VENLAFAXINE
Βενλαφαξίνη
Kατάθλιψη. Για τη μορφή τροποποιημένης αποδέσμευσης επιπλέον γενικευμένη αγχώδης διαταραχή, κοινωνική φοβία.
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
ΕΟΦ
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
SPC-ZACALEN
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: από του στόματος
- Χορήγηση: μία φορά ημερησίως, την ίδια ώρα περίπου, το πρωί ή το βράδυ, με το φαγητό
- Δόση έναρξης: 75mg
- Τιτλοποίηση: Η αύξηση της δόσης μπορεί να γίνεται σε στάδια διάρκειας 2 εβδομάδων ή περισσότερο. Για διαταραχές πανικού: 37.5mg για 7 ημέρες, στη συνέχεια 75mg. Για σοβαρές καταστάσεις, η αύξηση της δοσολογίας μπορεί να γίνεται σε πιο σύντομα διαστήματα αλλά όχι πιο σύντομα από 4 ημέρες.
-
Μείζονα καταθλιπτικά επεισόδιαΔόση75mgΜέγ. δόση375mgΗ αύξηση της δόσης μπορεί να γίνεται σε στάδια διάρκειας 2 εβδομάδων ή περισσότερο. Εάν η κλινική κατάσταση και τα συμπτώματα είναι σοβαρά τότε δικαιολογείται η αύξηση της δοσολογίας να γίνεται σε πιο σύντομα διαστήματα αλλά όχι πιο σύντομα από 4 ημέρες. Η ελάχιστη αποτελεσματική δόση θα πρέπει να διατηρείται. Η αντικαταθλιπτική θεραπεία θα πρέπει να συνεχιστεί για τουλάχιστον 6 μήνες πριν εκτιμηθεί η διακοπή της.
-
Γενικευμένη Αγχώδης ΔιαταραχήΔόση75mgΜέγ. δόση225mgΗ αύξηση της δόσης μπορεί να γίνεται σε στάδια διάρκειας 2 εβδομάδων ή περισσότερο. Η ελάχιστη αποτελεσματική δόση θα πρέπει να διατηρείται.
-
Κοινωνική Διαταραχή/Κοινωνική ΦοβίαΔόση75mgΜέγ. δόση225mgΗ αύξηση της δόσης μπορεί να γίνεται σε στάδια διάρκειας 2 εβδομάδων ή περισσότερο. Η ελάχιστη αποτελεσματική δόση θα πρέπει να διατηρείται.
-
Διαταραχές πανικούΔόση37.5mg για 7 ημέρες, στη συνέχεια 75mgΜέγ. δόση225mgΗ δόση μπορεί να αυξηθεί στα 75mg, χορηγούμενα μια φορά ημερησίως. Σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στη δόση των 75mg, η δόση μπορεί να αυξηθεί στα 225mg, χορηγούμενα μια φορά ημερησίως, με διαστήματα μεταξύ κάθε αύξησης 2 εβδομάδων ή περισσότερο. Η ελάχιστη αποτελεσματική δόση θα πρέπει να διατηρείται.
-
Ηλικιωμένοι ασθενείςΔεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δοσολογίας με μόνο κριτήριο την ηλικία, αλλά χρειάζεται προσοχή. Πρέπει πάντα να χρησιμοποιείται η ελάχιστη αποτελεσματική δόση και οι ασθενείς να παρακολουθούνται συστηματικά.
-
Ασθενείς με ηπατική ανεπάρκειαΉπια έως μέτρια: μείωση συνολικής ημερήσιας δόσης κατά 50%. Σοβαρή: συνιστάται προσοχή και μείωση μεγαλύτερη του 50%.
-
Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκειαGFR 30-70ml/min: Συνιστάται προσοχή, δεν είναι απαραίτητη αναπροσαρμογή. GFR ≤30ml/min ή αιμοκάθαρση: μείωση συνολικής ημερήσιας δόσης κατά 50%.
block
SPC-ZACALEN
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη βενλαφαξίνη ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα.
-
Παράλληλη χορήγηση αναστολέων ΜΑΟ (monoamine oxidase), λόγω του αυξημένου κινδύνου εμφάνισης συνδρόμου σεροτονίνης με συμπτώματα όπως ταραχή, τρόμος υπερθερμία. Θεραπεία με ZACALEN δε θα πρέπει να ξεκινήσει πριν από τουλάχιστον 14 ημέρες από τη διακοπή της θεραπείας με αναστολείς ΜΑΟ.
-
Τουλάχιστον 7 ημέρες θα πρέπει να μεσολαβήσουν μετά τη διακοπή της βενλαφαξίνης και πριν την έναρξη μη αναστρέψιμου αναστολέα ΜΑΟ (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Αλληλεπιδράσεις).
warning
SPC-ZACALEN
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
Αυτοκτονία / Αυτοκτονικός ιδεασμός / Επιδείνωση της κλινικής κατάστασηςΠληθυσμόςασθενείς, νεαροί ενήλικες κάτω των 25 ετών, ασθενείς με ιστορικό γεγονότων σχετιζόμενων με αυτοκτονία, ασθενείς με σημαντικό βαθμό αυτοκτονικού ιδεασμού πριν την έναρξη της θεραπείαςνα παρακολουθούνται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Οι ασθενείς (και όσοι φροντίζουν ασθενείς) θα πρέπει να προειδοποιούνται για την ανάγκη παρακολούθησης της εμφάνισης τέτοιων γεγονότων και να αναζητούν άμεση ιατρική βοήθεια γι’ αυτά τα συμπτώματα.
-
Χορήγηση σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετώνΠληθυσμόςπαιδιά και έφηβοι κάτω των 18 ετώνδεν πρέπει να χορηγείται. Εάν, εντούτοις, κρίνεται απαραίτητο να χορηγηθεί σχετική αγωγή, λόγω κλινικής ανάγκης, ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται με προσοχή για την πιθανότητα εμφάνισης αυτοκτονικών συμπτωμάτων.
-
Σύνδρομο σεροτονίνηςνα παρουσιαστεί σύνδρομο σεροτονίνης μια κατάσταση δυνητικά απειλητική για τη ζωή, ειδικά όταν η βενλαφαξίνη συγχορηγείται με άλλους παράγοντες που επιδρούν στο σύστημα νευροδιαβίβασης της σεροτονίνης όπως οι αναστολείς ΜΑΟ (βλ. Αντενδείξεις και Αλληλεπιδράσεις).
-
Γλαύκωμα κλειστής γωνίαςΣυνιστάται στενή παρακολούθηση σε ασθενείς με αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση ή σε ασθενείς με υψηλό κίνδυνο για γλαύκωμα κλειστής γωνίας.
-
Αρτηριακή πίεσηΌλοι οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για πιθανή αύξηση της πίεσης ενώ προϋπάρχουσα υπέρταση θα πρέπει να ρυθμίζεται πριν την έναρξη θεραπείας με βενλαφαξίνη. Η αρτηριακή πίεση θα πρέπει να παρακολουθείται περιοδικά κατά την έναρξη της θεραπείας και κατά την αναπροσαρμογή της δοσολογίας. Μεγάλη προσοχή θα πρέπει να δίνετε σε ασθενείς των οποίων η κατάσταση μπορεί να κινδυνεύσει από μεγάλη αύξηση της αρτηριακής πίεσης όπως οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια.
-
Καρδιακός ρυθμόςΜεγάλη προσοχή θα πρέπει να δίνετε σε ασθενείς των οποίων η κατάσταση μπορεί να κινδυνεύσει από μεγάλη αύξηση του καρδιακού ρυθμού.
-
Καρδιακή νόσος και κίνδυνος αρρυθμίαςΠληθυσμόςασθενείς με πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου ή ασταθή καρδιακή νόσο, ασθενείς με κίνδυνο για σοβαρή καρδιακή αρρυθμίαθα πρέπει η βενλαφαξίνη να χορηγείται με ιδιαίτερη προσοχή. Θα πρέπει να εκτιμάται το όφελος και οι κίνδυνοι για τον ασθενή πριν την έναρξη θεραπείας με βενλαφαξίνη.
-
Σπασμοίη βενλαφαξίνη θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή και οι ασθενείς με αντίστοιχο ιστορικό να παρακολουθούνται στενά. Η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται άμεσα αν ο ασθενής παρουσιάσει καταληψία.
-
ΥπονατριαιμίαΠληθυσμόςηλικιωμένοι ασθενείς, που κάνουν χρήση αντιδιουρητικών ή ασθενείς που παρουσιάζουν μείωση όγκου πλάσματος από άλλες αιτίεςΜεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν.
-
Μη φυσιολογική αιμορραγίαΠληθυσμόςασθενείς με προδιάθεση σε αιμορραγίες, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών που λαμβάνουν αντιπηκτικούς παράγοντες και αναστολείς της λειτουργίας των αιμοπεταλίωνθα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή.
-
Χοληστερόλη ορούΣυνιστάται ο τακτικός έλεγχος των επιπέδων χοληστερόλης ιδιαίτερα στις μακροχρόνιες θεραπείες.
-
Συγχορήγηση με παράγοντες απώλειας βάρουςΔεν συνίσταται η συγχορήγηση. Η βενλαφαξίνη δεν συνιστάται για απώλεια βάρους είτε μόνη της είτε σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα.
-
Μανία / ΥπομανίαΠληθυσμόςασθενείς με ιστορικό διπολικής διαταραχής, είτε προσωπικό είτε οικογενειακόη βενλαφαξίνη θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή.
-
ΕπιθετικότηταΠληθυσμόςασθενείς με ιστορικό επιθετικότηταςη βενλαφαξίνη θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή.
-
Τερματισμός της θεραπείαςσυνιστάται, όταν η θεραπεία με ZACALEN δεν απαιτείται περαιτέρω, η διακοπή να γίνεται προοδευτικά, ελαττώνοντας σταδιακά τη δόση, ενώ η διακοπή της θεραπείας θα πρέπει να διαρκεί ικανή χρονική περίοδο που μπορεί να είναι από μερικές εβδομάδες έως μήνες, ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ασθενούς (βλ. Δοσολογία).
-
Ακαθησία / Ψυχοκινητική ανησυχίαΣε ασθενείς που αναπτύσσουν αυτά τα συμπτώματα, η αύξηση της δόσης μπορεί να είναι επιβλαβής.
-
Ξηροστομίαοι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται για την σημαντικότητα της στοματικής υγιεινής.
-
ΈκδοχαΤα καψάκια παρατεταμένης αποδέσμευσης ZACALEN 150mg περιέχουν την χρωστική ουσία Sunset Yellow FCF (E110) η οποία είναι δυνατό να προκαλέσει αλλεργική αντίδραση.
swap_horiz
SPC-ZACALEN
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Μη αναστρέψιμοι μη εκλεκτικοί Αναστολείς ΜΑΟΑντένδειξηΚίνδυνος σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών (τρόμος, σπασμοί, εφίδρωση, ναυτία, έμετος, εξάψεις, ζάλη, υπερθερμία, σύνδρομο σεροτονίνης, επιληπτικές κρίσεις, θάνατος)ΣύστασηΑντιδείκνυται η συγχορήγηση. Η θεραπεία με ZACALEN θα πρέπει να αρχίζει τουλάχιστον 14 μέρες μετά τη διακοπή ενός μη αναστρέψιμου μη εκλεκτικού αναστολέα ΜΑΟ. Η βενλαφαξίνη θα πρέπει να διακόπτεται τουλάχιστον 7 ημέρες πριν την έναρξη ενός μη αναστρέψιμου μη εκλεκτικού αναστολέα ΜΑΟ.
-
Αναστρέψιμοι, εκλεκτικοί Α-Αναστολείς ΜΑΟ (μοκλοβεμίδη)ΑντένδειξηΚίνδυνος ανάπτυξης συνδρόμου σεροτονίνηςΣύστασηΔεν συνιστάται η συγχορήγηση. Μετά τη διακοπή του αναστρέψιμου εκλεκτικού α-αναστολέα ΜΑΟ θα πρέπει να μεσολαβεί ένα ελάχιστο διάστημα κάθαρσης 14 ημερών πριν αρχίσει η θεραπεία με βενλαφαξίνη. Συνιστάται η διακοπή της βενλαφαξίνης τουλάχιστον 7 ημέρες πριν την έναρξη ενός αναστρέψιμου εκλεκτικού α-αναστολέα ΜΑΟ.
-
Αναστρέψιμοι μη εκλεκτικοί Αναστολείς ΜΑΟ (λινεζολίδη)ΑντένδειξηΣοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειεςΣύστασηΔεν θα πρέπει να χορηγείται με βενλαφαξίνη.
-
Άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν το σύστημα νευροδιαβίβασης της σεροτονίνης (τρυπτάνες, SSRIs, SNRIs, λίθιο, σιμπουτραμίνη, τραμαντόλη, Υπερικός)ΠροσοχήΚίνδυνος συνδρόμου σεροτονίνηςΣύστασηΣτενή παρακολούθηση του ασθενούς κατά την έναρξη της θεραπείας αλλά και κατά την αναπροσαρμογή της δοσολογίας.
-
Παράγοντες που επηρεάζουν το μεταβολισμό της σεροτονίνης (αναστολείς ΜΑΟ)ΠροσοχήΚίνδυνος συνδρόμου σεροτονίνηςΣύστασηΣτενή παρακολούθηση του ασθενούς κατά την έναρξη της θεραπείας αλλά και κατά την αναπροσαρμογή της δοσολογίας.
-
Προϊόντα που περιέχουν πρόδρομες ουσίες για τη παραγωγή σεροτονίνης (συμπληρώματα που περιέχουν τρυπτοφάνη)ΑντένδειξηΚίνδυνος συνδρόμου σεροτονίνηςΣύστασηΔεν συνιστάται η συγχορήγηση.
-
Φάρμακα που επηρεάζουν το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ)ΠροσοχήΆγνωστος κίνδυνοςΣύστασηΣυνιστάται προσοχή στη συγχορήγηση.
-
ΠαρακολούθησηΔεν επαυξάνει τη δυσλειτουργία πνευματικών και κινητικών ικανοτήτων.ΣύστασηΣυνιστάται η αποφυγή κατανάλωσης αλκοόλ.
-
Αναστολείς του CYP3A4 (π.χ., κετοκοναζόλη, αταζαναβίρη, κλαριθρομυκίνη, ινδιναβίρη, ιτρακοναζόλη, βορικοναζόλη, ποζακοναζόλη, νελφιναβίρη, ριτοναβίρη, σακουιναβίρη, τελιθρομυκίνη)ΠροσοχήΑύξηση των επιπέδων της βενλαφαξίνης και της Ο-δεσμεθυλβενλαφαξίνης.ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή όταν στη θεραπεία του ασθενούς συμπεριλαμβάνονται αναστολείς του CYP3A4 και βενλαφαξίνη ταυτόχρονα.
-
ΠροσοχήΣύνδρομο σεροτονίνηςΣύστασηΚατά την ταυτόχρονη λήψη λιθίου και βενλαφαξίνης μπορεί να παρατηρηθεί σύνδρομο σεροτονίνης.
-
ΠροσοχήΔοσοεξαρτώμενη αύξηση της AUC της 2-ΟΗ-ιμιπραμίνης.ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή στη συγχορήγηση.
-
ΠαρακολούθησηΜείωση κάθαρσης, αύξηση AUC και Cmax της αλοπεριδόλης.ΣύστασηΤα αποτελέσματα θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν συγχορηγούνται η αλοπεριδόλη με την βενλαφαξίνη.
-
ΠαρακολούθησηΑύξηση της AUC της ρισπεριδόνης κατά 50%.ΣύστασηΔεν είναι γνωστή η κλινική σημασία αυτής της αλληλεπίδρασης.
-
ΠροσοχήΑύξηση της συγκέντρωσης πλάσματος της μετοπρολόλης κατά 30-40%.ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή στη συγχορήγηση.
-
ΠαρακολούθησηΑύξηση 28% στην AUC και μείωση 36% στην Cmax της ινδιναβίρης.ΣύστασηΔεν είναι γνωστή η κλινική σημασία αυτής της αλληλεπίδρασης.
sick
SPC-ZACALEN
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Εκχυμώσεις
- γαστρεντερική αιμορραγία
- Αιμορραγία των βλεννογόνων
- Παρατεταμένη αιμορραγία
- Θρομβοκυτοπενία
- Δυσκρασίες αίματος (περιλαμβάνονται ακκοκιοκυττάρωση, απλαστική αναιμία, ουδετεροπενία και πανκυτοπενία)
- Αύξηση των επιπέδων χοληστερόλης
- Απώλεια βάρους
- Αύξηση βάρους
- Μη φυσιολογικά επίπεδα των δοκιμασιών ηπατικής λειτουργίας
- Υπονατριαιμία
- Ηπατίτιδα
- Σύνδρομο απρόσφορης εκκρίσεως αντιδιουρητικής ορμόνης (SIADH)
- Αύξηση προλακτίνης
- Ξηροστομία
- Κεφαλαλγία
- Παράδοξα όνειρα
- Ελάττωση της libido
- Ζάλη
- Αυξημένος μυϊκός τόνος (υπερτονία)
- Αϋπνία
- Ανησυχία
- Παραισθησία
- Νάρκωση
- Τρόμος
- Σύγχυση
- Αποπροσωποποίηση
- Απάθεια
- Παραισθήσεις
- Μυϊκός κλονισμός
- Εχθρικότητα
- Έλλειψη συντονισμού κινήσεων και ισορροπίας
- Ακαθησία
- Ψυχοκινητική ανησυχία
- Σπασμοί
- Μανιακή αντίδραση
- Κακοήθες νευροληπτικό σύνδρομο (NMS)
- Σύνδρομο Σεροτονίνης
- Ντελίριο
- Εξωπυραμιδικές αντιδράσεις (συμπεριλαμβανομένης της δυστονίας και της δυσκινησίας)
- Όψιμη δυσκινησία
- Αυτοκτονικός ιδεασμός και αυτοκτονική συμπεριφορά
- Διαταραχές στην προσαρμογή
- Μυδρίαση
- Διαταραχές όρασης
- Γλαύκωμα κλειστής γωνίας
- Εμβοές
- Υπέρταση
- Αγγειοδιαστολή (κυρίως εξάψεις)
- Αίσθημα παλμών
- Ορθοστατική υπόταση
- Συγκοπή
- Ταχυκαρδία
- Υπόταση
- Επιμήκυνση του QT
- Κοιλιακή μαρμαρυγή
- Κοιλιακή ταχυκαρδία (περιλαμβανομένης κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου)
- Χασμουρητό
- Πνευμονική ηωσινοφιλία
- Ναυτία
- Ανορεξία
- Δυσκοιλιότητα
- Έμετος
- Οδοντικός τριγμός
- Διάρροια
- Αλλαγές στην αίσθηση της γεύσης
- Παγκρεατίτιδα
- Εφίδρωση (συμπεριλαμβανομένης της νυχτερινής εφίδρωσης)
- Εξάνθημα
- Αλωπεκία
- Πολύμορφο ερύθημα
- Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
- Σύνδρομο Stevens-Johnson
- Κνησμός
- Κνίδωση
- Ραβδομυόλυση
- Διαταραχές στην εκσπερμάτωση/οργασμό (άνδρες)
- Ανοργασμία
- Στυτική δυσλειτουργία (ανικανότητα)
- Διαταραχές ούρησης (πιο συχνά διακοπή ούρησης)
- Διαταραχές έμμηνου κύκλου, με αυξημένη αιμορραγία, αδικαιολόγητα αυξημένη αιμορραγία (π.χ. εμμηνορραγία, μητρορραγία)
- Πολυουρία
- Διαταραχές οργασμού (γυναίκες)
- Επίσχεση ούρων
- Ασθένεια (κόπωση)
- Ρίγη
- Φωτοευαισθησία
- Αναφυλαξία
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΞηροστομίαΝευρικό σύστημα
-
Πολύ συχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό σύστημα
-
Πολύ συχνέςΕφίδρωση (συμπεριλαμβανομένης της νυχτερινής εφίδρωσης)Δέρμα και υποδόριος ιστός
-
Μη συχνέςΕκχυμώσειςΑίμα/Λέμφος
-
Μη συχνέςΓαστρεντερική αιμορραγίαΑίμα/Λέμφος
-
ΣπάνιεςΑιμορραγία των βλεννογόνωνΑίμα/Λέμφος
-
ΣπάνιεςΠαρατεταμένη αιμορραγίαΑίμα/Λέμφος
-
ΆγνωστεςΘρομβοκυτοπενίαΑίμα/Λέμφος
-
ΆγνωστεςΔυσκρασίες αίματος (περιλαμβάνονται ακκοκιοκυττάρωση, απλαστική αναιμία, ουδετεροπενία και πανκυτοπενία)Αίμα/Λέμφος
-
ΣυχνέςΑύξηση των επιπέδων χοληστερόληςΜεταβολισμός και Διατροφή
-
ΣυχνέςΑπώλεια βάρουςΜεταβολισμός και Διατροφή
-
Μη συχνέςΑύξηση βάρουςΜεταβολισμός και Διατροφή
-
ΆγνωστεςΜη φυσιολογικά επίπεδα των δοκιμασιών ηπατικής λειτουργίαςΜεταβολισμός και Διατροφή
-
ΆγνωστεςΥπονατριαιμίαΜεταβολισμός και Διατροφή
-
ΆγνωστεςΗπατίτιδαΜεταβολισμός και Διατροφή
-
ΆγνωστεςΣύνδρομο απρόσφορης εκκρίσεως αντιδιουρητικής ορμόνης (SIADH)Μεταβολισμός και Διατροφή
-
ΆγνωστεςΑύξηση προλακτίνηςΜεταβολισμός και Διατροφή
-
ΣυχνέςΠαράδοξα όνειραΝευρικό σύστημα
-
ΣυχνέςΕλάττωση της libidoΝευρικό σύστημα
-
ΣυχνέςΖάληΝευρικό σύστημα
-
ΣυχνέςΑυξημένος μυϊκός τόνος (υπερτονία)Νευρικό σύστημα
-
ΣυχνέςΑϋπνίαΝευρικό σύστημα
-
ΣυχνέςΑνησυχίαΝευρικό σύστημα
-
ΣυχνέςΠαραισθησίαΝευρικό σύστημα
-
ΣυχνέςΝάρκωσηΝευρικό σύστημα
-
ΣυχνέςΤρόμοςΝευρικό σύστημα
-
ΣυχνέςΣύγχυσηΝευρικό σύστημα
-
ΣυχνέςΑποπροσωποποίησηΝευρικό σύστημα
-
Μη συχνέςΑπάθειαΝευρικό σύστημα
-
Μη συχνέςΠαραισθήσειςΝευρικό σύστημα
-
Μη συχνέςΜυϊκός κλονισμόςΝευρικό σύστημα
-
Μη συχνέςΕχθρικότηταΝευρικό σύστημα
-
Μη συχνέςΈλλειψη συντονισμού κινήσεων και ισορροπίαςΝευρικό σύστημα
-
Μη συχνέςΑκαθησίαΝευρικό σύστημα
-
Μη συχνέςΨυχοκινητική ανησυχίαΝευρικό σύστημα
-
ΣπάνιεςΣπασμοίΝευρικό σύστημα
-
ΣπάνιεςΜανιακή αντίδρασηΝευρικό σύστημα
-
ΆγνωστεςΚακοήθες νευροληπτικό σύνδρομο (NMS)Νευρικό σύστημα
-
ΆγνωστεςΣύνδρομο ΣεροτονίνηςΝευρικό σύστημα
-
ΆγνωστεςΝτελίριοΝευρικό σύστημα
-
ΆγνωστεςΕξωπυραμιδικές αντιδράσεις (συμπεριλαμβανομένης της δυστονίας και της δυσκινησίας)Νευρικό σύστημα
-
ΆγνωστεςΌψιμη δυσκινησίαΝευρικό σύστημα
-
ΆγνωστεςΑυτοκτονικός ιδεασμός και αυτοκτονική συμπεριφοράΝευρικό σύστημα
-
ΣυχνέςΔιαταραχές στην προσαρμογήΟφθαλμοί
-
ΣυχνέςΜυδρίασηΟφθαλμοί
-
ΣυχνέςΔιαταραχές όρασηςΟφθαλμοί
-
Μη συχνέςΓλαύκωμα κλειστής γωνίαςΟφθαλμοί
-
ΣυχνέςΕμβοέςΏτα και Λαβύρινθος
-
ΣυχνέςΥπέρτασηΚαρδιαγγειακό σύστημα
-
ΣυχνέςΑγγειοδιαστολή (κυρίως εξάψεις)Καρδιαγγειακό σύστημα
-
ΣυχνέςΑίσθημα παλμώνΚαρδιαγγειακό σύστημα
-
Μη συχνέςΟρθοστατική υπότασηΚαρδιαγγειακό σύστημα
-
Μη συχνέςΣυγκοπήΚαρδιαγγειακό σύστημα
-
Μη συχνέςΤαχυκαρδίαΚαρδιαγγειακό σύστημα
-
ΣπάνιεςΥπότασηΚαρδιαγγειακό σύστημα
-
ΣπάνιεςΕπιμήκυνση του QTΚαρδιαγγειακό σύστημα
-
ΣπάνιεςΚοιλιακή μαρμαρυγήΚαρδιαγγειακό σύστημα
-
ΣπάνιεςΚοιλιακή ταχυκαρδία (περιλαμβανομένης κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου)Καρδιαγγειακό σύστημα
-
ΣυχνέςΧασμουρητόΑναπνευστικό, θωρακικές και μεσοθωρακικές διαταραχές
-
ΆγνωστεςΠνευμονική ηωσινοφιλίαΑναπνευστικό, θωρακικές και μεσοθωρακικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΑνορεξίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Μη συχνέςΟδοντικός τριγμόςΓαστρεντερικό
-
Μη συχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
Μη συχνέςΑλλαγές στην αίσθηση της γεύσηςΓαστρεντερικό
-
ΆγνωστεςΠαγκρεατίτιδαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΕξάνθημαΔέρμα και υποδόριος ιστός
-
ΣυχνέςΑλωπεκίαΔέρμα και υποδόριος ιστός
-
ΆγνωστεςΠολύμορφο ερύθημαΔέρμα και υποδόριος ιστός
-
ΆγνωστεςΤοξική επιδερμική νεκρόλυσηΔέρμα και υποδόριος ιστός
-
ΆγνωστεςΣύνδρομο Stevens-JohnsonΔέρμα και υποδόριος ιστός
-
ΆγνωστεςΚνησμόςΔέρμα και υποδόριος ιστός
-
ΆγνωστεςΚνίδωσηΔέρμα και υποδόριος ιστός
-
ΆγνωστεςΡαβδομυόλυσηΜυοσκελετικό και διαταραχές συνδετικών ιστών
-
ΣυχνέςΔιαταραχές στην εκσπερμάτωση/οργασμό (άνδρες)Ουρογεννητικό
-
ΣυχνέςΑνοργασμίαΟυρογεννητικό
-
ΣυχνέςΣτυτική δυσλειτουργία (ανικανότητα)Ουρογεννητικό
-
ΣυχνέςΔιαταραχές ούρησης (πιο συχνά διακοπή ούρησης)Ουρογεννητικό
-
ΣυχνέςΔιαταραχές έμμηνου κύκλου, με αυξημένη αιμορραγία, αδικαιολόγητα αυξημένη αιμορραγία (π.χ. εμμηνορραγία, μητρορραγία)Ουρογεννητικό
-
ΣυχνέςΠολυουρίαΟυρογεννητικό
-
Μη συχνέςΔιαταραχές οργασμού (γυναίκες)Ουρογεννητικό
-
Μη συχνέςΕπίσχεση ούρωνΟυρογεννητικό
-
ΣυχνέςΑσθένεια (κόπωση)Γενικά
-
ΣυχνέςΡίγηΓενικά
-
Μη συχνέςΦωτοευαισθησίαΓενικά
-
ΆγνωστεςΑναφυλαξίαΓενικά
pregnant_woman
SPC-ZACALEN
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
Κύησηχορηγηθεί μόνο αν τα αναμενόμενα οφέλη από τη θεραπεία είναι περισσότερα από τους πιθανούς κινδύνουςΔεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για τη χρήση της βενλαφαξίνης σε εγκύους. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει αναπαραγωγική τοξικότητα (δείτε παράγραφο 5.3). Δεν έχει μελετηθεί ο πιθανός κίνδυνος στους ανθρώπους. Όπως συμβαίνει και με άλλους αναστολείς της επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs/SNRIs), η απότομη διακοπή μπορεί να οδηγήσει σε συμπτώματα απόσυρσης, έτσι το νεογνό μπορεί να παρουσιάσει τέτοια συμπτώματα αν έχει χορηγηθεί βενλαφαξίνη στη μητέρα κατά την κύηση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, νεογνά τα οποία εκτέθηκαν στην βενλαφαξίνη στο τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης παρουσίασαν επιπλοκές που για την αντιμετώπισή τους χρειάστηκε διασωλήνωση, μηχανική υποστήριξη της αναπνοής και γενικότερα παρατεταμένη παραμονή στο νοσοκομείο. Οι επιπλοκές αυτές γίνονται αντιληπτές αμέσως μετά τον τοκετό. Τα ακόλουθα συμπτώματα παρατηρήθηκαν σε νεογνά των οποίων η μητέρα έπαιρνε SSRIs/SNRIs κατά τα τελευταία στάδια της κύησης: ανησυχία, τρόμο, υποτονία, επίμονο κλάμα, και δυσκολία στο θηλασμό και στον ύπνο. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να είναι αποτέλεσμα της σεροτονίνης ή επίδραση της έκθεσης στη βενλαφαξίνη. Στην πλειοψηφία των περιστατικών τα συμπτώματα γίνονται αντιληπτά άμεσα ή μέσα στις πρώτες 24 ώρες από τη γέννηση. Επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν ότι η χρήση SSRIs στην εγκυμοσύνη, ιδιαίτερα κατά τα τελευταία στάδια της κύησης, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης επίμονης πνευμονικής υπέρτασης στα νεογνά (PPHN). Αν και δεν έχει ερευνηθεί η συσχέτιση της ΡPHN με τη θεραπεία με αναστολείς της επαναπρόσληψης σεροτονίνης - νοραδρεναλίνης (SNRIs), αυτός ο πιθανός κίνδυνος δεν μπορεί να αποκλειστεί με τη βενλαφαξίνη λαμβάνοντας υπόψη το σχετικό μηχανισμό δράσης (αναστολής της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης).
-
Γαλουχίαπρέπει να αποφασίζεται αν θα συνεχισθεί ή θα διακοπεί ο θηλασμός, ή θα συνεχισθεί ή θα διακοπεί η βενλαφαξίνη, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το βρέφος και το όφελος της θεραπείας με βενλαφαξίνη για τη μητέραΗ βενλαφαξίνη και ο ενεργός της μεταβολίτης απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Δεν μπορεί να αποκλειστεί ο κίνδυνος για το μωρό που θηλάζει.
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-ZACALEN
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
SPC-ZACALEN
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
DrugBank
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-ZACALEN
expand_more
Δοσολογία
Μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια
Η συνιστώμενη δόση έναρξης για τα καψάκια παρατεταμένης αποδέσμευσης είναι 75mg μια φορά την ημέρα. Οι ασθενείς που δεν θα ανταποκριθούν στην αρχική δόση των 75mg/ημέρα, μπορεί να ωφεληθούν από μεγαλύτερες δόσεις που μπορεί να φτάσουν στα 375mg την ημέρα. Η αύξηση της δόσης μπορεί να γίνεται σε στάδια διάρκειας 2 εβδομάδων ή περισσότερο. Εάν η κλινική κατάσταση και τα συμπτώματα είναι σοβαρά τότε δικαιολογείται η αύξηση της δοσολογίας να γίνεται σε πιο σύντομα διαστήματα αλλά όχι πιο σύντομα από 4 ημέρες. Υπάρχει κίνδυνος για την εμφάνιση δοσοεξαρτώμενων ανεπιθύμητων ενεργειών, για αυτό θα πρέπει να γίνεται κλινική εκτίμηση πριν από την αύξηση της δοσολογίας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Η ελάχιστη αποτελεσματική δόση θα πρέπει να διατηρείται. Οι ασθενείς θα πρέπει να ακολουθούν τη θεραπεία για επαρκή χρονική διάρκεια, που μπορεί να είναι αρκετοί μήνες ή και περισσότερο. Η θεραπεία θα πρέπει να επανεκτιμάται σε σταθερή βάση και να εξατομικεύεται. Η θεραπεία δύναται να συνεχιστεί για περισσότερο καιρό για την πρόληψη των υποτροπών κατάθλιψης ή για την αποφυγή επανεμφάνισης νέων επεισοδίων κατάθλιψης. Στις περισσότερες περιπτώσεις η συνιστώμενη δόση πρόληψης υποτροπής είναι η ίδια με τη δόση που έπαιρνε ο ασθενής κατά τη διάρκεια του μείζονος καταθλιπτικού επεισοδίου. Η αντικαταθλιπτική θεραπεία θα πρέπει να συνεχιστεί για τουλάχιστον 6 μήνες πριν εκτιμηθεί η διακοπή της.
Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή
Η συνιστώμενη δόση έναρξης για τα καψάκια παρατεταμένης αποδέσμευσης είναι 75mg μια φορά την ημέρα. Οι ασθενείς που δεν θα ανταποκριθούν στην αρχική δόση των 75mg/ημέρα, μπορεί να ανταποκριθούν σε μεγαλύτερες δόσεις που μπορεί να φτάσουν στα 225mg την ημέρα. Η αύξηση της δόσης μπορεί να γίνεται σε στάδια διάρκειας 2 εβδομάδων ή περισσότερο. Υπάρχει κίνδυνος για την εμφάνιση δοσοεξαρτώμενων ανεπιθύμητων ενεργειών, για αυτό θα πρέπει να γίνεται κλινική εκτίμηση πριν από την αύξηση της δοσολογίας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Η ελάχιστη αποτελεσματική δόση θα πρέπει να διατηρείται. Οι ασθενείς θα πρέπει να ακολουθούν τη θεραπεία για επαρκή χρονική διάρκεια, που μπορεί να είναι αρκετοί μήνες ή και περισσότερο. Η θεραπεία θα πρέπει να επανεκτιμάται σε σταθερή βάση και να εξατομικεύεται.
Κοινωνική Διαταραχή/Κοινωνική Φοβία
Η συνιστώμενη δόση έναρξης για τα καψάκια παρατεταμένης αποδέσμευσης είναι 75mg μια φορά την ημέρα. Δεν υπάρχουν δεδομένα που να αποδεικνύουν ότι υψηλότερες δόσεις μπορεί να προσφέρουν μεγαλύτερο αποτέλεσμα. Παρόλα αυτά, οι ασθενείς που δεν θα ανταποκριθούν στην αρχική δόση των 75mg/ημέρα, μπορεί να ανταποκριθούν σε μεγαλύτερες δόσεις που μπορεί να φτάσουν στα 225mg την ημέρα. Η αύξηση της δόσης μπορεί να γίνεται σε στάδια διάρκειας 2 εβδομάδων ή περισσότερο. Υπάρχει κίνδυνος για την εμφάνιση δοσοεξαρτώμενων ανεπιθύμητων ενεργειών, για αυτό θα πρέπει να γίνεται κλινική εκτίμηση πριν από την αύξηση της δοσολογίας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Η ελάχιστη αποτελεσματική δόση θα πρέπει να διατηρείται. Οι ασθενείς θα πρέπει να ακολουθούν τη θεραπεία για επαρκή χρονική διάρκεια, που μπορεί να είναι αρκετοί μήνες ή και περισσότερο. Η θεραπεία θα πρέπει να επανεκτιμάται σε σταθερή βάση και να εξατομικεύεται.
Διαταραχές πανικού
Συνιστάται η έναρξη της θεραπείας με καψάκια παρατεταμένης αποδέσμευσης βενλαφαξίνης, 37,5mg, χορηγούμενα μια φορά ημερησίως, για 7 ημέρες. Μετά μπορεί να αυξηθεί στα 75mg, χορηγούμενα μια φορά ημερησίως. Σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στη δόση των 75mg, η δόση μπορεί να αυξηθεί στα 225mg, χορηγούμενα μια φορά ημερησίως, με διαστήματα μεταξύ κάθε αύξησης 2 εβδομάδων ή περισσότερο. Υπάρχει κίνδυνος για την εμφάνιση δοσοεξαρτώμενων ανεπιθύμητων ενεργειών, για αυτό θα πρέπει να γίνεται κλινική εκτίμηση πριν από την αύξηση της δοσολογίας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Η ελάχιστη αποτελεσματική δόση θα πρέπει να διατηρείται. Οι ασθενείς θα πρέπει να ακολουθούν τη θεραπεία για επαρκή χρονική διάρκεια, που μπορεί να είναι αρκετοί μήνες ή και περισσότερο. Η θεραπεία θα πρέπει να επανεκτιμάται σε σταθερή βάση και να εξατομικεύεται.
Χρήση σε ηλικιωμένους ασθενείς
Σε ηλικιωμένους ασθενείς δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δοσολογίας της βενλαφαξίνης με μόνο κριτήριο την ηλικία. Ωστόσο χρειάζεται προσοχή στη μεταχείριση των ηλικιωμένων ασθενών (π.χ. λόγω πιθανής έκπτωσης στη νεφρική λειτουργία, ή πιθανών αλλαγών στη ευαισθησία και δράση των νευροδιαβιβαστών, λόγω ηλικίας). Θα πρέπει πάντα να χρησιμοποιείται η ελάχιστη αποτελεσματική δόση και οι ασθενείς να παρακολουθούνται συστηματικά όταν απαιτείται αύξηση της δόσης.
Χρήση σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών
Η χρήση της βενλαφαξίνης δεν συνίσταται σε παιδιά και εφήβους.
Χρήση σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια
Σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια συνίσταται ότι η συνολική ημερήσια δόση να μειωθεί κατά 50%. Λόγω όμως, της διαφοροποίησης που μπορεί να παρουσιάζει κάθε ασθενής στην κάθαρση, η εξατομίκευση της δοσολογίας είναι επιθυμητή. Δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία για ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια, αλλά συνιστάται προσοχή και θα πρέπει να εξετάζεται μείωση μεγαλύτερη του 50%. Το πιθανό όφελος θα πρέπει να εκτιμάται προσεκτικά έναντι των πιθανών κινδύνων από τη θεραπεία, σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια.
Χρήση σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια
Συνίσταται προσοχή αλλά δεν είναι απαραίτητη η αναπροσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με σπειραματική διήθηση (GFR) μεταξύ 30-70ml/min. Σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (GFR ≤30ml/min) ή σε ασθενείς σε αιμοκάθαρση, η συνολική ημερήσια δόση θα πρέπει να μειωθεί κατά 50%. Λόγω όμως, της διαφοροποίησης που μπορεί να παρουσιάζει κάθε ασθενής στην κάθαρση, η εξατομίκευση της δοσολογίας είναι επιθυμητή.
Συμπτώματα απόσυρσης κατά τη διακοπή χορήγησης της βενλαφαξίνης
Θα πρέπει να αποφεύγετε η απότομη διακοπή του φαρμάκου. Όταν πρόκειται να διακοπεί η θεραπεία με βενλαφαξίνη συνιστάται η σταδιακή μείωση της δοσολογίας μέσα σε μια χρονική περίοδο που θα διαρκεί τουλάχιστον μία με δύο εβδομάδες, έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος συμπτωμάτων απόσυρσης (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Ανεπιθύμητες ενέργειες). Εάν εμφανιστούν ανεπιθύμητα συμπτώματα μετά από μείωση της δόσης ή διακοπή της θεραπείας, μπορεί να εξετασθεί η περίπτωση της επιστροφής στην προηγούμενη δοσολογία. Στη συνέχεια, η δόση μπορεί ξανά να μειωθεί σταδιακά αλλά με πιο αργό ρυθμό.
Για χορήγηση από του στόματος. Συνιστάται η λήψη του ZACALEN με το φαγητό, μία φορά ημερησίως, την ίδια ώρα περίπου, το πρωί ή το βράδυ. Κάθε καψάκιο πρέπει να καταπίνεται ολόκληρο μαζί με νερό ή άλλο υγρό και να μη μοιράζεται, σπάζεται, μασιέται ή διαλύεται. Ασθενείς, οι οποίοι επί του παρόντος παίρνουν δισκία βενλαφαξίνης άμεσης αποδέσμευσης μπορούν να αλλάξουν στην πιο κοντινή ισοδύναμη δόση (mg/ημέρα) του ZACALEN. Για παράδειγμα ασθενείς που λαμβάνουν δισκία βενλαφαξίνης άμεσης αποδέσμευσης 37,5mg δύο φορές ημερησίως, θα πρέπει να λάβουν ZACALEN 75mg μια φορά ημερησίως. Κατά την αλλαγή, μπορεί να είναι απαραίτητες εξατομικεύσεις στη ρύθμιση της δοσολογίας. Τα καψάκια παρατεταμένης αποδέσμευσης βενλαφαξίνης περιέχουν σφαιρίδια από τα οποία απελευθερώνεται η δραστική ουσία στην πεπτική οδό. Το αδιάλυτο τμήμα των σφαιριδίων αποβάλλεται και μπορεί να εμφανιστεί στα κόπρανα.
block
Αντενδείξεις
SPC-ZACALEN
expand_more
Αντενδείξεις
Αντενδείξεις
- Υπερευαισθησία στη βενλαφαξίνη ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα.
- Παράλληλη χορήγηση αναστολέων ΜΑΟ (monoamine oxidase), λόγω του αυξημένου κινδύνου εμφάνισης συνδρόμου σεροτονίνης με συμπτώματα όπως ταραχή, τρόμος υπερθερμία. Θεραπεία με ZACALEN δε θα πρέπει να ξεκινήσει πριν από τουλάχιστον 14 ημέρες από τη διακοπή της θεραπείας με αναστολείς ΜΑΟ.
- Τουλάχιστον 7 ημέρες θα πρέπει να μεσολαβήσουν μετά τη διακοπή της βενλαφαξίνης και πριν την έναρξη μη αναστρέψιμου αναστολέα ΜΑΟ (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Αλληλεπιδράσεις).
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-ZACALEN
expand_more
Προειδοποιήσεις
Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση
Αυτοκτονία / Αυτοκτονικός ιδεασμός / Επιδείνωση της κλινικής κατάστασης
Η κατάθλιψη σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονικού ιδεασμού, αυτοτραυματισμού και αυτοκτονίας (γεγονότα σχετιζόμενα με αυτοκτονία). Ο κίνδυνος παραμένει μέχρι να σημειωθεί σημαντική υποχώρηση των συμπτωμάτων. Επειδή η βελτίωση μπορεί να μην επέλθει κατά τη διάρκεια των πρώτων λίγων εβδομάδων, ή περισσότερο, της θεραπείας, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά μέχρι να σημειωθεί βελτίωση. Η γενική κλινική εμπειρία δείχνει ότι ο κίνδυνος αυτοκτονίας μπορεί να αυξηθεί στο αρχικό στάδιο της ανάνηψης.
Άλλες ψυχιατρικές καταστάσεις, για τις οποίες συνταγογραφείται το ZACALEN μπορούν να συσχετισθούν με αυξημένο κίνδυνο γεγονότων σχετιζόμενων με αυτοκτονία. Σε αυτές τις ψυχιατρικές καταστάσεις μπορεί να συνυπάρχει σοβαρή καταθλιπτική διαταραχή. Οι ίδιες προφυλάξεις που λαμβάνονται στη θεραπεία ασθενών με σοβαρές καταθλιπτικές διαταραχές θα πρέπει να λαμβάνονται στη θεραπεία ασθενών με άλλες ψυχιατρικές διαταραχές.
Ασθενείς με ιστορικό γεγονότων σχετιζόμενων με αυτοκτονία, ή ασθενείς με σημαντικό βαθμό αυτοκτονικού ιδεασμού πριν την έναρξη της θεραπείας βρίσκονται σε υψηλότερο κίνδυνο αυτοκτονικών σκέψεων ή αυτοκτονικών προσπαθειών και θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Επιπρόσθετα, υπάρχει πιθανότητα αυξημένου κινδύνου αυτοκτονικής συμπεριφοράς σε νεαρούς ενήλικες κάτω των 25 ετών που χρησιμοποιούν αντικαταθλιπτική θεραπεία σε σχέση με το εικονικό φάρμακο, όπως παρουσιάστηκε σε μετα-ανάλυση κλινικών μελετών ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο. Συνίσταται στενή επιτήρηση των ασθενών και ειδικά αυτών που βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο σε συνδυασμό με τη φαρμακευτική θεραπεία κατά την έναρξη της θεραπείας αλλά και κατά την έναρξη της δοσολογικής αναπροσαρμογής. Οι ασθενείς (και όσοι φροντίζουν ασθενείς) θα πρέπει να προειδοποιούνται για την ανάγκη παρακολούθησης της εμφάνισης τέτοιων γεγονότων και να αναζητούν άμεση ιατρική βοήθεια γι’ αυτά τα συμπτώματα.
Χορήγηση σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών
Το ZACALEN δεν πρέπει να χορηγείται για τη θεραπεία παιδιών και εφήβων κάτω των 18 ετών. Η εμφάνιση αυτοκτονικής συμπεριφοράς (απόπειρες αυτοκτονίας και αυτοκτονικού ιδεασμού), καθώς και η εμφάνιση εχθρικής συμπεριφοράς (κυρίως επιθετικότητα, εναντιωτική συμπεριφορά και θυμός) παρατηρήθηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα σε κλινικές δοκιμές με παιδιά και εφήβους που λάμβαναν αντικαταθλιπτικά σε σύγκριση με εκείνους που λάμβαναν εικονικό φάρμακο. Εάν, εντούτοις, κρίνεται απαραίτητο να χορηγηθεί σχετική αγωγή, λόγω κλινικής ανάγκης, ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται με προσοχή για την πιθανότητα εμφάνισης αυτοκτονικών συμπτωμάτων. Επιπλέον, δεν υπάρχουν μακροχρόνια δεδομένα για την ασφάλεια σε παιδιά και εφήβους όσον αφορά τη σωματική τους ανάπτυξη, την ωρίμανση, τη διανοητική ανάπτυξη και την ανάπτυξη της συμπεριφοράς.
Σύνδρομο σεροτονίνης
Όπως συμβαίνει και με άλλους σεροτονινεργικούς παράγοντες, κατά τη θεραπεία με βενλαφαξίνη, μπορεί να παρουσιαστεί σύνδρομο σεροτονίνης μια κατάσταση δυνητικά απειλητική για τη ζωή, ειδικά όταν η βενλαφαξίνη συγχορηγείται με άλλους παράγοντες που επιδρούν στο σύστημα νευροδιαβίβασης της σεροτονίνης όπως οι αναστολείς ΜΑΟ (βλ. Αντενδείξεις και Αλληλεπιδράσεις).
Τα συμπτώματα του συνδρόμου σεροτονίνης περιλαμβάνουν αλλαγές στη πνευματική κατάσταση (όπως ταραχή, παραισθήσεις, κώμα), αστάθεια του ΑΝΣ (όπως ταχυκαρδία, ασταθή αρτηριακή πίεση, υπερθερμία), νευρομυϊκές εκτροπές (όπως έντονη αντανακλαστική αντίδραση, μη συντονισμός των κινήσεων) ή/και συμπτώματα γαστρεντερικού (όπως ναυτία, εμετός, διάρροια).
Γλαύκωμα κλειστής γωνίας
Δύναται να παρατηρηθεί μυδρίαση σχετιζόμενη με τη χρήση βενλαφαξίνης. Συνιστάται στενή παρακολούθηση σε ασθενείς με αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση ή σε ασθενείς με υψηλό κίνδυνο για γλαύκωμα κλειστής γωνίας.
Αρτηριακή πίεση
Συχνά παρατηρείται δοσοεξαρτώμενη αύξηση της αρτηριακής πίεσης σε ασθενείς που λαμβάνουν βενλαφαξίνη. Σε ορισμένες περιπτώσεις από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία, έχει παρουσιαστεί σημαντική αύξηση της αρτηριακής πίεσης που χρειάστηκε άμεση αντιμετώπιση. Όλοι οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για πιθανή αύξηση της πίεσης ενώ προϋπάρχουσα υπέρταση θα πρέπει να ρυθμίζεται πριν την έναρξη θεραπείας με βενλαφαξίνη. Η αρτηριακή πίεση θα πρέπει να παρακολουθείται περιοδικά κατά την έναρξη της θεραπείας και κατά την αναπροσαρμογή της δοσολογίας. Μεγάλη προσοχή θα πρέπει να δίνετε σε ασθενείς των οποίων η κατάσταση μπορεί να κινδυνεύσει από μεγάλη αύξηση της αρτηριακής πίεσης όπως οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια.
Καρδιακός ρυθμός
Είναι δυνατόν να παρατηρηθεί αύξηση του καρδιακού ρυθμού, ιδιαίτερα όταν λαμβάνονται μεγάλες δόσεις βενλαφαξίνης. Μεγάλη προσοχή θα πρέπει να δίνετε σε ασθενείς των οποίων η κατάσταση μπορεί να κινδυνεύσει από μεγάλη αύξηση του καρδιακού ρυθμού.
Καρδιακή νόσος και κίνδυνος αρρυθμίας
Δεν έχει εκτιμηθεί η δράση της βενλαφαξίνης σε ασθενείς με πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου ή ασταθή καρδιακή νόσο. Συνεπώς θα πρέπει η βενλαφαξίνη να χορηγείται με ιδιαίτερη προσοχή στους ασθενείς αυτούς.
Από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία έχουν σημειωθεί μοιραία περιστατικά καρδιακής αρρυθμίας με τη χρήση βενλαφαξίνης ιδιαίτερα σε περιπτώσεις υπερδοσολογίας. Θα πρέπει να εκτιμάται το όφελος και οι κίνδυνοι για τον ασθενή με κίνδυνο για σοβαρή καρδιακή αρρυθμία πριν την έναρξη θεραπείας με βενλαφαξίνη.
Σπασμοί
Στη θεραπεία με βενλαφαξίνη μπορεί να παρατηρηθούν σπασμοί. Όπως γίνεται και με άλλα αντικαταθλιπτικά, η βενλαφαξίνη θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή και οι ασθενείς με αντίστοιχο ιστορικό να παρακολουθούνται στενά. Η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται άμεσα αν ο ασθενής παρουσιάσει καταληψία.
Υπονατριαιμία
Με τη χρήση βενλαφαξίνης έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις με υπονατριαιμία ή/και σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης (SIADH). Αυτό έχει παρατηρηθεί συχνά σε ασθενείς που παρουσιάζουν αφυδάτωση ή μείωση όγκου πλάσματος. Μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν ηλικιωμένοι ασθενείς, που κάνουν χρήση αντιδιουρητικών ή ασθενείς που παρουσιάζουν μείωση όγκου πλάσματος από άλλες αιτίες.
Μη φυσιολογική αιμορραγία
Φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία αναστέλλουν την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης μπορεί να προκαλέσουν μειωμένη λειτουργία των αιμοπεταλίων. Ο κίνδυνος εμφάνισης αιμορραγίας στο δέρμα και τους βλεννογόνους, συμπεριλαμβανομένης και της γαστρορραγίας, είναι υψηλός σε ασθενείς που χρησιμοποιούν βενλαφαξίνη. Η βενλαφαξίνη όπως και οι άλλοι αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή σε ασθενείς με προδιάθεση σε αιμορραγίες, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών που λαμβάνουν αντιπηκτικούς παράγοντες και αναστολείς της λειτουργίας των αιμοπεταλίων.
Χοληστερόλη ορού
Σε κλινικές μελέτες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο διάρκειας 3 μηνών παρατηρήθηκε κλινικά σημαντική αύξηση της χοληστερόλης ορρού σε ασθενείς που ελάμβαναν βενλαφαξίνη σε ποσοστό 5,3% έναντι 0,0% αυτών που λάμβαναν εικονικό φάρμακο. Συνιστάται ο τακτικός έλεγχος των επιπέδων χοληστερόλης ιδιαίτερα στις μακροχρόνιες θεραπείες.
Συγχορήγηση με παράγοντες απώλειας βάρους
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του συνδυασμού βενλαφαξίνης με παράγοντες απώλειας βάρους, συμπεριλαμβανομένης και της φεντερμίνης, δεν έχει αποδειχθεί. Δεν συνίσταται η συγχορήγηση. Η βενλαφαξίνη δεν συνιστάται για απώλεια βάρους είτε μόνη της είτε σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα.
Μανία / Υπομανία
Μανία/Υπομανία μπορεί να παρατηρηθεί σε μικρό ποσοστό ασθενών με διαταραχές συμπεριφοράς όταν λαμβάνουν αντικαταθλιπτικά, συμπεριλαμβανομένης και της βενλαφαξίνης. Όπως και με άλλα αντικαταθλιπτικά, η βενλαφαξίνη θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό διπολικής διαταραχής, είτε προσωπικό είτε οικογενειακό.
Επιθετικότητα
Επιθετικότητα μπορεί να παρατηρηθεί σε μικρό ποσοστό ασθενών που λαμβάνουν αντικαταθλιπτικά, συμπεριλαμβανομένης και της βενλαφαξίνης. Συνήθως παρατηρείται κατά την έναρξη, τις αναπροσαρμογές δοσολογίας και τον τερματισμό της θεραπείας. Όπως και με άλλα αντικαταθλιπτικά, η βενλαφαξίνη θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό επιθετικότητας.
Τερματισμός της θεραπείας
Συμπτώματα απόσυρσης είναι δυνατόν να παρατηρηθούν κατά τον τερματισμό της θεραπείας με βενλαφαξίνη, ιδιαίτερα αν ο τερματισμός είναι απότομος (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Σε κλινικές μελέτες έχουν παρατηρηθεί κατά τον τερματισμό της θεραπείας (σταδιακός ή μη- σταδιακός) ανεπιθύμητες ενέργειες σε ποσοστό ασθενών που λαμβάνουν βενλαφαξίνη 31% έναντι 17% ασθενών σε εικονικό φάρμακο.
Ο κίνδυνος των συμπτωμάτων απόσυρσης μπορεί να επηρεαστεί από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων της διάρκειας θεραπείας και της δοσολογίας όπως επίσης και του ρυθμού μείωσης της δόσης. Ζάλη, διαταραχές των αισθήσεων (συμπεριλαμβανομένης της παραισθησίας), διαταραχές του ύπνου (συμπεριλαμβανομένων αϋπνίας και έντονων ονείρων), ταραχή ή ανησυχία, ναυτία και/ή έμετος, τρόμος, κεφαλαλγία, είναι οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες. Γενικώς αυτά τα συμπτώματα είναι ήπια και ανεκτά, ωστόσο σε ορισμένους ασθενείς μπορεί να γίνουν σοβαρά. Συνήθως παρατηρούνται κατά τις πρώτες ημέρες διακοπής της θεραπείας αν και έχουν παρατηρηθεί ορισμένα σπάνια περιστατικά σε ασθενείς που μπορεί να παρέλειψαν μία δόση. Γενικώς αυτά τα συμπτώματα είναι αυτό-περιοριζόμενα και συνήθως εξασθενούν μέσα σε 2 εβδομάδες, παρ’ όλο που σε ορισμένους ασθενείς μπορεί να παραταθούν (2-3 μήνες ή περισσότερο). Γι’ αυτό συνιστάται, όταν η θεραπεία με ZACALEN δεν απαιτείται περαιτέρω, η διακοπή να γίνεται προοδευτικά, ελαττώνοντας σταδιακά τη δόση, ενώ η διακοπή της θεραπείας θα πρέπει να διαρκεί ικανή χρονική περίοδο που μπορεί να είναι από μερικές εβδομάδες έως μήνες, ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ασθενούς (βλ. Δοσολογία).
Ακαθησία / Ψυχοκινητική ανησυχία
Η χρήση της βενλαφαξίνης έχει συσχετιστεί με την ανάπτυξη από τον ασθενή ακαθησίας που χαρακτηρίζεται από υποκειμενικά δυσάρεστη ή βασανιστική ανησυχία και χρειάζεται να κινείται συχνά χωρίς να μπορεί να καθίσει ή να σταθεί ακίνητος. Αυτό είναι πολύ πιθανό να συμβεί μέσα στις πρώτες λίγες εβδομάδες της θεραπείας. Σε ασθενείς που αναπτύσσουν αυτά τα συμπτώματα, η αύξηση της δόσης μπορεί να είναι επιβλαβής.
Ξηροστομία
Ξηροστομία έχει παρατηρηθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν βενλαφαξίνη σε ποσοστό που φτάνει το 10%. Αυτό μπορεί να αυξήσει το κίνδυνο τερηδόνας, έτσι οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται για την σημαντικότητα της στοματικής υγιεινής.
Έκδοχα
Τα καψάκια παρατεταμένης αποδέσμευσης ZACALEN 150mg περιέχουν την χρωστική ουσία Sunset Yellow FCF (E110) η οποία είναι δυνατό να προκαλέσει αλλεργική αντίδραση.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-ZACALEN
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Αναστολείς της Μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟ)
- Μη αναστρέψιμοι μη εκλεκτικοί Αναστολείς ΜΑΟ: Το ZACALEN δε θα πρέπει να χρησιμοποιείται συγχρόνως με μη αναστρέψιμους μη εκλεκτικούς Αναστολείς ΜΑΟ. Η θεραπεία με ZACALEN θα πρέπει να αρχίζει τουλάχιστον 14 μέρες μετά τη διακοπή ενός μη αναστρέψιμου μη εκλεκτικού αναστολέα ΜΑΟ. Αντίστοιχα η βενλαφαξίνη θα πρέπει να διακόπτεται τουλάχιστον 7 ημέρες πριν την έναρξη ενός μη αναστρέψιμου μη εκλεκτικού αναστολέα ΜΑΟ (βλ. Αντενδείξεις και Ειδικές προειδοποιήσεις).
- Αναστρέψιμοι, εκλεκτικοί Α-Αναστολείς ΜΑΟ (μοκλοβεμίδη): Η συγχορήγηση της βενλαφαξίνης με αναστρέψιμους, εκλεκτικούς α-αναστολείς ΜΑΟ όπως η μοκλοβεμίδη, δεν συνιστάται εξαιτίας του κινδύνου ανάπτυξης συνδρόμου σεροτονίνης. Μετά τη διακοπή του αναστρέψιμου εκλεκτικού α-αναστολέα ΜΑΟ θα πρέπει να μεσολαβεί ένα ελάχιστο διάστημα κάθαρσης 14 ημερών πριν αρχίσει η θεραπεία με βενλαφαξίνη. Συνιστάται η διακοπή της βενλαφαξίνης τουλάχιστον 7 ημέρες πριν την έναρξη ενός αναστρέψιμου εκλεκτικού α-αναστολέα ΜΑΟ (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
- Αναστρέψιμοι μη εκλεκτικοί Αναστολείς ΜΑΟ (λινεζολίδη): Το αντιβιοτικό λινεζολίδη είναι ένας ασθενής αναστρέψιμος μη εκλεκτικός αναστολέας ΜΑΟ, δεν θα πρέπει να χορηγείται με βενλαφαξίνη (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, έχουν αναφερθεί όταν η θεραπεία βενλαφαξίνης άρχισε λίγο μετά τη διακοπή της θεραπείας με αναστολείς ΜΑΟ ή όταν η χορήγηση των αναστολέων ΜΑΟ άρχισε λίγο μετά τη διακοπή της βενλαφαξίνης. Στις ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνονταν τρόμος, κλονικοί σπασμοί, εφίδρωση, ναυτία, έμετος, εξάψεις, ζάλη, υπερθερμία με χαρακτηριστικά προσομοιάζοντα με κακοήθες νευροληπτικό σύνδρομο, σύνδρομο σεροτονίνης, επιληπτικές κρίσεις και θάνατος.
Σύνδρομο Σεροτονίνης
Όπως συμβαίνει και με άλλους σεροτονινεργικούς παράγοντες, κατά τη θεραπεία με βενλαφαξίνη μπορεί να παρατηρηθεί σύνδρομο σεροτονίνης ειδικά κατά την ταυτόχρονη χρήση άλλων παραγόντων που επηρεάζουν το σύστημα νευροδιαβίβασης της σεροτονίνης (όπως τρυπτάνες, εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης ή/και νορ-επινεφρίνης [SSRIs, SNRIs], λίθιο, σιμπουτραμίνη, τραμαντόλη, προϊόντα με εκχύλισμα Υπερικού [Hypericum perforatum]), με παράγοντες που επηρεάζουν το μεταβολισμό της σεροτονίνης (αναστολείς ΜΑΟ) ή με προϊόντα που περιέχουν πρόδρομες ουσίες για τη παραγωγή σεροτονίνης (όπως συμπληρώματα που περιέχουν τρυπτοφάνη). Αν κρίνεται κλινικά απαραίτητο να συγχορηγηθεί η βενλαφαξίνη με ένα SSRI, ή ένα SNRI ή με ένα αγωνιστή υποδοχέων σεροτονίνης (τρυπτάνη), συνιστάται η στενή παρακολούθηση του ασθενούς κατά την έναρξη της θεραπείας αλλά και κατά την αναπροσαρμογή της δοσολογίας. Η συγχορήγηση της βενλαφαξίνης με προϊόντα που περιέχουν πρόδρομες ουσίες για τη παραγωγή σεροτονίνης (όπως συμπληρώματα που περιέχουν τρυπτοφάνη) δεν συνιστάται (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Φάρμακα που επηρεάζουν το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ)
Δεν υπάρχουν συστηματικές μελέτες σχετικά με τον κίνδυνο από τη χρήση του ZACALEN σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα που επηρεάζουν το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ). Συνεπώς συνιστάται προσοχή στη συγχορήγηση του ZACALEN με αυτά τα φάρμακα.
Αιθανόλη
Σε μελέτες έχει δειχθεί ότι η βενλαφαξίνη δεν επαυξάνει την δυσλειτουργία των πνευματικών και κινητικών ικανοτήτων που προκαλεί η χρήση του αλκοόλ. Ωστόσο, όπως συνιστάται με όλα τα φάρμακα που δρούν στο ΚΝΣ, έτσι και για τη βενλαφαξίνη συνιστάται η αποφυγή κατανάλωσης αλκοόλ.
Επίδραση άλλων φαρμάκων στη βενλαφαξίνη
- Κετοκοναζόλη (αναστολέας του CYP3A4): Ταυτόχρονη χορήγηση αναστολέων του CYP3A4 (π.χ., atazanavir, κλαριθρομυκίνη, ινδιναβίρη, itraconazole, voriconazole, posaconazole, ketoconazole, nelfinavir, ritonavir, saquinavir, telithromycin) και βενλαφαξίνης δύναται να αυξήσει τα επίπεδα της βενλαφαξίνης και της Ο-δεσμεθυλβενλαφαξίνης. Συνιστάται προσοχή όταν στη θεραπεία του ασθενούς συμπεριλαμβάνονται αναστολείς του CYP3A4 και βενλαφαξίνη ταυτόχρονα.
Επίδραση της βενλαφαξίνης σε άλλα φάρμακα
- Λίθιο: Κατά την ταυτόχρονη λήψη λιθίου και βενλαφαξίνης μπορεί να παρατηρηθεί σύνδρομο σεροτονίνης (βλ. «Σύνδρομο σεροτονίνης»).
- Διαζεπάμη: Η βενλαφαξίνη δεν έχει καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική και τη φαρμακοδυναμική της διαζεπάμης και των ενεργών μεταβολιτών της. Αντίστοιχα ούτε η διαζεπάμη φαίνεται να επιδρά στη φαρμακοκινητική και τη φαρμακοδυναμική της βενλαφαξίνης ή της Ο-δεμεθυλβενλαφαξίνης. Δεν είναι γνωστό αν υπάρχει φαρμακοκινητική και φαρμακοδυναμική αλληλεπίδραση με άλλες βενζοδιαζεπάμες.
- Ιμιπραμίνη: Παρατηρήθηκε μια δοσοεξαρτώμενη αύξηση στην AUC της 2-ΟΗ-ιμιπραμίνης κατά 2,5 και 4,5 φορές όταν η δινόταν δόση βενλαφαξίνης 75mg και 150mg ημερησίως αντίστοιχα. Η ιμιπραμίνη δεν επηρεάζει τη φαρμακοκινητική της βενλαφαξίνης ή της Ο-δεσμεθυλβενλαφαξίνης. Δεν είναι γνωστή η κλινική σημασία αυτής της αλληλεπίδρασης. Συνιστάται προσοχή στη συγχορήγηση της βενλαφαξίνης με την ιμιπραμίνη.
- Αλοπεριδόλη: Σε μια φαρμακοκινητική μελέτη με αλοπεριδόλη παρουσιάστηκε μείωση 42% στην συνολική από του στόματος κάθαρση, αύξηση 70% στην AUC και αύξηση 88% της Cmax, αλλά καμία επίδραση στο χρόνο ημίσειας ζωής της αλοπεριδόλης. Δεν είναι γνωστή η κλινική σημασία αυτής της αλληλεπίδρασης.
- Ρισπεριδόνη: Η βενλαφαξίνη αυξάνει της AUC της ρισπεριδόνης κατά 50%, αλλά δεν μεταβάλλει σημαντικά το φαρμακινητικό προφίλ της δραστικής ομάδας της ρισπεριδόνης (ρισπεριδόνη και 9-υδρόξυρισπεριδόνη). Δεν είναι γνωστή η κλινική σημασία αυτής της αλληλεπίδρασης.
- Μετοπρολόλη: Σε φαρμακοκινητική μελέτη αλληλεπίδρασης η ταυτόχρονη χορήγηση βενλαφαξίνης και της μετοπρολόλης σε υγιείς εθελοντές, παρουσιάστηκε αύξηση στη συγκέντρωση πλάσματος της μετοπρολόλης κατά 30-40% χωρίς να μεταβάλλεται η συγκέντρωση του ενεργού μεταβολίτη της α-υδροξυμετοπρολόλης. Συνιστάται προσοχή στη συγχορήγηση της βενλαφαξίνης και της μετοπρολόλης.
- Ινδιναβίρη: Σε φαρμακοκινητική μελέτη με ινδιναβίρη παρουσιάστηκε αύξηση 28% στην AUC και μείωση 36% στην Cmax της ινδιναβίρης. Η ινδιναβίρη δεν επηρεάζει τη φαρμακοκινητική της βενλαφαξίνης και της Ο-δεσμεθυλβενλαφαξίνης. Δεν είναι γνωστή η κλινική σημασία αυτής της αλληλεπίδρασης.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-ZACALEN
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες (>1/10) που αναφέρονται με τη χρήση βενλαφαξίνης είναι ναυτία, ξηροστομία, κεφαλαλγία και εφίδρωση (συμπεριλαμβάνεται και νυχτερινή εφίδρωση).
Η συχνότητα των περιστατικών ταξινομείται ως εξής: πολύ συχνές (>1/10), συχνές (>1/100 έως <1/10), μη συχνές (≥1/1000 έως <1/100), σπάνιες (>1/10000 έως <1/1000), άγνωστες (δεν μπορεί να εκτιμηθεί η συχνότητά τους από τα γνωστά δεδομένα).
| Σύστημα |
|---|
| Αίμα/Λέμφος |
| Μεταβολισμός και Διατροφή |
| Νευρικό σύστημα |
| Οφθαλμοί |
| Ώτα και Λαβύρινθος |
| Καρδιαγγειακό σύστημα |
| Αναπνευστικό, θωρακικές και μεσοθωρακικές διαταραχές |
| Γαστρεντερικό |
| Δέρμα και υποδόριος ιστός |
| Μυοσκελετικό και διαταραχές συνδετικών ιστών |
| Ουρογεννητικό |
| Γενικά |
- Σε συγκεντρωτικές κλινικές μελέτες, η επίπτωση της κεφαλαλγίας ήταν 30,3% με βενλαφαξίνη, έναντι 31,3% με το εικονικό φάρμακο. ** Περιστατικά αυτοκτονικού ιδεασμού και αυτοκτονικής συμπεριφοράς έχουν αναφερθεί κατά τη θεραπεία με βενλαφαξίνη ή αμέσως μετά τη διακοπή της θεραπείας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
Η διακοπή της βενλαφαξίνης (ιδιαίτερα όταν είναι απότομη) συνήθως οδηγεί σε συμπτώματα απόσυρσης. Ζάλη, διαταραχές των αισθήσεων (συμπεριλαμβανομένης της παραισθησίας), διαταραχές του ύπνου (συμπεριλαμβανομένων αϋπνίας και έντονων ονείρων), ταραχή ή ανησυχία, ναυτία και/ή έμετος, τρόμος, κεφαλαλγία και συμπτώματα γρίπης είναι τα συνηθέστερα συμπτώματα. Γενικώς, τα συμπτώματα αυτά είναι ήπιας έως μέτριας έντασης, και αυτοπεριοριζόμενα ωστόσο μπορεί σε ορισμένους ασθενείς να εξελιχθούν με σημαντική σοβαρότητα και με μεγαλύτερη διάρκεια. Γι’ αυτό συνιστάται, όταν η θεραπεία με ZACALEN δεν απαιτείται περαιτέρω, η διακοπή να γίνεται προοδευτικά, ελαττώνοντας σταδιακά τη δόση (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις).
Παιδιατρικοί ασθενείς Γενικά το προφίλ των ανεπιθύμητων ενεργειών (κλινικές δοκιμές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο) στα παιδιά και τους εφήβους ήταν παρόμοιο με αυτό των ενηλίκων. Όπως και στους ενήλικες ασθενείς, αναφέρθηκαν μείωση της όρεξης, απώλεια βάρους, αυξημένη αρτηριακή πίεση, αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Αυτοκτονικός ιδεασμός επίσης παρουσιάστηκε σαν ανεπιθύμητη ενέργεια σε παιδιατρικές κλινικές μελέτες. Επίσης υπήρχαν αυξημένες αναφορές για εχθρική συμπεριφορά, μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια, και αυτοτραυματισμούς. Ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν ιδιαίτερα στις παιδιατρικές μελέτες ήταν κοιλιακό άλγος, ανησυχία, δυσπεψία, εκχύμωση, επίσταξη και μυαλγία.
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-ZACALEN
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Κύηση
Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για τη χρήση της βενλαφαξίνης σε εγκύους. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει αναπαραγωγική τοξικότητα (δείτε παράγραφο 5.3). Δεν έχει μελετηθεί ο πιθανός κίνδυνος στους ανθρώπους. Το ZACALEN μπορεί να χορηγηθεί σε εγκύους μόνο αν τα αναμενόμενα οφέλη από τη θεραπεία είναι περισσότερα από τους πιθανούς κινδύνους. Όπως συμβαίνει και με άλλους αναστολείς της επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs/SNRIs), η απότομη διακοπή μπορεί να οδηγήσει σε συμπτώματα απόσυρσης, έτσι το νεογνό μπορεί να παρουσιάσει τέτοια συμπτώματα αν έχει χορηγηθεί βενλαφαξίνη στη μητέρα κατά την κύηση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, νεογνά τα οποία εκτέθηκαν στην βενλαφαξίνη στο τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης παρουσίασαν επιπλοκές που για την αντιμετώπισή τους χρειάστηκε διασωλήνωση, μηχανική υποστήριξη της αναπνοής και γενικότερα παρατεταμένη παραμονή στο νοσοκομείο. Οι επιπλοκές αυτές γίνονται αντιληπτές αμέσως μετά τον τοκετό. ZACALEN Καψάκια Παρατεταμένης Αποδέσμευσης, Σκληρά (PR.CAP) 75 & 150 mg/CAP ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ Τα ακόλουθα συμπτώματα παρατηρήθηκαν σε νεογνά των οποίων η μητέρα έπαιρνε SSRIs/SNRIs κατά τα τελευταία στάδια της κύησης: ανησυχία, τρόμο, υποτονία, επίμονο κλάμα, και δυσκολία στο θηλασμό και στον ύπνο. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να είναι αποτέλεσμα της σεροτονίνης ή επίδραση της έκθεσης στη βενλαφαξίνη. Στην πλειοψηφία των περιστατικών τα συμπτώματα γίνονται αντιληπτά άμεσα ή μέσα στις πρώτες 24 ώρες από τη γέννηση. Επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν ότι η χρήση SSRIs στην εγκυμοσύνη, ιδιαίτερα κατά τα τελευταία στάδια της κύησης, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης επίμονης πνευμονικής υπέρτασης στα νεογνά (PPHN). Αν και δεν έχει ερευνηθεί η συσχέτιση της ΡPHN με τη θεραπεία με αναστολείς της επαναπρόσληψης σεροτονίνης - νοραδρεναλίνης (SNRIs), αυτός ο πιθανός κίνδυνος δεν μπορεί να αποκλειστεί με τη βενλαφαξίνη λαμβάνοντας υπόψη το σχετικό μηχανισμό δράσης (αναστολής της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης).
Γαλουχία
Η βενλαφαξίνη και ο ενεργός της μεταβολίτης απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Δεν μπορεί να αποκλειστεί ο κίνδυνος για το μωρό που θηλάζει. Γι’ αυτό, πρέπει να αποφασίζεται αν θα συνεχισθεί ή θα διακοπεί ο θηλασμός, ή θα συνεχισθεί ή θα διακοπεί η βενλαφαξίνη, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το βρέφος και το όφελος της θεραπείας με βενλαφαξίνη για τη μητέρα.
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-ZACALEN
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική ομάδα: άλλα αντικαταθλιπτικά, Κωδικός ATC: NO6AX16.
Ο μηχανισμός της αντικαταθλιπτικής δράσης της βενλαφαξίνης πιστεύεται ότι συνδέεται με την ενίσχυση της νευροδιαβιβαστικής δραστηριότητας στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Προκλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι η βενλαφαξίνη και ο βασικός μεταβολίτης της, Ο-δεσμεθυλβενλαφαξίνη (ODV), είναι ισχυροί αναστολείς της επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νοραδρεναλίνης. Η βενλαφαξίνη αναστέλλει επίσης ασθενώς την επαναπρόσληψη της ντοπαμίνης. Η βενλαφαξίνη και η ODV μειώνουν τη β-αδρενεργική διεγερσιμότητα τόσο με την εφάπαξ όσο και μετά από χρόνια χορήγηση. Η βενλαφαξίνη και η ODV φαίνεται να είναι ισοδύναμες ως προς τη συνολική δράση στην επαναπρόσληψη των νευροδιαβιβαστών, και στη συγγένεια ως προς τους υποδοχείς.
Η βενλαφαξίνη in vitro δεν έχει πρακτικά συγγένεια με τους μουσκαρινικούς, χολινεργικούς, H
*-ισταμινκούς ή α
*-αδρενεργικούς υποδοχείς του εγκεφάλου του αρουραίου. Η φαρμακολογική δραστηριότητα σ’ αυτούς τους υποδοχείς μπορεί να σχετίζεται με διάφορες ανεπιθύμητες ενέργειες που συναντώνται και σε άλλα αντικαταθλιπτικά, όπως αντιχολινεργικά, ηρεμιστικά και καρδιαγγειακά.
Η βενλαφαξίνη δεν διαθέτει την ανασταλτική ικανότητα της ΜΑΟ.
Μελέτες in vitro έδειξαν ότι η βενλαφαξίνη δεν έχει πρακτικά συγγένεια με τους υποδοχείς οπιοειδών ή τους ευαισθητοποιημένους σε βενζοδιαζεπίνες υποδοχείς.
Μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια
Η αποτελεσματικότητα της βενλαφαξίνης άμεσης αποδέσμευσης στη θεραπεία των μειζόνων καταθλιπτικών επεισοδίων έχει παρουσιασθεί σε 5 τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, μελέτες, μικρής συνολικής διάρκειας από 4 έως 6 εβδομάδες και σε δοσολογίες που φτάνουν τα 375mg ημερησίως. Η αποτελεσματικότητα της βενλαφαξίνης παρατεταμένης αποδέσμευσης στη θεραπεία των μειζόνων καταθλιπτικών επεισοδίων, έχει ελεγχθεί σε 2 ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, βραχυπρόθεσμες μελέτες, διάρκειας από 8 έως 12 εβδομάδες που περιελάμβαναν δοσολογικό εύρος από 75 έως 225mg ημερησίως.
Σε μια μακροπρόθεσμη μελέτη, ενήλικοι περιπατητικοί ασθενείς, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν κατά τη διάρκεια της 8 εβδομάδων ανοιχτής μελέτης με βενλαφαξίνη παρατεταμένης αποδέσμευσης (75, 150 και 225mg), τυχαιοποιήθηκαν είτε στη συνέχιση της ίδια δόσης βενλαφαξίνης παρατεταμένης αποδέσμευσης είτε σε εικονικό φάρμακο για διάρκεια 26 εβδομάδων και παρατηρήθηκε η συχνότητα υποτροπών.
Σε άλλη μακροπρόθεσμη μελέτη, παρουσιάστηκε η αποτελεσματικότητα της βενλαφαξίνης στην πρόληψη των παλίνδρομων καταθλιπτικών επεισοδίων, για διάστημα 12 μηνών. Η ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, διπλή-τυφλή, κλινική μελέτη πραγματοποιήθηκε σε περιπατητικούς ασθενείς με παλίνδρομα καταθλιπτικά επεισόδια, οι οποίοι είχαν ανταποκριθεί σε θεραπεία με βενλαφαξίνη στο τελευταίο καταθλιπτικό επεισόδιο, με δόσεις 100 έως 200 mg ημερησίως σε χορήγηση δύο φορές ημερησίως.
Γενικευμένη αγχώδης διαταραχή
Η αποτελεσματικότητα της βενλαφαξίνης παρατεταμένης αποδέσμευσης στη θεραπεία της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής παρουσιάστηκε σε τρείς κλινικές μελέτες, μία διαρκειας 8 εβδομάδων, ελεγχόμενης με εικονικό φάρμακο, με σταθερή δόση (75-225mg ημερησίως), μια διάρκειας 6 μηνών, ελεγχόμενης με εικονικό φάρμακο, με σταθερή δόση (75-225mg ημερησίως) και μία 6μηνών ελεγχόμενης με εικονικό φάρμακο, με ευέλικτο δοσολογικό σχήμα (37,5, 75 και 150mg ημερησίως). Όλες οι μελέτες αφορούσαν περιπατητικούς ασθενείς.
Παρόλο που τα δεδομένα παρουσιάζουν υπεροχή σε σχέση με το εικονικό φάρμακο για τη δόση των 37,5 mg ημερησίως, η δόση αυτή δεν θεωρείται σταθερά αποτελεσματική όπως οι υψηλότερες δόσεις.
Κοινωνική αγχώδης διαταραχή
Η αποτελεσματικότητα της βενλαφαξίνης παρατεταμένης αποδέσμευσης στη θεραπεία της κοινωνικής αγχώδους διαταραχής παρουσιάστηκε σε τέσσερις διπλές, τυφλές, παράλληλες, πολυκεντρικές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες, διάρκειας 12 εβδομάδων, με ευέλικτο δοσολογικό σχήμα και μία διπλή, τυφλή, παράλληλη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική μελέτη διάρκειας 6 μηνών με σταθερό/ευέλικτο δοσολογικό σχήμα σε περιπατητικούς ασθενείς. Οι ασθενείς λάμβαναν δοσολογίες που κυμαίνονταν από 75 έως 225mg ημερησίως. Στη μελέτη των 6 μηνών δεν υπάρχουν δεδομένα που να αποδεικνύουν την υπεροχή αποτελεσματικότητας μεταξύ της ομάδας που λαμβάνει 150 έως 225mg ημερησίως έναντι της ομάδας που λαμβάνει 75mg ημερησίως.
Διαταραχή πανικού
Η αποτελεσματικότητα της βενλαφαξίνης παρατεταμένης αποδέσμευσης στη θεραπεία της διαταραχής πανικού παρουσιάστηκε σε δύο διπλές, τυφλές, πολυκεντρικές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες διάρκειας 12 εβδομάδων σε περιπατητικούς ασθενείς με διαταραχή πανικού, με ή χωρίς αγοραφοβία. Η δόση έναρξης στις μελέτες διαταραχής πανικού, ήταν 37,5mg ημερησίως για 7 ημέρες. Στη συνέχεια οι ασθενείς λάμβαναν σταθερή δόση 75 ή 150mg ημερησίως στη μία μελέτη και 75 ή 225mg ημερησίως στην άλλη μελέτη.
Η αποτελεσματικότητα τεκμηριώθηκε επίσης σε μακροχρόνια, διπλή, τυφλή, παράλληλη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική μελέτη όπου εξετάστηκε μακρπρόθεσμα η ασφάλεια, αποτελεσματικότητα και πρόληψη της υποτροπής σε περιπατητικούς ασθενείς που ανταποκρίθηκαν στο ανοιχτό κομάτι της μελέτης. Οι ασθενείς συνέχισαν να λαμβάνουν την ίδια δόση βενλαφαξίνης παρατεταμένης αποδέσμευσης που λάμβαναν στο ανοιχτό κομμάτι της μελέτης (75, 150 ή 225mg).
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-ZACALEN
expand_more
Φαρμακοκινητική
Η βενλαφαξίνη μεταβολίζεται εκτενώς αρχικά στον ενεργό μεταβοολίτη Ο-δεσμεθυλβενλαφαξίνη (ODV).Ο χρόνος ημίσιας ζωής (ΜΟ±SD) της βενλαφαξίνης και της ODV είναι 5±2 ώρες και 11±2 ώρες, αντίστοιχα. Σταθερή συγκέντρωση της βενλαφαξίνης και της ODV επιτυγχάνεται μέρα σε τρείς μέρες όταν η χορήγηση γίνεται από του στόματος σε πολλαπλές δόσεις. Η βενλαφαξίνη και η ODV παρουσιάζουν γραμμική κινητική σε εύρος δόσεων που κυμαίνεται από 75 έως 450mg ημερησίως.
Απορρόφηση
Τουλάχιστον το 92% μιας από του στόματος δόσης βενλαφαξίνης, άμεσης αποδέσμευσης απορροφάται. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα είναι από 40% έως 45%, λόγω του προσυστημικού μεταβολισμού. Μετα τη λήψη βενλαφαξίνης άμεσης αποδέσμευσης, η μέγιστη τιμή πλάσματος για τη βενλαφαξίνη και την ODV σημειώνεται μετά από 2 και 3 ώρες αντίστοιχα. Μετά τη χορήγηση της βενλαφαξίνης παρατεταμένης αποδέσευσης οι μέγιστες τιμές σημειώνονται σε 5,5 και 9 ώρες αντίστοιχα. Κατά τη χορήγηση ίδιων δόσεων βενλαφαξίνης άμεσης και παρατεταμένης αποδέσμευσης, οι κάψουλες παρατεταμένης αποδέσμευσης παρέχουν πιο αργό ρυθμό, αλλά το ίδιο ποσοστό απόρροφησης με αυτό που δείχνουν τα δισκία άμεσης αποδέσμευσης. Η λήψη τροφής με επηρεάζει τη βιοδιαθεσιμότητα της βενλαφαξίνης και της ODV.
Κατανομή
H βενλαφαξίνη και η ODV παρουσιάζουν χαμηλή σύνδεση με τις πρωτεΐνες πλάσματος (27% και 30%, αντίστοιχα). Ο όγκος κατανομής για την επίτευξη της σταθερής συγκέντρωσης είναι 4,4±1,6L/kg μετά από ενδοφλέβια χορήγηση.
Μεταβολισμός
Η βενλαφαξίνη υφίσταται εκτεταμένο μεταβολισμό στο ήπαρ. In vitro και in vivo μελέτες έδειξαν ότι η βενλαφαξίνη μετατρέπεται από το CYP2D6, στον κύριο μεταβολίτη της ODV. Η βενλαφαξίνη επίσης μεταβολίζεται από το CYP3A4 σε N-desmethylvenlafaxine, ένα λιγότερο ενεργό μεταβολίτη. In vitro και in vivo μελέτες έδειξαν ότι η βενλαφαξίνη είναι ασθενείς αναστολέας του CYP2D6, ενώ δεν αναστέλει τα CYP1A2, CYP2C9, ή CYP3A4.
Απέκκριση
Η βενλαφαξίνη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται κυρίως από τους νεφρούς. Περίπου 87% μιας δόσης βενλαφαξίνης εμφανίζεται στα ούρα σε 48 ώρες ως αμετάβλητη βενλαφαξίνη (5%), μη συζευγμένη ODV (29%), συζευγμένη ODV (26%) ή με τη μορφή άλλου μεταβολίτη μικρής σημασίας (27%). Η κάθαρση του πλάσματος της βενλαφαξίνης και της ODV (ΜΟ±SD) είναι 1,3±0,6 και 0,4±0,2L/h/kg, αντίστοιχα.
Ειδικές ομάδες ασθενών
- Ηλικία και φύλο: Η ηλικία και το φύλο του ασθενούς δεν επηρεάζει σημαντικά τη φαρμακοκινητική της βενλαφαξίνης και της ODV.
- Ασθενείς με εκτεταμένο/ασθενή μεταβολισμό από το CYP2D6: Σε ασθενείς που παρουσιάζουν ασθενή μεταβολισμό CYP2D6, η συγκέντρωση πλάσματος της βενλαφαξίνης είναι υψηλότερη από αυτή που παρουσιάζουν ασθενείς με εκτεταμένο μεταβολισμό CYP2D6. Δεν υπάρχει λόγος αναπροσαρμογής της δόσης όμως αφού η συνολική έκθεση (AUC) στην βενλαφαξίνη και την ODV είναι παρόμοια και στις δύο ομάδες ασθενών.
- Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία: Σε ασθενείς με Child-Pugh A (ήπια ηπατική δυσλειτουργία) και Child-Pugh B (μέτρια ηπατική δυσλειτουργία) οι χρόνοι ημιζωής είναι αυξημένοι για την βενλαφαξίνη και της ODV σε σχέση με τα υγιή άτομα. Η κάθαρση της βενλαφαξίνης και της ODV είναι μειωμένη. Παρουσιάζεται μεγάλη διακύμανση που εξαρτάται από την κατάσταση του κάθε ασθενούς. υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα για ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια (βλ. Δοσολογία).
- Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία: Σε ασθενείς που υπόκεινται σε αιμοκάθαρση, ο χρόνος ημιζωής της βενλαφαξίνης επιμηκύνεται κατά 180% και η κάθαρση μειώνεται κατά περίπου 57% σε σύγκριση με τα υγιή άτομα, ενώ για την ODV ο χρόνος ημιζωής επιμηκύνεται κατά 142% και η κάθαρση κατά περίπου 56%. Η αναπροσαρμογή της δοσολογία κρίνεται απαραίτητη στους ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια και στους αιμοκαθυρόμενους ασθενείς (βλ. Δοσολογία).
ΕΟΦ · 4.4.4
Aναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης και της νοραδρεναλίνης
expand_more
Aναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης και της νοραδρεναλίνης
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
- Βενλαφαξίνη: 27%
- ODV (ενεργός μεταβολίτης): 30%
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
- 7,5 ± 3,7 L/kg [βενλαφαξίνη]
- 5,7 ± 1,8 L/kg [O-δεσμεθυλβενλαφαξίνη (ενεργός μεταβολίτης)]
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
- 1,3 ± 0,6 L/h/kg
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η βενλαφαξίνη είναι ένας αντικαταθλιπτικός παράγοντας που δρα για τη βελτίωση των συμπτωμάτων διαφόρων ψυχιατρικών διαταραχών αυξάνοντας το επίπεδο των νευροδιαβιβαστών στη σύναψη. Η βενλαφαξίνη δεν διαμεσολαβεί μουσκαρινικές, ιστομινεργικές ή αδρενεργικές επιδράσεις.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της βενλαφαξίνης στη θεραπεία διαφόρων ψυχιατρικών καταστάσεων δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Ωστόσο, είναι κατανοητό ότι η βενλαφαξίνη και ο ενεργός μεταβολίτης της, η O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνη (ODV), αναστέλλουν ισχυρά και εκλεκτικά την επαναπρόσληψη τόσο της σεροτονίνης όσο και της νορεπινεφρίνης στο προσυναπτικό άκρο. Αυτό οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα νευροδιαβιβαστών διαθέσιμων στη σύναψη, οι οποίοι μπορούν να διεγείρουν μετασυναπτικούς υποδοχείς.
Προτείνεται ότι η βενλαφαξίνη έχει 30 φορές μεγαλύτερη εκλεκτικότητα για τη σεροτονίνη σε σύγκριση με τη νορεπινεφρίνη: η βενλαφαξίνη αρχικά αναστέλλει την επαναπρόσληψη σεροτονίνης σε χαμηλές δόσεις, και με υψηλότερες δόσεις, αναστέλλει την επαναπρόσληψη νορεπινεφρίνης επιπλέον της σεροτονίνης. Η βενλαφαξίνη και η ODV είναι επίσης ασθενείς αναστολείς της επαναπρόσληψης ντοπαμίνης.
Ο μηχανισμός της αντικαταθλιπτικής δράσης της βενλαφαξίνης στους ανθρώπους πιστεύεται ότι σχετίζεται με την ενίσχυση της νευροδιαβιβαστικής δραστηριότητας στο ΚΝΣ. Προκλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι η βενλαφαξίνη και ο ενεργός μεταβολίτης της, η O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνη, είναι ισχυροί αναστολείς της νευρωνικής επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης και ασθενείς αναστολείς της επαναπρόσληψης ντοπαμίνης. Η βενλαφαξίνη και η O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνη δεν έχουν σημαντική συγγένεια για μουσκαρινικούς χολινεργικούς, H1-ιστομινεργικούς ή α1-αδρενεργικούς υποδοχείς in vitro. Η φαρμακολογική δραστηριότητα σε αυτούς τους υποδοχείς υποτίθεται ότι σχετίζεται με τις διάφορες αντιχολινεργικές, κατασταλτικές και καρδιαγγειακές επιδράσεις που παρατηρούνται με άλλα ψυχοτρόπα φάρμακα. Η βενλαφαξίνη και η O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνη δεν διαθέτουν μονοαμινοξειδάση (ΜΑΟ) ανασταλτική δράση.
*/Η αντινοκιτσεπτική δράση του νέου φαρμάκου βενλαφαξίνης, ενός διφαινυλαιθυλαμινικού αντικαταθλιπτικού, και η αλληλεπίδρασή του με διάφορους υποτύπους υποδοχέων οπιοειδών, νοραδρεναλίνης και σεροτονίνης αξιολογήθηκαν. Όταν ποντίκια δοκιμάστηκαν με έναν μετρητή αναλγησίας θερμής πλάκας, η βενλαφαξίνη προκάλεσε μια δοσοεξαρτώμενη αντινοκιτσεπτική δράση μετά από ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση με ED50 46,7 mg/kg (20,5; 146,5; 95% CL). Ανταγωνιστές οπιοειδών, αδρενεργικών και σεροτονινεργικών υποδοχέων δοκιμάστηκαν για την ικανότητά τους να μπλοκάρουν την αντινοκιτσεπτική δράση της βενλαφαξίνης. Η προκαλούμενη από τη βενλαφαξίνη αντινοκιτσεπτική δράση αναστέλλει σημαντικά από ναλοξόνη, nor-BNI και naltrindole, αλλά όχι από βήτα-FNA ή naloxonazine, υπονοώντας εμπλοκή μηχανισμών κάππα1- και δέλτα-οπιοειδών. Όταν χρησιμοποιήθηκαν αδρενεργικοί και σεροτονινεργικοί ανταγωνιστές, η γιοχιμβίνη (P < 0,005) αλλά όχι η φεντολαμίνη ή η μετερβολίνη, μείωσε την αντινοκιτσεπτική δράση που προκλήθηκε από τη βενλαφαξίνη, υπονοώντας έναν σαφή μηχανισμό άλφα2- και έναν δευτερεύοντα μηχανισμό άλφα1- αδρενεργικής αντινοκιτσεπτικής δράσης. Όταν η βενλαφαξίνη χορηγήθηκε μαζί με διάφορους αγωνιστές των υποτύπων υποδοχέων οπιοειδών και άλφα2, ενίσχυσε σημαντικά την αντινοκιτσεπτική δράση που διαμεσολαβείται από υποτύπους υποδοχέων κάππα1- κάππα3- και δέλτα-οπιοειδών. Ο αγωνιστής άλφα2-αδρενεργικών, κλονιδίνη, ενίσχυσε σημαντικά την αντινοκιτσεπτική δράση που διαμεσολαβείται από τη βενλαφαξίνη. Συνοψίζοντας αυτά τα αποτελέσματα, συμπεραίνουμε ότι η αντινοκιτσεπτική δράση της βενλαφαξίνης επηρεάζεται κυρίως από τους υποτύπους υποδοχέων κάππα- και δέλτα-οπιοειδών σε συνδυασμό με τον υποδοχέα άλφα2-αδρενεργικών. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν πιθανή χρήση της βενλαφαξίνης στη διαχείριση ορισμένων συνδρόμων πόνου. Ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να καθοριστούν τόσο οι ακριβείς κλινικές ενδείξεις όσο και οι αποτελεσματικές δόσεις της βενλαφαξίνης όταν συνταγογραφείται για τον πόνο. */
Η βενλαφαξίνη … προκαλεί εκλεκτική αναστολή της νευρωνικής επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης με μικρή επίδραση σε άλλα συστήματα νευροδιαβιβαστών. Έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις επιληπτικών κρίσεων, ταχυκαρδίας και παράτασης του QRS μετά από υπερδοσολογία του φαρμάκου σε ανθρώπους. Οι κλινικές εκδηλώσεις καρδιακής τοξικότητας υποδηλώνουν ότι η βενλαφαξίνη μπορεί να εμφανίζει καρδιακές ηλεκτροφυσιολογικές επιδράσεις σε γρήγορα αγώγιμα κύτταρα. Κατά συνέπεια, πραγματοποιήθηκαν μελέτες για τον χαρακτηρισμό των επιδράσεων της βενλαφαξίνης στο γρήγορο εσωτερικό ρεύμα νατρίου (I(Na)) μεμονωμένων κοιλιακών μυοκυττάρων ινδικού χοίρου. Τα ρεύματα καταγράφηκαν με τη διαμόρφωση ολικής κυψέλης της τεχνικής patch-clamp παρουσία αναστολέων καναλιών Ca(2+) και K(+). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η βενλαφαξίνη αναστέλλει το μέγιστο I(Na) με τρόπο εξαρτώμενο από τη συγκέντρωση με εκτιμώμενο IC(50) 8. 10(-6) M. Η αναστολή ήταν αποκλειστικά τονικής φύσης και ανεξάρτητη από τον ρυθμό. Ούτε η κινητική της αδρανοποίησης (tau(inac)= 0,652 ± 0,020 ms, υπό ελεγχόμενες συνθήκες· tau(inac)= 0,636 ± 0,050, παρουσία 10(-5) M βενλαφαξίνης· n = 5 κύτταρα απομονωμένα από πέντε ζώα) ούτε η κινητική της ανάκαμψης από την αδρανοποίηση των καναλιών νατρίου (tau(re)= 58,7 ± 1,6 ms, υπό ελεγχόμενες συνθήκες· tau(re)= 54,4 ± 1,8, παρουσία 10(-5) M βενλαφαξίνης· n = 10 κύτταρα απομονωμένα από έξι ζώα) τροποποιήθηκαν σημαντικά από 10(-5) M βενλαφαξίνης. Αυτές οι παρατηρήσεις μας οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι η βενλαφαξίνη μπλοκάρει το I(Na) μετά τη σύνδεσή του με την κατάσταση ηρεμίας του καναλιού. Έτσι, τα χαρακτηριστικά του μπλοκαρίσματος του I(Na) από τη βενλαφαξίνη διαφέρουν από αυτά που συνήθως παρατηρούνται με τους περισσότερους τρικυκλικούς αντικαταθλιπτικούς ή τα συμβατικά αντιarrρυθμικά φάρμακα της κατηγορίας Ι.
Ο υποδοχέας 5-HT(4) μπορεί να είναι ένας στόχος για αντικαταθλιπτικά φάρμακα. … Εξετάζονται οι επιδράσεις του διπλού αντικαταθλιπτικού, βενλαφαξίνης, στα σήματα που διαμεσολαβούνται από τον υποδοχέα 5-HT(4). Οι επιδράσεις 21 ημερών θεραπείας (από το στόμα) με υψηλές (40 mg kg(-1)) και χαμηλές (10 mg kg(-1)) δόσεις βενλαφαξίνης, αξιολογήθηκαν σε διαφορετικά επίπεδα νευροδιαβίβασης που διαμεσολαβείται από τον υποδοχέα 5-HT(4) χρησιμοποιώντας in situ υβριδοποίηση, ραδιογραφία υποδοχέων, δοκιμές αδενυλικής κυκλάσης και ηλεκτροφυσιολογικές καταγραφές σε εγκεφάλους αρουραίων. Ο εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης νοραδρεναλίνης, ρεβοξετίνη (10 mg kg(-1), 21 ημέρες) αξιολογήθηκε επίσης στην πυκνότητα υποδοχέων 5-HT(4). Η θεραπεία με υψηλή δόση (40 mg kg(-1)) βενλαφαξίνης δεν τροποποίησε την έκφραση του mRNA 5-HT(4), αλλά μείωσε την πυκνότητα των υποδοχέων 5-HT(4) στο νωτιαίο-ραβδωτό σώμα (% μείωση = 26 ± 6), στον ιππόκαμπο (% μείωση = 39 ± 7 και 39 ± 8 για CA1 και CA3 αντίστοιχα) και στη μελανό ουσία (% μείωση = 49 ± 5). Η ενεργοποίηση της αδενυλικής κυκλάσης που προκαλείται από τη ζακοπρίδη δεν τροποποιήθηκε μετά από θεραπεία με χαμηλή δόση (10 mg kg(-1)), ενώ μειώθηκε σε αρουραίους που έλαβαν 40 mg kg(-1) βενλαφαξίνης (% μείωση = 51 ± 2). Επιπλέον, το πλάτος της συστολής συστολής σε πυραμοειδή κύτταρα του CA1 του ιππόκαμπου που προκαλείται από τη ζακοπρίδη μειώθηκε σημαντικά σε αρουραίους που έλαβαν οποιαδήποτε δόση βενλαφαξίνης. Η χρόνια χορήγηση ρεβοξετίνης δεν τροποποίησε την πυκνότητα των υποδοχέων 5-HT(4). Τα δεδομένα υποδεικνύουν λειτουργική απευαισθητοποίηση των υποδοχέων 5-HT(4) μετά από χρόνια χορήγηση βενλαφαξίνης, παρόμοια με αυτή που παρατηρήθηκε μετά από θεραπεία με κλασικούς εκλεκτικούς αναστολείς της επαναπρόσληψης 5-HT.
Η παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε για να αξιολογηθεί ο πιθανός ρόλος των υποδοχέων 5-HT1A στην αντικαταθλιπτική και αντινοκιτσεπτική δράση της βενλαφαξίνης. Για το σκοπό αυτό, η επίδραση είτε ενός εκλεκτικού ανταγωνιστή του υποδοχέα 5-HT1A (WAY-100635· N-2-[4-(2-μεθοξυφαινυλ-1-πιπεραζινυλ]αιθυλ]-N-2-πυριδινυλκυκλοεξανο καρβοξαμίδιο) είτε ενός εκλεκτικού αγωνιστή του υποδοχέα 5-HT1A (8-OH-DPAT· 8-υδροξυ-2-(δι-ν-προπυλαμίνη) τετραλίνη υδροβρωμίδιο) διερευνήθηκε σε ποντίκια σε συνδυασμό με βενλαφαξίνη μέσω της δοκιμασίας υποχρεωτικής κολύμβησης, ενός παραδείγματος που στοχεύει στην ανίχνευση πιθανών αντικαταθλιπτικών, και της δοκιμασίας θερμής πλάκας, ενός μοντέλου οξέος πόνου. Παραδόξως, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το WAY-100635 προκάλεσε μεγάλη μείωση στην αντικαταθλιπτική δράση της βενλαφαξίνης, ενώ το 8-OH-DPAT κατέστησε αποτελεσματική μια μη αποτελεσματική δόση αυτού του αντικαταθλιπτικού. Ωστόσο, στη δοκιμασία θερμής πλάκας, το WAY-100635 ενίσχυσε σημαντικά την αντινοκιτσεπτική δράση της βενλαφαξίνης, ενώ το 8-OH-DPAT αντέδρασε στην αντινοκιτσεπτική της δράση. Αυτά τα ευρήματα δείχνουν ότι οι υποδοχείς 5-HT1A παίζουν διαφορετικούς ρόλους στη διαμόρφωση των αντικαταθλιπτικών και αντινοκιτσεπτικών επιδράσεων της βενλαφαξίνης στα μοντέλα που εξετάστηκαν. Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι ο αποκλεισμός των υποδοχέων 5-HT1A στο πρόσθιο εγκεφαλικό ημισφαίριο θα αντισταθμίσει την ευνοϊκή (αντικαταθλιπτική) δράση στο επίπεδο των ραβδωτών πυρήνων, και κατά συνέπεια, η συνολική παρατηρούμενη δράση είναι ένας ανταγωνισμός. Αυτό υποδηλώνει κυρίαρχο ρόλο των υποδοχέων 5-HT1A που βρίσκονται στην περιοχή του πρόσθιου εγκεφαλικού ημισφαιρίου για την αντικαταθλιπτική δράση. Αντίθετα, η αντινοκιτσεπτική δράση της βενλαφαξίνης πιθανώς ενισχύεται λόγω του αποκλεισμού των σωματοδενδριτικών υποδοχέων 5-HT1A στους ίδιους ραβδωτούς πυρήνες, διευκολύνοντας το φθίνον μονοαμινεργικό σύστημα πόνου.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η βενλαφαξίνη απορροφάται καλά μετά από από του στόματος χορήγηση με απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα περίπου 45%. Σε μελέτες ισοζυγίου μάζας, τουλάχιστον το 92% μιας εφάπαξ από του στόματος δόσης βενλαφαξίνης απορροφήθηκε.
Μετά από δίωρη από του στόματος χορήγηση του σκευάσματος άμεσης αποδέσμευσης 150 mg βενλαφαξίνης, η Cmax ήταν 150 ng/mL και η Tmax ήταν 5,5 ώρες. Οι Cmax και Tmax της ODV ήταν 260 ng/mL και εννέα ώρες, αντίστοιχα. Το σκεύασμα παρατεταμένης αποδέσμευσης βενλαφαξίνης έχει βραδύτερο ρυθμό απορρόφησης, αλλά την ίδια έκταση απορρόφησης με το σκεύασμα άμεσης αποδέσμευσης. Μετά από εφάπαξ ημερήσια χορήγηση του σκευάσματος παρατεταμένης αποδέσμευσης 75 mg βενλαφαξίνης, η Cmax ήταν 225 ng/mL και η Tmax ήταν δύο ώρες. Οι Cmax και Tmax της ODV ήταν 290 ng/mL και τρεις ώρες, αντίστοιχα.
Το φαγητό δεν επηρεάζει τη βιοδιαθεσιμότητα της βενλαφαξίνης ή του ενεργού μεταβολίτη της, της O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνης (ODV).
Περίπου το 87% μιας δόσης βενλαφαξίνης ανακτάται στα ούρα εντός 48 ωρών ως αμετάβλητη βενλαφαξίνη (5%), αζευγμένη ODV (29%), συζευγμένη ODV (26%), ή άλλοι μικροί ανενεργοί μεταβολίτες (27%).
Ο φαινόμενος όγκος κατανομής σε κατάσταση ισορροπίας είναι 7,5 ± 3,7 L/kg για τη βενλαφαξίνη και 5,7 ± 1,8 L/kg για την ODV.
Η μέση ± SD κάθαρση πλάσματος σε κατάσταση ισορροπίας είναι 1,3 ± 0,6 L/h/kg για τη βενλαφαξίνη και 0,4 ± 0,2 L/h/kg για την ODV.
Οι συγκεντρώσεις βενλαφαξίνης και O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνης στο πλάσμα σε κατάσταση ισορροπίας επιτυγχάνονται εντός 3 ημερών από τη θεραπεία πολλαπλών από του στόματος δόσεων. Η βενλαφαξίνη και η O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνη παρουσίασαν γραμμική κινητική στην περιοχή δόσεων 75 έως 450 mg/ημέρα. Η μέση +/-SD κάθαρση πλάσματος σε κατάσταση ισορροπίας της βενλαφαξίνης και της O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνης είναι 1,3 +/- 0,6 και 0,4 0,2 L/h/kg, αντίστοιχα· ο φαινόμενος χρόνος ημιζωής αποβολής είναι 5 +/- 2 και 11 +/- 2 ώρες, αντίστοιχα· και ο φαινόμενος όγκος κατανομής (σε κατάσταση ισορροπίας) είναι 7,5 +/- 3,7 και 5,7 +/- 1,8 L/kg, αντίστοιχα. Η βενλαφαξίνη και η O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνη συνδέονται ελάχιστα στις θεραπευτικές συγκεντρώσεις με πρωτεΐνες πλάσματος (27% και 30%, αντίστοιχα).
Περίπου το 87% μιας δόσης βενλαφαξίνης ανακτάται στα ούρα εντός 48 ωρών ως αμετάβλητη βενλαφαξίνη (5%), αζευγμένη O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνη (29%), συζευγμένη O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνη (26%), ή άλλοι μικροί ανενεργοί μεταβολίτες (27%). Η νεφρική απέκκριση της βενλαφαξίνης και των μεταβολιτών της είναι έτσι η κύρια οδός απέκκρισης.
Η βιοδιαθεσιμότητα των 50 mg βενλαφαξίνης ως δισκίο σε σχέση με διάλυμα προσδιορίστηκε σε μια δίπλευρη τυχαιοποιημένη μελέτη διασταύρωσης. Ο ρυθμός απορρόφησης από το γαστρεντερικό σωλήνα εκτιμήθηκε από τον χρόνο μέγιστης συγκέντρωσης στο πλάσμα (tmax), έναν υπολογισμό πρώτης τάξης του ρυθμού απορρόφησης που εξαρτάται από το μοντέλο, και έναν υπολογισμό ανεξάρτητο από το μοντέλο της μέσης διάρκειας παραμονής. Η έκταση της απορρόφησης εκτιμήθηκε από τη μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) και την περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου (AUC). Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο σκευασμάτων ούτε για τον ρυθμό ούτε για την έκταση της απορρόφησης. Ομοίως, οι συστημικές συγκεντρώσεις του ενεργού O-δεσμεθυλιωμένου μεταβολίτη δεν διέφεραν σημαντικά μετά τη χορήγηση των δύο σκευασμάτων βενλαφαξίνης. Οι λόγοι AUC έδειξαν ότι οι σχετικές βιοδιαθεσιμότητες του μητρικού φαρμάκου και του σκευάσματος του μεταβολίτη ήταν περίπου 98% και 92%, αντίστοιχα, για το δισκίο έναντι του διαλύματος. Μια ξεχωριστή μελέτη διεξήχθη για να εξεταστεί η επίδραση του φαγητού στην απορρόφηση της βενλαφαξίνης από το δισκίο των 50 mg. Ένα τυπικό, μέτριας περιεκτικότητας σε λίπος πρωινό που καταναλώθηκε αμέσως πριν από τη χορήγηση του φαρμάκου καθυστέρησε την tmax της βενλαφαξίνης, αλλά δεν επηρέασε την Cmax ή την AUC. Επομένως, το σκεύασμα δισκίου της βενλαφαξίνης είναι βιοϊσοδύναμο με το από του στόματος διάλυμα, και η παρουσία τροφής φαίνεται να μειώνει τον ρυθμό αλλά όχι την έκταση της απορρόφησης της βενλαφαξίνης από το σκεύασμα δισκίου.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Η βενλαφαξίνη και η ODV συνδέονται σε 27% και 30% με πρωτεΐνες πλάσματος, αντίστοιχα.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Μετά την απορρόφηση, η βενλαφαξίνη υφίσταται εκτενή προ-συστηματικό μεταβολισμό στο ήπαρ. Κυρίως υφίσταται απομεθυλίωση που καταλύεται από το CYP2D6, σχηματίζοντας τον ενεργό μεταβολίτη της, την O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνη (ODV). Η βενλαφαξίνη μπορεί επίσης να υποστεί N-απομεθυλίωση που καταλύεται από τα CYP2C9, CYP2C19 και CYP3A4, σχηματίζοντας N-δεσμεθυλοβενλαφαξίνη (NDV), αλλά αυτό είναι ένα δευτερεύον μεταβολικό μονοπάτι. Η ODV και η NDV μεταβολίζονται περαιτέρω από τα CYP2C19, CYP2D6 ή/και CYP3A4 για να σχηματίσουν N,O-διδεσμεθυλοβενλαφαξίνη (NODV), και η NODV μπορεί να μεταβολιστεί περαιτέρω για να σχηματίσει N,N,O-τριδεσμεθυλοβενλαφαξίνη, ακολουθούμενη από πιθανή γλυκουρονιδίωση.
Μετά την απορρόφηση, η βενλαφαξίνη υφίσταται εκτενή προ-συστηματικό μεταβολισμό στο ήπαρ, κυρίως σε O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνη, αλλά και σε N-δεσμεθυλοβενλαφαξίνη, N,O-διδεσμεθυλοβενλαφαξίνη και άλλους δευτερεύοντες μεταβολίτες. Μελέτες in vitro υποδεικνύουν ότι ο σχηματισμός της O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνης καταλύεται από το CYP2D6· αυτό έχει επιβεβαιωθεί σε κλινική μελέτη που έδειξε ότι ασθενείς με χαμηλά επίπεδα CYP2D6 («κακοί μεταβολιστές») είχαν αυξημένα επίπεδα βενλαφαξίνης και μειωμένα επίπεδα O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνης σε σύγκριση με άτομα με φυσιολογικό CYP2D6 («εκτεταμένοι μεταβολιστές»). Ωστόσο, οι διαφορές μεταξύ των κακών και των εκτεταμένων μεταβολιστών CYP2D6 δεν αναμένεται να είναι κλινικά σημαντικές, διότι το άθροισμα της βενλαφαξίνης και της O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνης είναι παρόμοιο στις δύο ομάδες και η βενλαφαξίνη και η O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνη είναι φαρμακολογικά περίπου ισοδύναμες και ισοδύναμες σε δράση.
Ο βιομετασχηματισμός της βενλαφαξίνης (VF) στους δύο κύριους μεταβολίτες της, την O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνη (ODV) και την N-δεσμεθυλοβενλαφαξίνη (NDV) μελετήθηκε in vitro με μικροσώματα ανθρώπινου ήπατος και με μικροσώματα που περιείχαν μεμονωμένα ανθρώπινα κυτοχρώματα από ανθρώπινες λεμφοβλαστοειδείς κυτταρικές γραμμές μεταφρασμένες με cDNA. Η VF συν-επωάστηκε με εκλεκτικούς αναστολείς κυτοχρώματος P450 (CYP) και διάφορους εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs) για να εκτιμηθεί η ανασταλτική τους επίδραση στο μεταβολισμό της VF. Οι ρυθμοί σχηματισμού για την ODV που επωάστηκε με ανθρώπινα μικροσώματα ήταν σύμφωνοι με την κινητική Michaelis-Menten για μια αντίδραση που καταλύεται από ένα μόνο ένζυμο με αναστολή υποστρώματος. Οι μέσες παράμετροι που προσδιορίστηκαν με μη γραμμική παλινδρόμηση ήταν: Vmax = 0,36 nmol/min/mg πρωτεΐνης, K(m) = 41 μM, και Ks 22901 μM (Ks αντιπροσωπεύει μια σταθερά που αντικατοπτρίζει τον βαθμό της αναστολής του υποστρώματος). Η κινιδίνη (QUI) ήταν ένας ισχυρός αναστολέας του σχηματισμού ODV με Ki 0,04 μM, και η παροξετίνη (PX) ήταν ο ισχυρότερος SSRI στην αναστολή του σχηματισμού ODV με μέση τιμή Ki 0,17 μM. Μελέτες που χρησιμοποίησαν εκφρασμένα κυτοχρώματα έδειξαν ότι η ODV σχηματίστηκε από τα CYP2C9, -2C19 και -2D6. Το CYP2D6 ήταν κυρίαρχο με το χαμηλότερο K(m), 23,2 μM, και την υψηλότερη εγγενή κάθαρση (λόγος Vmax/K(m)). Κανένα μοναδικό μοντέλο δεν ήταν εφαρμόσιμο στον σχηματισμό NDV για όλα τα τέσσερα ηπατικά δείγματα που δοκιμάστηκαν. Οι παράμετροι που προσδιορίστηκαν εφαρμόζοντας ένα μοντέλο ενός ενζύμου ήταν Vmax = 2,14 nmol/min/mg πρωτεΐνης και K(m) = 2504 μM. Η κετοκοναζόλη ήταν ένας ισχυρός αναστολέας της παραγωγής NDV, αν και η ανασταλτική της δραστηριότητα δεν ήταν τόσο μεγάλη όσο παρατηρήθηκε με καθαρά υποστρώματα 3A. Ο σχηματισμός NDV μειώθηκε επίσης κατά 42% από ένα πολυκλωνικό αντίσωμα κουνελιού έναντι του αρουραίου ήπατος CYP3A1. Μελέτες που χρησιμοποίησαν εκφρασμένα κυτοχρώματα έδειξαν ότι η NDV σχηματίστηκε από τα CYP2C9, -2C19 και -3A4. Η υψηλότερη εγγενής κάθαρση αποδόθηκε στο CYP2C19 και η χαμηλότερη στο CYP3A4. Ωστόσο, η υψηλή αφθονία των ισομορφών 3A in vivo θα μεγεθύνει τη σημασία αυτού του κυτοχρώματος. Η φλουβοξαμίνη (FX), σε συγκέντρωση 20 μM, μείωσε την παραγωγή NDV κατά 46%, συμβατό με την ικανότητα της FX να αναστέλλει τα CYP3A, 2C9 και 2C19. Αυτά τα αποτελέσματα είναι σύμφωνα με προηγούμενες μελέτες που δείχνουν ότι τα CYP2D6 και -3A4 διαδραματίζουν σημαντικούς ρόλους στο σχηματισμό της ODV και της NDV, αντίστοιχα. Επιπλέον, δείξαμε ότι αρκετά άλλα CYPs έχουν σημαντικούς ρόλους στο βιομετασχηματισμό της VF.
Σε τρεις περιπτώσεις, μετρήθηκαν ασυνήθιστα υψηλές κορυφαίες συγκεντρώσεις βενλαφαξίνης στο πλάσμα σε έναν ασθενή φαινοτυπικά και γονοτυπικά χαρακτηρισμένο ως εκτεταμένο μεταβολιστή CYP2D6, ο οποίος λάμβανε 450 mg/ημέρα βενλαφαξίνης και πολλαπλή συν-φαρμακευτική αγωγή. Τιμές 1,54 και 0,60 mg/L βενλαφαξίνης και O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνης, αντίστοιχα, προσδιορίστηκαν στο πρώτο δείγμα αίματος, δίνοντας έναν ασυνήθιστα υψηλό λόγο βενλαφαξίνης προς O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνη. Αυτό υποδηλώνει διαταραγμένο μεταβολισμό της βενλαφαξίνης σε O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνη, και πιθανότατα οφείλεται σε μεταβολικές αλληλεπιδράσεις με μιάνσερίνη (240 mg/ημέρα) και προπρανολόλη (40 mg/ημέρα). Η συγκέντρωση της (S)-βενλαφαξίνης που μετρήθηκε σε αυτό το δείγμα αίματος ήταν σχεδόν διπλάσια από την (R)-βενλαφαξίνη ((S)/(R) λόγος: 1,94). Στη δεύτερη αιμοληψία, μετά την προσθήκη θειοριδαζίνης (260 mg/ημέρα), η οποία είναι ισχυρός αναστολέας του CYP2D6, οι συγκεντρώσεις της βενλαφαξίνης αυξήθηκαν περαιτέρω (2,76 mg/L) και οι συγκεντρώσεις της O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνης μειώθηκαν (0,22 mg/L). Μια μείωση του λόγου (S)/(R)-βενλαφαξίνης (-20%) υποδηλώνει πιθανή στερεοεκλεκτικότητα προς το (R)-ενάντιομερές των ενζύμων που εμπλέκονται στην O-δεσμεθυλίωση της βενλαφαξίνης σε αυτές τις υψηλές συγκεντρώσεις βενλαφαξίνης. Στην τρίτη αιμοληψία, μετά τη διακοπή της θειοριδαζίνης, οι συγκεντρώσεις της βενλαφαξίνης και της O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνης ήταν παρόμοιες με αυτές που μετρήθηκαν στο πρώτο δείγμα αίματος. Αυτή η αναφορά περίπτωσης δείχνει τη σημασία της διενέργειας μελετών για τις επιδράσεις είτε γενετικά καθορισμένης είτε επίκτητης ανεπάρκειας του μεταβολισμού στην κινητική της βενλαφαξίνης.
Υφίσταται εκτενή μεταβολισμό πρώτης διόδου στο ήπαρ στον κύριο, ενεργό μεταβολίτη της, ODV, και σε δύο δευτερεύοντες, λιγότερο δραστικούς μεταβολίτες, την N-δεσμεθυλοβενλαφαξίνη και την N,O-διδεσμεθυλοβενλαφαξίνη. Ο σχηματισμός της ODV καταλύεται από το κυτόχρωμα P450 (CYP) 2D6, ενώ η N-απομεθυλίωση καταλύεται από τα CYP3A4, 2C19 και 2C9. Η ODV έχει αντικαταθλιπτική δράση συγκρίσιμη με αυτή της βενλαφαξίνης. Οδός Απέκκρισης: Η νεφρική απέκκριση της βενλαφαξίνης και των μεταβολιτών της είναι η κύρια οδός απέκκρισης. Περίπου το 87% μιας δόσης βενλαφαξίνης ανακτάται στα ούρα εντός 48 ωρών ως αμετάβλητη βενλαφαξίνη (5%), αζευγμένη ODV (29%), συζευγμένη ODV (26%), ή άλλοι μικροί ανενεργοί μεταβολίτες (27%). Χρόνος Ημιζωής: 5 ώρες
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Χρόνος Ημιζωής
Ο φαινόμενος χρόνος ημιζωής αποβολής είναι 5 ± 2 ώρες για τη βενλαφαξίνη και 11 ± 2 ώρες για την ODV.
Ο φαινόμενος χρόνος ημιζωής αποβολής /της βενλαφαξίνης και της O-δεσμεθυλοβενλαφαξίνης/ είναι 5 +/- 2 και 11 +/- 2 ώρες, αντίστοιχα.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα που αναστέλλουν εκλεκτικά ή καταστέλλουν τη μεταφορά του ΣΕΡΟΤΟΝΙΝΗ και ΝΟΡΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗ μέσω της πλασματικής μεμβράνης στους τερματικούς νευράξονες και χρησιμοποιούνται ως ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ.
Μια δομικά και μηχανιστικά ποικιλόμορφη ομάδα φαρμάκων που δεν είναι τρικυκλικά ή αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης. Τα πιο κλινικά σημαντικά φαίνεται να δρουν εκλεκτικά στα σεροτονινεργικά συστήματα, κυρίως αναστέλλοντας την επαναπρόσληψη σεροτονίνης.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
GRZ5RCB1QG
VENLAFAXINE
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Επαναπρόσληψης Νορεπινεφρίνης
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης και Νορεπινεφρίνης
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης
Η βενλαφαξίνη είναι ένας Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης και Νορεπινεφρίνης. Ο μηχανισμός δράσης της βενλαφαξίνης είναι ως Αναστολέας Επαναπρόσληψης Νορεπινεφρίνης και Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης.
VENLAFAXINE
Αναστολείς Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης [MoA]· Αναστολείς Επαναπρόσληψης Νορεπινεφρίνης [MoA]· Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης και Νορεπινεφρίνης [EPC]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Βιοδιαθεσιμότητα
Απέκκριση
Scientific Profile
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα που αναστέλλουν εκλεκτικά ή καταστέλλουν τη μεταφορά του ΣΕΡΟΤΟΝΙΝΗ και ΝΟΡΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗ μέσω της πλασματικής μεμβράνης στους τερματικούς νευράξονες και χρησιμοποιούνται ως ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ.
Μια δομικά και μηχανιστικά ποικιλόμορφη ομάδα φαρμάκων που δεν είναι τρικυκλικά ή αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης. Τα πιο κλινικά σημαντικά φαίνεται να δρουν εκλεκτικά στα σεροτονινεργικά συστήματα, κυρίως αναστέλλοντας την επαναπρόσληψη σεροτονίνης.