Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ B01AC22 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

PRASUGREL

Πρασουγρέλη

### Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αναστολείς συσσώρευσης αιμοπεταλίων εκτός ηπαρίνης, κωδικός ATC: B01AC22.

Εμπορικά Ονόματα

EFIENT PRAFSIA PRASUGREL/VOCATE

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes
  • I74 Εμβολή και θρόμβωση αρτηριών

    Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Αθηροθρομβωτικά επεισόδια

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC
medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Οδός:
Από του στόματος
Χορήγηση:
Μία φορά την ημέρα. Με ή χωρίς τη λήψη τροφής. Η χορήγηση της δόσης φόρτισης των 60 mg σε κατάσταση νηστείας μπορεί να παρέχει ταχύτερη έναρξη δράσης.
Δόση έναρξης:
60 mg
  • Ενήλικες
    ΔόσηΔόση φόρτισης 60 mg, ακολουθούμενη από 10 mg μία φορά την ημέρα
    Σε ασθενείς με UA/NSTEMI οι οποίοι υποβάλλονται σε στεφανιογραφία εντός 48 ωρών, η δόση φόρτισης χορηγείται μόνο την ώρα της PCI. Οι ασθενείς θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν ΑΣΟ (75 mg έως 325 mg) καθημερινά. Συνέχιση της θεραπείας για 12 μήνες, εκτός εάν η διακοπή ενδείκνυται κλινικά.
  • Ασθενείς ηλικίας ≥ 75 ετών
    ΔόσηΔόση φόρτισης 60 mg, ακολουθούμενη από 5 mg μία φορά την ημέρα
    Γενικά δεν συστήνεται. Εάν κριθεί αναγκαία η χορήγηση, τότε μετά τη δόση φόρτισης 60 mg, θα πρέπει να συνταγογραφηθεί μειωμένη δόση συντήρησης των 5 mg λόγω μεγαλύτερης ευαισθησίας για αιμορραγία και υψηλότερης έκθεσης στον ενεργό μεταβολίτη.
  • Ασθενείς με βάρος σώματος < 60 kg
    ΔόσηΔόση φόρτισης 60 mg, ακολουθούμενη από 5 mg μία φορά την ημέρα
    Η δόση συντήρησης των 10 mg δεν συστήνεται λόγω αυξημένης έκθεσης στον ενεργό μεταβολίτη και αυξημένου κινδύνου για αιμορραγία.
  • Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία
    Δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών με νεφροπάθεια τελικού σταδίου. Περιορισμένη θεραπευτική εμπειρία.
  • Ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (Child Pugh κατηγορία A και Β)
    Δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης. Περιορισμένη θεραπευτική εμπειρία.
  • Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (Child Pugh κατηγορία C)
    Αντενδείκνυται.
  • Παιδιατρικός πληθυσμός (< 18 ετών)
    Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Περιορισμένα διαθέσιμα δεδομένα για παιδιά με δρεπανοκυτταρική αναιμία.
block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοτα
  • Ενεργός εσωτερική αιμορραγία
  • Ιστορικό αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου ή παροδικού ισχαιμικού επεισοδίου (ΠΙΕ)
  • Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία
    ΠληθυσμόςChild Pugh κατηγορία C
warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Κίνδυνος αιμορραγίας
    Σοβαρός
    Η χρήση του Prasugrel/Πρασουγρέλη σε ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας θα πρέπει να εξετάζεται μόνο όταν τα οφέλη, όσον αφορά την πρόληψη των ισχαιμικών επεισοδίων, κρίνονται ότι υπερτερούν του κινδύνου σοβαρών αιμορραγιών.
  • Κίνδυνος αιμορραγίας σε ηλικιωμένους
    Σοβαρός, αυξημένος κίνδυνος θανατηφόρου αιμορραγίας
    ΠληθυσμόςΑσθενείς ηλικίας ≥ 75 ετών
    Δεν συστήνεται. Να γίνεται μόνο μετά από προσεκτική εξατομικευμένη εκτίμηση οφέλους/κινδύνου. Εάν συνταγογραφηθεί, να χορηγηθεί στη χαμηλότερη δόση συντήρησης των 5 mg.
  • Κίνδυνος αιμορραγίας σε ασθενείς με χαμηλό σωματικό βάρος
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με βάρος σώματος < 60 kg
    Δεν συστήνεται η δόση συντήρησης των 10 mg. Θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί η δόση συντήρησης των 5 mg.
  • Κίνδυνος αιμορραγίας λόγω συγχορήγησης φαρμάκων
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με ταυτόχρονη αγωγή με από του στόματος αντιπηκτικά, κλοπιδογρέλη, ΜΣΑΦ και ινωδολυτικά
    Μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο αιμορραγίας.
  • Διαχείριση ενεργού αιμορραγίας
    Σε ασθενείς με ενεργό αιμορραγία στους οποίους απαιτείται αναστροφή των φαρμακολογικών επιδράσεων, η μετάγγιση αιμοπεταλίων ενδεχομένως να είναι απαραίτητη.
  • Νεφρική δυσλειτουργία
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (συμπεριλαμβανομένης της νεφροπάθειας τελικού σταδίου [ESRD])
    Να χορηγείται με προσοχή λόγω αυξημένου κινδύνου αιμορραγίας.
  • Ηπατική δυσλειτουργία
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία
    Να χορηγείται με προσοχή λόγω αυξημένου κινδύνου αιμορραγίας.
  • Ενημέρωση ασθενών
    Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται ότι ίσως χρειαστούν περισσότερο χρόνο απ’ότι συνήθως προκειμένου να σταματήσει η αιμορραγία και ότι θα πρέπει να αναφέρουν οποιαδήποτε ασυνήθιστη αιμορραγία (σημείο ή διάρκεια) στο γιατρό τους.
  • Κίνδυνος αιμορραγίας σχετιζόμενος με το χρόνο χορήγησης της δόσης φόρτισης σε ασθενείς με NSTEMI
    Αυξημένος κίνδυνος μείζονων και ελάσσονων περι-επεμβατικών αιμορραγιών αν χορηγηθεί νωρίτερα
    ΠληθυσμόςΑσθενείς UA/NSTEMI, στους οποίους η στεφανιογραφία πρόκειται να πραγματοποιηθεί εντός 48 ωρών μετά την εισαγωγή
    Η δόση φόρτισης πρέπει να χορηγείται την ώρα της PCI.
  • Χειρουργική επέμβαση
    Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνουν τους γιατρούς και τους οδοντιάτρους τους. Εάν ο ασθενής πρόκειται να υποβληθεί σε προγραμματισμένη χειρουργική επέμβαση για την οποία δεν είναι επιθυμητή η αντιαιμοπεταλιακή δράση, το Prasugrel/Πρασουγρέλη θα πρέπει να διακόπτεται τουλάχιστον για 7 ημέρες πριν από την χειρουργική επέμβαση.
  • Υπερευαισθησία περιλαμβανομένου και του αγγειοοιδήματος
    Αναφορές αγγειοοιδήματος
    Συνιστάται παρακολούθηση για σημεία υπερευαισθησίας σε ασθενείς με γνωστή αλλεργία στις θειενοπυριδίνες.
  • Θρομβωτική Θρομβοπενική Πορφύρα (ΤΤΡ)
    Σοβαρή κατάσταση
    Απαιτεί έγκαιρη αγωγή.
  • Έκδοχα (Λακτόζη)
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, πλήρη ανεπάρκεια λακτάσης ή κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης
    Δεν πρέπει να πάρουν το Prasugrel/Πρασουγρέλη.
  • Μειωμένη αποτελεσματικότητα λόγω αλληλεπίδρασης
    ΠληθυσμόςΑσθενείς στους οποίους συγχορηγείται πρασουγρέλη και μορφίνη
    Έχει παρατηρηθεί μειωμένη αποτελεσματικότητα της πρασουγρέλης.
swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Βαρφαρίνη (ή άλλα παράγωγα κουμαρίνης)
    προσοχή
    Αυξημένος κίνδυνος για αιμορραγία
    ΣύστασηΝα συγχορηγούνται με προσοχή.
  • Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα (ΜΣΑΦ), συμπεριλαμβανομένων αναστολέων COX-2
    προσοχή
    Αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας
    ΣύστασηΗ χρόνια χρήση ΜΣΑΦ και Prasugrel/Πρασουγρέλη να γίνεται με προσοχή.
  • Φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβολίζονται από τα ένζυμα του κυτοχρώματος P450 (συμπεριλαμβανομένων στατινών) ή επαγωγείς/αναστολείς αυτών
    παρακολούθηση
    Δεν υπάρχουν αποδείξεις κλινικά σημαντικών ανεπιθύμητων αλληλεπιδράσεων.
    ΣύστασηΜπορούν να χορηγηθούν ταυτόχρονα.
  • Ακετυλοσαλικυλικό οξύ (ΑΣΟ)
    παρακολούθηση
    Πιθανή φαρμακοδυναμική αλληλεπίδραση με αύξηση του κινδύνου αιμορραγίας. Η αποτελεσματικότητα και ασφάλεια της πρασουγρέλης προέρχεται από συγχορήγηση με ΑΣΟ.
    ΣύστασηΤο Prasugrel/Πρασουγρέλη πρέπει να χορηγείται ταυτόχρονα με ΑΣΟ.
  • Ηπαρίνη (μη κλασματοποιημένη)
    παρακολούθηση
    Δεν μετέβαλε σημαντικά την αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων ή την επίδραση της ηπαρίνης στην πήξη. Πιθανός αυξημένος κίνδυνος για αιμορραγία.
    ΣύστασηΜπορούν να χορηγηθούν ταυτόχρονα.
  • Στατίνες (π.χ. Ατορβαστατίνη)
    καμία
    Δεν μετέβαλε τη φαρμακοκινητική της πρασουγρέλης και την αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων.
    ΣύστασηΟι στατίνες που είναι υποστρώματα του CYP3A δεν αναμένεται να έχουν επίδραση.
  • Φαρμακευτικά προϊόντα που ανυψώνουν το γαστρικό pH (ρανιτιδίνη, λανσοπραζόλη)
    παρακολούθηση
    Δεν μετέβαλε την AUC και Tmax του ενεργού μεταβολίτη, αλλά μείωσε τη Cmax (κατά 14% και 29% αντίστοιχα).
    ΣύστασηΗ χορήγηση της δόσης φόρτισης χωρίς ταυτόχρονη χορήγηση αυτών των αναστολέων μπορεί να παρέχει ταχύτερη έναρξη δράσης.
  • Αναστολείς του CYP3A (π.χ. κετοκοναζόλη, αντιμυκητιασικά αζολών, αναστολείς πρωτεάσης HIV, κλαριθρομυκίνη, τελιθρομυκίνη, βεραπαμίλη, διλτιαζέμη, ινδιναβίρη, σιπροφλοξασίνη, χυμός γκρέιπφρουτ)
    καμία
    Δεν μετέβαλε την αναστολή της συσσώρευσης αιμοπεταλίων ή την AUC/Tmax του ενεργού μεταβολίτη, αλλά μείωσε το Cmax.
    ΣύστασηΔεν προβλέπεται να έχουν σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική του ενεργού μεταβολίτη.
  • Επαγωγείς του κυτοχρώματος P450 (π.χ. ριφαμπικίνη, καρβαμαζεπίνη)
    καμία
    Δεν μετέβαλε σημαντικά τη φαρμακοκινητική της πρασουγρέλης.
    ΣύστασηΔεν προβλέπεται να έχουν σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική του ενεργού μεταβολίτη.
  • Μορφίνη, άλλα οπιοειδή
    προσοχή
    Καθυστερημένη και μειωμένη έκθεση σε πρασουγρέλη και τον ενεργό μεταβολίτη της, πιθανώς λόγω μειωμένης γαστρεντερικής κινητικότητας. Μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη αποτελεσματικότητα.
    ΣύστασηΣε ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, όπου η μορφίνη δεν μπορεί να αναχαιτιστεί και η ταχεία αναστολή της P2Y12 είναι κρίσιμη, μπορεί να εξεταστεί η χρήση παρεντερικού αναστολέα P2Y12.
  • Διγοξίνη
    καμία
    Δεν έχει κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική της διγοξίνης.
  • Φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβολίζονται από το CYP2C9 (π.χ. S-βαρφαρίνη)
    προσοχή
    Η πρασουγρέλη δεν ανέστειλε το CYP2C9 και δεν επηρέασε τη φαρμακοκινητική της S-βαρφαρίνης. Ωστόσο, λόγω πιθανού αυξημένου κινδύνου για αιμορραγία, απαιτείται προσοχή.
    ΣύστασηΗ βαρφαρίνη και το Prasugrel/Πρασουγρέλη θα πρέπει να συγχορηγούνται με προσοχή.
  • Φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβολίζονται από το CYP2B6 (π.χ. κυκλοφωσφαμίδη, εφαβιρένζη)
    προσοχή
    Η πρασουγρέλη είναι ασθενής αναστολέας του CYP2B6 (μείωση έκθεσης στην υδροξυβουπροπιόνη κατά 23%).
    ΣύστασηΠιθανή κλινική ανησυχία μόνο εάν συγχορηγείται με φάρμακα για τα οποία το CYP2B6 είναι η μόνη μεταβολική οδός και έχουν περιορισμένο θεραπευτικό εύρος.
sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αίμα
  • Αναιμία
  • Θρομβοπενία
  • Οπισθοπεριτοναϊκή αιμορραγία
  • Εκχύμωση
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
  • Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα (TTP) (Μη γνωστές)
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
  • Υπερευαισθησία περιλαμβανομένου και του αγγειοοιδήματος (Όχι συχνές)
Οφθαλμικές διαταραχές
  • Αιμορραγία του οφθαλμού (Όχι συχνές)
Αγγειακές
  • Αιμάτωμα
Αναπνευστικό
  • Επίσταξη
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
  • Αιμόπτυση (Σπάνιες)
Γαστρεντερικό
  • Γαστρεντερική αιμορραγία
Διαταραχές του γαστρεντερικού
  • Αιμορραγία του ορθού (Όχι συχνές)
  • Αιματοχεσία (Όχι συχνές)
  • Ουλορραγία (Όχι συχνές)
Δέρμα
  • Εξάνθημα
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
  • Αιματουρία (Συχνές)
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
  • Αιμάτωμα αγγείου στην θέση παρακέντησης (Συχνές)
  • Αιμορραγία στη θέση της παρακέντησης (Συχνές)
Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών
  • Αιμορραγία μετά από επέμβαση (Όχι συχνές)
  • Υποδόριο αιμάτωμα (Όχι συχνές)
Τραυματισμοί
  • Μώλωπας
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Αιμάτωμα
    Αγγειακές
    Συχνές
  • Αιμάτωμα αγγείου στην θέση παρακέντησης
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Συχνές
  • Αιματουρία
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Συχνές
  • Αιμορραγία στη θέση παρακέντησης
    Γενικές
    Συχνές
  • Αναιμία
    Αίμα
    Συχνές
  • Γαστρεντερική αιμορραγία
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Εκχύμωση
    Δέρμα
    Συχνές
  • Επίσταξη
    Αναπνευστικό
    Συχνές
  • Αιματοχεσία
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Αιμορραγία μετά από επέμβαση
    Τραυματισμοί
    Όχι συχνές
  • Αιμορραγία του ορθού
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Αιμορραγία του οφθαλμού
    Οφθαλμικές
    Όχι συχνές
  • Εξάνθημα
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Μώλωπας
    Τραυματισμοί
    Όχι συχνές
  • Ουλορραγία
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Υπερευαισθησία περιλαμβανομένου και του αγγειοοιδήματος
    Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Υποδόριο αιμάτωμα
    Τραυματισμοί
    Όχι συχνές
  • Αιμόπτυση
    Αναπνευστικό
    Σπάνιες
  • Οπισθοπεριτοναϊκή αιμορραγία
    Αγγειακές
    Σπάνιες
  • Θρομβοπενία
    Αίμα
    Μη γνωστές
  • Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα
    Αίμα
    Μη γνωστές
pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more
  • Κύηση
    χορηγείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μόνο εάν το ενδεχόμενο όφελος για τη μητέρα δικαιολογεί τον πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο
    Δεν έχουν διεξαχθεί κλινικές μελέτες σε έγκυες γυναίκες ή γυναίκες που θηλάζουν. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν άμεσες επικίνδυνες επιδράσεις στην εγκυμοσύνη, στην ανάπτυξη του εμβρύου/νεογέννητου, στον τοκετό ή στη μεταγεννητική ανάπτυξη (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Επειδή οι μελέτες αναπαραγωγικής ικανότητας σε ζώα δεν είναι πάντα αντίστοιχες της ανθρώπινης ανταπόκρισης, το Prasugrel/Πρασουγρέλη θα πρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μόνο εάν το ενδεχόμενο όφελος για τη μητέρα δικαιολογεί τον πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο.
  • Γαλουχία
    Δεν συστήνεται
    Δεν είναι γνωστό εάν η πρασουγρέλη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει ότι η πρασουγρέλη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Η χρήση της πρασουγρέλης κατά τη διάρκεια της γαλουχίας δεν συστήνεται.
  • Γονιμότητα
    Δεν έχει καμία επίδραση
    Η χορηγούμενη από του στόματος πρασουγρέλη δεν έχει καμία επίδραση στη γονιμότητα των αρσενικών και θηλυκών αρουραίων σε δόσεις που αντιστοιχούν με έκθεση έως και 240 φορές τη συνιστώμενη ανθρώπινη ημερήσια δόση συντήρησης (με βάση mg/m2).
e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Συμπτώματα
  • παράταση του χρόνου ροής αίματος
  • αιμορραγικές επιπλοκές
Αντιμετώπιση
εάν απαιτείται άμεση διόρθωση του παρατεταμένου χρόνου ροής, μετάγγιση αιμοπεταλίων και/ή άλλα αιματολογικά προϊόντα μπορούν να ληφθούν υπόψη
directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επηρεάζει την οδήγησηΑμελητέα
Η πρασουγρέλη αναμένεται ότι δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Πυρήνας δισκίου:
Μικροκρυσταλλική κυτταρίνη (E460)
Μαννιτόλη (E421)
Νατριούχος κροσκαρμελλόζη (E468)
Υπρομελλόζη (E464)
Στεατικό μαγνήσιο (E470b)
Επικάλυψη δισκίου:
Υπρομελλόζη (E464)
Υδροξυπροπυλοκυτταρίνη (E463)
Τάλκης (E553b)
Διοξείδιο του τιτανίου (E171)
Κόκκινο οξείδιο του σιδήρου (E172) {Πρασουγρέλη 10 mg}
Κίτρινο οξείδιο του σιδήρου (E172)
biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοδυναμικές

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αναστολείς συσσώρευσης αιμοπεταλίων εκτός ηπαρίνης, κωδικός ATC: B01AC22.

Μηχανισμός δράσης

Η πρασουγρέλη είναι αναστολέας της ενεργοποίησης και της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων μέσω της μη-αναστρέψιμης πρόσδεσης του ενεργού μεταβολίτη της στην κλάση P2Y12 των υποδοχέων της δισφωσφορικής αδενοσίνης (ADP) των αιμοπεταλίων. Καθώς τα αιμοπετάλια συμμετέχουν στην έναρξη και/ή στην εξέλιξη των θρομβωτικών επιπλοκών της αθηροσκληρωτικής νόσου, η αναστολή της λειτουργίας των αιμοπεταλίων μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του ποσοστού των καρδιαγγειακών επιπλοκών όπως ο θάνατος, το έμφραγμα του μυοκαρδίου ή το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Μετά από δόση φόρτισης 60 mg πρασουγρέλης, η αναστολή της προκαλούμενης από την ADP συσσώρευσης των αιμοπεταλίων παρατηρείται στα 15 λεπτά με 5 μΜ ADP και στα 30 λεπτά με 20 μΜ ADP. Η μέγιστη αναστολή που προκαλεί η πρασουγρέλη στην προκαλούμενη από την ADP συσσώρευση των αιμοπεταλίων είναι 83% με 5 μΜ ADP και 79% με 20 μΜ ADP, ενώ και στις δύο περιπτώσεις 89% των υγιών ατόμων και ασθενών με σταθερή αθηροσκλήρωση πέτυχαν τουλάχιστον 50% αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων μέσα σε 1 ώρα. Η αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων από την πρασουγρέλη, παρουσιάζει χαμηλή μεταβλητότητα μεταξύ διαφορετικών ατόμων (9%) και για το ίδιο άτομο (12%) τόσο με τα 5 μΜ ADP όσο και με τα 20 μΜ ADP. H μέση σταθερή κατάσταση αναστολής της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων ήταν 74% και 69% αντίστοιχα για τα 5 μΜ ADP και τα 20 μΜ ADP, και πραγματοποιήθηκε μετά από 3 έως 5 ημέρες από τη χορήγηση δόσης συντήρησης των 10 mg πρασουγρέλης μετά από μια δόση φόρτισης 60 mg. Περισσότεροι από 98% των ατόμων είχαν ≥ 20% αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων κατά τη διάρκεια της θεραπείας με δόση συντήρησης. Η συσσώρευση των αιμοπεταλίων σταδιακά επανήλθε στις τιμές αναφοράς μετά από θεραπεία σε 7 έως 9 ημέρες μετά τη χορήγηση εφάπαξ δόσης φόρτισης των 60 mg πρασουγρέλης και σε 5 ημέρες μετά τη διακοπή της δόσης συντήρησης σε σταθερή κατάσταση.

Δεδομένα μετάβασης θεραπείας: Μετά τη χορήγηση 75 mg κλοπιδογρέλης εφάπαξ ημερησίως για 10 ημέρες, 40 υγιή άτομα άλλαξαν θεραπεία σε πρασουγρέλη 10 mg εφάπαξ ημερησίως με ή χωρίς τη χορήγηση μιας δόσης φόρτισης των 60 mg. Παρόμοια ή μεγαλύτερη αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων παρατηρήθηκε με την πρασουγρέλη. Η απευθείας αλλαγή της θεραπείας με δόση φόρτισης 60 mg πρασουγρέλης είχε ως αποτέλεσμα την ταχύτερη έναρξη της μεγαλύτερης δυνατής αναστολής των αιμοπεταλίων. Μετά τη χορήγηση δόσης φόρτισης 900 mg κλοπιδογρέλης (με ΑΣΟ), 56 άτομα με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο έλαβαν θεραπεία 14 ημερών, είτε με 10 mg πρασουγρέλης εφάπαξ ημερησίως ή με κλοπιδογρέλη 150 mg εφάπαξ ημερησίως και στη συνέχεια άλλαξαν θεραπεία είτε σε 150 mg κλοπιδογρέλης ή σε 10 mg πρασουγρέλης για επιπλέον 14 ημέρες. Παρατηρήθηκε μεγαλύτερη αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων στους ασθενείς που άλλαξαν θεραπεία σε 10 mg πρασουγρέλης σε σύγκριση με εκείνους που έλαβαν θεραπεία με 150 mg κλοπιδογρέλης. Σε μια μελέτη 276 ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, που υποβλήθηκαν σε PCI, η αλλαγή από μια αρχική δόση φόρτισης 600 mg κλοπιδογρέλης ή εικονικού φαρμάκου (placebo), που χορηγήθηκε κατά την εισαγωγή τους στο νοσοκομείο πριν τη στεφανιογραφία, σε 60 mg δόση φόρτισης πρασουγρέλης, που χορηγήθηκε κατά τη διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση, είχε ως αποτέλεσμα παρόμοια αυξημένη αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων για τις 72 ώρες διάρκειας της μελέτης.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο (ACS) Η μελέτη φάσης 3 TRITON συνέκρινε την πρασουγρέλη με την κλοπιδογρέλη, και τα δύο υπό συγχορήγηση με ΑΣΟ και με άλλη εγκεκριμένη θεραπεία. Η TRITON ήταν μια μελέτη 13.608 ασθενών, διεθνής πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, διπλή-τυφλή, με 2 παράλληλες ομάδες. Οι ασθενείς είχαν οξύ στεφανιαίο σύνδρομο με μετρίου έως υψηλού κινδύνου ασταθή στηθάγχη, χωρίς ανάσπαση του διαστήματος ST [NSTEMI] ή με ανάσπαση του διαστήματος ST [STEMI] και αντιμετωπίστηκαν με διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση. Οι ασθενείς με UA/STEMI εντός 72 ωρών από την εμφάνιση των συμπτωμάτων ή ασθενείς με STEMI μεταξύ 12 ωρών έως 14 ημερών από την εμφάνιση των συμπτωμάτων, τυχαιοποιήθηκαν μετά από καθορισμό της στεφανιαίας ανατομίας τους. Οι ασθενείς με STEMI εντός 12 ωρών από την εμφάνιση των συμπτωμάτων και με προγραμματισμένη πρωτογενή διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση μπορεί να τυχαιοποιήθηκαν χωρίς γνώση της στεφανιαίας ανατομίας τους. Σε όλους τους ασθενείς, η δόση φόρτισης μπορούσε να χορηγηθεί οποιαδήποτε στιγμή μεταξύ της τυχαιοποίησης και 1 ώρα μετά την αποχώρηση του ασθενή από το αιμοδυναμικό εργαστήριο. Οι ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν σε πρασουγρέλη (60 mg δόση φόρτισης ακολουθούμενη από εφάπαξ καθημερινή δόση 10 mg) ή κλοπιδογρέλη (300 mg δόση φόρτισης ακολουθούμενη από εφάπαξ καθημερινή δόση 75 mg) έλαβαν θεραπεία για μέσο διάστημα 14,5 μηνών (μέγιστο διάστημα 15 μηνών με ελάχιστο διάστημα παρακολούθησης 6 μηνών). Oι ασθενείς επίσης έλαβαν ΑΣΟ (75 mg έως 325 mg εφάπαξ ημερησίως). Η χρήση οποιασδήποτε θειενοπυριδίνης εντός 5 ημερών πριν από την εγγραφή στη μελέτη ήταν κριτήριο αποκλεισμού. Άλλες θεραπείες, όπως η ηπαρίνη και οι GPIIb/IIIa αναστολείς, χορηγήθηκαν κατά την κρίση του γιατρού. Περίπου 40% των ασθενών (σε κάθε ομάδα θεραπείας) έλαβαν GPIIb/IIIa αναστολείς κατά την διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες όσον αφορά το είδος των αναστολέων GPIIb/IIIa που χρησιμοποιήθηκαν). Περίπου το 98% των ασθενών (σε κάθε ομάδα θεραπείας) έλαβαν αντιθρομβωτικά (ηπαρίνη, χαμηλού μοριακού βάρους ηπαρίνη, μπιβαλιρουδίνη ή άλλο παράγοντα) για την υποστήριξη της διαδερμικής στεφανιαίας παρέμβασης. Ο πρωταρχικός στόχος της δοκιμής ήταν η μέτρηση του χρόνου έως τον πρώτο καρδιαγγειακό θάνατο, το μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου (MI) ή το μη θανατηφόρο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Η ανάλυση του συνολικού τελικού σημείου σε όλο τον πληθυσμό με Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο (άθροισμα των UA/NSTEMI και STEMI) είχε σχεδιαστεί έτσι ώστε να δείξει τη στατιστική υπεροχή της πρασουγρέλης έναντι της κλοπιδογρέλης στην ομάδα ασθενών UA/NSTEMI (p< 0,005).

Όλος ο πληθυσμός με Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο: Το Prasugrel/Πρασουγρέλη έδειξε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα σε σύγκριση με την κλοπιδογρέλη στη μείωση της εμφάνισης πρωταρχικών εκβάσεων καθώς επίσης και τους δευτερεύοντες προκαθορισμοένους στόχους, περιλαμβανομένης και της θρόμβωσης του στεντ (ενδοστεφανιαία πρόθεση) (βλ. Πίνακα 3). Το όφελος της πρασουγρέλης ήταν εμφανές μέσα στις 3 πρώτες ημέρες και παρέμεινε μέχρι το τέλος της μελέτης. Η μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα συνοδεύτηκε από αύξηση της μείζονος αιμορραγίας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Ανεπιθύμητες ενέργειες). Ο πληθυσμός των ασθενών ήταν 92% Καυκάσιοι, 26% γυναίκες και 39% ηλικίας ≥ 65 ετών. Τα οφέλη που σχετίζονται με την πρασουγρέλη ήταν ανεξάρτητα από τη χρήση άλλων βραχυχρόνιων και μακροχρόνιων καρδιαγγειακών θεραπειών, περιλαμβανομένης της ηπαρίνης/χαμηλού μοριακού βάρους ηπαρίνη, της μπιβαλιρουδίνης, των ενδοφλέβιων αναστολέων της GPIIb/nIa, των φαρμακευτικών προϊόντων για τη μείωση των λιπιδίων, των β-αποκλειστών και των αναστολέων του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης. Η αποτελεσματικότητα της πρασουγρέλης ήταν ανεξάρτητη της δόσης του ΑΣΟ (75 mg έως 325 mg εφάπαξ ημερησίως). Η χορήγηση από του στόματος αντιπηκτικών, αντιαιμοπεταλιακών φαρμάκων άλλων από αυτά της μελέτης και η χρόνια χρήση ΜΣΑΦ δεν ήταν επιτρεπτή στη μελέτη TRITON. Σε όλο τον πληθυσμό με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, η πρασουγρέλη σχετίστηκε με μικρότερη συχνότητα καρδιαγγειακού θανάτου, μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου (MI) ή μη θανατηφόρου αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου σε σύγκριση με την κλοπιδογρέλη ανεξάρτητα από τα αρχικά χαρακτηριστικά όπως η ηλικία, το φύλο, το σωματικό βάρος, η γεωγραφική περιοχή, η χρήση των αναστολέων GPIIb/IIIa και ο τύπος του στεντ. Το όφελος ήταν κυρίως λόγω της σημαντικής μείωσης του μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου (MI) (βλ. Πίνακα 3). Τα άτομα με διαβήτη είχαν σημαντικές μειώσεις στο πρωταρχικό και σε όλα τα δευτερεύοντα συνολικά τελικά σημεία. Το όφελος που παρατηρήθηκε από την πρασουγρέλη σε ασθενείς ηλικίας ≥ 75 ετών ήταν μικρότερο από αυτό που παρατηρήθηκε στους ασθενείς ηλικίας < 75 ετών. Ασθενείς ηλικίας ≥ 75 ετών είχαν αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας, περιλαμβανομένης της θανατηφόρας (βλ. Δοσολογία, Ειδικές προειδοποιήσεις και Ανεπιθύμητες ενέργειες). Ασθενείς ≥ 75 ετών στους οποίος το όφελος με την πρασουγρέλη ήταν πιο εμφανές περιλάμβαναν τους ασθενείς με διαβήτη, STEMI, υψηλότερο κίνδυνο για θρόμβωση του στεντ ή υποτροπιάζοντα συμβάντα. Οι ασθενείς με ιστορικό ΠΙΕ ή με ιστορικό ισχαιμικού αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου περισσότερο από 3 μήνες πριν από τη θεραπεία με πρασουγρέλη δεν παρουσίασαν μείωση στο πρωταρχικό συνολικό τελικό σημείο.

Εκβάσεις Πρασουγρέλη + ΑΣΟ (N=6.813) % Κλοπιδογρέλη +ΑΣΟ (N=6.795) % Λόγος Κινδύνου (Hazard Ratio HR) (95% CI) τιμή p
Σε όλο τον πληθυσμό με Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο
Συνολικό Ποσοστό Εμφάνισης Πρωταρχικών Εκβάσεων (Καρδιαγγειακός (CV) θάνατος, μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΜΙ), ή μη θανατηφόρο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο) 9,4 11,5 0,812 (0,732, 0,902) < 0,001
Ποσοστό Εμφάνισης Πρωταρχικών Εκβάσεων ανά περίπτωση
Καρδιαγγειακός θάνατος 2,0 2,2 0,886 (0,701, 1,118) 0,307
Μη θανατηφόρο ΜΙ 7,0 9,1 0,757 (0,672, 0,853) < 0,001
Μη θανατηφόρο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο 0,9 0,9 1,016 (0,712, 1,451) 0,930
Σε ασθενείς με UA/NSTEMI Συνολικό Ποσοστό Εμφάνισης Πρωταρχικών Εκβάσεων (N= 5.044) % (N=5.030) %
Καρδιαγγειακός (CV) θάνατος, μη θανατηφόρο ΜΙ, ή μη θανατηφόρο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο 9,3 11,2 0,820 (0,726, 0,927) 0,002
Καρδιαγγειακός θάνατος 1,8 1,8 0,979 (0,732, 1,309) 0,885
Μη θανατηφόρο ΜΙ 7,1 9,2 0,761 (0,663, 0,873) < 0,001
Μη θανατηφόρο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο 0,8 0,8 0,979 (0,633, 1,513) 0,922
Σε ασθενείς με STEMI Συνολικό Ποσοστό Εμφάνισης Πρωταρχικών Εκβάσεων (N= 1.769) % (N=1.765) %
Καρδιαγγειακός (CV) θάνατος, μη θανατηφόρο ΜΙ, ή μη θανατηφόρο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο 9,8 12,2 0,793 (0,649, 0,968) 0,019
Καρδιαγγειακός θάνατος 2,4 3,3 0,738 (0,497, 1,094) 0,129
Μη θανατηφόρο ΜΙ 6,7 8,8 0,746 (0,588, 0,948) 0,016
Μη θανατηφόρο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο 1,2 1,1 1,097 (0,590, 2,040) 0,770

Στο συνολικό πληθυσμό ACS, η ανάλυση καθενός από τα δευτερεύοντα τελικά σημεία έδειξε σημαντικό όφελος (p< 0,001) υπέρ της πρασουγρέλης έναντι της κλοπιδογρέλης. Αυτά περιελάμβαναν επιβεβαιωμένη ή πιθανή θρόμβωση του στεντ στο τέλος της μελέτης (0,9% έναντι 1,8%, HR 0,498, CI 0,364, 0,683), καρδιαγγειακό θάνατο, μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου (MI) ή επείγουσα επέμβαση επαναγγείωσης του αγγείου στόχου μέσα σε 30 ημέρες (5,9% έναντι 7,4%, HR 0,784, CI 0,688, 0,894), όλες οι αιτίες θανάτου, το μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου (MI) ή το μη θανατηφόρο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο μέχρι το τέλος της μελέτης (10,2% έναντι 12,1%, ΗR 0,831, CI 0,751, 0,919), καρδιαγγειακός θάνατος, μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου (MI), μη θανατηφόρο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή επανανοσηλεία για ισχαιμικά καρδιακά επεισόδια μέχρι το τέλος της μελέτης (11,7% έναντι 13,8%, HR 0,838, CI 0,762, 0,921). Ανάλυση όλων των θανάτων κάθε αιτίας δεν έδειξε σημαντική διαφορά μεταξύ της πρασουγρέλης και της κλοπιδογρέλης στο συνολικό πληθυσμό με ΑCS (2,76% έναντι 2,90%), στον πληθυσμό με UA/NSTEMI (2,58% έναντι 2,41%) και στον πληθυσμό με STEMI (3,28% έναντι 4,31%). H χορήγηση της πρασουγρέλης σχετίστηκε με 50% μείωση της θρόμβωσης εξαιτίας του στεντ καθόλη τη διάρκεια της περιόδου παρατήρησης των 15 μηνών. Η μείωση της θρόμβωσης του στεντ με τη χορήγηση του Prasugrel/Πρασουγρέλη παρατηρήθηκε και νωρίτερα και μετά τις 30 ημέρες και για τα στεντ γυμνού μετάλλου και για τα φαρμακοεκλύοντα στεντ. Σε μία ανάλυση ασθενών που επιβίωσαν μετά από ισχαιμικό επεισόδιο, η πρασουγρέλη σχετίστηκε με ελάττωση του επιπολασμού επακόλουθων πρωταρχικών τελικών σημείων (7,8% για την πρασουγρέλη έναντι 11,9% για την κλοπιδογρέλη). Παρόλο που η αιμορραγία αυξήθηκε με την πρασουγρέλη, η ανάλυση των συνολικών τελικών σημείων θανάτου από κάθε αιτία, μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου, μη θανατηφόρου αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου και της μη σχετιζόμενης με CABG κατά TIMI μείζονος αιμορραγίας, ευνόησε το Prasugrel/Πρασουγρέλη σε σύγκριση με την κλοπιδογρέλη (λόγος κινδύνου HR 0,87, 95% CI, 0,79 έως 0,95, p=0,004). Στη μελέτη TRITON, για κάθε 1.000 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Prasugrel/Πρασουγρέλη, υπήρχαν 22 λιγότεροι ασθενείς με έμφραγμα του μυοκαρδίου και 5 περισσότεροι ασθενείς με μη σχετιζόμενη με CABG, κατά TIMI μείζον αιμορραγία σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με κλοπιδογρέλη. Τα αποτελέσματα μιας φαρμακοδυναμικής/φαρμακογονιδιωματικής μελέτης σε 720 Ασιάτες ασθενείς με Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο που υποβλήθηκαν σε Διαδερμική Στεφανιαία Παρέμβαση (PCI) έδειξαν ότι η χορήγηση της πρασουγρέλης πέτυχε υψηλότερα επίπεδα αναστολής των αιμοπεταλίων σε σύγκριση με τη χορήγηση της κλοπιδογρέλης και ότι η δόση φόρτισης 60 mg πρασουγρέλης/10 mg δόση συντήρησης είναι το κατάλληλο δοσολογικό σχήμα σε Ασιάτες ασθενείς που ζυγίζουν τουλάχιστον 60 kg και είναι ηλικίας μικρότερης των 75 ετών (βλ. Δοσολογία). Σε μια μελέτη διάρκειας 30 μηνών (TRILOGY-ACS), σε 9326 ασθενείς με UA/NSTEMI ACS, που αντιμετωπίστηκαν ιατρικώς χωρίς επαναγγείωση (μη εγκεκριμένη ένδειξη), η πρασουγρέλη δεν μείωσε σημαντικά τη συχνότητα του συνδυαστικού τελικού σημείου της μελέτης που αφορά στον καρδιαγγειακό θάνατο, το έμφραγμα του μυοκαρδίου ή το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, σε σύγκριση με την κλοπιδογρέλη. Τα ποσοστά ΤΙΜΙ μείζονος αιμορραγίας (συμπεριλαμβανομένων της απειλητικής για τη ζωή, της θανατηφόρας και της ενδοκρανιακής αιμορραγίας), ήταν παρόμοια στους ασθενείς υπό πρασουγρέλη και κλοπιδογρέλη. Ασθενείς ≥ 75 ετών ή όσοι είχαν βάρος σώματος < 60 kg (N=3.022), τυχαιοποιήθηκαν σε 5 mg πρασουγρέλης. Όπως και για τους ασθενείς < 75 ετών και > 60 kg, που έλαβαν 10 mg πρασουγρέλης, δεν παρατηρήθηκε διαφορά στις καρδιαγγειακές εκβάσεις, μεταξύ της ομάδας των 5 mg πρασουγρέλης και αυτής των 75 mg κλοπιδογρέλης. Τα ποσοστά μείζονος αιμορραγίας ήταν παρόμοια στους ασθενείς που έλαβαν 5 mg πρασουγρέλη και στους ασθενείς που έλαβαν 75 mg κλοπιδογρέλη. Η πρασουγρέλη 5 mg παρείχε μεγαλύτερη αντιαιμοπεταλιακή δράση έναντι της κλοπιδογρέλης 75 mg. Η πρασουγρέλη θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς ≥ 75 ετών και ασθενείς με σωματικό βάρος < 60 kg (βλ. Δοσολογία, Ειδικές προειδοποιήσεις και Ανεπιθύμητες ενέργειες). Σε μία μελέτη (ACCOAST) διάρκειας 30 ημερών, 4033 ασθενών με NSTEMI και αυξημένα επίπεδα τροπονίνης, οι οποίοι είχαν προγραμματιστεί να υποβληθούν σε στεφανιογραφία ακολουθούμενη από PCI εντός 2 έως 48 ωρών μετά την τυχαιοποίηση, οι ασθενείς που έλαβαν δόση φόρτισης 30 mg πρασουγρέλης, κατά μέσο όρο 4 ώρες πριν τη στεφανιογραφία, ακολουθούμενη από μία δόση φόρτισης 30 mg πρασουγρέλης την ώρα της PCI (n=2037) είχαν αυξημένο κίνδυνο μη σχετιζόμενων με CABG περι-επεμβατικών αιμορραγιών, χωρίς επιπλέον όφελος, συγκριτικά με τους ασθενείς που έλαβαν δόση φόρτισης 60 mg την ώρα της PCI (n=1996). Ειδικότερα, η πρασουγρέλη δεν μείωσε σημαντικά τη συχνότητα του συνδυαστικού καταληκτικού σημείου που αφορά στον καρδιαγγειακό θάνατο (CV), το έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΜΙ), το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, την επείγουσα επαναγγείωση (UR) ή τη θεραπεία διάσωσης με αναστολείς γλυκοπρωτεΐνης ΙΙβ/ΙΙΙα σε διάστημα 7 ημερών από την τυχαιοποίηση, σε ασθενείς που έλαβαν πρασουγρέλη πριν τη στεφανιογραφία, συγκριτικά με τους ασθενείς που έλαβαν την πλήρη δόση φόρτισης της πρασουγρέλης την ώρα της PCI. Επιπλέον, το ποσοστό των κύριων στόχων ασφάλειας για όλες τις μείζονες αιμορραγίες κατά ΤΙΜΙ (CABG και μη-CABG σχετιζόμενα περιστατικά), σε διάστημα 7 ημερών από την τυχαιοποίηση, σε όλους τους ασθενείς, ήταν σημαντικά υψηλότερο στους ασθενείς που έλαβαν πρασουγρέλη πριν τη στεφανιογραφία έναντι ασθενών που έλαβαν την πλήρη δόση φόρτισης πρασουγρέλης την ώρα της PCI. Ως εκ τούτου, σε ασθενείς με UA/NSTEMI που υποβάλλονται σε στεφανιογραφία εντός 48 ωρών μετά την εισαγωγή, η δόση φόρτισης πρέπει να χορηγείται την ώρα της PCI (βλ. Δοσολογία, Ειδικές προειδοποιήσεις και Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Παιδιατρικός πληθυσμός Η μελέτη TADO δοκίμασε τη χρήση της πρασουγρέλης (n = 171) έναντι του εικονικού φαρμάκου (n = 170) σε ασθενείς, ηλικίας 2 έως κάτω των 18 ετών με δρεπανοκυτταρική αναιμία, για τη μείωση της αγγειο-αποφρακτικής κρίσης σε μία μελέτη φάσης III. Η μελέτη δεν πέτυχε την εκπλήρωση κανενός από τα πρωτογενή ή δευτερογενή καταληκτικά σημεία. Συνολικά, δεν βρέθηκαν νέα δεδομένα ασφαλείας για την πρασουγρέλη ως μονοθεραπεία σε αυτόν τον πληθυσμό ασθενών.

Φαρμακοκινητική

Φαρμακοκινητικές

Η πρασουγρέλη είναι ένα προφάρμακο και μεταβολίζεται ταχέως in vivo σε έναν ενεργό μεταβολίτη και ανενεργούς μεταβολίτες. Η έκθεση (AUC) του ενεργού μεταβολίτη έχει μέτρια έως χαμηλή μεταβλητότητα τόσο μεταξύ διαφορετικών ατόμων (27%) όσο και στα ίδια άτομα (19%). Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της πρασουγρέλης είναι παρόμοιες σε υγιή άτομα, σε ασθενείς με σταθερή αθηροσκλήρωση και σε ασθενείς που υποβάλλονται σε διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση.

Απορρόφηση

Η απορρόφηση και ο μεταβολισμός της πρασουγρέλης γίνεται ταχέως, με τη μέγιστη συγκέντρωση πλάσματος (Cmax) του ενεργού μεταβολίτη να επιτυγχάνεται σε περίπου 30 λεπτά. Η έκθεση (AUC) του ενεργού μεταβολίτη αυξάνεται έναντι του θεραπευτικού δοσολογικού εύρους με αναλογικό τρόπο. Σε μία μελέτη με υγιή άτομα, η AUC του ενεργού μεταβολίτη έμεινε ανεπηρέαστη από ένα γεύμα με υψηλά λιπαρά και θερμίδες, αλλά η Cmax μειώθηκε κατά 49% και ο χρόνος επίτευξης της Cmax (Tmax) αυξήθηκε από 0,5 σε 1,5 ώρες. H πρασουγρέλη χορηγήθηκε ανεξάρτητα από τη λήψη τροφής στη μελέτη TRITON. Επομένως, Η πρασουγρέλη μπορεί να χορηγηθεί ανεξάρτητα από τη λήψη τροφής. Παρόλα αυτά, η χορήγηση της δόσης φόρτισης της πρασουγρέλης σε κατάσταση νηστείας μπορεί να παρέχει ταχύτερη έναρξη δράσης (βλ. Δοσολογία).

Κατανομή

Η σύνδεση του ενεργού μεταβολίτη στην ανθρώπινη λευκωματίνη ορού (4% ρυθμιστικό διάλυμα) ήταν 98%.

Βιομετασχηματισμός

Η πρασουγρέλη δεν εντοπίζεται στο πλάσμα μετά την από του στόματος χορήγηση. Υδρολύεται ταχύτατα στο έντερο σε θειολακτόνη, η οποία στη συνέχεια μετατρέπεται στον ενεργό μεταβολίτη σε ένα στάδιο με το μεταβολισμό της στο κυτόχρωμα P450, κυρίως από το CYP3A4 και το CYP2B6 και σε μικρότερο βαθμό από το CYP2C9 και το CYP2C19. Ο ενεργός μεταβολίτης μεταβολίζεται περαιτέρω σε δύο ανενεργές ενώσεις μέσω S-μεθυλίωσης ή σύζευξης με κυστεΐνη. Σε υγιή άτομα, ασθενείς με σταθερή αθηροσκλήρωση και ασθενείς με ACS, που λαμβάνουν πρασουγρέλη, η γενετική διαφοροποίηση των CYP3A5, CYP2B6, CYP2C9 ή CYP2C19 δεν είχε καμία σχετική επίδραση στην φαρμακοκινητική της πρασουγρέλης ή στην αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων.

Αποβολή

Περίπου το 68% της δόσης της πρασουγρέλης απεκκρίνεται στα ούρα και το 27% απεκκρίνεται μέσω των κοπράνων, ως ανενεργοί μεταβολίτες. Ο ενεργός μεταβολίτης έχει χρόνο ημιζωής περίπου 7,4 ώρες (με εύρος 2 έως 15 ώρες).

Φαρμακοκινητικές σε Ειδικούς Πληθυσμούς

Ηλικιωμένοι: Σε μία μελέτη με υγιή άτομα ηλικίας 20 έως 80 ετών, η ηλικία δεν είχε σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική της πρασουγρέλης ή στην αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων. Στη μεγάλη φάσης 3 κλινική δοκιμή, η μέση εκτιμώμενη έκθεση (AUC) του ενεργού μεταβολίτη ήταν 19% υψηλότερη στους πολύ ηλικιωμένους ασθενείς (ηλικίας ≥ 75 ετών) σε σύγκριση με ασθενείς ηλικίας < 75 ετών. Η πρασουγρέλη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή στους ασθενείς ηλικίας ≥75 ετών λόγω του πιθανού κινδύνου αιμορραγίας σε αυτό τον πληθυσμό (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις). Σε μία μελέτη ατόμων με σταθεροποιημένη αρτηριοσκλήρυνση, η μέση AUC του ενεργού μεταβολίτη, σε ασθενείς ≥75 ετών που έλαβαν 5 mg πρασουγρέλης, ήταν περίπου η μισή αυτής που παρατηρήθηκε στους ασθενείς < 65 ετών που έλαβαν 10 mg πρασουγρέλης και η αντιαιμοπεταλιακή δράση των 5 mg ήταν μειωμένη αλλά όχι κατώτερη αυτής των 10 mg.

Ηπατική δυσλειτουργία: Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης στους ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (Child Pugh κατηγορίας A και B). Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της πρασουγρέλης και της προκαλούμενης αναστολής στη συσσώρευση των αιμοπεταλίων, ήταν παρόμοιες σε άτομα με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία σε σύγκριση με υγιή άτομα. Οι φαρμακοκινητικές και φαρμακοδυναμικές ιδιότητες της πρασουγρέλης στους ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία δεν έχουν μελετηθεί. Η πρασουγρέλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Αντενδείξεις).

Νεφρική δυσλειτουργία: Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης στους ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, περιλαμβανομένων των ασθενών με νεφροπάθεια τελικού σταδίου (ESRD). Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της πρασουγρέλης και της προκαλούμενης αναστολής στη συσσώρευση των αιμοπεταλίων, είναι παρόμοιες στους ασθενείς με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (GFR 30< 50 ml/min/1,73m2) και στα υγιή άτομα. Η προκαλούμενη από την πρασουγρέλη αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων ήταν επίσης παρόμοια σε ασθενείς με ESRD οι οποίοι ήταν υπό αιμοδιύλιση σε σύγκριση με υγιή άτομα, παρόλο που η Cmax και η AUC του ενεργού μεταβολίτη μειώθηκε κατά 51% και 42% αντίστοιχα, στους ασθενείς με ESRD.

Σωματικό βάρος: Η μέση έκθεση (AUC) του ενεργού μεταβολίτη της πρασουγρέλης είναι περίπου 30 με 40% υψηλότερη σε υγιή άτομα και σε ασθενείς με σωματικό βάρος < 60 kg σε σύγκριση με εκείνους που είχαν βάρος σώματος ≥60 kg. Η πρασουγρέλη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με βάρος σώματος < 60 kg λόγω του πιθανού κινδύνου αιμορραγίας σε αυτό τον πληθυσμό (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Σε μία μελέτη ατόμων με σταθεροποιημένη αρτηριοσκλήρυνση, η μέση AUC του ενεργού μεταβολίτη, σε ασθενείς < 60 kg που έλαβαν 5 mg πρασουγρέλης, ήταν 38% χαμηλότερη από αυτή των ασθενών ≥ 60 kg που έλαβαν 10 mg πρασουγρέλης και η αντιαιμοπεταλιακή δράση των 5 mg ήταν παρόμοια αυτής των 10 mg.

Εθνικότητα: Σε μελέτες κλινικής φαρμακολογίας, μετά από προσαρμογές για το σωματικό βάρος, η AUC του ενεργού μεταβολίτη ήταν περίπου 19% υψηλότερη στους Κινέζους, Ιάπωνες και Κορεάτες σε σύγκριση με τους Καυκάσιους, που κατά κύριο λόγο σχετίζονται με την υψηλότερη έκθεση στους Ασιάτες με βάρος σώματος < 60 kg. Δεν υπάρχει διαφορά στην έκθεση μεταξύ των Κινέζων, Ιαπώνων και Κορεατών. Η έκθεση σε άτομα Αφρικανικής και Λατινικής καταγωγής είναι συγκρίσιμη με αυτή των Καυκασίων. Δεν συστήνεται προσαρμογή της δόσης με μόνο κριτήριο την εθνικότητα.

Φύλο: Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της πρασουγρέλης σε υγιή άτομα και σε ασθενείς, είναι παρόμοιες σε άνδρες και γυναίκες.

Παιδιατρικός πληθυσμός: Οι φαρμακοκινητικές και φαρμακοδυναμικές ιδιότητες της πρασουγρέλης δεν έχουν αξιολογηθεί στον παιδιατρικό πληθυσμό (βλ. Δοσολογία).

Μηχανισμός δράσης
Το prasugrel είναι μια θειοπυριδίνη που αναστέλλει τους υποδοχείς ADP με μη αναστρέψιμη δράση στον υποδοχέα P2Y12 στα αιμοπετάλια. Ο ενεργός μεταβολίτης του prasugrel εμποδίζει την πρόσδεση της αδενοσινοδιφωσφορικής (ADP) στον υποδοχέα της στα…
Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αναστολείς συσσώρευσης αιμοπεταλίων εκτός ηπαρίνης, κωδικός ATC: B01AC22. ### Μηχανισμός δράσης Η πρασουγρέλη είναι αναστολέας της ενεργοποίησης και της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων μέσω της μη-αναστρέψιμης…

Φαρμακοκινητική

Φαρμακοκινητικές Η πρασουγρέλη είναι ένα προφάρμακο και μεταβολίζεται ταχέως in vivo σε έναν ενεργό μεταβολίτη και ανενεργούς μεταβολίτες. Η έκθεση (AUC) του ενεργού μεταβολίτη έχει μέτρια έως χαμηλή μεταβλητότητα τόσο μεταξύ διαφορετικών ατόμων (27%)…

Μεταβολισμός
Μεταβολισμός Η πρασουγκρέλη δεν ανιχνεύεται στο πλάσμα μετά από από του στόματος χορήγηση. Υδρολύεται ταχέως στο έντερο σε θειολάκταμη από την ανθρώπινη καρβοξυλεστέραση (hCE) 2. Αυτό το ενδιάμεσο μεταβολίζεται περαιτέρω στον ενεργό μεταβολίτη του,…
Απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση * Απορρόφηση: Το 79% ή περισσότερο της δόσης απορροφάται μετά από από του στόματος χορήγηση. Η απορρόφηση και ο μεταβολισμός συμβαίνουν ταχέως και οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (Cmax) επιτυγχάνονται περίπου…

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available
science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος Σύστημα Συχνότητα Προϋπόθεση
Σημεία υπερευαισθησίας vaccinesΑνοσολογικός έλεγχος — Αλλεργία στις θειενοπυριδίνες
checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

DrugBank

Description

expand_more
Το prasugrel είναι ένας νέος αναστολέας αιμοπεταλίων που αναπτύχθηκε από την Daiichi Sankyo Co. και διατίθεται στις ΗΠΑ σε συνεργασία με την Eli Lilly and Company για σύνδρομα θωρακικής αορτής που προγραμματίζονται για διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PCI). Έχει εγκριθεί για χρήση στις ΗΠΑ, την Ινδία και την Ευρώπη.
DrugBank

Indication

expand_more
Για χρήση/θεραπεία σε εγκεφαλικά επεισόδια και στεφανιαία νόσο.
DrugBank

Pharmacology

expand_more
Το prasugrel ανήκει στην κατηγορία των θειοπυριδινών, αναστολέων υποδοχέων ADP, όπως η τικλοπιδίνη (εμπορική ονομασία Ticlid) και η κλοπιδογρέλη (εμπορική ονομασία Plavix). Αυτοί οι παράγοντες μειώνουν τη συσσώρευση («συσσωμάτωση») των αιμοπεταλίων με μη αναστρέψιμη πρόσδεση στους υποδοχείς P2Y12. Σε σύγκριση με την κλοπιδογρέλη, το prasugrel αναστέλλει την πρόκλητη από ADP συσσώρευση των αιμοπεταλίων ταχύτερα, πιο σταθερά και σε μεγαλύτερο βαθμό από τις τυπικές και υψηλότερες δόσεις κλοπιδογρέλης σε υγιείς εθελοντές και σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που υποβάλλονται σε PCI.
DrugBank

Mechanism of action

expand_more
Το prasugrel είναι μια θειοπυριδίνη που αναστέλλει τους υποδοχείς ADP με μη αναστρέψιμη δράση στον υποδοχέα P2Y12 στα αιμοπετάλια. Ο ενεργός μεταβολίτης του prasugrel εμποδίζει την πρόσδεση της αδενοσινοδιφωσφορικής (ADP) στον υποδοχέα της στα αιμοπετάλια, παρεμποδίζοντας την ενεργοποίηση του συμπλέγματος γλυκοπρωτεΐνης GPIIb/IIIa που διαμεσολαβείται από την ADP. Το prasugrel προτείνεται να έχει παρόμοιο μηχανισμό δράσης με την κλοπιδογρέλη.
DrugBank

Half life

expand_more
Ο ενεργός μεταβολίτης έχει χρόνο ημίσειας ζωής περίπου 7 ώρες (εύρος 2-15 ώρες).
DrugBank

Toxicity

expand_more
LD50 (αρουραίος) 1.000 - 2.000 mg/kg; LD50 (κουνέλι) > 1.000 mg/kg
query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

7 ώρες
DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

98%
PubChem

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ
PubChem

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 37 ώρες
Εργαλείο washout arrow_forward
science
Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →
Αντιαιμοπεταλιακή / Αντιπηκτική Αγωγή επιλογή και δοσολογία σε ΑΕΕ, ΑΜΚ, ΚΦ Στεφανιαία Νόσος Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2023 / ESC

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Στεφανιαία Νόσος Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Καρδιαγγειακών Νοσημάτων

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

  • ΒΗΜΑ DAPT-12mo B01AC22
    Διπλή αντιαιμοπεταλιακή 12 μήνες — Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο
    Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο (ACS) — τα ΟΣΣ θεωρούνται καταστάσεις αυξημένου θρομβωτικού κινδύνου
    Δοσολογία: Aspirin 75–100 mg × 1 + Prasugrel 10 mg × 1 (loading 60 mg) · 12 μήνες
  • ΒΗΜΑ Dual-CCS B01AC22
    Διπλή αντιθρομβωτική σε Χρόνιο Στεφανιαίο Σύνδρομο (CCS)
    CCS σε φλεβοκομβικό ρυθμό + υψηλός ισχαιμικός κίνδυνος + ΧΩΡΙΣ υψηλό αιμορραγικό κίνδυνο
    Δοσολογία: Aspirin 75–100 mg × 1 + Prasugrel 10 mg × 1 (5 mg εάν > 75 ή < 60 kg) · Παράταση post-MI
trending_down

Απόσυρση / Deprescribing

IMPACT

Αντιαιμοπεταλιακά

Άμεση διακοπή CR: Υψηλό DP: Υψηλό
open_in_new Δείτε στον οδηγό IMPACT arrow_forward

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more
CID
6918456
Μοριακός τύπος
C20H20FNO3S
Μοριακό βάρος
373.4
IUPAC
[5-[2-cyclopropyl-1-(2-fluorophenyl)-2-oxoethyl]-6,7-dihydro-4H-thieno[3,2-c]pyridin-2-yl] acetate
InChIKey
DTGLZDAWLRGWQN-UHFFFAOYSA-N
Κατάταξη MeSH

MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση

Φάρμακα ή παράγοντες που ανταγωνίζονται ή εξασθενούν οποιονδήποτε μηχανισμό που οδηγεί στη συσσωμάτωση των αιμοπεταλίων, είτε κατά τις φάσεις ενεργοποίησης και αλλαγής σχήματος είτε μετά την αντίδραση απελευθέρωσης πυκνών κοκκίων και τη διέγερση του συστήματος προσταγλανδίνης-θρομβοξάνης.