ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ G03CA01 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

ETHINYLESTRADIOL

Αιθινυλοιστραδιόλη

### Μηχανισμός δράσης Η συνεχόμενη λήψη του Labous επί 21 ημέρες οδηγεί σε αναστολή της έκκρισης ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH) και ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) από την υπόφυση και σε επακόλουθη αναστολή της ωορρηξίας.

Εμπορικά Ονόματα

LABOUS

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:

Καθολικός (Ενήλικες)

Δόσηένα δισκίο καθημερινά

Λαμβάνεται για 21 συνεχόμενες ημέρες, ακολουθούμενη από 7ήμερη διακοπή χωρίς δισκία. Κατά τη διακοπή αναμένεται αιμορραγία απόσυρσης. Μετά τη διακοπή, συνεχίζεται με δισκία από την επόμενη συσκευασία Labous, ανεξάρτητα από την αιμορραγία.
Γυναίκες χωρίς προηγούμενη χρήση ορμονικού αντισυλληπτικού

Το πρώτο δισκίο λαμβάνεται την πρώτη ημέρα της εμμηνορρυσίας. Η αντισυλληπτική προστασία ξεκινά την πρώτη ημέρα. Εναλλακτικά, μπορεί να ληφθεί την 2η έως 5η ημέρα του κύκλου, με χρήση μηχανικών μεθόδων αντισύλληψης για τις 7 πρώτες ημέρες. Εάν έχουν περάσει >5 ημέρες από την έναρξη εμμηνορρυσίας, πρέπει να περιμένουν μέχρι την επόμενη εμμηνορρυσία.
Αλλαγή από άλλο ορμονικό αντισυλληπτικό συνδυασμού

Το Labous πρέπει να ξεκινά την επόμενη του διαστήματος χωρίς δισκία ή με λήψη εικονικού δισκίου του προηγούμενου συνδυασμένου ορμονικού αντισυλληπτικού.
Αλλαγή από χάπι μόνο με προγεσταγόνο (Mini-pill)

Το πρώτο δισκίο Labous λαμβάνεται την ημέρα μετά την διακοπή του σκευάσματος μόνο με προγεσταγόνο. Τις πρώτες 7 ημέρες, πρέπει να χρησιμοποιηθούν επιπλέον μηχανικές μέθοδοι αντισύλληψης.
Αλλαγή από ενέσιμο ορμονικό αντισυλληπτικό ή εμφύτευμα

Το Labous μπορεί να ξεκινήσει την ημέρα της απομάκρυνσης του εμφυτεύματος ή της αρχικά προγραμματισμένης ημέρας της ένεσης. Τις πρώτες 7 ημέρες, πρέπει να χρησιμοποιηθούν επιπλέον μηχανικές μέθοδοι αντισύλληψης.
Γυναίκες μετά από αποβολή ή διακοπή κύησης κατά το πρώτο τρίμηνο

Μπορεί να ξεκινήσει αμέσως. Δεν απαιτούνται επιπλέον αντισυλληπτικά μέτρα.
Γυναίκες μετά από τοκετό, αποβολή ή διακοπή κύησης κατά το δεύτερο τρίμηνο της κύησης

Οι γυναίκες που δεν θηλάζουν μπορούν να ξεκινήσουν τη λήψη δισκίων 21 έως 28 ημέρες μετά τον τοκετό. Δεν απαιτούνται επιπλέον αντισυλληπτικά μέτρα. Εάν η λήψη ξεκινήσει >28 ημέρες μετά τον τοκετό, απαιτούνται επιπλέον αντισυλληπτικά μέτρα για τις πρώτες 7 ημέρες. Εάν έχει συμβεί συνουσία στο διάστημα αυτό, πρέπει να αποκλειστεί εγκυμοσύνη ή να παρατηρηθεί η πρώτη εμμηνορρυσία.
Γαλουχία

Δεν πρέπει να λαμβάνεται κατά τη διάρκεια του θηλασμού (βλ. Κύηση και γαλουχία).
Παιδιατρικός πληθυσμός

Ενδείκνυται μόνο μετά την εμμηναρχή. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα σε εφήβους κάτω των 16 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
Ηλικιωμένοι

Δεν ενδείκνυται μετά την εμμηνόπαυση.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Απορρύθμιση σακχαρώδη διαβήτη
Ανθεκτική υπέρταση
Σημαντική αύξηση της αρτηριακής πίεσης (τιμές σταθερά άνω των 140/90 mm Hg)
Παρουσία τρέχουσας φλεβικής θρομβοεμβολής (ΦΘΕ)
Ιστορικό ΦΘΕ (π.χ. εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση [ΕΒΦΠ] ή πνευμονική εμβολή [ΠΕ])
Γνωστή κληρονομική ή επίκτητη προδιάθεση για ΦΘΕ (π.χ. αντοχή στην APC, ανεπάρκεια αντιθρομβίνης-III, πρωτεΐνης C, πρωτεΐνης S)
Μεγάλη χειρουργική επέμβαση με παρατεταμένη ακινητοποίηση
Υψηλός κίνδυνος ΦΘΕ λόγω πολλαπλών παραγόντων κινδύνου
Παρουσία τρέχουσας αρτηριακής θρομβοεμβολής (ΑΘΕ)
Ιστορικό ΑΘΕ (π.χ. έμφραγμα του μυοκαρδίου)
Πρόδρομη κατάσταση ΑΘΕ (π.χ. στηθάγχη)
Τρέχον εγκεφαλικό επεισόδιο
Ιστορικό εγκεφαλικού
Πρόδρομη κατάσταση εγκεφαλοαγγειακής νόσου (π.χ. παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο, ΠΙΕ)
Γνωστή κληρονομική ή επίκτητη προδιάθεση για ΑΘΕ (π.χ. υπερομοκυστεϊναιμία, αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα)
Ιστορικό ημικρανίας με εστιακά νευρολογικά συμπτώματα
Υψηλός κίνδυνος ΑΘΕ λόγω πολλαπλών παραγόντων κινδύνου
Σακχαρώδης διαβήτης με αγγειακά συμπτώματα
Σοβαρή υπέρταση
Σοβαρή δυσλιποπρωτεϊναιμία
Ηπατίτιδα
Ίκτερος
Ηπατική δυσλειτουργία, μέχρι οι τιμές λειτουργίας του ήπατος να επέλθουν στο φυσιολογικό
Γενικευμένος κνησμός
Χολόσταση, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια προηγούμενης κύησης ή οιστρογονοθεραπείας
Σύνδρομο Dubin-Johnson
Σύνδρομο Rotor
Διαταραχή έκκρισης της χολής
Μηνιγγίωμα ή ιστορικό μηνιγγιώματος
Ιστορικό όγκων του ήπατος ή υπάρχοντες όγκοι του ήπατος
Σοβαρής μορφής άλγος στην άνω κοιλία, ηπατομεγαλία ή συμπτώματα ενδοκοιλιακής αιμορραγίας
Πρώτη εκδήλωση ή υποτροπή πορφύρας (όλες οι μορφές, ιδιαίτερα η επίκτητη)
Ορμονοευαίσθητοι κακοήθεις όγκοι (π.χ. καρκίνος του μαστού ή της μήτρας), επί του παρόντος ή ιστορικό αυτών
Σοβαρές διαταραχές του μεταβολισμού λιπιδίων
Παγκρεατίτιδα επί του παρόντος ή ιστορικό αυτής, εάν συσχετίζεται με σοβαρή υπερτριγλυκεριδαιμία
Πρώτη εκδήλωση κεφαλαλγίας παρόμοιας με ημικρανία ή σωρευτική συχνότητα ασυνήθιστα σοβαρών πονοκεφάλων
Οξείας μορφής αισθητηριακά ελλείμματα (π.χ. οπτικές ή ακουστικές διαταραχές)
Κινητικές διαταραχές (ιδιαίτερα παράλυση)
Αυξημένες επιληπτικές κρίσεις
Σοβαρή κατάθλιψη
Ωτοσκλήρυνση με επιδείνωση σε προηγούμενες κυήσεις
Αμηνόρροια απροσδιόριστης αιτιολογίας
Υπερπλασία του ενδομητρίου
Κολπική αιμορραγία απροσδιόριστης αιτιολογίας
Υπερευαισθησία στις δραστικές ουσίες ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1
Ένας σοβαρός παράγοντας κινδύνου ή πολλαπλοί παράγοντες κινδύνου για φλεβική ή αρτηριακή θρόμβωση
Ταυτόχρονη χρήση με φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν ομπιτασβίρη/παριταπρεβίρη/ριτοναβίρη και ντασαμπουβίρη
Ταυτόχρονη χρήση με φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν γκλεκαπρεβίρη/πιμπρεντασβίρη
Ταυτόχρονη χρήση με φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν σοφοσμπουβίρη/βελπατασβίρη/βοξιλαπρεβίρη

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Κάπνισμα και καρδιαγγειακός κίνδυνος
προσοχή

ΠληθυσμόςΓυναίκες άνω των 35 ετών

Να χρησιμοποιούν άλλες αντισυλληπτικές μεθόδους
Σοβαρές νόσοι
προσοχή

Σταθμίστε οφέλη/κινδύνους πριν την έναρξη, διακόψτε εάν εμφανιστούν ή επιδεινωθούν
Κίνδυνος φλεβικής θρομβοεμβολής (ΦΘΕ)
προσοχή

ΠληθυσμόςΧρήστριες ΣΟΑ

Συζητήστε με τη γυναίκα για τον κίνδυνο και τους παράγοντες κινδύνου. Διακόψτε το Labous σε περίπτωση υποψίας ή επιβεβαίωσης θρόμβωσης.
Παχυσαρκία (ΔΜΣ > 30 kg/m²)
προσοχή

Εξετάστε για άλλους παράγοντες κινδύνου
Παρατεταμένη ακινητοποίηση/χειρουργική επέμβαση
προσοχή

Διακοπή του Labous τουλάχιστον 4 εβδομάδες πριν την επιλεκτική χειρουργική επέμβαση και επανέναρξη 2 εβδομάδες μετά την πλήρη επανακινητοποίηση. Χρησιμοποιήστε άλλη μέθοδο αντισύλληψης. Εξετάστε αντιθρομβωτική θεραπεία εάν δεν διακόπηκε εκ των προτέρων.
Θετικό οικογενειακό ιστορικό ΦΘΕ
προσοχή

Παραπομπή σε ειδικό για συμβουλή πριν τη χρήση ΣΟΑ
Άλλες ιατρικές παθήσεις (Καρκίνος, ΣΕΛ, Αουραιμικό σύνδρομο, Χρόνια ΦΝΕ, Δρεπανοκυτταρική νόσος)
προσοχή
Αύξηση ηλικίας
προσοχή

ΠληθυσμόςΆνω των 35 ετών
Συμπτώματα ΦΘΕ (ΕΒΦΘΕ, ΠΕ, αγγειακή απόφραξη οφθαλμού)
προσοχή

ΠληθυσμόςΓυναίκες

Αναζητήστε επείγουσα ιατρική βοήθεια και ενημερώστε τον επαγγελματία υγείας ότι λαμβάνετε ΣΟΑ. Διακόψτε το Labous σε περίπτωση υποψίας ή επιβεβαίωσης θρόμβωσης.
Κίνδυνος αρτηριακής θρομβοεμβολής (ΑΘΕ)
προσοχή

ΠληθυσμόςΧρήστριες ΣΟΑ

Διακόψτε το Labous σε περίπτωση υποψίας ή επιβεβαίωσης θρόμβωσης.
Κάπνισμα
προσοχή

ΠληθυσμόςΓυναίκες

Συμβουλέψτε να μην καπνίζουν. Γυναίκες άνω των 35 που καπνίζουν να χρησιμοποιούν διαφορετική μέθοδο αντισύλληψης.
Ημικρανία
προσοχή

Άμεση διακοπή της θεραπείας αν αυξηθεί η συχνότητα ή βαρύτητα.
Συμπτώματα ΑΘΕ (εγκεφαλικό, έμφραγμα)
προσοχή

ΠληθυσμόςΓυναίκες

Αναζητήστε επείγουσα ιατρική βοήθεια και ενημερώστε τον επαγγελματία υγείας ότι λαμβάνετε ΣΟΑ. Διακόψτε το Labous σε περίπτωση υποψίας ή επιβεβαίωσης θρόμβωσης.
Καρκίνος τραχήλου της μήτρας
προσοχή

ΠληθυσμόςΓυναίκες μολυσμένες με HPV και μακροχρόνια χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών
Καρκίνος του μαστού
προσοχή

ΠληθυσμόςΧρήστριες ΣΟΑ
Όγκοι του ήπατος (καλοήθεις ή κακοήθεις)
προσοχή

Σε σοβαρό άλγος άνω κοιλίας, ηπατομεγαλία ή σημεία ενδοκοιλιακής αιμορραγίας, εξετάστε ενδεχόμενο όγκου ήπατος και διακόψτε το Labous.
Μηνιγγίωμα
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν οξική χλωρμαδινόνη

Παρακολουθήστε για σημεία/συμπτώματα μηνιγγιώματος. Εάν διαγνωστεί, διακόψτε τη θεραπεία με οξική χλωρμαδινόνη.
Καταθλιπτική διάθεση και κατάθλιψη
προσοχή

ΠληθυσμόςΓυναίκες

Επικοινωνήστε με τον γιατρό σε περίπτωση αλλαγών στη διάθεση και καταθλιπτικών συμπτωμάτων.
Αύξηση της αρτηριακής πίεσης
προσοχή

Εάν κλινικά σημαντική αύξηση, διακόψτε το Labous και αντιμετωπίστε την υπέρταση. Μπορεί να συνεχιστεί μόλις επανέλθουν οι τιμές στο φυσιολογικό.
Κληρονομικό και επίκτητο αγγειοοίδημα
προσοχή
Έρπης της κύησης
προσοχή

ΠληθυσμόςΓυναίκες με ιστορικό

Μπορεί να παρουσιαστεί υποτροπή.
Υπερτριγλυκεριδαιμία και παγκρεατίτιδα
προσοχή

ΠληθυσμόςΓυναίκες με ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό υπερτριγλυκεριδαιμίας
Διαταραχές της ηπατικής λειτουργίας/Χολοστατικός ίκτερος
προσοχή

Διακοπή λήψης έως ότου οι δείκτες επανέλθουν σε φυσιολογικά όρια. Διακοπή σε υποτροπή χολοστατικού ικτέρου.
Αντίσταση στην ινσουλίνη/Αντοχή στη γλυκόζη
προσοχή

ΠληθυσμόςΔιαβητικές

Παρακολούθηση στενή
Χλόασμα
προσοχή

ΠληθυσμόςΓυναίκες με προδιάθεση για χλόασμα

Αποφύγετε την απευθείας έκθεση στην ηλιακή/υπεριώδη ακτινοβολία.
Μείωση της αποτελεσματικότητας
προσοχή

Προσοχή σε περίπτωση ξεχασμένου δισκίου, εμέτου, διάρροιας, ταυτόχρονης λήψης ορισμένων φαρμάκων ή μεταβολικών διαταραχών.
Αιμορραγίες εκ διαφυγής/σταγονοειδείς
προσοχή

Εάν επιμένουν ή εμφανιστούν μετά από κανονικούς κύκλους, αποκλείστε εγκυμοσύνη/οργανική νόσο.
Απουσία αιμορραγίας απόσυρσης
προσοχή

Εάν το Labous δεν λήφθηκε σύμφωνα με οδηγίες ή σε δύο διαδοχικούς κύκλους, αποκλείστε κύηση πριν συνεχίσετε τη χρήση.
Αλληλεπίδραση με St. John’s wort (Hyperricum perforatum)
αντένδειξη

Δεν πρέπει να λαμβάνεται ταυτόχρονα με το Labous.
Λακτόζη
αντένδειξη

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομική δυσανεξία στη γαλακτόζη, ολική ανεπάρκεια λακτάσης ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης

Δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

ομπιτασβίρη, παριταπρεβίρη, ριτοναβίρη, ντασαμπουβίρη (με ή χωρίς ριμπαβιρίνη)
αντένδειξη

Αυξήσεις της τρανσαμινάσης (ALT) σε επίπεδα >5 φορές επί το ανώτερο φυσιολογικό όριο (ULN).

ΣύστασηΟι χρήστριες πρέπει να μεταβούν σε εναλλακτική μέθοδο αντισύλληψης (π.χ. αντισύλληψη μόνο με προγεσταγόνο ή μη ορμονικές μέθοδοι) πριν την έναρξη της θεραπείας. Η χορήγηση του Labous μπορεί να ξαναρχίσει 2 εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας.
γκλεκαπρεβίρη/πιμπρεντασβίρη ή σοφοσμπουβίρη/βελπατασβίρη/βοξιλαπρεβίρη
αντένδειξη

Αυξήσεις της ALT.

ΣύστασηΟι χρήστριες πρέπει να μεταβούν σε εναλλακτική μέθοδο αντισύλληψης (π.χ. αντισύλληψη μόνο με προγεσταγόνο ή μη ορμονικές μέθοδοι) πριν την έναρξη της θεραπείας. Η χορήγηση του Labous μπορεί να ξαναρχίσει 2 εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας.
Δραστικές ουσίες που επάγουν ένζυμα (μακροπρόθεσμη θεραπεία)
προσοχή

Αυξημένη κάθαρση των φυλετικών ορμονών, αιμορραγία εκ διαφυγής, αποτυχία της από του στόματος αντισύλληψης.

ΣύστασηΣυνιστάται άλλη αξιόπιστη μη ορμονική μέθοδος αντισύλληψης.
Δραστικές ουσίες που επάγουν ένζυμα (βραχυπρόθεσμη θεραπεία)
προσοχή

Αυξημένη κάθαρση των φυλετικών ορμονών, αιμορραγία εκ διαφυγής, αποτυχία της από του στόματος αντισύλληψης.

ΣύστασηΧρήση μεθόδου φραγμού ή άλλης μεθόδου αντισύλληψης εκτός ΣΟΑ καθ' όλη τη διάρκεια της ταυτόχρονης φαρμακευτικής αγωγής και για 28 ημέρες μετά τη διακοπή της. Εάν η αγωγή διαρκεί περισσότερο από το τέλος των δισκίων της συσκευασίας ΣΟΑ, η επόμενη συσκευασία ΣΟΑ ξεκινά αμέσως χωρίς διάστημα χωρίς αγωγή.
βαρβιτουρικά, βοσεντάνη, καρβαμαζεπίνη, μπαρμπεξακλόνη, φαινυτοΐνη, πριμιδόνη, μοδαφινίλη, ριφαμπικίνη, ριφαμπουτίνη, ριτοναβίρη, νεβιραπίνη, εφαβιρένζη, φελμπαμάτη, γκριζεοφουλβίνη, οξκαρβαζεπίνη, τοπιραμάτη, St. John’s wort (Hypericum perforatum)
προσοχή

Μειωμένη αποτελεσματικότητα των ΣΟΑ μέσω της επαγωγής ενζύμων.
Φάρμακα που αυξάνουν την κινητικότητα του γαστρεντερικού συστήματος (π.χ. μετοκλοπραμίδη) ή μειώνουν την απορρόφηση (π.χ. ενεργός άνθρακας)
προσοχή

Μείωση των συγκεντρώσεων αιθινυλοιστραδιόλης στον ορό.
Αναστολείς πρωτεάσης HIV και μη-νουκλεοσιδικοί αναστολείς αντίστροφης μεταγραφάσης (συμπεριλαμβανομένων συνδυασμών με αναστολείς HCV)
προσοχή

Αύξηση ή μείωση των συγκεντρώσεων των οιστρογόνων ή των προγεστινών στο πλάσμα.

ΣύστασηΟι πληροφορίες συνταγογράφησης των φαρμάκων HIV/HCV θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη. Σε περίπτωση αμφιβολίας, χρήση πρόσθετης μεθόδου φραγμού.
Ασκορβικό οξύ, Παρακεταμόλη
παρακολούθηση

Αύξηση της συγκέντρωσης αιθινυλοιστραδιόλης στον ορό (αναστολή της καταλυόμενης από ένζυμα πρόσθηκης θειικού άλατος).
Ατορβαστατίνη
παρακολούθηση

Αύξηση της AUC της αιθινυλοιστραδιόλης κατά 20%.
Αντιμυκητιασικά ιμιδαζόλης (π.χ. φλουκοναζόλη), Ινδιναβίρη, Τρολεανδομυκίνη
παρακολούθηση

Αύξηση της συγκέντρωσης αιθινυλοιστραδιόλης στον ορό (αναστολή μικροσωμικών ενζύμων στο ήπαρ).
Διαζεπάμη (και άλλες βενζοδιαζεπίνες που είναι υδροξυλιωμένες), Κυκλοσπορίνη, Θεοφυλλίνη, Πρεδνιζολόνη
προσοχή

Αυξημένες συγκεντρώσεις στον ορό (λόγω αναστολής ηπατικών μικροσωμικών ενζύμων).
Λαμοτριγίνη, Κλοφιμπράτη, Παρακεταμόλη, Μορφίνη, Λοραζεπάμη
προσοχή

Μειωμένες συγκεντρώσεις στον ορό (λόγω επαγωγής ηπατικής γλυκουρονιδίωσης).
Ινσουλίνη ή από του στόματος αντιδιαβητικά
προσοχή

Μπορεί να αλλάξει η ανάγκη για αυτά λόγω επίδρασης στην ανοχή στη γλυκόζη.

ΣύστασηΠαρακολούθηση (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Αιδoιοκολπίτιδα

Αναπαραγωγικό

Κολπική καντιτίαση
Δυσμηνόρροια
Αμηνόρροια
Κολπική αιμορραγία
Γαλακτόρροια
Υπερτροφία μαστού
Μηνορραγία
Προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο
Αιμορραγία εκ διαφυγής

Νεοπλάσματα καλοήθη, κακοήθη και μη καθορισμένα

Ινοαδένωμα του μαστού
Καλοήθεις και κακοήθεις όγκοι του ήπατος (σε σπάνιες περιπτώσεις, απειλητική για τη ζωή ενδοκοιλιακή αιμορραγία)
Καρκίνος του τραχήλου ή του μαστού

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Υπερευαισθησία στο φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων αλλεργικών δερματικών αντιδράσεων

Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές

Αλλαγές στα επίπεδα λιπιδίων στο αίμα (περιλαμβανομένης της υπερτριγλυκεριδαιμίας)

Μεταβολισμός

Αυξημένη όρεξη
Αύξηση σωματικού βάρους

Ψυχιατρικές

Καταθλιπτική διάθεση
Νευρικότητα
Ευερεθιστότητα

Ψυχιατρικές διαταραχές

Χαμηλή λίμπιντο

Νευρικό

Ζάλη
Ημικρανία
Επιδείνωση ημικρανίας
Κεφαλαλγία
Καρηβαρία

Οφθαλμικές

Διαταραχή όρασης
Επιπεφυκίτιδα
Δυσανεξία σε φακούς επαφής

Διαταραχές του οφθαλμού

Επιδείνωση των συμπτωμάτων του κληρονομικού και επίκτητου αγγειοοιδήματος

Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου

Ξαφνική απώλεια ακοής

Αυτί

Εμβοές

Αγγειακές

Υπέρταση
Υπόταση
Κυκλοφορική κατάρρευση
Κιρσοί
Φλεβική θρόμβωση
Φλεβική θρομβοεμβολή
Αρτηριακή θρομβοεμβολή

Αγγειακές διαταραχές

Αυξημένος κίνδυνος φλεβικών και αρτηριακών θρομβοεμβολικών συμβαμάτων (π.χ. φλεβική θρόμβωση, πνευμονική εμβολή, εγκεφαλικό επεισόδιο, παροδικά ισχαιμικά επεισόδια, έμφραγμα του μυοκαρδίου)

Γαστρεντερικό

Ναυτία
Έμετος
Διάταση κοιλίας
Διάρροια
Παρόξυνση χρόνιας φλεγμονώδους νόσου του εντέρου
Παρόξυνση νόσου του Crohn
Παρόξυνση ελκώδους κολίτιδας
Άλγος κάτω κοιλιακής χώρας

Γαστρεντερικές διαταραχές

Πόνος κοιλίας

Δέρμα

Ακμή
Κνίδωση
Έκζεμα
Ερύθημα
Κνησμός
Διαταραχές μελάγχρωσης
Χλόασμα
Αλωπεκία
Επιδείνωση ψωρίασης
Ξηροδερμία
Υπερτρίχωση
Οζώδες ερύθημα
Υπεριδρωσία

Μυοσκελετικό

Οσφυαλγία
Μυαλγία

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού

Δυσαισθησία του μαστού
Σταγονοειδής αιμορραγία μεταξύ των περιόδων

Γενικές

Κόπωση
Οίδημα
Αδυναμία

Εργαστηριακές

Αύξηση αρτηριακής πίεσης

Ήπαρ

Αυξημένος κίνδυνος νόσου των χοληφόρων

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Αιμορραγία εκ διαφυγής

Αναπαραγωγικό

Πολύ συχνές
Δυσαισθησία του μαστού

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού

Πολύ συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Σταγονοειδής αιμορραγία μεταξύ των περιόδων

Πολύ συχνές
Άλγος κάτω κοιλιακής χώρας

Γαστρεντερικό

Συχνές
Αιδoιοκολπίτιδα

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Συχνές
Ακμή

Δέρμα

Συχνές
Αμηνόρροια

Αναπαραγωγικό

Συχνές
Αύξηση αρτηριακής πίεσης

Εργαστηριακές

Συχνές
Αύξηση σωματικού βάρους

Μεταβολισμός

Συχνές
Δυσμηνόρροια

Αναπαραγωγικό

Συχνές
Επιδείνωση ημικρανίας

Νευρικό

Συχνές
Ευερεθιστότητα

Ψυχιατρικές

Συχνές
Ζάλη

Νευρικό

Συχνές
Ημικρανία

Νευρικό

Συχνές
Καταθλιπτική διάθεση

Ψυχιατρικές

Συχνές
Κολπική καντιτίαση

Αναπαραγωγικό

Συχνές
Κόπωση

Γενικές

Συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Νευρικότητα

Ψυχιατρικές

Συχνές
Οίδημα

Γενικές

Συχνές
Έκζεμα

Δέρμα

Όχι συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Αλλαγές στα επίπεδα λιπιδίων στο αίμα (περιλαμβανομένης της υπερτριγλυκεριδαιμίας)

Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές

Όχι συχνές
Αλωπεκία

Δέρμα

Όχι συχνές
Αρτηριακή θρομβοεμβολή

Αγγειακές

Όχι συχνές
Αυξημένη όρεξη

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Γαλακτόρροια

Αναπαραγωγικό

Όχι συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Διάταση κοιλίας

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Διαταραχές μελάγχρωσης

Δέρμα

Όχι συχνές
Διαταραχή όρασης

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Δυσανεξία σε φακούς επαφής

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Εμβοές

Αυτί

Όχι συχνές
Επιδείνωση ψωρίασης

Δέρμα

Όχι συχνές
Επιπεφυκίτιδα

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Ερύθημα

Δέρμα

Όχι συχνές
Καρηβαρία

Νευρικό

Όχι συχνές
Κιρσοί

Αγγειακές

Όχι συχνές
Κνίδωση

Δέρμα

Όχι συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Όχι συχνές
Κολπική αιμορραγία

Αναπαραγωγικό

Όχι συχνές
Κυκλοφορική κατάρρευση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Μηνορραγία

Αναπαραγωγικό

Όχι συχνές
Μυαλγία

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Ξαφνική απώλεια ακοής

Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου

Όχι συχνές
Ξηροδερμία

Δέρμα

Όχι συχνές
Οσφυαλγία

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο

Αναπαραγωγικό

Όχι συχνές
Πόνος κοιλίας

Γαστρεντερικές διαταραχές

Όχι συχνές
Υπέρταση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Υπερτρίχωση

Δέρμα

Όχι συχνές
Υπερτροφία μαστού

Αναπαραγωγικό

Όχι συχνές
Υπόταση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Φλεβική θρομβοεμβολή

Αγγειακές

Όχι συχνές
Φλεβική θρόμβωση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Χαμηλή λίμπιντο

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Χλόασμα

Δέρμα

Όχι συχνές
Επιδείνωση των συμπτωμάτων του κληρονομικού και επίκτητου αγγειοοιδήματος

Διαταραχές του οφθαλμού

Σπάνιες
Ινοαδένωμα του μαστού

Νεοπλάσματα καλοήθη, κακοήθη και μη καθορισμένα

Σπάνιες
Οζώδες ερύθημα

Δέρμα

Σπάνιες
Υπερευαισθησία στο φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων αλλεργικών δερματικών αντιδράσεων

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Σπάνιες
Υπεριδρωσία

Δέρμα

Σπάνιες
Αδυναμία

Γενικές

Μη γνωστές
Αλλεργικές δερματικές αντιδράσεις

Δέρμα

Μη γνωστές
Αυξημένος κίνδυνος νόσου των χοληφόρων

Ήπαρ

Μη γνωστές
Αυξημένος κίνδυνος φλεβικών και αρτηριακών θρομβοεμβολικών συμβαμάτων (π.χ. φλεβική θρόμβωση, πνευμονική εμβολή, εγκεφαλικό επεισόδιο, παροδικά ισχαιμικά επεισόδια, έμφραγμα του μυοκαρδίου)

Αγγειακές διαταραχές

Μη γνωστές
Καλοήθεις και κακοήθεις όγκοι του ήπατος (σε σπάνιες περιπτώσεις, απειλητική για τη ζωή ενδοκοιλιακή αιμορραγία)

Νεοπλάσματα καλοήθη, κακοήθη και μη καθορισμένα

Μη γνωστές
Καρκίνος του τραχήλου ή του μαστού

Νεοπλάσματα καλοήθη, κακοήθη και μη καθορισμένα

Μη γνωστές
Παρόξυνση ελκώδους κολίτιδας

Γαστρεντερικό

Μη γνωστές
Παρόξυνση νόσου του Crohn

Γαστρεντερικό

Μη γνωστές
Παρόξυνση χρόνιας φλεγμονώδους νόσου του εντέρου

Γαστρεντερικό

Μη γνωστές

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται expand_more

Κύηση
Αντενδείκνυται

Το Labous αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της κύησης. Πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο κύησης πριν τη χρήση. Εάν προκύψει κύηση, η χορήγηση πρέπει να διακοπεί αμέσως. Δεν προέκυψαν κλινικές ενδείξεις τερατογόνου και εμβρυοτοξικής δράσης από επιδημιολογικές μελέτες σε περιπτώσεις λήψης οιστρογόνων σε συνδυασμό με προγεσταγόνα κατά λάθος. Μελέτες σε πειραματόζωα έδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα), αλλά κλινικά δεδομένα από 330 εγκύους που εκτέθηκαν δεν έδειξαν εμβρυοτοξική δράση της οξικής χλωρμαδινόνης. Ο αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης ΦΘΕ κατά τη μετά τον τοκετό περίοδο πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά την επανέναρξη (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις).
Γαλουχία
Αποφεύγεται

Η γαλουχία μπορεί να επηρεαστεί από τη λήψη οιστρογόνων, αλλάζοντας την ποσότητα και τη σύσταση του μητρικού γάλατος. Μικρές ποσότητες αντισυλληπτικών στεροειδών και/ή οι μεταβολίτες τους μπορεί να εκκρίνονται στο γάλα και να επηρεάσουν δυσμενώς το νεογνό. Επομένως, το Labous δεν πρέπει να λαμβάνεται κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Μηχανισμός δράσης

Η συνεχόμενη λήψη του Labous επί 21 ημέρες οδηγεί σε αναστολή της έκκρισης ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH) και ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) από την υπόφυση και σε επακόλουθη αναστολή της ωορρηξίας. Το ενδομήτριο πολλαπλασιάζεται βαθμιαία και αλλάζουν οι εκκρίσεις του. Η σύσταση της βλέννας του τραχήλου μεταβάλλεται. Με τον τρόπο αυτό παρεμποδίζεται η μετακίνηση του σπέρματος διαμέσου του τραχηλικού καναλιού και η μεταβάλλεται η κινητικότητά του. Η ελάχιστη ημερήσια δόση οξικής χλωρμαδινόνης που απαιτείται για την πλήρη αναστολή της ωορρηξίας είναι 1,7 mg. Η πλήρης δόση μετασχηματισμού που απαιτείται είναι 25 mg ανά κύκλο. Η οξική χλωρμαδινόνη είναι ένα αντιανδρογόνο προγεσταγόνο. Η δράση της βασίζεται στην ικανότητα εκτόπισης των ανδρογόνων από τους υποδοχείς τους.

Κλινική αποτελεσματικότητα

Σε κλινικές μελέτες στις οποίες ελέχθηκε η λήψη 0,03 mg αιθινυλοιστραδιόλης και 2 mg οξικής χλωρμαδινόνης για διάστημα έως 2 χρόνια σε 1.655 γυναίκες και περισσότερους από 22.000 καταμήνιους κύκλους, παρατηρήθηκαν 12 κυήσεις. Κατά την περίοδο της σύλληψης, σε 7 γυναίκες παρατηρήθηκαν είτε σφάλματα στη λήψη, συνυπάρχουσες νόσοι που προκάλεσαν ναυτία ή έμετο ή ταυτόχρονη χρήση φαρμάκων, τα οποία ήταν γνωστό ότι μειώνουν την αντισυλληπτική αποτελεσματικότητα των ορμονικών αντισυλληπτικών.

Τύπος χρήσης	Αριθμός κυήσεων	Δείκτης Pearl	95% όριο αξιοπιστίας
Τυπική χρήση	12	0,698	[0,389, 1,183]
Χρήση χωρίς σφάλματα	5	0,291	[0,115, 0,650]

Φαρμακοκινητική

Οξική χλωρμαδινόνη (CMA)

Απορρόφηση Η από του στόματος χορηγούμενη CMA απορροφάται ταχέως και σχεδόν ολοκληρωτικά. Η συστηματική βιοδιαθεσιμότητά της CMA είναι υψηλή, καθώς δεν υπόκειται σε μεταβολισμό πρώτης διόδου. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα φθάνουν στα μέγιστα επίπεδα μετά από 1 ως 2 ώρες.

Κατανομή Η CMA δεσμεύεται με τις πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσματος, κυρίως τις λευκωματίνες, σε ποσοστό άνω του 95%. Η CMA δεν έχει συγγένεια δέσμευσης με τη σφαιρίνη που δεσμεύει τις ορμόνες του φύλου (SHBG) ή την σφαιρίνη που δεσμεύει τα κορτικοειδή (CBG). Η CMA αποθηκεύεται κυρίως στον λιπώδη ιστό.

Βιομετασχηματισμός Διάφορες διαδικασίες αναγωγής και οξείδωσης και σύζευξης με γλυκουρονίδια και θειϊκά άλατα, οδηγούν σε πολλούς μεταβολίτες. Οι κύριοι μεταβολίτες στο ανθρώπινο πλάσμα είναι οι 3α- και 3β-υδροξυ-CMA, των οποίων οι χρόνοι ημίσειας ζωής δεν διαφέρουν σημαντικά από εκείνο της CMA που δεν έχει υποστεί μεταβολισμό. Οι 3-υδροξυ μεταβολίτες έχουν παρόμοια αντιανδρογόνο δράση με την ίδια τη CMA. Οι μεταβολίτες εμφανίζονται στα ούρα κυρίως ως συζευγμένες ενώσεις. Μετά από ενζυμική διάσπαση ο κύριος μεταβολίτης είναι η 2α-υδροξυ-CMA, καθώς και οι 3-υδροξυ και οι 2-υδροξυ μεταβολίτες.

Αποβολή Η CMA απομακρύνεται από το πλάσμα με μέσο χρόνο ημιζωής περίπου 34 ώρες (μετά από εφάπαξ δόση) και περίπου 36 ως 39 ώρες (μετά από πολλαπλές δόσεις). Μετά την από του στόματος λήψη, η CMA και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται σε ίσες περίπου ποσότητες διαμέσου των νεφρών και των κοπράνων.

Αιθινυλοιστραδιόλη (ΕΕ)

Απορρόφηση Η από του στόματος χορηγούμενη ΕΕ απορροφάται ταχέως και σχεδόν ολοκληρωτικά. Οι μέσες μέγιστες τιμές στο πλάσμα επιτυγχάνονται μετά από 1,5 ώρες. Εξαιτίας της προσυστηματικής σύζευξης και του μεταβολισμού πρώτης διόδου στο ήπαρ, η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα είναι περίπου μόνο 40% και υπόκειται σε σημαντική διακύμανση μεταξύ των ατόμων (20-65%).

Κατανομή Οι συγκεντρώσεις της ΕΕ στο πλάσμα που περιγράφονται στη βιβλιογραφία, ποικίλλουν κατά πολύ. Η ΕΕ συνδέεται κατά περίπου 98% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος, σχεδόν αποκλειστικά με τη λευκωματίνη.

Βιομετασχηματισμός Όπως τα φυσικά οιστρογόνα, η ΕΕ βιομετατρέπεται με υδροξυλίωση (καταλυόμενη από το κυτόχρωμα Ρ450) στον αρωματικό δακτύλιο. Ο κύριος μεταβολίτης είναι η 2-υδροξυ-ΕΕ, η οποία μεταβολίζεται σε επιπλέον μεταβολίτες και συζευγμένες ενώσεις. Η ΕΕ υπόκειται σε προσυστηματική σύζευξη τόσο στο βλεννογόνο του λεπτού εντέρου όσο και στο ήπαρ. Στα ούρα έχουν εντοπιστεί κυρίως γλυκουρονίδια και στη χολή και στο πλάσμα κυρίως θειϊκά άλατα.

Αποβολή Ο μέσος χρόνος ημιζωής στο πλάσμα της ΕΕ είναι περίπου 12 ως 14 ώρες. Η ΕΕ απεκκρίνεται μέσω των νεφρών και των κοπράνων σε αναλογία 2:3. Η θειική ΕΕ που απεκκρίνεται στη χολή, υφίσταται την εντεροηπατική κυκλοφορία μετά από υδρόλυση από τα εντερικά βακτήρια.

Μηχανισμός δράσης

Μηχανισμός Δράσης Η αιθινυλαιστραδιόλη είναι μια συνθετική οιστρογονική ένωση. Η χρήση οιστρογόνων έχει μια σειρά επιπτώσεων στον οργανισμό, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης της οστικής πυκνότητας. Τα συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά…

Φαρμακοδυναμική

Μηχανισμός δράσης Η συνεχόμενη λήψη του Labous επί 21 ημέρες οδηγεί σε αναστολή της έκκρισης ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH) και ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) από την υπόφυση και σε επακόλουθη αναστολή της ωορρηξίας. Το ενδομήτριο πολλαπλασιάζεται βαθμιαία και…

Φαρμακοκινητική

Οξική χλωρμαδινόνη (CMA) Απορρόφηση Η από του στόματος χορηγούμενη CMA απορροφάται ταχέως και σχεδόν ολοκληρωτικά. Η συστηματική βιοδιαθεσιμότητά της CMA είναι υψηλή, καθώς δεν υπόκειται σε μεταβολισμό πρώτης διόδου. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα…

Μεταβολισμός

Μεταβολισμός Η αιθινυλαιστραδιόλη μπορεί να υποστεί γλυκουρονιδίωση από UGT1A1, UGT1A3, UGT1A4, UGT1A9 και UGT2B7. Η αιθινυλαιστραδιόλη υφίσταται επίσης θείωση από SULT1A1, SULT1A3 και SULT1E1. Η αιθινυλαιστραδιόλη μπορεί επίσης να υδροξυλιωθεί στις…

Απέκκριση

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Μια από του στόματος δόση 30µg αιθινυλαιστραδιόλης φτάνει σε Cmax 74.1±35.6pg/mL, με Tmax 1.5±0.5h, και AUC 487.4±166.6pg*h/mL. Μια δόση 1.2mg που χορηγείται μέσω επιθέματος φτάνει σε Cmax 28.8±10.3pg/mL, με Tmax 86±31h,…

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Ηπατική λειτουργία (LFTs)	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	—	Οξείες ή χρόνιες διαταραχές ηπατικής λειτουργίας
Γλυκόζη	glucoseΓλυκαιμικός έλεγχος / διαβήτης	Στενά	Διαβητικές

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Αρτηριακή πίεση	monitor_heartΑρτηριακή πίεση & ζωτικά σημεία	—	Λήψη Labous
Αρτηριακή πίεση	monitor_heartΑρτηριακή πίεση & ζωτικά σημεία	Τακτικά	—
Κλινική παρακολούθηση μηνιγγιωμάτων	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	—	Χρήση οξικής χλωρμαδινόνης
Νευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	—	Γυναίκες που λαμβάνουν ορμονικά αντισυλληπτικά
Εξέταση γεννητικών οργάνων	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	Τακτικά	—
Εξέταση κοιλίας	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	Τακτικά	—
Εξέταση μαστών	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	Τακτικά	—
Εργαστηριακές εξετάσεις	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	Τακτικά	—
Ιατρικό ιστορικό	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	Κάθε χρόνο	Κατά τη διάρκεια της θεραπείας
Κολπικό επίχρισμα	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	Τακτικά	—

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η αιθινυλαιστραδιόλη είναι ένα συνθετικό οιστρογόνο που μειώνει την ωχρινοτρόπο ορμόνη (LH) για να μειώσει την αγγείωση του ενδομητρίου, και μειώνει τη γοναδοτρόπο ορμόνη για να αποτρέψει την ωορρηξία. Έχει μεγάλη διάρκεια δράσης καθώς λαμβάνεται μία φορά την ημέρα και μεγάλο θεραπευτικό εύρος, καθώς οι υπερδοσολογίες γενικά δεν συνδέονται με σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλεύονται σχετικά με τους κινδύνους θρομβωτικών συμβαμάτων.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Η αιθινυλαιστραδιόλη είναι μια συνθετική οιστρογονική ένωση. Η χρήση οιστρογόνων έχει μια σειρά επιπτώσεων στον οργανισμό, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης της οστικής πυκνότητας. Τα συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά καταστέλλουν την ωορρηξία μέσω της καταστολής της γοναδοτρόπου ορμόνης, πύκνωσης του τραχηλικού βλέννας για την πρόληψη της κίνησης των σπερματοζωαρίων και πρόληψης των αλλαγών στο ενδομήτριο που απαιτούνται για την εμφύτευση ενός γονιμοποιημένου ωαρίου. Η αιθινυλαιστραδιόλη μειώνει την ωχρινοτρόπο ορμόνη, μειώνοντας την αγγείωση στο ενδομήτριο. Επίσης, αυξάνει τη σφαιρίνη που δεσμεύει τις ορμόνες του φύλου.

Τα ενδογενή οιστρογόνα είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνα για την ανάπτυξη και τη συντήρηση του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος και των δευτερογενών χαρακτηριστικών του φύλου. Παρόλο που τα κυκλοφορούντα οιστρογόνα υπάρχουν σε μια δυναμική ισορροπία μεταβολικών αλληλομετατροπών, η εστραδιόλη είναι το κύριο ενδοκυτταρικό ανθρώπινο οιστρογόνο και είναι σημαντικά πιο δραστικό σε επίπεδο υποδοχέα από τους μεταβολίτες της, την οιστρόνη και την οιστριόλη. … Μετά την εμμηνόπαυση, τα περισσότερα ενδογενή οιστρογόνα παράγονται από τη μετατροπή της ανδροστενδιόνης, που εκκρίνεται από τον φλοιό των επινεφριδίων, σε οιστρόνη από τα περιφερικά ιστούς. Έτσι, η οιστρόνη και η συζευγμένη της μορφή, η οιστρόνη-θειικό άλας, είναι τα πιο άφθονα κυκλοφορούντα οιστρογόνα σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Οι φαρμακολογικές επιδράσεις της αιθινυλαιστραδιόλης είναι παρόμοιες με αυτές των ενδογενών οιστρογόνων. Τα οιστρογόνα δρουν μέσω δέσμευσης σε πυρηνικούς υποδοχείς σε οιστρογονικά ευαίσθητους ιστούς. Μέχρι σήμερα, έχουν αναγνωριστεί δύο οιστρογονικοί υποδοχείς. Αυτοί ποικίλλουν σε αναλογία από ιστό σε ιστό. Τα κυκλοφορούντα οιστρογόνα ρυθμίζουν την έκκριση των γοναδοτροπινών από την υπόφυση, της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) και της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH) μέσω ενός μηχανισμού αρνητικής ανάδρασης. Τα οιστρογόνα δρουν μειώνοντας τα αυξημένα επίπεδα αυτών των ορμονών που παρατηρούνται σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες.

Τα οιστρογόνα έχουν σημαντικό ρόλο στα αναπαραγωγικά, σκελετικά, καρδιαγγειακά και στο κεντρικό νευρικό σύστημα στις γυναίκες, και δρουν κυρίως ρυθμίζοντας την γονιδιακή έκφραση. Η βιολογική απόκριση ξεκινά όταν το οιστρογόνο συνδέεται με ένα πεδίο δέσμευσης γονιδίου του οιστρογονικού υποδοχέα, προκαλώντας μια διαμορφωτική αλλαγή που οδηγεί σε μεταγραφή γονιδίου μέσω συγκεκριμένων στοιχείων απόκρισης οιστρογόνου (ERE) των προαγωγέων γονιδίων-στόχων. Η επακόλουθη ενεργοποίηση ή καταστολή του γονιδίου-στόχου διαμεσολαβείται μέσω 2 διακριτών πεδίων ενεργοποίησης (δηλαδή, AF-1 και AF-2) του υποδοχέα. Ο οιστρογονικός υποδοχέας διαμεσολαβεί επίσης την γονιδιακή μεταγραφή χρησιμοποιώντας διαφορετικά στοιχεία απόκρισης (δηλαδή, AP-1) και άλλες οδούς σηματοδότησης. Πρόσφατες εξελίξεις στη μοριακή φαρμακολογία των οιστρογόνων και των οιστρογονικών υποδοχέων οδήγησαν στην ανάπτυξη εκλεκτικών τροποποιητών οιστρογονικών υποδοχέων (π.χ., κλομιφαίνη, ραλοξιφαίνη, ταμοξιφαίνη, τορεμιφαίνη), παραγόντων που συνδέονται και ενεργοποιούν τον οιστρογονικό υποδοχέα, αλλά που παρουσιάζουν ιστο-ειδικές επιδράσεις διαφορετικές από αυτές των οιστρογόνων. Η ιστο-ειδική οιστρογονική-αγωνιστική ή -ανταγωνιστική δράση αυτών των φαρμάκων φαίνεται να σχετίζεται με δομικές διαφορές στο σύμπλοκο οιστρογονικού υποδοχέα τους (δηλαδή, ειδικά η επιφανειακή τοπογραφία του AF-2 για τη ραλοξιφαίνη) σε σύγκριση με το σύμπλοκο οιστρογόνου (εστραδιόλη)-οιστρογονικού υποδοχέα. Ένας δεύτερος οιστρογονικός υποδοχέας έχει επίσης αναγνωριστεί, και η ύπαρξη τουλάχιστον 2 οιστρογονικών υποδοχέων (ER-άλφα, ER-βήτα) μπορεί να συμβάλει στην ιστο-ειδική δράση των εκλεκτικών τροποποιητών. Ενώ ο ρόλος του οιστρογονικού υποδοχέα στα οστά, τον καρδιαγγειακό ιστό και το ΚΝΣ συνεχίζει να μελετάται, τα αναδυόμενα στοιχεία δείχνουν ότι ο μηχανισμός δράσης των οιστρογονικών υποδοχέων σε αυτούς τους ιστούς διαφέρει από τον τρόπο λειτουργίας των οιστρογονικών υποδοχέων στον αναπαραγωγικό ιστό.

Ενδοκυτταρικές πρωτεΐνες που συνδέονται με κυτταρόπλασμα για τα οιστρογόνα έχουν αναγνωριστεί σε οιστρογονικά ευαίσθητους ιστούς, συμπεριλαμβανομένων των γυναικείων γεννητικών οργάνων, του μαστού, της υπόφυσης και του υποθαλάμου. Το σύμπλοκο οιστρογόνου-δεσμευτικής πρωτεΐνης (δηλαδή, κυτταρόπλασμα-δεσμευτική πρωτεΐνη και οιστρογόνο) διανέμεται στον πυρήνα του κυττάρου όπου διεγείρει τη σύνθεση DNA, RNA και πρωτεϊνών. Η παρουσία αυτών των πρωτεϊνών υποδοχέων είναι υπεύθυνη για την ανακουφιστική απόκριση στη θεραπεία με οιστρογόνα σε γυναίκες με μεταστατικό καρκίνο του μαστού.

Τα οιστρογόνα έχουν γενικά ευεργετικές επιδράσεις στις συγκεντρώσεις χοληστερόλης και φωσφολιπιδίων στο αίμα. Τα οιστρογόνα μειώνουν την LDL-χοληστερόλη και αυξάνουν τις συγκεντρώσεις HDL-χοληστερόλης με τρόπο που εξαρτάται από τη δόση. Η μείωση των συγκεντρώσεων LDL-χοληστερόλης που σχετίζεται με τη θεραπεία με οιστρογόνα φαίνεται να οφείλεται στην αυξημένη καταβολισμό της LDL, ενώ η αύξηση των συγκεντρώσεων τριγλυκεριδίων προκαλείται από αυξημένη παραγωγή μεγάλων, πλούσιων σε τριγλυκερίδια, λιποπρωτεϊνών πολύ χαμηλής πυκνότητας (VLDL). Οι αλλαγές στις συγκεντρώσεις χοληστερόλης HDL στον ορό φαίνεται να οφείλονται κυρίως σε αύξηση της περιεκτικότητας σε χοληστερόλη και απολιποπρωτεΐνη Α-1 των HDL2 και σε μια ελαφρά αύξηση της χοληστερόλης HDL3.

Για περισσότερα δεδομένα σχετικά με τον Μηχανισμό Δράσης (Πλήρες) για την ETHINYLESTRADIOL (7 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Μια από του στόματος δόση 30µg αιθινυλαιστραδιόλης φτάνει σε Cmax 74.1±35.6pg/mL, με Tmax 1.5±0.5h, και AUC 487.4±166.6pgh/mL. Μια δόση 1.2mg που χορηγείται μέσω επιθέματος φτάνει σε Cmax 28.8±10.3pg/mL, με Tmax 86±31h, και AUC 3895±1423pgh/mL.

Η αιθινυλαιστραδιόλη αποβάλλεται κατά 59.2% στα ούρα και τη χολή, ενώ 2-3% αποβάλλεται στα κόπρανα. Πάνω από το 90% της αιθινυλαιστραδιόλης αποβάλλεται ως αμετάβλητο μητρικό φάρμακο.

Μια από του στόματος δόση 30µg έχει φαινόμενο όγκο κατανομής 625.3±228.7L και μια τοπική δόση 1.2mg έχει φαινόμενο όγκο κατανομής 11745.3±15934.8L.

Η αιθινυλαιστραδιόλη έχει ενδοφλέβια κάθαρση 16.47L/h, και εκτιμώμενη νεφρική κάθαρση περίπου 2.1L/h. Μια από του στόματος δόση 30µg έχει κάθαρση 58.0±19.8L/h και μια τοπική δόση 1.2mg έχει κάθαρση 303.5±100.5L/h.

Η αιθινυλαιστραδιόλη απορροφάται γρήγορα και σχεδόν πλήρως. Όταν οι χαμηλότερες και υψηλότερες δόσεις δισκίων, 0.100 mg δεσογεστρέλης/0.025 mg αιθινυλαιστραδιόλης και 0.150 mg δεσογεστρέλης/0.025 mg αιθινυλαιστραδιόλης, συγκρίθηκαν με διάλυμα, η σχετική βιοδιαθεσιμότητα της αιθινυλαιστραδιόλης ήταν 92% και 98%, αντίστοιχα.

Η κατανομή των εξωγενών οιστρογόνων είναι παρόμοια με αυτή των ενδογενών οιστρογόνων. Τα οιστρογόνα κατανέμονται ευρέως στον οργανισμό και γενικά βρίσκονται σε υψηλότερες συγκεντρώσεις στους στοχευμένους ιστούς των ορμονών του φύλου. Η αιθινυλαιστραδιόλη κυκλοφορεί στο αίμα σε μεγάλο βαθμό δεσμευμένη στην… αλβουμίνη. … Παρόλο που η αιθινυλαιστραδιόλη δεν συνδέεται με την SHBG, επάγει τη σύνθεση της SHBG.

Η εστραδιόλη, η οιστρόνη και η οιστριόλη απεκκρίνονται στα ούρα μαζί με γλυκουρονιδικές και θειικές συζεύξεις.

25 υγιείς γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας που δεν είχαν χρησιμοποιήσει προηγουμένως στεροειδή από του στόματος αντισυλληπτικά, έλαβαν κάθε μία ένα μεμονωμένο δισκίο που περιείχε 50, 80 ή 100 μg μεστρανολίου ή 50 ή 80 μg αιθινυλαιστραδιόλης. Δείγματα αίματος λήφθηκαν πριν τη λήψη των δισκίων και σε διαστήματα 1, 2, 4 και 24 ωρών μετά. Χρησιμοποιήθηκε αντίσωμα κατά της αιθινυλαιστραδιόλης σε αρχική αραίωση 1 προς 100.000. Λεπτομέρειες των τεχνικών που χρησιμοποιήθηκαν δίνονται. Με την αιθινυλαιστραδιόλη, η δειγματοληψία στις 1 ώρα έδωσε τα μέγιστα επίπεδα στο πλάσμα. Στις 24 ώρες, το επίπεδο στο πλάσμα δεν ήταν ανιχνεύσιμο σε 4 από 5 υποκείμενα που έλαβαν 50 μg ή σε 1 από 5 που έλαβαν 80 μg. Με τη μεστρανόλη, η καμπύλη εξαφάνισης ήταν πιο μεταβλητή, με τα μέγιστα επίπεδα συνήθως στις 2 ώρες αλλά περιστασιακά στις 4 ώρες. Σε όλες τις 3 δόσεις μεστρανολίου, βρέθηκαν μετρήσιμα επίπεδα αιθινυλαιστραδιόλης στον ορό στις 24 ώρες. Αυτά τα επίπεδα επιτεύχθηκαν πιο αργά και ήταν χαμηλότερα από ό,τι όταν χορηγήθηκε αιθινυλαιστραδιόλη. Σε αντίθεση με τα φυσικά οιστρογόνα, η αιθινυλαιστραδιόλη δεσμεύεται στις πρωτεΐνες του πλάσματος κυρίως μέσω μη ειδικής δέσμευσης και επομένως είναι λιγότερο πιθανό να επηρεάσει τον μεταβολισμό των αιθινυλαιστρογόνων από ό,τι τα ενδογενή στεροειδή. Επίσης, σημαντικές ποσότητες αιθινυλαιστραδιόλης δόθηκαν. Σε αντίθεση με τα φυσικά οιστρογόνα, αιθινυλαιστραδιόλη, τα οιστρογόνα δεσμεύονται. Οι φαρμακοκινητικές των αιθινυλαιστρογόνων διαφέρουν από αυτές των φυσικών οιστρογόνων. Αυτό περιπλέκει την ερμηνεία των μετρήσεων οιστρόνης και εστραδιόλης στο πλάσμα ή στα ούρα.

Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρες) για την ETHINYLESTRADIOL (7 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Δέσμευση σε Πρωτεΐνες

Η αιθινυλαιστραδιόλη δεσμεύεται κατά 98.3-98.5% στην αλβουμίνη του ορού, αλλά παρουσιάζει επίσης δέσμευση στη σφαιρίνη των ορμονών του φύλου (SHBG).

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Η αιθινυλαιστραδιόλη μπορεί να υποστεί γλυκουρονιδίωση από UGT1A1, UGT1A3, UGT1A4, UGT1A9 και UGT2B7. Η αιθινυλαιστραδιόλη υφίσταται επίσης θείωση από SULT1A1, SULT1A3 και SULT1E1. Η αιθινυλαιστραδιόλη μπορεί επίσης να υδροξυλιωθεί στις θέσεις 2, 4, 6, 7 και 16 από CYP3A4, CYP3A5, CYP2C8, CYP2C9 και CYP1A2. Αυτοί οι υδροξυλιωμένοι μεταβολίτες μπορούν να μεθυλιωθούν από την κατεχόλη-Ο-μεθυλοτρανσφεράση (COMT). Οι μεθοξυ-μεταβολίτες μπορούν με τη σειρά τους να θειωθούν ή να γλυκουρονιδωθούν.

Τα εξωγενή οιστρογόνα μεταβολίζονται με τον ίδιο τρόπο όπως τα ενδογενή οιστρογόνα. Τα κυκλοφορούντα οιστρογόνα υπάρχουν σε μια δυναμική ισορροπία μεταβολικών αλληλομετατροπών. Αυτοί οι μετασχηματισμοί λαμβάνουν χώρα κυρίως στο ήπαρ. Η εστραδιόλη μετατρέπεται αναστρέψιμα σε οιστρόνη, και οι δύο μπορούν να μετατραπούν σε οιστριόλη, η οποία είναι ο κύριος μεταβολίτης στα ούρα. Τα οιστρογόνα υφίστανται επίσης εντεροηπατική ανακυκλοφορία μέσω σύζευξης με θειικό άλας και γλυκουρονίδιο στο ήπαρ, χολικής έκκρισης των συζεύξεων στο έντερο, και υδρόλυσης στο έντερο ακολουθούμενης από επαναρρόφηση. Σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, ένα σημαντικό ποσοστό των κυκλοφορούντων οιστρογόνων υπάρχει ως θειικές συζεύξεις, ειδικά η οιστρόνη-θειικό άλας, η οποία λειτουργεί ως κυκλοφορούν απόθεμα για το σχηματισμό πιο δραστικών οιστρογόνων.

Η αιθινυλαιστραδιόλη μεταβολίζεται εκτενώς, τόσο με οξείδωση όσο και με σύζευξη με θειικό άλας και γλυκουρονίδιο. Τα θειικά άλατα είναι οι κύριες κυκλοφορούσες συζεύξεις της αιθινυλαιστραδιόλης και τα γλυκουρονίδια υπερισχύουν στα ούρα. Ο κύριος οξειδωτικός μεταβολίτης είναι η 2-υδροξυ-αιθινυλαιστραδιόλη, που σχηματίζεται από την ισομορφή CYP3A4 της κυτοχρωμικής P450. Μέρος του μεταβολισμού πρώτης διόδου της αιθινυλαιστραδιόλης πιστεύεται ότι συμβαίνει στον βλεννογόνο του γαστρεντερικού σωλήνα. Η αιθινυλαιστραδιόλη μπορεί να υποστεί εντεροηπατική ανακυκλοφορία.

Η αιθινυλαιστραδιόλη κάθαρσης είναι πολύ πιο αργή … λόγω μειωμένου ηπατικού μεταβολισμού.

Μελέτες για το μεταβολισμό της αιθινυλαιστραδιόλης έχουν διεξαχθεί σε αρουραίους, κουνέλια, ινδικά χοιρίδια, σκύλους και πιθήκους. Απορροφάται πολύ γρήγορα και αποτελεσματικά από το έντερο των αρουραίων· δεν αναφέρεται καμία αξιόλογη μεταβολική μετατροπή κατά τη διαδικασία απορρόφησης. Η κύρια μεταβολική οδός της αιθινυλαιστραδιόλης σε αρουραίους είναι η αρωματική 2-υδροξυλίωση· οι υδροξυλιώσεις στον δακτύλιο Β (C-6/C-7) είναι μικρής σημασίας. Το ήπαρ των αρουραίων σχηματίζει 2-υδροξυαιθινυλαιστραδιόλη και τους μεθυλαιθέρες της, 2-μεθοξυαιθινυλαιστραδιόλη και 2-υδροξυαιθινυλαιστραδιόλη-3-μεθυλ αιθέρα, ως κύρια μεταβολικά προϊόντα. Αυτή η οδός είναι επίσης σημαντική στους ανθρώπους. Οι μεταβολίτες της αιθινυλαιστραδιόλης σε αρουραίους απεκκρίνονται σχεδόν αποκλειστικά στα κόπρανα.

Για περισσότερα δεδομένα Μεταβολισμού/Μεταβολιτών (Πλήρες) για την ETHINYLESTRADIOL (10 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.

Η αιθινυλαιστραδιόλη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν 17-Αιθινυλ-13-μεθυλ-7,8,9,11,12,14,15,16-οκταϋδρο-6H-κυκλοπεντα[α]φαινανθρεν-2,3,17-τριόλη και 17-Αιθινυλ-13-μεθυλ-7,8,9,11,12,14,15,16-οκταϋδρο-6H-κυκλοπεντα[α]φαινανθρεν-3,4,17-τριόλη.

Η αιθινυλαιστραδιόλη είναι γνωστός ανθρώπινος μεταβολίτης της μεστρανολής.

Ηπατικός. Ποσοτικά, η κύρια μεταβολική οδός για την αιθινυλαιστραδιόλη, τόσο σε αρουραίους όσο και σε ανθρώπους, είναι η αρωματική υδροξυλίωση, όπως συμβαίνει και με τα φυσικά οιστρογόνα.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

Μια από του στόματος δόση 30µg έχει χρόνο ημίσειας ζωής 8.4±4.8h και μια τοπική δόση 1.2mg έχει χρόνο ημίσειας ζωής 27.7±34.2h.

Η φαρμακοκινητική της 19-νορ-17 α-πρεγνα-1,3,5(10)-τριεν-20-υίνη-3,17-διόλης (αιθινυλαιστραδιόλη, Progynon C) (EE2) μελετήθηκε μετά από ενδοφλέβια χορήγηση 0.1 ή 0.01 mg/kg και μετά από ενδογαστρική χορήγηση 1 mg/kg σε θηλυκούς αρουραίους, κουνέλια, σκύλους beagle, πιθήκους rhesus και baboons. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, η διαθεσιμότητα αμετάβλητου φαρμάκου στο πλάσμα ήταν διφασική με αρχικούς χρόνους ημίσειας ζωής μεταξύ 0.3 και 0.5 ώρες και τελικούς χρόνους ημίσειας ζωής μεταξύ 2.3 και 3.0 ώρες. Η συνολική κάθαρση του πλάσματος ήταν της ίδιας τάξης μεγέθους με τη συνολική ροή αίματος στο ήπαρ ή και υψηλότερη (αρουραίος), υποδεικνύοντας ταχεία βιομετατροπή του οιστρογόνου στο ήπαρ. Η συστημική διαθεσιμότητα της ενδογαστρικής EE2 ανερχόταν σε 3% σε αρουραίο, 0.3% σε κουνέλι, 9% σε σκύλο, 0.6% σε πιθήκους rhesus και 2% σε baboon και ήταν σημαντικά χαμηλότερη από ό,τι στους ανθρώπους (40%). Οι διαφορές στις φαρμακοκινητικές και στη συστημική διαθεσιμότητα της EE2 μεταξύ εργαστηριακών ζώων και ανθρώπων θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την αναδρομική ερμηνεία φαρμακολογικών και τοξικολογικών δεδομένων και κατά το σχεδιασμό νέων μελετών.

… Ο χρόνος ημίσειας ζωής της φάσης αποβολής έχει αναφερθεί … να είναι 13 έως 27 ώρες.

MeSH classification

expand_more

MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση

Από του στόματος αντισυλληπτικά που οφείλουν την αποτελεσματικότητά τους σε ορμονικές παρασκευές.
Ενώσεις που αλληλεπιδρούν με τους ΟΙΣΤΡΟΓΟΝΙΚΟΥΣ ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ σε ιστούς-στόχους για να επιφέρουν επιδράσεις παρόμοιες με αυτές της ΕΣΤΡΑΔΙΟΛΗΣ. Τα οιστρογόνα διεγείρουν τα θηλυκά αναπαραγωγικά όργανα και την ανάπτυξη δευτερογενών ΘΗΛΥΚΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΦΥΛΟΥ. Οι οιστρογονικές χημικές ουσίες περιλαμβάνουν φυσικές, συνθετικές, στεροειδείς ή μη στεροειδείς ενώσεις.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

FDA Φαρμακολογική Ταξινόμηση

423D2T571U

ΕΘΙΝΥΛ ΕΣΤΡΑΔΙΟΛΗ

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Οιστρογόνο

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αγωνιστές Οιστρογονικών Υποδοχέων

Η αιθινυλαιστραδιόλη είναι ένα Οιστρογόνο. Ο μηχανισμός δράσης της αιθινυλαιστραδιόλης είναι ως Αγωνιστής Οιστρογονικών Υποδοχέων.

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

36 ± 13 ώρες

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

98.3-98.5%

PubChem

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ

PubChem

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 8 ημέρες

Εργαλείο washout arrow_forward

science

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

5991

Μοριακός τύπος

C20H24O2

Μοριακό βάρος

296.4

IUPAC

(8R,9S,13S,14S,17R)-17-ethynyl-13-methyl-7,8,9,11,12,14,15,16-octahydro-6H-cyclopenta[a]phenanthrene-3,17-diol

InChIKey

BFPYWIDHMRZLRN-SLHNCBLASA-N

Κατάταξη MeSH

MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση

Από του στόματος αντισυλληπτικά που οφείλουν την αποτελεσματικότητά τους σε ορμονικές παρασκευές.
Ενώσεις που αλληλεπιδρούν με τους ΟΙΣΤΡΟΓΟΝΙΚΟΥΣ ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ σε ιστούς-στόχους για να επιφέρουν επιδράσεις παρόμοιες με αυτές της ΕΣΤΡΑΔΙΟΛΗΣ. Τα οιστρογόνα διεγείρουν τα θηλυκά αναπαραγωγικά όργανα και την ανάπτυξη δευτερογενών ΘΗΛΥΚΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΦΥΛΟΥ. Οι οιστρογονικές χημικές ουσίες περιλαμβάνουν φυσικές, συνθετικές, στεροειδείς ή μη στεροειδείς ενώσεις.