ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ B01AC23 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

CILOSTAZOL

Σιλοσταζόλη

**Φαρμακοδυναμική** Η σιλοσταζόλη μειώνει τα συμπτώματα της διαλείπουσας χωλότητας, όπως υποδεικνύεται από αυξημένη απόσταση βάδισης. Η διαλείπουσα χωλότητα είναι πόνος στα πόδια που εμφανίζεται κατά το περπάτημα και εξαφανίζεται με την ανάπαυση. Ο πόνος οφείλεται σε μειωμένη …

Εμπορικά Ονόματα

CILOS CILOSTAZOL/GALENICA CLAUDIASIL INCLAUD

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated

medication

SPC-CILOSTAZOL/GALENICA

Δοσολογία

expand_more

Δόση έναρξης:

Ηλικιωμένα άτομα

Δεν υπάρχουν ειδικές απαιτήσεις σχετικά με τη δοσολογία.
Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα σε παιδιά δεν έχουν τεκμηριωθεί.
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία

ΔόσηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης > 25 ml/min.

Το Cilostazol/Galenica αντενδείκνυται σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης ≤ 25 ml/min.
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία

ΔόσηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης σε ασθενείς με ήπια ηπατική νόσο.

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. Επειδή η σιλοσταζόλη μεταβολίζεται εκτενώς από τα ηπατικά ένζυμα, αντενδείκνυται σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.

block

SPC-CILOSTAZOL/GALENICA

Αντενδείξεις

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία: κάθαρση κρεατινίνης ≤ 25 ml/min.
Μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια.
Εγκυμοσύνη.
Ασθενείς με τυχόν γνωστή προδιάθεση για αιμορραγία (π.χ. ενεργό πεπτικό έλκος, πρόσφατο (τους τελευταίους έξι μήνες) αιμορραγικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, υπερπλαστική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, ανεπαρκώς ελεγχόμενη υπέρταση).
Ασθενείς με τυχόν ιστορικό κοιλιακής ταχυκαρδίας, κοιλιακής μαρμαρυγής ή πολυεστιακών κοιλιακών εκτακτοσυστολών, είτε έλαβαν κατάλληλη θεραπεία είτε όχι, και σε ασθενείς με παράταση του διαστήματος QTc.
Ασθενείς με ιστορικό σοβαρής ταχυαρρυθμίας.
Ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονη θεραπεία με δύο ή περισσότερους επιπρόσθετους αντιαιμοπεταλιακούς ή αντιπηκτικούς παράγοντες (π.χ. ακετυλοσαλικυλικό οξύ, κλοπιδογρέλη, ηπαρίνη, βαρφαρίνη, ασενοκουμαρόλη, δαμπιγκατράνη, ριβαροξαμπάνη ή απιξαμπάνη).
Ασθενείς με ασταθή στηθάγχη, έμφραγμα του μυοκαρδίου εντός των τελευταίων 6 μηνών ή παρέμβαση της στεφανιαίας τους τελευταίους 6 μήνες.

warning

SPC-CILOSTAZOL/GALENICA

Προειδοποιήσεις

expand_more

Καρδιακές επιδράσεις και παρακολούθηση
Πιθανή σοβαρή καρδιακή ανεπιθύμητη ενέργεια

ΠληθυσμόςΑσθενείς διατρέχοντες κίνδυνο καρδιακών επιπλοκών (π.χ. ασθενείς με σταθερή στεφανιαία νόσο)

Παρακολουθούνται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σιλοσταζόλη. Αντενδείκνυται η χρήση σε ασθενείς με ασταθή στηθάχη, ή έμφραγμα μυοκαρδίου/παρέμβαση της στεφανιαίας κατά τους τελευταίους 6 μήνες, ή ιστορικό σοβαρών ταχυαρρυθμιών.
Κολπικές ή κοιλιακές εκτακτοσυστολές – κολπική μαρμαρυγή ή πτερυγισμός
Πιθανή καρδιακή επίδραση

ΠληθυσμόςΑσθενείς με κολπικές ή κοιλιακές εκτακτοσυστολές και ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή ή πτερυγισμό

Απαιτείται προσοχή κατά τη συνταγογράφηση.
Αιμορραγία/εύκολη δημιουργία μώλωπα
Κίνδυνος αιμορραγίας

Να αναφέρουν οποιοδήποτε επεισόδιο αιμορραγίας ή εύκολης δημιουργίας μώλωπα ενόσω είναι σε θεραπεία. Σε περίπτωση αιμορραγίας του αμφιβληστροειδούς η χορήγηση σιλοσταζόλης θα πρέπει να διακοπεί. Ανατρέξτε στις παραγράφους 4.3 και 4.5 για περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τους κινδύνους αιμορραγίας.
Αιμορραγία σε συνδυασμό με εγχείρηση
Κίνδυνος αιμορραγίας γύρω από χειρουργική επέμβαση

ΠληθυσμόςΑσθενείς που πρόκειται να υποβληθούν σε εκλεκτική επέμβαση

Η σιλοσταζόλη πρέπει να διακοπεί 5 ημέρες πριν από την εγχείρηση εάν η αντιαιμοπεταλιακή δράση δεν είναι απαραίτητη.
Αιματολογικές διαταραχές
Πιθανή σοβαρή αιματολογική διαταραχή

Η σιλοσταζόλη πρέπει να διακοπεί αμέσως εάν υπάρχει κλινική ή εργαστηριακή ένδειξη αιματολογικών ανωμαλιών.
Δυσκρασία αίματος – επιπλέον συμπτώματα
Μεικτές ενδείξεις δυσκρασίας ή λοίμωξης

Να αναφέρουν αμέσως άλλα συμπτώματα (π.χ. πυρεξία, πονόλαιμος). Πρέπει να εκτελείται γενική εξέταση αίματος εάν πιθανολογείται λοίμωξη ή οποιαδήποτε κλινική ένδειξη δυσκρασίας. Η σιλοσταζόλη πρέπει να διακοπεί εάν υπάρχουν κλινικές ή εργαστηριακές ενδείξεις δυσκρασίας.
Αλληλεπιδράσεις με ισχυρούς αναστολείς CYP3A4 ή CYP2C19
Αύξημένα επίπεδα σιλοσταζόλης στο πλάσμα

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν ισχυρούς αναστολείς CYP3A4 ή CYP2C19

Σε τέτοιες περιπτώσεις συνιστάται δοσολογία 50 mg δύο φορές την ημέρα (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Συγχχορήγηση με παράγοντες που μειώνουν την πίεση
Πιθανή υποτασική επίδραση

ΠληθυσμόςΟποιονδήποτε ασθενή λαμβάνει παράγοντες που μειώνουν την πίεση

Απαιτείται προσοχή λόγω πιθανότητας αθροιστικής υποτασικής επίδρασης με αντανακλαστική ταχυκαρδία (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Συγχχορήγηση με παράγοντες που αναστέλλουν τη συσσώρευση αιμοπεταλίων
Αυχμά αθροιστικής επίδρασης αιμοπεταλίων

ΠληθυσμόςΟποιονδήποτε ασθενή συγχορηγείται με παράγοντα που αναστέλλει τη συσσώρευση αιμοπεταλίων

Απαιτείται προσοχή (βλ. Αντενδείξεις και Αλληλεπιδράσεις).

swap_horiz

SPC-CILOSTAZOL/GALENICA

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

Ακετυλοσαλικυλικό οξύ (ASA)

Αύξηση 23-25% στην αναστολή της επαγόμενης από το ADP ex vivo συσσώρευσης αιμοπεταλίων σε σύγκριση με το ASA μόνο.

ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή κατά τη συγχορήγηση σιλοσταζόλης με οποιοδήποτε φάρμακο που αναστέλει τη συσσώρευση αιμοπεταλίων. Απαιτείται προσοχή για την παρακολούθηση του χρόνου αιμορραγίας στα μεσοδιαστήματα. Η θεραπεία με σιλοσταζόλη αντενδείκνυται σε ασθενείς που λαμβάνουν δύο ή περισσότερους επιπρόσθετους αντιαιμοπεταλιακούς/αντιπηκτικούς παράγοντες (βλ. Αντενδείξεις). Ένα υψηλότερο ποσοστό αιμορραγίας παρατηρήθηκε με τη συγχορήγηση κλοπιδογρέλης, ASA και σιλοσταζόλης στη δοκιμή CASTLE.
Κλοπιδογρέλη

Η ταυτόχρονη χορήγηση σιλοσταζόλης και κλοπιδογρέλης δεν είχε επίδραση στον αριθμό αιμοπεταλίων, PT ή aPTT. Η παράταση του χρόνου αιμορραγίας με κλοπιδογρέλη μόνο αλλά όχι πρόσθετη επίδραση με σιλοσταζόλη.

ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή κατά τη συγχορήγηση σιλοσταζόλης με οποιοδήποτε φάρμακο που αναστέλει τη συσσώρευση αιμοπεταλίων. Απαιτείται παρακολούθηση του χρόνου αιμορραγίας. Η θεραπεία με σιλοσταζόλη αντενδείκνυται σε ασθενείς που λαμβάνουν δύο ή περισσότερους επιπρόσθετους αντιαιμοπεταλιακούς/αντιπηκτικούς παράγοντες (βλ. Αντενδείξεις). Ένα υψηλότερο ποσοστό αιμορραγίας παρατηρήθηκε στη CASTLE.
Βαρφαρίνη

Σε κλινική μελέτη μονής δόσης δεν παρατηρήθηκε αναστολή του μεταβολισμού της βαρφαρίνης ή επίδραση στις παραμέτρους πήξης (PT, aPTT, χρόνος αιμορραγίας).

ΣύστασηΩστόσο, συνιστάται προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν σιλοσταζόλη μαζί με οποιονδήποτε αντιπηκτικό παράγοντα, και απαιτείται συχνή παρακολούθηση για τη μείωση της πιθανότητας αιμορραγίας. Η θεραπεία με σιλοσταζόλη αντενδείκνυται σε ασθενείς που λαμβάνουν δύο ή περισσότερους επιπρόσθετους αντιαιμοπεταλιακούς/αντιπηκτικούς παράγοντες (βλ. Αντενδείξεις).
Αναστολείς CYP3A4

Επιδράσεις/Inhibitors: Ερυθρομυκίνη προκαλεί αύξηση AUC σιλοσταζόλης κατά 72%, αύξηση AUC δευτερογενούς μεταβολίτη 6%, και 119% στην AUC μεταβολίτη 4`-υδροξυ.

ΣύστασηΗ χορήγηση σιλοσταζόλης με ερυθρομυκίνη απαιτεί προσαρμογή δοσολογίας (50 mg δύο φορές/ημέρα) παρουσία ερυθρομυκίνης ή παρόμοιων παραγόντων (π.χ., κλαριθρομυκίνης).
Κετοκοναζόλη

Η συγχορήγηση οδήγησε σε 117% αύξηση στην AUC της σιλοσταζόλης, 15% μείωση στην AUC του δεϋδρο-μεταβολίτη και 87% αύξηση στην AUC του 4`-τρανς-υδροξυ μεταβολίτη.

ΣύστασηΗ συνιστώμενη δόση της σιλοσταζόλης είναι 50 mg δύο φορές την ημέρα παρουσία κετοκοναζόλης και παρόμοιων παραγόντων (π.χ., ιτρακοναζόλης).
Ιτρακοναζόλη

Όπως και με κετοκοναζόλη, αυξάνει την AUC της σιλοσταζόλης.

ΣύστασηΗ συνιστώμενη δόση της σιλοσταζόλης είναι 50 mg δύο φορές την ημέρα παρουσία ιτρακοναζόλης.
Διλτιαζέμη

Αύξηση AUC σιλοσταζόλης κατά ~44%, αύξηση AUC δεϋδρο-μεταβολίτη 4%, αύξηση AUC 4`-υδροξυ μεταβολίτη 43%.

ΣύστασηΜε βάση την AUC, η συνολική φαρμακολογική δράση αυξάνει κατά 19% όταν συγχορηγείται με διλτιαζέμη. Δεν απαιτείται προσαρμογή δόσης.
Χυμός γκρέιπφρουτ (όσος εναντίον εντερικού CYP3A4)

Δοσμολογία 100 mg σιλοσταζόλης με 240 ml χυμό γκρέιπφρουτ δεν είχε αξιοσημείωτη επίδραση στη φαρμακοκινητική.

ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή δόσης. Ωστόσο, μια κλινικά σημαντική επίδραση μπορεί να υπάρξει με μεγαλύτερες ποσότητες χυμού γκρέιπφρουτ.
Ομεπραζόλη

Αύξησε την AUC της σιλοσταζόλης κατά 22%, συνοδευόμενη από 68% αύξηση στην AUC του δεϋδρο-μεταβολίτη και 36% μείωση στην AUC του 4`-τρανς-υδροξυ μεταβολίτη.

ΣύστασηΜε βάση την AUC, η συνολική φαρμακολογική δράση αυξάνει κατά 47% όταν συγχορηγείται με ομεπραζόλη. Συνιστώμενη δόση 50 mg δύο φορές την ημέρα παρουσία ομεπραζόλης.
Υποστρώματα CYP3A4 με στενό θεραπευτικό δείκτη

Έχει καταδειχθεί ότι η σιλοσταζόλη αυξάνει την AUC της λοβαστατίνης και του β-υδροξυ οξέος της κατά 70%.

ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή κατά τη συγχορήγηση με στενά θεραπευτικά υπόστρωμα CYP3A4 (π.χ. σιζαπρίδη, αλοφαντρίνη, πιμοζίδη, παράγωγα ερυσιβώδους όλυρας). Προσοχή σε συγχορήγηση με στατίνες που μεταβολίζονται από CYP3A4, π.χ. σιμβαστατίνη, ατορβαστατίνη και λοβαστατίνη.
Επαγωγείς CYP3A4 και CYP2C19

Η επίδραση των επαγωγέων στη φαρμακοκινητική της σιλοσταζόλης δεν έχει αξιολογηθεί. Η αντιαιμοπεταλιακή επίδραση μπορεί θεωρητικά να τροποποιηθεί και πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά.

ΣύστασηΠαρακολούθηση προσεκτικά όταν συγχορηγούνται επαγωγείς CYP3A4 και CYP2C19 (π.χ., καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη, ριφαμπικίνη, St. John’s wort).
Κάπνισμα (CYP1A2)

Σε κλινικές δοκιμές, το κάπνισμα μείωσε τις συγκεντρώσεις της σιλοσταζόλης στο πλάσμα κατά 18%.

ΣύστασηΠαρακολούθηση συναφών επιδράσεων όταν ο ασθενής καπνίζει.
Αντιυπερτασικοί παράγοντες

Απαιτείται προσοχή κατά τη συγχορήγηση σιλοσταζόλης με οποιονδήποτε άλλο παράγοντα που μπορεί να μειώσει την αρτηριακή πίεση λόγω πιθανότητας αθροιστικής υποτασικής επίδρασης με αντανακλαστική ταχυκαρδία.

sick

SPC-CILOSTAZOL/GALENICA

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Εκχύμωση
Αναιμία
Παράταση χρόνου αιμορραγίας
Τάση αιμορραγίας
Θρομβοπενία
Κοκκιοκυτταροπενία
Ακοκκιοκυτταροπενία
Λευκοπενία
Πανκυτταροπενία
Απλαστική αναιμία

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Αλλεργική αντίδραση

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Οίδημα (περιφερικό, προσώπου)
Ανορεξία
Υπεργλυκαιμία
Σακχαρώδης διαβήτης

Ψυχιατρικές διαταραχές

Άγχος

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Κεφαλαλγία
Ζάλη
Αϋπνία
Φυσιολογικά όνειρα
Πάρεση
Υποαισθησία

Οφθαλμικές διαταραχές

Επιπεφυκίτιδα

Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου

Εμβοές

Καρδιακές διαταραχές

Αίσθημα παλμών
Ταχυκαρδία
Στηθάγχη
Αρρυθμία
Κοιλιακές εκτακτοσυσταλές

Αγγειακές διαταραχές

Αιμορραγία οφθαλμού
Επίσταξη
Γαστρεντερική αιμορραγία
Αιμορραγία μη καθοριζόμενη
Ορθοστατική υπόταση
Εξάψεις
Υπέρταση
Υπόταση
Εγκεφαλική αιμορραγία
Πνευμονική αιμορραγία
Μυϊκή αιμορραγία
Αιμορραγία αναπνευστικών οδών
Υποδόρια αιμορραγία

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου

Ρινίτιδα
Φαρυγγίτιδα
Δύσπνοια
Πνευμονία

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Διάρροια
Ναυτία και έμετος
Δυσπεψία
Μετεωρισμός
Κοιλιακό άλγος
Γαστρίτιδα

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Ηπατίτιδα
Μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία
Ίκτερος

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Εξάνθημα
Κνησμός
Έκζεμα
Δερματικά εξανθήματα
Σύνδρομο Stevens-Johnson
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
Κνίδωση

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Μυαλγία

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Νεφρική ανεπάρκεια
Νεφρική δυσλειτουργία
Αιματουρία
Συχνουρία

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Θωρακικό άλγος
Εξασθένηση
Ρίγη αίσθησης κακουχίας
Πυρεξία
Άλγος

Παρακλινικές εξετάσεις

Αυξημένο επίπεδο ουρικού οξέος
Αυξημένη ουρία αίματος
Αυξημένη κρεατινίνη αίματος

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Εκχύμωση

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Συχνές
Αναιμία

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Όχι συχνές
Παράταση χρόνου αιμορραγίας

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Σπάνιες
Τάση αιμορραγίας

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Μη γνωστές
Θρομβοπενία

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Μη γνωστές
Κοκκιοκυτταροπενία

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Μη γνωστές
Ακοκκιοκυτταροπενία

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Μη γνωστές
Λευκοπενία

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Μη γνωστές
Πανκυτταροπενία

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Μη γνωστές
Απλαστική αναιμία

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Μη γνωστές
Αλλεργική αντίδραση

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Όχι συχνές
Οίδημα (περιφερικό, προσώπου)

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Συχνές
Ανορεξία

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Συχνές
Υπεργλυκαιμία

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Όχι συχνές
Σακχαρώδης διαβήτης

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Όχι συχνές
Άγχος

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Κεφαλαλγία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Πολύ συχνές
Ζάλη

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές
Αϋπνία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Όχι συχνές
Φυσιολογικά όνειρα

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Όχι συχνές
Πάρεση

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Μη γνωστές
Υποαισθησία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Μη γνωστές
Επιπεφυκίτιδα

Οφθαλμικές διαταραχές

Μη γνωστές
Εμβοές

Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου

Μη γνωστές
Αίσθημα παλμών

Καρδιακές διαταραχές

Συχνές
Ταχυκαρδία

Καρδιακές διαταραχές

Συχνές
Στηθάγχη

Καρδιακές διαταραχές

Συχνές
Αρρυθμία

Καρδιακές διαταραχές

Συχνές
Κοιλιακές εκτακτοσυστολές

Καρδιακές διαταραχές

Συχνές
Έμφραγμα του μυοκαρδίου

Καρδιακές διαταραχές

Όχι συχνές
Κολπική μαρμαρυγή

Καρδιακές διαταραχές

Όχι συχνές
Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

Καρδιακές διαταραχές

Όχι συχνές
Υπερκοιλιακή ταχυκαρδία

Καρδιακές διαταραχές

Όχι συχνές
Κοιλιακή ταχυκαρδία

Καρδιακές διαταραχές

Όχι συχνές
Συγκοπή

Καρδιακές διαταραχές

Όχι συχνές
Αιμορραγία οφθαλμού

Αγγειακές διαταραχές

Όχι συχνές
Επίσταση

Αγγειακές διαταραχές

Όχι συχνές
Γαστρεντερική αιμορραγία

Αγγειακές διαταραχές

Όχι συχνές
Αιμορραγία μη καθοριζόμενη

Αγγειακές διαταραχές

Όχι συχνές
Ορθοστατική υπόταση

Αγγειακές διαταραχές

Όχι συχνές
Εξάψεις

Αγγειακές διαταραχές

Μη γνωστές
Υπέρταση

Αγγειακές διαταραχές

Μη γνωστές
Υπόταση

Αγγειακές διαταραχές

Μη γνωστές
Εγκκεφαλική αιμορραγία

Αγγειακές διαταραχές

Μη γνωστές
Πνευμονική αιμορραγία

Αγγειακές διαταραχές

Μη γνωστές
Μυϊκή αιμορραγία

Αγγειακές διαταραχές

Μη γνωστές
Αιμορραγία αναπνευστικών οδών

Αγγειακές διαταραχές

Μη γνωστές
Υποδόρια αιμορραγία

Αγγειακές διαταραχές

Μη γνωστές
Διάρροια

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Συχνές
Ναυτία και έμετος

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Συχνές
Δυσπεψία

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Συχνές
Μετεωρισμός

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Συχνές
Κοιλιακός πόνος

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Συχνές
Γαστρίτιδα

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Όχι συχνές
Ηπατίτιδα

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Μη γνωστές
Μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Μη γνωστές
Ίκτερος

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Μη γνωστές
Έξαρση/Εκζεμα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Μη γνωστές
Έκζεμα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Μη γνωστές
Δερματικά εξανθήματα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Μη γνωστές
Σύνδρομο Stevens-Johnson

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Μη γνωστές
Τοξική επιδερμική νέκρωση

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Μη γνωστές
Κνίδωση

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Μη γνωστές
Μυαλγία

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Όχι συχνές
Νεφρική ανεπάρκεια

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Σπάνιες
Νεφρική δυσλειτουργία

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Σπάνιες
Αιματουρία

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Μη γνωστές
Συχνουρία

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Μη γνωστές
Θωρακικό άλγος

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Συχνές
Εξασθένιση

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Συχνές
Ρίγες αίσθησης κακουχίας

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Όχι συχνές
Πυρεξία

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Μη γνωστές
Αύξηση ουρικού οξέος

Παρακλινικές εξετάσεις

Μη γνωστές
Αύξημένη ουρία αίματος

Παρακλινικές εξετάσεις

Μη γνωστές
Αυξημένη κρεατινίνη αίματος

Παρακλινικές εξετάσεις

Μη γνωστές

pregnant_woman

SPC-CILOSTAZOL/GALENICA

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Αποφεύγεται

Δεν διατίθενται επαρκή δεδομένα σχετικά με τη χρήση της σιλοσταζόλης σε εγκύρους. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος. Το Cilostazol/Galenica δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (βλ. Αντενδείξεις).
Γαλουχία
Αποφεύγεται

Η μεταφορά σιλοσταζόλης στο μητρικό γάλα έχει αναφερθεί σε μελέτες σε ζώα. Δεν είναι γνωστό εάν η σιλοσταζόλη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Λόγω της δυνητικά επιβλαβούς επίδρασης στο θηλάζον νεογέννητο από μια μητέρα που λαμβάνει θεραπεία, η χρήση του Cilostazol/Galenica δε συνιστάται κατά τη διάρκεια του θηλασμού.
Γονιμότητα
Άγνωστο

Η σιλοσταζολη δεν μετέβαλε τη γονιμότητα σε μελέτες σε ζώα.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης Η σιλοσταζόλη και αρκετοί από τους μεταβολίτες της είναι αναστολείς της κυκλικής φωσφοδιεστεράσης ΑΜΡ (cAMP) III (αναστολείς PDE III), αναστέλλοντας τη δραστηριότητα της φωσφοδιεστεράσης και καταστέλλοντας τη διάσπαση του cAMP με…

monitor_heart

SPC-CILOSTAZOL/GALENICA

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Μηχανισμός δράσης Η σιλοσταζόλη προκαλεί αναστρέψιμη αναστολή της συσσώρευσης αιμοπεταλίων και έχει αγγειοδιασταλτική δράση, ενώ αναστέλλει τον πολλαπλασιασμό των λείων μυϊκών κυττάρων και την αντίδραση απελευθέρωσης από τα αιμοπετάλια του αυξητικού…

biotech

SPC-CILOSTAZOL/GALENICA

Φαρμακοκινητική

expand_more

Απορρόφηση - Οι Cmax της σιλοσταζόλης και των κύριων κυκλοφορούντων μεταβολιτών της αυξάνουν λιγότερο από αναλογικά με αυξανόμενες δόσεις. Ωστόσο, η AUC για τη σιλοσταζόλη και τους μεταβολίτες της αυξάνει σχεδόν αναλογικά με τη δόση. ### Κατανομή - Η…

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός Ηπατικός. Η σιλοσταζόλη μεταβολίζεται εκτενώς από ηπατικά ένζυμα κυτοχρώματος P-450, κυρίως 3A4, και σε μικρότερο βαθμό, 2C19, με τους μεταβολίτες να απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα. Δύο μεταβολίτες είναι ενεργοί, με έναν μεταβολίτη να είναι…

bloodtype

PubChem

Απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Η σιλοσταζόλη απορροφάται μετά από χορήγηση από το στόμα. Μια δίαιτα πλούσια σε λιπαρά αυξάνει την απορρόφηση, με περίπου 90% αύξηση στην Cmax και 25% αύξηση στην AUC. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα δεν είναι γνωστή. Η…

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-CILOSTAZOL/GALENICA

expand_more

Δοσολογία

Η συνιστώμενη δοσολογία της σιλοσταζόλης είναι 100 mg δύο φορές την ημέρα. Η σιλοσταζόλη θα πρέπει να λαμβάνεται 30 λεπτά πριν το πρωινό και το δείπνο. Η λήψη σιλοσταζόλης με την τροφή έχει καταδειχθεί ότι αυξάνει τις μέγιστες συγκεντρώσεις (Cmax) της σιλοσταζόλης στο πλάσμα, που μπορεί να σχετίζονται με αυξημένη συχνότητα ανεπιθύμητων αντιδράσεων. Η έναρξη της θεραπείας με σιλοσταζόλη πρέπει να γίνει από γιατρούς με εμπειρία στο χειρισμό της διαλείπουσας χωλότητας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Ο γιατρός θα πρέπει να επαναξιολογήσει τον ασθενή μετά από 3 μήνες θεραπείας με σκοπό τη διακοπή της σιλοσταζόλης όπου παρατηρείται ανεπαρκής επίδραση ή τα συμπτώματα δεν έχουν βελτιωθεί. Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με σιλοσταζόλη θα πρέπει να συνεχίσουν με τις αλλαγές στον τρόπο διαβίωσής τους (διακοπή καπνίσματος και άσκηση), και τις φαρμακολογικές παρεμβάσεις (όπως μείωση λιπιδίων και αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία) για τη μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακών επεισοδίων. Η σιλοσταζόλη δεν αποτελεί υποκατάστατο για τέτοιου είδους θεραπείες. Μείωση της δόσης σε 50 mg δύο φορές την ημέρα συνιστάται σε ασθενείς που λαμβάνουν φάρμακα τα οποία αναστέλλουν ισχυρά το CYP3A4, για παράδειγμα ορισμένα μακρολίδια, αντιμυκητιασικά αζόλης, αναστολείς πρωτεάσης, ή φάρμακα που αναστέλλουν ισχυρά το CYP2C19, για παράδειγμα η ομεπραζόλη (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Αλληλεπιδράσεις).

Ηλικιωμένα άτομα Δεν υπάρχουν ειδικές απαιτήσεις σχετικά με τη δοσολογία για τους ηλικιωμένους.

Παιδιατρικός πληθυσμός Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα σε παιδιά δεν έχουν τεκμηριωθεί.

Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης > 25 ml/min. Το Cilostazol/Galenica αντενδείκνυται σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης ≤ 25 ml/min.

Ηπατική δυσλειτουργία Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης σε ασθενείς με ήπια ηπατική νόσο. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. Επειδή η σιλοσταζόλη μεταβολίζεται εκτενώς από τα ηπατικά ένζυμα, αντενδείκνυται σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.

block

Αντενδείξεις

SPC-CILOSTAZOL/GALENICA

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία: κάθαρση κρεατινίνης ≤ 25 ml/min.
Μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια.
Εγκυμοσύνη.
Ασθενείς με τυχόν γνωστή προδιάθεση για αιμορραγία (π.χ. ενεργό πεπτικό έλκος, πρόσφατο (τους τελευταίους έξι μήνες) αιμορραγικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, υπερπλαστική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, ανεπαρκώς ελεγχόμενη υπέρταση).
Ασθενείς με τυχόν ιστορικό κοιλιακής ταχυκαρδίας, κοιλιακής μαρμαρυγής ή πολυεστιακών κοιλιακών εκτακτοσυστολών, είτε έλαβαν κατάλληλη θεραπεία είτε όχι, και σε ασθενείς με παράταση του διαστήματος QTc.
Ασθενείς με ιστορικό σοβαρής ταχυαρρυθμίας.
Ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονη θεραπεία με δύο ή περισσότερους επιπρόσθετους αντιαιμοπεταλιακούς ή αντιπηκτικούς παράγοντες (π.χ. ακετυλοσαλικυλικό οξύ, κλοπιδογρέλη, ηπαρίνη, βαρφαρίνη, ασενοκουμαρόλη, δαμπιγκατράνη, ριβαροξαμπάνη ή απιξαμπάνη).
Ασθενείς με ασταθή στηθάγχη, έμφραγμα του μυοκαρδίου εντός των τελευταίων 6 μηνών ή παρέμβαση της στεφανιαίας τους τελευταίους 6 μήνες.

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-CILOSTAZOL/GALENICA

expand_more

Καρδιακές επιδράσεις και παρακολούθηση

Η καταλληλότητα της θεραπείας με σιλοσταζόλη θα πρέπει να εξεταστεί προσεκτικά παράλληλα με άλλες θεραπευτικές επιλογές όπως η επαναγγείωση.
Με βάση το μηχανισμό δράσης της, η σιλοσταζόλη μπορεί να επάγει ταχυκαρδία, αίσθημα παλμών, ταχυαρρυθμία και/ή υπόταση.
Η αύξηση του καρδιακού ρυθμού που σχετίζεται με τη σιλοσταζόλη είναι περίπου 5 έως 7 bpm.
Σε ασθενείς που διατρέχουν κίνδυνο κατά συνέπεια αυτό μπορεί να επάγει στηθάγχη.
Οι ασθενείς που μπορεί να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο σοβαρών καρδιακών ανεπιθύμητων ενεργειών ως αποτέλεσμα του αυξημένου καρδιακού ρυθμού, π.χ. ασθενείς με σταθερή στεφανιαία νόσο, θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σιλοσταζόλη, ενώ αντενδείκνυται η χρήση της σιλοσταζόλης σε ασθενείς με ασταθή στηθάγχη, ή έμφραγμα μυοκαρδίου/παρέμβαση της στεφανιαίας κατά τους τελευταίους 6 μήνες, ή ιστορικό σοβαρών ταχυαρρυθμιών (βλ. Αντενδείξεις).
Απαιτείται προσοχή κατά τη συνταγογράφηση σιλοσταζόλης για ασθενείς με κολπικές ή κοιλιακές εκτακτοσυστολές και ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή ή πτερυγισμό.
Οι ασθενείς πρέπει να προειδοποιούνται να αναφέρουν οποιοδήποτε επεισόδιο αιμορραγίας ή εύκολης δημιουργίας μώλωπα ενόσω είναι σε θεραπεία. Σε περίπτωση αιμορραγίας του αμφιβληστροειδούς η χορήγηση σιλοσταζόλης θα πρέπει να διακοπεί. Ανατρέξτε στις παραγράφους 4.3 και 4.5 για περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τους κινδύνους αιμορραγίας.
Λόγω της ανασταλτικής δράσης της σιλοσταζόλης στη συσσώρευση αιμοπεταλίων είναι δυνατό να υπάρξει αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας σε συνδυασμό με εγχείρηση (συμπεριλαμβανομένων λιγότερο επεμβατικών διαδικασιών όπως εξαγωγή οδόντων). Εάν ένας ασθενής πρόκειται να υποβληθεί σε εκλεκτική επέμβαση και η αντιαιμοπεταλιακή δράση δεν είναι απαραίτητη, η σιλοσταζόλη πρέπει να διακοπεί 5 ημέρες πριν από την εγχείρηση.
Υπάρχουν σπάνιες ή πολύ σπάνιες αναφορές αιματολογικών ανωμαλιών που περιλαμβάνουν θρομβοκυττοπενία, λευκοπενία, ακοκκιοκυτταραιμία, πανκυτταροπενία και απλαστική αναιμία (βλ. Αντενδείξεις 4.8). Οι περισσότεροι ασθενείς ανέρρωσαν μετά τη διακοπή της σιλοσταζόλης. Ωστόσο, μερικές περιπτώσεις πανκυτταροπενίας και απλαστικής αναιμίας είχαν μοιραία έκβαση.
Επιπρόσθετα με την αναφορά επεισοδίων αιμορραγίας και εύκολης δημιουργίας μώλωπα, πρέπει να συσταθεί στους ασθενείς να αναφέρουν αμέσως τυχόν άλλα συμπτώματα που ενδέχεται επίσης να δηλώνουν την πρώιμη ανάπτυξη δυσκρασίας του αίματος όπως πυρεξία και πονόλαιμο. Πρέπει να εκτελείται γενική εξέταση αίματος εάν πιθανολογείται λοίμωξη ή εάν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη κλινική ένδειξη δυσκρασίας του αίματος. Η σιλοσταζόλη πρέπει να διακοπεί αμέσως εάν υπάρχει κλινική ή εργαστηριακή ένδειξη αιματολογικών ανωμαλιών.
Στην περίπτωση ασθενών που λαμβάνουν ισχυρούς αναστολείς του CYP3A4 ή του CYP2C19, τα επίπεδα της σιλοσταζόλης στο πλάσμα εμφανίστηκαν αυξημένα. Σε τέτοιες περιπτώσεις, συνιστάται μια δοσολογία σιλοσταζόλης των 50 mg δύο φορές την ημέρα (βλ. Αλληλεπιδράσεις 4.5).
Απαιτείται προσοχή κατά τη συγχορήγηση σιλοσταζόλης με οποιονδήποτε άλλο παράγοντα που έχει τη δυνατότητα να μειώνει την πίεση του αίματος λόγω της πιθανότητας να υπάρχει αθροιστική υποτασική επίδραση με αντανακλαστική ταχυκαρδία. Ανατρέξτε επίσης στην Αλληλεπιδράσεις 4.8.
Απαιτείται προσοχή κατά τη συγχορήγηση σιλοσταζόλης με οποιονδήποτε άλλο παράγοντα που αναστέλλει τη συσσώρευση αιμοπεταλίων. Ανατρέξτε στις Αντενδείξεις 4.3 και Αλληλεπιδράσεις 4.5.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-CILOSTAZOL/GALENICA

expand_more

Ακετυλοσαλικυλικό οξύ (ASA)

Επίδραση με σιλοσταζόλη: Η βραχυπρόθεσμη (≤ 4 ημέρες) συγχορήγηση ASA με σιλοσταζόλη έδειξε μια αύξηση 23-25% στην αναστολή της επαγόμενης από το ADP ex vivo συσσώρευσης αιμοπεταλίων σε σύγκριση με το ASA μόνο.
Ασφάλεια: Δεν υπήρχαν εμφανείς τάσεις προς μεγαλύτερη συχνότητα αιμορραγικών ανεπιθύμητων ενεργειών σε ασθενείς που λάμβαναν σιλοσταζόλη και ASA σε σύγκριση με ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο και ισοδύναμες δόσεις ASA.
Σύσταση/παρακολούθηση: Συνιστάται προσοχή κατά τη συγχορήγηση σιλοσταζόλης με οποιοδήποτε φάρμακο που αναστέλει τη συσσώρευση αιμοπεταλίων. Απαιτείται προσοχή για την παρακολούθηση του χρόνου αιμορραγίας στα μεσοδιαστήματα. Η θεραπεία με σιλοσταζόλη αντενδείκνυται σε ασθενείς που λαμβάνουν δύο ή περισσότερους επιπρόσθετους αντιαιμοπεταλιακούς/αντιπηκτικούς παράγοντες (βλ. Αντενδείξεις). Ένα υψηλότερο ποσοστό αιμορραγίας παρατηρήθηκε με τη συγχορήγηση κλοπιδογρέλης, ASA και σιλοσταζόλης στη δοκιμή CASTLE.

Κλοπιδογρέλη

Επίδραση/αιτιώμενο αποτέλεσμα: Η ταυτόχρονη χορήγηση σιλοσταζόλης και κλοπιδογρέλης δεν είχε επίδραση στον αριθμό αιμοπεταλίων, το χρόνο προθρομβίνης (PT) ή τον ενεργοποιημένο χρόνο μερικής θρομβοπλαστίνης (aPTT). Όλα τα υγιή άτομα στη μελέτη είχαν μια παράταση του χρόνου αιμορραγίας με κλοπιδογρέλη μόνο και η ταυτόχρονη χορήγηση με σιλοσταζόλη δεν οδήγησε σε σημαντική πρόσθετη επίδραση στο χρόνο αιμορραγίας.
Σύσταση/παρακολούθηση: Συνιστάται προσοχή κατά τη συγχορήγηση σιλοσταζόλης με οποιοδήποτε φάρμακο που αναστέλλει τη συσσώρευση αιμοπεταλίων. Απαιτείται προσοχή για την παρακολούθηση του χρόνου αιμορραγίας στα μεσοδιαστήματα. Η θεραπεία με σιλοσταζόλη αντενδείκνυται σε ασθενείς που λαμβάνουν δύο ή περισσότερους επιπρόσθετους αντιαιμοπεταλιακούς/αντιπηκτικούς παράγοντες (βλ. Αντενδείξεις). Ένα υψηλότερο ποσοστό αιμορραγίας παρατηρήθηκε με τη συγχορήγηση κλοπιδογρέλης, ASA και σιλοσταζόλης στη δοκιμή CASTLE.

Από του στόματος αντιπηκτικά (π.χ. βαρφαρίνη)

Επίδραση: Σε μια κλινική μελέτη μονής δόσης δεν παρατηρήθηκε αναστολή του μεταβολισμού της βαρφαρίνης ή επίδραση στις παραμέτρους πήξης (PT, aPTT, χρόνος αιμορραγίας).
Σύσταση/παρακολούθηση: Ωστόσο, συνιστάται προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν σιλοσταζόλη μαζί με οποιονδήποτε αντιπηκτικό παράγοντα, και απαιτείται συχνή παρακολούθηση για τη μείωση της πιθανότητας αιμορραγίας. Η θεραπεία με σιλοσταζόλη αντενδείκνυται σε ασθενείς που λαμβάνουν δύο ή περισσότερους επιπρόσθετους αντιαιμοπεταλιακούς/αντιπηκτικούς παράγοντες (βλ. Αντενδείξεις).

Αναστολείς ενζύμου κυτοχρώματος P -450 (CYP)

Γενικά: Η σιλοσταζόλη μεταβολίζεται εκτενώς από ένζυμα CYP, ιδιαιτέρως από το CYP3A4 και το CYP2C19 και σε μικρότερο βαθμό από το CYP1A2. Ο δεϋδρο-μεταβολίτης που έχει 4-7 φορές την ισχύ της σιλοσταζόλης στην αναστολή της συσσώρευσης αιμοπεταλίων, φαίνεται να σχηματίζεται κυρίως μέσω του CYP3A4. Ο 4`-τρανς-υδροξυ μεταβολίτης, με ισχύ ενός πέμπτου της σιλοσταζόλης, φαίνεται να σχηματίζεται κυρίως μέσω του CYP2C19. Επομένως, τα φάρμακα που αναστέλλουν το CYP3A4 (π.χ. μερικά μακρολίδια, αναστολείς πρωτεάσης) ή το CYP2C19 (όπως αναστολείς αντλίας πρωτονίων, PPIs) αυξάνουν τη συνολική φαρμακολογική δράση κατά 32% και 42%, αντίστοιχα και θα μπορούσαν να έχουν τη δυνατότητα να ενισχύσουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες της σιλοσταζόλης. Κατά συνέπεια, για ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα ισχυρούς αναστολείς του CYP3A4 ή του CYP2C19 η συνιστώμενη δόση είναι 50 mg δύο φορές την ημέρα (βλ. Δοσολογία).
Ενδεικτικές αλληλεπιδράσεις αναστολέων CYP3A4: η χορήγηση σιλοσταζόλης με ερυθρομυκίνη (έναν αναστολέα του CYP3A4) 500 mg τρεις φορές την ημέρα οδήγησε σε αύξηση στην περιοχή κάτω από την καμπύλη (AUC) της σιλοσταζόλης κατά 72%, συνοδευόμενη από 6% αύξηση στην AUC του δεϋδρο-μεταβολίτη και 119% αύξηση στην AUC του 4`-τρανς-υδροξυ μεταβολίτη. Με βάση την AUC, η συνολική φαρμακολογική δράση της σιλοσταζόλης αυξάνει κατά 34% όταν συγχορηγείται με ερυθρομυκίνη. Με βάση αυτά τα δεδομένα, η συνιστώμενη δόση της σιλοσταζόλης είναι 50 mg δύο φορές την ημέρα παρουσία ερυθρομυκίνης και παρόμοιων παραγόντων (π.χ., κλαριθρομυκίνης).
Χορήγηση κετοκοναζόλης (αναστολέας CYP3A4) με σιλοσταζόλη: οδήγησε σε 117% αύξηση στην AUC της σιλοσταζόλης, συνοδευόμενη από 15% μείωση στην AUC του δεϋδρο-μεταβολίτη και 87% αύξηση στην AUC του 4`-τρανς-υδροξυ μεταβολίτη. Με βάση την AUC, η συνολική φαρμακολογική δράση της σιλοσταζόλης αυξάνει κατά 35% όταν συγχορηγείται με κετοκοναζόλη. Με βάση αυτά τα δεδομένα, η συνιστώμενη δόση της σιλοσταζόλης είναι 50 mg δύο φορές την ημέρα παρουσία κετοκοναζόλης και παρόμοιων παραγόντων (π.χ., ιτρακοναζόλης).
Χορήγηση διλτιαζέμη (ασθενής αναστολέας CYP3A4): οδήγησε σε αύξηση στην AUC της σιλοσταζόλης της τάξης του 44%, συνοδευόμενη από 4% αύξηση στην AUC του δεϋδρο-μεταβολίτη και 43% αύξηση στην AUC του 4`-τρανς-υδροξυ μεταβολίτη. Με βάση την AUC, η συνολική φαρμακολογική δράση της σιλοσταζόλης αυξάνει κατά 19% όταν συγχορηγείται με διλτιαζέμη. Με βάση αυτά τα δεδομένα, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
Ενέργειες μηχανισμών: Η χορήγηση μιας δόσης 100 mg σιλοσταζόλης με 240 ml χυμού γκρέιπφρουτ (έναν αναστολέα του εντερικού CYP3A4) δεν είχε αξιοσημείωτη επίδραση στη φαρμακοκινητική της σιλοσταζόλης. Με βάση αυτά τα δεδομένα, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης. Μια κλινικά σημαντική επίδραση στη σιλοσταζόλη εξακολουθεί να είναι δυνατή με μεγαλύτερες ποσότητες χυμού γκρέιπφρουτ.
Ομεπραζόλη: Η χορήγηση σιλοσταζόλης με ομεπραζόλη (έναν αναστολέα του CYP2C19) αύξησε την AUC της σιλοσταζόλης κατά 22%, συνοδευόμενη από 68% αύξηση στην AUC του δεϋδρο-μεταβολίτη και 36% μείωση στην AUC του 4`-τρανς-υδροξυ μεταβολίτη. Με βάση την AUC, η συνολική φαρμακολογική δράση αυξάνει κατά 47% όταν συγχορηγείται με ομεπραζόλη. Με βάση αυτά τα δεδομένα, η συνιστώμενη δόση της σιλοσταζόλης είναι 50 mg δύο φορές την ημέρα παρουσία ομεπραζόλης.
Υποστρώματα Κυτοχρώματος P -450: Έχει καταδειχθεί ότι η σιλοσταζόλη αυξάνει την AUC της λοβαστατίνης (ευαίσθητο υπόστρωμα για το CYP3A4) και του β-υδροξυ οξέος της κατά 70%. Συνιστάται προσοχή κατά τη συγχορήγηση σιλοσταζόλης με υπόστρωματα του CYP3A4 με στενό θεραπευτικό δείκτη (π.χ. σιζαπρίδη, αλοφαντρίνη, πιμοζίδη, παράγωγα ερυσιβώδους όλυρας). Συνιστάται προσοχή σε περίπτωση συγχορήγησης με στατίνες που μεταβολίζονται από το CYP3A4, για παράδειγμα σιμβαστατίνη, ατορβαστατίνη και λοβαστατίνη.
Επαγωγείς CYP3A4 και CYP2C19: Η επίδραση τους στη φαρμακοκινητική της σιλοσταζόλης δεν έχει αξιολογηθεί. Η αντιαιμοπεταλιακή επίδραση μπορεί θεωρητικά να τροποποιηθεί και πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά όταν η σιλοσταζόλη συγχορηγείται με επαγωγείς των CYP3A4 και CYP2C19.
Κλινικά ευρήματα: Σε κλινικές δοκιμές, το κάπνισμα (που επάγει το CYP1A2) μείωσε τις συγκεντρώσεις της σιλοσταζόλης στο πλάσμα κατά 18%.
Άλλες πιθανές αλληλεπιδράσεις: Απαιτείται προσοχή κατά τη συγχορήγηση σιλοσταζόλης με οποιονδήποτε άλλο παράγοντα που έχει τη δυνατότητα να μειώνει την πίεση του αίματος λόγω δυνατότητας αθροιστικής υποτασικής επίδρασης με αντανακλαστική ταχυκαρδία.

Ενότητες/Υποκατηγορίες φαρμάκων – πρόσθετες αλληλεπιδράσεις

Ερυθρομυκίνη: βλέπε ανωτέρω στην ενότητα Αναστολείς CYP3A4.
Κετοκοναζόλη: βλέπε ανωτέρω στην ενότητα Αναστολείς CYP3A4.
Ιτρακοναζόλη: βλέπε ανωτέρω στην ενότητα Αναστολείς CYP3A4.
Διλτιαζέμη: βλέπε ανωτέρω στην ενότητα Αναστολείς CYP3A4.
Διάφοροι υπόστρωμα CYP3A4 με στενό θεραπευτικό δείκτη (π.χ. σιζαπρίδη, αλοφαντρίνη, πιμοζίδη, παράγωγα ερυσιβώδους όλυρας): βλέπε ενότητα Υποστρώματα CYP3A4.
Σιμβαστατίνης, Ατορβαστατίνη, Λοβαστατίνης: βλέπε ενότητα Υποστρώματα CYP3A4.
Γκρέιπφρουτ χυμός: βλέπε ενότητα Αναστολείς CYP3A4.
Ομεπραζόλη: βλέπε ενότητα Αναστολείς CYP2C19.
Καρβαμαζεπίνη, Φαινυτοΐνη, Ριφαμπικίνη, St. John’s wort: βλέπε ενότητα Επαγωγείς CYP3A4 και CYP2C19.
Κάπνισμα: βλέπε ενότητα Κάπνισμα (CYP1A2).
Αντιυπερτασικοί παράγοντες: Άλλες πιθανές αλληλεπιδράσεις με αθροιστική υποτασική επίδραση.

(βλ. Αντενδείξεις) για τις περιπτώσεις που αναφέρονται ρητά στην αρχική δομή.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-CILOSTAZOL/GALENICA

expand_more

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Συχνές: Εκχύμωση
Όχι συχνές: Αναιμία
Σπάνιες: Παράταση χρόνου αιμορραγίας
Μη γνωστές: Τάση αιμορραγίας, θρομβοπενία, κοκκιοκυτταροπενία, ακοκκιοκυτταροπενία, λευκοπενία, πανκυτταροπενία, απλαστική αναιμία

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Όχι συχνές: Αλλεργική αντίδραση

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Συχνές: Οίδημα (περιφερικό, προσώπου), ανορεξία
Όχι συχνές: Υπεργλυκαιμία, σακχαρώδης διαβήτης

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές: Άγχος

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Πολύ συχνές: Κεφαλαλγία
Συχνές: Ζάλη
Όχι συχνές, μ: Αϋπνία ή φυσιολογικά όνειρα
Μη γνωστές: Πάρεση υπαισθησία

Οφθαλμικές διαταραχές

Μη γνωστές: Επιπεφυκίτιδα

Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου

Μη γνωστές: Εμβοές

Καρδιακές διαταραχές

Συχνές: Αίσθημα παλμών, ταχυκαρδία, στηθάγχη, αρρυθμία, κοιλιακές εκτακτοσυστολές
Όχι συχνές: Έμφραγμα του μυοκαρδίου, κολπική μαρμαρυγή, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, υπερκοιλιακή ταχυκαρδία, κοιλιακή ταχυκαρδία, συγκοπή

Αγγειακές διαταραχές

Όχι συχύνες: Αιμορραγία οφθαλμού, επίσταξη, γαστρεντερική αιμορραγία, αιμορραγία μη καθοριζόμενη, ορθοστατική υπόταση
Μη γνωστές: Εξάψεις, υπέρταση, υπόταση, εγκεφαλική αιμορραγία, πνευμονική αιμορραγία, μυϊκή αιμορραγία, αιμορραγία αναπνευστικών οδών, υποδόρια αιμορραγία

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου

Συχνές: Ρινίτιδα, φαρυγγίτιδα
Όχι συχνές: Δύσπνοια, πνευμονία
Μη γνωστές: Δύσπνοια, πνευμονία

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Πολύ συχνές: Διάρροια
Συχνές: Ναυτία και έμετος, δυσπεψία, μετεωρισμός, κοιλιακό άλγος
Όχι συχνές: Γαστρίτιδα

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Μη γνωστές: Ηπατίτιδα, μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία, ίκτερος

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Συχνές: Εξάνθημα, κνησμός
Μη γνωστές: Έκζεμα, δερματικά εξανθήματα, σύνδρομο Stevens-Johnson, τοξική επιδερμική νεκρόλυση, κνίδωση

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Όχι συχνές: Μυαλγία

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Σπάνιες: Νεφρική ανεπάρκεια, νεφρική δυσλειτουργία
Μη γνωστές: Αιματουρία, συχνουρία

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Συχνές: Θωρακικό άλγος, εξασθένηση
Όχι συχνές: Ρίγη αίσθησης κακουχίας
Μη γνωστές: Πυρεξία, άλγος

Παρακλινικές εξετάσεις

Μη γνωστές: Αυξημένο επίπεδο ουρικού οξέος, αυξημένη ουρία αίματος, αυξημένη κρεατινίνη αίματος

Κείμενο σχετικά με πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες

Μια αύξηση στη συχνότητα του αισθήματος παλμών και του περιφερικού οιδήματος παρατηρήθηκε όταν η σιλοσταζόλη συνδυάστηκε με άλλους αγγειοδιαστολείς που προκαλούν αντανακλαστική ταχυκαρδία π.χ. αποκλειστές διαύλων ασβεστίου διυδροπυριδίνης.
Η μόνη ανεπιθύμητη ενέργεια που οδήγησε σε διακοπή της θεραπείας σε ≥3% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με σιλοσταζόλη ήταν η κεφαλαλγία. Άλλες συχνές αιτίες διακοπής περιελάμβαναν αίσθημα παλμών και διάρροια (1,1%).
Η σιλοσταζόλη από μόνη της μπορεί να ενέχει αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας και ο κίνδυνος μπορεί να ενισχυθεί από συγχορήγηση με οποιονδήποτε άλλο παράγοντα με τέτοια δυνατότητα.
Ο κίνδυνος ενδοφθάλμιας αιμορραγίας μπορεί να είναι υψηλότερος σε ασθενείς με διαβήτη.
Μια αύξηση στη συχνότητα της διάρροιας και του αισθήματος παλμών έχει βρεθεί σε ασθενείς ηλικίας άνω των 70 ετών.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: +30 21 32040380/337, Φαξ: +30 21 06549585, Ιστότοπος: http://www.eof.gr

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-CILOSTAZOL/GALENICA

expand_more

Κύηση

Αποφεύγεται

Δεν διατίθενται επαρκή δεδομένα σχετικά με τη χρήση της σιλοσταζόλης σε εγκύους. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος. Το Cilostazol/Galenica δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (βλ. Αντενδείξεις).

Γαλουχία

Αποφεύγεται

Η μεταφορά σιλοσταζόλης στο μητρικό γάλα έχει αναφερθεί σε μελέτες σε ζώα. Δεν είναι γνωστό εάν η σιλοσταζόλη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Λόγω της δυνητικά επιβλαβούς επίδρασης στο θηλάζον νεογέννητο από μια μητέρα που λαμβάνει θεραπεία, η χρήση του Cilostazol/Galenica δε συνιστάται κατά τη διάρκεια του θηλασμού.

Γονιμότητα

Άγνωστο

Η σιλοσταζολη δεν μετέβαλε τη γονιμότητα σε μελέτες σε ζώα.

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-CILOSTAZOL/GALENICA

expand_more

Μηχανισμός δράσης

Η σιλοσταζόλη προκαλεί αναστρέψιμη αναστολή της συσσώρευσης αιμοπεταλίων και έχει αγγειοδιασταλτική δράση, ενώ αναστέλλει τον πολλαπλασιασμό των λείων μυϊκών κυττάρων και την αντίδραση απελευθέρωσης από τα αιμοπετάλια του αυξητικού παράγοντα που προέρχεται από τα αιμοπετάλια και του PF-4 σε ανθρώπινα αιμοπετάλια.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Αναστρέψιμη αναστολή της συσσώρευσης αιμοπεταλίων με αγγειοδιασταλτική δράση.
Αναστολή του πολλαπλασιασμού των λείων μυϊκών κυττάρων (in vitro, αρουραίοι και ανθρώπινα κύτταρα λείων μυών).
Αναστολή της αντίδρασης απελευθέρωσης από τα αιμοπετάλια του αυξητικού παράγοντα που προέρχεται από τα αιμοπετάλια (PDGF) και του PF-4 σε ανθρώπινα αιμοπετάλια.
Οι μελέτες σε ζώα και στον άνθρωπο (in vivo και ex vivo) έδειξαν ότι η σιλοσταζόλη προκαλεί αναστρέψιμη αναστολή της συσσώρευσης αιμοπεταλίων. Η αναστολή είναι αποτελεσματική έναντι εύρους παραγόντων συσσώρευσης (περιλαμβανομένης της διατμητικής τάσης, του αραχιδονικού οξέος, του κολλαγόνου, της ADP και της αδρεναλίνης). στον άνθρωπο η αναστολή διαρκεί για έως και 12 ώρες και σε διακοπή της χορήγησης η αποκατάσταση της συσσώρευσης συμβαίνει εντός 48-96 ωρών, χωρίς υπερσυσσώρευση λόγω αναπήδησης (rebound).
Οι επιδράσεις στα κυκλοφορούντα λιπίδια πλάσματος εξετάστηκαν σε ασθενείς που λαμβάνουν Cilostazole Galenica. Μετά από 12 εβδομάδες, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, το Cilostazole Galenica 100 mg δύο φορές την ημέρα οδήγησε σε μείωση των τριγλυκεριδίων κατά 0,33 mmol/l (15%) και αύξηση της HDL-χοληστερόλης κατά 0,10 mmol/l (10%).
Μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη Φάσης IV διεξήχθη για την αξιολόγηση των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων της σιλοσταζόλης, με εστίαση στη θνησιμότητα και την ασφάλεια. Συνολικά, 1.439 ασθενείς με διαλείπουσα χωλότητα και χωρίς καρδιακή ανεπάρκεια υποβλήθηκαν σε αγωγή με σιλοσταζόλη ή εικονικό φάρμακο για έως και τρία χρόνια. Αναφορικά με τη θνησιμότητα, το παρατηρούμενο σε 36 μήνες ποσοστό συμβάντων κατά Kaplan-Meier για θανάτους με το φάρμακο της μελέτης με διάμεσο χρόνο στο φάρμακο της μελέτης 18 μήνες ήταν 5,6% (95% διάστημα εμπιστοσύνης 2,8 έως 8,4%) με σιλοσταζόλη και 6,8% (95% διάστημα εμπιστοσύνης 1,9 έως 11,5%) με εικονικό φάρμακο. Η μακροπρόθεσμη αγωγή με σιλοσταζόλη δεν ανήγειρε ζητήματα ασφάλειας.

Κλινική αποτελεσματικότητα

Από δεδομένα εννέα ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο μελετών (1.634 ασθενείς) προέκυψε ότι η σιλοσταζόλη βελτιώνει την ικανότητα άσκησης όπως κρίνεται από τις αλλαγές στην Απόλυτη Απόσταση Χωλότητας (ACD ή μέγιστη απόσταση βάδισης) και την Αρχική Απόσταση Χωλότητας (ICD, ή ελεύθερη απόσταση βάδισης) στη δοκιμασία κόπωσης.
Μετά από 24 εβδομάδες θεραπείας, η σιλοσταζόλη 100 mg δύο φορές την ημέρα αυξάνει τη μέση ACD από 60,4 σε 129,1 μέτρα, ενώ το εύρος της μέσης ICD αυξήθηκε από 47,3 σε 93,6 μέτρα.
Μια μετα-ανάλυση που βασίστηκε στις σταθμισμένες μέσες διαφορές στις εννέα μελέτες έδειξε ότι υπήρχε σημαντική απόλυτη συνολική βελτίωση μετά τη γραμμή αναφοράς από την έναρξη της θεραπείας κατά 42 m στη μέγιστη απόσταση βάδισης (ACD) για τη σιλοσταζόλη 100 mg δύο φορές την ημέρα σε σχέση με τη βελτίωση που παρατηρήθηκε με εικονικό φάρμακο. Αυτό αντιστοιχεί σε μια σχετική βελτίωση 100% σε σχέση με το εικονικό φάρμακο. Η επίδραση φάνηκε μικρότερη σε διαβητικούς σε σχέση με τους μη διαβητικούς.
Μελέτες σε ζώα έδειξαν ότι η σιλοσταζόλη έχει αγγειοδιασταλτική δράση και αυτό καταδείχθηκε σε μικρότερες μελέτες στον άνθρωπο όπου η ροή του αίματος στον αστράγαλο μετρήθηκε με πληθυσμογραφία τύπου strain gauge. Η σιλοσταζόλη αναστέλλει επίσης τον πολλαπλασιασμό των λείων μυϊκών κυττάρων σε αρουραίους και σε ανθρώπινα κύτταρα λείων μυών in vitro, και αναστέλλει την αντίδραση απελευθέρωσης από τα αιμοπετάλια του αυξητικού παράγοντα που προέρχεται από τα αιμοπετάλια και του PF-4 σε ανθρώπινα αιμοπετάλια.

Πληροφορίες σχετικά με κλινικά δεδομένα φάσης IV

Μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη Φάσης IV διεξήχθη για την αξιολόγηση των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων της σιλοσταζόλης, με εστίαση στη θνησιμότητα και την ασφάλεια. Συνολικά, 1.439 ασθενείς με διαλείπουσα χωλότητα και χωρίς καρδιακή ανεπάρκεια υποβλήθηκαν σε αγωγή με σιλοσταζόλη ή εικονικό φάρμακο για έως και τρία χρόνια. Αναφορικά με τη θνησιμότητα, το παρατηρούμενο σε 36 μήνες ποσοστό συμβάντων κατά Kaplan-Meier για θανάτους με το φάρμακο της μελέτης με διάμεσο χρόνο στο φάρμακο της μελέτης 18 μήνες ήταν 5,6% (95% διάστημα εμπιστοσύνης 2,8 έως 8,4%) με σιλοσταζόλη και 6,8% (95% διάστημα εμπιστοσύνης 1,9 έως 11,5%) με εικονικό φάρμακο. Η μακροχρόνια αγωγή με σιλοσταζόλη δεν ανήγειρε ζητήματα ασφάλειας.

Πίνακες και συνοπτικά δεδομένα

Μελέτες φάσης ΙV για μακροπρόθεσμη επιβίωση/ασφάλεια: 3 χρόνια αγωγής.
ΑCD πριν/μετά από 24 εβδομάδες (100 mg σιλοσταζόλης δύο φορές την ημέρα): 60,4 m → 129,1 m; ICD πριν/μετά: 47,3 m → 93,6 m.
Μείωση τριγλυκεριδίων μετά από 12 εβδομάδες: -0,33 mmol/L (περίπου -15%); αύξηση HDL-C κατά 0,10 mmol/L (περίπου +10%).
Θνησιμότητα σε 36 μήνες: 5,6% με σιλοσταζόλη έναντι 6,8% με εικονικό φάρμακο (λόγος στατιστικής σημαντικότητας όχι αναφερόμενος στις γραμμές, 95% CI 2,8–8,4% αντί 1,9–11,5%).

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-CILOSTAZOL/GALENICA

expand_more

Απορρόφηση

Οι Cmax της σιλοσταζόλης και των κύριων κυκλοφορούντων μεταβολιτών της αυξάνουν λιγότερο από αναλογικά με αυξανόμενες δόσεις. Ωστόσο, η AUC για τη σιλοσταζόλη και τους μεταβολίτες της αυξάνει σχεδόν αναλογικά με τη δόση.

Κατανομή

Η σιλοσταζόλη δεσμεύεται κατά 95-98% με πρωτεΐνη, κυρίως με την αλβουμίνη. Ο δεϋδρο-μεταβολίτης και ο 4’-τρανς-υδροξυ μεταβολίτης δεσμεύονται με πρωτεΐνη κατά 97,4% και 66% αντίστοιχως.

Βιομετατροπή/Μεταβολισμός

Τα κύρια ισοένζυμα που εμπλέκονται στο μεταβολισμό της είναι το κυτόχρωμα P-450 CYP3A4, σε μικρότερο βαθμό το CYP2C19 και σε ακόμα μικρότερο βαθμό το CYP1A2.
Υπάρχουν δύο μείζονες μεταβολίτες, μια δεϋδρο-σιλοσταζόλη και μια 4’-τρανς-υδρόξυ σιλοσταζόλη, που και οι δύο έχουν παρόμοιες φαινόμενες ημιπεριόδους ζωής.
Ο δεϋδρο-μεταβολίτης είναι 4-7 φορές δραστικότερος παράγοντας κατά της συσσώρευσης αιμοπεταλίων από ότι η μητρική ένωση και ο 4’-τρανς-υδροξυ μεταβολίτης είναι δραστικός κατά το ένα πέμπτο.
Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα (όπως μετρώνται από την AUC) των δεϋδρο και 4`-τρανς-υδροξυ μεταβολιτών είναι ~41% και ~12% των συγκεντρώσεων της σιλοσταζόλης.
Η σιλοσταζόλη απομακρύνεται κυρίως με μεταβολισμό και επακόλουθη ουρική απέκκριση των μεταβολιτών. Tα κύρια ισοένζυμα που ενέχονται στο μεταβολισμό της είναι το κυτόχρωμα P-450 CYP3A4, σε μικρότερο βαθμό το CYP2C19 και σε ακόμα μικρότερο βαθμό το CYP1A2.
Η κύρια οδός απέκκρισης είναι η ουρική (74%) με το υπόλοιπο να απεκκρίνεται στα κόπρανα. Δεν απεκκρύνεται στα ούρα μετρήσιμη ποσότητα αμετάβλητης σιλοσταζόλης, και λιγότερο από το 2% της δόσης απεκκρύνεται ως μεταβολίτης δεϋδρο-σιλοσταζόλης. Περίπου το 30% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως 4’-τρανς-υδροξυ μεταβολίτης. Το υπόλοιπο απεκκρίνεται ως μεταβολίτες, κανένας εκ των οποίων δεν υπερβαίνει το 5% της συνολικής απέκκρισης.
Η σιλοσταζόλη δεσμεύεται κατά 95-98% με πρωτεΐνη, κυρίως με την αλβουμίνη. Ο δεϋδρο-μεταβολίτης και ο 4’-τρανς-υδροξυ μεταβολίτης δεσμεύονται με πρωτεΐνη κατά 97,4% και 66% αντιστοίχως.
Δεν υπάρχει ένδειξη ότι η σιλοσταζόλη επάγει τα ηπατικά μικροσωμιακά ένζυμα.
Η φαρμακοκινητική της σιλοσταζόλης και των μεταβολιτών της δεν επηρεάζεται σημαντικά από την ηλικία ή το φύλο σε υγιή άτομα ηλικίας μεταξύ 50-80 ετών.
Σε άτομα με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, το ελεύθερο κλάσμα σιλοσταζόλης ήταν κατά 27% υψηλότερο και αμφότερες οι Cmax και AUC ήταν κατά 29% και 39% χαμηλότερες αντίστοιχα από ότι σε άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Η Cmax και η AUC του δεϋδρο-μεταβολίτη ήταν κατά 41% και 47% χαμηλότερες αντίστοιχα σε άτομα με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία σε σύγκριση με τα άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Η Cmax και η AUC της 4’-τρανς-υδρόξυ σιλοσταζόλης ήταν κατά 173% και 209% μεγαλύτερες σε άτομα με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Το φάρμακο δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης <25ml/min (βλ. παράγραφο 4.3).
Δεν υπάρχουν δεδομένα για ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία και επειδή η σιλοσταζόλη μεταβολίζεται εκτενώς από τα ηπατικά ένζυμα, το φάρμακο δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε αυτούς τους ασθενείς (βλ. παράγραφο 4.3).

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η σιλοσταζόλη μειώνει τα συμπτώματα της διαλείπουσας χωλότητας, όπως υποδεικνύεται από αυξημένη απόσταση βάδισης. Η διαλείπουσα χωλότητα είναι πόνος στα πόδια που εμφανίζεται κατά το περπάτημα και εξαφανίζεται με την ανάπαυση. Ο πόνος οφείλεται σε μειωμένη ροή αίματος στα πόδια.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Η σιλοσταζόλη και αρκετοί από τους μεταβολίτες της είναι αναστολείς της κυκλικής φωσφοδιεστεράσης ΑΜΡ (cAMP) III (αναστολείς PDE III), αναστέλλοντας τη δραστηριότητα της φωσφοδιεστεράσης και καταστέλλοντας τη διάσπαση του cAMP με αποτέλεσμα την αύξηση του cAMP στα αιμοπετάλια και τα αιμοφόρα αγγεία, οδηγώντας σε αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων και αγγειοδιαστολή.

Η σιλοσταζόλη, μια φωσφοδιεστεράση 3, έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως σε ασθενείς με αρτηριακή νόσο και είναι γνωστό ότι έχει επιπρόσθετα ευεργετικά αποτελέσματα στη δυσλιπιδαιμία. Ωστόσο, η επίδραση της σιλοσταζόλης στη ηπατική στεάτωση δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Διερευνήσαμε την επίδραση της σιλοσταζόλης στην έκφραση της ηπατικής ABCA1 και στην ηπατική στεάτωση σε μοντέλο ποντικών με παχυσαρκία που προκλήθηκε από διατροφή. Η έκφραση της ηπατικής ABCA1 και η συσσώρευση λιπιδίων αναλύθηκαν σε κυτταρικές σειρές HepG2 που υποβλήθηκαν σε αγωγή με σιλοσταζόλη. Αρσενικά ποντίκια C57BL/6 χωρίστηκαν τυχαία σε τρεις ομάδες: (1) λάμβαναν κανονική τροφή με έκδοχο· (2) λάμβαναν δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά (HFD) με έκδοχο· (3) λάμβαναν HFD με σιλοσταζόλη. Η σιλοσταζόλη (30 mg/kg) χορηγήθηκε από το στόμα μία φορά ημερησίως για 9 εβδομάδες. Η σιλοσταζόλη ενίσχυσε σημαντικά την έκφραση της ABCA1 και αποκατέστησε την έκφραση της ABCA1 που μειώθηκε από την παλμιτική σε κύτταρα HepG2. Η αγωγή με σιλοσταζόλη βελτίωσε τη συσσώρευση λιπιδίων που προκλήθηκε από την παλμιτική, και αυτή η επίδραση μειώθηκε όταν η ABCA1 ή η LRP1 σιγαστηκε με μικρό παρεμβαλλόμενο RNA. Μετά τη σίγανση της LRP1, η έκφραση της ABCA1 μειώθηκε σε κύτταρα HepG2. Η σιλοσταζόλη ενίσχυσε σημαντικά την έκφραση της ηπατικής ABCA1 και μείωσε το ηπατικό λίπος σε ποντίκια που έλαβαν HFD. Η ηπατική έκφραση της διασπασμένης κασπάσης-3 και της PARP1 μειώθηκε επίσης σε ποντίκια που έλαβαν HFD και υποβλήθηκαν σε αγωγή με σιλοσταζόλη. Η σιλοσταζόλη βελτίωσε την ηπατική στεάτωση και αύξησε την έκφραση της ABCA1 στα ηπατοκύτταρα. Η ενίσχυση της έκφρασης της ABCA1 με σιλοσταζόλη αντιπροσωπεύει μια πιθανή θεραπευτική οδό για τη θεραπεία της ηπατικής στεάτωσης.

Η σιλοσταζόλη, ένας εκλεκτικός αναστολέας φωσφοδιεστεράσης (PDE) παράγωγος της κινολινόνης, είναι ένας αναστολέας της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων και ένας αρτηριακός αγγειοδιασταλτικός παράγοντας. Αν και ο μηχανισμός δράσης της σιλοσταζόλης δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί, το φάρμακο φαίνεται να αναστέλλει την ενεργοποίηση της κυτταρικής PDE τύπου III (PDE III), οδηγώντας σε καταστολή της διάσπασης και, συνεπώς, αυξημένες συγκεντρώσεις, της κυκλικής αδενοσίνης-3’,5’-μονοφωσφορικής (cAMP) στα αιμοπετάλια και τα αιμοφόρα αγγεία. Οι αυξημένες συγκεντρώσεις cAMP πιστεύεται ότι οδηγούν σε αρτηριακή αγγειοδιαστολή και αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Η σιλοσταζόλη απορροφάται μετά από χορήγηση από το στόμα. Μια δίαιτα πλούσια σε λιπαρά αυξάνει την απορρόφηση, με περίπου 90% αύξηση στην Cmax και 25% αύξηση στην AUC. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα δεν είναι γνωστή.

Η σιλοσταζόλη μεταβολίζεται εκτενώς από ηπατικά ένζυμα κυτοχρώματος P-450, κυρίως 3A4, και σε μικρότερο βαθμό, 2C19, με τους μεταβολίτες να απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα. Η σιλοσταζόλη αποβάλλεται κυρίως μέσω μεταβολισμού και επακόλουθης νεφρικής απέκκρισης μεταβολιτών. Η κύρια οδός απέκκρισης ήταν μέσω των ούρων (74%), με το υπόλοιπο να απεκκρίνεται στα κόπρανα (20%). Δεν ανιχνεύθηκε μετρήσιμη ποσότητα αμετάβλητης σιλοσταζόλης στα ούρα, και λιγότερο από 2% της δόσης απεκκρίθηκε ως 3,4-δεϋδρο-σιλοσταζόλη. Περίπου 30% της δόσης απεκκρίθηκε στα ούρα ως 4’-trans-υδροξυ-σιλοσταζόλη.

/ΓΑΛΑ/

Αναφέρεται η μεταφορά σιλοσταζόλης στο γάλα σε αρουραίους.

Μετά από χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης 100 mg σιλοσταζόλης από το στόμα με δίαιτα πλούσια σε λιπαρά, οι μέγιστες συγκεντρώσεις σιλοσταζόλης στο πλάσμα και η περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου στο πλάσμα (AUC) αυξήθηκαν κατά περίπου 90% και 25%, αντίστοιχα.

Το Pletal απορροφάται μετά από χορήγηση από το στόμα. Μια δίαιτα πλούσια σε λιπαρά αυξάνει την απορρόφηση, με περίπου 90% αύξηση στην Cmax και 25% αύξηση στην AUC. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα δεν είναι γνωστή.

Η κύρια οδός απέκκρισης ήταν μέσω των ούρων (74%), με το υπόλοιπο να απεκκρίνεται στα κόπρανα (20%). Δεν ανιχνεύθηκε μετρήσιμη ποσότητα αμετάβλητης σιλοσταζόλης στα ούρα, και λιγότερο από 2% της δόσης απεκκρίθηκε ως 3,4-δεϋδρο-σιλοσταζόλη. Περίπου 30% της δόσης απεκκρίθηκε στα ούρα ως 4’-trans-υδροξυ-σιλοσταζόλη. Το υπόλοιπο απεκκρίθηκε ως άλλοι μεταβολίτες, κανένας από τους οποίους δεν υπερέβαινε το 5%. Δεν υπήρχαν ενδείξεις επαγωγής /μικροσωμικών ενζύμων/.

Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη Σιλοσταζόλη (7 συνολικά), παρακαλούμε επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Σύνδεση με Πρωτεΐνες

95-98%

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Ηπατικός. Η σιλοσταζόλη μεταβολίζεται εκτενώς από ηπατικά ένζυμα κυτοχρώματος P-450, κυρίως 3A4, και σε μικρότερο βαθμό, 2C19, με τους μεταβολίτες να απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα. Δύο μεταβολίτες είναι ενεργοί, με έναν μεταβολίτη να είναι υπεύθυνος για τουλάχιστον 50% της φαρμακολογικής (αναστολή PDE III) δραστηριότητας μετά τη χορήγηση σιλοσταζόλης.

Μετά από χορήγηση από το στόμα 100 mg σημασμένης ραδιοσημάνσεως σιλοσταζόλης, το 56% των συνολικών αναλυτών στο πλάσμα ήταν σιλοσταζόλη, το 15% ήταν 3,4-δεϋδρο-σιλοσταζόλη (4-7 φορές πιο δραστική από τη σιλοσταζόλη), και το 4% ήταν 4’-trans-υδροξυ-σιλοσταζόλη (20% τόσο δραστική όσο η σιλοσταζόλη).

Η σιλοσταζόλη αποβάλλεται κυρίως μέσω μεταβολισμού και επακόλουθης νεφρικής απέκκρισης μεταβολιτών. Με βάση in vitro μελέτες, οι κύριες ισοένζυμες που εμπλέκονται στο μεταβολισμό της σιλοσταζόλης είναι η CYP3A4 και, σε μικρότερο βαθμό, η CYP2C19. Το ένζυμο που είναι υπεύθυνο για το μεταβολισμό της 3,4-δεϋδρο-σιλοσταζόλης, του πιο δραστικού εκ των μεταβολιτών, είναι άγνωστο.

Η σιλοσταζόλη μεταβολίζεται εκτενώς από ηπατικά ένζυμα κυτοχρώματος P-450, κυρίως 3A4, και σε μικρότερο βαθμό, 2C19, με τους μεταβολίτες να απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα. Δύο μεταβολίτες είναι ενεργοί, με έναν μεταβολίτη να είναι υπεύθυνος για τουλάχιστον 50% της φαρμακολογικής (αναστολή PDE III) δραστηριότητας μετά τη χορήγηση Pletal.

Η φαρμακοκινητική της σιλοσταζόλης διερευνήθηκε μετά από χορήγηση από το στόμα και ενδοφλεβίως σε αρσενικά και θηλυκά αρουραίους. Μετά από χορήγηση από το στόμα, η περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου στον ορό (AUC) ήταν περίπου 35 φορές υψηλότερη σε θηλυκούς αρουραίους σε σύγκριση με αρσενικούς αρουραίους, και η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα ήταν περίπου 5,8 φορές υψηλότερη σε θηλυκούς αρουραίους σε σύγκριση με αρσενικούς αρουραίους. Η συνολική κάθαρση σώματος (CL(total)) για θηλυκούς αρουραίους ήταν περίπου το ένα έκτο αυτής για αρσενικούς αρουραίους. Η in vivo ηπατική κάθαρση (CL(h)) που υπολογίστηκε με βάση μελέτες απομόνωσης ηπατικής αιμάτωσης ήταν ακόμη υψηλότερη ή περίπου 90% της in vivo CL(total) της σιλοσταζόλης για θηλυκούς και αρσενικούς αρουραίους, αντίστοιχα, υποδεικνύοντας ότι η σιλοσταζόλη αποβάλλεται κυρίως από το ήπαρ τόσο σε αρσενικούς όσο και σε θηλυκούς αρουραίους. Μελέτες in vitro μεταβολισμού που χρησιμοποίησαν ηπατικά μικροσωμάτια και ανασυνδυασμένους ισομορφισμούς κυτοχρώματος (CYP) κατέδειξαν σαφώς ότι οι κύριοι μεταβολίτες της σιλοσταζόλης δημιουργήθηκαν εκτενώς με ηπατικά μικροσωμάτια αρσενικών αρουραίων και ότι οι κυρίως υπεύθυνοι για τον ηπατικό μεταβολισμό της σιλοσταζόλης ήταν η αρσενικά-επικρατούσα CYP3A2 και η αρσενικά-ειδική CYP2C11. Ως εκ τούτου, οι μεγάλες διαφορές φύλου στις φαρμακοκινητικές της σιλοσταζόλης αποδόθηκαν κυρίως στη μεγάλη διαφορά στον ηπατικό μεταβολισμό. Τα πειραματικά μας αποτελέσματα υποδηλώνουν επίσης ότι ο σημαντικός μεταβολισμός της σιλοσταζόλης στο λεπτό έντερο και ο πιθανός κορεσμός του θα ήταν υπεύθυνοι για τη δοσοεξαρτώμενη βιοδιαθεσιμότητα τόσο σε αρσενικούς όσο και σε θηλυκούς αρουραίους.

Η σιλοσταζόλη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν OPC-13326 και OPC-13217.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

11-13 ώρες.

Η σιλοσταζόλη και οι ενεργοί μεταβολίτες της έχουν εμφανείς χρόνους ημίσειας ζωής αποβολής περίπου 11-13 ώρες.

MeSH classification

expand_more

MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση

Παράγοντες που προκαλούν αύξηση της διαστολής ενός βρόγχου ή βρογχικών σωλήνων.
Ινωδολυσίνη ή παράγοντες που μετατρέπουν το πλασμινογόνο σε ΙΝΩΔΟΛΥΣΙΝΗ.
Φάρμακα ή παράγοντες που ανταγωνίζονται ή εξασθενούν οποιονδήποτε μηχανισμό που οδηγεί στην συσσώρευση αιμοπεταλίων, είτε κατά τις φάσεις ενεργοποίησης και αλλαγής σχήματος είτε μετά την αντίδραση απελευθέρωσης πυκνών κοκκίων και τη διέγερση του συστήματος προσταγλανδίνης-θρομβοξάνης.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για να προκαλέσουν διαστολή των αιμοφόρων αγγείων.
Φάρμακα που προορίζονται για την πρόληψη βλάβης στον εγκέφαλο ή τον νωτιαίο μυελό από ισχαιμία, εγκεφαλικό επεισόδιο, επιληπτικές κρίσεις ή τραύμα. Ορισμένα πρέπει να χορηγούνται πριν από το συμβάν, αλλά άλλα μπορεί να είναι αποτελεσματικά για κάποιο χρονικό διάστημα μετά. Δρουν με διάφορους μηχανισμούς, αλλά συχνά ελαχιστοποιούν άμεσα ή έμμεσα τη βλάβη που παράγεται από ενδογενή διεγερτικά αμινοξέα.
Ενώσεις που αναστέλλουν ειδικά τη ΦΩΣΦΟΔΙΕΣΤΕΡΑΣΗ 3.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

FDA Φαρμακολογική Ταξινόμηση

N7Z035406B

CILOSTAZOL

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Φωσφοδιεστεράσης 3

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Φωσφοδιεστεράσης 3

Η σιλοσταζόλη είναι ένας αναστολέας Φωσφοδιεστεράσης 3. Ο μηχανισμός δράσης της σιλοσταζόλης είναι ως Αναστολέας Φωσφοδιεστεράσης 3.

CILOSTAZOL

Αναστολέας Φωσφοδιεστεράσης 3 [EPC]; Αναστολείς Φωσφοδιεστεράσης 3 [MoA]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

11-13 ώρες

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

95-98%

PubChem

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ

PubChem

science

Scientific Profile

CID

2754

Μοριακός τύπος

C20H27N5O2

Μοριακό βάρος

369.5

IUPAC

6-[4-(1-cyclohexyltetrazol-5-yl)butoxy]-3,4-dihydro-1H-quinolin-2-one

InChIKey

RRGUKTPIGVIEKM-UHFFFAOYSA-N

Κατάταξη MeSH

MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση

Παράγοντες που προκαλούν αύξηση της διαστολής ενός βρόγχου ή βρογχικών σωλήνων.
Ινωδολυσίνη ή παράγοντες που μετατρέπουν το πλασμινογόνο σε ΙΝΩΔΟΛΥΣΙΝΗ.
Φάρμακα ή παράγοντες που ανταγωνίζονται ή εξασθενούν οποιονδήποτε μηχανισμό που οδηγεί στην συσσώρευση αιμοπεταλίων, είτε κατά τις φάσεις ενεργοποίησης και αλλαγής σχήματος είτε μετά την αντίδραση απελευθέρωσης πυκνών κοκκίων και τη διέγερση του συστήματος προσταγλανδίνης-θρομβοξάνης.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για να προκαλέσουν διαστολή των αιμοφόρων αγγείων.
Φάρμακα που προορίζονται για την πρόληψη βλάβης στον εγκέφαλο ή τον νωτιαίο μυελό από ισχαιμία, εγκεφαλικό επεισόδιο, επιληπτικές κρίσεις ή τραύμα. Ορισμένα πρέπει να χορηγούνται πριν από το συμβάν, αλλά άλλα μπορεί να είναι αποτελεσματικά για κάποιο χρονικό διάστημα μετά. Δρουν με διάφορους μηχανισμούς, αλλά συχνά ελαχιστοποιούν άμεσα ή έμμεσα τη βλάβη που παράγεται από ενδογενή διεγερτικά αμινοξέα.
Ενώσεις που αναστέλλουν ειδικά τη ΦΩΣΦΟΔΙΕΣΤΕΡΑΣΗ 3.

Σχετικά Εργαλεία

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Αντιαιμοπεταλιακή / Αντιπηκτική Αγωγή επιλογή και δοσολογία σε ΑΕΕ, ΑΜΚ, ΚΦ Στεφανιαία Νόσος Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2023 / ESC