Σκευάσματα & Τιμολόγηση
| Σκεύασμα | Περιεκτικότητα | Λιανική |
|---|---|---|
|
ANGHOSTAN-100 250MG/CAP
Διακοπή
|
250 / CAP | 5.27 € |
ANGHOSTAN-100 — Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Περίληψη Χαρακτηριστικών Προϊόντος (ΠΧΠ), ανά ενότητα
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Από του στόματος
- Χορήγηση: κατά τη διάρκεια των γευμάτων
- Δόση έναρξης: ένα δισκίο δύο φορές την ημέρα
-
ΕνήλικεςΔόσηένα δισκίο δύο φορές την ημέραΓια πρόληψη υποξείας απόφραξης μετά από STENT(s): 2 δισκία ημερησίως για περίπου ένα μήνα, σε συνδυασμό με ακετυλοσαλικυλικό οξύ (100 έως 325 mg ημερησίως).
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΔεν συνιστάται η χρήση σε παιδιά και εφήβους λόγω έλλειψης εμπειρίας από κλινικές μελέτες.
-
ΗλικιωμένοιΗ φαρμακολογική και θεραπευτική δράση στο δοσολογικό σχήμα των 500 mg ημερησίως δεν επηρεάζονται από την ηλικία, παρά τις αλλαγές στη φαρμακοκινητική.
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Αιμορραγική προδιάθεση
-
Οργανικά τραύματα με τάση για αιμορραγία, π.χ. γαστροδωδεκαδακτυλικό έλκος κατά τη διάρκεια του παροξυσμού, αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης
-
Αιματολογικές διαταραχές οι οποίες προκαλούν παράταση του χρόνου ροής
-
Ιστορικό υπερευαισθησίας στην τικλοπιδίνη ή σε κάποιο από τα έκδοχα
-
Ιστορικό λευκοπενίας, θρομβοπενίας και ακοκκιοκυτταραιμίας
-
Ταυτόχρονη χορήγηση αντιπηκτικών ή αντισυγκολλητικών των αιμοπεταλίων, όπως η ασπιρίνη και μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Αιματολογικές και αιμορραγικές διαταραχές (ακοκκιοκυτταραιμία, πανκυτταροπενία, λευχαιμία)Βαριάς μορφής και μερικές φορές θανατηφόρεςΑποφύγετε πλημμελή παρακολούθηση, καθυστέρηση διάγνωσης και μη λήψη κατάλληλων θεραπευτικών μέτρων. Ακολουθείτε πιστά τις οδηγίες
-
Ταυτόχρονη χορήγηση με αντιπηκτικά ή αντιαιμοπεταλιακάΣτην περίπτωση ενδοστεφανιαίας πρόθεσης STENT(s) μπορεί να συνδυασθεί με ασπιρίνη (100 έως 325 mg ημερησίως) για περίπου ένα μήνα μετά την εμφύτευση. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις συγχορήγησης, στενή κλινική και εργαστηριακή παρακολούθηση.
-
Ουδετεροπενία, θρομβοπενία, προβλήματα αιμόστασης, θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα (ΤΤP)Δυνητικά θανατηφόρα (ΤΤΡ)ΠληθυσμόςΑσθενείςΕνημερώστε τον ασθενή για τα συμπτώματα και να διακόψει την αγωγή και να συμβουλευτεί ιατρό άμεσα. Σε υποψία ΤΤΡ, επικοινωνία με ομάδα ειδικών. Αποφύγετε χορήγηση αιμοπεταλίων εάν είναι δυνατό.
-
Διαταραχή ηπατικής λειτουργίαςΠληθυσμόςΑσθενείςΕνημερώστε τον ασθενή για τα συμπτώματα (ίκτερος, κόπρανα ανοικτού χρώματος, σκούρα ούρα) και να τα αναφέρει στον ιατρό.
-
Διασταυρούμενη αντιδραστικότητα θειενοπυριδινώνΉπιες έως σοβαρές αλλεργικές ή αιματολογικές αντιδράσειςΠληθυσμόςΑσθενείςΑξιολόγηση για ιστορικό υπερευαισθησίας σε άλλες θειενοπυριδίνες (κλοπιδογρέλη, πρασουγρέλη). Συνιστάται παρακολούθηση διασταυρούμενης αντιδραστικότητας.
-
Αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίαςΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίαςΧρησιμοποιείται με προσοχή.
-
Συγχορήγηση με ηπαρίνες, από του στόματος αντιπηκτικά και αντιαιμοπεταλιακάΔεν πρέπει να χορηγείται. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, στενή κλινική και εργαστηριακή παρακολούθηση.
-
Ηπατική ανεπάρκειαΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με εξασθενημένη ηπατική λειτουργίαΧορήγηση με προσοχή. Σε υποψία ηπατικής δυσλειτουργίας, έλεγχος ηπατικής λειτουργίας (ιδιαίτερα πρώτους μήνες). Εάν ηπατίτιδα ή ίκτερος, διακοπή αγωγής και έλεγχος.
-
Νεφρική ανεπάρκειαΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με νεφρική ανεπάρκειαΕνδέχεται να είναι αναγκαία μείωση δόσης ή διακοπή αν προκύψουν αιμορραγικά ή αιμοποιητικά προβλήματα.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Φάρμακα που σχετίζονται με κίνδυνο αιμορραγίαςπροσοχήΑυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας λόγω πιθανής αθροιστικής επίδρασηςΣύστασηΗ συγχορήγηση φαρμάκων που σχετίζονται με κίνδυνο αιμορραγίας πρέπει να γίνεται με προσοχή.
-
Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (NSAIDs)προσοχήΑυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας (συνέργεια αντισυγκολλητικής δράσης και ερεθιστικής δράσης στο γαστροδωδεκαδακτυλικό βλεννογόνο)ΣύστασηΕάν είναι απαραίτητη η χορήγηση, απαιτείται στενή κλινική και εργαστηριακή παρακολούθηση του ασθενούς.
-
ΑντιαιμοπεταλιακάπροσοχήΑυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας (συνέργεια της αντισυγκολλητικής δράσης των αιμοπεταλίων)ΣύστασηΕάν είναι απαραίτητη η χορήγηση, απαιτείται στενή κλινική και εργαστηριακή παρακολούθηση του ασθενούς.
-
Σαλικυλικά παράγωγαπροσοχήΑυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας (συνέργεια αντισυγκολλητικής δράσης και ερεθιστικής δράσης στο γαστροδωδεκαδακτυλικό βλεννογόνο)ΣύστασηΕάν είναι απαραίτητη η χορήγηση, απαιτείται στενή κλινική και εργαστηριακή παρακολούθηση του ασθενούς. Στην περίπτωση ενδοστεφανιαίας πρόθεσης STENT(s), (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
Αντιπηκτικά από του στόματοςπροσοχήΑυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας (συνδυασμός αντιπηκτικής και αντισυγκολλητικής δράσης)ΣύστασηΕάν είναι απαραίτητη η χορήγηση, απαιτείται στενή κλινική και βιοχημική παρακολούθηση του ασθενούς (INR).
-
ΗπαρίνεςπροσοχήΑυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας (συνδυασμός αντιπηκτικής και αντισυγκολλητικής δράσης)ΣύστασηΕάν είναι απαραίτητη η χορήγηση, απαιτείται στενή κλινική και βιοχημική παρακολούθηση του ασθενούς (APTT).
-
Εκλεκτικοί Αναστολείς Επαναπρόσληψης της Σεροτονίνης (SSRIs)προσοχήΑυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας (επηρεάζουν την ενεργοποίηση αιμοπεταλίων)ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χορήγηση των SSRIs με την τικλοπιδίνη θα πρέπει να γίνεται με προσοχή.
-
ΠεντοξιφυλλίνηπροσοχήΑυξημένος κίνδυνος αιμορραγίαςΣύστασηΗ συγχορήγηση πεντοξιφυλλίνης και τικλοπιδίνης πρέπει να γίνεται με προσοχή.
-
προσοχήΑύξηση των επιπέδων θεοφυλλίνης στο πλάσμα με κίνδυνο υπερδοσολογίας (μείωση πλασματικής κάθαρσης)ΣύστασηΣυνιστάται κλινική παρακολούθηση και εάν είναι απαραίτητο μέτρηση των επιπέδων θεοφυλλίνης στο πλάσμα. Χρειάζεται προσαρμογή του δοσολογικού σχήματος της θεοφυλλίνης κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος της θεραπείας με τικλοπιδίνη.
-
παρακολούθησηΕλαφρά μείωση (περίπου 15%) του επιπέδου της διγοξίνης στο πλάσμαΣύστασηΔεν επηρεάζει τη θεραπευτική αποτελεσματικότητα της διγοξίνης.
-
χωρίς αλληλεπίδρασηΔεν επηρεάζει την ανασταλτική δράση της τικλοπιδίνης στη συγκόλληση των αιμοπεταλίων
-
προσοχήΥψηλά επίπεδα φαινυτοΐνης και τοξικότηταΣύστασηΤο φάρμακο αυτό θα πρέπει να δίνεται με προσοχή σε συνδυασμό με τικλοπιδίνη και θα ήταν σκόπιμο να επανεπιβεβαιωθούν τα επίπεδα της φαινυτοΐνης στο πλάσμα.
-
S-ΚεταμίνηπαρακολούθησηΑύξηση των επιπέδων της S-κεταμίνης στο πλάσμα του αίματος μέσω αναστολής του μεταβολισμού από το CYP2B6
-
β-αναστολείς, αναστολείς διαύλων ασβεστίου και διουρητικάχωρίς αλληλεπίδρασηΔεν αναφέρθηκε κλινικά σημαντική αλληλεπίδραση
-
ουσίες με παρόμοιο ηπατικό μεταβολισμό (μέσω CYP450)προσοχήΠαράταση βιολογικής ημίσειας ζωής (π.χ. αντιπυρίνη κατά 25%)ΣύστασηΓια ουσίες με στενό θεραπευτικό εύρος, είναι αναγκαία η προσαρμογή της δόσης κατά την έναρξη, καθώς και μετά τη διακοπή της συγχορήγησης.
-
Αντιόξιναπαρακολούθηση20-30% χαμηλότερα επίπεδα τικλοπιδίνης στο πλάσμα
-
παρακολούθησηΣημαντική αύξηση των επιπέδων τικλοπιδίνης στο πλάσμα
-
παρακολούθησηΜείωση των επιπέδων της κυκλοσπορίνης στο αίμα (πολύ σπάνια)ΣύστασηΤα επίπεδα της κυκλοσπορίνης στο αίμα θα πρέπει να ελέγχονται σε περιπτώσεις συγχορήγησης.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Χρησιμοποιείται η ακόλουθη συχνότητα ταξινόμησης κατά CIOMS, όπου έχει εφαρμογή: Πολύ συχνές (≥ 10%), συχνές (≥ 1 έως < 10%), όχι συχνές (≥ 0,1 έως < 1%), σπάνιες (≥ 0,01 έως < 0,1%), πολύ σπάνιες (< 0,01%), συχνότητα μη γνωστή (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).
| Κατηγορία / οργανικό σύστημα | Συχνές | Όχι συχνές | Σπάνιες
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηTo Τικλοπιδίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, εκτός εάν κρίνεται απολύτως απαραίτητο από το θεράποντα.Η ασφάλεια της τικλοπιδίνης δεν έχει επιβεβαιωθεί στην εγκυμοσύνη.
-
ΓαλουχίαTo Τικλοπιδίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη γαλουχία, εκτός εάν κρίνεται απολύτως απαραίτητο από το θεράποντα.Μελέτες σε αρουραίους έχουν δείξει ότι η τικλοπιδίνη εκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Η ασφάλεια της τικλοπιδίνης δεν έχει επιβεβαιωθεί σε θηλάζουσες μητέρες.
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιαιμοπεταλιακός παράγοντας Κωδικός ATC: B01A C05.
Μηχανισμός δράσης
Η τικλοπιδίνη είναι ένας αναστολέας της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων. Προκαλεί ανάλογα με τη δόση, αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων και απελευθέρωση ορισμένων αιμοπεταλιακών παραγόντων, καθώς και παράταση του χρόνου ροής του αίματος. Το φάρμακο δεν έχει εμφανή in vitro δραστικότητα αλλά μόνο in vivo, αν και δεν υπάρχουν στοιχεία για κάποιο ενεργό μεταβολίτη.
Η τικλοπιδίνη ανταγωνίζεται τη συσσώρευση των αιμοπεταλίων, αναστέλλοντας την ένωση του ADP, υπεύθυνου για την ινωδογένεση, στη μεμβράνη των αιμοπεταλίων. Η τικλοπιδίνη δεν αναστέλλει την κυκλοοξυγενάση, όπως συμβαίνει με το ακετυλοσαλικυλικό οξύ. Το κυκλικό-AMP των αιμοπεταλίων δεν φαίνεται να διαδραματίζει ρόλο στο μηχανισμό δράσης του.
Η τικλοπιδίνη αναστέλει ισχυρά το κυτόχρωμα P450 (CYP2B6). Επίσης αναστέλει το CYP2C19 και το CYP2D6 με μειωμένη ικανότητα.
Ο χρόνος πήξης όπως μετράται με τη μέθοδο Ivy, με περιβραχιόνιο υπό πίεση στα 40 mmHg είναι τουλάχιστον διπλάσιος σε σχέση με τις αρχικές τιμές. Η παράταση του χρόνου πήξης του αίματος χωρίς τη χρήση περιβραχιόνιου είναι λιγότερο εμφανής.
Στους περισσότερους ασθενείς, μία εβδομάδα μετά τη διακοπή της θεραπείας, ο χρόνος πήξης και οι λοιπές λειτουργικές εξετάσεις των αιμοπεταλίων επανέρχονται στις φυσιολογικές τιμές.
Αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων παρατηρείται τις δύο πρώτες ημέρες από τη χορήγηση 250 mg τικλοπιδίνης, 2 φορές ημερησίως. Το μέγιστο αντιαιμοπεταλιακό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται 5 έως 8 ημέρες μετά τη χορήγηση 250 mg, 2 φορές ημερησίως.
Σε θεραπευτική δόση, η τικλοπιδίνη αναστέλλει κατά 50-70% την αιμοπεταλιακή συσσώρευση, την προκαλούμενη από την ADP (2,5 μmol/l). Μικρότερες δόσεις συνοδεύονται από μικρότερη αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Το αποτέλεσμα της τικλοπιδίνης στον κίνδυνο αγγειακών επεισοδίων μελετήθηκε σε αρκετές τυφλές, ελεγχόμενες κλινικές μελέτες.
Σε μια μελέτη που συγκρίνει τικλοπιδίνη και ακετυλοσαλικυλικό οξύ (Μελέτη Τικλοπιδίνης Ακετυλοσαλικυλικού οξέος σε Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο ή ΤΑSS) είχαν συμπεριληφθεί 3.069 ασθενείς που είχαν υποστεί παροδική ισχαιμική προσβολή ή ελαφρύ εγκεφαλικό επεισόδιο και παρακολουθήθηκαν για τουλάχιστον 2 έως και 5 χρόνια. Κατά τη διάρκεια της μελέτης, η τικλοπιδίνη ελάττωσε σημαντικά τον κίνδυνο θανατηφόρου ή μη θανατηφόρου αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου κατά 27% (p=0,011) σε σύγκριση με το ακετυλοσαλικυλικό οξύ. Κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου, όταν ο κίνδυνος αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου είναι μεγαλύτερος, η ελάττωση του κινδύνου αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (θανατηφόρου ή μη) σε σύγκριση με το ακετυλοσαλικυλικό οξύ ήταν 48%. Η ελάττωση ήταν όμοια σε άνδρες και γυναίκες.
Σε μια μελέτη που συνέκρινε τικλοπιδίνη και placebo (την Αμερικανο-Καναδική Μελέτη Τικλοπιδίνης ή CATS), 1.073 ασθενείς οι οποίοι είχαν εμπειρία από προηγούμενο αθηροθρομβωτικό εγκεφαλικό επεισόδιο είχαν κάνει θεραπεία μέχρι 3 χρόνια. Η τικλοπιδίνη ελάττωσε σημαντικά τον ολικό κίνδυνο αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου κατά 34% (p=0,017) σε σύγκριση με το placebo. Κατά τον πρώτο χρόνο, η ελάττωση του κινδύνου μοιραίου και όχι μοιραίου αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου έναντι του placebo ήταν 33%.
Σε μια μελέτη που συνέκρινε την τικλοπιδίνη και το placebo (η Σουηδική Πολυκεντρική Μελέτη Τικλοπιδίνης ή STIMS) είχαν συμπεριληφθεί 687 ασθενείς με διαλείπουσα χωλότητα. Η μέση διάρκεια παρακολούθησης ασθενούς από την είσοδό του έως την τελική αξιολόγηση ήταν 5,6 χρόνια. Η τικλοπιδίνη ελάττωσε σημαντικά τη συνολική θνησιμότητα κατά 29% (p=0,015). Η συχνότητα εμφάνισης καρδιακών και αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων (θανατηφόρων ή μη) μειώθηκε κατά 41% (p=0,007).
Μετά τη χορήγηση μιας καθορισμένης εφάπαξ δόσης από το στόμα, η τικλοπιδίνη εμφανίζει ταχεία απορρόφηση και η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα εμφανίζεται περίπου δύο ώρες μετά τη λήψη. Η απορρόφηση είναι πρακτικά πλήρης. Η χορήγηση της τικλοπιδίνης μετά τα γεύματα βελτιώνει τη βιοδιαθεσιμότητα.
Η τικλοπιδίνη μεταβολίζεται ευρέως στο ήπαρ. Μετά την από του στόματος χορήγηση μιας δόσης ραδιοεπισημασμένης τικλοπιδίνης, το 50-60% αυτής ανευρίσκεται στα ούρα και το υπόλοιπο στα κόπρανα.
Τα επίπεδα σταθεροποιημένης κατάστασης στο πλάσμα εμφανίζονται μετά από 7 έως 10 μέρες από τη χορήγηση 250 mg 2 φορές ημερησίως. Ο μέσος χρόνος ημίσειας απέκκρισης της τικλοπιδίνης, σε θεραπευτικά επίπεδα, είναι περίπου 30 με 50 ώρες. Ωστόσο, η αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων δεν σχετίζεται με τα επίπεδα του φαρμάκου στο πλάσμα.