METHYLTHIONINIUM CHLORIDE PROVEBLUE

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: όλα τα άλλα θεραπευτικά προϊόντα, αντίδοτα, κωδικός ATC: V03AB17. Σε χαμηλές συγκεντρώσεις in vivo το χλωριούχο μεθυλοθειονίνιο επιταχύνει τη μετατροπή της μεθαιμοσφαιρίνης σε αιμοσφαιρίνη. Έχει παρατηρηθεί ότι το Methylthioninium chloride Μεθυλοθειονίνιο χλωριούχο προκαλεί επιλεκτικά χρώση των ιστών. Η χρήση του σε επεμβάσεις παραθυρεοειδών (δεν ενδείκνυται) έχει προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες στο ΚΝΣ, στις περιπτώσεις που χορηγήθηκε ταυτόχρονα με σεροτονεργικά φαρμακευτικά προϊόντα (βλ. Αλληλεπιδράσεις).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η αποτελεσματικότητα του χλωριούχου μεθυλοθειονινίου στη θεραπεία της μεθαιμοσφαιριναιμίας στον παιδιατρικό πληθυσμό καταδείχθηκε σε δύο αναδρομικές μελέτες και σε μία ανοιχτή τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή. Στη βιβλιογραφία αναφέρονται επίσης και μεμονωμένα περιστατικά αποτελεσματικότητας. Για σημαντικές πληροφορίες σχετικά με την ασφάλεια, βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις.

Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, το Methylthioninium chloride Μεθυλοθειονίνιο χλωριούχο απορροφάται ταχέως από τους ιστούς. Επίσης, απορροφάται καλώς μέσω της στοματικής οδού. Το μεγαλύτερο μέρος της δόσης αποβάλλεται με τα ούρα, συνήθως με τη μορφή χλωριούχου λευκομεθυλοθειονινίου. Ο μέσος τελικός χρόνος ημιζωής (SD) του χλωριούχου μεθυλοθειονινίου μετά από ενδοφλέβια χορήγηση είναι 24,7 (7,2) ώρες. Το methylthioninium chloride Μεθυλοθειονίνιο χλωριούχο είναι in vitro αναστολέας του P-gp. Το methylthioninium chloride Μεθυλοθειονίνιο χλωριούχο δεν είναι in vitro υπόστρωμα για την BCRP ή τον OCT2 και δεν είναι in vitro αναστολέας των BCRP, OAT1 ή OAT3.

Φαρμοκοκινητική σε άτομα με νεφρική νόσο

Μετά από εφάπαξ δόση χλωριούχου μεθυλοθειονινίου 1 mg/kg, η AUC0-96h αυξήθηκε κατά 52%, 116% και 192% σε άτομα με ήπια (εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης (eGFR) 60 - 89 mL/min/1,73 m2), μέτρια (eGFR 30-59 mL/min/1,73m2) και σοβαρή (eGFR 15-29 mL/min/1,73m2) νεφρική δυσλειτουργία, αντίστοιχα. Η Cmax αυξήθηκε κατά 42%, 34% και 15% σε άτομα με ήπια, μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία αντίστοιχα. Ο χρόνος ημιζωής παρέμεινε αμετάβλητος σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία. Ένας μεγαλύτερος μέσος χρόνος ημιζωής 33 ωρών αναφέρθηκε σε άτομα με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Η AUC0-96h του Azure B αυξήθηκε κατά 29%, 94% και 339% μετά τη χορήγηση εφάπαξ δόσης 1 mg/kg σε άτομα με ήπια (εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης (eGFR) 60 - 89 mL/min/1,73 m2), μέτρια (eGFR 30-59 mL/min/1,73m2) και σοβαρή (eGFR 15-29 mL/min/1,73m2) νεφρική δυσλειτουργία, αντίστοιχα. Η Cmax αυξήθηκε κατά 23%, 13% και 65% σε άτομα με ήπια, μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία αντίστοιχα.

Φαρμακοκινητική σε άτομα με ηπατική δυσλειτουργία

Μετά από εφάπαξ δόση 1 mg/kg χλωριούχου μεθυλοθειονινίου, η AUC0-96h αυξήθηκε σε +81%, +35% και +35% σε άτομα με ήπια (βαθμολογία Child-Pugh 5-6), μέτρια (βαθμολογία Child Pugh 7-9) και σοβαρή (βαθμολογία Child Pugh 10-15) ηπατική δυσλειτουργία αντίστοιχα σε σύγκριση με υγιή άτομα. Η Cmax αυξήθηκε κατά +24% και +22% σε άτομα με ήπια και μέτρια ηπατική δυσλειτουργία αντίστοιχα και μειώθηκε κατά -13% σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία σε σύγκριση με υγιή άτομα. Οι χρόνοι ημιζωής ήταν παρόμοιοι σε υγιή άτομα και σε ασθενείς με ήπια, μέτρια και σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. Η AUC0-96h του Azure B αυξήθηκε σε +71% σε άτομα με ήπια (βαθμολογία Child-Pugh 5-6) ηπατική δυσλειτουργία και μειώθηκε κατά -21% και -41% σε άτομα με μέτρια (βαθμολογία Child Pugh 7-9) και σοβαρή (βαθμολογία Child Pugh 10-15) ηπατική δυσλειτουργία αντίστοιχα σε σύγκριση με υγιή άτομα. Η Cmax παρέμεινε αμετάβλητη σε άτομα με ήπια ηπατική δυσλειτουργία και μειώθηκε κατά 28% και -48% σε άτομα με μέτρια και σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία αντίστοιχα σε σύγκριση με υγιή άτομα. Το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων δεν υποστηρίζει μια σαφή και συνεπή επίδραση της ηπατικής δυσλειτουργίας στην φαρμακοκινητική του χλωριούχου μεθυλοθειονινίου και του Azure Β.