιου έως μέτριου βαθμού νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης = 30-80 mL/min), η φαρμακοκινητική της σιλντεναφίλης δεν μεταβλήθηκε μετά από χορήγηση μιας εφάπαξ από του στόματος δόσης των 50 mg. Η μέση AUC και Cmax του Ν-απομεθυλιωμένου μεταβολίτη αυξήθηκε έως 126% και έως 73% αντίστοιχα, σε σύγκριση με τους εθελοντές της ίδιας ηλικίας χωρίς νεφρική δυσλειτουργία. Ωστόσο, λόγω της υψηλής διαφοροποίησης μεταξύ των ατόμων που μελετήθηκαν, οι διαφορές αυτές δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Σε εθελοντές με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 mL/min), η κάθαρση της σιλντεναφίλης ήταν μειωμένη και είχε ως αποτέλεσμα μέση αύξηση των AUC και Cmax ίση με 100% και 88% αντίστοιχα, σε σύγκριση με τους εθελοντές ίδιας ηλικίας χωρίς νεφρική δυσλειτουργία. Επιπλέον, οι τιμές AUC και Cmax για τον Ν-απομεθυλιωμένος μεταβολίτη αυξήθηκαν σημαντικά και ήταν ίσες με 200% και 79% αντίστοιχα.
Ηπατική ανεπάρκεια
Σε εθελοντές με ήπιου έως μέτριου βαθμού κίρρωση του ήπατος (Child-Pugh Α & Β), η κάθαρση της σιλντεναφίλης ήταν μειωμένη και είχε ως αποτέλεσμα αύξηση της AUC (84%) και της Cmax (47%) σε σύγκριση με τους εθελοντές της ίδιας ηλικίας χωρίς ηπατική δυσλειτουργία. Η φαρμακοκινητική της σιλντεναφίλης σε ασθενείς με σοβαρή διαταραχή της ηπατικής λειτουργίας δεν έχει μελετηθεί.
Απορρόφηση Η σιλντεναφίλη απορροφάται ταχέως. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις που παρατηρήθηκαν στο πλάσμα επιτυγχάνονται μέσα σε 30 με 120 λεπτά (διάμεσος χρόνος 60 λεπτά) μετά από χορήγηση από το στόμα, σε κατάσταση νηστείας. Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα,…
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
90% απορρόφηση με ~40% να φτάνει στην συστηματική κυκλοφορία αμετάβλητο μετά από πρώτης διόδου μεταβολισμό.
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
- 105 L
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Σε in vitro μελέτες, η σιλδεναφίλη έδειξε επιλεκτικότητα για τη φωσφοδιεστεράση-5 (PDE5). Η δράση της είναι πιο ισχυρή στην PDE5 σε σύγκριση με άλλες γνωστές φωσφοδιεστεράσες. Συγκεκριμένα, παρουσιάζει 10-πλάσια επιλεκτικότητα από την PDE6, η οποία εμπλέκεται στην οδό φωτομεταγωγής στον αμφιβληστροειδή. Έχει 80-πλάσια επιλεκτικότητα από την PDE1 και πάνω από 700-πλάσια από τις PDE 2, 3, 4, 7, 8, 9, 10 και 11. Επιπλέον, η σιλδεναφίλη έχει πάνω από 4.000-πλάσια επιλεκτικότητα για την PDE5 σε σχέση με την PDE3, η οποία είναι η φωσφοδιεστεράση-ειδική για cAMP που εμπλέκεται στον έλεγχο της καρδιακής συσταλτικότητας.
Σε οκτώ διπλά-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, μελέτες διασταύρωσης σε ασθενείς με οργανική ή ψυχογενή στυτική δυσλειτουργία, η σεξουαλική διέγερση οδήγησε σε βελτιωμένες στύσεις, όπως αξιολογήθηκε από αντικειμενική μέτρηση της σκληρότητας και της διάρκειας των στύσεων (μέσω χρήσης RigiScan®), μετά τη χορήγηση σιλδεναφίλης σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Οι περισσότερες μελέτες αξιολόγησαν την αποτελεσματικότητα της σιλδεναφίλης περίπου 60 λεπτά μετά τη δόση. Η στυτική απόκριση, όπως αξιολογήθηκε από το RigiScan®, γενικά αυξανόταν με την αύξηση της δόσης σιλδεναφίλης και της συγκέντρωσης στο πλάσμα. Η χρονική πορεία της επίδρασης εξετάστηκε σε μία μελέτη, δείχνοντας επίδραση έως και 4 ώρες, αλλά η απόκριση μειώθηκε σε σύγκριση με τις 2 ώρες.
Η σιλδεναφίλη προκαλεί ήπιες και παροδικές μειώσεις της συστηματικής αρτηριακής πίεσης, οι οποίες, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν μεταφράζονται σε κλινικά αποτελέσματα. Μετά από χρόνια χορήγηση 80 mg, τρεις φορές την ημέρα, σε ασθενείς με συστηματική υπέρταση, η μέση μεταβολή από την αρχική τιμή στη συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση ήταν μείωση 9.4 mmHg και 9.1 mmHg αντίστοιχα. Μετά από χρόνια χορήγηση 80 mg, τρεις φορές την ημέρα, σε ασθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, παρατηρήθηκαν μικρότερες επιδράσεις στη μείωση της αρτηριακής πίεσης (μείωση τόσο της συστολικής όσο και της διαστολικής πίεσης κατά 2 mmHg). Στη συνιστώμενη δόση των 20 mg τρεις φορές την ημέρα, δεν παρατηρήθηκαν μειώσεις στη συστολική ή διαστολική πίεση.
Μεμονωμένες από του στόματος δόσεις σιλδεναφίλης έως 100 mg σε υγιείς εθελοντές δεν παρουσίασαν κλινικά σχετιζόμενες επιδράσεις στο ΗΚΓ. Μετά από χρόνια χορήγηση 80 mg τρεις φορές την ημέρα σε ασθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, δεν αναφέρθηκαν κλινικά σχετιζόμενες επιδράσεις στο ΗΚΓ.
Σε μια μελέτη των αιμοδυναμικών επιδράσεων μιας μεμονωμένης από του στόματος δόσης 100 mg σιλδεναφίλης σε 14 ασθενείς με σοβαρή στεφανιαία νόσο (CAD) (> 70% στένωση τουλάχιστον μίας στεφανιαίας αρτηρίας), οι μέσες τιμές συστολικής και διαστολικής αρτηριακής πίεσης ηρεμίας μειώθηκαν κατά 7% και 6% αντίστοιχα σε σύγκριση με την αρχική τιμή. Η μέση συστολική πνευμονική αρτηριακή πίεση μειώθηκε κατά 9%. Η σιλδεναφίλη δεν έδειξε επίδραση στην καρδιακή παροχή και δεν επηρέασε τη ροή του αίματος μέσω των στενωμένων στεφανιαίων αρτηριών.
Ήπιες και παροδικές διαφορές στη διάκριση χρωμάτων (μπλε/πράσινο) ανιχνεύθηκαν σε ορισμένα άτομα που χρησιμοποίησαν το τεστ Farnsworth-Munsell 100 hue 1 ώρα μετά από δόση 100 mg, χωρίς να παρατηρηθούν επιδράσεις 2 ώρες μετά τη δόση. Ο υποτιθέμενος μηχανισμός για αυτή την αλλαγή στη διάκριση χρωμάτων σχετίζεται με την αναστολή της PDE6, η οποία εμπλέκεται στην καταρράκτη φωτομεταγωγής του αμφιβληστροειδούς. Η σιλδεναφίλη δεν έχει επίδραση στην οπτική οξύτητα ή στην ευαισθησία αντίθεσης. Σε μια μικρή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη ασθενών με τεκμηριωμένη πρώιμη ηλικιακή εκφυλισμό της ωχράς κηλίδας (n = 9), η σιλδεναφίλη (μεμονωμένη δόση, 100 mg) δεν έδειξε σημαντικές αλλαγές στις πραγματοποιηθείσες οπτικές δοκιμές (που περιλάμβαναν οπτική οξύτητα, πλέγμα Amsler, διάκριση χρωμάτων προσομοιωμένου φωτεινού σηματοδότη, καθώς και τις δοκιμές περιμέτρου και φωτοστρές Humphrey).
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η σιλδεναφίλη είναι μια από του στόματος θεραπεία για τη στυτική δυσλειτουργία. Στη φυσιολογική κατάσταση, δηλαδή με σεξουαλική διέγερση, αποκαθιστά τη διαταραγμένη στυτική λειτουργία αυξάνοντας τη ροή του αίματος στο πέος. Ο φυσιολογικός μηχανισμός που είναι υπεύθυνος για τη στύση του πέους περιλαμβάνει την απελευθέρωση μονοξειδίου του αζώτου (NO) στο σηραυγώδες σώμα κατά τη σεξουαλική διέγερση. Το μονοξείδιο του αζώτου ενεργοποιεί στη συνέχεια το ένζυμο γουανυλική κυκλάση, το οποίο οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα κυκλικής γουανοσινομονοφωσφορικής (cGMP), προκαλώντας χαλάρωση των λείων μυών στο σηραυγώδες σώμα και επιτρέποντας την εισροή αίματος.
Η σιλδεναφίλη είναι ένας ισχυρός και εκλεκτικός αναστολέας της φωσφοδιεστεράσης τύπου 5 (PDE5) που είναι ειδική για την cGMP στο σηραυγώδες σώμα, όπου η PDE5 είναι υπεύθυνη για την αποδόμηση της cGMP. Η σιλδεναφίλη έχει περιφερειακό πεδίο δράσης στις στύσεις. Η σιλδεναφίλη δεν έχει άμεση χαλαρωτική επίδραση στο απομονωμένο ανθρώπινο σηραυγώδες σώμα, αλλά ενισχύει ισχυρά τη χαλαρωτική επίδραση του NO σε αυτόν τον ιστό. Όταν η οδός NO/cGMP ενεργοποιείται, όπως συμβαίνει με τη σεξουαλική διέγερση, η αναστολή της PDE5 από τη σιλδεναφίλη οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα cGMP στο σηραυγώδες σώμα. Ως εκ τούτου, απαιτείται σεξουαλική διέγερση για να παραχθούν οι επιθυμητές φαρμακολογικές επιδράσεις της σιλδεναφίλης.
Επιπλέον, εκτός από την παρουσία PDE5 στο σηραυγώδες σώμα του πέους, η PDE5 υπάρχει και στην πνευμονική αγγείωση. Η σιλδεναφίλη, επομένως, αυξάνει την cGMP εντός των κυττάρων των λείων μυών της πνευμονικής αγγείωσης, οδηγώντας σε χαλάρωση. Σε ασθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αγγειοδιαστολή του πνευμονικού αγγειακού δικτύου και, σε μικρότερο βαθμό, σε αγγειοδιαστολή στη συστηματική κυκλοφορία.
Η σιλδεναφίλη είναι ένας εκλεκτικός αναστολέας της φωσφοδιεστεράσης τύπου 5 (PDE5), ενός ενζύμου υπεύθυνου για την αποδόμηση της κυκλικής γουανοσινομονοφωσφορικής (cGMP) στο σηραυγώδες σώμα. Μειώνοντας την επίδραση της PDE5, η σιλδεναφίλη διευκολύνει την επίδραση του μονοξειδίου του αζώτου κατά τη σεξουαλική διέγερση· τα επίπεδα cGMP αυξάνονται, οι λείοι μύες χαλαρώνουν και το αίμα εισέρχεται στο σηραυγώδες σώμα, προκαλώντας στύση. Χωρίς σεξουαλική διέγερση, η σιλδεναφίλη δεν έχει καμία επίδραση στις στύσεις.
Έχει αποδειχθεί εκτενώς ότι το υδρόθειο (H2S) εμπλέκεται σε διάφορες φυσιολογικές και παθολογικές καταστάσεις. Συγκεκριμένα, έχει αποδειχθεί ότι το H2S προκαλεί χαλάρωση σε ανθρώπινους ιστούς του πέους και αναστέλλει τη δραστηριότητα της φωσφοδιεστεράσης (PDE) στα αγγεία. Εκτός από τη σιλδεναφίλη, αυξάνει την παραγωγή H2S σε ανθρώπινες ουροδόχους κύστεις και την ταδαλαφίλη σε καρδιακούς ιστούς. Ως εκ τούτου, ο στόχος της μελέτης ήταν να αποδειχθεί η σύνδεση μεταξύ H2S και PDE-5 σε ιστούς του σηραυγώδους σώματος ποντικών. Εξετάστηκαν οι επιδράσεις της σιλδεναφίλης (10 uM, 0.5 ω.)· αναστολέας PDE-5, στην παραγωγή H2S, καθώς και οι προκαλούμενες από H2S χαλαρώσεις σε ιστούς του πέους ποντικών. Χρησιμοποιήθηκαν ιστοί του σηραυγώδους σώματος ποντικών CD1 (MCC). Οι λειτουργικές μελέτες πραγματοποιήθηκαν με μυογράφο σε διάλυμα Krebs. Η ανάλυση Western blot πραγματοποιήθηκε για την αξιολόγηση της έκφρασης CBS και CSE και η δοκιμή μπλε του μεθυλενίου για τη μέτρηση των επιπέδων H2S. Για τη διερεύνηση της λειτουργικής σημασίας του H2S στην επαυξημένη από σιλδεναφίλη αγγειοδιαστολή των ενδοθηλιακών κυττάρων σε MCC, αξιολογήθηκε η επίδραση της σιλδεναφίλης σε ακετυλοχολίνη (ACh), L-κυστεΐνη και NaHS-προκαλούμενες χαλαρώσεις παρουσία ή απουσία αναστολέα του ενζύμου CSE PPG (10 uM, 0.5 ω.). Για την επίτευξη αυτού του σκοπού, αξιολογήθηκε επίσης η παραγωγή H2S σε ιστούς MCC επωάζοντας τον ιστό του πέους με σιλδεναφίλη παρουσία ή απουσία του αναστολέα CSE PPG (10 uM, 0.5 ω.). Τόσο η CBS όσο και η CSE εκφράστηκαν σε MCC και τα ένζυμα μετέτρεψαν αποτελεσματικά την L-κυστεΐνη σε H2S. Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι η σιλδεναφίλη προκάλεσε σημαντική αύξηση της παραγωγής H2S και αυτή η αύξηση αντιστράφηκε από την αναστολή CSE. Βρέθηκε ότι η σιλδεναφίλη προκάλεσε αύξηση τόσο στις ACh όσο και στις L-κυστεΐνη-προκαλούμενες χαλαρώσεις και αυτές οι αυξήσεις αντιστράφηκαν από τον αναστολέα CSE PPG σε MCC που προ-συσπάστηκε με φαινυλεφρίνη (3.10-5M). Εκτός αυτού, η σιλδεναφίλη δεν αύξησε σημαντικά τις NaHS-προκαλούμενες χαλαρώσεις. Ως εκ τούτου, υπο προτάθηκε ότι τόσο οι αέριοι μεταφορείς NO όσο και H2S επηρεάζουν τη δράση της σιλδεναφίλης. Συγκεκριμένα, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η επίδραση της σιλδεναφίλης μεσολαβείται εν μέρει από την οδό H2S. Έτσι, η σηματοδότηση H2S μπορεί να αντιπροσωπεύει έναν νέο μηχανισμό που εμπλέκεται στην επίδραση της σιλδεναφίλης στη στυτική δυσλειτουργία.
Η σιλδεναφίλη κιτρική (Viagra), ένας αναστολέας φωσφοδιεστεράσης (PDE) ειδικός για την cGMP, χρησιμοποιείται ευρέως για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας και της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης. Σε αντίθεση με την καλά εδραιωμένη δράση της στη στυτική δυσλειτουργία, λίγα είναι γνωστά για τη δράση της σιλδεναφίλης στη σηματοδότηση cGMP/cAMP και στη στεροειδογένεση των όρχεων. Αυτή η μελέτη σχεδιάστηκε για να αξιολογήσει τις επιδράσεις της παρατεταμένης θεραπείας με σιλδεναφίλη στη σηματοδότηση που εξαρτάται από το NO synthase και στη στεροειδογονική λειτουργία των κυττάρων Leydig αρουραίων. Ενήλικοι αρσενικοί αρουραίοι υποβλήθηκαν σε θεραπεία με Viagra (1.25 mg/kg σωματικού βάρους) ημερησίως για 30 ημέρες. Μελέτες δείχνουν ότι η τεστοστερόνη στον ορό και η παραγωγή τεστοστερόνης ex vivo αυξήθηκαν σημαντικά σε αρουραίους που έλαβαν σιλδεναφίλη. Η παραγωγή τεστοστερόνης που διεγείρεται από χοριακή γοναδοτροπίνη και η συσσώρευση cAMP ήταν επίσης σημαντικά υψηλότερες στα κύτταρα Leydig που ελήφθησαν από αρουραίους που έλαβαν σιλδεναφίλη. Η έκφραση των υπο μονάδων της διαλυτής γουανυλικής κυκλάσης (GUCY1) (Gucy1a1, Gucy1b1) αυξήθηκε σημαντικά· οι Pde4a ειδικές για cAMP, Pde6c ειδικές για cGMP, και οι διπλές Pde1c και Nos2 αναστέλλονταν και η έκφραση των Nos3, πρωτεϊνικής κινάσης G1 (Pkg1), και Pde5 παρέμεινε αμετάβλητη. Η θεραπεία απομονωμένων κυττάρων Leydig με δότη NO προκάλεσε δοσοεξαρτώμενη αύξηση τόσο στην παραγωγή τεστοστερόνης όσο και cGMP. Η παραγωγή τεστοστερόνης και cGMP ήταν σημαντικά υψηλότερη στα κύτταρα Leydig που ελήφθησαν από αρουραίους που έλαβαν σιλδεναφίλη. Η διεγερτική επίδραση του δότη NO ενισχύθηκε σημαντικά από κορεσμένες συγκεντρώσεις hCG τόσο στα κύτταρα Leydig που ελήφθησαν από αρουραίους ελέγχου όσο και από αυτούς που έλαβαν σιλδεναφίλη. Η εμφάνιση της ώριμης στεροειδογονικής οξείας ρυθμιστικής πρωτεΐνης αυξήθηκε επίσης σε αρουραίους που έλαβαν σιλδεναφίλη, σύμφωνα με την αυξημένη παραγωγή cAMP και cGMP. Συνοπτικά, η αναστολή της δραστηριότητας PDE κατά τη διάρκεια παρατεταμένης θεραπείας με σιλδεναφίλη αύξησε το επίπεδο τεστοστερόνης στον ορό και την στεροειδογονική ικανότητα των κυττάρων Leydig μέσω συντονισμένης διεγερτικής δράσης στην οδό σηματοδότησης cAMP και cGMP.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η σιλδεναφίλη απορροφάται γρήγορα, με μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα να παρατηρούνται εντός 30-120 λεπτών (με διάμεσο όρο 60 λεπτά) μετά τη χορήγηση από το στόμα σε νηστικό ασθενή. Επιπλέον, η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα για τη σιλδεναφίλη είναι περίπου 41% (με εύρος 25-63%). Συγκεκριμένα, μετά από τριπλή ημερήσια χορήγηση από το στόμα, η AUC και η Cmax αυξάνονται ανάλογα με τη δόση εντός του συνιστώμενου εύρους δόσης 25-100 mg. Όταν χρησιμοποιείται σε ασθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, η από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα της σιλδεναφίλης μετά από δοσολογία 80 mg τρεις φορές την ημέρα, ήταν κατά μέσο όρο 43% μεγαλύτερη σε σύγκριση με τις χαμηλότερες δόσεις. Τέλος, εάν η σιλδεναφίλη χορηγείται από το στόμα με τροφή, ο ρυθμός απορρόφησης μειώνεται με μέση καθυστέρηση στο Tmax περίπου 60 λεπτών και μέση μείωση στην Cmax περίπου 29%. Παρόλα αυτά, η έκταση της απορρόφησης δεν επηρεάζεται σημαντικά, καθώς η καταγεγραμμένη AUC μειώθηκε μόνο κατά περίπου 11%.
Μετά από χορήγηση από το στόμα ή ενδοφλέβια χορήγηση, η σιλδεναφίλη απεκκρίνεται ως μεταβολίτες κατά κύριο λόγο στα κόπρανα (περίπου 80% της χορηγούμενης από του στόματος δόσης) και σε μικρότερο βαθμό στα ούρα (περίπου 13% της χορηγούμενης από του στόματος δόσης).
Ο μέσος όγκος κατανομής σε σταθερή κατάσταση για τη σιλδεναφίλη είναι περίπου 105 L - μια τιμή που υποδηλώνει ότι το φάρμακο κατανέμεται στους ιστούς.
Η συνολική κάθαρση του σώματος για τη σιλδεναφίλη είναι 41 L/h.
Η σιλδεναφίλη απορροφάται ταχέως και σχεδόν πλήρως μετά από χορήγηση από το στόμα. Η βιοϊσοδυναμία έχει καθοριστεί μεταξύ του δισκίου των 20 mg και του από του στόματος εναιωρήματος των 10 mg/mL όταν χορηγούνται ως μία μεμονωμένη δόση των 20 mg από το στόμα. Αν και οι μελέτες μεμονωμένης δόσης υποδεικνύουν ότι πάνω από το 90% μιας από του στόματος δόσης σιλδεναφίλης απορροφάται από το γαστρεντερικό σωλήνα, το φάρμακο υφίσταται εκτενή μεταβολισμό στον βλεννογόνο του γαστρεντερικού κατά την απορρόφηση και κατά την πρώτη διέλευση από το ήπαρ, με μόνο περίπου 40% της δόσης να φτάνει αναλλοίωτο στη συστηματική κυκλοφορία. Η φαρμακοκινητική του φαρμάκου (όπως προσδιορίζεται από τις μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα ή την περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου (AUC)) είναι ανάλογη της δόσης εντός του εύρους μεμονωμένης δόσης 1.25-200 mg. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα της σιλδεναφίλης και του ενεργού μεταβολίτη της N-δεσμεθυλιωμένης μορφής επιτυγχάνονται εντός 30-120 (διάμεσος όρος: 60) λεπτών μετά από χορήγηση από το στόμα σε ενήλικες που είναι νηστικοί.
Η σιλδεναφίλη φαίνεται να κατανέμεται ευρέως στο σώμα, με αναφερόμενο όγκο κατανομής σε σταθερή κατάσταση κατά μέσο όρο 105 L. Δεν είναι γνωστό εάν η σιλδεναφίλη κατανέμεται στο γάλα. Η σιλδεναφίλη και ο κύριος μεταβολίτης της N-δεσμεθυλιωμένης μορφής, που κυκλοφορεί, συνδέονται περίπου 96% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος· η σύνδεση με τις πρωτεΐνες είναι ανεξάρτητη από τις συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο πλάσμα εντός του εύρους 0.01-10 ug/mL. Η σύνδεση με τις πρωτεΐνες του πλάσματος του φαρμάκου σε ηλικιωμένους ασθενείς άνω των 65 ετών είναι ελαφρώς μεγαλύτερη (97%) από αυτή που παρατηρείται σε άτομα νεότερα των 45 ετών (96%). Η σιλδεναφίλη κατανέμεται σε περιορισμένο βαθμό στο σπέρμα μετά από χορήγηση από το στόμα, με λιγότερο από 0.001% μιας μεμονωμένης δόσης να εμφανίζεται στο σπέρμα 90 λεπτά μετά τη χορήγηση σε υγιή άτομα. Τέτοιες συγκεντρώσεις είναι απίθανο να προκαλέσουν οποιεσδήποτε επιδράσεις σε σεξουαλικούς συντρόφους που εκτίθενται στο σπέρμα.
Η σιλδεναφίλη αποβάλλεται κυρίως στα κόπρανα ως μεταβολίτες. Σε υγιείς ενήλικες και άτομα με στυτική δυσλειτουργία, περίπου το 80% μιας από του στόματος δόσης απεκκρίνεται ως μεταβολίτες στα κόπρανα και το 13% απεκκρίνεται στα ούρα.
Σε εθελοντές με ήπια (CLcr=50-80 mL/min) και μέτρια (CLcr=30-49 mL/min) νεφρική ανεπάρκεια, η φαρμακοκινητική μιας μεμονωμένης από του στόματος δόσης Viagra (50 mg) δεν άλλαξε. Σε εθελοντές με σοβαρή (CLcr=<30 mL/min) νεφρική ανεπάρκεια, η κάθαρση της σιλδεναφίλης μειώθηκε, οδηγώντας σε περίπου διπλασιασμό της AUC και Cmax σε σύγκριση με εθελοντές αντίστοιχης ηλικίας χωρίς νεφρική ανεπάρκεια.
Για περισσότερες πληροφορίες Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη SILDENAFIL (10 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Γενικά παρατηρείται ότι η σιλδεναφίλη και ο κύριος μεταβολίτης της N-δεσμεθυλιωμένης μορφής, που κυκλοφορεί, εκτιμάται ότι συνδέονται περίπου 96% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος. Ωστόσο, έχει διαπιστωθεί ότι η σύνδεση με τις πρωτεΐνες για τη σιλδεναφίλη είναι ανεξάρτητη από τις συνολικές συγκεντρώσεις του φαρμάκου.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Ο μεταβολισμός της σιλδεναφίλης διευκολύνεται κυρίως από τα ηπατικά μικροσωμικά ισοένζυμα CYP3A4 και σε μικρότερο βαθμό, μέσω των ηπατικών ισοενζύμων CYP2C9. Ο κυρίαρχος μεταβολίτης που κυκλοφορεί προκύπτει από την N-δεσμεθυλίωση της σιλδεναφίλης. Αυτός ο συγκεκριμένος μεταβολίτης έχει επιλεκτικότητα για τη φωσφοδιεστεράση παρόμοια με αυτή του μητρικού μορίου σιλδεναφίλης και αντίστοιχη in vitro ισχύ για την PDE5 που είναι περίπου 50% αυτής του μητρικού φαρμάκου. Επιπλέον, οι συγκεντρώσεις του μεταβολίτη στο πλάσμα είναι περίπου 40% εκείνων που καταγράφονται για τη σιλδεναφίλη, ένα ποσοστό που αντιστοιχεί περίπου στο 20% των φαρμακολογικών επιδράσεων της σιλδεναφίλης. Αυτός ο κύριος N-δεσμεθυλιωμένος μεταβολίτης της σιλδεναφίλης υφίσταται περαιτέρω μεταβολισμό, με χρόνο ημιζωής τερματικής φάσης περίπου 4 ώρες. Σε ασθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα του κύριου N-δεσμεθυλιωμένου μεταβολίτη είναι περίπου 72% εκείνων της αρχικής μητρικής ουσίας σιλδεναφίλης μετά από δοσολογία 20 mg τρεις φορές την ημέρα - η οποία είναι συνεπακόλουθα υπεύθυνη για περίπου 36% της συνολικής φαρμακολογικής δράσης της σιλδεναφίλης.
Η σιλδεναφίλη κάθαρση πραγματοποιείται κυρίως από τα ηπατικά μικροσωμικά ισοένζυμα CYP3A4 (κύρια οδός) και CYP2C9 (δευτερεύουσα οδός). Ο κύριος μεταβολίτης που κυκλοφορεί προκύπτει από την N-δεσμεθυλίωση της σιλδεναφίλης, και ο ίδιος υφίσταται περαιτέρω μεταβολισμό. Αυτός ο μεταβολίτης έχει προφίλ επιλεκτικότητας φωσφοδιεστεράσης (PDE) παρόμοιο με αυτό της σιλδεναφίλης και in vitro ισχύ για τη φωσφοδιεστεράση τύπου 5 (PDE-5) περίπου 50% του μητρικού φαρμάκου. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα αυτού του μεταβολίτη είναι περίπου 40% εκείνων που παρατηρούνται για τη σιλδεναφίλη, έτσι ώστε ο μεταβολίτης να αντιστοιχεί περίπου στο 20% των φαρμακολογικών επιδράσεων της σιλδεναφίλης.
Μελετήθηκε η φαρμακοκινητική σε ποντικό, αρουραίο, κουνέλι, σκύλο και άνθρωπο μετά από μεμονωμένες ενδοφλέβιες και/ή από του στόματος δόσεις σιλδεναφίλης ή (14)C-σιλδεναφίλης (Viagra). …. Πέντε κύριες οδοί μεταβολισμού σε όλα τα είδη ήταν N-δεσμεθυλίωση πιπεραζίνης, N-δεσμεθυλίωση πυραζολίου, απώλεια θραύσματος δύο άνθρακα από τον δακτύλιο πιπεραζίνης (N,N’-δεαιθυλίωση), οξείδωση του δακτυλίου πιπεραζίνης και αλειφατική υδροξυλίωση. Πρόσθετοι μεταβολίτες προέκυψαν μέσω συνδυασμών αυτών των οδών. Η σιλδεναφίλη ήταν το κύριο συστατικό που ανιχνεύθηκε στο ανθρώπινο πλάσμα. Μετά από από του στόματος δόσεις, η AUC (άπειρο) για τους μεταβολίτες N-δεσμεθυλιωμένη πιπεραζίνη και N,N’-δεαιθυλιωμένη πιπεραζίνη ήταν 55% και 27% αντίστοιχα της μητρικής ένωσης.
Η σιλδεναφίλη απεκκρίνεται κυρίως στα κόπρανα ως μεταβολίτες. Σε υγιείς ενήλικες και άτομα με στυτική δυσλειτουργία, περίπου το 80% μιας από του στόματος δόσης απεκκρίνεται ως μεταβολίτες στα κόπρανα και το 13% απεκκρίνεται στα ούρα. Στα κόπρανα, οι μεταβολίτες N-δεαλκυλιωμένη, υδροξυλιωμένη, N-δεσμεθυλιωμένη, και N-δεαλκυλιωμένη/δεσμεθυλιωμένη της σιλδεναφίλης αποτελούν περίπου 22%, 13%, 3%, και 3% της συνολικής απέκκρισης στα κόπρανα. Σε υγιή άτομα, η σιλδεναφίλη απεκκρίνεται στα ούρα κυρίως ως υδροξυλιωμένος μεταβολίτης, με αυτόν τον μεταβολίτη να αντιπροσωπεύει περίπου 41% της συνολικής απέκκρισης του φαρμάκου στα ούρα.
/Αρουραίοι Sprague Dawley (10/φύλο/δόση) έλαβαν 10, 45 ή 200 mg/kg/ημέρα σιλδεναφίλης για 1 μήνα με από του στόματος γαστρικό καθετήρα./ Οι συγκεντρώσεις σιλδεναφίλης στο πλάσμα ήταν υψηλότερες στις θηλυκές παρά στα αρσενικά, ενώ οι συγκεντρώσεις του μεταβολίτη, UK-103,320, ήταν υψηλότερες στα αρσενικά παρά στις θηλυκές. Ως αποτέλεσμα, οι θηλυκές εκτέθηκαν κυρίως στο αμετάβλητο φάρμακο και τα αρσενικά σε σχεδόν ίση ισορροπία φαρμάκου και μεταβολίτη. Αυτά τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η N-δεσμεθυλίωση της σιλδεναφίλης σε UK-103,320 είναι μια σημαντική οδός βιομετατροπής της σιλδεναφίλης σε αρσενικούς αρουραίους. Οι συγκεντρώσεις του UK-95,340 ήταν γενικά κάτω από το όριο προσδιορισμού (30 ng/mL). … /Από πίνακα/
Η σιλδεναφίλη φαίνεται να μεταβολίζεται πλήρως στο ήπαρ σε έως και 16 μεταβολίτες, οι περισσότεροι από τους οποίους αντιπροσωπεύουν μόνο ένα μικρό κλάσμα μιας δόσης· ελάχιστο ή καθόλου αμετάβλητο φάρμακο δεν είναι ανιχνεύσιμο στα ούρα ή στα κόπρανα μετά από χορήγηση από το στόμα ή IV. Η σιλδεναφίλη μεταβολίζεται κυρίως μέσω των ηπατικών κυτοχρωμικών P-450 (CYP) μικροσωμικών ισοενζύμων 3A4 (κύρια οδός) και 2C9 (δευτερεύουσα οδός), και οι ισχυροί αναστολείς του CYP3A4 μπορούν να μειώσουν σημαντικά την κάθαρση της σιλδεναφίλης. Ο ηπατικός μεταβολισμός της σιλδεναφίλης είναι σύνθετος, περιλαμβάνοντας γενικά τον δακτύλιο πιπεραζίνης, N,N-δεαιθυλίωση (διάνοιξη δακτυλίου) ή N-δεσμεθυλίωση του δακτυλίου πιπεραζίνης και αλειφατική υδροξυλίωση· το φάρμακο και οι μεταβολίτες του δεν φαίνεται να υφίστανται συζεύξεις. Ο N-δεσμεθυλιωμένος μεταβολίτης, ο κύριος μεταβολίτης που κυκλοφορεί, έχει προφίλ επιλεκτικότητας φωσφοδιεστεράσης παρόμοιο με αυτό της σιλδεναφίλης και in vitro ισχύ για PDE τύπου 5 περίπου 50% του μητρικού φαρμάκου. Ο N-δεσμεθυλιωμένος μεταβολίτης υφίσταται περαιτέρω μεταβολισμό σε έναν N-δεαλκυλιωμένο (N,N-δεαιθυλιωμένο) μεταβολίτη. Το φάρμακο υφίσταται επίσης N-δεαλκυλίωση ακολουθούμενη από N-δεσμεθυλίωση του δακτυλίου πιπεραζίνης.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημιζωής
Ο χρόνος ημιζωής τερματικής φάσης που παρατηρείται για τη σιλδεναφίλη είναι περίπου 3 έως 5 ώρες.
Οι συγκεντρώσεις σιλδεναφίλης στο πλάσμα φαίνεται να μειώνονται διφασικά μετά από χορήγηση από το στόμα, με χρόνο ημιζωής τελικής απέκκρισης περίπου 4 ώρες (εύρος: 3-5 ώρες).
Η υψηλή κάθαρση ήταν ο κύριος καθοριστικός παράγοντας για τους βραχυ χρόνους ημιζωής στα τρωκτικά (0.4-1.3 ώρες), ενώ η μέτρια κάθαρση σε σκύλους και ανθρώπους οδήγησε σε μεγαλύτερους χρόνους ημιζωής (6.1 και 3.7 ώρες αντίστοιχα).
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση αγγειοδιαστολής των αιμοφόρων αγγείων.
Ενώσεις που αναστέλλουν ειδικά τη ΦΩΣΦΟΔΙΕΣΤΕΡΑΣΗ 5.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία ουρολογικών καταστάσεων και ασθενειών όπως η ΑΚΡΑΤΕΙΑ ΟΥΡΩΝ και οι ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΤΟΥ ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
3M7OB98Y7H
SILDENAFIL
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Φωσφοδιεστεράσης 5
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Φωσφοδιεστεράσης 5
Η σιλδεναφίλη είναι ένας Αναστολέας Φωσφοδιεστεράσης 5. Ο μηχανισμός δράσης της σιλδεναφίλης είναι ως Αναστολέας Φωσφοδιεστεράσης 5.
SILDENAFIL
Αναστολέας Φωσφοδιεστεράσης 5 [EPC]; Αναστολείς Φωσφοδιεστεράσης 5 [MoA]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Βιοδιαθεσιμότητα
Απέκκριση
Απόσυρση / Deprescribing
Αναστολείς φωσφοδιεστεράσης τύπου 5
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση αγγειοδιαστολής των αιμοφόρων αγγείων.
Ενώσεις που αναστέλλουν ειδικά τη ΦΩΣΦΟΔΙΕΣΤΕΡΑΣΗ 5.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία ουρολογικών καταστάσεων και ασθενειών όπως η ΑΚΡΑΤΕΙΑ ΟΥΡΩΝ και οι ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΤΟΥ ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.