ESCITALOPRAM
Εσιταλοπράμη
Για τη θεραπεία της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής και της Γενικευμένης Διαταραχής Άγχους (GAD).
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
DrugBank
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
SPC-ESCITALOPRAM-SANDOZ
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: από το στόμα
- Χορήγηση: άπαξ ημερησίως
- Δόση έναρξης: 10 mg
- Τιτλοποίηση: Ανάλογα με την ανταπόκριση του κάθε ασθενούς, η δόση μπορεί να αυξηθεί. Σε διαταραχή πανικού, αρχική δόση 5 mg για την πρώτη εβδομάδα πριν την αύξηση σε 10 mg. Σε ηλικιωμένους, αρχική δόση 5 mg, μπορεί να αυξηθεί σε 10 mg. Σε ήπια/μέτρια ηπατική ανεπάρκεια, αρχική δόση 5 mg για 2 εβδομάδες, μπορεί να αυξηθεί σε 10 mg. Σε χαμηλό μεταβολισμό CYP2C19, αρχική δόση 5 mg για 2 εβδομάδες, μπορεί να αυξηθεί σε 10 mg.
-
Μείζονα καταθλιπτικά επεισόδιαΔόση10 mg άπαξ ημερησίωςΜέγ. δόση20 mg ημερησίωςΣυνήθως απαιτούνται 2-4 εβδομάδες για την επίτευξη αντικαταθλιπτικού αποτελέσματος. Απαιτείται περίοδος θεραπείας τουλάχιστον 6 μηνών για τη σταθεροποίηση της κλινικής ανταπόκρισης.
-
Διαταραχή πανικού με ή χωρίς αγοραφοβίαΔόση5 mg για την πρώτη εβδομάδα, στη συνέχεια 10 mg ημερησίωςΜέγ. δόση20 mg ημερησίωςΗ μέγιστη αποτελεσματικότητα επιτυγχάνεται έπειτα από περίπου 3 μήνες. Η θεραπευτική αγωγή διαρκεί για αρκετούς μήνες.
-
Κοινωνική αγχώδης διαταραχήΔόση10 mg άπαξ ημερησίως, μπορεί να μειωθεί σε 5 mg ή να αυξηθεί σε 20 mg ημερησίωςΜέγ. δόση20 mg ημερησίωςΣυνήθως απαιτούνται 2-4 εβδομάδες για την ανακούφιση των συμπτωμάτων. Η θεραπεία συνιστάται για 12 εβδομάδες για σταθεροποίηση της ανταπόκρισης. Η μακροχρόνια θεραπεία έχει μελετηθεί για 6 μήνες.
-
Γενικευμένη αγχώδης διαταραχήΔόση10 mg άπαξ ημερησίωςΜέγ. δόση20 mg ημερησίωςΗ μακροχρόνια θεραπεία έχει μελετηθεί για τουλάχιστον 6 μήνες σε δόση 20 mg/ημέρα.
-
Ψυχαναγκαστική-καταναγκαστική διαταραχήΔόση10 mg άπαξ ημερησίωςΜέγ. δόση20 mg ημερησίωςΗ αγωγή θα πρέπει να λαμβάνεται για επαρκές χρονικό διάστημα.
-
Ηλικιωμένοι (ηλικίας > 65 ετών)Δόση5 mg άπαξ ημερησίωςΜέγ. δόση10 mg ημερησίωςΗ αποτελεσματικότητα στην κοινωνική αγχώδη διαταραχή δεν έχει μελετηθεί.
-
Ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική ανεπάρκειαΔόση5 mg ημερησίως για τις πρώτες δύο εβδομάδεςΜέγ. δόση10 mg ημερησίωςΑπαιτείται προσοχή και προσεκτική τιτλοδότηση.
-
Ασθενείς με χαμηλό μεταβολισμό του CYP2C19Δόση5 mg ημερησίως κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων εβδομάδωνΜέγ. δόση10 mg ημερησίως
block
SPC-ESCITALOPRAM-SANDOZ
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
-
Ταυτόχρονη θεραπεία με μη-εκλεκτικούς, μη-αναστρέψιμους αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (αναστολείς ΜΑΟ) αντενδείκνυται λόγω του κινδύνου εμφάνισης συνδρόμου σεροτονίνης συνοδευόμενου από διέγερση, τρόμο, υπερθερμία κλπ. (βλέπε Δοσολογία).
-
Ο συνδυασμός της εσιταλοπράμης με αναστρέψιμους αναστολείς ΜΑΟ-Α (π.χ. μοκλοβεμίδη) ή με τον αναστρέψιμο μη-εκλεκτικό αναστολέα ΜΑΟ λινεζολίδη αντενδείκνυται λόγω του κινδύνου εκδήλωσης συνδρόμου σεροτονίνης (βλέπε Δοσολογία).
-
Η εσιταλοπράμη αντενδείκνυται σε ασθενείς με γνωστή παράταση του διαστήματος QT ή συγγενές σύνδρομο μακρού QT.
-
Αντενδείκνυται η χρήση της εσιταλοπράμης με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι προκαλούν παράταση του διαστήματος του QT (βλέπε Δοσολογία).
warning
SPC-ESCITALOPRAM-SANDOZ
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΠληθυσμόςπαιδιά και έφηβοι ηλικίας κάτω των 18 ετώνΗ εσιταλοπράμη δε θα πρέπει να χρησιμοποιείται για τη θεραπεία τους. Ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται με προσοχή για την πιθανότητα εμφάνισης αυτοκτονικών συμπτωμάτων. Δεν υπάρχουν μακροχρόνια στοιχεία ασφάλειας.
-
Παράδοξο άγχοςΠληθυσμόςασθενείς που πάσχουν από διαταραχή πανικούΧορήγηση χαμηλής εναρκτήριας δόσης προκειμένου να μειωθεί το ενδεχόμενο αγχογόνου επίδρασης (βλ. Δοσολογία).
-
Επιληπτικές κρίσειςΠρέπει να διακόπτεται η χορήγηση του Escitalopram/Sandoz εάν ένας ασθενής εμφανίσει επιληπτικές κρίσεις για πρώτη φορά, ή εάν αυξηθεί η συχνότητα των επιληπτικών κρίσεων (σε ασθενείς με προηγούμενη διάγνωση επιληψίας). Οι SSRIs πρέπει να αποφεύγονται σε ασθενείς με ασταθή επιληψία και οι ασθενείς με ελεγχόμενη επιληψία πρέπει να παρακολουθούνται στενά.
-
ΜανίαΟι SSRIs πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό μανίας/υπομανίας. Οι SSRIs πρέπει να διακόπτονται σε οποιοδήποτε ασθενή εισέρχεται σε μανιακή φάση.
-
ΔιαβήτηςΗ δοσολογία της ινσουλίνης και/ή των από του στόματος υπογλυκαιμικών παραγόντων ενδέχεται να απαιτεί αναπροσαρμογή.
-
Αυτοκτονία/αυτοκτονικές σκέψεις ή κλινική επιδείνωσηΟι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά. Οι ασθενείς (και οι φροντιστές των ασθενών) θα πρέπει να είναι σε επαγρύπνηση σχετικά με την ανάγκη παρακολούθησης για οποιαδήποτε κλινική επιδείνωση, αυτοκτονική συμπεριφορά ή αυτοκτονικές σκέψεις και οποιεσδήποτε ασυνήθιστες αλλαγές στη συμπεριφορά και για να αναζητήσουν ιατρική συμβουλή άμεσα εάν εμφανιστούν αυτά τα συμπτώματα.
-
Ακαθησία/ ψυχοκινητική ανησυχίαΗ αύξηση της δόσης μπορεί να είναι επιζήμια.
-
ΥπονατριαιμίαΠροσοχή απαιτείται στους ασθενείς που διατρέχουν κίνδυνο, όπως οι ηλικιωμένοι, οι ασθενείς με κίρρωση του ήπατος ή εάν το φάρμακο χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα που μπορεί να προκαλέσουν υπονατριαιμία.
-
ΑιμορραγίαΣυνιστάται προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν αγωγή με SSRIs, ιδιαίτερα με ταυτόχρονη λήψη από του στόματος αντιπηκτικών, φαρμάκων με γνωστή επίδραση στην αιμοπεταλιακή λειτουργία (...) και σε ασθενείς με γνωστό ιστορικό αιμορραγικών τάσεων.
-
ECT (Ηλεκτροσπασμοθεραπεία)Συνιστάται προσοχή.
-
Σύνδρομο σεροτονίνηςΣυνιστάται προσοχή εάν η εσιταλοπράμη χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με φαρμακευτικά προϊόντα που παρουσιάζουν σεροτονινεργική δράση (...). Εάν εμφανιστούν τέτοια συμπτώματα, η θεραπεία με τον SSRI και το σεροτονινεργικό φαρμακευτικό προϊόν πρέπει να διακοπεί αμέσως και να ξεκινήσει συμπτωματική αγωγή.
-
St John ’ s WortΗ ταυτόχρονη χρήση SSRIs και φυτικών σκευασμάτων που περιέχουν St John’s Wort (...) μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα αύξηση στην επίπτωση των ανεπιθύμητων ενεργειών.
-
Συμπτώματα απόσυρσης που παρατηρούνται με τη διακοπή της αγωγήςΣυνιστάται η σταδιακή μείωση της εσιταλοπράμης κατά τη διακοπή της αγωγής σε χρονική περίοδο αρκετών εβδομάδων ή μηνών, ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς (βλέπε «Συμπτώματα απόσυρσης που παρατηρούνται με τη διακοπή της αγωγής», παράγραφο 4.2).
-
Στεφανιαία καρδιακή νόσοςΛόγω περιορισμένης κλινικής εμπειρίας, συνιστάται προσοχή σε ασθενείς με στεφανιαία καρδιακή νόσο (βλέπε παράγραφο 5.3).
-
Παράταση του διαστήματος QTΣυνιστάται προσοχή σε ασθενείς με σημαντική βραδυκαρδία, ή σε ασθενείς με πρόσφατο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου ή μη αντιρροπούμενη καρδιακή ανεπάρκεια. Διαταραχές των ηλεκτρολυτών όπως υποκαλιαιμία και υπομαγνησιαιμία αυξάνουν τον κίνδυνο για κακοήθεις αρρυθμίες και πρέπει να διορθωθούν πριν την έναρξη της θεραπείας με εσιταλοπράμη. Εάν λαμβάνουν τη θεραπεία ασθενείς με σταθερή καρδιακή νόσο, θα πρέπει να γίνεται μία επανεξέταση με ΗΚΓ πριν από την έναρξη της θεραπείας. Αν εμφανιστούν σημεία καρδιακής αρρυθμίας κατά τη διάρκεια της θεραπείας με εσιταλοπράμη, θα πρέπει να αποσυρθεί η θεραπεία και να γίνει ΗΚΓ.
-
Γλαύκωμα Κλειστής ΓωνίαςΗ εσιταλοπράμη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με γλαύκωμα κλειστής γωνία ή ιστορικό γλαυκώματος.
swap_horiz
SPC-ESCITALOPRAM-SANDOZ
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Μη-εκλεκτικοί, μη-αναστρέψιμοι αναστολείς ΜΑΟαντένδειξηΣοβαρές αντιδράσεις, σύνδρομο σεροτονίνηςΣύστασηΑντενδείκνυται η συγχορήγηση. Έναρξη εσιταλοπράμης 14 ημέρες μετά τη διακοπή αναστολέα ΜΑΟ. Έναρξη αναστολέα ΜΑΟ 7 ημέρες μετά τη διακοπή εσιταλοπράμης.
-
Μοκλοβεμίδη (αναστρέψιμος, εκλεκτικός αναστολέας ΜΑΟ-Α)αντένδειξηΚίνδυνος εμφάνισης συνδρόμου σεροτονίνηςΣύστασηΑντενδείκνυται.
-
Λινεζολίδη (αναστρέψιμος, μη-εκλεκτικός αναστολέας ΜΑΟ)αντένδειξηΚίνδυνος εμφάνισης συνδρόμου σεροτονίνηςΣύστασηΔε θα πρέπει να χορηγείται. Εάν ο συνδυασμός είναι αναγκαίος, χορηγείται με την ελάχιστη δοσολογία και υπό στενή κλινική παρακολούθηση.
-
Σελεγιλίνη (μη-αναστρέψιμος, εκλεκτικός αναστολέας ΜΑΟ-Β)προσοχήΚίνδυνος εμφάνισης συνδρόμου σεροτονίνηςΣύστασηΧρειάζεται προσοχή.
-
Φαρμακευτικά προϊόντα που παρατείνουν το διάστημα QT (π.χ. αντιαρρυθμικά Τάξης ΙΑ και ΙΙΙ, αντιψυχωσικά, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, ορισμένοι αντιμικροβιακοί παράγοντες, ορισμένα αντιισταμινικά)αντένδειξηΑθροιστική επίδραση, κίνδυνος κοιλιακής αρρυθμίαςΣύστασηΑντενδείκνυται η συγχορήγηση.
-
προσοχήΚίνδυνος εμφάνισης συνδρόμου σεροτονίνηςΣύστασηΣυνιστάται προσοχή.
-
Σουματριπτάνη, άλλες τριπτάνεςπροσοχήΚίνδυνος εμφάνισης συνδρόμου σεροτονίνηςΣύστασηΣυνιστάται προσοχή.
-
Φαρμακευτικά προϊόντα που μειώνουν τον ουδό των επιληπτικών κρίσεων (π.χ. αντικαταθλιπτικά, νευροληπτικά, μεφλοκίνη, βουπροπιόνη, τραμαδόλη)προσοχήΜείωση του ουδού των επιληπτικών κρίσεωνΣύστασηΣυνιστάται προσοχή.
-
προσοχήΑυξημένες δράσειςΣύστασηΣυνιστάται προσοχή.
-
προσοχήΑυξημένες δράσειςΣύστασηΣυνιστάται προσοχή.
-
St John’s Wort (Hypericum perforatum)προσοχήΑύξηση στην επίπτωση των ανεπιθύμητων ενεργειώνΣύστασηΣυνιστάται προσοχή.
-
Από του στόματος χορηγούμενα αντιπηκτικάπαρακολούθησηΜεταβολή της αντιπηκτικής δράσηςΣύστασηΠαρακολούθηση προσεκτικά για την πηκτικότητα του αίματος.
-
Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ)προσοχήΑύξηση της αιμορραγικής τάσηςΣύστασηΣυνιστάται προσοχή.
-
ΑλκοόλπαρακολούθησηΔε συνιστάται ο συνδυασμόςΣύστασηΟ συνδυασμός δε συνιστάται.
-
Φαρμακευτικά προϊόντα που προκαλούν υποκαλιαιμία/υπομαγνησιαιμίαπροσοχήΑύξηση του κινδύνου εμφάνισης κακοήθους αρρυθμίαςΣύστασηΕπιβάλλεται να επιδεικνύεται προσοχή.
-
Ομεπραζόλη (αναστολέας CYP2C19)προσοχήΜέτρια αύξηση της συγκέντρωσης της εσιταλοπράμης στο πλάσμα (~50%)ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή. Μείωση της δόσης εσιταλοπράμης μπορεί να είναι απαραίτητη.
-
Σιμετιδίνη (μετρίως ισχυρός αναστολέας)προσοχήΜέτρια αύξηση της συγκέντρωσης της εσιταλοπράμης στο πλάσμα (~70%)ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή. Προσαρμογή της δόσης μπορεί να δικαιολογείται.
-
προσοχήΑύξηση συγκέντρωσης στο πλάσμα (μεταβολισμός από CYP2D6)ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή. Μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή της δόσης.
-
προσοχήΑύξηση συγκέντρωσης στο πλάσμα (μεταβολισμός από CYP2D6)ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή. Μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή της δόσης.
-
Μετοπρολόλη (όταν χρησιμοποιείται στην καρδιακή ανεπάρκεια)προσοχήΑύξηση συγκέντρωσης στο πλάσμα (μεταβολισμός από CYP2D6)ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή. Μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή της δόσης. Η συγχορήγηση οδήγησε σε διπλασιασμό των επιπέδων στο πλάσμα.
-
προσοχήΑύξηση συγκέντρωσης στο πλάσμα (μεταβολισμός από CYP2D6)ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή. Μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή της δόσης. Η συγχορήγηση οδήγησε σε διπλασιασμό των επιπέδων στο πλάσμα.
-
προσοχήΑύξηση συγκέντρωσης στο πλάσμα (μεταβολισμός από CYP2D6)ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή. Μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή της δόσης.
-
προσοχήΑύξηση συγκέντρωσης στο πλάσμα (μεταβολισμός από CYP2D6)ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή. Μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή της δόσης.
-
προσοχήΑύξηση συγκέντρωσης στο πλάσμα (μεταβολισμός από CYP2D6)ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή. Μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή της δόσης.
-
προσοχήΑύξηση συγκέντρωσης στο πλάσμα (μεταβολισμός από CYP2D6)ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή. Μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή της δόσης.
-
ΑλλοπεριδόληπροσοχήΑύξηση συγκέντρωσης στο πλάσμα (μεταβολισμός από CYP2D6)ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή. Μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή της δόσης.
-
Φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβολίζονται από το CYP2C19προσοχήΑσθενής αναστολή του CYP2C19ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή κατά την ταυτόχρονη χρήση.
sick
SPC-ESCITALOPRAM-SANDOZ
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Θρομβοπενία
- Αναφυλακτική αντίδραση
- Απρόσφορη έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης
- Μειωμένη όρεξη
- Αυξημένη όρεξη
- Σωματικό βάρος αυξημένο
- Σωματικό βάρος μειωμένο
- Υπονατριαιμία
- Ανορεξία
- Άγχος
- Ανησυχία
- Ανώμαλα όνειρα
- Γενετήσια ορμή μειωμένη
- Ανοργασμία (Γυναίκες)
- Τριγμός των οδόντων
- Διέγερση
- Νευρικότητα
- Προσβολή πανικού
- Συγχυτική κατάσταση
- Επιθετικότητα
- Αποπροσωποποίηση
- Ψευδαίσθηση
- Μανία
- Αυτοκτονικός ιδεασμός
- Αυτοκτονική συμπεριφορά
- Κεφαλαλγία
- Αϋπνία
- Υπνηλία
- Ζάλη
- Παραισθησία
- Τρόμος
- Διαταραχή γεύσης
- Διαταραχή ύπνου
- Συγκοπή
- Σύνδρομο σεροτονίνης
- Δυσκινησία
- Διαταραχή κινητικότητας
- Σπασμός
- Ψυχοκινητική ανησυχία/ακαθησία
- Μυδρίαση
- Οπτική διαταραχή
- Εμβοές
- Ταχυκαρδία
- Βραδυκαρδία
- Επιμήκυνση του QT στο ηλεκτροκαρδιογράφημα
- Κοιλιακή αρρυθμία, συμπεριλαμβανομένης της κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου
- Ορθοστατική υπόταση
- Παραρρινοκολπίτιδα
- Χασμουρητό
- Επίσταξη
- Ναυτία
- Διάρροια
- Δυσκοιλιότητα
- Έμετος
- Ξηροστομία
- Αιμορραγία του γαστρεντερικού σωλήνα (συμπεριλαμβανομένης αιμορραγίας του ορθού)
- Ηπατίτιδα
- Δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας μη φυσιολογικές
- Εφίδρωση αυξημένη
- Κνίδωση
- Αλωπεκία
- Εξάνθημα
- Κνησμός
- Εκχύμωση
- Αγγειοοιδήματα
- Αρθραλγία
- Μυαλγία
- Κατακράτηση ούρων
- Διαταραχές εκσπερμάτισης (Άνδρες)
- Ανικανότητα (Άνδρες)
- Μητρορραγία (Γυναίκες)
- Μηνορραγία (Γυναίκες)
- Γαλακτόρροια
- Πριαπισμός (Άνδρες)
- Κόπωση
- Πυρετός
- Οίδημα
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Μη γνωστέςΘρομβοπενίαΔιαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΑναφυλακτική αντίδρασηΔιαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
Μη γνωστέςΑπρόσφορη έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνηςΔιαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
-
ΣυχνέςΜειωμένη όρεξηΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
ΣυχνέςΑυξημένη όρεξηΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
ΣυχνέςΣωματικό βάρος αυξημένοΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
Όχι συχνέςΣωματικό βάρος μειωμένοΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
Μη γνωστέςΥπονατριαιμίαΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
Μη γνωστέςΑνορεξίαΔιαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
-
ΣυχνέςΆγχοςΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΑνησυχίαΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΑνώμαλα όνειραΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΓενετήσια ορμή μειωμένηΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΑνοργασμία (Γυναίκες)Ψυχιατρικές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΤριγμός των οδόντωνΨυχιατρικές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΔιέγερσηΨυχιατρικές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΝευρικότηταΨυχιατρικές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΠροσβολή πανικούΨυχιατρικές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΣυγχυτική κατάστασηΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΕπιθετικότηταΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΑποπροσωποποίησηΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΨευδαίσθησηΨυχιατρικές διαταραχές
-
Μη γνωστέςΜανίαΨυχιατρικές διαταραχές
-
Μη γνωστέςΑυτοκτονικός ιδεασμόςΨυχιατρικές διαταραχές
-
Μη γνωστέςΑυτοκτονική συμπεριφοράΨυχιατρικές διαταραχές
-
Πολύ συχνέςΚεφαλαλγίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΑϋπνίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΥπνηλίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΖάληΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΠαραισθησίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΤρόμοςΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Όχι συχνέςΔιαταραχή γεύσηςΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Όχι συχνέςΔιαταραχή ύπνουΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Όχι συχνέςΣυγκοπήΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΣύνδρομο σεροτονίνηςΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Μη γνωστέςΔυσκινησίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Μη γνωστέςΔιαταραχή κινητικότηταςΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Μη γνωστέςΣπασμόςΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Μη γνωστέςΨυχοκινητική ανησυχία/ακαθησίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Όχι συχνέςΜυδρίασηΟφθαλμικές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΟπτική διαταραχήΟφθαλμικές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΕμβοέςΔιαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου
-
Όχι συχνέςΤαχυκαρδίαΚαρδιακές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΒραδυκαρδίαΚαρδιακές διαταραχές
-
Μη γνωστέςΕπιμήκυνση του QT στο ηλεκτροκαρδιογράφημαΚαρδιακές διαταραχές
-
Μη γνωστέςΚοιλιακή αρρυθμία, συμπεριλαμβανομένης της κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίουΚαρδιακές διαταραχές
-
Μη γνωστέςΟρθοστατική υπότασηΑγγειακές διαταραχές
-
ΣυχνέςΠαραρρινοκολπίτιδαΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
-
ΣυχνέςΧασμουρητόΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
-
Όχι συχνέςΕπίσταξηΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
ΣυχνέςΔιάρροιαΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
ΣυχνέςΔυσκοιλιότηταΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
ΣυχνέςΈμετοςΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
ΣυχνέςΞηροστομίαΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
Όχι συχνέςΑιμορραγία του γαστρεντερικού σωλήνα (συμπεριλαμβανομένης αιμορραγίας του ορθού)Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
Μη γνωστέςΗπατίτιδαΔιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
Μη γνωστέςΔοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας μη φυσιολογικέςΔιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
ΣυχνέςΕφίδρωση αυξημένηΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Όχι συχνέςΚνίδωσηΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Όχι συχνέςΑλωπεκίαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Όχι συχνέςΕξάνθημαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Όχι συχνέςΚνησμόςΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Μη γνωστέςΕκχύμωσηΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Μη γνωστέςΑγγειοοιδήματαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΣυχνέςΑρθραλγίαΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού και οστικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΜυαλγίαΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού και οστικές διαταραχές
-
Μη γνωστέςΚατακράτηση ούρωνΔιαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
-
ΣυχνέςΔιαταραχές εκσπερμάτισης (Άνδρες)Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
ΣυχνέςΑνικανότητα (Άνδρες)Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
Όχι συχνέςΜητρορραγία (Γυναίκες)Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
Όχι συχνέςΜηνορραγία (Γυναίκες)Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
Μη γνωστέςΓαλακτόρροιαΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
Μη γνωστέςΠριαπισμός (Άνδρες)Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
ΣυχνέςΚόπωσηΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
ΣυχνέςΠυρετόςΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Όχι συχνέςΟίδημαΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
pregnant_woman
SPC-ESCITALOPRAM-SANDOZ
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΑποφεύγεταιΤο Escitalopram/Sandoz δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο και μόνο έπειτα από προσεκτική εκτίμηση της σχέσης κινδύνου/οφέλους. Τα νεογνά πρέπει να παρακολουθούνται εάν η χρήση του Escitalopram/Sandoz από τη μητέρα συνεχίζεται και κατά την όψιμη κύηση, ιδιαίτερα στο τρίτο τρίμηνο. Κατά τη διάρκεια της κύησης πρέπει να αποφεύγεται η απότομη διακοπή. Η χρήση των SSRIs/ SΝRIs από τη μητέρα κατά τα όψιμα στάδια της κύησης μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση των ακόλουθων συμπτωμάτων στο νεογνό: αναπνευστική δυσχέρεια, κυάνωση, άπνοια, σπασμοί, αστάθεια στη θερμοκρασία, δυσκολία στη σίτιση, έμετος, υπογλυκαιμία, υπερτονία, υποτονία, υπεραντανακλαστικότητα, τρόμος, σπαστικότητα, ευερεθιστότητα, λήθαργος, συνεχές κλάμα, υπνηλία και δυσκολία στον ύπνο. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί είτε να οφείλονται σε σεροτονινεργικές επιδράσεις είτε να είναι συμπτώματα απόσυρσης. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων οι επιπλοκές αρχίζουν αμέσως ή σύντομα (< 24 ώρες) μετά τον τοκετό. Επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν ότι η χρήση των SSRIs κατά την κύηση, ειδικά σε όψιμο στάδιο κύησης, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμμένουσας πνευμονικής υπέρτασης των νεογνών (PPHN). Ο παρατηρούμενος κίνδυνος ήταν περίπου 5 περιστατικά στις 1000 κυήσεις. Στο γενικό πληθυσμό, σημειώνονται 1 έως 2 περιστατικά PPHN ανά 1000 κυήσεις.
-
ΓαλουχίαΑποφεύγεταιΗ εσιταλοπράμη αναμένεται να απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Συνεπώς, η γαλουχία δε συνιστάται κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
-
ΓονιμότηταΆγνωστοΔεδομένα σε ζώα έχουν δείξει ότι η σιταλοπράμη μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα του σπέρματος (βλέπε παράγραφο 5.3). Αναφορές με κάποια SSRIs στον άνθρωπο έχουν δείξει ότι η επίδραση στην ποιότητα του σπέρματος είναι αναστρέψιμη. Δεν έχουν παρατηρηθεί μέχρι σήμερα επιπτώσεις στη γονιμότητα του ανθρώπου.
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-ESCITALOPRAM-SANDOZ
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
SPC-ESCITALOPRAM-SANDOZ
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση Η απορρόφηση είναι σχεδόν πλήρης και ανεξάρτητη από τη λήψη τροφής (Ο μέσος χρόνος για την επίτευξη της μέγιστης συγκέντρωσης (mean T max ) είναι 4 ώρες μετά από πολλαπλές δόσεις). Όπως ισχύει και για τη ρακεμική σιταλοπράμη, η απόλυτη…
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
DrugBank
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-ESCITALOPRAM-SANDOZ
expand_more
Δοσολογία
Η ασφάλεια ημερήσιων δόσεων άνω των 20 mg δεν έχει αποδειχθεί.
Μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια
Η συνήθης δόση είναι 10 mg άπαξ ημερησίως. Ανάλογα με την ανταπόκριση του κάθε ασθενούς, η δόση μπορεί να αυξηθεί έως τη μέγιστη δόση των 20 mg ημερησίως. Συνήθως απαιτούνται 2-4 εβδομάδες για την επίτευξη αντικαταθλιπτικού αποτελέσματος. Αφού υποχωρήσουν τα συμπτώματα, απαιτείται περίοδος θεραπείας τουλάχιστον 6 μηνών για τη σταθεροποίηση της κλινικής ανταπόκρισης.
Διαταραχή πανικού με ή χωρίς αγοραφοβία
Συνιστάται η χορήγηση αρχικής δόσης ίσης με 5 mg για την πρώτη εβδομάδα πριν από την αύξηση της δόσης σε 10 mg ημερησίως. Η δόση μπορεί να αυξηθεί περαιτέρω, μέχρι το μέγιστο των 20 mg ημερησίως, ανάλογα με την ανταπόκριση του κάθε ασθενούς. Η μέγιστη αποτελεσματικότητα επιτυγχάνεται έπειτα από περίπου 3 μήνες. Η θεραπευτική αγωγή διαρκεί για αρκετούς μήνες.
Κοινωνική αγχώδης διαταραχή
Η συνήθης δόση είναι 10 mg άπαξ ημερησίως. Συνήθως απαιτούνται 2-4 εβδομάδες για την ανακούφιση των συμπτωμάτων. Στη συνέχεια η δόση μπορεί να μειωθεί σε 5 mg ή να αυξηθεί στη μέγιστη δόση των 20 mg ημερησίως, ανάλογα με την ανταπόκριση του κάθε ασθενούς ξεχωριστά. Η κοινωνική αγχώδης διαταραχή είναι μια νόσος που έχει χρόνια πορεία, και συνιστάται η λήψη της θεραπευτικής αγωγής επί 12 εβδομάδες προκειμένου να σταθεροποιηθεί η κλινική ανταπόκριση. Η μακροχρόνια θεραπεία ασθενών που επέδειξαν κλινική ανταπόκριση έχει μελετηθεί για 6 μήνες και μπορεί να εξετασθεί σε εξατομικευμένη βάση προκειμένου να αποφευχθεί ενδεχόμενη υποτροπή της νόσου. Τα οφέλη της θεραπείας θα πρέπει να επαναξιολογούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Η κοινωνική αγχώδης διαταραχή είναι ένας καλά προσδιορισμένος διαγνωστικός όρος για την περιγραφή μιας ειδικής διαταραχής, ο οποίος δε θα πρέπει να συγχέεται με την υπερβολική συστολή. Η χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής ενδείκνυται μόνο στην περίπτωση που η διαταραχή επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό τις επαγγελματικές και τις κοινωνικές δραστηριότητες του ατόμου. Η θέση αυτής της θεραπείας συγκριτικά με τη γνωσιακή συμπεριφορά δεν έχει αξιολογηθεί. Η φαρμακευτική αγωγή αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης θεραπευτικής στρατηγικής.
Γενικευμένη αγχώδης διαταραχή
Η αρχική δόση είναι 10 mg άπαξ ημερησίως. Ανάλογα με την ανταπόκριση του κάθε ασθενούς, η δόση μπορεί να αυξηθεί έως τη μέγιστη δόση των 20 mg ημερησίως. Η μακροχρόνια θεραπεία ασθενών που επέδειξαν κλινική ανταπόκριση έχει μελετηθεί για τουλάχιστον 6 μήνες σε ασθενείς που ελάμβαναν δόση ίση με 20 mg/ ημέρα. Τα οφέλη από τη λήψη της αγωγής και η δόση θα πρέπει να επαναξιολογούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα (βλέπε παράγραφο 5.1).
Ψυχαναγκαστική-καταναγκαστική διαταραχή
Η αρχική δόση είναι 10 mg άπαξ ημερησίως. Ανάλογα με την ανταπόκριση του κάθε ασθενούς, η δόση μπορεί να αυξηθεί έως τη μέγιστη δόση των 20 mg ημερησίως. Επειδή η ψυχαναγκαστική-καταναγκαστική διαταραχή (OCD) είναι μια χρόνια νόσος, οι ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνουν την αγωγή για ένα επαρκές χρονικό διάστημα το οποίο θα είναι ικανό να διασφαλίσει την απουσία συμπτωμάτων στους ασθενείς. Τα οφέλη από τη λήψη της αγωγής και η δόση θα πρέπει να επαναξιολογούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα (βλέπε παράγραφο 5.1).
Ηλικιωμένοι (ηλικίας > 65 ετών)
Η αρχική δόση είναι 5 mg άπαξ ημερησίως. Ανάλογα με την ανταπόκριση του κάθε ασθενή, η δόση μπορεί να αυξηθεί σε 10 mg ημερησίως (βλέπε παράγραφο 5.2). Η αποτελεσματικότητα της εσιταλοπράμης στην περίπτωση της κοινωνικής αγχώδους διαταραχής δεν έχει μελετηθεί στους ηλικιωμένους ασθενείς.
Παιδιατρικός πληθυσμός (< 18 ετών)
Το Escitalopram/Sandoz δεν πρέπει να χρησιμοποιείται στη θεραπεία των παιδιών και των εφήβων ηλικίας κάτω των 18 ετών (βλέπε παράγραφο 4.4).
Νεφρική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική ανεπάρκεια. Συνιστάται προσοχή σε ασθενείς με σοβαρή ελάττωση της νεφρικής λειτουργίας (CL CR κάτω από 30 ml/min) (βλέπε παράγραφο 5.2).
Ηπατική δυσλειτουργία
Συνιστάται αρχική δόση 5 mg ημερησίως για τις πρώτες δύο εβδομάδες της θεραπείας σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική ανεπάρκεια. Η δόση μπορεί να αυξηθεί μέχρι τα 10 mg ημερησίως, ανάλογα με την ανταπόκριση του κάθε ασθενούς. Πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή και να γίνεται πολύ προσεκτική τιτλοδότηση της δόσης σε ασθενείς με σημαντικά ελαττωμένη ηπατική λειτουργία (βλέπε παράγραφο 5.2).
Ασθενείς με χαμηλό μεταβολισμό του CYP 2 C 19
Για τους ασθενείς που είναι γνωστό ότι έχουν χαμηλό μεταβολισμό του CYP2C19, συνιστάται μία αρχική δόση ίση με 5 mg ημερησίως κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων εβδομάδων της θεραπείας. Ανάλογα με την ανταπόκριση του κάθε ασθενούς, η δόση μπορεί να αυξηθεί έως τα 10 mg ημερησίως (βλέπε παράγραφο 5.2).
Συμπτώματα απόσυρσης που σημειώνονται με τη διακοπή της αγωγής
Θα πρέπει να αποφεύγεται η αιφνίδια διακοπή της αγωγής. Όταν διακόπτεται η αγωγή με την εσιταλοπράμη, η δόση θα πρέπει να μειώνεται σταδιακά σε χρονικό διάστημα τουλάχιστον μίας έως δύο εβδομάδων ώστε να ελαττωθεί ο κίνδυνος εμφάνισης συμπτωμάτων εκ διακοπής (βλέπε παραγράφους 4.4 και 4.8). Εάν εμφανισθούν μη ανεκτά συμπτώματα με τη μείωση της δόσης ή με τη διακοπή της αγωγής, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο επαναχορήγησης της δοσολογίας πριν από τη διακοπή. Στη συνέχεια, ο ιατρός μπορεί να συνεχίσει να μειώνει τη δόση, αλλά με βραδύτερο ρυθμό. Escitalopram/Sandoz 15 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία: Η μορφή του διαιρούμενου δισκίου επιτρέπει την επίτευξη ευελιξίας στη δοσολογία. Ωστόσο, εάν οι ασθενείς δεν είναι σε θέση να διαιρέσουν το δισκίο με τον κατάλληλο τρόπο, πρέπει να προτιμηθεί ένα δισκίο χαμηλότερης περιεκτικότητας.
Τρόπος χορήγησης
Το Escitalopram/Sandoz χορηγείται ως μονήρης ημερήσια δόση και μπορεί να ληφθεί με ή χωρίς φαγητό.
block
Αντενδείξεις
SPC-ESCITALOPRAM-SANDOZ
expand_more
Αντενδείξεις
- Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
- Ταυτόχρονη θεραπεία με μη-εκλεκτικούς, μη-αναστρέψιμους αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (αναστολείς ΜΑΟ) αντενδείκνυται λόγω του κινδύνου εμφάνισης συνδρόμου σεροτονίνης συνοδευόμενου από διέγερση, τρόμο, υπερθερμία κλπ. (βλέπε παράγραφο 4.5).
- Ο συνδυασμός της εσιταλοπράμης με αναστρέψιμους αναστολείς ΜΑΟ-Α (π.χ. μοκλοβεμίδη) ή με τον αναστρέψιμο μη-εκλεκτικό αναστολέα ΜΑΟ λινεζολίδη αντενδείκνυται λόγω του κινδύνου εκδήλωσης συνδρόμου σεροτονίνης (βλέπε παράγραφο 4.5).
- Η εσιταλοπράμη αντενδείκνυται σε ασθενείς με γνωστή παράταση του διαστήματος QT ή συγγενές σύνδρομο μακρού QT.
- Αντενδείκνυται η χρήση της εσιταλοπράμης με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι προκαλούν παράταση του διαστήματος του QT (βλέπε παράγραφο 4.5).
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-ESCITALOPRAM-SANDOZ
expand_more
Προειδοποιήσεις
Οι ακόλουθες ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις ισχύουν για τη θεραπευτική κατηγορία των SSRIs (Εκλεκτικοί Αναστολείς Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η εσιταλοπράμη δε θα πρέπει να χρησιμοποιείται για τη θεραπεία παιδιών και εφήβων ηλικίας κάτω των 18 ετών. Η εμφάνιση αυτοκτονικής συμπεριφοράς (απόπειρες αυτοκτονίας και σκέψεις αυτοκτονίας), καθώς και η εμφάνιση εχθρότητας (κυρίως επιθετικότητας, εναντιωτικής συμπεριφοράς και θυμού) παρατηρήθηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα σε κλινικές δοκιμές σε παιδιατρικό πληθυσμό που λάμβανε αντικαταθλιπτικά σε σύγκριση με εκείνους που λάμβαναν το εικονικό φάρμακο (placebo). Εντούτοις, εάν αποφασισθεί να χορηγηθεί σχετική αγωγή, λόγω κλινικής ανάγκης, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται με προσοχή για την πιθανότητα εμφάνισης αυτοκτονικών συμπτωμάτων. Επιπλέον, δεν υπάρχουν μακροχρόνιας διάρκειας στοιχεία ασφάλειας σε παιδιατρικό πληθυσμό όσον αφορά στη σωματική του ανάπτυξη, στην ωρίμανση, στη νοητική ανάπτυξη και στην ανάπτυξη της συμπεριφοράς.
Παράδοξο άγχος
Σε μερικούς ασθενείς που πάσχουν από διαταραχή πανικού είναι πιθανό να εμφανιστούν συμπτώματα αυξημένου άγχους κατά τα αρχικά στάδια της θεραπείας τους με αντικαταθλιπτικά. Η παράδοξη αυτή αντίδραση συνήθως υποχωρεί μέσα σε δύο εβδομάδες κατά τη διάρκεια της συνέχισης της θεραπείας. Συνιστάται η χορήγηση μιας χαμηλής εναρκτήριας δόσης προκειμένου να μειωθεί το ενδεχόμενο αγχογόνου επίδρασης (βλέπε παράγραφο 4.2).
Επιληπτικές κρίσεις
Πρέπει να διακόπτεται η χορήγηση του Escitalopram/Sandoz εάν ένας ασθενής εμφανίσει επιληπτικές κρίσεις για πρώτη φορά, ή εάν αυξηθεί η συχνότητα των επιληπτικών κρίσεων (σε ασθενείς με προηγούμενη διάγνωση επιληψίας). Οι SSRIs πρέπει να αποφεύγονται σε ασθενείς με ασταθή επιληψία και οι ασθενείς με ελεγχόμενη επιληψία πρέπει να παρακολουθούνται στενά.
Μανία
Οι SSRIs πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό μανίας/υπομανίας. Οι SSRIs πρέπει να διακόπτονται σε οποιοδήποτε ασθενή εισέρχεται σε μανιακή φάση.
Διαβήτης
Σε ασθενείς με διαβήτη, η θεραπεία με έναν SSRI είναι πιθανό να μεταβάλλει το γλυκαιμικό έλεγχο (υπογλυκαιμία ή υπεργλυκαιμία). Η δοσολογία της ινσουλίνης και/ή των από του στόματος υπογλυκαιμικών παραγόντων ενδέχεται να απαιτεί αναπροσαρμογή.
Αυτοκτονία/αυτοκτονικές σκέψεις ή κλινική επιδείνωση
Η κατάθλιψη σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονικών σκέψεων, αυτοτραυματισμού και αυτοκτονίας (επεισόδια σχετιζόμενα με αυτοκτονία). Ο κίνδυνος αυτός παραμένει έως ότου επιτευχθεί σημαντική ύφεση. Καθώς μπορεί να μη σημειωθεί βελτίωση κατά τη διάρκεια των πρώτων λίγων ή περισσότερων εβδομάδων θεραπείας, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά έως ότου επιτευχθεί τέτοια βελτίωση. Κατά τη γενική κλινική εμπειρία, ο κίνδυνος αυτοκτονίας μπορεί να αυξηθεί κατά τα πρώτα στάδια ανάρρωσης. Άλλες ψυχιατρικές καταστάσεις, για τις οποίες χορηγείται το Escitalopram/Sandoz, είναι επίσης πιθανό να συσχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης επεισοδίων σχετιζόμενων με αυτοκτονία. Ειδικότερα, οι ίδιες καταστάσεις είναι επίσης πιθανό να ευθύνονται για συν-νοσηρότητα με τη μείζονα καταθλιπτική διαταραχή. Οι ίδιες προφυλάξεις που λαμβάνονται κατά τη θεραπεία ασθενών που πάσχουν από μείζονα καταθλιπτική διαταραχή θα πρέπει για το λόγο αυτό να λαμβάνονται και κατά τη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών που πάσχουν από άλλες ψυχιατρικές διαταραχές. Ασθενείς με ιστορικό επεισοδίων σχετιζόμενων με αυτοκτονία, ή εκείνοι που παρουσιάζουν σημαντικού βαθμού αυτοκτονικό ιδεασμό πριν από την έναρξη της θεραπείας, είναι γνωστό ότι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αυτοκτονικών σκέψεων ή αποπειρών αυτοκτονίας, και γι’ αυτό θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Μία μετά-ανάλυση ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο κλινικών δοκιμών με αντικαταθλιπτικά φάρμακα σε ενήλικες ασθενείς με ψυχιατρικές διαταραχές έδειξε αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονικής συμπεριφοράς με αντικαταθλιπτικά σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 25 ετών. Στενή παρακολούθηση των ασθενών και ιδιαίτερα αυτών που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο, θα πρέπει να συνδυάζεται με τη φαρμακευτική αγωγή, ιδιαίτερα στην αρχή της θεραπείας και μετά από αλλαγές στη δοσολογία. Οι ασθενείς (και οι φροντιστές των ασθενών) θα πρέπει να είναι σε επαγρύπνηση σχετικά με την ανάγκη παρακολούθησης για οποιαδήποτε κλινική επιδείνωση, αυτοκτονική συμπεριφορά ή αυτοκτονικές σκέψεις και οποιεσδήποτε ασυνήθιστες αλλαγές στη συμπεριφορά και για να αναζητήσουν ιατρική συμβουλή άμεσα εάν εμφανιστούν αυτά τα συμπτώματα.
Ακαθησία/ ψυχοκινητική ανησυχία
Η χρήση των SSRIs/SNRIs έχει συσχετισθεί με την ανάπτυξη ακαθησίας, η οποία χαρακτηρίζεται από ανησυχία, που μπορεί να είναι δυσάρεστη ή να προκαλεί δυσφορία στο άτομο και από την ανάγκη για συχνή κίνηση, η οποία συνοδεύεται από αδυναμία να παραμείνει κανείς σε καθιστή ή όρθια θέση ακίνητος. Αυτή η κατάσταση είναι πιθανότερο να σημειωθεί εντός των λίγων πρώτων εβδομάδων της θεραπείας. Για τους ασθενείς που εμφανίζουν αυτά τα συμπτώματα, η αύξηση της δόσης μπορεί να είναι επιζήμια.
Υπονατριαιμία
Υπονατριαιμία, πιθανώς λόγω της απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης (SIADH) έχει σπάνια αναφερθεί κατά τη χρήση των SSRIs και γενικά υποχωρεί με τη διακοπή της θεραπείας. Προσοχή απαιτείται στους ασθενείς που διατρέχουν κίνδυνο, όπως οι ηλικιωμένοι, οι ασθενείς με κίρρωση του ήπατος ή εάν το φάρμακο χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα που μπορεί να προκαλέσουν υπονατριαιμία.
Αιμορραγία
Αιμορραγικές διαταραχές στο δέρμα, όπως εκχυμώσεις και πορφύρα, έχουν αναφερθεί σε ασθενείς υπό αγωγή με SSRIs. Συνιστάται προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν αγωγή με SSRIs, ιδιαίτερα με ταυτόχρονη λήψη από του στόματος αντιπηκτικών, φαρμάκων με γνωστή επίδραση στην αιμοπεταλιακή λειτουργία (π.χ. άτυπα αντιψυχωσικά και φαινοθειαζίνες, τα περισσότερα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, ακετυλοσαλικυλικό οξύ και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), τικλοπιδίνη και διπυριδαμόλη) και σε ασθενείς με γνωστό ιστορικό αιμορραγικών τάσεων.
ECT (Ηλεκτροσπασμοθεραπεία)
Υπάρχει περιορισμένη κλινική εμπειρία σε ταυτόχρονη χορήγηση SSRIs και ηλεκτροσπασμοθεραπείας, γι’ αυτό συνιστάται προσοχή.
Σύνδρομο σεροτονίνης
Συνιστάται προσοχή εάν η εσιταλοπράμη χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με φαρμακευτικά προϊόντα που παρουσιάζουν σεροτονινεργική δράση όπως η σουματριπτάνη ή άλλες τριπτάνες, η τραμαδόλη και η τρυπτοφάνη. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η εμφάνιση συνδρόμου σεροτονίνης έχει αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα SSRIs και σεροτονινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα. Συνδυασμός συμπτωμάτων όπως διέγερση, τρόμος, μυόκλωνος και υπερθερμία μπορεί να υποδηλώνουν ανάπτυξη αυτής της κατάστασης. Εάν εμφανιστούν τέτοια συμπτώματα, η θεραπεία με τον SSRI και το σεροτονινεργικό φαρμακευτικό προϊόν πρέπει να διακοπεί αμέσως και να ξεκινήσει συμπτωματική αγωγή.
St John ’ s Wort
Η ταυτόχρονη χρήση SSRIs και φυτικών σκευασμάτων που περιέχουν St John’s Wort (Hypericum perforatum /Υπερικό/Βαλσαμόχορτο) μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα αύξηση στην επίπτωση των ανεπιθύμητων ενεργειών (βλέπε παράγραφο 4.5).
Συμπτώματα απόσυρσης που παρατηρούνται με τη διακοπή της αγωγής
Τα συμπτώματα απόσυρσης είναι συχνά όταν διακόπτεται η αγωγή, ιδιαίτερα όταν η θεραπεία διακοπεί αιφνιδίως (βλέπε παράγραφο 4.8). Στις κλινικές μελέτες, ανεπιθύμητες ενέργειες μετά τη διακοπή της θεραπείας παρατηρήθηκαν περίπου στο 25% των ασθενών που έλαβαν αγωγή με εσιταλοπράμη και στο 15% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Ο κίνδυνος εμφάνισης συμπτωμάτων απόσυρσης μπορεί να εξαρτάται από διάφορους παράγοντες όπως η διάρκεια και η δόση της αγωγής καθώς και ο ρυθμός μείωσης της δόσης. Οι πιο συχνά αναφερθείσες αντιδράσεις είναι: ζάλη, διαταραχές αισθητικότητας (συμπεριλαμβανομένων παραισθησίας και αισθήσεων σαν ηλεκτρικό σοκ), διαταραχές του ύπνου (συμπεριλαμβανομένων αϋπνίας και έντονων ονείρων), διέγερση ή άγχος, ναυτία και/ή έμετος, τρόμος, σύγχυση, εφίδρωση, κεφαλαλγία, διάρροια, αίσθημα παλμών, συναισθηματική αστάθεια, ευερεθιστότητα και οπτικές διαταραχές. Γενικά τα συμπτώματα αυτά είναι ήπιας έως μέτριας έντασης, εντούτοις, σε μερικούς ασθενείς ενδέχεται να είναι σοβαρής έντασης. Συνήθως παρατηρούνται εντός των πρώτων λίγων ημερών μετά από τη διακοπή της αγωγής, αλλά υπάρχουν πολύ σπάνιες αναφορές τέτοιων συμπτωμάτων σε ασθενείς που ακούσια παρέλειψαν μία δόση. Γενικά τα συμπτώματα αυτά είναι αυτοπεριοριζόμενα και συνήθως υποχωρούν μέσα σε χρονικό διάστημα 2 εβδομάδων, αν και σε ορισμένα άτομα μπορεί να διαρκέσουν περισσότερο (2-3 μήνες ή περισσότερο). Επομένως συνιστάται η σταδιακή μείωση της εσιταλοπράμης κατά τη διακοπή της αγωγής σε χρονική περίοδο αρκετών εβδομάδων ή μηνών, ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς (βλέπε «Συμπτώματα απόσυρσης που παρατηρούνται με τη διακοπή της αγωγής», παράγραφο 4.2).
Στεφανιαία καρδιακή νόσος
Λόγω περιορισμένης κλινικής εμπειρίας, συνιστάται προσοχή σε ασθενείς με στεφανιαία καρδιακή νόσο (βλέπε παράγραφο 5.3).
Παράταση του διαστήματος QT
Η εσιταλοπράμη έχει διαπιστωθεί ότι προκαλεί μια δοσοεξαρτώμενη παράταση του διαστήματος QT. Περιπτώσεις επιμήκυνσης του διαστήματος QT και κοιλιακή αρρυθμία συμπεριλαμβανομένης της κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου έχουν αναφερθεί κατά τη διάρκεια της περιόδου μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου, κυρίως σε ασθενείς του γυναικείου φύλου, με υποκαλιαιμία, ή με προϋπάρχουσα παράταση του διαστήματος QT ή άλλα καρδιακά νοσήματα (βλέπε παραγράφους 4.3, 4.5, 4.8, 4.9 και 5.1). Συνιστάται προσοχή σε ασθενείς με σημαντική βραδυκαρδία, ή σε ασθενείς με πρόσφατο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου ή μη αντιρροπούμενη καρδιακή ανεπάρκεια. Διαταραχές των ηλεκτρολυτών όπως υποκαλιαιμία και υπομαγνησιαιμία αυξάνουν τον κίνδυνο για κακοήθεις αρρυθμίες και πρέπει να διορθωθούν πριν την έναρξη της θεραπείας με εσιταλοπράμη. Εάν λαμβάνουν τη θεραπεία ασθενείς με σταθερή καρδιακή νόσο, θα πρέπει να γίνεται μία επανεξέταση με ΗΚΓ πριν από την έναρξη της θεραπείας. Αν εμφανιστούν σημεία καρδιακής αρρυθμίας κατά τη διάρκεια της θεραπείας με εσιταλοπράμη, θα πρέπει να αποσυρθεί η θεραπεία και να γίνει ΗΚΓ.
Γλαύκωμα Κλειστής Γωνίας
Οι SSRIs συμπεριλαμβανομένης της εσιταλοπράμης μπορεί να έχουν επίδραση στο μέγεθος της κόρης οδηγώντας σε μυδρίαση. Αυτή η μυδριατική δράση μπορεί δυνητικά να προκαλέσει σμίκρυνση της γωνίας του οφθαλμού προκαλώντας αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση και γλαύκωμα κλειστής γωνίας, ιδιαίτερα σε ασθενείς με σχετική προδιάθεση. Για το λόγο αυτό, η εσιταλοπράμη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με γλαύκωμα κλειστής γωνία ή ιστορικό γλαυκώματος.
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λακτόζη. Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκειας Lapp λακτάσης ή δυσαπορρόφησης γλυκόζης - γαλακτόζης δε θα πρέπει να λαμβάνουν το Escitalopram/Sandoz.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-ESCITALOPRAM-SANDOZ
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Φαρμακοδυναμικές αλληλεπιδράσεις
Συνδυασμοί που αντενδείκνυνται:
- Μη-αναστρέψιμοι, μη-εκλεκτικοί αναστολείς ΜΑΟ: Κίνδυνος σοβαρών αντιδράσεων και συνδρόμου σεροτονίνης. Αντενδείκνυται η συγχορήγηση. Η εσιταλοπράμη μπορεί να ξεκινήσει 14 ημέρες μετά τη διακοπή αναστολέα ΜΑΟ, και 7 ημέρες μετά τη διακοπή εσιταλοπράμης πριν την έναρξη αναστολέα ΜΑΟ.
- Αναστρέψιμος, εκλεκτικός αναστολέας ΜΑΟ-Α (μοκλοβεμίδη): Κίνδυνος εμφάνισης συνδρόμου σεροτονίνης. Αντενδείκνυται.
- Αναστρέψιμος, μη-εκλεκτικός αναστολέας ΜΑΟ (λινεζολίδη): Δε θα πρέπει να χορηγείται. Εάν ο συνδυασμός είναι αναγκαίος, χορηγείται με την ελάχιστη δοσολογία και υπό στενή κλινική παρακολούθηση.
- Μη-αναστρέψιμος, εκλεκτικός αναστολέας ΜΑΟ-Β (σελεγιλίνη): Χρειάζεται προσοχή λόγω κινδύνου εμφάνισης συνδρόμου σεροτονίνης. Έχει συγχορηγηθεί με ασφάλεια με δόσεις μέχρι 10 mg/ημέρα.
- Παράταση του διαστήματος QT: Αντενδείκνυται η συγχορήγηση με φαρμακευτικά προϊόντα που παρατείνουν το διάστημα QT (αντιαρρυθμικά Τάξης ΙΑ και ΙΙΙ, αντιψυχωσικά, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, ορισμένοι αντιμικροβιακοί παράγοντες, ορισμένα αντιισταμινικά).
Συνδυασμοί που απαιτούν προφυλάξεις κατά τη χρήση:
- Σεροτονινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα (π.χ. τραμαδόλη, σουματριπτάνη): Μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση συνδρόμου σεροτονίνης.
- Φαρμακευτικά προϊόντα που μειώνουν τον ουδό των επιληπτικών κρίσεων (π.χ. αντικαταθλιπτικά, νευροληπτικά, μεφλοκίνη, βουπροπιόνη, τραμαδόλη): Συνιστάται προσοχή.
- Λίθιο, τρυπτοφάνη: Συνιστάται προσοχή.
- St John’s Wort: Μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα αύξηση στην επίπτωση των ανεπιθύμητων ενεργειών.
- Αιμορραγία: Με αντιπηκτικά, παρακολουθείται προσεκτικά η πηκτικότητα του αίματος. Με ΜΣΑΦ, αυξάνεται η αιμορραγική τάση.
- Αλκοόλ: Δεν αναμένεται αλληλεπίδραση, αλλά ο συνδυασμός δε συνιστάται.
- Φαρμακευτικά προϊόντα που προκαλούν υποκαλιαιμία/υπομαγνησιαιμία: Επιβάλλεται προσοχή, αυξάνουν τον κίνδυνο κακοήθους αρρυθμίας.
Φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις
Επίδραση άλλων φαρμακευτικών προϊόντων στη φαρμακοκινητική της εσιταλοπράμης:
- Αναστολείς του CYP2C19 (π.χ. ομεπραζόλη, εσομεπραζόλη, φλουβοξαμίνη, λανσοπραζόλη): Μπορεί να αυξήσουν τη συγκέντρωση της εσιταλοπράμης στο πλάσμα (μέτρια αύξηση ~50% με ομεπραζόλη).
- Σιμετιδίνη (μετρίως ισχυρός αναστολέας): Μπορεί να αυξήσει τη συγκέντρωση της εσιταλοπράμης στο πλάσμα (μέτρια αύξηση ~70%). Συνιστάται προσοχή και πιθανή προσαρμογή δόσης.
Επίδραση της εσιταλοπράμης στη φαρμακοκινητική άλλων φαρμακευτικών προϊόντων:
- Αναστολείς του CYP2D6 (π.χ. φλεκαϊνίδη, προπαφαινόνη, μετοπρολόλη, δεσιπραμίνη, κλομιπραμίνη, νορτριπτυλίνη, ρισπεριδόνη, θειοριδαζίνη, αλλοπεριδόλη): Η εσιταλοπράμη είναι αναστολέας του CYP2D6. Συνιστάται προσοχή, μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή δόσης. Η συγχορήγηση με δεσιπραμίνη ή μετοπρολόλη διπλασίασε τα επίπεδά τους στο πλάσμα.
- Φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβολίζονται από το CYP2C19: Η εσιταλοπράμη μπορεί να προκαλέσει ασθενή αναστολή. Συνιστάται προσοχή.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-ESCITALOPRAM-SANDOZ
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατηρούνται συχνότερα κατά την πρώτη ή δεύτερη εβδομάδα της θεραπείας και συνήθως μειώνεται η ένταση και η συχνότητά τους καθώς συνεχίζεται η θεραπεία.
Πίνακας με τις ανεπιθύμητες ενέργειες Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που είναι γνωστές για τους SSRIs και έχουν επίσης αναφερθεί για την εσιταλοπράμη, είτε σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες ή ως αυθόρμητα συμβάντα μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου, αναγράφονται παρακάτω κατά κατηγορία οργανικού συστήματος και συχνότητα εμφάνισης. Οι συχνότητες έχουν εξαχθεί από κλινικές μελέτες· δεν είναι διορθωμένες σύμφωνα με το εικονικό φάρμακο. Οι συχνότητες ορίζονται ως: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως ≤1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως ≤1/1.000), πολύ σπάνιες (≤1/10.000), ή μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).
| Kατηγορία/ οργανικό σύστημα | Συχνότητα | Ανεπιθύμητες ενέργειες | |
|---|---|---|---|
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος | Μη γνωστές | Θρομβοπενία | |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού μσυστή ατος | Σπάνιες | Αναφυλακτική αντίδραση | |
| Διαταραχές του ενδοκρινικού μσυστή ατος | Μη γνωστές | Απρόσφορη έκκριση μαντιδιουρητικής ορ όνης | |
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | Συχνές | Μειωμένη όρεξη, αυξημένη όρεξη, σωματικό βάρος αυξημένο | |
| Όχι συχνές | Σωματικό βάρος μειωμένο | ||
| Μη γνωστές | Υπονατριαιμία, ανορεξία | ||
| Ψυχιατρικές διαταραχές | Συχνές | Άγχος, ανησυχία, ανώμαλα όνειρα, γενετήσια ορμή μειωμένη (Γυναίκες: ανοργασμία) | |
| Όχι συχνές | Τριγμός των οδόντων, διέγερση, νευρικότητα, προσβολή πανικού, συγχυτική κατάσταση | ||
| Σπάνιες | Επιθετικότητα, αποπροσωποποίηση, ψευδαίσθηση | ||
| Μη γνωστές | Μανία, αυτοκτονικός ιδεασμός, αυτοκτονική συμπεριφορά | ||
| Διαταραχές του νευρικού μσυστή ατος | Πολύ συχνές | Κεφαλαλγία | |
| Συχνές | Αϋπνία, υπνηλία, ζάλη, παραισθησία, τρόμος | ||
| Όχι συχνές | Διαταραχή γεύσης, διαταραχή ύπνου, συγκοπή | ||
| Σπάνιες | Σύνδρομο σεροτονίνης | ||
| Μη γνωστές | Δυσκινησία, διαταραχή κινητικότητας, σπασμός, ψυχοκινητική ανησυχία/ακαθησία | ||
| Μ Οφθαλ ικές διαταραχές | Όχι συχνές | Μυδρίαση, οπτική διαταραχή | |
| Διαταραχές του ωτός και τουλαβυρίνθου | Όχι συχνές | Εμβοές | |
| Καρδιακές διαταραχές | Όχι συχνές | Ταχυκαρδία | |
| Σπάνιες | Βραδυκαρδία | ||
| Μη γνωστές | Επιμήκυνση του QT στο ηλεκτροκαρδιογράφημα, κοιλιακή αρρυθμία, συμπεριλαμβανομένης της κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου | ||
| Αγγειακές διαταραχές | Μη γνωστές | Ορθοστατική υπόταση | |
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου | Συχνές | Παραρρινοκολπίτιδα, χασμουρητό | |
| Όχι συχνές | Επίσταξη | ||
| Διαταραχές του γαστρεντερικού μσυστή ατος | Πολύ συχνές | Ναυτία | |
| Συχνές | Διάρροια, δυσκοιλιότητα, έμετος, ξηροστομία | ||
| Όχι συχνές | Αιμορραγία του γαστρεντερικού σωλήνα (συμπεριλαμβανομένης αιμορραγίας του ορθού) | ||
| Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων | Μη γνωστές | Ηπατίτιδα, δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας μη φυσιολογικές | |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Συχνές | Εφίδρωση αυξημένη | |
| Όχι συχνές | Κνίδωση, αλωπεκία, εξάνθημα, κνησμός | ||
| Μη γνωστές | Εκχύμωση, αγγειοοιδήματα | ||
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού και οστικές διαταραχές | Συχνές | Αρθραλγία, μυαλγία | |
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | Μη γνωστές | Κατακράτηση ούρων | |
| Διαταραχές του αναπαραγωγικ ου συστήματος και του μαστού | Συχνές | Άνδρες: διαταραχές εκσπερμάτισης, ανικανότητα | |
| Όχι συχνές | Γυναίκες: μητρορραγία, μηνορραγία | ||
| Μη γνωστές | Γαλακτόρροια, Άνδρες: πριαπισμός | ||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | Συχνές | Κόπωση, πυρεξία | |
| Όχι συχνές | Οίδημα |
Αυτά τα συμβάντα αναφέρθηκαν για τη θεραπευτική κατηγορία των SSRIs.
Περιστατικά αυτοκτονικού ιδεασμού και αυτοκτονικών συμπεριφορών έχουν αναφερθεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας με εσιταλοπράμη ή λίγο μετά τη διακοπή της θεραπείας (βλέπε παράγραφο 4.4).
Παράταση του διαστήματος QT Περιπτώσεις παράτασης του διαστήματος QT και κοιλιακής αρρυθμίας συμπεριλαμβανομένης της κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου έχουν αναφερθεί κατά τη διάρκεια της περιόδου μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου, κυρίως σε ασθενείς του γυναικείου φύλου, με υποκαλιαιμία, ή με προϋπάρχουσα παράταση του διαστήματος QT ή άλλα καρδιακά νοσήματα (βλέπε παραγράφους 4.3, 4.4, 4.5, 4.8 και 4.9).
Επιδράσεις φαρμάκων αυτής της κατηγορίας Οι επιδημιολογικές μελέτες, οι οποίες διεξάχθηκαν κυρίως σε ασθενείς 50 ετών και άνω, δείχνουν αυξημένο κίνδυνο οστικών καταγμάτων στους ασθενείς που λαμβάνουν SSRIs και τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (TCAs). Ο μηχανισμός που οδηγεί στον παραπάνω κίνδυνο είναι άγνωστος.
Συμπτώματα απόσυρσης με τη διακοπή της θεραπείας Η διακοπή της θεραπείας με SSRIs/SΝRIs (ιδιαίτερα όταν είναι απότομη) έχει συχνά ως αποτέλεσμα την εμφάνιση συμπτωμάτων απόσυρσης. Οι αντιδράσεις που έχουν αναφερθεί συχνότερα είναι: ζάλη, διαταραχές αισθητικότητας (συμπεριλαμβανομένων παραισθησίας και αισθήσεων σαν ηλεκτρικό σοκ), διαταραχές του ύπνου (συμπεριλαμβανομένων αϋπνίας και έντονων ονείρων), διέγερση ή άγχος, ναυτία και/ή έμετος, τρόμος, σύγχυση, εφίδρωση, κεφαλαλγία, διάρροια, αίσθημα παλμών, συναισθηματική αστάθεια, ευερεθιστότητα και οπτικές διαταραχές. Γενικά, αυτά τα συμβάντα είναι ήπιας έως μέτριας έντασης και αυτοπεριοριζόμενα, όμως, σε μερικούς ασθενείς μπορεί να είναι σοβαρά και/ ή παρατεταμένης χρονικής διάρκειας. Επομένως, όταν η αγωγή με την εσιταλοπράμη δεν είναι πλέον απαραίτητη, συνιστάται να γίνεται προοδευτική διακοπή της θεραπείας με σταδιακή μείωση της δόσης (βλέπε παραγράφους 4.2 και 4.4).
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς: Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα. Τηλ: + 30 21 32040380/337, Φαξ: + 30 21 06549585, Ιστότοπος: http://www.eof.gr
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-ESCITALOPRAM-SANDOZ
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Κύηση
Για την εσιταλοπράμη, υπάρχουν μόνο περιορισμένα κλινικά δεδομένα σχετικά με την έκθεση κατά την κύηση. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλέπε παράγραφο 5.3). Το Escitalopram/Sandoz δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο και μόνο έπειτα από προσεκτική εκτίμηση της σχέσης κινδύνου/οφέλους. Τα νεογνά πρέπει να παρακολουθούνται εάν η χρήση του Escitalopram/Sandoz από τη μητέρα συνεχίζεται και κατά την όψιμη κύηση, ιδιαίτερα στο τρίτο τρίμηνο. Κατά τη διάρκεια της κύησης πρέπει να αποφεύγεται η απότομη διακοπή. Η χρήση των SSRIs/ SΝRIs από τη μητέρα κατά τα όψιμα στάδια της κύησης μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση των ακόλουθων συμπτωμάτων στο νεογνό: αναπνευστική δυσχέρεια, κυάνωση, άπνοια, σπασμοί, αστάθεια στη θερμοκρασία, δυσκολία στη σίτιση, έμετος, υπογλυκαιμία, υπερτονία, υποτονία, υπεραντανακλαστικότητα, τρόμος, σπαστικότητα, ευερεθιστότητα, λήθαργος, συνεχές κλάμα, υπνηλία και δυσκολία στον ύπνο. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί είτε να οφείλονται σε σεροτονινεργικές επιδράσεις είτε να είναι συμπτώματα απόσυρσης. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων οι επιπλοκές αρχίζουν αμέσως ή σύντομα (< 24 ώρες) μετά τον τοκετό. Επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν ότι η χρήση των SSRIs κατά την κύηση, ειδικά σε όψιμο στάδιο κύησης, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμμένουσας πνευμονικής υπέρτασης των νεογνών (PPHN). Ο παρατηρούμενος κίνδυνος ήταν περίπου 5 περιστατικά στις 1000 κυήσεις. Στο γενικό πληθυσμό, σημειώνονται 1 έως 2 περιστατικά PPHN ανά 1000 κυήσεις.
Θηλασμός
Η εσιταλοπράμη αναμένεται να απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Συνεπώς, η γαλουχία δε συνιστάται κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
Γονιμότητα
Δεδομένα σε ζώα έχουν δείξει ότι η σιταλοπράμη μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα του σπέρματος (βλέπε παράγραφο 5.3). Αναφορές με κάποια SSRIs στον άνθρωπο έχουν δείξει ότι η επίδραση στην ποιότητα του σπέρματος είναι αναστρέψιμη. Δεν έχουν παρατηρηθεί μέχρι σήμερα επιπτώσεις στη γονιμότητα του ανθρώπου.
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-ESCITALOPRAM-SANDOZ
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντικαταθλιπτικά, εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης Κωδικός ATC: Ν 06 ΑΒ 10
Μηχανισμός δράσης
Η εσιταλοπράμη είναι ένας εκλεκτικός αναστολέας της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (5-ΗΤ) με υψηλή χημική συγγένεια για την κύρια θέση δέσμευσης. Επίσης προσδένεται σε αλλοστερική θέση στο μεταφορέα της σεροτονίνης, με 1.000 φορές μικρότερη χημική συγγένεια. Η εσιταλοπράμη έχει μηδενική ή χαμηλή συγγένεια για διάφορους υποδοχείς συμπεριλαμβανομένων των 5-ΗΤ 1Α , 5-ΗΤ , DA D και D υποδοχέων, α -, α
- και β- αδρενεργικών υποδοχέων, Η ισταμινεργικών, μουσκαρινικών χολινεργικών υποδοχέων, υποδοχέων βενζοδιαζεπινών και οπιοειδών υποδοχέων. Η αναστολή της επαναπρόσληψης της 5-ΗΤ είναι ο μόνος πιθανός μηχανισμός δράσης ο οποίος εξηγεί τη φαρμακολογική και κλινική δράση της εσιταλοπράμης.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Σε μια διπλή τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη με ΗΚΓ σε υγιή άτομα, η αλλαγή από την αρχική τιμή του QTc (Fridericia-διόρθωση) ήταν 4,3 msec (90% CI: 2.2, 6.4) στη δόση των 10 mg / ημέρα και 10,7 msec (90% CI: 8,6, 12,8) στην υπερθεραπευτική δόση των 30 mg / ημέρα (βλέπε παραγράφους 4.3, 4.4, 4.5, 4.8 και 4.9).
Κλινική αποτελεσματικότητα
Μείζονα Καταθλιπτικά Επεισόδια
Η εσιταλοπράμη έχει βρεθεί ότι είναι αποτελεσματική στη θεραπεία της οξείας φάσης του μείζονος καταθλιπτικού επεισοδίου σε τρεις από τις τέσσερις διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μικρής διάρκειας (8 εβδομάδων) μελέτες. Σε μία μακροχρόνια μελέτη για την πρόληψη των υποτροπών, 274 ασθενείς που έδειξαν ανταπόκριση κατά τη διάρκεια των αρχικών 8 εβδομάδων της ανοιχτής θεραπείας με εσιταλοπράμη 10 ή 20 mg/ημέρα, τυχαιοποιήθηκαν για να συνεχίσουν με εσιταλοπράμη στην ίδια δόση, ή με εικονικό φάρμακο, για μέχρι και 36 εβδομάδες. Στη μελέτη αυτή, οι ασθενείς που συνέχισαν να λαμβάνουν εσιταλοπράμη παρέμειναν για σημαντικά μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ελεύθεροι υποτροπής στο διάστημα των 36 εβδομάδων που επακολούθησε, σε σύγκριση με εκείνους που λάμβαναν το εικονικό φάρμακο.
Κοινωνική αγχώδης διαταραχή
Η εσιταλοπράμη έχει βρεθεί ότι είναι αποτελεσματική τόσο στις τρεις βραχυχρόνιες (12 εβδομάδων) μελέτες που πραγματοποιήθηκαν όσο και στα άτομα με κλινική ανταπόκριση σε μία μελέτη πρόληψης υποτροπής της κοινωνικής αγχώδους διαταραχής με χρονική διάρκεια 6 μηνών. Κατά τη διάρκεια μιας μελέτης εύρεσης της δόσης χρονικής διάρκειας 24 εβδομάδων, καταδείχτηκε η αποτελεσματικότητα της εσιταλοπράμης στις δόσεις των 5, 10 και 20 mg.
Γενικευμένη αγχώδης διαταραχή
Η εσιταλοπράμη στις δόσεις των 10 και 20 mg/ημέρα ήταν αποτελεσματική και στις τέσσερις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες που πραγματοποιήθηκαν. Η επεξεργασία των αποτελεσμάτων που προέκυψαν από τρεις μελέτες παρόμοιου σχεδιασμού στις οποίες συμμετείχαν 421 ασθενείς οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με εσιταλοπράμη και 419 ασθενείς οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με το εικονικό φάρμακο κατέδειξε ανταπόκριση σε ποσοστό 47,5% και 28,9%, αντίστοιχα, και ύφεση των συμπτωμάτων της νόσου σε ποσοστό 37,1% και 20,8%, αντίστοιχα. Αποτέλεσμα με διάρκεια σημειώθηκε από την 1 η εβδομάδα. Η διατήρηση της αποτελεσματικότητας της εσιταλοπράμης στη δόση των 20 mg/ημέρα καταδείχτηκε σε μια τυχαιοποιημένη μελέτη διατήρησης της αποτελεσματικότητας χρονικής διάρκειας 24 έως 76 εβδομάδων σε 373 ασθενείς οι οποίοι είχαν δείξει κλινική ανταπόκριση κατά την αρχική ανοικτή φάση της θεραπείας, χρονικής διάρκειας 12 εβδομάδων.
Ψυχαναγκαστική-καταναγκαστική διαταραχή
Κατά τη διάρκεια μιας τυχαιοποιημένης, διπλά τυφλής, κλινικής μελέτης, δόση εσιταλοπράμης ίση με 20 mg/ ημέρα διαχωρίστηκε από το εικονικό φάρμακο βάσει της συνολικής βαθμολογίας Y-BOCS έπειτα από 12 εβδομάδες. Μετά από την παρέλευση 24 εβδομάδων, και οι δύο δόσεις των 10 και 20 mg/ημέρα εσιταλοπράμης υπερείχαν σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Η ικανότητα ως προς την πρόληψη υποτροπής καταδείχτηκε για ασθενείς που έλαβαν δόση εσιταλοπράμης ίση με 10 και 20 mg/ημέρα, οι οποίοι έδειξαν κλινική ανταπόκριση στην εσιταλοπράμη κατά τη διάρκεια της ανοικτής φάσης διάρκειας 16 εβδομάδων μιας μελέτης και οι οποίοι εισήλθαν σε μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο φάση χρονικής διάρκειας 24 εβδομάδων.
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-ESCITALOPRAM-SANDOZ
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση
Η απορρόφηση είναι σχεδόν πλήρης και ανεξάρτητη από τη λήψη τροφής (Ο μέσος χρόνος για την επίτευξη της μέγιστης συγκέντρωσης (mean T max ) είναι 4 ώρες μετά από πολλαπλές δόσεις). Όπως ισχύει και για τη ρακεμική σιταλοπράμη, η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της εσιταλοπράμης αναμένεται να είναι περίπου 80%.
Κατανομή
Ο φαινόμενος όγκος κατανομής (V d,β /F) μετά την από του στόματος χορήγηση είναι περίπου 12 έως 26 L/kg. Η σύνδεση με τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι κάτω από 80% για την εσιταλοπράμη και τους βασικούς της μεταβολίτες.
Βιομετασχηματισμός
Η εσιταλοπράμη μεταβολίζεται στο ήπαρ και μετατρέπεται στον απομεθυλιωμένο και στον δις απομεθυλιωμένο μεταβολίτη της. Οι μεταβολίτες αυτοί είναι και οι δύο φαρμακολογικά δραστικοί. Εναλλακτικά, το άζωτο μπορεί να οξειδωθεί για να σχηματίσει το Ν- οξείδιο μεταβολίτη. Τόσο η μητρική ένωση όσο και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται μερικώς ως γλυκουρονίδια. Μετά από πολλαπλές δόσεις οι μέσες συγκεντρώσεις του απομεθυλιωμένου και δις απομεθυλιωμένου μεταβολίτη είναι συνήθως 28-31% και < 5% της συγκέντρωσης της εσιταλοπράμης, αντίστοιχα. Ο βιομετασχηματισμός της εσιταλοπράμης στον απομεθυλιωμένο μεταβολίτη της πραγματοποιείται βασικά μέσω του CYP2C19. Είναι πιθανή κάποια συμβολή από τα ένζυμα CYP3Α4 και CYP2D6.
Απέκκριση
Η ημιπερίοδος ζωής απέκκρισης (t ½ β ) μετά από πολλαπλές δόσεις είναι περίπου 30 ώρες και η κάθαρση του πλάσματος εφόσον ληφθεί από το στόμα (Cl oral ) είναι περίπου 0,6 L/min. Οι βασικοί μεταβολίτες έχουν σημαντικά μεγαλύτερο χρόνο ημίσειας ζωής. Η εσιταλοπράμη και οι κύριοι μεταβολίτες της θεωρείται ότι απομακρύνονται τόσο από την ηπατική (μεταβολική) όσο και από τη νεφρική οδό, με μεγάλο μέρος της δόσης να απεκκρίνεται στα ούρα υπό τη μορφή μεταβολιτών.
Γραμμικότητα
Η φαρμακοκινητική είναι γραμμική. Επίπεδα σταθεροποιημένης κατάστασης στο πλάσμα επιτυγχάνονται σε περίπου 1 εβδομάδα. Η μέση συγκέντρωση κατά τη σταθεροποιημένη κατάσταση των 50 nmol/L (εύρος από 20 έως 125 nmol/L) επιτυγχάνεται με ημερήσια δόση 10 mg.
Ηλικιωμένοι (> 65 ετών)
Η εσιταλοπράμη φαίνεται ότι απεκκρίνεται βραδύτερα στους ηλικιωμένους ασθενείς συγκριτικά με τους νεότερους ασθενείς. Η συστηματική έκθεση (AUC) είναι περίπου 50% υψηλότερη στους ηλικιωμένους ασθενείς συγκριτικά με τους νεότερους υγιείς εθελοντές (βλέπε παράγραφο 4.2).
Ηπατική δυσλειτουργία
Σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική ανεπάρκεια (κριτήρια Α και Β κατά Child-Pugh), ο χρόνος ημίσειας ζωής της εσιταλοπράμης ήταν περίπου διπλάσιος και η έκθεση ήταν περίπου 60% μεγαλύτερη σε σχέση με τα άτομα με φυσιολογική ηπατική λειτουργία (βλέπε παράγραφο 4.2).
Νεφρική δυσλειτουργία
Με τη ρακεμική σιταλοπράμη, παρατηρήθηκε μεγαλύτερη ημιπερίοδος ζωής και μικρή αύξηση στην έκθεση σε ασθενείς με ελαττωμένη νεφρική λειτουργία (CL cr 10-53 ml/min). Η συγκέντρωση των μεταβολιτών στο πλάσμα δεν έχει μελετηθεί, όμως πιθανόν να είναι αυξημένη (βλέπε παράγραφο 4.2).
Πολυμορφισμός
Έχει παρατηρηθεί ότι τα άτομα με χαμηλό μεταβολισμό του CYP2C19 εμφανίζουν διπλάσιες συγκεντρώσεις εσιταλοπράμης στο πλάσμα σε σύγκριση με τα άτομα με εκτεταμένο μεταβολισμό. Δεν έχει παρατηρηθεί κάποια σημαντική μεταβολή στην έκθεση στα άτομα με χαμηλό μεταβολισμό του CYP2D6 (βλέπε παράγραφο 4.2).
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
- 12 L/kg
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
- oral cl=600 mL/min [Following oral administrations]
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η εσιταλοπράμη ανήκει στην κατηγορία των εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs). Αυτοί οι παράγοντες προκαλούν αύξηση των επιπέδων σεροτονίνης στις συναπτικές σχισμές των νευρώνων, εμποδίζοντας την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης (5-HT) στους προ-συναπτικούς νευρώνες. Σε σύγκριση με άλλους SSRIs, φαίνεται να έχει σχετικά γρήγορη έναρξη δράσης λόγω της ισχύος της.
Οι SSRIs ως κατηγορία έχουν συσχετιστεί με ανώμαλη αιμορραγία, ιδιαίτερα σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονη θεραπεία με άλλα φάρμακα που επηρεάζουν την αιμόσταση, και με την ανάπτυξη του συνδρόμου σεροτονίνης.
Χρησιμοποιήστε την εσιταλοπράμη με προσοχή σε ασθενείς με υψηλότερο από το φυσιολογικό κίνδυνο αιμορραγίας και σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονη θεραπεία με άλλα σεροτονινεργικά φάρμακα. Η εσιταλοπράμη μπορεί επίσης να προκαλέσει σύνδρομο διακοπής με την απότομη διακοπή του φαρμάκου και θα πρέπει να διακόπτεται σταδιακά εάν η διακοπή της θεραπείας είναι απαραίτητη.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η εσιταλοπράμη, όπως και άλλοι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης, ενισχύει τη σεροτονινεργική δραστηριότητα δεσμευόμενη στην ορθοστερική (δηλ. πρωτογενή) θέση δέσμευσης στον μεταφορέα σεροτονίνης (SERT), την ίδια θέση στην οποία δεσμεύεται η ενδογενής 5-HT, και έτσι εμποδίζει την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης στον προ-συναπτικό νευρώνα.
Η εσιταλοπράμη, μαζί με την [παροξετίνη], θεωρείται επίσης αλλοστερικός αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης – δεσμεύεται σε μια δευτερεύουσα αλλοστερική θέση στο μόριο SERT για να αναστείλει πιο έντονα την επαναπρόσληψη 5-HT.
Ο συνδυασμός ορθοστερικής και αλλοστερικής δράσης στο SERT επιτρέπει υψηλότερα εξωκυτταρικά επίπεδα 5-HT, ταχύτερη έναρξη δράσης και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα σε σύγκριση με άλλους SSRIs.
Η παρατεταμένη αύξηση της συναπτικής 5-HT προκαλεί τελικά αποευαισθητοποίηση των αυτο-υποδοχέων 5-HT1A, οι οποίοι φυσιολογικά μειώνουν την ενδογενή απελευθέρωση 5-HT παρουσία αυξημένης 5-HT - αυτή η αποευαισθητοποίηση μπορεί να είναι απαραίτητη για την πλήρη κλινική δράση των SSRIs και μπορεί να ευθύνεται για την τυπικά παρατεταμένη έναρξη δράσης τους.
Η εσιταλοπράμη έχει δείξει μικρή έως καμία συγγένεια δέσμευσης σε πολλούς άλλους υποδοχείς, όπως οι υποδοχείς ισταμίνης και μουσκαρινικοί, και η ήσσονος σημασίας δραστηριότητα σε αυτούς τους «off-target» μπορεί να εξηγεί ορισμένες από τις ανεπιθύμητες ενέργειές της.
Ο μηχανισμός αντικαταθλιπτικής δράσης της εσιταλοπράμης, του S-εναντιομερούς της ρακεμικής σιταλοπράμης, θεωρείται ότι συνδέεται με την ενίσχυση της σεροτονινεργικής δραστηριότητας στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) που προκύπτει από την αναστολή της επαναπρόσληψης σεροτονίνης (5-HT) από τους νευρώνες του ΚΝΣ.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η απορρόφηση της εσιταλοπράμης μετά από από του στόματος χορήγηση αναμένεται να είναι σχεδόν πλήρης, με εκτιμώμενη απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα περίπου 80%. Ο χρόνος μέγιστης συγκέντρωσης (Tmax) εμφανίζεται μετά από περίπου 4-5 ώρες.
Οι μέγιστες συγκεντρώσεις (Cmax) και η περιοχή κάτω από την καμπύλη (AUC) φαίνεται να ακολουθούν δοσοαναλογικότητα - σε σταθερή κατάσταση, ασθενείς που λάμβαναν 10mg εσιταλοπράμης ημερησίως είχαν Cmax 21 ng/mL και 24ωρη AUC περίπου 360 ng*h/mL, ενώ ασθενείς που λάμβαναν 30mg ημερησίως είχαν περίπου 3-πλάσια αύξηση τόσο στην Cmax όσο και στην 24ωρη AUC, συγκριτικά.
Μετά από από του στόματος χορήγηση εσιταλοπράμης, περίπου το 8% της συνολικής δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως αμετάβλητη εσιταλοπράμη και το 10% απεκκρίνεται στα ούρα ως S-δεσμεθυλοσιταλοπράμη.
Η φαινόμενη ηπατική κάθαρση της εσιταλοπράμης ανέρχεται περίπου στο 90% της συνολικής δόσης.
Η εσιταλοπράμη φαίνεται να κατανέμεται εκτενώς στους ιστούς, με φαινόμενο όγκο κατανομής περίπου 12-26 L/kg.
Η από του στόματος κάθαρση πλάσματος της εσιταλοπράμης είναι 600 mL/min, εκ των οποίων περίπου το 7% οφείλεται σε νεφρική κάθαρση.
/ΓΑΛΑ/
Η εσιταλοπράμη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Περιορισμένα δεδομένα από γυναίκες που έλαβαν 10-20 mg εσιταλοπράμης έδειξαν ότι τα αποκλειστικά θηλάζοντα βρέφη λαμβάνουν περίπου 3,9% της δόσης εσιταλοπράμης προσαρμοσμένης στο βάρος της μητέρας και 1,7% της δόσης δεσμεθυλοσιταλοπράμης προσαρμοσμένης στο βάρος της μητέρας.
Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της σιταλοπράμης είναι περίπου 80% σε σύγκριση με ενδοφλέβια δόση, και ο όγκος κατανομής της σιταλοπράμης είναι περίπου 12 L/kg. Δεδομένα ειδικά για την εσιταλοπράμη δεν είναι διαθέσιμα.
Η δέσμευση της εσιταλοπράμης σε πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσματος είναι περίπου 56%.
Μετά από μία εφάπαξ από του στόματος δόση (δισκίο ή πόσιμο διάλυμα 20 mg) εσιταλοπράμης, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο αίμα εμφανίζονται σε περίπου 5 ώρες.
Η απορρόφηση της εσιταλοπράμης δεν επηρεάζεται από την τροφή.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Δέσμευση σε Πρωτεΐνες
Η εσιταλοπράμη παρουσιάζει σχετικά χαμηλή δέσμευση σε πρωτεΐνες, περίπου 55-56%.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Ο μεταβολισμός της εσιταλοπράμης είναι κυρίως ηπατικός, με κύριους μεταβολικούς ενζύμους το CYP2C19 και το CYP3A4, και σε μικρότερο βαθμό το CYP2D6.
Η οξειδωτική N-απομεθυλίωση από το σύστημα ενζύμων CYP οδηγεί στη δημιουργία S-δεσμεθυλοσιταλοπράμης (S-DCT) και S-διδεσμεθυλοσιταλοπράμης (S-DDCT). Αυτοί οι μεταβολίτες δεν συμβάλλουν στη φαρμακολογική δράση της εσιταλοπράμης και υπάρχουν στο πλάσμα σε μικρές ποσότητες σε σχέση με την μητρική ουσία (28-31% και <5%, αντίστοιχα).
Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι η εσιταλοπράμη μεταβολίζεται σε έναν μεταβολίτη προπιονικού οξέος από τη μονοαμινοξειδάση Α και Β στον εγκέφαλο, και ότι αυτά τα ένζυμα αποτελούν την κύρια οδό μεταβολισμού της εσιταλοπράμης στον εγκέφαλο.
Η αντικαταθλιπτική εσιταλοπράμη μεταβολίζεται κατά κύριο λόγο από το πολυμορφικό ένζυμο CYP2C19. Οι συγγραφείς διερεύνησαν την επίδραση του γονότυπου CYP2C19 στην έκθεση και στη θεραπευτική αποτυχία της εσιταλοπράμης σε μεγάλο πληθυσμό ασθενών. Συνολικά 4.228 μετρήσεις συγκέντρωσης εσιταλοπράμης στον ορό από 2.087 ασθενείς με γονότυπο CYP2C19, 10-30 ώρες μετά τη λήψη του φαρμάκου, συλλέχθηκαν αναδρομικά από τη βάση δεδομένων παρακολούθησης φαρμάκων στο νοσοκομείο Diakonhjemmet στο Όσλο. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε υποομάδες βάσει του γονότυπου CYP2C19: αυτοί που έφεραν ανενεργά (CYP2C19Null) και γονίδια που οδηγούν σε αυξημένη λειτουργία (CYP2C19*17) αλληλόμορφα.
Οι διαφορές μεταξύ των υποομάδων στην έκθεση στην εσιταλοπράμη (καταληκτικό σημείο: συγκέντρωση ορού προσαρμοσμένη στη δόση) και στη θεραπευτική αποτυχία (καταληκτικό σημείο: αλλαγή σε άλλο αντικαταθλιπτικό εντός 1 έτους μετά την τελευταία μέτρηση εσιταλοπράμης) αξιολογήθηκαν με πολυπαραγοντικό μικτό μοντέλο και ανάλυση chi-square, αντίστοιχα.
Σε σύγκριση με την ομάδα CYP2C19*1/1, οι συγκεντρώσεις εσιταλοπράμης στον ορό αυξήθηκαν σημαντικά 3,3 φορές στην ομάδα CYP2C19Null/Null, 1,6 φορές στην ομάδα CYP2C19Null/*1 και 1,4 φορές στην ομάδα CYP2C19Null/17, ενώ οι συγκεντρώσεις εσιταλοπράμης στον ορό μειώθηκαν σημαντικά κατά 10% στην ομάδα CYP2C191/17 και 20% στην ομάδα CYP1C1917/*17.
Σε σύγκριση με την ομάδα CYP2C19*1/1, οι αλλαγές από εσιταλοπράμη σε άλλο αντικαταθλιπτικό εντός 1 έτους ήταν 3,3, 1,6 και 3,0 φορές συχνότερες στις ομάδες CYP2C19Null/Null, CYP2C191/17 και CYP1C1917/*17, αντίστοιχα.
Ο γονότυπος CYP2C19 είχε σημαντική επίδραση στην έκθεση και στη θεραπευτική αποτυχία της εσιταλοπράμης, όπως μετρήθηκε με την αλλαγή της αντικαταθλιπτικής θεραπείας.
Τα αποτελέσματα υποστηρίζουν την πιθανή κλινική χρησιμότητα της γονοτυποποίησης CYP2C19 για την εξατομίκευση της θεραπείας με εσιταλοπράμη.
Η εσιταλοπράμη μεταβολίζεται σε S-δεσμεθυλοσιταλοπράμη (S-DCT) και S-διδεσμεθυλοσιταλοπράμη (S-DDCT). Στους ανθρώπους, η αμετάβλητη εσιταλοπράμη είναι η κυρίαρχη ουσία στο πλάσμα. Σε σταθερή κατάσταση, η συγκέντρωση του μεταβολίτη S-DCT της εσιταλοπράμης στο πλάσμα είναι περίπου το ένα τρίτο αυτής της εσιταλοπράμης. Το επίπεδο της S-DDCT δεν ανιχνεύθηκε στους περισσότερους ασθενείς.
Μελέτες in vitro δείχνουν ότι η εσιταλοπράμη είναι τουλάχιστον 7 και 27 φορές πιο ισχυρή από την S-DCT και την S-DDCT, αντίστοιχα, στην αναστολή της επαναπρόσληψης σεροτονίνης, υποδηλώνοντας ότι οι μεταβολίτες της εσιταλοπράμης δεν συμβάλλουν σημαντικά στις αντικαταθλιπτικές δράσεις της εσιταλοπράμης.
Οι S-DCT και S-DDCT δεν έχουν επίσης καμία ή πολύ χαμηλή συγγένεια για σεροτονινεργικούς (5-HT1-7) ή άλλους υποδοχείς, συμπεριλαμβανομένων των α- και β-αδρενεργικών, ντοπαμίνης (D1-5), ισταμίνης (H1-3), μουσκαρινικών (M1-5) και βενζοδιαζεπινών υποδοχέων.
Οι S-DCT και S-DDCT επίσης δεν δεσμεύονται σε διάφορα κανάλια ιόντων, συμπεριλαμβανομένων των καναλιών Na+, K+, Cl- και Ca++.
Μελέτες in vitro που χρησιμοποιούν μικροσωμάτια ήπατος ανθρώπου έδειξαν ότι οι CYP3A4 και CYP2C19 είναι οι κύριες ισομορφές που εμπλέκονται στην N-απομεθυλίωση της εσιταλοπράμης.
Κυρίως ηπατικός. Η εσιταλοπράμη υφίσταται N-απομεθυλίωση σε S-δεσμεθυλοσιταλοπράμη (S-DCT) και S-διδεσμεθυλοσιταλοπράμη (S-DDCT). Οι CYP3A4 και CYP2C19 είναι τα ένζυμα που είναι υπεύθυνα για αυτή την αντίδραση N-απομεθυλίωσης.
Οδός Απέκκρισης: Μετά από από του στόματος χορηγήσεις εσιταλοπράμης, το κλάσμα του φαρμάκου που ανακτάται στα ούρα ως εσιταλοπράμη και S-δεσμεθυλοσιταλοπράμη (S-DCT) είναι περίπου 8% και 10%, αντίστοιχα.
Η από του στόματος κάθαρση της εσιταλοπράμης είναι 600 mL/min, με περίπου 7% αυτής να οφείλεται σε νεφρική κάθαρση. Η εσιταλοπράμη μεταβολίζεται σε S-DCT και S-διδεσμεθυλοσιταλοπράμη (S-DDCT).
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της εσιταλοπράμης είναι 27-32 ώρες, αν και αυξάνεται περίπου 50% στους ηλικιωμένους και διπλασιάζεται σε ασθενείς με μειωμένη ηπατική λειτουργία.
Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής του κύριου μεταβολίτη της εσιταλοπράμης, της S-δεσμεθυλοσιταλοπράμης, είναι περίπου 54 ώρες σε σταθερή κατάσταση.
Ο βιομετασχηματισμός της εσιταλοπράμης είναι κυρίως ηπατικός, με μέσο τελικό χρόνο ημίσειας ζωής περίπου 27-32 ώρες.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Φαρμακολογική Ταξινόμηση MeSH
Ουσίες που αναστέλλουν ειδικά την επαναπρόσληψη σεροτονίνης στον εγκέφαλο.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Φαρμακολογική Ταξινόμηση FDA
4O4S742ANY
ESCITALOPRAM
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης
Η εσιταλοπράμη είναι Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης. Ο μηχανισμός δράσης της εσιταλοπράμης είναι ως Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης.
ESCITALOPRAM
Αναστολείς Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης [MoA]; Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης [EPC]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Βιοδιαθεσιμότητα
Απέκκριση
Scientific Profile
Φαρμακολογική Ταξινόμηση MeSH
Ουσίες που αναστέλλουν ειδικά την επαναπρόσληψη σεροτονίνης στον εγκέφαλο.