CLOMIPRAMINE(Κλομιπραμίνη)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Κατά την πηγή: 21 ώρες (κλομιπραμίνη), 36 ώρες (N-desmethylclomipramine)
- PubChem: 32 ώρες (κλομιπραμίνη), 69 ώρες (δεσμιθύλκλομιπραμίνη)
Δέσμευση πρωτεϊνών
Το ποσοστό του φαρμάκου που κυκλοφορεί δεσμευμένο σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δρα μόνο το ελεύθερο κλάσμα, γι' αυτό η υψηλή δέσμευση αυξάνει τον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων εκτόπισης.
Απέκκριση
Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.
Καθαρίζει (~5×t½)
Φαρμακοκινητική εκτίμηση, όχι κλινικός κανόνας. Μετά από 5 ημιζωές έχει αποβληθεί πάνω από το 95% της ουσίας από το πλάσμα. Ο αριθμός προκύπτει αυτόματα από τη μεγαλύτερη ημιζωή που αναφέρει η πηγή — συχνά την τελική φάση αποβολής ή την κατανομή στους ιστούς — γι' αυτό μπορεί να δείχνει εβδομάδες ή μήνες. ΔΕΝ είναι το διάστημα διακοπής πριν από επέμβαση ή πριν από φάρμακο που αλληλεπιδρά: αυτό καθορίζεται από τη φαρμακοδυναμική (η ασπιρίνη δρα στα αιμοπετάλια αφού φύγει από το πλάσμα), τους ενεργούς μεταβολίτες, τις μορφές depot, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τον κίνδυνο της επέμβασης και τον λόγο της αγωγής. Ακολουθήστε την ΠΧΠ και το πρωτόκολλο της επέμβασης.
Σκευάσματα και τιμές
Ενδείξεις κατά έγγραφο
Ατομικές ενδείξεις όπως δηλώνονται στα πιστοποιημένα κείμενα των SPC, με τεκμηρίωση
- Φόρτωση…
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
clinical_notes
Ενδείξεις
ΠΧΠ (SPC) §4.1
expand_more
Ενδείξεις
-
Κατάθλιψη
κυρίως η ενδογενής
- F32 Καταθλιπτικό επεισόδιο
-
Ψυχαναγκαστική-Καταναγκαστική διαταραχή
- F42 Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή
-
Φοβικές διαταραχές
- F40 Φοβικές αγχώδεις διαταραχές
-
Διαταραχές πανικού
- F41 Άλλες αγχώδεις διαταραχές
medication
Μορφή & Εμφάνιση
ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος ANAFRANIL
expand_more
Μορφή & Εμφάνιση
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Από του στόματος
- Χορήγηση: Σε διαιρεμένες δόσεις κατά την τιτλοποίηση, μία φορά ημερησίως το βράδυ στη συντήρηση
- Δόση έναρξης: 10-25 mg ημερησίως
- Τιτλοποίηση: Βαθμιαία αύξηση (ανάλογα με την ανοχή και την αποτελεσματικότητα της αγωγής) μέχρι τα 100 mg στις δύο πρώτες εβδομάδες. Για τις επόμενες εβδομάδες η δοσολογία μπορεί να αυξηθεί σταδιακά μέχρι την μέγιστη ημερήσια δόση των 250 mg.
-
ΕνήλικεςΜέγ. δόση250 mg ημερησίωςΈναρξη της αγωγής με 10-25 mg ημερησίως και βαθμιαία αύξηση (ανάλογα με την ανοχή και την αποτελεσματικότητα της αγωγής) μέχρι τα 100 mg στις δύο πρώτες εβδομάδες. Κατά τη διάρκεια αυτής της αρχικής τιτλοποίησης το Κλομιπραμίνη θα πρέπει να χορηγείται σε διαιρεμένες δόσεις και μαζί με λήψη τροφής. Μετά την περίοδο τιτλοποίησης η συνολική δόση μπορεί να χορηγηθεί μία φορά ημερησίως, το βράδυ.
-
ΗλικιωμένοιΔόση30 - 50 mg την ημέραΈναρξη της θεραπείας με 10 mg την ημέρα. Προοδευτική αύξηση της δοσολογίας μέχρι ένα άριστο επίπεδο 30 - 50 mg την ημέρα, που πρέπει να επιτευχθεί μετά από περίπου 10 ημέρες και στη συνέχεια να διατηρηθεί μέχρι το τέλος της αγωγής.
-
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργίαΤο Κλομιπραμίνη πρέπει να χορηγείται με προσοχή.
-
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργίαΤο Κλομιπραμίνη πρέπει να χορηγείται με προσοχή.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στην κλομιπραμίνη και σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα, καθώς και διασταυρούμενη ευαισθησία στα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά της ομάδας των διβενζαζεπινών
-
Συνδυασμός με αναστολέα της ΜΑΟ εντός 3 εβδομάδων πριν ή μετά τη θεραπεία
-
Ταυτόχρονη θεραπεία με εκλεκτικούς, αναστρέψιμους αναστολείς της ΜΑΟ-Α (π.χ. μοκλοβεμίδη)
-
Πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου
-
Κατακράτηση ούρων
-
Καρδιακός αποκλεισμός ή άλλες καρδιακές αρρυθμίες
-
Μανία
-
Σοβαρή ηπατική νόσος
-
Γλαύκωμα κλειστής γωνίας
-
Σύνδρομο συγγενούς επιμήκυνσης του διαστήματος QT
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Αυτοκτονικός ιδεασμός και συμπεριφοράΠληθυσμόςΠαιδιά, έφηβοι και νεαροί ενήλικες (<24 ετών)Αύξηση κινδύνου. Πρέπει να σταθμίζονται οι κίνδυνοι με το κλινικό όφελος. Στενή παρακολούθηση για κλινική επιδείνωση, αυτοκτονικότητα ή ασυνήθιστες μεταβολές συμπεριφοράς. Ενημέρωση οικογενειών/φροντιστών.
-
Χρήση σε παιδιά και εφήβουςΠληθυσμόςΗλικίες 10-17 ετώνΔεν είναι εγκεκριμένο.
-
Χρήση σε παιδιάΠληθυσμόςΠαιδιά κάτω των 10 ετώνΗ ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί.
-
Κλινική επιδείνωση και κίνδυνος αυτοκτονίαςΠληθυσμόςΑσθενείς με Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή (ενήλικες και παιδιά), ασθενείς υπό θεραπεία με αντικαταθλιπτικά για οποιαδήποτε ένδειξηΠιθανή επιδείνωση κατάθλιψης, αυτοκτονικού ιδεασμού/συμπεριφοράς, ασυνήθιστων μεταβολών συμπεριφοράς. Στενή παρακολούθηση, ειδικά τους πρώτους μήνες ή κατά τη μεταβολή της δοσολογίας. Ενημέρωση οικογενειών/φροντιστών για συμπτώματα (διέγερση, ευερεθιστότητα, κ.ά.).
-
Συμπτώματα στην έναρξη της θεραπείαςΠληθυσμόςΑσθενείς με διαταραχές πανικούΠιο έντονα συμπτώματα άγχους στην έναρξη της θεραπείας. Υποχωρούν εντός δύο εβδομάδων.
-
Ενεργοποίηση ψύχωσηςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με σχιζοφρένειαΠεριστασιακή ενεργοποίηση ψύχωσης. Συνιστάται ταυτόχρονη χορήγηση νευροληπτικών.
-
Υπομανιακά ή μανιακά επεισόδιαΠληθυσμόςΑσθενείς με κυκλοθυμικές διαταραχές κατά τη διάρκεια καταθλιπτικής φάσηςΜείωση δόσης ή διακοπή υδροχλωρικής κλομιπραμίνης και χορήγηση αντιψυχωτικού. Επανέναρξη αγωγής με χαμηλή δόση εφόσον υποχωρήσουν τα επεισόδια.
-
Φαρμακογενείς (παραληρητικές) ψυχώσειςΠληθυσμόςΠροδιατεθειμένοι ασθενείςΜπορεί να προκαλέσουν φαρμακογενείς ψυχώσεις, ιδιαίτερα τη νύχτα. Εξαφανίζονται λίγες ημέρες μετά τη διακοπή.
-
Καρδιαγγειακές διαταραχέςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, διαταραχές αγωγιμότητας (π.χ. κολποκοιλιακός αποκλεισμός βαθμών Ι έως ΙΙΙ) ή αρρυθμίεςΧορήγηση με ιδιαίτερη προσοχή.
-
Επιμήκυνση του διαστήματος QTc και Torsades de PointesπροσοχήΚίνδυνος ιδιαίτερα σε υψηλότερες από τις θεραπευτικές δόσεις/συγκεντρώσεις. Αποφυγή συγχορήγησης φαρμάκων που προκαλούν συσσώρευση κλομιπραμίνης ή επιμηκύνουν το QTc. Θεραπεία υποκαλιαιμίας πριν την έναρξη.
-
Ορθοστατική υπότασηΠληθυσμόςΑσθενείς με ορθοστατική υπόταση ή ευμετάβλητη κυκλοφορίαΣυνιστάται έλεγχος αρτηριακής πίεσης πριν την έναρξη της αγωγής.
-
Σύνδρομο σεροτονίνηςπροσοχήΑκολουθούνται πιστά οι συνιστώμενες δόσεις. Κίνδυνος τοξικότητας σεροτονίνης. Αν συγχορηγείται με σεροτονινεργικά σκευάσματα, μπορεί να εμφανιστεί σύνδρομο σεροτονίνης. Για φλουοξετίνη, απαιτείται περίοδος έκπλυσης 2-3 εβδομάδων.
-
ΣπασμοίπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με επιληψία και άλλους προδιαθεσικούς παράγοντες (π.χ. βλάβη εγκεφάλου, ταυτόχρονη λήψη νευροληπτικών, απόσυρση οινοπνεύματος/αντισπασμωδικών)Χορήγηση με εξαιρετική προσοχή. Μείωση ουδού σπασμών. Να μην γίνεται υπέρβαση της συνιστώμενης ημερήσιας δοσολογίας.
-
Ηλεκτροσπασμωδική θεραπείαπροσοχήΧορήγηση μόνον κάτω από προσεκτική επιτήρηση.
-
Αντιχολινεργικές δράσειςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό αυξημένης ενδοφθάλμιας πίεσης, γλαύκωμα κλειστής γωνίας ή κατακράτηση ούρων (π.χ. νόσος του προστάτη)Χορήγηση με προσοχή.
-
Βλάβη κερατοειδούςΠληθυσμόςΑσθενείς με φακούς επαφήςΜειωμένη έκκριση δακρύων και συσσώρευση βλεννωδών εκκρίσεων μπορεί να προκαλέσει βλάβη.
-
Σοβαρή ηπατική νόσο και όγκοι μυελού επινεφριδίωνπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρή ηπατική νόσο και όγκους του μυελού των επινεφριδίων (π.χ. φαιοχρωμοκύτωμα, νευροβλάστωμα)Απαιτείται προσοχή, μπορεί να προκαλέσουν υπερτασικές κρίσεις.
-
Υπερθυρεοειδισμός ή λήψη θυρεοειδικών σκευασμάτωνπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με υπερθυρεοειδισμό ή ασθενείς που λαμβάνουν θυρεοειδικά σκευάσματαΑπαιτείται προσοχή λόγω πιθανότητας καρδιακής τοξικότητας.
-
Χρόνια δυσκοιλιότηταπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με χρόνια δυσκοιλιότηταΑπαιτείται προσοχή. Μπορεί να προκαλέσει παραλυτικό ειλεό, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους και κλινήρεις ασθενείς.
-
Φαρμακογενείς (παραληρηματικές) ψυχώσειςΠληθυσμόςΗλικιωμένοι ασθενείςΠιθανή πρόκληση φαρμακογενών ψυχώσεων, ιδιαίτερα τη νύχτα. Υποχωρούν εντός ολίγων ημερών από τη διακοπή.
-
Οδοντική τερηδόναΑύξηση τερηδόνας σε μακροχρόνια αγωγή. Συνιστώνται συχνοί οδοντιατρικοί έλεγχοι.
-
Επίπεδα σακχάρου στο αίμαπροσοχήΠληθυσμόςΔιαβητικοί ασθενείςΣυνιστάται προσοχή, καθώς μεταβάλλονται (αυξάνονται ή ελαττώνονται) τα επίπεδα σακχάρου.
-
Σεξουαλική δυσλειτουργία και μεταβολές βάρουςΠληθυσμόςΆρρενες ασθενείςΜπορεί να προκαλέσει σεξουαλική δυσλειτουργία (ανικανότητα) και μεταβολές βάρους.
-
Ασφάλεια σε παιδιά και εφήβουςΠληθυσμόςΠαιδιά και έφηβοιΔεν είναι διαθέσιμα μακροχρόνια δεδομένα για την ασφάλεια σχετικά με την ανάπτυξη, ωρίμανση, γνωσιακή εξέλιξη και εξέλιξη συμπεριφοράς.
-
ΑναισθησίαΠληθυσμόςΑσθενείς που πρόκειται να υποβληθούν σε γενική ή τοπική αναισθησίαΠρέπει να αναφερθεί στον αναισθησιολόγο ότι ο ασθενής λαμβάνει Κλομιπραμίνη.
-
Διακοπή της θεραπείαςΠρέπει να αποφεύγεται η απότομη διακοπή. Η αγωγή πρέπει να μειώνεται σταδιακά.
-
Λακτόζη και σακχαρόζηΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, στη φρουκτόζη, σοβαρή ανεπάρκεια λακτάσης, ανεπάρκεια σακχαράσης-ισομαλτάσης ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζηςΔεν πρέπει να λαμβάνουν τα επικαλυμμένα δισκία του Κλομιπραμίνη.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Αναστολείς της ΜΑΟαντένδειξηΚίνδυνος σοβαρών συμπτωμάτων όπως υπερτασική κρίση, υπερπυρεξία, Σύνδρομο Σεροτονίνης (μυοκλονία, ανησυχία, παραλήρημα, κώμα, θάνατος)ΣύστασηΜη χορηγείτε για τουλάχιστον 3 εβδομάδες μετά τη διακοπή του αναστολέα ΜΑΟ, ή για 2 εβδομάδες αν ο αναστολέας ΜΑΟ-Α χορηγείται μετά την κλομιπραμίνη (για μοκλοβεμίδη, 24 ώρες). Χορήγηση αρχικά σε μικρές, σταδιακά αυξανόμενες δόσεις.
-
Αντιαρρυθμικά (ισχυροί αναστολείς CYP2D6 όπως κινιδίνη, προπαφαινόνη)προσοχήΔεν πρέπει να συγχορηγούνται με τρικυκλικά αντικαταθλιπτικάΣύστασηΔεν πρέπει να συγχορηγούνται.
-
ΔιουρητικάπροσοχήΥποκαλιαιμία, αυξημένος κίνδυνος επιμήκυνσης QT και Torsades de PointesΣύστασηΗ υποκαλιαιμία θα πρέπει να θεραπευτεί πριν την χορήγηση του Κλομιπραμίνη.
-
Εκλεκτικοί αναστολείς της επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs - αναστολείς CYP2D6, CYP1A2, CYP2C19 όπως φλουοξετίνη, παροξετίνη, σερτραλίνη, φλουβοξαμίνη)προσοχήΑύξηση συγκεντρώσεων κλομιπραμίνης στο πλάσμα, ανεπιθύμητες ενέργειες (π.χ. φλουβοξαμίνη αυξάνει κλομιπραμίνη 4 φορές, N-desmethylclomipramine μειώνεται)ΣύστασηΓια φλουοξετίνη, περίοδος έκπλυσης 2-3 εβδομάδων πριν και μετά τη θεραπεία.
-
προσοχήΣύνδρομο ΣεροτονίνηςΣύστασηΓια φλουοξετίνη, περίοδος έκπλυσης 2-3 εβδομάδων πριν και μετά τη θεραπεία.
-
ΤερμπιναφίνηπροσοχήΑυξημένη έκθεση και συσσώρευση κλομιπραμίνης και του Ν-απομεθυλιωμένου μεταβολίτη τηςΣύστασηΠιθανόν να χρειάζεται αναπροσαρμογή της δόσης του Κλομιπραμίνη.
-
Σιμετιδίνη (αναστολέας CYP2D6, CYP3A4)προσοχήΑύξηση συγκεντρώσεων τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών στο πλάσμαΣύστασηΗ δοσολογία πρέπει να μειωθεί.
-
Από του στόματος αντισυλληπτικά (υψηλής δόσης οιστρογόνων 50 μg ημερησίως)προσοχήΑυξημένες ανεπιθύμητες ενέργειες και θεραπευτική ανταπόκριση (με ιμιπραμίνη)ΣύστασηΣυνιστάται παρακολούθηση της θεραπευτικής ανταπόκρισης στα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και προσαρμογές της δόσης μπορεί να είναι απαραίτητες.
-
Αντιψυχωσικά (π.χ. φαινοθειαζίνες, θειοριδαζίνη)προσοχήΑυξημένα επίπεδα πλάσματος τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών, μειωμένος ουδός έκλυσης σπασμών, επιληπτικές κρίσεις. Θειοριδαζίνη: σοβαρές καρδιακές αρρυθμίες.
-
προσοχήΑύξηση συγκεντρώσεων τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών πιθανώς αναστέλλοντας τον μεταβολισμό τουςΣύστασηΜπορεί να είναι αναγκαία η μείωση της δόσης του τρικυκλικού αντικαταθλιπτικού.
-
ΒαλπροϊκόπροσοχήΑναστολή CYP2C και/ή UGT, αυξημένα επίπεδα κλομιπραμίνης και N-desmethylclomipramine στο πλάσμα
-
Γκρέϊπφρουτ, χυμός γκρέϊπφρουτ ή χυμός cranberryπροσοχήΠιθανή αύξηση συγκεντρώσεων κλομιπραμίνης στο πλάσμα
-
Ριφαμπικίνη (επαγωγέας CYP3A, CYP2C)παρακολούθησηΕλάττωση συγκεντρώσεων κλομιπραμίνης, επιτάχυνση μεταβολισμού, μείωση αποτελεσματικότητας
-
Αντιεπιληπτικά (επαγωγείς CYP3A, CYP2C, π.χ. βαρβιτουρικά, καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη, φαινυτοΐνη)παρακολούθησηΜείωση συγκεντρώσεων κλομιπραμίνης, επιτάχυνση μεταβολισμού, μείωση αποτελεσματικότητας
-
Κάπνισμα τσιγάρων (επαγωγέας CYP1A2)παρακολούθησηΕλάττωση συγκεντρώσεων τρικυκλικών φαρμάκων στο πλάσμα (κλομιπραμίνη 2 φορές χαμηλότερη σε καπνιστές)
-
Κολεστιπόλη, χολεστυραμίνηπαρακολούθησηΜείωση επιπέδων κλομιπραμίνης στο πλάσμαΣύστασηΣυνιστάται ρύθμιση της λήψης της κλομιπραμίνης και των ρητινών έτσι ώστε το φάρμακο να χορηγείται τουλάχιστον 2 ώρες πριν ή 4-6 ώρες μετά τη λήψη των ρητινών.
-
ΥπέρικοπαρακολούθησηΜείωση συγκεντρώσεων κλομιπραμίνης στο πλάσμα
-
Αντιχολινεργικοί παράγοντες (φαινοθειαζίνη, αντιπαρκινσονικοί παράγοντες, αντιισταμινικά, ατροπίνη, μεπεριδίνη)προσοχήΕνίσχυση αντιχολινεργικών επιδράσεων στον οφθαλμό, ΚΝΣ, έντερο, ουροδόχο κύστη
-
προσοχήΜείωση ή εξουδετέρωση αντιυπερτασικών δράσεωνΣύστασηΣε ασθενείς που χρειάζονται ταυτόχρονη αγωγή για υπέρταση πρέπει να χορηγούνται αντιυπερτασικά διαφορετικού τύπου (π.χ. αγγειοδιασταλτικά ή β-αναστολείς).
-
Κατασταλτικά του ΚΝΣ (οινοπνευματώδη, βαρβιτουρικά, βενζοδιαζεπίνες, γενικά αναισθητικά)προσοχήΕνίσχυση επιδράσεων
-
προσοχήΕνίσχυση καρδιαγγειακών επιδράσεων
-
Αντιπηκτικά (κουμαρινικά, π.χ. βαρφαρίνη)προσοχήΕνίσχυση αντιπηκτικού αποτελέσματος μέσω αναστολής μεταβολισμού (CYP2C9)ΣύστασηΣυνιστάται προσεκτική μέτρηση του χρόνου προθρομβίνης του πλάσματος.
-
Φάρμακα που προκαλούν επιμήκυνση του QT διαστήματος (αντιαρρυθμικά κατηγορίας 1Α, ΙΙΙ, τρικυκλικά, τετρακυκλικά αντικαταθλιπτικά, αντιψυχωσικά, αντιϊσταμινικά, λίθιο, κινίνη, πενταμιδίνη)προσοχήΑυξημένος κίνδυνος επιμήκυνσης QT και Torsade de PointesΣύστασηΗ σύγχρονη χρήση τέτοιων παραγόντων με το Κλομιπραμίνη δεν συνιστάται.
-
Φάρμακα που λειτουργούν ως υπόστρωμα ή αναστολείς του CYP2D6 (αντιαρρυθμικά, SSRIs, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, μοκλοβεμίδη, αντιψυχωσικά, β-αποκλειστές, αναστολείς πρωτεάσης, οπιούχα, έκσταση (MDMA), σιμετιδίνη, τερβιναφίνη)προσοχήΑύξηση συγκέντρωσης Κλομιπραμίνη στο πλάσμαΣύστασηΗ σύγχρονη χρήση τέτοιων φαρμάκων με το Κλομιπραμίνη δεν συνιστάται.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Λευκοπενία
- Ακοκκιοκυτταραιμία
- Θρομβοκυτοπενία
- Ηωσινοφιλία
- Κολπική ταχυκαρδία
- Αίσθημα παλμών
- Μεταβολές ΗΚΓ
- Αρρυθμία
- Ορθοστατική υπόταση
- Αυξημένη αρτηριακή πίεση
- Υπόταση
- Εξάψεις
- διαταραχές αγωγιμότητας του μυοκαρδίου (π.χ. διεύρυνση του συμπλέγματος QRS, επιμήκυνση του διαστήματος QTc, μεταβολές του PQ, σκελικός αποκλεισμός, Torsade de Pointes (ιδιαίτερα σε ασθενείς με υποκαλιαιμία)
- Εμβοές
- Σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης
- Διαταραχή προσαρμογής
- Θολή όραση
- Μυδρίαση
- Γλαύκωμα
- Ναυτία
- Ξηροστομία
- Δυσκοιλιότητα
- Έμετος
- Κοιλιακές διαταραχές
- Διάρροια
- Κοιλιακό άλγος
- Κόπωση
- Οίδημα
- Υπερπυρεξία
- Αλωπεκία
- Εφίδρωση
- Δερματίτιδα
- Δερματικό εξάνθημα
- Κνίδωση
- Αντίδραση φωτοευαισθησίας
- Κνησμός
- Πορφύρα
- Ηπατίτιδα
- Αναφυλακτικές/αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις
- Αύξηση βάρους
- Αυξημένη όρεξη
- Μειωμένη όρεξη
- Αυξημένες τρανσαμινάσες
- Μη φυσιολογικό ηλεκτροεγκεφαλογράφημα
- Αυξημένα επίπεδα προλακτίνης στο αίμα
- Μυϊκή αδυναμία
- Ραβδομυόλυση
- Ζάλη
- Τρόμος
- Κεφαλαλγία
- Μυόκλωνος
- Υπνηλία
- Διαταραχές λόγου
- Παραισθησίες
- Μυϊκή υπερτονία
- Δυσγευσία
- Διαταραχή μνήμης
- Διαταραχή προσοχής
- Σπασμοί
- Αταξία
- Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο
- Σύνδρομο σεροτονίνης
- Εξωπυραμιδικά συμπτώματα
- Χασμουρητό
- Ανησυχία
- Συγχυτική κατάσταση
- Αποπροσανατολισμός
- Ψευδαισθήσεις
- Άγχος
- Διέγερση
- Διαταραχές ύπνου
- Μανία
- Υπομανία
- Επιθετικότητα
- Αποπροσωποποίηση
- Επιδείνωση κατάθλιψης
- Αϋπνία
- Εφιάλτες
- Παραλήρημα
- Ενεργοποίηση ψυχωσικών συμπτωμάτων
- Αυτοκτονικός ιδεασμός
- Διαταραχή γενετήσιας ορμής
- Νευρικότητα
- αυτοκτονική συμπερι comportement
- Διαταραχή ούρησης
- Κατακράτηση ούρων
- Στυτική δυσλειτουργία
- Γαλακτόρροια
- Διόγκωση μαστού
- Αλλεργική κυψελιδίτιδα
- αυξημένος κίνδυνος καταγμάτων των οστών
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΑυξημένη όρεξηΜεταβολισμός
-
Πολύ συχνέςΑύξηση βάρουςΜεταβολισμός
-
Πολύ συχνέςΔιαταραχή γενετήσιας ορμήςΨυχιατρικές
-
Πολύ συχνέςΔιαταραχή ούρησηςΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Πολύ συχνέςΔιαταραχή προσαρμογήςΟφθαλμικές
-
Πολύ συχνέςΕφίδρωσηΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΖάληΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΘολή όρασηΟφθαλμικές
-
Πολύ συχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΚόπωσηΓενικές
-
Πολύ συχνέςΜυόκλωνοςΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΣτυτική δυσλειτουργίαΑναπαραγωγικό
-
Πολύ συχνέςΤρόμοςΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΥπνηλίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΆγχοςΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΑίσθημα παλμώνΚαρδιά
-
ΣυχνέςΑντίδραση φωτοευαισθησίαςΔέρμα
-
ΣυχνέςΑποπροσανατολισμόςΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΑποπροσωποποίησηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΑυξημένες τρανσαμινάσεςΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΑϋπνίαΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΓαλακτόρροιαΑναπαραγωγικό
-
ΣυχνέςΔερματίτιδαΔέρμα
-
ΣυχνέςΔερματικό εξάνθημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔιέγερσηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΔιαταραχές λόγουΝευρικό
-
ΣυχνέςΔιαταραχές ύπνουΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΔιαταραχή μνήμηςΝευρικό
-
ΣυχνέςΔιαταραχή προσοχήςΝευρικό
-
ΣυχνέςΔιόγκωση μαστούΑναπαραγωγικό
-
ΣυχνέςΔυσγευσίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΕμβοέςΑυτί
-
ΣυχνέςΕξάψειςΑγγειακές
-
ΣυχνέςΕπιδείνωση κατάθλιψηςΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΕπιθετικότηταΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΕφιάλτεςΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΚνίδωσηΔέρμα
-
ΣυχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
ΣυχνέςΚοιλιακές διαταραχέςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΚολπική ταχυκαρδίαΚαρδιά
-
ΣυχνέςΜανίαΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΜειωμένη όρεξηΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΜεταβολές ΗΚΓΚαρδιά
-
ΣυχνέςΜυδρίασηΟφθαλμικές
-
ΣυχνέςΜυϊκή αδυναμίαΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΜυϊκή υπερτονίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΟρθοστατική υπότασηΑγγειακές
-
ΣυχνέςΠαραισθησίεςΝευρικό
-
ΣυχνέςΠαραλήρημαΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΣυγχυτική κατάστασηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΥπομανίαΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΧασμουρητόΝευρικό
-
ΣυχνέςΨευδαισθήσειςΨυχιατρικές
-
Συχνέςάγχος (συμπτώματα διακοπής)Συμπτώματα διακοπής της θεραπείας
-
Συχνέςέμετος (συμπτώματα διακοπής)Συμπτώματα διακοπής της θεραπείας
-
Συχνέςαϋπνία (συμπτώματα διακοπής)Συμπτώματα διακοπής της θεραπείας
-
Συχνέςδιάρροια (συμπτώματα διακοπής)Συμπτώματα διακοπής της θεραπείας
-
Συχνέςκεφαλαλγία (συμπτώματα διακοπής)Συμπτώματα διακοπής της θεραπείας
-
Συχνέςκοιλιακό άλγος (συμπτώματα διακοπής)Συμπτώματα διακοπής της θεραπείας
-
Συχνέςναυτία (συμπτώματα διακοπής)Συμπτώματα διακοπής της θεραπείας
-
Συχνέςνευρικότητα (συμπτώματα διακοπής)Συμπτώματα διακοπής της θεραπείας
-
Όχι συχνέςΑρρυθμίαΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΑταξίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΑυξημένη αρτηριακή πίεσηΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΕνεργοποίηση ψυχωσικών συμπτωμάτωνΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΣπασμοίΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΑκοκκιοκυτταραιμίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΑλλεργική κυψελιδίτιδαΑναπνευστικό
-
Πολύ σπάνιεςΑλωπεκίαΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΑναφυλακτικές/αναφυλακτοειδείς αντιδράσειςΑνοσοποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΓλαύκωμαΟφθαλμικές
-
Πολύ σπάνιεςΗπατίτιδαΉπαρ
-
Πολύ σπάνιεςΗωσινοφιλίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΘρομβοκυτοπενίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΚακόηθες νευροληπτικό σύνδρομοΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΚατακράτηση ούρωνΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΛευκοπενίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΜη φυσιολογικό ηλεκτροεγκεφαλογράφημαΕργαστηριακές
-
Πολύ σπάνιεςΟίδημαΓενικές
-
Πολύ σπάνιεςΠορφύραΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΣύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνηςΕνδοκρινικό
-
Πολύ σπάνιεςΥπερπυρεξίαΓενικές
-
Πολύ σπάνιεςΥπότασηΑγγειακές
-
Πολύ σπάνιεςδιαταραχές αγωγιμότητας του μυοκαρδίου (π.χ. διεύρυνση του συμπλέγματος QRS, επιμήκυνση του διαστήματος QTc, μεταβολές του PQ, σκελικός αποκλεισμός, Torsade de Pointes (ιδιαίτερα σε ασθενείς με υποκαλιαιμία)Καρδιακές διαταραχές
-
Πολύ ΣυχνέςΑνησυχίαΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςΑυξημένα επίπεδα προλακτίνης στο αίμαΕργαστηριακές
-
Μη γνωστέςΑυτοκτονική συμπεριφοράΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςΑυτοκτονικός ιδεασμόςΨυχιατρικές
-
Πολύ ΣυχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
Μη γνωστέςΕξωπυραμιδικά συμπτώματαΝευρικό
-
Πολύ ΣυχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ ΣυχνέςΞηροστομίαΓαστρεντερικό
-
Μη γνωστέςΡαβδομυόλυσηΜυοσκελετικό
-
Μη γνωστέςΣύνδρομο σεροτονίνηςΝευρικό
-
Μη γνωστέςαυξημένος κίνδυνος καταγμάτων των οστώνΚατάγματα οστών
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΤο Κλομιπραμίνη πρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μόνο αν το πιθανό όφελος υπερτερεί του πιθανού κινδύνου για το έμβρυο.Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα που δείχνουν πιθανή βλάβη στο έμβρυο ή πρόκληση συγγενούς δυσπλασίας. Νεογνά μητέρων που έλαβαν τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά μέχρι τον τοκετό εμφάνισαν στερητικά συμπτώματα (δύσπνοια, λήθαργο, κολικό, ευερεθιστότητα, υπόταση ή υπέρταση, τρόμο/σπασμούς). Για την αποφυγή τέτοιων συμπτωμάτων, το Κλομιπραμίνη πρέπει να διακοπεί σταδιακά τουλάχιστον 7 εβδομάδες πριν από την υπολογισμένη ημερομηνία τοκετού.
-
ΓαλουχίαΤο Κλομιπραμίνη πρέπει να διακόπτεται σταδιακά ή να απογαλακτίζεται το βρέφος, εάν η ασθενής θηλάζει.Η δραστική ουσία περνά στο μητρικό γάλα.
-
ΓονιμότηταΔεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες στην αναπαραγωγική ικανότητα σε επίμυες.Δεν διαπιστώθηκε τερατογόνος δράση σε μύες, επίμυες και κονίκλους. Δεν έχει παρατηρηθεί αλληλεπίδραση με χρόνια χρήση από του στόματος αντισυλληπτικών.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
- Καρδιακές ανωμαλίες
- Νευρολογικές διαταραχές
- Στερητικά συμπτώματα (σε νεογνά)
- Υπνηλία
- Λήθαργος
- Κώμα
- Αταξία
- Ανησυχία
- Εκνευρισμός
- Έντονα αντανακλαστικά
- Μυϊκή ακαμψία
- Χορειοαθετωσικές κινήσεις
- Σπασμοί
- Υπερπυρεξία
- Μυοκλονία
- Παραλήρημα
- Υπόταση
- Ταχυκαρδία
- Αρρυθμίες
- Επιμήκυνση του διαστήματος QTc
- Torsades de Pointes
- Διαταραχές αγωγιμότητας
- Shock
- Καρδιακή ανεπάρκεια
- Καρδιακή ανακοπή
- Αναπνευστική καταστολή
- Κυάνωση
- Έμετος
- Πυρετός
- Μυδρίαση
- Εφίδρωση
- Ολιγουρία
- Ανουρία
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική ομάδα
Τρικυκλικό αντικαταθλιπτικό. Αναστολέας της επαναπρόσληψης νοραδρεναλίνης και εκλεκτικός αναστολέας της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (μη εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της μονοαμίνης), κωδικός ATC: Ν06Α Α04.
Μηχανισμός δράσης
Η θεραπευτική δράση του Κλομιπραμίνη πιστεύεται ότι βασίζεται στην ικανότητά του να αναστέλλει την επαναπρόσληψη στους νευρώνες της νοραδρεναλίνης (NA) και της σεροτονίνης (5-HT), που απελευθερώνονται στο συναπτικό χάσμα. Η πιο σημαντική από αυτές τις δραστηριότητες είναι η αναστολή επαναπρόσληψης της σεροτονίνης. Το Κλομιπραμίνη έχει επίσης ένα ευρύ φαρμακολογικό φάσμα δράσης, που περιλαμβάνει α-αδρενολυτικές, αντιχολινεργικές, αντιισταμινικές και αντισεροτονεργικές (αποκλεισμός του 5-HT υποδοχέα) ιδιότητες.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Το Κλομιπραμίνη ενεργεί στο καταθλιπτικό σύνδρομο σαν σύνολο, περιλαμβανόμενων ιδιαίτερα τυπικών χαρακτηριστικών, όπως ψυχοκινητική επιβράδυνση, καταθλιπτική διάθεση και άγχος. Γίνεται έναρξη της κλινικής ανταπόκρισης συνήθως μετά από 2 - 3 εβδομάδες αγωγής. Το Κλομιπραμίνη ασκεί επίσης ειδική δράση στην ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, χαρακτηριστική από τις αντικαταθλιπτικές δράσεις του.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Απορρόφηση
Μετά από του στόματος χορήγηση, η κλομιπραμίνη απορροφάται πλήρως από το γαστρεντερικό σωλήνα. Η συστηματική βιοδιαθεσιμότητα της αναλλοίωτης κλομιπραμίνης μειώνεται περίπου στο 50% μετά από μεταβολισμό πρώτης-διόδου στο ήπαρ προς τον δραστικό μεταβολίτη Ν-desmethylclomipramine. Μετά από εφάπαξ χορήγηση 25 mg με τη μορφή επικαλυμμένου δισκίου και 75 mg με τη μορφή δισκίου παρατεταμένης αποδέσμευσης, η μέση μέγιστη συγκέντρωση κλομιπραμίνης στο πλάσμα (Cmax) ήταν 63,37 ± 12,71 ng/mL (Tmax 4,83 ± 0,39 ώρες) και 32,55 ± 8,10 (Tmax 9,00 ± 1,81 ώρες), αντίστοιχα. Η δόση των 75 mg την ημέρα, που χορηγείται είτε σαν επικαλυμμένα δισκία των 25 mg 3 φορές την ημέρα ή σαν δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης 75 mg μία φορά την ημέρα, επιφέρει συγκεντρώσεις στη σταθερή κατάσταση στο πλάσμα, που κυμαίνονται από περίπου 20 έως 175 ng/mL. Οι συγκεντρώσεις στη σταθερή κατάσταση στο πλάσμα του δραστικού μεταβολίτου Ν-desmethylclomipramine ακολουθούν ένα παρόμοιο σχήμα. Όμως σε δόση 75 mg Κλομιπραμίνη την ημέρα, τα επίπεδα του μεταβολίτη είναι 40 - 85% υψηλότερα από εκείνα της κλομιπραμίνης.
Κατανομή
Η κλομιπραμίνη συνδέεται κατά 97.6% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος. Η κλομιπραμίνη κατανέμεται ευρέως στο σώμα με φαινόμενο όγκο κατανομής περίπου 12 έως 17 L/kg σωματικού βάρους. Οι συγκεντρώσεις στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό είναι περίπου το 2% των συγκεντρώσεων στο πλάσμα. Η κλομιπραμίνη περνά στο μητρικό γάλα σε συγκεντρώσεις όμοιες με αυτές του πλάσματος και διαπερνά τον πλακούντα.
Βιομετασχηματισμός
Η κύρια οδός μεταβολισμού της κλομιπραμίνης είναι η απομεθυλίωσή της προς τον ενεργό μεταβολίτη Ν-desmethylclomipramine. Η Ν-desmethylclomipramine μπορεί να σχηματιστεί από διάφορα ένζυμα P450, από αρχικό CYP3Α4, CYP2C19 και CYP1Α2. Η κλομιπραμίνη και η Ν-desmethylclomipramine υδροξυλιώνονται σε 8-υδροξυκλομιπραμίνη ή 8-υδροξυ-Ν-desmethylclomipramine. Η κλομιπραμίνη υδροξυλιώνεται επίσης σε δύο θέσεις και η Ν-desmethylclomipramine μπορεί επιπλέον να απομεθυλιωθεί για να σχηματιστεί η didesmethylclomipramine. Οι 2- και 8- υδροξυ μεταβολίτες απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα ως γλυκονουρίδια. Η απέκκριση των δραστικών συστατικών κλομιπραμίνης και Ν-desmethylclomipramine μέσω σχηματισμού των 2- και 8- υδροξυ κλομιπραμίνης καταλύεται από το CYP2D6.
Αποβολή
Η κλομιπραμίνη αποβάλλεται από το αίμα με μέσο χρόνο ημιζωής 21 ώρες (φάσμα: 12 - 36 ώρες) και η Ν-desmethylclomipramine με μέση ημιζωή 36 ώρες. Περίπου τα δύο τρίτα μιας εφάπαξ δόσης κλομιπραμίνης απεκκρίνονται σε μορφή υδατοδιαλυτών συζευγμένων μεταβολιτών στα ούρα και περίπου το ένα τρίτο στα κόπρανα. Η ποσότητα της αμετάβλητης κλομιπραμίνης και της Ν-desmethylclomipramine που απεκκρίνεται στα ούρα είναι περίπου 2% και 0.5% της δόσης που χορηγήθηκε, αντίστοιχα.
Επίδραση της τροφής
Η λήψη τροφής δεν επηρεάζει σημαντικά την φαρμακοκινητική της κλομιπραμίνης. Μια μικρή καθυστέρηση στην έναρξη της απορρόφησης μπορεί να παρατηρηθεί κατά την χορήγηση του Κλομιπραμίνη με τροφή.
Γραμμικότητα της δοσολογίας
Το φάρμακο εμφανίζει δοσοεξαρτώνη φαρμακοκινητική σε εύρος δόσεων από 25 έως 150 mg.
Επίδραση της ηλικίας
Σε ηλικιωμένους ασθενείς, η κλομιπραμίνη εμφανίζει σχετικά χαμηλή κάθαρση συγκριτικά με νεώτερους ενήλικες ασθενείς. Έχει διαπιστωθεί ότι επιτυγχάνει σταθερή θεραπευτική κατάσταση με δόσεις χαμηλότερες από αυτές που αναφέρονται σε μεσήλικες ασθενείς. Η κλομιπραμίνη πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ηλικιωμένους ασθενείς.
Νεφρική δυσλειτουργία
Δεν υπάρχουν ειδικές αναφορές που να περιγράφουν την φαρμακοκινητική του φαρμάκου σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Αν και το φάρμακο αποβάλλεται υπό μορφή ανενεργών μεταβολιτών στα ούρα και στα κόπρανα, η συσσώρευση ανενεργών μεταβολιτών μπορεί ακολούθως να προκαλέσει συσσώρευση του μητρικού φαρμάκου και του ενεργού μεταβολίτη του. Σε μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, συνιστάται παρακολούθηση του ασθενούς κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
Ηπατική δυσλειτουργία
Η κλομιπραμίνη μεταβολίζεται ευρέως στο ήπαρ από τα CYP2D6, CYP3A4, CYP2C19 και CYP1A2, η ηπατική δυσλειτουργία μπορεί να επηρεάσει την φαρμακοκινητική της. Σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία, η κλομιπραμίνη πρέπει να χορηγείται με προσοχή.
Φυλετική / εθνοτική ευαισθησία
Αν και δεν έχει μελετηθεί εκτενώς η επίδραση της φυλετικής και εθνοτικής ευαισθησίας στη φαρμακοκινητική της κλομιπραμίνης, ο μεταβολισμός της κλομιπραμίνης και του ενεργού μεταβολίτη της ρυθμίζεται από γενετικούς παράγοντες που συνεπάγονται πτωχό ή εκτεταμένο μεταβολισμό του φαρμάκου και του μεταβολίτη του. Ο μεταβολισμός της κλομιπραμίνης σε Καυκάσιους πιθανώς να μην ομοιάζει με αυτόν σε Ασιάτες, ιδιαίτερα Ιάπωνες και Κινέζους, εξαιτίας των σημαντικών διαφορών στο μεταβολισμό της κλομιπραμίνης που υφίστανται ανάμεσα σε αυτές τις δύο εθνοτικές ομάδες.
Φαρμακοτεχνική μορφή παρατεταμένης αποδέσμευσης
Η παρατεταμένη αποδέσμευση της κλομιπραμίνης από τη φαρμακοτεχνική μορφή παρατεταμένης αποδέσμευσης του Κλομιπραμίνη παρέχει ομαλότερο φαρμακοκινητικό προφίλ διατηρώντας θεραπευτικές συγκεντρώσεις στο πλάσμα επί 24 ώρες. Οι μέγιστες μέσες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται εντός περίπου 9 ωρών μετά τη λήψη της δόσης. Μετά από χορήγηση 75 mg κλομιπραμίνης σε μορφή παρατεταμένης αποδέσμευσης, η παρατηρούμενη Cmax είναι μισή της μέγιστης συγκέντρωσης που επιτυγχάνεται μετά από χορήγηση δισκίων 25 mg τρείς φορές ημερησίως. Ωστόσο, η συνολική έκθεση παραμένει αμετάβλητη. Μετά από πολλαπλές χορηγήσεις της μορφής παρατεταμένης απελευθέρωσης, τα επίπεδα Cmin και Cmax που επιτυγχάνονται στη σταθερή κατάσταση είναι εντός του θεραπευτικού εύρους. Τα δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης είναι βιοϊσοδύναμα με τα επικαλυμμένα δισκία και τα καψάκια.
Κλινικές μελέτες
Δεν έχουν διεξαχθεί πρόσφατες κλινικές μελέτες με το Κλομιπραμίνη.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φαρμακοθεραπευτική ομάδα Τρικυκλικό αντικαταθλιπτικό. Αναστολέας της επαναπρόσληψης νοραδρεναλίνης και εκλεκτικός αναστολέας της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (μη εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της μονοαμίνης), κωδικός ATC: Ν06Α Α04. ###…
Απορρόφηση Μετά από του στόματος χορήγηση, η κλομιπραμίνη απορροφάται πλήρως από το γαστρεντερικό σωλήνα. Η συστηματική βιοδιαθεσιμότητα της αναλλοίωτης κλομιπραμίνης μειώνεται περίπου στο 50% μετά από μεταβολισμό πρώτης-διόδου στο ήπαρ προς τον…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Αρχικός έλεγχος — πριν την έναρξη
- Κάλιο ορού (K⁺) · Πριν την έναρξη
- Αρτηριακή πίεση · Πριν την έναρξη
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Νεφρική λειτουργία | water_dropΝεφρική λειτουργία | Περιοδικός έλεγχος | Ηπατική και νεφρική νόσο |
| Ηπατικά ένζυμα (LFTs) | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | Περιοδικός έλεγχος | Ηπατική και νεφρική νόσο |
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Μετρήσεις αιμοσφαιρίων και έλεγχος συμπτωμάτων (πυρετός, κυνάγχη) | more_horizΆλλο / λοιπά | Περιοδικός έλεγχος | Κατά τους πρώτους μήνες θεραπείας και μακροχρόνια αγωγή |
| Οδοντιατρικός έλεγχος | more_horizΆλλο / λοιπά | Συχνός | Μακροχρόνια αγωγή |
ΗΚΓ / Καρδιολογικός έλεγχος
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ) | cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά) | — | Ασθενείς με καρδιαγγειακές διαταραχές (καρδιακή ανεπάρκεια, διαταραχές αγωγιμότητας, αρρυθμίες) και ηλικιωμένοι ασθενείς |
| Καρδιακή λειτουργία | cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά) | — | Ασθενείς με καρδιαγγειακές διαταραχές (καρδιακή ανεπάρκεια, διαταραχές αγωγιμότητας, αρρυθμίες) και ηλικιωμένοι ασθενείς |
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Η κλομιπραμίνη είναι ένας ισχυρός, αλλά όχι απόλυτα εκλεκτικός, αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SRI), καθώς ο ενεργός κύριος μεταβολίτης δεσμιθύλκλομιπραμίνη δρα προτιμησιακά ως αναστολέας επαναπρόσληψης νορεπινεφρίνης. Έχει παρατηρηθεί αποκλεισμός α1-υποδοχέων και μείωση της ευαισθησίας β-υποδοχέων (down-regulation), οι οποίοι πιθανότατα διαδραματίζουν ρόλο στις βραχυπρόθεσμες επιδράσεις της κλομιπραμίνης. Ένας αποκλεισμός των διαύλων νατρίου και των NDMA-υποδοχέων, όπως και με άλλα τρικυκλικά, μπορεί να εξηγεί τη δράση της στη χρόνια νόσο, ιδιαίτερα στον νευροπαθητικό τύπο.
Η φαρμακολογία της κλομιπραμίνης είναι πολύπλοκη και από πολλές απόψεις μοιάζει με αυτήν άλλων αντικαταθλιπτικών, ιδίως εκείνων των ουσιών (π.χ., εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης, τραζοδόνη) που κυρίως ενισχύουν τις φαρμακολογικές επιδράσεις της σεροτονίνης (5-HT). Παρόλο που η κύρια φαρμακολογική δράση της κλομιπραμίνης in vitro είναι η εκλεκτική αναστολή της επαναπρόσληψης σεροτονίνης, in vivo η φαρμακολογική δραστηριότητα του φαρμάκου δεν είναι τόσο εκλεκτική λόγω της δράσης του δεσμεθυλιωμένου μεταβολίτη του, της δεσμεθυλκλομιπραμίνης, ως αναστολέα επαναπρόσληψης νορεπινεφρίνης. Ως αποτέλεσμα αυτών και άλλων επιδράσεων, η κλομιπραμίνη μοιράζεται επίσης το φαρμακολογικό προφίλ άλλων τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών.
Ο ακριβής μηχανισμός δράσης που είναι υπεύθυνος για την αποτελεσματικότητα της κλομιπραμίνης στη θεραπεία της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής παραμένει ασαφής. Ωστόσο, λόγω της έντονης ισχύος της στην αναστολή της επαναπρόσληψης σεροτονίνης στην προσυναπτική νευρωνική μεμβράνη και της αποτελεσματικότητάς της στη θεραπεία της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής, έχει αναπτυχθεί μια υπόθεση σεροτονίνης για την εξήγηση της παθογένεσης της κατάστασης. Η υπόθεση υποδηλώνει ότι η δυσλειτουργία της σεροτονίνης είναι υπεύθυνη για την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και ότι η κλομιπραμίνη είναι αποτελεσματική επειδή διορθώνει αυτήν την ανισορροπία.
Η κλομιπραμίνη και ο κύριος μεταβολίτης της, η δεσμιθύλκλομιπραμίνη, έχουν αποδειχθεί ότι αναστέλλουν την επαναπρόσληψη σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης, αντίστοιχα, στην προσυναπτική νευρωνική μεμβράνη. Οι επιδράσεις της σεροτονίνης και της νορεπινεφρίνης ενδέχεται έτσι να ενισχύονται. Ωστόσο, έχει προταθεί ότι η τροποποίηση των μετασυναπτικών υποδοχέων είναι κυρίως υπεύθυνη για την αντικαταθλιπτική δράση που παρατηρείται κατά τη μακροχρόνια χορήγηση αντικαταθλιπτικών παραγόντων. Κατά τη μακροχρόνια θεραπεία με τα περισσότερα αντικαταθλιπτικά (π.χ., τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αναστολείς μονοαμινοξειδάσης [ΜΑΟ]), αυτές οι προσαρμοστικές αλλαγές γενικά συνίστανται σε υποευαισθησία του συστήματος αδενυλικής κυκλάσης νορεπινεφρίνης σε συνδυασμό με μείωση του αριθμού των β-αδρενεργικών υποδοχέων· τέτοιες επιδράσεις στη λειτουργία των νορεπινεφρινικών υποδοχέων αναφέρονται συνήθως ως “down-regulation”. Επιπλέον, ορισμένα αντικαταθλιπτικά αναφέρουν ότι μειώνουν τον αριθμό των θέσεων πρόσδεσης 5-HT μετά από χρόνια χορήγηση.
Ο κύριος μεταβολίτης της κλομιπραμίνης, η δεσμιθύλκλομιπραμίνη, είναι αναστολέας της επαναπρόσληψης νορεπινεφρίνης. Η κλομιπραμίνη μειώνει τη συγκέντρωση της 3-μεθοξυ-4-υδροξυφαινυλογλυκόλης (MHPG), ενός μεταβολίτη της νορεπινεφρίνης, στο ΕΝΥ σε ασθενείς με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Ασθενείς με καταθλιπτικές διαταραχές διάθεσης (π.χ., μείζον καταθλιπτικό επεισόδιο) παρουσιάζουν επίσης μειώσεις στις συγκεντρώσεις 5-HIAA και MHPG στο ΕΝΥ κατά τη διάρκεια της θεραπείας με κλομιπραμίνη. Η μείωση της συγκέντρωσης του 5-HIAA στο ΕΝΥ συσχετίστηκε με την αναστολή της in vitro πρόσληψης 3H-σεροτονίνης στο πλάσμα. Η αλλαγή στη συγκέντρωση του MHPG στο ΕΝΥ κατά τη διάρκεια της θεραπείας με κλομιπραμίνη συσχετίστηκε με βελτίωση της κατάθλιψης.
Για περισσότερα δεδομένα Μηχανισμού Δράσης (Πλήρης) για την Κλομιπραμίνη (10 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα αρχείου HSDB.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορροφάται καλά από το γαστρεντερικό σωλήνα μετά από από του στόματος χορήγηση. Η βιοδιαθεσιμότητα είναι περίπου 50% από του στόματος λόγω εκτεταμένου μεταβολισμού πρώτης διόδου. Η βιοδιαθεσιμότητα δεν επηρεάζεται από την τροφή. Μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα παρατηρήθηκαν 2-6 ώρες μετά από από του στόματος χορήγηση μιας εφάπαξ δόσης 50 mg. Η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα κυμάνθηκε από 56 ng/mL έως 154 mg/mL (μέσος όρος, 92 ng/mL). Υπάρχουν μεγάλες δια-ατομικές διαφορές στις συγκεντρώσεις στο πλάσμα, εν μέρει λόγω γενετικών διαφορών στο μεταβολισμό της κλομιπραμίνης. Κατά μέσο όρο, επιτυγχάνονται σταθερές συγκεντρώσεις στο πλάμα εντός 1-2 εβδομάδων μετά από πολλαπλές από του στόματος δόσεις. Το κάπνισμα φαίνεται να μειώνει τη συγκέντρωση σταθερής κατάστασης της κλομιπραμίνης στο πλάσμα, αλλά όχι του ενεργού μεταβολίτη της δεσμιθύλκλομιπραμίνης.
Ουρικό (51-60%) και κόπρανα μέσω χολικής απέκκρισης (24-32%).
~ 17 L/kg (εύρος: 9-25 L/kg). Η κλομιπραμίνη μπορεί να διανεμηθεί στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, τον εγκέφαλο και στο μητρικό γάλα.
Η κλομιπραμίνη υδροχλωρική φαίνεται να απορροφάται καλά από το γαστρεντερικό σωλήνα μετά από από του στόματος χορήγηση. Ωστόσο, ο εκτεταμένος μεταβολισμός πρώτης διόδου μειώνει τη βιοδιαθεσιμότητά της από του στόματος σε περίπου 50%. Οι από του στόματος κάψουλες και το διάλυμα κλομιπραμίνης υδροχλωρικής αναφέρονται ως βιοϊσοδύναμα. Η τροφή φαίνεται να μην επηρεάζει σημαντικά τη βιοδιαθεσιμότητα της κλομιπραμίνης από τις κάψουλες.
Σε μια αναφορά περίπτωσης, μετρήθηκαν οι συγκεντρώσεις κλομιπραμίνης στο πλάσμα ενός βρέφους του οποίου η μητέρα λάμβανε κλομιπραμίνη υδροχλωρική 125 mg ημερησίως κατά τη διάρκεια της κύησης. … Μετά την πρώτη εβδομάδα μετά τον τοκετό, η δόση κλομιπραμίνης υδροχλωρικής της μητέρας αυξήθηκε σε 150 mg ημερησίως και η συγκέντρωση κλομιπραμίνης στο γάλα ήταν 80-160% της ταυτόχρονης συγκέντρωσης κλομιπραμίνης στο πλάμα σε σταθερή κατάσταση. …
Οι μέγιστες συγκεντρώσεις κλομιπραμίνης στο πλάσμα περίπου 56-154 ng/mL (μέσος όρος: 92 ng/mL) συνήθως παρατηρούνται εντός 2-6 ωρών (μέσος όρος: 4,7 ώρες) μετά από από του στόματος χορήγηση μιας εφάπαξ δόσης 50 mg κλομιπραμίνης υδροχλωρικής. Όπως και άλλα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, η κλομιπραμίνη παρουσιάζει σημαντική δια-ατομική μεταβλητότητα στις συγκεντρώσεις του πλάσματος που επιτυγχάνονται με μια δεδομένη δόση, οφειλόμενη, τουλάχιστον εν μέρει, σε γενετικές διαφορές στο μεταβολισμό του φαρμάκου.
Μετά από πολλαπλές από του στόματος δόσεις κλομιπραμίνης, οι συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης της φαρμακευτικής ουσίας στο πλάσμα γενικά επιτυγχάνονται εντός περίπου 1-2 εβδομάδων. Οι συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης της δεσμιθύλκλομιπραμίνης (του κύριου μεταβολίτη) στο πλάμα μπορεί να επιτευχθούν περίπου την ίδια χρονική στιγμή με τις συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης της κλομιπραμίνης στο πλάμα ή αργότερα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, έχουν παρατηρηθεί αυξήσεις στις συγκεντρώσεις δεσμιθύλκλομιπραμίνης στο πλάμα κατά τη διάρκεια 4-6 εβδομάδων χορήγησης σταθερής δόσης κλομιπραμίνης υδροχλωρικής. Οι συγκεντρώσεις δεσμιθύλκλομιπραμίνης στο πλάμα γενικά υπερβαίνουν εκείνες της μητρικής ουσίας μετά από πολλαπλή ημερήσια χορήγηση κλομιπραμίνης υδροχλωρικής.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρης) για την Κλομιπραμίνη (13 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα αρχείου HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ. Ο κύριος ενεργός μεταβολίτης είναι η δεσμιθύλκλομιπραμίνη, η οποία σχηματίζεται με N-δεσμεθυλίωση της κλομιπραμίνης μέσω CYP2C19, 3A4 και 1A2. Παράγονται επίσης άλλοι μεταβολίτες και τα συζεύγη τους με γλυκουρονικό οξύ. Άλλοι μεταβολίτες της κλομιπραμίνης περιλαμβάνουν την 8-υδροξυκλομιπραμίνη που σχηματίζεται μέσω 8-υδροξυλίωσης, την 2-υδροξυκλομιπραμίνη που σχηματίζεται μέσω 2-υδροξυλίωσης και το οξείδιο της κλομιπραμίνης N-οξείδιο που σχηματίζεται μέσω N-οξείδωσης. Η δεσμιθύλκλομιπραμίνη μεταβολίζεται περαιτέρω σε 8-υδροξυδεσμιθύλκλομιπραμίνη και δι-δεσμιθύλκλομιπραμίνη, οι οποίες σχηματίζονται μέσω 8-υδροξυλίωσης και N-δεσμεθυλίωσης, αντίστοιχα. Η 8-υδροξυκλομιπραμίνη και η 8-υδροξυδεσμιθύλκλομιπραμίνη είναι φαρμακολογικά ενεργές· ωστόσο, η κλινική τους σημασία παραμένει άγνωστη.
Η ακριβής μεταβολική πορεία της κλομιπραμίνης δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Η κλομιπραμίνη φαίνεται να μεταβολίζεται εκτενώς σε δεσμιθύλκλομιπραμίνη και άλλους μεταβολίτες και τα συζεύγη τους με γλυκουρονικό οξύ. Η δεσμιθύλκλομιπραμίνη, ο κύριος μεταβολίτης, σχηματίζεται με N-δεσμεθυλίωση της κλομιπραμίνης. Άλλοι μεταβολίτες της κλομιπραμίνης περιλαμβάνουν την 8-υδροξυκλομιπραμίνη, την 2-υδροξυκλομιπραμίνη και το οξείδιο της κλομιπραμίνης N, τα οποία φαίνεται να σχηματίζονται μέσω 8-υδροξυλίωσης, 2-υδροξυλίωσης και N-οξείδωσης, αντίστοιχα. Οι μεταβολίτες της δεσμιθύλκλομιπραμίνης περιλαμβάνουν την 8-υδροξυδεσμιθύλκλομιπραμίνη και τη δι-δεσμιθύλκλομιπραμίνη, οι οποίες εμφανώς σχηματίζονται μέσω 8-υδροξυλίωσης και N-δεσμεθυλίωσης, αντίστοιχα. Παρόλο που η δεσμιθύλκλομιπραμίνη είναι φαρμακολογικά ενεργή, η αποτελεσματικότητά της στην ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή δεν είναι γνωστή. Η 8-υδροξυκλομιπραμίνη και η 8-υδροξυδεσμιθύλκλομιπραμίνη είναι επίσης φαρμακολογικά ενεργές, αλλά η κλινική σημασία της παρουσίας τους παραμένει άγνωστη.
Η υδροξυλίωση της κλομιπραμίνης και της δεσμιθύλκλομιπραμίνης φαίνεται να ελέγχεται γενετικά (παρόμοια με αυτήν της δεβρισοκίνης και σπαρτεΐνης). Σε υγιείς ενήλικες που τυποποιήθηκαν για υδροξυλίωση δεβρισοκίνης, οι εκτενείς μεταβολιστές διακρίνονταν από τους ασθενείς μεταβολιστές ως προς την έκταση της υδροξυλίωσης της δεσμιθύλκλομιπραμίνης. Οι συγκεντρώσεις δεσμιθύλκλομιπραμίνης στο αίμα ήταν υψηλότερες από τις αναμενόμενες σε περιορισμένο αριθμό ασθενών που αργότερα βρέθηκαν να είναι ασθενείς μεταβολιστές. Περιορισμένα δεδομένα υποδηλώνουν ότι η CYP2D6, ένα ισόμορφο κυτοχρώματος P-450 που εμπλέκεται στον πολυμορφισμό οξείδωσης σπαρτεΐνης/δεβρισοκίνης, εμπλέκεται στην 8-υδροξυλίωση της κλομιπραμίνης και της δεσμιθύλκλομιπραμίνης και στην 2-υδροξυλίωση της κλομιπραμίνης. Επιπλέον, η δεσμεθυλίωση της κλομιπραμίνης μπορεί να περιλαμβάνει την CYP2C, η οποία εμπλέκεται στον πολυμορφισμό οξείδωσης S-μεφενυτοΐνης, και την CYP1A2.
Η πορεία της κλομιπραμίνης (CMI) και του κύριου δεσμεθυλιωμένου μεταβολίτη της, της δεσμιθύλκλομιπραμίνης (DCMI), μελετήθηκε σε δύο στελέχη ποντικών Swiss (NMRI και CD1) μετά από ενδοπεριτοναϊκή ένεση. Μια μελέτη της κατανομής της μεταξύ διαφόρων ιστών έδειξε ότι η δέσμευση ήταν πιο έντονη στους πνεύμονες, το περινεφρικό λίπος και τα νεφρά, και μόνο μέτρια στον εγκέφαλο. Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι και των δύο μορίων προσδιορίστηκαν στον εγκεφαλικό ιστό και στο πλάσμα. Η απορρόφηση ήταν ταχεία (tmax CMI = 14 λεπτά), ο μεταβολισμός άμεσος (tmax DCMI = 17 ή 18 λεπτά ανάλογα με τη φυλή) και η απέκκριση ταχεία τόσο από το πλάσμα όσο και από τον εγκεφαλικό ιστό. Τα δύο πρώτα στάδια ήταν παρόμοια στα δύο στελέχη, αλλά η απέκκριση της CMI τόσο από το πλάσμα όσο και από τον εγκέφαλο ήταν ταχύτερη στα ποντίκια NMRI (plasma t1/2 = 53 λεπτά έναντι 165 λεπτών στα CD1). Και οι δύο τιμές ήταν πολύ κάτω από αυτές που αναφέρονται για τον άνθρωπο (μέσος όρος plasma t1/2 = 24 ώρες). …
Η κλομιπραμίνη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν την 2-υδροξυ-κλομιπραμίνη, την N-Δεσμιθύλκλομιπραμίνη, την 10-υδροξυ-κλομιπραμίνη και την 8-υδροξυ-κλομιπραμίνη.
Μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ. Ο κύριος ενεργός μεταβολίτης είναι η δεσμιθύλκλομιπραμίνη, η οποία σχηματίζεται με N-δεσμεθυλίωση της κλομιπραμίνης μέσω CYP2C19, 3A4 και 1A2. Παράγονται επίσης άλλοι μεταβολίτες και τα συζεύγη τους με γλυκουρονικό οξύ. Άλλοι μεταβολίτες της κλομιπραμίνης περιλαμβάνουν την 8-υδροξυκλομιπραμίνη που σχηματίζεται μέσω 8-υδροξυλίωσης, την 2-υδροξυκλομιπραμίνη που σχηματίζεται μέσω 2-υδροξυλίωσης και το οξείδιο της κλομιπραμίνης N-οξείδιο που σχηματίζεται μέσω N-οξείδωσης. Η δεσμιθύλκλομιπραμίνη μεταβολίζεται περαιτέρω σε 8-υδροξυδεσμιθύλκλομιπραμίνη και δι-δεσμιθύλκλομιπραμίνη, οι οποίες σχηματίζονται μέσω 8-υδροξυλίωσης και N-δεσμεθυλίωσης, αντίστοιχα. Η 8-υδροξυκλομιπραμίνη και η 8-υδροξυδεσμιθύλκλομιπραμίνη είναι φαρμακολογικά ενεργές· ωστόσο, η κλινική τους συμβολή παραμένει άγνωστη.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Μετά από από του στόματος χορήγηση μιας εφάπαξ δόσης 150 mg κλομιπραμίνης, ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της κλομιπραμίνης ήταν 32 ώρες (εύρος: 19-37 ώρες) και της δεσμιθύλκλομιπραμίνης ήταν 69 ώρες (εύρος: 54-77 ώρες). Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής μπορεί να ποικίλλει σημαντικά με διαφορετικές δόσεις λόγω κορεσμένων κινητικών (δηλ. μεταβολισμού).
Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της κλομιπραμίνης είναι κατά μέσο όρο περίπου 32 ώρες (εύρος: 19-37 ώρες) και της δεσμιθύλκλομιπραμίνης περίπου 69 ώρες (εύρος: 54-77 ώρες) μετά από μια εφάπαξ, 150 mg από του στόματος δόση του φαρμάκου.
Για τον προσδιορισμό της φαρμακοκινητικής της κλομιπραμίνης και του κύριου μεταβολίτη της (δεσμιθύλκλομιπραμίνη) στο πλάσμα σκύλων μετά από IV ή από του στόματος χορήγηση μιας εφάπαξ δόσης. 6 αρσενικά και 6 θηλυκά Beagles. Η κλομιπραμίνη χορηγήθηκε IV (2 mg/kg), PO (4 mg/kg) αφού τα σκυλιά είχαν νηστέψει για 15 ώρες, και PO (4 mg/kg) εντός 25 λεπτών μετά την τροφή των σκύλων. … Για την κλομιπραμίνη, μετά από IV χορήγηση, ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής ήταν 5 ώρες …
/Ο στόχος αυτής της μελέτης ήταν/ ο προσδιορισμός της φαρμακοκινητικής της κλομιπραμίνης και του κύριου μεταβολίτη της (δεσμιθύλκλομιπραμίνη) στο πλάσμα σκύλων μετά από εφάπαξ δόση και επαναλαμβανόμενες από του στόματος δόσεις σε διάφορες δοσολογίες. … Η κλομιπραμίνη χορηγήθηκε από του στόματος σε δόση 1, 2 ή 4 mg/kg σε 3 αρσενικά και 3 θηλυκά σκυλιά, αρχικά ως εφάπαξ δόση και στη συνέχεια, μετά από διάστημα 14 ημερών, δύο φορές ημερησίως για 10 ημέρες. … Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής αυξήθηκε ελαφρώς (1,6 φορές για την κλομιπραμίνη και 1,2 φορές για τη δεσμιθύλκλομιπραμίνη) με επαναλαμβανόμενη χορήγηση δόσης, αλλά παρέμεινε βραχύς σε όλες τις ομάδες (< ή = 4 ώρες).
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ουσίες που περιέχουν μια συντηγμένη τριπλής δακτυλίου δομή και χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της κατάθλιψης. Αυτά τα φάρμακα αναστέλλουν την πρόσληψη νορεπινεφρίνης και σεροτονίνης στους αξονικούς ακραίους νευρώνες και μπορεί να αναστέλλουν ορισμένους υποτύπους υποδοχέων σεροτονίνης, αδρενεργικών και υποδοχέων ισταμίνης. Ωστόσο, ο μηχανισμός των αντικαταθλιπτικών τους επιδράσεων δεν είναι σαφής, διότι οι θεραπευτικές επιδράσεις συνήθως αναπτύσσονται εντός εβδομάδων και μπορεί να αντανακλούν αντισταθμιστικές αλλαγές στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Ενώσεις που αναστέλλουν ειδικά την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης στον εγκέφαλο.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
NUV44L116D
CLOMIPRAMINE
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Τρικυκλικό Αντικαταθλιπτικό
Η κλομιπραμίνη είναι ένα Τρικυκλικό Αντικαταθλιπτικό.
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ουσίες που περιέχουν μια συντηγμένη τριπλής δακτυλίου δομή και χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της κατάθλιψης. Αυτά τα φάρμακα αναστέλλουν την πρόσληψη νορεπινεφρίνης και σεροτονίνης στους αξονικούς ακραίους νευρώνες και μπορεί να αναστέλλουν ορισμένους υποτύπους υποδοχέων σεροτονίνης, αδρενεργικών και υποδοχέων ισταμίνης. Ωστόσο, ο μηχανισμός των αντικαταθλιπτικών τους επιδράσεων δεν είναι σαφής, διότι οι θεραπευτικές επιδράσεις συνήθως αναπτύσσονται εντός εβδομάδων και μπορεί να αντανακλούν αντισταθμιστικές αλλαγές στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Ενώσεις που αναστέλλουν ειδικά την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης στον εγκέφαλο.