DESVENLAFAXINE ADELCO

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία

Άλλα αντικαταθλιπτικά, Κωδικός ATC: N06AX23.

Μηχανισμός δράσης

Μη κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι η ηλεκτρική δεσβενλαφαξίνη είναι εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης (SNRI). Η αποτελεσματικότητα της ηλεκτρικής δεσβενλαφαξίνης πιστεύεται ότι σχετίζεται με την ενίσχυση των νευροδιαβιβαστών σεροτονίνη και νορεπινεφρίνη στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

In vitro, η δεσβενλαφαξίνη στερείται σημαντικής συγγένειας για πολυάριθμους υποδοχείς, συμπεριλαμβανομένων των μουσκαρινικών-χολινεργικών, H1-ισταμινεργικών ή α1-αδρενεργικών υποδοχέων. Η φαρμακολογική δράση σε αυτούς τους υποδοχείς έχει υποτεθεί ότι σχετίζεται με ορισμένες από τις αντιχολινεργικές, κατασταλτικές και καρδιαγγειακές επιδράσεις που παρατηρούνται με άλλα ψυχοτρόπα φάρμακα. Η ίδια ανάλυση του προφίλ δέσμευσης των υποδοχέων δείχνει ότι η δεσβενλαφαξίνη στερείται επίσης σημαντικής συγγένειας για διάφορους διαύλους ιόντων, συμπεριλαμβανομένων των διαύλων ασβεστίου, χλωρίου, καλίου και νατρίου, καθώς και ανασταλτικής δράσης στη μονοαμινοξειδάση (ΜΑΟ).

Σε in vitro αναλύσεις, η δεσβενλαφαξίνη στερείται σημαντικής δράσης στους καρδιακούς διαύλους καλίου (hERG).

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Σε προκλινικά μοντέλα τρωκτικών, η δεσβενλαφαξίνη επέδειξε δραστηριότητα συμβατή με αντικαταθλιπτική δράση, αγχολυτικές και θερμορυθμιστικές δράσεις, και με ιδιότητες αναστολής του πόνου.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Μελέτες στη μείζονα καταθλιπτική διαταραχή (ΜΚΔ/MDD) Η αποτελεσματικότητα της δεσβενλαφαξίνης για τη θεραπεία της ΜΚΔ/MDD μελετήθηκε σε ασθενείς που πληρούσαν τα διαγνωστικά κριτήρια του DSM-IV (Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο των Ψυχικών Διαταραχών) για τη μείζονα καταθλιπτική διαταραχή. Συνολικά, δόσεις 50-400 mg/ημέρα έδειξαν αποτελεσματικότητα σε τέσσερις βραχυπρόθεσμες (8 εβδομάδων), τυχαιοποιημένες, διπλά-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες και σε δύο δοκιμές πρόληψης της υποτροπής σε ενήλικες περιπατητικούς ασθενείς με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή.

Η δεσβενλαφαξίνη επέδειξε ανωτερότητα έναντι του εικονικού φαρμάκου, όπως μετρήθηκε με τη βελτίωση της συνολικής βαθμολογίας στην Κλίμακα Αξιολόγησης της Κατάθλιψης του Hamilton 17 στοιχείων (HAM-D) και της Κλίμακας Κλινικής Σφαιρικής Εντύπωσης - Βελτίωσης (Clinical Global Impressions Scale - Improvement, CGI-I). Η συγκεντρωτική ανάλυση αυτών των μελετών έδειξε μια μέση διαφορά στη μεταβολή από την αρχική τιμή στη βαθμολογία της κλίμακας HAM-D17 έναντι του εικονικού φαρμάκου κατά 1,5 (0,9, 2,1), 2,2 (1,4, 2,9) και 2,4 (1,2, 3,6) για τις δόσεις των 50 mg/ημέρα, 100 mg/ημέρα και 200 mg/ημέρα, αντίστοιχα.

Το ποσοστό των ασθενών με βαθμολογία στην κλίμακα CGI-I 1 (πολύ μεγάλη βελτίωση) ή 2 (μεγάλη βελτίωση) ήταν 55% έως 61% για τη δεσβενλαφαξίνη (δόση 50 -200 mg /ημέρα) σε σύγκριση με 45% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.

Από τους 7.785 ασθενείς που αξιολογήθηκαν σε κλινικές μελέτες, προ της κυκλοφορίας του προϊόντος, με δεσβενλαφαξίνη, το 5% ήταν ηλικίας 65 ετών και άνω. Δεν παρατηρήθηκαν συνολικές διαφορές στην αποτελεσματικότητα μεταξύ αυτών των ασθενών και των ασθενών μικρότερης ηλικίας.

Σε μια μακροπρόθεσμη δοκιμή (μελέτη πρόληψης της υποτροπής), ενήλικες περιπατητικοί ασθενείς που πληρούσαν τα κριτήρια κατά DSM-IV για μείζονα καταθλιπτική διαταραχή, οι οποίοι είχαν ανταποκριθεί σε θεραπεία οξείας φάσης ανοικτής επισήμανσης 8 εβδομάδων με δεσβενλαφαξίνη 50 mg/ημέρα, και οι οποίοι παρέμειναν σταθεροποιημένοι για 12 εβδομάδες, στη συνέχεια τυχαιοποιήθηκαν με διπλά-τυφλό τρόπο ώστε να παραμείνουν στην ομάδα θεραπείας με δραστική ουσία ή να μεταβούν σε εικονικό φάρμακο για έως και 26 εβδομάδες για την αξιολόγηση της υποτροπής. Η ανταπόκριση στη θεραπεία κατά τη διάρκεια της φάσης ανοικτής επισήμανσης ορίστηκε ως συνολική βαθμολογία ≤ 11 στην κλίμακα HAM-D17 και ≤ 2 στην κλίμακα CGI-I, κατά την εκτίμηση την ημέρα 56. Η σταθεροποιημένη ανταπόκριση ορίστηκε ως η απουσία συνολικής βαθμολογίας ≥ 16 στην κλίμακα HAM-D17 σε οποιαδήποτε επίσκεψη. Η υποτροπή κατά τη διάρκεια της διπλά-τυφλής φάσης ορίστηκε ως: (1) η συνολική βαθμολογία στην HAM-D17 ≥ 16 σε οποιαδήποτε επίσκεψη, (2) η διακοπή της θεραπείας λόγω μη ικανοποιητικής ανταπόκρισης, (3) η νοσηλεία για κατάθλιψη, (4) η απόπειρα αυτοκτονίας, ή (5) η αυτοκτονία. Οι ασθενείς που έλαβαν συνεχή θεραπεία με δεσβενλαφαξίνη εμφάνισαν σημαντικά μεγαλύτερο χρόνο μέχρι την εμφάνιση υποτροπής έναντι εκείνων που έλαβαν θεραπεία με εικονικό φάρμακο. Στις 26 εβδομάδες, το ενδεχόμενο εμφάνισης υποτροπής στις καμπύλες Kaplan-Meier ήταν 14% με τη θεραπεία με δεσβενλαφαξίνη έναντι 30% με τη θεραπεία με εικονικό φάρμακο.

Σε μια δεύτερη μακροπρόθεσμη (πρόληψη της υποτροπής) τυχαιοποιημένη μελέτη, ασθενείς που ανταποκρίθηκαν σε θεραπεία οξείας φάσης ανοικτής επισήμανσης 12 εβδομάδων με δεσβενλαφαξίνη 200-400 mg μία φορά ημερησίως, τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν ηλεκτρική δεσβενλαφαξίνη ή εικονικό φάρμακο για επιπλέον 6 μήνες. Η ανταπόκριση στη θεραπεία κατά τη διάρκεια της φάσης ανοικτής επισήμανσης ορίστηκε ως η συνολική βαθμολογία στην HAM-D17 ≤ 11 στην εκτίμηση κατά την Ημέρα 84. Η υποτροπή κατά τη διάρκεια της διπλά-τυφλής φάσης ορίστηκε ως: (1) η συνολική βαθμολογία στην HAM-D17 ≥ 16 σε οποιαδήποτε επίσκεψη, (2) η συνολική βαθμολογία στην GCI-I ≥ 6 (συγκριτικά με την Ημέρα 84) σε οποιαδήποτε επίσκεψη, ή (3) η διακοπή της δοκιμής λόγω μη ικανοποιητικής ανταπόκρισης. Οι ασθενείς που έλαβαν δεσβενλαφαξίνη είχαν σημαντικά μεγαλύτερο χρόνο μέχρι την εμφάνιση υποτροπής της ΜΚΔ/MDD έναντι εκείνων που έλαβαν εικονικό φάρμακο κατά τη διάρκεια της διπλά-τυφλής φάσης της μελέτης (p < 0,0001). Η συχνότητα εμφάνισης υποτροπής κατά την 6μηνη διπλά-τυφλή περίοδο παρακολούθησης ήταν 24% και 42% για τη δεσβενλαφαξίνη και το εικονικό φάρμακο, αντίστοιχα.

Διεξήχθησαν δύο μελέτες που συνέκριναν τη δεσβενλαφαξίνη και τη βενλαφαξίνη παρατεταμένης αποδέσμευσης έναντι του εικονικού φαρμάκου με ευέλικτες δόσεις δεσβενλαφαξίνης στο εύρος 200 έως 400 mg ημερησίως. Σε μία από αυτές, ούτε η δεσβενλαφαξίνη (200 έως 400 mg/ημέρα) ούτε η βενλαφαξίνη (75 έως 150 mg/ημέρα) διαφοροποιήθηκαν από το εικονικό φάρμακο. Στην άλλη μελέτη, η βενλαφαξίνη παρατεταμένης αποδέσμευσης (150-225 mg/ημέρα) ήταν ανώτερη του εικονικού φαρμάκου, ενώ η δεσβενλαφαξίνη (200-400 mg/ημέρα) δεν διαφοροποιήθηκε από το εικονικό φάρμακο.

Μια άλλη κλινική μελέτη συνέκρινε τη δεσβενλαφαξίνη (50-100 mg/ημέρα) και την ντουλοξετίνη (60 mg/ημέρα) με εικονικό φάρμακο. Σε ανάλυση μη προσαρμοσμένων πολλαπλών συγκρίσεων, η δεσβενλαφαξίνη 100 mg/ημέρα ήταν ανώτερη του εικονικού φαρμάκου με παρόμοιο μέγεθος επίδρασης (effect size) με την ντουλοξετίνη. Σε αυτήν τη μελέτη, η δεσβενλαφαξίνη 50 mg/ημέρα δεν διαφοροποιήθηκε από το εικονικό φάρμακο.

Οι αναλύσεις του θεραπευτικού αποτελέσματος σε σχέση με την ηλικία του ασθενούς ή το φύλο του ασθενούς δεν υποδηλώνουν καμία διαφορά στην ανταπόκριση όσον αφορά τα χαρακτηριστικά του ασθενή. Δεν υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες για τον προσδιορισμό της επίδρασης της φυλής στην έκβαση αυτών των δοκιμών.

Μεταβολές στο ΗΚΓ Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορές σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο όσον αφορά τα διαστήματα QT, QTc, PR και QRS. Σε μια συγκεκριμένη μελέτη διαστήματος QTc με προοπτικά καθορισμένα κριτήρια, η δεσβενλαφαξίνη δεν προκάλεσε παράταση του διαστήματος QT. Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές αναφορικά με το διάστημα QRS μεταξύ των θεραπειών με εικονικό φάρμακο και δεσβενλαφαξίνη.

Παιδιατρικός πληθυσμός Η δεσβενλαφαξίνη δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 7 ετών.

Η αποτελεσματικότητα της δεσβενλαφαξίνης δεν καταδείχθηκε σε δύο βραχυπρόθεσμες, τυχαιοποιημένες, διπλά-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές δοκιμές διάρκειας οκτώ εβδομάδων σε 587 ασθενείς ηλικίας 7 έως 17 ετών με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή (βλ. Δοσολογία). Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ του εικονικού φαρμάκου και της δεσβενλαφαξίνης όσον αφορά το πρωταρχικό καταληκτικό σημείο, το οποίο είχε ορισθεί ως η μεταβολή από την αρχική τιμή έως την εβδομάδα 8 στην αναθεωρημένη κλίμακα για την εκτίμηση της παιδικής κατάθλιψης (RCDS-R). Δεν υπήρξε συσχέτιση μεταξύ της έκθεσης σε δεσβενλαφαξίνη και των βαθμολογιών που ελήφθησαν.

Γενικά, το προφίλ ανεπιθύμητων ενεργειών της δεσβενλαφαξίνης ήταν παρόμοιο με εκείνο που παρατηρήθηκε στους ενήλικες. Σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές δοκιμές, η δεσβενλαφαξίνη συσχετίστηκε με κλινικά σημαντικές μεταβολές του βάρους (αυξήσεις ίσες ή μεγαλύτερες από 7% ή μειώσεις ίσες ή μεγαλύτερες από 3,5%) με συχνότητα εμφάνισης 23,3%, 19,5% και 9,5% για τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με χαμηλή δόση, υψηλή δόση και εικονικό φάρμακο, αντίστοιχα. Στο σύνολο των βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων κλινικών μελετών, παρατηρήθηκε αύξηση σωματικού βάρους ανάλογη με τις μεταβολές στο ύψος των ασθενών.

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των δοκιμών που διεξήχθησαν με Desvenlafaxine/Desvenlafaxine σε όλες τις ομάδες του παιδιατρικού πληθυσμού με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή (βλ. Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με τη χρήση στον παιδιατρικό πληθυσμό).

Απορρόφηση

Με δοσολογία άπαξ ημερησίως, οι συγκεντρώσεις σε σταθεροποιημένη κατάσταση στο πλάσμα επιτυγχάνονται μετά από περίπου 4-5 ημέρες.

Η δεσβενλαφαξίνη απορροφάται πλήρως, με απόλυτη από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα 80% (συντελεστής διακύμανσης [CV] 20%). Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (Cmax) παρατηρούνται 7,5 ώρες μετά την από του στόματος χορήγηση. Μετά από επαναλαμβανόμενες δόσεις των 100 mg, παρατηρήθηκαν μέγιστες συγκεντρώσεις AUC και πλάσματος 6.747 ng h/mL (CV 23%) και 376 ng/mL (CV 23%), αντίστοιχα.

Η χορήγηση με τροφή έχει ελάχιστη επίδραση στην απορρόφηση του δραστικού συστατικού. Μετά τη χορήγηση με γεύματα χαμηλής, μέσης και υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, παρατηρήθηκαν αυξήσεις στη Cmax κατά περίπου 16% μετά την κατανάλωση γευμάτων υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά. Δεν καταγράφηκαν αλλαγές στις τιμές της AUC σε κανένα από τα γεύματα. Ο tmax εμφάνισε καθυστέρηση 2 ωρών όταν το δραστικό συστατικό χορηγήθηκε με γεύματα χαμηλής, μέσης ή υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά.

Κατανομή

Η δέσμευση της δεσβενλαφαξίνης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι χαμηλή (30%) και ανεξάρτητη από τη συγκέντρωση του φαρμάκου. Ο όγκος κατανομής της δεσβενλαφαξίνης σε σταθεροποιημένη κατάσταση μετά από ενδοφλέβια χορήγηση είναι 3,4 L/kg, υποδεικνύοντας την κατανομή του φαρμάκου σε μη αγγειακά διαμερίσματα.

Βιομετασχηματισμός

Η δεσβενλαφαξίνη μεταβολίζεται κυρίως μέσω σύζευξης με Ο-γλυκουρονίδιο (με τη μεσολάβηση ισομορφών της UGT, συμπεριλαμβανομένων των UGT1A1, UGT1A3, UGT2B4, UGT2B15 και UGT2B17) και, σε μικρότερο βαθμό, με οξειδωτικό μεταβολισμό.

Το CYP3A4 είναι το κυρίαρχο ισοένζυμο του κυτοχρώματος P450 που μεσολαβεί στον οξειδωτικό μεταβολισμό (Ν-απομεθυλίωση) της δεσβενλαφαξίνης. Η μεταβολική οδός του CYP2D6 δεν επηρεάζεται, επομένως, μετά τη χορήγηση 100 mg, η φαρμακοκινητική της δεσβενλαφαξίνης ήταν παρόμοια σε άτομα με μειωμένη και εκτεταμένη μεταβολική ικανότητα του CYP2D6.

In vitro μελέτες, η δεσβενλαφαξίνη δεν αναστέλλει τα ισοένζυμα CYP1A2, 2A6, 2C8, 2C9, 2C19 και 3A4, ούτε επάγει την έκφραση του CYP3A4 ή άλλων ισοενζύμων. Η δεσβενλαφαξίνη δεν αποτελεί υπόστρωμα ή αναστολέα του μεταφορέα της P-γλυκοπρωτεΐνης, με βάση in vitro δεδομένα.

Αποβολή

Ο μέσος τελικός χρόνος ημιζωής (t1/2) είναι περίπου 11 ώρες.

Το 45% περίπου της δεσβενλαφαξίνης απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα.

Το 19% περίπου της χορηγούμενης δόσης αποβάλλεται ως γλυκουρονιδικός και ποσοστό <5% ως οξειδωτικός μεταβολίτης (Ν,Ο-διδεσμεθυλβενλαφαξίνη) στα ούρα.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι ασθενείς Σε μια μελέτη σε υγιείς εθελοντές που έλαβαν δόσεις έως 300 mg, παρατηρήθηκε μια εξαρτώμενη από την ηλικία μείωση της κάθαρσης της δεσβενλαφαξίνης, με αποτέλεσμα την αύξηση της Cmax κατά 32% και την αύξηση των τιμών της AUC κατά 55% σε άτομα ηλικίας άνω των 75 ετών, σε σύγκριση με άτομα ηλικίας 18 έως 45 ετών. Άτομα ηλικίας 65 έως 75 ετών δεν εμφάνισαν καμία μεταβολή στη Cmax, αλλά εμφάνισαν αύξηση περίπου 32% στην AUC, σε σύγκριση με άτομα ηλικίας 18 έως 45 ετών (βλ. Δοσολογία).

Παιδιατρικός πληθυσμός Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα φαρμακοκινητικής σε παιδιά.

Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία Η φαρμακοκινητική της δεσβενλαφαξίνης σε δόση 100 mg μελετήθηκε σε άτομα με ήπια (Child-Pugh A, n = 8), μέτρια (Child-Pugh B, n = 8) και σοβαρή (Child-Pugh C, n = 8) ηπατική δυσλειτουργία, και σε υγιείς εθελοντές (n = 12).

Η μέση AUC αυξήθηκε κατά περίπου 31% και 35% σε ασθενείς με μέτρια και σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, αντίστοιχα, σε σύγκριση με υγιείς εθελοντές. Οι μέσες τιμές της AUC ήταν συγκρίσιμες σε άτομα με ήπια ηπατική δυσλειτουργία και σε υγιείς εθελοντές (διαφορά < 5%).

Η συστηματική κάθαρση (CL/F) μειώθηκε κατά περίπου 20% και 36% σε ασθενείς με μέτρια και σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, αντίστοιχα, σε σύγκριση με υγιείς εθελοντές. Οι τιμές CL/F σε άτομα με ήπια ηπατική δυσλειτουργία ήταν συγκρίσιμες με εκείνες των υγιών εθελοντών (διαφορά < 5%).

Η μέση t1/2 μεταβλήθηκε από περίπου 10 ώρες σε υγιείς εθελοντές και άτομα με ήπια ηπατική δυσλειτουργία σε 13 και 14 ώρες σε εκείνους με μέτρια και σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, αντίστοιχα.

Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια Η φαρμακοκινητική της δεσβενλαφαξίνης 100 mg μελετήθηκε σε άτομα με ήπια (n = 9), μέτρια (n = 8) και σοβαρή (n = 7) νεφρική δυσλειτουργία, σε άτομα με νεφρική νόσο τελικού σταδίου (ESRD) που απαιτούν αιμοκάθαρση (n = 9) και σε υγιείς εθελοντές αντίστοιχης ηλικίας (n = 8). Η αποβολή του φαρμάκου έδειξε σημαντική συσχέτιση με την κάθαρση κρεατινίνης (CrCl). Η ολική κάθαρση από τον οργανισμό μειώθηκε κατά 29%, 39% και 51% σε ασθενείς με ήπια, μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (24h CrCl < 30 mL/min), αντίστοιχα, και κατά 58% σε άτομα με νεφρική νόσο τελικού σταδίου (ERT), σε σύγκριση με τους υγιείς εθελοντές. Αυτή η μείωση της κάθαρσης είχε ως αποτέλεσμα αυξήσεις της AUC κατά 42%, 56% και 108% σε ασθενείς με ήπια (24h CrCl = 50-80 mL/min), μέτρια (24hCrCl = 30-50 mL/min) και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (24h CrCl < 30 mL/min), αντίστοιχα, και 116% μείωση σε άτομα με ESRD.

Ο μέσος τελικός χρόνος ημιζωής παρατάθηκε από 11,1 ώρες σε άτομα της ομάδας ελέγχου σε 13,5, 15,5 και 17,6 ώρες σε ασθενείς με ήπια, μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, αντίστοιχα, και σε 22,8 ώρες σε άτομα με ESRD.

Για ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (24hr CrCl < 30 mL/min) ή ESRD, συνιστάται προσαρμογή της δόσης (βλ. Δοσολογία).

Λιγότερο από 5% του φαρμάκου απομακρύνθηκε από τον οργανισμό κατά τη διάρκεια μιας τυπικής διαδικασίας αιμοδιύλισης 4 ωρών. Ως εκ τούτου, δεν πρέπει να χορηγούνται πρόσθετες δόσεις σε ασθενείς μετά την αιμοκάθαρση.

Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα

Η φαρμακοκινητική μετά τη χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης δεσβενλαφαξίνης είναι γραμμική και ανάλογη της δόσης μεταξύ 50 και 600 mg.

Σε σταθεροποιημένη κατάσταση, η συσσώρευση μετά από πολλαπλές δόσεις δεσβενλαφαξίνης είναι γραμμική και προβλέψιμη από το φαρμακοκινητικό προφίλ της εφάπαξ δόσης του φαρμάκου.

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Άλλα αντικαταθλιπτικά, Κωδικός ATC: N06AX23. ### Μηχανισμός δράσης Μη κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι η ηλεκτρική δεσβενλαφαξίνη είναι εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης (SNRI). Η…

Απορρόφηση Με δοσολογία άπαξ ημερησίως, οι συγκεντρώσεις σε σταθεροποιημένη κατάσταση στο πλάσμα επιτυγχάνονται μετά από περίπου 4-5 ημέρες. Η δεσβενλαφαξίνη απορροφάται πλήρως, με απόλυτη από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα 80% (συντελεστής…