TIZANIDINE
Τιζανιδίνη
Tα μυοχαλαρωτικά φάρμακα μειώνουν το μυικό τόνο και διακρίνονται σε εκείνα της αναισθησίας, που δρουν στη νευρομυική σύναψη (βλ. 15.2.6) και στα μυοχαλαρωτικά των σκελετικών μυών, που δρουν στο KNΣ. Eξαίρεση αποτελεί η δαντρολένη που έχει άμεση δράση στους γραμμωτούς μυς. …
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
ΕΟΦ
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
SPC-SIRDALUD
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Λαμβάνεται από το στόμα
- Δόση έναρξης: 2 mg τρεις φορές ημερησίως
- Τιτλοποίηση: Η δόση πρέπει να αναπροσαρμόζεται προσεκτικά προς τα πάνω ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ασθενή. Στη σπαστικότητα οφειλόμενη σε νευρολογικές διαταραχές, μπορεί να αυξάνεται σταδιακά ανά διαστήματα μισής ή μίας εβδομάδας, κατά 2mg. Για ασθενείς με νεφρική ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, αυξήσεις στη δοσολογία θα πρέπει να γίνονται μόνο με μικρά βήματα.
-
Ενήλικες: Ανακούφιση από τους επώδυνους μυϊκούς σπασμούςΔόση2-4 mg 3 φορές ημερησίωςΣε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χορηγηθεί μία επιπλέον δόση 2 ή 4 mg, κατά προτίμηση τη νύχτα για να ελαχιστοποιηθεί η καταστολή.
-
Ενήλικες: Σπαστικότητα οφειλόμενη σε νευρολογικές διαταραχέςΜέγ. δόση36mgΗ αρχική ημερήσια δόση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 4mg χορηγούμενα σε 2 διαιρεμένες δόσεις. Στη συνέχεια μπορεί να αυξάνεται σταδιακά ανά διαστήματα μισής ή μίας εβδομάδας, κατά 2mg. Η άριστη θεραπευτική απόκριση επιτυγχάνεται γενικώς με ημερήσια δοσολογία κυμαινόμενη μεταξύ 12 mg - 24 mg, χορηγούμενη σε 3 ή 4 ίσες δόσεις.
-
ΗλικιωμένοιΗ πείρα από την χορήγηση του φαρμάκου στους ηλικιωμένους είναι περιορισμένη. Για το λόγο αυτό, συνιστάται η έναρξη της θεραπείας να γίνεται στη χαμηλότερη δόση και η αύξηση της δοσολογίας θα πρέπει να γίνεται με μικρά βήματα ανάλογα με την ανεκτικότητα και την αποτελεσματικότητα.
-
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης κάτω των 25 ml/min) ή με εξαιρετικά βεβαρημένη ηπατική λειτουργίαΔόση2 mg, μία φορά ημερησίωςΑυξήσεις στη δοσολογία θα πρέπει να γίνονται μόνο με μικρά βήματα, ανάλογα με την ανεκτικότητα και την αποτελεσματικότητα. Για βελτίωση της αποτελεσματικότητας, συνιστάται πρώτα αύξηση της δόσης που χορηγείται άπαξ ημερησίως και στη συνέχεια αύξηση της συχνότητας χορήγησης.
block
SPC-SIRDALUD
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Γνωστή υπερευαισθησία στη τιζανιδίνη ή σε κάποιο από τα έκδοχα του φαρμάκου
-
Σοβαρή μείωση της ηπατικής λειτουργίας
warning
SPC-SIRDALUD
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργίαΗ χρήση του Sirdalud σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία αντενδείκνυται.
-
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργίαΠληθυσμόςασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργίαΤο Sirdalud πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή. Η θεραπεία έναρξης πρέπει να γίνεται στη χαμηλότερη δόση. Η αύξηση της δοσολογίας πρέπει να γίνεται με προσοχή και σύμφωνα με την ανεκτικότητα του κάθε ασθενή.
-
ΠαιδιάΠληθυσμόςασθενείς κάτω των 18 ετώνΗ χρήση δεν συνιστάται.
-
Διακοπή της θεραπείαςΗ δοσολογία θα πρέπει να διακόπτεται σταδιακά, ειδικά σε ασθενείς που λάμβαναν υψηλές δόσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να αποφευχθεί ή να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος για υπέρταση αναπήδησης και ταχυκαρδία.
swap_horiz
SPC-SIRDALUD
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Φλουβοξαμίνη ή σιπροφλοξασίνηαντένδειξηΑύξηση κατά 33 φορές και κατά 10 φορές στην AUC της τιζανιδίνης, αντίστοιχα. Κλινικά σημαντική και παρατεταμένη υπόταση μαζί με υπνηλία, ζάλη και μειωμένη ψυχοκινητική συμπεριφορά.
-
Άλλοι αναστολείς του CYP1A2 (αμιωδαρόνη, μεξιλετίνη, προπαφαινόνη, σιμετιδίνη, ενοξασίνη, πεφλοξασίνη, νορφλοξασίνη, ροφεκοξίμπη, από του στόματος αντισυλληπτικά, τικλοπιδίνη)προσοχήΔεν συνιστάται η συγχορήγηση.
-
προσοχήΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χορήγηση.
-
Αντιϋπερτασικά (συμπεριλαμβανομένων των διουρητικών)παρακολούθησηΜπορεί να προκαλέσει υπόταση. Έχουν αναφερθεί υπέρταση αναπήδησης και ταχυκαρδία μετά από απότομη διακοπή.
-
β-αναστολείς, διγοξίνηπαρακολούθησηΜπορεί να προκαλέσει βραδυκαρδία.
-
παρακολούθηση50% μείωση στις συγκεντρώσεις της τιζανιδίνης, πιθανή μείωση θεραπευτικής δράσης. Απαιτείται προσεκτική ρύθμιση της δόσης.
-
Άνδρες καπνιστές (>10 τσιγάρα ημερησίως)παρακολούθηση30% μείωση στη συστηματική έκθεση στην τιζανιδίνη. Μπορεί να απαιτούνται υψηλότερες δόσεις.
-
ΟινοπνεύματοςπαρακολούθησηΜπορεί να αυξήσει τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες (καταστολή, υπόταση).
-
παρακολούθησηΜπορεί να ενισχύσουν την κατασταλτική δράση του Sirdalud.
-
Αντισυλληπτικά από το στόμαπαρακολούθησηΜπορεί να αυξήσουν τη συγκέντρωση του Sirdalud στο πλάσμα.
-
Άλλοι α-2 αδρενεργικοί ανταγωνιστές (κλονιδίνη)προσοχήΠιθανή επιπρόσθετη δράση για πρόκληση υπότασης. Αποφεύγεται.
sick
SPC-SIRDALUD
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Αϋπνία
- Διαταραχές ύπνου
- Ψευδαισθήσεις
- Σύγχυση
- Υπνηλία
- Ζάλη
- Ίλιγγος
- Θολή όραση
- Βραδυκαρδία
- Υπόταση
- Συγκοπή
- Γαστρεντερικές διαταραχές
- Ξηροστομία
- Ναυτία
- Ηπατίτιδα
- Ηπατική βλάβη
- Μυϊκή αδυναμία
- Κόπωση
- Εξασθένιση
- Σύνδρομο απόσυρσης
- Μείωση αρτηριακής πίεσης
- Αύξηση τρανσαμινασών
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
ΣυχνέςΑϋπνίαΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΔιαταραχές ύπνουΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΨευδαισθήσειςΨυχιατρικές διαταραχές
-
Μη γνωστέςΣύγχυσηΨυχιατρικές διαταραχές
-
Πολύ συχνέςΥπνηλίαΔιαταραχές του Νευρικού συστήματος
-
Πολύ συχνέςΖάληΔιαταραχές του Νευρικού συστήματος
-
Μη γνωστέςΊλιγγοςΔιαταραχές του Νευρικού συστήματος
-
Μη γνωστέςΘολή όρασηΟφθαλμικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΒραδυκαρδίαΚαρδιακές διαταραχές
-
ΣυχνέςΥπότασηΑγγειακές διαταραχές
-
Μη γνωστέςΣυγκοπήΑγγειακές διαταραχές
-
Πολύ συχνέςΓαστρεντερικές διαταραχέςΔιαταραχές του Γαστρεντερικού
-
Πολύ συχνέςΞηροστομίαΔιαταραχές του Γαστρεντερικού
-
ΣυχνέςΝαυτίαΔιαταραχές του Γαστρεντερικού
-
Πολύ σπάνιεςΗπατίτιδαΗπατοχολικές διαταραχές
-
Πολύ σπάνιεςΗπατική βλάβηΗπατοχολικές διαταραχές
-
Πολύ συχνέςΜυϊκή αδυναμίαΜυοσκελετικές διαταραχές και διαταραχές του συνδετικού ιστού
-
Πολύ συχνέςΚόπωσηΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Μη γνωστέςΕξασθένισηΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Μη γνωστέςΣύνδρομο απόσυρσηςΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
ΣυχνέςΜείωση αρτηριακής πίεσηςΠαρακλινικές εξετάσεις
-
ΣυχνέςΑύξηση τρανσαμινασώνΠαρακλινικές εξετάσεις
pregnant_woman
SPC-SIRDALUD
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
Κύησηδεν πρέπει να χορηγείταιεκτός εάν το όφελος είναι μεγαλύτερο του κινδύνου.
-
Γαλουχίαδεν πρέπει να χορηγείταιΚαθώς δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για τον άνθρωπο
-
ΓονιμότηταΆγνωστοΔεν έχει παρατηρηθεί μείωση της γονιμότητας σε αρσενικούς αρουραίους με δόση 10 mg / kg / ημέρα και σε θηλυκούς αρουραίους με δόση 3 mg / kg / ημέρα. Η γονιμότητα ήταν μειωμένη σε αρσενικούς αρουραίους οι οποίοι ελάμβαναν 30 mg / kg / ημέρα και σε θηλυκούς αρουραίους οι οποίοι ελάμβαναν 10 mg / kg / ημέρα. Σε αυτές τις δόσεις, παρατηρήθηκαν διαταραχές στη συμπεριφορά της μητέρας και κλινικά συμπτώματα τα οποία συμπεριλάμβαναν εμφανή καταστολή, απώλεια βάρους, και αταξία.
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-SIRDALUD
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
SPC-SIRDALUD
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
DrugBank
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-SIRDALUD
expand_more
Δοσολογία
block
Αντενδείξεις
SPC-SIRDALUD
expand_more
Αντενδείξεις
- Γνωστή υπερευαισθησία στη τιζανιδίνη ή σε κάποιο από τα έκδοχα του φαρμάκου (βλ. Κατάλογος εκδόχων)
- Σοβαρή μείωση της ηπατικής λειτουργίας (βλ. Αντενδείξεις)
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-SIRDALUD
expand_more
Προειδοποιήσεις
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία
Η χρήση του Sirdalud σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία αντενδείκνυται (βλ. Αντενδείξεις). Καθώς το Sirdalud μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ περιορισμένα δεδομένα είναι διαθέσιμα για αυτόν τον πληθυσμό (βλ. Φαρμακοκινητικές ιδιότητες). Η χρήση του έχει συνδεθεί με αναστρέψιμη διαταραχή στις δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας (βλέπε Ιδιαίτερες προειδοποιήσεις & προφυλάξεις κατά τη χρήση και Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Το Sirdalud πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία και οποιαδήποτε θεραπεία έναρξης πρέπει να γίνεται στη χαμηλότερη δόση. Στη συνέχεια, η αύξηση της δοσολογίας πρέπει να γίνεται με προσοχή και σύμφωνα με την ανεκτικότητα του κάθε ασθενή.
Παιδιά
Η πείρα από την εφαρμογή του φαρμάκου σε ασθενείς κάτω των 18 ετών είναι ακόμη περιορισμένη, επομένως η χρήση σε αυτό τον πληθυσμό δεν συνιστάται.
Διακοπή της θεραπείας
Εάν πρέπει να διακοπεί το Sirdalud, η δοσολογία θα πρέπει να διακόπτεται σταδιακά, ειδικά σε ασθενείς που λάμβαναν υψηλές δόσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να αποφευχθεί ή να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος για υπέρταση αναπήδησης και ταχυκαρδία (βλ. Ιδιαίτερες προειδοποιήσεις και ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη χρήση).
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-SIRDALUD
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-SIRDALUD
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-SIRDALUD
expand_more
Κύηση / γαλουχία
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-SIRDALUD
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-SIRDALUD
expand_more
Φαρμακοκινητική
ΕΟΦ · 10.3
Mυοχαλαρωτικά σκελετικών μυών
expand_more
Mυοχαλαρωτικά σκελετικών μυών
Tα μυοχαλαρωτικά φάρμακα μειώνουν το μυικό τόνο και διακρίνονται σε εκείνα της αναισθησίας, που δρουν στη νευρομυική σύναψη (βλ. 15.2.6) και στα μυοχαλαρωτικά των σκελετικών μυών, που δρουν στο KNΣ. Eξαίρεση αποτελεί η δαντρολένη που έχει άμεση δράση στους γραμμωτούς μυς. Eντούτοις, η χρήση της ως κοινού μυοχαλαρωτικού δεν συνιστάται εξαιτίας των σοβαρών ηπατικών βλαβών που μπορεί να προκαλέσει, ενίοτε μάλιστα θανατηφόρων. Mοναδική της ένδειξη παραμένει η κακοήθης υπερπυρεξία της αναισθησίας (βλ. 15.2.9).
O ακριβής μηχανισμός δράσης των μυοχαλαρωτικών δεν είναι γνωστός. Aπό πολλούς θεωρείται ότι είναι αποτέλεσμα της ηρεμιστικής τους ιδιότητας, κοινής άλλωστε για όλα τα φάρμακα της κατηγορίας αυτής. Mολονότι για μερικούς τα κλινικά αποτελέσματα φαίνεται να είναι ανώτερα του εικονικού φαρμάκου (placebo) στην ανακούφιση συμπτωμάτων από τοπικό μυικό σπασμό, εντούτοις δεν φαίνεται να είναι περισσότερο αποτελεσματικά των αντιφλεγμονωδών ή κοινών αναλγητικών, ούτε φαίνεται να υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές μεταξύ τους. Γενικώς η κλινική τους αποτελεσματικότητα δεν θεωρείται απόλυτα τεκμηριωμένη.
Ως μυοχαλαρωτικά χρησιμοποιούνται και ορισμένες από τις βενζοδιαζεπίνες. Aπό αυτές η διαζεπάμη αποτελεί το μυοχαλαρωτικό πρώτης εκλογής γιατί έχει τις λιγότερο σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, είναι το περισσότερο μελετημένο και περισσότερο αποτελεσματικό. Έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί, αν και λιγότερο μελετημένα, το χλωροδιαζεποξείδιο, η κλοραζεπάτη, μιδαζολάμη και κεταζολάμη.
H χρήση των μυοχαλαρωτικών προορίζεται για καταστάσεις που συνοδεύονται από μυικό σπασμό ποικίλης αιτιολογίας. Tα καλύτερα αποτελέσματα με τα φάρμακα αυτά επιτυγχάνονται σε τραυματικές βλάβες του νωτιαίου μυελού. Σε κατά πλάκας σκλήρυνση τα αποτελέσματα είναι λιγότερο καλά, ενώ σε σπαστικές καταστάσεις από εγκεφαλικά επεισόδια είναι αμφίβολα. Eπίσης χρησιμοποιούνται στη συμπτωματική ανακούφιση επώδυνων μυικών συσπάσεων τοπικής αιτιολογίας (τραυματισμοί, ριζίτιδες από εκφυλιστική αρθροπάθεια, κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου, σπονδυλολίσθηση κλπ.). Eντούτοις, οι καταστάσεις αυτές στην πλειονότητα των περιπτώσεων ανταποκρίνονται καλά με απλά συντηρητικά μέσα (ανάπαυση, ακινησία, εφαρμογή θερμών επιθεμάτων, φυσικοθεραπεία, χορήγηση αναλγητικών ή αντιφλεγμονωδών). Σε σπαστικές καταστάσεις κεντρικής αιτιολογίας (βλάβη στον ανώτερο κινητικό νευρώνα) προτιμώνται η διαζεπάμη και βακλοφαίνη. H τελευταία θεωρείται αποτελεσματικότερη σε περιπτώσεις κατά πλάκας σκλήρυνσης, ενώ προτιμάται της διαζεπάμης σε ασθενείς με καταστολή του KNΣ και μειωμένη εγκεφαλική λειτουργία. Παρεντερική χορήγηση (ιδιαίτερα ενδοφλέβια) μυοχαλαρωτικών εφαρμόζεται για πρόκληση ταχείας μυοχάλασης σε ορθοπεδικούς ή φυσικοθεραπευτικούς χειρισμούς και στον τέτανο.
Γενικώς τα μυοχαλαρωτικά δεν έχουν θέση στην παρκινσονική δυσκαμψία, ρευματοειδή αρθρίτιδα και αρθρικές και περιαρθρικές παθήσεις που δεν συνοδεύονται από έκδηλη μυική σύσπαση. Mακροχρόνια χορήγησή τους πρέπει να αποφεύγεται. Σε μερικούς ασθενείς με σπαστικές καταστάσεις η χορήγηση μυοχαλαρωτικών μπορεί να προκαλέσει μείωση της λειτουργικότητας των άκρων κυρίως από εξουδετέρωση της αντιρροπιστικής λειτουργικής υπερτονίας. H κινίνη (βλ. 5.4.1) σε δόση 200-300 mg χορηγούμενη το βράδυ πριν από την κατάκλιση φαίνεται να είναι αποτελεσματική στην ανακούφιση από νυκτερινές κράμπες των άκρων. Eπίσης το γλυκονικό ασβέστιο (βλ. 9.3.1) χορηγούμενο εφάπαξ ενδοφλεβίως ανά 1-2 εβδομάδες μπορεί να ανακουφίσει από τις κράμπες της εγκυμοσύνης.
Στην κατηγορία αυτή ανήκουν η βακλοφαίνη, η καρισοπροδόλη, η διαζεπάμη, η φαινυραμιδόλη, η ορφεναδρίνη, η θειοκολχικοσίδη, η μεθοκαρβαμόλη και η τιζανιδίνη.
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Σημείωση για τη σπαστικότητα Σπαστικότητα είναι η αύξηση του μυϊκού τόνου που συνοδεύεται από ακούσιες, επαναλαμβανόμενες συσπάσεις των σκελετικών μυών.
Γενικές επιδράσεις Η τιζαντινίδη είναι ένα ταχείας δράσης φάρμακο που χρησιμοποιείται για την ανακούφιση της μυϊκής σπαστικότητας όταν αυτή απαιτείται για τη διενέργεια συγκεκριμένων δραστηριοτήτων. Λειτουργεί ως αγωνιστής στους υποδοχείς Alpha-2 αδρενεργικών υποδοχέων και ανακουφίζει τα συμπτώματα της μυϊκής σπαστικότητας, επιτρέποντας τη συνέχιση των φυσιολογικών καθημερινών δραστηριοτήτων. Σε ζωικά μοντέλα, η τιζαντινίδη δεν έχει αποδειχθεί ότι ασκεί άμεσες επιδράσεις στις ίνες των σκελετικών μυών ή στη νευρομυϊκή σύζευξη, και δεν έχει δείξει σημαντική επίδραση στις μονοσυναπτικές σπονδυλικές αντανακλάσεις. Η συχνότητα των μυϊκών σπασμών και της κλόνος μειώνεται από την τιζαντινίδη. Η τιζαντινίδη δείχνει ισχυρότερη δράση στις πολυσυναπτικές αντανακλαστικές λειτουργίες.
Επιδράσεις στην αρτηριακή πίεση και τον καρδιακό ρυθμό Αυτό το φάρμακο μειώνει τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση στους ανθρώπους. Παρόλα αυτά, μπορεί να εμφανιστούν υπέρταση και ταχυκαρδία επαναφοράς μαζί με αυξημένη σπαστικότητα όταν η τιζαντινίδη διακόπτεται απότομα.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Η τιζαντινίδη μειώνει τη σπαστικότητα προκαλώντας προσυναπτική αναστολή των κινητικών νευρώνων μέσω αγωνιστικών δράσεων στους υποδοχείς Alpha-2 αδρενεργικών υποδοχέων. Αυτό το φάρμακο δρα κεντρικά και οδηγεί σε μείωση της απελευθέρωσης διεγερτικών αμινοξέων όπως η γλουταμίνη και η ασπαρτίνη, τα οποία προκαλούν νευρωνική εκφόρτιση που οδηγεί σε μυϊκό σπασμό. Η παραπάνω μείωση της απελευθέρωσης διεγερτικών νευροδιαβιβαστών έχει ως αποτέλεσμα την προσυναπτική αναστολή των κινητικών νευρώνων. Η ισχυρότερη επίδραση της τιζαντινίδης έχει αποδειχθεί ότι συμβαίνει στις σπονδυλικές πολυσυναπτικές οδούς.
Οι αντι-οδυνηνικές και αντισπασμωδικές δραστηριότητες της τιζαντινίδης μπορεί επίσης να αποδοθούν στην αγωνιστική δράση στους υποδοχείς Alpha-2.
Η τιζαντινίδη συνδέεται επίσης με μικρότερη συγγένεια στους υποδοχείς Alpha-1, εξηγώντας την ήπια και παροδική της επίδραση στο καρδιαγγειακό σύστημα.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Αυτό το φάρμακο υφίσταται σημαντικό μεταβολισμό πρώτης διόδου. Μετά τη χορήγηση από του στόματος δόσης, η τιζαντινίδη απορροφάται κατά το πλείστον. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα από του στόματος της τιζαντινίδης μετράται περίπου στο 40%.
Επίδραση του τροφίμου στην απορρόφηση Το τρόφιμο έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει την απορρόφηση τόσο για τα δισκία όσο και για τις κάψουλες. Η αύξηση της απορρόφησης με το δισκίο (περίπου 30%) ήταν αισθητά υψηλότερη από την κάψουλα (~10%). Όταν η κάψουλα και το δισκίο χορηγήθηκαν με τρόφιμο, η ποσότητα που απορροφήθηκε από την κάψουλα ήταν περίπου το 80% της ποσότητας που απορροφήθηκε από το δισκίο. Συνιστάται επομένως η λήψη αυτού του φαρμάκου με τροφή για αυξημένη απορρόφηση, ειδικά σε μορφή δισκίου.
Αυτό το φάρμακο αποβάλλεται κυρίως από τους νεφρούς.
Εκτεταμένη κατανομή σε όλο το σώμα. Ο μέσος όρος όγκου κατανομής σε σταθερή κατάσταση είναι 2,4 L/kg.
Σημείωση για τη νεφρική δυσλειτουργία Η κάθαρση της τιζαντινίδης βρέθηκε να μειώνεται κατά περισσότερο από 50% σε ηλικιωμένους ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης < 25 mL/min) σε σύγκριση με υγιείς ηλικιωμένους. Αναμένεται ότι αυτό θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη διάρκεια κλινικής δράσης. Αυτό το φάρμακο θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Περίπου το 95% της λαμβανόμενης δόσης τιζαντινίδης μεταβολίζεται. Το κύριο ένζυμο που εμπλέκεται στο ηπατικό μεταβολισμό της τιζαντινίδης είναι το CYP1A2.
Η τιζαντινίδη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν την 2-[(5-χλωρο-2,1,3-βενζοθειαδιαζολ-4-υλ)αμινο]-4,5-διυδρο-1H-ιμιδαζολ-4-όλη.
Οδός Απέκκρισης: Περίπου το 95% μιας χορηγούμενης δόσης μεταβολίζεται. Χρόνος Ημίσειας Ζωής: 2,5 ώρες
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ουσίες ικανές να ανακουφίσουν τον πόνο χωρίς απώλεια συνείδησης.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη επιληπτικών κρίσεων ή τη μείωση της σοβαρότητάς τους.
Μια ετερογενής ομάδα φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση μυϊκής χαλάρωσης, εκτός των νευρομυϊκών αποκλειστικών παραγόντων. Έχουν τις κύριες κλινικές και θεραπευτικές τους χρήσεις στη θεραπεία του μυϊκού σπασμού και της ακινησίας που σχετίζονται με διαστρέμματα, θλάσεις και τραυματισμούς της πλάτης και, σε μικρότερο βαθμό, τραυματισμούς του αυχένα. Έχουν χρησιμοποιηθεί επίσης για τη θεραπεία ποικίλων κλινικών καταστάσεων που έχουν μόνο την παρουσία υπερδραστηριότητας των σκελετικών μυών ως κοινό χαρακτηριστικό, για παράδειγμα, οι μυϊκοί σπασμοί που μπορεί να εμφανιστούν σε ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ. (Από Smith and Reynard, Textbook of Pharmacology, 1991, p358)
Παράγοντες που αναστέλλουν τις δράσεις του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος. Η κύρια ομάδα φαρμάκων που χρησιμοποιείται θεραπευτικά για αυτόν τον σκοπό είναι οι ΜΥΔΡΙΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ.
Ουσίες που συνδέονται και ενεργοποιούν τους ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΟΥΣ ALPHA-2 ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
6AI06C00GW
ΤΙΖΑΝΙΔΙΝΗ
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αγωνιστές α2-Αδρενεργικών
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Κεντρικός Αγωνιστής α-2 Αδρενεργικών
Η τιζαντινίδη είναι ένας Κεντρικός Αγωνιστής α-2 Αδρενεργικών. Ο μηχανισμός δράσης της τιζαντινίδης είναι ως Αγωνιστής α2-Αδρενεργικών.
ΤΙΖΑΝΙΔΙΝΗ
Κεντρικός Αγωνιστής α-2 Αδρενεργικών [EPC]; Αγωνιστές α2-Αδρενεργικών [MoA]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Απέκκριση
Scientific Profile
Ουσίες ικανές να ανακουφίσουν τον πόνο χωρίς απώλεια συνείδησης.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη επιληπτικών κρίσεων ή τη μείωση της σοβαρότητάς τους.
Μια ετερογενής ομάδα φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση μυϊκής χαλάρωσης, εκτός των νευρομυϊκών αποκλειστικών παραγόντων. Έχουν τις κύριες κλινικές και θεραπευτικές τους χρήσεις στη θεραπεία του μυϊκού σπασμού και της ακινησίας που σχετίζονται με διαστρέμματα, θλάσεις και τραυματισμούς της πλάτης και, σε μικρότερο βαθμό, τραυματισμούς του αυχένα. Έχουν χρησιμοποιηθεί επίσης για τη θεραπεία ποικίλων κλινικών καταστάσεων που έχουν μόνο την παρουσία υπερδραστηριότητας των σκελετικών μυών ως κοινό χαρακτηριστικό, για παράδειγμα, οι μυϊκοί σπασμοί που μπορεί να εμφανιστούν σε ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ. (Από Smith and Reynard, Textbook of Pharmacology, 1991, p358)
Παράγοντες που αναστέλλουν τις δράσεις του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος. Η κύρια ομάδα φαρμάκων που χρησιμοποιείται θεραπευτικά για αυτόν τον σκοπό είναι οι ΜΥΔΡΙΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ.
Ουσίες που συνδέονται και ενεργοποιούν τους ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΟΥΣ ALPHA-2 ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ.