Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N06AA04 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

CLOMIPRAMINE

Κλομιπραμίνη

Για τη θεραπεία της κατάθλιψης, διαταραχής εμμονών-καταναγκασμού (OCD), κρίσεων πανικού με ή χωρίς αγοραφοβία, νορκαλεψίας, χρόνιου πόνου και ενούρησης.

Chemical structure of CLOMIPRAMINE

Εμπορικά Ονόματα

ANAFRANIL

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated
clinical_notes
DrugBank

Ενδείξεις

expand_more
Για τη θεραπεία της κατάθλιψης, διαταραχής εμμονών-καταναγκασμού (OCD), κρίσεων πανικού με ή χωρίς αγοραφοβία, νορκαλεψίας, χρόνιου πόνου και ενούρησης.
medication
SPC-ANAFRANIL

Δοσολογία

expand_more
Οδός:
από του στόματος ή παρεντερικά
Χορήγηση:
κατά τη φάση συντήρησης με ή χωρίς τροφή, κατά τη φάση τιτλοποίησης με τροφή
Δόση έναρξης:
10-25 mg ημερησίως
Τιτλοποίηση:
Βαθμιαία αύξηση (ανάλογα με την ανοχή και την αποτελεσματικότητα της αγωγής) μέχρι τα 100 mg στις δύο πρώτες εβδομάδες. Για τις επόμενες εβδομάδες η δοσολογία μπορεί να αυξηθεί σταδιακά μέχρι την μέγιστη ημερήσια δόση των 250 mg. Η ημερήσια δόση των 10 mg για τους ηλικιωμένους πρέπει να αυξάνεται προοδευτικά μέχρι ένα άριστο επίπεδο 30-50 mg την ημέρα, που πρέπει να επιτευχθεί μετά από περίπου 10 ημέρες.
  • Ενήλικες
    Δόση10-25 mg ημερησίως
    Μέγ. δόση250 mg
    Βαθμιαία αύξηση μέχρι τα 100 mg τις δύο πρώτες εβδομάδες. Χορήγηση σε διαιρεμένες δόσεις μαζί με τροφή κατά την αρχική τιτλοποίηση. Μετά την περίοδο τιτλοποίησης, η συνολική δόση μπορεί να χορηγηθεί μια φορά ημερησίως, το βράδυ.
  • Ηλικιωμένοι
    Δόση10 mg την ημέρα
    Μέγ. δόση30-50 mg την ημέρα
    Προοδευτική αύξηση της δοσολογίας μέχρι το άριστο επίπεδο μετά από περίπου 10 ημέρες.
block
SPC-ANAFRANIL

Αντενδείξεις

expand_more
  • Γνωστή υπερευαισθησία στην κλομιπραμίνη και σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα, καθώς και διασταυρούμενη ευαισθησία στα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά της ομάδας των διβενζαζεπινών.
  • H υδροχλωρική κλομιπραμίνη δεν πρέπει να χορηγείται σε συνδυασμό εντός 3 εβδομάδων πριν ή μετά τη θεραπεία με έναν αναστολέα της ΜΑΟ. Η ταυτόχρονη θεραπεία με εκλεκτικούς, αναστρέψιμους αναστολείς της ΜΑΟ-Α, όπως μοκλοβεμίδη αντενδείκνυται επίσης.
  • Πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου.
  • Κατακράτηση ούρων
  • καρδιακός αποκλεισμός ή άλλες καρδιακές αρρυθμίες
  • μανία
  • σοβαρή ηπατική νόσος
  • Γλαύκωμα κλειστής γωνίας
  • Σύνδρομο συγγενούς επιμήκυνσης του διαστήματος QT.
warning
SPC-ANAFRANIL

Προειδοποιήσεις

expand_more
  • Αυτοκτονική συμπεριφορά και αντικαταθλιπτικά φάρμακα
    Πληθυσμόςπαιδιά, έφηβοι και νεαροί ενήλικες
    Οποιοσδήποτε σκέφτεται τη χρήση υδροχλωρικής κλομιπραμίνης ή άλλων αντικαταθλιπτικών σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες πρέπει να σταθμίζει τους κινδύνους με το κλινικό όφελος.
  • Κλινική επιδείνωση και κίνδυνος αυτοκτονίας
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή, τόσο ενήλικες όσο και παιδιά
    Όλοι οι ασθενείς υπό θεραπεία με αντικαταθλιπτικά για οποιαδήποτε ένδειξη θα πρέπει να παρακολουθούνται καταλλήλως και να παρατηρούνται στενά για κλινική επιδείνωση, αυτοκτονικότητα ή ασυνήθιστες μεταβολές της συμπεριφοράς τους, ειδικά τους πρώτους μήνες από την έναρξη της θεραπείας ή στις φάσεις μεταβολής της δοσολογίας (αύξησης ή μείωσης).
  • Άλλες ψυχιατρικές δράσεις
    Πληθυσμόςασθενείς με διαταραχές πανικού
    Η υδροχλωρική κλομιπραμίνη δεν είναι εγκεκριμένη για χρήση σε ηλικίες 10 έως 17 ετών. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Anafranil σε παιδιά κάτω των 10 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί.
  • Ενεργοποίηση της ψύχωσης
    Πληθυσμόςασθενείς με σχιζοφρένεια
    συνιστάται ταυτόχρονη χορήγηση νευροληπτικών.
  • Υπομανιακά ή μανιακά επεισόδια
    Πληθυσμόςασθενείς με κυκλοθυμικές διαταραχές
    Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να είναι αναγκαία η μείωση της δοσολογίας της υδροχλωρικής κλομιπραμίνης ή η διακοπή της και η χορήγηση ενός αντιψυχωτικού φαρμάκου. Μόλις υποχωρήσουν παρόμοια επεισόδια, μπορεί να αρχίσει πάλι η αγωγή με χαμηλή δοσολογία υδροχλωρικής κλομιπραμίνης, εάν χρειασθεί.
  • Φαρμακογενείς (παραληρητικές) ψυχώσεις
    Πληθυσμόςπροδιατεθειμένους ασθενείς
    Αυτές εξαφανίζονται μέσα σε λίγες ημέρες από τη διακοπή του φαρμάκου.
  • Καρδιακές και αγγειακές διαταραχές
    Πληθυσμόςασθενείς με καρδιαγγειακές διαταραχές, ιδιαίτερα εκείνους με καρδιακή ανεπάρκεια, διαταραχές αγωγιμότητας (π.χ. κολποκοιλιακός αποκλεισμός βαθμών Ι έως ΙΙΙ) ή αρρυθμίες
    Έλεγχος της καρδιακής λειτουργίας και του ΗΚΓ ενδείκνυται σ’ αυτούς τους ασθενείς.
  • Κίνδυνος επιμήκυνσης του διαστήματος QTc και εμφάνισης Torsades de Pointes
    Πληθυσμόςυψηλότερες από τις θεραπευτικές δόσεις ή σε υψηλότερες από τις θεραπευτικές συγκεντρώσεις της κλομιπραμίνης στο πλάσμα
    πρέπει να αποφεύγεται η συγχορήγηση φαρμάκων τα οποία μπορούν να προκαλέσουν συσσώρευση της κλομιπραμίνης. Ομοίως, πρέπει να αποφεύγεται συγχορήγηση φαρμάκων που μπορούν να επιμηκύνουν το διάστημα QTc.
  • Υποκαλιαιμία
    Πληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν Anafranil
    πριν την έναρξη της θεραπείας με Anafranil θα πρέπει να θεραπεύεται η υποκαλιαιμία.
  • Πτώση της αρτηριακής πίεσης
    Πληθυσμόςασθενείς με ορθοστατική υπόταση ή με ευμετάβλητη κυκλοφορία
    Πριν από την έναρξη της αγωγής με Anafranil συνιστάται ο έλεγχος της αρτηριακής πίεσης.
  • Σύνδρομο της σεροτονίνης
    Πληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν Anafranil
    Λόγω του κινδύνου τοξικότητας στη σεροτονίνη, συνιστάται να ακολουθούνται πιστά οι συνιστώμενες δόσεις. Όταν η κλομιπραμίνη συγχορηγείται με σεροτονινεργικά σκευάσματα όπως SSRIs, SNaRIs, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά ή λίθιο, μπορεί να εμφανιστεί σύνδρομο σεροτονίνης, με συμπτώματα όπως υπερπυρεξία, μυοκλονία, διέγερση, σπασμοί, παραλήρημα και κώμα.
  • Σπασμοί
    Πληθυσμόςασθενείς με επιληψία και άλλους προδιαθεσικούς παράγοντες π.χ. βλάβη του εγκεφάλου ποικίλης αιτιολογίας, ταυτόχρονη λήψη νευροληπτικών, απόσυρση οινοπνεύματος ή φαρμάκων με αντισπασμωδικές ιδιότητες (π.χ. βενζοδιαζεπίνες)
    το Anafranil πρέπει να χορηγείται με εξαιρετική προσοχή.
  • Ηλεκτροσπασμωδική θεραπεία
    Πληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν Anafranil
    το Anafranil πρέπει να χορηγείται με ηλεκτροσπασμωδική θεραπεία μόνον κάτω από προσεκτική επιτήρηση.
  • Αντιχολινεργικές δράσεις
    Πληθυσμόςασθενείς με ιστορικό αυξημένης ενδοφθάλμιας πίεσης, γλαύκωμα κλειστής γωνίας ή κατακράτηση ούρων (π.χ. νόσος του προστάτη)
    το Anafranil πρέπει να χορηγείται με προσοχή.
  • Βλάβη στον κερατοειδή
    Πληθυσμόςασθενείς με φακούς επαφής
    Μειωμένη έκκριση δακρύων και συσσώρευση βλεννωδών εκκρίσεων, λόγω των αντιχολινεργικών ιδιοτήτων των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών, μπορεί να προκαλέσει βλάβη στον κερατοειδή.
  • Ιδιαίτερες κατηγορίες ασθενών
    Πληθυσμόςασθενείς με σοβαρή ηπατική νόσο και όγκους του μυελού των επινεφριδίων (π.χ. φαιοχρωμοκύτωμα, νευροβλάστωμα)
    Απαιτείται προσοχή όταν χορηγούνται τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά.
  • Καρδιακή τοξικότητα
    Πληθυσμόςασθενείς με υπερθυρεοειδισμό ή ασθενείς που λαμβάνουν θυρεοειδικά σκευάσματα
    Απαιτείται προσοχή.
  • Ηπατική και νεφρική νόσο
    Πληθυσμόςασθενείς με ηπατική και νεφρική νόσο
    συνιστάται περιοδικός έλεγχος των επιπέδων των ηπατικών ενζύμων και της νεφρικής λειτουργίας.
  • Χρόνια δυσκοιλιότητα
    Πληθυσμόςασθενείς με χρόνια δυσκοιλιότητα
    Τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά μπορεί να προκαλέσουν παραλυτικό ειλεό, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους και σε κλινήρεις ασθενείς.
  • Φαρμακογενείς (παραληρηματικές) ψυχώσεις
    ΠληθυσμόςΗλικιωμένοι ασθενείς
    Αυτές υποχωρούν εντός ολίγων ημερών από την διακοπή του φαρμάκου.
  • Καρδιακή λειτουργία και ΗΚΓ
    ΠληθυσμόςΗλικιωμένοι ασθενείς
    συνιστάται παρακολούθηση.
  • Οδοντική τερηδόνα
    Πληθυσμόςασθενείς υπό μακροχρόνια αγωγή με τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά
    συνιστώνται συχνοί οδοντιατρικοί έλεγχοι.
  • Επίπεδα σακχάρου στο αίμα
    Πληθυσμόςδιαβητικοί ασθενείς
    Συνιστάται προσοχή, επειδή μεταβάλλουν (αυξάνουν ή ελαττώνουν) τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα.
  • Σεξουαλική δυσλειτουργία
    Πληθυσμόςάρρενες ασθενείς
    Το Anafranil μπορεί να προκαλέσει σεξουαλική δυσλειτουργία (ανικανότητα) σε άρρενες ασθενείς όπως επίσης και μεταβολές του βάρους.
  • Ασφάλεια σε παιδιά και εφήβους
    Πληθυσμόςπαιδιά και εφήβους
    Δεν είναι διαθέσιμα μακροχρόνια δεδομένα για την ασφάλεια σε παιδιά και εφήβους, σχετικά με την ανάπτυξη, ωρίμανση, τη γνωσιακή εξέλιξη και την εξέλιξη της συμπεριφοράς.
  • Έλεγχος των λευκών αιμοσφαιρίων
    Πληθυσμόςασθενείς υπό θεραπεία με Anafranil
    απαιτούνται περιοδικές μετρήσεις των αιμοσφαιρίων καθώς και έλεγχοι για συμπτώματα, όπως πυρετός και κυνάγχη, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των πρώτων λίγων μηνών θεραπείας και κατά τη διάρκεια μακροχρόνιας αγωγής, διότι μπορεί να προκαλέσουν λευκοπενία, θρομβοκυτοπενία, αναιμία, πανκυτοπενία.
  • Αναισθησία
    Πληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν Anafranil
    Πριν από γενική ή τοπική αναισθησία, πρέπει να αναφερθεί στον αναισθησιολόγο ότι ο ασθενής λαμβάνει Anafranil.
  • Διακοπή της θεραπείας
    Πληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν Anafranil
    Πρέπει να αποφεύγεται η απότομη διακοπή του φαρμάκου λόγω πιθανών ανεπιθύμητων ενεργειών. Εάν έχει αποφασιστεί η διακοπή της θεραπείας, η φαρμακευτική αγωγή πρέπει να μειώνεται, με τον ταχύτερο εφικτό ρυθμό, αλλά αναγνωρίζοντας ότι η απότομη διακοπή μπορεί να συσχετιστεί με κάποια συμπτώματα.
  • Λακτόζη και σακχαρόζη
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, στη φρουκτόζη, σοβαρή ανεπάρκεια λακτάσης, ανεπάρκεια σακχαράσης-ισομαλτάσης ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης
    δεν θα πρέπει να λαμβάνουν τα επικαλυμμένα δισκία του Anafranil.
swap_horiz
SPC-ANAFRANIL

Αλληλεπιδράσεις

expand_more
  • Αναστολείς της ΜΑΟ
    αντένδειξη
    Κίνδυνος σοβαρών συμπτωμάτων όπως υπερτασική κρίση, υπερπυρεξία, Σύνδρομο της Σεροτονίνης (μυοκλονία, ανησυχία, παραλήρημα, κώμα, θάνατος).
    ΣύστασηΑποφυγή συγχορήγησης. Ελάχιστο διάστημα 3 εβδομάδων μετά τη διακοπή αναστολέων ΜΑΟ πριν τη χορήγηση κλομιπραμίνης, ή 24 ώρες μετά από αναστρέψιμο αναστολέα ΜΑΟ-Α (μοκλοβεμίδη). 2 εβδομάδες εάν ο αναστολέας ΜΑΟ-Α χορηγείται μετά την κλομιπραμίνη. Σταδιακή αύξηση δόσεων.
  • Αντιαρρυθμικά (κινιδίνη, προπαφαινόνη)
    μη συνιστώμενη συγχορήγηση
    Αναστολή CYP2D6, πιθανή αύξηση συγκεντρώσεων κλομιπραμίνης.
  • Διουρητικά
    μη συνιστώμενη συγχορήγηση
    Πιθανότητα πρόκλησης υποκαλιαιμίας, αύξηση κινδύνου επιμήκυνσης QT και Torsades de Pointes.
    ΣύστασηΘεραπεία υποκαλιαιμίας πριν τη χορήγηση Anafranil.
  • Εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs) (π.χ. φλουοξετίνη, παροξετίνη, σερτραλίνη, φλουβοξαμίνη)
    μη συνιστώμενη συγχορήγηση
    Αναστολή CYP2D6, CYP1A2, CYP2C19. Πιθανή αύξηση συγκεντρώσεων κλομιπραμίνης στο πλάσμα.
    ΣύστασηΠαρακολούθηση για ανεπιθύμητες ενέργειες. Για φλουοξετίνη, απαιτείται περίοδος έκπλυσης 2-3 εβδομάδων πριν και μετά.
  • Σεροτονινεργικοί παράγοντες (SSRIs, SNaRIs, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, λίθιο)
    μη συνιστώμενη συγχορήγηση
    Κίνδυνος Σύνδρομου Σεροτονίνης.
    ΣύστασηΠροσοχή, παρακολούθηση.
  • Αναστολείς του CYP2D6
    προσοχή
    Αύξηση συγκέντρωσης κλομιπραμίνης και Ν-desmethylclomipramine.
  • Αναστολείς του CYP1A2, CYP2C19, CYP3A4
    προσοχή
    Αύξηση συγκέντρωσης κλομιπραμίνης, μείωση συγκέντρωσης Ν-desmethylclomipramine.
  • Τερμπιναφίνη
    προσοχή
    Ισχυρός αναστολέας CYP2D6. Αυξημένη έκθεση και συσσώρευση κλομιπραμίνης και του μεταβολίτη της.
    ΣύστασηΠιθανή αναπροσαρμογή δόσης Anafranil.
  • Σιμετιδίνη
    προσοχή
    Αναστολέας CYP2D6 και CYP3A4. Αύξηση συγκεντρώσεων τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών.
    ΣύστασηΜείωση δοσολογίας Anafranil.
  • Από του στόματος αντισυλληπτικά (υψηλές δόσεις οιστρογόνων, 50 μg)
    προσοχή
    Πιθανή αύξηση ανεπιθύμητων ενεργειών και θεραπευτικής ανταπόκρισης.
    ΣύστασηΠαρακολούθηση και προσαρμογή δόσης.
  • Αντιψυχωσικά (π.χ. φαινοθειαζίνες)
    προσοχή
    Αύξηση επιπέδων τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών, μειωμένος ουδός έκλυσης σπασμών, επιληπτικές κρίσεις. Θειοριδαζίνη: σοβαρές καρδιακές αρρυθμίες.
  • Μεθυλφαινιδάτη
    προσοχή
    Αύξηση συγκεντρώσεων τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών.
    ΣύστασηΜείωση δόσης τρικυκλικού αντικαταθλιπτικού.
  • Βαλπροϊκό
    προσοχή
    Πιθανή αναστολή CYP2C/UGT. Αυξημένα επίπεδα κλομιπραμίνης και Ν-απομεθυλοκλομιπραμίνης.
  • Γκρέϊπφρουτ, χυμός γκρέϊπφρουτ ή χυμός cranberry
    προσοχή
    Πιθανή αύξηση συγκεντρώσεων κλομιπραμίνης στο πλάσμα.
  • Ριφαμπικίνη
    προσοχή
    Επαγωγέας CYP3A, CYP2C. Ελάττωση συγκεντρώσεων κλομιπραμίνης.
    ΣύστασηΜείωση αποτελεσματικότητας.
  • Αντιεπιληπτικά (βαρβιτουρικά, καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη, φαινυτοΐνη)
    προσοχή
    Επαγωγείς CYP3A, CYP2C. Πιθανή μείωση συγκεντρώσεων κλομιπραμίνης.
    ΣύστασηΜείωση αποτελεσματικότητας.
  • Κάπνισμα τσιγάρων
    προσοχή
    Επαγωγός CYP1A2. Μείωση συγκεντρώσεων τρικυκλικών φαρμάκων.
  • Κολεστιπόλη, χολεστυραμίνη
    προσοχή
    Μείωση επιπέδων κλομιπραμίνης στο πλάσμα.
    ΣύστασηΧορήγηση κλομιπραμίνης 2 ώρες πριν ή 4-6 ώρες μετά τις ρητίνες.
  • Υπέρικο
    προσοχή
    Μείωση συγκεντρώσεων κλομιπραμίνης στο πλάσμα.
  • Αντιχολινεργικοί παράγοντες
    προσοχή
    Ενίσχυση επιδράσεων (οφθαλμός, ΚΝΣ, έντερο, κύστη).
  • Αντιαδρενεργικοί παράγοντες (γουανεθιδίνη, βετανιδίνη, ρεζερπίνη, κλονιδίνη, α-μεθυλντόπα)
    προσοχή
    Μείωση ή εξουδετέρωση αντιυπερτασικής δράσης.
    ΣύστασηΧρήση εναλλακτικών αντιυπερτασικών.
  • Κατασταλτικά του ΚΝΣ (οινόπνευμα, βαρβιτουρικά, βενζοδιαζεπίνες)
    προσοχή
    Ενίσχυση κατασταλτικών επιδράσεων.
  • Συμπαθομιμητικά φάρμακα (αδρεναλίνη, νοραδρεναλίνη, ισοπρεναλίνη, εφεδρίνη, φαινυλεφρίνη)
    προσοχή
    Ενίσχυση καρδιαγγειακών επιδράσεων.
  • Αντιπηκτικά (κουμαρινικά, βαρφαρίνη)
    προσοχή
    Πιθανή ενίσχυση αντιπηκτικού αποτελέσματος (αναστολή CYP2C9).
    ΣύστασηΠροσεκτική μέτρηση χρόνου προθρομβίνης.
  • Φάρμακα που προκαλούν επιμήκυνση του QT διαστήματος (π.χ. αντιαρρυθμικά Ia, III, τρικυκλικά, τετρακυκλικά, αντιψυχωσικά, αντιισταμινικά, λίθιο, κινίνη, πενταμιδίνη)
    μη συνιστώμενη συγχορήγηση
    Αυξημένος κίνδυνος επιμήκυνσης QT και Torsade de Pointes.
  • Φάρμακα που αυξάνουν τα επίπεδα κλομιπραμίνης στο πλάσμα (αναστολείς CYP2D6)
    μη συνιστώμενη συγχορήγηση
    Αυξημένος κίνδυνος επιμήκυνσης QT και Torsade de Pointes.
  • Φάρμακα που λειτουργούν ως υπόστρωμα ή αναστολείς του CYP2D6 (π.χ. αντιαρρυθμικά, SSRIs, τρικυκλικά, μοκλοβεμίδη, αντιψυχωσικά, β-αποκλειστές, αναστολείς πρωτεάσης, οπιούχα, MDMA, σιμετιδίνη, τερβιναφίνη)
    μη συνιστώμενη συγχορήγηση
    Αύξηση συγκέντρωσης ANAFRANIL στο πλάσμα.
sick
SPC-ANAFRANIL

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more
Αιμοποιητικό και λεμφικό σύστημα
  • λευκοπενία
  • ακοκκιοκυτταραιμία
  • θρομβοκυτοπενία
  • ηωσινοφιλία
Καρδιακές διαταραχές
  • κολπική ταχυκαρδία
  • αίσθημα παλμών
  • ορθοστατική υπόταση
  • κλινικά ασήμαντες μεταβολές του ΗΚΓ (π.χ. μεταβολές των επαρμάτων ST και T)
  • αρρυθμίες
  • αυξημένη αρτηριακή πίεση
  • διαταραχές αγωγιμότητας του μυοκαρδίου (π.χ. διεύρυνση του συμπλέγματος QRS, επιμήκυνση του διαστήματος QTc, μεταβολές του PQ, σκελικός αποκλεισμός, Torsade de Pointes)
Ωτός και λαβυρίνθου
  • Εμβοές
Ενδοκρινικό σύστημα
  • SIADH (σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης)
Οφθαλμικές διαταραχές
  • Διαταραχή της προσαρμογής
  • θολή όραση
  • Μυδρίαση
  • Γλαύκωμα
Γαστρεντερικό
  • ναυτία
  • ξηροστομία
  • δυσκοιλιότητα
  • έμετος
  • κοιλιακές διαταραχές
  • διάρροια
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
  • Κόπωση
  • Οίδημα (τοπικό ή γενικευμένο)
  • αλωπεκία
  • υπερπυρεξία
Ήπατος και χοληφόρων
  • Ηπατίτιδα με ή χωρίς ίκτερο
Ανοσοποιητικό σύστημα
  • Αναφυλακτικές και /αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις, περιλαμβανόμενης της υπότασης
Παρακλινικές εξετάσεις
  • Αύξηση βάρους
  • Αυξημένες τρανσαμινάσες
  • Μη φυσιολογικό ηλεκτροεγκεφαλογράφημα
  • αυξημένα επίπεδα προλακτίνης στο αίμα
Μεταβολισμού και θρέψης
  • Αυξημένη όρεξη
  • Μειωμένη όρεξη
Μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
  • Μυϊκή αδυναμία
  • Ραβδομυόλυση (ως επιπλοκή κακοήθους νευροληπτικού συνδρόμου)
Νευρικού συστήματος
  • Ζάλη
  • τρόμος
  • κεφαλαλγία
  • μυόκλωνος
  • υπνηλία
  • διαταραχές λόγου
  • παραισθησίες
  • μυϊκή υπερτονία
  • δυσγευσία
  • διαταραχή μνήμης
  • διαταραχή στην προσοχή
  • Σπασμοί
  • αταξία
  • Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο
  • Σύνδρομο σεροτονίνης
  • εξωπυραμιδικά συμπτώματα (περιλαμβανομένων ακαθισίας και όψιμης δυσκινησίας)
Ψυχιατρικές διαταραχές
  • Ανησυχία
  • Συγχυτική κατάσταση
  • αποπροσανατολισμός
  • ψευδαισθήσεις
  • άγχος
  • διέγερση
  • διαταραχές ύπνου
  • μανία
  • υπομανία
  • επιθετικότητα
  • αποπροσωποποίηση
  • επιδείνωση της κατάθλιψης
  • αϋπνία
  • εφιάλτες
  • παραλήρημα
  • ενεργοποίηση ψυχωσικών συμπτωμάτων
  • Αυτοκτονικός ιδεασμός
  • αυτοκτονική συμπεριφορά
Νεφρών και των ουροφόρων οδών
  • Διαταραχή της ούρησης
  • Κατακράτηση ούρων
Αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
  • Διαταραχή της γενετήσιας ορμής
  • στυτική δυσλειτουργία
  • Γαλακτόρροια
  • διόγκωση μαστού
Αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
  • Χασμουρητό
  • Κυψελιδίτιδα αλλεργική (πνευμονίτιδα) με ή χωρίς ηωσινοφιλία
Δέρματος και του υποδόριου ιστού
  • Εφίδρωση
  • Αλλεργική δερματίτιδα (δερματικό εξάνθημα, κνίδωση)
  • αντίδραση φωτοευαισθησίας
  • κνησμός
  • Πορφύρα
Αγγειακές διαταραχές
  • Εξάψεις
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • λευκοπενία
    Αιμοποιητικό και λεμφικό σύστημα
    Πολύ σπάνιες
  • ακοκκιοκυτταραιμία
    Αιμοποιητικό και λεμφικό σύστημα
    Πολύ σπάνιες
  • θρομβοκυτοπενία
    Αιμοποιητικό και λεμφικό σύστημα
    Πολύ σπάνιες
  • ηωσινοφιλία
    Αιμοποιητικό και λεμφικό σύστημα
    Πολύ σπάνιες
  • κολπική ταχυκαρδία
    Καρδιακές διαταραχές
    Συχνές
  • αίσθημα παλμών
    Καρδιακές διαταραχές
    Συχνές
  • ορθοστατική υπόταση
    Καρδιακές διαταραχές
    Συχνές
  • κλινικά ασήμαντες μεταβολές του ΗΚΓ (π.χ. μεταβολές των επαρμάτων ST και T)
    Καρδιακές διαταραχές
    Συχνές
  • αρρυθμίες
    Καρδιακές διαταραχές
    Όχι συχνές
  • αυξημένη αρτηριακή πίεση
    Καρδιακές διαταραχές
    Όχι συχνές
  • διαταραχές αγωγιμότητας του μυοκαρδίου (π.χ. διεύρυνση του συμπλέγματος QRS, επιμήκυνση του διαστήματος QTc, μεταβολές του PQ, σκελικός αποκλεισμός, Torsade de Pointes)
    Καρδιακές διαταραχές
    Πολύ σπάνιες
  • Εμβοές
    Ωτός και λαβυρίνθου
    Συχνές
  • SIADH (σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης)
    Ενδοκρινικό σύστημα
    Πολύ σπάνιες
  • Διαταραχή της προσαρμογής
    Οφθαλμικές διαταραχές
    Πολύ συχνές
  • θολή όραση
    Οφθαλμικές διαταραχές
    Πολύ συχνές
  • Μυδρίαση
    Οφθαλμικές διαταραχές
    Συχνές
  • Γλαύκωμα
    Οφθαλμικές διαταραχές
    Πολύ σπάνιες
  • ναυτία
    Γαστρεντερικό
    Πολύ Συχνές
  • ξηροστομία
    Γαστρεντερικό
    Πολύ Συχνές
  • δυσκοιλιότητα
    Γαστρεντερικό
    Πολύ Συχνές
  • έμετος
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • κοιλιακές διαταραχές
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • διάρροια
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Κόπωση
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Πολύ συχνές
  • Οίδημα (τοπικό ή γενικευμένο)
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Πολύ σπάνιες
  • αλωπεκία
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Πολύ σπάνιες
  • υπερπυρεξία
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Πολύ σπάνιες
  • Ηπατίτιδα με ή χωρίς ίκτερο
    Ήπατος και χοληφόρων
    Πολύ σπάνιες
  • Αναφυλακτικές και /αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις, περιλαμβανόμενης της υπότασης
    Ανοσοποιητικό σύστημα
    Πολύ σπάνιες
  • Αύξηση βάρους
    Παρακλινικές εξετάσεις
    Πολύ συχνές
  • Αυξημένες τρανσαμινάσες
    Παρακλινικές εξετάσεις
    Συχνές
  • Μη φυσιολογικό ηλεκτροεγκεφαλογράφημα
    Παρακλινικές εξετάσεις
    Πολύ σπάνιες
  • αυξημένα επίπεδα προλακτίνης στο αίμα
    Παρακλινικές εξετάσεις
    Μη Γνωστές
  • Αυξημένη όρεξη
    Μεταβολισμού και θρέψης
    Πολύ συχνές
  • Μειωμένη όρεξη
    Μεταβολισμού και θρέψης
    Συχνές
  • Μυϊκή αδυναμία
    Μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
    Συχνές
  • Ραβδομυόλυση (ως επιπλοκή κακοήθους νευροληπτικού συνδρόμου)
    Μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
    Μη γνωστές
  • Ζάλη
    Νευρικού συστήματος
    Πολύ συχνές
  • τρόμος
    Νευρικού συστήματος
    Πολύ συχνές
  • κεφαλαλγία
    Νευρικού συστήματος
    Πολύ συχνές
  • μυόκλωνος
    Νευρικού συστήματος
    Πολύ συχνές
  • υπνηλία
    Νευρικού συστήματος
    Πολύ συχνές
  • διαταραχές λόγου
    Νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • παραισθησίες
    Νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • μυϊκή υπερτονία
    Νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • δυσγευσία
    Νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • διαταραχή μνήμης
    Νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • διαταραχή στην προσοχή
    Νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • Σπασμοί
    Νευρικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • αταξία
    Νευρικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο
    Νευρικού συστήματος
    Πολύ σπάνιες
  • Σύνδρομο σεροτονίνης
    Νευρικού συστήματος
    Μη γνωστές
  • εξωπυραμιδικά συμπτώματα (περιλαμβανομένων ακαθισίας και όψιμης δυσκινησίας)
    Νευρικού συστήματος
    Μη γνωστές
  • Ανησυχία
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Πολύ Συχνές
  • Συγχυτική κατάσταση
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Συχνές
  • αποπροσανατολισμός
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Συχνές
  • ψευδαισθήσεις
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Συχνές
  • άγχος
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Συχνές
  • διέγερση
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Συχνές
  • διαταραχές ύπνου
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Συχνές
  • μανία
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Συχνές
  • υπομανία
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Συχνές
  • επιθετικότητα
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Συχνές
  • αποπροσωποποίηση
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Συχνές
  • επιδείνωση της κατάθλιψης
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Συχνές
  • αϋπνία
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Συχνές
  • εφιάλτες
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Συχνές
  • παραλήρημα
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Συχνές
  • ενεργοποίηση ψυχωσικών συμπτωμάτων
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Όχι συχνές
  • Αυτοκτονικός ιδεασμός
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Μη γνωστές
  • αυτοκτονική συμπεριφορά
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Μη γνωστές
  • Διαταραχή της ούρησης
    Νεφρών και των ουροφόρων οδών
    Πολύ συχνές
  • Κατακράτηση ούρων
    Νεφρών και των ουροφόρων οδών
    Πολύ σπάνιες
  • Διαταραχή της γενετήσιας ορμής
    Αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
    Πολύ συχνές
  • στυτική δυσλειτουργία
    Αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
    Πολύ συχνές
  • Γαλακτόρροια
    Αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
    Συχνές
  • διόγκωση μαστού
    Αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
    Συχνές
  • Χασμουρητό
    Αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
    Συχνές
  • Κυψελιδίτιδα αλλεργική (πνευμονίτιδα) με ή χωρίς ηωσινοφιλία
    Αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
    Πολύ σπάνιες
  • Εφίδρωση
    Δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Πολύ συχνές
  • Αλλεργική δερματίτιδα (δερματικό εξάνθημα, κνίδωση)
    Δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Συχνές
  • αντίδραση φωτοευαισθησίας
    Δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Συχνές
  • κνησμός
    Δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Συχνές
  • Πορφύρα
    Δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Πολύ σπάνιες
  • Εξάψεις
    Αγγειακές διαταραχές
    Συχνές
pregnant_woman
SPC-ANAFRANIL

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more
  • Κύηση
    Με προσοχή
    Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα από την χρήση του Anafranil σε έγκυες γυναίκες που δείχνουν πιθανή βλάβη στο έμβρυο ή πρόκληση συγγενούς δυσπλασίας. Το Anafranil πρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μόνο αν το πιθανό όφελος υπερτερεί του πιθανού κινδύνου για το έμβρυο. Νεογνά μητέρων, που είχαν λάβει τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά μέχρι τον τοκετό, εμφάνισαν στερητικά συμπτώματα, όπως δύσπνοια, λήθαργο, κολικό, ευερεθιστότητα, υπόταση ή υπέρταση και τρόμο/σπασμούς κατά τις πρώτες λίγες ώρες ή ημέρες. Για να αποφευχθούν τέτοια συμπτώματα, το Anafranil πρέπει, εάν είναι δυνατόν, να διακοπεί σταδιακά τουλάχιστον 7 εβδομάδες πριν από την υπολογισμένη ημερομηνία τοκετού.
  • Γαλουχία
    Αποφεύγεται
    Επειδή η δραστική ουσία περνά στο μητρικό γάλα, το Αnafranil πρέπει να διακόπτεται σταδιακά ή να απογαλακτίζεται το βρέφος, εάν η ασθενής θηλάζει.
  • Γονιμότητα
    Ασφαλές
    Σε επίμυες που εκτέθηκαν σε δόσεις έως 24 mg/kg δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες στην αναπαραγωγική ικανότητα, συμπεριλαμβανομένης της ανδρικής και της γυναικείας γονιμότητας. Δεν διαπιστώθηκε τερατογόνος δράση σε μύες, επίμυες και κονίκλους που εκτέθηκαν σε δόσεις έως 100, 50 και 60 mg/kg αντίστοιχα (βλέπε παράγραφο 5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια). Δεν έχει παρατηρηθεί αλληλεπίδραση ανάμεσα στην χρόνια χρήση των από του στόματος αντισυλληπτικών (15 ή 30 μικρογραμμάρια αιθινυλοιστραδιόλης ημερησίως) και του Anafranil (25 mg ημερησίως) (βλέπε παράγραφο 4.5 Αλληλεπιδράσεις).
neurology
DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more
Ο κλομιπραμίνη είναι ισχυρός, αλλά όχι πλήρως επιλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SRI). Ο ενεργός μεταβολίτης desmethyclomipramine δρα κυρίως ως αναστολέας επαναπρόσληψης νοραδρεναλίνης. Έχουν σημειωθεί αποκλεισμοί των υποδοχέων α-1 και β-1…
monitor_heart
SPC-ANAFRANIL

Φαρμακοδυναμική

expand_more
Φαρμακοθεραπευτική ομάδα Τρικυκλικό αντικαταθλιπτικό. Αναστολέας της επαναπρόσληψης νοραδρεναλίνης και εκλεκτικός αναστολέας της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (μη εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της μονοαμίνης), κωδικός ATC: Ν06Α Α04. **Μηχανισμός…
biotech
SPC-ANAFRANIL

Φαρμακοκινητική

expand_more
Απορρόφηση Μετά από του στόματος χορήγηση, η κλομιπραμίνη απορροφάται πλήρως από το γαστρεντερικό σωλήνα. Η συστηματική βιοδιαθεσιμότητα της αναλλοίωτης κλομιπραμίνης μειώνεται περίπου στο 50% μετά από μεταβολισμό πρώτης-διόδου στο ήπαρ προς τον δραστικό…
hub
PubChem

Μεταβολισμός

expand_more
Μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ. Ο κύριος ενεργός μεταβολίτης είναι η δεσμιθύλκλομιπραμίνη, η οποία σχηματίζεται με N-δεσμεθυλίωση της κλομιπραμίνης μέσω CYP2C19, 3A4 και 1A2. Παράγονται επίσης άλλοι μεταβολίτες και τα συζεύγη τους με γλυκουρονικό οξύ….
bloodtype
PubChem

Απέκκριση

expand_more
Απορροφάται καλά από το γαστρεντερικό σωλήνα μετά από από του στόματος χορήγηση. Η βιοδιαθεσιμότητα είναι περίπου 50% από του στόματος λόγω εκτεταμένου μεταβολισμού πρώτης διόδου. Η βιοδιαθεσιμότητα δεν επηρεάζεται από την τροφή. Μέγιστες συγκεντρώσεις στο…

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-ANAFRANIL
expand_more

Πριν την έναρξη της θεραπείας με Anafranil, θα πρέπει να έχει θεραπευτεί πιθανή υποκαλιαιμία (βλ. 4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση).

Η δοσολογία πρέπει να εξατομικεύεται και να προσαρμόζεται στην κατάσταση του κάθε ασθενή. Ο σκοπός είναι η επίτευξη του βέλτιστου αποτελέσματος με διατήρηση των χαμηλότερων δυνατών δόσεων και προσεκτική αύξησή τους.

Μετά την επίτευξη θεραπευτικής ανταπόκρισης, πρέπει να συνεχίζεται η θεραπεία συντήρησης στη βέλτιστη δόση ώστε να αποφεύγεται υποτροπή. Ασθενείς με ιστορικό υποτροπιάζουσας κατάθλιψης χρειάζονται μεγαλύτερης διάρκειας θεραπεία συντήρησης. Η διάρκεια της θεραπείας συντήρησης και η ανάγκη συνέχισης της θεραπείας πρέπει να αναθεωρούνται περιοδικά.

Συνιστάται να ακολουθούνται πιστά οι συνιστώμενες δόσεις του Anafranil για προφύλαξη από πιθανή επιμήκυνση του διαστήματος QTc και τοξικότητα στη σεροτονίνη. Εάν συγχορηγούνται φάρμακα που επιμηκύνουν το διάστημα QTc και άλλοι σεροτονινεργικοί παράγοντες πρέπει να γίνεται με προσοχή οποιαδήποτε αύξηση της δοσολογίας (βλ. Δοσολογία και τρόπος χορήγησης και Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης).

Η απότομη διακοπή της θεραπείας με Anafranil πρέπει να αποφεύγεται εξαιτίας των πιθανών συμπτωμάτων στέρησης. Ως εκ τούτου, μετά από τακτική χρήση επί μακρό χρονικό διάστημα, η δοσολογία πρέπει να σταματάει σταδιακά και όταν η θεραπεία με Anafranil διακόπτεται, ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται στενά.

Οι φαρμακοτεχνικές μορφές άμεσης αποδέσμευσης (επικαλυμμένα δισκία) και τα δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης δυνατόν να εναλλάσσονται σε ισοδύναμες δόσεις.

Έναρξη αγωγής και προσαρμογή δόσης (Ενήλικες) Έναρξη της αγωγής με 10-25 mg ημερησίως και βαθμιαία αύξηση (ανάλογα με την ανοχή και την αποτελεσματικότητα της αγωγής) μέχρι τα 100 mg στις δύο πρώτες εβδομάδες. Κατά τη διάρκεια αυτής της αρχικής τιτλοποίησης το Anafranil θα πρέπει να χορηγείται σε διαιρεμένες δόσεις και μαζί με λήψη τροφής, ώστε να περιοριστούν οι ανεπιθύμητες ενέργειες από το γαστρεντερικό σύστημα. Για τις επόμενες εβδομάδες η δοσολογία μπορεί να αυξηθεί σταδιακά μέχρι την μέγιστη ημερήσια δόση των 250 mg. Μετά την περίοδο τιτλοποίησης η συνολική δόση μπορεί να χορηγηθεί μια φορά ημερησίως, το βράδυ, για να ελαχιστοποιηθεί η καταστολή κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι Οι ηλικιωμένοι ασθενείς εμφανίζουν γενικά υψηλότερη ανταπόκριση στο Anafranil από τους ασθενείς ενδιάμεσων ηλικιακών ομάδων. Σε ηλικιωμένους ασθενείς το Anafranil πρέπει να χορηγείται με προσοχή και οι δόσεις πρέπει να αυξάνονται προσεκτικά Έναρξη της θεραπείας με 10 mg την ημέρα. Προοδευτική αύξηση της δοσολογίας μέχρι ένα άριστο επίπεδο 30 - 50 mg την ημέρα, που πρέπει να επιτευχθεί μετά από περίπου 10 ημέρες και στη συνέχεια να διατηρηθεί μέχρι το τέλος της αγωγής.

Νεφρική δυσλειτουργία Το Anafranil πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση και 5. Φαρμακολογικές ιδιότητες).

Ηπατική δυσλειτουργία Το Anafranil πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση και 5. Φαρμακολογικές ιδιότητες).

Τρόπος χορήγησης Ο τρόπος χορήγησης (από του στόματος ή παρεντερικά) πρέπει να εξατομικεύεται και να προσαρμόζεται στην κατάσταση του κάθε ασθενούς. Τα δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης πρέπει να λαμβάνονται ολόκληρα.

Το Anafranil μπορεί να χορηγείται με ή χωρίς τροφή στη φάση συντήρησης. Στη φάση τιτλοποίησης συνιστάται η λήψη τροφής ώστε να περιοριστούν οι ανεπιθύμητες ενέργειες από το γαστρεντερικό σύστημα.

block

Αντενδείξεις

SPC-ANAFRANIL
expand_more
Γνωστή υπερευαισθησία στην κλομιπραμίνη και σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα, καθώς και διασταυρούμενη ευαισθησία στα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά της ομάδας των διβενζαζεπινών. H υδροχλωρική κλομιπραμίνη δεν πρέπει να χορηγείται σε συνδυασμό εντός 3 εβδομάδων πριν ή μετά τη θεραπεία με έναν αναστολέα της ΜΑΟ (βλέπε “Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης”). Η ταυτόχρονη θεραπεία με εκλεκτικούς, αναστρέψιμους αναστολείς της ΜΑΟ-Α, όπως μοκλοβεμίδη αντενδείκνυται επίσης. Πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου. Κατακράτηση ούρων καρδιακός αποκλεισμός ή άλλες καρδιακές αρρυθμίες μανία σοβαρή ηπατική νόσος Γλαύκωμα κλειστής γωνίας Σύνδρομο συγγενούς επιμήκυνσης του διαστήματος QT.
warning

Προειδοποιήσεις

SPC-ANAFRANIL
expand_more
Αυτοκτονική συμπεριφορά και αντικαταθλιπτικά φάρμακα Σε βραχυχρόνιες μελέτες σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες με Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή και άλλες ψυχικές διαταραχές παρατηρήθηκε ότι τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα αύξησαν, σε σχέση με το εικονικό φάρμακο, τον κίνδυνο αυτοκτονικού ιδεασμού και αυτοκτονικής συμπεριφοράς. Οποιοσδήποτε σκέφτεται τη χρήση υδροχλωρικής κλομιπραμίνης ή άλλων αντικαταθλιπτικών σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες πρέπει να σταθμίζει τους κινδύνους με το κλινικό όφελος. Βραχυχρόνιες μελέτες δεν έδειξαν αύξηση του κινδύνου αυτοκτονικότητας με τα αντικαταθλιπτικά σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο σε ενήλικες μεγαλύτερους των 24 ετών, ενώ σε ενήλικες άνω των 65 ετών παρατηρήθηκε μείωση του κινδύνου με τα αντικαταθλιπτικά σε σχέση με το εικονικό φάρμακο. Η Κατάθλιψη και άλλες ψυχικές διαταραχές είναι από τη φύση τους συσχετισμένες με αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονίας. Ασθενείς όλων των ηλικιών που ξεκινούν αντικαταθλιπτική θεραπεία πρέπει να παρακολουθούνται καταλλήλως και να παρατηρούνται στενά για κλινική επιδείνωση, αυτοκτονικότητα ή ασυνήθιστες μεταβολές της συμπεριφοράς τους. Οι οικογένειες και οι φροντιστές πρέπει να ενημερωθούν για την ανάγκη στενής παρακολούθησης του ασθενούς και επικοινωνίας με τον θεράποντα ιατρό. Η υδροχλωρική κλομιπραμίνη δεν είναι εγκεκριμένη για χρήση σε ηλικίες 10 έως 17 ετών. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Anafranil σε παιδιά κάτω των 10 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί. Κλινική επιδείνωση και κίνδυνος αυτοκτονίας Ασθενείς με Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή, τόσο ενήλικες όσο και παιδιά, μπορεί να βιώσουν επιδείνωση της κατάθλιψης ή/και της εμφάνισης αυτοκτονικού ιδεασμού και αυτοκτονικής συμπεριφοράς ή ασυνήθιστων μεταβολών της συμπεριφοράς τους, είτε λαμβάνουν είτε όχι αντικαταθλιπτική αγωγή και αυτός ο κίνδυνος μπορεί να επιμένει μέχρι να εμφανιστεί σημαντική ύφεση των συμπτωμάτων τους. Η αυτοκτονία είναι γνωστή επιπλοκή της κατάθλιψης και άλλων ψυχικών διαταραχών και αυτές οι διαταραχές από μόνες τους ισχυρός προγνωστικός παράγοντας για αυτοκτονία. Υπάρχει ένας μακροχρόνιος προβληματισμός εάν τα αντικαταθλιπτικά παίζουν ρόλο στην επιδείνωση της κατάθλιψης και την εμφάνιση αυτοκτονικής συμπεριφοράς σε συγκεκριμένους ασθενείς κατά τα πρώτα στάδια της θεραπείας Η συγκεντρωτική ανάλυση βραχυχρόνιων μελετών σύγκρισης αντικαταθλιπτικών (SSRIs και άλλων) με εικονικό φάρμακο έδειξε ότι τα φάρμακα αυτά αύξησαν τον κίνδυνο αυτοκτονικού ιδεασμού και αυτοκτονικής συμπεριφοράς σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες (ηλικίας 18-24) με διάγνωση Μείζονος Κατάθλιψης και άλλων ψυχικών διαταραχών. Βραχυχρόνιες μελέτες σε ενήλικες άνω των 24 ετών δεν έδειξαν αύξηση του κινδύνου αυτοκτονικότητας με αντικαταθλιπτικά σε σύγκριση με εικονικό φάρμακο, ενώ παρατηρήθηκε μείωση της αυτοκτονικότητας σε άτομα άνω των 65 ετών που ελάμβαναν αντικαταθλιπτικά σε σύγκριση με αυτά που ελάμβαναν εικονικό φάρμακο. Στις παιδιατρικές μελέτες δεν παρατηρήθηκαν αυτοκτονίες. Στις μελέτες ενηλίκων καταγράφηκαν αυτοκτονίες ωστόσο ο αριθμός δεν ήταν επαρκής ώστε να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα για την επίδραση του φαρμάκου στην αυτοκτονία. Παραμένει ασαφές εάν ο κίνδυνος αυτοκτονικότητας εκτείνεται και σε μακροχρόνιες μελέτες, π.χ. μετά από πολύμηνη χρήση. Ωστόσο υπάρχουν ουσιαστικά ευρήματα από ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες συντήρησης σε ενήλικες με κατάθλιψη ότι η χρήση των αντικαταθλιπτικών καθυστερεί την υποτροπή της κατάθλιψης. Όλοι οι ασθενείς υπό θεραπεία με αντικαταθλιπτικά για οποιαδήποτε ένδειξη θα πρέπει να παρακολουθούνται καταλλήλως και να παρατηρούνται στενά για κλινική επιδείνωση, αυτοκτονικότητα ή ασυνήθιστες μεταβολές της συμπεριφοράς τους, ειδικά τους πρώτους μήνες από την έναρξη της θεραπείας ή στις φάσεις μεταβολής της δοσολογίας (αύξησης ή μείωσης). Τα ακόλουθα συμπτώματα: άγχος, ευερεθιστότητα, διέγερση, κρίσεις πανικού, αϋπνία, εχθρικότητα, επιθετικότητα, παρορμητικότητα, ψυχοκινητικά ανησυχία, υπομανία και μανία έχουν αναφερθεί σε ενήλικες και παιδιά που ελάμβαναν αντικαταθλιπτικά για κατάθλιψη ή άλλες διαταραχές, ψυχιατρικές και μη. Μολονότι δεν έχει τεκμηριωθεί αιτιολογική συσχέτιση της εμφάνισης αυτών των συμπτωμάτων και της επιδείνωσης της κατάθλιψης ή/και εμφάνιση αυτοκτονικού ιδεασμού, υπάρχει ο προβληματισμός ότι αυτά τα συμπτώματα αποτελούν πρόδρομο εμφάνισης αυτοκτονικότητας. Οι οικογένειες και οι φροντιστές ασθενών που λαμβάνουν αντικαταθλιπτικά για κατάθλιψη ή άλλες ενδείξεις θα πρέπει να ενημερωθούν για την ανάγκη τακτικής παρακολούθησης για πιθανή εμφάνιση διέγερσης, ευερεθιστότητας ασυνήθιστων μεταβολών της συμπεριφοράς ή άλλων συμπτωμάτων που προαναφέρθηκαν, καθώς και την εμφάνιση αυτοκτονικής συμπεριφοράς και πρέπει να αναφέρουν τα συμπτώματα αυτά στον θεράποντα ιατρό. Άλλες ψυχιατρικές δράσεις Πολλοί ασθενείς με διαταραχές πανικού, αισθάνονται πιο έντονα τα συμπτώματα άγχους κατά την έναρξη της θεραπείας με υδροχλωρική κλομιπραμίνη (βλέπε παράγραφο 4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης). Αυτή η παράδοξη αρχική αύξηση του άγχους είναι εντονότατη κατά τη διάρκεια των λίγων πρώτων ημερών της αγωγής και γενικά υποχωρεί μέσα σε δύο εβδομάδες. Ενεργοποίηση της ψύχωσης έχει παρατηρηθεί περιστασιακά σε ασθενείς με σχιζοφρένεια, που λαμβάνουν τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και για τούτο συνιστάται ταυτόχρονη χορήγηση νευροληπτικών. Έχουν αναφερθεί επίσης υπομανιακά ή μανιακά επεισόδια κατά τη διάρκεια μιας καταθλιπτικής φάσης σε ασθενείς με κυκλοθυμικές διαταραχές, υπό αγωγή με τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να είναι αναγκαία η μείωση της δοσολογίας της υδροχλωρικής κλομιπραμίνης ή η διακοπή της και η χορήγηση ενός αντιψυχωτικού φαρμάκου. Μόλις υποχωρήσουν παρόμοια επεισόδια, μπορεί να αρχίσει πάλι η αγωγή με χαμηλή δοσολογία υδροχλωρικής κλομιπραμίνης, εάν χρειασθεί. Σε προδιατεθειμένους ασθενείς, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά μπορεί να προκαλέσουν φαρμακογενείς (παραληρητικές) ψυχώσεις, ιδιαίτερα τη νύχτα. Αυτές εξαφανίζονται μέσα σε λίγες ημέρες από τη διακοπή του φαρμάκου. Καρδιακές και αγγειακές διαταραχές To Anafranil πρέπει να χορηγείται με ιδιαίτερη προσοχή σε ασθενείς με καρδιαγγειακές διαταραχές, ιδιαίτερα εκείνους με καρδιακή ανεπάρκεια, διαταραχές αγωγιμότητας (π.χ. κολποκοιλιακός αποκλεισμός βαθμών Ι έως ΙΙΙ) ή αρρυθμίες. Έλεγχος της καρδιακής λειτουργίας και του ΗΚΓ ενδείκνυται σ’ αυτούς τους ασθενείς. Μπορεί να υπάρχει κίνδυνος επιμήκυνσης του διαστήματος QTc και εμφάνισης Torsades de Pointes, ιδιαίτερα σε υψηλότερες από τις θεραπευτικές δόσεις ή σε υψηλότερες από τις θεραπευτικές συγκεντρώσεις της κλομιπραμίνης στο πλάσμα, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της συγχορήγησης εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRIs) ή αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νοραδρεναλίνης (SNaRIs). Επομένως, πρέπει να αποφεύγεται η συγχορήγηση φαρμάκων τα οποία μπορούν να προκαλέσουν συσσώρευση της κλομιπραμίνης. Ομοίως, πρέπει να αποφεύγεται συγχορήγηση φαρμάκων που μπορούν να επιμηκύνουν το διάστημα QTc. (βλ. παράγραφο 4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης και 4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης). Είναι αποδεδειγμένο ότι η υποκαλιαιμία είναι ένας παράγοντας κινδύνου επιμήκυνσης του διαστήματος QTc και εμφάνισης Torsades de Points. Επομένως, πριν την έναρξη της θεραπείας με Anafranil θα πρέπει να θεραπεύεται η υποκαλιαιμία (βλ. παράγραφο 4.2. Δοσολογία και τρόπος χορήγησης και 4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης). Πριν από την έναρξη της αγωγής με Anafranil συνιστάται ο έλεγχος της αρτηριακής πίεσης, γιατί ασθενείς με ορθοστατική υπόταση ή με ευμετάβλητη κυκλοφορία μπορεί να παρουσιάσουν πτώση της αρτηριακής πίεσης. Σύνδρομο της σεροτονίνης Λόγω του κινδύνου τοξικότητας στη σεροτονίνη, συνιστάται να ακολουθούνται πιστά οι συνιστώμενες δόσεις. Όταν η κλομιπραμίνη συγχορηγείται με σεροτονινεργικά σκευάσματα όπως SSRIs, SNaRIs, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά ή λίθιο, μπορεί να εμφανιστεί σύνδρομο σεροτονίνης, με συμπτώματα όπως υπερπυρεξία, μυοκλονία, διέγερση, σπασμοί, παραλήρημα και κώμα (βλ. παράγραφο 4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης και 4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα). Για την φλουοξετίνη απαιτείται μια περίοδος έκπλυσης δύο ή τριών εβδομάδων χωρίς φάρμακο πριν και μετά την θεραπεία με αυτήν. Σπασμοί Είναι γνωστό ότι τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά μειώνουν τον ουδό εμφάνισης σπασμών και κατά συνέπεια το Anafranil πρέπει να χορηγείται με εξαιρετική προσοχή σε ασθενείς με επιληψία και άλλους προδιαθεσικούς παράγοντες π.χ. βλάβη του εγκεφάλου ποικίλης αιτιολογίας, ταυτόχρονη λήψη νευροληπτικών, απόσυρση οινοπνεύματος ή φαρμάκων με αντισπασμωδικές ιδιότητες (π.χ. βενζοδιαζεπίνες). Φαίνεται ότι η εμφάνιση των κρίσεων είναι δοσοεξαρτώμενη. Κατά συνέπεια δεν πρέπει να γίνεται υπέρβαση της συνιστώμενης συνολικής ημερήσιας δοσολογίας. Όπως τα συναφή τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, το Anafranil πρέπει να χορηγείται με ηλεκτροσπασμωδική θεραπεία μόνον κάτω από προσεκτική επιτήρηση. Αντιχολινεργικές δράσεις Λόγω των αντιχολινεργικών ιδιοτήτων του, το Anafranil πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό αυξημένης ενδοφθάλμιας πίεσης, γλαύκωμα κλειστής γωνίας ή κατακράτηση ούρων (π.χ. νόσος του προστάτη). Μειωμένη έκκριση δακρύων και συσσώρευση βλεννωδών εκκρίσεων, λόγω των αντιχολινεργικών ιδιοτήτων των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών, μπορεί να προκαλέσει βλάβη στον κερατοειδή σε ασθενείς με φακούς επαφής. Ιδιαίτερες κατηγορίες ασθενών Απαιτείται προσοχή όταν χορηγούνται τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική νόσο και όγκους του μυελού των επινεφριδίων (π.χ. φαιοχρωμοκύτωμα, νευροβλάστωμα), στους οποίους μπορούν να προκαλέσουν υπερτασικές κρίσεις. Απαιτείται προσοχή σε ασθενείς με υπερθυρεοειδισμό ή ασθενείς που λαμβάνουν θυρεοειδικά σκευάσματα, λόγω της πιθανότητας καρδιακής τοξικότητας. Σε ασθενείς με ηπατική και νεφρική νόσο, συνιστάται περιοδικός έλεγχος των επιπέδων των ηπατικών ενζύμων και της νεφρικής λειτουργίας. Απαιτείται προσοχή σε ασθενείς με χρόνια δυσκοιλιότητα. Τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά μπορεί να προκαλέσουν παραλυτικό ειλεό, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους και σε κλινήρεις ασθενείς. Σε ηλικιωμένους ασθενείς, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά πιθανόν να προκαλέσουν φαρμακογενείς (παραληρηματικές) ψυχώσεις, ιδιαίτερα κατά την διάρκεια της νύκτας. Αυτές υποχωρούν εντός ολίγων ημερών από την διακοπή του φαρμάκου. Σε ηλικιωμένους ασθενείς συνιστάται παρακολούθηση της καρδιακής λειτουργίας και ΗΚΓ. Αύξηση της οδοντικής τερηδόνας έχει αναφερθεί κατά τη διάρκεια μακροχρόνιας αγωγής με τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά. Γι’αυτό, συνιστώνται συχνοί οδοντιατρικοί έλεγχοι κατά τη διάρκεια μακροχρόνιας αγωγής. Συνιστάται προσοχή σε διαβητικούς ασθενείς, επειδή μεταβάλλουν (αυξάνουν ή ελαττώνουν) τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα. Το Anafranil μπορεί να προκαλέσει σεξουαλική δυσλειτουργία (ανικανότητα) σε άρρενες ασθενείς όπως επίσης και μεταβολές του βάρους. Δεν είναι διαθέσιμα μακροχρόνια δεδομένα για την ασφάλεια σε παιδιά και εφήβους, σχετικά με την ανάπτυξη, ωρίμανση, τη γνωσιακή εξέλιξη και την εξέλιξη της συμπεριφοράς. Έλεγχος των λευκών αιμοσφαιρίων Αν και έχουν αναφερθεί μεταβολές στις μετρήσεις λευκών αιμοσφαιρίων με Anafranil μόνο σε μεμονωμένες περιπτώσεις, απαιτούνται περιοδικές μετρήσεις των αιμοσφαιρίων καθώς και έλεγχοι για συμπτώματα, όπως πυρετός και κυνάγχη, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των πρώτων λίγων μηνών θεραπείας και κατά τη διάρκεια μακροχρόνιας αγωγής, διότι μπορεί να προκαλέσουν λευκοπενία, θρομβοκυτοπενία, αναιμία, πανκυτοπενία. Αναισθησία Πριν από γενική ή τοπική αναισθησία, πρέπει να αναφερθεί στον αναισθησιολόγο ότι ο ασθενής λαμβάνει Anafranil (βλέπε παράγραφο 4.5 “Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης”). Διακοπή της θεραπείας Πρέπει να αποφεύγεται η απότομη διακοπή του φαρμάκου λόγω πιθανών ανεπιθύμητων ενεργειών. Εάν έχει αποφασιστεί η διακοπή της θεραπείας, η φαρμακευτική αγωγή πρέπει να μειώνεται, με τον ταχύτερο εφικτό ρυθμό, αλλά αναγνωρίζοντας ότι η απότομη διακοπή μπορεί να συσχετιστεί με κάποια συμπτώματα (βλ. παράγραφο 4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες, για την περιγραφή των κινδύνων της διακοπής του Anafranil). Λακτόζη και σακχαρόζη Τα επικαλυμμένα δισκία του Anafranil περιέχουν λακτόζη και σακχαρόζη. Ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, στη φρουκτόζη, σοβαρή ανεπάρκεια λακτάσης, ανεπάρκεια σακχαράσης-ισομαλτάσης ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης- γαλακτόζης δεν θα πρέπει να λαμβάνουν τα επικαλυμμένα δισκία του Anafranil.
swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-ANAFRANIL
expand_more

Αλληλεπιδράσεις που συνεπάγονται αντένδειξη

Αναστολείς της ΜΑΟ: Μη χορηγείτε υδροχλωρική κλομιπραμίνη για τουλάχιστον 3 εβδομάδες μετά τη διακοπή της αγωγής με αναστολείς της ΜΑΟ (υπάρχει κίνδυνος σοβαρών συμπτωμάτων όπως υπερτασική κρίση, υπερπυρεξία και αυτά που είναι συμβατά με το Σύνδρομο της Σεροτονίνης, δηλ. μυοκλονία, ανησυχία, παραλήρημα, κώμα και θάνατος).Το ίδιο ισχύει όταν χορηγείται ένας αναστολέας της ΜΑΟ μετά από προγενέστερη αγωγή με υδροχλωρική κλομιπραμίνη. Και στις δύο περιπτώσεις η υδροχλωρική κλομιπραμίνη ή ο αναστολέας της MAO πρέπει να χορηγείται αρχικά σε μικρές, σταδιακά αυξανόμενες δόσεις, και να ελέγχονται οι επιδράσεις του (βλ. Αντενδείξεις). Υπάρχει ένδειξη που υποδηλοί ότι η υδροχλωρική κλομιπραμίνη μπορεί να χορηγηθεί μόλις 24 ώρες μετά από έναν αναστρέψιμο αναστολέα της ΜΑΟ-Α όπως μοκλοβεμίδη, αλλά πρέπει να τηρηθεί η ελεύθερη φαρμάκου περίοδος δύο εβδομάδων, εάν ο αναστολέας της ΜΑΟ-Α χορηγείται μετά τη χρήση της υδροχλωρικής κλομιπραμίνης.

Αλληλεπιδράσεις που συνεπάγονται μη συνιστώμενη συγχορήγηση

Αντιαρρυθμικά Τα αντιαρρυθμικά (όπως η κινιδίνη και η προπαφαινόνη) που είναι ισχυροί αναστολείς του CYP2D6, δεν πρέπει να συγχορηγούνται με τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά.

Διουρητικά: Τα διουρητικά μπορεί να οδηγήσουν σε υποκαλιαιμία, η οποία αυξάνει τον κίνδυνο επιμήκυνσης του QT και του φαινομένου Torsades de Pointes. Επομένως η υποκαλιαιμία θα πρέπει να θεραπευτεί πριν την χορήγηση του Anafranil (βλ. Δοσολογία και τρόπος χορήγησης και Ιδιαίτερες προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση).

Εκλεκτικοί αναστολείς της επαναπρόσληψης σεροτονίνης(SSRIs): Οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs) οι οποίοι είναι αναστολείς του CYP2D6, όπως η φλουοξετίνη, η παροξετίνη και η σερτραλίνη αλλά και άλλων ενζύμων όπως των CYP1A2 και CYP2C19 (π.χ. φλουβοξαμίνη) είναι επίσης πιθανό να αυξήσουν τις συγκεντρώσεις της κλομιπραμίνης στο πλάσμα με συνδεόμενες με αυτό ανεπιθύμητες ενέργειες. Τα επίπεδα της κλομιπραμίνης στον ορό στη σταθερή κατάσταση αυξήθηκαν 4 φορές κατά τη συγχορήγηση φλουβοξαμίνης (η Ν -desmethylclomipramine ελαττώθηκε στο μισό) (βλ. Δοσολογία και τρόπος χορήγησης και Ιδιαίτερες προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση).

Σεροτονινεργικοί παράγοντες Όταν η κλομιπραμίνη συγχορηγείται με σεροτονινεργικούς παράγοντες όπως εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRIs), αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νοραδρεναλίνης (SNaRIs), τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά ή λίθιο, μπορεί να εμφανιστεί Σύνδρομο Σεροτονίνης (βλ. Δοσολογία και τρόπος χορήγησης και Ιδιαίτερες προειδοποιήσεις και προφυλάξεις). Για τη φλουοξετίνη, χρειάζεται μια περίοδος έκπλυσης δύο έως τριών εβδομάδων πριν και μετά τη θεραπεία με αυτήν.

Αλληλεπιδράσεις που πρέπει να λαμβάνονται υπ’ όψη

Αλληλεπιδράσεις που συνεπάγονται αυξημένη δράση του Anafranil Η ταυτόχρονη χορήγηση αναστολέων του CYP2D6 μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της συγκέντρωσης και των 2 ενεργών συστατικών (κλομιπραμίνη και Ν -desmethylclomipramine) έως τρεις φορές σε ασθενείς με φαινότυπο «ισχυρού μεταβολιστή» της δεβρισοκίνης/σπαρτεΐνης και να τους μετατρέψει σε ασθενείς με φαινότυπο «πτωχού μεταβολιστή». Η ταυτόχρονη χορήγηση αναστολέων του CYP1A2, CYP2C19 και CYP3A4 αναμένεται να αυξήσει τη συγκέντρωση της κλομιπραμίνης και να μειώσει την συγκέντρωση της Ν -desmethylclomipramine κι έτσι να μην επηρεάσει απαραίτητα τη συνολική φαρμακολογική δράση.

Τερμπιναφίνη Η συγχορήγηση του Anafranil με το από του στόματος χορηγούμενο αντιμυκητιασικό τερμπιναφίνη, έναν ισχυρό αναστολέα του CYP2D6, ενδέχεται να οδηγήσει σε αυξημένη έκθεση και συσσώρευση της κλομιπραμίνης και του Ν-απομεθυλιωμένου μεταβολίτη της. Ως εκ τούτου, πιθανόν να χρειάζεται αναπροσαρμογή της δόσης του Anafranil όταν συγχορηγείται με τερμπιναφίνη.

Σιμετιδίνη Συγχορήγηση με τον ανταγωνιστή των Η -ισταμινικών υποδοχέων σιμετιδίνη (έναν αναστολέα αρκετών ενζύμων του κυτοχρώματος Ρ450 συμπεριλαμβανομένου του CYP2D6 και του CYP3A4), μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών στο πλάσμα, των οποίων η δοσολογία επομένως πρέπει να μειωθεί.

Από του στόματος αντισυλληπτικά Δεν έχει αποδειχθεί καμία αλληλεπίδραση μεταξύ της χρόνιας χρήσης των από του στόματος αντισυλληπτικών (15 ή 30 μg αιθινυλοιστραδιόλης ημερησίως) και του Anafranil (25 mg ημερησίως). Τα οιστρογόνα δεν είναι γνωστό αν είναι αναστολείς του CYP2D6, του κυριότερου ενζύμου που εμπλέκεται στην κάθαρση της κλομιπραμίνης και επομένως δεν αναμένεται καμία αλληλεπίδραση. Παρά το γεγονός αυτό, σε λίγες περιπτώσεις με αυξημένη δόση οιστρογόνων (50 μg ημερησίως) και με το τρικυκλικό αντικαταθλιπτικό ιμιπραμίνη καταγράφηκαν αυξημένες ανεπιθύμητες ενέργειες και θεραπευτική ανταπόκριση. Δεν είναι ξεκάθαρη η σχέση αυτών των περιπτώσεων με την κλομιπραμίνη και τα σκευάσματα οιστρογόνων χαμηλότερης δόσης. Συνιστάται η παρακολούθηση της θεραπευτικής ανταπόκρισης στα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά κατά τη συγχορήγηση σκευασμάτων υψηλής δόσης οιστρογόνων (50 μg ημερησίως) και προσαρμογές της δόσης μπορεί να είναι απαραίτητες.

Αντιψυχωσικά Συγχορήγηση αντιψυχωσικών (π.χ. φαινοθειαζινών) μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένα επίπεδα πλάσματος των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών, μειωμένο ουδό έκλυσης σπασμών και επιληπτικές κρίσεις. Η συγχορήγηση με θειοριδαζίνη μπορεί να προκαλέσει σοβαρές καρδιακές αρρυθμίες.

Μεθυλφαινιδάτη Η μεθυλφαινιδάτη μπορεί επίσης να αυξήσει τις συγκεντρώσεις των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών πιθανώς αναστέλλοντας τον μεταβολισμό τους και μπορεί να είναι αναγκαία η μείωση της δόσης του τρικυκλικού αντικαταθλιπτικού.

Βαλπροϊκό Η συγχορήγηση βαλπροϊκού με κλομιπραμίνη πιθανόν να προκαλέσει αναστολή του CYP2C και/ή των ενζύμων UGT και να οδηγήσει σε αυξημένα επίπεδα κλομιπραμίνης και Ν-απομεθυλοκλομιπραμίνης στο πλάσμα.

Γκρέϊπφρουτ, χυμός γκρέϊπφρουτ ή χυμός cranberry Η συγχορήγηση του Anafranil με γκρέϊπφρουτ, χυμό γκρέϊπφρουτ ή χυμό cranberry πιθανόν να αυξήσει τις συγκεντρώσεις της κλομιπραμίνης στο πλάσμα.

Αλληλεπιδράσεις που συνεπάγονται μειωμένη δράση του Anafranil

Ριφαμπικίνη Η ριφαμπικίνη (επαγωγέας των CYP3A και CYP2C) μπορεί να ελαττώσει τις συγκεντρώσεις της κλομιπραμίνης δεδομένου ότι η συγχορήγηση φαρμάκων που επάγουν τα ένζυμα του κυτοχρώματος P450, ιδιαίτερα των CYP3A4, CYP2C19, μπορεί να επιταχύνουν τον μεταβολισμό και να μειώσουν την αποτελεσματικότητα του Anafranil.

Αντιεπιληπτικά Τα αντιεπιληπτικά (επαγωγείς των CYP3A και CYP2C) π.χ. βαρβιτουρικά, καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη και φαινυτοΐνη πιθανόν να μειώσουν τις συγκεντρώσεις της κλομιπραμίνης δεδομένου ότι η συγχορήγηση φαρμάκων που επάγουν τα ένζυμα του κυτοχρώματος P450, ιδιαίτερα των CYP3A4, CYP2C19 πιθανόν να επιταχύνουν τον μεταβολισμό και να μειώσουν την αποτελεσματικότητα του Anafranil.

Κάπνισμα τσιγάρων Γνωστοί επαγωγείς του CYP1A2 (π.χ. συστατικά του καπνού του τσιγάρου) ελαττώνουν τις συγκεντρώσεις των τρικυκλικών φαρμάκων στο πλάσμα. Στους καπνιστές, οι συγκεντρώσεις της κλομιπραμίνης στο πλάσμα, στη σταθερή κατάσταση ήταν 2 φορές χαμηλότερες συγκρινόμενες με αυτές των μη καπνιστών (καμία αλλαγή στη Ν - desmethylclomipramine).

Κολεστιπόλη και χολεστυραμίνη Η συγχορήγηση με ρητίνες ανταλλαγής ιόντων όπως η χολεστυραμίνη ή η κολεστιπόλη μπορεί να μειώσει τα επίπεδα της κλομιπραμίνης στο πλάσμα. Συνιστάται ρύθμιση της λήψης της κλομιπραμίνης και των ρητινών έτσι ώστε το φάρμακο να χορηγείται τουλάχιστον 2 ώρες πριν ή 4-6 ώρες μετά τη λήψη των ρητινών.

Υπέρικο Η ταυτόχρονη χορήγηση του Anafranil με υπέρικο μπορεί να μειώσει τις συγκεντρώσεις της κλομιπραμίνης στο πλάσμα.

Αλληλεπιδράσεις που επηρεάζουν άλλα φάρμακα

Αντιχολινεργικοί παράγοντες: Τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά μπορεί να ενισχύσουν τις επιδράσεις αυτών των φαρμάκων (π.χ. φαινοθειαζίνη, αντιπαρκινσονικοί παράγοντες, αντιισταμινικά, ατροπίνη, μεπεριδίνη) στον οφθαλμό, στο κεντρικό νευρικό σύστημα, στο έντερο και στην ουροδόχο κύστη.

Αντιαδρενεργικοί παράγοντες: Το Anafranil μπορεί να μειώσει ή να εξουδετερώσει τις αντιυπερτασικές δράσεις των αδρενεργικών νευροαποκλειστών όπως της γουανεθιδίνης, βετανιδίνης, ρεζερπίνης, κλονιδίνης και α- μεθυλντόπα. Σε ασθενείς που χρειάζονται ταυτόχρονη αγωγή για υπέρταση πρέπει, ως εκ τούτου, να χορηγούνται αντιυπερτασικά διαφορετικού τύπου (π.χ. αγγειοδιασταλτικά ή β-αναστολείς).

Κατασταλτικά του ΚΝΣ: Τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά μπορεί να ενισχύσουν τις επιδράσεις των οινοπνευματωδών και άλλων κεντρικών κατασταλτικών ουσιών (π.χ. βαρβιτουρικά, βενζοδιαζεπίνες ή γενικά αναισθητικά).

Συμπαθομιμητικά φάρμακα: Το Anafranil μπορεί να ενισχύσει τις καρδιαγγειακές επιδράσεις των συμπαθομιμητικών όπως της αδρεναλίνης, νοραδρεναλίνης, ισοπρεναλίνης, εφεδρίνης και φαινυλεφρίνης (π.χ. τοπικά αναισθητικά).

Αντιπηκτικά Μερικά τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά μπορεί να ενισχύσουν το αντιπηκτικό αποτέλεσμα των κουμαρινικών αντιπηκτικών φαρμάκων, όπως η βαρφαρίνη, και αυτό μπορεί να γίνει μέσω αναστολής του μεταβολισμού τους (CYP2C9). Δεν υπάρχει απόδειξη για την ικανότητα της κλομιπραμίνης να αναστέλλει το μεταβολισμό των κουμαρινικών αντιπηκτικών, όπως η βαρφαρίνη αλλά παρόλα αυτά συνιστάται η προσεκτική μέτρηση του χρόνου προθρομβίνης του πλάσματος για αυτή την κατηγορία των φαρμάκων.

Η κλομιπραμίνη είναι επίσης τόσο in vitro (Κ i = 2.2 μΜ) όσο και in vivo αναστολέας της δραστηριότητας του CYP2D6 και επομένως, μπορεί να προκαλέσει αυξημένες συγκεντρώσεις σε συγχορηγούμενες ουσίες, οι οποίες πρωτογενώς μεταβολίζονται εκτενώς από το CYP2D6.

Φάρμακα που μπορεί να προκαλέσουν αύξηξη των επιπέδων της κλομιπραμίνης στο πλάσμα ή φάρμακα που προκαλούν επιμήκυνση του QT διαστήματος Σε περίπτωση όπου το ANAFRANIL συγχορηγείται με άλλα φάρμακα, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν επιμήκυνση του QT διαστήματος, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος πρόκλησης επιμήκυνσης και του Torsade de Pointes. Για το λόγο αυτό η σύγχρονη χρήση τέτοιων παραγόντων με το ANAFRANIL δεν συνιστάται (βλέπε λήμμα 4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις). Παραδείγματα τέτοιων παραγόντων περιλαμβάνουν ορισμένα αντιαρρυθμικά όπως αυτά που ανήκουν στη κατηγορία 1Α (κινδίνη, δισοπυραμίδη και προκαϊναμίδη) και στη κατηγορία ΙΙΙ (όπως αμιοδαρόνη και σοταλολόλη), τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (όπως αμιτρυπτιλίνη), ορισμένα τετρακυκλικά αντικαταθλιπτικά (όπως μαπροτιλίνη) ορισμένα αντιψυχωσικά φάρμακα (όπως οι φαινοθειαζίνες και η πιμοζίδη) ορισμένα αντιϊσταμινικά (όπως τερφεναδίνη), λίθιο, κινίνη και πενταμιδίνη. Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος επιμήκυνσης του QT διαστήματος και του Torsade de Pointes σε περίπτωση που το ANAFRANIL με φάρμακα τα οποία προκαλούν αυξημένα επίπεδα στο πλάσμα. Το ANAFRANIL μεταβολίζεται από το κυτόχρωμα CYP2D6. Για το λόγο αυτό η συγκέντρωση του ANAFRANIL στο πλάσμα μπορεί να αυξηθεί κατά τη παρουσία φαρμάκων που λειτουργούν ως υπόστρωμα ή αναστολείς αυτού του ισοενζύμου. Για το λόγο αυτό η σύγχρονη χρήση τέτοιων φαρμάκων με το ANAFRANIL δεν συνιστάται (βλέπε λήμμα 4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις). Παραδείγματα φαρμάκων τα οποία λειτουργούν ως υπόστρωμα ή αναστολείς του CYP2D6 περιλαμβάνουν αντιαρρυθμικά, ορισμένα αντικαταθλιπτικά περιλαμβανομένων των SSRIs, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και μοκλοβεμίδη, ορισμένα αντιψυχωσικά, β- αποκλειστές, αναστολείς της πρωτεάσης, οπιούχα, έκσταση (MDMA), σιμετιδίνη και τερβιναφίνη.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-ANAFRANIL
expand_more

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι συνήθως ήπιες και παροδικές και εξαφανίζονται ενώ συνεχίζεται η θεραπεία ή με μείωση της δοσολογίας. Δε συσχετίζονται πάντα με τα επίπεδα του φαρμάκου στο πλάσμα ή με τη δόση. Συχνά είναι δύσκολος ο διαχωρισμός ορισμένων ανεπιθύμητων ενεργειών από τα συμπτώματα της κατάθλιψης όπως κόπωση, διαταραχές ύπνου, διέγερση, ανησυχία, άγχος, δυσκοιλιότητα και ξηροστομία.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: κόπωση, διαταραχές ύπνου, ανησυχία, άγχος, δυσκοιλιότητα, ξηροστομία, ναυτία, δυσπεψία, ανορεξία, αλλαγές libido, αδυναμία εκσπερμάτωσης, ανικανότητα, αυξημένη όρεξη, αύξηση βάρους, μεταβολές όρασης.

Εάν συμβούν σοβαρές νευρολογικές ή ψυχιατρικές αντιδράσεις, το Anafranil πρέπει να διακοπεί.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες κατατάσσονται σύμφωνα με τη συχνότητά τους, και οι συχνότερες αναφέρονται πρώτες, χρησιμοποιώντας τον ακόλουθο πρότυπο κανόνα: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100, < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000, < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000, < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000), συμπεριλαμβανονοντας μεμονωμένες αναφορές. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρονται παρακάτω βασίζονται στα αποτελέσματα κλινικών μελετών και σε αναφορές μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου.

  • Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος Πολύ σπάνιες: λευκοπενία, ακοκκιοκυτταραιμία, θρομβοκυτοπενία, ηωσινοφιλία
  • Καρδιακές διαταραχές Συχνές: κολπική ταχυκαρδία, αίσθημα παλμών, ορθοστατική υπόταση, κλινικά ασήμαντες μεταβολές του ΗΚΓ (π.χ. μεταβολές των επαρμάτων ST και T) σε ασθενείς με φυσιολογική καρδιολογική κατάσταση. Όχι συχνές: αρρυθμίες, αυξημένη αρτηριακή πίεση Πολύ σπάνιες: διαταραχές αγωγιμότητας του μυοκαρδίου (π.χ. διεύρυνση του συμπλέγματος QRS, επιμήκυνση του διαστήματος QTc, μεταβολές του PQ, σκελικός αποκλεισμός, Torsade de Pointes (ιδιαίτερα σε ασθενείς με υποκαλιαιμία)
  • Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου Συχνές: Εμβοές
  • Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος Πολύ σπάνιες: SIADH (σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης).
  • Οφθαλμικές διαταραχές Πολύ συχνές: Διαταραχή της προσαρμογής, θολή όραση Συχνές: Μυδρίαση Πολύ σπάνιες: Γλαύκωμα
  • Διαταραχές του γαστρεντερικού Πολύ Συχνές: ναυτία, ξηροστομία, δυσκοιλιότητα Συχνές: έμετος, κοιλιακές διαταραχές, διάρροια
  • Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης Πολύ συχνές: Κόπωση Πολύ σπάνιες: Οίδημα (τοπικό ή γενικευμένο), αλωπεκία, υπερπυρεξία
  • Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων Πολύ σπάνιες: Ηπατίτιδα με ή χωρίς ίκτερο
  • Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος Πολύ σπάνιες: Αναφυλακτικές και /αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις, περιλαμβανόμενης της υπότασης.
  • Παρακλινικές εξετάσεις Πολύ συχνές: Αύξηση βάρους Συχνές: Αυξημένες τρανσαμινάσες. Πολύ σπάνιες: Μη φυσιολογικό ηλεκτροεγκεφαλογράφημα Μη Γνωστές: αυξημένα επίπεδα προλακτίνης στο αίμα
  • Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης Πολύ συχνές: Αυξημένη όρεξη Συχνές: Μειωμένη όρεξη
  • Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού Συχνές: Μυϊκή αδυναμία Μη γνωστές: Ραβδομυόλυση (ως επιπλοκή κακοήθους νευροληπτικού συνδρόμου)
  • Διαταραχές του νευρικού συστήματος Πολύ συχνές: Ζάλη, τρόμος κεφαλαλγία, μυόκλωνος, υπνηλία Συχνές: διαταραχές λόγου, παραισθησίες, μυϊκή υπερτονία, δυσγευσία, διαταραχή μνήμης, διαταραχή στην προσοχή. Όχι συχνές: Σπασμοί, αταξία Πολύ σπάνιες: Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο Μη γνωστές: Σύνδρομο σεροτονίνης, εξωπυραμιδικά συμπτώματα (περιλαμβανομένων ακαθισίας και όψιμης δυσκινησίας).
  • Ψυχιατρικές διαταραχές Πολύ Συχνές: Ανησυχία. Συχνές: Συγχυτική κατάσταση, αποπροσανατολισμός, ψευδαισθήσεις (ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ασθενείς και ασθενείς με νόσο του Parkinson), άγχος, διέγερση, διαταραχές ύπνου, μανία, υπομανία, επιθετικότητα, αποπροσωποποίηση, επιδείνωση της κατάθλιψης, αϋπνία, εφιάλτες, παραλήρημα. Όχι συχνές: ενεργοποίηση ψυχωσικών συμπτωμάτων Μη γνωστές: Αυτοκτονικός ιδεασμός, αυτοκτονική συμπεριφορά. Περιστατικά αυτοκτονικού ιδεασμού και αυτοκτονικών συμπεριφορών έχουν αναφερθεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας με clomipramine ή λίγο μετά τη διακοπή της θεραπείας (βλέπε παράγραφο 4.4).
  • Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών Πολύ συχνές: Διαταραχή της ούρησης Πολύ σπάνιες: Κατακράτηση ούρων
  • Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού Πολύ συχνές: Διαταραχή της γενετήσιας ορμής, στυτική δυσλειτουργία Συχνές: Γαλακτόρροια, διόγκωση μαστού
  • Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου Συχνές: Χασμουρητό Πολύ σπάνιες; Κυψελιδίτιδα αλλεργική (πνευμονίτιδα) με ή χωρίς ηωσινοφιλία
  • Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού Πολύ συχνές: Εφίδρωση Συχνές: Αλλεργική δερματίτιδα (δερματικό εξάνθημα, κνίδωση), αντίδραση φωτοευαισθησίας, κνησμός Πολύ σπάνιες: Πορφύρα
  • Αγγειακές διαταραχές Συχνές: Εξάψεις

Συμπτώματα διακοπής της θεραπείας Τα ακόλουθα συμπτώματα παρατηρούνται συχνά μετά από την απότομη διακοπή ή μείωση της δόσης του φαρμάκου: ναυτία, έμετος, κοιλιακό άλγος, διάρροια, αϋπνία, κεφαλαλγία, νευρικότητα, και άγχος (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση).

Kατάγματα οστών Επιδημιολογικές μελέτες, οι οποίες διενεργήθηκαν κυρίως σε ασθενείς ηλικίας 50 ετών και άνω, έδειξαν αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων των οστών σε ασθενείς υπό αγωγή με εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRIs) και τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά. Ο μηχανισμός που διέπει αυτόν τον κίνδυνο παραμένει άγνωστος.

Ηλικιωμένοι ασθενείς Οι ηλικιωμένοι ασθενείς είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι στις αντιχολινεργικές, νευρολογικές, ψυχιατρικές ή καρδιαγγειακές επιδράσεις. Η ικανότητά τους να μεταβολίζουν και να αποβάλουν τα φάρμακα πιθανόν να έχει μειωθεί, με αποτέλεσμα κίνδυνο αυξημένων συγκεντρώσεων στο πλάσμα σε θεραπευτικές δόσεις.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR- 15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040380/337, Φαξ: + 30 21 06549585, Ιστότοπος: http:// www. eof. gr.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-ANAFRANIL
expand_more

Κύηση

Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα από την χρήση του Anafranil σε έγκυες γυναίκες που δείχνουν πιθανή βλάβη στο έμβρυο ή πρόκληση συγγενούς δυσπλασίας. Το Anafranil πρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μόνο αν το πιθανό όφελος υπερτερεί του πιθανού κινδύνου για το έμβρυο.

Νεογνά μητέρων, που είχαν λάβει τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά μέχρι τον τοκετό, εμφάνισαν στερητικά συμπτώματα, όπως δύσπνοια, λήθαργο, κολικό, ευερεθιστότητα, υπόταση ή υπέρταση και τρόμο/σπασμούς κατά τις πρώτες λίγες ώρες ή ημέρες. Για να αποφευχθούν τέτοια συμπτώματα, το Anafranil πρέπει, εάν είναι δυνατόν, να διακοπεί σταδιακά τουλάχιστον 7 εβδομάδες πριν από την υπολογισμένη ημερομηνία τοκετού.

Γαλουχία

Επειδή η δραστική ουσία περνά στο μητρικό γάλα, το Αnafranil πρέπει να διακόπτεται σταδιακά ή να απογαλακτίζεται το βρέφος, εάν η ασθενής θηλάζει.

Γονιμότητα

Σε επίμυες που εκτέθηκαν σε δόσεις έως 24 mg/kg δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες στην αναπαραγωγική ικανότητα, συμπεριλαμβανομένης της ανδρικής και της γυναικείας γονιμότητας. Δεν διαπιστώθηκε τερατογόνος δράση σε μύες, επίμυες και κονίκλους που εκτέθηκαν σε δόσεις έως 100, 50 και 60 mg/kg αντίστοιχα (βλέπε παράγραφο 5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια).

Δεν έχει παρατηρηθεί αλληλεπίδραση ανάμεσα στην χρόνια χρήση των από του στόματος αντισυλληπτικών (15 ή 30 μικρογραμμάρια αιθινυλοιστραδιόλης ημερησίως) και του Anafranil (25 mg ημερησίως) (βλέπε παράγραφο 4.5 Αλληλεπιδράσεις).

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-ANAFRANIL
expand_more

Φαρμακοθεραπευτική ομάδα Τρικυκλικό αντικαταθλιπτικό. Αναστολέας της επαναπρόσληψης νοραδρεναλίνης και εκλεκτικός αναστολέας της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (μη εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της μονοαμίνης), κωδικός ATC: Ν06Α Α04.

Μηχανισμός δράσης Η θεραπευτική δράση του Anafranil πιστεύεται ότι βασίζεται στην ικανότητά του να αναστέλλει την επαναπρόσληψη στους νευρώνες της νοραδρεναλίνης (NA) και της σεροτονίνης (5-HT), που απελευθερώνονται στο συναπτικό χάσμα. Η πιο σημαντική από αυτές τις δραστηριότητες είναι η αναστολή επαναπρόσληψης της σεροτονίνης.

Το Anafranil έχει επίσης ένα ευρύ φαρμακολογικό φάσμα δράσης, που περιλαμβάνει α -αδρενολυτικές, αντιχολινεργικές, αντιισταμινικές και αντισεροτονεργικές (αποκλεισμός του 5- HT υποδοχέα) ιδιότητες.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις Το Anafranil ενεργεί στο καταθλιπτικό σύνδρομο σαν σύνολο, περιλαμβανόμενων ιδιαίτερα τυπικών χαρακτηριστικών, όπως ψυχοκινητική επιβράδυνση, καταθλιπτική διάθεση και άγχος. Γίνεται έναρξη της κλινικής ανταπόκρισης συνήθως μετά από 2 - 3 εβδομάδες αγωγής.

Το Anafranil ασκεί επίσης ειδική δράση στην ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, χαρακτηριστική από τις αντικαταθλιπτικές δράσεις του.

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-ANAFRANIL
expand_more

Απορρόφηση Μετά από του στόματος χορήγηση, η κλομιπραμίνη απορροφάται πλήρως από το γαστρεντερικό σωλήνα. Η συστηματική βιοδιαθεσιμότητα της αναλλοίωτης κλομιπραμίνης μειώνεται περίπου στο 50% μετά από μεταβολισμό πρώτης-διόδου στο ήπαρ προς τον δραστικό μεταβολίτη Ν-desmethylclomipramine. Μετά από εφάπαξ χορήγηση 25 mg με τη μορφή επικαλυμμένου δισκίου και 75 mg με τη μορφή δισκίου παρατεταμένης αποδέσμευσης, η μέση μέγιστη συγκέντρωση κλομιπραμίνης στο πλάσμα (Cmax) ήταν 63,37 ± 12,71 ng/mL (Tmax 4,83 ± 0,39 ώρες) και 32,55 ± 8,10 (Tmax 9,00 ± 1,81 ώρες), αντίστοιχα. Η δόση των 75 mg την ημέρα, που χορηγείται είτε σαν επικαλυμμένα δισκία των 25 mg 3 φορές την ημέρα ή σαν δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης 75 mg μία φορά την ημέρα, επιφέρει συγκεντρώσεις στη σταθερή κατάσταση στο πλάσμα, που κυμαίνονται από περίπου 20 έως 175 ng/mL. Οι συγκεντρώσεις στη σταθερή κατάσταση στο πλάσμα του δραστικού μεταβολίτη Ν-desmethylclomipramine ακολουθούν ένα παρόμοιο σχήμα. Όμως σε δόση 75 mg Anafranil την ημέρα, τα επίπεδα του μεταβολίτη είναι 40 - 85% υψηλότερα από εκείνα της κλομιπραμίνης.

Κατανομή Η κλομιπραμίνη συνδέεται κατά 97.6% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος. Η κλομιπραμίνη κατανέμεται ευρέως στο σώμα με φαινόμενο όγκο κατανομής περίπου 12 έως 17 L/kg σωματικού βάρους. Οι συγκεντρώσεις στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό είναι περίπου το 2% των συγκεντρώσεων στο πλάσμα. Η κλομιπραμίνη περνά στο μητρικό γάλα σε συγκεντρώσεις όμοιες με αυτές του πλάσματος και διαπερνά τον πλακούντα.

Βιομετασχηματισμός Η κύρια οδός μεταβολισμού της κλομιπραμίνης είναι η απομεθυλίωσή της προς τον ενεργό μεταβολίτη Ν- desmethylclomipramine. Η Ν-desmethylclomipramine μπορεί να σχηματιστεί από διάφορα ένζυμα Ρ450, από αρχικό CYP3Α4, CYP2C19 και CYP1Α2. Η κλομιπραμίνη και η Ν- desmethylclomipramine υδροξυλιώνονται σε 8-υδροξυκλομιπραμίνη ή 8-υδροξυ-Ν-desmethylclomipramine. Η κλομιπραμίνη υδροξυλιώνεται επίσης σε δύο θέσεις και η Ν- desmethylclomipramine μπορεί επιπλέον να απομεθυλιωθεί για να σχηματιστεί η didesmethylclomipramine. Οι 2- και 8- υδροξυ μεταβολίτες απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα ως γλυκονουρίδια. Η απέκκριση των δραστικών συστατικών κλομιπραμίνης και Ν-desmethylclomipramine μέσω σχηματισμού των 2- και 8- υδροξυ κλομιπραμίνης καταλύεται από το CYP2D6.

Αποβολή Η κλομιπραμίνη αποβάλλεται από το αίμα με μέσο χρόνο ημιζωής 21 ώρες (φάσμα: 12 - 36 ώρες) και η Ν- desmethylclomipramine με μέση ημιζωή 36 ώρες. Περίπου τα δύο τρίτα μιας εφάπαξ δόσης κλομιπραμίνης απεκκρίνονται σε μορφή υδατοδιαλυτών συζευγμένων μεταβολιτών στα ούρα και περίπου το ένα τρίτο στα κόπρανα. Η ποσότητα της αμετάβλητης κλομιπραμίνης και της Ν- desmethylclomipramine που απεκκρίνεται στα ούρα είναι περίπου 2% και 0.5% της δόσης που χορηγήθηκε, αντίστοιχα.

Επίδραση της τροφής Η λήψη τροφής δεν επηρεάζει σημαντικά την φαρμακοκινητική της κλομιπραμίνης. Μια μικρή καθυστέρηση στην έναρξη της απορρόφησης μπορεί να παρατηρηθεί κατά την χορήγηση του Anafranil με τροφή.

Γραμμικότητα της δοσολογίας Το φάρμακο εμφανίζει δοσοεξαρτώνη φαρμακοκινητική σε εύρος δόσεων από 25 έως 150 mg.

Επίδραση της ηλικίας Σε ηλικιωμένους ασθενείς, η κλομιπραμίνη εμφανίζει σχετικά χαμηλή κάθαρση συγκριτικά με νεώτερους ενήλικες ασθενείς. Έχει διαπιστωθεί ότι επιτυγχάνει σταθερή θεραπευτική κατάσταση με δόσεις χαμηλότερες από αυτές που αναφέρονται σε μεσήλικες ασθενείς. Η κλομιπραμίνη πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ηλικιωμένους ασθενείς.

Νεφρική δυσλειτουργία Δεν υπάρχουν ειδικές αναφορές που να περιγράφουν την φαρμακοκινητική του φαρμάκου σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Αν και το φάρμακο αποβάλλεται υπό μορφή ανενεργών μεταβολιτών στα ούρα και στα κόπρανα, η συσσώρευση ανενεργών μεταβολιτών μπορεί ακολούθως να προκαλέσει συσσώρευση του μητρικού φαρμάκου και του ενεργού μεταβολίτη του. Σε μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, συνιστάται παρακολούθηση του ασθενούς κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Ηπατική δυσλειτουργία Η κλομιπραμίνη μεταβολίζεται ευρέως στο ήπαρ από τα CYP2D6, CYP3A4, CYP2C19 και CYP1A2, η ηπατική δυσλειτουργία μπορεί να επηρεάσει την φαρμακοκινητική της. Σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία, η κλομιπραμίνη πρέπει να χορηγείται με προσοχή.

Φυλετική / εθνοτική ευαισθησία Aν και δεν έχει μελετηθεί εκτενώς η επίδραση της φυλετικής και εθνοτικής ευαισθησίας στη φαρμακοκινητική της κλομιπραμίνης, ο μεταβολισμός της κλομιπραμίνης και του ενεργού μεταβολίτη της ρυθμίζεται από γενετικούς παράγοντες που συνεπάγονται πτωχό ή εκτεταμένο μεταβολισμό του φαρμάκου και του μεταβολίτη του. Ο μεταβολισμός της κλομιπραμίνης σε Καυκάσιους πιθανώς να μην ομοιάζει με αυτόν σε Ασιάτες, ιδιαίτερα Ιάπωνες και Κινέζους, εξαιτίας των σημαντικών διαφορών στο μεταβολισμό της κλομιπραμίνης που υφίστανται ανάμεσα σε αυτές τις δύο εθνοτικές ομάδες.

Φαρμακοτεχνική μορφή παρατεταμένης αποδέσμευσης Η παρατεταμένη αποδέσμευση της κλομιπραμίνης από τη φαρμακοτεχνική μορφή παρατεταμένης αποδέσμευσης του Anafranil παρέχει ομαλότερο φαρμακοκινητικό προφίλ διατηρώντας θεραπευτικές συγκεντρώσεις στο πλάσμα επί 24 ώρες. Οι μέγιστες μέσες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται εντός περίπου 9 ωρών μετά τη λήψη της δόσης. Μετά από χορήγηση 75 mg κλομιπραμίνης σε μορφή παρατεταμένης αποδέσμευσης, η παρατηρούμενη Cmax είναι μισή της μέγιστης συγκέντρωσης που επιτυγχάνεται μετά από χορήγηση δισκίων 25 mg τρείς φορές ημερησίως. Ωστόσο, η συνολική έκθεση παραμένει αμετάβλητη. Μετά από πολλαπλές χορηγήσεις της μορφής παρατεταμένης απελευθέρωσης, τα επίπεδα Cmin και Cmax που επιτυγχάνονται στη σταθερή κατάσταση είναι εντός του θεραπευτικού εύρους. Τα δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης είναι βιοϊσοδύναμα με τα επικαλυμμένα δισκία και τα καψάκια.

Κλινικές μελέτες Δεν έχουν διεξαχθεί πρόσφατες κλινικές μελέτες με το Anafranil.

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

:{
DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

97-98%
PubChem

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ
PubChem
science

Scientific Profile

CID
2801
Μοριακός τύπος
C19H23ClN2
Μοριακό βάρος
314.9
IUPAC
3-(2-chloro-5,6-dihydrobenzo[b][1]benzazepin-11-yl)-N,N-dimethylpropan-1-amine
InChIKey
GDLIGKIOYRNHDA-UHFFFAOYSA-N
Κατάταξη MeSH

Ουσίες που περιέχουν μια συντηγμένη τριπλής δακτυλίου δομή και χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της κατάθλιψης. Αυτά τα φάρμακα αναστέλλουν την πρόσληψη νορεπινεφρίνης και σεροτονίνης στους αξονικούς ακραίους νευρώνες και μπορεί να αναστέλλουν ορισμένους υποτύπους υποδοχέων σεροτονίνης, αδρενεργικών και υποδοχέων ισταμίνης. Ωστόσο, ο μηχανισμός των αντικαταθλιπτικών τους επιδράσεων δεν είναι σαφής, διότι οι θεραπευτικές επιδράσεις συνήθως αναπτύσσονται εντός εβδομάδων και μπορεί να αντανακλούν αντισταθμιστικές αλλαγές στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Ενώσεις που αναστέλλουν ειδικά την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης στον εγκέφαλο.

Σχετικά Εργαλεία