DAROLUTAMIDE
Δαρολουταμίδη
**Φαρμακοδυναμική** Η νταρολουταμίδη, μέσω των εππιπτώσεών της στην ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων, αντιμετωπίζει τον ανθεκτικό στον ευνουχισμό καρκίνο του προστάτη. Αναστέλλει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων και μειώνει σημαντικά τα επίπεδα του ειδικού προστατικού …
Εμπορικά Ονόματα
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η νταρολουταμίδη, μέσω των εππιπτώσεών της στην ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων, αντιμετωπίζει τον ανθεκτικό στον ευνουχισμό καρκίνο του προστάτη. Αναστέλλει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων και μειώνει σημαντικά τα επίπεδα του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) μέσω ισχυρού ανταγωνισμού στον υποδοχέα ανδρογόνων.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Οι δράσεις των ανδρογόνων στους υποδοχείς ανδρογόνων (AR) ενισχύουν την ανάπτυξη και την επιβίωση των καρκινικών κυττάρων του προστάτη. Η νταρολουταμίδη ανταγωνιστικά αναστέλλει τη σύνδεση των ανδρογόνων με τους υποδοχείς τους, αναστέλλοντας την πυρηνική μετατόπιση του AR, καθώς και τη μεταγραφή που μεσολαβείται από τον AR. Το τελικό αποτέλεσμα αυτών των διαδικασιών είναι η μείωση του πολλαπλασιασμού των καρκινικών κυττάρων του προστάτη και του μεγέθους του όγκου. Ο κύριος μεταβολίτης της, η κετο-νταρολουταμίδη, εμφανίζει παρόμοια φαρμακολογική δραστηριότητα με το μητρικό φάρμακο, νταρολουταμίδη. Η νταρολουταμίδη έχει βρεθεί ότι συνδέεται ισχυρότερα στον υποδοχέα AR από την [απαλουταμίδη] και την [ενζαλουταμίδη], οι οποίες είναι άλλοι ανταγωνιστές του υποδοχέα ανδρογόνων. Η νταρολουταμίδη μπορεί να δράσει ως ανταγωνιστής του υποδοχέα προγεστερόνης (PR) στο εργαστηριακό περιβάλλον με περίπου 1% δραστηριότητα σε σύγκριση με τις δράσεις της στον υποδοχέα ανδρογόνων. Η κλινική σημασία δεν είναι γνωστή αυτή τη στιγμή.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η νταρολουταμίδη απορροφάται από το γαστρεντερικό σωλήνα. Στη νηστεία, οι μέγιστες συγκεντρώσεις επιτυγχάνονται εντός 3-5 ωρών, και εντός 3-8 ωρών μετά τη λήψη τροφής. Η διάμεση Tmax κυμαίνεται μεταξύ 3-6 ωρών. Η μέση σταθερή μέγιστη πλασματική συγκέντρωση νταρολουταμίδης μετά από δόση 600 mg δύο φορές ημερησίως είναι περίπου 4,79 mg/L. Η Cmax επιτυγχάνεται περίπου 4 ώρες μετά τη χορήγηση μίας εφάπαξ από του στόματος δόσης 600 mg. Η AUC 0-12h είναι περίπου 52,82 h•μg/mL. Επιδράσεις τροφής Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της νταρολουταμίδης είναι περίπου 30% μετά από νηστεία και λήψη μίας εφάπαξ δόσης 300 mg. Σταθερές συγκεντρώσεις επιτυγχάνονται μεταξύ 2 και 5 ημερών μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση με τροφή. Η βιοδιαθεσιμότητα της νταρολουταμίδης αυξάνεται κατά 2,0 έως 2,5 φορές όταν χορηγείται με τροφή.
Σε μια φαρμακοκινητική μελέτη, μια ραδιοσημασμένη δόση νταρολουταμίδης σε από του στόματος διάλυμα έδειξε ότι το 63,4% του υλικού που σχετίζεται με τη νταρολουταμίδη απεκκρίθηκε στα ούρα (7% εκ των οποίων ήταν αμετάβλητο φάρμακο) και το 32,4% στα κόπρανα (με 30% αμετάβλητο φάρμακο).
Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, ο φαινομενικός όγκος κατανομής της νταρολουταμίδης είναι περίπου 119L.
Η κάθαρση της νταρολουταμίδης μετά από ενδοφλέβια δόση είναι 116 mL/min (39,7%).
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Η σύνδεση με πρωτεΐνες του πλάσματος για τη νταρολουταμίδη είναι 92% και 99,8% για την κετο-νταρολουταμίδη, τον ενεργό μεταβολίτη. Συνδέονται κυρίως με την αλβουμίνη.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η νταρολουταμίδη μεταβολίζεται κυρίως από το ηπατικό μικροσωμικό ένζυμο CYP3A4, εκτός από τις UGT1A9 και UGT1A1. Ο κύριος ενεργός μεταβολίτης κετο-νταρολουταμίδη ανευρίσκεται στο πλάσμα σε συγκέντρωση 2 φορές μεγαλύτερη από τη νταρολουταμίδη.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Ο χρόνος ημίσειας ζωής της νταρολουταμίδης και του ενεργού μεταβολίτη της, κετο-νταρολουταμίδης, είναι περίπου 20 ώρες. Μια μελέτη φάσης 1 προσδιόρισε τερματικό χρόνο ημίσειας ζωής που κυμαίνεται μεταξύ 10-15 ωρών.