DICLOFENAC
Δικλοφαινάκη
### Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: **Αντιφλεγμονώδη και αντιρρευματικά προϊόντα, μη στεροειδή, παράγωγα του οξικού οξέος και σχετικών ουσιών, κωδικός ATC: M01AB05**.
Curated · Επιμελημένο Δεν προέρχεται από το SPC (ΠΧΠ). πηγή (curated): COX-2 selectivity: FitzGerald & Patrono, NEJM 2001· Warner et al., PNAS 1999 (whole-blood COX-1/COX-2 ratios). CV/GI risk: Coxib & traditional NSAID Trialists' (CNT) Collaboration meta-analysis, Lancet 2013· EMA/PRAC reviews diclofenac 2013 & high-dose ibuprofen 2015. Naproxen: χαμηλότερος CV κίνδυνος.
Εμπορικά Ονόματα
Ενδείξεις
Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10
-
M79 Άλλες διαταραχές των μαλακών μορίων, που δεν ταξινομούνται αλλού
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Επώδυνα εξωαρθρικά μυοσκελετικά σύνδρομα
-
M19 Άλλη οστεοαρθρίτιδα
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Εκφυλιστικές αρθροπάθειες
-
M06 Άλλη ρευματοειδής αρθρίτιδα
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Ρευματοειδής αρθρίτιδα
-
M45 Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Αγκυλωτική σπονδυλαρθρίτιδα
-
G43 Ημικρανία
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Κρίσεις ημικρανίας
-
N23 Νεφρικός κολικός, απροσδιόριστος
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Κολικός ουρητήρων
-
M05 Οροθετική ρευματοειδής αρθρίτιδα
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Χρόνιες φλεγμονώδεις αρθροπάθειες
-
M10 Ουρική αρθρίτιδα
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Οξέα επεισόδια αρθρίτιδας εξ εναποθέσεως κρυστάλλων
-
G89 Πόνος, που δεν ταξινομείται αλλού
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Μετεγχειρητικός πόνος
-
L40 Ψωρίαση
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Ψωριασική αρθρίτιδα
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Μορφή & Εμφάνιση
ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος VOLTAREN
expand_more
Μορφή & Εμφάνιση
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: ενδομυϊκά, ενδοφλέβια στάγδην έγχυση
- Χορήγηση: ημερησίως σε διαιρεμένες δόσεις, σε διάρκεια 1-2 ωρών
- Δόση έναρξης: 75 mg
-
Γενικός πληθυσμός-ΕνήλικεςΔόση75 mg έως 150 mg ημερησίως σε διαιρεμένες δόσειςΜέγ. δόση150 mgΗ δοσολογία εξατομικεύεται. Για σοβαρές κρίσεις ημικρανίας: αρχική χορήγηση 75 mg ενδομυϊκά, ακολουθούμενα από υπόθετα την ίδια μέρα εάν χρειασθεί. Για κολικό του ουρητήρα: έως 150 mg ενδομυϊκά. Για μετεγχειρητικό πόνο: 75 mg ενδοφλέβια στάγδην έγχυση σε διάρκεια 1-2 ωρών, μόνον ενδονοσοκομειακά. Η διάρκεια χρήσης των ενέσεων δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 2 ημέρες.
-
Ηλικιωμένοι ασθενείς (ηλικίας 65 ετών και άνω)Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης έναρξης, ωστόσο συνιστάται η έναρξη της θεραπείας με τις μικρότερες δόσεις και η συνέχιση με τη μικρότερη αποτελεσματική δόση. Συνιστάται προσοχή σε ευπαθείς ηλικιωμένους ασθενείς ή σε αυτούς με χαμηλό σωματικό βάρος (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
Ασθενείς με εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο ή σημαντικούς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνουΔόση≤ 100 mg την ημέραΔεν συνιστάται γενικά. Εάν απαιτείται, χρησιμοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή και μόνο σε δόσεις ≤ 100 mg την ημέρα, εάν η θεραπεία συνεχιστεί για περισσότερο (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκειαΑντενδείκνυται σε σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (βλ. Αντενδείξεις). Για ήπια έως μέτρια νεφρική ανεπάρκεια, συνιστάται προσοχή, έναρξη με τις μικρότερες δόσεις και συνέχιση με τη μικρότερη αποτελεσματική δόση. Δεν μπορούν να γίνουν συγκεκριμένες συστάσεις για την προσαρμογή της δόσης (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
Ασθενείς με ηπατική ανεπάρκειαΑντενδείκνυται σε σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια (βλ. Αντενδείξεις). Για ήπια έως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια, συνιστάται προσοχή, έναρξη με τις μικρότερες δόσεις και συνέχιση με τη μικρότερη αποτελεσματική δόση. Δεν μπορούν να γίνουν συγκεκριμένες συστάσεις για την προσαρμογή της δόσης.
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΑντενδείκνυται η χρήση του Δικλοφαινάκη σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών.
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δικλοφαινάκη, το μεταδιθειώδες νάτριο (ή σε άλλα θειώδη άλατα) ή σε κάποιο από τα έκδοχα
-
Ενεργό πεπτικό έλκος, ενεργή γαστρεντερική αιμορραγία ή διάτρηση
-
Ιστορικό πεπτικού έλκους, γαστρεντερικής αιμορραγίας ή διάτρησης, που σχετίζεται με προηγούμενη θεραπεία με ΜΣΑΦ
-
Ιστορικό υποτροπιάζοντος πεπτικού έλκους/αιμορραγίας
-
Σύγχρονη χρήση με ακετυλοσαλικυλικό οξύ ή άλλα ΜΣΑΦ
-
Αιματολογικές νόσοιΠληθυσμόςΑσθενείς με αιμοποιητικές διαταραχές, πορφυρία, αιμορραγική διάθεση
-
Οξείες ισχυρές αιμορραγίες
-
Αγγειοεγκεφαλική αιμορραγία
-
Τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης και γαλουχία
-
Σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια
-
Σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια
-
Εγκατεστημένη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (κατηγορίας II-IV κατά ΝΥΗΑ)
-
Ισχαιμική καρδιοπάθεια
-
Περιφερική αρτηριακή νόσος ή/και νόσος των αγγείων του εγκεφάλου
-
Κρίσεις άσθματος, αγγειοοιδήματος, κνίδωσης ή οξείας ρινίτιδας επαγόμενες από ΜΣΑΦΠληθυσμόςΑσθενείς στους οποίους η χρήση ακετυλοσαλικυλικού οξέος ή άλλων ΜΣΑΦ προκαλεί αυτές τις κρίσεις
-
Παιδιά και έφηβοιΠληθυσμόςΚάτω των 18 ετών
-
Υπερευαισθησία στο μεταδιθειώδες νάτριοΠληθυσμόςΕιδικά για ενδοφλέβια στάγδην έγχυση
-
Ιστορικό άσθματοςΠληθυσμόςΕιδικά για ενδοφλέβια στάγδην έγχυση
-
Σύγχρονη χορήγηση με αντιπηκτικά (συμπεριλαμβανομένης της χαμηλής δόσης ηπαρίνης)ΠληθυσμόςΕιδικά για ενδοφλέβια στάγδην έγχυση
-
Αγγειακή εγκεφαλική αιμορραγίαΠληθυσμόςΕιδικά για ενδοφλέβια στάγδην έγχυση
-
Μέτρια έως σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης > 160 μmol/L)ΠληθυσμόςΕιδικά για ενδοφλέβια στάγδην έγχυση
-
Υποογκαιμία ή αφυδάτωση οποιασδήποτε αιτιολογίαςΠληθυσμόςΕιδικά για ενδοφλέβια στάγδην έγχυση
-
ΥπερυδάτωσηΠληθυσμόςΕιδικά για ενδοφλέβια στάγδην έγχυση
-
Πνευμονικό και εγκεφαλικό οίδημαΠληθυσμόςΕιδικά για ενδοφλέβια στάγδην έγχυση
-
Μη αντιρροπούμενη καρδιακή ανεπάρκειαΠληθυσμόςΕιδικά για ενδοφλέβια στάγδην έγχυση
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
ΓενικάπροσοχήΟι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορούν να ελαχιστοποιηθούν χρησιμοποιώντας την κατώτατη αποτελεσματική δόση για την πλέον μικρή διάρκεια θεραπείας
-
Αλλεργικές αντιδράσειςπροσοχήΠαρακολούθηση για αναφυλακτικές/αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις και σύνδρομο Κούνη, συμπεριλαμβανομένου θωρακικού πόνου
-
Ενδομυϊκή ένεσηπροσοχήΝα ακολουθούνται αυστηρά οι οδηγίες για την ενδομυϊκή ένεση για την αποφυγή μυϊκής αδυναμίας, παράλυσης, υπαισθησίας, embolia cutis medicamentosa (σύνδρομο Nicolau) και νέκρωσης
-
Ενδοφλέβια χορήγησηαντένδειξηΔεν πρέπει να χορηγείται ενδοφλεβίως ως bolus ένεση
-
Κεφαλαλγία επαγόμενη από αναλγητικάπροσοχήΔεν πρέπει να χρησιμοποιείται πάνω από 2 ημέρες. Ενημέρωση ασθενών για πιθανή κεφαλαλγία σε μακροχρόνια χρήση υψηλών δόσεων που δεν αντιμετωπίζεται με αύξηση δόσης.
-
Γαστρεντερική αιμορραγία, εξέλκωση ή διάτρησηπροσοχήΔιακοπή του Δικλοφαινάκη αν εμφανισθεί. Χρήση χαμηλότερης αποτελεσματικής δόσης
-
Γαστρεντερικές διαταραχές ή ιστορικό γαστρικού/εντερικού έλκους, αιμορραγίας, διάτρησηςπροσοχήΣτενή ιατρική παρακολούθηση και ιδιαίτερη προσοχή
-
Διαρροή γαστρεντερικής αναστόμωσηςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς μετά από γαστρεντερική επέμβασηΣτενή ιατρική παρακολούθηση και ιδιαίτερη προσοχή
-
Γαστρεντερική τοξικότηταπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό έλκους (ειδικά με αιμορραγία ή διάτρηση) και ηλικιωμένοιΈναρξη και διατήρηση θεραπείας στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση. Εξετάζεται συνδυασμός με προστατευτικούς παράγοντες (PPIs, μισοπροστόλη) ή σε ταυτόχρονη χρήση χαμηλής δόσης ακετυλοσαλικυλικού οξέος ή άλλων φαρμάκων που αυξάνουν τον ΓΙ κίνδυνο. Αναφορά ασυνήθιστων συμπτωμάτων στο υπογάστριο.
-
Ταυτόχρονη χρήση φαρμάκων που αυξάνουν τον κίνδυνο εξέλκωσης ή αιμορραγίαςπροσοχήΠροσοχή (συστηματικά κορτικοστεροειδή, αντιθρομβωτικά, αντιαιμοπεταλιακοί παράγοντες, SSRIs)
-
Ελκώδης κολίτιδα ή νόσος του CrohnπροσοχήΣτενή παρακολούθηση και προσοχή, καθώς η κατάσταση μπορεί να παροξυνθεί
-
Σοβαρές δερματικές αντιδράσεις (αποφολιδωτική δερματίτιδα, SJS, TEN)προσοχήΔιακοπή του Δικλοφαινάκη με την πρώτη εμφάνιση δερματικού εξανθήματος, αλλοιώσεων ρινικού βλεννογόνου ή άλλων σημείων υπερευαισθησίας
-
Αλλεργικές αντιδράσειςπροσοχήΠαρακολούθηση για αναφυλακτικές/αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις
-
Ηπατικές επιδράσειςπροσοχήΣυνιστάται μόνο για θεραπεία μικρής διάρκειας. Διακοπή αν μη φυσιολογικές δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας επιμένουν/επιδεινωθούν, ή αν εμφανιστούν ηπατικά σημεία/συμπτώματα ή άλλες εκδηλώσεις (π.χ. ηωσινοφιλία, εξάνθημα)
-
Επιβαρυμένη ηπατική λειτουργίαπροσοχήΣτενή ιατρική παρακολούθηση
-
Μόνιμη βλάβη νεφρών/νεφρική ανεπάρκειαπροσοχήΕνημέρωση ασθενών ότι συχνή λήψη αναλγητικών μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη βλάβη νεφρών
-
Κατακράτηση υγρών και οίδημαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με επιβάρυνση καρδιακής/νεφρικής λειτουργίας, ιστορικό υπέρτασης, ηλικιωμένοι, ασθενείς σε διουρητικά ή φάρμακα που επηρεάζουν τη νεφρική λειτουργία, ασθενείς με σοβαρά μειωμένο εξωκυτταρικό όγκο (π.χ. προ/μετά μείζονα χειρουργική επέμβαση)Ιδιαίτερη προσοχή και έλεγχος νεφρικής λειτουργίας
-
Καρδιαγγειακά συμβάματαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με σημαντικούς παράγοντες κινδύνου (υπέρταση, υπερλιπιδαιμία, σακχαρώδη διαβήτη, κάπνισμα)Χορήγηση μετά από προσεκτική εκτίμηση. Χρήση χαμηλότερης αποτελεσματικής δόσης για το συντομότερο δυνατό χρονικό διάστημα. Περιοδική επαναξιολόγηση ανάγκης συμπτωματικής ανακούφισης και ανταπόκρισης στη θεραπεία.
-
Αρτηριακά θρομβωτικά περιστατικά (έμφραγμα μυοκαρδίου, ΑΕΕ)προσοχήΟι ασθενείς θα πρέπει να παραμένουν σε εγρήγορση για σημεία και συμπτώματα και να επισκέπτονται άμεσα γιατρό
-
Μη ρυθμισμένη υπέρταση και συμφορητική καρδιακή ανεπάρκειαπροσοχήΘεραπεία μετά από προσεκτική θεώρηση της κατάστασης
-
Ιστορικό υπέρτασης και ελαφρά έως μέτρια συμφορητική καρδιακή ανεπάρκειαπροσοχήΣωστή παρακολούθηση και παροχή συμβουλών
-
Εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο ή σοβαροί παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνουπροσοχήΙδιαίτερη προσοχή και χρήση μόνο σε δόσεις < 100 mg την ημέρα αν η θεραπεία διαρκέσει περισσότερο
-
Συγκόλληση αιμοπεταλίωνπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με προβλήματα στην αιμόστασηΣτενή παρακολούθηση
-
Προϋπάρχον άσθμα, εποχιακή αλλεργική ρινίτιδα, οίδημα ρινικού βλεννογόνου, χρόνιες αναστρέψιμες πνευμονοπάθειες ή χρόνιες λοιμώξεις αναπνευστικής οδούπροσοχήΕιδική προφύλαξη, καθώς είναι πιο συχνές αντιδράσεις σε ΜΣΑΦ (παροξύνσεις άσθματος, οίδημα Quincke, κνίδωση)
-
Αλλεργία σε άλλες ουσίες (π.χ. δερματικές αντιδράσεις, κνησμός, κνίδωση)προσοχήΕιδική προφύλαξη
-
Βρογχικό άσθμα (παρεντερική χορήγηση)προσοχήΙδιαίτερη προσοχή, καθώς τα συμπτώματα μπορεί να επιδεινωθούν
-
Αντιδράσεις στο σημείο της ένεσηςπροσοχήΗ ενδομυϊκή ένεση πρέπει να γίνεται με κατάλληλη βελόνα και τεχνική για την αποφυγή νέκρωσης και embolia cutis medicamentosa (σύνδρομο Nicolau)
-
Ηλικιωμένοι ασθενείςπροσοχήΙδιαίτερη προσοχή. Χρήση της κατώτατης αποτελεσματικής δόσης, ειδικά σε εξασθενημένους ή χαμηλού σωματικού βάρους
-
Ταυτόχρονη χρήση με συστηματικά ΜΣΑΦαντένδειξηΝα αποφεύγεται λόγω πιθανότητας επιπρόσθετων ανεπιθύμητων ενεργειών
-
Κάλυψη συμπτωμάτων λοιμώξεωνπροσοχήΤο φάρμακο μπορεί να καλύψει τα σημεία και τα συμπτώματα λοιμώξεων
-
Άσηπτη μηνιγγίτιδαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (SLE) και μικτή νόσο του συνδετικού ιστούΑυξημένος κίνδυνος
-
Μεταδιθειώδες νάτριοπροσοχήΜπορεί σπάνια να προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις υπερευαισθησίας και βρογχόσπασμο
-
Βενζυλική αλκοόληπροσοχήΠληθυσμόςΈγκυες, θηλάζουσες και ασθενείς με ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργίαΜπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις. Μεγάλοι όγκοι να χρησιμοποιούνται με προσοχή και μόνο όταν είναι απαραίτητο, λόγω κινδύνου συσσώρευσης και τοξικότητας (μεταβολική οξέωση)
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Ισχυροί αναστολείς του CYP2C9 (βορικοναζόλη, σουλφινοπυραζόνη)προσοχήΣημαντική αύξηση στις μέγιστες συγκεντρώσεις πλάσματος και την έκθεση στη δικλοφαινάκηΣύστασηΣυνιστάται προσοχή, όταν συνταγογραφούνται ταυτόχρονα
-
Επαγωγείς του CYP2C9 (ριφαμπικίνη)προσοχήΣημαντική μείωση της συγκέντρωσης στο πλάσμα και σε έκθεση στη δικλοφαινάκηΣύστασηΣυνιστάται προσοχή όταν χορηγείται ταυτόχρονα
-
παρακολούθησηΑύξηση των συγκεντρώσεων στο πλάσμαΣύστασηΣυνιστάται παρακολούθηση των επιπέδων στον ορό
-
Διουρητικά και αντιυπερτασικοί παράγοντες (β-αποκλειστές, αναστολείς μετατρεπτικού ενζύμου αγγειοτασίνης (α-ΜΕΑ))προσοχήΜείωση στην αντιυπερτασική τους δράση, αυξημένος κίνδυνος νεφροτοξικότηταςΣύστασηΟ συνδυασμός πρέπει να χορηγείται με προσοχή και οι ασθενείς, ειδικά οι ηλικιωμένοι, πρέπει να ελέγχουν τακτικά την αρτηριακή τους πίεση. Επαρκής ενυδάτωση και παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας.
-
προσοχήΑύξηση της νεφροτοξικότηταςΣύστασηΠρέπει να χορηγείται σε δόσεις χαμηλότερες από αυτές που θα χρησιμοποιούνταν σε ασθενείς που δεν λαμβάνουν κυκλοσπορίνη ή τακρόλιμους
-
Φάρμακα που είναι γνωστό ότι προκαλούν υπερκαλιαιμία (καλιοσυντηρητικά διουρητικά, κυκλοσπορίνη, τακρόλιμους, τριμεθοπρίμη)παρακολούθησηΑυξημένα επίπεδα καλίου στον ορόΣύστασηΘα πρέπει να ελέγχονται τακτικά
-
Αντιβακτηριακά τύπου κινολόνηςπροσοχήΣπασμοί
-
Άλλα ΜΣΑΦ και κορτικοστεροειδήπροσοχήΑύξηση της συχνότητας γαστρεντερικών ανεπιθύμητων ενεργειών
-
Αντιπηκτικά και αντιαιμοπεταλικοί παράγοντεςπροσοχήΑύξηση του κινδύνου αιμορραγίαςΣύστασηΣυνιστάται στενή παρακολούθηση των ασθενών αυτών
-
Εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνηςπροσοχήΑύξηση του κινδύνου αιμορραγίας από το γαστρεντερικό
-
ΑντιδιαβητικάπαρακολούθησηΥπογλυκαιμικές ή υπεργλυκαιμικές δράσεις, αλλαγές στη δοσολογία των αντιδιαβητικώνΣύστασηΣυνιστάται έλεγχος των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα ως μέτρο προφύλαξης
-
προσοχήΑύξηση των επιπέδων και της τοξικότητας της μεθοτρεξάτηςΣύστασηΣυνιστάται προσοχή όταν τα ΜΣΑΦ χορηγούνται σε χρονικό διάστημα μικρότερο των 24 ωρών πριν ή μετά την αγωγή με μεθοτρεξάτη
-
Καρδιακές γλυκοσίδεςπροσοχήΕπιδείνωση προϋπάρχουσας καρδιακής ανεπάρκειας, μείωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης, αύξηση των επιπέδων των καρδιακών γλυκοσιδών στο πλάσμα
-
αντένδειξηΜείωση της δράσης της μιφεπριστόνηςΣύστασηΤα ΜΣΑΦ δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για χρονικό διάστημα 8-12 ημερών μετά τη χορήγηση μιφεπριστόνης
-
ΠροβενεσίδηπαρακολούθησηΚαθυστέρηση της αποβολής της δικλοφαινάκης
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Απόστημα στη θέση ένεσης
- Νέκρωση στο σημείο της ένεσης
- Αίσθημα κακουχίας
- Πόνος στο στήθος
- Αντίδραση στο σημείο της ένεσης
- Πόνος στο σημείο της ένεσης
- Σκλήρυνση στο σημείο ένεσης
- Οίδημα
- Θρομβοκυτταροπενία
- Λευκοπενία
- Αναιμία
- Αιμολυτική αναιμία
- Απλαστική αναιμία
- Ακοκκιοκυτταραιμία
- Υπερευαισθησία
- Αγγειοοίδημα
- Αναφυλακτικές και αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις (συμπεριλαμβανομένης υπότασης και συγκοπής)
- Αποπροσανατολισμός
- Κατάθλιψη
- Αϋπνία
- Εφιάλτες
- Ευερεθιστότητα
- Ψυχωσική διαταραχή
- Ανησυχία
- Σύγχυση
- Ψευδαισθήσεις
- Κεφαλαλγία
- Ζάλη
- Παραισθησία
- Επηρεασμένη μνήμη
- Σπασμοί
- Τρόμος
- Άσηπτη μηνιγγίτιδα
- Δυσγευσία
- Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
- Διαταραχές αίσθησης
- Ίλιγγος
- Υπνηξία
- Οπτική διαταραχή
- Θολή όραση
- Διπλωπία
- Οπτική νευρίτιδα
- Εμβοές
- Προσωρινές διαταραχές της ακοής
- Αίσθημα παλμών
- Καρδιακή ανεπάρκεια
- Έμφραγμα του μυοκαρδίου
- Σύνδρομο Κούνη
- Υπέρταση
- Υπόταση
- Αγγειίτιδα
- Άσθμα
- Δύσπνοια
- Πνευμονίτιδα
- Ναυτία
- Έμετος
- Διάρροια
- Δυσπεψία
- Κοιλιακό άλγος
- Μετεωρισμός
- Γαστρίτιδα
- Αιμορραγία από το γαστρεντερικό
- Αιματέμεση
- Αιμορραγική διάρροια
- Μέλαινα κένωση
- Δυσκοιλιότητα
- Στοματίτιδα
- Γλωσσίτιδα
- Οισοφαγική διαταραχή
- Παγκρεατίτιδα
- Ισχαιμική κολίτιδα
- Μειωμένη όρεξη
- Πορφυρία
- Γαστρεντερικό έλκος (με ή χωρίς αιμορραγία ή διάτρηση)
- Κολίτιδα (συμπεριλαμβανομένης αιμορραγικής κολίτιδας και παροξυσμού της ελκώδους κολίτιδας ή της νόσου του Crohn)
- Διαφραγματική εντερική νόσος
- Αύξηση τρανσαμινασών
- Ηπατίτιδα
- Ίκτερος
- Ηπατική διαταραχή
- Κεραυνοβόλος ηπατίτιδα
- Ηπατική νέκρωση
- Ηπατική ανεπάρκεια
- Εξάνθημα
- Κνίδωση
- Πομφολυγώδης δερματίτιδα
- Έκζεμα
- Ερύθημα
- Πολύμορφο ερύθημα
- Σύνδρομο Stevens-Johnson
- Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
- Αποφολιδωτική δερματίτιδα
- Αλωπεκία
- Αντιδράσεις φωτοευαισθησίας
- Κνησμός
- Πορφυρία Henoch-Schönlein
- Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
- Αιματουρία
- Πρωτεϊνουρία
- Νεφρωσικό σύνδρομο
- Διάμεση νεφρίτιδα των ουροφόρων σωληναρίων
- Νέκρωση νεφρικών θηλών
- Embolia cutis medicamentosa (σύνδρομο Nicolau)
- Στυτική δυσλειτουργία
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
ΣυχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΊλιγγοςΝευρικό
-
ΣυχνέςΑντίδραση στο σημείο της ένεσηςΓενικές
-
ΣυχνέςΑύξηση τρανσαμινασώνΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔυσπεψίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΖάληΝευρικό
-
ΣυχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΚοιλιακό άλγοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΜειωμένη όρεξηΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΜετεωρισμόςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΠόνος στο σημείο της ένεσηςΓενικές
-
ΣυχνέςΣκλήρυνση στο σημείο ένεσηςΓενικές
-
Όχι συχνέςΈμφραγμα του μυοκαρδίουΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΑίσθημα παλμώνΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΚαρδιακή ανεπάρκειαΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΠόνος στο στήθοςΓενικές
-
ΣπάνιεςΆσθμαΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΊκτεροςΉπαρ
-
ΣπάνιεςΑιματέμεσηΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΑιμορραγία από το γαστρεντερικόΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΑιμορραγική διάρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΑναφυλακτικές και αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις (συμπεριλαμβανομένης υπότασης και συγκοπής)Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΓαστρίτιδαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΓαστρεντερικό έλκος (με ή χωρίς αιμορραγία ή διάτρηση)Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΔύσπνοιαΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΗπατίτιδαΉπαρ
-
ΣπάνιεςΗπατική διαταραχήΉπαρ
-
ΣπάνιεςΚνίδωσηΔέρμα
-
ΣπάνιεςΜέλαινα κένωσηΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΟίδημαΓενικές
-
ΣπάνιεςΥπερευαισθησίαΑνοσοποιητικό
-
ΣπάνιεςΥπνηξίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Πολύ σπάνιεςΆσηπτη μηνιγγίτιδαΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΈκζεμαΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΑγγειίτιδαΑγγειακές
-
Πολύ σπάνιεςΑγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιοΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΑγγειοοίδημαΑνοσοποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΑιματουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΑιμολυτική αναιμίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΑκοκκιοκυτταραιμίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΑλωπεκίαΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΑναιμίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΑνησυχίαΨυχιατρικές
-
Πολύ σπάνιεςΑντιδράσεις φωτοευαισθησίαςΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΑπλαστική αναιμίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΑποπροσανατολισμόςΨυχιατρικές
-
Πολύ σπάνιεςΑποφολιδωτική δερματίτιδαΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΑπόστημα στη θέση ένεσηςΛοιμώξεις και παρασιτώσεις
-
Πολύ σπάνιεςΑϋπνίαΨυχιατρικές
-
Πολύ σπάνιεςΓλωσσίτιδαΓαστρεντερικό
-
Πολύ σπάνιεςΔιάμεση νεφρίτιδα των ουροφόρων σωληναρίωνΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΔιαφραγματική εντερική νόσοςΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
Πολύ σπάνιεςΔιπλωπίαΟφθαλμικές
-
Πολύ σπάνιεςΔυσγευσίαΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
Πολύ σπάνιεςΕμβοέςΑυτί
-
Πολύ σπάνιεςΕπηρεασμένη μνήμηΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΕρύθημαΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΕυερεθιστότηταΨυχιατρικές
-
Πολύ σπάνιεςΕφιάλτεςΨυχιατρικές
-
Πολύ σπάνιεςΗπατική ανεπάρκειαΉπαρ
-
Πολύ σπάνιεςΗπατική νέκρωσηΉπαρ
-
Πολύ σπάνιεςΘολή όρασηΟφθαλμικές
-
Πολύ σπάνιεςΘρομβοκυτταροπενίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΚατάθλιψηΨυχιατρικές
-
Πολύ σπάνιεςΚεραυνοβόλος ηπατίτιδαΉπαρ
-
Πολύ σπάνιεςΚνησμόςΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΚολίτιδα (συμπεριλαμβανομένης αιμορραγικής κολίτιδας και παροξυσμού της ελκώδους κολίτιδας ή της νόσου του Crohn)Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
Πολύ σπάνιεςΛευκοπενίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΝέκρωση νεφρικών θηλώνΔιαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
-
Πολύ σπάνιεςΝεφρωσικό σύνδρομοΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΟισοφαγική διαταραχήΓαστρεντερικό
-
Πολύ σπάνιεςΟξεία νεφρική ανεπάρκειαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΟπτική διαταραχήΟφθαλμικές
-
Πολύ σπάνιεςΠαγκρεατίτιδαΓαστρεντερικό
-
Πολύ σπάνιεςΠαραισθησίαΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΠνευμονίτιδαΑναπνευστικό
-
Πολύ σπάνιεςΠολύμορφο ερύθημαΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΠομφολυγώδης δερματίτιδαΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΠορφυρίαΜεταβολισμός
-
Πολύ σπάνιεςΠορφυρία Henoch-SchönleinΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Πολύ σπάνιεςΠροσωρινές διαταραχές της ακοήςΔιαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου
-
Πολύ σπάνιεςΠρωτεϊνουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΣπασμοίΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΣτοματίτιδαΓαστρεντερικό
-
Πολύ σπάνιεςΣτυτική δυσλειτουργίαΑναπαραγωγικό
-
Πολύ σπάνιεςΣύνδρομο Stevens-JohnsonΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΤοξική επιδερμική νεκρόλυσηΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΤρόμοςΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΥπέρτασηΑγγειακές
-
Πολύ σπάνιεςΥπότασηΑγγειακές
-
Πολύ σπάνιεςΨυχωσική διαταραχήΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςEmbolia cutis medicamentosa (σύνδρομο Nicolau)Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Μη γνωστέςΑίσθημα κακουχίαςΓενικές
-
Μη γνωστέςΔιαταραχές αίσθησηςΝευρικό
-
Μη γνωστέςΙσχαιμική κολίτιδαΓαστρεντερικό
-
Μη γνωστέςΝέκρωση στο σημείο της ένεσηςΓενικές
-
Μη γνωστέςΟπτική νευρίτιδαΟφθαλμικές
-
Μη γνωστέςΣύγχυσηΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςΣύνδρομο ΚούνηΚαρδιακές διαταραχές
-
Μη γνωστέςΨευδαισθήσειςΨυχιατρικές
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΑντενδείκνυταιΗ αναστολή της σύνθεσης προσταγλανδινών μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την εγκυμοσύνη ή/και την εμβρυϊκή ανάπτυξη, με αυξημένο κίνδυνο αποβολής, καρδιακών δυσπλασιών και γαστροσχιστίας. Κατά το πρώτο και δεύτερο τρίμηνο, δεν πρέπει να χορηγείται εκτός αν είναι απολύτως απαραίτητο, με τη χαμηλότερη δόση και συντομότερη διάρκεια. Από την 20ή εβδομάδα, μπορεί να προκαλέσει ολιγοϋδράμνιο και στένωση αρτηριακού πόρου. Κατά το τρίτο τρίμηνο, αντενδείκνυται λόγω καρδιοπνευμονικής τοξικότητας και νεφρικής δυσλειτουργίας στο έμβρυο, καθώς και πιθανής επιμήκυνσης του χρόνου ροής και αναστολής των συσπάσεων της μήτρας στη μητέρα και το νεογνό.
-
ΓαλουχίαΑποφεύγεταιΗ δικλοφαινάκη περνά στο μητρικό γάλα σε μικρές ποσότητες (εκτιμώμενη δόση για βρέφος 0,03 mg/kg/ημέρα). Δεν θα πρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια του θηλασμού για την αποφυγή ανεπιθύμητων δράσεων στο νεογνό.
-
ΓονιμότηταΑποφεύγεταιΜπορεί να επηρεάσει τη γονιμότητα στις γυναίκες και δεν συνιστάται σε γυναίκες που προσπαθούν να συλλάβουν. Σε περίπτωση δυσκολίας σύλληψης, η διακοπή της δικλοφαινάκης θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. Δεν υπάρχουν δεδομένα για την επίδραση στην ανδρική γονιμότητα σε ανθρώπους.
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
- έμετο
- αιμορραγία από το γαστρεντερικό
- διάρροια
- ζάλη
- αποπροσανατολισμό
- διέγερση
- κώμα
- υπνηλία
- εμβοές
- σπασμούς
- οξεία έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας
- ηπατική βλάβη
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμικές
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιφλεγμονώδη και αντιρρευματικά προϊόντα, μη στεροειδή, παράγωγα του οξικού οξέος και σχετικών ουσιών, κωδικός ATC: M01AB05.
Μηχανισμός δράσης
Το Δικλοφαινάκη περιέχει νατριούχο δικλοφαινάκη, μία μη στεροειδή δραστική ουσία, παράγωγο του φαινυλοξικού οξέος, με έντονες αντιρρευματικές, αντιφλεγμονώδεις και αναλγητικές ιδιότητες. Η παρεμπόδιση της βιοσύνθεσης των προσταγλανδινών, η οποία έχει αποδειχθεί σε πειράματα, θεωρείται θεμελιώδης για τον μηχανισμό δράσης της. Οι προσταγλανδίνες παίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόκληση φλεγμονής και πόνου.
Η νατριούχος δικλοφαινάκη in vitro δεν καταστέλλει τη βιοσύνθεση πρωτεογλυκάνης στους χόνδρους των αρθρώσεων σε συγκεντρώσεις ισοδύναμες με αυτές που επιτυγχάνονται στους ανθρώπους.
Φαρμακοκινητικές
Απορρόφηση
Μετά τη χορήγηση 75 mg δικλοφαινάκης με ενδομυϊκή ένεση η απορρόφηση αρχίζει αμέσως και μέσες μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα 2,5 μg/mL (8 μmol/L) επιτυγχάνονται μετά από 20 περίπου λεπτά. Όταν 75 mg δικλοφαινάκης χορηγούνται ως ενδοφλέβια έγχυση σε διάστημα 2 ωρών, οι μέσες μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα είναι περίπου 1,9 μg/mL (5,9 μmol/L). Συντομότερες εγχύσεις έχουν ως αποτέλεσμα υψηλότερες μέγιστες συγκεντρώσεις, ενώ πιο αργές εγχύσεις δίνουν σταθερές συγκεντρώσεις ανάλογες με τον ρυθμό έγχυσης μετά από 3 έως 4 ώρες. Αντίθετα, οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα μειώνονται ταχέως μετά την επίτευξη των μέγιστων επιπέδων μετά από ενδομυϊκή ένεση ή χορήγηση γαστροανθεκτικού δισκίου ή υπόθετων. Η περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου (AUC) μετά από ενδομυϊκή ή ενδοφλέβια χορήγηση είναι περίπου διπλάσια σε μέγεθος από αυτή που ακολουθεί από του στόματος ή του ορθού χορήγηση, διότι περίπου η μισή δραστική ουσία μεταβολίζεται κατά την πρώτη διέλευση από το ήπαρ (φαινόμενο πρώτης διόδου) όταν χορηγείται από το στόμα ή το ορθό. Η φαρμακοκινητική συμπεριφορά δεν μεταβάλλεται μετά από επανειλημμένη χορήγηση. Δεν παρατηρείται συσσώρευση, αν τηρηθούν τα μεσοδιαστήματα μεταξύ των δόσεων.
Κατανομή
Το 99,7% της δικλοφαινάκης δεσμεύεται σε πρωτεΐνες του ορού (κυρίως στη λευκωματίνη). Ο φαινόμενος όγκος κατανομής υπολογίζεται σε 0,12 έως 0,17 L/kg. Η δικλοφαινάκη εισέρχεται στο αρθρικό υγρό, όπου οι μέγιστες συγκεντρώσεις μετρώνται 2 έως 4 ώρες αφότου έχουν επιτευχθεί οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα. Ο φαινόμενος χρόνος ημίσειας ζωής για την απέκκριση από το αρθρικό υγρό είναι 3 έως 6 ώρες. Δύο ώρες μετά την επίτευξη μέγιστων συγκεντρώσεων στο πλάσμα οι συγκεντρώσεις της δραστικής ουσίας είναι ήδη υψηλότερες στο αρθρικό υγρό από ό,τι στο πλάσμα και παραμένουν υψηλότερες για έως 12 ώρες.
Βιομετασχηματισμός
Ο βιομετασχηματισμός της δικλοφαινάκης γίνεται εν μέρει με γλυκουρονιδίωση του ακέραιου μορίου, αλλά κυρίως με μονή ή πολλαπλή υδροξυλίωση και μεθοξυλίωση, που έχει ως αποτέλεσμα αρκετούς φαινολικούς μεταβολίτες (3’-υδροξυ-, 4’-υδροξυ-, 5-υδροξυ-, 4’,5-διυροξυ- και 3’-υδροξυ-4’-μεθοξυ-δικλοφαινάκη), οι περισσότεροι από τους οποίους υπόκεινται σε σύζευξη με γλυκουρονίδια. Δύο από αυτούς τους φαινολικούς μεταβολίτες είναι βιολογικά δραστικοί, αλλά σε πολύ μικρότερη έκταση από τη δικλοφαινάκη.
Αποβολή
Η συνολική συστηματική κάθαρση της δικλοφαινάκης από το πλάσμα είναι 263 ± 56 mL/min (μέση τιμή ± SD). Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής στο πλάσμα είναι 1 έως 2 ώρες. Τέσσερις από τους μεταβολίτες, συμπεριλαμβανομένων και των δύο ενεργών, έχουν επίσης σύντομο χρόνο ημίσειας ζωής στο πλάσμα, από 1 έως 3 ώρες. Ένας μεταβολίτης, η 3’-υδροξυ-4’-μεθοξυ-δικλοφαινάκη, έχει πολύ μακρύτερο χρόνο ημίσειας ζωής, αλλά είναι ανενεργός. Περίπου το 60% της χορηγούμενης δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως συζευγμένο γλυκουρονίδιο του ακέραιου μορίου και ως μεταβολίτες, οι περισσότεροι από τους οποίους μετατρέπονται επίσης σε συζευγμένα γλυκουρονίδια. Λιγότερο από 1% απεκκρίνεται ως αμετάβλητη δραστική ουσία. Το υπόλοιπο της δόσης απεκκρίνεται ως μεταβολίτες μέσω της χολής στα κόπρανα.
Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα
Η απορροφούμενη ποσότητα είναι γραμμικά σχετιζόμενη με το μέγεθος της δόσης.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι ασθενείς
Δεν έχουν παρατηρηθεί εξαρτώμενες από την ηλικία διαφορές στην απορρόφηση, τον βιομετασχηματισμό ή την αποβολή του φαρμάκου. Εντούτοις, σε μερικούς ηλικιωμένους ασθενείς μία 15λεπτη ενδοφλέβια έγχυση είχε ως αποτέλεσμα 50% υψηλότερες συγκεντρώσεις στο πλάσμα από τις αναμενόμενες από τα δεδομένα σε νέους υγιείς εθελοντές.
Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια
Σε ασθενείς που υποφέρουν από νεφρική ανεπάρκεια η εφαρμογή του συνήθους δοσολογικού σχήματος δεν συνεπάγεται συσσώρευση της δραστικής ουσίας από την κινητική μιας δόσης. Σε κάθαρση κρεατινίνης ≤ 10 mL/min, τα υπολογιζόμενα επίπεδα πλάσματος των υδροξυλιωμένων μεταβολιτών σε σταθερή κατάσταση είναι περίπου 4 φορές υψηλότερα από αυτά των υγιών ατόμων. Οι μεταβολίτες τελικά απεκκρίθηκαν μέσω της χολής.
Ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια
Σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα ή μη αντιρροπούμενη κίρρωση η κινητική και ο βιομετασχηματισμός της δικλοφαινάκης είναι ο ίδιος με αυτόν των ασθενών χωρίς ηπατική νόσο.
Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιφλεγμονώδη και αντιρρευματικά προϊόντα, μη στεροειδή, παράγωγα του οξικού οξέος και σχετικών ουσιών, κωδικός ATC: M01AB05. ### Μηχανισμός δράσης Το Δικλοφαινάκη περιέχει νατριούχο δικλοφαινάκη, μία…
Φαρμακοκινητικές ### Απορρόφηση Μετά τη χορήγηση 75 mg δικλοφαινάκης με ενδομυϊκή ένεση η απορρόφηση αρχίζει αμέσως και μέσες μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα 2,5 μg/mL (8 μmol/L) επιτυγχάνονται μετά από 20 περίπου λεπτά. Όταν 75 mg…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Νεφρική λειτουργία | water_dropΝεφρική λειτουργία | — | Επιβάρυνση καρδιακής/νεφρικής λειτουργίας, ιστορικό υπέρτασης, ηλικιωμένοι, σε διουρητικά ή φάρμακα που επηρεάζουν τη νεφρική λειτουργία, μειωμένος εξωκυτταρικός όγκος |
| Ηπατική λειτουργία | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | Τακτική | Παρατεταμένη θεραπεία |
| Αιματολογικός έλεγχος | bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος | — | Παρατεταμένη χρήση |
| Αιμόσταση | water_dropΠηκτικότητα αίματος | Στενή | Προβλήματα στην αιμόσταση |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
Κάθαρση: - από του στόματος CL = 622 mL/min [υγιείς]
- νεφρική CL < 1 mL/min [υγιείς]
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Η ντασλοφενάκη αναστέλλει την κυκλοοξυγενάση-1 και -2, τα ένζυμα που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή προσταγλανδίνης (PG) G2, η οποία είναι ο πρόδρομος άλλων PG. Αυτά τα μόρια έχουν ευρεία δράση στον πόνο και τη φλεγμονή και η αναστολή της παραγωγής τους είναι ο κοινός μηχανισμός που συνδέει κάθε επίδραση της ντασλοφενάκης. Η PGE2 είναι η κύρια PG που εμπλέκεται στη διαμόρφωση της νωπαλγίας. Μεσολαβεί περιφερική ευαισθητοποίηση μέσω διαφόρων επιδράσεων. Η PGE2 ενεργοποιεί τον υποδοχέα EP1 που συζεύγνυται με Gq, οδηγώντας σε αυξημένη δραστηριότητα της οδού ινοσιτόλης τριφωσφορικής/φωσφολιπάσης C. Η ενεργοποίηση αυτής της οδού απελευθερώνει ενδοκυτταρικές αποθήκες ασβεστίου που μειώνουν άμεσα το κατώφλι δυναμικού ενεργοποίησης και ενεργοποιούν την πρωτεϊνική κινάση C (PKC) που συμβάλλει σε διάφορους έμμεσους μηχανισμούς. Η PGE2 ενεργοποιεί επίσης τον υποδοχέα EP4, ο οποίος συζεύγνυται με Gs, ο οποίος ενεργοποιεί την οδό σηματοδότησης της αδενυλικής κυκλάσης/πρωτεϊνικής κινάσης Α (AC/PKA). Η PKA και η PKC συμβάλλουν στην ενίσχυση της ενίσχυσης του υποδοχέα κατιόντων μεταβατικής δυναμικής που σχετίζεται με το δυναμικό ενεργοποίησης, μέλος 1 (TRPV1), η οποία αυξάνει την ευαισθησία στα ερεθίσματα θερμότητας. Επίσης, ενεργοποιούν τους νατριούχους διαύλους ανθεκτικούς στην τετροδοτοξίνη και αναστέλλουν τα εισερχόμενα ρεύματα καλίου. Η PKA συμβάλλει περαιτέρω στην ενεργοποίηση του υποδοχέα πουρίνης P2X3 και στην ευαισθητοποίηση των διαύλων ασβεστίου τύπου Τ. Η ενεργοποίηση και η ευαισθητοποίηση των αποπολωτικών ιοντικών διαύλων και η αναστολή των εισερχόμενων ρευμάτων καλίου μειώνουν την ένταση του ερεθίσματος που απαιτείται για τη δημιουργία δυναμικών ενεργοποίησης στα αισθητήρια νευρικά άκρα που μεταδίδουν πόνο. Η PGE2 δρα μέσω του EP3 για να αυξήσει την ευαισθησία στη βραδυκινίνη και μέσω του EP2 για να αυξήσει περαιτέρω την ευαισθησία στη θερμότητα. Η κεντρική ευαισθητοποίηση συμβαίνει στο οπίσθιο κέλυφος του νωτιαίου μυελού και μεσολαβείται από τον υποδοχέα EP2 που συζεύγνυται με Gs. Προ-συναπτικά, αυτός ο υποδοχέας αυξάνει την απελευθέρωση προ-νωπαλγητικών νευροδιαβιβαστών γλουταμίνης, CGRP και ουσίας P. Μετα-συναπτικά, αυξάνει τη δραστηριότητα των υποδοχέων AMPA και NMDA και προκαλεί αναστολή των ανασταλτικών νευρώνων της γλυκίνης. Μαζί, αυτά οδηγούν σε μειωμένο κατώφλι ενεργοποίησης, επιτρέποντας σε ερεθίσματα χαμηλής έντασης να παράγουν σήματα πόνου. Η PGI2 είναι γνωστό ότι παίζει ρόλο μέσω του υποδοχέα IP που συζεύγνυται με Gs, αν και το μέγεθος της συμβολής του ποικίλλει. Έχει προταθεί ότι είναι μεγαλύτερης σημασίας σε επώδυνες φλεγμονώδεις καταστάσεις όπως η αρθρίτιδα. Περιορίζοντας την ευαισθητοποίηση, τόσο την περιφερική όσο και την κεντρική, μέσω αυτών των οδών, τα ΜΣΑΦ μπορούν να μειώσουν αποτελεσματικά τον φλεγμονώδη πόνο. Η PGI2 και η PGE2 συμβάλλουν στην οξεία φλεγμονή μέσω των υποδοχέων IP και EP2. Παρόμοια με τους β-αδρενεργικούς υποδοχείς, αυτοί συζεύγνυνται με Gs και μεσολαβούν αγγειοδιαστολή μέσω της οδού AC/PKA. Η PGE2 συμβάλλει επίσης αυξάνοντας την προσκόλληση των λευκοκυττάρων στο ενδοθήλιο και προσελκύει τα κύτταρα στον τόπο της βλάβης. Η PGD2 παίζει ρόλο στην ενεργοποίηση της απελευθέρωσης κυτοκινών από τα ενδοθηλιακά κύτταρα μέσω του υποδοχέα DP1. Η PGI2 και η PGE2 ρυθμίζουν την ενεργοποίηση και διαφοροποίηση των Τ-βοηθητικών κυττάρων μέσω των υποδοχέων IP, EP2 και EP4, η οποία πιστεύεται ότι είναι σημαντική δραστηριότητα στην παθολογία των αρθριτικών καταστάσεων. Περιορίζοντας την παραγωγή αυτών των PG στον τόπο της βλάβης, τα ΜΣΑΦ μπορούν να μειώσουν τη φλεγμονή. Η PGE2 μπορεί να διασχίσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να δράσει σε διεγερτικούς υποδοχείς EP3 που συζεύγνυνται με Gq σε νευρώνες που ρυθμίζουν τη θερμοκρασία στον υποθάλαμο. Αυτή η ενεργοποίηση πυροδοτεί αύξηση της παραγωγής θερμότητας και μείωση της απώλειας θερμότητας για την παραγωγή πυρετού. Τα ΜΣΑΦ εμποδίζουν τη δημιουργία PGE2, μειώνοντας έτσι τη δραστηριότητα αυτών των νευρώνων.
Η ντασλοφενάκη έχει φαρμακολογικές δράσεις παρόμοιες με αυτές άλλων πρωτοτύπων ΜΣΑΦ. Το φάρμακο εμφανίζει αντιφλεγμονώδη, αναλγητική και αντιπυρετική δράση. Οι ακριβείς μηχανισμοί δεν έχουν καθοριστεί με σαφήνεια, αλλά πολλές από τις δράσεις φαίνεται να σχετίζονται κυρίως με την αναστολή της σύνθεσης προσταγλανδινών. Η ντασλοφενάκη αναστέλλει τη σύνθεση προσταγλανδινών σε ιστούς του σώματος αναστέλλοντας την κυκλοοξυγενάση· έχουν αναγνωριστεί τουλάχιστον 2 ισοένζυμα, η κυκλοοξυγενάση-1 (COX-1) και -2 (COX-2) (επίσης αναφέρονται ως προσταγλανδίνη G/H συνθάση-1 (PGHS-1) και -2 (PGHS-2), αντίστοιχα), που καταλύουν το σχηματισμό προσταγλανδινών στην οδό του αραχιδονικού οξέος. Η ντασλοφενάκη, όπως και άλλα πρωτότυπα ΜΣΑΦ, αναστέλλει τόσο την COX-1 όσο και την COX-2. Αν και οι ακριβείς μηχανισμοί δεν έχουν καθοριστεί με σαφήνεια, τα ΜΣΑΦ φαίνεται να ασκούν αντιφλεγμονώδη, αναλγητική και αντιπυρετική δράση κυρίως μέσω της αναστολής του ισοενζύμου COX-2· η αναστολή της COX-1 είναι πιθανώς υπεύθυνη για τις ανεπιθύμητες επιδράσεις των φαρμάκων στην γαστρεντερική βλεννογόνο και τη συσσώρευση των αιμοπεταλίων.
Όπως και για όλα τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, οι φαρμακοδυναμικές επιδράσεις της ντασλοφενάκης νατρίου είναι αντιφλεγμονώδεις, αναλγητικές και αντιπυρετικές λόγω της μείωσης της σύνθεσης προσταγλανδινών από το αραχιδονικό οξύ μέσω της αναστολής της κυκλοοξυγενασικής δραστηριότητας. Προκαλεί επίσης επιβλαβείς επιδράσεις στον γαστρικό και εντερικό βλεννογόνο και αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων. /Diclofenac sodium/
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Η ντασλοφενάκη απορροφάται πλήρως από τον ΓΕΣ, αλλά πιθανώς υφίσταται σημαντικό μεταβολισμό πρώτης διόδου, με μόνο 60% του φαρμάκου να φτάνει στην συστηματική κυκλοφορία αμετάβλητο. Πολλές τοπικές μορφές απορροφώνται διαδερμικά και παράγουν κλινικά σημαντικές συγκεντρώσεις στο πλάσμα. Η απορρόφηση είναι ανάλογη της δόσης στην περιοχή των 25-150 mg. Ο Tmax ποικίλλει μεταξύ των μορφών, με το από του στόματος διάλυμα να φτάνει μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα σε 10-40 λεπτά, το εντεροδιαλυτό δισκίο σε 1,5-2 ώρες, και οι μορφές παρατεταμένης και ελεγχόμενης αποδέσμευσης παρατείνουν τον Tmax ακόμη περισσότερο. Η χορήγηση με τροφή δεν έχει σημαντικές επιδράσεις στην AUC, αλλά καθυστερεί τον Tmax σε 2,5-12 ώρες.
Η ντασλοφενάκη αποβάλλεται κυρίως μέσω μεταβολισμού. Από τη συνολική δόση, 60-70% αποβάλλεται στα ούρα και 30% στα κόπρανα. Δεν παρατηρείται σημαντική εντεροηπατική ανακύκλωση.
Η ντασλοφενάκη έχει συνολικό όγκο κατανομής 5-10 L ή 0,1-0,2 L/kg. Ο όγκος του κεντρικού διαμερίσματος είναι 0,04 L/kg. Η ντασλοφενάκη κατανέμεται στον αρθρικό υμένα φτάνοντας μέγιστη συγκέντρωση 2-4 ώρες μετά τη χορήγηση. Υπάρχει περιορισμένη διέλευση του αιματοεγκεφαλικού φραγμού και οι συγκεντρώσεις στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό φτάνουν μόνο το 8,22% των συγκεντρώσεων στο πλάσμα. Δόσεις 50 mg που χορηγήθηκαν με ενδομυϊκή ένεση δεν παρήγαγαν ανιχνεύσιμες συγκεντρώσεις ντασλοφενάκης στο μητρικό γάλα, ωστόσο οι συγκεντρώσεις μεταβολιτών δεν διερευνήθηκαν. Η ντασλοφενάκη έχει αποδειχθεί ότι διασχίζει τον πλακούντα σε ποντίκια και αρουραίους, αλλά τα ανθρώπινα δεδομένα δεν είναι διαθέσιμα.
Η ντασλοφενάκη έχει κάθαρση πλάσματος 16 L/h.
Η έναρξη της απορρόφησης καθυστερεί όταν η ντασλοφενάκη νατρίου χορηγείται από του στόματος ως δισκία με καθυστερημένη αποδέσμευση (εντεροδιαλυτά), αλλά η έκταση της απορρόφησης δεν φαίνεται να επηρεάζεται. /Diclofenac sodium/
Μετρήσιμες συγκεντρώσεις ντασλοφενάκης στο πλάσμα έχουν παρατηρηθεί σε ορισμένα άτομα που κάνουν νηστεία εντός 10 λεπτών από τη λήψη συμβατικών δισκίων ντασλοφενάκης καλίου. /Diclofenac potassium/
Η ντασλοφενάκη νατρίου και η ντασλοφενάκη καλίου απορροφώνται σχεδόν πλήρως από τον ΓΕΣ· ωστόσο, τα φάρμακα υφίστανται εκτεταμένο μεταβολισμό πρώτης διόδου στο ήπαρ, με μόνο περίπου 50-60% της δόσης ντασλοφενάκης νατρίου ή ντασλοφενάκης καλίου να φτάνει στη συστηματική κυκλοφορία ως αμετάβλητο φάρμακο. Η ντασλοφενάκη απορροφάται επίσης στη συστηματική κυκλοφορία μετά από ορθική χορήγηση και διαδερμικά μετά από τοπική εφαρμογή στο δέρμα ως γέλη ή διαδερμικό σύστημα.
Η τροφή μειώνει τον ρυθμό απορρόφησης των συμβατικών δισκίων ντασλοφενάκης καλίου και των δισκίων ντασλοφενάκης νατρίου με καθυστερημένη αποδέσμευση (εντεροδιαλυτά), με αποτέλεσμα καθυστερημένες και μειωμένες μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα· ωστόσο, η έκταση της απορρόφησης δεν επηρεάζεται ουσιαστικά. Όταν τα συμβατικά δισκία ντασλοφενάκης καλίου χορηγούνται με τροφή, ο χρόνος επίτευξης μέγιστων συγκεντρώσεων του φαρμάκου στο πλάσμα αυξάνεται και οι μέγιστες συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο πλάσμα μειώνονται κατά περίπου 30%. Όταν οι εφάπαξ δόσεις δισκίων ντασλοφενάκης νατρίου με καθυστερημένη αποδέσμευση (εντεροδιαλυτά) λαμβάνονται με τροφή, η έναρξη της απορρόφησης καθυστερεί συνήθως κατά 1-4,5 ώρες, αλλά μπορεί να καθυστερήσει έως και 12 ώρες σε ορισμένους ασθενείς. Αυτές οι αλλοιώσεις στην ΓΕΣ απορρόφηση του φαρμάκου που προκαλούνται από την τροφή οφείλονται στην καθυστερημένη διέλευση των δισκίων με καθυστερημένη αποδέσμευση (εντεροδιαλυτά) στο λεπτό έντερο, τον τόπο διάλυσης. Όταν τα δισκία ντασλοφενάκης νατρίου με ελεγχόμενη αποδέσμευση λαμβάνονται με τροφή, η έναρξη της απορρόφησης καθυστερεί 1-2 ώρες και οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα αυξάνονται διπλάσια· ωστόσο, η έκταση της απορρόφησης δεν επηρεάζεται ουσιαστικά. Η απορρόφηση της ντασλοφενάκης δεν φαίνεται να επηρεάζεται ουσιαστικά από την παρουσία τροφής μετά από συνεχή χορήγηση του φαρμάκου. Τα αντιόξινα μπορεί επίσης να μειώσουν τον ρυθμό, αλλά όχι την έκταση, της απορρόφησης της ντασλοφενάκης.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη ΝΤΑΣΛΟΦΕΝΑΚΗ (11 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
Η ντασλοφενάκη εξαλείφεται κυρίως μέσω μεταβολισμού και επακόλουθης νεφρικής και χολικής απέκκρισης των συζεύξεων γλυκουρονιδίου και θειικού άλατος των μεταβολιτών. Ελάχιστη ή καθόλου ελεύθερη αμετάβλητη ντασλοφενάκη απεκκρίνεται στα ούρα. Περίπου το 65% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα και περίπου το 35% στη χολή ως συζεύξεις αμετάβλητης ντασλοφενάκης συν μεταβολίτες.
Χρόνος Ημιζωής: 2 ώρες
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Η ντασλοφενάκη υφίσταται οξειδωτικό μεταβολισμό σε υδροξυλιωμένους μεταβολίτες, καθώς και συζεύξεις με γλυκουρονικό οξύ, θειικό άλας και ταυρίνη. Ο κύριος μεταβολίτης είναι η 4’-υδροξυ-ντασλοφενάκη, η οποία παράγεται από την CYP2C9. Αυτός ο μεταβολίτης είναι πολύ ασθενώς ενεργός, με μία τριακοστή ενεργότητα της ντασλοφενάκης. Άλλοι μεταβολίτες περιλαμβάνουν την 3’-υδροξυ-ντασλοφενάκη, την 3’-υδροξυ-4’-μεθοξυ-ντασλοφενάκη, την 4’,5-διυδροξυ-ντασλοφενάκη, ένα συζεύγος ακυλογλυκουρονιδίου και άλλους μεταβολίτες συζεύξεων.
Η έκταση του μεταβολισμού της ντασλοφενάκης νατρίου σε εκτομημένα βιώσιμα ανθρώπινα δέρματα διερευνήθηκε χρησιμοποιώντας συνδυασμό HPLC και ραδιομετρικής ανάλυσης. Σε προηγούμενη μελέτη διάχυσης χρησιμοποιώντας σύστημα διάχυσης in vitro με ροή, ραδιοσημασμένη ντασλοφενάκη νατρίου σε λοσιόν (Pennsaid) ή υδατικό διάλυμα εφαρμόστηκε σε βιώσιμο ανθρώπινο δέρμα, είτε ως εφάπαξ δόση είτε ως πολλαπλές δόσεις (8 φορές σε 2 ημέρες). Σε αυτή τη μελέτη, τα δείγματα υγρού υποδοχέα από το πείραμα διάχυσης υποβλήθηκαν σε εκχύλιση και ένα μέρος αναλύθηκε με HPLC για να διαχωριστεί η ντασλοφενάκη και οι αυθεντικοί μεταβολίτες. Βάσει της ραδιοδραστικότητας κάθε κλάσματος HPLC, ο χρόνος κατακράτησης των κλασμάτων συγκρίθηκε με τον χρόνο κατακράτησης της ντασλοφενάκης και των μεταβολιτών σε πρότυπα διαλύματα. Τα δείγματα από εφάπαξ ή πολλαπλή δόση λοσιόν έδειξαν ραδιοδραστικότητα κυρίως σε ένα κλάσμα, του οποίου ο χρόνος κατακράτησης αντιστοιχούσε με τη ντασλοφενάκη. Άλλα κλάσματα HPLC δεν έδειξαν ραδιοδραστικότητα ή μόνο μικρές ποσότητες εντός του ορίου σφάλματος της ανάλυσης. Τα ίδια αποτελέσματα λήφθηκαν με τα συγκεντρωμένα δείγματα από την εφαρμογή της λοσιόν ή του υδατικού διαλύματος. Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η ντασλοφενάκη νατρίου δεν υφίσταται μεταβολισμό στην βιώσιμη ανθρώπινη επιδερμίδα κατά τη διάρκεια της διαδερμικής απορρόφησης in vitro. Επομένως, με την τοπική εφαρμογή σε ανθρώπινο δέρμα in vivo, η ντασλοφενάκη θα χορηγηθεί με ελάχιστο, αν υπάρχει, μεταβολισμό. /Diclofenac sodium/
Στους ανθρώπους, ο μεταβολισμός του κοινώς χρησιμοποιούμενου μη στεροειδούς αντιφλεγμονώδους φαρμάκου ντασλοφενάκη /ένωση/ 1 αποδίδει κυρίως τους μεταβολίτες 4’-υδροξυ /ένωση/ 2, 5-υδροξυ /ένωση/ 3, και ακυλογλυκουρονίδιο /ένωση/ 4. Και οι τρεις μεταβολίτες έχουν εμπλακεί σε σπάνιες ιδιοσυγκρασιακές ανεπιθύμητες αντιδράσεις που σχετίζονται με αυτό το ευρέως χρησιμοποιούμενο φάρμακο. Επομένως, για μελέτες τοξικολογίας μηχανισμών του /ένωση/ 1, απαιτούνται σημαντικές ποσότητες των 2-4 και περιγράφονται οι συνθέσεις και ο χαρακτηρισμός τους εδώ. Βασικά βήματα ήταν μια βολική διφασική προετοιμασία της ανιλίνης /ένωση/ 5 από φαινόλη, αποτελεσματική και επιλεκτική 6-ιωδίωση της αμίδης /ένωση/ 18, και υψηλής απόδοσης συνδέσεις Ullmann για τη δημιουργία διφαινυλαμινών /ένωση/ 11 και /ένωση/ 21. Το ακυλογλυκουρονίδιο /ένωση/ 4 λήφθηκε με αντίδραση Mitsunobu του /ένωση/ 1 (ελεύθερο οξύ) με αλλυλογλυκουρονάτη /ένωση/ 23 ακολουθούμενη από αποπροστασία Pd(0), χρησιμοποιώντας τροποποίηση μιας δημοσιευμένης διαδικασίας. Οι /ερευνητές/ αναφέρουν πλήρη χαρακτηρισμό του /ένωση/ 4… Οι /ερευνητές/ αναφέρουν επίσης τις μεταβολικές πορείες των συνθετικών μεταβολιτών: οι /ενώσεις/ 2 και 3 γλυκουρονιδώθηκαν σε αρουραίους, αλλά μόνο η /ένωση/ 3 σχημάτισε συζεύξεις γλουταθειόνης in vivo και με ενζυμική σύνθεση μέσω ενός ενδιάμεσου κινόνης-ιμίνης. Ένα προηγουμένως μη περιγραφόμενο σύζευγμα γλουταθειόνης της /ένωσης/ 3 λήφθηκε με ενζυμική σύνθεση. Η ένωση /ένωση/ 4 σχημάτισε σύζευγμα πρωτεΐνης συνδεδεμένο με ιμίνη, όπως αποδείχθηκε από παγίδευση με κυανοβοροϋδρίδιο του νατρίου.
Η ντασλοφενάκη απεκκρίνεται κυρίως (περίπου 50%) ως ο 4’-υδροξυλιωμένος μεταβολίτης της σε ανθρώπους, ενώ η οδός του ακυλογλυκουρονιδίου (AG) φαίνεται πιο σημαντική σε αρουραίους (περίπου 50%) και σκύλους (>80-90%). Ωστόσο, προηγούμενες μελέτες οξειδωτικού μεταβολισμού της ντασλοφενάκης σε μικροσωμάτια ανθρώπινου ήπατος (HLMs) απέδωσαν έντονη υποεκτίμηση της ανθρώπινης κάθαρσης in vivo. Προσδιορίσαμε τη σχετική ποσοτική σημασία των οδών 4’-υδροξυ και AG του μεταβολισμού της ντασλοφενάκης σε μικροσωμάτια αρουραίων, σκύλων και ανθρώπων. Οι τιμές της μικροσωμικής εγγενούς κάθαρσης (CL(int) = V(max)/K(m)) προσδιορίστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν για την προβολή της κάθαρσης της ντασλοφενάκης in vivo σε αυτά τα είδη. Η κάθαρση της ντασλοφενάκης προβλέφθηκε με ακρίβεια από μικροσωμικά δεδομένα μόνο όταν εξετάστηκαν τόσο η οδός AG όσο και η οδός 4’-υδροξυ. Ωστόσο, το γεγονός ότι η οδός AG στα HLMs αντιστοιχούσε σε ~75% της εκτιμώμενης ηπατικής CL(int) της ντασλοφενάκης είναι προφανώς ασυνεπές με τα δεδομένα απέκκρισης 4’-υδροξυ-ντασλοφενάκης σε ανθρώπους. Ενδιαφέρον, κατά την επώαση με HLMs, παρατηρήθηκε σημαντικός οξειδωτικός μεταβολισμός της ντασλοφενάκης AG, άμεσα σε 4’-υδροξυ-ντασλοφενάκη AG. Η εκτιμώμενη ηπατική CL(int) αυτής της οδού υποδηλώνει ότι ένα σημαντικό κλάσμα της ενδοηπατικά σχηματιζόμενης ντασλοφενάκης AG μπορεί να μετατραπεί στο 4’-υδροξυ παράγωγό της in vivo. Περαιτέρω πειράματα έδειξαν ότι αυτή η νέα οξειδωτική αντίδραση καταλύθηκε από την CYP2C8, σε αντίθεση με την 4’-υδροξυλίωση της ντασλοφενάκης που καταλύεται από την CYP2C9. Αυτά τα ευρήματα μπορεί να έχουν γενικές επιπτώσεις στη χρήση ολικών (ελεύθερων + συζευγμένων) οξειδωτικών μεταβολιτών για τον προσδιορισμό των πρωταρχικών οδών κάθαρσης του φαρμάκου και μπορεί να αμφισβητήσουν τη χρησιμότητα της ντασλοφενάκης ως ανιχνευτή φαινοτύπου ανθρώπινης CYP2C9 δραστηριότητας in vivo μέσω μέτρησης των φαρμακοκινητικών της και της ολικής απέκκρισης 4’-υδροξυ-ντασλοφενάκης στα ούρα.
Διερευνήθηκε ο μεταβολισμός της (14)C-ντασλοφενάκης σε ποντίκια μετά από εφάπαξ από του στόματος δόση 10 mg/kg. Η πλειονότητα του υλικού που σχετίζεται με το φάρμακο απεκκρίθηκε στα ούρα εντός 24 ωρών από τη χορήγηση (49,7%). Η υγρή χρωματογραφική ανάλυση εκχυλισμάτων ούρων και κοπράνων αποκάλυψε εκτενή μεταβολισμό σε τουλάχιστον 37 συστατικά, με ελάχιστη αμετάβλητη ντασλοφενάκη που απεκκρίθηκε. Οι μεταβολίτες αναγνωρίστηκαν χρησιμοποιώντας ένα υβριδικό φασματόμετρο μάζας γραμμικής παγίδας ιόντων μέσω ακριβών προσδιορισμών μάζας ιοντικών μορίων και επακόλουθου πολυσταδιακού κατακερματισμού. Οι κύριες οδοί μεταβολισμού που αναγνωρίστηκαν περιλάμβαναν: 1) συζεύξεις με ταυρίνη· και 2) υδροξυλίωση (πιθανώς στις θέσεις 4’- και 5-αρένιο) ακολουθούμενη από συζεύξεις με ταυρίνη, γλυκουρονικό οξύ ή γλυκόζη. Υπερδομείτο η αιθερική, αντί της ακυλογλυκουρονιδίωσης. Δεν υπήρχαν ενδείξεις σχηματισμού p-βενζοκινόνης-ιμίνης (δηλ. δεν ανιχνεύθηκαν συζεύξεις γλουταθειόνης ή μερκαπτουρικού οξέος). Ανιχνεύθηκε επίσης μυριάδα νέων ελάσσονων μεταβολιτών που σχετίζονται με το φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων αιθερο-συνδεδεμένων συζεύξεων ριβόζης, γλυκόζης, θειικού άλατος και γλυκουρονιδίου υδροξυλιωμένων παραγώγων. Παρατηρήθηκαν επίσης συνδυασμοί αυτών των υδροξυλιωμένων παραγώγων με ακυλο- (γλυκόζη, γλυκουρονίδιο και ταυρίνη) ή Ν-συνδεδεμένη σουλφονίωση ή γλυκοζιδίωση. Επίσης, εμφανείς ήταν ακυλ- ή αμιδικές συνδέσεις μεταβολιτών βενζοϊκού οξέος και διάφορα παράγωγα ινδολινώνης με περαιτέρω υδροξυλιωμένες και συζευγμένες ομάδες. Οι μηχανισμοί που εμπλέκονται στη δημιουργία των προϊόντων βενζοϊκού οξέος και ινδολινώνης υποδηλώνουν το σχηματισμό αντιδραστικών ενδιάμεσων in vivo που ενδέχεται να συμβάλλουν στην ηπατοτοξικότητα.
Για περισσότερα δεδομένα Μεταβολισμού/Μεταβολιτών (Πλήρη) για τη ΝΤΑΣΛΟΦΕΝΑΚΗ (7 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
Η ντασλοφενάκη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν την 4’-υδροξυ-ντασλοφενάκη, (2S,3S,4S,5R)-6-[2-[2-(2,6-Διχλωροανιλινο)φαινυλ]ακετυλ]οξυ-3,4,5-τριαδροξυοξάνη-2-καρβοξυλικό οξύ, και 5-υδροξυ-ντασλοφενάκη.
Η ντασλοφενάκη είναι γνωστός ανθρώπινος μεταβολίτης της ακεκλοφενάκης.
Ηπατικό.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Η τερματική ημιζωή της ντασλοφενάκης είναι περίπου 2 ώρες, ωστόσο η φαινομενική ημιζωή που περιλαμβάνει όλους τους μεταβολίτες είναι 25,8-33 ώρες.
Μετά την εφαρμογή του διαδερμικού συστήματος ντασλοφενάκης επολάμη, η ημιζωή αποβολής της ντασλοφενάκης είναι περίπου 12 ώρες. /Diclofenac epolamine/
Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση ντασλοφενάκης νατρίου σε υγιείς ενήλικες, η ημιζωή της ντασλοφενάκης αναφέρεται κατά μέσο όρο περίπου 3 λεπτά στην αρχική φάση κατανομής, περίπου 16 λεπτά στη μεσαία (επανακατανομής) φάση, και περίπου 1-2 ώρες στην τερματική (αποβολής) φάση. /Diclofenac sodium/
Αποβολή: Έως 6 ώρες
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Αντιφλεγμονώδη φάρμακα μη στεροειδούς φύσης. Εκτός από τις αντιφλεγμονώδεις δράσεις, έχουν αναλγητικές, αντιπυρετικές και αντιαιμοπεταλιακές δράσεις. Δρουν αναστέλλοντας τη σύνθεση των προσταγλανδινών μέσω της αναστολής της κυκλοοξυγενάσης, η οποία μετατρέπει το αραχιδονικό οξύ σε κυκλικά ενδοϋπεροξείδια, πρόδρομους των προσταγλανδινών. Η αναστολή της σύνθεσης των προσταγλανδινών εξηγεί τις αναλγητικές, αντιπυρετικές και αντιαιμοπεταλιακές τους δράσεις· άλλοι μηχανισμοί μπορεί να συμβάλλουν στις αντιφλεγμονώδεις δράσεις τους.
Ενώσεις ή παράγοντες που συνδυάζονται με την κυκλοοξυγενάση (ΠΡΟΣΤΑΓΛΑΝΔΙΝΗ-ΕΝΔΟΠΕΡΟΞΕΙΔΗ ΣΥΝΘΑΣΗ) και έτσι εμποδίζουν τον συνδυασμό του υποστρώματός τους-ενζύμου με το αραχιδονικό οξύ και το σχηματισμό εικοσανοειδών, προσταγλανδινών και θρομβοξανών.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
144O8QL0L1
ΝΤΑΣΛΟΦΕΝΑΚΗ
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Κυκλοοξυγενάσης
Φυσιολογικές Επιδράσεις [PE] - Μειωμένη Παραγωγή Προσταγλανδινών
Χημική Δομή [CS] - Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα, Μη Στεροειδή
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Μη Στεροειδές Αντιφλεγμονώδες Φάρμακο
Η ντασλοφενάκη είναι ένα Μη Στεροειδές Αντιφλεγμονώδες Φάρμακο. Ο μηχανισμός δράσης της ντασλοφενάκης είναι ως Αναστολέας Κυκλοοξυγενάσης. Η φυσιολογική επίδραση της ντασλοφενάκης οφείλεται στη Μειωμένη Παραγωγή Προσταγλανδινών.
ΝΤΑΣΛΟΦΕΝΑΚΗ
Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα, Μη Στεροειδή [CS]· Μειωμένη Παραγωγή Προσταγλανδινών [PE]· Μη Στεροειδές Αντιφλεγμονώδες Φάρμακο [EPC]· Αναστολείς Κυκλοοξυγενάσης [MoA]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Απέκκριση
Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης
Το φάρμακο περιλαμβάνεται στο φαρμακευτικό οπλοστάσιο (ΜΣΑΦ — Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη (Βήμα 1, όλα εξίσου αποτελεσματικά)) του πρωτοκόλλου. Δείτε την πλήρη οδηγία για τα κριτήρια συνταγογράφησης.
Απόσυρση / Deprescribing
ΜΣΑΦ
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Αντιφλεγμονώδη φάρμακα μη στεροειδούς φύσης. Εκτός από τις αντιφλεγμονώδεις δράσεις, έχουν αναλγητικές, αντιπυρετικές και αντιαιμοπεταλιακές δράσεις. Δρουν αναστέλλοντας τη σύνθεση των προσταγλανδινών μέσω της αναστολής της κυκλοοξυγενάσης, η οποία μετατρέπει το αραχιδονικό οξύ σε κυκλικά ενδοϋπεροξείδια, πρόδρομους των προσταγλανδινών. Η αναστολή της σύνθεσης των προσταγλανδινών εξηγεί τις αναλγητικές, αντιπυρετικές και αντιαιμοπεταλιακές τους δράσεις· άλλοι μηχανισμοί μπορεί να συμβάλλουν στις αντιφλεγμονώδεις δράσεις τους.
Ενώσεις ή παράγοντες που συνδυάζονται με την κυκλοοξυγενάση (ΠΡΟΣΤΑΓΛΑΝΔΙΝΗ-ΕΝΔΟΠΕΡΟΞΕΙΔΗ ΣΥΝΘΑΣΗ) και έτσι εμποδίζουν τον συνδυασμό του υποστρώματός τους-ενζύμου με το αραχιδονικό οξύ και το σχηματισμό εικοσανοειδών, προσταγλανδινών και θρομβοξανών.