ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N02AE01 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

BUPRENORPHINE

Βουπρενορφίνη

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: **Άλλα φάρμακα του νευρικού συστήματος, φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην εξάρτηση από οπιοειδή**, κωδικός ATC: N07BC01 ### Μηχανισμός δράσης Η βουπρενορφίνη είναι ένας μερικός αγωνιστής/ανταγωνιστής των οπιοειδών, ο οποίος δεσμεύεται στους μ (μι) …

Εμπορικά Ονόματα

BUPRENAL VIOGEN BUVIDAL LIBROXAR SUBUTEX

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes

F11 Διαταραχές ψυχικής συμπεριφοράς λόγω χρήσης οπιοειδών

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Εξάρτηση από τα οπιοειδή

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC

medication

Μορφή & Εμφάνιση

ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος BUVIDAL

expand_more

Υπογλώσσιο δισκίο

Δισκία 0,4 mg:

Λευκά έως κρεμώδη λευκά, οβάλ επίπεδα με λοξότμητη άκρη δισκία σημαδεμένα με ένα

λογόγραμμα ξίφους στη μία πλευρά και 0,4 στην αντίθετη πλευρά.

Δισκία 2 mg:

Λευκά έως κρεμώδη λευκά, οβάλ επίπεδα με λοξότμητη άκρη δισκία σημαδεμένα με ένα

λογόγραμμα ξίφους στη μία πλευρά και 2 στην αντίθετη πλευρά

Δισκία 8 mg:

Λευκά έως κρεμώδη λευκά, οβάλ επίπεδα με λοξότμητη άκρη δισκία σημαδεμένα με ένα

λογόγραμμα ξίφους στη μία πλευρά και 8 στην αντίθετη πλευρά.

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ασθενείς που δεν λαμβάνουν ήδη βουπρενορφίνη

Πριν την πρώτη εβδομαδιαία χορήγηση Βουπρενορφίνη, υπογλώσσια βουπρενορφίνη 4 mg και παρακολούθηση για 1 ώρα για επιβεβαίωση ανεκτικότητας.
Ενήλικες (Έναρξη Θεραπείας)

Δόση16 mg

Μέγ. δόση32 mg

Η αρχική δόση είναι 16 mg, με μία ή δύο επιπλέον δόσεις των 8 mg με τουλάχιστον 1 ημέρα διαφορά έως μια τελική δόση 24 mg ή 32 mg κατά την πρώτη εβδομάδα θεραπείας. Η δόση για τη δεύτερη εβδομάδα είναι η συνολική δόση της πρώτης εβδομάδας.
Ενήλικες (Συντήρηση - Εβδομαδιαία)

Μέγ. δόση32 mg

Μέγιστη δόση 32 mg ανά εβδομάδα, με επιπρόσθετη δόση 8 mg.
Ενήλικες (Συντήρηση - Μηνιαία)

Μέγ. δόση160 mg

Μέγιστη δόση 160 mg ανά μήνα.
Ηλικιωμένοι (>65 ετών)

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν μπορεί να γίνει σύσταση για δοσολογία. Η συνιστώμενη δόση για ηλικιωμένους ασθενείς με κανονική νεφρική λειτουργία είναι η ίδια με εκείνη για νεότερους ενήλικες. Μπορεί να απαιτηθεί προσαρμογή δόσης σε μειωμένη νεφρική/ηπατική λειτουργία.
Ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία

Να χρησιμοποιείται με προσοχή.
Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία

Η χρήση αντενδείκνυται (βλ. Αντενδείξεις).
Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια

Δεν απαιτείται μετατροπή δόσης.
Ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (CrCl < 30 ml/λεπτό)

Συνιστάται προσοχή.
Παιδιατρικός πληθυσμός (<16 ετών)

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
Σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια
Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία
Οξύς αλκοολισμός ή τρομώδες παραλήρημα

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Ακούσια ένεση

Αποφυγή ενδοαγγειακής, ενδομυϊκής, ενδοδερμικής χορήγησης λόγω κινδύνου σοβαρής βλάβης (τραυματισμός αγγείου, απόφραξη, θρομβοεμβολικά επεισόδια).
Κακή χρήση, κατάχρηση και εκτροπή

Λήψη κατάλληλων προφυλάξεων κατά τη συνταγογράφηση και διάθεση. Χορήγηση μόνο από επαγγελματίες υγείας, όχι αυτοχορήγηση. Παρακολούθηση προσπαθειών απομάκρυνσης αποθέματος.
Ιδιότητες παρατεταμένης αποδέσμευσης

Να λαμβάνονται υπόψη κατά την έναρξη και τον τερματισμό της θεραπείας.
Αναπνευστική καταστολή
σοβαρό

Χρήση με προσοχή, ιδίως σε συνδυασμό με βενζοδιαζεπίνες, αλκοόλ, γκαμπαπεντινοειδή ή άλλα οπιοειδή. Μπορεί να είναι θανατηφόρα σε παιδιά και μη εξαρτημένα άτομα.
Αναπνευστική ανεπάρκεια

ΠληθυσμόςΑσθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, άσθμα, πνευμονική καρδία, μειωμένη αναπνευστική εφεδρεία, υποξία, υπερκαπνία, προϋπάρχουσα αναπνευστική καταστολή ή κυφοσκωλίωση

Χρήση με προσοχή
Καταστολή ΚΝΣ/Υπνηλία

Ενισχύεται με αλκοόλ ή καταστολείς του ΚΝΣ (π.χ. βενζοδιαζεπίνες, ηρεμιστικά, κατασταλτικά, γκαμπαπεντινοειδή ή υπνωτικά).
Διαταραχή χρήσης οπιοειδών (OUD)

Πρέπει να συμφωνούνται στόχοι και σχέδιο διακοπής θεραπείας. Παρακολούθηση για συμπεριφορά αναζήτησης ναρκωτικών και ταυτόχρονη χρήση ουσιών. Εξέταση συμβουλευτικής με ειδικό σε θέματα εξαρτήσεων.
Σύνδρομο σεροτονίνης
σοβαρό

Προσεκτική παρακολούθηση του ασθενούς, ιδιαίτερα κατά την έναρξη της θεραπείας και κατά την αύξηση των δόσεων, εάν συγχορηγείται με σεροτονινεργικούς παράγοντες (ΜΑΟ αναστολείς, SSRI, SNRI, TCA). Εάν υπάρχει υποψία, εξέταση μείωσης δόσης ή διακοπής.
Ηπατική βλάβη

ΠληθυσμόςΑσθενείς θετικοί σε ιογενή ηπατίτιδα, με ταυτόχρονα φαρμακευτικά προϊόντα ή/και υπάρχουσα ηπατική δυσλειτουργία

Αυξημένος κίνδυνος. Εάν υπάρχει υποψία για ηπατικό συμβάν, απαιτείται βιολογική και αιτιολογική εξέταση. Διακοπή Βουπρενορφίνη εάν χρειαστεί. Στενή παρακολούθηση ηπατικής λειτουργίας εάν συνεχιστεί η θεραπεία.
Επιτάχυνση συνδρόμου στέρησης οπιοειδούς

Η εισαγωγή θεραπείας πρέπει να γίνεται όταν είναι εμφανή αντικειμενικά σημάδια και συμπτώματα ελαφριάς έως μέτριας στέρησης.
Ηπατική δυσλειτουργία

ΠληθυσμόςΑσθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία

Έλεγχος για σημάδια και συμπτώματα εντεινόμενου συνδρόμου στέρησης οπιοειδούς, τοξικότητας ή υπερδοσολογίας. Χρήση με προσοχή. Τακτική παρακολούθηση ηπατικής λειτουργίας.
Νεφρική δυσλειτουργία

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/λεπτό)

Συνιστάται προσοχή λόγω συσσώρευσης μεταβολιτών.
Παράταση του QT

Προσοχή όταν συγχορηγείται με φάρμακα που παρατείνουν το QT και σε ασθενείς με ιστορικό συνδρόμου παρατεταμένου QT ή άλλους παράγοντες κινδύνου.
Διαχείριση οξέος πόνου

Μπορεί να χρειαστεί συνδυασμός οπιοειδών με υψηλή συγγένεια (π.χ. φαιντανύλη), μη οπιοειδών αναλγητικών και τοπικής αναισθησίας. Μπορεί να απαιτηθούν υψηλότερες δόσεις οπιοειδών βραχείας δράσης.
Χρήση σε παιδιά κάτω των 16 ετών

Ασφάλεια και αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί.
Χρήση σε εφήβους (16 ή 17 ετών)

Στενή παρακολούθηση λόγω περιορισμένων δεδομένων.
Διαταραχές της αναπνοής που σχετίζονται με τον ύπνο (Κεντρική Υπνική Άπνοια)

Εξετάστε το ενδεχόμενο μείωσης της συνολικής δόσης των οπιοειδών σε ασθενείς που εμφανίζουν CSA.
Ορθοστατική υπόταση

Τα οπιοειδή μπορεί να την προκαλέσουν.
Αύξηση της πίεσης του εγκεφαλονωτιαίου υγρού / Επιληπτικές κρίσεις

ΠληθυσμόςΑσθενείς με κάκωση της κεφαλής, ενδοκρανιακές βλάβες, αυξημένη πίεση ΕΝΥ ή ιστορικό επιληπτικών κρίσεων

Χρήση με προσοχή.
Υπόταση, υπερτροφία του προστάτη ή στένωση της ουρήθρας

ΠληθυσμόςΑσθενείς με υπόταση, υπερτροφία του προστάτη ή στένωση της ουρήθρας

Χρήση με προσοχή.
Μύση, αλλαγές επιπέδου συνείδησης ή αντίληψης πόνου

Μπορεί να επηρεάσουν την αξιολόγηση της κατάστασης του ασθενούς ή να στρεβλώσουν τη διάγνωση/κλινική αγωγή.
Μυξοίδημα, υποθυρεοειδισμός ή φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια (π.χ. νόσος του Addison)

ΠληθυσμόςΑσθενείς με μυξοίδημα, υποθυρεοειδισμό ή φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια

Χρήση με προσοχή.
Δυσλειτουργία της χοληφόρου οδού

ΠληθυσμόςΑσθενείς με δυσλειτουργία της χοληφόρου οδού

Χρήση με προσοχή λόγω αύξησης ενδοχολικής πίεσης.
Λάτεξ

Πιθανός κίνδυνος αλλεργίας σε άτομα ευαίσθητα στο λάτεξ λόγω αμελητέων ιχνών, αν και δεν χρησιμοποιείται φυσικό ελαστικό ή λάτεξ στη σύνθεση του καλύμματος βελόνας.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Ναλτρεξόνη
προσοχή

Αναστολή των φαρμακολογικών επιδράσεων της βουπρενορφίνης, επιτάχυνση συμπτωμάτων στέρησης σε εξαρτημένους από οπιοειδή ασθενείς.

ΣύστασηΓια ασθενείς εξαρτημένους από οπιοειδή που λαμβάνουν βουπρενορφίνη, η ναλτρεξόνη μπορεί να επιταχύνει την αιφνίδια εμφάνιση παρατεταμένων και έντονων συμπτωμάτων συνδρόμου στέρησης. Για ασθενείς που λαμβάνουν ναλτρεξόνη, οι επιθυμητές θεραπευτικές επιδράσεις της βουπρενορφίνης μπορεί να ανασταλούν.
Ναλμεφένη
προσοχή

Αναστολή των φαρμακολογικών επιδράσεων της βουπρενορφίνης.
Αλκοόλ
προσοχή

Αυξάνει την κατασταλτική δράση της βουπρενορφίνης.
Βενζοδιαζεπίνες
προσοχή

Αναπνευστική καταστολή, κίνδυνος θανάτου.

ΣύστασηΟι δόσεις πρέπει να παρακολουθούνται στενά. Να αποφεύγεται σε περιπτώσεις όπου υπάρχει κίνδυνος κακής χρήσης. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται για τον κίνδυνο αυτοχορήγησης μη συνταγογραφούμενων βενζοδιαζεπινών και ότι η χρήση βενζοδιαζεπινών πρέπει να γίνεται μόνο σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού.
Γκαμπαπεντινοειδή (γκαμπαπεντίνη, πρεγκαμπαλίνη)
προσοχή

Αναπνευστική καταστολή, υπόταση, βαθιά καταστολή, κώμα ή θάνατος.

ΣύστασηΟι δόσεις πρέπει να παρακολουθούνται στενά. Να αποφεύγεται σε περιπτώσεις όπου υπάρχει κίνδυνος κακής χρήσης. Οι ασθενείς πρέπει να προειδοποιούνται για τη χρήση γκαμπαπεντινοειδών μόνο όπως υποδεικνύεται από τον ιατρό τους.
Σεροτονινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα (αναστολείς MAO, SSRI, SNRI, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά)
προσοχή

Αυξημένος κίνδυνος για σύνδρομο σεροτονίνης.
Άλλα κατασταλτικά του κεντρικού νευρικού συστήματος (παράγωγα οπιοειδών, αντικαταθλιπτικά, ανταγωνιστές H1-υποδοχέων, βαρβιτουρικά, αγχολυτικά, αντιψυχωτικά, κλονιδίνη)
προσοχή

Αυξημένη καταστολή του κεντρικού νευρικού συστήματος. Μειωμένο επίπεδο εγρήγορσης που μπορεί να καταστήσει επικίνδυνη την οδήγηση και τον χειρισμό μηχανών.
Οπιοειδή αναλγητικά (πλήρεις αγωνιστές)
προσοχή

Δυσκολία επίτευξης επαρκούς αναλγησίας. Κίνδυνος υπερδοσολογίας, κυρίως όταν επιχειρείται η υπερίσχυση των επιδράσεων της βουπρενορφίνης ή όταν μειώνονται τα επίπεδα βουπρενορφίνης.
Αναστολείς CYP3A4 (π.χ. ριτοναβίρη, νελφιναβίρη, ινδιναβίρη, κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη, μακρολιδικά αντιβιοτικά)
προσοχή

Αύξηση τιμών Cmax και AUC της βουπρενορφίνης και νορβουπρενορφίνης λόγω αναστολής του μεταβολισμού.

ΣύστασηΟι ασθενείς που είναι ήδη σε Βουπρενορφίνη και ξεκινούν αναστολείς CYP3A4 θα πρέπει να λαμβάνουν εβδομαδιαίο Βουπρενορφίνη και να παρακολουθούνται για σημάδια και συμπτώματα υπερδοσολογίας. Εάν διακοπεί ο αναστολέας CYP3A4, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθηθεί για συμπτώματα στέρησης.
Επαγωγείς CYP3A4 (π.χ. φαινοβαρβιτάλη, καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη, ριφαμπικίνη)
προσοχή

Μείωση των επιπέδων βουπρενορφίνης λόγω επαγωγής του μεταβολισμού.

ΣύστασηΟι ασθενείς που είναι ήδη σε Βουπρενορφίνη και ξεκινούν επαγωγείς CYP3A4 θα πρέπει να λαμβάνουν εβδομαδιαίο Βουπρενορφίνη και να παρακολουθούνται για σημάδια και συμπτώματα στέρησης. Εάν διακοπεί ο επαγωγέας CYP3A4, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθηθεί για συμπτώματα υπερδοσολογίας.
Αναστολείς UGT1A1
προσοχή

Ενδέχεται να επηρεάσουν τη συστηματική έκθεση της βουπρενορφίνης.
Αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (MAOI)
προσοχή

Πιθανή επιδείνωση των επιδράσεων των οπιοειδών.
Αντιχολινεργικά
προσοχή

Αυξημένες αντιχολινεργικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Λοιμώξεις

Λοίμωξη
Γρίπη
Φαρυγγίτιδα
Ρινίτιδα
Βρογχίτιδα

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Κυτταρίτιδα της θέσης ένεσης (Όχι συχνές)

Αίμα

Λεμφαδενοπάθεια

Ανοσοποιητικό

Υπερευαισθησία

Μεταβολισμός

Μειωμένη όρεξη

Ψυχιατρικές

Αϋπνία
Άγχος
Διέγερση
Κατάθλιψη
Νευρικότητα

Ψυχιατρικές διαταραχές

Εχθρότητα (Συχνές)
Μη φυσιολογική σκέψη (Συχνές)
Παράνοια (Συχνές)
Ψευδαισθήσεις (Όχι συχνές)
Ευφορική συναισθηματική διάθεση (Όχι συχνές)
Ιατρική εξάρτηση (Όχι συχνές)
Εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες (Μη γνωστές)

Νευρικό

Κεφαλαλγία
Υπνηλία
Ζάλη
Ημικρανία
Παραισθησία
Συγκοπή
Τρόμος
Υπερτονία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Διαταραχές λόγου (Συχνές)

Αυτί

Ίλιγγος

Οφθαλμικές

Δακρυϊκή διαταραχή
Μυδρίαση

Οφθαλμικές διαταραχές

Μύση (Συχνές)

Καρδιά

Αίσθημα παλμών

Αγγειακές

Αγγειοδιαστολή
Υπόταση

Αναπνευστικό

Βήχας
Δύσπνοια
Άσθμα

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου

Χασμουρητό (Συχνές)

Γαστρεντερικό

Ναυτία
Δυσκοιλιότητα
Έμετος
Κοιλιακό άλγος
Μετεωρισμός
Δυσπεψία
Ξηροστομία
Διάρροια

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Διαταραχή του γαστρεντερικού συστήματος (Όχι συχνές)

Εργαστηριακές

Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης

Ήπαρ

Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Αυξημένα ηπατικά ένζυμα (Συχνές)
Μη φυσιολογικές δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας (Μη γνωστές)

Δέρμα

Υπεριδρωσία
Εξάνθημα
Κνησμός
Κνίδωση
Κηλιδώδες εξάνθημα
Ερύθημα

Μυοσκελετικό

Αρθραλγία
Οσφυαλγία
Μυαλγία
Μυϊκοί σπασμοί
Οστικός πόνος
Άλγος

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Αυχεναλγία (Συχνές)

Νεφρά/Ουροποιητικό

Κατακράτηση ούρων

Αναπαραγωγικό

Δυσμηνόρροια

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Σύνδρομο από απόσυρση φαρμάκου (Πολύ συχνές)
Κνησμός της θέσης ένεσης (Συχνές)
Οίδημα της θέσης ένεσης (Συχνές)
Σκλήρυνση της θέσης ένεσης (Συχνές)
Μάζα της θέσης ένεσης (Συχνές)
Δυσφορία (Συχνές)
Φλεγμονή της θέσης ένεσης (Όχι συχνές)
Μώλωπας της θέσης ένεσης (Όχι συχνές)
Κνίδωση της θέσης ένεσης (Όχι συχνές)
Θωρακικό άλγος (Μη γνωστές)
Απόστημα στη θέση ένεσης (Μη γνωστές)
Εξέλκωση στη θέση ένεσης (Μη γνωστές)
Νέκρωση στη θέση ένεσης (Μη γνωστές)

Γενικές

Άλγος της θέσης ένεσης
Ερύθημα της θέσης ένεσης
Αντίδραση της θέσης ένεσης
Περιφερικό οίδημα
Αδυναμία
Πυρεξία
Ρίγη

Συγγενείς

Σύνδρομο από απόσυρση φαρμάκου των νεογνών

Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών

Ζάλη κατά τον θεραπευτικό χειρισμό (Συχνές)

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Άλγος

Γενικές

Πολύ συχνές
Αϋπνία

Ψυχιατρικές

Πολύ συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Σύνδρομο απόσυρσης φαρμάκου

Γενικές

Πολύ συχνές
Υπεριδρωσία

Δέρμα

Πολύ συχνές
Άγχος

Ψυχιατρικές

Συχνές
Άλγος θέσης ένεσης

Γενικές

Συχνές
Άσθμα

Αναπνευστικό

Συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Αίσθημα παλμών

Καρδιά

Συχνές
Αγγειοδιαστολή

Αγγειακές

Συχνές
Αδυναμία

Γενικές

Συχνές
Αντίδραση στη θέση ένεσης

Γενικές

Συχνές
Αρθραλγία

Μυοσκελετικό

Συχνές
Αυξημένα ηπατικά ένζυμα

Ήπαρ

Συχνές
Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης

Ήπαρ

Συχνές
Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση

Εργαστηριακές

Συχνές
Αυχεναλγία

Μυοσκελετικό

Συχνές
Βήχας

Αναπνευστικό

Συχνές
Βρογχίτιδα

Λοιμώξεις

Συχνές
Γρίπη

Λοιμώξεις

Συχνές
Δακρυϊκή διαταραχή

Οφθαλμικές

Συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Συχνές
Διέγερση

Ψυχιατρικές

Συχνές
Διαταραχές λόγου

Νευρικό

Συχνές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Δυσμηνόρροια

Αναπαραγωγικό

Συχνές
Δυσπεψία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Δυσφορία

Γενικές

Συχνές
Δύσπνοια

Αναπνευστικό

Συχνές
Εξάνθημα

Δέρμα

Συχνές
Ερύθημα

Δέρμα

Συχνές
Ερύθημα θέσης ένεσης

Γενικές

Συχνές
Εχθρότητα

Ψυχιατρικές

Συχνές
Ζάλη

Νευρικό

Συχνές
Ημικρανία

Νευρικό

Συχνές
Κατάθλιψη

Ψυχιατρικές

Συχνές
Κατακράτηση ούρων

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Κηλιδώδες εξάνθημα

Δέρμα

Συχνές
Κνίδωση

Δέρμα

Συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Συχνές
Κνησμός στη θέση ένεσης

Γενικές

Συχνές
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Λεμφαδενοπάθεια

Αίμα

Συχνές
Λοίμωξη

Λοιμώξεις

Συχνές
Μάζα στη θέση ένεσης

Γενικές

Συχνές
Μειωμένη όρεξη

Μεταβολισμός

Συχνές
Μετεωρισμός

Γαστρεντερικό

Συχνές
Μη φυσιολογική σκέψη

Ψυχιατρικές

Συχνές
Μυαλγία

Μυοσκελετικό

Συχνές
Μυδρίαση

Οφθαλμικές

Συχνές
Μυϊκοί σπασμοί

Μυοσκελετικό

Συχνές
Μύση

Οφθαλμικές

Συχνές
Νευρικότητα

Ψυχιατρικές

Συχνές
Ξηροστομία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Οίδημα θέσης ένεσης

Γενικές

Συχνές
Οστικός πόνος

Μυοσκελετικό

Συχνές
Οσφυαλγία

Μυοσκελετικό

Συχνές
Παράνοια

Ψυχιατρικές

Συχνές
Παραισθησία

Νευρικό

Συχνές
Περιφερικό οίδημα

Γενικές

Συχνές
Πυρεξία

Γενικές

Συχνές
Ρίγη

Γενικές

Συχνές
Ρινίτιδα

Αναπνευστικό

Συχνές
Σκλήρυνση της θέσης ένεσης

Γενικές

Συχνές
Συγκοπή

Νευρικό

Συχνές
Τρόμος

Νευρικό

Συχνές
Υπερτονία

Νευρικό

Συχνές
Υπνηλία

Νευρικό

Συχνές
Φαρυγγίτιδα

Λοιμώξεις

Συχνές
Χασμουρητό

Νευρικό

Συχνές
Διαταραχή γαστρεντερικού συστήματος

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Ευφορική διάθεση

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Ιατρική εξάρτηση

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Κνίδωση στη θέση ένεσης

Δέρμα

Όχι συχνές
Κυτταρίτιδα της θέσης ένεσης

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Μώλωπας της θέσης ένεσης

Γενικές

Όχι συχνές
Υπόταση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Φλεγμονή της θέσης ένεσης

Γενικές

Όχι συχνές
Ψευδαισθήσεις

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Ίλιγγος

Νευρικό

Μη γνωστές
Απόστημα στη θέση ένεσης

Μη γνωστές
Εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες

Μη γνωστές
Εξέλκωση στη θέση ένεσης

Μη γνωστές
Θωρακικό άλγος

Γενικές

Μη γνωστές
Μη φυσιολογικές δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας

Ήπαρ

Μη γνωστές
Νέκρωση στη θέση ένεσης

Γενικές

Μη γνωστές
Σύνδρομο απόσυρσης φαρμάκων νεογνών

Αναπαραγωγικό

Μη γνωστές
Υπερευαισθησία

Ανοσοποιητικό

Μη γνωστές

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more

Κύηση
Με προσοχή

Δεν διατίθενται επαρκή δεδομένα σχετικά με τη χρήση της βουπρενορφίνης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα δεν υποδεικνύουν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Προς το τέλος της εγκυμοσύνης, η βουπρενορφίνη μπορεί να προκαλέσει αναπνευστική καταστολή στο νεογνό ακόμα και έπειτα από μια μικρή περίοδο χορήγησης. Μακροχρόνια χορήγηση κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων μηνών της εγκυμοσύνης μπορεί να προκαλέσει σύνδρομο στέρησης στο νεογνό (π.χ. υπερτονία, νεογνικό τρόμο, νεογνική υπερδιέγερση, σπασμούς ή μυοκλονικούς σπασμούς). Γενικά, η εμφάνιση του συνδρόμου καθυστερεί από αρκετές ώρες έως αρκετές ημέρες μετά τη γέννηση. Λόγω του μεγάλου χρόνου ημιζωής της βουπρενορφίνης, το ενδεχόμενο παρακολούθησης του νεογνού για αρκετές ημέρες μετά τη γέννηση θα πρέπει να εξετάζεται για να αποτραπεί ο κίνδυνος αναπνευστικής καταστολής ή συνδρόμου στέρησης σε νεογνά.
Γαλουχία
Με προσοχή

Η βουπρενορφίνη και οι μεταβολίτες της εκκρίνονται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα και το Βουπρενορφίνη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή κατά τη διάρκεια του θηλασμού.
Γονιμότητα

Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα σχετικά με τις επιδράσεις της βουπρενορφίνης στην ανθρώπινη αναπαραγωγικότητα. Δεν έχει παρατηρηθεί επίδραση της βουπρενορφίνης στην αναπαραγωγικότητα σε ζώα (βλ. Προκλινικά δεδομένα).

e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Συμπτώματα

αναπνευστική καταστολή
υπερβολική εφίδρωση
υπνηλία
αμβλυωπία
μύση
υπόταση
ναυτία
διαταραχές της ομιλίας

Αντιμετώπιση

Γενικά υποστηρικτικά μέτρα, στενή παρακολούθηση της αναπνευστικής και καρδιακής κατάστασης, συμπτωματική θεραπεία αναπνευστικής καταστολής, μέτρα εντατικής θεραπείας, διατήρηση ανοικτών αεραγωγών, υποβοηθούμενη ή ελεγχόμενη αναπνοή, διαθεσιμότητα πλήρων εξοπλισμών ανάνηψης, προφυλάξεις για αποφυγή εισρόφησης εμέτου. Συνιστάται η χρήση ενός ανταγωνιστή οπιοειδών (δηλ., ναλοξόνη), παρά τη μέτρια επίδραση που μπορεί να έχει στην αναστροφή των αναπνευστικών συμπτωμάτων της βουπρενορφίνης συγκριτικά με τις επιδράσεις της στα πλήρως αγωνιστικά οπιοειδή. Η μακρά διάρκεια δράσης της βουπρενορφίνης και η παρατεταμένη αποδέσμευση του Βουπρενορφίνη, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν καθορίζεται η διάρκεια της θεραπείας που απαιτείται για να αναστραφούν οι επιδράσεις μίας υπερδοσολογίας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Η κάθαρση της ναλοξόνης είναι ταχύτερη από την κάθαρση της βουπρενορφίνης, επιτρέποντας την επανεμφάνιση συμπτωμάτων υπερδοσολογίας της βουπρενορφίνης.

ΑντίδοτοΝαλοξόνη

directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επηρεάζει την οδήγησηΠιθανώς

Η βουπρενορφίνη μπορεί να προκαλέσει υπνηλία, ζάλη ή διαταραγμένη σκέψη, ιδιαίτερα κατά την εισαγωγή της θεραπείας και κατά τη ρύθμιση της δόσης. Εάν χρησιμοποιηθεί μαζί με αλκοόλ ή καταστολείς του κεντρικού νευρικού συστήματος, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι πιο έντονο (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Αλληλεπιδράσεις). Ο/Η ασθενής θα πρέπει να προειδοποιείται να μην οδηγεί ή να χειρίζεται επικίνδυνα μηχανήματα κατά τη χορήγηση αυτού του φαρμάκου έως ότου είναι γνωστό πόσο μπορεί να επηρεαστεί από το φάρμακο. Θα πρέπει να δίδεται μεμονωμένη σύσταση από το θεράποντα επαγγελματία υγείας.

science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1

expand_more

Φωσφατιδυλοχολίνη σόγιας

Διελαϊκή γλυκερίνη

Άνυδρη αιθανόλη

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα φάρμακα του νευρικού συστήματος, φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην εξάρτηση από οπιοειδή, κωδικός ATC: N07BC01

Μηχανισμός δράσης

Η βουπρενορφίνη είναι ένας μερικός αγωνιστής/ανταγωνιστής των οπιοειδών, ο οποίος δεσμεύεται στους μ (μι) και κ (κάππα) οπιοειδείς υποδοχείς του εγκεφάλου. Η δραστικότητά της στη θεραπεία συντήρησης με οπιοειδή αποδίδεται στις βραδέως αναστρέψιμες ιδιότητές της με τους μ-υποδοχείς των οπιοειδών, οι οποίοι έπειτα από ένα παρατεταμένο χρονικό διάστημα, ενδέχεται να ελαχιστοποιήσουν την ανάγκη των οπιοεξαρτημένων ασθενών για παράνομα οπιοειδή. Οι μεγαλύτερες επιδράσεις των αγωνιστών των οπιοειδών παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια κλινικών φαρμακολογικών μελετών σε ασθενείς εξαρτώμενους από τα οπιοειδή.

Κλινική αποτελεσματικότητα

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του Βουπρενορφίνη στη θεραπεία της εξάρτησης από οπιοειδή προσδιορίστηκαν σε μια βασική φάσης 3, τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, με διπλό εικονικό φάρμακο, ελεγχόμενη με ενεργή ουσία, ευέλικτης δόσης μελέτη σε ασθενείς με μέτρια έως βαριά εξάρτηση από οπιοειδή. Σε αυτήν τη μελέτη, 428 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε μία ή δύο ομάδες θεραπείας. Οι ασθενείς στην ομάδα Βουπρενορφίνη (n = 213) έλαβαν εβδομαδιαίες εγχύσεις (16 mg έως 32 mg) κατά τη διάρκεια των πρώτων 12 μηνών ακολουθούμενες από μηνιαίες εγχύσεις (64 mg έως 160 mg) κατά τη διάρκεια των τελευταίων 12 εβδομάδων, συν ημερήσιες δόσεις υπογλώσσιου δισκίου εικονικού φαρμάκου καθόλη τη διάρκεια της περιόδου θεραπείας. Οι ασθενείς στην ομάδα υπογλώσσιας βουπρενορφίνης/ναλοξόνης (n = 215) έλαβαν εβδομαδιαίες εγχύσεις εικονικού φαρμάκου κατά τις 12 πρώτες εβδομάδες και μηνιαίες εγχύσεις εικονικού φαρμάκου κατά τις 12 τελευταίες εβδομάδες, συν ημερήσια δισκία βουπρενορφίνης/ναλοξόνης καθόλη τη διάρκεια της περιόδου θεραπείας (8 mg έως 24 mg κατά τη διάρκεια των πρώτων 12 εβδομάδων και 8 mg έως 32 mg κατά τη διάρκεια των τελευταίων 12 εβδομάδων). Κατά τη διάρκεια των 12 εβδομάδων με μηνιαίες εγχύσεις, οι ασθενείς και στις δύο ομάδες μπορούσαν να λάβουν μια επιπλέον εβδομαδιαία δόση Βουπρενορφίνη 8 mg ανά μήνα, εάν χρειαζόταν. Οι ασθενείς προσήλθαν σε 12 εβδομαδιαίες επισκέψεις κατά τη διάρκεια των πρώτων 12 εβδομάδων και σε 6 επισκέψεις κατά τη διάρκεια των τελευταίων 12 εβδομάδων (3 προγραμματισμένες μηνιαίες επισκέψεις και 3 τυχαίες τοξικολογικές επισκέψεις για ούρα). Σε κάθε επίσκεψη, αξιολογήθηκαν η αποτελεσματικότητα και τα μέτρα ασφάλειας.

Από τους 428 τυχαιοποιημένους ασθενείς, το 69,0% (147/213) των ασθενών στην ομάδα θεραπείας με Βουπρενορφίνη και το 72,6% (156/215) των ασθενών στην ομάδα θεραπείας με υπογλώσσια βουπρενορφίνη/ναλοξόνη ολοκλήρωσαν την περίοδο θεραπείας 24 εβδομάδων.

Η μελέτη πέτυχε το πρωτεύον τελικό σημείο μη κατωτερότητας στο μέσο ποσοστό των δειγμάτων ούρων που ήταν αρνητικά σε παράνομα οπιοειδή κατά τη διάρκεια των εβδομάδων θεραπείας 1 έως 24 για την ομάδα με Βουπρενορφίνη σε σύγκριση με την ομάδα της υπογλώσσιας βουπρενορφίνης/ναλοξόνης (Πίνακας 3). Η ανωτερότητα του Βουπρενορφίνη έναντι της υπογλώσσιας βουπρενορφίνης/ναλοξόνης επιτεύχθηκε (προκαθορισμένη σειρά δοκιμής) για τη δευτερεύουσα σωρευτική συνάρτηση διανομής (CDF) για ποσοστό αρνητικών στα οπιοειδή δειγμάτων ούρων κατά τη διάρκεια των εβδομάδων θεραπείας 4 έως 24 (Πίνακας 3).

Πίνακας 3. Μεταβλητές αποτελεσματικότητας σε μια βασική, φάσης 3, τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, με διπλό εικονικό φάρμακο, ελεγχόμενη με ενεργή ουσία, ευέλικτης δόσης μελέτη σε ασθενείς με μέτρια έως βαριά εξάρτηση από οπιοειδή

Μεταβλητή αποτελεσματικότητας	Στατιστικά	Βουπρενορφίνη	SL BPN/NX	Διαφορά (%)α	Τιμή p
	Ν	213	215
Ποσοστό δειγμάτων ούρων αρνητικό για παράνομα οπιοειδή	Μέσο LS (%) (SE)	35,1 (2,48)	28,4 (2,47)	6,7	<0,001
	95% CI	30,3 - 40,0	23,5 - 33,3	-0,1 - 13,6
CDF του ποσοστού των δειγμάτων ούρων αρνητικών για παράνομα οπιοειδή εντός των εβδομάδων 4-24	Ν	213	215
	Διάμεση τιμή	26,7	6,7		0,008β

CDF = συνάρτηση σωρευτικής διανομής, CI = διάστημα εμπιστοσύνης, LS = μέσος όρος ελαχίστων τετραγώνων, SE = τυπικό σφάλμα, SL BPN/NX = υπογλώσσια βουπρενορφίνη/ναλοξόνη α Διαφορά = Βουπρενορφίνη - SL BPN/NX. β Η τιμή p ήταν για ανωτερότητα

Πραγματοποιήθηκε μια μακροχρόνια, ανοικτής επισήμανσης, φάσης 3 μελέτη ασφάλειας με ευέλικτη δοσολογία εβδομαδιαίου και μηνιαίου Βουπρενορφίνη για 48 εβδομάδες. Στη μελέτη εντάχθηκαν συνολικά 227 ασθενείς με μέτρια έως βαριά εξάρτηση από οπιοειδή, εκ των οποίων 190 ασθενείς άλλαξαν από υπογλώσσια βουπρενορφίνη (με ή χωρίς ναλοξόνη), και 37 ασθενείς ήταν νέοι στη θεραπεία με βουπρενορφίνη. Κατά τη διάρκεια της περιόδου 48 εβδομάδων, οι ασθενείς μπορούσαν να αλλάξουν μεταξύ εβδομαδιαίων και μηνιαίων εγχύσεων με Βουπρενορφίνη και μεταξύ δόσεων (8 mg έως 32 mg εβδομαδιαίο Βουπρενορφίνη και 64 mg έως 160 mg μηνιαίου Βουπρενορφίνη) σύμφωνα με την κλινική αξιολόγηση του ιατρού.

Για ασθενείς που άλλαξαν από υπογλώσσια βουπρενορφίνη, το ποσοστό των ασθενών με αρνητικά δείγματα ούρων για παράνομα οπιοειδή ήταν 78,8% στην αρχή και 84,0% στο τέλος των 48 εβδομάδων της περιόδου θεραπείας. Για τους νέους ασθενείς στη θεραπεία, το ποσοστό των ασθενών με αρνητικά δείγματα ούρων για παράνομα οπιοειδή ήταν 0,0% στην αρχή και 63,0% στο τέλος των 48 εβδομάδων της περιόδου θεραπείας. Συνολικά, 156 ασθενείς (68,7%) ολοκλήρωσαν την περίοδο θεραπείας 48 εβδομάδων.

Φαρμακοκινητική

Εβδομαδιαίο Βουπρενορφίνη

Απορρόφηση Μετά την ένεση, η συγκέντρωση στο πλάσμα της βουπρενορφίνης αυξάνεται με μέσο χρόνο στη μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (tmax) περίπου 24 ωρών. Το Βουπρενορφίνη έχει πλήρη απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα. Η έκθεση σε σταθερή κατάσταση επιτυγχάνεται στην τέταρτη εβδομαδιαία δόση. Δοσοεξαρτώμενες αυξήσεις της έκθεσης παρατηρήθηκαν στο διάστημα δόσης 8 mg έως 32 mg.

Κατανομή Ο φαινομενικός όγκος διανομής για βουπρενορφίνη είναι περίπου 1.900 l. Η βουπρενορφίνη είναι περίπου 96% δεσμευμένη σε πρωτεΐνη, κυρίως σε άλφα και βήτα σφαιρίνη.

Βιομετασχηματισμός και αποβολή Η βουπρενορφίνη μεταβολίζεται οξειδωτικά από τη 14-Ν-απαλκυλίωση σε Ν-απαλκυλιωμένη βουπρενορφίνη (γνωστή ως νορβουπρενορφίνη) μέσω του κυτοχρώματος P450 CYP3A4 και μέσω γλυκοροσύζευξης του συγγενούς μορίου και του απαλκυλιωτικού μεταβολίτη. Η νορβουπρενορφίνη είναι ένας μ-αγωνιστής των οπιοειδών με ασθενή ενδογενή δράση.

Υποδόρια χορήγηση του Βουπρενορφίνη έχει ως αποτέλεσμα σημαντικά χαμηλότερες συγκεντρώσεις του μεταβολίτη νορβουπρενορφίνη σε σύγκριση με τη χορήγηση υπογλώσσιας βουπρενορφίνης, εξαιτίας της αποφυγής του πρώτου βήματος του μεταβολισμού.

Η αποβολή της βουπρενορφίνης από το Βουπρενορφίνη περιορίζεται σε βαθμιαία αποδέσμευση με τελική ημιζωή εύρους από 3 έως 5 ημέρες. Η βουπρενορφίνη απομακρύνεται κυρίως με τα κόπρανα μέσω αποβολής από τη χολή των συζευγμένων με γλυκουρονίδια μεταβολιτών (70%), η υπόλοιπη απομακρύνεται με τα ούρα. Η συνολική κάθαρση βουπρενορφίνης είναι περίπου 68 l/h.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι Δεν υπάρχουν διαθέσιμα φαρμακοκινητικά δεδομένα σε ηλικιωμένους ασθενείς (> 65 ετών).

Νεφρική δυσλειτουργία Η νεφρική απομάκρυνση παίζει έναν σχετικά μικρό ρόλο (≈ 30%) στη συνολική κάθαρση της βουπρενορφίνης. Δεν απαιτείται μεταβολή της δόσης με βάση τη νεφρική λειτουργία, αλλά συνιστάται προσοχή όταν χορηγείται σε άτομα με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις).

Ηπατική δυσλειτουργία Ο Πίνακας 4 συγκεντρώνει τα αποτελέσματα από μία κλινική μελέτη στην οποία η έκθεση σε βουπρενορφίνη προσδιορίστηκε μετά από χορήγηση ενός υπογλώσσιου δισκίου βουπρενορφίνης/ναλοξόνης 2,0/0,5 mg σε υγιείς ασθενείς και σε ασθενείς με διαφορετικούς βαθμούς ηπατικής ανεπάρκειας.

Πίνακας 4. Επίδραση της ηπατικής ανεπάρκειας (σχετική αλλαγή σε υγιείς ασθενείς) στις φαρμακοκινητικές παραμέτρους της βουπρενορφίνης μετά από υπογλώσσια χορήγηση βουπρενορφίνης/ναλοξόνης (2,0/0,5 mg) σε υγιείς ασθενείς και σε ασθενείς με διαφόρων βαθμών ηπατικής ανεπάρκειας

Φαρμακοκινητική παράμετρος	ήπια ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh Κλάση A) (n=9)	μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh Κλάση Β) (n=8)	σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh Κλάση C) (n=8)
Βουπρενορφίνη
Cmax	Αύξηση κατά 1,2 φορές	Αύξηση κατά 1,1 φορές	Αύξηση κατά 1,7 φορές
AUCτελευταία	Παρόμοια με την ομάδα ελέγχου	Αύξηση κατά 1,6 φορές	Αύξηση κατά 2,8 φορές

Συνολικά, η έκθεση του πλάσματος σε βουπρενορφίνη αυξήθηκε περίπου 3 φορές σε ασθενείς με βαριά ανεπάρκεια της ηπατικής λειτουργίας (βλ. Δοσολογία, Αντενδείξεις και Ειδικές προειδοποιήσεις).

Παιδιατρικός πληθυσμός Δεν διατίθενται φαρμακοκινητικά δεδομένα σε παιδιατρικούς πληθυσμούς (κάτω των 18 ετών). Προσομοιωμένα δεδομένα έκθεσης βουπρενορφίνης σε εφήβους ηλικίας 16 ετών καταδεικνύουν χαμηλότερες τιμές Cmax και AUC σε σύγκριση με τις τιμές που παρατηρούνται σε ενήλικες με εβδομαδιαία και μηνιαία χορήγηση Βουπρενορφίνη.

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα φάρμακα του νευρικού συστήματος, φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην εξάρτηση από οπιοειδή, κωδικός ATC: N07BC01 ### Μηχανισμός δράσης Η βουπρενορφίνη είναι ένας μερικός αγωνιστής/ανταγωνιστής των οπιοειδών, ο οποίος…

Φαρμακοκινητική

Εβδομαδιαίο Βουπρενορφίνη Απορρόφηση Μετά την ένεση, η συγκέντρωση στο πλάσμα της βουπρενορφίνης αυξάνεται με μέσο χρόνο στη μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (tmax) περίπου 24 ωρών. Το Βουπρενορφίνη έχει πλήρη απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα. Η έκθεση…

Μεταβολισμός

Μεταβολισμός Η βουπρενορφίνη μεταβολίζεται σε νορβουπρενορφίνη μέσω Ν-δεαλκυλίωσης που καταλύεται από το κυτόχρωμα P450 3A4/3A5. Η βουπρενορφίνη και η νορβουπρενορφίνη υφίστανται επίσης γλυκουρονιδίωση σε ανενεργούς μεταβολίτες, τη…

Απέκκριση

Ο δρόμος απέκκρισης: Η βουπρενορφίνη, όπως η μορφίνη και άλλα φαιλικά οπιοειδή αναλγητικά, μεταβολίζεται από το ήπαρ και η κάθαρση σχετίζεται με την ηπατική αιμάτωση.

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

flag

Αρχικός έλεγχος — πριν την έναρξη

Ηπατική λειτουργία · Αρχική
Πριν την έναρξη
Ιογενής ηπατίτιδα · Αρχική
Πριν την έναρξη

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Ηπατική λειτουργία	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	Τακτικά	Ιογενής ηπατίτιδα, συγχορήγηση φαρμάκων ή ηπατική δυσλειτουργία
		Στενά	Συνέχιση θεραπείας μετά από ηπατικό συμβάν
		Τακτικά	Κατά τη διάρκεια της θεραπείας σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Αυτόνομο νευρικό σύστημα	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	Προσεκτικά	Έναρξη και αύξηση δόσεων σε συγχορήγηση σεροτονινεργικών παραγόντων
Νευρομυϊκή εξέταση	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	Προσεκτικά	Έναρξη και αύξηση δόσεων σε συγχορήγηση σεροτονινεργικών παραγόντων
Συμπεριφορά αναζήτησης ναρκωτικών	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	Κατά τη διάρκεια της θεραπείας	—
Ψυχική κατάσταση	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	Προσεκτικά	Έναρξη και αύξηση δόσεων σε συγχορήγηση σεροτονινεργικών παραγόντων
Γαστρεντερικά συμπτώματα	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	Προσεκτικά	Έναρξη και αύξηση δόσεων σε συγχορήγηση σεροτονινεργικών παραγόντων
Κατάσταση ασθενούς	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	Κατά τη διάρκεια της θεραπείας	Κατά τη διαχείριση οξέος πόνου
Κατάσταση ασθενούς	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	Στενά	Έφηβοι (16-17 ετών)
Κλινική παρακολούθηση	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	—	Ταυτόχρονα φαρμακευτικά προϊόντα ή/και συννοσηρότητες
		—	—
		—	Μέτρια ηπατική δυσλειτουργία

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Η βουπρενορφίνη καταστέλλει τα αναπνευστικά κέντρα, καταστέλλει το αντανακλαστικό του βήχα και προκαλεί μυώση.

Εξάρτηση

Η βουπρενορφίνη είναι μερικός αγωνιστής στον μ-οπιοειδή υποδοχέα και η χρόνια χορήγηση προκαλεί σωματική εξάρτηση τύπου οπιοειδών, η οποία χαρακτηρίζεται από σημεία και συμπτώματα στέρησης μετά από αιφνίδια διακοπή ή ταχεία μείωση της δόσης. Το σύνδρομο στέρησης είναι συνήθως ηπιότερο από αυτό που παρατηρείται με τους πλήρεις αγωνιστές και μπορεί να έχει καθυστερημένη έναρξη.

Η βουπρενορφίνη μπορεί να γίνει αντικείμενο κατάχρησης με παρόμοιο τρόπο όπως και άλλα οπιοειδή. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη συνταγογράφηση ή τη χορήγηση βουπρενορφίνης σε καταστάσεις όπου ο κλινικός ιατρός ανησυχεί για αυξημένο κίνδυνο κακής χρήσης, κατάχρησης ή εκτροπής.

Στέρηση

Η αιφνίδια διακοπή της θεραπείας δεν συνιστάται, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε σύνδρομο στέρησης οπιοειδών, το οποίο μπορεί να έχει καθυστερημένη έναρξη. Τα σημεία και συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν μυαλγίες, διάρροια, ανατριχίλα, ανορεξία, ναυτία, νευρικότητα ή ανησυχία, άγχος, ρινόρροια, φτέρνισμα, τρόμους ή ρίγη, κράμπες στο στομάχι, ταχυκαρδία, δυσκολία στον ύπνο, ασυνήθιστη αύξηση εφίδρωσης, αίσθημα παλμών, ανεξήγητο πυρετό, αδυναμία και χασμουρητό.

Κίνδυνος Αναπνευστικής και Κεντρικής Νευρικής Καταστολής (ΚΝΣ) και Υπερδοσολογίας

Η βουπρενορφίνη έχει συσχετιστεί με απειλητική για τη ζωή αναπνευστική καταστολή και θάνατο. Πολλές, αν και όχι όλες, οι αναφορές μετά την κυκλοφορία σχετικά με κώμα και θάνατο αφορούσαν κακή χρήση μέσω αυτο-ένεσης ή σχετίζονταν με την ταυτόχρονη χρήση βουπρενορφίνης και βενζοδιαζεπινών ή άλλων κατασταλτικών του ΚΝΣ, συμπεριλαμβανομένου του αλκοόλ.

Χρησιμοποιήστε δισκία βουπρενορφίνης και ναλοξόνης υπογλώσσια με προσοχή σε ασθενείς με διαταραγμένη αναπνευστική λειτουργία (π.χ., χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, πνευμονοκαρδιακή ανεπάρκεια, μειωμένο αναπνευστικό απόθεμα, υποξία, υπερκαπνία ή προϋπάρχουσα αναπνευστική καταστολή).

Κίνδυνος Υπερδοσολογίας σε Οπιοειδο-αρχάριους Ασθενείς

Έχουν αναφερθεί θάνατοι ατόμων που δεν είχαν προηγούμενη έκθεση σε οπιοειδή, οι οποίοι έλαβαν δόση 2 mg βουπρενορφίνης ως υπογλώσσιο δισκίο για αναλγησία. Τα δισκία βουπρενορφίνης και ναλοξόνης υπογλώσσια δεν είναι κατάλληλα ως αναλγητικό σε οπιοειδο-αρχάριους ασθενείς.

Πρόκληση Σημείων και Συμπτωμάτων Στέρησης Οπιοειδών

Εάν η βουπρενορφίνη χορηγηθεί σε εξαρτημένα από οπιοειδή άτομα, θα εκτοπίσει τα άλλα οπιοειδή και θα προκαλέσει ένα φαινόμενο γνωστό ως “προκλητή στέρηση”, το οποίο χαρακτηρίζεται από ταχεία και έντονη έναρξη συμπτωμάτων στέρησης.

Τα άτομα πρέπει επομένως να βρίσκονται σε κατάσταση ήπιας έως μέτριας στέρησης πριν ξεκινήσουν θεραπεία με βουπρενορφίνη.

Επειδή περιέχει ναλοξόνη, τα δισκία βουπρενορφίνης και ναλοξόνης υπογλώσσια είναι επίσης πολύ πιθανό να προκαλέσουν έντονα και σαφή σημεία και συμπτώματα στέρησης εάν γίνει κακή χρήση παρεντερικά από άτομα που είναι εξαρτημένα από πλήρεις αγωνιστές οπιοειδών όπως η ηρωίνη, η μορφίνη ή η μεθαδόνη.

Γαστρεντερικές Επιπτώσεις

Η βουπρενορφίνη και άλλα οπιοειδή που μοιάζουν με μορφίνη έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν την κινητικότητα του εντέρου και προκαλούν δυσκοιλιότητα. Η βουπρενορφίνη μπορεί να θολώσει τη διάγνωση ή την κλινική πορεία ασθενών με οξείες κοιλιακές καταστάσεις και πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με δυσλειτουργία του χοληφόρου συστήματος.

Επιδράσεις στο Ενδοκρινικό Σύστημα

Τα οπιοειδή αναστέλλουν την έκκριση της αδρενοκορτικοτρόπου ορμόνης (ACTH), της κορτιζόλης και της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) στους ανθρώπους. Επίσης, διεγείρουν την έκκριση προλακτίνης, αυξητικής ορμόνης (GH) και την έκκριση ινσουλίνης και γλυκαγόνης από το πάγκρεας.

Η χρόνια χρήση οπιοειδών μπορεί να επηρεάσει τον άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-γονάδων, οδηγώντας σε ανεπάρκεια ανδρογόνων που μπορεί να εκδηλωθεί ως χαμηλή λίμπιντο, ανικανότητα, στυτική δυσλειτουργία, αμηνόρροια ή στειρότητα. Ο αιτιολογικός ρόλος των οπιοειδών στο κλινικό σύνδρομο υπογοναδισμού είναι άγνωστος, επειδή οι διάφορες ιατρικές, φυσικές, τρόπου ζωής και ψυχολογικές στρεσογόνες καταστάσεις που μπορεί να επηρεάσουν τα επίπεδα των γοναδικών ορμονών δεν έχουν ελεγχθεί επαρκώς σε μελέτες που έχουν διεξαχθεί μέχρι σήμερα.

Ασθενείς που παρουσιάζουν συμπτώματα ανεπάρκειας ανδρογόνων πρέπει να υποβάλλονται σε εργαστηριακή αξιολόγηση.

Επινεφριδιακή Ανεπάρκεια

Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις επινεφριδιακής ανεπάρκειας με τη χρήση οπιοειδών, συχνότερα μετά από χρήση άνω του ενός μηνός. Η εμφάνιση επινεφριδιακής ανεπάρκειας μπορεί να περιλαμβάνει μη ειδικά συμπτώματα και σημεία, όπως ναυτία, έμετο, ανορεξία, κόπωση, αδυναμία, ζάλη και χαμηλή αρτηριακή πίεση.

Εάν υπάρχει υποψία επινεφριδιακής ανεπάρκειας, επιβεβαιώστε τη διάγνωση με διαγνωστικές εξετάσεις το συντομότερο δυνατό. Εάν διαγνωστεί επινεφριδιακή ανεπάρκεια, αντιμετωπίστε με φυσιολογικές δόσεις αντικατάστασης κορτικοστεροειδών. Μειώστε σταδιακά τη δόση του οπιοειδούς για να επιτρέψετε την ανάκαμψη της επινεφριδιακής λειτουργίας και συνεχίστε τη θεραπεία με κορτικοστεροειδή μέχρι να αποκατασταθεί η επινεφριδιακή λειτουργία.

Μπορούν να δοκιμαστούν άλλα οπιοειδή, καθώς ορισμένες περιπτώσεις ανέφεραν χρήση διαφορετικού οπιοειδούς χωρίς επανεμφάνιση επινεφριδιακής ανεπάρκειας. Οι διαθέσιμες πληροφορίες δεν εντοπίζουν κανένα συγκεκριμένο οπιοειδές ως πιθανότερο να σχετίζεται με επινεφριδιακή ανεπάρκεια.

Χρήση σε Ασθενείς με Ηπατική Δυσλειτουργία

Τα προϊόντα βουπρενορφίνης/ναλοξόνης δεν συνιστώνται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια και ενδέχεται να μην είναι κατάλληλα για ασθενείς με μέτρια ηπατική ανεπάρκεια.

Οι δόσεις βουπρενορφίνης και ναλοξόνης σε αυτό το προϊόν σταθερής συνδυαστικής δόσης δεν μπορούν να τιτλοποιηθούν μεμονωμένα, και η ηπατική δυσλειτουργία οδηγεί σε μειωμένη κάθαρση της ναλοξόνης σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι της βουπρενορφίνης. Ως εκ τούτου, οι ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια θα εκτεθούν σε σημαντικά υψηλότερα επίπεδα ναλοξόνης από τους ασθενείς με φυσιολογική ηπατική λειτουργία. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο προκλητής στέρησης στην αρχή της θεραπείας (επαγωγή) και μπορεί να επηρεάσει την αποτελεσματικότητα της βουπρενορφίνης καθ’ όλη τη διάρκεια της θεραπείας.

Σε ασθενείς με μέτρια ηπατική ανεπάρκεια, η διαφορική μείωση της κάθαρσης της ναλοξόνης σε σύγκριση με την κάθαρση της βουπρενορφίνης δεν είναι τόσο μεγάλη όσο σε άτομα με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια. Ωστόσο, τα προϊόντα βουπρενορφίνης και ναλοξόνης δεν συνιστώνται για την έναρξη (επαγωγή θεραπείας) σε ασθενείς με μέτρια ηπατική ανεπάρκεια λόγω του αυξημένου κινδύνου προκλητής στέρησης.

Τα προϊόντα βουπρενορφίνης και ναλοξόνης μπορούν να χρησιμοποιηθούν με προσοχή για τη θεραπεία συντήρησης σε ασθενείς με μέτρια ηπατική ανεπάρκεια που έχουν ξεκινήσει θεραπεία με προϊόν βουπρενορφίνης χωρίς ναλοξόνη. Ωστόσο, οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά και να λαμβάνεται υπόψη η πιθανότητα η ναλοξόνη να επηρεάσει την αποτελεσματικότητα της βουπρενορφίνης.

Κίνδυνος Ηπατίτιδας, Ηπατικών Συμβάντων

Έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις κυτταρολυτικής ηπατίτιδας και ηπατίτιδας με ίκτερο σε άτομα που λάμβαναν βουπρενορφίνη σε κλινικές δοκιμές και μέσω αναφορών ανεπιθύμητων ενεργειών μετά την κυκλοφορία. Το φάσμα των ανωμαλιών κυμαίνεται από παροδικές ασυμπτωματικές αυξήσεις στις ηπατικές τρανσαμινάσες έως αναφορές θανάτου, ηπατικής ανεπάρκειας, ηπατικής νέκρωσης, ηπατο-νεφρικού συνδρόμου και ηπατικής εγκεφαλοπάθειας.

Σε πολλές περιπτώσεις, η παρουσία προϋπαρχουσών ανωμαλιών των ηπατικών ενζύμων, μόλυνση από τον ιό της ηπατίτιδας Β ή C, ταυτόχρονη χρήση άλλων δυνητικά ηπατοτοξικών φαρμάκων και η συνεχιζόμενη χρήση ενέσιμων ουσιών μπορεί να έπαιξαν αιτιολογικό ή συμβάλλοντα ρόλο. Σε άλλες περιπτώσεις, υπήρχαν ανεπαρκή δεδομένα για τον προσδιορισμό της αιτιολογίας της ανωμαλίας.

Η διακοπή της βουπρενορφίνης οδήγησε σε βελτίωση της οξείας ηπατίτιδας σε ορισμένες περιπτώσεις· ωστόσο, σε άλλες περιπτώσεις δεν απαιτήθηκε μείωση της δόσης. Υπάρχει η πιθανότητα η βουπρενορφίνη να έπαιξε αιτιολογικό ή συμβάλλοντα ρόλο στην ανάπτυξη της ηπατικής ανωμαλίας σε ορισμένες περιπτώσεις.

Συνιστάται έλεγχος ηπατικής λειτουργίας πριν από την έναρξη της θεραπείας για τον καθορισμό μιας βασικής τιμής. Συνιστάται επίσης περιοδική παρακολούθηση της ηπατικής λειτουργίας κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Συνιστάται βιολογική και αιτιολογική αξιολόγηση όταν υποψιάζεται ηπατικό συμβάν.

Ανάλογα με την περίπτωση, τα δισκία βουπρενορφίνης και ναλοξόνης υπογλώσσια μπορεί να χρειαστεί να διακοπούν προσεκτικά για την πρόληψη σημείων και συμπτωμάτων στέρησης και την επιστροφή του ασθενούς στην παράνομη χρήση ουσιών, και πρέπει να ξεκινήσει αυστηρή παρακολούθηση του ασθενούς.

Ορθοστατική Υπόταση

Όπως και άλλα οπιοειδή, τα δισκία βουπρενορφίνης και ναλοξόνης υπογλώσσια μπορεί να προκαλέσουν ορθοστατική υπόταση σε κινητοποιημένους ασθενείς.

Αύξηση της Πίεσης του Εγκεφαλονωτιαίου Υγρού

Η βουπρενορφίνη, όπως και άλλα οπιοειδή, μπορεί να αυξήσει την πίεση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού και πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με τραυματισμό κεφαλής, ενδοκρανιακές αλλοιώσεις και άλλες καταστάσεις όπου η πίεση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού μπορεί να είναι αυξημένη. Η βουπρενορφίνη μπορεί να προκαλέσει μυώση και αλλαγές στο επίπεδο συνείδησης που μπορεί να επηρεάσουν την αξιολόγηση του ασθενούς.

Αύξηση της Ενδοχολεδικής Πίεσης

Η βουπρενορφίνη έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει την ενδοχολεδική πίεση, όπως και άλλα οπιοειδή, και επομένως πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με δυσλειτουργία του χοληφόρου συστήματος.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Η βουπρενορφίνη είναι μερικός αγωνιστής στον μ-οπιοειδή υποδοχέα και ανταγωνιστής στον κ-οπιοειδή υποδοχέα. Εμφανίζει υψηλή συγγένεια για τον μ-οπιοειδή υποδοχέα, αλλά έχει χαμηλότερη εγγενή δραστικότητα σε σύγκριση με άλλους πλήρεις μ-οπιοειδείς αγωνιστές όπως η ηρωίνη, η οξυκωδόνη ή η μεθαδόνη. Αυτό σημαίνει ότι η βουπρενορφίνη προσδένεται προτιμησιακά στον οπιοειδή υποδοχέα και εκτοπίζει οπιοειδή χαμηλότερης συγγένειας χωρίς να ενεργοποιεί τον υποδοχέα σε συγκρίσιμο βαθμό.

Κλινικά, αυτό οδηγεί σε αργή έναρξη δράσης και ένα κλινικό φαινόμενο γνωστό ως “ταβάνι δράσης” (ceiling effect), όπου μόλις επιτευχθεί μια ορισμένη δόση, οι επιδράσεις της βουπρενορφίνης σταθεροποιούνται. Αυτό το φαινόμενο μπορεί να είναι ευεργετικό, καθώς οι δοσοεξαρτώμενες παρενέργειες, όπως η αναπνευστική καταστολή, η καταστολή και η δηλητηρίαση, επίσης σταθεροποιούνται γύρω στα 32 mg, με αποτέλεσμα χαμηλότερο κίνδυνο υπερδοσολογίας σε σύγκριση με τη μεθαδόνη και άλλα οπιοειδή πλήρεις αγωνιστές.

Σημαίνει επίσης ότι οι εξαρτημένοι από οπιοειδή ασθενείς δεν βιώνουν καταστολή ή ευφορία με τον ίδιο ρυθμό που θα μπορούσαν να βιώσουν με πιο ισχυρά οπιοειδή, βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής για ασθενείς με σοβαρό πόνο και μειώνοντας τις ενισχυτικές επιδράσεις των οπιοειδών που μπορεί να οδηγήσουν σε συμπεριφορές αναζήτησης ουσιών.

Η υψηλή συγγένεια, αλλά χαμηλή εγγενής δραστικότητα της βουπρενορφίνης για τον μ-οπιοειδή υποδοχέα σημαίνει επίσης ότι εάν χορηγηθεί σε εξαρτημένα από οπιοειδή άτομα, θα εκτοπίσει τα άλλα οπιοειδή χωρίς να δημιουργήσει ίση οπιοειδή δράση και θα προκαλέσει ένα φαινόμενο γνωστό ως “προκλητή στέρηση”, το οποίο χαρακτηρίζεται από ταχεία και έντονη έναρξη συμπτωμάτων στέρησης (δηλ. άγχος, ανησυχία, γαστρεντερική δυσφορία, εφίδρωση, έντονη επιθυμία για ουσία και ταχυκαρδία).

Η βουπρενορφίνη είναι διαθέσιμη στο εμπόριο ως προϊόν με την εμπορική ονομασία Suboxone, το οποίο παρασκευάζεται σε συνδυασμό σταθερής δόσης 4:1 μαζί με ναλοξόνη, έναν μη εκλεκτικό ανταγωνιστή οπιοειδών υποδοχέων. Ο συνδυασμός ενός αγωνιστή οπιοειδών με έναν ανταγωνιστή οπιοειδών μπορεί να φαίνεται αντιφατικός, ωστόσο, αυτός ο συνδυασμός με ναλοξόνη έχει σκοπό να μειώσει το δυναμικό κατάχρησης του Suboxone, καθώς η ναλοξόνη απορροφάται ελάχιστα από την από του στόματος οδό (και δεν έχει επίδραση όταν λαμβάνεται από το στόμα), αλλά θα αντιστρέψει τις αγωνιστικές επιδράσεις της βουπρενορφίνης εάν γίνει ενδοφλέβια ένεση.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Η βιοδιαθεσιμότητα της βουπρενορφίνης/ναλοξόνης είναι πολύ υψηλή μετά από ενδοφλέβια ή υποδόρια χορήγηση, χαμηλότερη με την υπογλώσσια ή στοματική οδό, και πολύ χαμηλή όταν χορηγείται από του στόματος οδό. Επομένως, χορηγείται ως υπογλώσσιο δισκίο που απορροφάται από τον στοματικό βλεννογόνο απευθείας στη συστηματική κυκλοφορία.

Κλινικές φαρμακοκινητικές μελέτες έδειξαν ευρεία δια-ασθενική μεταβλητότητα στην υπογλώσσια απορρόφηση της βουπρενορφίνης και της ναλοξόνης, αλλά εντός των ατόμων η μεταβλητότητα ήταν χαμηλή. Τόσο η Cmax όσο και η AUC της βουπρενορφίνης αυξήθηκαν γραμμικά με την αύξηση της δόσης (στο εύρος των 4 έως 16 mg), αν και η αύξηση δεν ήταν άμεσα δοσοαναλογική.

Ο συνδυασμός βουπρενορφίνης με ναλοξόνη (2mg/0.5mg) που παρέχεται σε υπογλώσσια δισκία έδειξε Cmax 0,780 ng/mL με Tmax 1,50 ώρες και AUC 7,651 ng.hr/mL.

Η συγχορήγηση με ναλοξόνη δεν επηρεάζει τη φαρμακοκινητική της βουπρενορφίνης.

Η βουπρενορφίνη, όπως η μορφίνη και άλλοι φαινολικοί αναλγητικοί οπιοειδείς, μεταβολίζεται από το ήπαρ και η κάθαρσή της σχετίζεται με την ηπατική ροή αίματος. Απεκκρίνεται κυρίως μέσω των κοπράνων (ως ελεύθερες μορφές βουπρενορφίνης και νορβουπρενορφίνης), ενώ το 10-30% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα (ως συζευγμένες μορφές βουπρενορφίνης και νορβουπρενορφίνης).

Η συνολική μέση ημιζωή αποβολής της βουπρενορφίνης στο πλάσμα κυμαίνεται από 31 έως 42 ώρες, αν και τα επίπεδα είναι πολύ χαμηλά 10 ώρες μετά τη χορήγηση της δόσης (η πλειοψηφία της AUC της βουπρενορφίνης συλλαμβάνεται εντός 10 ωρών), υποδεικνύοντας ότι η αποτελεσματική ημιζωή μπορεί να είναι μικρότερη.

Η βουπρενορφίνη είναι εξαιρετικά λιπόφιλη, και επομένως εκτενώς κατανεμημένη, με ταχεία διείσδυση μέσω του αιματοεγκεφαλικού φραγμού. Ο εκτιμώμενος όγκος κατανομής είναι 188-335 L όταν χορηγείται ενδοφλεβίως. Μπορεί να διέλθει στον πλακούντα και στο μητρικό γάλα.

Η κάθαρση μπορεί να είναι υψηλότερη στα παιδιά από ό,τι στους ενήλικες. Ρυθμός κάθαρσης πλάσματος, IV χορήγηση, αναισθητοποιημένοι ασθενείς = 901,2 ± 39,7 mL/min· Ρυθμός κάθαρσης πλάσματος, IV χορήγηση, υγιείς εθελοντές = 1042-1280 mL/min.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Πρωτεϊνική Δέσμευση

Η βουπρενορφίνη είναι περίπου 96% δεσμευμένη σε πρωτεΐνες, κυρίως σε α- και β-σφαιρίνες.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Η βουπρενορφίνη μεταβολίζεται σε νορβουπρενορφίνη μέσω Ν-δεαλκυλίωσης που καταλύεται από το κυτόχρωμα P450 3A4/3A5. Η βουπρενορφίνη και η νορβουπρενορφίνη υφίστανται επίσης γλυκουρονιδίωση σε ανενεργούς μεταβολίτες, τη βουπρενορφίνη-3-γλυκουρονίδη και τη νορβουπρενορφίνη-3-γλυκουρονίδη, αντίστοιχα.

Ενώ η νορβουπρενορφίνη έχει βρεθεί ότι δεσμεύεται σε οπιοειδείς υποδοχείς in vitro, οι συγκεντρώσεις στον εγκέφαλο είναι πολύ χαμηλές, γεγονός που υποδηλώνει ότι δεν συμβάλλει στις κλινικές επιδράσεις της βουπρενορφίνης.

Η ναλοξόνη υφίσταται απευθείας γλυκουρονιδίωση σε ναλοξόνη-3-γλυκουρονίδη, καθώς και Ν-δεαλκυλίωση και αναγωγή της 6-οξικής ομάδας.

Η βουπρενορφίνη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν τη Νορβουπρενορφίνη και τη Βουπρενορφίνη γλυκουρονίδη.

Ηπατικός. Η βουπρενορφίνη υφίσταται τόσο Ν-δεαλκυλίωση σε νορβουπρενορφίνη όσο και γλυκουρονιδίωση. Η οδός Ν-δεαλκυλίωσης καταλύεται από το ισοένζυμο κυτοχρώματος P-450 3A4. Η νορβουπρενορφίνη, ένας ενεργός μεταβολίτης, έχει το ένα πέμπτο της φαρμακολογικής δράσης της μητρικής ένωσης και μπορεί περαιτέρω να υποστεί γλυκουρονιδίωση.

Οδός Απέκκρισης: Η βουπρενορφίνη, όπως η μορφίνη και άλλοι φαινολικοί αναλγητικοί οπιοειδείς, μεταβολίζεται από το ήπαρ και η κάθαρσή της σχετίζεται με την ηπατική ροή αίματος. Απεκκρίνεται κυρίως μέσω των κοπράνων (ως ελεύθερες μορφές βουπρενορφίνης και νορβουπρενορφίνης), ενώ το 10-30% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα (ως συζευγμένες μορφές βουπρενορφίνης και νορβουπρενορφίνης).

Ημιζωή: Ενδοφλέβια χορήγηση, 0,3 mg = 1,2-7,2 ώρες (μέση 2,2 ώρες)· Υπογλώσσια χορήγηση = 37 ώρες.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογική Ημιζωή

Η βουπρενορφίνη παρουσιάζει αργές κινητικές διάστασης (~166 λεπτά), η οποία συμβάλλει στη μακρά διάρκεια δράσης της και επιτρέπει τη χορήγηση μία φορά την ημέρα ή ακόμη και κάθε δεύτερη ημέρα. Σε μελέτες κλινικών δοκιμών, η ημιζωή της υπογλώσσια χορηγούμενης βουπρενορφίνης/ναλοξόνης 2mg/0,5mg βρέθηκε να είναι 30,75 ώρες.

MeSH classification

expand_more

Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογικής Δράσης

Ενώσεις με δράση παρόμοια με ΑΛΚΑΛΟΕΙΔΗ ΟΠΙΟΥ, που δρουν στους ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ ΟΠΙΟΕΙΔΩΝ. Οι ιδιότητες περιλαμβάνουν την πρόκληση ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ ή ΝΑΡΚΩΣΗΣ.
Παράγοντες που αναστέλλουν την επίδραση των ναρκωτικών στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Παράγοντες που προκαλούν ΝΑΡΚΩΣΗ. Τα ναρκωτικά περιλαμβάνουν παράγοντες που προκαλούν υπνηλία ή προκαλούμενο ύπνο (ΛΗΘΑΡΓΟ)· φυσικά ή συνθετικά παράγωγα του ΟΠΙΟΥ ή της ΜΟΡΦΙΝΗΣ ή οποιαδήποτε ουσία που έχει τέτοιες επιδράσεις. Είναι ισχυροί προκαλεστές ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ και ΔΙΑΤΑΡΑΞΕΩΝ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΩΝ ΜΕ ΟΠΙΟΕΙΔΗ.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Ταξινόμηση FDA Φαρμακολογικής Δράσης

40D3SCR4GZ

BUPRENORPHINE

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Μερικός Αγωνιστής Οπιοειδών

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Μερικοί Αγωνιστές Οπιοειδών

Η βουπρενορφίνη είναι Μερικός Αγωνιστής Οπιοειδών. Ο μηχανισμός δράσης της βουπρενορφίνης είναι ως Μερικός Αγωνιστής Οπιοειδών.

BUPRENORPHINE

Μερικός Αγωνιστής Οπιοειδών [EPC]· Μερικοί Αγωνιστές Οπιοειδών [MoA]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

31-42 ώρες

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

96%

PubChem

Απέκκριση

Κόπρανα/Νεφρά

PubChem

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 25 ημέρες

Εργαλείο washout arrow_forward

science

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

644073

Μοριακός τύπος

C29H41NO4

Μοριακό βάρος

467.6

IUPAC

(1S,2S,6R,14R,15R,16R)-5-(cyclopropylmethyl)-16-[(2S)-2-hydroxy-3,3-dimethylbutan-2-yl]-15-methoxy-13-oxa-5-azahexacyclo[13.2.2.12,8.01,6.02,14.012,20]icosa-8(20),9,11-trien-11-ol

InChIKey

RMRJXGBAOAMLHD-IHFGGWKQSA-N

Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογικής Δράσης

Ενώσεις με δράση παρόμοια με ΑΛΚΑΛΟΕΙΔΗ ΟΠΙΟΥ, που δρουν στους ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ ΟΠΙΟΕΙΔΩΝ. Οι ιδιότητες περιλαμβάνουν την πρόκληση ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ ή ΝΑΡΚΩΣΗΣ.
Παράγοντες που αναστέλλουν την επίδραση των ναρκωτικών στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Παράγοντες που προκαλούν ΝΑΡΚΩΣΗ. Τα ναρκωτικά περιλαμβάνουν παράγοντες που προκαλούν υπνηλία ή προκαλούμενο ύπνο (ΛΗΘΑΡΓΟ)· φυσικά ή συνθετικά παράγωγα του ΟΠΙΟΥ ή της ΜΟΡΦΙΝΗΣ ή οποιαδήποτε ουσία που έχει τέτοιες επιδράσεις. Είναι ισχυροί προκαλεστές ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ και ΔΙΑΤΑΡΑΞΕΩΝ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΩΝ ΜΕ ΟΠΙΟΕΙΔΗ.