TRAMADOL
Τραμαδόλη
**Ενδείξεις** Ενδείκνυται για τη θεραπεία μέτριου έως σοβαρού πόνου. Να λαμβάνεται υπόψη για άτομα με προδιάθεση στη δυσκοιλιότητα ή την αναπνευστική καταστολή. Η τραμαδόλη χρησιμοποιείται για τη θεραπεία μετεγχειρητικού, οδοντιατρικού, καρκινικού και οξέος μυοσκελετικού πόνου, …
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
DrugBank
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
SPC-TRAMAL
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Χορήγηση από το στόμα
- Δόση έναρξης: 50 mg
- Τιτλοποίηση: Η δοσολογία πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με την ένταση του πόνου και την ευαισθησία του κάθε ασθενούς. Γενικά πρέπει να επιλέγεται η μικρότερη αποτελεσματική δόση για την αναλγησία. Δεν πρέπει να υπερβαίνεται, η συνολική ημερήσια δόση των 400 mg υδροχλωρικής τραμαδόλης, παρά μόνο σε ειδικές κλινικές περιστάσεις. Σε ηλικιωμένους ασθενείς άνω των 75 ετών η απομάκρυνση του φαρμάκου από την κυκλοφορία μπορεί να παραταθεί. Συνεπώς, τα μεσοδιαστήματα μεταξύ των δόσεων μπορεί να παραταθούν ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς. Σε ασθενείς με νεφρική και/ή ηπατική ανεπάρκεια καθυστερεί η απομάκρυνση της τραμαδόλης. Σε αυτούς τους ασθενείς πρέπει να λαμβάνεται προσεκτικά υπόψη παράταση των μεσοδιαστημάτων μεταξύ των δόσεων ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενή.
-
Ενήλικες και έφηβοι άνω των 12 ετώνΔόση50 - 100 mg υδροχλωρικής τραμαδόλης κάθε 4 - 6 ώρες
-
Παιδιά από την ηλικία των τριών ετών και άνω και για εφήβουςΔόση1-2 mg/kg βάρους σώματος ανά δόση, τρεις με τέσσερις φορές την ημέραγια βάρος σώματος 10 kg, 4 έως 8 σταγόνες ανά δόση.
block
SPC-TRAMAL
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Για χρήση σε αγωγή απεξάρτησης από ναρκωτικά.
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
-
Οξεία δηλητηρίαση ή υπερδοσολογία με φάρμακα κατασταλτικά του ΚΝΣ (οινόπνευμα, υπνωτικά, αναλγητικά, οπιοειδή ή άλλα ψυχοτρόπα φαρμακευτικά προϊόντα).
-
Ταυτόχρονη ή πρόσφατη θεραπεία που προηγήθηκε εντός των προηγουμένων 14 ημερών, με αναστολείς της μονο-αμινο-οξειδάσης (αΜΑΟ), θεραπεία με λινεζολίδη.
-
Σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια.
-
Σοβαρή ηπατοκυτταρική ανεπάρκεια.
-
Τα καψάκια αντενδείκνυται σε παιδιά κάτω των 12 ετών. Οι πόσιμες σταγόνες αντενδείκνυνται σε παιδιά κάτω των 3 ετών.
-
Γαλουχία.
-
Επιληψία μη ελεγχόμενη με θεραπείαΠληθυσμόςΑσθενείς με επιληψία μη ελεγχόμενη με θεραπεία
-
ΚύησηΠληθυσμόςΚατά την κύηση
-
Συνδυασμός με την καρβαμαζεπίνηΠληθυσμόςΣε συνδυασμό με την καρβαμαζεπίνη
warning
SPC-TRAMAL
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
ΕξάρτησηΣε ασθενείς με προδιάθεση, η θεραπεία πρέπει να γίνεται υπό αυστηρή ιατρική παρακολούθηση.
-
Παιδιατρική χρήση (σταγόνες)ΠληθυσμόςΠαιδιάΟι υπεύθυνοι για το παιδί πρέπει να ενημερωθούν ότι οι σταγόνες πρέπει να φυλάσσονται σε μέρος απρόσιτο στα παιδιά ώστε να αποφευχθούν πολύ σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες από τυχόν υπερδοσολογία.
-
Απεξάρτηση/ΥποκατάστασηΗ τραμαδόλη δεν είναι κατάλληλη για αγωγή απεξάρτησης ή υποκατάστασης σε ασθενείς που παρουσιάζουν εξάρτηση από τα οπιοειδή. Αν και αγωνιστής των οπιοειδών, η τραμαδόλη δεν μπορεί να διορθώσει τα συμπτώματα στέρησης από τη μορφίνη.
-
ΣπασμοίΠροσοχή (σε ασθενείς με προδιάθεση ή σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπευτική αγωγή με φάρμακα τα οποία μπορούν να μειώσουν τον ουδό του επιληπτικού σπασμού, ιδιαίτερα με εκλεκτικούς αναστολείς της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης, αντικαταθλιπτικά, νευροληπτικά, αναλγητικά που δρουν στο ΚΝΣ ή τοπικά αναισθητικά)Οι υπό έλεγχο επιληπτικοί ασθενείς ή οι ασθενείς που πιθανόν να παρουσιάσουν σπασμούς πρέπει να υποβάλλονται σε θεραπευτική αγωγή με τραμαδόλη μόνο σε περιπτώσεις που είναι απολύτως απαραίτητο.
-
ΟινόπνευμαΔεν επιτρέπεται η λήψη οινοπνεύματος κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
-
Σακχαρόζη (πόσιμες σταγόνες)ΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στην φρουκτόζη, στο σύνδρομο δυσαπορρόφησης της γλυκόζης-γαλακτόζης ή σε ανεπάρκεια σουκράσης-ισομαλτάσηςΔεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.
-
Εκτίμηση οφέλους-κινδύνουΗ τραμαδόλη πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο μετά από προσεκτική εκτίμηση της σχέσης οφέλους- κινδύνου, ανάλογα με την προέλευση του πόνου και το προφίλ του ασθενούς
-
ΠροφύλαξηΠληθυσμόςΠάσχοντες από ενδοκρανιακή υπέρταση, κρανιακή κάκωση, διαταραχή της συνείδησης χωρίς σαφή αιτία, διαταραχές του ΚΝΣ ή της αναπνευστικής λειτουργίαςΗ τραμαδόλη πρέπει να χρησιμοποιείται με προφύλαξη.
-
Νάτριο (πόσιμες σταγόνες)ΠληθυσμόςΆτομα που ακολουθούν αυστηρή άναλο δίαιταΠρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι οι πόσιμες σταγόνες περιέχουν 0,0425 mg νατρίου ανά σταγόνα.
swap_horiz
SPC-TRAMAL
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Αναστολείς MAOαντένδειξηΑλληλεπιδράσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα, στην αναπνευστική και καρδιαγγειακή λειτουργία, επικίνδυνες για τη ζωή. Οι ίδιες αλληλεπιδράσεις με τους αναστολείς ΜΑΟ δεν μπορούν να αποκλεισθούν κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ΤRΑΜΑL.
-
Άλλες ηρεμιστικές ουσίες που δρουν κεντρικά, περιλαμβανομένου του οινοπνεύματοςπροσοχήΜπορεί να εντείνει τις ενέργειες στο ΚΝΣ.
-
παρακολούθησηΔεν αναμένονται κλινικά σημαντικές αλληλεπιδράσεις.
-
προσοχήΜπορεί να μειώσει την αναλγητική ενέργεια και να βραχύνει τη διάρκεια της δράσης.
-
Εκλεκτικοί αναστολείς της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRIs), αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης (SNRIs), τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αντιψυχωσικά, βουπροπιόνη, μιρταζαπίνη, τετραϋδροκανναβινόληπροσοχήΜπορεί να προκαλέσει σπασμούς και να αυξήσει το δυναμικό πρόκλησης σπασμών.
-
Σεροτονινεργικά φάρμακα (SSRIs, SNRIs, MAO, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, μιτραζαπίνη)προσοχήΜπορεί να προκαλέσουν τοξικότητα από σεροτονίνη (σύνδρομο σεροτονίνης).
-
Παράγωγα κουμαρίνης (π.χ. βαρφαρίνη)προσοχήΑύξηση του INR με επακόλουθη σοβαρή αιμορραγία και εκχυμώσεις.
-
παρακολούθησηΜπορεί να αναστείλουν το μεταβολισμό της τραμαδόλης (N-απομεθυλίωση) και πιθανόν και το μεταβολισμό του ενεργού O-απομεθυλιωμένου μεταβολίτη.
-
παρακολούθησηΑύξηση της ανάγκης σε τραμαδόλη σε ασθενείς με μετεγχειρητικό πόνο.
sick
SPC-TRAMAL
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Διαταραχές καρδιακού ρυθμού (αίσθημα παλμών, ταχυκαρδία)
- Βραδυκαρδία
- Υπέρταση
- Ορθοστατική υπόταση ή καρδιαγγειακό collapse
- Μεταβολές της όρεξης
- Υπογλυκαιμία
- Καταστολή της αναπνευστικής λειτουργίας
- Δύσπνοια
- Επιδείνωση του άσθματος
- Ζάλη
- Κεφαλαλγία
- Υπνηλία
- Διαταραχές του λόγου
- Παραισθησία
- Τρόμος
- Επιληπτικού τύπου σπασμοί
- Ακούσιες μυϊκές συσπάσεις
- Αφύσικος συντονισμός
- Συγκοπή
- Ψευδαισθήσεις
- Σύγχυση
- Διαταραχές του ύπνου
- Παραλήρημα
- Άγχος
- Εφιάλτες
- Μεταβολές της ψυχικής διάθεσης
- Μεταβολές της δραστηριότητας
- Μεταβολές της γνωστικής και αισθητήριας αντίληψης
- Εξάρτηση από το φάρμακο
- Συμπτώματα στέρησης
- Μύση
- Μυδρίαση
- Θάμβος όρασης
- Ναυτία
- Έμετος
- Δυσκοιλιότητα
- Ξηροστομία
- Άμεση ανάγκη για έμετο
- Γαστρεντερική δυσφορία (αίσθημα πίεσης στο στομάχι, μετεωρισμός)
- Διάρροια
- Εφίδρωση
- Δερματικές αντιδράσεις (π.χ. κνησμός, εξανθήματα, κνίδωση)
- Κινητική αδυναμία
- Αυξημένα ηπατικά ένζυμα
- Διαταραχές της ούρησης (δυσουρία και επίσχεση ούρων)
- Αλλεργικές αντιδράσεις (π.χ. δύσπνοια, βρογχόσπασμος, συριγμός, αγγειονευρωτικό οίδημα)
- Αναφυλαξία
- Κόπωση
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Όχι συχνέςΔιαταραχές καρδιακού ρυθμού (αίσθημα παλμών, ταχυκαρδία)Καρδιακές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΒραδυκαρδίαΚαρδιακές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΥπέρτασηΚαρδιακές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΟρθοστατική υπόταση ή καρδιαγγειακό collapseΑγγειακές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΜεταβολές της όρεξηςΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
Μη γνωστέςΥπογλυκαιμίαΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
ΣπάνιεςΚαταστολή της αναπνευστικής λειτουργίαςΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος του θώρακα και του μεσοθωρακίου
-
ΣπάνιεςΔύσπνοιαΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος του θώρακα και του μεσοθωρακίου
-
Μη γνωστέςΕπιδείνωση του άσθματοςΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος του θώρακα και του μεσοθωρακίου
-
Πολύ συχνέςΖάληΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΚεφαλαλγίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΥπνηλίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΔιαταραχές του λόγουΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΠαραισθησίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΤρόμοςΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΕπιληπτικού τύπου σπασμοίΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΑκούσιες μυϊκές συσπάσειςΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΑφύσικος συντονισμόςΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΣυγκοπήΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΨευδαισθήσειςΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΣύγχυσηΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΔιαταραχές του ύπνουΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΠαραλήρημαΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΆγχοςΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΕφιάλτεςΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΜεταβολές της ψυχικής διάθεσηςΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΜεταβολές της δραστηριότηταςΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΜεταβολές της γνωστικής και αισθητήριας αντίληψηςΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΕξάρτηση από το φάρμακοΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΣυμπτώματα στέρησηςΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΜύσηΟφθαλμικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΜυδρίασηΟφθαλμικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΘάμβος όρασηςΟφθαλμικές διαταραχές
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
ΣυχνέςΈμετοςΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
ΣυχνέςΔυσκοιλιότηταΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
ΣυχνέςΞηροστομίαΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
Όχι συχνέςΆμεση ανάγκη για έμετοΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
Όχι συχνέςΓαστρεντερική δυσφορία (αίσθημα πίεσης στο στομάχι, μετεωρισμός)Διαταραχές του γαστρεντερικού
-
Όχι συχνέςΔιάρροιαΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
ΣυχνέςΕφίδρωσηΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Όχι συχνέςΔερματικές αντιδράσεις (π.χ. κνησμός, εξανθήματα, κνίδωση)Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΣπάνιεςΚινητική αδυναμίαΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
-
ΣπάνιεςΑυξημένα ηπατικά ένζυμαΔιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
ΣπάνιεςΔιαταραχές της ούρησης (δυσουρία και επίσχεση ούρων)Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
-
ΣπάνιεςΑλλεργικές αντιδράσεις (π.χ. δύσπνοια, βρογχόσπασμος, συριγμός, αγγειονευρωτικό οίδημα)Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΑναφυλαξίαΔιαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
ΣυχνέςΚόπωσηΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
pregnant_woman
SPC-TRAMAL
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
Κύησηδεν πρέπει να χρησιμοποιείταιΟι μελέτες σε ζώα έδειξαν ότι σε πολύ υψηλές δόσεις, παρατηρήθηκαν επιδράσεις στην ανάπτυξη των οργάνων, στην οστεοποίηση και στη θνησιμότητα των νεογνών. Η τραμαδόλη διέρχεται το φραγμό του πλακούντα. Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για την ασφάλεια της τραμαδόλης στις έγκυες γυναίκες. Η τραμαδόλη - χορηγούμενη πριν ή κατά τη διάρκεια του τοκετού - δεν επηρεάζει τη συσταλτικότητα της μήτρας. Στα νεογνά μπορεί να επιφέρει αλλαγές στον αναπνευστικό ρυθμό που συνήθως δεν έχουν συσχετισθεί κλινικά. Η χρόνια χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να οδηγήσει σε συμπτώματα εξάρτησης του νεογνού.
-
Γαλουχίαδεν συνιστάταιΚατά τη διάρκεια του θηλασμού περίπου 0,1% της δόσης που χορηγείται στη μητέρα εκκρίνεται στο γάλα. Μετά από μία εφάπαξ χορήγηση τραμαδόλης δεν είναι συνήθως αναγκαία η διακοπή του θηλασμού.
-
ΓονιμότηταΆγνωστοΗ εμπειρία μετά την κυκλοφορία δεν υποδηλώνει επίδραση της τραμαδόλης στη γονιμότητα. Μελέτες σε ζώα δεν έδειξαν επίδραση της τραμαδόλης στη γονιμότητα.
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-TRAMAL
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
SPC-TRAMAL
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
DrugBank
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-TRAMAL
expand_more
Δοσολογία
ΤRΑΜΑL , Καψάκιο, σκληρό 50 mg
Δοσολογία
Η δοσολογία πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με την ένταση του πόνου και την ευαισθησία του κάθε ασθενούς. Γενικά πρέπει να επιλέγεται η μικρότερη αποτελεσματική δόση για την αναλγησία. Δεν πρέπει να υπερβαίνεται, η συνολική ημερήσια δόση των 400 mg υδροχλωρικής τραμαδόλης, παρά μόνο σε ειδικές κλινικές περιστάσεις. Εκτός και εάν συνταγογραφηθεί διαφορετικά, το TRAMAL πρέπει να χορηγείται ως ακολούθως:
- Ενήλικες και έφηβοι άνω των 12 ετών: 50 - 100 mg υδροχλωρικής τραμαδόλης κάθε 4 - 6 ώρες.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Τα καψάκια δεν ενδείκνυνται σε παιδιά κάτω των 12 ετών, εξαιτίας των υψηλών δοσολογικών περιεκτικοτήτων.
Τρόπος χορήγησης
Τα καψάκια πρέπει να λαμβάνονται ολόκληρα, να μη διαιρούνται ή να μασώνται, με επαρκή ποσότητα υγρών, ανεξάρτητα από τα γεύματα.
Διάρκεια χορήγησης
Η τραμαδόλη δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να χορηγείται για διάστημα μεγαλύτερο από όσο είναι απόλυτα αναγκαίο. Αν η μακροχρόνια αντιμετώπιση του πόνου με τραμαδόλη είναι απαραίτητη, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση και τη σοβαρότητα της νόσου, πρέπει να γίνονται προσεκτικοί και τακτικοί έλεγχοι (με μεσοδιαστήματα ελεύθερα θεραπείας, αν απαιτείται) ως προς το αν και σε ποιο βαθμό είναι αναγκαία περαιτέρω θεραπεία.
ΤRΑΜΑL , Πόσιμες σταγόνες, διάλυμα 100 mg / ml
Δοσολογία
Η δοσολογία πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με την ένταση του πόνου και την ευαισθησία του κάθε ασθενούς. Γενικά πρέπει να επιλέγεται η μικρότερη αποτελεσματική δόση για την αναλγησία. Δεν πρέπει να υπερβαίνεται, η συνολική ημερήσια δόση των 400 mg υδροχλωρικής τραμαδόλης, παρά μόνο σε ειδικές κλινικές περιστάσεις. Εκτός και εάν συνταγογραφηθεί διαφορετικά, το TRAMAL πρέπει να χορηγείται ως ακολούθως:
- Παιδιά από την ηλικία των τριών ετών και άνω και για εφήβους
Η συνηθισμένη δοσολογία είναι 1-2 mg/kg βάρους σώματος ανά δόση, τρεις με τέσσερις φορές την ημέρα, δηλαδή για βάρος σώματος 10 kg, 4 έως 8 σταγόνες ανά δόση. Η μέγιστη ημερήσια δόση είναι 8 mg/kg βάρους σώματος.
Παρατίθεται ενδεικτικός πίνακας των συνηθισμένων δόσεων:
Βάρος σώματος (ηλικία κατά προσέγγιση) Αριθμός σταγόνων ανά δόση 1 mg/kg 15 kg (3 ετών περίπου) 6 σταγόνες 20 kg (6 ετών περίπου) 8 σταγόνες 30 kg (9 ετών περίπου) 12 σταγόνες 45 kg (12 ετών περίπου) 18 σταγόνες 50 kg (15 ετών περίπου) 20 σταγόνες Να μην χορηγούνται περισσότερα από 100 mg ανά δόση και 400 mg την ημέρα, ακόμη και εάν το βάρος σώματος είναι μεγαλύτερο των 50 kg.
Τρόπος χορήγησης
Το TRAMAL πόσιμες σταγόνες, διάλυμα λαμβάνεται με μικρή ποσότητα υγρού ή με λίγη ζάχαρη, με ή χωρίς τη λήψη τροφής. Περιεχόμενη υδροχλωρική τραμαδόλη σε κάθε σταγόνα:
| Αριθμός σταγόνων | Υδροχλωρική τραμαδόλη |
|---|---|
| 1 σταγόνα | 2,5 mg |
| 5 σταγόνες | 12,5 mg |
| 10 σταγόνες | 25 mg |
| 15 σταγόνες | 37,5 mg |
| 20 σταγόνες | 50 mg |
| 25 σταγόνες | 62,5 mg |
| 30 σταγόνες | 75 mg |
| 35 σταγόνες | 87,5 mg |
| 40 σταγόνες | 100 mg |
Διάρκεια χορήγησης
Η τραμαδόλη δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να χορηγείται για διάστημα μεγαλύτερο από όσο είναι απόλυτα αναγκαίο. Αν η μακροχρόνια αντιμετώπιση του πόνου με τραμαδόλη είναι απαραίτητη, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση και τη σοβαρότητα της νόσου, πρέπει να γίνονται προσεκτικοί και τακτικοί έλεγχοι (με μεσοδιαστήματα ελεύθερα θεραπείας, αν απαιτείται) ως προς το αν και σε ποιο βαθμό είναι αναγκαία περαιτέρω θεραπεία.
ΤRΑΜΑL , Καψάκιο, σκληρό 50 mg & ΤRΑΜΑL , Πόσιμες σταγόνες, διάλυμα 100 mg / ml
Ηλικιωμένοι ασθενείς
Δεν είναι συνήθως απαραίτητη η προσαρμογή της δοσολογίας σε ασθενείς μέχρι 75 ετών που δεν εμφανίζουν κλινικές εκδηλώσεις ηπατικής ή νεφρικής ανεπάρκειας. Σε ηλικιωμένους ασθενείς άνω των 75 ετών η απομάκρυνση του φαρμάκου από την κυκλοφορία μπορεί να παραταθεί. Συνεπώς, τα μεσοδιαστήματα μεταξύ των δόσεων μπορεί να παραταθούν ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς.
Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια/αιμοκάθαρση και ηπατική ανεπάρκεια
Σε ασθενείς με νεφρική και/ή ηπατική ανεπάρκεια καθυστερεί η απομάκρυνση της τραμαδόλης. Σε αυτούς τους ασθενείς πρέπει να λαμβάνεται προσεκτικά υπόψη παράταση των μεσοδιαστημάτων μεταξύ των δόσεων ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενή
block
Αντενδείξεις
SPC-TRAMAL
expand_more
Αντενδείξεις
- Για χρήση σε αγωγή απεξάρτησης από ναρκωτικά.
- Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
- σε οξεία δηλητηρίαση ή υπερδοσολογία με φάρμακα κατασταλτικά του ΚΝΣ (οινόπνευμα, υπνωτικά, αναλγητικά, οπιοειδή ή άλλα ψυχοτρόπα φαρμακευτικά προϊόντα).
- Ταυτόχρονη ή πρόσφατη θεραπεία που προηγήθηκε εντός των προηγουμένων 14 ημερών, με αναστολείς της μονο-αμινο-οξειδάσης (αΜΑΟ), θεραπεία με λινεζολίδη.
- Σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια.
- Σοβαρή ηπατοκυτταρική ανεπάρκεια.
- Τα καψάκια αντενδείκνυται σε παιδιά κάτω των 12 ετών. Οι πόσιμες σταγόνες αντενδείκνυνται σε παιδιά κάτω των 3 ετών.
- Γαλουχία.
- Επιληψία μη ελεγχόμενη με θεραπεία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση). Αυτό το φάρμακο ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΓΕΝΙΚΑ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ:
- κατά την κύηση,
- σε συνδυασμό με την καρβαμαζεπίνη.
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-TRAMAL
expand_more
Προειδοποιήσεις
Προειδοποιήσεις ○ Η παρατεταμένη χρήση για πολλούς μήνες μπορεί ενδεχομένως να οδηγήσει σε κατάσταση εξάρτησης. Σε ασθενείς με προδιάθεση, η θεραπεία πρέπει να γίνεται υπό αυστηρή ιατρική παρακολούθηση. ○ Για την παιδιατρική χρήση, οι υπεύθυνοι για το παιδί πρέπει να ενημερωθούν ότι οι σταγόνες πρέπει να φυλάσσονται σε μέρος απρόσιτο στα παιδιά ώστε να αποφευχθούν πολύ σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες από τυχόν υπερδοσολογία. ○ Η τραμαδόλη δεν είναι κατάλληλη για αγωγή απεξάρτησης ή υποκατάστασης σε ασθενείς που παρουσιάζουν εξάρτηση από τα οπιοειδή. Αν και αγωνιστής των οπιοειδών, η τραμαδόλη δεν μπορεί να διορθώσει τα συμπτώματα στέρησης από τη μορφίνη. ○ Περιπτώσεις σπασμών έχουν παρατηρηθεί κυρίως σε ασθενείς με προδιάθεση ή σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπευτική αγωγή με φάρμακα τα οποία μπορούν να μειώσουν τον ουδό του επιληπτικού σπασμού, ιδιαίτερα με εκλεκτικούς αναστολείς της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης, αντικαταθλιπτικά, νευροληπτικά, αναλγητικά που δρουν στο ΚΝΣ ή τοπικά αναισθητικά (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Οι υπό έλεγχο επιληπτικοί ασθενείς ή οι ασθενείς που πιθανόν να παρουσιάσουν σπασμούς πρέπει να υποβάλλονται σε θεραπευτική αγωγή με τραμαδόλη μόνο σε περιπτώσεις που είναι απολύτως απαραίτητο. ○ Δεν επιτρέπεται η λήψη οινοπνεύματος κατά τη διάρκεια της θεραπείας. o Οι πόσιμες σταγόνες TRAMAL περιέχουν σακχαρόζη. Ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στην φρουκτόζη, στο σύνδρομο δυσαπορρόφησης της γλυκόζης-γαλακτόζης ή σε ανεπάρκεια σουκράσης-ισομαλτάσης δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.
Προφυλάξεις κατά τη χρήση ○ Η τραμαδόλη πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο μετά από προσεκτική εκτίμηση της σχέσης οφέλους- κινδύνου, ανάλογα με την προέλευση του πόνου και το προφίλ του ασθενούς (βλ. Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια). ○ Η τραμαδόλη πρέπει να χρησιμοποιείται με προφύλαξη σε πάσχοντες από ενδοκρανιακή υπέρταση, κρανιακή κάκωση, διαταραχή της συνείδησης χωρίς σαφή αιτία, διαταραχές του ΚΝΣ ή της αναπνευστικής λειτουργίας. ○ Οι πόσιμες σταγόνες περιέχουν 0,0425 mg νατρίου ανά σταγόνα. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν πρόκειται να χορηγηθεί σε άτομα που ακολουθούν αυστηρή άναλο δίαιτα.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-TRAMAL
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Το ΤRΑΜΑL δεν πρέπει να συνδυάζεται με αναστολείς MAO (βλέπε παράγραφο 4.3 «Αντενδείξεις»). Σε προηγούμενη χορήγηση αναστολέων ΜΑΟ, τις τελευταίες 14 ημέρες πριν από τη χρήση του οπιοειδούς πεθιδίνη, παρατηρήθηκαν αλληλεπιδράσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα, στην αναπνευστική και καρδιαγγειακή λειτουργία, επικίνδυνες για τη ζωή. Οι ίδιες αλληλεπιδράσεις με τους αναστολείς ΜΑΟ δεν μπορούν να αποκλεισθούν κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ΤRΑΜΑL . Η ταυτόχρονη χορήγηση ΤRΑΜΑL με άλλες ηρεμιστικές ουσίες που δρουν κεντρικά, περιλαμβανομένου του οινοπνεύματος, μπορεί να εντείνει τις ενέργειες στο ΚΝΣ (βλ. παράγραφο 4.8). Τα αποτελέσματα των φαρμακοκινητικών μελετών έχουν αποδείξει μέχρι τώρα ότι κατά την ταυτόχρονη ή προηγούμενη χορήγηση σιμετιδίνης (αναστολέας μεταβολικών ενζύμων) είναι απίθανο να συμβούν κλινικά σημαντικές αλληλεπιδράσεις. Η ταυτόχρονη ή προγενέστερη χορήγηση καρβαμαζεπίνης (ενζυμικός επαγωγέας) μπορεί να μειώσει την αναλγητική ενέργεια και να βραχύνει τη διάρκεια της δράσης. Η τραμαδόλη μπορεί να προκαλέσει σπασμούς και να αυξήσει το δυναμικό πρόκλησης σπασμών των εκλεκτικών αναστολέων της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRIs), των αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης (SNRIs),των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών των αντιψυχωσικών και άλλων φαρμάκων που μειώνουν τον ουδό των σπασμών (όπως η βουπροπιόνη, μιρταζαπίνη, τετραϋδροκανναβινόλη). Η ταυτόχρονη θεραπευτική χρήση τραμαδόλης και σεροτονινεργικών φαρμάκων όπως είναι οι εκλεκτικοί αναστολείς της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRIs), οι αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης (SNRIs), οι αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (MAO) (βλ. παράγραφο 4.3), τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και η μιτραζαπίνη μπορεί να προκαλέσουν τοξικότητα από σεροτονίνη. Το σύνδρομο σεροτονίνης μπορεί να εκδηλώνεται με κάποιο από τα ακόλουθα σημεία ή συμπτώματα:
- Αυτόματος κλώνος
- Επαγόμενος ή οφθαλμικός κλώνος με διέγερση ή εφίδρωση
- Τρόμος και αύξηση των αντανακλαστικών
- Υπερτονία και θερμοκρασία σώματος >38 ο C και επαγόμενος ή οφθαλμικός κλώνος Με τη διακοπή των σεροτονινεργικών φαρμάκων επέρχεται συνήθως ταχεία βελτίωση. Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο και τη βαρύτητα των συμπτωμάτων. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίδεται όταν χορηγείται ταυτόχρονη θεραπεία με τραμαδόλη και παράγωγα κουμαρίνης (π.χ. βαρφαρίνη) διότι έχει αναφερθεί αύξηση του INR με επακόλουθη σοβαρή αιμορραγία και εκχυμώσεις, σε μερικούς ασθενείς. Άλλες δραστικές ουσίες οι οποίες ως γνωστόν αναστέλλουν τη δράση του ενζύμου CYP3A4, όπως η κετοκοναζόλη και η ερυθρομυκίνη μπορεί να αναστείλουν το μεταβολισμό της τραμαδόλης (N-απομεθυλίωση) και πιθανόν και το μεταβολισμό του ενεργού O-απομεθυλιωμένου μεταβολίτη. Η κλινική σημασία της αλληλεπίδρασης αυτής δεν έχει μελετηθεί (βλ. παράγραφο 4.8). Σε μικρό αριθμό μελετών η προ- ή μετεγχειρητική χρήση του αντιεμετικού 5-ΗΤ3 ανταγωνιστή ondansetron αύξησε την ανάγκη σε τραμαδόλη σε ασθενείς με μετεγχειρητικό πόνο.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-TRAMAL
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Οι πιο συχνές αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ναυτία και ζάλη, που εμφανίζονται και οι δύο σε ποσοστό μεγαλύτερο από το 10% των ασθενών.
- Οι συχνότητες καθορίζονται ως ακολούθως:
- Πολύ συχνές: 1/10,
- Συχνές: 1/100, <1/10,
- Όχι συχνές: 1/1.000, <1/100,
- Σπάνιες: 1/10.000, <1/1.000,
- Πολύ σπάνιες: <1/10.000
- Μη γνωστές: η συχνότητα μδεν πορεί μνα εκτι ηθεί μ μ με βάση τα διαθέσι α δεδο ένα
- :Καρδιακές διαταραχές
- Όχι συχνές: διαταραχές καρδιακού ρυθμού (αίσθημα παλμών, ταχυκαρδία). Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να εμφανισθούν ιδιαίτερα κατά την ενδοφλέβια χορήγηση και σε ασθενείς που είναι σωματικά εξασθενημένοι.
- Σπάνιες: βραδυκαρδία, υπέρταση
- :Αγγειακές διαταραχές
- Όχι συχνές: ορθοστατική υπόταση ή καρδιαγγειακό collapse. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να εμφανισθούν ιδιαίτερα κατά την ενδοφλέβια χορήγηση και σε ασθενείς που είναι σωματικά εξασθενημένοι.
- Δ μ μ:ιαταραχές του εταβολισ ού και της θρέψης
- :Σπάνιες μεταβολές της όρεξης
- Μη γνωστές: υπογλυκαιμία
- Δ μ, μ:ιαταραχές του αναπνευστικού συστή ατος του θώρακα και του εσοθωράκιου
- :Σπάνιες καταστολή της αναπνευστικής λειτουργίας, δύσπνοια
- Εάν οι συνιστώμενες δόσεις έχουν ξεπερασθεί σε σημαντικό βαθμό και χορηγούνται ταυτόχρονα άλλες ουσίες που δρουν κεντρικά (βλέπε παράγραφο 4.5), μπορεί να επέλθει καταστολή της αναπνευστικής λειτουργίας.
- Έχει αναφερθεί επιδείνωση του άσθματος, ωστόσο δεν αποδείχθηκε αιτιολογική σχέση.
- Δ μ:ιαταραχές του νευρικού συστή ατος
- Πολύ συχνές: ζάλη
- Συχνές: κεφαλαλγία, υπνηλία
- Σπάνιες: διαταραχές του λόγου, παραισθησία, τρόμος, επιληπτικού τύπου σπασμοί, ακούσιες μυϊκές συσπάσεις, αφύσικος συντονισμός, συγκοπή.
- Εμφανίσθηκαν σπασμοί κυρίως μετά από χορήγηση υψηλών δόσεων τραμαδόλης ή μετά την ταυτόχρονη χρήση με φαρμακευτικά προϊόντα που μπορεί να μειώσουν τον ουδό του επιληπτικού σπασμού (βλέπε παράγραφο 4.4 και 4.5).
- Ψυχιατρικές διαταραχές:
- Σπάνιες: ψευδαισθήσεις, σύγχυση, διαταραχές του ύπνου, παραλήρημα, άγχος και εφιάλτες.
- Μετά τη χορήγηση της τραμαδόλης μπορεί να εμφανισθούν ψυχιατρικές διαταραχές που διαφέρουν σε ένταση και φύση από ασθενή σε ασθενή (ανάλογα με την προσωπικότητα και τη διάρκεια της θεραπείας). Αυτές περιλαμβάνουν μεταβολές της ψυχικής διάθεσης (συνήθως ευφορία, περιστασιακά δυσφορία), μεταβολές της δραστηριότητας (συνήθως καταστολή, περιστασιακά αύξηση) και μεταβολές της γνωστικής και αισθητήριας αντίληψης (π.χ. διαταραχές στη λήψη αποφάσεων και αντίληψης). Μπορεί να εμφανισθεί εξάρτηση από το φάρμακο. Μπορεί να εμφανισθούν συμπτώματα στέρησης του φαρμάκου παρόμοια με εκείνα των οπιούχων όπως: διέγερση, άγχος, νευρικότητα, αϋπνία, υπερκινητικότητα, τρόμος και συμπτώματα από το γαστρεντερικό. Άλλα συμπτώματα που έχουν πολύ σπάνια παρατηρηθεί μετά τη διακοπή της θεραπείας με τραμαδόλη περιλαμβάνουν: επεισόδια πανικού, έντονο άγχος, ψευδαισθήσεις, παραισθησίες, εμβοές ώτων και ασυνήθιστα συμπτώματα από το ΚΝΣ (π.χ. σύγχυση, παραλήρημα, αποπροσωποποίηση, αποπραγματοποίηση, παράνοια).
- μ:Οφθαλ ικές διαταραχές
- Σπάνιες: μύση, μυδρίαση, θάμβος όρασης
- Δ: ιαταραχές του γαστρεντερικού
- Πολύ συχνές: ναυτία
- Συχνές: έμετος, δυσκοιλιότητα, ξηροστομία
- Όχι συχνές: άμεση ανάγκη για έμετο, γαστρεντερική δυσφορία (αίσθημα πίεσης στο στομάχι, μετεωρισμός), διάρροια.
- Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού:
- Συχνές: εφίδρωση
- Όχι συχνές: δερματικές αντιδράσεις (π.χ. κνησμός, εξανθήματα, κνίδωση)
- Δ μ μ: ιαταραχές του υοσκελετικού συστή ατος και του συνδετικού ιστού
- Σπάνιες: κινητική αδυναμία.
- Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων:
- Έχουν αναφερθεί σε λίγες μεμονωμένες περιπτώσεις αυξημένα ηπατικά ένζυμα σε χρονική συσχέτιση με τη θεραπευτική χρήση της τραμαδόλης.
- Δ: ιαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
- Σπάνιες: διαταραχές της ούρησης (δυσουρία και επίσχεση ούρων).
- Δ μ:ιαταραχές του ανοσοποιητικού συστή ατος
- Σπάνιες: αλλεργικές αντιδράσεις (π.χ. δύσπνοια, βρογχόσπασμος, συριγμός, αγγειονευρωτικό οίδημα) και αναφυλαξία.
- Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης Συχνές: κόπωση μ μ Αναφορά πιθανολογού ενων ανεπιθύ ητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων.
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-TRAMAL
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Κύηση
Οι μελέτες σε ζώα έδειξαν ότι σε πολύ υψηλές δόσεις, παρατηρήθηκαν επιδράσεις στην ανάπτυξη των οργάνων, στην οστεοποίηση και στη θνησιμότητα των νεογνών. Η τραμαδόλη διέρχεται το φραγμό του πλακούντα. Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για την ασφάλεια της τραμαδόλης στις έγκυες γυναίκες. Συνεπώς, η τραμαδόλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την κύηση. Αυτή η διαπίστωση δεν οδηγεί αυτόματα στη σύσταση ότι πρέπει να διακοπεί η κύηση, αλλά οδηγεί σε στάση επαγρύπνησης και θέτει σαν στόχο τον προγεννητικό έλεγχο. Η τραμαδόλη - χορηγούμενη πριν ή κατά τη διάρκεια του τοκετού - δεν επηρεάζει τη συσταλτικότητα της μήτρας. Στα νεογνά μπορεί να επιφέρει αλλαγές στον αναπνευστικό ρυθμό που συνήθως δεν έχουν συσχετισθεί κλινικά. Η χρόνια χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να οδηγήσει σε συμπτώματα εξάρτησης του νεογνού.
Θηλασμός
Κατά τη διάρκεια του θηλασμού περίπου 0,1% της δόσης που χορηγείται στη μητέρα εκκρίνεται στο γάλα. Η χορήγηση της τραμαδόλης δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Μετά από μία εφάπαξ χορήγηση τραμαδόλης δεν είναι συνήθως αναγκαία η διακοπή του θηλασμού.
Γονιμότητα
Η εμπειρία μετά την κυκλοφορία δεν υποδηλώνει επίδραση της τραμαδόλης στη γονιμότητα. Μελέτες σε ζώα δεν έδειξαν επίδραση της τραμαδόλης στη γονιμότητα.
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-TRAMAL
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: άλλα οπιοειδή ATC κωδικός: N02AX02 Η τραμαδόλη είναι κεντρικά δρων οπιοειδές αναλγητικό, η αποτελεσματικότητα της οποίας οφείλεται στη συνέργεια, σε θεραπευτικές δόσεις:
- μίας οπιοειδούς ενέργειας οφειλόμενης στη σύνδεση με τους υποδοχείς οπιοειδών τύπου μ,
- μίας κεντρικής μονοαμινεργικής ενέργειας οφειλόμενης σε αναστολή της επαναπρόσληψης της νοραδρεναλίνης και της σεροτονίνης, του μηχανισμού που συμμετέχει στον έλεγχο της μεταβίβασης του πόνου στους νευρώνες του ΚΝΣ. Όπως τα άλλα προϊόντα αυτής της κατηγορίας, η τραμαδόλη έχει αντιβηχικές ιδιότητες. Σε θεραπευτικές δόσεις, οι ενέργειες στο γαστρεντερικό σύστημα είναι ασθενείς. Οι κατασταλτικές ενέργειες της τραμαδόλης στο αναπνευστικό είναι ηπιότερες από εκείνες της μορφίνης. Μελέτες σε ζώα έδειξαν μειωμένη πιθανότητα εξάρτησης σε σύγκριση με αυτή της μορφίνης και πολύ μικρή ανοχή.
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-TRAMAL
expand_more
Φαρμακοκινητική
DrugBank
Description
expand_more
Description
Περιγραφή
Ναρκωτικό αναλγητικό που προτείνεται για τον μέτριο έως σοβαρό πόνο. Μπορεί να προκαλέσει εξάρτηση. [PubChem]
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
Ενδείξεις
Ενδείκνυται για τη θεραπεία μέτριου έως σοβαρού πόνου. Να λαμβάνεται υπόψη για άτομα με προδιάθεση στη δυσκοιλιότητα ή την αναπνευστική καταστολή. Η τραμαδόλη χρησιμοποιείται για τη θεραπεία μετεγχειρητικού, οδοντιατρικού, καρκινικού και οξέος μυοσκελετικού πόνου, καθώς και ως επικουρική θεραπεία με ΜΣΑΦ σε ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα.
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
Φαρμακολογία
Η τραμαδόλη, ένας κεντρικά δρών αναλγητικός, υπάρχει ως ρακεμικό μείγμα του trans ισομερούς, με σημαντικές διαφορές στη σύνδεση, τη δράση και τον μεταβολισμό που σχετίζονται με τα δύο εναντιομερή. Παρόλο που η τραμαδόλη είναι ένα συνθετικό ανάλογο της κωδεΐνης, έχει σημαντικά χαμηλότερη συγγένεια για τους οπιοειδείς υποδοχείς από την κωδεΐνη.
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
Μηχανισμός Δράσης
Η τραμαδόλη και ο μεταβολίτης της O-δεσμεθυλοτραμαδόλη (M1) είναι εκλεκτικοί, ασθενείς αγωνιστές των OP3-υποδοχέων. Οι οπιοειδείς υποδοχείς συνδέονται με G-πρωτεϊνικούς υποδοχείς και λειτουργούν τόσο ως θετικοί όσο και ως αρνητικοί ρυθμιστές της συναπτικής μετάδοσης μέσω G-πρωτεϊνών που ενεργοποιούν πρωτεΐνες-στόχους. Καθώς το σύστημα-στόχος είναι η αδενυλική κυκλάση και το cAMP που βρίσκονται στην εσωτερική επιφάνεια της κυτταρικής μεμβράνης, τα οπιοειδή μειώνουν το ενδοκυτταρικό cAMP αναστέλλοντας την αδενυλική κυκλάση. Στη συνέχεια, η απελευθέρωση νευροδιαβιβαστών πόνου όπως η ουσία P, η GABA, η ντοπαμίνη, η ακετυλοχολίνη και η νοραδρεναλίνη αναστέλλεται. Οι αναλγητικές ιδιότητες της τραμαδόλης μπορούν να αποδοθούν στην αναστολή επαναπρόσληψης της νοραδρεναλίνης και της σεροτονίνης στο ΚΝΣ, η οποία αναστέλλει τη μετάδοση του πόνου στον νωτιαίο μυελό. Το (+) εναντιομερές έχει υψηλότερη συγγένεια για τον OP3 υποδοχέα και αναστέλλει προτιμησιακά την πρόσληψη σεροτονίνης και ενισχύει την απελευθέρωση σεροτονίνης. Το (-) εναντιομερές αναστέλλει προτιμησιακά την πρόσληψη νοραδρεναλίνης, διεγείροντας τους α2-αδρενεργικούς υποδοχείς.
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
Απορρόφηση
Η ρακεμική τραμαδόλη απορροφάται γρήγορα και σχεδόν πλήρως μετά από από του στόματος χορήγηση. Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μιας δόσης 100 mg από του στόματος είναι περίπου 75%. Η μέση μέγιστη πλασματική συγκέντρωση της ρακεμικής τραμαδόλης και της M1 παρατηρείται σε δύο και τρεις ώρες, αντίστοιχα, μετά τη χορήγηση σε υγιείς ενήλικες.
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
Χρόνος Ημίσειας Ζωής
23 +/- 10 λεπτά
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
20%
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
Οδός Απέκκρισης
Η τραμαδόλη απεκκρίνεται κυρίως μέσω μεταβολισμού στο ήπαρ και οι μεταβολίτες απεκκρίνονται κυρίως από τους νεφρούς. Η τραμαδόλη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα με παρατηρούμενους χρόνους ημίσειας ζωής πλάσματος 6,3 και 7,4 ώρες για την τραμαδόλη και την M1, αντίστοιχα. Περίπου το 30% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως αμετάβλητο φάρμακο, ενώ το 60% της δόσης απεκκρίνεται ως μεταβολίτες.
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
Όγκος Κατανομής
- 2,6 L/kg [άνδρες, δόση 100 mg ενδοφλεβίως]
- 2,9 L/kg [γυναίκες, δόση 100 mg ενδοφλεβίως]
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
Κάθαρση
- 5,9 mL/min/Kg [Υγιείς Ενήλικες, 100 mg qid, MD p.o]
- 8,5 mL/min/Kg [Υγιείς Ενήλικες, 100 mg SD p.o]
- 6,89 mL/min/Kg [Ηλικιωμένοι (<75 έτη), 50 mg SD p.o.]
- 4,23 mL/min/Kg [Ηπατική Ανεπάρκεια, 50 mg SD p.o.]
- 4,23 mL/min/Kg [Νεφρική Ανεπάρκεια, Clcr10-3mL/min, 100 mg SD i.v.]
- 3,73 mL/min/Kg [Νεφρική Ανεπάρκεια, CLcr<5 mL/min, 100 mg SD i.v.]
- 6,4 mL/min/Kg [Άνδρες μετά από δόση 100 mg IV]
- 5,7 mL/min/Kg [Γυναίκες μετά από δόση 100 mg IV]
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
Τοξικότητα
LD50=350mg/kg (από του στόματος σε ποντίκια)
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Ο τραμαδόλη τροποποιεί τις φθίνουσες οδούς πόνου εντός του κεντρικού νευρικού συστήματος μέσω της πρόσδεσης της μητρικής ουσίας και του μεταβολίτη Μ1 στους μ-οπιοειδείς υποδοχείς και της ασθενούς αναστολής της επαναπρόσληψης νορεπινεφρίνης και σεροτονίνης. Εκτός από την αναλγησία, η τραμαδόλη μπορεί να προκαλέσει ένα σύνολο συμπτωμάτων (συμπεριλαμβανομένων ζάλης, υπνηλίας, ναυτίας, δυσκοιλιότητας, εφίδρωσης και κνησμού) παρόμοια με αυτά άλλων οπιοειδών.
Κεντρικό Νευρικό Σύστημα Σε αντίθεση με τη μορφίνη, η τραμαδόλη δεν έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί απελευθέρωση ισταμίνης. Σε θεραπευτικές δόσεις, η τραμαδόλη δεν επηρεάζει τον καρδιακό ρυθμό, τη λειτουργία της αριστερής κοιλίας ή τον καρδιακό δείκτη. Έχει παρατηρηθεί ορθοστατική υπόταση.
Η τραμαδόλη προκαλεί αναπνευστική καταστολή με άμεση δράση στα αναπνευστικά κέντρα του εγκεφαλικού στελέχους. Η αναπνευστική καταστολή περιλαμβάνει τόσο μείωση της ανταπόκρισης των κέντρων του εγκεφαλικού στελέχους στην αύξηση της τάσης CO2 όσο και στην ηλεκτρική διέγερση.
Η τραμαδόλη καταστέλλει το αντανακλαστικό του βήχα μέσω άμεσης επίδρασης στο κέντρο του βήχα στον προμήκη. Αντιβηχικά αποτελέσματα μπορεί να εμφανιστούν με δόσεις χαμηλότερες από αυτές που συνήθως απαιτούνται για την αναλγησία.
Η τραμαδόλη προκαλεί μυδρίαση, ακόμη και σε πλήρες σκοτάδι. Οι κεντρικές κόρες είναι σημείο υπερδοσολογίας οπιοειδών, αλλά δεν είναι παθογνωμονικές (π.χ., βλάβες της γέφυρας αιμορραγικής ή ισχαιμικής αιτιολογίας μπορεί να προκαλέσουν παρόμοια ευρήματα). Σημαντική μυδρίαση αντί για μυόωση μπορεί να παρατηρηθεί με υποξία στο πλαίσιο υπερδοσολογίας οξυκωδόνης.
Έχουν αναφερθεί επιληπτικές κρίσεις σε ασθενείς που λαμβάνουν τραμαδόλη εντός του συνιστώμενου εύρους δοσολογίας. Αυθόρμητες αναφορές μετά την κυκλοφορία δείχνουν ότι ο κίνδυνος επιληπτικών κρίσεων αυξάνεται με δόσεις τραμαδόλης άνω του συνιστώμενου εύρους. Ο κίνδυνος σπασμών μπορεί επίσης να αυξηθεί σε ασθενείς με επιληψία, σε αυτούς με ιστορικό σπασμών ή σε ασθενείς με αναγνωρισμένο κίνδυνο σπασμών (όπως τραυματισμός κεφαλής, μεταβολικές διαταραχές, στέρηση αλκοόλ και ουσιών, λοιμώξεις του ΚΝΣ), ή με ταυτόχρονη χρήση άλλων φαρμάκων που μειώνουν το όριο σπασμών.
Η τραμαδόλη μπορεί να προκαλέσει μια σπάνια αλλά δυνητικά θανατηφόρα κατάσταση που προκύπτει από την ταυτόχρονη χορήγηση σεροτονινεργικών φαρμάκων (π.χ., αντικαταθλιπτικά, φάρμακα για ημικρανία). Η θεραπεία με το σεροτονινεργικό φάρμακο θα πρέπει να διακόπτεται εάν συμβούν τέτοια συμβάντα (που χαρακτηρίζονται από συστάδες συμπτωμάτων όπως υπερθερμία, ακαμψία, μυόκλονος, αυτόνομη αστάθεια με πιθανές ταχείες διακυμάνσεις των ζωτικών σημείων, αλλαγές ψυχικής κατάστασης, συμπεριλαμβανομένης της σύγχυσης, ευερεθιστότητας, ακραίας διέγερσης που εξελίσσεται σε παραλήρημα και κώμα) και θα πρέπει να ξεκινήσει υποστηρικτική συμπτωματική θεραπεία. Η τραμαδόλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με αναστολείς ΜΑΟ ή πρόδρομους της σεροτονίνης (όπως L-τρυπτοφάνη, οξιτριπτάνη) και πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε συνδυασμό με άλλα σεροτονινεργικά φάρμακα (τρυπτάνες, ορισμένα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, λίθιο, Βαλσαμόχορτο) λόγω του κινδύνου συνδρόμου σεροτονίνης.
Γαστρεντερικός Σωλήνας και Άλλος Λείος Μυς Η τραμαδόλη προκαλεί μείωση της κινητικότητας που σχετίζεται με αύξηση του τόνου του λείου μυός στην άντρη της στομάχου και του δωδεκαδακτύλου. Η πέψη των τροφών στο λεπτό έντερο καθυστερεί και οι προωθητικές συσπάσεις μειώνονται. Οι προωθητικές περισταλτικές κυματώσεις στο κόλον μειώνονται, ενώ ο τόνος μπορεί να αυξηθεί στο σημείο του σπασμού, οδηγώντας σε δυσκοιλιότητα. Άλλες επιδράσεις που προκαλούνται από οπιοειδή μπορεί να περιλαμβάνουν μείωση των γαστρικών, χολικών και παγκρεατικών εκκρίσεων, σπασμό του σφιγκτήρα του Oddi και παροδικές αυξήσεις της αμυλάσης του ορού.
Ενδοκρινικό Σύστημα Τα οπιοειδή μπορεί να επηρεάσουν τους άξονες υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων ή-γονοσωμάτων. Ορισμένες αλλαγές που μπορεί να παρατηρηθούν περιλαμβάνουν αύξηση της προλακτίνης του ορού και μειώσεις της κορτιζόλης και της τεστοστερόνης στο πλάσμα. Κλινικά σημεία και συμπτώματα μπορεί να εκδηλωθούν από αυτές τις ορμονικές αλλαγές.
Έχει αναφερθεί πολύ σπάνια υπονατριαιμία με τη χρήση τραμαδόλης, συνήθως σε ασθενείς με προδιαθεσικούς παράγοντες κινδύνου, όπως ηλικιωμένοι ασθενείς ή/και ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα φάρμακα που μπορεί να προκαλέσουν υπονατριαιμία (π.χ., αντικαταθλιπτικά, βενζοδιαζεπίνες, διουρητικά). Σε ορισμένες αναφορές, η υπονατριαιμία φάνηκε να είναι αποτέλεσμα του συνδρόμου της ανεπαρκούς έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης (SIADH) και υποχώρησε με τη διακοπή της τραμαδόλης και την κατάλληλη θεραπεία (π.χ., περιορισμός υγρών). Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με τραμαδόλη, συνιστάται παρακολούθηση για σημεία και συμπτώματα υπονατριαιμίας σε ασθενείς με προδιαθεσικούς παράγοντες κινδύνου.
Καρδιαγγειακό Η χορήγηση τραμαδόλης μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή υπόταση σε ασθενείς των οποίων η ικανότητα διατήρησης επαρκούς αρτηριακής πίεσης είναι συμβιβασμένη λόγω μειωμένου όγκου αίματος, ή ταυτόχρονης χορήγησης φαρμάκων όπως φαινοθειαζίνες και άλλα ηρεμιστικά, ηρεμιστικά/υπνωτικά, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά ή γενικά αναισθητικά. Αυτοί οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία υπότασης μετά την έναρξη ή τη ρύθμιση της δόσης της τραμαδόλης.
Παράταση Διαστήματος QTc Η μέγιστη προσαρμοσμένη για εικονικό φάρμακο μεταβολή από τη βασική γραμμή στο διάστημα QTcF ήταν 5,5 ms στον βραχίονα θεραπείας με 400 mg/ημέρα και 6,5 ms στον βραχίονα θεραπείας με 600 mg/ημέρα, και στις δύο περιπτώσεις σημειώθηκε στην χρονική στιγμή των 8 ωρών. Και οι δύο ομάδες θεραπείας ήταν εντός του ορίου των 10 ms για παράταση του QT. Η εμπειρία μετά την κυκλοφορία με τη χρήση προϊόντων που περιέχουν τραμαδόλη περιελάμβανε σπάνιες αναφορές παράτασης του QT σε περιπτώσεις υπερδοσολογίας. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται κατά τη χορήγηση τραμαδόλης σε ασθενείς που υποπτεύονται ότι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης torsade de pointes κατά τη διάρκεια θεραπείας με φάρμακο που παρατείνει το QT.
Κατάχρηση και Κακή Χρήση Όπως όλα τα οπιοειδή, η τραμαδόλη έχει τη δυνατότητα κατάχρησης και κακής χρήσης, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε υπερδοσολογία και θάνατο. Επομένως, η τραμαδόλη πρέπει να συνταγογραφείται και να χρησιμοποιείται με προσοχή.
Εξάρτηση/Ανοχή Η σωματική εξάρτηση και η ανοχή αντικατοπτρίζουν τη νευροπροσαρμογή των οπιοειδών υποδοχέων στη χρόνια έκθεση σε ένα οπιοειδές και είναι ξεχωριστές και διακριτές από την κατάχρηση και τον εθισμό. Η ανοχή, καθώς και η σωματική εξάρτηση, μπορεί να αναπτυχθεί με επαναλαμβανόμενη χορήγηση οπιοειδών, και δεν αποτελούν από μόνα τους απόδειξη διαταραχής εθισμού ή κατάχρησης. Οι ασθενείς σε παρατεταμένη θεραπεία θα πρέπει να μειώνουν σταδιακά το φάρμακο εάν δεν απαιτείται πλέον για τον έλεγχο του πόνου. Μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα στέρησης μετά από αιφνίδια διακοπή της θεραπείας ή μετά τη χορήγηση ανταγωνιστή οπιοειδών. Ορισμένα από τα συμπτώματα που μπορεί να σχετίζονται με αιφνίδια στέρηση αναλγητικού οπιοειδούς περιλαμβάνουν μυαλγίες, διάρροια, ανατριχίλα, ανορεξία, ναυτία, νευρικότητα ή ανησυχία, άγχος, ρινόρροια, φτέρνισμα, τρόμους ή ρίγη, στομαχικές κράμπες, ταχυκαρδία, δυσκολία στον ύπνο, ασυνήθιστη αύξηση εφίδρωσης, αίσθημα παλμών, ανεξήγητο πυρετό, αδυναμία και χασμουρητό.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Η τραμαδόλη είναι ένας κεντρικά δρών αγωνιστής μ-οπιοειδών υποδοχέων και SNRI (αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης/νορεπινεφρίνης) που σχετίζεται δομικά με την κωδεΐνη και τη μορφίνη. Η τραμαδόλη συνδέεται ασθενώς στους κ- και δ-οπιοειδείς υποδοχείς και στον μ-οπιοειδή υποδοχέα με 6000 φορές μικρότερη συγγένεια από τη μορφίνη.
Η τραμαδόλη υπάρχει ως ρακεμικό μείγμα που αποτελείται από δύο φαρμακολογικά ενεργά εναντιομερή, τα οποία συμβάλλουν στην αναλγητική της ιδιότητα μέσω διαφορετικών μηχανισμών: η (+)-τραμαδόλη και ο κύριος μεταβολίτης της (+)-O-δεσμεθυλτραμαδόλη (M1) είναι αγωνιστές του μ-οπιοειδούς υποδοχέα, ενώ η (+)-τραμαδόλη αναστέλλει την επαναπρόσληψη σεροτονίνης και η (-)-τραμαδόλη αναστέλλει την επαναπρόσληψη νορεπινεφρίνης. Αυτές οι οδοί είναι συμπληρωματικές και συνεργιστικές, βελτιώνοντας την ικανότητα της τραμαδόλης να ρυθμίζει την αντίληψη και την αντίδραση στον πόνο.
Σε ζωικά μοντέλα, το M1 είναι έως και 6 φορές πιο ισχυρό από την τραμαδόλη στην πρόκληση αναλγησίας και 200 φορές πιο ισχυρό στην πρόσδεση σε μ-οπιοειδείς υποδοχείς.
Η τραμαδόλη έχει επίσης αποδειχθεί ότι επηρεάζει ορισμένους ρυθμιστές του πόνου, συμπεριλαμβανομένων των α2-αδρενεργικών υποδοχέων, των υποδοχέων νευροκινίνης 1, της υπομονάδας άλφα II του υποδοχέα νατρίου-τάσης, του υποδοχέα διαύλου κατιόντων μεταβαλλόμενης ανασφάλειας υποοικογένειας V μέλος 1 (TRPV1 - γνωστός και ως υποδοχέας καψαϊκίνης), των μουσκαρινικών υποδοχέων (M1 και M3), του υποδοχέα N-μεθυλ-D-ασπαρτικού οξέος (γνωστός και ως υποδοχέας NMDA ή υποδοχέας γλουταμίνης), των υποδοχέων αδενοσίνης Α1 και του νικοτινικού υποδοχέα ακετυλοχολίνης.
Εκτός από τους παραπάνω νευρωνικούς στόχους, η τραμαδόλη έχει ορισμένες επιδράσεις σε φλεγμονώδεις και ανοσολογικούς μεσολαβητές που εμπλέκονται στην απόκριση του πόνου. Αυτό περιλαμβάνει ανασταλτικές επιδράσεις σε κυτοκίνες, προσταγλανδίνη Ε2 (PGE2), πυρηνικό παράγοντα-κΒ και γλοιακά κύτταρα, καθώς και αλλαγή στην κατάσταση πόλωσης των μακροφάγων Μ1.
Η τραμαδόλη είναι ένα ρακεμικό μείγμα (R & S) με περίπλοκο μηχανισμό δράσης. Έχει κάποια δράση στους μ-οπιοειδείς υποδοχείς, αλλά αυτή η επίδραση είναι 10 φορές χαμηλότερη από την κωδεΐνη και 6000 φορές χαμηλότερη από τη μορφίνη. Η τραμαδόλη αναστέλλει επίσης την επαναπρόσληψη νορεπινεφρίνης (NE) και σεροτονίνης (5 HT) και παράγει δευτερογενείς επιδράσεις στους α2-αδρενεργικούς υποδοχείς στις οδούς πόνου. Ένα εναντιομερές έχει μεγαλύτερη επίδραση στην επαναπρόσληψη 5 HT και μεγαλύτερη συγγένεια για τους μ-οπιοειδείς υποδοχείς. Το άλλο εναντιομερές είναι πιο ισχυρό για την επαναπρόσληψη NE και λιγότερο ενεργό στην αναστολή της επαναπρόσληψης 5 HT. Συνολικά, οι επιδράσεις της τραμαδόλης μπορούν να εξηγηθούν μέσω της αναστολής της επαναπρόσληψης 5 HT, της δράσης στους α2 υποδοχείς και της ήπιας δραστηριότητας στους μ-οπιοειδείς υποδοχείς.
Οι υποδοχείς μεταβαλλόμενης ανασφάλειας TRPV1 και οι υποδοχείς μεταβαλλόμενης ανασφάλειας TRPA1, που εκφράζονται σε αισθητικούς νευρώνες, είναι πολυτροπικοί μη εκλεκτικοί δίαυλοι κατιόντων που ανιχνεύουν επώδυνα ερεθίσματα. Πρόσφατες αναφορές έδειξαν ότι αυτοί οι δίαυλοι παίζουν σημαντικό ρόλο στον φλεγμονώδη, νευροπαθητικό ή καρκινικό πόνο, υποδηλώνοντας ότι μπορεί να αποτελούν ελκυστικούς αναλγητικούς φαρμακολογικούς στόχους. Η τραμαδόλη είναι ένα αποτελεσματικό αναλγητικό που χρησιμοποιείται ευρέως στην κλινική πρακτική. Αναφέρεται ότι η τραμαδόλη και ο μεταβολίτης της (M1) συνδέονται με τους μ-οπιοειδείς υποδοχείς ή/και αναστέλλουν την επαναπρόσληψη μονοαμινών στο κεντρικό νευρικό σύστημα, οδηγώντας στην ενεργοποίηση του φθίνοντος ανασταλτικού συστήματος. Ωστόσο, οι θεμελιώδεις μηχανισμοί της τραμαδόλης στον έλεγχο του πόνου παραμένουν ασαφείς. Οι TRPV1 και TRPA1 μπορεί να είναι στόχοι της τραμαδόλης· ωστόσο, δεν έχουν μελετηθεί εκτενώς. Εξετάσαμε εάν και πώς η τραμαδόλη και το M1 δρουν σε κύτταρα νεφρού εμβρύου ανθρώπου 293 (HEK293) που εκφράζουν ανθρώπινο TRPV1 (hTRPV1) ή hTRPA1 χρησιμοποιώντας δοκιμασία απεικόνισης Ca και καταγραφή με patch-clamp σε όλο το κύτταρο. Η τραμαδόλη και το M1 (0,01-10 μM) από μόνα τους δεν αύξησαν την ενδοκυττάρια συγκέντρωση Ca ([Ca]i) σε κύτταρα HEK293 που εκφράζουν hTRPV1 ή hTRPA1 σε σύγκριση με την καψαϊκίνη (αγωνιστής TRPV1) ή την αλλυλισοθειοκυανική (AITC, αγωνιστής TRPA1), αντίστοιχα. Επιπλέον, σε κύτταρα HEK293 που εκφράζουν hTRPV1, η προ-θεραπεία με τραμαδόλη ή M1 για 5 λεπτά δεν άλλαξε την αύξηση της [Ca]i που προκλήθηκε από την καψαϊκίνη. Αντίθετα, η προ-θεραπεία με τραμαδόλη (0,1-10 μM) και M1 (1-10 μM) καταστέλλει σημαντικά τις αυξήσεις της [Ca]i που προκλήθηκαν από AITC σε κύτταρα HEK293 που εκφράζουν hTRPA1. Επιπλέον, η μελέτη patch-clamp έδειξε ότι η προ-θεραπεία με τραμαδόλη και M1 (10 μM) μείωσε τα εισερχόμενα ρεύματα που προκλήθηκαν από AITC. Αυτά τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η τραμαδόλη και το M1 αναστέλλουν επιλεκτικά τη λειτουργία του hTRPA1, αλλά όχι του hTRPV1, και ότι ο hTRPA1 μπορεί να παίζει ρόλο στα αναλγητικά αποτελέσματα αυτών των ενώσεων.
Η τραμαδόλη είναι μια αποτελεσματική αναλγητική ουσία που χρησιμοποιείται ευρέως στην ιατρική πρακτική. Η θεραπευτική της δράση έχει αποδοθεί κυρίως στην ενεργοποίηση των μ-οπιοειδών υποδοχέων, καθώς και στην αναστολή των μηχανισμών επαναπρόσληψης νευροδιαβιβαστών και διαφόρων ιοντικών διαύλων που ενεργοποιούνται από τάση και συνδέτες του συστήματος πόνου. Καθώς ο υποδοχέας μεταβαλλόμενης ανασφάλειας-1 (TRPV1, «ο υποδοχέας καψαϊκίνης») έχει αποδειχθεί ότι λειτουργεί ως κεντρικός ολοκληρωτής μόριο αίσθησης πόνου, ο στόχος μας στην παρούσα μελέτη ήταν να καθορίσουμε την εμπλοκή του TRPV1 στον πολύπλοκο μηχανισμό δράσης της τραμαδόλης. Για την επίτευξη αυτών των στόχων, χρησιμοποιήσαμε μονής κυψέλης Ca-imaging, καθώς και μεθόδους φθορισμού σε πλάκα-αναγνώστη σε κύτταρα κινέζικων ωοθηκών (CHO) που υπερεκφράζουν ετερολογικά TRPV1. Διαπιστώσαμε ότι (1) η τραμαδόλη, παρόμοια με τον γνωστό αγωνιστή TRPV1, την καψαϊκίνη, αύξησε σημαντικά την Ca(2+) των κυττάρων TRPV1-CHO με τρόπο εξαρτώμενο από τη συγκέντρωση· (2) η επίδρασή της εμποδίστηκε αναστρέψιμα από τον ανταγωνιστή TRPV1 καψαζεπίνη· (3) η επαναλαμβανόμενη χορήγηση τραμαδόλης οδήγησε σε έντονη ταχυφυλαξία· και (4) η τραμαδόλη δεν τροποποίησε την Ca(2+) σε κύτταρα CHO ελέγχου (που εκφράζουν κενό φορέα). Συνολικά, αυτά τα ευρήματα υποστηρίζουν έντονα την ενδιαφέρουσα και νέα έννοια ότι η τραμαδόλη δρα ως αγωνιστής του TRPV1. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η ενεργοποίηση του TRPV1 στους αισθητικούς νευρώνες ακολουθείται από τοπική απελευθέρωση αγγειοδραστικών νευροπεπτιδίων και σημαντική απευαισθητοποίηση των προσαγωγών ινών (επομένως τερματισμός της αίσθησης πόνου), τα ευρήματά μας μπορούν επίσης να εξηγήσουν τόσο την επιθυμητή αναλγητική όσο και τις συχνά παρατηρούμενες, αν και «απροσδόκητες», τοπικές παρενέργειες (π.χ., έναρξη καυσαλγίας και ερυθρότητας) της τραμαδόλης.
Η τραμαδόλη έχει διπλό μηχανισμό δράσης που περιλαμβάνει ασθενείς αγωνιστικές επιδράσεις στον μ-οπιοειδή υποδοχέα, καθώς και αναστολή της επαναπρόσληψης μονοαμινών (σεροτονίνης, νορεπινεφρίνης). Ο κύριος μεταβολίτης της (M1) μονο-O:-δεσμεθυλτραμαδόλη, ο οποίος σχηματίζεται γρήγορα in vivo, έχει σημαντικά υψηλότερη συγγένεια για τους μ-υποδοχείς και μπορεί έτσι να συμβάλει στα αποτελέσματα της μητρικής ουσίας. Επιπλέον, οι φαρμακολογικές επιδράσεις της τραμαδόλης φαίνεται να σχετίζονται με τις διαφορετικές, αλλά συμπληρωματικές και αλληλεπιδραστικές φαρμακολογίες των εναντιομερών της.
Η τραμαδόλη χρησιμοποιείται ως αναλγητικό για αρκετές δεκαετίες. Οι μ-οπιοειδείς υποδοχείς (μORs) είναι οι κύριοι υποδοχείς που μεσολαβούν στα αναλγητικά αποτελέσματα των οπιοειδών. Αν και οι μORs θεωρούνταν ένας από τους τόπους δράσης της τραμαδόλης, δεν υπήρχε καμία αναφορά που να αποδεικνύει άμεσα αν η τραμαδόλη είναι αγωνιστής των μORs ή όχι. Σε αυτή τη μελέτη, εξετάσαμε τις επιδράσεις της τραμαδόλης και του κύριου ενεργού μεταβολίτη της O-δεσμεθυλτραμαδόλης (M1) στη λειτουργία των μORs χρησιμοποιώντας ωάρια Xenopus που εκφράζουν κλωνοποιημένους ανθρώπινους μORs. Οι επιδράσεις της τραμαδόλης και του M1 αξιολογήθηκαν χρησιμοποιώντας τη μέθοδο ανάλυσης ρεύματος Cl(-)-που ενεργοποιείται από Ca(2+) για G(i/o)-συζευγμένους υποδοχείς χρησιμοποιώντας ένα μOR συνδεδεμένο με G(qi5) (μOR-G(qi5)) σε ωάρια Xenopus. Το DAMGO [(D-Ala(2), N-MePhe(4), Gly(5)-ol)-enkephalin] προκάλεσε ρεύματα Cl(-) σε ωάρια που εκφράζουν μOR-G(qi5) με τρόπο εξαρτώμενο από τη συγκέντρωση. Η τραμαδόλη και το M1 προκάλεσαν επίσης ρεύματα Cl(-) σε ωάρια που εκφράζουν μOR-G(qi5)· ωστόσο, απαιτήθηκαν σχετικά υψηλότερες συγκεντρώσεις (σε σύγκριση με το DMAGO) για την πρόκληση τέτοιων ρευμάτων. Η τραμαδόλη και το M1 είχαν άμεση επίδραση στους μORs που εκφράζονται σε ωάρια Xenopus. Παρόλο που το σύστημα πρόσληψης μονοαμινών και διάφοροι τύποι ιοντικών διαύλων που συνδέονται με συνδέτες θεωρούνται ένας από τους στόχους της τραμαδόλης, η αντικαταβολική δράση που προκαλείται από την τραμαδόλη μπορεί να μεσολαβείται τουλάχιστον εν μέρει, μέσω της άμεσης ενεργοποίησης των μORs.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Στοματική Χορήγηση Η τραμαδόλη χορηγείται ως ρακεμικό μείγμα, με την ανίχνευση τόσο της [-] όσο και της [+] μορφής τόσο της τραμαδόλης όσο και του μεταβολίτη M1 στην κυκλοφορία. Μετά τη χορήγηση, η ρακεμική τραμαδόλη απορροφάται γρήγορα και σχεδόν πλήρως, με βιοδιαθεσιμότητα 75%. Αυτή η διαφορά στην απορρόφηση και τη βιοδιαθεσιμότητα μπορεί να αποδοθεί στον μεταβολισμό πρώτης διόδου 20-30%. Οι μέγιστες πλασματικές συγκεντρώσεις της τραμαδόλης και του κύριου μεταβολίτη M1 εμφανίζονται σε δύο και τρεις ώρες, αντίστοιχα. Μετά από μία μεμονωμένη από του στόματος δόση 100mg τραμαδόλης, η Cmax βρέθηκε να είναι περίπου 300μg/L με Tmax 1,6-1,9 ώρες, ενώ ο μεταβολίτης M1 βρέθηκε να έχει Cmax 55μg/L με Tmax 3 ώρες.
Οι σταθερές πλασματικές συγκεντρώσεις τόσο της τραμαδόλης όσο και του M1 επιτυγχάνονται εντός δύο ημερών από τη χορήγηση. Δεν υπάρχει ένδειξη αυτο-επαγωγής. Μετά από πολλαπλές από του στόματος δόσεις, η Cmax είναι 16% υψηλότερη και η AUC 36% υψηλότερη από ό,τι μετά από μία μεμονωμένη δόση, αποδεικνύοντας πιθανό ρόλο του κορεσμού του ηπατικού μεταβολισμού πρώτης διόδου στην αύξηση της βιοδιαθεσιμότητας.
Ενδομυϊκή Χορήγηση Η τραμαδόλη απορροφάται γρήγορα και σχεδόν πλήρως μετά από ενδομυϊκή χορήγηση. Μετά από ένεση 50mg τραμαδόλης, βρέθηκε Cmax 166μg/L με Tmax 0,75 ώρες.
Ορθική Χορήγηση Μετά από ορθική χορήγηση με υπόθετα που περιείχαν 100mg τραμαδόλης, βρέθηκε Cmax 294μg/L με Tmax 3,3 ώρες. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα βρέθηκε να είναι υψηλότερη από την από του στόματος χορήγηση (77% έναντι 75%), πιθανώς λόγω μειωμένου μεταβολισμού πρώτης διόδου με ορθική χορήγηση σε σύγκριση με τη από του στόματος χορήγηση.
Η τραμαδόλη αποβάλλεται κυρίως μέσω μεταβολισμού από το ήπαρ και οι μεταβολίτες απεκκρίνονται κυρίως από τους νεφρούς, αντιπροσωπεύοντας το 90% της απέκκρισης, ενώ το υπόλοιπο 10% απεκκρίνεται μέσω κοπράνων. Περίπου το 30% της δόσης απεκκρίνεται στα ούραρα ως αμετάβλητο φάρμακο, ενώ το 60% της δόσης απεκκρίνεται ως μεταβολίτες.
Ο μέσος όρος του τελικού χρόνου ημίσειας ζωής αποβολής στο πλάσμα της ρακεμικής τραμαδόλης και του ρακεμικού M1 είναι 6,3 ± 1,4 και 7,4 ± 1,4 ώρες, αντίστοιχα. Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής στο πλάσμα της ρακεμικής τραμαδόλης αυξήθηκε από περίπου έξι ώρες σε επτά ώρες μετά από πολλαπλές δόσεις.
Ο όγκος κατανομής της τραμαδόλης αναφέρεται ότι κυμαίνεται από 2,6-2,9 L/kg. Η τραμαδόλη έχει υψηλή συγγένεια στους ιστούς. Ο συνολικός όγκος κατανομής μετά από από του στόματος χορήγηση ήταν 306L και 203L μετά από παρεντερική χορήγηση. Η τραμαδόλη διαπερνά τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό με μέγιστες συγκεντρώσεις στον εγκέφαλο να εμφανίζονται 10 λεπτά μετά από από του στόματος χορήγηση. Διασχίζει επίσης τον πλακουντιακό φραγμό με συγκεντρώσεις στον ομφάλιο λώρο που είναι περίπου 80% των μητρικών συγκεντρώσεων.
Σε κλινικές δοκιμές, ο ρυθμός κάθαρσης της τραμαδόλης κυμάνθηκε από 3,73 ml/min/kg σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια έως 8,50 ml/min/kg σε υγιείς ενήλικες.
Ο στόχος αυτής της μελέτης ήταν ο προσδιορισμός της φαρμακοκινητικής δύο από του στόματος χορηγούμενων δόσεων τραμαδόλης (5 και 10 mg/kg) και του κύριου μεταβολίτη της (O-δεσμεθυλτραμαδόλη) (M1) σε θαλάσσιες χελώνες Loggerhead (Caretta caretta). Μετά από από του στόματος χορήγηση, ο χρόνος ημίσειας ζωής της τραμαδόλης που χορηγήθηκε σε δόσεις 5 και 10 mg/kg ήταν 20,35 και 22,67 ώρες, ενώ ο χρόνος ημίσειας ζωής του M1 ήταν 10,23 και 11,26 ώρες, αντίστοιχα. Η μέγιστη συγκέντρωση (Cmax) για την τραμαδόλη μετά από από του στόματος χορήγηση σε δόσεις 5 mg/kg και 10 mg/kg ήταν 373 και 719 ng/mL, ενώ για το M1 ήταν 655 και 1.376 ng/mL, αντίστοιχα. Η τραμαδόλη που χορηγήθηκε από του στόματος σε θαλάσσιες χελώνες Loggerhead και στις δύο δοσολογίες παρείχε ανιχνεύσιμες πλασματικές συγκεντρώσεις τραμαδόλης και O-δεσμεθυλτραμαδόλης για αρκετές ημέρες χωρίς ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι πλασματικές συγκεντρώσεις τραμαδόλης και O-δεσμεθυλτραμαδόλης παρέμειναν >/= 100 ng/mL για τουλάχιστον 48 και 72 ώρες όταν χορηγήθηκε τραμαδόλη σε δόση 10 mg/kg.
Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μιας από του στόματος δόσης 100 mg είναι περίπου 75%. Η μέση μέγιστη πλασμική συγκέντρωση της ρακεμικής τραμαδόλης και του M1 εμφανίζεται σε δύο και τρεις ώρες, αντίστοιχα, μετά τη χορήγηση σε υγιείς ενήλικες. Γενικά, και τα δύο εναντιομερή της τραμαδόλης και του M1 ακολουθούν παράλληλη χρονική πορεία στο σώμα μετά από μεμονωμένες και πολλαπλές δόσεις, αν και υπάρχουν μικρές διαφορές (περίπου 10%) στο απόλυτο ποσό κάθε εναντιομερούς που υπάρχει.
Η τραμαδόλη αποβάλλεται κυρίως μέσω μεταβολισμού από το ήπαρ και οι μεταβολίτες αποβάλλονται κυρίως από τους νεφρούς.
Ο στόχος αυτής της μελέτης ήταν η διερεύνηση της βιοδιαθεσιμότητας υδροχλωρικής τραμαδόλης μετά από από του στόματος χορήγηση καψουλών Tramadol–50 mg, που παρασκευάστηκαν στην φαρμακευτική-χημική εταιρεία Synteza στην Πόζναν. Ως σκεύασμα αναφοράς της Τραμαδόλης χρησιμοποιήθηκαν οι κάψουλες Tramal–50 mg (Grunenthal, Γερμανία). Τα σκευάσματα διερευνήθηκαν σε 20 υγιείς εθελοντές, σύμφωνα με τυχαιοποιημένο σχέδιο διασταυρούμενης χορήγησης δύο περιόδων, σε κατάσταση νηστείας. Δείγματα αίματος για τον προσδιορισμό των πλασμικών συγκεντρώσεων τραμαδόλης συλλέχθηκαν σε προκαθορισμένα χρονικά σημεία έως 24 ώρες μετά τη χορήγηση του φαρμάκου. Μια περίοδος αποχής 1 εβδομάδας χώριζε τις δύο περιόδους θεραπείας. Οι πλασματικές συγκεντρώσεις τραμαδόλης προσδιορίστηκαν με επικυρωμένη μέθοδο HPLC (ανιχνευτής φθορισμού, βεραπαμίλη ως εσωτερικό πρότυπο). Τιμές 1.226,4 ng/hr/ml (Tramadol) & 1.397,01 ng/hr/ml (Tramal) για την παράμετρο AUC(0-άπειρο) αποδεικνύουν σχεδόν πανομοιότυπο βαθμό απορρόφησης του φαρμάκου. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις–Cmax (217,81 ng/ml & 246,0 ng/ml) & χρόνος για την επίτευξη μέγιστης πλασμικής συγκέντρωσης–Tmax (2,14 & 2,31 ώρες) που επιτεύχθηκαν για την Τραμαδόλη & το σκεύασμα αναφοράς δεν διέφεραν σημαντικά. … Η βιοδιαθεσιμότητα υδροχλωρικής τραμαδόλης μετά τη χορήγηση Τραμαδόλης είναι ίδια με αυτή μετά τη χορήγηση Tramal, του οποίου η κλινική αποτελεσματικότητα δοκιμάστηκε προηγουμένως.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για την TRAMADOL (20 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Η τραμαδόλη υφίσταται εκτεταμένο μεταβολισμό πρώτης διόδου στο ήπαρ μέσω N- και O- δεμεθυλίωσης και συζυγίας. Από τον εκτεταμένο μεταβολισμό, έχουν ταυτοποιηθεί τουλάχιστον 23 μεταβολίτες. Υπάρχουν δύο κύριες μεταβολικές οδοί: η O-δεμεθυλίωση της τραμαδόλης για παραγωγή O-δεσμεθυλτραμαδόλης (M1) καταλυόμενη από CYP2D6 και η N-δεμεθυλίωση σε N-δεσμεθυλτραμαδόλη (M2) καταλυόμενη από CYP3A4 και CYP2B6.
Η μεγάλη μεταβλητότητα στις φαρμακοκινητικές ιδιότητες μεταξύ των ασθενών μπορεί εν μέρει να αποδοθεί σε πολυμορφισμούς στο γονίδιο για το CYP2D6 που καθορίζουν την ενζυμική του δραστηριότητα. Το CYP2D6*1 θεωρείται το αλληλόμορφο αγρίου τύπου που σχετίζεται με φυσιολογική ενζυμική δραστηριότητα και φαινότυπο “εκτεταμένου μεταβολιστή”. 90-95% των Καυκάσιων θεωρούνται “εκτεταμένοι μεταβολιστές” (με φυσιολογική λειτουργία CYP2D6), ενώ το υπόλοιπο 5-10% θεωρούνται “φτωχοί μεταβολιστές” με μειωμένο ή μη λειτουργικό ένζυμο. Τα αλληλόμορφα CYP2D6 που σχετίζονται με μη λειτουργικό ένζυμο περιλαμβάνουν τα *3, *4, *5, και *6, ενώ τα αλληλόμορφα που σχετίζονται με μειωμένη δραστηριότητα περιλαμβάνουν τα *9, *10, *17, και *41.
Οι φτωχοί μεταβολιστές έχουν μειωμένη δραστηριότητα του ενζύμου CYP2D6 και επομένως μικρότερη παραγωγή των μεταβολιτών M1 και M2 της τραμαδόλης, γεγονός που τελικά οδηγεί σε μειωμένο αναλγητικό αποτέλεσμα, καθώς η τραμαδόλη αλληλεπιδρά με τον μ-οπιοειδή υποδοχέα κυρίως μέσω του M1.
Υπάρχουν επίσης μεγάλες διαφορές στη συχνότητα αυτών των αλληλομόρφων μεταξύ διαφορετικών εθνοτήτων: τα *3, *4, *5, *6, και *41 είναι συχνότερα στους Καυκάσιους, ενώ το 17 είναι συχνότερο στους Αφρικανούς, για παράδειγμα. Σε σύγκριση με το 5-10% των Καυκάσιων, μόνο περίπου το 1% των Ασιατών θεωρείται φτωχός μεταβολιστής, ωστόσο οι ασιατικοί πληθυσμοί φέρουν πολύ υψηλότερη συχνότητα (51%) του αλληλομόρφφου CYP2D610, το οποίο είναι σχετικά σπάνιο στους Καυκάσιους πληθυσμούς και οδηγεί σε υψηλότερη έκθεση στην τραμαδόλη.
Ορισμένα άτομα θεωρούνται “υπέρ-ταχύ μεταβολιστές”, όπως αυτά που φέρουν διπλασιασμούς (CYP2D6*DUP) ή πολλαπλασιασμούς του γονιδίου CYP2D6. Αυτά τα άτομα διατρέχουν κίνδυνο δηλητηρίασης ή υπερβολικών επιδράσεων της τραμαδόλης λόγω υψηλότερων συγκεντρώσεων του ενεργού μεταβολίτη της (M1). Η εμφάνιση αυτού του φαινοτύπου παρατηρείται περίπου στο 1% έως 2% των Ανατολικοασιατών (Κινέζοι, Ιάπωνες, Κορεάτες), 1% έως 10% των Καυκάσιων, 3% έως 4% των Αφροαμερικανών, και μπορεί να είναι >10% σε ορισμένες φυλετικές/εθνοτικές ομάδες (δηλ., Ωκεανοί, Βόρειοι Αφρικανοί, Μέσης Ανατολής, Ασκενάζι Εβραίοι, Πορτορικανοί). Η ετικέτα του FDA συνιστά την αποφυγή χρήσης τραμαδόλης σε αυτά τα άτομα.
Η τραμαδόλη μεταβολίζεται εκτενώς μετά από από του στόματος χορήγηση μέσω διαφόρων οδών, συμπεριλαμβανομένων των CYP2D6 και CYP3A4, καθώς και μέσω συζυγίας της μητρικής ουσίας και των μεταβολιτών. Περίπου το 30% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως αμετάβλητο φάρμακο, ενώ το 60% της δόσης απεκκρίνεται ως μεταβολίτες. Το υπόλοιπο απεκκρίνεται είτε ως μη ταυτοποιημένοι είτε ως μη εκχυλίσιμοι μεταβολίτες. Οι κύριες μεταβολικές οδοί φαίνεται να είναι η N- και O-δεμεθυλίωση και η γλυκουρονιδίωση ή η σουλφίδωση στο ήπαρ. Ένας μεταβολίτης (O-δεσμεθυλτραμαδόλη, M1) είναι φαρμακολογικά ενεργός σε ζωικά μοντέλα. Ο σχηματισμός του M1 εξαρτάται από το CYP2D6 και ως εκ τούτου υπόκειται σε αναστολή, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει τη θεραπευτική απόκριση.
Η τραμαδόλη έχει έως και 11 μεταβολίτες. Ένας μεταβολίτης (o-δεσμεθυλτραμαδόλη, επίσης γνωστός ως M1) μπορεί να έχει ισχυρότερες οπιοειδείς επιδράσεις από το μητρικό φάρμακο (για παράδειγμα, 200-300 φορές ισχυρότερη οπιοειδής επίδραση από την τραμαδόλη), αλλά και πάλι χαμηλότερη από τη μορφίνη. Σε ζώα που παράγουν αυτόν τον μεταβολίτη σε επαρκείς ποσότητες, κάποια αναλγητική δράση μπορεί να αποδοθεί σε οπιοειδώς μεσολαβούμενες επιδράσεις από τον ενεργό μεταβολίτη. Οι άλλοι μεταβολίτες δεν έχουν αποδειχθεί ότι έχουν ενεργή αναλγητική δράση.
Η τραμαδόλη μεταβολίζεται εκτενώς μέσω διαφόρων οδών, συμπεριλαμβανομένων των CYP2D6 και CYP3A4, καθώς και μέσω συζυγίας της μητρικής ουσίας και των μεταβολιτών. Ένας μεταβολίτης, το M1, είναι φαρμακολογικά ενεργός σε ζωικά μοντέλα. Ο σχηματισμός του M1 εξαρτάται από τον Κυτταροχρωμικό P-450(2D6) και ως εκ τούτου υπόκειται τόσο σε μεταβολική επαγωγή όσο και αναστολή, η οποία μπορεί να επηρεάσει τη θεραπευτική απόκριση. /Άλας δεν έχει καθοριστεί/
Η τραμαδόλη είναι ένα συνθετικό οπιοειδές, ευρέως χρησιμοποιούμενο για μετεγχειρητικό και χρόνιο πόνο. Η θανατηφόρα υπερδοσολογία μόνο λόγω τραμαδόλης δεν είναι συχνή· συχνότερα η δηλητηρίαση οφείλεται σε συνδυασμό τραμαδόλης με άλλες ουσίες. Αναφέρεται μια αυτοκτονική περίπτωση θανατηφόρου δηλητηρίασης από τραμαδόλη σε μια 48χρονη γυναίκα. Τραμαδόλη και οι μεταβολίτες της O-δεσμεθυλτραμαδόλη (M1), N-δεσμεθυλτραμαδόλη (M2), N,N-διδεσμεθυλτραμαδόλη (M3), N,O-διδεσμεθυλτραμαδόλη (M5) ανιχνεύτηκαν με GC/MS σε βιολογικά υγρά (μηριαίο αίμα, χολή, ούρα, περιεχόμενο στομάχου) και σπλάχνα (εγκέφαλος, πνεύμονας, ήπαρ και νεφρός). Η συγκέντρωση της τραμαδόλης στο μηριαίο αίμα ήταν 61,83 ug/mL, η οποία είναι περίπου 30 φορές υψηλότερη από αυτή που θεωρείται θανατηφόρος. Σύμφωνα με άλλους συγγραφείς, η προτιμησιακή δημιουργία M1 έναντι M2 (λόγος M1/M2 >1) υποδηλώνει οξεία θάνατο, ενώ λόγος M1/M2 <1 υποδηλώνει ότι ο θάνατος συνέβη μετά από μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από τη λήψη.
Η τραμαδόλη έχει γνωστές ανθρώπινες μεταβολίτες που περιλαμβάνουν N-δεσμεθυλτραμαδόλη και O-δεσμεθυλτραμαδόλη.
Ηπατική. Οι κύριες μεταβολικές οδοί φαίνεται να είναι η N- και O- δεμεθυλίωση και η γλυκουρονιδίωση ή η σουλφίδωση στο ήπαρ. Ένας μεταβολίτης (O-δεσμεθυλτραμαδόλη, M1) είναι φαρμακολογικά ενεργός σε ζωικά μοντέλα. Τα CYP3A4 και CYP2B6 διευκολύνουν τη βιομετατροπή της τραμαδόλης σε N-δεσμεθυλτραμαδόλη. Το CYP2D6 διευκολύνει τη βιομετατροπή της τραμαδόλης σε O-δεσμεθυλτραμαδόλη. Η ρακεμική τραμαδόλη απορροφάται γρήγορα και σχεδόν πλήρως μετά από από του στόματος χορήγηση. Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μιας από του στόματος δόσης 100 mg είναι περίπου 75%. Η μέση μέγιστη πλασμική συγκέντρωση της ρακεμικής τραμαδόλης και του M1 εμφανίζεται σε δύο και τρεις ώρες, αντίστοιχα, μετά τη χορήγηση σε υγιείς ενήλικες. Η τραμαδόλη υφίσταται ηπατικό μεταβολισμό μέσω του ισοενζύμου CYP2D6 του κυτταροχρώματος P450, δεμεθυλιούμενη O- και N- σε πέντε διαφορετικούς μεταβολίτες. Από αυτούς, ο M1 (O-Δεσμεθυλτραμαδόλη) είναι ο πιο σημαντικός, καθώς έχει 200 φορές μεγαλύτερη συγγένεια από την (+)-τραμαδόλη, και επιπλέον έχει χρόνο ημίσειας ζωής αποβολής εννέα ωρών, σε σύγκριση με έξι ώρες για την ίδια την τραμαδόλη. Στο 6% του πληθυσμού που έχει αργή δραστηριότητα CYP2D6, υπάρχει επομένως ελαφρώς μειωμένο αναλγητικό αποτέλεσμα. Ο μεταβολισμός φάσης ΙΙ στο ήπαρ καθιστά τους μεταβολίτες υδατοδιαλυτούς, οι οποίοι απεκκρίνονται από τους νεφρούς. Έτσι, μπορεί να χρησιμοποιηθούν μειωμένες δόσεις σε νεφρική και ηπατική ανεπάρκεια (A308, L1160). Οδοί Απέκκρισης: Η τραμαδόλη αποβάλλεται κυρίως μέσω μεταβολισμού από το ήπαρ και οι μεταβολίτες απεκκρίνονται κυρίως από τους νεφρούς. Περίπου το 30% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως αμετάβλητο φάρμακο, ενώ το 60% της δόσης απεκκρίνεται ως μεταβολίτες. Χρόνος Ημίσειας Ζωής: Η τραμαδόλη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα με παρατηρούμενους χρόνους ημίσειας ζωής στο πλάσμα 6,3 και 7,4 ώρες για την τραμαδόλη και το M1, αντίστοιχα.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Η τραμαδόλη αναφέρθηκε να έχει χρόνο ημίσειας ζωής 5-6 ώρες, ενώ ο μεταβολίτης M1 παρουσιάζει χρόνο ημίσειας ζωής 8 ωρών.
Υγιείς ηλικιωμένοι ασθενείς ηλικίας 65 έως 75 ετών έχουν πλασματικές συγκεντρώσεις τραμαδόλης και χρόνους ημίσειας ζωής αποβολής συγκρίσιμους με αυτούς που παρατηρούνται σε υγιείς ασθενείς κάτω των 65 ετών. Σε ασθενείς άνω των 75 ετών, οι μέγιστες ορικές συγκεντρώσεις είναι αυξημένες (208 έναντι 162 ng/mL) και ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής παρατείνεται (7 έναντι 6 ωρών) σε σύγκριση με ασθενείς ηλικίας 65 έως 75 ετών.
Ο μεταβολισμός της τραμαδόλης και του M1 μειώνεται σε ασθενείς με προχωρημένη κίρρωση του ήπατος, οδηγώντας σε… μεγαλύτερους χρόνους ημίσειας ζωής αποβολής της τραμαδόλης και του M1 (13 ώρες για την τραμαδόλη και 19 ώρες για το M1).
Οι μέσοι όροι των τελικών χρόνων ημίσειας ζωής αποβολής στο πλάσμα της ρακεμικής τραμαδόλης και του ρακεμικού M1 είναι 6,3 ± 1,4 και 7,4 ± 1,4 ώρες, αντίστοιχα. Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής στο πλάσμα της ρακεμικής τραμαδόλης αυξήθηκε από περίπου έξι ώρες σε επτά ώρες μετά από πολλαπλές δόσεις.
Ο στόχος αυτής της μελέτης ήταν ο προσδιορισμός της φαρμακοκινητικής δύο από του στόματος χορηγούμενων δόσεων τραμαδόλης (5 και 10 mg/kg) και του κύριου μεταβολίτη της (O-δεσμεθυλτραμαδόλης) (M1) σε θαλάσσιες χελώνες Loggerhead (Caretta caretta). Μετά από από του στόματος χορήγηση, ο χρόνος ημίσειας ζωής της τραμαδόλης που χορηγήθηκε σε δόσεις 5 και 10 mg/kg ήταν 20,35 και 22,67 ώρες, ενώ ο χρόνος ημίσειας ζωής του M1 ήταν 10,23 και 11,26 ώρες, αντίστοιχα….
Για περισσότερα δεδομένα Βιολογικού Χρόνου Ημίσειας Ζωής (Πλήρη) για την TRAMADOL (9 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ενώσεις με δράση παρόμοια με ΑΛΚΑΛΟΕΙΔΗ ΟΠΙΟΥ, που δρουν στους ΟΠΙΟΕΙΔΕΙΣ ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ. Οι ιδιότητες περιλαμβάνουν την πρόκληση ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ ή ΝΑΡΚΩΣΗΣ.
Φάρμακα που προκαλούν ΝΑΡΚΩΣΗ. Τα ναρκωτικά περιλαμβάνουν φάρμακα που προκαλούν υπνηλία ή προκαλούμενο ύπνο (ΛΗΘΑΡΓΟ)· φυσικά ή συνθετικά παράγωγα του ΟΠΙΟΥ ή της ΜΟΡΦΙΝΗΣ ή οποιαδήποτε ουσία έχει τέτοιες επιδράσεις. Είναι ισχυροί προκαλεστές ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ και ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕ ΟΠΙΟΕΙΔΗ.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
39J1LGJ30J
TRAMADOL
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Πλήρεις Αγωνιστές Οπιοειδών
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αγωνιστής Οπιοειδών
Η τραμαδόλη είναι ένας Αγωνιστής Οπιοειδών. Ο μηχανισμός δράσης της τραμαδόλης είναι ως Πλήρης Αγωνιστής Οπιοειδών.
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Βιοδιαθεσιμότητα
Απέκκριση
Scientific Profile
Ενώσεις με δράση παρόμοια με ΑΛΚΑΛΟΕΙΔΗ ΟΠΙΟΥ, που δρουν στους ΟΠΙΟΕΙΔΕΙΣ ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ. Οι ιδιότητες περιλαμβάνουν την πρόκληση ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ ή ΝΑΡΚΩΣΗΣ.
Φάρμακα που προκαλούν ΝΑΡΚΩΣΗ. Τα ναρκωτικά περιλαμβάνουν φάρμακα που προκαλούν υπνηλία ή προκαλούμενο ύπνο (ΛΗΘΑΡΓΟ)· φυσικά ή συνθετικά παράγωγα του ΟΠΙΟΥ ή της ΜΟΡΦΙΝΗΣ ή οποιαδήποτε ουσία έχει τέτοιες επιδράσεις. Είναι ισχυροί προκαλεστές ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ και ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ ΜΕ ΟΠΙΟΕΙΔΗ.
Σχετικά Εργαλεία
Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ ΝΕΥ N02AX02Επώδυνη διαβητική νευροπάθεια
- ΣΔ + επώδυνα συμπτώματα που παρεμβαίνουν στην καθημερινότητα/ύπνο, χωρίς υποχώρηση με απλά αναλγητικά
Δοσολογία: — · —