ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N03AX14 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

LEVETIRACETAM

Λεβετιρακετάμη

### Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντιεπιληπτικά, άλλα αντιεπιληπτικά.

Εμπορικά Ονόματα

ESSION KEPILEPT KEPPRA KEPRICET LETIRA LEVETIRACETAM ACTAVIS LEVETIRACETAM ACTAVIS GROUP LEVETIRACETAM/DEMO LEVETIRACETAM-GALENICA LEVETIRACETAM-PHARMASWISS LEVETIRACETAM/SANDOZ LEVETIRACETAM TEVA LYBEREN MATEVER NEWLEV

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes

G40 Επιληψία και επιληπτικά σύνδρομα

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Επιληπτικές κρίσεις εστιακής έναρξης · Μυοκλονικές κρίσεις · Πρωτοπαθώς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPCαναθ. 12/2023

medication

Μορφή & Εμφάνιση

ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος KEPILEPT

expand_more

Πόσιμο διάλυμα.

Διαυγές υγρό.

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες και έφηβοι από 16 ετών και άνω (μονοθεραπεία)

Δόση500 mg δύο φορές την ημέρα

Μέγ. δόση1500 mg δύο φορές την ημέρα
Ενήλικες (≥ 18 ετών) και έφηβοι (12 μέχρι 17 ετών) με σωματικό βάρος 50 kg και άνω (συμπληρωματική θεραπεία)

Δόση500 mg δύο φορές την ημέρα

Μέγ. δόση1500 mg δύο φορές την ημέρα
Ηλικιωμένοι (65 ετών και άνω)

Συνιστάται προσαρμογή δόσης σε ανεπαρκή νεφρική λειτουργία
Παιδιά (γενικά)

Ο γιατρός πρέπει να συνταγογραφήσει την καταλληλότερη φαρμακοτεχνική μορφή, συσκευασία και περιεκτικότητα, σύμφωνα με την ηλικία, το βάρος και τη δόση. Η μορφή δισκίου δεν είναι για κάτω των 6 ετών. Το πόσιμο διάλυμα προτιμάται για παιδιά κάτω των 6 ετών, βάρους κάτω των 25 kg, ασθενείς που αδυνατούν να καταπιούν δισκία, ή για δόσεις κάτω των 250 mg.
Βρέφη 6 έως 23 μηνών, παιδιά (2 έως 11 ετών) και έφηβοι (12 έως 17 ετών) με σωματικό βάρος κάτω των 50 kg (συμπληρωματική θεραπεία)

Δόση10 mg/kg δύο φορές την ημέρα

Μέγ. δόση30 mg/kg δύο φορές την ημέρα
Βρέφη από 1 μηνός έως λιγότερο από 6 μηνών (συμπληρωματική θεραπεία)

Δόση7 mg/kg δύο φορές την ημέρα

Μέγ. δόση21 mg/kg δύο φορές την ημέρα

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε άλλα παράγωγα πυρρολιδόνης
Υπερευαισθησία σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Διακοπή της χορήγησης

Πληθυσμόςενήλικες και έφηβοι με σωματικό βάρος άνω των 50 kg

Συνιστάται βαθμιαία διακοπή, με μειώσεις της δόσης κατά 500 mg δύο φορές την ημέρα κάθε δύο με τέσσερις εβδομάδες.
Διακοπή της χορήγησης

Πληθυσμόςβρέφη ηλικίας άνω των 6 μηνών, παιδιά και έφηβοι βάρους κάτω των 50 kg

Συνιστάται βαθμιαία διακοπή. Η τμηματική μείωση της δόσης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 10 mg/kg δύο φορές την ημέρα κάθε δύο εβδομάδες.
Διακοπή της χορήγησης

Πληθυσμόςβρέφη (κάτω των 6 μηνών)

Συνιστάται βαθμιαία διακοπή. Η μείωση της δόσης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 7 mg/kg δύο φορές την ημέρα, κάθε δύο εβδομάδες.
Νεφρική ανεπάρκεια

Πληθυσμόςασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια

Μπορεί να απαιτήσει προσαρμογή της δόσης.
Βαριά ηπατική ανεπάρκεια

Πληθυσμόςασθενείς με βαριά ηπατική ανεπάρκεια

Συνιστάται εκτίμηση της νεφρικής λειτουργίας πριν από τον καθορισμό της δόσης (βλ. Δοσολογία).
Αυτοκτονικός ιδεασμός και συμπεριφορά
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με αντιεπιληπτικά φάρμακα (συμπεριλαμβανομένης της λεβετιρασετάμης)

Πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και/ή για συμπεριφορές κατάθλιψης και αυτοκτονικού ιδεασμού. Αν εμφανιστούν, πρέπει να ζητηθεί συμβουλή γιατρού.
Μακροπρόθεσμες επιπτώσεις

Πληθυσμόςπαιδιά

Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στη μάθηση, ευφυΐα, αύξηση, ενδοκρινική λειτουργία, εφηβεία και μελλοντική δυνατότητα τεκνοποιίας παραμένουν άγνωστες.
Ασφάλεια και αποτελεσματικότητα

Πληθυσμόςβρέφη με επιληψία, ηλικίας κάτω του 1 έτους

Δεν έχει αξιολογηθεί λεπτομερώς.
Μεθυλεστέρας του παραϋδροξυβενζοϊκού οξέος (Ε218) και προπυλεστέρας του παραϋδροξυβενζοϊκού οξέος (Ε216)
προσοχή

Μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις (ενδεχομένως όψιμες).
Υγρή μαλτιτόλη
αντένδειξη

Πληθυσμόςασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη φρουκτόζη

Δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Φαινυτοΐνη
παρακολούθηση

Δεν επηρεάζει τις συγκεντρώσεις και τη φαρμακοκινητική της λεβετιρασετάμης
Καρβαμαζεπίνη
παρακολούθηση

Δεν επηρεάζει τις συγκεντρώσεις και τη φαρμακοκινητική της λεβετιρασετάμης
Βαλπροϊκό οξύ
παρακολούθηση

Δεν επηρεάζει τις συγκεντρώσεις και τη φαρμακοκινητική της λεβετιρασετάμης
Φαινοβαρβιτάλη
παρακολούθηση

Δεν επηρεάζει τις συγκεντρώσεις και τη φαρμακοκινητική της λεβετιρασετάμης
Λαμοτριγίνη
παρακολούθηση

Δεν επηρεάζει τις συγκεντρώσεις και τη φαρμακοκινητική της λεβετιρασετάμης
Γκαμπαπεντίνη
παρακολούθηση

Δεν επηρεάζει τις συγκεντρώσεις και τη φαρμακοκινητική της λεβετιρασετάμης
Πριμιδόνη
παρακολούθηση

Δεν επηρεάζει τις συγκεντρώσεις και τη φαρμακοκινητική της λεβετιρασετάμης
Αντιεπιληπτικά φάρμακα που επάγουν ένζυμα (σε παιδιά)
παρακολούθηση

Αύξηση της κάθαρσης της λεβετιρασετάμης κατά 20%

ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης
Προβενεσίδη
παρακολούθηση

Αναστέλλει τη νεφρική κάθαρση του κύριου μεταβολίτη (ucb L057), αλλά όχι της λεβετιρασετάμης. Συγκεντρώσεις μεταβολίτη παραμένουν χαμηλές.

ΣύστασηΑναμένεται ότι και άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που αποβάλλονται με ενεργητική σωληναριακή έκκριση ενδέχεται να ελαττώνουν επίσης τη νεφρική κάθαρση του μεταβολίτη. Η επίδραση της λεβετιρασετάμης σε άλλα ενεργώς αποβαλλόμενα φαρμακευτικά προϊόντα (π.χ. ΜΣΑΦ, σουλφοναμίδες, μεθοτρεξάτη) είναι άγνωστη.
Αιθινυλοιστραδιόλη
παρακολούθηση

Δεν επηρεάζεται η φαρμακοκινητική της.
Λεβονοργεστρέλη
παρακολούθηση

Δεν επηρεάζεται η φαρμακοκινητική της.
Διγοξίνη
παρακολούθηση

Δεν επηρεάζεται η φαρμακοκινητική της. Η συγχορήγηση δεν επηρεάζει τη φαρμακοκινητική της λεβετιρασετάμης.
Βαρφαρίνη
παρακολούθηση

Δεν επηρεάζεται η φαρμακοκινητική της, οι χρόνοι προθρομβίνης δε μεταβάλλονται. Η συγχορήγηση δεν επηρεάζει τη φαρμακοκινητική της λεβετιρασετάμης.
Αντιόξινα
παρακολούθηση

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για την επίδραση στην απορρόφηση της λεβετιρασετάμης.
Πολυαιθυλενογλυκόλη (ωσμωτικό καθαρτικό)
προσοχή

Ελαττωμένη δραστικότητα της λεβετιρασετάμης.

ΣύστασηΔεν θα πρέπει να λαμβάνεται από το στόμα μία ώρα πριν και μία ώρα μετά τη λήψη λεβετιρασετάμης.
Τροφή
παρακολούθηση

Ο βαθμός απορρόφησης δεν αλλοιώνεται, αλλά ο ρυθμός απορρόφησης ελαφρώς ελαττώνεται.
Οινόπνευμα
παρακολούθηση

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για αλληλεπίδραση.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Λοιμώξεις

Ρινοφαρυγγίτιδα
Λοίμωξη

Αίμα

Θρομβοπενία
Λευκοπενία
Πανκυτταροπενία
Ουδετεροπενία
Ακοκκιοκυτταραιμία

Ανοσοποιητικό

Αντίδραση στο φάρμακο με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (DRESS)

Μεταβολισμός

Ανορεξία
Απώλεια βάρους
Αύξηση σωματικού βάρους
Υπονατριαιμία

Ψυχιατρικές

Κατάθλιψη
Άγχος
Αϋπνία
Απόπειρα αυτοκτονίας
Αυτοκτονικός ιδεασμός
Ψυχωσική διαταραχή
Μη φυσιολογική συμπεριφορά
Ψευδαισθήσεις
Θυμός
Συγχυτική κατάσταση
Προσβολή πανικού
Συναισθηματική αστάθεια
Διακυμάνσεις της συναισθηματικής διάθεσης
Αυτοκτονία
Διαταραχή προσωπικότητας
Μη φυσιολογικές σκέψεις

Ψυχιατρικές διαταραχές

Εχθρότητα/Επιθετικότητα
Νευρικότητα/Ευερεθιστότητα
Διέγερση (παιδιά)
Διακυμάνσεις της συναισθηματικής διάθεσης (παιδιά)
Αστάθεια συναισθήματος (παιδιά)
Επιθετικότητα (παιδιά)
Ευερεθιστότητα (βρέφη 1 μήνα - <4 ετών)
Επιδείνωση επιθετικής συμπεριφοράς (παιδιά)

Νευρικό

Υπνηλία
Κεφαλαλγία
Σπασμοί
Διαταραχή ισορροπίας
Ζάλη
Λήθαργος
Τρόμος
Αμνησία
Επηρεασμένη μνήμη
Παραισθησία
Χορειοαθέτωση
Δυσκινησία
Υπερκινησία
Ίλιγγος

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Μη φυσιολογικός συντονισμός / Αταξία
Διαταραχή στην...
Μη φυσιολογικός συντονισμός (βρέφη 1 μήνα - <4 ετών)

Οφθαλμικές

Διπλωπία
Θάμβος όρασης

Αναπνευστικό

Βήχας

Γαστρεντερικό

Κοιλιακό άλγος
Διάρροια
Δυσπεψία
Παγκρεατίτιδα

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Έμετος (παιδιά)

Ήπαρ

Μη φυσιολογικές τιμές δοκιμασιών ηπατικής λειτουργίας
Ηπατική ανεπάρκεια
Ηπατίτιδα

Δέρμα

Εξάνθημα
Αλωπεκία
Έκζεμα
Κνησμός
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
Σύνδρομο Stevens-Johnson
Πολύμορφο ερύθημα

Μυοσκελετικό

Μυϊκή αδυναμία
Μυαλγία

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Αδυναμία/Κόπωση

Τραυματισμοί

Κάκωση

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Έμετος (παιδιά)

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Πολύ συχνές
Αδυναμία/Κόπωση

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Πολύ συχνές
Ευερεθιστότητα (βρέφη 1 μήνα - <4 ετών)

Ψυχιατρικές διαταραχές

Πολύ συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Ρινοφαρυγγίτιδα

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Υπνηλία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Άγχος

Ψυχιατρικές

Συχνές
Ίλιγγος

Νευρικό

Συχνές
Ανορεξία

Μεταβολισμός

Συχνές
Αστάθεια συναισθήματος (παιδιά)

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές
Αϋπνία

Ψυχιατρικές

Συχνές
Βήχας

Αναπνευστικό

Συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Συχνές
Διέγερση (παιδιά)

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές
Διακυμάνσεις της συναισθηματικής διάθεσης (παιδιά)

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές
Διαταραχή ισορροπίας

Νευρικό

Συχνές
Δυσπεψία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Εξάνθημα

Δέρμα

Συχνές
Επιθετικότητα (παιδιά)

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές
Εχθρότητα/Επιθετικότητα

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές
Ζάλη

Νευρικό

Συχνές
Κάκωση

Τραυματισμοί

Συχνές
Κατάθλιψη

Ψυχιατρικές

Συχνές
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Λήθαργος

Νευρικό

Συχνές
Λοίμωξη

Λοιμώξεις

Συχνές
Μη φυσιολογική συμπεριφορά

Ψυχιατρικές

Συχνές
Μη φυσιολογικός συντονισμός (βρέφη 1 μήνα - <4 ετών)

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές
Νευρικότητα/Ευερεθιστότητα

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές
Σπασμοί

Νευρικό

Συχνές
Τρόμος

Νευρικό

Συχνές
Έκζεμα

Δέρμα

Όχι συχνές
Αλωπεκία

Δέρμα

Όχι συχνές
Αμνησία

Νευρικό

Όχι συχνές
Απόπειρα αυτοκτονίας

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Απώλεια βάρους

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Αυτοκτονικός ιδεασμός

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Αύξηση σωματικού βάρους

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Διακυμάνσεις της συναισθηματικής διάθεσης

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Διαταραχή στην...

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Όχι συχνές
Διπλωπία

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Επηρεασμένη μνήμη

Νευρικό

Όχι συχνές
Θάμβος όρασης

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Θρομβοπενία

Αίμα

Όχι συχνές
Θυμός

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Όχι συχνές
Λευκοπενία

Αίμα

Όχι συχνές
Μη φυσιολογικές τιμές δοκιμασιών ηπατικής λειτουργίας

Ήπαρ

Όχι συχνές
Μη φυσιολογικός συντονισμός / Αταξία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Όχι συχνές
Μυαλγία

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Μυϊκή αδυναμία

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Παραισθησία

Νευρικό

Όχι συχνές
Προσβολή πανικού

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Συγχυτική κατάσταση

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Συναισθηματική αστάθεια

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Ψευδαισθήσεις

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Ψυχωσική διαταραχή

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Ακοκκιοκυτταραιμία

Αίμα

Σπάνιες
Αντίδραση στο φάρμακο με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (DRESS)

Ανοσοποιητικό

Σπάνιες
Αυτοκτονία

Ψυχιατρικές

Σπάνιες
Διαταραχή προσωπικότητας

Ψυχιατρικές

Σπάνιες
Δυσκινησία

Νευρικό

Σπάνιες
Ηπατίτιδα

Ήπαρ

Σπάνιες
Ηπατική ανεπάρκεια

Ήπαρ

Σπάνιες
Μη φυσιολογικές σκέψεις

Ψυχιατρικές

Σπάνιες
Ουδετεροπενία

Αίμα

Σπάνιες
Παγκρεατίτιδα

Γαστρεντερικό

Σπάνιες
Πανκυτταροπενία

Αίμα

Σπάνιες
Πολύμορφο ερύθημα

Δέρμα

Σπάνιες
Σύνδρομο Stevens-Johnson

Δέρμα

Σπάνιες
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση

Δέρμα

Σπάνιες
Υπερκινησία

Νευρικό

Σπάνιες
Υπονατριαιμία

Μεταβολισμός

Σπάνιες
Χορειοαθέτωση

Νευρικό

Σπάνιες
Επιδείνωση επιθετικής συμπεριφοράς (παιδιά)

Ψυχιατρικές διαταραχές

Μη γνωστές

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Αποφεύγεται

Μετεγκριτικά δεδομένα, προερχόμενα από αρκετά προοπτικά μητρώα εγκυμοσύνης έχουν τεκμηριώσει αποτελέσματα σε περισσότερες από 1000 γυναίκες που εκτέθηκαν σε μονοθεραπεία με λεβετιρακετάμη κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου της εγκυμοσύνης. Σε γενικές γραμμές, αυτά τα δεδομένα δεν υποδηλώνουν σημαντική αύξηση του κινδύνου μείζονων συγγενών ανωμαλιών της ανάπτυξης, παρότι ο κίνδυνος τερατογένεσης δεν μπορεί να αποκλειστεί τελείως. Η θεραπεία με πολλαπλά αντιεπιληπτικά φάρμακα σχετίζεται με υψηλότερο κίνδυνο συγγενών ανωμαλιών από ότι η μονοθεραπεία και για αυτό το λόγο σε τέτοιες περιπτώσεις η μονοθεραπεία πρέπει να προτιμάται. Μελέτες σε πειραματόζωα έδειξαν τοξικότητα κατά την αναπαραγωγή (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Το Λεβετιρακετάμη δεν συνιστάται κατά την κύηση ή σε γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία οι οποίες δεν χρησιμοποιούν αντισύλληψη, εκτός αν είναι αναγκαίο για λόγους υγείας. Όπως και με άλλα αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα, οι αλλαγές στη φυσιολογία, κατά την κύηση, ενδέχεται να επηρεάσουν τη συγκέντρωση της λεβετιρασετάμης. Έχει παρατηρηθεί μείωση της συγκέντρωσης λεβετιρασετάμης στο πλάσμα κατά την κύηση. Η μείωση αυτή είναι πιο έντονη το πρώτο τρίμηνο (μέχρι το 60% της βασικής προ κύησης συγκέντρωσης). Θα πρέπει να εξασφαλιστεί η κατάλληλη κλινική αντιμετώπιση της εγκύου η οποία βρίσκεται υπό θεραπεία με λεβετιρασετάμη. Η διακοπή της αντιεπιληπτικής αγωγής μπορεί να προκαλέσει έξαρση της νόσου, η οποία ενδέχεται να βλάψει τη μητέρα και το έμβρυο.
Γαλουχία
Αποφεύγεται

Η λεβετιρασετάμη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Επομένως ο θηλασμός δε συνιστάται. Ωστόσο, εάν χρειαστεί θεραπεία με λεβετιρασετάμη κατά τη διάρκεια του θηλασμού, ο λόγος οφέλους/κινδύνου της θεραπείας θα πρέπει να εκτιμηθεί με γνώμονα την ανάγκη του θηλασμού.
Γονιμότητα
Άγνωστο

Σε μελέτες σε ζώα, δεν έχει ανιχνευθεί επίδραση στη γονιμότητα (βλέπε Προκλινικά δεδομένα). Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα, ο δυνητικός κίνδυνος για τον άνθρωπο δεν είναι γνωστός.

e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Συμπτώματα

υπνηλία
διέγερση
επιθετικότητα
καταστολή του επιπέδου συνείδησης
καταστολή της αναπνοής
κώμα

Αντιμετώπιση

Μετά από οξεία υπερδοσολογία, ο στόμαχος πρέπει να κενωθεί με πλύση ή πρόκληση εμετού. Η αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας είναι συμπτωματική και μπορεί να περιλαμβάνει αιμοκάθαρση.

ΑιμοκάθαρσηΜερικώς

directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επηρεάζει την οδήγησηΠιθανώς

Λόγω ενδεχόμενης διαφορετικής από ατόμου σε άτομο ευαισθησίας, ορισμένοι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν ειδικά στην αρχή της θεραπείας ή έπειτα από αύξηση της δόσης, υπνηλία ή άλλα συμπτώματα που σχετίζονται με το κεντρικό νευρικό σύστημα. Επομένως συνιστάται προσοχή στους ασθενείς όταν εκτελούν εργασία που απαιτεί δεξιότητες, π.χ. οδήγηση οχημάτων ή χειρισμός μηχανημάτων. Συνιστάται στους ασθενείς να μην οδηγούν ή να χειρίζονται μηχανές έως ότου επιβεβαιωθεί ότι η ικανότητά τους να πραγματοποιούν τέτοιες δραστηριότητες δεν επηρεάζεται.

science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1

expand_more

warningΈκδοχα με γνωστή δράση — προσοχή σε δυσανεξίες/αλλεργίες

Κάθε ml περιέχει 2,7 mg μεθυλεστέρα του

παραϋδροξυβενζοϊκού οξέος (E218), 0,3 mg προπυλεστέρα του

παραϋδροξυβενζοϊκού οξέος (E216) και 300 mg υγρή μαλτιτόλη.

Πλήρης κατάλογος (§6.1)

Διϋδρικό κιτρικό νάτριο

Μονοϋδρικό κιτρικό οξύ

Μεθυλεστέρας του παραϋδροξυβενζοϊκού οξέος (Ε218)

Προπυλεστέρας του παραϋδροξυβενζοϊκού οξέος (Ε216)

Γλυκυρρινιζικό αμμώνιο

Γλυκερόλη (Ε422)

Υγρή μαλτιτόλη (Ε965)

Καλιούχος ακεσουλφάμη (Ε950)

Άρωμα γκρέιπφρουτ

Κεκαθαρμένο ύδωρ

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντιεπιληπτικά, άλλα αντιεπιληπτικά. Κωδικός ATC: N03AX14.

Η δραστική ουσία λεβετιρασετάμη, είναι ένα πυρρολιδονικό παράγωγο (S-εναντιομερές του α-ethyl-2-oxo-pyrrolidine acetamide), το οποίο χημικά δεν έχει σχέση με τις υπάρχουσες αντιεπιληπτικές δραστικές ουσίες.

Μηχανισμός δράσης

Ο μηχανισμός δράσης της λεβετιρασετάμης αναμένεται να διευκρινιστεί πλήρως, φαίνεται όμως ότι είναι διαφορετικός από τους μηχανισμούς δράσης των γνωστών αντιεπιληπτικών φαρμάκων. Πειράματα in vitro και in vivo υποδηλώνουν ότι η λεβετιρασετάμη δε μεταβάλλει τα βασικά χαρακτηριστικά των κυττάρων και τη φυσιολογική νευροδιαβίβαση. Μελέτες in vitro δείχνουν ότι η λεβετιρασετάμη επηρεάζει τα επίπεδα Ca2+ στο εσωτερικό των νευρώνων, μέσω μερικής αναστολής της ροής Ca2+ τύπου Ν και ελαττώνοντας την απελευθέρωση Ca2+ από ενδοκυτταρικά αποθέματα των νευρώνων. Επιπροσθέτως, αναστρέφει μερικώς την ελάττωση της ροής διευκολυνόμενης από τους υποδοχείς GABA και γλυκίνης, ελάττωση η οποία προκαλείται από τον ψευδάργυρο και τις β-καρμπολίνες. Περαιτέρω, η λεβετιρασετάμη έχει αποδειχθεί σε μελέτες in vitro ότι συνδέεται σε ειδική θέση δέσμευσης στον εγκεφαλικό ιστό των τρωκτικών. Αυτή η θέση δέσμευσης είναι η πρωτεΐνη 2Α των συναπτικών κυστιδίων η οποία πιστεύεται ότι συμμετέχει στη σύντηξη του κυστιδίου και στην εξωκύττωση του νευροδιαβιβαστή. Η λεβετιρασετάμη και τα συγγενή ανάλογά της επιδεικνύουν μια κλιμακωτή συγγένεια δέσμευσης στην πρωτεΐνη 2Α των συναπτικών κυστιδίων, η οποία συσχετίζεται με την ισχύ της αντιεπιληπτικής προστασίας που αποδείχθηκε ότι παρέχουν σε ηχογενή μοντέλα επιληψίας σε ποντικούς. Το εύρημα αυτό υποδηλώνει ότι η αλληλεπίδραση της λεβετιρασετάμης και της πρωτεΐνης 2Α των συναπτικών κυστιδίων συμβάλλει στον αντιεπιληπτικό μηχανισμό δράσης του φαρμακευτικού προϊόντος.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Η λεβετιρασετάμη παρέχει προστασία κατά των σπασμών σε ευρύ φάσμα μοντέλων πειραματόζωων της εστιακής και της πρωτογενώς γενικευμένης επιληψίας χωρίς να έχει προσπασμωδική ενέργεια. Ο κύριος μεταβολίτης είναι αδρανής. Στον άνθρωπο, το ευρύ φάσμα των φαρμακολογικών ιδιοτήτων της λεβετιρασετάμης έχει επιβεβαιωθεί με δράση σε καταστάσεις τόσο εστιακής όσο και γενικευμένης επιληψίας (επιληπτοειδής εκφόρτιση/φωτοπαροξυσμική ανταπόκριση).

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Συμπληρωματική αγωγή στη θεραπεία των κρίσεων εστιακής έναρξης με ή χωρίς δευτερογενή γενίκευση σε ενήλικες, εφήβους, παιδιά και βρέφη ηλικίας από 1 μηνός με επιληψία. Σε ενήλικες, η αποτελεσματικότητα της λεβετιρασετάμης έχει τεκμηριωθεί με 3 μελέτες διπλές-τυφλές, ελεγχόμενες έναντι εικονικού φαρμάκου σε ημερήσια δοσολογία 1000 mg, 2000 mg ή 3000 mg, χορηγούμενη σε δύο ισόποσες δόσεις με συνολική διάρκεια θεραπείας μέχρι 18 εβδομάδες. Σε συγκεντρωτική ανάλυση των δεδομένων το ποσοστό των ασθενών στους οποίους επετεύχθη 50% ή μεγαλύτερη μείωση στην εβδομαδιαία συχνότητα των κρίσεων εστιακής έναρξης σε σταθερή δόση (12/14 εβδομάδες), σε σχέση με την αρχική περίοδο, ήταν 27,7%, 31,6% και 41,3% αντίστοιχα για τους ασθενείς σε δόση 1000, 2000 ή 3000 mg λεβετιρασετάμης και 12,6% για ασθενείς σε εικονικό φάρμακο.

Παιδιατρικός πληθυσμός Σε παιδιατρικούς ασθενείς (ηλικίας 4-16 ετών), η αποτελεσματικότητα της λεβετιρασετάμης έχει τεκμηριωθεί σε μια διπλή-τυφλή, ελεγχόμενη έναντι εικονικού φαρμάκου μελέτη με τη συμμετοχή 198 ασθενών και με διάρκεια θεραπείας 14 εβδομάδων. Στη μελέτη αυτή, οι ασθενείς έλαβαν λεβετιρασετάμη σε σταθερή δόση των 60 mg/kg/ημέρα (με χορήγηση δύο ισόποσων δόσεων). Το 44,6% των ασθενών που έλαβαν λεβετιρασετάμη και το 19,6% των ασθενών στην ομάδα εικονικού φαρμάκου είχαν 50% ή μεγαλύτερη μείωση στην εβδομαδιαία συχνότητα των κρίσεων εστιακής έναρξης, σε σύγκριση με την αρχική περίοδο. Με συνεχή μακρόχρονη θεραπεία το 11,4% των ασθενών παρουσίασαν πλήρη απαλλαγή των κρίσεων για τουλάχιστον 6 μήνες και το 7,2% για τουλάχιστον ένα χρόνο.

Σε παιδιατρικούς ασθενείς (ηλικίας 1 μηνός έως κάτω των 4 ετών), η αποτελεσματικότητα της λεβετιρασετάμης τεκμηριώθηκε σε διπλή-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη, όπου εισήχθησαν 116 ασθενείς και με διάρκεια θεραπείας 5 ημέρες. Στη μελέτη αυτή, συνταγογραφήθηκε στους ασθενείς ημερήσια δόση πόσιμου διαλύματος 20 mg/kg, 25 mg/kg, 40 mg/kg ή 50 mg/kg με βάση το σχήμα τιτλοποίησης που αντιστοιχούσε στην ηλικία τους. Στη μελέτη αυτή, χορηγήθηκε δόση 20 mg/kg/ημέρα, που τιτλοποιήθηκε στα 40 mg/kg/ημέρα για βρέφη ενός μηνός έως κάτω των έξι μηνών και δόση 25 mg/kg/ημέρα που τιτλοποιήθηκε στα 50 mg/kg/ημέρα για βρέφη και παιδιά 6 μηνών έως κάτω των 4 ετών. Η ολική ημερήσια δόση χορηγήθηκε δύο φορές την ημέρα. Η κύρια παράμετρος αποτελεσματικότητας ήταν το ποσοστό ανταπόκρισης (ποσοστό ασθενών με ≥ 50% μείωση στη μέση ημερήσια συχνότητα επιληπτικών κρίσεων εστιακής έναρξης,από τη γραμμή αναφοράς), που αξιολογήθηκε από αναγνώστη στα κεντρικά εργαστήρια με απόκρυψη των κωδικών τυχαιοποίησης (τυφλοποίηση) χρησιμοποιώντας μία δοκιμασία 48ωρης βιντεοσκόπησης ΗΕΓ. Στην ανάλυση αποτελεσματικότητας συμμετείχαν 109 ασθενείς, στους οποίους πραγματοποιήθηκε τουλάχιστον 24ωρη βιντεοσκόπηση ΗΕΓ τόσο κατά την έναρξη όσο και στην περίοδο εκτίμησης. Το 43,6% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με λεβετιρασετάμη και το 19,6% εκείνων που έλαβαν εικονικό φάρμακο θεωρήθηκαν ανταποκρινόμενοι. Υπάρχει συμφωνία των αποτελεσμάτων σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Με συνεχή μακροχρόνια θεραπεία, το 8,6% των ασθενών απαλλάχθηκαν των κρίσεων για τουλάχιστον 6 μήνες και 7,8% ήταν πλήρως απαλλαγμένοι από τις κρίσεις ια τουλάχιστον 1 έτος.

Μονοθεραπεία στην αντιμετώπιση των κρίσεων εστιακής έναρξης με ή χωρίς δευτερογενή γενίκευση σε ασθενείς ηλικίας από 16 ετών με νεοδιαγνωσθείσα επιληψία. Η αποτελεσματικότητα της λεβετιρασετάμης ως μονοθεραπεία τεκμηριώθηκε σε μια διπλή-τυφλή μελέτη, παράλληλων ομάδων, με σχεδιασμό για την απόδειξη μη κατωτερότητας (non-inferiority) σε σύγκριση με καρβαμαζεπίνη ελεγχόμενης αποδέσμευσης (CR) σε 576 ασθενείς ηλικίας 16 ετών ή μεγαλύτερους με νεοδιαγνωσθείσα ή πρόσφατα διαγνωσθείσα επιληψία. Οι ασθενείς παρουσίαζαν αυτόκλητες εστιακές κρίσεις ή γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις μόνο. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν και έλαβαν καρβαμαζεπίνη CR 400 έως 1200 mg ανά ημέρα ή λεβετιρασετάμη 1000 έως 3000 mg ανά ημέρα, ενώ η διάρκεια θεραπείας ήταν έως 121 εβδομάδες ανάλογα με την ανταπόκριση. Πλήρης έλεγχος των κρίσεων για 6 μήνες επετεύχθη στο 73,0% των ασθενών που έλαβαν λεβετιρασετάμη και στο 72,8% των ασθενών που έλαβαν καρβαμαζεπίνη CR. Η προσαρμοσμένη απόλυτη διαφορά μεταξύ των δύο θεραπειών ήταν 0,2% (95% CI:-7,8 8,2). Περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς παρέμειναν ελεύθεροι κρίσεων για 12 μήνες (το 56,6% και το 58,5% των ασθενών που έλαβαν λεβετιρασετάμη και καρβαμαζεπίνη CR αντίστοιχα).

Σε μία μελέτη που αντικατοπτρίζει την κλινική πρακτική, τα συγχορηγούμενα αντιεπιληπτικά φάρμακα ήταν δυνατόν να αποσυρθούν σε ένα περιορισμένο αριθμό ασθενών που ανταποκρίθηκαν στη λεβετιρασετάμη χορηγούμενη ως συμπληρωματική θεραπεία (36 ενήλικες ασθενείς από σύνολο 69 ασθενών).

Συμπληρωματική αγωγή στη θεραπεία των μυοκλονικών κρίσεων σε ενήλικες και εφήβους από 12 ετών με Νεανική Μυοκλονική Επιληψία. Η αποτελεσματικότητα της λεβετιρασετάμης τεκμηριώθηκε σε μια διπλή-τυφλή ελεγχόμενη μελέτη έναντι εικονικού φαρμάκου, διαρκείας 16 εβδομάδων, σε ασθενείς ηλικίας από 12 ετών και άνω, που υπέφεραν από Ιδιοπαθή Γενικευμένη Επιληψία με μυοκλονικές κρίσεις ως απόρροια διαφορετικών συνδρόμων. Η πλειοψηφία των ασθενών είχαν διαγνωσθεί με νεανική μυοκλονική επιληψία. Σε αυτή τη μελέτη η λεβετιρασετάμη χορηγήθηκε σε δόση 3000 mg την ημέρα σε δύο διηρημένες ισόποσες δόσεις. Το 58,3% των ασθενών που έλαβαν λεβετιρασετάμη και το 23,3% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο είχαν τουλάχιστον 50% μείωση των ημερών ανά εβδομάδα με μυοκλονικές κρίσεις. Με συνεχή μακρόχρονη θεραπεία, το 28,6% των ασθενών παρέμειναν ελεύθεροι μυοκλονικών κρίσεων για τουλάχιστον 6 μήνες και το 21,0% των ασθενών παρέμειναν ελεύθεροι μυοκλονικών κρίσεων για τουλάχιστον 1 χρόνο.

Συμπληρωματική αγωγή στη θεραπεία των πρωτοπαθώς γενικευμένων τονικοκλονικών κρίσεων σε ενήλικες και εφήβους από 12 ετών με Ιδιοπαθή Γενικευμένη Επιληψία. Η αποτελεσματικότητα της λεβετιρασετάμης τεκμηριώθηκε σε μια μελέτη διπλή-τυφλή ελεγχόμενη έναντι εικονικού φαρμάκου, διαρκείας 24 εβδομάδων, στην οποία συμμετείχαν ενήλικες, έφηβοι και ένας περιορισμένος αριθμός παιδιατρικών ασθενών που υπέφεραν από Ιδιοπαθή Γενικευμένη Επιληψία με πρωτοπαθείς γενικευμένες τονικοκλονικές κρίσεις (PGTC) απόρροια διαφορετικών συνδρόμων (νεανική μυοκλονική επιληψία, νεανική επιληψία με αφαιρέσεις, αφαιρέσεις της παιδικής ηλικίας ή επιληψία με κρίσεις grand mal στην αφύπνιση). Σε αυτή τη μελέτη η δόση της λεβετιρασετάμης ήταν 3000 mg ανά ημέρα για ενήλικες και εφήβους ή 60 mg/kg ανά ημέρα για παιδιά χορηγούμενη σε δύο διηρημένες δόσεις. Το 72,2% των ασθενών που έλαβαν λεβετιρασετάμη και το 45,2% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο είχαν 50% ή μεγαλύτερη μείωση στη συχνότητα των πρωτοπαθώς γενικευμένων τονικοκλονικών κρίσεων ανά εβδομάδα. Με συνεχή μακρόχρονη θεραπεία, το 47,4% των ασθενών παρέμειναν ελεύθεροι τονικοκλονικών κρίσεων για τουλάχιστον 6 μήνες και το 31,5% των ασθενών παρέμειναν για τουλάχιστον 1 χρόνο.

Φαρμακοκινητική

Η λεβετιρασετάμη είναι ουσία πολύ ευδιάλυτη και διαπερατή. Το φαρμακοκινητικό προφίλ είναι γραμμικό με χαμηλή ενδο-και δι-ατομική διακύμανση. Δεν υπάρχει μεταβολή στην κάθαρση μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση. Δεν υπάρχουν τεκμήρια για διακύμανση που να σχετίζεται με το φύλο, τη φυλή ή τον κιρκάδιο ρυθμό. Το φαρμακοκινητικό προφίλ είναι συγκρίσιμο μεταξύ υγιών εθελοντών και ασθενών με επιληψία. Λόγω της πλήρους και γραμμικής απορρόφησης της λεβετιρασετάμης, τα επίπεδα στο πλάσμα μπορεί να προβλεφθούν με βάση την από του στόματος δόση, εκφραζόμενη σε mg/kg σωματικού βάρους. Γι’ αυτό δεν απαιτείται παρακολούθηση των επιπέδων της λεβετιρασετάμης στο πλάσμα. Έχει διαπιστωθεί σημαντικός συσχετισμός μεταξύ συγκεντρώσεων του φαρμάκου στον σίαλο και το πλάσμα ενηλίκων και παιδιών (ο λόγος συγκέντρωσης στον σίαλο / συγκέντρωσης στο πλάσμα κυμαίνεται από 1 μέχρι 1,7 για τα δισκία και 4 ώρες έπειτα από τη λήψη μιας δόσης για το πόσιμο διάλυμα).

Ενήλικες και έφηβοι

Απορρόφηση Χορηγούμενη από το στόμα η λεβετιρασετάμη απορροφάται γρήγορα. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα σε χορήγηση από το στόμα πλησιάζει το 100 %. Ανώτατες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (Cmax) επιτυγχάνονται 1,3 ώρες μετά τη λήψη. Σταθεροποιημένη κατάσταση επιτυγχάνεται έπειτα από 2 ημέρες χορήγησης με δοσολογικό σχήμα δύο φορές την ημέρα. Οι ανώτατες συγκεντρώσεις (Cmax) είναι τυπικώς 31 και 43 µg/ml έπειτα από εφάπαξ δόση 1.000 mg και επαναλαμβανόμενες δόσεις 1.000 mg δύο φορές την ημέρα, αντιστοίχως. Ο βαθμός απορρόφησης είναι ανεξάρτητος από τη δόση και δεν επηρεάζεται από την τροφή.

Κατανομή Δεν υπάρχουν δεδομένα κατανομής στους ιστούς του ανθρώπου. Τόσο η λεβετιρασετάμη όσο και ο κύριος μεταβολίτης της δε συνδέονται σε σημαντικό βαθμό με τις πρωτεΐνες του πλάσματος (< 10%). Ο όγκος κατανομής της λεβετιρασετάμης είναι περίπου 0,5 μέχρι 0,7 l/kg, τιμή η οποία προσεγγίζει εκείνη του ολικού όγκου ύδατος του σώματος.

Βιομετατροπή Η λεβετιρασετάμη δε μεταβολίζεται εκτενώς στους ανθρώπους. Η κύρια μεταβολική οδός (24% της δόσης) είναι η ενζυμική υδρόλυση της ομάδας του ακεταμιδίου. Η παραγωγή του κύριου μεταβολίτη ucb L057 δεν υποστηρίζεται από τις ισομορφές του ηπατικού κυτοχρώματος P450. Η υδρόλυση της ομάδας του ακεταμίδιου ήταν μετρήσιμη σε πολλούς ιστούς, μεταξύ των οποίων τα κύτταρα του αίματος.Ο μεταβολίτης ucb L057 είναι φαρμακολογικά αδρανής. Ταυτοποιήθηκαν επίσης δύο ελάσσονος σημασίας μεταβολίτες. Ο ένας προερχόταν από υδροξυλίωση του πυρρολιδονικού δακτυλίου (1,6% της δόσης) και ο άλλος από άνοιγμα του πυρρολιδονικού δακτυλίου (0,9% της δόσης). Άλλα μη ταυτοποιηθέντα συστατικά αντιπροσώπευαν μόνο το 0,6% της δόσης. In vivo, δεν διαπιστώθηκε ενδομετατροπή της λεβετιρασετάμης ή του κύριου μεταβολίτη στα εναντιομερή τους. Μελέτες in vitro έδειξαν ότι η λεβετιρασετάμη και ο κύριος μεταβολίτης της δεν είναι αναστολείς των κυριότερων ισομορφών του ηπατικού κυτοχρώματος P του ανθρώπου (CYP3A4, 2A6, 2C9, 2C19, 2D6, 2Ε1, και 1A2), της γλυκουρονυλτρανσφεράσης (UGT1A1 και UGT1A6), και της εποξεικής υδρολάσης. Επιπλέον η λεβετιρασετάμη δεν επιδρά στην in vitro γλυκουρονίδωση του βαλπροϊκού οξέος. Σε καλλιέργεια ανθρωπίνων ηπατοκυττάρων, η λεβετιρασετάμη είχε ελάχιστη ή μηδαμινή επίδραση στο CYP1A2, SULT1E1 ή UGT1A1. Η λεβετιρασετάμη έκανε ήπια επαγωγή του CYP2B6 και CYP3A4. Τα in vitro και in vivo δεδομένα για αλληλεπιδράσεις με από το στόμα αντισυλληπτικά, διγοξίνη και βαρφαρίνη, έδειξαν ότι δεν αναμένεται in vivo σημαντική επαγωγή ενζύμων. Επομένως η αλληλεπίδραση του Λεβετιρακετάμη με άλλα φάρμακα και αντιστρόφως δεν είναι πιθανή.

Απομάκρυνση Η ημιπερίοδος ζωής στο πλάσμα ενηλίκων ήταν 7±1 ώρες και δεν διέφερε ανάλογα με τη δόση, την οδό χορήγησης ή την επαναλαμβανόμενη χορήγηση. Η μέση κάθαρση όλου του σώματος ήταν 0,96 ml/min/kg. Η κυρία οδός απέκκρισης ήταν μέσω των ούρων, και αντιπροσώπευε κατά μέσον όρον το 95% της δόσης (περίπου το 93% της δόσης απομακρύνθηκε μέσα σε 48 ώρες). Η απέκκριση μέσω των κοπράνων αντιπροσώπευε μόλις το 0,3% της δόσης. Η αθροιστική απέκκριση της λεβετιρασετάμης και του κύριου μεταβολίτη της στα ούρα τις πρώτες 48 ώρες αντιπροσώπευαν αντιστοίχως το 66% και το 24% της δόσης. H νεφρική κάθαρση της λεβετιρασετάμης και του ucb L057 είναι αντιστοίχως 0,6 και 4,2 ml/min/kg, υποδηλώνοντας ότι η λεβετιρασετάμη απεκκρίνεται με σπειραματική διήθηση και συνακόλουθη σωληναριακή επαναπορρόφηση, και ότι ο κύριος μεταβολίτης αποβάλλεται επίσης με ενεργητική σωληναριακή απέκκριση επιπροσθέτως της σπειραματικής διήθησης. Η απομάκρυνση της λεβετιρασετάμης συσχετίζεται με την κάθαρση κρεατινίνης.

Ηλικιωμένοι

Στους ηλικιωμένους η ημιπερίοδος ζωής αυξάνεται κατά 40% περίπου (10-11 ώρες). Αυτή η αύξηση σχετίζεται με την κάμψη της νεφρικής λειτουργίας σε αυτόν τον πληθυσμό (βλ. Δοσολογία).

Νεφρική ανεπάρκεια

Η φαινομενική κάθαρση τόσο της λεβετιρασετάμης όσο και του κύριου μεταβολίτη της από τον οργανισμό σχετίζεται με την κάθαρση κρεατινίνης. Γι΄ αυτό συνιστάται προσαρμογή της ημερήσιας δόσης συντήρησης του Λεβετιρακετάμη, με βάση την κάθαρση κρεατινίνης σε ασθενείς με μέτριου βαθμού και σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (βλ. Δοσολογία). Σε ενήλικους ασθενείς στο τελικό στάδιο νεφροπάθειας με ανουρία η ημιπερίοδος ζωής ήταν αντιστοίχως 25 και 3,1 ώρες στην περίοδο μεταξύ συνεδριών αιμοκάθαρσης και κατά τη διάρκεια της συνεδρίας. Το κλάσμα λεβετιρασετάμης που αφαιρέθηκε στη διάρκεια μιας τυπικής 4ωρης συνεδρίας αιμοκάθαρσης ήταν 51%.

Ηπατική ανεπάρκεια

Σε ασθενείς με ήπια και μέτριου βαθμού ηπατική ανεπάρκεια, δεν υπήρξε σημαντική μεταβολή της κάθαρσης λεβετιρασετάμης. Στα περισσότερα άτομα με βαριά ηπατική ανεπάρκεια, η κάθαρση της λεβετιρασετάμης ελαττώθηκε κατά > 50% λόγω συνυπάρχουσας νεφρικής ανεπάρκειας (βλ. Δοσολογία).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Παιδιά (4-12 ετών) Η ημιπερίοδος ζωής της λεβετιρασετάμης σε επιληπτικά παιδιά (6 μέχρι 12 ετών) ήταν 6,0 ώρες έπειτα από εφάπαξ από του στόματος χορήγηση (20 mg/kg). H φαινομενική κάθαρση προσαρμοσμένη στο σωματικό βάρος ήταν κατά περίπου 30% μεγαλύτερη από ό,τι σε επιληπτικούς ενήλικες. Η λεβετιρασετάμη απορροφάται γρήγορα έπειτα από χορήγηση επαναλαμβανόμενων δόσεων από το στόμα (20 μέχρι 60 mg/kg/ημέρα) σε παιδιά με επιληψία 4 μέχρι 12 ετών. Ανώτατα επίπεδα πλάσματος παρατηρήθηκαν 0,5 μέχρι 1 ώρα έπειτα από τη λήψη. Διαπιστώθηκε γραμμική και δοσοεξαρτώμενη αύξηση των ανώτατων συγκεντρώσεων πλάσματος και της περιοχής κάτω από την καμπύλη. Η ημιπερίοδος αποβολής ήταν περίπου 5 ώρες. Η φαινομενική κάθαρση από τον οργανισμό ήταν 1,1 ml/min/kg.

Βρέφη και νήπια (1 μηνός μέχρι 4 ετών) Η λεβετιρασετάμη απορροφάται γρήγορα έπειτα από εφάπαξ χορήγηση (20 mg/kg) πόσιμου διαλύματος 100 mg/ml σε παιδιά με επιληψία 1 μηνός μέχρι 4 ετών. Ανώτατες συγκεντρώσεις στο πλάσμα παρατηρήθηκαν περίπου 1 ώρα έπειτα από τη λήψη του φαρμάκου. Τα αποτελέσματα της φαρμακοκινητικής έδειξαν ότι η ημιπερίοδος ζωής ήταν βραχύτερη (5,3 ώρες) από ό,τι στους ενήλικες (7,2 ώρες) και η φαινομενική κάθαρση ήταν ταχύτερη (1,5 ml/min/kg) από ό,τι στους ενήλικες (0,96 ml/min/kg). Σε ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού, που διεξήχθη σε ασθενείς ηλικίας από 1 μηνός έως 16 ετών, προσδιορίσθηκε παρόμοια επίδραση του σωματικού βάρους στη φαινομενική κάθαρση (η κάθαρση αυξήθηκε με την αύξηση στο σωματικό βάρος) και στο φαινομενικό όγκο κατανομής. Η ηλικία επίσης επηρέαζε και τις δύο παραμέτρους. Η δράση αυτή ήταν έντονη στα μικρότερης ηλικίας βρέφη και υποχωρούσε όσο αυξανόταν η ηλικία, για να γίνει αμελητέα περίπου στην ηλικία των 4 ετών. Και στις δύο αναλύσεις φαρμακοκινητικής πληθυσμού, παρατηρήθηκε περίπου 20% αύξηση στη φαινομενική κάθαρση της λεβετιρασετάμης όταν συγχορηγήθηκε με ένα αντιεπιληπτικό φάρμακο, που ήταν ενζυμικός επαγωγέας.

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντιεπιληπτικά, άλλα αντιεπιληπτικά. Κωδικός ATC: N03AX14. Η δραστική ουσία λεβετιρασετάμη, είναι ένα πυρρολιδονικό παράγωγο (S-εναντιομερές του α-ethyl-2-oxo-pyrrolidine acetamide), το οποίο χημικά δεν έχει σχέση με τις…

Φαρμακοκινητική

Μεταβολισμός

Μεταβολισμός Η λεβετιρακετάμη μεταβολίζεται ελάχιστα στον οργανισμό - η κύρια μεταβολική οδός φαίνεται να είναι η ενζυμική υδρόλυση της ακεταμιδικής της ομάδας, η οποία παράγει έναν ανενεργό μεταβολίτη καρβοξυλικό οξύ, τον L057, ο οποίος αντιστοιχεί…

Απέκκριση

Νεφρά

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Κλινική παρακολούθηση (κατάθλιψη/αυτοκτονικός ιδεασμός)	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	—	Θεραπεία με αντιεπιληπτικά φάρμακα

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

expand_more

Οι παρενέργειες περιλαμβάνουν επιθετικότητα, διέγερση, κώμα, υπνηλία, μειωμένη συνείδηση, επιβράδυνση της αναπνοής.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Το λεβετιρακετάμη φαίνεται να προλαμβάνει τη δραστηριότητα των επιληπτικών κρίσεων μέσω της εκλεκτικής αναστολής της υπερσυντονισμένης εκφόρτισης επιληπτομορφικών κρίσεων, χωρίς να επηρεάζει τη φυσιολογική νευρωνική μετάδοση, αν και ο ακριβής μηχανισμός δράσης παραμένει ασαφής. Ο θεραπευτικός δείκτης της λεβετιρακετάμης είναι ευρύς, καθιστώντας την σχετικά μοναδική μεταξύ άλλων αντιεπιληπτικών φαρμάκων. Τα αντιεπιληπτικά φάρμακα, συμπεριλαμβανομένης της λεβετιρακετάμης, μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο αυτοκτονικού ιδεασμού ή συμπεριφοράς - οι ασθενείς που λαμβάνουν λεβετιρακετάμη πρέπει να παρακολουθούνται για την εμφάνιση ή επιδείνωση καταθλιπτικών συμπτωμάτων, αυτοκτονικού ιδεασμού και συμπεριφορικών ανωμαλιών.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Ο ακριβής μηχανισμός μέσω του οποίου η λεβετιρακετάμη ασκεί τις αντιεπιληπτικές της επιδράσεις είναι ασαφής, αλλά πιστεύεται ότι είναι μοναδικός μεταξύ άλλων αντιεπιληπτικών φαρμάκων. Η τρέχουσα γνώση υποδηλώνει ότι η σύνδεση της λεβετιρακετάμης με την πρωτεΐνη 2Α της συνάψεως (SV2A) είναι ένας βασικός παράγοντας της δράσης της. Η SV2A είναι μια πρωτεΐνη συνδεδεμένη με τη μεμβράνη που βρίσκεται στις συναπτικές κυστίδες και είναι πανταχού παρούσα σε όλο το ΚΝΣ – φαίνεται να παίζει ρόλο στην εξωκυττάρωση των κυστιδίων και στη διαμόρφωση της συναπτικής μετάδοσης, αυξάνοντας την διαθέσιμη ποσότητα εκκριτικών κυστιδίων για την νευροδιαβίβαση. Η διέγερση της προ-συναπτικής SV2A από τη λεβετιρακετάμη μπορεί να αναστείλει την απελευθέρωση νευροδιαβιβαστών, αλλά αυτή η δράση δεν φαίνεται να επηρεάζει τη φυσιολογική νευροδιαβίβαση. Αυτό οδήγησε στην πρόταση ότι η λεβετιρακετάμη διαμορφώνει αποκλειστικά τη λειτουργία της SV2A μόνο υπό παθοφυσιολογικές συνθήκες. Η λεβετιρακετάμη και οι συγγενείς αναλόγοι έδειξαν συσχέτιση μεταξύ της συγγένειας για την SV2A και της αντιεπιληπτικής ισχύος, υποδηλώνοντας περαιτέρω ότι η δράση σε αυτή την περιοχή συμβάλλει στην αντιεπιληπτική δραστηριότητα του φαρμάκου. Η λεβετιρακετάμη έχει επίσης αποδειχθεί ότι επηρεάζει έμμεσα τη GABAεργική νευροδιαβίβαση (παρόλο που δεν έχει άμεση επίδραση στους GABAεργικούς ή γλουταματεργικούς υποδοχείς) και διαμορφώνει ιοντικά ρεύματα. Ομοίως, η λεβετιρακετάμη έχει αποδειχθεί in vitro ότι αναστέλλει τους διαύλους ασβεστίου τύπου Ν. Το πώς, ή ακόμα και αν, αυτές οι δράσεις εμπλέκονται στην αντιεπιληπτική της δράση, παραμένει να διευκρινιστεί.

Ο ακριβής μηχανισμός με τον οποίο η λεβετιρακετάμη ασκεί την αντιεπιληπτική της δράση είναι άγνωστος. Η αντιεπιληπτική δράση της λεβετιρακετάμης αξιολογήθηκε σε διάφορα ζωικά μοντέλα επιληπτικών κρίσεων. Η λεβετιρακετάμη δεν ανέστειλε μεμονωμένες κρίσεις που προκλήθηκαν από μέγιστη διέγερση με ηλεκτρικό ρεύμα ή διάφορα χημικά προκαλούντα κρίσεις και έδειξε μόνο ελάχιστη δραστηριότητα σε υπομέγιστη διέγερση και σε δοκιμές κατωφλίου. Ωστόσο, παρατηρήθηκε προστασία έναντι δευτερογενώς γενικευμένης δραστηριότητας από εστιακές κρίσεις που προκλήθηκαν από πιλοκαρπίνη και καϊνικό οξύ, δύο χημικά προκαλούντα κρίσεις που μιμούνται ορισμένα χαρακτηριστικά των ανθρώπινων σύνθετων μερικών κρίσεων με δευτερογενή γενίκευση. Η λεβετιρακετάμη επέδειξε επίσης ανασταλτικές ιδιότητες στο μοντέλο ερεθισμού σε αρουραίους, ένα άλλο μοντέλο ανθρώπινων σύνθετων μερικών κρίσεων, τόσο κατά την ανάπτυξη του ερεθισμού όσο και στην πλήρως ερεθισμένη κατάσταση. Η προγνωστική αξία αυτών των ζωικών μοντέλων για συγκεκριμένους τύπους ανθρώπινης επιληψίας είναι αβέβαιη.

Ηχογραφήσεις in vitro και in vivo επιληπτομορφικής δραστηριότητας από τον ιππόκαμπο έδειξαν ότι η λεβετιρακετάμη αναστέλλει την εκφόρτιση κρίσεων χωρίς να επηρεάζει τη φυσιολογική νευρωνική διεγερσιμότητα, υποδηλώνοντας ότι η λεβετιρακετάμη μπορεί να προλαμβάνει εκλεκτικά την υπερσυντονισμό της επιληπτομορφικής εκφόρτισης κρίσεων και τη διάδοση της δραστηριότητας των κρίσεων.

Η λεβετιρακετάμη σε συγκεντρώσεις έως 10 μM δεν έδειξε συγγένεια σύνδεσης για μια ποικιλία γνωστών υποδοχέων, όπως αυτοί που σχετίζονται με τις βενζοδιαζεπίνες, GABA (γ-αμινοβουτυρικό οξύ), γλυκίνη, NMDA (Ν-μεθυλ-ασπαρτικό οξύ), θέσεις επαναπρόσληψης και συστήματα δεύτερου αγγελιοφόρου. Επιπλέον, μελέτες in vitro απέτυχαν να βρουν επίδραση της λεβετιρακετάμης στα νευρωνικά ιοντικά κανάλια νατρίου ή ασβεστίου τύπου Τ και η λεβετιρακετάμη δεν φαίνεται να διευκολύνει άμεσα τη GABAεργική νευροδιαβίβαση. Ωστόσο, μελέτες in vitro έχουν δείξει ότι η λεβετιρακετάμη αντιτίθεται στη δραστηριότητα των αρνητικών τροποποιητών των GABA- και γλυκίνης-διαμεσολαβούμενων ρευμάτων και αναστέλλει μερικώς τα ρεύματα ασβεστίου τύπου Ν σε νευρωνικά κύτταρα.

Έχει περιγραφεί ένας κορεσμένος και στερεοεκλεκτικός νευρωνικός τόπος δέσμευσης σε ιστό εγκεφάλου αρουραίου για τη λεβετιρακετάμη. Πειραματικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι αυτός ο τόπος δέσμευσης είναι η πρωτεΐνη SV2A της συνάψεως, η οποία πιστεύεται ότι εμπλέκεται στη ρύθμιση της εξωκυττάρωσης των κυστιδίων. Αν και η μοριακή σημασία της δέσμευσης της λεβετιρακετάμης στην πρωτεΐνη SV2A της συνάψεως δεν είναι κατανοητή, η λεβετιρακετάμη και οι συγγενείς αναλόγοι έδειξαν μια κατάταξη συγγένειας για την SV2A που συσχετίστηκε με την ισχύ της αντιεπιληπτικής τους δραστηριότητας σε ποντίκια με προδιάθεση σε ακουστικά επιληπτικές κρίσεις. Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η αλληλεπίδραση της λεβετιρακετάμης με την πρωτεΐνη SV2A μπορεί να συμβάλλει στον αντιεπιληπτικό μηχανισμό δράσης του φαρμάκου.

Για περισσότερα δεδομένα Μηχανισμού Δράσης (Πλήρη) για τη LEVETIRACETAM (σύνολο 6), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Η λεβετιρακετάμη απορροφάται ταχέως και σχεδόν πλήρως μετά από από του στόματος χορήγηση, με αναφερόμενη απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα από του στόματος ουσιαστικά 100%. Ο χρόνος μέγιστης συγκέντρωσης (Tmax) είναι περίπου 1,3 ώρες μετά τη χορήγηση, και η μέγιστη συγκέντρωση (Cmax) είναι 31 μg/mL μετά από εφάπαξ δόση 1000mg και 43 μg/mL μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση. Η ταυτόχρονη χορήγηση λεβετιρακετάμης με τροφή καθυστερεί το Tmax κατά περίπου 1,5 ώρα και μειώνει το Cmax κατά 20%.

Περίπου το 66% της χορηγούμενης δόσης λεβετιρακετάμης απεκκρίνεται στα ούρα ως αμετάβλητο φάρμακο, ενώ μόνο το 0,3% της συνολικής δόσης απεκκρίνεται μέσω των κοπράνων. Ο κύριος ανενεργός μεταβολίτης της λεβετιρακετάμης, ο L057, ανιχνεύεται επίσης στα ούρα σε ποσοστό περίπου 24% της χορηγούμενης δόσης.

Ο όγκος κατανομής της λεβετιρακετάμης είναι περίπου 0,5 έως 0,7 L/kg.

Η συνολική κάθαρση πλάσματος της λεβετιρακετάμης είναι 0,96 mL/min/kg, με την νεφρική κάθαρση να αποτελεί 0,6 mL/min/kg. Ο κύριος ανενεργός μεταβολίτης της λεβετιρακετάμης, L057, έχει νεφρική κάθαρση 4 mL/min/kg. Δεδομένης της σχετικά υψηλής αναλογίας του φαρμάκου που υφίσταται νεφρική κάθαρση, η συνολική κάθαρση της λεβετιρακετάμης μειώνεται σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία.

Η απορρόφηση της λεβετιρακετάμης είναι ταχεία, με τις μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα να εμφανίζονται περίπου μία ώρα μετά από από του στόματος χορήγηση σε νηστικούς ασθενείς. Η από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα των δισκίων λεβετιρακετάμης είναι 100% και τα δισκία και το από του στόματος διάλυμα είναι βιοϊσοδύναμα ως προς την ταχύτητα και την έκταση απορρόφησης. Η τροφή δεν επηρεάζει την έκταση απορρόφησης της λεβετιρακετάμης, αλλά μειώνει το Cmax κατά 20% και καθυστερεί το Tmax κατά 1,5 ώρα.

Η φαρμακοκινητική της λεβετιρακετάμης είναι γραμμική στο εύρος δόσεων 500-5000 mg. Η σταθερή κατάσταση επιτυγχάνεται μετά από 2 ημέρες πολλαπλής χορήγησης δύο φορές την ημέρα.

Η λεβετιρακετάμη δεν συνδέεται σημαντικά με πρωτεΐνες του πλάσματος (<10% σύνδεση) και ο όγκος κατανομής της είναι κοντά στον όγκο του ενδοκυττάριου και εξωκυττάριου ύδατος.

Τα Cmax και AUC της λεβετιρακετάμης ήταν 20% υψηλότερα στις γυναίκες (N=11) σε σύγκριση με τους άνδρες (N=12). Ωστόσο, οι κάθαρσεις προσαρμοσμένες ανά βάρος σώματος ήταν συγκρίσιμες.

Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη LEVETIRACETAM (σύνολο 12), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Σύνδεση με Πρωτεΐνες

Η λεβετιρακετάμη και οι μεταβολίτες της είναι σε μεγάλο βαθμό μη συνδεδεμένοι με πρωτεΐνες του πλάσματος (<10%).

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

trending_down

Απόσυρση / Deprescribing

IMPACT

Αντιεπιληπτικά φάρμακα (συνέχεια)

Σταδιακή μείωση CR: Μεσαίο DP: Μεσαίο

Σταδιακή μείωση

monitoringΑνεπιθύμητες ενέργειες

open_in_new Δείτε στον οδηγό IMPACT arrow_forward

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

5284583

Μοριακός τύπος

C8H14N2O2

Μοριακό βάρος

170.21

IUPAC

(2S)-2-(2-oxopyrrolidin-1-yl)butanamide

InChIKey

HPHUVLMMVZITSG-LURJTMIESA-N

Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH

Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη των ΕΠΙΛΗΨΙΩΝ ή τη μείωση της σοβαρότητάς τους.