DICLOFENAC(Δικλοφαινάκη)
Curated · Επιμελημένο Δεν προέρχεται από το SPC (ΠΧΠ). πηγή (curated): COX-2 selectivity: FitzGerald & Patrono, NEJM 2001· Warner et al., PNAS 1999 (whole-blood COX-1/COX-2 ratios). CV/GI risk: Coxib & traditional NSAID Trialists' (CNT) Collaboration meta-analysis, Lancet 2013· EMA/PRAC reviews diclofenac 2013 & high-dose ibuprofen 2015. Naproxen: χαμηλότερος CV κίνδυνος.
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Κατά την πηγή: 1 έως 2 ώρες (τελικός χρόνος ημίσειας ζωής στο πλάσμα)
- DrugBank: 2 ώρες
- PubChem: 1-2 ώρες
Δέσμευση πρωτεϊνών
Το ποσοστό του φαρμάκου που κυκλοφορεί δεσμευμένο σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δρα μόνο το ελεύθερο κλάσμα, γι' αυτό η υψηλή δέσμευση αυξάνει τον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων εκτόπισης.
Απέκκριση
Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.
Καθαρίζει (~5×t½)
Φαρμακοκινητική εκτίμηση, όχι κλινικός κανόνας. Μετά από 5 ημιζωές έχει αποβληθεί πάνω από το 95% της ουσίας από το πλάσμα. Ο αριθμός προκύπτει αυτόματα από τη μεγαλύτερη ημιζωή που αναφέρει η πηγή — συχνά την τελική φάση αποβολής ή την κατανομή στους ιστούς — γι' αυτό μπορεί να δείχνει εβδομάδες ή μήνες. ΔΕΝ είναι το διάστημα διακοπής πριν από επέμβαση ή πριν από φάρμακο που αλληλεπιδρά: αυτό καθορίζεται από τη φαρμακοδυναμική (η ασπιρίνη δρα στα αιμοπετάλια αφού φύγει από το πλάσμα), τους ενεργούς μεταβολίτες, τις μορφές depot, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τον κίνδυνο της επέμβασης και τον λόγο της αγωγής. Ακολουθήστε την ΠΧΠ και το πρωτόκολλο της επέμβασης.
Σκευάσματα και τιμές
Ενδείξεις κατά έγγραφο
Ατομικές ενδείξεις όπως δηλώνονται στα πιστοποιημένα κείμενα των SPC, με τεκμηρίωση
- Φόρτωση…
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
clinical_notes
Ενδείξεις
ΠΧΠ (SPC) §4.1
expand_more
Ενδείξεις
-
Κρίσεις ημικρανίας
Βραχυχρόνια αντιμετώπιση οξέων καταστάσεων
- G43 Ημικρανία
-
Μετεγχειρητικός πόνος
Μετά από οδοντιατρική χειρουργική επέμβαση, βραχυχρόνια αντιμετίπση οξέων καταστάσεων
- Μετεγχειρητικός πόνος
-
Μετατραυματικός πόνος, φλεγμονή και οίδημα
Συμπτωματική αντιμετώπιση, όπως για παράδειγμα μετά από διαστρέμματα
- Μετατραυματικός πόνος
- Φλεγμονή
- R60 Οίδημα, μη ταξινομημένο αλλού
-
Επώδυνες ή φλεγμονώδεις γυναικολογικές καταστάσεις
Συμπτωματική αντιμετώπιση, όπως πρωτοπαθής δυσμηνόρροια ή εξαρτηματίτιδα
-
Φλεγμονώδεις λοιμώξεις ωτός, ρινός ή ρινοφάρυγγα
Ως επιπρόσθετη συμπτωματική θεραπεία (π.χ. ωτίτιδα, φαρυγγοαμυγδαλίτιδα)
-
Οξείες επώδυνες παρα-αρθρικές ρευματικές παθήσεις των μαλακών μορίων των περιφερικών αρθρώσεων και της σπονδυλικής στήλης
Όπως περιαρθρίτιδες, τενοντίτιδες, τενοντοπεριοστίτιδες, θυλακίτιδες, συμπτωματική αντιμετώπιση
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Από του στόματος
- Χορήγηση: κατά προτίμηση πριν από τα γεύματα
- Δόση έναρξης: 100-150 mg
- Τιτλοποίηση: Για την πρωτοπαθή δυσμηνόρροια, αρχική δόση 50-100 mg και αύξηση κατά τη διάρκεια αρκετών καταμήνιων κύκλων μέχρι 200 mg την ημέρα κατά μέγιστο.
-
Γενικός πληθυσμός-ΕνήλικεςΔόση100-150 mgΣε ηπιότερες περιπτώσεις, όπως επίσης και σε παιδιά μεγαλύτερα των 14 ετών, 50-100 mg την ημέρα είναι συνήθως αρκετά. Η ημερήσια δοσολογία πρέπει γενικά να χορηγείται διαιρεμένη σε έως και τρεις δόσεις.
-
Πρωτοπαθής δυσμηνόρροιαΔόση50-150 mgΜέγ. δόση200 mg την ημέραΗ ημερήσια δόση θα πρέπει να εξατομικεύεται. Αρχικά 50-100 mg και αύξηση αν κριθεί απαραίτητο κατά τη διάρκεια αρκετών καταμήνιων κύκλων. Η θεραπεία πρέπει να ξεκινά με την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων και να συνεχίζεται για λίγες ημέρες.
-
Κρίσεις ημικρανίαςΔόση50 mg αρχικά, επιπλέον 50 mg μετά 2 ώρες αν χρειάζεται, και επιπλέον 50 mg σε μεσοδιαστήματα 4-6 ωρών.Μέγ. δόση150 mg
-
Ηλικιωμένοι ασθενείς (ηλικίας 65 ετών και άνω)Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης έναρξης. Προσοχή ενδείκνυται για βασικούς ιατρικούς λόγους, ειδικά σε ευπαθείς ηλικιωμένους ασθενείς ή σε αυτούς με χαμηλό σωματικό βάρος (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
Ασθενείς με εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο ή σημαντικούς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνουΜέγ. δόση≤100 mg την ημέραΔεν συνιστάται γενικά. Εάν απαιτείται, χρήση με ιδιαίτερη προσοχή και μόνο σε δόσεις ≤100 mg την ημέρα, εάν η θεραπεία διαρκέσει περισσότερο από 4 εβδομάδες (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
Ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκειαΑντενδείκνυται (βλ. Αντενδείξεις).
-
Ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική ανεπάρκειαΔεν μπορούν να γίνουν συγκεκριμένες συστάσεις για την προσαρμογή της δόσης. Προσοχή συνιστάται (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
Ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκειαΑντενδείκνυται (βλ. Αντενδείξεις).
-
Ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική ανεπάρκειαΔεν μπορούν να γίνουν συγκεκριμένες συστάσεις για την προσαρμογή της δόσης. Προσοχή συνιστάται.
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΔεν συνιστάται σε παιδιά μικρότερα από 14 ετών. Η χρήση σε κρίσεις ημικρανίας δεν έχει μελετηθεί σε παιδιά.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
-
Ενεργό πεπτικό έλκος, ενεργή γαστρεντερική αιμορραγία ή διάτρηση
-
Ιστορικό πεπτικού έλκους, γαστρεντερικής αιμορραγίας ή διάτρησης που σχετίζεται με προηγούμενη θεραπεία με ΜΣΑΦ
-
Ιστορικό υποτροπιάζοντος πεπτικού έλκους/αιμορραγίας (δύο ή περισσότερα διακριτά επεισόδια αποδεδειγμένου έλκους ή αιμορραγίας)
-
Ταυτόχρονη λήψη ακετυλοσαλικυλικού οξέος ή άλλων ΜΣΑΦ
-
Εγκατεστημένη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (κατηγορίας ΙΙ - ΙV κατά NYHA), ισχαιμική καρδιοπάθεια, περιφερική αρτηριακή νόσο και/ή νόσο των αγγείων του εγκεφάλου
-
Σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια
-
Σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια
-
Αιματολογικές νόσοι (π.χ. αιμοποιητικές διαταραχές, πορφυρία, αιμορραγική διάθεση)
-
Οξείες ισχυρές αιμορραγίες
-
Αγγειοεγκεφαλική αιμορραγία
-
Εγκυμοσύνη κατά το τελευταίο τρίμηνο
-
Γαλουχία
-
Παιδιά κάτω των 14 ετών
-
Κρίσεις άσθματος, αγγειοοιδήματος, κνίδωσης ή οξείας ρινίτιδας που επάγονται από ιβουπροφαίνη, ακετυλοσαλικυλικό οξύ ή άλλα ΜΣΑΦΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό αυτών των αντιδράσεων
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Δοσολογία και Διάρκεια ΘεραπείαςΠροσοχήΧρήση της κατώτατης αποτελεσματικής δόσης για τη μικρότερη διάρκεια θεραπείας
-
Μακροχρόνια χρήση υψηλών δόσεωνΠροσοχήΤο φαρμακευτικό προϊόν προορίζεται για βραχυχρόνια χρήση
-
Αλλεργικές αντιδράσεις / Υπερευαισθησία / Σύνδρομο KounisΣοβαρόΠροσοχή σε αλλεργικές αντιδράσεις, σύνδρομο Kounis
-
Γαστρεντερική αιμορραγία, εξέλκωση ή διάτρησηΘανατηφόραΠληθυσμόςΗλικιωμένοιΝα έχουν υπόψη κίνδυνο, μπορεί να συμβούν οποιαδήποτε στιγμή
-
Γαστρεντερική αιμορραγία ή εξέλκωσηΣοβαρόΔιακοπή του φαρμακευτικού προϊόντος
-
Γαστρεντερικές διαταραχές / Ιστορικό έλκους, αιμορραγίας, διάτρησηςΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με συμπτώματα γαστρεντερικών διαταραχών, ιστορικό έλκους/αιμορραγίας/διάτρησης, ηλικιωμένοιΣτενή ιατρική παρακολούθηση και ιδιαίτερη προσοχή
-
Διαρροή γαστρεντερικής αναστόμωσηςΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς μετά από γαστρεντερική επέμβασηΣτενή ιατρική παρακολούθηση και ιδιαίτερη προσοχή
-
Τοξικότητα από το γαστρεντερικόΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό έλκους (με αιμορραγία/διάτρηση), ηλικιωμένοιΈναρξη και διατήρηση στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση
-
Προστασία γαστρεντερικούΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό έλκους, ηλικιωμένοι, ασθενείς που λαμβάνουν χαμηλή δόση ακετυλοσαλικυλικού οξέος ή άλλα φάρμακα που αυξάνουν τον ΓΙ κίνδυνοΝα ληφθεί υπόψη συνδυαστική θεραπεία με προστατευτικούς παράγοντες (π.χ. αναστολείς της αντλίας πρωτονίων, μισοπροστόλη)
-
Συμπτώματα γαστρεντερικής τοξικότητας / Κίνδυνος εξέλκωσης ή αιμορραγίαςΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό τοξικότητας από το γαστρεντερικό (ειδικά ηλικιωμένοι), ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα συστηματικά κορτικοστεροειδή, αντιθρομβωτικά, αντιαιμοπεταλιακά, SSRIsΑναφορά ασυνήθιστων συμπτωμάτων στο υπογάστριο (ειδικά αιμορραγία). Προσοχή σε ταυτόχρονη χρήση φαρμάκων που αυξάνουν τον κίνδυνο
-
Ελκώδης κολίτιδα / Νόσος του CrohnΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με ελκώδη κολίτιδα ή νόσο του CrohnΣτενή παρακολούθηση και προσοχή
-
Προϋπάρχον άσθμα / Αλλεργικές αντιδράσεις αναπνευστικούΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με άσθμα, εποχιακή αλλεργική ρινίτιδα, ρινικούς πολύποδες, χρόνιες αναστρέψιμες πνευμονοπάθειες, χρόνιες λοιμώξεις αναπνευστικής οδού, ή αλλεργικοί σε άλλες ουσίεςΕιδική προφύλαξη
-
Σοβαρές δερματικές αντιδράσεις (αποφολιδωτική δερματίτιδα, SJS, TEN)ΣοβαρόΔιακοπή Δικλοφαινάκη με την πρώτη εμφάνιση δερματικού εξανθήματος, αλλοιώσεων ρινικού βλεννογόνου ή άλλων σημείων υπερευαισθησίας
-
Αλλεργικές αντιδράσεις / αναφυλακτικές/αναφυλακτοειδείς αντιδράσειςΠροσοχήΠροσοχή (μπορεί να εμφανισθούν χωρίς προηγούμενη έκθεση)
-
Παρατεταμένη χρήσηΠροσοχήΣυνιστάται αιματολογικός έλεγχος
-
Ηπατική λειτουργίαΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με επιβαρυμένη ηπατική λειτουργίαΣτενή ιατρική παρακολούθηση
-
Ηπατική λειτουργία / ΗπατίτιδαΣοβαρόΤακτική παρακολούθηση της ηπατικής λειτουργίας σε παρατεταμένη θεραπεία. Διακοπή αν μη φυσιολογικές δοκιμασίες εμμένουν/επιδεινωθούν, ή εμφανιστούν συμπτώματα ηπατικής νόσου
-
Νεφρική βλάβη / Νεφρική ανεπάρκειαΣοβαρόΕνημέρωση ασθενών για τον κίνδυνο
-
Κατακράτηση υγρών και οίδημα / Νεφρική λειτουργίαΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με επιβάρυνση καρδιακής ή νεφρικής λειτουργίας, ιστορικό υπέρτασης, ηλικιωμένοι, ταυτόχρονη θεραπεία με διουρητικά ή φάρμακα που επηρεάζουν τη νεφρική λειτουργία, ασθενείς με απώλεια υγρών (π.χ. πριν/μετά μείζον χειρουργείο)Ιδιαίτερη προσοχή. Έλεγχος νεφρικής λειτουργίας συνιστάται. Διακοπή θεραπείας μπορεί να οδηγήσει σε ανάνηψη
-
Καρδιαγγειακά συμβάντα / Καρδιαγγειακοί κίνδυνοιΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με παράγοντες κινδύνου (υπέρταση, υπερλιπιδαιμία, σακχαρώδης διαβήτης, κάπνισμα)Χορήγηση μετά από προσεκτική εκτίμηση. Χρήση χαμηλότερης αποτελεσματικής δόσης για συντομότερο διάστημα. Περιοδική επαναξιολόγηση
-
Αρτηριακά θρομβωτικά περιστατικά (ΕΜ, ΑΕΕ)ΣοβαρόΕπίγνωση αυξημένου κινδύνου, ειδικά σε υψηλές δόσεις (150 mg/ημέρα) και μακρά χρήση
-
Μη ρυθμισμένη υπέρταση / Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια ΙΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με μη ρυθμισμένη υπέρταση, ΣΚΑ Ι κατά NYHAΘεραπεία μετά από προσεκτική θεώρηση
-
Υπέρταση / Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια / Κατακράτηση υγρώνΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό υπέρτασης ή/και ελαφρά έως μέτρια ΣΚΑΣωστή παρακολούθηση και παροχή συμβουλών
-
Καρδιαγγειακή νόσος / Παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνουΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο ή σοβαρούς παράγοντες κινδύνουΙδιαίτερη προσοχή. Δόσεις ≤100 mg/ημέρα αν θεραπεία > 4 εβδομάδες
-
Μακρόχρονη θεραπεία / Καρδιαγγειακά επεισόδιαΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με παράγοντες κινδύνου (υπέρταση, υπερλιπιδαιμία, σακχαρώδης διαβήτης, κάπνισμα)Παρόμοια θεώρηση πριν την έναρξη μακρόχρονης θεραπείας
-
Αρτηριοθρομβωτικά συμβάματαΣοβαρόΑσθενείς να είναι σε εγρήγορση για συμπτώματα. Άμεση επίσκεψη σε γιατρό σε περίπτωση τέτοιου περιστατικού
-
Αναστολή συγκόλλησης αιμοπεταλίων / ΑιμόστασηΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με προβλήματα στην αιμόστασηΣτενή παρακολούθηση
-
Χρήση σε ηλικιωμένουςΠροσοχήΠληθυσμόςΗλικιωμένοι (ειδικά εξασθενημένοι ή χαμηλού σωματικού βάρους)Ιδιαίτερη προσοχή. Χρήση κατώτατης αποτελεσματικής δόσης
-
Ταυτόχρονη χρήση με άλλα ΜΣΑΦΠροσοχήΝα αποφεύγεται η ταυτόχρονη χρήση με συστηματικά ΜΣΑΦ
-
Κάλυψη συμπτωμάτων λοίμωξηςΠροσοχήΝα έχουν υπόψη την ιδιότητα του Δικλοφαινάκη να καλύπτει συμπτώματα λοίμωξης
-
Άσηπτη μηνιγγίτιδαΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με Συστηματικό Ερυθηματώδη Λύκο (SLE) και μικτή νόσο του συνδετικού ιστούΝα έχουν υπόψη τον αυξημένο κίνδυνο
-
Έκδοχα (παραϋδροξυ-βενζοϊκό νάτριο)ΠροσοχήΠροσοχή σε αλλεργικές αντιδράσεις
-
Περιεκτικότητα σε νάτριοΠροσοχήΕνημέρωση ότι το φάρμακο είναι «ελεύθερο νατρίου»
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Ισχυροί αναστολείς του CYP2C9 (όπως η σουλφινοπυραζόλη και η βορικοναζόλη)προσοχήΣημαντική αύξηση στις μέγιστες συγκεντρώσεις πλάσματος και την έκθεση στη δικλοφαινάκη, εξαιτίας της παρεμπόδισης του μεταβολισμού τηςΣύστασηΣυνιστάται προσοχή
-
Επαγωγείς του CYP2C9 (όπως η ριφαμπικίνη)προσοχήΣημαντική μείωση της συγκέντρωσης στο πλάσμα και σε έκθεση στη δικλοφαινάκηΣύστασηΣυνιστάται προσοχή
-
παρακολούθησηΜπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις του λιθίου/της διγοξίνης/της φαινυτοΐνης στο πλάσμα του αίματοςΣύστασηΣυνιστάται έλεγχος των επιπέδων λιθίου/διγοξίνης/φαινυτοΐνης στο πλάσμα του αίματος
-
Διουρητικά και αντιυπερτασικοί παράγοντες (π.χ. β-αποκλειστές, αναστολείς μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτασίνης (α-ΜΕΑ))προσοχήΜείωση στην αντιυπερτασική τους δράση. Αυξημένος κίνδυνος νεφροτοξικότητας, ειδικά στην περίπτωση των διουρητικών και των α-ΜΕΑΣύστασηΟ συνδυασμός πρέπει να χορηγείται με προσοχή. Τακτικός έλεγχος της αρτηριακής πίεσης. Οι ασθενείς θα πρέπει να είναι επαρκώς ενυδατωμένοι και θα πρέπει να δίδεται προσοχή στον έλεγχο της νεφρικής λειτουργίας μετά την έναρξη της συγχορηγούμενης αγωγής
-
προσοχήΜπορεί να αυξήσει τη νεφροτοξικότητα, λόγω της δράσης στις προσταγλανδίνες των νεφρώνΣύστασηΠρέπει να χορηγείται σε δόσεις χαμηλότερες από αυτές που θα χρησιμοποιούνταν σε ασθενείς που δεν λαμβάνουν κυκλοσπορίνη
-
Φάρμακα που είναι γνωστό ότι προκαλούν υπερκαλιαιμία (καλιοσυντηρητικά διουρητικά, κυκλοσπορίνη, τακρόλιμους ή τριμεθοπρίμη)παρακολούθησηΑυξημένα επίπεδα καλίου στο αίμαΣύστασηΤα επίπεδα καλίου θα πρέπει να ελέγχονται τακτικά
-
Αντιβακτηριακοί παράγοντες τύπου κινολόνηςπροσοχήΜεμονωμένες αναφορές σπασμών
-
Άλλα ΜΣΑΦ και κορτικοστεροειδήπροσοχήΜπορεί να αυξήσει τη συχνότητα γαστρεντερικών ανεπιθύμητων ενεργειών (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις)
-
Αντιπηκτικά και αντιαιμοπεταλιακοί παράγοντεςπροσοχήΜπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αιμορραγίας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Υπάρχουν αναφορές αυξημένου κινδύνου αιμορραγίαςΣύστασηΣυνιστάται στενή παρακολούθηση των ασθενών
-
Εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνηςπροσοχήΜπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αιμορραγίας από το γαστρεντερικό (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις)
-
ΑντιδιαβητικάπαρακολούθησηΜεμονωμένες αναφορές υπογλυκαιμικών και υπεργλυκαιμικών δράσεων που κατέστησαν αναγκαίες αλλαγές στη δοσολογία των αντιδιαβητικών παραγόντωνΣύστασηΣυνιστάται έλεγχος των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα ως μέτρο προφύλαξης
-
προσοχήΗ δικλοφαινάκη μπορεί να παρεμποδίσει τη σωληναριακή κάθαρση της μεθοτρεξάτης αυξάνοντας με αυτό τον τρόπο τα επίπεδά της και την τοξικότητα της ουσίας στο αίμαΣύστασηΣυνιστάται προσοχή όταν τα ΜΣΑΦ χορηγούνται σε χρονικό διάστημα μικρότερο των 24 ωρών πριν ή μετά την αγωγή με μεθοτρεξάτη
-
Κολεστιπόλη, χολεστυραμίνηπροσοχήΜπορεί να προκαλέσουν καθυστέρηση ή μείωση στην απορρόφηση της δικλοφαινάκηςΣύστασηΣυνιστάται η χορήγηση δικλοφαινάκης το λιγότερο μια ώρα πριν ή 4 έως 6 ώρες μετά τη χορήγηση κολεστιπόλης ή χολεστυραμίνης
-
Καρδιακές ΓλυκοσίδεςπροσοχήΕίναι δυνατόν να επιδεινώσει προϋπάρχουσα καρδιακή ανεπάρκεια, να μειώσει τον ρυθμό σπειραματικής διήθησης και να αυξήσει τα επίπεδα των γλυκοσιδών στο πλάσμα
-
προσοχήΕίναι δυνατό να μειώσουν τη δράση τηςΣύστασηΤα ΜΣΑΦ δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για χρονικό διάστημα 8-12 ημερών μετά τη χορήγηση μιφεπριστόνης
-
ΠροβενεσίδηπροσοχήΜπορούν να καθυστερήσουν την αποβολή της δικλοφαινάκης
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Θρομβοκυτταροπενία
- Λευκοπενία
- Αναιμία
- Αιμολυτική αναιμία
- Απλαστική αναιμία
- Ακοκκιοκυτταραιμία
- Υπερευαισθησία
- Αγγειοοίδημα
- Αναφυλακτικές και αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις (συμπεριλαμβανομένης υπότασης και συγκοπής)
- Αποπροσανατολισμός
- Κατάθλιψη
- Αϋπνία
- Εφιάλτες
- Ευερεθιστότητα
- Ψυχωσική διαταραχή
- Ανησυχία
- Σύγχυση
- Ψευδαισθήσεις
- Κεφαλαλγία
- Ζάλη
- Υπνηλία
- Παραισθησία
- Επηρεασμένη μνήμη
- Σπασμοί
- Τρόμος
- Άσηπτη μηνιγγίτιδα
- Δυσγευσία
- Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
- Διαταραχές αίσθησης
- Ίλιγγος
- Αίσθημα κακουχίας
- Πόνος στο στήθος
- Οίδημα
- Οπτική διαταραχή
- Θολή όραση
- Διπλωπία
- Οπτική νευρίτιδα
- Εμβοές
- Διαταραχή ακοής
- Αίσθημα παλμών
- Καρδιακή ανεπάρκεια
- Έμφραγμα του μυοκαρδίου
- Σύνδρομο Κούνης
- Υπέρταση
- Υπόταση
- Αγγειίτιδα
- Άσθμα
- Δύσπνοια
- Πνευμονίτιδα
- Ναυτία
- Έμετος
- Διάρροια
- Δυσπεψία
- Κοιλιακό άλγος
- Μετεωρισμός
- Γαστρίτιδα
- Αιματέμεση
- Μέλαινα κένωση
- Αιμορραγική διάρροια
- Δυσκοιλιότητα
- Στοματίτιδα
- Γλωσσίτιδα
- Οισοφαγική διαταραχή
- Παγκρεατίτιδα
- Ισχαιμική κολίτιδα
- Μειωμένη όρεξη
- Αιμορραγία από το γαστρενετρικό
- Γαστρεντερικό έλκος (με ή χωρίς αιμορραγία ή διάτρηση)
- Κολίτιδα (συμπεριλαμβανομένης αιμορραγικής κολίτιδας και παροξυσμός της ελκώδους κολίτιδας ή της νόσου του Crohn)
- Διαφραγματική εντερική νόσος
- Αύξηση τρανσαμινασών
- Ηπατίτιδα
- Ίκτερος
- Ηπατική διαταραχή
- Κεραυνοβόλος ηπατίτιδα
- Ηπατική νέκρωση
- Ηπατική ανεπάρκεια
- Εξάνθημα
- Κνίδωση
- Πομφολυγώδης δερματίτιδα
- Έκζεμα
- Ερύθημα
- Πολύμορφο ερύθημα
- Σύνδρομο Stevens-Johnson
- Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
- Αποφολιδωτική δερματίτιδα
- Αλωπεκία
- Αντιδράσεις φωτοευαισθησίας
- Πορφύρα
- Πορφύρα Henoch-Schönlein
- Κνησμός
- Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
- Αιματουρία
- Πρωτεϊνουρία
- Νεφρωσικό σύνδρομο
- Διάμεση νεφρίτιδα των ουροφόρων σωληναρίων
- Νεφρική θηλοειδής νέκρωση
- Στυτική δυσλειτουργία
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
ΣυχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΊλιγγοςΝευρικό
-
ΣυχνέςΑύξηση τρανσαμινασώνΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔυσπεψίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΖάληΝευρικό
-
ΣυχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΚοιλιακό άλγοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΜειωμένη όρεξηΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΜετεωρισμόςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΈμφραγμα του μυοκαρδίουΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΑίσθημα παλμώνΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΚαρδιακή ανεπάρκειαΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΠόνος στο στήθοςΓενικές
-
ΣπάνιεςΆσθμαΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΊκτεροςΉπαρ
-
ΣπάνιεςΑιματέμεσηΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΑιμορραγία από το γαστρεντερικόΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΑιμορραγική διάρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΑναφυλακτικές και αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις (συμπεριλαμβανομένης υπότασης και συγκοπής)Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΓαστρίτιδαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΓαστρεντερικό έλκος (με ή χωρίς αιμορραγία ή διάτρηση)Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΔύσπνοιαΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΗπατίτιδαΉπαρ
-
ΣπάνιεςΗπατική διαταραχήΉπαρ
-
ΣπάνιεςΚνίδωσηΔέρμα
-
ΣπάνιεςΜέλαινα κένωσηΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΟίδημαΓενικές
-
ΣπάνιεςΥπερευαισθησίαΑνοσοποιητικό
-
ΣπάνιεςΥπνηλίαΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΆσηπτη μηνιγγίτιδαΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΈκζεμαΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΑγγειίτιδαΑγγειακές
-
Πολύ σπάνιεςΑγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιοΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΑγγειοοίδημαΑνοσοποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΑιματουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΑιμολυτική αναιμίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΑκοκκιοκυτταραιμίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΑλωπεκίαΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΑναιμίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΑνησυχίαΨυχιατρικές
-
Πολύ σπάνιεςΑντιδράσεις φωτοευαισθησίαςΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΑπλαστική αναιμίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΑποπροσανατολισμόςΨυχιατρικές
-
Πολύ σπάνιεςΑποφολιδωτική δερματίτιδαΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΑϋπνίαΨυχιατρικές
-
Πολύ σπάνιεςΓλωσσίτιδαΓαστρεντερικό
-
Πολύ σπάνιεςΔιάμεση νεφρίτιδα των ουροφόρων σωληναρίωνΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΔιαταραχή ακοήςΑυτί
-
Πολύ σπάνιεςΔιαφραγματική εντερική νόσοςΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
Πολύ σπάνιεςΔιπλωπίαΟφθαλμικές
-
Πολύ σπάνιεςΔυσγευσίαΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
Πολύ σπάνιεςΕμβοέςΑυτί
-
Πολύ σπάνιεςΕπηρεασμένη μνήμηΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΕρύθημαΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΕυερεθιστότηταΨυχιατρικές
-
Πολύ σπάνιεςΕφιάλτεςΨυχιατρικές
-
Πολύ σπάνιεςΗπατική ανεπάρκειαΉπαρ
-
Πολύ σπάνιεςΗπατική νέκρωσηΉπαρ
-
Πολύ σπάνιεςΘολή όρασηΟφθαλμικές
-
Πολύ σπάνιεςΘρομβοκυτταροπενίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΚατάθλιψηΨυχιατρικές
-
Πολύ σπάνιεςΚεραυνοβόλος ηπατίτιδαΉπαρ
-
Πολύ σπάνιεςΚνησμόςΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΚολίτιδα (συμπεριλαμβανομένης αιμορραγικής κολίτιδας και παροξυσμός της ελκώδους κολίτιδας ή της νόσου του Crohn)Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
Πολύ σπάνιεςΛευκοπενίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΝεφρική θηλοειδής νέκρωσηΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΝεφρωσικό σύνδρομοΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΟισοφαγική διαταραχήΓαστρεντερικό
-
Πολύ σπάνιεςΟξεία νεφρική ανεπάρκειαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΟπτική διαταραχήΟφθαλμικές
-
Πολύ σπάνιεςΠαγκρεατίτιδαΓαστρεντερικό
-
Πολύ σπάνιεςΠαραισθησίαΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΠνευμονίτιδαΑναπνευστικό
-
Πολύ σπάνιεςΠολύμορφο ερύθημαΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΠομφολυγώδης δερματίτιδαΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΠορφύραΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΠορφύρα Henoch-SchönleinΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΠρωτεϊνουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΣπασμοίΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΣτοματίτιδαΓαστρεντερικό
-
Πολύ σπάνιεςΣτυτική δυσλειτουργίαΑναπαραγωγικό
-
Πολύ σπάνιεςΣύνδρομο Stevens-JohnsonΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΤοξική επιδερμική νεκρόλυσηΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΤρόμοςΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΥπέρτασηΑγγειακές
-
Πολύ σπάνιεςΥπότασηΑγγειακές
-
Πολύ σπάνιεςΨυχωσική διαταραχήΨυχιατρικές
-
Μη γνωστής συχνότηταςΑίσθημα κακουχίαςΓενικές
-
Μη γνωστής συχνότηταςΔιαταραχές αίσθησηςΝευρικό
-
Μη γνωστής συχνότηταςΙσχαιμική κολίτιδαΓαστρεντερικό
-
Μη γνωστής συχνότηταςΟπτική νευρίτιδαΟφθαλμικές
-
Μη γνωστής συχνότηταςΣύγχυσηΨυχιατρικές
-
Μη γνωστής συχνότηταςΣύνδρομο ΚούνηςΚαρδιακές διαταραχές
-
Μη γνωστής συχνότηταςΨευδαισθήσειςΨυχιατρικές
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΑντενδείκνυταιΚατά το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης αντενδείκνυται λόγω καρδιοπνευμονικής τοξικότητας, νεφρικής δυσλειτουργίας, επιμήκυνσης χρόνου ροής και παρεμπόδισης συσπάσεων μήτρας. Κατά το πρώτο και δεύτερο τρίμηνο, δεν πρέπει να χορηγείται εκτός αν είναι απολύτως απαραίτητο, με τη δόση και τη διάρκεια θεραπείας να διατηρούνται όσο το δυνατόν πιο χαμηλά και σύντομα αντίστοιχα. Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος αποβολής, καρδιακών δυσπλασιών και γαστροσχιστίας.
-
ΓαλουχίαΑποφεύγεταιΕκκρίνεται στο μητρικό γάλα σε μικρές ποσότητες. Δεν θα πρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια του θηλασμού για να αποφευχθούν ανεπιθύμητες δράσεις στο νεογνό.
-
ΓονιμότηταΑποφεύγεταιΜπορεί να μειώσει τη γονιμότητα του θήλεος. Δεν συνιστάται σε γυναίκες που προσπαθούν να συλλάβουν. Σε γυναίκες με δυσκολίες σύλληψης ή υπογονιμότητα, η διακοπή της δικλοφαινάκης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
- κεφαλαλγία
- έμετο
- αιμορραγία από το γαστρεντερικό
- διάρροια
- ζάλη
- αποπροσανατολισμό
- διέγερση
- κώμα
- υπνηλία
- εμβοές
- σπασμοί
- οξεία έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας
- ηπατική βλάβη
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία
Αντιφλεγμονώδη και αντιρρευματικά προϊόντα, μη στεροειδή, παράγωγα του οξικού οξέος και σχετικών ουσιών, κωδικός ATC: M01AB05.
Μηχανισμός δράσης
Το Δικλοφαινάκη περιέχει το μετά καλίου άλας της δικλοφαινάκης, μίας μη στεροειδούς δραστικής ουσίας, παραγώγου του φαινυλοξικού οξέος, με έντονες αντιρρευματικές, αντιφλεγμονώδεις, αναλγητικές και αντιπυρετικές ιδιότητες. Το Δικλοφαινάκη έχει γρήγορη έναρξη δράσης και για τον λόγο αυτό είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για τη θεραπεία οξύτων οδυνηρών και φλεγμονωδών καταστάσεων. Η παρεμπόδιση της βιοσύνθεσης των προσταγλανδινών η οποία έχει επιδειχθεί σε πειράματα θεωρείται θεμελιώδης για τον μηχανισμό δράσης της. Οι προσταγλανδίνες παίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόκληση φλεγμονής και πόνου. Η καλιούχος δικλοφαινάκη in vitro δεν καταστέλλει τη βιοσύνθεση πρωτεογλυκανών στους χόνδρους των αρθρώσεων σε συγκεντρώσεις ισοδύναμες με αυτές που επιτυγχάνονται στους ανθρώπους.
Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες
Το Δικλοφαινάκη ασκεί ταχείας έναρξης αναλγητική δράση και για αυτό είναι κατάλληλο για την αντιμετώπιση οξέων επεισοδίων πόνου και φλεγμονής. Στις κρίσεις ημικρανίας το Δικλοφαινάκη έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό στην ανακούφιση από τον πονοκέφαλο και τη βελτίωση των συνοδών συμπτωμάτων ναυτίας και εμέτου.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Απορρόφηση
Η δικλοφαινάκη απορροφάται ταχέως και πλήρως μετά την από του στόματος χορήγηση καλιούχου δικλοφαινάκης. Η λήψη με τροφή δεν αναμένεται να επηρεάσει τη συνολική ποσότητα δικλοφαινάκης που απορροφάται, αλλά η έναρξη της δράσης μπορεί να καθυστερήσει ελαφρά. Καθώς περίπου η μισή ποσότητα δικλοφαινάκης μεταβολίζεται κατά την πρώτη διέλευση από το ήπαρ (φαινόμενο πρώτης διόδου), η περιοχή κάτω από την καμπύλη μετά από την από του στόματος χορήγηση είναι περίπου η μισή από αυτή που επιτυγχάνεται μετά από μια ισοδύναμη παρεντερική δόση. Η φαρμακοκινητική συμπεριφορά δεν μεταβάλλεται μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση. Δεν παρουσιάζεται συσσώρευση με την προϋπόθεση ότι τηρούνται τα προβλεπόμενα μεσοδιαστήματα μεταξύ των δόσεων.
Κατανομή
Το 99,7% της δικλοφαινάκης δεσμεύεται σε πρωτεΐνες του ορού, κυρίως στη λευκωματίνη. Ο φαινόμενος όγκος κατανομής υπολογίζεται σε 0,12 έως 0,17 L/kg. Η δικλοφαινάκη ανιχνεύθηκε σε χαμηλή συγκέντρωση (100 ng/mL) σε μητρικό γάλα σε μια θηλάζουσα μητέρα. Η εκτιμώμενη ποσότητα που λαμβάνεται από ένα βρέφος που καταναλώνει μητρικό γάλα είναι ισοδύναμη σε δόση των 0,03 mg/κιλό/ημέρα. Η δικλοφαινάκη εισέρχεται στο αρθρικό υγρό, όπου οι μέγιστες συγκεντρώσεις μετρώνται 2 έως 4 ώρες αφότου έχουν επιτευχθεί οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα. Ο φαινόμενος χρόνος ημίσειας ζωής για την απέκκριση από το αρθρικό υγρό είναι 3 έως 6 ώρες. Δύο ώρες μετά την επίτευξη μέγιστων συγκεντρώσεων στο πλάσμα οι συγκεντρώσεις της δραστικής ουσίας είναι ήδη υψηλότερες στο αρθρικό υγρά από ότι στο πλάσμα και παραμένουν υψηλότερες για έως 12 ώρες.
Βιομετασχηματισμός
Ο βιομετασχηματισμός της δικλοφαινάκης γίνεται εν μέρει με γλυκουρονιδίωση του ακέραιου μορίου αλλά κυρίως με μονή ή πολλαπλή υδροξυλίωση και μεθοξυλίωση, που έχει ως αποτέλεσμα αρκετούς φαινολικούς μεταβολίτες (3’-υδροξυ-, 4’-υδροξυ-, 5-υδροξυ-, 4’,5-διυδροξυ- και 3’-υδροξυ-4’-μεθοξυ-δικλοφαινάκη), οι περισσότεροι από τους οποίους υπόκεινται σε σύζευξη με γλυκουρονικό οξύ. Δύο από αυτούς τους φαινολικούς μεταβολίτες είναι βιολογικά δραστικοί, αλλά σε πολύ μικρότερη έκταση από τη δικλοφαινάκη.
Αποβολή
Η συνολική συστηματική κάθαρση της δικλοφαινάκης από το πλάσμα είναι 263 ± 56 mL/min (μέση τιμή ± SD). Ο τελικός χρόνος ημίσεια ζωής στο πλάσμα είναι 1 έως 2 ώρες. Τέσσερις από τους μεταβολίτες, συμπεριλαμβανομένων των δύο ενεργών, έχουν επίσης σύντομο χρόνο ημίσειας ζωής στο πλάσμα, από 1 έως 3 ώρες. Περίπου το 60% της χορηγούμενης δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως συζευγμένο γλυκουρονίδιο του ακέραιου μορίου και ως μεταβολίτες οι περισσότεροι από τους οποίους μετατρέπονται επίσης σε συζευγμένα γλυκουρονίδια. Λιγότερο από 1% απεκκρίνεται ως αμετάβλητη δραστική ουσία. Το υπόλοιπο της δόσης απεκκρίνεται ως μεταβολίτες μέσω της χολής στα κόπρανα.
Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα
Η απορροφούμενη ποσότητα είναι γραμμικά σχετιζόμενη με το μέγεθος της δόσης.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι
Δεν έχουν παρατηρηθεί εξαρτώμενες από την ηλικία διαφορές στην απορρόφηση, τον βιομετασχηματισμό ή την αποβολή του φαρμάκου.
Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια
Σε ασθενείς που υποφέρουν από νεφρική ανεπάρκεια, η εφαρμογή του συνήθους δοσολογικού σχήματος δεν συνεπάγεται συσσώρευση της δραστικής ουσίας, όπως φαίνεται από τη φαρμακοκινητική εφάπαξ δόσης. Σε κάθαρση κρεατινίνης ίσης ή μικρότερης από 10 mL/min, τα υπολογιζόμενα επίπεδα πλάσματος των υδροξυλιωμένων μεταβολιτών σε σταθεροποιημένη κατάσταση είναι περίπου 4 φορές υψηλότερα από αυτά των υγιών ατόμων. Οι μεταβολίτες τελικά απεκκρίθηκαν μέσω της χολής.
Ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια
Σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα ή μη αντιρροπούμενη κίρρωση η φαρμακοκινητική και ο βιομετασχηματισμός της δικλοφαινάκης είναι ο ίδιος με αυτόν των ασθενών χωρίς ηπατική νόσο.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Αντιφλεγμονώδη και αντιρρευματικά προϊόντα, μη στεροειδή, παράγωγα του οξικού οξέος και σχετικών ουσιών, κωδικός ATC: M01AB05. ### Μηχανισμός δράσης Το Δικλοφαινάκη περιέχει το μετά καλίου άλας της δικλοφαινάκης, μίας μη…
Απορρόφηση Η δικλοφαινάκη απορροφάται ταχέως και πλήρως μετά την από του στόματος χορήγηση καλιούχου δικλοφαινάκης. Η λήψη με τροφή δεν αναμένεται να επηρεάσει τη συνολική ποσότητα δικλοφαινάκης που απορροφάται, αλλά η έναρξη της δράσης μπορεί να…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Νεφρική λειτουργία | water_dropΝεφρική λειτουργία | — | Σε ασθενείς με επιβάρυνση καρδιακής ή νεφρικής λειτουργίας, ιστορικό υπέρτασης, ηλικιωμένους, ταυτόχρονη θεραπεία με διουρητικά ή φαρμακευτικά προϊόντα που επηρεάζουν σημαντικά τη νεφρική λειτουργία και σε εκείνους τους ασθενείς που έχουν απώλεια υγρών |
| Ηπατική λειτουργία | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | Τακτικά | Κατά τη διάρκεια παρατεταμένης θεραπείας |
| Αιματολογικός έλεγχος | bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος | — | Εάν η θεραπεία διαρκέσει παρατεταμένο χρονικό διάστημα |
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
Κάθαρση: - από του στόματος CL = 622 mL/min [υγιείς]
- νεφρική CL < 1 mL/min [υγιείς]
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Η ντασλοφενάκη αναστέλλει την κυκλοοξυγενάση-1 και -2, τα ένζυμα που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή προσταγλανδίνης (PG) G2, η οποία είναι ο πρόδρομος άλλων PG. Αυτά τα μόρια έχουν ευρεία δράση στον πόνο και τη φλεγμονή και η αναστολή της παραγωγής τους είναι ο κοινός μηχανισμός που συνδέει κάθε επίδραση της ντασλοφενάκης. Η PGE2 είναι η κύρια PG που εμπλέκεται στη διαμόρφωση της νωπαλγίας. Μεσολαβεί περιφερική ευαισθητοποίηση μέσω διαφόρων επιδράσεων. Η PGE2 ενεργοποιεί τον υποδοχέα EP1 που συζεύγνυται με Gq, οδηγώντας σε αυξημένη δραστηριότητα της οδού ινοσιτόλης τριφωσφορικής/φωσφολιπάσης C. Η ενεργοποίηση αυτής της οδού απελευθερώνει ενδοκυτταρικές αποθήκες ασβεστίου που μειώνουν άμεσα το κατώφλι δυναμικού ενεργοποίησης και ενεργοποιούν την πρωτεϊνική κινάση C (PKC) που συμβάλλει σε διάφορους έμμεσους μηχανισμούς. Η PGE2 ενεργοποιεί επίσης τον υποδοχέα EP4, ο οποίος συζεύγνυται με Gs, ο οποίος ενεργοποιεί την οδό σηματοδότησης της αδενυλικής κυκλάσης/πρωτεϊνικής κινάσης Α (AC/PKA). Η PKA και η PKC συμβάλλουν στην ενίσχυση της ενίσχυσης του υποδοχέα κατιόντων μεταβατικής δυναμικής που σχετίζεται με το δυναμικό ενεργοποίησης, μέλος 1 (TRPV1), η οποία αυξάνει την ευαισθησία στα ερεθίσματα θερμότητας. Επίσης, ενεργοποιούν τους νατριούχους διαύλους ανθεκτικούς στην τετροδοτοξίνη και αναστέλλουν τα εισερχόμενα ρεύματα καλίου. Η PKA συμβάλλει περαιτέρω στην ενεργοποίηση του υποδοχέα πουρίνης P2X3 και στην ευαισθητοποίηση των διαύλων ασβεστίου τύπου Τ. Η ενεργοποίηση και η ευαισθητοποίηση των αποπολωτικών ιοντικών διαύλων και η αναστολή των εισερχόμενων ρευμάτων καλίου μειώνουν την ένταση του ερεθίσματος που απαιτείται για τη δημιουργία δυναμικών ενεργοποίησης στα αισθητήρια νευρικά άκρα που μεταδίδουν πόνο. Η PGE2 δρα μέσω του EP3 για να αυξήσει την ευαισθησία στη βραδυκινίνη και μέσω του EP2 για να αυξήσει περαιτέρω την ευαισθησία στη θερμότητα. Η κεντρική ευαισθητοποίηση συμβαίνει στο οπίσθιο κέλυφος του νωτιαίου μυελού και μεσολαβείται από τον υποδοχέα EP2 που συζεύγνυται με Gs. Προ-συναπτικά, αυτός ο υποδοχέας αυξάνει την απελευθέρωση προ-νωπαλγητικών νευροδιαβιβαστών γλουταμίνης, CGRP και ουσίας P. Μετα-συναπτικά, αυξάνει τη δραστηριότητα των υποδοχέων AMPA και NMDA και προκαλεί αναστολή των ανασταλτικών νευρώνων της γλυκίνης. Μαζί, αυτά οδηγούν σε μειωμένο κατώφλι ενεργοποίησης, επιτρέποντας σε ερεθίσματα χαμηλής έντασης να παράγουν σήματα πόνου. Η PGI2 είναι γνωστό ότι παίζει ρόλο μέσω του υποδοχέα IP που συζεύγνυται με Gs, αν και το μέγεθος της συμβολής του ποικίλλει. Έχει προταθεί ότι είναι μεγαλύτερης σημασίας σε επώδυνες φλεγμονώδεις καταστάσεις όπως η αρθρίτιδα. Περιορίζοντας την ευαισθητοποίηση, τόσο την περιφερική όσο και την κεντρική, μέσω αυτών των οδών, τα ΜΣΑΦ μπορούν να μειώσουν αποτελεσματικά τον φλεγμονώδη πόνο. Η PGI2 και η PGE2 συμβάλλουν στην οξεία φλεγμονή μέσω των υποδοχέων IP και EP2. Παρόμοια με τους β-αδρενεργικούς υποδοχείς, αυτοί συζεύγνυνται με Gs και μεσολαβούν αγγειοδιαστολή μέσω της οδού AC/PKA. Η PGE2 συμβάλλει επίσης αυξάνοντας την προσκόλληση των λευκοκυττάρων στο ενδοθήλιο και προσελκύει τα κύτταρα στον τόπο της βλάβης. Η PGD2 παίζει ρόλο στην ενεργοποίηση της απελευθέρωσης κυτοκινών από τα ενδοθηλιακά κύτταρα μέσω του υποδοχέα DP1. Η PGI2 και η PGE2 ρυθμίζουν την ενεργοποίηση και διαφοροποίηση των Τ-βοηθητικών κυττάρων μέσω των υποδοχέων IP, EP2 και EP4, η οποία πιστεύεται ότι είναι σημαντική δραστηριότητα στην παθολογία των αρθριτικών καταστάσεων. Περιορίζοντας την παραγωγή αυτών των PG στον τόπο της βλάβης, τα ΜΣΑΦ μπορούν να μειώσουν τη φλεγμονή. Η PGE2 μπορεί να διασχίσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να δράσει σε διεγερτικούς υποδοχείς EP3 που συζεύγνυνται με Gq σε νευρώνες που ρυθμίζουν τη θερμοκρασία στον υποθάλαμο. Αυτή η ενεργοποίηση πυροδοτεί αύξηση της παραγωγής θερμότητας και μείωση της απώλειας θερμότητας για την παραγωγή πυρετού. Τα ΜΣΑΦ εμποδίζουν τη δημιουργία PGE2, μειώνοντας έτσι τη δραστηριότητα αυτών των νευρώνων.
Η ντασλοφενάκη έχει φαρμακολογικές δράσεις παρόμοιες με αυτές άλλων πρωτοτύπων ΜΣΑΦ. Το φάρμακο εμφανίζει αντιφλεγμονώδη, αναλγητική και αντιπυρετική δράση. Οι ακριβείς μηχανισμοί δεν έχουν καθοριστεί με σαφήνεια, αλλά πολλές από τις δράσεις φαίνεται να σχετίζονται κυρίως με την αναστολή της σύνθεσης προσταγλανδινών. Η ντασλοφενάκη αναστέλλει τη σύνθεση προσταγλανδινών σε ιστούς του σώματος αναστέλλοντας την κυκλοοξυγενάση· έχουν αναγνωριστεί τουλάχιστον 2 ισοένζυμα, η κυκλοοξυγενάση-1 (COX-1) και -2 (COX-2) (επίσης αναφέρονται ως προσταγλανδίνη G/H συνθάση-1 (PGHS-1) και -2 (PGHS-2), αντίστοιχα), που καταλύουν το σχηματισμό προσταγλανδινών στην οδό του αραχιδονικού οξέος. Η ντασλοφενάκη, όπως και άλλα πρωτότυπα ΜΣΑΦ, αναστέλλει τόσο την COX-1 όσο και την COX-2. Αν και οι ακριβείς μηχανισμοί δεν έχουν καθοριστεί με σαφήνεια, τα ΜΣΑΦ φαίνεται να ασκούν αντιφλεγμονώδη, αναλγητική και αντιπυρετική δράση κυρίως μέσω της αναστολής του ισοενζύμου COX-2· η αναστολή της COX-1 είναι πιθανώς υπεύθυνη για τις ανεπιθύμητες επιδράσεις των φαρμάκων στην γαστρεντερική βλεννογόνο και τη συσσώρευση των αιμοπεταλίων.
Όπως και για όλα τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, οι φαρμακοδυναμικές επιδράσεις της ντασλοφενάκης νατρίου είναι αντιφλεγμονώδεις, αναλγητικές και αντιπυρετικές λόγω της μείωσης της σύνθεσης προσταγλανδινών από το αραχιδονικό οξύ μέσω της αναστολής της κυκλοοξυγενασικής δραστηριότητας. Προκαλεί επίσης επιβλαβείς επιδράσεις στον γαστρικό και εντερικό βλεννογόνο και αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων. /Diclofenac sodium/
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Η ντασλοφενάκη απορροφάται πλήρως από τον ΓΕΣ, αλλά πιθανώς υφίσταται σημαντικό μεταβολισμό πρώτης διόδου, με μόνο 60% του φαρμάκου να φτάνει στην συστηματική κυκλοφορία αμετάβλητο. Πολλές τοπικές μορφές απορροφώνται διαδερμικά και παράγουν κλινικά σημαντικές συγκεντρώσεις στο πλάσμα. Η απορρόφηση είναι ανάλογη της δόσης στην περιοχή των 25-150 mg. Ο Tmax ποικίλλει μεταξύ των μορφών, με το από του στόματος διάλυμα να φτάνει μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα σε 10-40 λεπτά, το εντεροδιαλυτό δισκίο σε 1,5-2 ώρες, και οι μορφές παρατεταμένης και ελεγχόμενης αποδέσμευσης παρατείνουν τον Tmax ακόμη περισσότερο. Η χορήγηση με τροφή δεν έχει σημαντικές επιδράσεις στην AUC, αλλά καθυστερεί τον Tmax σε 2,5-12 ώρες.
Η ντασλοφενάκη αποβάλλεται κυρίως μέσω μεταβολισμού. Από τη συνολική δόση, 60-70% αποβάλλεται στα ούρα και 30% στα κόπρανα. Δεν παρατηρείται σημαντική εντεροηπατική ανακύκλωση.
Η ντασλοφενάκη έχει συνολικό όγκο κατανομής 5-10 L ή 0,1-0,2 L/kg. Ο όγκος του κεντρικού διαμερίσματος είναι 0,04 L/kg. Η ντασλοφενάκη κατανέμεται στον αρθρικό υμένα φτάνοντας μέγιστη συγκέντρωση 2-4 ώρες μετά τη χορήγηση. Υπάρχει περιορισμένη διέλευση του αιματοεγκεφαλικού φραγμού και οι συγκεντρώσεις στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό φτάνουν μόνο το 8,22% των συγκεντρώσεων στο πλάσμα. Δόσεις 50 mg που χορηγήθηκαν με ενδομυϊκή ένεση δεν παρήγαγαν ανιχνεύσιμες συγκεντρώσεις ντασλοφενάκης στο μητρικό γάλα, ωστόσο οι συγκεντρώσεις μεταβολιτών δεν διερευνήθηκαν. Η ντασλοφενάκη έχει αποδειχθεί ότι διασχίζει τον πλακούντα σε ποντίκια και αρουραίους, αλλά τα ανθρώπινα δεδομένα δεν είναι διαθέσιμα.
Η ντασλοφενάκη έχει κάθαρση πλάσματος 16 L/h.
Η έναρξη της απορρόφησης καθυστερεί όταν η ντασλοφενάκη νατρίου χορηγείται από του στόματος ως δισκία με καθυστερημένη αποδέσμευση (εντεροδιαλυτά), αλλά η έκταση της απορρόφησης δεν φαίνεται να επηρεάζεται. /Diclofenac sodium/
Μετρήσιμες συγκεντρώσεις ντασλοφενάκης στο πλάσμα έχουν παρατηρηθεί σε ορισμένα άτομα που κάνουν νηστεία εντός 10 λεπτών από τη λήψη συμβατικών δισκίων ντασλοφενάκης καλίου. /Diclofenac potassium/
Η ντασλοφενάκη νατρίου και η ντασλοφενάκη καλίου απορροφώνται σχεδόν πλήρως από τον ΓΕΣ· ωστόσο, τα φάρμακα υφίστανται εκτεταμένο μεταβολισμό πρώτης διόδου στο ήπαρ, με μόνο περίπου 50-60% της δόσης ντασλοφενάκης νατρίου ή ντασλοφενάκης καλίου να φτάνει στη συστηματική κυκλοφορία ως αμετάβλητο φάρμακο. Η ντασλοφενάκη απορροφάται επίσης στη συστηματική κυκλοφορία μετά από ορθική χορήγηση και διαδερμικά μετά από τοπική εφαρμογή στο δέρμα ως γέλη ή διαδερμικό σύστημα.
Η τροφή μειώνει τον ρυθμό απορρόφησης των συμβατικών δισκίων ντασλοφενάκης καλίου και των δισκίων ντασλοφενάκης νατρίου με καθυστερημένη αποδέσμευση (εντεροδιαλυτά), με αποτέλεσμα καθυστερημένες και μειωμένες μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα· ωστόσο, η έκταση της απορρόφησης δεν επηρεάζεται ουσιαστικά. Όταν τα συμβατικά δισκία ντασλοφενάκης καλίου χορηγούνται με τροφή, ο χρόνος επίτευξης μέγιστων συγκεντρώσεων του φαρμάκου στο πλάσμα αυξάνεται και οι μέγιστες συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο πλάσμα μειώνονται κατά περίπου 30%. Όταν οι εφάπαξ δόσεις δισκίων ντασλοφενάκης νατρίου με καθυστερημένη αποδέσμευση (εντεροδιαλυτά) λαμβάνονται με τροφή, η έναρξη της απορρόφησης καθυστερεί συνήθως κατά 1-4,5 ώρες, αλλά μπορεί να καθυστερήσει έως και 12 ώρες σε ορισμένους ασθενείς. Αυτές οι αλλοιώσεις στην ΓΕΣ απορρόφηση του φαρμάκου που προκαλούνται από την τροφή οφείλονται στην καθυστερημένη διέλευση των δισκίων με καθυστερημένη αποδέσμευση (εντεροδιαλυτά) στο λεπτό έντερο, τον τόπο διάλυσης. Όταν τα δισκία ντασλοφενάκης νατρίου με ελεγχόμενη αποδέσμευση λαμβάνονται με τροφή, η έναρξη της απορρόφησης καθυστερεί 1-2 ώρες και οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα αυξάνονται διπλάσια· ωστόσο, η έκταση της απορρόφησης δεν επηρεάζεται ουσιαστικά. Η απορρόφηση της ντασλοφενάκης δεν φαίνεται να επηρεάζεται ουσιαστικά από την παρουσία τροφής μετά από συνεχή χορήγηση του φαρμάκου. Τα αντιόξινα μπορεί επίσης να μειώσουν τον ρυθμό, αλλά όχι την έκταση, της απορρόφησης της ντασλοφενάκης.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη ΝΤΑΣΛΟΦΕΝΑΚΗ (11 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
Η ντασλοφενάκη εξαλείφεται κυρίως μέσω μεταβολισμού και επακόλουθης νεφρικής και χολικής απέκκρισης των συζεύξεων γλυκουρονιδίου και θειικού άλατος των μεταβολιτών. Ελάχιστη ή καθόλου ελεύθερη αμετάβλητη ντασλοφενάκη απεκκρίνεται στα ούρα. Περίπου το 65% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα και περίπου το 35% στη χολή ως συζεύξεις αμετάβλητης ντασλοφενάκης συν μεταβολίτες.
Χρόνος Ημιζωής: 2 ώρες
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Η ντασλοφενάκη υφίσταται οξειδωτικό μεταβολισμό σε υδροξυλιωμένους μεταβολίτες, καθώς και συζεύξεις με γλυκουρονικό οξύ, θειικό άλας και ταυρίνη. Ο κύριος μεταβολίτης είναι η 4’-υδροξυ-ντασλοφενάκη, η οποία παράγεται από την CYP2C9. Αυτός ο μεταβολίτης είναι πολύ ασθενώς ενεργός, με μία τριακοστή ενεργότητα της ντασλοφενάκης. Άλλοι μεταβολίτες περιλαμβάνουν την 3’-υδροξυ-ντασλοφενάκη, την 3’-υδροξυ-4’-μεθοξυ-ντασλοφενάκη, την 4’,5-διυδροξυ-ντασλοφενάκη, ένα συζεύγος ακυλογλυκουρονιδίου και άλλους μεταβολίτες συζεύξεων.
Η έκταση του μεταβολισμού της ντασλοφενάκης νατρίου σε εκτομημένα βιώσιμα ανθρώπινα δέρματα διερευνήθηκε χρησιμοποιώντας συνδυασμό HPLC και ραδιομετρικής ανάλυσης. Σε προηγούμενη μελέτη διάχυσης χρησιμοποιώντας σύστημα διάχυσης in vitro με ροή, ραδιοσημασμένη ντασλοφενάκη νατρίου σε λοσιόν (Pennsaid) ή υδατικό διάλυμα εφαρμόστηκε σε βιώσιμο ανθρώπινο δέρμα, είτε ως εφάπαξ δόση είτε ως πολλαπλές δόσεις (8 φορές σε 2 ημέρες). Σε αυτή τη μελέτη, τα δείγματα υγρού υποδοχέα από το πείραμα διάχυσης υποβλήθηκαν σε εκχύλιση και ένα μέρος αναλύθηκε με HPLC για να διαχωριστεί η ντασλοφενάκη και οι αυθεντικοί μεταβολίτες. Βάσει της ραδιοδραστικότητας κάθε κλάσματος HPLC, ο χρόνος κατακράτησης των κλασμάτων συγκρίθηκε με τον χρόνο κατακράτησης της ντασλοφενάκης και των μεταβολιτών σε πρότυπα διαλύματα. Τα δείγματα από εφάπαξ ή πολλαπλή δόση λοσιόν έδειξαν ραδιοδραστικότητα κυρίως σε ένα κλάσμα, του οποίου ο χρόνος κατακράτησης αντιστοιχούσε με τη ντασλοφενάκη. Άλλα κλάσματα HPLC δεν έδειξαν ραδιοδραστικότητα ή μόνο μικρές ποσότητες εντός του ορίου σφάλματος της ανάλυσης. Τα ίδια αποτελέσματα λήφθηκαν με τα συγκεντρωμένα δείγματα από την εφαρμογή της λοσιόν ή του υδατικού διαλύματος. Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η ντασλοφενάκη νατρίου δεν υφίσταται μεταβολισμό στην βιώσιμη ανθρώπινη επιδερμίδα κατά τη διάρκεια της διαδερμικής απορρόφησης in vitro. Επομένως, με την τοπική εφαρμογή σε ανθρώπινο δέρμα in vivo, η ντασλοφενάκη θα χορηγηθεί με ελάχιστο, αν υπάρχει, μεταβολισμό. /Diclofenac sodium/
Στους ανθρώπους, ο μεταβολισμός του κοινώς χρησιμοποιούμενου μη στεροειδούς αντιφλεγμονώδους φαρμάκου ντασλοφενάκη /ένωση/ 1 αποδίδει κυρίως τους μεταβολίτες 4’-υδροξυ /ένωση/ 2, 5-υδροξυ /ένωση/ 3, και ακυλογλυκουρονίδιο /ένωση/ 4. Και οι τρεις μεταβολίτες έχουν εμπλακεί σε σπάνιες ιδιοσυγκρασιακές ανεπιθύμητες αντιδράσεις που σχετίζονται με αυτό το ευρέως χρησιμοποιούμενο φάρμακο. Επομένως, για μελέτες τοξικολογίας μηχανισμών του /ένωση/ 1, απαιτούνται σημαντικές ποσότητες των 2-4 και περιγράφονται οι συνθέσεις και ο χαρακτηρισμός τους εδώ. Βασικά βήματα ήταν μια βολική διφασική προετοιμασία της ανιλίνης /ένωση/ 5 από φαινόλη, αποτελεσματική και επιλεκτική 6-ιωδίωση της αμίδης /ένωση/ 18, και υψηλής απόδοσης συνδέσεις Ullmann για τη δημιουργία διφαινυλαμινών /ένωση/ 11 και /ένωση/ 21. Το ακυλογλυκουρονίδιο /ένωση/ 4 λήφθηκε με αντίδραση Mitsunobu του /ένωση/ 1 (ελεύθερο οξύ) με αλλυλογλυκουρονάτη /ένωση/ 23 ακολουθούμενη από αποπροστασία Pd(0), χρησιμοποιώντας τροποποίηση μιας δημοσιευμένης διαδικασίας. Οι /ερευνητές/ αναφέρουν πλήρη χαρακτηρισμό του /ένωση/ 4… Οι /ερευνητές/ αναφέρουν επίσης τις μεταβολικές πορείες των συνθετικών μεταβολιτών: οι /ενώσεις/ 2 και 3 γλυκουρονιδώθηκαν σε αρουραίους, αλλά μόνο η /ένωση/ 3 σχημάτισε συζεύξεις γλουταθειόνης in vivo και με ενζυμική σύνθεση μέσω ενός ενδιάμεσου κινόνης-ιμίνης. Ένα προηγουμένως μη περιγραφόμενο σύζευγμα γλουταθειόνης της /ένωσης/ 3 λήφθηκε με ενζυμική σύνθεση. Η ένωση /ένωση/ 4 σχημάτισε σύζευγμα πρωτεΐνης συνδεδεμένο με ιμίνη, όπως αποδείχθηκε από παγίδευση με κυανοβοροϋδρίδιο του νατρίου.
Η ντασλοφενάκη απεκκρίνεται κυρίως (περίπου 50%) ως ο 4’-υδροξυλιωμένος μεταβολίτης της σε ανθρώπους, ενώ η οδός του ακυλογλυκουρονιδίου (AG) φαίνεται πιο σημαντική σε αρουραίους (περίπου 50%) και σκύλους (>80-90%). Ωστόσο, προηγούμενες μελέτες οξειδωτικού μεταβολισμού της ντασλοφενάκης σε μικροσωμάτια ανθρώπινου ήπατος (HLMs) απέδωσαν έντονη υποεκτίμηση της ανθρώπινης κάθαρσης in vivo. Προσδιορίσαμε τη σχετική ποσοτική σημασία των οδών 4’-υδροξυ και AG του μεταβολισμού της ντασλοφενάκης σε μικροσωμάτια αρουραίων, σκύλων και ανθρώπων. Οι τιμές της μικροσωμικής εγγενούς κάθαρσης (CL(int) = V(max)/K(m)) προσδιορίστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν για την προβολή της κάθαρσης της ντασλοφενάκης in vivo σε αυτά τα είδη. Η κάθαρση της ντασλοφενάκης προβλέφθηκε με ακρίβεια από μικροσωμικά δεδομένα μόνο όταν εξετάστηκαν τόσο η οδός AG όσο και η οδός 4’-υδροξυ. Ωστόσο, το γεγονός ότι η οδός AG στα HLMs αντιστοιχούσε σε ~75% της εκτιμώμενης ηπατικής CL(int) της ντασλοφενάκης είναι προφανώς ασυνεπές με τα δεδομένα απέκκρισης 4’-υδροξυ-ντασλοφενάκης σε ανθρώπους. Ενδιαφέρον, κατά την επώαση με HLMs, παρατηρήθηκε σημαντικός οξειδωτικός μεταβολισμός της ντασλοφενάκης AG, άμεσα σε 4’-υδροξυ-ντασλοφενάκη AG. Η εκτιμώμενη ηπατική CL(int) αυτής της οδού υποδηλώνει ότι ένα σημαντικό κλάσμα της ενδοηπατικά σχηματιζόμενης ντασλοφενάκης AG μπορεί να μετατραπεί στο 4’-υδροξυ παράγωγό της in vivo. Περαιτέρω πειράματα έδειξαν ότι αυτή η νέα οξειδωτική αντίδραση καταλύθηκε από την CYP2C8, σε αντίθεση με την 4’-υδροξυλίωση της ντασλοφενάκης που καταλύεται από την CYP2C9. Αυτά τα ευρήματα μπορεί να έχουν γενικές επιπτώσεις στη χρήση ολικών (ελεύθερων + συζευγμένων) οξειδωτικών μεταβολιτών για τον προσδιορισμό των πρωταρχικών οδών κάθαρσης του φαρμάκου και μπορεί να αμφισβητήσουν τη χρησιμότητα της ντασλοφενάκης ως ανιχνευτή φαινοτύπου ανθρώπινης CYP2C9 δραστηριότητας in vivo μέσω μέτρησης των φαρμακοκινητικών της και της ολικής απέκκρισης 4’-υδροξυ-ντασλοφενάκης στα ούρα.
Διερευνήθηκε ο μεταβολισμός της (14)C-ντασλοφενάκης σε ποντίκια μετά από εφάπαξ από του στόματος δόση 10 mg/kg. Η πλειονότητα του υλικού που σχετίζεται με το φάρμακο απεκκρίθηκε στα ούρα εντός 24 ωρών από τη χορήγηση (49,7%). Η υγρή χρωματογραφική ανάλυση εκχυλισμάτων ούρων και κοπράνων αποκάλυψε εκτενή μεταβολισμό σε τουλάχιστον 37 συστατικά, με ελάχιστη αμετάβλητη ντασλοφενάκη που απεκκρίθηκε. Οι μεταβολίτες αναγνωρίστηκαν χρησιμοποιώντας ένα υβριδικό φασματόμετρο μάζας γραμμικής παγίδας ιόντων μέσω ακριβών προσδιορισμών μάζας ιοντικών μορίων και επακόλουθου πολυσταδιακού κατακερματισμού. Οι κύριες οδοί μεταβολισμού που αναγνωρίστηκαν περιλάμβαναν: 1) συζεύξεις με ταυρίνη· και 2) υδροξυλίωση (πιθανώς στις θέσεις 4’- και 5-αρένιο) ακολουθούμενη από συζεύξεις με ταυρίνη, γλυκουρονικό οξύ ή γλυκόζη. Υπερδομείτο η αιθερική, αντί της ακυλογλυκουρονιδίωσης. Δεν υπήρχαν ενδείξεις σχηματισμού p-βενζοκινόνης-ιμίνης (δηλ. δεν ανιχνεύθηκαν συζεύξεις γλουταθειόνης ή μερκαπτουρικού οξέος). Ανιχνεύθηκε επίσης μυριάδα νέων ελάσσονων μεταβολιτών που σχετίζονται με το φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων αιθερο-συνδεδεμένων συζεύξεων ριβόζης, γλυκόζης, θειικού άλατος και γλυκουρονιδίου υδροξυλιωμένων παραγώγων. Παρατηρήθηκαν επίσης συνδυασμοί αυτών των υδροξυλιωμένων παραγώγων με ακυλο- (γλυκόζη, γλυκουρονίδιο και ταυρίνη) ή Ν-συνδεδεμένη σουλφονίωση ή γλυκοζιδίωση. Επίσης, εμφανείς ήταν ακυλ- ή αμιδικές συνδέσεις μεταβολιτών βενζοϊκού οξέος και διάφορα παράγωγα ινδολινώνης με περαιτέρω υδροξυλιωμένες και συζευγμένες ομάδες. Οι μηχανισμοί που εμπλέκονται στη δημιουργία των προϊόντων βενζοϊκού οξέος και ινδολινώνης υποδηλώνουν το σχηματισμό αντιδραστικών ενδιάμεσων in vivo που ενδέχεται να συμβάλλουν στην ηπατοτοξικότητα.
Για περισσότερα δεδομένα Μεταβολισμού/Μεταβολιτών (Πλήρη) για τη ΝΤΑΣΛΟΦΕΝΑΚΗ (7 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
Η ντασλοφενάκη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν την 4’-υδροξυ-ντασλοφενάκη, (2S,3S,4S,5R)-6-[2-[2-(2,6-Διχλωροανιλινο)φαινυλ]ακετυλ]οξυ-3,4,5-τριαδροξυοξάνη-2-καρβοξυλικό οξύ, και 5-υδροξυ-ντασλοφενάκη.
Η ντασλοφενάκη είναι γνωστός ανθρώπινος μεταβολίτης της ακεκλοφενάκης.
Ηπατικό.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Η τερματική ημιζωή της ντασλοφενάκης είναι περίπου 2 ώρες, ωστόσο η φαινομενική ημιζωή που περιλαμβάνει όλους τους μεταβολίτες είναι 25,8-33 ώρες.
Μετά την εφαρμογή του διαδερμικού συστήματος ντασλοφενάκης επολάμη, η ημιζωή αποβολής της ντασλοφενάκης είναι περίπου 12 ώρες. /Diclofenac epolamine/
Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση ντασλοφενάκης νατρίου σε υγιείς ενήλικες, η ημιζωή της ντασλοφενάκης αναφέρεται κατά μέσο όρο περίπου 3 λεπτά στην αρχική φάση κατανομής, περίπου 16 λεπτά στη μεσαία (επανακατανομής) φάση, και περίπου 1-2 ώρες στην τερματική (αποβολής) φάση. /Diclofenac sodium/
Αποβολή: Έως 6 ώρες
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Αντιφλεγμονώδη φάρμακα μη στεροειδούς φύσης. Εκτός από τις αντιφλεγμονώδεις δράσεις, έχουν αναλγητικές, αντιπυρετικές και αντιαιμοπεταλιακές δράσεις. Δρουν αναστέλλοντας τη σύνθεση των προσταγλανδινών μέσω της αναστολής της κυκλοοξυγενάσης, η οποία μετατρέπει το αραχιδονικό οξύ σε κυκλικά ενδοϋπεροξείδια, πρόδρομους των προσταγλανδινών. Η αναστολή της σύνθεσης των προσταγλανδινών εξηγεί τις αναλγητικές, αντιπυρετικές και αντιαιμοπεταλιακές τους δράσεις· άλλοι μηχανισμοί μπορεί να συμβάλλουν στις αντιφλεγμονώδεις δράσεις τους.
Ενώσεις ή παράγοντες που συνδυάζονται με την κυκλοοξυγενάση (ΠΡΟΣΤΑΓΛΑΝΔΙΝΗ-ΕΝΔΟΠΕΡΟΞΕΙΔΗ ΣΥΝΘΑΣΗ) και έτσι εμποδίζουν τον συνδυασμό του υποστρώματός τους-ενζύμου με το αραχιδονικό οξύ και το σχηματισμό εικοσανοειδών, προσταγλανδινών και θρομβοξανών.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
144O8QL0L1
ΝΤΑΣΛΟΦΕΝΑΚΗ
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Κυκλοοξυγενάσης
Φυσιολογικές Επιδράσεις [PE] - Μειωμένη Παραγωγή Προσταγλανδινών
Χημική Δομή [CS] - Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα, Μη Στεροειδή
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Μη Στεροειδές Αντιφλεγμονώδες Φάρμακο
Η ντασλοφενάκη είναι ένα Μη Στεροειδές Αντιφλεγμονώδες Φάρμακο. Ο μηχανισμός δράσης της ντασλοφενάκης είναι ως Αναστολέας Κυκλοοξυγενάσης. Η φυσιολογική επίδραση της ντασλοφενάκης οφείλεται στη Μειωμένη Παραγωγή Προσταγλανδινών.
ΝΤΑΣΛΟΦΕΝΑΚΗ
Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα, Μη Στεροειδή [CS]· Μειωμένη Παραγωγή Προσταγλανδινών [PE]· Μη Στεροειδές Αντιφλεγμονώδες Φάρμακο [EPC]· Αναστολείς Κυκλοοξυγενάσης [MoA]
Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης
Το φάρμακο περιλαμβάνεται στο φαρμακευτικό οπλοστάσιο (ΜΣΑΦ — Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη (Βήμα 1, όλα εξίσου αποτελεσματικά)) του πρωτοκόλλου. Δείτε την πλήρη οδηγία για τα κριτήρια συνταγογράφησης.
Απόσυρση / Deprescribing
ΜΣΑΦ
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Αντιφλεγμονώδη φάρμακα μη στεροειδούς φύσης. Εκτός από τις αντιφλεγμονώδεις δράσεις, έχουν αναλγητικές, αντιπυρετικές και αντιαιμοπεταλιακές δράσεις. Δρουν αναστέλλοντας τη σύνθεση των προσταγλανδινών μέσω της αναστολής της κυκλοοξυγενάσης, η οποία μετατρέπει το αραχιδονικό οξύ σε κυκλικά ενδοϋπεροξείδια, πρόδρομους των προσταγλανδινών. Η αναστολή της σύνθεσης των προσταγλανδινών εξηγεί τις αναλγητικές, αντιπυρετικές και αντιαιμοπεταλιακές τους δράσεις· άλλοι μηχανισμοί μπορεί να συμβάλλουν στις αντιφλεγμονώδεις δράσεις τους.
Ενώσεις ή παράγοντες που συνδυάζονται με την κυκλοοξυγενάση (ΠΡΟΣΤΑΓΛΑΝΔΙΝΗ-ΕΝΔΟΠΕΡΟΞΕΙΔΗ ΣΥΝΘΑΣΗ) και έτσι εμποδίζουν τον συνδυασμό του υποστρώματός τους-ενζύμου με το αραχιδονικό οξύ και το σχηματισμό εικοσανοειδών, προσταγλανδινών και θρομβοξανών.