Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ C09CA03 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

VALSARTAN

Βαλσαρτάνη

### Φαρμακοδυναμικές ### Μηχανισμός δράσης Η βαλσαρτάνη είναι ένας από του στόματος δραστικός, ισχυρός και ειδικός ανταγωνιστής των υποδοχέων της αγγειοτασίνης ΙΙ.

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes
  • I10 Ιδιοπαθής υπέρταση

    Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Υπέρταση

  • I50 Καρδιακή ανεπάρκεια

    Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Ασυμπτωματική συστολική δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας · Συμπτωματική καρδιακή ανεπάρκεια

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPCαναθ. 2024
medication

Μορφή & Εμφάνιση

ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος VALSARTAN-ACTAVIS
expand_more
Επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο
Δισκία Valsartan/Βαλσαρτάνη 40 mg: Κίτρινου χρώματος, οβάλ, αμφίκυρτα, επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο
δισκία, 9 x 4,5 mm με χαραγή στη μία πλευρά και την ένδειξη “V” στην άλλη.
Δισκία Valsartan/Βαλσαρτάνη 80 mg: Ροζ χρώματος, στρογγυλά, αμφίκυρτα, επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο
δισκία, διαμέτρου 8 mm, με χαραγή και στις δύο πλευρές και την ένδειξη “V” στη μία πλευρά.
Δισκία Valsartan/Βαλσαρτάνη 160 mg: Κίτρινου χρώματος, οβάλ, αμφίκυρτα, επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο
δισκία, 15 x 6,5 mm με χαραγή στη μία πλευρά και την ένδειξη “V” στην άλλη.
Το δισκίο μπορεί να διαχωριστεί σε δύο ίσα μέρη.
medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Οδός:
Από του στόματος
Χορήγηση:
Δις ημερησίως, άπαξ ημερησίως, ανεξάρτητα από τα γεύματα
Δόση έναρξης:
20 mg δις ημερησίως
Τιτλοποίηση:
Για πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου: τιτλοποιείται στα 40 mg, 80 mg και 160 mg δις ημερησίως κατά τη διάρκεια των επόμενων λίγων εβδομάδων. Για καρδιακή ανεπάρκεια: αύξηση της δόσης σε 80 mg και 160 mg δις ημερησίως σε διαστήματα τουλάχιστον δύο εβδομάδων έως την υψηλότερη δόση, ανάλογα με την ανοχή του ασθενούς.
  • Ενήλικες - Πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου
    Μέγ. δόση160 mg δις ημερησίως
    Θεραπεία μπορεί να ξεκινήσει ήδη από τις 12 ώρες μετά ένα έμφραγμα του μυοκαρδίου σε κλινικά σταθερούς ασθενείς. Εάν εμφανιστεί συμπτωματική υπόταση ή νεφρική δυσλειτουργία, εξετάζεται το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης. Ο συνδυασμός με αναστολείς ΜΕΑ δεν συνιστάται (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοδυναμικές).
  • Ενήλικες - Καρδιακή ανεπάρκεια
    Μέγ. δόση320 mg σε διαιρεμένες δόσεις (μέγιστη ημερήσια δόση)
    Θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης των συγχορηγούμενων διουρητικών. Ο τριπλός συνδυασμός ενός αναστολέα ΜΕΑ, ενός β-αποκλειστή και της βαλσαρτάνης δεν συνιστάται (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοδυναμικές).
  • Ενήλικες - Υπέρταση
    Μέγ. δόση320 mg
    Σε ορισμένους ασθενείς, των οποίων η αρτηριακή πίεση δεν ελέγχεται επαρκώς, η δόση μπορεί να αυξηθεί στα 160 mg και κατά μέγιστο στα 320 mg.
  • Ηλικιωμένοι
    Δεν απαιτείται οποιαδήποτε ρύθμιση της δόσης.
  • Ενήλικες - Νεφρική δυσλειτουργία
    Δεν απαιτείται οποιαδήποτε ρύθμιση της δόσης σε ενήλικους ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης >10 ml/min. (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές).
  • Ενήλικες - Ηπατική δυσλειτουργία
    Αντενδείκνυται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, χολική κίρρωση και σε ασθενείς με χολόσταση (βλ. Αντενδείξεις, Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές). Σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία, χωρίς χολόσταση, η δόση της βαλσαρτάνης δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 80 mg.
  • Παιδιά και έφηβοι ηλικίας 6 έως 18 ετών - Υπέρταση
    Δόση40 mg άπαξ ημερησίως για παιδιά <35 kg, 80 mg άπαξ ημερησίως για παιδιά ≥35 kg
    Μέγ. δόση80 mg (<35 kg), 160 mg (35 kg - <80 kg), 320 mg (80 kg - ≤160 kg)
    Η δόση θα πρέπει να ρυθμίζεται με βάση την ανταπόκριση της αρτηριακής πίεσης. Δόσεις μεγαλύτερες από τις αναφερόμενες δεν έχουν μελετηθεί και δεν συνιστώνται.
  • Παιδιά ηλικίας κάτω των 6 ετών
    Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της βαλσαρτάνης σε παιδιά ηλικίας 1 έως 6 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί. Η βαλσαρτάνη δεν συνιστάται σε αυτή την ηλικιακή ομάδα.
  • Παιδιά και έφηβοι ηλικίας 6 έως 18 ετών - Νεφρική δυσλειτουργία
    Η χρήση σε παιδιατρικούς ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης <30 ml/min και σε παιδιατρικούς ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση δεν έχει μελετηθεί και δεν συνιστάται. Δεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας σε παιδιατρικούς ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης >30 ml/min. Η νεφρική λειτουργία και τα επίπεδα καλίου στον ορό θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.
  • Παιδιά και έφηβοι ηλικίας 6 έως 18 ετών - Ηπατική δυσλειτουργία
    Μέγ. δόση80 mg
    Αντενδείκνυται σε παιδιατρικούς ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, χολική κίρρωση, καθώς και σε ασθενείς με χολόσταση. Η δόση της βαλσαρτάνης δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 80 mg σε αυτούς τους ασθενείς (με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία).
  • Παιδιά και έφηβοι ηλικίας κάτω των 18 ετών - Καρδιακή ανεπάρκεια και πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου
    Δεν συνιστάται λόγω έλλειψης δεδομένων ασφαλείας και αποτελεσματικότητας.
block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Υπερευαισθησία στη(στις) δραστική(ές) ουσία(ες), το έλαιο σόγιας, το αραχιδέλαιο ή σε κάποιο από τα έκδοχα
  • Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, χολική κίρρωση και χολόσταση
  • Δεύτερο και τρίτο τρίμηνο της κύησης
warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Υπερκαλιαιμία
    Δεν συνιστάται η ταυτόχρονη χρήση με συμπληρώματα καλίου, καλιοσυντηρητικά διουρητικά, υποκατάστατα άλατος που περιέχουν κάλιο ή άλλους παράγοντες που μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα καλίου (ηπαρίνη, κ.λπ.)
  • Ένδεια νατρίου ή/και μειωμένος όγκος υγρών
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρή ένδεια νατρίου ή/και μειωμένο όγκο υγρών (π.χ. όσοι λαμβάνουν υψηλές δόσεις διουρητικών)
    Η ένδεια νατρίου ή/και ο μειωμένος όγκος υγρών θα πρέπει να διορθώνονται πριν από την έναρξη της θεραπείας με Valsartan/Βαλσαρτάνη
  • Στένωση νεφρικής αρτηρίας
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με αμφοτερόπλευρη στένωση νεφρικής αρτηρίας ή στένωση σε μονήρη νεφρό
    Η ασφάλεια της χρήσης της βαλσαρτάνης δεν έχει τεκμηριωθεί. Συνιστάται παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας
  • Μεταμόσχευση νεφρού
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που έχουν υποβληθεί πρόσφατα σε μεταμόσχευση νεφρού
    Δεν υπάρχει επί του παρόντος πείρα σχετικά με την ασφαλή χρήση
  • Πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισμό
    Δεν θα πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία με βαλσαρτάνη
  • Στένωση αορτικής ή μιτροειδούς βαλβίδας / Αποφρακτική υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που πάσχουν από στένωση της αορτικής ή της μιτροειδούς βαλβίδας ή από αποφρακτική υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια
    Ιδιαίτερη προσοχή ενδείκνυται
  • Επηρεασμένη νεφρική λειτουργία
    Προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με κάθαρση κρεατινίνης <10 ml/min και σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση
    Η βαλσαρτάνη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή
  • Επηρεασμένη νεφρική λειτουργία
    ΠληθυσμόςΕνήλικες ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης >10 ml/min
    Δεν απαιτείται οποιαδήποτε ρύθμιση της δοσολογίας
  • Ηπατική δυσλειτουργία
    Προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία χωρίς χολόσταση
    Η βαλσαρτάνη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή
  • Κύηση
    ΠληθυσμόςΓυναίκες
    Η θεραπεία με Ανταγωνιστές των Υποδοχέων της Αγγειοτασίνης II (AIIRA) δεν θα πρέπει να ξεκινά κατά τη διάρκεια της κύησης
  • Κύηση
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που προγραμματίζουν να μείνουν έγκυοι
    Θα πρέπει να αλλάζουν σε εναλλακτικές αντιυπερτασικές θεραπείες
  • Κύηση
    ΠληθυσμόςΕγκυμονούσες
    Όταν διαγνωσθεί κύηση, η θεραπεία με AIIRA θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως και, εάν κρίνεται κατάλληλο, θα πρέπει να ξεκινά εναλλακτική θεραπεία
  • Συνδυασμός βαλσαρτάνης με αναστολέα ΜΕΑ
    ΠληθυσμόςΑσθενείς μετά από πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου
    Δεν συνιστάται λόγω αυξημένου κινδύνου ανεπιθύμητων ενεργειών
  • Έναρξη θεραπείας μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου
    Προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου
    Θα πρέπει να δίνεται προσοχή
  • Τριπλός συνδυασμός (αναστολέας ΜΕΑ, β-αποκλειστής, βαλσαρτάνη)
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια
    Δεν συνιστάται λόγω απουσίας κλινικού οφέλους και αυξημένου κινδύνου ανεπιθύμητων ενεργειών
  • Έναρξη θεραπείας σε καρδιακή ανεπάρκεια
    Προσοχή
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια
    Θα πρέπει να δίνεται προσοχή
  • Νεφρική λειτουργία σε καρδιακή ανεπάρκεια
    ΠληθυσμόςΑσθενείς των οποίων η νεφρική λειτουργία μπορεί να εξαρτάται από τη δραστηριότητα του συστήματος ρενίνης-αγγειοτασίνης (π.χ. ασθενείς με σοβαρή συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια)
    Η χρήση της βαλσαρτάνης μπορεί να συσχετίζεται με επηρεασμένη νεφρική λειτουργία (ολιγουρία ή/και προοδευτική αζωθαιμία και σε σπάνιες περιπτώσεις με οξεία νεφρική ανεπάρκεια ή/και θάνατο)
  • Επηρεασμένη νεφρική λειτουργία (Παιδιατρικός πληθυσμός)
    ΠληθυσμόςΠαιδιατρικοί ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης <30 ml/min και σε παιδιατρικούς ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση
    Δεν συνιστάται
  • Επηρεασμένη νεφρική λειτουργία (Παιδιατρικός πληθυσμός)
    ΠληθυσμόςΠαιδιατρικοί ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης >30 ml/min
    Δεν απαιτείται οποιαδήποτε ρύθμιση της δοσολογίας
  • Επηρεασμένη ηπατική λειτουργία (Παιδιατρικός πληθυσμός)
    Αντένδειξη
    ΠληθυσμόςΠαιδιατρικοί ασθενείς με σοβαρή ηπατική βλάβη, χολική κίρρωση, καθώς και στους ασθενείς με χολόσταση
    Αντενδείκνυται
  • Επηρεασμένη ηπατική λειτουργία (Παιδιατρικός πληθυσμός)
    ΠληθυσμόςΠαιδιατρικοί ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία
    Η δόση της βαλσαρτάνης δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 80 mg
  • Σπάνιες κληρονομικές διαταραχές
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με δυσανεξία στη γαλακτόζη, ανεπάρκεια της Lapp λακτάσης ή δυσαπορρόφηση της γλυκόζης-γαλακτόζης
    Δεν θα πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο
  • Υπερευαισθησία σε φιστίκια ή σόγια (Λεκιθίνη)
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με υπερευαισθησία στα φιστίκια ή τη σόγια
    Το φάρμακο αυτό δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται
swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Λίθιο
    αντένδειξη
    Αναστρέψιμες αυξήσεις των συγκεντρώσεων λιθίου στον ορό, καθώς και τοξικότητα
    ΣύστασηΕάν ο συνδυασμός αποδειχθεί απαραίτητος, συνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των επιπέδων λιθίου στον ορό.
  • Καλιοσυντηρητικά διουρητικά, συμπληρώματα καλίου, υποκατάστατα άλατος που περιέχουν κάλιο και άλλες ουσίες που μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα καλίου
    προσοχή
    Αύξηση των επιπέδων καλίου στο πλάσμα
    ΣύστασηΣυνιστάται η παρακολούθηση των επιπέδων του καλίου στο πλάσμα.
  • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), συμπεριλαμβανομένων των εκλεκτικών αναστολέων COX-2, του ακετυλοσαλικυλικού οξέος σε δόση >3 g/ημέρα και των μη εκλεκτικών ΜΣΑΦ
    προσοχή
    Εξασθένηση της αντιυπερτασικής δράσης, αυξημένος κίνδυνος επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας και αύξηση των επιπέδων καλίου στον ορό.
    ΣύστασηΣυνιστάται παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας κατά την έναρξη της θεραπείας, καθώς επίσης και επαρκής ενυδάτωση του ασθενούς.
  • Σιμετιδίνη, βαρφαρίνη, φουροσεμίδη, διγοξίνη, ατενολόλη, ινδομεθακίνη, υδροχλωροθειαζίδη, αμλοδιπίνη, γλιβενκλαμίδη
    Δεν έχουν βρεθεί κλινικά σημαντικές αλληλεπιδράσεις
  • Ουσίες που αναστέλλουν το σύστημα ρενίνης-αγγειοτασίνης-αλδοστερόνης (σε παιδιατρικούς ασθενείς με υπέρταση και υποκείμενες νεφρικές ανωμαλίες)
    προσοχή
    Μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα καλίου στον ορό.
    ΣύστασηΗ νεφρική λειτουργία και τα επίπεδα καλίου στον ορό θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.
sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αίμα
  • Μείωση αιμοσφαιρίνης
  • Μείωση αιματοκρίτη
  • Ουδετεροπενία
  • Θρομβοκυτταροπενία
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
  • Θρομβοκυτταροπενία (Άγνωστης συχνότητας, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
  • Υπερευαισθησία (Άγνωστης συχνότητας)
  • Ορονοσία (Άγνωστης συχνότητας)
  • Υπερευαισθησία (Άγνωστης συχνότητας, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
  • Ορονοσία (Άγνωστης συχνότητας, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
Μεταβολισμός
  • Αύξηση επιπέδων καλίου ορού
  • Υπονατριαιμία
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
  • Υπερκαλιαιμία (Μη γνωστές, σε παιδιά με χρόνια νεφρική νόζος)
  • Υπερκαλιαιμία (Ασυνήθεις, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
  • Αύξηση των επιπέδων καλίου ορού (Άγνωστης συχνότητας, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
  • Υπονατριαιμία (Άγνωστης συχνότητας, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
Αυτί
  • Ίλιγγος
Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου
  • Ίλιγγος (Ασυνήθεις, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
Αγγειακές
  • Αγγειίτιδα
Αγγειακές διαταραχές
  • Υπόταση (Συνήθεις, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
  • Ορθοστατική υπόταση (Συνήθεις, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
  • Αγγειίτιδα (Άγνωστης συχνότητας, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
Αναπνευστικό
  • Βήχας
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
  • Βήχας (Ασυνήθεις, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
Γαστρεντερικό
  • Κοιλιακό άλγος
Γαστρεντερικές διαταραχές
  • Κοιλιακό άλγος (Μη γνωστές, σε παιδιά)
  • Ναυτία (Μη γνωστές, σε παιδιά)
  • Έμετος (Μη γνωστές, σε παιδιά)
  • Ναυτία (Ασυνήθεις, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
  • Διάρροια (Ασυνήθεις, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
  • Αύξηση στις τιμές των εξετάσεων ηπατικής λειτουργίας (Άγνωστης συχνότητας)
  • Αύξηση των επιπέδων χολερυθρίνης ορού (Άγνωστης συχνότητας)
  • Αύξηση στις τιμές των εξετάσεων ηπατικής λειτουργίας (Άγνωστης συχνότητας, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
  • Αγγειοοίδημα (Άγνωστης συχνότητας)
  • Αγγειοοίδημα (Ασυνήθεις, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
  • Εξάνθημα (Άγνωστης συχνότητας, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
  • Κνησμός (Άγνωστης συχνότητας, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
Δέρμα
  • Εξάνθημα
  • Κνησμός
Μυοσκελετικό
  • Μυαλγία
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
  • Μυαλγία (Άγνωστης συχνότητας, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
  • Νεφρική ανεπάρκεια και δυσλειτουργία (Άγνωστης συχνότητας)
  • Αύξηση των επιπέδων κρεατινίνης ορού (Άγνωστης συχνότητας)
  • Νεφρική ανεπάρκεια και δυσλειτουργία (Συνήθεις, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
  • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια (Ασυνήθεις, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
  • Αύξηση των επιπέδων κρεατινίνης ορού (Ασυνήθεις, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
  • Αύξηση των επιπέδων αζώτου ουρίας αίματος (Άγνωστης συχνότητας, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
Γενικές
  • Κόπωση
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
  • Εξασθένηση (Ασυνήθεις, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
  • Κόπωση (Ασυνήθεις, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
Διαταραχές του νευρικού συστήματος
  • Ζάλη (Συνήθεις, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
  • Ορθοστατική ζάλη (Συνήθεις, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
  • Συγκοπή (Ασυνήθεις, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
  • Κεφαλαλγία (Ασυνήθεις, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
Καρδιακές διαταραχές
  • Καρδιακή ανεπάρκεια (Ασυνήθεις, μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Έμετος
    Γαστρεντερικό
    Μη γνωστές
  • Ίλιγγος
    Νευρικό
    Ασυνήθεις
  • Αγγειίτιδα
    Αγγειακές
    Άγνωστης συχνότητας
  • Αγγειοοίδημα
    Δέρμα
    Άγνωστης συχνότητας
  • Αύξηση αζώτου ουρίας αίματος
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Άγνωστης συχνότητας
  • Αύξηση καλίου ορού
    Μεταβολισμός
    Άγνωστης συχνότητας
  • Αύξηση κρεατινίνης ορού
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Άγνωστης συχνότητας
  • Αύξηση στις τιμές των εξετάσεων ηπατικής λειτουργίας
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Άγνωστης συχνότητας
  • Αύξηση στις τιμές των εξετάσεων ηπατικής λειτουργίας
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων (μετά από έμφραγμα/ΚΑ)
    Άγνωστης συχνότητας
  • Αύξηση των επιπέδων χολερυθρίνης ορού
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Άγνωστης συχνότητας
  • Βήχας
    Αναπνευστικό
    Ασυνήθεις
  • Διάρροια
    Γαστρεντερικό
    Ασυνήθεις
  • Εξάνθημα
    Δέρμα
    Άγνωστης συχνότητας
  • Εξασθένηση
    Γενικές
    Ασυνήθεις
  • Ζάλη
    Νευρικό
    Μη γνωστές
  • Θρομβοκυτταροπενία
    Αίμα
    Άγνωστης συχνότητας
  • Καρδιακή ανεπάρκεια
    Καρδιά
    Ασυνήθεις
  • Κεφαλαλγία
    Νευρικό
    Ασυνήθεις
  • Κνησμός
    Δέρμα
    Άγνωστης συχνότητας
  • Κοιλιακό άλγος
    Γαστρεντερικό
    Ασυνήθεις
  • Κόπωση
    Γενικές
    Ασυνήθεις
  • Μείωση αιματοκρίτη
    Αίμα
    Άγνωστης συχνότητας
  • Μείωση αιμοσφαιρίνης
    Αίμα
    Άγνωστης συχνότητας
  • Μυαλγία
    Μυοσκελετικό
    Άγνωστης συχνότητας
  • Ναυτία
    Γαστρεντερικό
    Μη γνωστές
  • Νεφρική ανεπάρκεια
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Άγνωστης συχνότητας
  • Νεφρική δυσλειτουργία
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Άγνωστης συχνότητας
  • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Ασυνήθεις
  • Ορθοστατική ζάλη
    Νευρικό
    Συνήθεις
  • Ορθοστατική υπόταση
    Αγγειακές
    Συνήθεις
  • Ορονοσία
    Ανοσοποιητικό
    Άγνωστης συχνότητας
  • Ουδετεροπενία
    Αίμα
    Άγνωστης συχνότητας
  • Συγκοπή
    Νευρικό
    Ασυνήθεις
  • Υπερευαισθησία
    Ανοσοποιητικό
    Άγνωστης συχνότητας
  • Υπερκαλιαιμία
    Μεταβολισμός
    Μη γνωστές
  • Υπονατριαιμία
    Μεταβολισμός
    Άγνωστης συχνότητας
  • Υπόταση
    Αγγειακές
    Συνήθεις
pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται expand_more
  • Κύηση
    Η χρήση AIIRA δεν συνιστάται κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης. Η χρήση των AIIRA αντενδείκνυται κατά το δεύτερο και τρίτο τρίμηνο της κύησης.
    Οι επιδημιολογικές ενδείξεις σχετικά με τον κίνδυνο τερατογένεσης μετά από έκθεση σε αναστολείς ΜΕΑ κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου της κύησης δεν οδήγησαν σε ασφαλή συμπεράσματα. Ωστόσο, μία μικρή αύξηση του κινδύνου δεν μπορεί να αποκλειστεί. Καθώς δεν υπάρχουν ελεγχόμενα επιδημιολογικά δεδομένα σχετικά με τον κίνδυνο από τη χρήση των AIIRA, παρόμοιοι κίνδυνοι μπορεί να υφίστανται για αυτή την κατηγορία φαρμάκων. Εκτός εάν η συνέχιση της θεραπείας με AIIRA κρίνεται απαραίτητη, οι ασθενείς που προγραμματίζουν να μείνουν έγκυοι θα πρέπει να αλλάζουν σε εναλλακτικές αντιυπερτασικές θεραπείες με εδραιωμένο προφίλ ασφαλείας για τη χρήση τους κατά την κύηση. Όταν διαγνωσθεί κύηση, η θεραπεία με AIIRA θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως και, εάν κρίνεται κατάλληλο, θα πρέπει να ξεκινά εναλλακτική θεραπεία. Η έκθεση σε AIIRA κατά τη διάρκεια του δευτέρου και τρίτου τριμήνου της κύησης, είναι γνωστό ότι προκαλεί εµβρυοτοξικότητα στον άνθρωπο (μειωμένη νεφρική λειτουργία, ολιγοϋδράµνιο, καθυστέρηση της οστεοποίησης του κρανίου) και νεογνική τοξικότητα (νεφρική ανεπάρκεια, υπόταση, υπερκαλιαιµία). Εάν υπάρξει έκθεση στους AIIRA κατά το δεύτερο τρίμηνο της κύησης, συνιστάται υπερηχογραφικός έλεγχος της νεφρικής λειτουργίας και του κρανίου του εμβρύου. Βρέφη των οποίων οι μητέρες έχουν λάβει AIIRA θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για την εμφάνιση υπότασης.
  • Γαλουχία
    Δεν συνιστάται.
    Επειδή δεν διατίθενται πληροφορίες σχετικά με τη χρήση της βαλσαρτάνης κατά τη διάρκεια του θηλασμού, η χορήγηση Valsartan/Βαλσαρτάνη δεν συνιστάται, ενώ είναι προτιμότερες εναλλακτικές θεραπείες με καλύτερα τεκμηριωμένο προφίλ ασφαλείας κατά τη διάρκεια του θηλασμού, ιδιαιτέρως κατά τον θηλασμό ενός νεογέννητου ή πρόωρου βρέφους.
  • Γονιμότητα
    Δεν είχε οποιαδήποτε αρνητική επίδραση στην αναπαραγωγική απόδοση αρσενικών ή θηλυκών αρουραίων.
    Η βαλσαρτάνη δεν είχε οποιαδήποτε αρνητική επίδραση στην αναπαραγωγική απόδοση αρσενικών ή θηλυκών αρουραίων σε από του στόματος χορηγούμενες δόσεις έως και 200 mg/kg/ημέρα. Αυτή η δόση είναι 6 φορές η μέγιστη συνιστώμενη δόση στον άνθρωπο στη βάση mg/m (οι υπολογισμοί υποθέτουν μία από του στόματος χορηγούμενη δόση 320 mg/ημέρα και έναν ασθενή 60 κιλών).
e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Συμπτώματα
  • σημαντική υπόταση
  • μειωμένα επίπεδα συνείδησης
  • κυκλοφορική κατέρρευσση
  • σοκ
Αντιμετώπιση
Τα θεραπευτικά μέτρα εξαρτώνται από τον χρόνο απορρόφησης και τον τύπο και τη βαρύτητα των συμπτωμάτων, ενώ η σταθεροποίηση της λειτουργίας του κυκλοφορικού είναι καίριας σημασίας. Εάν εμφανιστεί υπόταση, ο ασθενής θα πρέπει να τοποθετείται σε ύπτια θέση, και να υποβάλλεται σε διόρθωση του όγκου αίματος.
ΑιμοκάθαρσηΌχι
directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επηρεάζει την οδήγησηΠιθανώς
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες σχετικά με τις επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης. Κατά την οδήγηση οχημάτων ή κατά τον χειρισμό μηχανών θα πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν ότι μπορεί να εμφανιστεί περιστασιακά ζάλη ή κόπωση.
science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Πυρήνας δισκίου
Μονοϋδρική λακτόζη
Μικροκρυσταλλική κυτταρίνη
Νατριούχος κροσκαρμελλόζη
Ποβιδόνη K29-K32
Ταλκ
Στεαρικό Μαγνήσιο
Άνυδρο κολλοειδές πυρίτιο
Επικάλυψη με λεπτό υμένιο
Πολυβινυλική αλκοόλη
Μακρογόλη 3350
Ταλκ
Λεκιθίνη (περιέχει έλαιο σόγιας) (E322)
Διοξείδιο του τιτανίου (E171)
Κίτρινο οξείδιο του σιδήρου (E172)
Κόκκινο οξείδιο του σιδήρου (E172) [μόνο για τα δισκία των 80 mg και 160 mg]
biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοδυναμικές

Μηχανισμός δράσης

Η βαλσαρτάνη είναι ένας από του στόματος δραστικός, ισχυρός και ειδικός ανταγωνιστής των υποδοχέων της αγγειοτασίνης ΙΙ. Δρα εκλεκτικά στον υποτύπο του υποδοχέα AT1, ο οποίος ευθύνεται για τις γνωστές δράσεις της αγγειοτασίνης ΙΙ (Ang II). Τα αυξημένα επίπεδα αγγειοτασίνης ΙΙ στο πλάσμα μετά από τον αποκλεισμό του υποδοχέα AT1 από τη βαλσαρτάνη μπορεί να διεγείρουν τον μη αποκλεισμένο υποδοχέα AT2, ο οποίος φαίνεται ότι εξισορροπεί τις επιδράσεις του υποδοχέα AT1. Η βαλσαρτάνη δεν επιδεικνύει οποιαδήποτε δράση μερικού αγωνιστή στον υποδοχέα ΑΤ1 και έχει πολύ μεγαλύτερη (σχεδόν κατά 20.000 φορές) συγγένεια με τον υποδοχέα AT1 από ό,τι με τον υποδοχέα AT2. Η βαλσαρτάνη είναι γνωστό ότι δεν συνδέεται ούτε αναστέλλει άλλους ορμονικούς υποδοχείς ή διαύλους ιόντων που είναι γνωστό ότι είναι σημαντικοί στη ρύθμιση του καρδιαγγειακού συστήματος. Η βαλσαρτάνη δεν αναστέλλει το ΜΕΑ (επίσης γνωστό και ως κινινάση ΙΙ), το οποίο μετατρέπει την Ang I σε Ang II και αποικοδομεί τη βραδυκινίνη. Καθώς δεν υπάρχει επίδραση στο ΜΕΑ και δεν υφίσταται ενίσχυση της βραδυκινίνης ή της ουσίας P, οι ανταγωνιστές της αγγειοτασίνης ΙΙ είναι απίθανο να σχετίζονται με την εμφάνιση βήχα. Σε κλινικές μελέτες όπου η βαλσαρτάνη συγκρίθηκε με έναν αναστολέα ΜΕΑ, η επίπτωση του ξηρού βήχα ήταν σημαντικά μικρότερη (P<0,05) σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με βαλσαρτάνη σε σύγκριση με τους ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με έναν αναστολέα ΜΕΑ (2,6% έναντι 7,9%, αντίστοιχα). Σε μία κλινική μελέτη σε ασθενείς με ιστορικό ξηρού βήχα κατά τη διάρκεια θεραπείας με αναστολείς ΜΕΑ, 19,5% των ασθενών της μελέτης που λάμβαναν θεραπεία με βαλσαρτάνη και 19,0% εκείνων που λάμβαναν ένα θειαζιδικό διουρητικό εμφάνισαν βήχα σε σύγκριση με 68,5% εκείνων που λάμβαναν θεραπεία με έναν αναστολέα ΜΕΑ (P<0,05).

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου Η VALIANT (VALsartan In Acute Myocardial iNfarcTion Trial - Μελέτη της Βαλσαρτάνης στο Οξύ Έμφραγμα του Μυοκαρδίου) ήταν μία τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη, πολυεθνική, διπλά τυφλή μελέτη σε 14.703 ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και σημεία, συμπτώματα ή ακτινολογικές ενδείξεις συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας ή/και ενδείξεις συστολικής δυσλειτουργίας της αριστερής κοιλίας (η οποία είχε εκδηλωθεί ως κλάσμα εξώθησης ≤ 40% σύμφωνα με τη ραδιοϊσοτοπική κοιλιογραφία ή ≤ 35% σύμφωνα με ηχοκαρδιογραφία ή αγγειογραφία κοιλιών με σκιαγραφικό μέσο). Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν, εντός 12 ωρών έως 10 ημερών από την έναρξη των συμπτωμάτων του εμφράγματος του μυοκαρδίου, σε ομάδες για να λάβουν βαλσαρτάνη, καπτοπρίλη ή τον συνδυασμό και των δύο. Η μέση διάρκεια της θεραπείας ήταν δύο έτη. Το κύριο τελικό σημείο ήταν ο χρόνος έως τη θνησιμότητα πάσης αιτιολογίας. Η βαλσαρτάνη ήταν εξίσου αποτελεσματική με την καπτοπρίλη ως προς τη μείωση της θνησιμότητας πάσης αιτιολογίας μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Η θνησιμότητα πάσης αιτιολογίας ήταν παρόμοια στις ομάδες της βαλσαρτάνης (19,9%), της καπτοπρίλης (19,5%) και του συνδυασμού βαλσαρτάνης και καπτοπρίλης (19,3%). Ο συνδυασμός βαλσαρτάνης και καπτοπρίλης δεν επέφερε επιπρόσθετο όφελος έναντι της χορήγησης μόνο καπτοπρίλης. Δεν σημειώθηκε διαφορά μεταξύ της βαλσαρτάνης και της καπτοπρίλης ως προς τη θνησιμότητα πάσης αιτιολογίας με βάση την ηλικία, το φύλο, τη φυλή, τις θεραπείες που λαμβάνονταν κατά την έναρξη της μελέτης ή την υποκείμενη νόσο. Η βαλσαρτάνη ήταν επίσης αποτελεσματική ως προς την παράταση του χρόνου έως την εμφάνιση θνησιμότητας καρδιαγγειακής αιτιολογίας και τη μείωση της θνησιμότητας καρδιαγγειακής αιτιολογίας, τις νοσηλείες για καρδιακή ανεπάρκεια, την υποτροπή του εμφράγματος του μυοκαρδίου, την καρδιακή ανακοπή με καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση και το μη θανατηφόρο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (δευτερεύον σύνθετο τελικό σημείο). Το προφίλ ασφαλείας της βαλσαρτάνης εναρμονιζόταν με την κλινική πορεία των ασθενών που λάμβαναν θεραπεία μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Σε σχέση με τη νεφρική λειτουργία, παρατηρήθηκε διπλασιασμός των επιπέδων κρεατινίνης ορού στο 4,2% των ασθενών που λάμβαναν θεραπεία με βαλσαρτάνη, στο 4,8% των ασθενών που λάμβαναν τον συνδυασμό βαλσαρτάνης και καπτοπρίλης και στο 3,4% των ασθενών που λάμβαναν καπτοπρίλη. Διακοπή της θεραπείας λόγω της εμφάνισης διαφόρων τύπων νεφρικής δυσλειτουργίας σημειώθηκε στο 1,1% των ασθενών που λάμβαναν θεραπεία με βαλσαρτάνη, στο 1,3% των ασθενών που λάμβαναν τον συνδυασμό βαλσαρτάνης και καπτοπρίλης και στο 0,8% των ασθενών που λάμβαναν καπτοπρίλη. Μία αξιολόγηση της νεφρικής λειτουργίας θα πρέπει να περιλαμβάνεται στην αξιολόγηση των ασθενών μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Δεν σημειώθηκε οποιαδήποτε διαφορά ως προς τη θνησιμότητα πάσης αιτιολογίας και τη θνησιμότητα ή τη νοσηρότητα καρδιαγγειακής αιτιολογίας κατά τη συγχορήγηση β-αποκλειστών με τον συνδυασμό βαλσαρτάνης και καπτοπρίλης, με τη βαλσαρτάνη μόνο ή με την καπτοπρίλη μόνο. Ανεξάρτητα από τη θεραπεία, η θνησιμότητα ήταν χαμηλότερη στην ομάδα των ασθενών που λάμβαναν β-αποκλειστές, γεγονός το οποίο υποδηλώνει ότι το γνωστό όφελος των β-αποκλειστών σε αυτόν τον πληθυσμό διατηρήθηκε στη συγκεκριμένη μελέτη.

Καρδιακή ανεπάρκεια Η Val-HeFT ήταν μία τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη, πολυεθνική κλινική μελέτη της βαλσαρτάνης σε σύγκριση με εικονικό φάρμακο ως προς τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα σε 5.010 ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια τάξης ΙΙ (62%), τάξης III (36%) και τάξης IV (2%) κατά NYHA, οι οποίοι λάμβαναν τη συνήθη θεραπεία και είχαν κλάσμα εξώθησης αριστεράς κοιλίας (LVEF) <40% και εσωτερική διάμετρο αριστεράς κοιλίας κατά τη διαστολική φάση (LVIDD) >2,9 cm/m2. Η θεραπεία κατά την έναρξη της μελέτης περιλάμβανε αναστολείς ΜΕΑ (93%), διουρητικά (86%), διγοξίνη (67%) και β-αποκλειστές (36%). Η διάμεση διάρκεια της παρακολούθησης ήταν σχεδόν δύο έτη. Η μέση ημερήσια δόση της βαλσαρτάνης στη Val-HeFT ήταν 254 mg. Η μελέτη είχε δύο κύρια τελικά σημεία: τη θνησιμότητα πάσης αιτιολογίας (χρόνος έως τον θάνατο) και το σύνθετο τελικό σημείο θνησιμότητας και νοσηρότητας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας (χρόνος έως την εμφάνιση του πρώτου νοσηρού συμβάματος), το οποίο οριζόταν ως θάνατος, αιφνίδιος θάνατος με καρδιοπνευμονική ανάνηψη, νοσηλεία για καρδιακή ανεπάρκεια ή ενδοφλέβια χορήγηση ινότροπων ή αγγειοδιασταλτικών παραγόντων για τέσσερις ώρες ή περισσότερο χωρίς νοσηλεία. Η θνησιμότητα πάσης αιτιολογίας ήταν παρόμοια (p=NS) στις ομάδες της βαλσαρτάνης (19,7%) και του εικονικού φαρμάκου (19,4%). Το κύριο όφελος ήταν μία μείωση του κινδύνου κατά 27,5% (95% CI: 17% έως 37%) για τον χρόνο έως την πρώτη νοσηλεία για καρδιακή ανεπάρκεια (13,9% έναντι 18,5%). Αποτελέσματα που φαίνεται ότι ευνοούν το εικονικό φάρμακο (το σύνθετο τελικό σημείο θνησιμότητας και νοσηρότητας ήταν 21,9% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου έναντι 25,4% στην ομάδα της βαλσαρτάνης) παρατηρήθηκαν για εκείνους τους ασθενείς που λάμβαναν τον τριπλό συνδυασμό ενός αναστολέα ΜΕΑ, ενός β-αποκλειστή και βαλσαρτάνης. Σε μία υποομάδα ασθενών που δεν λάμβαναν αναστολέα ΜΕΑ (n=366), τα οφέλη ως προς τη νοσηρότητα ήταν τα μεγαλύτερα. Σε αυτήν την υποομάδα, η θνησιμότητα πάσης αιτιολογίας ήταν σημαντικά μειωμένη με τη βαλσαρτάνη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο κατά 33% (95% CI: -6% έως 58%) (17,3% για τη βαλσαρτάνη έναντι 27,1% για το εικονικό φάρμακο) και ο κίνδυνος του σύνθετου τελικού σημείου θνησιμότητας και νοσηρότητας ήταν σημαντικά μειωμένος κατά 44% (24,9% για τη βαλσαρτάνη έναντι 42,5% για το εικονικό φάρμακο). Στους ασθενείς που λάμβαναν αναστολέα ΜΕΑ χωρίς β-αποκλειστή, η θνησιμότητα πάσης αιτιολογίας ήταν παρόμοια (p=NS) στις ομάδες της βαλσαρτάνης (21,8%) και του εικονικού φαρμάκου (22,5%). Ο κίνδυνος του σύνθετου τελικού σημείου θνησιμότητας και νοσηρότητας ήταν σημαντικά μειωμένος κατά 18,3% (95% CI: 8% έως 28%) με τη βαλσαρτάνη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (31,0% έναντι 36,3%). Στον συνολικό πληθυσμό της Val-HeFT, οι ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με βαλσαρτάνη επέδειξαν σημαντική βελτίωση της τάξης κατά NYHA και των σημείων και συμπτωμάτων της καρδιακής ανεπάρκειας, συμπεριλαμβανομένων της δύσπνοιας, της κόπωσης, του οιδήματος και των ρόγχων, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με βαλσαρτάνη είχαν καλύτερη ποιότητα ζωής, όπως καταδείχθηκε από τη μεταβολή στη βαθμολογία της Ποιότητας Ζωής με την Καρδιακή Ανεπάρκεια της Minnesota, από την έναρξη έως το τελικό σημείο της μελέτης σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Το κλάσμα εξώθησης στους ασθενείς που λάμβαναν βαλσαρτάνη ήταν σημαντικά αυξημένο και η LVIDD ήταν σημαντικά μειωμένη από την έναρξη της μελέτης έως το τελικό σημείο σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.

Υπέρταση Η χορήγηση βαλσαρτάνης σε ασθενείς με υπέρταση προκαλεί μείωση της αρτηριακής πίεσης χωρίς να επηρεάζεται η συχνότητα παλμών. Στους περισσότερους ασθενείς, μετά τη χορήγηση μίας και μόνης δόσης από του στόματος, η έναρξη της αντιυπερτασικής δράσης προκύπτει εντός 2 ωρών και η μέγιστη μείωση της αρτηριακής πίεσης επιτυγχάνεται εντός 4-6 ωρών. Η αντιυπερτασική δράση εμμένει για διάστημα 24 ωρών μετά τη χορήγηση. Κατά τη διάρκεια επαναλαμβανόμενης δοσολογίας, η αντιυπερτασική δράση είναι ουσιωδώς αισθητή εντός 2 εβδομάδων και οι μέγιστες επιδράσεις επιτυγχάνονται εντός 4 εβδομάδων και διατηρούνται κατά τη διάρκεια της μακροχρόνιας θεραπείας. Σε συνδυασμό με υδροχλωροθειαζίδη επιτυγχάνεται μία σημαντική επιπρόσθετη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Η αιφνίδια διακοπή της χορήγησης βαλσαρτάνης δεν έχει συσχετιστεί με επανεμφάνιση της υπέρτασης ή άλλα ανεπιθύμητα κλινικά συμβάματα. Σε υπερτασικούς ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και μικρολευκωματινουρία, η βαλσαρτάνη έχει καταδειχθεί ότι μειώνει την απέκκριση της λευκωματίνης στα ούρα. Η μελέτη MARVAL (Μείωση της Μικρολευκωματινουρίας με τη Βαλσαρτάνη) αξιολόγησε τη μείωση της απέκκρισης της λευκωματίνης στα ούρα (UAE) με τη χρήση βαλσαρτάνης (80-160 mg/od) έναντι της χρήσης αμλοδιπίνης (5-10 mg/od) σε 332 ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 (μέση ηλικία: 58 έτη, 265 άνδρες) και μικρολευκωματινουρία (βαλσαρτάνη: 58 μg/min, αμλοδιπίνη: 55,4 μg/min), φυσιολογική ή υψηλή αρτηριακή πίεση και διατηρούμενη νεφρική λειτουργία (κρεατινίνη αίματος <120 μmol/l). Στις 24 εβδομάδες, η UAE ήταν μειωμένη (p<0,001) κατά 42% (-24,2 μg/min, 95% CI: -40,4 έως -19,1) με τη βαλσαρτάνη και περίπου κατά 3% (-1,7 μg/min, 95% CI: -5,6 έως 14,9) με την αμλοδιπίνη παρά τα παρόμοια ποσοστά μείωσης της αρτηριακής πίεσης και στις δύο ομάδες. Η μελέτη DROP (Μείωση της Πρωτεϊνουρίας με τη Βαλσαρτάνη) εξέτασε περαιτέρω την αποτελεσματικότητα της βαλσαρτάνης ως προς τη μείωση της UAE σε 391 υπερτασικούς ασθενείς (ΑΠ=150/88 mmHg) με διαβήτη τύπου 2, λευκωματινουρία (μέση τιμή=102 μg/min, 20-700 μg/min) και διατηρούμενη νεφρική λειτουργία (μέση κρεατινίνη ορού = 80 μmol/l). Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε μία από τις 3 δόσεις της βαλσαρτάνης (160, 320 και 640 mg/od) και έλαβαν θεραπεία για 30 εβδομάδες. Ο σκοπός της μελέτης ήταν ο προσδιορισμός της βέλτιστης δόσης της βαλσαρτάνης για τη μείωση της UAE σε υπερτασικούς ασθενείς με διαβήτη τύπου 2. Στις 30 εβδομάδες, η ποσοστιαία μεταβολή της UAE ήταν σημαντικά μειωμένη κατά 36% από την έναρξη της θεραπείας με βαλσαρτάνη 160 mg (95% CI: 22 έως 47%) και κατά 44% με βαλσαρτάνη 320 mg (95% CI: 31 έως 54%). Εξήχθη το συμπέρασμα ότι μία δόση 160-320 mg βαλσαρτάνης προκάλεσε κλινικά σχετικές μειώσεις της UAE σε υπερτασικούς ασθενείς με διαβήτη τύπου 2.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Υπέρταση Οι αντιυπερτασικές επιδράσεις της βαλσαρτάνης έχουν αξιολογηθεί σε τέσσερις τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές κλινικές μελέτες σε 561 παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας μεταξύ 6 και 18 ετών και σε 165 παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας μεταξύ 1 και 6 ετών. Νεφρικές και ουροποιητικές διαταραχές και παχυσαρκία ήταν οι συχνότερες υποκείμενες ιατρικές παθήσεις που συνέβαλλαν δυνητικά στην υπέρταση για τα παιδιά που εντάχθηκαν σε αυτές τις μελέτες.

Κλινική πείρα σε παιδιά ηλικίας 6 ετών και άνω Σε μία κλινική μελέτη στην οποία συμμετείχαν 261 υπερτασικοί παιδιατρικοί ασθενείς ηλικίας μεταξύ 6 και 16 ετών, οι ασθενείς με σωματικό βάρος <35 kg λάμβαναν δισκία βαλσαρτάνης 10, 40 ή 80 mg ημερησίως (χαμηλή, ενδιάμεση και υψηλή δόση), ενώ οι ασθενείς με σωματικό βάρος ≥35 kg λάμβαναν δισκία βαλσαρτάνης 20, 80 και 160 mg ημερησίως (χαμηλή, ενδιάμεση και υψηλή δόση). Κατά την ολοκλήρωση των 2 εβδομάδων, η βαλσαρτάνη μείωσε τόσο τη συστολική όσο και τη διαστολική αρτηριακή πίεση με δοσοεξαρτώμενο τρόπο. Συνολικά, τα τρία δοσολογικά επίπεδα της βαλσαρτάνης (χαμηλή, ενδιάμεση και υψηλή δόση) μείωσαν σημαντικά τη συστολική αρτηριακή πίεση κατά 8, 10 και 12 mm Hg από την έναρξη της μελέτης, αντίστοιχα. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν εκ νέου είτε για να συνεχίσουν να λαμβάνουν την ίδια δόση βαλσαρτάνης είτε για να αλλάξουν σε εικονικό φάρμακο. Στους ασθενείς που συνέχισαν να λαμβάνουν την ενδιάμεση και την υψηλή δόση βαλσαρτάνης, η συστολική αρτηριακή πίεση στα κατώτατα επίπεδά της ήταν κατά 4 και 7 mm Hg, αντίστοιχα, χαμηλότερη από ό,τι στους ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο. Στους ασθενείς που λάμβαναν τη χαμηλή δόση της βαλσαρτάνης, η συστολική αρτηριακή πίεση στα κατώτατα επίπεδά της ήταν παρόμοια με εκείνη που παρατηρήθηκε στους ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο. Συνολικά, η δοσοεξαρτώμενη αντιυπερτασική δράση της βαλσαρτάνης ήταν σταθερή σε όλες τις δημογραφικές υποομάδες. Σε μία άλλη κλινική μελέτη στην οποία συμμετείχαν 300 υπερτασικοί παιδιατρικοί ασθενείς ηλικίας μεταξύ 6 και 18 ετών, κατάλληλοι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν δισκία βαλσαρτάνης ή εναλαπρίλης για 12 εβδομάδες. Τα παιδιά με σωματικό βάρος μεταξύ ≥18 kg και <35 kg λάμβαναν βαλσαρτάνη 80 mg ή εναλαπρίλη 10 mg, εκείνα με σωματικό βάρος μεταξύ ≥35 kg και <80 kg λάμβαναν βαλσαρτάνη 160 mg ή εναλαπρίλη 20 mg, ενώ εκείνα με σωματικό βάρος ≥80 kg λάμβαναν βαλσαρτάνη 320 mg ή εναλαπρίλη 40 mg. Οι μειώσεις στη συστολική αρτηριακή πίεση ήταν συγκρίσιμες στους ασθενείς που λάμβαναν βαλσαρτάνη (15 mmHg) και εναλαπρίλη (14 mm Hg) (τιμή p μη κατωτερότητας <0,0001). Σταθερά αποτελέσματα παρατηρήθηκαν για τη διαστολική αρτηριακή πίεση με μειώσεις κατά 9,1 mmHg και 8,5 mmHg, αντίστοιχα, με τη βαλσαρτάνη και την εναλαπρίλη.

Κλινική πείρα σε παιδιά ηλικίας κάτω των 6 ετών Δύο κλινικές μελέτες διεξήχθησαν σε ασθενείς ηλικίας μεταξύ 1 και 6 ετών με 90 και 75 ασθενείς, αντίστοιχα. Δεν εντάχθηκαν σε αυτές τις μελέτες παιδιά ηλικίας κάτω του 1 έτους. Στην πρώτη μελέτη, η αποτελεσματικότητα της βαλσαρτάνης επιβεβαιώθηκε σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο αλλά δεν ήταν δυνατόν να καταδειχθεί ανταπόκριση στη δόση. Στη δεύτερη μελέτη, οι υψηλότερες δόσεις της βαλσαρτάνης σχετίστηκαν με μεγαλύτερες μειώσεις της ΑΠ αλλά η τάση της ανταπόκρισης στη δόση δεν ήταν στατιστικά σημαντική και η διαφορά της θεραπείας σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο δεν ήταν σημαντική. Λόγω αυτών των ασυνεπειών, η βαλσαρτάνη δεν συνιστάται σε αυτή την ηλικιακή ομάδα (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με τη βαλσαρτάνη σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στην καρδιακή ανεπάρκεια και στην καρδιακή ανεπάρκεια μετά από πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου. Βλέπε (βλ. Δοσολογία) για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση.

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση

Μετά από χορήγηση μόνο βαλσαρτάνης από του στόματος, οι μέγιστες συγκεντρώσεις της βαλσαρτάνης στο πλάσμα επιτυγχάνονται σε 2-4 ώρες με δισκία και σε 1-2 ώρες με σκευάσματα σε μορφή διαλύματος. Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα είναι 23% και 39% με δισκία και σκευάσματα σε μορφή διαλύματος, αντίστοιχα. Η τροφή μειώνει την έκθεση (όπως μετριέται από την AUC) στη βαλσαρτάνη κατά περίπου 40% και τη μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) κατά περίπου 50%, αν και από τις 8 περίπου ώρες μετά τη χορήγηση οι συγκεντρώσεις της βαλσαρτάνης στο πλάσμα είναι παρόμοιες για την ομάδα των ασθενών που έχουν καταναλώσει τροφή και την ομάδα των ασθενών που βρίσκονται σε κατάσταση νηστείας. Αυτή η μείωση της AUC δεν συνοδεύεται, ωστόσο, από μία κλινικά σημαντική μείωση στη θεραπευτική επίδραση και κατά συνέπεια η βαλσαρτάνη μπορεί να χορηγείται είτε με είτε χωρίς τροφή.

Κατανομή

Ο όγκος κατανομής της βαλσαρτάνης σε σταθερή κατάσταση μετά από ενδοφλέβια χορήγηση είναι περίπου 17 λίτρα, υποδεικνύοντας ότι η βαλσαρτάνη δεν κατανέμεται εκτενώς στους ιστούς. Η βαλσαρτάνη δεσμεύεται σε μεγάλο βαθμό από τις πρωτεΐνες του ορού (94-97%) και κυρίως από τη λευκωματίνη ορού.

Βιομετατροπή

Η βαλσαρτάνη δεν υφίσταται βιομετατροπή σε μεγάλο βαθμό, καθώς μόνο το 20% περίπου της δόσης ανακτάται με τη μορφή μεταβολιτών. Ένας υδρόξυ μεταβολίτης έχει ταυτοποιηθεί στο πλάσμα σε χαμηλές συγκεντρώσεις (κάτω από το 10% της AUC της βαλσαρτάνης). Αυτός ο μεταβολίτης είναι φαρμακολογικά αδρανής.

Απέκκριση

Η βαλσαρτάνη παρουσιάζει πολυεκθετική κινητική διάσπασης (t½α <1 ώρα και t½ß περίπου 9 ώρες). Η βαλσαρτάνη αποβάλλεται κατά κύριο λόγο μέσω χολικής απέκκρισης στα κόπρανα (περίπου 83% της δόσης) και μέσω νεφρικής απέκκρισης στα ούρα (περίπου 13% της δόσης), κυρίως ως αμετάβλητο φάρμακο. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, η κάθαρση της βαλσαρτάνης στο πλάσμα είναι περίπου 2 l/h και η νεφρική της κάθαρση είναι 0,62 l/h (περίπου 30% της συνολικής κάθαρσης). Ο χρόνος ημίσειας ζωής της βαλσαρτάνης είναι 6 ώρες.

Σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια Ο μέσος χρόνος έως τη μέγιστη συγκέντρωση και ο χρόνος ημίσειας ζωής απέκκρισης της βαλσαρτάνης σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια είναι παρόμοιοι με εκείνους που παρατηρήθηκαν σε υγιείς εθελοντές. Οι τιμές AUC και Cmax της βαλσαρτάνης είναι σχεδόν αναλογικές με την αύξηση της δόσης εντός του κλινικού δοσολογικού εύρους (40 έως 160 mg δις ημερησίως). Ο μέσος συντελεστής συσσώρευσης είναι περίπου 1,7. Η φαινομενική κάθαρση της βαλσαρτάνης μετά από χορήγηση από του στόματος είναι περίπου 4,5 l/h. Η ηλικία δεν επηρεάζει τη φαινομενική κάθαρση σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι Μία κάπως υψηλότερη συστηματική έκθεση στη βαλσαρτάνη παρατηρήθηκε σε ορισμένους ηλικιωμένους ασθενείς σε σύγκριση με νεότερους ασθενείς. Ωστόσο, αυτό δεν καταδείχθηκε να έχει κλινική σημαντικότητα.

Επηρεασμένη νεφρική λειτουργία Όπως ήταν αναμενόμενο για ένα σύμπλοκο για το οποίο η νεφρική κάθαρση ευθύνεται μόνο για το 30% της συνολικής κάθαρσης στο πλάσμα, δεν έχει παρατηρηθεί οποιαδήποτε συσχέτιση μεταξύ της νεφρικής λειτουργίας και της συστηματικής έκθεσης στη βαλσαρτάνη. Συνεπώς, δεν απαιτείται κάποια ρύθμιση της δόσης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης >10 ml/min). Δεν υπάρχει επί του παρόντος πείρα σχετικά με την ασφαλή χρήση σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης <10 ml/min και σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Συνεπώς, η βαλσαρτάνη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε αυτούς τους ασθενείς (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις). Η βαλσαρτάνη δεσμεύεται σε μεγάλο βαθμό από τις πρωτεΐνες του πλάσματος και είναι απίθανο να απομακρυνθεί μέσω αιμοκάθαρσης.

Ηπατική δυσλειτουργία Περίπου το 70% της απορροφηθείσας δόσης απεκκρίνεται στη χολή, κυρίως σε αμετάβλητη μορφή. Η βαλσαρτάνη δεν υπόκειται σε αξιοσημείωτη βιομετατροπή. Διπλασιασμός της έκθεσης (AUC) παρατηρήθηκε σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία σε σύγκριση με υγιή άτομα. Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκε οποιαδήποτε συσχέτιση μεταξύ της συγκέντρωσης της βαλσαρτάνης στο πλάσμα και του βαθμού ηπατικής δυσλειτουργίας. Η βαλσαρτάνη δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Δοσολογία, Αντενδείξεις και Ειδικές προειδοποιήσεις).

Παιδιατρικός πληθυσμός Σε μία μελέτη 26 παιδιατρικών υπερτασικών ασθενών (ηλικίας 1 έως 16 ετών) στους οποίους χορηγήθηκε μία και μόνη δόση εναιωρήματος βαλσαρτάνης (μέση δόση: 0,9 έως 2 mg/kg, με μέγιστη δόση 80 mg), η κάθαρση (λίτρα/ώρα/kg) της βαλσαρτάνης ήταν συγκρίσιμη σε ολόκληρο το ηλικιακό εύρος από 1 έως 16 έτη και παρόμοια με εκείνη των ενηλίκων που λάμβαναν το ίδιο σκεύασμα.

Επηρεασμένη νεφρική λειτουργία (Παιδιατρικός) Η χρήση σε παιδιατρικούς ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης <30 ml/min και σε παιδιατρικούς ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση δεν έχει μελετηθεί. Συνεπώς, η βαλσαρτάνη δεν συνιστάται σε αυτούς τους ασθενείς. Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης για παιδιατρικούς ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης >30 ml/min. Η νεφρική λειτουργία και τα επίπεδα καλίου στον ορό θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις).

Μηχανισμός δράσης
Η βαλσαρτάνη ανταγωνίζεται την αγγειοτενσίνη II για τη σύνδεση στον υπότυπο του υποδοχέα AT1. Καθώς η αγγειοτενσίνη II είναι αγγειοσυσπαστικός παράγοντας που διεγείρει επίσης τη σύνθεση και την απελευθέρωση αλδοστερόνης, ο αποκλεισμός των…
Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοδυναμικές ### Μηχανισμός δράσης Η βαλσαρτάνη είναι ένας από του στόματος δραστικός, ισχυρός και ειδικός ανταγωνιστής των υποδοχέων της αγγειοτασίνης ΙΙ. Δρα εκλεκτικά στον υποτύπο του υποδοχέα AT1, ο οποίος ευθύνεται για τις γνωστές δράσεις της…

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση Μετά από χορήγηση μόνο βαλσαρτάνης από του στόματος, οι μέγιστες συγκεντρώσεις της βαλσαρτάνης στο πλάσμα επιτυγχάνονται σε 2-4 ώρες με δισκία και σε 1-2 ώρες με σκευάσματα σε μορφή διαλύματος. Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα είναι 23% και 39%…

Μεταβολισμός
Μεταβολισμός Η βαλσαρτάνη υφίσταται ελάχιστο μεταβολισμό στο ήπαρ και δεν βιομετασχηματίζεται σε μεγάλο βαθμό, καθώς μόνο περίπου 20% μιας μεμονωμένης δόσης ανακτάται ως μεταβολίτες. Ο κύριος μεταβολίτης, που αντιστοιχεί περίπου στο 9% της δόσης, είναι η…
Απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Μετά από μία από του στόματος δόση, η αντιυπερτασική δράση της βαλσαρτάνης αρχίζει εντός περίπου 2 ωρών και κορυφώνεται εντός 4-6 ωρών στους περισσότερους ασθενείς. Το φαγητό μειώνει την έκθεση στη χορηγούμενη από του…

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available
science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος Σύστημα Συχνότητα Προϋπόθεση
Νεφρική λειτουργία water_dropΝεφρική λειτουργία — Στένωση νεφρικής αρτηρίας
— Έναρξη θεραπείας μετά από έμφραγμα μυοκαρδίου
— Έναρξη θεραπείας σε καρδιακή ανεπάρκεια
στενά Παιδιατρικοί ασθενείς με πυρετό, αφυδάτωση ή άλλες συνθήκες που επηρεάζουν τη νεφρική λειτουργία
Κάλιο ορού (K⁺) scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά όπως προβλέπεται —
στενά Παιδιατρικοί ασθενείς με πυρετό, αφυδάτωση ή άλλες συνθήκες που επηρεάζουν τη νεφρική λειτουργία
checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

DrugBank

Description

expand_more
Βαλσαρτάνη (εμπορική ονομασία Diovan®) είναι ένας ανταγωνιστής των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης II, που δρα στον υπότυπο AT1. Στις ΗΠΑ, η βαλσαρτάνη ενδείκνυται για τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης, της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας (CHF) και της κατάστασης μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου (MI). Το 2005, το Diovan® συνταγογραφήθηκε περισσότερες από 12 εκατομμύρια φορές στις Ηνωμένες Πολιτείες.
DrugBank

Indication

expand_more
Για τη θεραπεία της υπέρτασης.
DrugBank

Pharmacology

expand_more
Η βαλσαρτάνη, ένας ειδικός ανταγωνιστής της αγγειοτενσίνης II, χρησιμοποιείται μόνη της ή με άλλους αντιυπερτασικούς παράγοντες για τη θεραπεία της υπέρτασης. Σε αντίθεση με τον ανταγωνιστή των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης λοσαρτάνη, η βαλσαρτάνη δεν έχει ενεργό μεταβολίτη ούτε ουρικοουρικές δράσεις.
DrugBank

Mechanism of action

expand_more
Η βαλσαρτάνη ανταγωνίζεται την αγγειοτενσίνη II για τη σύνδεση στον υπότυπο του υποδοχέα AT1. Καθώς η αγγειοτενσίνη II είναι αγγειοσυσπαστικός παράγοντας που διεγείρει επίσης τη σύνθεση και την απελευθέρωση αλδοστερόνης, ο αποκλεισμός των επιδράσεών της οδηγεί σε μείωση της συστηματικής αγγειακής αντίστασης.
DrugBank

Absorption

expand_more
Απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα = 23% με υψηλή μεταβλητότητα.
DrugBank

Half life

expand_more
Η αρχική φάση t1/2 α είναι < 1 ώρα ενώ η τελική φάση t1/2 β είναι 5-9 ώρες.
DrugBank

Protein binding

expand_more
94 - 97% δεσμευμένη σε πρωτεΐνες ορού, κυρίως αλβουμίνη.
DrugBank

Volume of distribution

expand_more
  • 17 L
DrugBank

Clearance

expand_more
  • 2 L/h [IV χορήγηση]
  • 4.5 L/h [Ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια που λαμβάνουν από του στόματος χορήγηση 40 έως 160 mg δύο φορές την ημέρα]
query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

5-9 ώρες
DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

94-97%
DrugBank

Βιοδιαθεσιμότητα

23%
DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ
PubChem

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 45 ώρες
Εργαλείο washout arrow_forward
science
Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →
Καρδιακή Ανεπάρκεια Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024 / ESC Αρτηριακή Υπέρταση 2024 ESH 2023 Εργαλείο Θεραπείας Αρτηριακής Υπέρτασης Χρόνια Νεφρική Νόσος Κατευθυντήριες Οδηγίες KDIGO 2024

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Καρδιακή Ανεπάρκεια Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Καρδιαγγειακών Νοσημάτων
🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

  • ΒΗΜΑ HFrEF-ARB-Alt C09CA03
    HFrEF — ΑΥΑ ως εναλλακτική όταν δεν ανέχονται α-ΜΕΑ
    Ασθενείς που δεν ανέχονται α-ΜΕΑ (βήχας/αγγειοοίδημα)
    Δοσολογία: 40 mg → στόχος 160 mg ×2 · Δια βίου
📋 Αρτηριακή Υπέρταση Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας Καρδιαγγειακών Νοσημάτων
🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

  • ΒΗΜΑ 1 C09CA03
    ΒΗΜΑ 1 — Διπλός συνδυασμός
    • Έναρξη φαρμακευτικής αγωγής — προτεινόμενος ο διπλός συνδυασμός
    • Μονοθεραπεία μόνο σε: χαμηλό ΚΑ κίνδυνο & ΑΠ < 150/95· υψηλή-φυσιολογική ΑΠ με πολύ υψηλό κίνδυνο· κακή κατάσταση/προχωρημένη ηλικία
    Δοσολογία: Στη μέγιστη ανεκτή δόση · Συνεχής
trending_down

Απόσυρση / Deprescribing

IMPACT

Αναστολείς υποδοχέα αγγειοτενσίνης ΙΙ (ARBs)

Σταδιακή μείωση CR: Μεσαίο DP: Μεσαίο
open_in_new Δείτε στον οδηγό IMPACT arrow_forward

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more
CID
60846
Μοριακός τύπος
C24H29N5O3
Μοριακό βάρος
435.5
IUPAC
(2S)-3-methyl-2-[pentanoyl-[[4-[2-(2H-tetrazol-5-yl)phenyl]phenyl]methyl]amino]butanoic acid
InChIKey
ACWBQPMHZXGDFX-QFIPXVFZSA-N
Κατάταξη MeSH

MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση

Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της οξείας ή χρόνιας αγγειακής ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ ανεξαρτήτως φαρμακολογικού μηχανισμού. Μεταξύ των αντιυπερτασικών παραγόντων περιλαμβάνονται τα ΔΙΟΥΡΗΤΙΚΑ· (ιδίως ΔΙΟΥΡΗΤΙΚΑ, ΘΕΙΑΖΙΔΙΚΑ)· Β-ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΩΝ ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ· Α-ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΩΝ ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ· ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΤΡΕΠΤΙΚΟΥ ΕΝΖΥΜΟΥ ΤΗΣ ΑΓΓΕΙΟΤΕΝΣΙΝΗΣ· ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΔΙΩΡΩΝ ΤΟΥ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ· ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΓΑΓΓΛΙΩΝ· και ΑΓΓΕΙΟΔΙΑΣΤΑΛΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ.

Παράγοντες που ανταγωνίζονται τον ΥΠΟΔΟΧΕΑ ΤΥΠΟΥ 1 ΤΗΣ ΑΓΓΕΙΟΤΕΝΣΙΝΗΣ ΙΙ. Περιλαμβάνονται ανάλογα της ΑΓΓΕΙΟΤΕΝΣΙΝΗΣ ΙΙ όπως η ΣΑΡΑΛΑΣΙΝΗ και οι διφαινυλιμιδαζόλες όπως η ΛΟΣΑΡΤΑΝΗ. Ορισμένα χρησιμοποιούνται ως ΑΝΤΥΠΕΡΤΑΣΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ.