ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N03AF04 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

ESLICARBAZEPINE

Εσλικαρβαζεπίνη

### Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Αντιεπιληπτικά, παράγωγα καρβοξαμίδης, κωδικός ATC: N03AF04 ### Μηχανισμός δράσης Οι ακριβείς μηχανισμοί δράσης της **οξικής εσλικαρβαζεπίνης** είναι άγνωστοι.

Εμπορικά Ονόματα

ESRAN ZEBINIX

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPCαναθ. 05/2022

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες

ΔόσηΗ συνιστώμενη δόση έναρξης είναι 400 mg άπαξ ημερησίως η οποία θα πρέπει να αυξηθεί στα 800 mg άπαξ ημερησίως έπειτα από μία ή δύο εβδομάδες. Βάσει της εξατομικευμένης ανταπόκρισης, η δόση μπορεί να αυξηθεί στα 1.200 mg άπαξ ημερησίως. Ορισμένοι ασθενείς που λαμβάνουν σχήμα μονοθεραπείας μπορεί να ωφεληθούν από δόση 1.600 mg άπαξ ημερησίως.

Μέγ. δόση1.600 mg άπαξ ημερησίως
Ηλικιωμένοι (ηλικίας άνω των 65 ετών)

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης στον ηλικιωμένο πληθυσμό υπό την προϋπόθεση ότι η νεφρική λειτουργία δεν έχει διαταραχθεί. Η δόση των 1.600 mg δεν συνιστάται για τον συγκεκριμένο πληθυσμό λόγω περιορισμένων δεδομένων.
Νεφρική δυσλειτουργία

Η θεραπεία σε ασθενείς, ενήλικες και παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών, με νεφρική δυσλειτουργία πρέπει να πραγματοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή και η δόση θα πρέπει να ρυθμίζεται σύμφωνα με την κάθαρση κρεατινίνης (CLCR).
Ηπατική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Η χρήση σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία δεν συνιστάται.
Παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών

ΔόσηΗ συνιστώμενη δόση έναρξης είναι 10 mg/kg/ημέρα μία φορά την ημέρ

Μέγ. δόση1.200 mg μία φορά την ημέρα

Η δοσολογία θα πρέπει να αυξάνεται σε προσαυξήσεις των 10 mg/kg/ημέρα έως και 30 mg/kg/ημέρα ανά μία ή δύο εβδομάδες, βάσει της ανταπόκρισης του κάθε ατόμου.
Παιδιά με σωματικό βάρος ≥60 kg

Θα πρέπει να λαμβάνουν την ίδια δόση με αυτήν των ενηλίκων.
Παιδιά ηλικίας 6 ετών και κάτω

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης στα παιδιά ηλικίας 6 ετών και κάτω δεν έχει ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν μπορεί να γίνει καμία σύσταση αναφορικά με τη δοσολογία.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, σε άλλα παράγωγα καρβοξαμίδης (π.χ. καρβαμαζεπίνη, οξκαρβαζεπίνη) ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1
Κολποκοιλιακός (ΚΚ) αποκλεισμός 2ου ή 3ου βαθμού

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Αυτοκτονικός ιδεασμός

Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία αυτοκτονικού ιδεασμού και συμπεριφορών και να εφαρμόζεται η κατάλληλη θεραπεία. Συνιστάται στους ασθενείς (και σε αυτούς που τους φροντίζουν) να αναζητούν ιατρική συμβουλή σε περίπτωση εμφάνισης σημείων αυτοκτονικού ιδεασμού ή συμπεριφοράς.
Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Προσοχή λόγω κινδύνου ζάλης και υπνηλίας που μπορεί να οδηγήσει σε τυχαίους τραυματισμούς.
Διακοπή θεραπείας

Συνιστάται σταδιακή απόσυρση προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί το ενδεχόμενο αυξημένης συχνότητας κρίσεων.
Δερματικές αντιδράσεις (Υπερευαισθησία)

Εάν αναπτυχθούν σημεία ή συμπτώματα υπερευαισθησίας, η οξική εσλικαρβαζεπίνη θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως και να ξεκινά εναλλακτική θεραπεία.
Σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις (SCARS: SJS, TEN, DRESS)

Οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλεύονται σχετικά με τα σημεία και συμπτώματα και να παρακολουθούνται στενά. Αν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα, το Εσλικαρβαζεπίνη θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως και να μελετάται το ενδεχόμενο εναλλακτικής θεραπείας. Η θεραπεία με το Εσλικαρβαζεπίνη δεν πρέπει να ξεκινά εκ νέου σε ασθενείς που έχουν αναπτύξει τέτοιες αντιδράσεις.
HLA-B*1502

ΠληθυσμόςΆτομα κινεζικής Χαν, ταϊλανδικής ή άλλων ασιατικών προελεύσεων

Όταν είναι δυνατό, τα άτομα αυτά θα πρέπει να ελέγχονται για το συγκεκριμένο αλληλόμορφο πριν την εκκίνηση θεραπείας. Σε περίπτωση που βρεθούν θετικοί, η χρήση οξικής εσλικαρβαζεπίνης μπορεί να εξεταστεί εάν τα οφέλη υπερσκελίζουν τους κινδύνους. Να εξετάζεται το ενδεχόμενο γενετικού ελέγχου σε πληθυσμούς κινδύνου.
HLA-A*3101

ΠληθυσμόςΆτομα ευρωπαϊκής καταγωγής και Ιάπωνες

Υπάρχουν μη επαρκή δεδομένα για σύσταση ελέγχου. Σε περίπτωση που είναι γνωστό ότι είναι θετικοί, η χρήση καρβαμαζεπίνης ή χημικά συγγενών ενώσεων μπορεί να εξεταστεί εάν τα οφέλη υπερσκελίζουν τους κινδύνους.
Υπονατριαιμία

ΠληθυσμόςΑσθενείς με προϋπάρχουσα νεφρική νόσο που οδηγεί σε υπονατριαιμία, ή σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτοχρόνως φαρμακευτικά προϊόντα που ενδέχεται να οδηγήσουν σε υπονατριαιμία (π.χ. διουρητικά, δεσμοπρεσσίνη, καρβαμαζεπίνη)

Τα επίπεδα νατρίου στον ορό θα πρέπει να ελέγχονται πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Επίπεδα νατρίου στον ορό θα πρέπει να καθορίζονται εάν παρουσιαστούν κλινικά σημεία υπονατριαιμίας ή κατά τις συνηθισμένες εργαστηριακές εξετάσεις. Εάν αναπτυχθεί κλινικά σχετική υπονατριαιμία, η οξική εσλικαρβαζεπίνη θα πρέπει να διακόπτεται.
Διάστημα PR

ΠληθυσμόςΑσθενείς με ιατρικές καταστάσεις (π.χ. χαμηλά επίπεδα θυροξίνης, ανωμαλίες καρδιακής αγωγιμότητας), ή όταν λαμβάνουν συγχρόνως χορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι σχετίζονται με παράταση του διαστήματος PR

Θα πρέπει να δίνεται προσοχή.
Νεφρική δυσλειτουργία

ΠληθυσμόςΑσθενείς με CLCR <30 ml/min

Δεν συνιστάται η χρήση λόγω ανεπαρκών δεδομένων.
Ηπατική δυσλειτουργία

ΠληθυσμόςΑσθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία

Θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.
Ηπατική δυσλειτουργία

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία

Δεν συνιστάται η χρήση λόγω απουσίας δεδομένων φαρμακοκινητικής και κλινικών δεδομένων.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβολίζονται κυρίως μέσω του CYP3A4 (π.χ. Σιμβαστατίνη)
προσοχή

Επαγωγή μεταβολισμού, ενδέχεται να απαιτηθεί αύξηση της δόσης.

ΣύστασηΕνδέχεται να απαιτηθεί αύξηση της δόσης των φαρμακευτικών προϊόντων που μεταβολίζονται κυρίως μέσω του CYP3A4. Να λαμβάνεται υπόψη η χρονική καθυστέρηση (2-3 εβδομάδες) για την επίτευξη νέου επιπέδου ενζυμικής δραστικότητας.
Φαρμακευτικά προϊόντα που απεκκρίνονται κυρίως με σύζευξη μέσω των UDP-γλυκουρονικών τρανσφερασών
προσοχή

Επαγωγική επίδραση στο μεταβολισμό. Ενδέχεται να απαιτηθεί ρύθμιση της δοσολογίας.

ΣύστασηΝα λαμβάνεται υπόψη η χρονική καθυστέρηση (2-3 εβδομάδες) για την επίτευξη νέου επιπέδου ενζυμικής δραστικότητας.
Φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβολίζονται κυρίως από το CYP2C19 (π.χ. Φαινυτοΐνη)
προσοχή

Αλληλεπιδράσεις μπορεί να προκύψουν λόγω αναστολής του CYP2C19.

ΣύστασηΑλληλεπιδράσεις μπορεί να προκύψουν κατά τη συγχορήγηση υψηλών δόσεων.
Καρβαμαζεπίνη
προσοχή

Μείωση κατά 32% στην έκθεση στην εσλικαρβαζεπίνη. Αύξηση κινδύνου για διπλωπία, μη φυσιολογικό συντονισμό και ζάλη.

ΣύστασηΗ δόση της οξικής εσλικαρβαζεπίνης μπορεί να χρειαστεί να αυξηθεί. Ο κίνδυνος αύξησης άλλων συγκεκριμένων ανεπιθύμητων ενεργειών δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Φαινυτοΐνη
προσοχή

Μείωση κατά 31-33% στην έκθεση στην εσλικαρβαζεπίνη, αύξηση κατά 31-35% στην έκθεση σε φαινυτοΐνη (λόγω αναστολής CYP2C19).

ΣύστασηΗ δόση της οξικής εσλικαρβαζεπίνης μπορεί να χρειαστεί να αυξηθεί και η δόση της φαινυτοΐνης μπορεί να χρειαστεί να μειωθεί.
Λαμοτριγίνη
παρακολούθηση

Μικρή κατά μέσο όρο μείωση (15%) στην έκθεση της λαμοτριγίνης.

ΣύστασηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης. Λόγω μεταβλητότητας μεταξύ των ατόμων, η επίδραση μπορεί να είναι κλινικά σχετική σε ορισμένα άτομα.
Τοπιραμάτη
χωρίς προσαρμογή

Μείωση στην έκθεση σε τοπιραμάτη κατά 18% (λόγω μειωμένης βιοδιαθεσιμότητας).

ΣύστασηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης.
Βαλπροϊκό οξύ
χωρίς προσαρμογή

Δεν επηρεάστηκε η έκθεση στην εσλικαρβαζεπίνη.
Λεβετιρακετάμη
χωρίς προσαρμογή

Δεν επηρεάστηκε η έκθεση στην εσλικαρβαζεπίνη.
Οξκαρβαζεπίνη
αντένδειξη

Μπορεί να προκαλέσει υπερβολική έκθεση στους ενεργούς μεταβολίτες.

ΣύστασηΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χρήση.
Αντισυλληπτικά που χορηγούνται από το στόμα (λεβονοργεστρέλη, αιθινυλοιστραδιόλη)
προσοχή

Μείωση κατά 37% και 42% στη συστηματική έκθεση (πιθανό λόγω επαγωγής CYP3A4).

ΣύστασηΓυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν επαρκή αντισύλληψη κατά τη θεραπεία και έως τη λήξη του τρέχοντος κύκλου εμμήνου ρύσης μετά τη διακοπή της θεραπείας.
Σιμβαστατίνη
προσοχή

Μείωση κατά 50% στη συστηματική έκθεση (πιθανό λόγω επαγωγής CYP3A4).

ΣύστασηΕνδέχεται να απαιτηθεί αύξηση της δόσης της σιμβαστατίνης.
Ροσουβαστατίνη
παρακολούθηση

Μείωση κατά 36-39% της συστημικής έκθεσης. Ο μηχανισμός είναι άγνωστος, μπορεί να οφείλεται σε παρεμβολή λειτουργίας μεταφοράς ή επαγωγή μεταβολισμού.

ΣύστασηΣυνιστάται η παρακολούθηση της ανταπόκρισης στη θεραπεία (π.χ. επίπεδα χοληστερόλης).
Βαρφαρίνη
προσοχή

Μικρή (23%) αλλά στατιστικά σημαντική μείωση στην έκθεση στην S-βαρφαρίνη. Καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της R-βαρφαρίνης ή στην πήξη.

ΣύστασηΛόγω μεταβλητότητας, να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην παρακολούθηση του INR τις πρώτες εβδομάδες μετά την έναρξη ή τη λήξη της συγχορηγούμενης θεραπείας.
Διγοξίνη
χωρίς προσαρμογή

Δεν έδειξε επίδραση στη φαρμακοκινητική της διγοξίνης (δεν έχει επίδραση στον μεταφορέα Ρ-γλυκοπρωτεΐνη).
Αναστολείς της μονοαμινο-οξειδάσης (αναστολείς ΜΑΟ)
προσοχή

Θεωρητικά δυνατή αλληλεπίδραση βάσει δομικής σχέσης με τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Αίμα

Αναιμία
Θρομβοπενία
Λευκοπενία
Μείωση αιμοπεταλίων
Μείωση λευκών αιμοσφαιρίων
Μειωμένη αιμοσφαιρίνη

Ανοσοποιητικό

Υπερευαισθησία
Αντίδραση στο φάρμακο με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (DRESS)

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Σοβαρή αλλεργική αντίδραση (πρήξιμο προσώπου, φάρυγγα, χεριών, ποδιών, αστραγάλων ή κνημών)

Ενδοκρινικό

Υποθυρεοειδισμός
Σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης ADH

Μεταβολισμός

Υπονατριαιμία
Μειωμένη όρεξη
Ηλεκτρολυτικές διαταραχές
Αφυδάτωση
Υποχλωραιμία
Μείωση ωσμομοριακότητας ορού
Μειωμένο νάτριο αίματος
Αυξημένο σωματικό βάρος
Μειωμένο σωματικό βάρος

Νευρικό

Λήθαργος
Ζάλη
Κεφαλαλγία
Νευρολογικά συμπτώματα
Υπνηλία
Διαταραχή στην προσοχή
Τρόμος
Αταξία
Διαταραχή ισορροπίας
Μη φυσιολογικός συντονισμός
Επηρεασμένη μνήμη
Αμνησία
Υπερβολικός ύπνος
Καταστολή
Αφασία
Δυσαισθησία
Δυστονία
Παροσμία
Παρεγκεφαλιδικό σύνδρομο
Επιληψία
Περιφερική νευροπάθεια
Νυσταγμός
Διαταραχή ομιλίας
Δυσαρθρία
Αίσθηση καύσου
Παραισθησία
Ημικρανία
Ίλιγγος
Διαταραχές βάδισης

Γαστρεντερικό

Ναυτία
Έμετος
Διάρροια
Δυσκοιλιότητα
Δυσπεψία
Γαστρίτιδα
Κοιλιακό άλγος
Ξηροστομία
Κοιλιακή δυσφορία
Κοιλιακή διάταση
Ουλίτιδα
Μέλαινα
Οδονταλγία
Παγκρεατίτιδα

Ψυχιατρικές

Συγχυτική κατάσταση
Αϋπνία
Ψυχωτική διαταραχή
Απάθεια
Κατάθλιψη
Νευρικότητα
Διέγερση
Ευερεθιστότητα
Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής
Υπερκινητικότητα
Συναισθηματικές διακυμάνσεις
Κλάμα
Ψυχοκινητική επιβράδυνση
Άγχος

Εργαστηριακές

Μειωμένα χλωριούχα αίματος
Αυξημένη οστεοκαλσίνη
Μειωμένος αιματοκρίτης

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Ακούσιες συσπάσεις των μυών
Νευρολογική κινητική διαταραχή

Οφθαλμικές

Διπλωπία
Θολή όραση
Προβλήματα όρασης
Ταλαντευόμενη όραση
Διαταραχή συζυγών κινήσεων οφθαλμών
Υπεραιμία οφθαλμού

Αυτί

Υποακοΐα
Εμβοές

Καρδιά

Αίσθημα παλμών
Βραδυκαρδία

Αγγειακές

Υπέρταση
Υπόταση
Ορθοστατική υπόταση
Έξαψη
Περιφερική ψυχρότητα
Μειωμένη αρτηριακή πίεση
Αυξημένη αρτηριακή πίεση

Αναπνευστικό

Επίσταξη

Γενικές

Θωρακικό άλγος
Κόπωση
Εξασθένιση
Κακουχία
Ρίγη
Περιφερικό οίδημα

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Έντονος πόνος στη μέση και το στομάχι (φλεγμονή παγκρέατος)

Ήπαρ

Ηπατική διαταραχή
Αυξημένα ηπατικά ένζυμα

Δέρμα

Εξάνθημα
Αλωπεκία
Ξηροδερμία
Υπεριδρωσία
Ερύθημα
Δερματικές διαταραχές
Κνησμός
Αλλεργική δερματίτιδα
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
Σύνδρομο Stevens-Johnson
Αγγειοοίδημα
Κνίδωση

Μυοσκελετικό

Μυαλγία
Διαταραχή μεταβολισμού οστών
Μυϊκή αδυναμία
Πόνος στα άκρα

Λοιμώξεις

Ουρολοίμωξη

Τραυματισμοί

Τοξικότητα φαρμάκου
Πτώση
Θερμικό έγκαυμα

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Ζάλη

Νευρικό

Πολύ συχνές
Υπνηλία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Ίλιγγος

Νευρικό

Συχνές
Αναιμία

Αίμα

Συχνές
Αταξία

Νευρικό

Συχνές
Αυξημένο σωματικό βάρος

Μεταβολισμός

Συχνές
Αϋπνία

Ψυχιατρικές

Συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Συχνές
Διαταραχές βάδισης

Νευρικό

Συχνές
Διαταραχή ισορροπίας

Νευρικό

Συχνές
Διαταραχή στην προσοχή

Νευρικό

Συχνές
Διπλωπία

Οφθαλμικές

Συχνές
Εξάνθημα

Δέρμα

Συχνές
Εξασθένιση

Γενικές

Συχνές
Θολή όραση

Οφθαλμικές

Συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Συχνές
Κόπωση

Γενικές

Συχνές
Μειωμένη όρεξη

Μεταβολισμός

Συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Τρόμος

Νευρικό

Συχνές
Υπονατριαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Άγχος

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Έξαψη

Αγγειακές

Όχι συχνές
Αίσθημα παλμών

Καρδιά

Όχι συχνές
Αίσθηση καύσου

Νευρικό

Όχι συχνές
Αλλεργική δερματίτιδα

Δέρμα

Όχι συχνές
Αλωπεκία

Δέρμα

Όχι συχνές
Αμνησία

Νευρικό

Όχι συχνές
Απάθεια

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Αυξημένα ηπατικά ένζυμα

Ήπαρ

Όχι συχνές
Αυξημένη αρτηριακή πίεση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Αυξημένη οστεοκαλσίνη

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αφασία

Νευρικό

Όχι συχνές
Αφυδάτωση

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Βραδυκαρδία

Καρδιά

Όχι συχνές
Γαστρίτιδα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Δερματικές διαταραχές

Δέρμα

Όχι συχνές
Διέγερση

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Διαταραχή μεταβολισμού οστών

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Διαταραχή ομιλίας

Νευρικό

Όχι συχνές
Διαταραχή συζυγών κινήσεων οφθαλμών

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Δυσαισθησία

Νευρικό

Όχι συχνές
Δυσαρθρία

Νευρικό

Όχι συχνές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Δυσπεψία

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Δυστονία

Νευρικό

Όχι συχνές
Εμβοές

Αυτί

Όχι συχνές
Επίσταξη

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Επηρεασμένη μνήμη

Νευρικό

Όχι συχνές
Επιληψία

Νευρικό

Όχι συχνές
Ερύθημα

Δέρμα

Όχι συχνές
Ευερεθιστότητα

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Ηλεκτρολυτικές διαταραχές

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Ημικρανία

Νευρικό

Όχι συχνές
Ηπατική διαταραχή

Ήπαρ

Όχι συχνές
Θερμικό έγκαυμα

Τραυματισμοί

Όχι συχνές
Θρομβοπενία

Αίμα

Όχι συχνές
Θωρακικό άλγος

Γενικές

Όχι συχνές
Κακουχία

Γενικές

Όχι συχνές
Κατάθλιψη

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Καταστολή

Νευρικό

Όχι συχνές
Κλάμα

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Όχι συχνές
Κοιλιακή διάταση

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Κοιλιακή δυσφορία

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Λήθαργος

Νευρικό

Όχι συχνές
Λευκοπενία

Αίμα

Όχι συχνές
Μέλαινα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Μειωμένα χλωριούχα αίματος

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Μειωμένη αιμοσφαιρίνη

Αίμα

Όχι συχνές
Μειωμένη αρτηριακή πίεση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Μειωμένο νάτριο αίματος

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Μειωμένο σωματικό βάρος

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Μειωμένος αιματοκρίτης

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Μη φυσιολογικός συντονισμός

Νευρικό

Όχι συχνές
Μυαλγία

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Μυϊκή αδυναμία

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Νευρικότητα

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Νυσταγμός

Νευρικό

Όχι συχνές
Ξηροδερμία

Δέρμα

Όχι συχνές
Ξηροστομία

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Οδονταλγία

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Ορθοστατική υπόταση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Ουλίτιδα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Ουρολοίμωξη

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Παραισθησία

Νευρικό

Όχι συχνές
Παρεγκεφαλιδικό σύνδρομο

Νευρικό

Όχι συχνές
Παροσμία

Νευρικό

Όχι συχνές
Περιφερική νευροπάθεια

Νευρικό

Όχι συχνές
Περιφερική ψυχρότητα

Αγγειακές

Όχι συχνές
Περιφερικό οίδημα

Γενικές

Όχι συχνές
Προβλήματα όρασης

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Πτώση

Τραυματισμοί

Όχι συχνές
Πόνος στα άκρα

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Ρίγη

Γενικές

Όχι συχνές
Συγχυτική κατάσταση

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Συναισθηματικές διακυμάνσεις

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Ταλαντευόμενη όραση

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Τοξικότητα φαρμάκου

Τραυματισμοί

Όχι συχνές
Υπέρταση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Υπεραιμία οφθαλμού

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Υπερβολικός ύπνος

Νευρικό

Όχι συχνές
Υπερευαισθησία

Ανοσοποιητικό

Όχι συχνές
Υπεριδρωσία

Δέρμα

Όχι συχνές
Υπερκινητικότητα

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Υποακοΐα

Αυτί

Όχι συχνές
Υποθυρεοειδισμός

Ενδοκρινικό

Όχι συχνές
Υποχλωραιμία

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Υπόταση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Ψυχοκινητική επιβράδυνση

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Ψυχωτική διαταραχή

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Έντονος πόνος στη μέση και το στομάχι (φλεγμονή παγκρέατος)

Μη γνωστές
Αγγειοοίδημα

Δέρμα

Μη γνωστές
Αντίδραση στο φάρμακο με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (DRESS)

Ανοσοποιητικό

Μη γνωστές
Κνίδωση

Δέρμα

Μη γνωστές
Μείωση αιμοπεταλίων

Αίμα

Μη γνωστές
Μείωση λευκών αιμοσφαιρίων

Αίμα

Μη γνωστές
Παγκρεατίτιδα

Γαστρεντερικό

Μη γνωστές
Σύνδρομο Stevens-Johnson

Δέρμα

Μη γνωστές
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση

Δέρμα

Μη γνωστές

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Η οξική εσλικαρβαζεπίνη δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός και αν κριθεί ότι το όφελος υπερσκελίζει τον κίνδυνο έπειτα από προσεκτική μελέτη των εναλλακτικών κατάλληλων θεραπευτικών επιλογών.

Γενικοί κίνδυνοι αντιεπιληπτικών φαρμακευτικών προϊόντων (λαγώχειλος, καρδιαγγειακές δυσπλασίες, ανωμαλίες νευρικού σωλήνα). Προτιμάται η μονοθεραπεία. Νευροαναπτυξιακές διαταραχές έχουν παρατηρηθεί με αντιεπιληπτική θεραπεία. Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη, καθώς η οξική εσλικαρβαζεπίνη αλληλεπιδρά με τα από του στόματος αντισυλληπτικά. Ο κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος. Συνιστάται η λήψη συμπληρωμάτων φολικού οξέος πριν και κατά τη διάρκεια της κύησης. Έχουν αναφερθεί αιμορραγικές διαταραχές στο νεογέννητο και ως προφύλαξη χορηγείται βιταμίνη Κ1.
Γαλουχία
Ο θηλασμός πρέπει να διακόπτεται κατά τη θεραπεία με οξική εσλικαρβαζεπίνη.

Δεν είναι γνωστό εάν η εσλικαρβαζεπίνη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει απέκκριση στο μητρικό γάλα. Ο κίνδυνος στο παιδί που θηλάζει δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Γονιμότητα

Δεν υπάρχουν δεδομένα για την επίδραση της οξικής εσλικαρβαζεπίνης στην γονιμότητα στον άνθρωπο. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει υποβάθμιση της γονιμότητας έπειτα από τη θεραπεία με οξική εσλικαρβαζεπίνη (βλ. Προκλινικά δεδομένα).

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία

Αντιεπιληπτικά, παράγωγα καρβοξαμίδης, κωδικός ATC: N03AF04

Μηχανισμός δράσης

Οι ακριβείς μηχανισμοί δράσης της οξικής εσλικαρβαζεπίνης είναι άγνωστοι. Ωστόσο, in vitro ηλεκτροφυσιολογικές μελέτες υποδεικνύουν ότι τόσο η οξική εσλικαρβαζεπίνη όσο και οι μεταβολίτες της σταθεροποιούν την αδρανοποιημένη κατάσταση τασεοελεγχόμενων διαύλων νατρίου, εμποδίζοντας την επιστροφή τους στην ενεργοποιημένη κατάσταση και επομένως αποτρέποντας επαναλαμβανόμενη νευρωνική πυροδότηση.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Η οξική εσλικαρβαζεπίνη και οι ενεργοί μεταβολίτες της απέτρεψαν την ανάπτυξη κρίσεων σε μη κλινικά μοντέλα προβλεπτικά για την αντισπασμωδική αποτελεσματικότητα στον άνθρωπο. Στον άνθρωπο, η φαρμακολογική δράση της οξικής εσλικαρβαζεπίνης ασκείται κυρίως μέσω του ενεργού μεταβολίτη εσλικαρβαζεπίνη.

Κλινική αποτελεσματικότητα

Ενήλικος πληθυσμός Η αποτελεσματικότητα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης ως συμπληρωματικής θεραπείας έχει καταδειχτεί σε τέσσερις διπλές τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες φάσης ΙΙΙ σε 1.703 τυχαιοποιημένους ενήλικες ασθενείς με μερική επιληψία ανθεκτικούς σε θεραπεία με ένα έως τρία συγχορηγούμενα αντιεπιληπτικά φαρμακευτικά προϊόντα. Η οξκαρβαζεπίνη και η φελβαµάτη δεν επιτράπηκαν ως συγχρόνως χορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα σε αυτές τις μελέτες. Η οξική εσλικαρβαζεπίνη εξετάστηκε σε δόσεις των 400 mg (σε -301 και -302 μελέτες μόνο), 800 mg και 1.200 mg άπαξ ημερησίως. Η οξική εσλικαρβαζεπίνη 800 mg άπαξ ημερησίως και 1.200 mg άπαξ ημερησίως ήταν σημαντικά πιο αποτελεσματική από ό,τι το εικονικό φάρμακο στη μείωση της συχνότητας των κρίσεων κατά τη διάρκεια διαστήματος συντήρησης 12 εβδομάδων. Το ποσοστό των ατόμων με ≥50% μείωση (1.581 αναλυομένων) στη συχνότητα των κρίσεων στις μελέτες φάσης ΙΙΙ ήταν 19,3% για το εικονικό φάρμακο, 20,8% για την οξική εσλικαρβαζεπίνη 400 mg, 30,5% για την οξική εσλικαρβαζεπίνη 800 mg και 35,3% για την οξική εσλικαρβαζεπίνη 1.200 mg ημερησίως. Η αποτελεσματικότητα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης ως μονοθεραπείας έχει καταδειχθεί σε μια διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με δραστικό φάρμακο (καρβαμαζεπίνη ελεγχόμενης αποδέσμευσης) μελέτη, στην οποία συμμετείχαν 815 τυχαιοποιημένοι ενήλικοι ασθενείς με νεοδιαγνωσθείσες εστιακές επιληπτικές κρίσεις. Η οξική εσλικαρβαζεπίνη ελέγχθηκε σε δόσεις των 800 mg, των 1.200 mg και των 1.600 mg άπαξ ημερησίως. Οι δόσεις της δραστικής ουσίας σύγκρισης, της καρβαμαζεπίνης ελεγχόμενης αποδέσμευσης ήταν 200 mg, 400 mg και 600 mg, δις ημερησίως. Όλοι οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν στο χαμηλότερο δοσολογικό επίπεδο και μόνον εφόσον εμφανιζόταν κρίση υπήρχε κλιμάκωση της δόσης στο επόμενο δοσολογικό επίπεδο. Από τους 815 τυχαιοποιημένους ασθενείς, οι 401 ασθενείς υποβλήθηκαν σε θεραπεία με οξική εσλικαρβαζεπίνη άπαξ ημερησίως [271 ασθενείς (67,6%) παρέμειναν στη δόση των 800 mg, 70 ασθενείς (17,5%) παρέμειναν στη δόση των 1.200 mg και 60 ασθενείς (15,0%) υποβλήθηκαν σε θεραπεία με 1.600 mg]. Στην πρωτεύουσα ανάλυση αποτελεσματικότητας, στην οποία οι ασθενείς που εγκατέλειπαν τη μελέτη θεωρούνταν μη ανταποκριθέντες, το 71,1% των ασθενών κατηγοριοποιήθηκε ως ελεύθερο επιληπτικών κρίσεων στην ομάδα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης και το 75,6% στην ομάδα καρβαμαζεπίνης ελεγχόμενης αποδέσμευσης κατά τη διάρκεια της περιόδου αξιολόγησης 26 εβδομάδων (μέση διαφορά κινδύνου -4,28%, 95% διάστημα εμπιστοσύνης: [-10,30, 1,74]. Η επίδραση της θεραπείας που παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου αξιολόγησης 26 εβδομάδων διατηρήθηκε για πάνω από 1 χρόνο θεραπείας, με το 64,7% των ασθενών που λάμβαναν οξική εσλικαρβαζεπίνη και το 70,3% των ασθενών που λάμβαναν καρβαμαζεπίνη ελεγχόμενης αποδέσμευσης να κατηγοριοποιείται ως ελεύθερο κρίσεων (μέση διαφορά κινδύνου -5,46%, 95% διάστημα εμπιστοσύνης: [-11,88, 0,97]. Στην ανάλυση αποτυχίας της θεραπείας (κίνδυνος επιληπτικής κρίσης) με βάση την ανάλυση του χρόνου έως το συμβάν (ανάλυση Kaplan-Meier και παλινδρόμηση Cox), οι εκτιμήσεις της ανάλυσης Kaplan-Meier για τον κίνδυνο επιληπτικής κρίσης κατά το τέλος της περιόδου αξιολόγησης ήταν 0,06 με την καρβαμαζεπίνη και 0,12 με την οξική εσλικαρβαζεπίνη και μέχρι το τέλος του 1 έτους με επιπλέον αυξημένο κίνδυνο 0,11 με την καρβαμαζεπίνη και 0,19 με την οξική εσλικαρβαζεπίνη (p=0,0002). Στο 1 έτος, η πιθανότητα απόσυρσης των ασθενών λόγω άλλων ανεπιθύμητων αντιδράσεων ή απουσίας αποτελεσματικότητας ήταν 0,26 για την οξική εσλικαρβαζεπίνη και 0,21 για την καρβαμαζεπίνη ελεγχόμενης αποδέσμευσης. Η αποτελεσματικότητα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης ως μετατροπής σε μονοθεραπεία αξιολογήθηκε σε 2 διπλά τυφλές, τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες σε 365 ενήλικους ασθενείς με εστιακές επιληπτικές κρίσεις. Η οξική εσλικαρβαζεπίνη ελέγχθηκε σε δόσεις των 1.200 mg και των 1.600 mg άπαξ ημερησίως. Τα ποσοστά ασθενών ελεύθερων κρίσεων καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου μονοθεραπείας 10 εβδομάδων ήταν 7,6% (1.600 mg) και 8,3% (1.200 mg) στη μία μελέτη και 10,0% (1.600 mg) και 7,4% (1.200 mg) στην άλλη μελέτη, αντίστοιχα.

Ηλικιωμένος πληθυσμός Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης ως συμπληρωματικής θεραπείας για εστιακές επιληπτικές κρίσεις σε ηλικιωμένους ασθενείς αξιολογήθηκαν σε μία μη ελεγχόμενη μελέτη διάρκειας 26 εβδομάδων σε 72 ηλικιωμένους (ηλικίας ≥ 65 ετών). Τα δεδομένα δείχνουν ότι η συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών σε αυτόν τον πληθυσμό (65,3%) είναι παρόμοια με τη συχνότητα εμφάνισης στο γενικό πληθυσμό που εγγράφηκε στις διπλά τυφλές μελέτες της επιληψίας (66,8%). Οι συχνότερες μεμονωμένες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν η ζάλη (12,5% των συμμετεχόντων), η υπνηλία (9,7%), η κόπωση, οι σπασμοί και η υπονατριαιμία (8,3% έκαστη), η ρινοφαρυγγίτιδα (6,9%) και η λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος (5,6%). Ένα σύνολο 50 εκ των 72 συμμετεχόντων που ξεκίνησαν τη μελέτη ολοκλήρωσε την περίοδο θεραπείας διάρκειας 26 εβδομάδων, το οποίο αντιστοιχεί σε ποσοστό διατήρησης της τάξης του 69,4% (βλ. Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με τη χρήση στους ηλικιωμένους). Τα διαθέσιμα δεδομένα για το σχήμα μονοθεραπείας που είναι διαθέσιμο στον ηλικιωμένο πληθυσμό είναι περιορισμένα. Λίγοι μόνο ασθενείς (N=27) ηλικίας άνω των 65 ετών έλαβαν οξική εσλικαρβαζεπίνη στη μελέτη μονοθεραπείας.

Παιδιατρικός πληθυσμός Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης ως συμπληρωματικής θεραπείας για τις εστιακές επιληπτικές κρίσεις στα παιδιά αξιολογήθηκε σε μία μελέτη φάσης II η οποία πραγματοποιήθηκε σε παιδιά ηλικίας από 6 έως 16 ετών (N=123) και μία μελέτη φάσης III η οποία πραγματοποιήθηκε σε παιδιά ηλικίας από 2 έως 18 ετών (N=304). Αμφότερες οι μελέτες ήταν διπλά τυφλές και ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο με διάρκεια περιόδου συντήρησης 8 εβδομάδων (μελέτη 208) και 12 εβδομάδων (μελέτη 305), αντίστοιχα. Η Μελέτη 208 περιελάμβανε 2 επιπλέον επακόλουθες μακροπρόθεσμες, ανοικτής επισήμανσης επεκτάσεις (1 έτος στο μέρος II και 2 έτη στο μέρος III), ενώ η Μελέτη 305 περιελάμβανε 4 επακόλουθες μακροπρόθεσμες, ανοικτής επισήμανσης περιόδους επέκτασης (1 έτος στα Μέρη II, III και IV και 2 έτη στο Μέρος V). Η οξική εσλικαρβαζεπίνη εξετάστηκε σε δόσεις 20 και 30 mg/kg/ημέρα, έως και 1.200 mg/ημέρα κατά μέγιστο. Η στοχευόμενη δόση ήταν 30 mg/kg/ημέρα στη μελέτη 208 και 20 mg/kg/ημέρα στη μελέτη 305. Οι δόσεις μπορούσαν να προσαρμοστούν βάσει της ανεκτικότητας και της ανταπόκρισης στη θεραπεία. Στη διπλά τυφλή περίοδο της μελέτης φάσης II, η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας αποτελούσε δευτερεύοντα στόχο. Η μέση μείωση των ελάχιστων τετραγώνων στη συχνότητα των τυποποιημένων επιληπτικών κρίσεων από την τιμή αναφοράς έως την περίοδο συντήρησης ήταν σημαντικά (p<0,001) υψηλότερη με την οξική εσλικαρβαζεπίνη (-34,8%) συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο (-13,8%). Σαράντα δύο ασθενείς (50,6%) στην ομάδα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης συγκριτικά με 10 ασθενείς (25,0%) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία (≥50% μείωση της συχνότητας τυποποιημένων επιληπτικών κρίσεων), οδηγώντας σε σημαντική διαφορά (p=0,009). Στη διπλά τυφλή περίοδο της μελέτης φάσης III, η μέση μείωση των ελάχιστων τετραγώνων στη συχνότητα των τυποποιημένων επιληπτικών κρίσεων με την οξική εσλικαρβαζεπίνη (-18,1% έναντι της τιμής αναφοράς) ήταν διαφορετική από αυτήν με το εικονικό φάρμακο (-8,6% έναντι της τιμής αναφοράς), αλλά δεν ήταν στατιστικά σημαντική (p=0,2490). Σαράντα ένας ασθενείς (30,6%) στην ομάδα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης συγκριτικά με 40 ασθενείς (31,0%) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία (≥50% μείωση της συχνότητας τυποποιημένων επιληπτικών κρίσεων), οδηγώντας σε μια μη σημαντική διαφορά (p=0,9017post-hoc αναλύσεις υποομάδων ανά ηλικιακό στρώμα και για την ηλικία των 6 ετών και άνω, καθώς και ανά δόση. Στα παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών, 36 ασθενείς (35,0%) στην ομάδα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης συγκριτικά με 29 ασθενείς (30,2%) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία (p=0,4759) και η μέση μείωση των ελάχιστων τετραγώνων στη συχνότητα των τυποποιημένων επιληπτικών κρίσεων ήταν υψηλότερη στην ομάδα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο (-24,4% έναντι -10,5%). Ωστόσο, η διαφορά του 13,9% δεν ήταν στατιστικά σημαντική (p=0,1040). Σε ένα σύνολο 39% ασθενών στη μελέτη 305 έγινε τιτλοδότηση προς τα επάνω, στη μέγιστη δυνατή δόση (30 mg/kg/ημέρα). Μεταξύ αυτών, όταν εξαιρέθηκαν οι ασθενείς ηλικίας 6 ετών και κάτω, 14 (48,3%) και 11 (30,6%) ασθενείς στην ομάδα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης και στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, αντίστοιχα, ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία (p=0,1514). Αν και η ευρωστία αυτών των post-hoc αναλύσεων υποομάδων είναι περιορισμένη, τα δεδομένα υποδεικνύουν εξαρτώμενη από την ηλικία και τη δόση αύξηση στην έκταση της αποτελεσματικότητας. Στην επακόλουθη ανοικτής επισήμανσης επέκταση διάρκειας 1 έτους (Μέρος II) της μελέτης φάσης III (σύνολο ITT N = 225), το συνολικό ποσοστό ανταποκριθέντων ήταν 46,7% (αυξανόμενο σταθερά από το 44,9% (εβδομάδες 1-4) στο 57,5% (εβδομάδες > 40)). Η συνολική μέση μείωση στη συχνότητα των τυποποιημένων επιληπτικών κρίσεων ήταν 6,1 (μειώθηκε από το 7,0 (εβδομάδες 1-4) στο 4,0 (εβδομάδες > 40), οδηγώντας σε μια διάμεση σχετική μεταβολή σε σύγκριση με την περίοδο αναφοράς της τάξης του -46,7%). Η διάμεση σχετική μεταβολή ήταν μεγαλύτερη στην προηγούμενη ομάδα εικονικού φαρμάκου (-51,4%) απ’ ό,τι στην προηγούμεη ομάδα του ESL (-40,4%). Η αναλογία των ασθενών με παρόξυνση (αύξηση της τάξης του ≥ 25%) συγκριτικά με την περίοδο αναφοράς ήταν 14,2%. Στις επακόλουθες 3 ανοικτής επισήμανσης επεκτάσεις (σύνολο ITT N = 148), το συνολικό ποσοστό ανταποκριθέντων ήταν 26,6% σε σύγκριση με τα Μέρη III-V της περιόδου αναφοράς (δηλ. τις τελευταίες 4 εβδομάδες του μέρους II). Η συνολική μέση μείωση στη συχνότητα των τυποποιημένων επιληπτικών κρίσεων ήταν 2,4 (οδηγώντας σε μια διάμεση σχετική μεταβολή από το Μέρος III-V της περιόδου αναφοράς της τάξης του -22,9%). Η συνολική μέση σχετική μείωση στο Μέρος I ήταν μεγαλύτερη στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με ESL (-25,8%) απ’ ό,τι στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με εικονικό φάρμακο (-16,4%). Η συνολική αναλογία των ασθενών με παρόξυνση (αύξηση της τάξης του ≥ 25%) συγκριτικά με τα Μέρη III-V της περιόδου αναφοράς ήταν 25,7%. Από τους 183 ασθενείς που ολοκλήρωσαν τα μέρη I και II της μελέτης, οι 152 ασθενείς εγγράφηκαν στο μέρος III. Εξ αυτών, οι 65 ασθενείς είχαν λάβει ESL και οι 87 ασθενείς είχαν λάβει εικονικό φάρμακο κατά τη διάρκεια του διπλά τυφλού μέρους της μελέτης. 14 ασθενείς (9,2%) ολοκλήρωσαν την ανοικτής επισήμανσης θεραπεία με ESL έως το Μέρος V. Ο συχνότερος λόγος απόσυρσης κατά τη διάρκεια οποιουδήποτε μέρους της μελέτης ήταν το αίτημα από τον χορηγό (30 ασθενείς στο μέρος III [19,7% των ασθενών που πέρασαν στο μέρος III], 9 στο μέρος IV [9,6% των ασθενών που πέρασαν στο μέρος IV], και 43 στο μέρος V [64,2% των ασθενών που πέρασαν στο μέρος V]). Λαμβάνοντας υπόψη τους περιορισμούς των μη ελεγχόμενων δεδομένων της ανοικτής επισήμανσης, γενικά διατηρήθηκε η μακροπρόθεσμη ανταπόκριση στην οξική εσλικαρβαζεπίνη στα ανοικτής επισήμανσης μέρη της μελέτης. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Εσλικαρβαζεπίνη σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού για τη θεραπεία εστιακών επιληπτικών κρίσεων (βλ. Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση

Η οξική εσλικαρβαζεπίνη μετατρέπεται εκτενώς σε εσλικαρβαζεπίνη. Τα επίπεδα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης στο πλάσμα συνήθως παραμένουν κάτω από το όριο ποσοτικού προσδιορισμού, έπειτα από του στόματος χορήγηση. Η τιμή Cmax της εσλικαρβαζεπίνης επιτυγχάνεται 2 έως 3 ώρες μετά τη χορήγηση της δόσης (tmax). Η βιοδιαθεσιμότητα μπορεί να θεωρηθεί υψηλή επειδή η ποσότητα των μεταβολιτών που ανακτήθηκε στα ούρα αντιστοιχούσε σε περισσότερο από το 90% μιας δόσης οξικής εσλικαρβαζεπίνης. Η βιοδιαθεσιμότητα (AUC και Cmax) είναι συγκρίσιμη για την εσλικαρβαζεπίνη που χορηγείται από του στόματος με τη μορφή θρυμματισμένου δισκίου αναμεμειγμένου με πολτό μήλου και λαμβάνεται με νερό, συγκριτικά με ένα ολόκληρο δισκίο.

Κατανομή

Η δέσμευση της εσλικαρβαζεπίνης σε πρωτεΐνες πλάσματος είναι σχετικά χαμηλή (<40%) και ανεξάρτητη από τη συγκέντρωση. In vitro μελέτες κατέδειξαν ότι η δέσμευση πρωτεϊνών πλάσματος δεν επηρεάστηκε σημαντικά από την παρουσία βαρφαρίνης, διαζεπάμης, διγοξίνης, φαινυτοΐνης και τολβουταμίδης. Η δέσμευση βαρφαρίνης, διαζεπάμης, διγοξίνης, φαινυτοΐνης και τολβουταμίδης δεν επηρεάστηκε σημαντικά από την παρουσία εσλικαρβαζεπίνης.

Βιομετασχηματισμός

Η οξική εσλικαρβαζεπίνη βιομετασχηματίζεται ταχέως και εκτενώς στον κύριο ενεργό μεταβολίτη της, την εσλικαρβαζεπίνη, μέσω υδρολυτικού μεταβολισμού πρώτης διόδου. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα σε σταθερή κατάσταση επιτυγχάνονται μετά από 4 έως 5 ημέρες άπαξ ημερησίως δοσολογίας, συνεπείς με αποτελεσματική ημίσεια ζωή της τάξης των 20-24 ωρών. Σε μελέτες σε υγιή άτομα και επιληπτικούς ενήλικες ασθενείς, η φαινόμενη ημίσεια ζωή της εσλικαρβαζεπίνης ήταν 10-20 ώρες και 13-20 ώρες, αντίστοιχα. Μικροί μεταβολίτες στο πλάσμα είναι η R-λικαρβαζεπίνη και η οξκαρβαζεπίνη, οι οποίοι φάνηκε ότι είναι ενεργοί, και τα παράγωγα γλυκουρονικού οξέος της οξικής εσλικαρβαζεπίνης, η εσλικαρβαζεπίνη, η R-λικαρβαζεπίνη και η οξκαρβαζεπίνη. Η οξική εσλικαρβαζεπίνη δεν επηρεάζει τον δικό της μεταβολισμό ή την κάθαρσή της. Η εσλικαρβαζεπίνη είναι ένας ασθενής επαγωγέας του CYP3A4 και έχει ανασταλτικές ιδιότητες σε σχέση με το CYP2C19 (όπως αναφέρεται στις Αλληλεπιδράσεις). Σε μελέτες με εσλικαρβαζεπίνη σε νωπά ανθρώπινα ηπατοκύτταρα παρατηρήθηκε ήπια επαγωγή της γλυκουρονιδίωσης που προκαλείται από το UGT1A1.

Αποβολή

Οι μεταβολίτες της οξικής εσλικαρβαζεπίνης απεκκρίνονται από τη συστηματική κυκλοφορία κυρίως μέσω νεφρικής απέκκρισης, σε αμετάβλητη μορφή και συζευγμένοι με γλυκουρονίδιο. Συνολικά, η εσλικαρβαζεπίνη και το γλυκουρονίδιό της αντιστοιχούν σε περισσότερο από το 90% των ολικών μεταβολιτών που απεκκρίνονται στα ούρα, περίπου τα δύο τρίτα στην αμετάβλητη μορφή και το ένα τρίτο ως συζευγμένοι με γλυκουρονίδιο.

Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα

Η φαρμακοκινητική της oξικής εσλικαρβαζεπίνης είναι γραμμική και ανάλογη με τη δόση στο εύρος των 400-1.200 mg τόσο σε υγιή άτομα όσο και σε ασθενείς.

Ηλικιωμένοι (ηλικίας άνω των 65 ετών)

Το φαρμακοκινητικό προφίλ της οξικής εσλικαρβαζεπίνης είναι ανεπηρέαστο στους ηλικιωμένους ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης >60 ml/min (βλ. Δοσολογία).

Νεφρική δυσλειτουργία

Οι μεταβολίτες της οξικής εσλικαρβαζεπίνης απεκκρίνονται από τη συστηματική κυκλοφορία κυρίως μέσω νεφρικής απέκκρισης. Μια μελέτη σε ενήλικες ασθενείς με ήπια έως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία κατέδειξε ότι η κάθαρση εξαρτάται από τη νεφρική λειτουργία. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με το Εσλικαρβαζεπίνη συνιστάται να γίνεται ρύθμιση της δοσολογίας σε ασθενείς, ενηλίκους και παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών, με κάθαρση κρεατινίνης < 60 ml/min (βλ. Δοσολογία). Στα παιδιά ηλικίας από 2 έως 6 ετών, η χρήση της οξικής εσλικαρβαζεπίνης δεν συνιστάται. Σε αυτήν την ηλικία, η ενδογενής δράση της διαδικασίας αποβολής δεν έχει ακόμα ωριμάσει. Η αιμοδιύλιση απομακρύνει τους μεταβολίτες της οξικής εσλικαρβαζεπίνης από το πλάσμα.

Ηπατική δυσλειτουργία

Η φαρμακοκινητική και ο μεταβολισμός της οξικής εσλικαρβαζεπίνης αξιολογήθηκε σε υγιή άτομα και σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία έπειτα από πολλαπλές από του στόματος δόσεις. Η μέτρια ηπατική δυσλειτουργία δεν επηρέασε τη φαρμακοκινητική της οξικής εσλικαρβαζεπίνης. Δεν συνιστάται ρύθμιση της δοσολογίας σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Δοσολογία). Η φαρμακοκινητική της εσλικαρβαζεπίνης δεν έχει αξιολογηθεί σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.

Φύλο

Μελέτες σε υγιή άτομα και ασθενείς κατέδειξαν ότι η φαρμακοκινητική της οξικής εσλικαρβαζεπίνης δεν επηρεάστηκε από το φύλο.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Όπως συμβαίνει και στους ενήλικες, η οξική εσλικαρβαζεπίνη μετατρέπεται εκτενώς σε εσλικαρβαζεπίνη. Τα επίπεδα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης στο πλάσμα παραμένουν συνήθως κάτω από το όριο ποσοτικοποίησης, έπειτα από χορήγηση από το στόμα. Για την εσλικαρβαζεπίνη η τιμή Cmax επιτυγχάνεται στις 2 έως 3 ώρες μετά τη χορήγηση της δόσης (tmax). Το σωματικό βάρος αποδείχθηκε ότι επηρεάζει την κατανομή του όγκου και την αποβολή. Περαιτέρω, δεν ήταν δυνατό να αποκλειστεί πιθανός ρόλος της ηλικίας, ανεξαρτήτως σωματικού βάρους, στην αποβολή της οξικής εσλικαρβαζεπίνης, ιδιαίτερα στην μικρότερη ηλικιακή ομάδα (2-6 ετών).

Παιδιά ηλικίας 6 ετών και κάτω Η φαρμακοκινητική πληθυσμού υποδεικνύει ότι στην υποομάδα των παιδιών ηλικίας από 2 έως 6 ετών, απαιτούνται δόσεις των 27,5 mg/kg/ημέρα και 40 mg/kg/ημέρα προκειμένου να επιτευχθεί έκθεση αντίστοιχη με τις θεραπευτικές δόσεις των 20 και των 30 mg/kg/ημέρα στα παιδιά ηλικίας 6 ετών και άνω.

Παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών Η φαρμακοκινητική πληθυσμού υποδεικνύει ότι συγκρίσιμη έκθεση στην εσλικαρβαζεπίνη παρατηρείται μεταξύ 20 και 30 mg/kg/ημέρα στα παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών και στους ενήλικες με 800 και 1.200 mg οξικής εσλικαρβαζεπίνης άπαξ ημερησίως, αντίστοιχα (βλ. Δοσολογία).

Μηχανισμός δράσης

Μηχανισμός Δράσης Ο ακριβής(οί) μηχανισμός(οί) με τον(ους) οποίο(ους) η εσλικαρμπαζεπίνη ασκεί αντιεπιληπτική δράση είναι άγνωστος(οι), αλλά πιστεύεται ότι περιλαμβάνει την αναστολή των ιονικών διαύλων νατρίου εξαρτώμενων από τάση (voltage-gated sodium…

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Αντιεπιληπτικά, παράγωγα καρβοξαμίδης, κωδικός ATC: N03AF04 ### Μηχανισμός δράσης Οι ακριβείς μηχανισμοί δράσης της οξικής εσλικαρβαζεπίνης είναι άγνωστοι. Ωστόσο, in vitro ηλεκτροφυσιολογικές μελέτες υποδεικνύουν ότι…

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση Η οξική εσλικαρβαζεπίνη μετατρέπεται εκτενώς σε εσλικαρβαζεπίνη. Τα επίπεδα της οξικής εσλικαρβαζεπίνης στο πλάσμα συνήθως παραμένουν κάτω από το όριο ποσοτικού προσδιορισμού, έπειτα από του στόματος χορήγηση. Η τιμή Cmax της…

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Νάτριο ορού (Na⁺)	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας	Προϋπάρχουσα νεφρική νόσος με υπονατριαιμία ή συγχορήγηση φαρμάκων που προκαλούν υπονατριαιμία
		εάν παρουσιαστούν κλινικά σημεία υπονατριαιμίας	—
		κατά τη διάρκεια των συνηθισμένων εργαστηριακών εξετάσεων	—

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Ο ακριβής(οί) μηχανισμός(οί) με τον(ους) οποίο(ους) η εσλικαρμπαζεπίνη ασκεί αντιεπιληπτική δράση είναι άγνωστος(οι), αλλά πιστεύεται ότι περιλαμβάνει την αναστολή των ιονικών διαύλων νατρίου εξαρτώμενων από τάση (voltage-gated sodium channels).

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Φαρμακολογική Ταξινόμηση FDA

S5VXA428R4

ESLICARBAZEPINE

Φυσιολογικές Επιπτώσεις [PE] - Μειωμένη Αποδιοργανωμένη Ηλεκτρική Δραστηριότητα Κεντρικού Νευρικού Συστήματος

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς του Κυτοχρώματος P450 3A4

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς του Κυτοχρώματος P450 2C19

Ο μηχανισμός δράσης της εσλικαρμπαζεπίνης είναι ως Επαγωγέας του Κυτοχρώματος P450 3A4 και Αναστολέας του Κυτοχρώματος P450 2C19. Η φυσιολογική επίδραση της εσλικαρμπαζεπίνης είναι μέσω της Μειωμένης Αποδιοργανωμένης Ηλεκτρικής Δραστηριότητας του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος.

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Οδός χορήγησης

oral

Μορφή

tablet

Σκευάσματα σε κυκλοφορία

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 5 ημέρες

Εργαλείο washout arrow_forward

science

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Επιληψία Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Επιληψία Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας Νευρολογικών Νοσημάτων

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ Α1 N03AF04

Ενήλικες — Εστιακές κρίσεις: Μονοθεραπεία (1η/2η επιλογή)
- Εστιακής έναρξης κρίσεις με ή χωρίς αμφοτερόπλευρη επέκταση
- Ενήλικες > 16 ετών — αρχική αγωγή
Δοσολογία: Τιτλοποίηση · Συνεχής

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

9881504

Μοριακός τύπος

C15H14N2O2

Μοριακό βάρος

254.28

IUPAC

(5S)-5-hydroxy-5,6-dihydrobenzo[b][1]benzazepine-11-carboxamide

InChIKey

BMPDWHIDQYTSHX-AWEZNQCLSA-N