SOTYKTU

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία

Ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες, κωδικός ATC: L04AF07

Μηχανισμός δράσης

Το deucravacitinib αναστέλλει εκλεκτικά το ένζυμο TYK2 (Το TYK2 ανήκει στην οικογένεια των JAK). Το deucravacitinib δεσμεύεται στη ρυθμιστική περιοχή της TYK2, σταθεροποιώντας μια ανασταλτική αλληλεπίδραση ανάμεσα στη ρυθμιστική και στην καταλυτική περιοχή του ενζύμου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αλλοστερική αναστολή της ενεργοποίησης της TYK2 που διαμεσολαβείται από τους υποδοχείς και των κατάντη λειτουργιών της στα κύτταρα. Η TYK2 διαμεσολαβεί στη σηματοδότηση της ιντερλευκίνης-23 (IL-23), της ιντερλευκίνης-12 (IL-12) και των ιντερφερονών τύπου I (IFN), οι οποίες είναι φυσικές κυτταροκίνες που εμπλέκονται σε φλεγμονώδεις και ανοσολογικές ανταποκρίσεις. Το deucravacitinib αναστέλλει την απελευθέρωση προφλεγμονωδών κυτταροκινών και χημειοκινών.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Σε ασθενείς με ψωρίαση, το deucravacitinib μείωσε τη σχετιζόμενη με την ψωρίαση γονιδιακή έκφραση στο ψωριασικό δέρμα, συμπεριλαμβανομένων μειώσεων σε γονίδια ρυθμιζόμενα από το μονοπάτι της IL-23 και το μονοπάτι των IFN τύπου Ι. Το deucravacitinib μείωσε τις IL-17A, IL-19 και β-ντεφενσίνη κατά 47-50%, 72% και 81-84%, αντίστοιχα, μετά από θεραπεία 16 εβδομάδων με δόση άπαξ ημερησίως.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του deucravacitinib αξιολογήθηκαν σε δύο πολυκεντρικές, τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο και απρεμιλάστη κλινικές μελέτες (POETYK PSO-1 και POETYK PSO-2) σε ασθενείς ηλικίας 18 ετών και άνω με μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση κατά πλάκας οι οποίοι ήταν κατάλληλοι για συστηματική θεραπεία ή φωτοθεραπεία. Οι ασθενείς είχαν προσβεβλημένη επιφάνεια σώματος (BSA) ≥ 10%, βαθμολογία ≥ 12 στον δείκτη έκτασης και βαρύτητας της ψωρίασης (PASI) και ≥ 3 (μέτρια έως σοβαρή) στη στατική συνολική εκτίμηση του ιατρού (sPGA) σε 5-βάθμια κλίμακα για τη συνολική βαρύτητα της νόσου. Στις μελέτες POETYK PSO-1 και POETYK PSO-2 αξιολογήθηκαν συνολικά 1.686 ασθενείς, εκ των οποίων 843 τυχαιοποιήθηκαν σε deucravacitinib 6 mg άπαξ ημερησίως, 422 σε απρεμιλάστη 30 mg δύο φορές ημερησίως και 421 σε εικονικό φάρμακο. Και στις δύο μελέτες, οι ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο άλλαξαν σε deucravacitinib την εβδομάδα 16, την οποία συνέχισαν μέχρι την εβδομάδα 52. Οι τυχαιοποιημένοι σε απρεμιλάστη ασθενείς που δεν πέτυχαν ανταπόκριση PASI 50 (POETYK PSO-1) ή PASI 75 (POETYK PSO-2) την εβδομάδα 24 άλλαξαν σε deucravacitinib, την οποία συνέχισαν μέχρι την εβδομάδα 52. Στη μελέτη POETYK PSO-1, οι τυχαιοποιημένοι σε deucravacitinib ασθενείς συνέχισαν τη θεραπεία έως την εβδομάδα 52. Στη μελέτη POETYK PSO-2, οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με deucravacitinib και πέτυχαν ανταπόκριση PASI 75 την εβδομάδα 24 τυχαιοποιήθηκαν εκ νέου με αναλογία 1:1 σε συνέχιση του deucravacitinib (συντήρηση) ή αλλαγή σε εικονικό φάρμακο (απόσυρση). Τα χαρακτηριστικά της νόσου κατά την έναρξη ήταν ομοιογενή για τον πληθυσμό μελέτης και στις δύο μελέτες: η πλειονότητα των ασθενών ήταν άνδρες (67%) και η μέση ηλικία ήταν τα 47 έτη περίπου, με τους περισσότερους ασθενείς μεταξύ 40 και 64 ετών. Το 10% των ασθενών ήταν ηλικίας ≥ 65 ετών. Η συνολική διάμεση βαθμολογία PASI ήταν 18,7 και η διάμεση BSA ήταν 20%. Η βαθμολογία sPGA κατά την έναρξη ήταν 3 (μέτρια) στο 79,8% των ασθενών και 4 (σοβαρή) στο 20,2%. Η διάμεση βαθμολογία στον δερματολογικό δείκτη ποιότητας ζωής (DLQI) ήταν 11. Συνολικά, το 18,4% των ασθενών στις μελέτες είχαν ιστορικό ψωριασικής αρθρίτιδας. Και στις δύο μελέτες, το 40% των ασθενών είχαν λάβει προηγούμενη φωτοθεραπεία, το 42,4% δεν είχαν λάβει καμία συστηματική θεραπεία (συμπεριλαμβανομένης θεραπείας με βιολογικούς ή/και μη βιολογικούς παράγοντες), το 41% είχαν λάβει προηγούμενη συστηματική θεραπεία με μη βιολογικούς παράγοντες και το 34,8% είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με βιολογικούς παράγοντες (16,1% αναστολείς TNF, 4,9% αναστολείς IL-12/23, 16,6% αναστολείς IL-17 και 4,4% αναστολείς IL-23). Τα συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία στις δύο μελέτες ήταν τα ποσοστά των ασθενών που πέτυχαν: 1) βελτίωση τουλάχιστον 75% στις βαθμολογίες PASI (PASI 75) από την έναρξη της μελέτης, και 2) βαθμολογία sPGA που αντιστοιχεί σε καθαρό ή σχεδόν καθαρό δέρμα (0 ή 1) την εβδομάδα 16 έναντι του εικονικού φαρμάκου. Στη μελέτη POETYK PSO-1, η ανταπόκριση PASI 75 επετεύχθη με το deucravacitinib στο 58,4% των ασθενών, με την απρεμιλάστη στο 35,1% και με το εικονικό φάρμακο στο 12,7% των ασθενών την εβδομάδα 16. Η στατική συνολική εκτίμηση του ιατρού (Static Physician’s Global Assessment, sPGA) που αντιστοιχεί σε καθαρό ή σχεδόν καθαρό δέρμα την εβδομάδα 16 επετεύχθη στο 53,6%, 32,1% και 7,2% των ασθενών στις ομάδες του deucravacitinib, της απρεμιλάστης και του εικονικού φαρμάκου αντίστοιχα. Για αυτά τα συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία, καταδείχθηκε η ανωτερότητα του deucravacitinib σε σχέση με το εικονικό φάρμακο. Συνεπή αποτελέσματα παρατηρήθηκαν στη μελέτη POETYK PSO-2. Ο Πίνακας 2 παρουσιάζει τα κύρια αποτελέσματα ως προς την αποτελεσματικότητα για τα συμπρωτεύοντα και για τα λοιπά καταληκτικά σημεία.

Πίνακας 2: Κύρια αποτελέσματα ως προς την αποτελεσματικότητα σε ενηλίκους με ψωρίαση κατά πλάκας

Χρησιμοποιήθηκε καταλογισμός τιμών μη ανταποκριθέντων ασθενών (NRI). Οι ασθενείς που διέκοψαν τη θεραπεία ή τη μελέτη πριν από το καταληκτικό σημείο ή είχαν ελλείποντα δεδομένα λογίστηκαν ως μη ανταποκριθέντες. α Συμπρωτεύον καταληκτικό σημείο σύγκρισης της deucravacitinib με εικονικό φάρμακο β N = 504, λαμβανομένων υπόψη των αξιολογήσεων που παραλείφθηκαν λόγω της πανδημίας COVID-19 γ Περιλαμβάνονται ασθενείς με βαθμολογία PGA ≥ 3 ειδικά για ψωρίαση του τριχωτού της κεφαλής κατά την έναρξη δ p ≤ 0,0001 για τη σύγκριση μεταξύ deucravacitinib και εικονικού φαρμάκου ή μεταξύ deucravacitinib και απρεμιλάστης ε p < 0,001 για τη σύγκριση μεταξύ deucravacitinib και απρεμιλάστης στ p < 0,01 για τη σύγκριση μεταξύ deucravacitinib και απρεμιλάστης

Από την εξέταση της ηλικίας, του φύλου, της φυλής, του σωματικού βάρους, της διάρκειας της νόσου, της σοβαρότητας της νόσου κατά την έναρξη και της προηγούμενης θεραπείας με βιολογικούς ή μη βιολογικούς παράγοντες, δεν προέκυψαν διαφορές ως προς την ανταπόκριση στο deucravacitinib μεταξύ αυτών των υποομάδων.

Ανταπόκριση με την πάροδο του χρόνου

Το deucravacitinib επέδειξε ταχεία έναρξη της αποτελεσματικότητας με επίτευξη της μέγιστης ανταπόκρισης PASI 75 έως την εβδομάδα 24 (POETYK PSO-1 και PSO-2) και διατήρησή της έως και την εβδομάδα 52 (POETYK PSO-1) (βλ. Εικόνα 1).

Εικόνα 1: Ανταπόκριση PASI 75 (NRI) έως και την εβδομάδα 52 ανά επίσκεψη στη μελέτη POETYK PSO-1

[Διάγραμμα παραλείφθηκε]

Διατήρηση και διάρκεια της ανταπόκρισης

Στη μελέτη POETYK PSO-2, για την αξιολόγηση της διατήρησης και της διάρκειας της ανταπόκρισης, οι ασθενείς που είχαν τυχαιοποιηθεί αρχικά σε deucravacitinib και πέτυχαν ανταπόκριση PASI 75 την εβδομάδα 24, τυχαιοποιήθηκαν εκ νέου είτε σε συνέχιση της θεραπείας με deucravacitinib είτε σε λήψη εικονικού φαρμάκου. Για τους ανταποκριθέντες την εβδομάδα 24 που τυχαιοποιήθηκαν εκ νέου σε εικονικό φάρμακο, ο διάμεσος χρόνος έως την απώλεια της ανταπόκρισης PASI 75 ήταν περίπου 12 εβδομάδες. Στην Εικόνα 2 παρουσιάζονται οι ανταποκρίσεις PASI 75 στα δύο σκέλη από την εβδομάδα 24 έως την εβδομάδα 52.

Εικόνα 2: Ανταπόκριση PASI 75 (NRI) μετά την εκ νέου τυχαιοποίηση την εβδομάδα 24 στη μελέτη POETYK PSO-2

[Διάγραμμα παραλείφθηκε]

Αναφερόμενες από τους ασθενείς εκβάσεις

Σημαντικά μεγαλύτερες βελτιώσεις στη σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής, όπως μετρήθηκε με τον δερματολογικό δείκτη ποιότητας ζωής (DLQI), καθώς και στα αναφερόμενα από τους ασθενείς συμπτώματα (κνησμός, άλγος, αίσθηση καύσου, αίσθηση νυγμού και τάση του δέρματος) και σημεία ψωρίασης (ξηρότητα, σκάσιμο, απολέπιση, αποκόλληση ή αποφολίδωση, ερυθρότητα και αιμορραγία του δέρματος), όπως μετρήθηκαν με το ημερολόγιο σημείων και συμπτωμάτων ψωρίασης (PSSD), παρατηρήθηκαν στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με deucravacitinib έναντι όσων έλαβαν εικονικό φάρμακο την εβδομάδα 16 και όσων έλαβαν απρεμιλάστη την εβδομάδα 16 και την εβδομάδα 24. Η βελτίωση αυτών των ανταποκρίσεων στους ασθενείς που έλαβαν συνεχή θεραπεία με deucravacitinib διατηρήθηκε έως και την εβδομάδα 52 στη μελέτη POETYK PSO-1.

Πίνακας 3: Αναφερόμενες από τους ασθενείς εκβάσεις στις μελέτες POETYK PSO-1 και POETYK PSO-2

[Πίνακας παραλείφθηκε]

Ηλικιωμένος πληθυσμός

Από τους 1.519 ασθενείς με ψωρίαση κατά πλάκας που έλαβαν θεραπεία με deucravacitinib σε κλινικές μελέτες, 152 ασθενείς ήταν ηλικίας 65 ετών και άνω, συμπεριλαμβανομένων 21 ασθενών ηλικίας 75 ετών και άνω (βλ. Δοσολογία). Δεν παρατηρήθηκαν συνολικές διαφορές στην έκθεση, την ασφάλεια ή την αποτελεσματικότητα μεταξύ μεγαλύτερων και μικρότερων σε ηλικία ασθενών που έλαβαν deucravacitinib.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Deucravacitinib σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στη θεραπεία της ψωρίασης (βλέπε Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

Το deucravacitinib επέδειξε σχεδόν πλήρη απορρόφηση από στόματος και δοσοεξαρτώμενη αύξηση της έκθεσης, χωρίς εμφανή χρονο-εξαρτώμενη φαρμακοκινητική.

Απορρόφηση

Μετά την από στόματος χορήγηση δισκίων, το deucravacitinib επέδειξε ταχεία και σχεδόν πλήρη απορρόφηση. Ο διάμεσος Tmax κυμαινόταν από 2 έως 3 ώρες και η απόλυτη από στόματος βιοδιαθεσιμότητα ήταν 99% σε υγιείς εθελοντές. Παρατηρήθηκε μέτρια συσσώρευση (< 1,4 φορές σε σταθερή κατάσταση) μετά από δόση άπαξ ημερησίως.

Τροφή

Το deucravacitinib μπορεί να χορηγηθεί χωρίς περιορισμούς ως προς την τροφή ή τη χρήση ρυθμιστών του γαστρικού pH (αποκλειστές των H2 υποδοχέων και αναστολείς της αντλίας πρωτονίων). Η συγχορήγηση τροφής ή ρυθμιστών του γαστρικού pH δεν επηρέασαν τη συνολική έκθεση (AUC[INF]) στο deucravacitinib.

Κατανομή

Ο όγκος κατανομής σε σταθερή κατάσταση (Vss) είναι 140 l, τιμή που υπερβαίνει τον συνολικό όγκο νερού του σώματος [42 l] και υποδεικνύει εξωαγγειακή κατανομή. Το deucravacitinib δεσμεύεται κατά 81,6% σε πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσματος, κυρίως στη λευκωματίνη του ανθρώπινου ορού. Το deucravacitinib κατανέμεται παρόμοια μεταξύ του πλάσματος και των ερυθρών αιμοσφαιρίων, με αναλογία συγκέντρωσης στο αίμα προς συγκέντρωση στο πλάσμα 1,26.

Βιομετασχηματισμός

Στους ανθρώπους, το deucravacitinib μεταβολίζεται μέσω τεσσάρων κύριων οδών βιομετασχηματισμού, οι οποίες περιλαμβάνουν Ν-απομεθυλίωση στο τμήμα τριαζόλης από το κυτόχρωμα P-450 (CYP) 1A2 για τον σχηματισμό του κύριου μεταβολίτη BMT-153261, υδρόλυση του κυκλοπροπυλικού καρβοξαμιδίου από την καρβοξυλεστεράση 2 (CES2) για τον σχηματισμό του κύριου μεταβολίτη BMT-158170, N-γλυκουρονιδίωση από την γλυκουρονοσυλτρανσφεράση της ουριδίνης (UGT) για τον σχηματισμό BMT-334616 και μονο-οξείδωση από το CYP 2B6/2D6 στη δευτεριωμένη μεθυλομάδα για τον σχηματισμό M11. Σε σταθερή κατάσταση, το deucravacitinib είναι η κύρια κυκλοφορούσα μορφή, συνιστώντας το 49% των σχετιζόμενων με την ένωση μετρούμενων συστατικών. Εντοπίστηκαν δύο κύριοι κυκλοφορούντες μεταβολίτες, ο BMT-153261 και ο BMT-158170, οι οποίοι έχουν αμφότεροι συγκρίσιμο χρόνο ημιζωής με τη μητρική deucravacitinib. Ο BMT-153261 έχει συγκρίσιμη δραστικότητα με τη μητρική ένωση και ο BMT-158170 δεν είναι φαρμακολογικά δραστικός. Η έκθεση στον BMT-153261 στην κυκλοφορία είναι πολύ χαμηλότερη από ό,τι στη μητρική ένωση και, ως εκ τούτου, η κύρια φαρμακολογική δράση αποδίδεται στη μητρική ένωση, το deucravacitinib. Επιπλέον, δεν εντοπίστηκαν μοναδικοί για τον άνθρωπο μεταβολίτες και κυκλοφορούντες μεταβολίτες με μακρά διάρκεια ζωής.

Αποβολή

Το deucravacitinib αποβάλλεται μέσω πολλαπλών οδών, συμπεριλαμβανομένου του μεταβολισμού Φάσης I και II, καθώς και με άμεση νεφρική αποβολή και αποβολή μέσω των κοπράνων. Επιπλέον, κανένα μεμονωμένο ένζυμο δεν συνεισέφερε περισσότερο από 26% στη συνολική κάθαρση. Το deucravacitinib μεταβολίζεται εκτενώς, με το 59% της από στόματος χορηγούμενης δόσης [14C] deucravacitinib να αποβάλλεται με τη μορφή μεταβολιτών στα ούρα (37% της δόσης) και τα κόπρανα (22% της δόσης). Το αμετάβλητο deucravacitinib στα ούρα και τα κόπρανα αντιπροσώπευε το 13% και το 26% της δόσης, αντίστοιχα. Ο τελικός χρόνος ημιζωής αποβολής του deucravacitinib 6 mg σε υγιείς ενήλικες είναι 10 ώρες, με συνολική κάθαρση 15,3 l/ώρα (CV 27%). Το deucravacitinib είναι ένα υπόστρωμα των μεταφορέων εκροής, της P-γλυκοπρωτεΐνης (P-gp) και της πρωτεΐνης αντίστασης στον καρκίνο του μαστού (BCRP) και του μεταφορέα πρόσληψης OCT1. Λόγω της υψηλής παθητικής διαπερατότητας, της υψηλής από στόματος βιοδιαθεσιμότητας και της χαμηλής συγγένειας για αυτούς τους μεταφορείς, η συνεισφορά των συγκεκριμένων μεταφορέων στη φαρμακοκινητική του deucravacitinib είναι ελάχιστη. Το deucravacitinib δεν είναι υπόστρωμα των μεταφορέων OATP, NTCP, OAT1, OAT3, OCT2, MATE1 ή MATE2K.

Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα

Η φαρμακοκινητική μεμονωμένων δόσεων deucravacitinib χορηγούμενων ως δισκία ήταν γραμμική σε όλο το δοσολογικό εύρος 3 mg έως 36 mg.

Αλληλεπιδράσεις

Επίδραση του deucravacitinib σε άλλα φαρμακευτικά προϊόντα

Από in vitro μελέτες δεν προέκυψαν στοιχεία ότι το deucravacitinib και οι κύριοι κυκλοφορούντες μεταβολίτες του δεν αναστέλλουν, σε κλινικά σημαντικές εκθέσεις, τα κύρια ένζυμα CYP (1A2, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 3A4), τις UGT (1A1, 1A4, 1A6, 1A9, 2B7), την CES2 και τους μεταφορείς φαρμάκων (P-gp, BCRP, OATP1B1, OATP1B3, BSEP, MRP2, OAT1, OAT3, OCT1, OCT2, MATE1 και MATE2K). Επιπλέον, το deucravacitinib δεν επάγει τα CYP 1A2, 2B6 και 3A4 (βλ. Αλληλεπιδράσεις).

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι

Βάσει της πληθυσμιακής φαρμακοκινητικής ανάλυσης, η έκθεση στο deucravacitinib στη σταθερή κατάσταση (Cavg,ss) ήταν υψηλότερη, 31% σε ασθενείς ηλικίας 65-74 ετών [n = 87 από 1.387 (6,3%)] και 53% σε ασθενείς ηλικίας 75-84 ετών [n = 13 από 1.387 (0,94%)]. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα έκθεσης σε ασθενείς ηλικίας ≥ 85 ετών.

Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία

Η νεφρική δυσλειτουργία δεν έχει κλινικά σημαντική επίδραση στα επίπεδα έκθεσης του deucravacitinib (βλ. Δοσολογία), σύμφωνα με ειδική μελέτη στην οποία ο εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης (eGFR) προσδιορίστηκε με τη χρήση της εξίσωσης της μελέτης τροποποίησης της διατροφής στη νεφρική νόσο (MDRD). Σε σύγκριση με την ομάδα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, η Cmax του deucravacitinib μεταβλήθηκε κατά έως και 15% και η AUC[INF] αυξήθηκε έως και κατά 48% σε όλες τις ομάδες νεφρικής δυσλειτουργίας (ήπια (eGFR: ≥ 60 έως < 90 ml/min), μέτρια (eGFR: ≥ 30 έως < 60 ml/min), σοβαρή (eGFR: < 30 ml/min) και ESRD (eGFR: < 15 ml/min). Σε σύγκριση με την ομάδα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, η Cmax του BMT-153261 αυξήθηκε έως και κατά 34% και η AUC[INF] αυξήθηκε έως και κατά 84% στις ομάδες νεφρικής δυσλειτουργίας. Η αιμοκάθαρση δεν απομακρύνει σε σημαντικό βαθμό το deucravacitinib από τη συστηματική κυκλοφορία (το 5,4% της δόσης απομακρύνεται μέσω της αιμοκάθαρσης).

Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία

Η ήπια (Κατηγορίας Α κατά Child-Pugh) και η μέτρια (Κατηγορίας Β κατά Child-Pugh) ηπατική δυσλειτουργία δεν έχουν κλινικά σημαντική επίδραση στα επίπεδα έκθεσης στο deucravacitinib (βλ. Δοσολογία). Σε σύγκριση με την ομάδα με φυσιολογική ηπατική λειτουργία, η ολική Cmax και AUC[INF] του deucravacitinib στην ομάδα με ήπια και μέτρια ηπατική δυσλειτουργία αυξήθηκε έως και κατά 10% και 40%, αντίστοιχα, ενώ η Cmax και η AUC(INF) του μη δεσμευμένου deucravacitinib αυξήθηκαν έως και κατά 26% και 60%, αντίστοιχα. Σε ενηλίκους με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (Κατηγορίας C κατά Child-Pugh), η ολική Cmax του deucravacitinib ήταν συγκρίσιμη και η ολική AUC ήταν κατά 43% υψηλότερη σε σχέση με αντίστοιχους υγιείς ενηλίκους. Σε αυτούς τους ενηλίκους, η Cmax και AUC(INF) του μη δεσμευμένου deucravacitinib αυξήθηκαν κατά 62% και 131%, αντίστοιχα. Το deucravacitinib δεν συνιστάται για χρήση σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Δοσολογία). Η AUC(0-T) του BMT-153261 μειώθηκε κατά 19%, 53% και 76% σε άτομα με ήπια, μέτρια και σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, αντίστοιχα, σε σύγκριση με άτομα με φυσιολογική ηπατική λειτουργία, ενώ η Cmax του BMT-153261 μειώθηκε κατά 25%, 59% και 79% σε άτομα με ήπια, μέτρια και σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, αντίστοιχα.

Φύλο

Βάσει πληθυσμιακής φαρμακοκινητικής μοντελοποίησης και προσομοίωσης, αναμένεται ότι οι γυναίκες θα έχουν περίπου 30% υψηλότερη μέση έκθεση σταθερής κατάστασης στο deucravacitinib (Cmax,ss και Cavg,ss) σε σύγκριση με τους άνδρες.

Σωματικό βάρος

Βάσει πληθυσμιακής φαρμακοκινητικής μοντελοποίησης και προσομοίωσης, αναμένεται ότι οι ασθενείς με χαμηλότερο σωματικό βάρος (< 60 kg) θα έχουν υψηλότερο γεωμετρικό μέσο έκθεσης στο deucravacitinib στη σταθερή κατάσταση της τάξης του 37,4% (Cmaxss) και 24,8% (Cavgss). Οι ασθενείς με μεγαλύτερο σωματικό βάρος (> 90 kg) αναμένεται να έχουν χαμηλότερο γεωμετρικό μέσο έκθεσης στο deucravacitinib στη σταθερή κατάσταση της τάξης του 24,8% (Cmaxss) και 19,6% (Cavgss) (συγκριτικά με ασθενείς με σωματικό βάρος 60-90 kg).

Ενδογενείς παράγοντες

Η φυλή και η εθνοτική καταγωγή δεν είχαν κλινικά σημαντική επίδραση στην έκθεση στο deucravacitinib.

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες, κωδικός ATC: L04AF07 ### Μηχανισμός δράσης Το deucravacitinib αναστέλλει εκλεκτικά το ένζυμο TYK2 (Το TYK2 ανήκει στην οικογένεια των JAK). Το deucravacitinib δεσμεύεται στη ρυθμιστική…