BISOPROLOL
Βισοπρολόλη
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: β-αποκλειστές, εκλεκτικοί.
Curated · Επιμελημένο Δεν προέρχεται από το SPC (ΠΧΠ). πηγή (curated): Lopez-Sendon et al., ESC Expert Consensus on β-blockers, Eur Heart J 2004· Goodman & Gilman's Pharmacological Basis of Therapeutics, 13th ed (Ch. β-adrenergic antagonists)· BNF classification of β-blockers.
Ενδείξεις
Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10
-
I50 Καρδιακή ανεπάρκεια
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Χρόνια σταθερή καρδιακή ανεπάρκεια
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Μορφή & Εμφάνιση
ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος EMCONCOR
expand_more
Μορφή & Εμφάνιση
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: από του στόματος
- Χορήγηση: το πρωί, μία φορά ημερησίως
- Δόση έναρξης: 1,25 mg μία φορά ημερησίως
- Τιτλοποίηση: Η θεραπεία με βισοπρολόλη πρέπει να ξεκινήσει με σταδιακή προς τα πάνω τιτλοποίηση
-
Ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργίαΠρος τα πάνω τιτλοποίηση της δόσης πρέπει να γίνεται με πρόσθετη προσοχή σε ασθενείς με χρόνια σταθερή καρδιακή ανεπάρκεια και μειωμένη ηπατική ή νεφρική λειτουργία. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για τη φαρμακοκινητική σε αυτούς τους ασθενείς.
-
ΗλικιωμένοιΔεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας.
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΔε συνιστάται η χορήγηση λόγω έλλειψης παιδιατρικής εμπειρίας.
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Οξεία καρδιακή ανεπάρκεια ή κατά τη διάρκεια επεισοδίων μη αντιρροπούμενης καρδιακής ανεπάρκειας που απαιτούν ενδοφλέβια ινότροπο θεραπείαΠληθυσμόςΑσθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια
-
Καρδιογενής καταπληξία (shock)ΠληθυσμόςΑσθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια
-
Κολποκοιλιακός αποκλεισμός δευτέρου ή τρίτου βαθμούΠληθυσμόςΑσθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια
-
Σύνδρομο νοσούντος φλεβοκόμβουΠληθυσμόςΑσθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια
-
Φλεβοκολπικός αποκλεισμόςΠληθυσμόςΑσθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια
-
Συμπτωματική βραδυκαρδίαΠληθυσμόςΑσθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια
-
Συμπτωματική υπότασηΠληθυσμόςΑσθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια
-
Σοβαρό βρογχικό άσθμαΠληθυσμόςΑσθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια
-
Σοβαρές μορφές περιφερικής αρτηριακής αποφρακτικής νόσου ή σοβαρές μορφές συνδρόμου RaynaudΠληθυσμόςΑσθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια
-
Φαιοχρωμοκύττωμα μη υποβληθέν σε θεραπείαΠληθυσμόςΑσθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια
-
Μεταβολική οξέωσηΠληθυσμόςΑσθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια
-
Υπερευαισθησία στη βισοπρολόλη ή σε κάποιο από τα έκδοχα
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Έναρξη θεραπείαςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με χρόνια σταθερή καρδιακή ανεπάρκειαΠρέπει να ξεκινήσει με ειδική φάση τιτλοδότησης
-
Διακοπή θεραπείαςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με ισχαιμική καρδιακή νόσοΝα μην διακόπτεται απότομα εκτός και εάν ενδείκνυται σαφώς, λόγω κινδύνου παροδικής επιδείνωσης της καρδιακής κατάστασης
-
Έναρξη και διακοπή θεραπείαςπροσοχήΑπαιτεί τακτική παρακολούθηση
-
Έλλειψη θεραπευτικής εμπειρίαςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και ινσουλινοεξαρτώμενο σακχαρώδη διαβήτη (τύπου Ι)Δεν υπάρχει θεραπευτική εμπειρία
-
Έλλειψη θεραπευτικής εμπειρίαςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και σοβαρή διαταραχή της νεφρικής λειτουργίαςΔεν υπάρχει θεραπευτική εμπειρία
-
Έλλειψη θεραπευτικής εμπειρίαςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και σοβαρή διαταραχή της ηπατικής λειτουργίαςΔεν υπάρχει θεραπευτική εμπειρία
-
Έλλειψη θεραπευτικής εμπειρίαςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και περιοριστική μυοκαρδιοπάθειαΔεν υπάρχει θεραπευτική εμπειρία
-
Έλλειψη θεραπευτικής εμπειρίαςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και συγγενή καρδιοπάθειαΔεν υπάρχει θεραπευτική εμπειρία
-
Έλλειψη θεραπευτικής εμπειρίαςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και αιμοδυναμικά σημαντική οργανική βαλβιδοπάθειαΔεν υπάρχει θεραπευτική εμπειρία
-
Έλλειψη θεραπευτικής εμπειρίαςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και έμφραγμα του μυοκαρδίου εντός 3 μηνώνΔεν υπάρχει θεραπευτική εμπειρία
-
ΒρογχόσπασμοςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με βρογχικό άσθμα, αποφρακτικές πνευμονοπάθειεςΝα χρησιμοποιείται με προσοχή
-
Σακχαρώδης διαβήτηςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με σακχαρώδη διαβήτη που εμφανίζει μεγάλες διακυμάνσεις στις τιμές γλυκόζης αίματοςΝα χρησιμοποιείται με προσοχή, μπορεί να καλύψει τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας
-
Αυστηρή νηστείαπροσοχήΝα χρησιμοποιείται με προσοχή
-
Θεραπεία απευαισθητοποίησηςπροσοχήΝα χρησιμοποιείται με προσοχή. Μπορεί να αυξήσει την ευαισθησία έναντι των αλλεργιογόνων και τη σοβαρότητα των αναφυλακτικών αντιδράσεων. Η θεραπεία με επινεφρίνη μπορεί να μην είναι αποτελεσματική.
-
Κολποκοιλιακός αποκλεισμόςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με κολποκοιλιακό αποκλεισμό πρώτου βαθμούΝα χρησιμοποιείται με προσοχή
-
Στηθάγχη PrinzmetalπροσοχήΝα χρησιμοποιείται με προσοχή
-
Περιφερική αρτηριακή αποφρακτική νόσοςπροσοχήΝα χρησιμοποιείται με προσοχή. Επιδείνωση των συμπτωμάτων μπορεί να συμβεί ιδιαίτερα κατά την αρχή της θεραπείας.
-
Γενική αναισθησίαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που υποβάλλονται σε γενική αναισθησίαΣυνιστάται η συνέχιση του β-αποκλεισμού περιεγχειρητικά. Ο αναισθησιολόγος πρέπει να είναι ενήμερος. Εάν κριθεί απαραίτητη η διακοπή, να γίνει βαθμιαία και να ολοκληρωθεί 48 ώρες πριν την αναισθησία.
-
Συνδυασμός με άλλα φάρμακαπροσοχήΔεν συνιστάται ο συνδυασμός με ανταγωνιστές ασβεστίου τύπου βεραπαμίλης ή διλτιαζέμης, με Τύπου 1 αντιαρρυθμικά φάρμακα και αντιϋπερτασικά φάρμακα με κεντρική δράση.
-
Αποφρακτικές ασθένειες των αεραγωγώνπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με αποφρακτικές ασθένειες των αεραγωγών (π.χ. βρογχικό άσθμα)Να αποφεύγονται εκτός εάν υπάρχουν επιτακτικοί ιατρικοί λόγοι. Εάν χρησιμοποιηθεί, με προσοχή, να ξεκινά με την χαμηλότερη δυνατή δόση και να παρακολουθούνται οι ασθενείς. Σε συμπτωματικές περιπτώσεις, να συγχορηγείται βρογχοδιασταλτική θεραπεία.
-
ΨωρίασηπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με ψωρίαση ή με ιστορικό ψωρίασηςΝα χορηγείται μόνο αφού σταθμιστούν με προσοχή τα οφέλη έναντι των κινδύνων.
-
ΦαιοχρωμοκύττωμαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με φαιοχρωμοκύττωμαΠρέπει να χορηγείται μόνο μετά από αποκλεισμό των α-υποδοχέων.
-
ΘυρεοτοξίκωσηπροσοχήΜπορεί να συγκαλύψει τα συμπτώματα της θυρεοτοξίκωσης.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Ανταγωνιστές ασβεστίου του τύπου της βεραπαμίλης και σε μικρότερο βαθμό του τύπου της διλτιαζέμηςαντένδειξηΑρνητική επίδραση στην συσταλτικότητα και στην κολποκοιλιακή αγωγιμότητα. Ενδοφλέβια χορήγηση βεραπαμίλης σε ασθενείς που βρίσκονται σε αγωγή με β-αποκλειστές μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή υπόταση και κολποκοιλιακό αποκλεισμό.
-
Αντιαρρυθμικά φάρμακα κατηγορίας Ι (π.χ. κινιδίνη, δισοπυραμίδη, λιδοκαΐνη, φαινυτοΐνη, φλεκαϊνίδη, προπαφαινόνη)αντένδειξηΗ δράση στο χρόνο κολποκοιλιακής αγωγιμότητας μπορεί να ενισχυθεί και η αρνητική ινότροπος δράση να αυξηθεί.
-
Αντιϋπερτασικά φάρμακα με κεντρική δράση όπως κλονιδίνη, άλλα (π.χ. μεθυλντόπα, μοξονιδίνη, ριλμενιδίνη)αντένδειξηΗ ταυτόχρονη χορήγηση μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση της καρδιακής ανεπάρκειας μέσω ελάττωσης του κεντρικού συμπαθητικού τόνου (μείωση του καρδιακού ρυθμού και της καρδιακής παροχής, αγγειοδιαστολή). Η απότομη διακοπή κυρίως πριν τη διακοπή των β-αποκλειστών, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο απότομης αντανακλαστικής αύξησης της αρτηριακής πίεσης (rebound).
-
Ανταγωνιστές ασβεστίου του τύπου διϋδροπυριδίνης όπως φελοδιπίνη, αμλοδιπίνηπροσοχήΗ ταυτόχρονη χορήγηση μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο υπότασης, ενώ παράλληλα δε μπορεί να αποκλεισθεί ο αυξημένος κίνδυνος για περαιτέρω επιδείνωση της λειτουργίας της κοιλιακής αντλίας σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια.
-
Αντιαρρυθμικά φάρμακα κατηγορίας ΙΙΙ (π.χ. αμιωδαρόνη)προσοχήΗ δράση στο χρόνο κολποκοιλιακής αγωγιμότητας μπορεί να ενισχυθεί.
-
Τοπικά χορηγούμενοι β-αποκλειστές, (π.χ. οφθαλμικές σταγόνες για τη θεραπεία του γλαυκώματος)προσοχήμπορεί να αυξήσουν τις συστηματικές επιδράσεις της βισοπρολόλης.
-
Παρασυμπαθητικομιμητικά φάρμακαπροσοχήΗ ταυτόχρονη χορήγηση μπορεί να αυξήσει τον χρόνο κολποκοιλιακής αγωγιμότητας και τον κίνδυνο βραδυκαρδίας.
-
Ινσουλίνη και από του στόματος αντιδιαβητικά φάρμακαπροσοχήΑύξηση της υπογλυκαιμικής τους δράσης. Ο αποκλεισμός των β-αδρενεργικών υποδοχέων μπορεί να καλύψει συμπτώματα υπογλυκαιμίας.
-
Αναισθητικοί παράγοντεςπροσοχήΕξασθένηση της ανακλαστικής ταχυκαρδίας και αύξηση του κινδύνου υπότασης.
-
Γλυκοσίδες της δακτυλίτιδαςπροσοχήΜείωση του καρδιακού ρυθμού, αύξηση του χρόνου κολποκοιλιακής αγωγιμότητας.
-
Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ)προσοχήΤα ΜΣΑΦ μπορεί να μειώσουν την υποτασική δράση της βισοπρολόλης.
-
β-συμπαθητικομιμητικοί παράγοντες (π.χ. ισοπρεναλίνη, δοβουταμίνη)προσοχήΣυνδυασμός με βισοπρολόλη μπορεί να μειώσει τη δράση και των δύο παραγόντων.
-
Συμπαθητικομιμητικοί παράγοντες που ενεργοποιούν και τους β- αλλά και τους α-αδρενεργικούς υποδοχείς: (π.χ. νοραδρεναλίνη, αδρεναλίνη)προσοχήΣυνδυασμός με βισοπρολόλη μπορεί να αποκαλύψει την α-αδρενεργική αγγειοσυσταλτική δράση αυτών των παραγόντων προκαλώντας αύξηση της πίεσης του αίματος και επιδείνωση της διαλείπουσας χωλότητας. Αυτές οι αλληλεπιδράσεις θεωρούνται πιο πιθανές με μη-εκλεκτικούς β-αποκλειστές.
-
Αντιϋπερτασικοί παράγοντες καθώς και με άλλα φάρμακα που ενδέχεται να μειώσουν την πίεση (π.χ. τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, βαρβιτουρικά, φαινοθειαζίνες)προσοχήενδέχεται να αυξήσει τον κίνδυνο υπότασης.
-
παρακολούθησηαυξημένος κίνδυνος βραδυκαρδίας.
-
Αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (εκτός των ΜΑΟ-Β αναστολέων)παρακολούθησηαυξημένη υποτασική δράση των β-αποκλειστών όπως επίσης κίνδυνος υπερτασικής κρίσης.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- βραδυκαρδία (Πολύ συχνές)
- επιδείνωση καρδιακής ανεπάρκειας (Συχνές)
- διαταραχές της κολποκοιλιακής αγωγιμότητας (Όχι συχνές)
- αυξημένα τριγλυκερίδια (Σπάνιες)
- αυξημένα ηπατικά ένζυμα (ALAT, ASAT) (Σπάνιες)
- Ζάλη
- Κεφαλαλγία
- συγκοπή (Σπάνιες)
- μειωμένη ροή δακρύων (Σπάνιες)
- Επιπεφυκίτιδα
- διαταραχές της ακοής (Σπάνιες)
- βρογχόσπασμος (σε ασθενείς με βρογχικό άσθμα ή ιστορικό αποφρακτικής ασθένειας των αεραγωγών) (Όχι συχνές)
- αλλεργική ρινίτιδα (Σπάνιες)
- γαστρεντερικές ενοχλήσεις (όπως ναυτία, έμετος, διάρροια, δυσκοιλιότητα) (Συνήθεις)
- αντιδράσεις υπερευαισθησίας (κνησμός, έξαψη, εξάνθημα) (Συχνές)
- προκαλούμενη ή επιδεινούμενη ψωρίαση ή εξανθήματα τύπου ψωρίασης (Πολύ σπάνιες)
- Αλωπεκία
- Μυϊκή αδυναμία
- κράμπες (Όχι συχνές)
- ψυχρά άκρα ή αιμωδίες στα άκρα (Συχνές)
- υπόταση (Συχνές)
- Ορθοστατική υπόταση
- Εξασθένηση
- Κόπωση
- Ηπατίτιδα
- στυτική δυσλειτουργία (Σπάνιες)
- διαταραχή του ύπνου (Όχι συχνές)
- κατάθλιψη (Όχι συχνές)
- εφιάλτες (Σπάνιες)
- ψευδαισθήσεις (Σπάνιες)
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΒραδυκαρδίαΚαρδιά
-
ΣυχνέςΕξασθένισηΓενικές
-
ΣυχνέςΖάληΝευρικό
-
ΣυχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΚόπωσηΓενικές
-
ΣυχνέςΥπότασηΑγγειακές
-
Συχνέςαντιδράσεις υπερευαισθησίας (κνησμός, έξαψη, εξάνθημα)Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Συχνέςεπιδείνωση καρδιακής ανεπάρκειαςΚαρδιακές διαταραχές
-
Συχνέςψυχρά άκρα ή αιμωδίες στα άκραΑγγειακές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΒρογχόσπασμοςΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΔιαταραχή του ύπνουΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΚατάθλιψηΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΚράμπεςΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΜυϊκή αδυναμίαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΟρθοστατική υπότασηΑγγειακές
-
Όχι συχνέςδιαταραχές της κολποκοιλιακής αγωγιμότηταςΚαρδιακές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΑλλεργική ρινίτιδαΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΑυξημένα ηπατικά ένζυμαΕργαστηριακές
-
ΣπάνιεςΑυξημένα τριγλυκερίδιαΜεταβολισμός
-
ΣπάνιεςΔιαταραχές ακοήςΑυτί
-
ΣπάνιεςΕφιάλτεςΨυχιατρικές
-
ΣπάνιεςΗπατίτιδαΉπαρ
-
ΣπάνιεςΣτυτική δυσλειτουργίαΑναπαραγωγικό
-
ΣπάνιεςΣυγκοπήΝευρικό
-
ΣπάνιεςΨευδαισθήσειςΨυχιατρικές
-
Σπάνιεςμειωμένη ροή δακρύωνΟφθαλμικές διαταραχές
-
Πολύ σπάνιεςΑλωπεκίαΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΕπιπεφυκίτιδαΟφθαλμικές
-
Πολύ σπάνιεςπροκαλούμενη ή επιδεινούμενη ψωρίαση ή εξανθήματα τύπου ψωρίασηςΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Συνήθειςγαστρεντερικές ενοχλήσεις (όπως ναυτία, έμετος, διάρροια, δυσκοιλιότητα)Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΑποφεύγεταιΗ βισοπρολόλη έχει φαρμακολογικές δράσεις οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν επιβλαβείς επιδράσεις στην κύηση ή/και στο έμβρυο/νεογέννητο. Γενικά οι β-αδρενεργικοί αποκλειστές μειώνουν την αιμάτωση του πλακούντα, γεγονός το οποίο έχει συσχετισθεί με επιβράδυνση της ανάπτυξης, ενδομήτριο θάνατο, αποβολή ή πρόωρο τοκετό. Ανεπιθύμητες ενέργειες (π.χ. υπογλυκαιμία και βραδυκαρδία) μπορεί να παρουσιασθούν στο έμβρυο και στο νεογέννητο βρέφος. Εάν είναι απαραίτητη η θεραπεία με β-αδρενεργικούς αποκλειστές, είναι προτιμότερο να χρησιμοποιηθούν β1-εκλεκτικοί αποκλειστές. Εάν η θεραπεία με βισοπρολόλη θεωρείται αναγκαία, θα πρέπει να παρακολουθούνται η μητροπλακούντιος αιματική ροή και η ανάπτυξη του εμβρύου. Σε περίπτωση επιβλαβών επιδράσεων στην κύηση ή στο έμβρυο, πρέπει να ληφθούν υπόψη εναλλακτικές θεραπείες. Το νεογέννητο θα πρέπει να παρακολουθείται στενά. Συμπτώματα υπογλυκαιμίας και βραδυκαρδίας αναμένονται γενικά μέσα στις 3 πρώτες ημέρες.
-
ΓαλουχίαΑποφεύγεταιΔεν είναι γνωστό εάν το φάρμακο εκκρίνεται στο γάλα.
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
- τρίτου βαθμού κολποκοιλιακός αποκλεισμός
- βραδυκαρδία
- ζάλη
- υπόταση
- βρογχόσπασμος
- οξεία καρδιακή ανεπάρκεια
- υπογλυκαιμία
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: β-αποκλειστές, εκλεκτικοί. Κωδικός ATC: C07AB07
Μηχανισμός δράσης
Η βισοπρολόλη είναι ένας ισχυρός β1-εκλεκτικός-αδρενεργικός αποκλειστής, χωρίς εγγενή διεγερτική και σχετική σταθεροποιητική μεμβρανική δράση. Παρουσιάζει μόνο χαμηλή συγγένεια με τους β2-υποδοχείς των λείων μυών των βρόγχων και των αγγείων, καθώς και τους β2 υποδοχείς που σχετίζονται με τη μεταβολική ρύθμιση. Ως εκ τούτου, η βισοπρολόλη γενικά δεν θα πρέπει να αναμένεται να επηρεάσει την αντίσταση των αεραγωγών και β2-διαμεσολαβούμενων μεταβολικών αποτελεσμάτων. Η β1-εκλεκτικότητα εκτείνεται πέρα από το εύρος των θεραπευτικών δόσεων.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Συνολικά 2.647 ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στη δοκιμή CIBIS II. Το 83% (n = 2.202) ήταν NYHA Κατηγορίας ΙΙΙ και το 17% (n = 445) ήταν NYHA Κατηγορίας IV. Είχαν σταθερή συμπτωματική συστολική καρδιακή ανεπάρκεια (κλάσμα εξώθησης ≤35%, με βάση το ηχοκαρδιογράφημα). Η συνολική θνησιμότητα μειώθηκε από 17,3% σε 11,8% (σχετική μείωση 34%). Παρατηρήθηκε μείωση του αιφνίδιου θανάτου (3,6% έναντι 6,3%, σχετική μείωση κατά 44%) και μείωση του αριθμού επεισοδίων καρδιακής ανεπάρκειας που απαιτεί εισαγωγή σε νοσοκομείο (12% έναντι 17,6%, σχετική μείωση 36%). Τέλος, μια σημαντική βελτίωση της λειτουργικής κατάστασης κατά ΝΥΗΑ έχει δειχθεί. Κατά την έναρξη και την τιτλοποίηση της βισοπρολόλης παρατηρήθηκαν εισαγωγές στο νοσοκομείο λόγω βραδυκαρδίας (0,53%), υπότασης (0,23%), και οξείας απορρύθμισης (4,97%), αλλά δεν ήταν πιο συχνές από ό, τι στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (0%, 0,3% και 6,74%). Οι αριθμοί των θανατηφόρων εγκεφαλικών επεισοδίων και των εγκεφαλικών επεισοδίων με συνέπεια την αναπηρία, κατά τη συνολική διάρκεια της μελέτης, ήταν 20 στην ομάδα της βισοπρολόλης και 15 στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.
Η μελέτη CIBIS III είχε 1.010 ασθενείς ηλικίας ≥65 ετών με ήπια έως μέτρια χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια (CHF: NYHA κατηγορία II ή III) και κλάσμα εξώθησης αριστεράς κοιλίας ≤35%, οι οποίοι δεν είχαν λάβει στο παρελθόν θεραπεία με αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτασίνης, β-αποκλειστές, ή αποκλειστές των υποδοχέων της αγγειοτασίνης. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε θεραπεία με ένα συνδυασμό βισοπρολόλης και εναλαπρίλης για 6 έως 24 μήνες μετά από μια αρχική θεραπεία 6 μηνών είτε με βισοπρολόλη ή εναλαπρίλη. Υπήρχε μια τάση προς υψηλότερη συχνότητα της χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας που επιδεινώθηκε όταν η βισοπρολόλη χρησιμοποιήθηκε ως αρχική θεραπεία 6 μηνών. Μη κατωτερότητα της βισοπρολόλης-πρώτη θεραπεία σε σχέση με εναλαπρίλη-πρώτη θεραπεία δεν αποδείχθηκε στην ανάλυση βάσει πρωτοκόλλου, αν και οι δύο στρατηγικές για την έναρξη της θεραπείας της χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας παρουσίασαν παρόμοιο ποσοστό του πρωταρχικού συνδυασμένου τελικού σημείου θανάτου και νοσηλείας στο τέλος της μελέτης (32,4% στην ομάδα βισοπρολόλης-πρώτη θεραπεία έναντι 33,1% στην ομάδα της εναλαπρίλης-πρώτη θεραπεία, στον βάσει πρωτοκόλλου πληθυσμό). Η μελέτη δείχνει ότι η βισοπρολόλη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε ηλικιωμένους ασθενείς με ήπια έως μέτρια χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια.
Η βισοπρολόλη χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία της υπέρτασης και της στηθάγχης.
Σε οξεία χορήγηση σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο χωρίς χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια η βισοπρολόλη μειώνει τον καρδιακό ρυθμό και όγκο παλμού και έτσι την καρδιακή παροχή και την κατανάλωση οξυγόνου. Σε χρόνια χορήγηση η αρχικά αυξημένη περιφερική αντίσταση μειώνεται.
Απορρόφηση
Η βισοπρολόλη απορροφάται και έχει βιοδιαθεσιμότητα περίπου 90% μετά από του στόματος χορήγηση.
Κατανομή
Ο όγκος κατανομής είναι 3,5 l / kg. Η δέσμευση της βισοπρολόλης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι περίπου 30%.
Βιομετασχηματισμός και Αποβολή
Η βισοπρολόλη αποβάλλεται από το σώμα μέσω δύο οδών. Το 50% μεταβολίζεται από το ήπαρ σε ανενεργούς μεταβολίτες, οι οποίοι στη συνέχεια αποβάλλονται από τους νεφρούς. Το υπόλοιπο 50% αποβάλλεται από τους νεφρούς σε μη μεταβολισμένη μορφή. Η συνολική κάθαρση είναι περίπου 15 l / h. Επειδή ο χρόνος ημίσειας ζωής στο πλάσμα είναι 10-12 ώρες, η άπαξ ημερησίως δόση προσφέρει δράση επί 24 ώρες.
Γραμμικότητα
Η κινητική της βισοπρολόλης είναι γραμμική και ανεξάρτητη της ηλικίας.
Ειδικός πληθυσμός
Δεδομένου ότι η αποβολή πραγματοποιείται από τους νεφρούς και το ήπαρ στον ίδιο βαθμό, δεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας σε ασθενείς με μειωμένη ηπατική λειτουργία ή νεφρική ανεπάρκεια. Η φαρμακοκινητική σε ασθενείς με χρόνια σταθερή καρδιακή ανεπάρκεια και με μειωμένη ηπατική ή νεφρική λειτουργία δεν έχει μελετηθεί. Σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια (NYHA στάδιο ΙΙΙ) τα επίπεδα της βισοπρολόλης στο πλάσμα είναι υψηλότερα και ο χρόνος ημίσειας ζωής είναι παρατεταμένος σε σύγκριση με υγιείς εθελοντές. Η μέγιστη συγκέντρωση πλάσματος σε σταθεροποιημένη κατάσταση είναι 64±21 ng/ml σε μία ημερήσια δόση των 10 mg και ο χρόνος ημίσειας ζωής είναι 17 ± 5 ώρες.
Απορρόφηση Η βισοπρολόλη απορροφάται και έχει βιοδιαθεσιμότητα περίπου 90% μετά από του στόματος χορήγηση. ### Κατανομή Ο όγκος κατανομής είναι 3,5 l / kg. Η δέσμευση της βισοπρολόλης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι **περίπου…
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
Περιγραφή
Καρδιοεκλεκτικός αναστολέας β(1)-αδρενεργικών υποδοχέων. Είναι αποτελεσματικός στη διαχείριση της υπέρτασης και της στηθάγχης. [PubChem]
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
Ενδείξεις
Για τη διαχείριση της υπέρτασης και την προφυλακτική θεραπεία της στηθάγχης και της καρδιακής ανεπάρκειας.
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
Φαρμακολογία
Η βισοπρολόλη είναι ένας ανταγωνιστής β(1)-αδρενεργικών υποδοχέων, ανταγωνιστικός και καρδιοεκλεκτικός. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υπέρτασης, των αρρυθμιών, της στεφανιαίας νόσου, του γλαυκώματος, και επίσης για τη μείωση μη θανατηφόρων καρδιακών συμβαμάτων σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια. Η ενεργοποίηση των β(1)-υποδοχέων (που βρίσκονται κυρίως στην καρδιά) από την επινεφρίνη αυξάνει τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση, και η καρδιά καταναλώνει περισσότερο οξυγόνο. Φάρμακα όπως η βισοπρολόλη που αποκλείουν αυτούς τους υποδοχείς έχουν την αντίθετη επίδραση: μειώνουν τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση και επομένως χρησιμοποιούνται σε καταστάσεις όπου η καρδιά είναι στερημένη οξυγόνου. Συνταγογραφούνται τακτικά σε ασθενείς με ισχαιμική καρδιοπάθεια. Επιπλέον, οι καρδιοεκλεκτικοί αναστολείς β(1) εμποδίζουν την απελευθέρωση ρενίνης, μιας ορμόνης που παράγεται από τους νεφρούς και οδηγεί σε αγγειοσύσπαση. Η βισοπρολόλη είναι λιπόφιλη και δεν παρουσιάζει ενδογενή συμπαθητικομιμητική δραστηριότητα (ISA) ή δραστηριότητα σταθεροποίησης μεμβράνης.
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
Μηχανισμός Δράσης
Η βισοπρολόλη αποκλείει εκλεκτικά την κατεχολαμινική διέγερση των β(1)-αδρενεργικών υποδοχέων στην καρδιά και στους αγγειακούς λείους μύες. Αυτό οδηγεί σε μείωση του καρδιακού ρυθμού, της καρδιακής παροχής, της συστολικής και διαστολικής αρτηριακής πίεσης, και πιθανώς σε αντανακλαστική ορθοστατική υπόταση. Η βισοπρολόλη μπορεί επίσης να αποκλείσει ανταγωνιστικά τις β(2)-αδρενεργικές αποκρίσεις στους βρογχικούς και αγγειακούς λείους μύες, προκαλώντας βρογχόσπασμο.
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
Απορρόφηση
80%
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
Χρόνος Ημίσειας Ζωής
9-12 ώρες
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Η σύνδεση με τις πρωτεΐνες του ορού είναι περίπου 30%
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
Οδός Απέκκρισης
Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής από το πλάσμα είναι 9 έως 12 ώρες και είναι ελαφρώς μεγαλύτερος σε ηλικιωμένους ασθενείς, εν μέρει λόγω μειωμένης νεφρικής λειτουργίας σε αυτόν τον πληθυσμό. Λιγότερο από το 2% της δόσης απεκκρίνεται στα κόπρανα.
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
Τοξικότητα
Από του στόματος, ποντικός: LD50 = 100 mg/kg; Δέρμα, κουνέλι: LD50 = 200 mg/kg; Δέρμα, αρουραίος: LD50 = 500 mg/kg. Συμπτώματα υπερδοσολογίας περιλαμβάνουν συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (που χαρακτηρίζεται από αιφνίδια αύξηση βάρους, οίδημα ποδιών, αστραγάλων, κόπωση και δύσπνοια), δυσχερή ή επίπονη αναπνοή, χαμηλή αρτηριακή πίεση, χαμηλό σάκχαρο στο αίμα και βραδύ καρδιακό ρυθμό.
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η βισοπρολόλη μειώνει τον καρδιακό ρυθμό (χρονότροπα), μειώνει τη συσταλτικότητα (ινότροπα) και μειώνει την αρτηριακή πίεση. Τα αποτελέσματα διαφόρων κλινικών μελετών υποδεικνύουν ότι η βισοπρολόλη μειώνει την καρδιαγγειακή θνησιμότητα και τη θνησιμότητα από κάθε αιτία σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και μειωμένο κλάσμα εξώθησης (EF).
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Αν και ο μηχανισμός δράσης της βισοπρολόλης στην υπέρταση δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί, πιστεύεται ότι τα θεραπευτικά αποτελέσματα επιτυγχάνονται μέσω του ανταγωνισμού των β-1 αδρενεργικών υποδοχέων, οδηγώντας σε χαμηλότερη καρδιακή παροχή. Η βισοπρολόλη είναι ένας ανταγωνιστής β1-αδρενεργικών υποδοχέων, ανταγωνιστικός και καρδιοεκλεκτικός. Όταν οι β1-υποδοχείς (που βρίσκονται κυρίως στην καρδιά) ενεργοποιούνται από αδρενεργικά νευροδιαβιβαστές όπως η επινεφρίνη, τόσο η αρτηριακή πίεση όσο και ο καρδιακός ρυθμός αυξάνονται, οδηγώντας σε μεγαλύτερη καρδιαγγειακή εργασία, αυξάνοντας την ανάγκη για οξυγόνο. Η βισοπρολόλη μειώνει το καρδιακό έργο μειώνοντας τη συσταλτικότητα και την ανάγκη για οξυγόνο μέσω ανταγωνιστικής αναστολής των β1-αδρενεργικών υποδοχέων. Η βισοπρολόλη πιστεύεται επίσης ότι μειώνει την απελευθέρωση ρενίνης στα νεφρά, η οποία κανονικά αυξάνει την αρτηριακή πίεση. Επιπλέον, ορισμένες επιδράσεις της βισοπρολόλης στο κεντρικό νευρικό σύστημα μπορεί να περιλαμβάνουν τη μείωση της συμπαθητικής νευρικής δραστηριότητας από τον εγκέφαλο, μειώνοντας την αρτηριακή πίεση και τον καρδιακό ρυθμό.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η βισοπρολόλη απορροφάται καλά από το γαστρεντερικό σωλήνα. Η βιοδιαθεσιμότητα της βισοπρολόλης είναι περίπου 90% λόγω των ελάχιστων φαινομένων πρώτης διόδου. Η απορρόφηση δεν επηρεάζεται από τη λήψη τροφής. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται εντός 2-4 ωρών και οι σταθερές συγκεντρώσεις επιτυγχάνονται εντός 5 ημερών από τη χορήγηση. Σε μια φαρμακοκινητική μελέτη, η μέση μέγιστη συγκέντρωση ήταν 52 μικρογραμμάρια/L. Η Cmax σε σταθερές συγκεντρώσεις είναι 64±21 ng/ml με χορήγηση 10 mg ημερησίως. Η περιοχή κάτω από την καμπύλη (AUC) μετά από από του στόματος χορήγηση 10mg βισοπρολόλης κυμάνθηκε από 597 έως 661 ug/L x h. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση της ίδιας δόσης, η AUC ήταν 672 ug/L x h.
Η βισοπρολόλη αποβάλλεται εξίσου και από νεφρικές και ηπατικές οδούς. Περίπου το 50% μιας από του στόματος δόσης απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα, με το υπόλοιπο της δόσης να απεκκρίνεται ως ανενεργά μεταβολίτες της βισοπρολόλης. Κάτω από το 2% της προσλαμβανόμενης δόσης απεκκρίνεται στα κόπρανα.
Ο όγκος κατανομής της βισοπρολόλης είναι 3.5 L/kg. Ο μέσος όγκος κατανομής βρέθηκε να είναι 230 L/kg σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, ο οποίος ήταν παρόμοιος με τον όγκο κατανομής σε υγιείς ασθενείς. Η βισοπρολόλη είναι γνωστό ότι διαπερνά τον πλακούντα.
Η συνολική κάθαρση του σώματος σε υγιείς ασθενείς προσδιορίστηκε σε 14.2 L/h. Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, η κάθαρση μειώθηκε σε 7.8 L/h. Η ηπατική δυσλειτουργία επίσης μείωσε την κάθαρση της βισοπρολόλης.
Σε σκύλους beagles χορηγήθηκε βισοπρολόλη για 30 ημέρες με τις ακόλουθες ημερήσιες δόσεις: από του στόματος: 30 mg/kg. Συμπλ. δόση: 0.5% διάλυμα (περίπου 0.04 mg/kg) και 5% διάλυμα (περίπου 0.4 mg/kg). Οι συγκεντρώσεις του φαρμάκου προσδιορίστηκαν στο πλάσμα και σε διάφορους ιστούς των ματιών την 1η, 16η και 30ή ημέρα, και την 59η ημέρα, δηλαδή την 29η ημέρα της περιόδου παρακολούθησης. Οι συγκεντρώσεις βισοπρολόλης στο πλάσμα και στους περισσότερους ιστούς των ματιών ήταν σημαντικά υψηλότερες μετά από από του στόματος από ό,τι μετά από συμπλ. χορήγηση. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις ιστών παρατηρήθηκαν στην ίριδα (+κυλιακό σώμα) και στον αμφιβληστροειδή (+χοριοειδής) με αναλογίες συγκέντρωσης ιστού/πλάσματος μεταξύ 100 και 150 μετά από από του στόματος και 1000 έως 3000 μετά από συμπλ. ενστάλαξη (5% διάλυμα). Στο πλάσμα δεν παρατηρήθηκε συσσώρευση του φαρμάκου, κάτι που συμφωνεί με τον χρόνο ημιζωής του στο πλάσμα 4-5 ώρες. Σε αντίθεση με αυτό, οι συγκεντρώσεις στην ίριδα και στον αμφιβληστροειδή αυξήθηκαν από την 1η έως την 16η και 30ή ημέρα κατά 3 έως 8 φορές και ο χρόνος ημιζωής της βισοπρολόλης σε αυτούς τους ιστούς εκτιμήθηκε σε 3 έως 5 ημέρες.
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της βισοπρολόλης-(14)C μελετήθηκαν σε αρουραίους Wistar, σκύλους beagle και πιθήκους Cynomolgus. Η βισοπρολόλη απορροφάται καλά σε αυτά τα είδη. Ανεξάρτητα από τη διαδρομή χορήγησης (IV ή PO), 70-90% της δόσης (14)C ανακτήθηκε στα ούρα. Η απέκκριση στα κόπρανα ήταν περίπου 20% σε αρουραίους και λιγότερο από 10% σε σκύλους και πιθήκους. Οι αρουραίοι απέκριναν περίπου 10% της δόσης στη χολή μετά από IV καθώς και μετά από από του στόματος χορήγηση. Ο χρόνος ημιζωής του αμετάβλητου φαρμάκου στο πλάσμα ήταν περίπου 1 ώρα σε αρουραίους, 3 ώρες σε πιθήκους και 5 ώρες σε σκύλους. Η βιοδιαθεσιμότητα ήταν 40-50% σε πιθήκους, περίπου 80% σε σκύλους και 10% σε αρουραίους. Μελέτες σε αρουραίους έδειξαν ότι το φάρμακο προσλαμβάνεται γρήγορα από τους ιστούς. Μετά από IV χορήγηση, βρέθηκαν υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας στους πνεύμονες, τους νεφρούς, το ήπαρ, τα επινεφρίδια, τη σπλήνα, το πάγκρεας και τους σιελογόνους αδένες. Μετά από από του στόματος χορήγηση, η υψηλότερη συγκέντρωση παρατηρήθηκε στο ήπαρ και τους νεφρούς. Με εξαίρεση το πλάσμα και το ήπαρ, η αμετάβλητη βισοπρολόλη ήταν η κύρια ραδιοακτιβή ουσία σε όλους τους μελετηθέντες ιστούς. Τόσο ο αιματοεγκεφαλικός όσο και ο πλακουντιακός φραγμός διαπεράστηκαν, αλλά μόνο σε μικρό βαθμό. Δεν παρατηρήθηκε συσσώρευση ραδιενέργειας στους ιστούς μετά από επαναλαμβανόμενες δόσεις (1 mg/kg/ημέρα). Ο μεταβολισμός της βισοπρολόλης μελετήθηκε στα ίδια τρία ζωικά είδη και σε ανθρώπους. Οι κύριοι μεταβολίτες είναι τα προϊόντα της O-αποαλκυλίωσης και της επακόλουθης οξείδωσης στα αντίστοιχα καρβοξυλικά οξέα. Η ποσότητα της αμετάβλητης βισοπρολόλης που απεκκρίνεται στα ούρα είναι 50-60% της δόσης σε ανθρώπους, 30-40% σε σκύλους και περίπου 10% σε αρουραίους και πιθήκους.
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της βισοπρολόλης (I) μετά από μία από του στόματος δόση 20 mg (14)C-σημασμένης διαλύματος I, 10 mg δισκίο και ενδοφλέβια ένεση 10 mg I μελετήθηκαν σε 23 υγιείς εθελοντές (ηλικίας 37-53 ετών). Παρατηρήθηκαν μέσοι χρόνοι κάθαρσης 11 ώρες για την αμετάβλητη I και 12 ώρες για τη συνολική ραδιενέργεια. Η εντερική απορρόφηση της I ήταν σχεδόν πλήρης. Το πενήντα τοις εκατό της δόσης απεκκρίθηκε νεφρικά ως αμετάβλητη I και το άλλο 50% μεταβολικά, με επακόλουθη νεφρική απέκκριση των μεταβολιτών. Λιγότερο από 2% της δόσης ανακτήθηκε από τα κόπρανα. Η ενδοατομική σύγκριση των φαρμακοκινητικών δεδομένων που μετρήθηκαν μετά από από του στόματος ή IV δόση απέδωσε απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα 90%. Η συνολική και νεφρική κάθαρση υπολογίστηκαν σε 15.6 l/h και 9.6 l/h, αντίστοιχα. Ο όγκος κατανομής ήταν 226 L. Η ταυτόχρονη λήψη τροφής δεν επηρέασε τη βιοδιαθεσιμότητα της I.
Προηγουμένως αναφέραμε ότι η νεφρική λειτουργία ευθύνεται εν μέρει για τη διατομική μεταβλητότητα της φαρμακοκινητικής της βισοπρολόλης. Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να εξεταστεί η μεταβλητότητα της βιοδιαθεσιμότητας (F) της βισοπρολόλης σε ιαπωνικούς ασθενείς που λάμβαναν τακτική θεραπεία και τα χαρακτηριστικά της εντερικής απορρόφησης του φαρμάκου. Αρχικά αναλύσαμε τα δεδομένα συγκέντρωσης πλάσματος της βισοπρολόλης σε 52 ιαπωνικούς ασθενείς χρησιμοποιώντας ένα μη γραμμικό μοντέλο μικτών επιδράσεων. Επίσης, διερευνήσαμε την κυτταρική πρόσληψη της βισοπρολόλης χρησιμοποιώντας ανθρώπινα εντερικά επιθηλιακά κύτταρα LS180. Η από του στόματος κάθαρση (CL/F) της βισοπρολόλης σε ιαπωνικούς ασθενείς συσχετίστηκε θετικά με τον φαινόμενο όγκο κατανομής (V/F), υποδηλώνοντας μεταβλητή F. Η πρόσληψη της βισοπρολόλης στα κύτταρα LS180 εξαρτιόταν από τη θερμοκρασία και ήταν κορεσμένη, και μειώθηκε σημαντικά παρουσία κινιδίνης και διφαινυδραμίνης. Επιπλέον, η κυτταρική πρόσληψη της βισοπρολόλης που διαλύθηκε σε όξινο ρυθμιστικό διάλυμα ήταν αισθητά μικρότερη από αυτή που διαλύθηκε σε ουδέτερο ρυθμιστικό διάλυμα. Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι ο ρυθμός/έκταση της εντερικής απορρόφησης της βισοπρολόλης αποτελεί άλλη αιτία της διατομικής μεταβλητότητας της φαρμακοκινητικής, και ότι η πρόσληψη της βισοπρολόλης στα εντερικά επιθηλιακά κύτταρα είναι εξαιρετικά εξαρτώμενη από το pH και επίσης μεταβλητή.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη Βισοπρολόλη (9 σύνολο), παρακαλώ επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Η σύνδεση με τις πρωτεΐνες του ορού είναι περίπου 30%.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Περίπου το 50% της δόσης της βισοπρολόλης αποβάλλεται μέσω μη νεφρικών οδών. Η βισοπρολόλη μεταβολίζεται μέσω οξειδωτικών μεταβολικών οδών χωρίς επακόλουθη σύζευξη. Οι μεταβολίτες της βισοπρολόλης είναι πολικοί και, ως εκ τούτου, απεκκρίνονται εύκολα. Οι κύριοι μεταβολίτες που βρίσκονται στο πλάσμα και τα ούρα είναι ανενεργοί. Η βισοπρολόλη μεταβολίζεται κυρίως από το CYP3A4 (95%), ενώ το CYP2D6 παίζει δευτερεύοντα ρόλο. Ο μεταβολισμός της βισοπρολόλης που μεσολαβείται από το CYP3A4 φαίνεται να μην είναι στερεοεκλεκτικός.
… Στους ανθρώπους, οι γνωστοί μεταβολίτες είναι ασταθείς ή δεν έχουν γνωστή φαρμακολογική δράση. … Η φουμαρική βισοπρολόλη δεν μεταβολίζεται από το κυτόχρωμα P450 II D6 (αποβραδυκαρδιακή υδροξυλάση).
Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα και οι νεφρικές εκκρίσεις των εναντιομερών της βισοπρολόλης σε τέσσερις Ιάπωνες άνδρες υγιείς εθελοντές μετά από μία μόνο από του στόματος χορήγηση 20 mg ρακεμικής βισοπρολόλης αξιολογήθηκαν. Η AUC(άπειρο) και ο χρόνος ημιζωής του (S)-(-)-βισοπρολόλης ήταν ελαφρώς μεγαλύτεροι από εκείνους του (R)-(+)-βισοπρολόλης σε όλους τους υποκείμενους. Η μεταβολική κάθαρση της (R)-(+)-βισοπρολόλης ήταν σημαντικά (P < 0.05) μεγαλύτερη από εκείνη της (S)-(-)-βισοπρολόλης (αναλογία S/R: 0.79±0.03), αν και η διαφορά ήταν μικρή. Αντίθετα, δεν βρέθηκε στερεοεκλεκτική in vitro σύνδεση πρωτεϊνών της βισοπρολόλης στο ανθρώπινο πλάσμα. Μια in vitro μελέτη μεταβολισμού χρησιμοποιώντας ανασυνδυασμένες ανθρώπινες ισομορφές κυτοχρώματος P450 (CYP) έδειξε ότι η οξείδωση και των δύο εναντιομερών της βισοπρολόλης καταλυόταν από τις δύο ισομορφές, CYP2D6 και CYP3A4. Το CYP2D6 μετέβαλε τη βισοπρολόλη στερεοεκλεκτικά (R > S), ενώ ο μεταβολισμός της βισοπρολόλης από το CYP3A4 δεν ήταν στερεοεκλεκτικός. Η αναλογία S/R της μέσης κάθαρσης λόγω σωληναριακής νεφρικής έκκρισης ήταν 0.68, υποδηλώνοντας μέτριο βαθμό στερεοεκλεκτικής σωληναριακής νεφρικής έκκρισης. Αυτά τα ευρήματα συνολικά υποδηλώνουν ότι οι μικρές διαφορές στη φαρμακοκινητική μεταξύ (S)-(-)- και (R)-(+)-βισοπρολόλης οφείλονται κυρίως στη στερεοεκλεκτικότητα στην ενδογενή μεταβολική κάθαρση από το CYP2D6 και στη σωληναριακή νεφρική έκκριση.
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της βισοπρολόλης-(14)C μελετήθηκαν σε αρουραίους Wistar, σκύλους beagle και πιθήκους Cynomolgus. … Ο μεταβολισμός της βισοπρολόλης μελετήθηκε στα ίδια τρία ζωικά είδη και σε ανθρώπους. Οι κύριοι μεταβολίτες είναι τα προϊόντα της O-αποαλκυλίωσης και της επακόλουθης οξείδωσης στα αντίστοιχα καρβοξυλικά οξέα. …
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημιζωής
Μια φαρμακοκινητική μελέτη σε 12 υγιή άτομα προσδιόρισε τον μέσο χρόνο ημιζωής της βισοπρολόλης στο πλάσμα σε 10-12 ώρες. Μια άλλη μελέτη σε υγιείς ασθενείς προσδιόρισε τον χρόνο ημιζωής κάθαρσης σε περίπου 10 ώρες. Η νεφρική δυσλειτουργία αύξησε τον χρόνο ημιζωής σε 18.5 ώρες.
Σε ασθενείς με κίρρωση του ήπατος, η κάθαρση της Zebeta (φουμαρική βισοπρολόλη) είναι πιο μεταβλητή σε ρυθμό και σημαντικά πιο αργή από ό,τι σε υγιείς ασθενείς, με τον χρόνο ημιζωής στο πλάσμα να κυμαίνεται από 8.3 έως 21.7 ώρες.
Σε υποκείμενους με κάθαρση κρεατινίνης μικρότερη από 40 mL/min, ο χρόνος ημιζωής στο πλάσμα αυξάνεται περίπου τριπλάσια σε σύγκριση με τους υγιείς υποκείμενους.
Ο χρόνος ημιζωής κάθαρσης στο πλάσμα είναι 9-12 ώρες και είναι ελαφρώς μεγαλύτερος σε ηλικιωμένους ασθενείς, εν μέρει λόγω της μειωμένης νεφρικής λειτουργίας σε αυτόν τον πληθυσμό.
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της βισοπρολόλης-(14)C μελετήθηκαν σε αρουραίους Wistar, σκύλους beagle και πιθήκους Cynomolgus. … Ο χρόνος ημιζωής στο πλάσμα του αμετάβλητου φαρμάκου ήταν περίπου 1 ώρα σε αρουραίους, 3 ώρες σε πιθήκους και 5 ώρες σε σκύλους.
Σε σκύλους, η βισοπρολόλη έχει… χρόνο ημιζωής 4 ωρών.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Φαρμακολογική Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία οξείας ή χρόνιας αγγειακής ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ ανεξαρτήτως φαρμακολογικού μηχανισμού. Μεταξύ των αντιυπερτασικών παραγόντων περιλαμβάνονται ΔΙΟΥΡΗΤΙΚΑ (ιδιαίτερα ΘΕΙΑΖΙΔΙΚΑ ΔΙΟΥΡΗΤΙΚΑ). Β-ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΟΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, Α-ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΟΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΜΕΤΑΤΡΕΠΤΙΚΟΥ ΕΝΖΥΜΟΥ ΑΓΓΕΙΟΤΑΣΙΝΗΣ, ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΔΙΑΥΛΩΝ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ, ΑΓΓΕΙΟΔΙΑΣΤΑΛΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ.
Φάρμακα που αναστέλλουν τις δράσεις του συμπαθητικού νευρικού συστήματος με οποιονδήποτε μηχανισμό. Τα πιο συνηθισμένα από αυτά είναι οι ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΟΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ και τα φάρμακα που μειώνουν τη νορεπινεφρίνη ή μειώνουν την απελευθέρωση νευροδιαβιβαστών από αδρενεργικές μεταγαγγλιακές νευρικές ίνες (βλ. ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ). Τα φάρμακα που δρουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα για να μειώσουν τη συμπαθητική δραστηριότητα (π.χ., κεντρικά δρώντες α2-αδρενεργικοί αγωνιστές, βλ. Α2-ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ) περιλαμβάνονται εδώ.
Φάρμακα που συνδέονται και αναστέλλουν την ενεργοποίηση των ΒΗΤΑ-1 ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΩΝ ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Φαρμακολογική Ταξινόμηση FDA
Y41JS2NL6U
BISOPROLOL
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αδρενεργικοί β-Ανταγωνιστές
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Β-αδρενεργικός Αναστολέας
Η βισοπρολόλη είναι Β-αδρενεργικός Αναστολέας. Ο μηχανισμός δράσης της βισοπρολόλης είναι ως Αδρενεργικός β-Ανταγωνιστής.
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Απέκκριση
Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ Anti-anginal-1-BB C07AB07Συμπτωματική 1ης γραμμής — β-αναστολείςΣταθερή στηθάγχη — ακρογωνιαίος λίθος της αντι-ισχαιμικής θεραπείαςΔοσολογία: 10 mg × 1 (στόχος) · Συνεχής
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ HFrEF-Foundation C07AB07HFrEF — Τέσσερις βασικές κατηγορίες (4 pillars)ΚΕ ≤ 40% — όλοι οι ασθενείς. Ταυτόχρονη έναρξη και τιτλοποίησηΔοσολογία: 1.25 mg ×1 → στόχος 10 mg ×1 · Δια βίου
-
ΒΗΜΑ HFmrEF C07AB07HFmrEF — Μέτρια μειωμένο κλάσμα εξώθησης (41–49%)ΚΕ 41–49%Δοσολογία: Όπως HFrEF · Συνεχής
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ 1 C07AB07ΒΗΜΑ 1 — Διπλός συνδυασμός
- Έναρξη φαρμακευτικής αγωγής — προτεινόμενος ο διπλός συνδυασμός
- Μονοθεραπεία μόνο σε: χαμηλό ΚΑ κίνδυνο & ΑΠ < 150/95· υψηλή-φυσιολογική ΑΠ με πολύ υψηλό κίνδυνο· κακή κατάσταση/προχωρημένη ηλικία
Δοσολογία: — · Συνεχής
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ Acute-Narrow C07AB07Άμεση Διαχείριση — Στενά QRS, Ρυθμική (αιμοδυναμικά σταθερός)Ρυθμική ταχυκαρδία στενά QRS, αιμοδυναμικά σταθερός — βαγοτονικοί χειρισμοί 1ης γραμμήςΔοσολογία: Esmolol 500 μg/kg ή Metoprolol 5 mg IV · Άμεσα
-
ΒΗΜΑ IST C07AB07Απρόσφορη Φλεβοκομβική ΤαχυκαρδίαΣυμπτωματική απρόσφορη φλεβοκομβική ταχυκαρδίαΔοσολογία: Bisoprolol 2.5–10 mg/ημέρα · Συνεχής
-
ΒΗΜΑ Focal-AT C07AB07Εστιακή Κολπική Ταχυκαρδία (Focal AT)Εστιακή κολπική ταχυκαρδίαΔοσολογία: 5 mg IV · Άμεσα
-
ΒΗΜΑ Focal-AT C07AB07Εστιακή Κολπική Ταχυκαρδία (Focal AT)Εστιακή κολπική ταχυκαρδίαΔοσολογία: Bisoprolol 2.5–10 mg · Συνεχής
-
ΒΗΜΑ Multifocal-AT C07AB07Πολυεστιακή Κολπική Ταχυκαρδία (Multifocal AT)Πολυεστιακή κολπική ταχυκαρδία — υποκείμενο νόσημαΔοσολογία: Bisoprolol 2.5–10 mg/ημέρα · Συνεχής
-
ΒΗΜΑ MRAT C07AB07Κολπική Ταχυκαρδία Μακροεπανεισόδου / Κολπικός ΠτερυγισμόςMRAT (περιλαμβάνει κολπικό πτερυγισμό)Δοσολογία: Όπως αρσενάλι · Συνεχής
-
ΒΗΜΑ AVNRT C07AB07Κολποκοιλιακή Κομβική Ταχυκαρδία Επανεισόδου (AVNRT)AVNRT (τυπική / άτυπη)Δοσολογία: Όπως αρσενάλι · Συνεχής
-
ΒΗΜΑ Orthodromic-AVRT C07AB07Ορθόδρομη Κολποκοιλιακή Ταχυκαρδία Επανεισόδου (συμπεριλαμβάνεται PJRT)Ορθόδρομη AVRTΔοσολογία: Όπως αρσενάλι · Συνεχής
Το φάρμακο περιλαμβάνεται στο φαρμακευτικό οπλοστάσιο (beta blockers) του πρωτοκόλλου. Δείτε την πλήρη οδηγία για τα κριτήρια συνταγογράφησης.
Απόσυρση / Deprescribing
Βήτα αναστολείς
⚠ Οι βήτα-αναστολείς συνδέονται συχνά με ανεπιθύμητες ενέργειες εάν διακοπούν απότομα και απαιτούν αργή απόσυρση.
open_in_new Δείτε στον οδηγό IMPACT arrow_forward
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Φαρμακολογική Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία οξείας ή χρόνιας αγγειακής ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ ανεξαρτήτως φαρμακολογικού μηχανισμού. Μεταξύ των αντιυπερτασικών παραγόντων περιλαμβάνονται ΔΙΟΥΡΗΤΙΚΑ (ιδιαίτερα ΘΕΙΑΖΙΔΙΚΑ ΔΙΟΥΡΗΤΙΚΑ). Β-ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΟΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, Α-ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΟΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΜΕΤΑΤΡΕΠΤΙΚΟΥ ΕΝΖΥΜΟΥ ΑΓΓΕΙΟΤΑΣΙΝΗΣ, ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΔΙΑΥΛΩΝ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ, ΑΓΓΕΙΟΔΙΑΣΤΑΛΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ.
Φάρμακα που αναστέλλουν τις δράσεις του συμπαθητικού νευρικού συστήματος με οποιονδήποτε μηχανισμό. Τα πιο συνηθισμένα από αυτά είναι οι ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΟΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ και τα φάρμακα που μειώνουν τη νορεπινεφρίνη ή μειώνουν την απελευθέρωση νευροδιαβιβαστών από αδρενεργικές μεταγαγγλιακές νευρικές ίνες (βλ. ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ). Τα φάρμακα που δρουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα για να μειώσουν τη συμπαθητική δραστηριότητα (π.χ., κεντρικά δρώντες α2-αδρενεργικοί αγωνιστές, βλ. Α2-ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ) περιλαμβάνονται εδώ.
Φάρμακα που συνδέονται και αναστέλλουν την ενεργοποίηση των ΒΗΤΑ-1 ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΩΝ ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ.