CARDITRAT PLUS

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία

Παράγοντες που δρουν στο σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης, ανταγωνιστές των υποδοχέων της Αγγειοτενσίνης ΙΙ (AΥΑ), άλλοι συνδυασμοί, κωδικός ATC: C09DX06.

Το Candesartan, Amlodipine And Hydrochlorothiazide Candesartan, Amlodipine And Hydrochlorothiazide είναι ένας συνδυασμός ενός αποκλειστή των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ, της καντεσαρτάνης κυλεξετίλης, με έναν αποκλειστή διαύλων ασβεστίου, τη βεσυλική αμλοδιπίνη και ένα θειαζιδικό διουρητικό, την υδροχλωροθειαζίδη. Ο συνδυασμός αυτών των δραστικών ουσιών έχει αθροιστικό αντιυπερτασικό αποτέλεσμα, ελαττώνοντας την αρτηριακή πίεση σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι το κάθε συστατικό χωριστά.

Μηχανισμός δράσης

Η καντεσαρτάνη κυλεξετίλη είναι ένα προφάρμακο, κατάλληλο για από του στόματος χορήγηση. Μετατρέπεται γρήγορα στη δραστική ουσία καντεσαρτάνη, μέσω εστερικής υδρόλυσης κατά τη διάρκεια της απορρόφησης από τη γαστρεντερική οδό. Η καντεσαρτάνη είναι ένας εκλεκτικός ανταγωνιστής των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ (τύπου ΑΤ1). Η αγγειοτενσίνη ΙΙ είναι η κύρια αγγειοδραστική ορμόνη του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην παθοφυσιολογία της υπέρτασης. Οι επιδράσεις της αγγειοτενσίνης ΙΙ περιλαμβάνουν αγγειοσύσπαση, διέγερση της σύνθεσης και της απελευθέρωσης αλδοστερόνης, καρδιακή διέγερση και νεφρική επαναρρόφηση του νατρίου. Η καντεσαρτάνη αποκλείει την προκαλούμενη από την αγγειοτενσίνη ΙΙ αγγειοσυστολή και έκκριση αλδοστερόνης, αποκλείοντας τη δέσμευσή της στον υποδοχέα AT1 στους ιστούς, συμπεριλαμβανομένων των αγγειακών λείων μυών και των επινεφριδίων. Ο μηχανισμός της καντεσαρτάνης είναι ανεξάρτητος από την πηγή ή την οδό σύνθεσης της αγγειοτενσίνης ΙΙ. Ο εκλεκτικός ανταγωνισμός των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης II (AT1) από την καντεσαρτάνη προκαλεί αυξήσεις στα επίπεδα ρενίνης στο πλάσμα και στις συγκεντρώσεις της αγγειοτενσίνης Ι και ΙΙ και σε σχετική μείωση στις συγκεντρώσεις αλδοστερόνης στο πλάσμα. Η δραστική ουσία αμλοδιπίνη είναι ένας αποκλειστής των διαύλων ασβεστίου που αναστέλλει τη διαμεμβρανική εισροή ιόντων ασβεστίου μέσω των εξαρτώμενων από το δυναμικό διαύλων τύπου L στην καρδιά και στους λείους μύες. Η αμλοδιπίνη είναι σχετικά αγγειοεκλεκτική, με μεγαλύτερες επιδράσεις στα κύτταρα των λείων αγγειακών μυών παρά στα κύτταρα των καρδιακών μυών. Η αντιυπερτασική δράση της αμλοδιπίνης προκύπτει από την άμεση χαλαρωτική επίδραση στους αρτηριακούς λείους μύες, γεγονός που οδηγεί σε μείωση της περιφερικής αντίστασης και άρα της αρτηριακής πίεσης. Η υδροχλωροθειαζίδη είναι ένα θειαζιδικό διουρητικό. Ο μηχανισμός της αντιυπερτασικής δράσης των θειαζιδικών διουρητικών δεν είναι πλήρως γνωστός. Οι θειαζίδες επηρεάζουν τους μηχανισμούς επαναρρόφησης ηλεκτρολυτών στα νεφρικά σωληνάρια, αυξάνοντας άμεσα την απέκκριση νατρίου και χλωριδίων σε περίπου ισοδύναμα ποσά. Η διουρητική δράση της υδροχλωροθειαζίδης μειώνει τον όγκο του πλάσματος, αυξάνει τη δραστηριότητα της ρενίνης του πλάσματος και αυξάνει την έκκριση αλδοστερόνης, γεγονός που, κατά συνέπεια, οδηγεί στην αύξηση της αποβολής καλίου και διττανθρακικών με τα ούρα και σε μείωση του καλίου στον ορό. Στον σύνδεσμο ρενίνης-αλδοστερόνης μεσολαβεί η αγγειοτενσίνη ΙΙ και επομένως η συγχορήγηση με ανταγωνιστή των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ τείνει να αντιστρέφει την απώλεια καλίου που σχετίζεται με τα θειαζιδικά διουρητικά.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Η καντεσαρτάνη δεν αναστέλλει το ΜΕΑ, το οποίο μετατρέπει την αγγειοτενσίνη Ι σε αγγειοτενσίνη ΙΙ και αποδομεί τη βραδυκινίνη. Δεν υπάρχουν επιδράσεις στο ΜΕΑ ούτε ενίσχυση της βραδυκινίνης ή της ουσίας P. Σε ελεγχόμενες κλινικές μελέτες σύγκρισης της καντεσαρτάνης κυλεξετίλης με αναστολείς του ΜΕΑ, ο επιπολασμός του βήχα ήταν χαμηλότερος σε ασθενείς που λάμβαναν καντεσαρτάνη κυλεξετίλη. Η καντεσαρτάνη δεν δεσμεύεται ούτε αποκλείει άλλους υποδοχείς ορμονών ή διαύλους ιόντων που είναι γνωστό ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του καρδιαγγειακού συστήματος. Ο ανταγωνισμός των υποδοχέων αγγειοτενσίνης ΙΙ (ΑΤ1) προκαλεί σχετιζόμενες με τη δόση αυξήσεις στα επίπεδα της ρενίνης στο πλάσμα και στα επίπεδα αγγειοτενσίνης Ι και αγγειοτενσίνης ΙΙ και μειώσεις στη συγκέντρωση της αλδοστερόνης στο πλάσμα. Η καντεσαρτάνη και η υδροχλωροθειαζίδη έχουν αθροιστική αντιυπερτασική δράση. Σε υπερτασικούς ασθενείς, η αμλοδιπίνη προκαλεί δοσοεξαρτώμενη, μακράς διάρκειας μείωση στην αρτηριακή πίεση. Δεν υπάρχουν στοιχεία πρόκλησης υπότασης με τη χορήγηση της πρώτης δόσης, ταχυφυλαξίας κατά τη διάρκεια μακροχρόνιας θεραπείας ή υποτροπής της υπέρτασης μετά την αιφνίδια διακοπή της θεραπείας. Μετά τη χορήγηση θεραπευτικών δόσεων σε ασθενείς με υπέρταση, η αμλοδιπίνη προκαλεί ουσιαστική μείωση στην αρτηριακή πίεση σε ύπτια, καθιστή και όρθια στάση. Η χρόνια χρήση της αμλοδιπίνης δεν σχετίζεται με σημαντικές αλλαγές στον καρδιακό ρυθμό ή στα επίπεδα κατεχολαμίνης στο πλάσμα. Σε υπερτασικούς ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, οι θεραπευτικές δόσεις της αμλοδιπίνης μειώνουν τη νεφρική αγγειακή αντίσταση και αυξάνουν τον ρυθμό σπειραματικής διήθησης και τη αποτελεσματική νεφρική ροή πλάσματος, χωρίς να αλλάζουν το κλάσμα διήθησης ή την πρωτεϊνουρία. Σε αιμοδυναμικές μελέτες σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και σε κλινικές μελέτες βασισμένες σε δοκιμές άσκησης σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια NYHA κατηγορίας II-IV, διαπιστώθηκε ότι η αμλοδιπίνη δεν προκάλεσε κλινική επιδείνωση, βάσει των μετρήσεων αντοχής στην άσκηση, του κλάσματος εξώθησης της αριστερής κοιλίας και των κλινικών ενδείξεων και συμπτωμάτων. Η υδροχλωροθειαζίδη αναστέλλει την ενεργή επαναπορρόφηση του νατρίου, κυρίως στα περιφερικά νεφρικά σωληνάρια και προάγει την απέκκριση νατρίου, χλωριδίων και νερού. Η νεφρική απέκκριση του καλίου και του μαγνησίου αυξάνεται βάσει της δόσης, ενώ το ασβέστιο παρουσιάζει επαναπορρόφηση σε μεγαλύτερο βαθμό. Η υδροχλωροθειαζίδη μειώνει τον όγκο πλάσματος και το εξωκυττάριο υγρό, καθώς και την καρδιακή παροχή και την αρτηριακή πίεση. Κατά τη διάρκεια της μακροχρόνιας θεραπείας, η μειωμένη περιφερική αντίσταση συμβάλλει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια καντεσαρτάνης κυλεξετίλης

Υπέρταση Στην υπέρταση, η καντεσαρτάνη προκαλεί δοσοεξαρτώμενη, μακράς διάρκειας μείωση της αρτηριακής πίεσης. Η αντιυπερτασική δράση οφείλεται στη μειωμένη συστηματική περιφερική αντίσταση, χωρίς αντανακλαστική αύξηση του καρδιακού ρυθμού. Δεν υπάρχουν ενδείξεις σοβαρής ή επιδεινούμενης υπότασης κατά τη χορήγηση της πρώτης δόσης ή φαινομένου αναπήδησης μετά τη διακοπή της θεραπείας. Μετά την εφάπαξ χορήγηση καντεσαρτάνης κυλεξετίλης, η έναρξη της αντιυπερτασικής δράσης εμφανίζεται γενικά μέσα σε 2 ώρες. Με συνεχή θεραπεία, η μέγιστη μείωση της αρτηριακής πίεσης με οποιαδήποτε δόση γενικώς επιτυγχάνεται εντός τεσσάρων εβδομάδων και διατηρείται κατά τη διάρκεια της μακροχρόνιας θεραπείας. Η άπαξ ημερησίως χορηγούμενη καντεσαρτάνη κυλεξετίλη παρέχει αποτελεσματική και ομαλή μείωση της αρτηριακής πίεσης σε διάστημα 24 ωρών με μικρή διαφορά μεταξύ μέγιστης και ελάχιστης επίδρασης κατά τη διάρκεια του μεσοδιαστήματος χορήγησης των δόσεων. Όταν η καντεσαρτάνη κυλεξετίλη χρησιμοποιείται μαζί με υδροχλωροθειαζίδη, η μείωση της αρτηριακής πίεσης είναι αθροιστική. Αυξημένη αντιυπερτασική δράση παρατηρείται επίσης όταν η καντεσαρτάνη κυλεξετίλη συνδυάζεται με αμλοδιπίνη ή φελοδιπίνη. Τα φαρμακευτικά προϊόντα που αναστέλλουν το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης έχουν λιγότερο έντονη αντιυπερτασική επίδραση σε μαύρους ασθενείς (συνήθως ένας πληθυσμός με χαμηλά επίπεδα ρενίνης) σε σύγκριση με μη μαύρους ασθενείς. Η καντεσαρτάνη αυξάνει τη νεφρική αιματική ροή και είτε δεν έχει επίδραση είτε αυξάνει τον ρυθμό σπειραματικής διήθησης, ενώ η νεφρική αγγειακή αντίσταση και το κλάσμα διήθησης μειώνονται. Σε μία κλινική μελέτη διάρκειας 3 μηνών σε υπερτασικούς ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και μικρολευκωματινουρία, η αντιυπερτασική θεραπεία με καντεσαρτάνη κυλεξετίλη μείωσε την απέκκριση της αλβουμίνης στα ούρα (λόγος αλβουμίνης/κρεατινίνης, μέση τιμή 30%, 95% CI 15-42%).

Διπλός αποκλεισμός του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης (ΣΡΑΑ) Δύο μεγάλες, τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες μελέτες (η ONTARGET και η VA NEPHRON-D) εξέτασαν τη χρήση του συνδυασμού ενός αναστολέα ΜΕΑ με έναν αποκλειστή των υποδοχέων αγγειοτενσίνης II. Αυτές οι μελέτες δεν κατέδειξαν σημαντικά ωφέλιμη επίδραση στις νεφρικές και/ή στις καρδιαγγειακές εκβάσεις και τη θνησιμότητα, ενώ παρατηρήθηκε αυξημένος κίνδυνος υπερκαλιαιμίας, οξείας νεφρικής βλάβης και/ή υπότασης σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία. Επομένως, οι αναστολείς ΜΕΑ και οι αποκλειστές των υποδοχέων αγγειοτενσίνης ΙΙ δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα σε ασθενείς με διαβητική νεφροπάθεια. Η ALTITUDE ήταν μια μελέτη σχεδιασμένη για τον έλεγχο του οφέλους της προσθήκης αλισκιρένης σε μία πρότυπη θεραπεία με έναν αναστολέα ΜΕΑ ή έναν αποκλειστή υποδοχέων αγγειοτενσίνης II. Η μελέτη διακόπηκε πρόωρα λόγω αυξημένου κινδύνου ανεπιθύμητων εκβάσεων. Ο καρδιαγγειακός θάνατος και το εγκεφαλικό επεισόδιο ήταν και τα δύο αριθμητικά συχνότερα στην ομάδα της αλισκιρένης από ότι στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου και τα ανεπιθύμητα συμβάντα και τα σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα ενδιαφέροντος (υπερκαλιαιμία, υπόταση και νεφρική δυσλειτουργία) αναφέρθηκαν συχνότερα στην ομάδα της αλισκιρένης από ότι στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια αμλοδιπίνης

Χρήση σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο (CAD) Η θεραπεία με αμλοδιπίνη συσχετίστηκε με λιγότερες νοσηλείες για στηθάγχη και επεμβάσεις επαναγγείωσης σε ασθενείς με CAD.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια υδροχλωροθειαζίδης

Μη μελανωματικός καρκίνος του δέρματος: Βάσει των διαθέσιμων δεδομένων από επιδημιολογικές μελέτες, έχει παρατηρηθεί συσχέτιση μεταξύ της υδροχλωροθειαζίδης και του μη μελανωματικού καρκίνου του δέρματος εξαρτώμενη από αθροιστική δόση υδροχλωροθειαζίδης (βλ. επίσης Ειδικές προειδοποιήσεις).

Αποτελεσματικότητα και ασφάλεια του συνδυασμού καντεσαρτάνης + αμλοδιπίνης + υδροχλωροθειαζίδης

Μία πολυκεντρική μελέτη αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα της καντεσαρτάνης κυλεξετίλης ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με αμλοδιπίνη ή σε συνδυασμό με αμλοδιπίνη και υδροχλωροθειαζίδη στη θεραπεία ασθενών με μετρίου έως σοβαρού βαθμού πρωτοπαθή υπέρταση. Το συμπέρασμα που εξάχθηκε ήταν ότι η καντεσαρτάνη κυλεξετίλη αποτελεί αποτελεσματικό φάρμακο για τη μείωση της αρτηριακής πίεσης, όταν χρησιμοποιείται ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με αμλοδιπίνη ή αμλοδιπίνη και υδροχλωροθειαζίδη στη θεραπεία της μετρίου έως σοβαρού βαθμού πρωτοπαθούς υπέρτασης. Το φάρμακο ήταν καλά ανεκτό σε όλη τη διάρκεια της κλινικής μελέτης. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Candesartan, Amlodipine And Hydrochlorothiazide Candesartan, Amlodipine And Hydrochlorothiazide σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού για την εγκεκριμένη ένδειξη (βλ. Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

Καντεσαρτάνη κυλεξετίλη

Απορρόφηση και κατανομή

Μετά από την από του στόματος χορήγηση, η καντεσαρτάνη κυλεξετίλη μετατρέπεται στη δραστική ουσία καντεσαρτάνη. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της καντεσαρτάνης είναι περίπου 40% μετά την χορήγηση πόσιμου διαλύματος καντεσαρτάνης κυλεξετίλης. Η σχετική βιοδιαθεσιμότητα της καντεσερτάνης κυλεξετίλης σε μορφή δισκίου συγκριτικά με αυτή στη μορφή του διαλύματος είναι κατά προσέγγιση 34% με πολύ μικρή μεταβλητότητα. Η μέση μέγιστη συγκέντρωση (Cmax) στον ορό επιτυγχάνεται 3-4 ώρες μετά τη λήψη του δισκίου. Η αύξηση των συγκεντρώσεων της καντεσαρτάνης στον ορό είναι γραμμική σε συνάρτηση με την αύξηση των δόσεων στο θεραπευτικό δοσολογικό εύρος. Δεν παρατηρήθηκαν σχετιζόμενες με το φύλο διαφορές στη φαρμακοκινητική της καντεσαρτάνης. Η περιοχή κάτω από την καμπύλη της συγκέντρωσης στον ορό έναντι χρόνου (AUC) της καντεσαρτάνης δεν επηρεάζεται σημαντικά από την τροφή. Η καντεσαρτάνη δεσμεύεται σε υψηλό βαθμό από τις πρωτεΐνες του πλάσματος (άνω του 99%). Ο φαινόμενος όγκος κατανομής της καντεσαρτάνης είναι 0,1 l/kg.

Βιομετασχηματισμός και αποβολή

Η καντεσαρτάνη αποβάλλεται κυρίως ως αμετάβλητη ουσία μέσω των ούρων και της χολής και σε ελάχιστο βαθμό μέσω ηπατικού μεταβολισμού (CYP2C9). Οι διαθέσιμες μελέτες αλληλεπίδρασης δεν υποδεικνύουν επιδράσεις στο CYP2C9 και στο CYP3A4. Σύμφωνα με τα in vitro δεδομένα, δεν αναμένεται να εμφανισθεί in vivo αλληλλεπίδραση με φαρμακευτικά προϊόντα των οποίων ο μεταβολισμός εξαρτάται από τα ισοένζυμα CYP1A2, CYP2A6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 ή CYP3A4 του κυτοχρώματος P450. Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής (t½) της καντεσαρτάνης είναι περίπου 9 ώρες. Δεν παρατηρείται συσσώρευση μετά από τη χορήγηση πολλαπλών δόσεων. Η ημίσεια ζωή της καντεσαρτάνης παραμένει αμετάβλητη (περίπου 9 ώρες) μετά τη χορήγηση της καντεσαρτάνης κυλεξετίλης σε συνδυασμό με υδροχλωροθειαζίδη. Δεν παρατηρείται πρόσθετη συσσώρευση της καντεσαρτάνης μετά από επαναλαμβανόμενες δόσεις του συνδυασμού, συγκριτικά με τη μονοθεραπεία. Η ολική κάθαρση της καντεσαρτάνης στο πλάσμα είναι περίπου 0,37 ml/min/kg, με τη νεφρική κάθαρση να είναι περίπου 0,19 ml/min/kg. Η νεφρική αποβολή της καντεσαρτάνης πραγματοποιείται τόσο μέσω σπειραματικής διήθησης όσο και μέσω ενεργού σωληναριακής απέκκρισης. Μετά την από του στόματος δόση καντεσαρτάνης κυλεξετίλης επισημασμένης με 14C, περίπου το 26% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως καντεσαρτάνη και το 7% υπό τη μορφή ανενεργού μεταβολίτη, ενώ περίπου το 56% της δόσης ανακτάται στα κόπρανα ως καντεσαρτάνη και το 10% υπό τη μορφή ανενεργού μεταβολίτη.

Αμλοδιπίνη:

Απορρόφηση και κατανομή

Μετά την από του στόματος χορήγηση θεραπευτικών δόσεων, η αμλοδιπίνη παρουσιάζει καλή απορρόφηση με τα μέγιστα επίπεδα στο αίμα να επιτυγχάνονται μεταξύ 6-12 ωρών μετά τη δόση. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα υπολογίζεται ότι κυμαίνεται μεταξύ 64 και 80%. Ο όγκος κατανομής είναι περίπου 21 l/kg. In vitro μελέτες έχουν καταδείξει ότι το 97,5% περίπου της κυκλοφορούσας αμλοδιπίνης δεσμεύεται από τις πρωτεΐνες πλάσματος. Η απορρόφηση της αμλοδιπίνης δεν επηρεάζεται από την ταυτόχρονη λήψη τροφής.

Βιομετασχηματισμός και αποβολή

Η τελική ημίσεια ζωή απομάκρυνσης στο πλάσμα είναι περίπου 35-50 ώρες και είναι σε συμφωνία με τη χορήγηση της δόσης μία φορά την ημέρα. Η αμλοδιπίνη μεταβολίζεται εκτενώς από το ήπαρ σε ανενεργούς μεταβολίτες, με το 10% της μητρικής ουσίας και το 60% των μεταβολιτών να απεκκρίνονται στα ούρα.

Υδροχλωροθειαζίδη:

Απορρόφηση και κατανομή

Μετά την από του στόματος χορήγηση υδροχλωροθειαζίδης σε συνδυασμό με έναν ανταγωνιστή των υποδοχέων αγγειοτενσίνης ΙΙ, ο διάμεσος χρόνος για την επίτευξη μέγιστων συγκεντρώσεων της υδροχλωροθειαζίδης ήταν 2 έως 5 ώρες μετά τη χορήγηση. Η υδροχλωροθειαζίδη δεσμεύεται κατά 64% από τις πρωτεΐνες του πλάσματος και ο φαινόμενος όγκος κατανομής της είναι 0,5 - 1,1 L/kg.

Βιομετασχηματισμός και αποβολή

Η υδροχλωροθειαζίδη δεν μεταβολίζεται στον άνθρωπο και απεκκρίνεται σχεδόν εξ’ ολοκλήρου ως αμετάβλητη δραστική ουσία στα ούρα. Περίπου το 60% της από του στόματος χορηγούμενης δόσης αποβάλλεται ως αμετάβλητη δραστική ουσία εντός 48 ωρών. Η νεφρική κάθαρση είναι περίπου 250 - 300 mL/min. Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής της υδροχλωροθειαζίδης είναι 10 - 15 ώρες.

Συνδυασμός καντεσαρτάνης κυλεξετίλης, βεσυλικής αμλοδιπίνης και υδροχλωροθειαζίδης

Δεν παρατηρήθηκε σημαντική φαρμακευτική αλληλεπίδραση σε επίπεδο φαρμακοκινητικής μεταξύ της καντεσαρτάνης κυλεξετίλης, της βεσυλικής αμλοδιπίνης και της υδροχλωροθειαζίδης σε μια μελέτη φαρμακοκινητικής αλληλεπίδρασης μίας δόσης, σε συνθήκες νηστείας.

Φαρμακοκινητικές ιδιότητες σε ειδικούς πληθυσμούς

Παιδιατρικός πληθυσμός

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Candesartan, Amlodipine And Hydrochlorothiazide Candesartan, Amlodipine And Hydrochlorothiazide σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού.

Ηλικιωμένοι

Στους ηλικιωμένους (άνω των 65 ετών), η Cmax και η AUC της καντεσαρτάνης αυξήθηκαν κατά περίπου 50% και 80%, αντίστοιχα συγκριτικά με νέους ασθενείς. Ωστόσο, η απόκριση στην αρτηριακή πίεση και η επίπτωση ανεπιθύμητων συμβάντων είναι παρόμοια μετά τη χορήγηση μίας δεδομένης δόσης καντεσαρτάνης κυλεξετίλης σε νέους και ηλικιωμένους ασθενείς (βλ. Δοσολογία). Ο χρόνος για την επίτευξη των μέγιστων συγκεντρώσεων της αμλοδιπίνης στο πλάσμα είναι παρόμοιος στους ηλικιωμένους και τους νεότερους ασθενείς. Η κάθαρση της αμλοδιπίνης τείνει να μειώνεται οδηγώντας σε αυξήσεις της AUC και στον χρόνο ημίσειας ζωής αποβολής στους ηλικιωμένους ασθενείς. Οι αυξήσεις της AUC και της ημίσειας ζωής αποβολής σε ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια ήταν όπως αναμενόταν για την υπό μελέτη ηλικιακή ομάδα ασθενών.

Νεφρική δυσλειτουργία

Σε ασθενείς με ήπιου έως μετρίου βαθμού νεφρική δυσλειτουργία, η Cmax και η AUC της καντεσαρτάνης αυξήθηκαν κατά τη διάρκεια χορήγησης επαναλαμβανόμενων δόσεων κατά περίπου 50% και 70% αντίστοιχα, αλλά ο τελικός t½ δεν μεταβλήθηκε, συγκριτικά με ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Οι αντίστοιχες μεταβολές στους ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία ήταν περίπου 50% και 110% αντίστοιχα. Ο τελικός t½ της καντεσαρτάνης περίπου διπλασιάστηκε σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Η αμλοδιπίνη μεταβολίζεται σε μεγάλο βαθμό σε ανενεργούς μεταβολίτες. Δέκα τοις εκατό της ουσίας απεκκρίνεται αμετάβλητη μέσω των ούρων. Οι μεταβολές στις συγκεντρώσεις της αμλοδιπίνης στο πλάσμα δεν συσχετίζονται με τον βαθμό νεφρικής δυσλειτουργίας. Σε αυτούς τους ασθενείς, η αμλοδιπίνη μπορεί να χορηγηθεί σε κανονική δόση. Η αμλοδιπίνη δεν απομακρύνεται με αιμοκάθαρση. Ο χρόνος ημίσειας ζωής της υδροχλωροθειαζίδης παρατείνεται σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία.

Ηπατική δυσλειτουργία

Σε δύο μελέτες που, αμφότερες, περιλάμβαναν ασθενείς με ήπιου έως μετρίου βαθμού ηπατική δυσλειτουργία, παρουσιάστηκε αύξηση της μέσης AUC της καντεσαρτάνης κατά περίπου 20% στη μία μελέτη και κατά 80% στην άλλη μελέτη (βλ. Δοσολογία). Δεν υπάρχει εμπειρία σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. Οι ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια παρουσιάζουν μειωμένη κάθαρση αμλοδιπίνης, γεγονός που οδηγεί σε μεγαλύτερη ημίσεια ζωή και αύξηση της AUC κατά περίπου 40-60%. Η ηπατική δυσλειτουργία δεν επηρεάζει σημαντικά τη φαρμακοκινητική της υδροχλωροθειαζίδης.

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Παράγοντες που δρουν στο σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης, ανταγωνιστές των υποδοχέων της Αγγειοτενσίνης ΙΙ (AΥΑ), άλλοι συνδυασμοί, κωδικός ATC: C09DX06. Το Candesartan, Amlodipine And Hydrochlorothiazide Candesartan,…

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Παράγοντες που δρουν στο σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης, ανταγωνιστές των υποδοχέων της Αγγειοτενσίνης ΙΙ (AΥΑ), άλλοι συνδυασμοί, κωδικός ATC: C09DX06. Το Candesartan, Amlodipine And Hydrochlorothiazide Candesartan,…

Καντεσαρτάνη κυλεξετίλη #### Απορρόφηση και κατανομή Μετά από την από του στόματος χορήγηση, η καντεσαρτάνη κυλεξετίλη μετατρέπεται στη δραστική ουσία καντεσαρτάνη. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της καντεσαρτάνης είναι περίπου 40% μετά την χορήγηση…