PYLELICO

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία

A02BD08 - Συνδυασμοί για την εκρίζωση του Helicobacter pylori

Το bismuth subcitrate, tetracycline and metronidazole είναι κοκκία τριπλού σταθερού συνδυασμού που περιέχει βενζοϋλική μετρονιδαζόλη, υποκιτρικό βισμούθιο, και υδροχλωρική τετρακυκλίνη για την εκρίζωση του H. pylori σε συνδυασμό με ομεπραζόλη (τετραπλή θεραπεία).

Μηχανισμός δράσης

• Βισμούθιο Η ακριβής επίδραση του βισμουθίου στη θεραπεία λοιμώξεων με H. pylori είναι ακόμα άγνωστη. Φαίνεται ότι σχετίζεται με άμεση τοξικότητα στη λειτουργία της μεμβράνης, αναστολή της πρωτεϊνοσύνθεσης και της σύνθεσης κυτταρικού τοιχώματος, αναστολή της ενζυμικής δραστικότητας της ουρεάσης, αποτροπή της κυτταροπροσκόλλησης, σύνθεση του ΑΤΡ και μη ειδική ανταγωνιστική παρεμβολή με τη μεταφορά σιδήρου.
• Mετρονιδαζόλη Ο αντιμικροβιακός μηχανισμός δράσης της μετρονιδαζόλης εξαρτάται από τη μείωση του νιτρικού τμήματός της από τη νιτροαναγωγάση και άλλες αναγωγάσες σε νιτρικά ριζικά ανιόντα. Αυτές οι ρίζες καταστρέφουν το DNA των βακτηριδίων, αποβαίνοντας τελικά σε κυτταρικό θάνατο.
• Tετρακυκλίνη Η τετρακυκλίνη συνδέεται ειδικά στο ριβόσωμα 30S και αποτρέπει την πρόσβαση του tRNA στο σύμπλεγμα mRNA-ριβοσώματος και επομένως παρεμβαίνει στην πρωτεϊνοσύνθεση.

Σχέση μεταξύ φαρμακοκινητικής και φαρμακοδυναμικής

• Βισμούθιο Η φαρμακοκινητική (ΡΚ)/φαρμακοδυναμική (PD) σχέση του υποκιτρικού βισμουθίου δεν έχει τεκμηριωθεί.
• Mετρονιδαζόλη Η αποτελεσματικότητα εξαρτάται κυρίως από τη Cmax (μέγιστη συγκέντρωση στον ορό): αναλογία MIC (ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση) του παθογόνου και το AUC (εμβαδόν κάτω από την καμπύλη): αναλογία MIC του παθογόνου, αντίστοιχα.
• Tετρακυκλίνη Η αποτελεσματικότητα εξαρτάται κυρίως από το AUC (εμβαδόν κάτω από την καμπύλη): αναλογία MIC του παθογόνου.

Μηχανισμός(οί) αντοχής

• Βισμούθιο Η αντοχή στο βισμούθιο μεταξύ Gram-αρνητικών βακτηρίων έχει καταδειχτεί ότι εξαρτάται από το σίδηρο και την πρόσληψή του. Η αντοχή στην ανασταλτική δράση του βισμουθίου συνδέεται αντιστρόφως με τη συγκέντρωση σιδήρου και είναι ισχυρά εξαρτώμενη από τους μηχανισμούς μεταφοράς σιδήρου.
• Mετρονιδαζόλη Στο Helicobacter pylori η αντοχή συνδέεται με μεταλλάξεις του γονιδίου κωδικοποίησης της NADPH-νιτροαναγωγάσης. Αυτές οι μεταλλάξεις αποτρέπουν τη μείωση του νιτρικού τμήματός της μετρονιδαζόλης από τη νιτροαναγωγάση.
• Tετρακυκλίνη Οι τρεις κύριοι μηχανισμοί αντοχής που έχουν περιγραφεί είναι:
  • Μειωμένη συσσώρευση τετρακυκλίνης ως αποτέλεσμα είτε μειωμένης εισροής αντιβιοτικού ή απόκτησης μιας ενεργειακά εξαρτώμενης οδού εκροής,
  • Μειωμένη πρόσβαση της τετρακυκλίνης στο ριβόσωμα λόγω της παρουσίας πρωτεϊνών προστασίας του ριβοσώματος,
  • Ενζυματική αδρανοποίηση των τετρακυκλινών. Υπάρχει πλήρης διασταυρούμενη αντοχή μεταξύ μετρονιδαζόλης και άλλων ιμιδαζολών και μεταξύ τετρακυκλίνης και άλλων τετρακυκλινών.

Όρια ευαισθησίας

• Βισμούθιο Όρια ευαισθησίας που σχετίζονται με τα είδη για το βισμούθιο και το H. pylori δεν έχουν οριστεί από την EUCAST (Ευρωπαϊκή Επιτροπή Δοκιμών Αντιμικροβιακής Ευαισθησίας).
• Mετρονιδαζόλη Δοκιμή της μετρονιδαζόλης πραγματοποιείται χρησιμοποιώντας τη συνήθη σειρά αραιώσεων. Οι ακόλουθες ελάχιστες ανασταλτικές συγκεντρώσεις καθορίστηκαν για ευαίσθητους και ανθεκτικούς μικροοργανισμούς στη μετρονιδαζόλη:

  Όρια ευαισθησίας της EUCAST:

  Είδος	Ευαίσθητο	Ανθεκτικό
  Helicobacter pylori	≤ 4,0 mg/l	> 4,0 mg/l
  *βασίζεται κυρίως στη φαρμακοκινητική ορού

• Tετρακυκλίνη Όρια ευαισθησίας που σχετίζονται με τα είδη για την τετρακυκλίνη και το H. pylori δεν έχουν οριστεί από την EUCAST. Ωστόσο, ένα όριο ευαισθησίας αντοχής για την τετρακυκλίνη και το H. pylori των 4 mg/l έχει χρησιμοποιηθεί.

Επικράτηση επίκτητης αντοχής

Η επικράτηση της αντοχής ποικίλλει γεωγραφικά και με την πάροδο του χρόνου για το Helicobacter pylori. Δεδομένα σχετικά με πληροφορίες τοπικής αντοχής είναι επομένως επιθυμητά, ιδιαίτερα προκειμένου να διασφαλιστεί η επαρκής θεραπεία βαριών λοιμώξεων. Εάν η κατάσταση της τοπικής αντοχής θέτει υπό αμφισβήτηση την αποτελεσματικότητα του bismuth subcitrate, tetracycline and metronidazole, πρέπει να αναζητηθεί θεραπευτική συμβουλή από ειδικούς. Ιδιαίτερα σε περιπτώσεις βαριάς λοίμωξης ή ανεπιτυχούς θεραπείας, θα πρέπει να λαμβάνεται μικροβιολογική διάγνωση με επιβεβαίωση του μικροοργανισμού και της ευαισθησίας του στα δραστικά συστατικά του bismuth subcitrate, tetracycline and metronidazole.

Επί του παρόντος, το ποσοστό αντοχής του Helicobacter pylori όσον αφορά την τετρακυκλίνη θεωρείται ότι είναι λιγότερο από 5% ενώ το ποσοστό αντοχής όσον αφορά τη μετρονιδαζόλη είναι μεταξύ 30% και 50%. Τα κλινικά δεδομένα αποκαλύπτουν ελαφρά μείωση του ποσοστού εκρίζωσης του H. pylori μετά από θεραπεία με καψάκια μετρονιδαζόλης, οξειδίου του βισμουθίου και υδροχλωρικής τετρακυκλίνης σε ασθενείς με στελέχη ανθεκτικά στη μετρονιδαζόλη.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Δύο συγκριτικές δοκιμές έχουν διεξαχθεί, μια στην Ευρώπη (βασική) και μια στις Η.Π.Α. (υποστηρικτική), οι οποίες συγκρίνουν σχήμα θεραπείας με μετρονιδαζόλη, οξείδιο του βισμουθίου και υδροχλωρική τετρακυκλίνη σε συνδυασμό με θεραπεία με ομεπραζόλη για 10 ημέρες με το τυπικό σχήμα θεραπείας με ομεπραζόλη, αμοξυκιλλίνη και κλαριθρομυκίνη (OAK) για 7 και 10 ημέρες, αντίστοιχα. Και οι δύο μελέτες ήταν τυχαιοποιημένες, παράλληλων ομάδων, ανοιχτές, ενεργά ελεγχόμενες δοκιμές μη κατωτερότητας και περιλάμβαναν υποκείμενα με επιβεβαιωμένη λοίμωξη με H. pylori. Τα αποτελέσματα συνοψίζονται στον ακόλουθο πίνακα. Η συμμόρφωση ήταν μεγαλύτερη από 95% και στις δύο ομάδες θεραπείας και στις δύο μελέτες.

Προκειμένου να αξιολογηθεί η επίδραση της αντοχής στα αντιβιοτικά, βιοψίες ελήφθησαν για καλλιέργεια και εξετάστηκε η αντοχή των βακτηριακών στελεχών στην κλαριθρομυκίνη και τη μετρονιδαζόλη. Η ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση (MIC) που καθορίζει την ευαισθησία ήταν ≤ 8 μg/ml για τη μετρονιδαζόλη και < 1 μg/ml για την κλαριθρομυκίνη. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι ο συνδυασμός μετρονιδαζόλης, οξειδίου του βισμουθίου και υδροχλωρικής τετρακυκλίνης είναι αποτελεσματικός ανεξάρτητα από την αντοχή του βακτηριακού στελέχους στη μετρονιδαζόλη ή την κλαριθρομυκίνη.

Η επίδραση των ελκών στην αποτελεσματικότητα της θεραπείας αξιολογήθηκε επίσης στη βασική ευρωπαϊκή μελέτη. Η αποτελεσματικότητα του συνδυασμού μετρονιδαζόλης, οξειδίου του βισμουθίου και υδροχλωρικής τετρακυκλίνης ήταν παρόμοια σε εκείνους τους ασθενείς με παρουσία ή ιστορικό πεπτικών ελκών και σε εκείνους χωρίς.

Ποσοστά εκρίζωσης σε ελεγχόμενες μελέτες που χρησιμοποιήθηκαν καψάκια μετρονιδαζόλης, οξειδίου του βισμουθίου και υδροχλωρικής τετρακυκλίνης (MBT) (ITT & PP)

ITT = πρόθεση θεραπείας. MITT = τροποποιημένη πρόθεση θεραπείας. ND = μη προσδιορισμένο. α Ελλείπουσες τιμές που καταλογίζονται ως μη εκρίζωση. β Ανάλυση παρατηρούμενων περιπτώσεων. Τα δεδομένα για την ασφάλεια από αυτές τις δοκιμές περιλαμβάνονται στις συγκεντρωτικές πληροφορίες στην παράγραφο 4.8.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση διεξαγωγής μελετών με καψάκια μετρονιδαζόλης, οξειδίου του βισμουθίου και υδροχλωρικής τετρακυκλίνης σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού με την αιτιολογία ότι το συγκεκριμένο φαρμακευτικό προϊόν είναι πιθανό να είναι επισφαλές (βλέπε Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

Υποκιτρικό βισμούθιο (βισμούθιο)

Το υποκιτρικό βισμούθιο έχει σχετικά μεγάλο χρόνο ημιζωής αποβολής στο πλάσμα και το αίμα, έτσι παρατηρείται συσσώρευση μετά από 4 επαναλαμβανόμενες δόσεις καψακίων μετρονιδαζόλης, οξειδίου του βισμουθίου και υδροχλωρικής τετρακυκλίνης χορηγούμενες συγχρόνως με ομεπραζόλη 20 mg 2 φορές την ημέρα για 10 ημέρες. Οι συγκεντρώσεις βισμουθίου στο πλάσμα και στο αίμα σε σταθερή κατάσταση γενικά επιτυγχάνονται την Ημέρα 4. Οι μέσες συγκεντρώσεις βισμουθίου στο πλάσμα και στο αίμα σε σταθερή κατάσταση την Ημέρα 10 ήταν κάτω από 50 μg/l σε όλα τα υποκείμενα. Ωστόσο, συγκεντρώσεις βισμουθίου στο πλάσμα και στο αίμα πάνω από 50 μg/l παρατηρήθηκαν σποραδικά σε πληθυσμό υποκειμένων (12 και 8 στα 28 υποκείμενα, για συγκεντρώσεις στο πλάσμα και στο αίμα, αντίστοιχα), οι οποίες ήταν πάνω από 100 μg/l σε 2 υποκείμενα (1 υποκείμενο και για το αίμα και για το πλάσμα, και 1 υποκείμενο για το πλάσμα μόνο), παρόλο που τα αυξημένα επίπεδα ήταν παροδικά και παρατηρήθηκαν για λιγότερο από μια ώρα σε κάθε περίπτωση.

Δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ συγκεντρώσεων βισμουθίου στο πλάσμα και στο αίμα σε κάθε περίπτωση δειγματοληψίας έως την Ημέρα 10 της δοσολογίας και σε σταθερή κατάσταση την Ημέρα 10, καταδεικνύοντας κατανομή του βισμουθίου στο διαμέρισμα των αιμοσφαιρίων. Ο εμφανής τελικός χρόνος ημιζωής αποβολής (T½el) του βισμουθίου στο πλάσμα υπολογίστηκε μεταξύ 21 και 90 ωρών. Σε αντίθεση, λόγω της πιθανής σχέσης του βισμουθίου με τα αιμοσφαίρια, ο T½el του βισμουθίου στο αίμα ήταν μεγαλύτερος (υπολογίστηκε μεταξύ 192 και 605 ωρών σε μεμονωμένα υποκείμενα).

Mετρονιδαζόλη

Μετά την από το στόμα χορήγηση, η μετρονιδαζόλη απορροφάται καλά, με μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα να επιτυγχάνονται μεταξύ 1 και 2 ωρών μετά τη χορήγηση. Οι συγκεντρώσεις της μετρονιδαζόλης στο πλάσμα είναι ανάλογες με τη χορηγούμενη δόση, με την από το στόμα χορήγηση 500 mg να δημιουργεί μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα περίπου 12 μg/ml.

Η μετρονιδαζόλη εμφανίζεται στο πλάσμα κυρίως ως αμετάβλητη ένωση, ενώ υπάρχουν επίσης μικρότερες ποσότητες του 2- υδροξυμεθυλο μεταβολίτη. Λιγότερη από το 20% της μετρονιδαζόλης που υπάρχει στην κυκλοφορία δεσμεύεται σε πρωτεΐνες πλάσματος. Η μετρονιδαζόλη εμφανίζεται επίσης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, στο σάλιο, και στο μητρικό γάλα σε συγκέντρωση παρόμοια με εκείνες που βρίσκεται στο πλάσμα.

Ο μέσος χρόνος ημιζωής αποβολής της μετρονιδαζόλης σε φυσιολογικούς εθελοντές είναι 8 ώρες. Η κύρια οδός αποβολής της μετρονιδαζόλης και των μεταβολιτών της είναι μέσω των ούρων (60% έως 80% της δόσης), με την απέκκριση στα κόπρανα να υπολογίζεται στο 6% έως 15% της δόσης. Οι μεταβολίτες που εμφανίζονται στα ούρα προκύπτουν κυρίως από οξείδωση πλευρικών αλυσίδων [1-(β-υδροξυαιθυλ) 2-υδροξυμεθυλ-5-νιτροϊμιδαζόλιο και 2 μεθυλ-5-νιτροϊμιδαζόλιο-1-υλ-οξικό οξύ] και σύζευξη με γλυκορουνίδιο, με την αμετάβλητη μετρονιδαζόλη να υπολογίζεται σε περίπου 20% της συνολικής. Η νεφρική κάθαρση της μετρονιδαζόλης είναι περίπου 10 ml/min/1,73m2.

Η μειωμένη νεφρική λειτουργία δεν μεταβάλλει τη φαρμακοκινητική της εφάπαξ δόσης της μετρονιδαζόλης. Σε ασθενείς με μειωμένη ηπατική λειτουργία, η κάθαρση της μετρονιδαζόλης στο πλάσμα είναι μειωμένη.

Υδροχλωρική τετρακυκλίνη

Η τετρακυκλίνη απορροφάται (60%-90%) στο στομάχι και στο άνω τμήμα του λεπτού εντέρου. Η παρουσία τροφών, γάλακτος ή κατιόντων ενδέχεται να μειώσει σημαντικά την έκταση της απορρόφησης. Στο πλάσμα, η τετρακυκλίνη δεσμεύεται σε πρωτεΐνες πλάσματος σε ποικίλους βαθμούς. Συμπυκνώνεται από το ήπαρ στη χολή και απεκκρίνεται στα ούρα και στα κόπρανα σε υψηλές συγκεντρώσεις σε βιολογικά ενεργή μορφή.

Η τετρακυκλίνη κατανέμεται στους περισσότερους ιστούς και υγρά του σώματος. Κατανέμεται στη χολή και υφίσταται ποικίλων βαθμών εντεροηπατική επανακυκλοφορία. Η τετρακυκλίνη τείνει να εντοπίζεται σε όγκους, νεκρωτικούς ή ισχαιμικούς ιστούς, στο ήπαρ και στον σπλήνα και να σχηματίζει σύμπλοκα τετρακυκλίνης-ασβεστίου ορθοφωσφορικού σε σημεία σχηματισμού νέου οστού ή ανάπτυξης δοντιών. Η τετρακυκλίνη διαπερνά εύκολα τον πλακούντα και απεκκρίνεται σε υψηλές ποσότητες στο μητρικό γάλα.

Καψάκια μετρονιδαζόλης, οξειδίου του βισμουθίου και υδροχλωρικής τετρακυκλίνης

Η κλινική σημασία των συστηματικών, σε σύγκριση με τις τοπικές, συγκεντρώσεων της δραστικής ουσίας για την αντιμικροβιακή δράση συνδυασμού μετρονιδαζόλης, οξειδίου του βισμουθίου και υδροχλωρικής τετρακυκλίνης κατά του Helicobacter pylori, δεν έχει τεκμηριωθεί. Σε υγιείς άρρενες εθελοντές διεξάχθηκε μια συγκριτική μελέτη βιοδιαθεσιμότητας στην οποία χορηγήθηκε μετρονιδαζόλη (375 mg), τετρακυκλίνη (375 mg) και υποκιτρικό βισμούθιο (420 mg, ισοδύναμο με 120 mg οξείδιο του βισμουθίου (Bi2O3)) ως καψάκια συνδυασμού μετρονιδαζόλης, οξειδίου του βισμουθίου και υδροχλωρικής τετρακυκλίνης ή ως 3 ξεχωριστά σκευάσματα καψακίων που χορηγήθηκαν ταυτοχρόνως. Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι για τις μεμονωμένες δραστικές ουσίες, όταν χορηγήθηκαν ως ξεχωριστά σκευάσματα καψακίων ή ως καψάκια συνδυασμού μετρονιδαζόλης, οξειδίου του βισμουθίου και υδροχλωρικής τετρακυκλίνης ήταν παρόμοιες.

Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι για τη μετρονιδαζόλη, την υδροχλωρική τετρακυκλίνη και το βισμούθιο καθορίστηκαν επίσης όταν τα καψάκια μετρονιδαζόλης, οξειδίου του βισμουθίου και υδροχλωρικής τετρακυκλίνης χορηγήθηκαν υπό συνθήκες νηστείας και τροφοληψίας. Οι τροφές μείωσαν τη συστηματική απορρόφηση και των τριών συστατικών των καψακίων μετρονιδαζόλης, οξειδίου του βισμουθίου και υδροχλωρικής τετρακυκλίνης, με τις τιμές AUC για τη μετρονιδαζόλη, την υδροχλωρική τετρακυκλίνη και το βισμούθιο να μειώνονται κατά 6%, 34% και 60%, αντίστοιχα. Η μείωση στην απορρόφηση και των τριών συστατικών των καψακίων μετρονιδαζόλης, οξειδίου του βισμουθίου και υδροχλωρικής τετρακυκλίνης παρουσία τροφών δεν θεωρείται ότι είναι κλινικά σημαντική. Ο αυξημένος χρόνος κατακράτησης γαστρικού υγρού είναι πιθανό να είναι ευεργετικός, καθώς παρατείνει την έκθεση του H. Pylori στο βισμούθιο, τη μετρονιδαζόλη και την υδροχλωρική τετρακυκλίνη. Τα καψάκια μετρονιδαζόλης, οξειδίου του βισμουθίου και υδροχλωρικής τετρακυκλίνης θα πρέπει να δίνεται μετά από γεύματα (πρωινό, μεσημεριανό και βραδινό γεύμα) και κατά την κατάκλιση (κατά προτίμηση με ένα πρόχειρο γεύμα), σε συνδυασμό με ομεπραζόλη δύο φορές την ημέρα (πρωινό και βραδινό γεύμα) (βλ. Δοσολογία).

Καψάκια ομεπραζόλης

Η επίδραση της ομεπραζόλης στην απορρόφηση του βισμουθίου αξιολογήθηκε σε 34 υγιείς εθελοντές στους οποίους χορηγήθηκαν καψάκια μετρονιδαζόλης, οξειδίου του βισμουθίου και υδροχλωρικής τετρακυκλίνης τέσσερις φορές την ημέρα (qid) με ή χωρίς ομεπραζόλη (20 mg δύο φορές την ημέρα bid) για 6 ημέρες. Παρουσία ομεπραζόλης, η έκταση της απορρόφησης του βισμουθίου για τα καψάκια μετρονιδαζόλης, οξειδίου του βισμουθίου και υδροχλωρικής τετρακυκλίνης αυξήθηκε σημαντικά, σε σύγκριση με όταν δεν δόθηκε ομεπραζόλη.

Απουσία ομεπραζόλης, οι Cmax και AUC είναι αντίστοιχα 8,1 (84% Σ.Δ.) και 48,5 (28% Σ.Δ.). Ενώ παρουσία ομεπραζόλης οι Cmax και AUC είναι αντίστοιχα 25,5 (69% Σ.Δ.) και 140,9 (42% Σ.Δ.). Η εξαρτώμενη από τη συγκέντρωση νευροτοξικότητα σχετίζεται με μακροχρόνια χρήση βισμουθίου και δεν είναι πιθανό να συμβεί με βραχυχρόνια χορήγηση ή σε συγκεντρώσεις στο αίμα σε σταθερή κατάσταση κάτω από 50 ng/ml. Ένα υποκείμενο πέτυχε παροδικά μέγιστη συγκέντρωση βισμουθίου (Cmax) υψηλότερη από 50 ng/ml (73 ng/ml) μετά από πολλαπλή δοσολογία καψακίων μετρονιδαζόλης, οξειδίου του βισμουθίου και υδροχλωρικής τετρακυκλίνης με ομεπραζόλη. Ο ασθενής δεν παρουσίασε συμπτώματα νευροτοξικότητας κατά τη διάρκεια της μελέτης. Δεν υπάρχουν κλινικές αποδείξεις που να δεικνύουν ότι η βραχυχρόνια έκθεση σε συγκεντρώσεις Cmax πάνω από 50 ng/ml σχετίζεται με νευροτοξικότητα.

Η επίδραση της νεφρικής και ηπατικής δυσλειτουργίας στην έκθεση στο bismuth subcitrate, tetracycline and metronidazole δεν έχει αξιολογηθεί, παρόλο που η έκθεση στη μετρονιδαζόλη και στην υδροχλωρική τετρακυκλίνη έχει μελετηθεί (βλ. Δοσολογία, Αντενδείξεις, Ειδικές προειδοποιήσεις και Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία A02BD08 - Συνδυασμοί για την εκρίζωση του Helicobacter pylori Το bismuth subcitrate, tetracycline and metronidazole είναι κοκκία τριπλού σταθερού συνδυασμού που περιέχει βενζοϋλική μετρονιδαζόλη, υποκιτρικό βισμούθιο, και…

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία A02BD08 - Συνδυασμοί για την εκρίζωση του Helicobacter pylori Το bismuth subcitrate, tetracycline and metronidazole είναι κοκκία τριπλού σταθερού συνδυασμού που περιέχει βενζοϋλική μετρονιδαζόλη, υποκιτρικό βισμούθιο, και…

Υποκιτρικό βισμούθιο (βισμούθιο) Το υποκιτρικό βισμούθιο έχει σχετικά μεγάλο χρόνο ημιζωής αποβολής στο πλάσμα και το αίμα, έτσι παρατηρείται συσσώρευση μετά από 4 επαναλαμβανόμενες δόσεις καψακίων μετρονιδαζόλης, οξειδίου του βισμουθίου και υδροχλωρικής…