ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ C09CA02 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

EPROSARTAN

Επροσαρτάνη

### Μηχανισμός δράσης **Επροσαρτάνη** Η επροσαρτάνη είναι ένας μη-πεπτιδικός, δραστικός από το στόμα μη-διφαινυλικός μη-τετραζολικός ανταγωνιστής των υποδοχέων της αγγειοτασίνης II, που συνδέεται εκλεκτικά με τον υποδοχέα ΑΤ1.

Εμπορικά Ονόματα

EPRATENZ EPRATENZ PLUS TEVETEN TEVETEN PLUS

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPCαναθ. 04/2023

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες

Δόσηένα δισκίο Επροσαρτάνη PLUS 600 mg/12,5 mg

μία φορά την ημέρα
Ηλικιωμένοι

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης
Παιδιά και έφηβοι κάτω των 18 ετών

Δεν συνιστάται
Ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία

Δεν συνιστάται
Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία

Αντενδείκνυται

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στην επροσαρτάνη, σε παράγωγα σουλφοναμίδης (όπως η υδροχλωροθειαζίδη), ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα
Κύηση

Πληθυσμόςδεύτερο και τρίτο τρίμηνο
Γαλουχία
Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία
Σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία

Πληθυσμόςκάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min
Ανθεκτική σε θεραπεία υποκαλιαιμία ή υπερασβεστιαιμία
Χολόσταση και αποφρακτικές διαταραχές των χοληφόρων
Ανθεκτική στη θεραπεία υπονατριαιμία
Συμπτωματική υπερουριχαιμία / ουρική αρθρίτιδα

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Νεφραγγειακή υπέρταση
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς με αγγειακό τόνο και νεφρική λειτουργία που εξαρτάται κυρίως από τη δράση του συστήματος ρενίνης-αγγειοτασίνης-αλδοστερόνης (π.χ. με μονόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη στένωση της νεφρικής αρτηρίας και λειτουργικά μονήρη νεφρό)

Η νεφρική λειτουργία πρέπει να παρακολουθείται στενά, διότι υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για σοβαρή υπόταση και νεφρική ανεπάρκεια.
Υπερκαλιαιμία
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς που κινδυνεύουν να αναπτύξουν υπερκαλιαιμία (νεφρική δυσλειτουργία, σακχαρώδη διαβήτη, συγχορήγηση καλιοσυντηρητικών διουρητικών, συμπληρωμάτων καλίου, υποκαταστατων άλατος που περιέχουν κάλιο ή άλλων φαρμακευτικών προϊόντων που μπορεί να οδηγήσουν σε αύξηση του καλίου στον ορό του αίματος)

Συνιστάται προσοχή στη χορήγηση και τακτική παρακολούθηση του καλίου στον ορό και την οξεοβασική ισορροπία.
Στένωση της αορτικής και της μιτροειδούς βαλβίδας, αποφρακτική υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς με στένωση της αορτικής ή της μιτροειδούς βαλβίδας ή με αποφρακτική υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια

Πρέπει να αντιμετωπίζονται με προσοχή.
Πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός
αντένδειξη

Πληθυσμόςασθενείς με πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισμό

Δεν αποκρίνονται επαρκώς σε αντιυπερτασικά που δρουν μέσω της αναστολής του συστήματος ρενίνης-αγγειοτασίνης-αλδοστερόνης και, κατά συνέπεια, δεν συνιστάται αγωγή με Επροσαρτάνη PLUS 600 mg/12,5 mg.
Αγγειακός τόνος και νεφρική λειτουργία
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς των οποίων ο αγγειακός τόνος και η νεφρική λειτουργία εξαρτώνται κυρίως από τη δράση του συστήματος ρενίνης-αγγειοτασίνης-αλδοστερόνης (π.χ. ασθενείς με σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια ή υπάρχουσα νεφρική πάθηση συμπεριλαμβανομένης της στένωσης της νεφρικής αρτηρίας)

Η αγωγή με έναν αναστολέα-ΜΕΑ ή έναν ανταγωνιστή των υποδοχέων της Αγγειοτασίνης-ΙΙ θα επηρεάσει το σύστημα αυτό με εκδήλωση οξείας υπότασης (οξέος υποτασικού επεισοδίου), ουραιμίας, ολιγουρίας και σπανίως οξείας νεφρικής ανεπάρκειας.
Αποτελεσματικότητα σε άτομα της μαύρης φυλής
πληροφορία

Πληθυσμόςάτομα της μαύρης φυλής

Η επροσαρτάνη είναι εμφανώς λιγότερο αποτελεσματική στη μείωση της αρτηριακής πιέσεως σε σχέση με άτομα των άλλων φυλών.
Υπερβολική μείωση της αρτηριακής πιέσεως
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς με ισχαιμική μυοκαρδιοπάθεια ή ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

Μπορεί να προκαλέσει έμφραγμα του μυοκαρδίου ή εγκεφαλικό επεισόδιο.
Νεφρική δυσλειτουργία και μεταμόσχευση νεφρού
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία

Συνιστάται τακτικός έλεγχος των επιπέδων του καλίου, της κρεατινίνης και του ουρικού οξέος στον ορό. Μπορεί να εκδηλωθεί ουραιμία σχετιζόμενη με την υδροχλωροθειαζίδη.
Ηπατική δυσλειτουργία
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς με ελαφρά έως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια

Πρέπει να χορηγείται με προσοχή. Μεταβολές στην ισορροπία υγρών και ηλεκτρολυτών μπορεί να επισπεύσουν την εμφάνιση ηπατικού κώματος.
Μεταβολικές και ενδοκρινικές διαταραχές
προσοχή

Η υδροχλωροθειαζίδη μπορεί να επηρεάσει την ανοχή στη γλυκόζη και να απαιτήσει προσαρμογή της δόσης της αντιδιαβητικής αγωγής. Μπορεί να εκδηλωθεί λανθάνων διαβήτης. Παρατηρήθηκαν μόνο ήπιες μεταβολικές και ενδοκρινικές διαταραχές (αύξηση της χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων του ορού) σε δοσολογία 12,5 mg υδροχλωροθειαζίδης. Μπορεί να προκαλέσει υπερουριχαιμία ή ουρική αρθρίτιδα. Μπορεί να εκδηλωθεί ουραιμία σχετιζόμενη με την υδροχλωροθειαζίδη.
Διαταραχή της ισορροπίας των ηλεκτρολυτών
προσοχή

Μπορεί να προκαλέσει διαταραχή της ισορροπίας των υγρών ή των ηλεκτρολυτών (υποκαλιαιμία, υπονατριαιμία, υπερασβεστιαιμία, υπομαγνησιαιμία και υποχλωραιμική αλκάλωση). Πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο περιοδικού καθορισμού των ηλεκτρολυτών του ορού. Μπορεί να μειώσουν την νεφρική απέκκριση ασβεστίου και προσωρινά να προκαλέσουν αύξηση του επιπέδου του ασβεστίου του ορού. Πρέπει να διακόπτονται πριν τον έλεγχο της παραθυρεοειδικής λειτουργίας. Αυξάνουν την απέκκριση μαγνησίου με τα ούρα, οδηγώντας σε υπομαγνησιαιμία.
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας στην υδροχλωροθειαζίδη
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς με ή χωρίς ιστορικό αλλεργίας ή βρογχικού άσθματος (πιθανότερες σε ασθενείς με τέτοιο ιστορικό)

Μπορεί να παρατηρηθούν αντιδράσεις υπερευαισθησίας.
Συστημικός ερυθηματώδης λύκος
προσοχή

Είναι πιθανόν να επιδεινώσουν ή να ενεργοποιήσουν συστημικό ερυθηματώδη λύκο.
Δοκιμασία ανίχνευσης αναβολικών ουσιών
προσοχή

Μπορεί να οδηγήσει σε (ψευδώς) θετικό αποτέλεσμα.
Νεφρική δυσλειτουργία
αντένδειξη

Πληθυσμόςασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (με κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min)

Δεν πρέπει να χορηγείται (βλ. Αντενδείξεις).
Μεταμόσχευση νεφρού
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού

Δεν υπάρχει εμπειρία με το Επροσαρτάνη PLUS 600 mg/12,5 mg.
Λίθιο
αντένδειξη

Η συγχορήγηση του Επροσαρτάνη PLUS με λίθιο δεν συνιστάται (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Ηπατική δυσλειτουργία
αντένδειξη

Πληθυσμόςασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία

Αντενδείκνυται (βλ. Αντενδείξεις).
Υπόταση
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς με υπονατριαιμία ή υποογκαιμία (π.χ. ως αποτέλεσμα υψηλών δόσεων διουρητικών, δίαιτας με περιορισμό άλατος, διάρροιας ή εμέτου)

Συμπτωματική υπόταση μπορεί να παρατηρηθεί. Η υπονατριαιμία και/ή η υποογκαιμία πρέπει να αντιμετωπιστούν πριν την έναρξη αγωγής με Επροσαρτάνη PLUS 600 mg/12,5 mg.
Κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας
αντένδειξη

Πληθυσμόςασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκειας Lapp λακτάσης ή δυσαπορρόφησης γλυκόζης-γαλακτόζης

Δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Λίθιο
αντένδειξη

Αύξηση συγκεντρώσεων λιθίου στον ορό και τοξικότητα, μείωση νεφρικής κάθαρσης λιθίου

ΣύστασηΔεν συνιστάται η χρήση. Εάν απαραίτητο, προσεχτική παρακολούθηση επιπέδων λιθίου στον ορό.
Βακλοφαίνη
προσοχή

Ενίσχυση αντιυπερτασικού αποτελέσματος
Μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη φαρμακευτικά προϊόντα (ΜΣΑΦ)
προσοχή

Ελάττωση αντιυπερτασικής δράσης, επιδείνωση νεφρικής λειτουργίας (ιδιαίτερα σε αφυδατωμένους/ηλικιωμένους)

ΣύστασηΕπαρκής ενυδάτωση, παρακολούθηση νεφρικής λειτουργίας στην έναρξη και περιοδικά.
Αμιφοστίνη
παρακολούθηση

Ενίσχυση αντιυπερτασικού αποτελέσματος
Άλλα αντιυπερτασικά φάρμακα
παρακολούθηση

Ενίσχυση αντιυπερτασικού αποτελέσματος
Αλκοόλη, βαρβιτουρικά, ναρκωτικά ή αντικαταθλιπτικά
παρακολούθηση

Ενίσχυση ορθοστατικής υπότασης
Φαρμακευτικά προϊόντα που επηρεάζουν τα επίπεδα καλίου (επροσαρτάνη)
αντένδειξη

Αύξηση καλίου στον ορό

ΣύστασηΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χρήση. Εάν απαραίτητο, παρακολούθηση επιπέδων καλίου στο πλάσμα.
Φαρμακευτικά προϊόντα που επηρεάζουν τα επίπεδα καλίου (υδροχλωροθειαζίδη)
αντένδειξη

Ενίσχυση έκπλυσης καλίου, υποκαλιαιμία

ΣύστασηΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χρήση.
Αλάτα ασβεστίου
προσοχή

Αύξηση επιπέδων ασβεστίου ορού λόγω μειωμένης απέκκρισης

ΣύστασηΠροσαρμογή δοσολογίας συμπληρωμάτων ασβεστίου και παρακολούθηση επιπέδων ασβεστίου ορού.
Ρητίνες χολεστυραμίνης και κολεστιπόλης
προσοχή

Ελάττωση απορρόφησης υδροχλωροθειαζίδης
Καρδιακές γλυκοσίδες
προσοχή

Ευνοούν την εμφάνιση καρδιακής αρρυθμίας λόγω υποκαλιαιμίας/υπομαγνησιαιμίας
Φαρμακευτικά προϊόντα που επηρεάζονται από τις διαταραχές του καλίου στον ορό
προσοχή

Κίνδυνος κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου

ΣύστασηΠεριοδικοί έλεγχοι καλίου ορού και ηλεκτροκαρδιογράφημα.
Μη-αποπολωτικά μυοχαλαρωτικά των σκελετικών μυών
προσοχή

Ενίσχυση της δράσης τους
Αντιχολινεργικοί παράγοντες
προσοχή

Αύξηση βιοδιαθεσιμότητας θειαζιδικών διουρητικών
Αντιδιαβητικά φάρμακα
προσοχή

Επηρεασμός ανοχής στη γλυκόζη

ΣύστασηΜπορεί να απαιτηθεί προσαρμογή της δόσης του αντιδιαβητικού.
Μετφορμίνη
προσοχή

Κίνδυνος γαλακτικής οξέωσης

ΣύστασηΧρήση με προσοχή.
β-αποκλειστές, διαζοξείδη
προσοχή

Αύξηση υπεργλυκαιμικής δράσης
Αμίνες που αυξάνουν την αρτηριακή πίεση
προσοχή

Ελάττωση της δράσης τους
Φαρμακευτικά προϊόντα για την ουρική αρθρίτιδα
προσοχή

Αύξηση ουρικού οξέος ορού, αύξηση συχνότητας υπερευαισθησίας στην αλλοπουρινόλη

ΣύστασηΊσως απαιτηθεί προσαρμογή της δόσης των ουρικοζουρικών.
Αμανταδίνη
προσοχή

Αύξηση κινδύνου ανεπιθύμητων ενεργειών
Κυτταροτοξικές ουσίες
προσοχή

Μείωση νεφρικής απέκκρισης κυτταροτοξικών, ενίσχυση μυελοκατασταλτικών αποτελεσμάτων
Τετρακυκλίνες
προσοχή

Αύξηση κινδύνου αύξησης της ουρίας

ΣύστασηΠιθανώς δεν εφαρμόζεται στην δοξυκυκλίνη.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Ψυχιατρικές διαταραχές

ανησυχία (Συχνές)
άγχος (Όχι συχνές)

Ψυχιατρικές

Αϋπνία
Κατάθλιψη
Νευρικότητα
Ανησυχία
Διαταραχές ύπνου

Νευρικό

Ζάλη
Κεφαλαλγία
Παραισθησία
Υπνηλία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

νευραλγία (Συχνές)

Γενικές

Κόπωση
Θωρακικό άλγος
Αδυναμία
Πυρετός

Καρδιά

Αρρυθμία
Αίσθημα παλμών

Αγγειακές διαταραχές

υπόταση, συμπεριλαμβανομένης της ορθοστατικής υπότασης (Πολύ σπάνιες)

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου

βρογχίτιδα (Συχνές)
βήχας (Όχι συχνές)
επίσταξη (Όχι συχνές)
φαρυγγίτιδα (Όχι συχνές)
ρινίτιδα (Όχι συχνές)
λοίμωξη του ανωτέρου αναπνευστικού συστήματος (Όχι συχνές)

Γαστρεντερικό

Κοιλιακό άλγος
Ξηροστομία
Ερεθισμός στομάχου
Ναυτία
Έμετος
Διάρροια
Δυσκοιλιότητα
Παγκρεατίτιδα

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

γαστρεντερίτιδα (Όχι συχνές)
ναυτία (Όχι συχνές)

Δέρμα

Εξάνθημα
Φωτοευαισθησία
Τοξική επιδερμική νέκρωση

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

κνησμός (Πολύ σπάνιες)

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

οστεοαρθρίτιδα (Συχνές)
αρθρίτιδα (Όχι συχνές)

Μυοσκελετικό

Οσφυαλγία
Αρθραλγία
Μυϊκοί σπασμοί

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

λευκωματινουρία (Συχνές)
λοιμώξεις των ουροφόρων οδών (Συχνές)

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

οίδημα περιφερικό (Όχι συχνές)
πυρεξία (Όχι συχνές)
υπερβολική εφίδρωση (Όχι συχνές)

Εργαστηριακά ευρήματα

αυξημένες τρανσαμινάσες ορού (Συχνές)
υπερκαλιαιμία (Συχνές)

Μεταβολισμός

Υπεργλυκαιμία
Υπερτριγλυκεριδαιμία
Ουρική αρθρίτιδα
Υπονατριαιμία
Υποκαλιαιμία
Υποχλωραιμία
Υπερασβεστιαιμία
Υπομαγνησιαιμία
Υπερχοληστερολαιμία

Αίμα

Λευκοκυττάρωση
Λευκοπενία
Ακοκκιοκυτταραιμία
Θρομβοπενία
Απλαστική αναιμία
Αιμολυτική αναιμία

Αναπνευστικό

Δύσπνοια
Πνευμονίτιδα
Πνευμονικό οίδημα

Ανεπιθύμητες ενέργειες επροσαρτάνης (μονοθεραπεία)

σημαντική αύξηση καλίου ορού
αύξηση ουρίας ορού (σπάνια)
αυξήσεις ηπατικής λειτουργίας (σπάνια)
κεφαλαλγία (σπάνια)
ζάλη (σπάνια)
ανησυχία (σπάνια)
δερματικές επιδράσεις (εξάνθημα, κνησμός, κνίδωση) (σπάνια)
υπόταση, συμπεριλαμβανομένης της ορθοστατικής (πολύ σπάνια)
οίδημα προσώπου (πολύ σπάνια)
αγγειοοίδημα (πολύ σπάνια)

Ανεπιθύμητες ενέργειες υδροχλωροθειαζίδης (μονοθεραπεία)

απώλεια όρεξης
κοιλιακές κράμπες
ίκτερος (ενδοηπατική χολόσταση)
υπόταση, συμπεριλαμβανομένης της ορθοστατικής
υπεουριχαιμία
σεξουαλική δυσλειτουργία και/ή αλλαγές στη γενετήσια ορμή

Οφθαλμικές

Διαταραχές όρασης

Νεφρά/Ουροποιητικό

Νεφρική δυσλειτουργία
Διάμεση νεφρίτιδα
Οξεία νεφρική ανεπάρκεια

Αγγειακές

Αγγειίτιδα

Ανοσοποιητικό

Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος
Αναφυλακτικές αντιδράσεις

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται expand_more

Κύηση
Αντενδείκνυται

Για προληπτικούς λόγους δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης. Η χρήση αντενδείκνυται κατά το δεύτερο και κατά το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Η επροσαρτάνη έχει επιδείξει εμβρυοτοξικότητα. Οι θειαζίδες μπορεί να προκαλέσουν ηλεκτρολυτικές διαταραχές, θρομβοπενία, ίκτερο στο έμβρυο/νεογνό.
Γαλουχία
Αντενδείκνυται

Δεν είναι γνωστό αν η επροσαρτάνη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Η υδροχλωροθειαζίδη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Λόγω της πιθανότητας ανεπιθύμητων ενεργειών στο νεογνό που θηλάζει, το Επροσαρτάνη PLUS αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Μηχανισμός δράσης

Επροσαρτάνη Η επροσαρτάνη είναι ένας μη-πεπτιδικός, δραστικός από το στόμα μη-διφαινυλικός μη-τετραζολικός ανταγωνιστής των υποδοχέων της αγγειοτασίνης II, που συνδέεται εκλεκτικά με τον υποδοχέα ΑΤ1. Η αγγειοτασίνη II παίζει κύριο λόγο στη παθοφυσιολογία της υπέρτασης. Είναι η πρωτεύουσα δραστική ορμόνη του συστήματος ρενίνης-αγγειοτασίνης-αλδοστερόνης και ένα ισχυρό αγγειοσυσταλτικό. Η επροσαρτάνη ανταγωνίζεται τη δράση της αγγειοτασίνης II στην αρτηριακή πίεση, στην αιματική ροή του νεφρού και στην έκκριση αλδοστερόνης στον άνθρωπο. Ο έλεγχος της αρτηριακής πίεσης διατηρείται επί 24ωρης βάσεως χωρίς φαινόμενα ορθοστατικής υπότασης πρώτης δόσεως ή αντανακλαστικής ταχυκαρδίας. Η διακοπή της αγωγής επροσαρτάνης δεν οδηγεί σε φαινόμενο ταχείας ανάδρομης αύξησης της αρτηριακής πίεσης. Η επροσαρτάνη δεν θίγει τους αυτορυθμιστικούς μηχανισμούς του νεφρού. Η έρευνα σε υγιείς άρρενες ενήλικες έχει δείξει ότι η επροσαρτάνη αυξάνει τη μέση αποτελεσματική νεφρική ροή πλάσματος. Η επροσαρτάνη δεν ενισχύει επιδράσεις σχετικές με τη βραδυκινίνη (μέσω της δράσης του ΜΕΑ) π.χ. το βήχα.

Υδροχλωροθειαζίδη Η υδροχλωροθειαζίδη είναι ένα καθιερωμένο θειαζιδικό διουρητικό. Οι θειαζίδες επιδρούν στους μηχανισμούς επαναπορροφήσεως ηλεκτρολυτών των νεφρικών σωληναρίων, αυξάνοντας την απέκκριση υγρών, νατρίου και χλωρίου. Η διουρητική δράση της υδροχλωροθειαζίδης ελαττώνει τον όγκο του πλάσματος, αυξάνει τη δράση της ρενίνης πλάσματος και την απέκκριση αλδοστερόνης, και κατά συνέπεια αυξάνει το κάλιο των ούρων και την απώκκριση διττανθρακικών και ελαττώνει το κάλιο του ορού. Η αντιυπερτασική δράση της υδροχλωροθειαζίδης φαίνεται να οφείλεται στο συνδυασμό των μηχανισμών διούρησης και αμέσου αγγειακής δραστηριότητας (μείωση της αντιστάσεως των αγγείων).

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Επροσαρτάνη PLUS 600 mg/12,5 mg Κλινική μελέτη 8 εβδομάδων ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, σε 473 ασθενείς με ιδιοπαθή υπέρταση, έδειξε ότι ο συνδυασμός των 600 mg επροσαρτάνης και 12,5 mg υδροχλωροθειαζίδης είναι καλά ανεκτός και αποτελεσματικός. Το Επροσαρτάνη PLUS 600 mg/12,5 mg ελάττωσε τη συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση σε κλινικά σημαντικό βαθμό και η μείωση ήταν στατιστικά σημαντικά ανώτερη αυτής καθενός από τα επιμέρους συστατικά και του εικονικού φαρμάκου, παρά την υψηλή ανταπόκριση στο εικονικό φάρμακο (p=0,008 σε σύγκριση με μονοθεραπεία επροσαρτάνης και εικονικού φαρμάκου). Η ανοχή ήταν η ίδια και για το συνδυασμό επροσαρτάνης / υδροχλωροθειαζίδης 600 mg/12,5 mg, και για την επροσαρτάνη με εικονικό φάρμακο. Σε άλλη κλινική μελέτη ασθενείς με διαστολική αρτηριακή πίεση μεταξύ 98 και 114 mmHg, που δεν αποκρίθηκαν επαρκώς στην μονοθεραπεία 3 εβδομάδων με επροσαρτάνη 600 mg, έλαβαν είτε συνδυασμό επροσαρτάνης / υδροχλωροθειαζίδης 600 mg/12,5 mg είτε μονοθεραπεία επροσαρτάνης 600 mg για 8 εβδομάδες. Σε ασθενείς χωρίς επαρκή απόκριση στην μονοθεραπεία επροσαρτάνης, ο συνδυασμός προκάλεσε στατιστικά σημαντική και κλινικά αξιολογήσιμη περαιτέρω μείωση στη συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση. Η ανοχή ήταν εξίσου ικανοποιητική και για το συνδυασμό και για την μονοθεραπεία. Για ασθενείς άνω των 80 ετών είναι διαθέσιμα μόνον περιορισμένα δεδομένα. Η επίδραση του συνδυασμού επροσαρτάνης και υδροχλωροθειαζίδης στη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα δεν ερευνήθηκε. Επιδημιολογικές μελέτες έδειξαν ότι η παρατεταμένη αγωγή με υδροχλωροθειαζίδη μειώνει τον κίνδυνο για καρδιαγγειακή θνησιμότητα και νοσηρότητα.

Φαρμακοκινητική

Επροσαρτάνη

Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της επροσαρτάνης μετά την από του στόματος χορήγηση είναι περίπου 13%. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις επροσαρτάνης στο πλάσμα παρατηρούνται σε 1-2 ώρες από τη χορήγηση της δόσης σε κατάσταση νηστείας. Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής της επροσαρτάνης είναι τυπικά 5-9 ώρες. Κατά τη χρόνια χρήση επροσαρτάνης παρατηρείται μια περιορισμένης έκτασης άθροιση (14%). Η χορήγηση της επροσαρτάνης μαζί με τροφή επιβραδύνει την απορρόφηση αλλά δεν μειώνει την βιοδιαθεσιμότητα.

Στο δοσολογικό εύρος από 100 έως 800 mg, η ελαφριά αύξηση στην έκθεση στην επροσαρτάνη είναι μικρότερη της αναλογούσας δόσης και κατά πάσα πιθανότητα οφείλεται στις φυσικοχημικές ιδιότητες του φαρμακευτικού σκευάσματος.

Η σύνδεση της επροσαρτάνης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι 98% και δεν επηρεάζεται από το φύλο, την ηλικία, την τυχόν ύπαρξη ηπατικής δυσλειτουργίας ή ελαφράς ως μέτριας νεφρικής δυσλειτουργίας. Σε έναν μικρό αριθμό ασθενών με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία η σύνδεση (της επροσαρτάνης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος) μειώνεται.

Ο όγκος κατανομής της επροσαρτάνης είναι περίπου 13 λίτρα. Η ολική κάθαρση του πλάσματος είναι περίπου 130 ml/min. Μετά την από του στόματος χορήγηση επροσαρτάνης σημασμένης με C, περίπου το 90% της ραδιενέργειας ανιχνεύθηκε στα κόπρανα ενώ περίπου το 7% αποβλήθηκε με τα ούρα, του οποίου το 80% ήταν ραδιοσημασμένη επροσαρτάνη. Στους ηλικιωμένους οι τιμές AUC και μέγιστης συγκέντρωσης (Cmax) της επροσαρτάνης είναι και οι δύο υψηλότερες (κατά μέσο όρο διπλάσιες) αλλά δεν απαιτούν προσαρμογή της δόσης. Οι τιμές AUC (αλλά όχι της Cmax) της επροσαρτάνης αυξάνονται κατά μέσο όρο κατά 40% σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία αλλά αυτό δεν καθιστά αναγκαία την προσαρμογή της δοσολογίας.

Σε σύγκριση με τα άτομα φυσιολογικής νεφρικής λειτουργίας, οι μέσες τιμές της AUC και της Cmax ήταν περίπου 30% υψηλότερες σε ασθενείς με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 30-59 ml/min), και περίπου 50% υψηλότερες σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 5-29 ml/min). Δεν υπάρχει διαφορά στη φαρμακοκινητική της επροσαρτάνης μεταξύ ανδρών και γυναικών.

In vitro, έχει δειχθεί ότι η επροσαρτάνη δεν αναστέλλει τα ισοένζυμα CYP1A, 2A6, 2C9/8, 2C19, 2D6, 2E και 3A του ανθρώπινου κυτοχρώματος P450.

Υδροχλωροθειαζίδη

Η απορρόφηση της υδροχλωροθειαζίδης μετά την από του στόματος χορήγηση είναι σχετικά ταχεία. Όταν χορηγείται σε κατάσταση νηστείας, ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής είναι 5-15 ώρες. Η υδροχλωροθειαζίδη δεν μεταβολίζεται και απεκκρίνεται ταχέως από τους νεφρούς. Τουλάχιστον το 61% της από του στόματος χορηγούμενης δόσης απεκκρίνεται αμετάβλητη εντός 24 ωρών. Η υδροχλωροθειαζίδη διαπερνά τον πλακούντα αλλά όχι τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα.

Επροσαρτάνη PLUS 600 mg/12,5 mg

Η συγχορήγηση επροσαρτάνης και υδροχλωροθειαζίδης δεν έχει κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική οποιασδήποτε από τις δύο δραστικές ουσίες. Η βιοδιαθεσιμότητα της επροσαρτάνης και της υδροχλωροθειαζίδης δεν επηρεάζεται από την τροφή, αλλά η απορρόφησή τους καθυστερεί. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται μετά από 4 ώρες για την επροσαρτάνη και μετά από 3 ώρες για την υδροχλωροθειαζίδη.

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Μηχανισμός δράσης Επροσαρτάνη Η επροσαρτάνη είναι ένας μη-πεπτιδικός, δραστικός από το στόμα μη-διφαινυλικός μη-τετραζολικός ανταγωνιστής των υποδοχέων της αγγειοτασίνης II, που συνδέεται εκλεκτικά με τον υποδοχέα ΑΤ1. Η αγγειοτασίνη II παίζει κύριο…

Φαρμακοκινητική

Επροσαρτάνη Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της επροσαρτάνης μετά την από του στόματος χορήγηση είναι περίπου 13%. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις επροσαρτάνης στο πλάσμα παρατηρούνται σε 1-2 ώρες από τη χορήγηση της δόσης σε κατάσταση νηστείας. Ο τελικός…

Μεταβολισμός

Μεταβολισμός Ο Eprosartan δεν μεταβολίζεται από το σύστημα κυτοχρώματος P450. Απεκκρίνεται κυρίως ως αμετάβλητο φάρμακο. Λιγότερο από 2% μιας από του στόματος δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως γλυκουρονίδιο. Μετά από από του στόματος δόση (14C)…

Απέκκριση

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μετά από μία εφάπαξ από του στόματος δόση 300 mg eprosartan είναι περίπου 13%. Η χορήγηση eprosartan με τροφή καθυστερεί την απορρόφηση. Ο Eprosartan απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα ζώων· δεν…

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Κρεατινίνη ορού	water_dropΝεφρική λειτουργία	τακτικός έλεγχος	Μειωμένη νεφρική λειτουργία
Νεφρική λειτουργία	water_dropΝεφρική λειτουργία	στενά	Αγγειακός τόνος και νεφρική λειτουργία εξαρτώμενη από ΣΡΑΑ
Ηλεκτρολύτες ορού	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	περιοδικός καθορισμός	Αγωγή με διουρητικά
Κάλιο ορού (K⁺)	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	τακτική	Κίνδυνος υπερκαλιαιμίας
Κάλιο ορού (K⁺)	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	τακτικός έλεγχος	Μειωμένη νεφρική λειτουργία
Οξεοβασική ισορροπία	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	τακτική	Κίνδυνος υπερκαλιαιμίας
Ουρικό οξύ ορού	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	τακτικός έλεγχος	Μειωμένη νεφρική λειτουργία

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

expand_more

Δεν υπήρξε θνησιμότητα σε αρουραίους και ποντίκια που έλαβαν από του στόματος δόσεις έως 3000 mg eprosartan/kg και σε σκύλους με δόσεις έως 1000 mg eprosartan/kg.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η αγγειοτενσίνη II (AII), ο κύριος αγγειοσυσταλτικός παράγοντας του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης, σχηματίζεται από την αγγειοτενσίνη I μέσω αντίδρασης που καταλύεται από το μετατρεπτικό ένζυμο της αγγειοτενσίνης (κινινάση II). Είναι υπεύθυνη για δράσεις όπως η αγγειοσύσπαση, η διέγερση της σύνθεσης και απελευθέρωσης αλδοστερόνης, η καρδιακή διέγερση και η νεφρική επαναρρόφηση νατρίου.

Ο Eprosartan αποκλείει επιλεκτικά την πρόσδεση της αγγειοτενσίνης II στον υποδοχέα AT1, οδηγώντας σε πολλαπλές δράσεις, όπως αγγειοδιαστολή, μείωση της έκκρισης βαζοπρεσσίνης και μείωση της παραγωγής και έκκρισης αλδοστερόνης. Το αποτέλεσμα είναι η μείωση της αρτηριακής πίεσης.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Ο Eprosartan αναστέλλει τις αγγειοσυσπαστικές δράσεις και τις δράσεις απελευθέρωσης αλδοστερόνης της αγγειοτενσίνης II, αποκλείοντας επιλεκτικά την πρόσδεση της αγγειοτενσίνης II στον υποδοχέα AT1 που βρίσκεται σε πολλούς ιστούς (π.χ., λείες μυϊκές ίνες αγγείων, επινεφρίδια). Υπάρχει επίσης ο υποδοχέας AT2 σε πολλούς ιστούς, αλλά δεν είναι γνωστό ότι σχετίζεται με την καρδιαγγειακή ομοιόσταση.

Ο Eprosartan δεν παρουσιάζει καμία μερική αγωνιστική δράση στον υποδοχέα AT1. Η συγγένειά του για τον υποδοχέα AT1 είναι 1.000 φορές μεγαλύτερη από αυτήν για τον υποδοχέα AT2. Μελέτες πρόσδεσης in vitro δείχνουν ότι ο eprosartan είναι ένας αναστρέψιμος, ανταγωνιστικός αναστολέας του υποδοχέα AT1. Έχει επίσης αποδειχθεί ότι ο eprosartan προσδένεται στους υποδοχείς AT1 τόσο προ-συναπτικά όσο και συναπτικά. Η δράση του στους προ-συναπτικούς υποδοχείς AT1 οδηγεί στην αναστολή της διεγερμένης από συμπαθητικό νευρικό σύστημα απελευθέρωσης νοραδρεναλίνης.

Σε αντίθεση με τους αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (ACE inhibitors), ο eprosartan και άλλοι αποκλειστές υποδοχέων αγγειοτενσίνης (ARBs) δεν παρεμβαίνουν στην αντίδραση με βραδυκινίνη και ουσία P, γεγονός που εξηγεί την απουσία ανεπιθύμητων ενεργειών που παρατηρούνται με τους ACE inhibitors (π.χ. ξηρός βήχας).

Οι αποκλειστές υποδοχέων αγγειοτενσίνης II (AII) προσφέρουν μια εναλλακτική μέθοδο αποκλεισμού του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης (RAAS) σε σχέση με τους αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (ACE inhibitors). Όντας ιδιαίτερα εκλεκτικοί ως προς τον υπότυπο AT(1) των υποδοχέων AII, οι αποκλειστές υποδοχέων AII μπορεί να αποφύγουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη θεραπεία με ACE inhibitors, όπως ο βήχας.

Ο Eprosartan είναι ένας ανταγωνιστής μη-διφαινυλίου, μη-τετραζολίου, ανταγωνιστικός, ο οποίος διαφέρει χημικά από άλλους αποκλειστές υποδοχέων AII, γεγονός που μπορεί να εξηγήσει τις διαφορές στις φαρμακολογικές του ιδιότητες. Προκαλεί διπλό αποκλεισμό των υποδοχέων AT(1) τόσο προ-συναπτικά όσο και μετα-συναπτικά, μειώνοντας τη δραστηριότητα των συμπαθητικών νεύρων σε σημαντικά μεγαλύτερο βαθμό από άλλους αποκλειστές υποδοχέων AT(1).

Η αγγειοτενσίνη II (που σχηματίζεται από την αγγειοτενσίνη I σε αντίδραση που καταλύεται από το μετατρεπτικό ένζυμο της αγγειοτενσίνης (κινινάση II)), ένας ισχυρός αγγειοσυσπαστικός παράγοντας, είναι ο κύριος παράγοντας πίεσης του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης. Η αγγειοτενσίνη II διεγείρει επίσης τη σύνθεση και έκκριση αλδοστερόνης από τον φλοιό των επινεφριδίων, την καρδιακή σύσπαση, την επαναρρόφηση νατρίου από τους νεφρούς, τη δραστηριότητα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος και την ανάπτυξη των κυττάρων των λείων μυών.

Ο Eprosartan δεν παρουσιάζει καμία μερική αγωνιστική δράση στον υποδοχέα AT1. Η συγγένειά του για τον υποδοχέα AT1 είναι 1.000 φορές μεγαλύτερη από αυτήν για τον υποδοχέα AT2. Μελέτες πρόσδεσης in vitro δείχνουν ότι ο eprosartan είναι ένας αναστρέψιμος, ανταγωνιστικός αναστολέας του υποδοχέα AT1. Ο αποκλεισμός του υποδοχέα AT1 αίρει την αρνητική ανάδραση της αγγειοτενσίνης II στην έκκριση ρενίνης, αλλά η αυξημένη δραστικότητα ρενίνης στο πλάσμα και η κυκλοφορούσα αγγειοτενσίνη II που προκύπτουν δεν υπερνικούν την επίδραση του eprosartan στην αρτηριακή πίεση.

Το Teveten δεν αναστέλλει την κινινάση II, το ένζυμο που μετατρέπει την αγγειοτενσίνη I σε αγγειοτενσίνη II και αποικοδομεί τη βραδυκινίνη· δεν είναι γνωστό αν αυτό έχει κλινική σημασία. Δεν προσδένεται ούτε αποκλείει άλλους ορμονικούς υποδοχείς ή ιοντικούς διαύλους που είναι γνωστοί για τη σημασία τους στην καρδιαγγειακή ρύθμιση.

Ο επιλεκτικός αποκλεισμός του υποδοχέα AT1 της αγγειοτενσίνης II αντιπροσωπεύει έναν νέο μηχανισμό για τη διακοπή του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης χωρίς να αλλοιώνει τα πιθανά οφέλη της διέγερσης του υποδοχέα AT2. Αυτή η επιλεκτική αναστολή δεν προκαλεί κανένα από τα μειονεκτήματα που σχετίζονται με τη μειωμένη μεταβολισμό της βραδυκινίνης και την παραγωγή αγγειοτενσίνης II μέσω μη-μετατρεπτικών ενζύμων της αγγειοτενσίνης οδών.

Ο Eprosartan είναι ένας ισχυρός (1.4 nmol/L) ανταγωνιστής του υποδοχέα AT1 που αναστέλλει ανταγωνιστικά τη συστολή των αγγείων που προκαλείται από την αγγειοτενσίνη II. Σε διάφορα ζωικά μοντέλα νόσων, συμπεριλαμβανομένης της υπέρτασης και του εγκεφαλικού, ο eprosartan είναι αποτελεσματικός στη μείωση της εξέλιξης της νόσου.

Ο Eprosartan έχει επίσης συμπαθοανασταλτική δράση, όπως αποδεικνύεται από την αναστολή των πιεστικών αποκρίσεων που προκαλούνται από τη διέγερση της συμπαθητικής εξόδου μέσω διέγερσης του νωτιαίου μυελού σε αρουραίους. Αντίθετα, ορισμένοι από τους άλλους ανταγωνιστές υποδοχέων αγγειοτενσίνης II, όπως η λοζαρτάνη, σε ισοδύναμες δόσεις αποκλεισμού της αγγειοτενσίνης II, δεν έχουν επίδραση στη δραστηριότητα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος.

Επειδή ο eprosartan μπορεί να αναστέλλει τόσο τις άμεσες όσο και τις έμμεσες επιδράσεις της αγγειοτενσίνης II που μεσολαβούνται από ενισχυμένη συμπαθητική νευροδιαβίβαση, αυτό μπορεί να αποτελέσει μια σημαντική πρόοδο στη θεραπεία της αυξημένης συστολικής αρτηριακής πίεσης.

Αν και αυτοί οι παράγοντες /ανταγωνιστές υποδοχέων αγγειοτενσίνης II/ είναι παρόμοιοι με τους ACE inhibitors στο ότι μειώνουν τις επιδράσεις της αγγειοτενσίνης II, αντί να μειώνουν τον σχηματισμό της αγγειοτενσίνης II, τα φάρμακα ανταγωνίζονται την αγγειοτενσίνη II στον υποδοχέα τύπου Ι της αγγειοτενσίνης. Αυτό επιτρέπει στα φάρμακα να αναστέλλουν τις αγγειοσυσπαστικές δράσεις και τις δράσεις προώθησης αλδοστερόνης της αγγειοτενσίνης II χωρίς να παρεμβαίνουν στην αποικοδόμηση της βραδυκινίνης, μειώνοντας σημαντικά τις ανεπιθύμητες ενέργειες όπως ο βήχας και το αγγειοοίδημα που παρατηρούνται με τη θεραπεία με ACE inhibitor.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μετά από μία εφάπαξ από του στόματος δόση 300 mg eprosartan είναι περίπου 13%. Η χορήγηση eprosartan με τροφή καθυστερεί την απορρόφηση.

Ο Eprosartan απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα ζώων· δεν είναι γνωστό αν ο eprosartan απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα.

Μοριακός τύπος

C23H24N2O4S

Μοριακό βάρος

424.5

IUPAC

4-[[2-butyl-5-[(E)-2-carboxy-3-thiophen-2-ylprop-1-enyl]imidazol-1-yl]methyl]benzoic acid

InChIKey

OROAFUQRIXKEMV-LDADJPATSA-N

Κατάταξη MeSH

MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση

Παράγοντες που ανταγωνίζονται τον ΥΠΟΔΟΧΕΑ ΤΥΠΟΥ 2 ΤΗΣ ΑΓΓΕΙΟΤΕΝΣΙΝΗΣ II.