Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N05AE04 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

ZIPRASIDONE

Ζιπραζιδόνη

Για τη θεραπεία της **σχιζοφρένειας** και των σχετιζόμενων ψυχωσικών διαταραχών.

Chemical structure of ZIPRASIDONE

Εμπορικά Ονόματα

GEODON OLANZAPINE-RANBAXY ZIPRASIDONE-ACTAVIS ZIPRASIDONE-GENERICS

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated
clinical_notes
DrugBank

Ενδείξεις

expand_more
Για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας και των σχετιζόμενων ψυχωσικών διαταραχών.
medication
SPC-GEODON

Δοσολογία

expand_more
Οδός:
Από του στόματος
Χορήγηση:
Μαζί με τροφή
Δόση έναρξης:
40 mg δύο φορές ημερησίως
Τιτλοποίηση:
Ημερήσια δοσολογία μπορεί να προσαρμοστεί. Η μέγιστη συνιστώμενη δόση μπορεί να χορηγηθεί από την 3η ημέρα. Παιδιατρικός πληθυσμός (Διπολική Μανία): Τιτλοποίηση σε διάστημα 1-2 εβδομάδων.
  • Ενήλικες (Σχιζοφρένεια/Διπολική Μανία)
    Δόση40 mg δύο φορές ημερησίως
    Μέγ. δόση80 mg δύο φορές ημερησίως
    Χορηγείται ταυτόχρονα με τη λήψη τροφής. Η μέγιστη δόση μπορεί να χορηγηθεί από την 3η ημέρα. Μέγιστη ημερήσια δόση 160 mg.
  • Ενήλικες (Θεραπεία συντήρησης Σχιζοφρένειας)
    Δόση20 mg δύο φορές ημερησίως
    Χαμηλότερη αποτελεσματική δόση.
  • Ηλικιωμένοι (65 ετών και άνω)
    Κατά κανόνα δεν συνιστάται μικρότερη δόση εφόδου, αλλά μπορεί να εξεταστεί.
  • Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια
    Δεν απαιτείται προσαρμογή δόσης.
  • Ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια
    Εξετάζεται η χορήγηση χαμηλότερων δόσεων.
  • Παιδιατρικός πληθυσμός (10-17 ετών, Διπολική Μανία, 45 kg)
    Δόση80-160 mg/ημέρα (2 ημερήσιες διηρημένες δόσεις)
    Μέγ. δόση160 mg/ημέρα
    Ημέρα 1: 20 mg εφάπαξ δόση. Τιτλοποίηση σε 1-2 εβδομάδες. Μη ισόποση διηρημένη δοσολογία επιτρέπεται.
  • Παιδιατρικός πληθυσμός (10-17 ετών, Διπολική Μανία, <45 kg)
    Δόση40-80 mg/ημέρα (2 ημερήσιες διηρημένες δόσεις)
    Μέγ. δόση80 mg/ημέρα
    Ημέρα 1: 20 mg εφάπαξ δόση. Τιτλοποίηση σε 1-2 εβδομάδες. Μη ισόποση διηρημένη δοσολογία επιτρέπεται.
  • Παιδιατρικός πληθυσμός (Σχιζοφρένεια)
    Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί.
block
SPC-GEODON

Αντενδείξεις

expand_more
  • Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
  • Γνωστή παράταση του διαστήματος QT.
  • Συγγενές σύνδρομο παρατεταμένου QT.
  • Πρόσφατο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου.
  • Μη αντιρροπούμενη καρδιακή ανεπάρκεια.
  • Αρρυθμίες που αντιμετωπίζονται με αντιαρρυθμικά φαρμακευτικά προϊόντα Τάξης ΙΑ και ΙΙΙ.
  • Ταυτόχρονη θεραπεία με φαρμακευτικά προϊόντα, τα οποία προκαλούν παράταση του διαστήματος QT, όπως αντιαρρυθμικά Τάξης ΙΑ και ΙΙΙ, τριοξείδιο του αρσενικού, αλοφαντρίνη, οξεική λεβομεθαδίλη, μεζοριδαζίνη, θειοριδαζίνη, πιμοζίδη, σπαρφλοξασίνη, γκατιφλοξασίνη, μοξιφλοξασίνη, μεθανοσουλφονική δολασετρόνη, μεφλοκίνη, σερτινδόλη ή σιζαπρίδη
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν άλλα φάρμακα που προκαλούν παράταση του QT
warning
SPC-GEODON

Προειδοποιήσεις

expand_more
  • Γενικά
    Προσοχή
    Πρέπει να λαμβάνεται το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς και να γίνεται αξιολόγηση του οικογενειακού του ιστορικού, καθώς επίσης να πραγματοποιείται και κλινική εξέταση προκειμένου να αναγνωριστούν οι ασθενείς για τους οποίους δεν συνιστάται η θεραπεία με ζιπραζιδόνη
  • Διάστημα QT
    Συνιστάται προσοχή
    Η ζιπραζιδόνη προκαλεί δοσοεξαρτώμενη ελαφρά έως μέτριου βαθμού παράταση του διαστήματος QT. Η ζιπραζιδόνη δεν πρέπει να χορηγείται μαζί με φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι προκαλούν παράταση του διαστήματος QT. Προσοχή συνιστάται σε ασθενείς με σημαντική βραδυκαρδία. Ηλεκτρολυτικές διαταραχές, όπως υποκαλιαιμία και υπομαγνησιαιμία, αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης κακοήθους αρρυθμίας και πρέπει να διορθώνονται πριν από την έναρξη της θεραπείας με ζιπραζιδόνη. Όταν ασθενείς με σταθεροποιημένη καρδιακή νόσο πρόκειται να υποβληθούν σε θεραπεία με το φάρμακο, πρέπει να προηγείται ηλεκτροκαρδιογραφικός έλεγχος πριν από την έναρξη της θεραπείας. Εάν εμφανιστούν καρδιακά συμπτώματα, όπως αίσθημα παλμών, ίλιγγος, συγκοπή ή σπασμοί τότε πρέπει να εξεταστεί η πιθανότητα κακοήθους αρρυθμίας και να γίνει εκτίμηση της καρδιακής λειτουργίας που να περιλαμβάνει και ΗΚΓ έλεγχο. Συνιστάται διακοπή της θεραπείας εφόσον το διάστημα QTc είναι > 500 msec.
  • Διάστημα QT
    Έχουν υπάρξει σπάνιες αναφορές, μετά την κυκλοφορία του προϊόντος, κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου (torsade de pointes) σε ασθενείς που ελάμβαναν ζιπραζιδόνη, με ασαφείς πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου.
  • Παιδιατρικός πληθυσμός
    Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ζιπραζιδόνης για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας, σε παιδιά και εφήβους δεν έχει εκτιμηθεί.
  • Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο (Neuroleptic Malignant Syndrome - NMS)
    Tο NMS είναι ένα σπάνιο αλλά ενδεχομένως θανατηφόρο σύνδρομο, που έχει συσχετισθεί με τη χρήση αντιψυχωσικών φαρμακευτικών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένης της ζιπραζιδόνης. Η αντιμετώπιση του NMS πρέπει να περιλαμβάνει άμεση διακοπή όλων των αντιψυχωσικών φαρμακευτικών προϊόντων.
  • Σοβαρές Δερματικές Ανεπιθύμητες Αντιδράσεις
    Έχει αναφερθεί αντίδραση στο φάρμακο με ηωσινοφιλία και συστημικά συμπτώματα (DRESS) έπειτα από έκθεση στη ζιπραζιδόνη. Το σύνδρομο DRESS συνίσταται από έναν συνδυασμό τριών ή περισσότερων από τα ακόλουθα: δερματική αντίδραση (όπως εξάνθημα ή αποφολιδωτική δερματίτιδα), ηωσινοφιλία, πυρετό, λεμφαδενοπάθεια και μία ή περισσότερες συστημικές επιπλοκές, όπως ηπατίτιδα, νεφρίτιδα, πνευμονίτιδα, μυοκαρδίτιδα και περικαρδίτιδα. Έπειτα από έκθεση στη ζιπραζιδόνη έχουν αναφερθεί και άλλες σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις, όπως το σύνδρομο Stevens-Johnson. Οι σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις είναι ορισμένες φορές θανατηφόρες. Διακόψτε τη ζιπραζιδόνη εάν εμφανιστούν σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις.
  • Όψιμη δυσκινησία
    Υπάρχει πιθανότητα εμφάνισης όψιμης δυσκινησίας καθώς και άλλων όψιμων εξωπυραμιδικών συνδρόμων μετά από μακράς διάρκειας θεραπεία με ζιπραζιδόνη. Είναι γνωστό πως οι ασθενείς με διπολική διαταραχή είναι ιδιαιτέρως ευπαθείς σε αυτή την κατηγορία συμπτωμάτων. Τα συμπτώματα αυτά εμφανίζονται συχνότερα με την αυξημένη διάρκεια θεραπείας και σε μεγάλη ηλικία. Εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα όψιμης δυσκινησίας πρέπει να εξεταστεί η περίπτωση ελάττωσης της δόσης ή και διακοπής της χορήγησης ζιπραζιδόνης.
  • Σπασμοί
    Συνιστάται προσοχή κατά τη θεραπεία ασθενών με ιστορικό σπασμών.
  • Ηπατική ανεπάρκεια
    Δεν υπάρχει επαρκής εμπειρία σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια και κατά συνέπεια η χρήση της ζιπραζιδόνης σε αυτή την ομάδα των ασθενών απαιτεί προσοχή
  • Αυξημένος κίνδυνος αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων στον πληθυσμό με άνοια
    Σε τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές δοκιμές στον πληθυσμό με άνοια με κάποια άτυπα αντιψυχωσικά έχει παρατηρηθεί τριπλάσιος περίπου κίνδυνος αγγειακών εγκεφαλικών ανεπιθύμητων συμβαμάτων. Δεν είναι γνωστός ο μηχανισμός για τον οποίο υπάρχει αυτός ο αυξημένος κίνδυνος. Αυξημένος κίνδυνος δεν μπορεί να αποκλειστεί και για άλλα αντιψυχωσικά ή και για άλλους πληθυσμούς ασθενών. Το GEODON πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου για εγκεφαλικό επεισόδιο.
  • Έκδοχα (πόσιμο εναιώρημα)
    Το GEODON 10 mg/ml πόσιμο εναιώρημα περιέχει methyl parahydroxybenzoate και propyl parahydroxybenzoate που μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις (πιθανώς με καθυστέρηση). Το GEODON 10 mg/ml πόσιμο εναιώρημα περιέχει 4,65 mg νατρίου ανά ml δόσης, κάτι που θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε ασθενείς που βρίσκονται σε δίαιτα με περιορισμό άλατος. Η συνήθης δόση είναι μεταξύ 4 και 8 ml δύο φορές ημερησίως ώστε η ολική ημερήσια επιβάρυνση σε νάτριο να κυμαίνεται μεταξύ 37,2 και 74,4 mg.
  • Αυξημένη Θνησιμότητα σε Ηλικιωμένα άτομα με Άνοια
    Δεδομένα από δύο μεγάλες μελέτες παρατήρησης, έδειξαν ότι τα ηλικιωμένα άτομα με άνοια, που λαμβάνουν θεραπεία με αντιψυχωσικά, παρουσιάζουν ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο θανάτου, σε σχέση με αυτούς που δεν λαμβάνουν θεραπεία. Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για να δώσουν μία σίγουρη εκτίμηση του ακριβούς μεγέθους του κινδύνου και το αίτιο του αυξημένου κινδύνου δεν είναι γνωστό. Το GEODON δεν είναι εγκεκριμένο για τη θεραπεία των διαταραχών συμπεριφοράς, που σχετίζονται με άνοια.
  • Φλεβική Θρομβοεμβολή
    Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις φλεβικής θρομβοεμβολής (VTE) με αντιψυχωσικά φάρμακα. Δεδομένου ότι οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με αντιψυχωσικά, συχνά εμφανίζουν επίκτητους παράγοντες κινδύνου για φλεβική θρομβοεμβολή, θα πρέπει να εντοπίζονται όλοι οι πιθανοί παράγοντες κινδύνου για φλεβική θρομβοεμβολή πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ζιπραζιδόνη και θα πρέπει να λαμβάνονται κατάλληλα προληπτικά μέτρα.
  • Πριαπισμός
    Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις πριαπισμού με τη χρήση αντιψυχωσικών, συμπεριλαμβανομένης της ζιπραζιδόνης. Αυτή η ανεπιθύμητη ενέργεια, όπως και με άλλα ψυχοτρόπα φάρμακα, δεν έδειξε να ήταν δοσοεξαρτώμενη και δε συσχετίστηκε με τη διάρκεια της θεραπείας.
  • Υπερπρολακτιναιμία
    Όπως και άλλα φάρμακα που δρουν ανταγωνιστικά στους υποδοχείς ντοπαμίνης D , η ζιπραζιδόνη μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα προλακτίνης. Έχουν αναφερθεί διαταραχές όπως γαλακτόρροια, αμηνόρροια, γυναικομαστία και σεξουαλική ανικανότητα με ενώσεις που αυξάνουν την προλακτίνη. Η μακροχρόνια υπερπρολακτιναιμία, όταν σχετίζεται με υπογοναδισμό, μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη οστική πυκνότητα.
swap_horiz
SPC-GEODON

Αλληλεπιδράσεις

expand_more
  • Φαρμακευτικά προϊόντα που προκαλούν παράταση του διαστήματος QT (αντιαρρυθμικά Τάξης ΙΑ, ΙΙΙ, τριοξείδιο του αρσενικού, αλοφαντρίνη, οξεική λεβομεθαδίλη, μεζοριδαζίνη, θειοριδαζίνη, πιμοζίδη, σπαρφλοξασίνη, γκατιφλοξασίνη, μοξιφλοξασίνη, μεθανοσουλφονική δολασετρόνη, μεφλοκίνη, σερτινδόλη, σιζαπρίδη)
    Αντένδειξη
    Αθροιστική δράση, κίνδυνος παράτασης του διαστήματος QT.
  • Φάρμακα που δρουν στο Κ.Ν.Σ. / Οινόπνευμα
    Προσοχή
    Απαιτείται προσοχή λόγω κύριων επιδράσεων της ζιπραζιδόνης στο Κ.Ν.Σ.
  • Dextromethorphan
    Παρακολούθηση
    Δεν παρατηρήθηκε αξιοσημείωτη αναστολή του CYP2D6.
  • CYP2D6 / CYP3A4 μεταβολιζόμενα φάρμακα
    Παρακολούθηση
    Η ζιπραζιδόνη είναι πιθανός μέτριος αναστολέας. Η επίδραση δεν αναμένεται να είναι κλινικά σημαντική.
  • Αντισυλληπτικά από του στόματος
    Παρακολούθηση
    Δεν επηρεάζεται σημαντικά η φαρμακοκινητική.
  • Λίθιο
    Προσοχή
    Δεν επηρεάζεται η φαρμακοκινητική του λιθίου. Συνδυασμός μπορεί να ενέχει κίνδυνο φαρμακοδυναμικών αλληλεπιδράσεων (αρρυθμίες), αλλά δεν αυξήθηκε κλινικός κίνδυνος σε μελέτες.
  • Καρβαμαζεπίνη
    Προσοχή
    Μείωση κατά ~35% της βιοδιαθεσιμότητας της ζιπραζιδόνης.
  • Ισχυροί αναστολείς του CYP3A4 (π.χ. Κετοκοναζόλη)
    Παρακολούθηση
    Αύξηση συγκέντρωσης ζιπραζιδόνης στον ορό (<40%).
  • Αναστολείς της P-γλυκοπρωτεΐνης (π.χ. Βεραπαμίλη, Μακρολίδες, Κινιδίνη, Ιτρακοναζόλη, Ριτοναβίρη)
    Προσοχή
    Μπορεί να προκαλέσει αυξημένες συγκεντρώσεις ζιπραζιδόνης στο πλάσμα.
  • Επαγωγείς της P-γλυκοπρωτεΐνης (π.χ. Ριφαμπικίνη, Υπερικό)
    Προσοχή
    Μπορεί να προκαλέσει μειωμένες συγκεντρώσεις ζιπραζιδόνης.
  • Αντιόξινα (περιέχουν Al, Mg), Σιμετιδίνη
    Παρακολούθηση
    Δεν είχαν κλινικά σημαντική επίδραση.
  • SSRIs
    Προσοχή
    Αναφορές σεροτονινεργικού συνδρόμου.
  • Βαρφαρίνη, Προπρανολόλη
    Παρακολούθηση
    Δεν επηρεάζεται η πρωτεϊνική σύνδεση.
sick
SPC-GEODON

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more
Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
  • Ρινίτιδα
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
  • Αυξημένη όρεξη
  • Υπασβεστιαιμία
Ψυχιατρικές διαταραχές
  • Ανησυχία
  • Διέγερση
  • Άγχος
  • Συσφιγκτικό αίσθημα λαιμού
  • Εφιάλτης
  • Κρίση πανικού
  • Καταθλιπτικό σύμπτωμα
  • Βραδυφρενία
  • Επίπεδο συναίσθημα
  • Ανοργασμία
  • Αϋπνία
  • Μανία/υπομανία
Διαταραχές του νευρικού συστήματος
  • Δυστονία
  • Ακαθησία
  • Εξωπυραμιδική διαταραχή
  • Παρκινσονισμός (συμπεριλαμβανομένων των: σημείου οδοντωτού τροχού, βραδυκινησίας, υποκινησίας)
  • Τρόμος
  • Ζάλη
  • Καταστολή
  • Υπνηλία
  • Κεφαλαλγία
  • Γενικευμένοι τονικοκλονικοί σπασμοί
  • Όψιμη δυσκινησία
  • Δυσκινησία
  • Ακουσία εκροή σιέλου από το στόμα
  • Αταξία
  • Δυσαρθρία
  • Κρίση περιστροφής οφθαλμικών βολβών
  • Διαταραχή στην προσοχή
  • Υπερυπνία
  • Υπαισθησία
  • Παραισθησία
  • Λήθαργος
  • Ραιβόκρανο
  • Πάρεση
  • Ακινησία
  • Υπερτονία
  • Σύνδρομο ανησύχων ποδών
  • Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο
  • Σεροτονινεργικό σύνδρομο
  • Πτώση γωνίας στόματος
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
  • Λεμφοπενία
  • Αριθμός ηωσινοφίλων αυξημένος
Καρδιακές διαταραχές
  • Αίσθημα παλμών
  • Ταχυκαρδία
  • Παράταση του διορθωμένου διαστήματος QT στο ηλεκτροκαρδιογράφημα
  • Κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου
Οφθαλμικές διαταραχές
  • Θάμβος όρασης
  • Φωτοφοβία
  • Αμβλυωπία
  • Οπτική διαταραχή
  • Κνησμός του οφθαλμού
  • Ξηροφθαλμία
Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου
  • Ίλιγγος
  • Εμβοές
  • Ωταλγία
Αγγειακές διαταραχές
  • Υπερτασική κρίση
  • Υπέρταση
  • Ορθοστατική υπόταση
  • Υπόταση
  • Συστολική υπέρταση
  • Διαστολική υπέρταση
  • Ασταθής αρτηριακή πίεση
  • Συγκοπή
  • Φλεβική θρομβοεμβολή
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
  • Δύσπνοια
  • Κυνάγχη
  • Λόξυγκας
Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
  • Ναυτία
  • Έμετος
  • Δυσκοιλιότητα
  • Δυσπεψία
  • Ξηροστομία
  • Υπερέκκριση σιέλου
  • Διάρροια
  • Δυσφαγία
  • Γαστρίτιδα
  • Γαστρεντερική δυσφορία
  • Διογκωμένη γλώσσα
  • Περιεχόμενο γλώσσας
  • Μετεωρισμός
  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
  • Χαλαρά κόπρανα
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
  • Κνίδωση
  • Εξάνθημα
  • Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα
  • Ακμή
  • Ψωρίαση
  • Αλλεργική δερματίτιδα
  • Αλωπεκία
  • Οίδημα προσώπου
  • Ερύθημα
  • Βλατιδώδες εξάνθημα
  • Ερεθισμός δέρματος
  • Υπερευαισθησία
  • Αγγειοοίδημα
  • Αντίδραση στο φάρμακο με ηωσινοφιλία και συστημικά συμπτώματα (DRESS)
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
  • Μυοσκελετική ακαμψία
  • Μυοσκελετική δυσφορία
  • Μυϊκή κράμπα
  • Πόνος του άκρου
  • Δυσκαμψία άρθρωσης
  • Τρισμός
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
  • Ακράτεια ούρων
  • Δυσουρία
  • Ενούρηση
Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
  • Στυτική δυσλειτουργία
  • Αυξημένη στύση
  • Γαλακτόρροια
  • Γυναικομαστία
  • Πριαπισμός
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
  • Αναφυλακτική αντίδραση
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
  • Ηπατικά ένζυμα αυξημένα
  • Δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας μη φυσιολογικές
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
  • Εξασθένιση
  • Κόπωση
  • Θωρακική δυσφορία
  • Μη φυσιολογικό βάδισμα
  • Άλγος
  • Δίψα
  • Πυρεξία
  • Αίσθημα θερμού
Παρακλινικές εξετάσεις
  • Γαλακτική αφυδρογονάση αίματος αυξημένη
Καταστάσεις της κύησης, της λοχείας και της περιγεννητικής περιόδου
  • Σύνδρομο από απόσυρση φαρμάκου των νεογνών
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Ρινίτιδα
    Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
    Σπάνιες
  • Αυξημένη όρεξη
    Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
    Όχι συχνές
  • Υπασβεστιαιμία
    Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
    Σπάνιες
  • Ανησυχία
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Συχνές
  • Διέγερση
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Όχι συχνές
  • Άγχος
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Όχι συχνές
  • Συσφιγκτικό αίσθημα λαιμού
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Όχι συχνές
  • Εφιάλτης
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Όχι συχνές
  • Κρίση πανικού
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Σπάνιες
  • Καταθλιπτικό σύμπτωμα
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Σπάνιες
  • Βραδυφρενία
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Σπάνιες
  • Επίπεδο συναίσθημα
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Σπάνιες
  • Ανοργασμία
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Σπάνιες
  • Αϋπνία
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Μη γνωστές
  • Μανία/υπομανία
    Ψυχιατρικές διαταραχές
    Μη γνωστές
  • Δυστονία
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • Ακαθησία
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • Εξωπυραμιδική διαταραχή
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • Παρκινσονισμός (συμπεριλαμβανομένων των: σημείου οδοντωτού τροχού, βραδυκινησίας, υποκινησίας)
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • Τρόμος
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • Ζάλη
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • Καταστολή
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • Υπνηλία
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • Κεφαλαλγία
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • Γενικευμένοι τονικοκλονικοί σπασμοί
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Όψιμη δυσκινησία
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Δυσκινησία
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Ακουσία εκροή σιέλου από το στόμα
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Αταξία
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Δυσαρθρία
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Κρίση περιστροφής οφθαλμικών βολβών
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Διαταραχή στην προσοχή
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Υπερυπνία
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Υπαισθησία
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Παραισθησία
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Λήθαργος
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Ραιβόκρανο
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Σπάνιες
  • Πάρεση
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Σπάνιες
  • Ακινησία
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Σπάνιες
  • Υπερτονία
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Σπάνιες
  • Σύνδρομο ανησύχων ποδών
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Σπάνιες
  • Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Μη γνωστές
  • Σεροτονινεργικό σύνδρομο
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Μη γνωστές
  • Πτώση γωνίας στόματος
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Μη γνωστές
  • Λεμφοπενία
    Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
    Σπάνιες
  • Αριθμός ηωσινοφίλων αυξημένος
    Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
    Σπάνιες
  • Αίσθημα παλμών
    Καρδιακές διαταραχές
    Όχι συχνές
  • Ταχυκαρδία
    Καρδιακές διαταραχές
    Όχι συχνές
  • Παράταση του διορθωμένου διαστήματος QT στο ηλεκτροκαρδιογράφημα
    Καρδιακές διαταραχές
    Σπάνιες
  • Κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου
    Καρδιακές διαταραχές
    Μη γνωστές
  • Θάμβος όρασης
    Οφθαλμικές διαταραχές
    Συχνές
  • Φωτοφοβία
    Οφθαλμικές διαταραχές
    Όχι συχνές
  • Αμβλυωπία
    Οφθαλμικές διαταραχές
    Σπάνιες
  • Οπτική διαταραχή
    Οφθαλμικές διαταραχές
    Σπάνιες
  • Κνησμός του οφθαλμού
    Οφθαλμικές διαταραχές
    Σπάνιες
  • Ξηροφθαλμία
    Οφθαλμικές διαταραχές
    Σπάνιες
  • Ίλιγγος
    Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου
    Όχι συχνές
  • Εμβοές
    Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου
    Όχι συχνές
  • Ωταλγία
    Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου
    Σπάνιες
  • Υπερτασική κρίση
    Αγγειακές διαταραχές
    Όχι συχνές
  • Υπέρταση
    Αγγειακές διαταραχές
    Όχι συχνές
  • Ορθοστατική υπόταση
    Αγγειακές διαταραχές
    Όχι συχνές
  • Υπόταση
    Αγγειακές διαταραχές
    Όχι συχνές
  • Συστολική υπέρταση
    Αγγειακές διαταραχές
    Σπάνιες
  • Διαστολική υπέρταση
    Αγγειακές διαταραχές
    Σπάνιες
  • Ασταθής αρτηριακή πίεση
    Αγγειακές διαταραχές
    Σπάνιες
  • Συγκοπή
    Αγγειακές διαταραχές
    Μη γνωστές
  • Φλεβική θρομβοεμβολή
    Αγγειακές διαταραχές
    Μη γνωστές
  • Δύσπνοια
    Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
    Όχι συχνές
  • Κυνάγχη
    Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
    Όχι συχνές
  • Λόξυγκας
    Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
    Σπάνιες
  • Ναυτία
    Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
    Συχνές
  • Έμετος
    Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
    Συχνές
  • Δυσκοιλιότητα
    Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
    Συχνές
  • Δυσπεψία
    Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
    Συχνές
  • Ξηροστομία
    Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
    Συχνές
  • Υπερέκκριση σιέλου
    Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
    Συχνές
  • Διάρροια
    Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Δυσφαγία
    Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Γαστρίτιδα
    Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Γαστρεντερική δυσφορία
    Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Διογκωμένη γλώσσα
    Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Περιεχόμενο γλώσσας
    Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Μετεωρισμός
    Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
    Όχι συχνές
  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
    Σπάνιες
  • Χαλαρά κόπρανα
    Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
    Σπάνιες
  • Κνίδωση
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Όχι συχνές
  • Εξάνθημα
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Όχι συχνές
  • Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Όχι συχνές
  • Ακμή
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Όχι συχνές
  • Ψωρίαση
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Σπάνιες
  • Αλλεργική δερματίτιδα
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Σπάνιες
  • Αλωπεκία
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Σπάνιες
  • Οίδημα προσώπου
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Σπάνιες
  • Ερύθημα
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Σπάνιες
  • Βλατιδώδες εξάνθημα
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Σπάνιες
  • Ερεθισμός δέρματος
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Σπάνιες
  • Υπερευαισθησία
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Μη γνωστές
  • Αγγειοοίδημα
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Μη γνωστές
  • Αντίδραση στο φάρμακο με ηωσινοφιλία και συστημικά συμπτώματα (DRESS)
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Μη γνωστές
  • Μυοσκελετική ακαμψία
    Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
    Συχνές
  • Μυοσκελετική δυσφορία
    Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
    Όχι συχνές
  • Μυϊκή κράμπα
    Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
    Όχι συχνές
  • Πόνος του άκρου
    Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
    Όχι συχνές
  • Δυσκαμψία άρθρωσης
    Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
    Όχι συχνές
  • Τρισμός
    Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
    Σπάνιες
  • Ακράτεια ούρων
    Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
    Σπάνιες
  • Δυσουρία
    Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
    Σπάνιες
  • Ενούρηση
    Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
    Μη γνωστές
  • Στυτική δυσλειτουργία
    Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
    Σπάνιες
  • Αυξημένη στύση
    Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
    Σπάνιες
  • Γαλακτόρροια
    Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
    Σπάνιες
  • Γυναικομαστία
    Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
    Σπάνιες
  • Πριαπισμός
    Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
    Μη γνωστές
  • Αναφυλακτική αντίδραση
    Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
    Μη γνωστές
  • Ηπατικά ένζυμα αυξημένα
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Όχι συχνές
  • Δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας μη φυσιολογικές
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Σπάνιες
  • Εξασθένιση
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Συχνές
  • Κόπωση
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Συχνές
  • Θωρακική δυσφορία
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Όχι συχνές
  • Μη φυσιολογικό βάδισμα
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Όχι συχνές
  • Άλγος
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Όχι συχνές
  • Δίψα
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Όχι συχνές
  • Πυρεξία
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Σπάνιες
  • Αίσθημα θερμού
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Σπάνιες
  • Γαλακτική αφυδρογονάση αίματος αυξημένη
    Παρακλινικές εξετάσεις
    Σπάνιες
  • Σύνδρομο από απόσυρση φαρμάκου των νεογνών
    Καταστάσεις της κύησης, της λοχείας και της περιγεννητικής περιόδου
    Μη γνωστές
pregnant_woman
SPC-GEODON

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more
  • Κύηση
    δεν συνιστάται
    Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες σε έγκυες γυναίκες. Επομένως στις γυναίκες που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία και λαμβάνουν ζιπραζιδόνη πρέπει να υποδεικνύεται η χρήση κάποιας κατάλληλης μεθόδου αντισύλληψης. Δεδομένου ότι η εμπειρία με το φάρμακο στον άνθρωπο είναι περιορισμένη, η χορήγηση της ζιπραζιδόνης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν συνιστάται, εκτός και αν τα αναμενόμενα θεραπευτικά οφέλη για τη μητέρα υπερτερούν των πιθανών κινδύνων για το έμβρυο. Νεογνά τα οποία είχαν εκτεθεί σε αντιψυχωσικά (συμπεριλαμβανομένης της ζιπραζιδόνης) κατά τη διάρκεια του τρίτου τριμήνου της κύησης, διατρέχουν κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών, συμπεριλαμβανομένων εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων και/ή συμπτωμάτων απόσυρσης, τα οποία μπορεί να ποικίλουν σε σοβαρότητα και διάρκεια μετά τον τοκετό. Έχουν υπάρξει αναφορές για εμφάνιση διέγερσης, υπερτονίας, υποτονίας, τρόμου, υπνηλίας, αναπνευστικής δυσχέρειας ή διαταραχής πρόσληψης τροφής. Συνεπώς, τα νεογέννητα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά. Το GEODON δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο. Σε περίπτωση που είναι αναγκαία η διακοπή του φαρμάκου κατά τη διάρκεια της κύησης, αυτό δεν πρέπει να γίνεται απότομα.
  • Γαλουχία
    πρέπει να διακόπτεται ο θηλασμός
    Δεν είναι γνωστό εάν η ζιπραζιδόνη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Πρέπει να υποδεικνύεται στις ασθενείς να μη θηλάζουν τα βρέφη τους εφόσον παίρνουν ζιπραζιδόνη. Εάν είναι απαραίτητη η θεραπεία με το φάρμακο, πρέπει να διακόπτεται ο θηλασμός.
neurology
DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more
Η αντιψυχωσική δράση της Ziprasidone πιθανότατα οφείλεται σε συνδυασμό της ανταγωνιστικής της λειτουργίας στους D2 υποδοχείς στις μεσολιμβικές οδούς και στους 5HT2A υποδοχείς στον μετωπιαίο φλοιό. Η ύφεση των θετικών συμπτωμάτων οφείλεται στον…
monitor_heart
SPC-GEODON

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιψυχωσικά, παράγωγα ινδολίου, κωδικός ATC ΝΟ5ΑΕ04 Η ζιπραζιδόνη έχει υψηλή συγγένεια προς τους ντοπαμινεργικούς υποδοχείς τύπου 2 (D ) και σημαντικά υψηλότερη συγγένεια προς τους σεροτονινεργικούς…

biotech
SPC-GEODON

Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοκινητικές Απορρόφηση: Μετά από χορήγηση πολλαπλών δόσεων ζιπραζιδόνης από του στόματος μαζί με τροφή, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στον ορό του αίματος τυπικά εμφανίζονται 6-8 ώρες μετά τη λήψη της δόσης. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μιας δόσης 20…

hub
PubChem

Μεταβολισμός

expand_more
Μεταβολισμός Η ζιπρασιδόνη μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ, με λιγότερο από 5% του φαρμάκου να απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα. Η κύρια αναγωγική οδός καταλύεται από την αλδεϋδο-οξειδάση, ενώ 2 άλλες λιγότερο εμφανείς οξειδωτικές οδοί καταλύονται από το…
bloodtype
DrugBank

Απέκκριση

expand_more
Νεφρά/Ήπαρ

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-GEODON
expand_more

Δοσολογία

Ενήλικες

Η συνιστώμενη δόση, για τη θεραπεία οξέων επεισοδίων σχιζοφρένειας και διπολικής μανίας, είναι 40 mg δύο φορές ημερησίως ταυτόχρονα με τη λήψη τροφής. Η ημερήσια δοσολογία μπορεί στη συνέχεια να προσαρμοστεί με βάση την κλινική κατάσταση του κάθε ασθενούς μέχρι τη μέγιστη δόση των 80 mg δύο φορές ημερησίως. Η μέγιστη συνιστώμενη δόση μπορεί να χορηγηθεί ακόμα και από την 3η ημέρα της θεραπείας, εφόσον αυτό ενδείκνυται. Έχει ιδιαίτερη σημασία να μην γίνεται υπέρβαση της μέγιστης δόσης, καθώς το προφίλ ασφαλείας σε χορήγηση πάνω από 160 mg ημερησίως δεν έχει επιβεβαιωθεί και η ζιπραζιδόνη σχετίζεται με δοσοεξαρτώμενη παράταση του διαστήματος QT (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις).

Κατά τη θεραπεία συντήρησης της σχιζοφρένειας, η ζιπραζιδόνη πρέπει να χορηγείται στους ασθενείς στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση. Σε πολλές περιπτώσεις, δόση 20 mg δύο φορές ημερησίως μπορεί να είναι επαρκής.

Μετρήστε την δόση, με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια, χρησιμοποιώντας την σύριγγα για χορήγηση από του στόματος, που παρέχεται μαζί με το προϊόν. Το πόσιμο εναιώρημα ζιπραζιδόνης, πρέπει να χορηγείται απευθείας στο στόμα. Αν και το εναιώρημα πρέπει να λαμβάνεται μαζί με τροφή, δεν πρέπει να αραιώνεται ή να αναμιγνύεται με τροφή ή ποτά, πριν τη χορήγηση.

Ηλικιωμένοι

Κατά κανόνα δεν συνιστάται μικρότερη δόση εφόδου, ωστόσο, η περίπτωση αυτή μπορεί να εξεταστεί σε ασθενείς 65 ετών και άνω, όταν το δικαιολογούν οι κλινικές παράμετροι.

Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια

Δεν χρειάζεται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια (βλ. Φαρμακοκινητικές).

Ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια

Σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια, πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο χορήγησης χαμηλότερων δόσεων (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Διπολική Μανία

Η συνιστώμενη δόση, για τη θεραπεία οξέων επεισοδίων διπολικής μανίας, σε παιδιατρικούς ασθενείς (ηλικίας 10 έως 17 ετών), είναι μία εφάπαξ δόση των 20 mg την ημέρα 1, με φαγητό. Η ζιπραζιδόνη θα πρέπει ακολούθως να χορηγείται με φαγητό, σε δύο ημερήσιες διηρημένες δόσεις και θα πρέπει να τιτλοποιείται σε διάστημα 1-2 εβδομάδων, με στόχο τα 120-160 mg/ημέρα, για ασθενείς που ζυγίζουν 45 kg ή τα 60-80 mg/ημέρα, για ασθενείς που ζυγίζουν <45 kg. Η επακόλουθη δοσολογία θα πρέπει ρυθμίζεται με βάση την ατομική κλινική κατάσταση, μεταξύ 80-160 mg/ημέρα, για ασθενείς που ζυγίζουν 45 kg ή 40-80 mg/ημέρα, για ασθενείς που ζυγίζουν <45 kg. Μη ισόποσα διηρημένη δοσολογία, με πρωινές δόσεις κατά 20 mg ή 40 mg χαμηλότερες από τις βραδινές δόσεις επετράπη στην κλινική μελέτη (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις, Φαρμακοδυναμικές και Φαρμακοκινητικές).

Έχει ιδιαίτερη σημασία να μην υπερβαίνεται η, βασιζόμενη στο βάρος, μέγιστη δόση, καθώς δεν έχει επιβεβαιωθεί το προφίλ ασφαλείας σε δόσεις άνω της μέγιστης (160 mg/ημέρα για παιδιά ≥45 kg και 80 mg/ημέρα για παιδιά <45 kg) και η ζιπραζιδόνη σχετίζεται με δοσοεξαρτώμενη παράταση του διαστήματος QT (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις).

Σχιζοφρένεια

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ζιπραζιδόνης, σε παιδιατρικούς ασθενείς με σχιζοφρένεια, δεν έχουν τεκμηριωθεί (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

block

Αντενδείξεις

SPC-GEODON
expand_more
  • Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
  • Γνωστή παράταση του διαστήματος QT.
  • Συγγενές σύνδρομο παρατεταμένου QT.
  • Πρόσφατο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου.
  • Μη αντιρροπούμενη καρδιακή ανεπάρκεια.
  • Αρρυθμίες που αντιμετωπίζονται με αντιαρρυθμικά φαρμακευτικά προϊόντα Τάξης ΙΑ και ΙΙΙ.
  • Ταυτόχρονη θεραπεία με φαρμακευτικά προϊόντα, τα οποία προκαλούν παράταση του διαστήματος QT, όπως αντιαρρυθμικά Τάξης ΙΑ και ΙΙΙ, τριοξείδιο του αρσενικού, αλοφαντρίνη, οξεική λεβομεθαδίλη, μεζοριδαζίνη, θειοριδαζίνη, πιμοζίδη, σπαρφλοξασίνη, γκατιφλοξασίνη, μοξιφλοξασίνη, μεθανοσουλφονική δολασετρόνη, μεφλοκίνη, σερτινδόλη ή σιζαπρίδη (βλέπε Ειδικές προειδοποιήσεις και Αλληλεπιδράσεις).
warning

Προειδοποιήσεις

SPC-GEODON
expand_more

Πρέπει να λαμβάνεται το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς και να γίνεται αξιολόγηση του οικογενειακού του ιστορικού, καθώς επίσης να πραγματοποιείται και κλινική εξέταση προκειμένου να αναγνωριστούν οι ασθενείς για τους οποίους δεν συνιστάται η θεραπεία με ζιπραζιδόνη (βλέπε Αντενδείξεις).

Διάστημα QT

Η ζιπραζιδόνη προκαλεί δοσοεξαρτώμενη ελαφρά έως μέτριου βαθμού παράταση του διαστήματος QT (βλέπε Ανεπιθύμητες ενέργειες και Φαρμακοδυναμικές). Η ζιπραζιδόνη δεν πρέπει να χορηγείται μαζί με φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι προκαλούν παράταση του διαστήματος QT (βλέπε Αντενδείξεις και Αλληλεπιδράσεις). Προσοχή συνιστάται σε ασθενείς με σημαντική βραδυκαρδία. Ηλεκτρολυτικές διαταραχές, όπως υποκαλιαιμία και υπομαγνησιαιμία, αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης κακοήθους αρρυθμίας και πρέπει να διορθώνονται πριν από την έναρξη της θεραπείας με ζιπραζιδόνη. Όταν ασθενείς με σταθεροποιημένη καρδιακή νόσο πρόκειται να υποβληθούν σε θεραπεία με το φάρμακο, πρέπει να προηγείται ηλεκτροκαρδιογραφικός έλεγχος πριν από την έναρξη της θεραπείας. Εάν εμφανιστούν καρδιακά συμπτώματα, όπως αίσθημα παλμών, ίλιγγος, συγκοπή ή σπασμοί τότε πρέπει να εξεταστεί η πιθανότητα κακοήθους αρρυθμίας και να γίνει εκτίμηση της καρδιακής λειτουργίας που να περιλαμβάνει και ΗΚΓ έλεγχο. Συνιστάται διακοπή της θεραπείας εφόσον το διάστημα QTc είναι > 500 msec (βλέπε Αντενδείξεις). Έχουν υπάρξει σπάνιες αναφορές, μετά την κυκλοφορία του προϊόντος, κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου (torsade de pointes) σε ασθενείς που ελάμβαναν ζιπραζιδόνη, με ασαφείς πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ζιπραζιδόνης για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας, σε παιδιά και εφήβους δεν έχει εκτιμηθεί.

Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο (Neuroleptic Malignant Syndrome - NMS)

Tο NMS είναι ένα σπάνιο αλλά ενδεχομένως θανατηφόρο σύνδρομο, που έχει συσχετισθεί με τη χρήση αντιψυχωσικών φαρμακευτικών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένης της ζιπραζιδόνης. Η αντιμετώπιση του NMS πρέπει να περιλαμβάνει άμεση διακοπή όλων των αντιψυχωσικών φαρμακευτικών προϊόντων.

Σοβαρές Δερματικές Ανεπιθύμητες Αντιδράσεις

Έχει αναφερθεί αντίδραση στο φάρμακο με ηωσινοφιλία και συστημικά συμπτώματα (DRESS) έπειτα από έκθεση στη ζιπραζιδόνη. Το σύνδρομο DRESS συνίσταται από έναν συνδυασμό τριών ή περισσότερων από τα ακόλουθα: δερματική αντίδραση (όπως εξάνθημα ή αποφολιδωτική δερματίτιδα), ηωσινοφιλία, πυρετό, λεμφαδενοπάθεια και μία ή περισσότερες συστημικές επιπλοκές, όπως ηπατίτιδα, νεφρίτιδα, πνευμονίτιδα, μυοκαρδίτιδα και περικαρδίτιδα. Έπειτα από έκθεση στη ζιπραζιδόνη έχουν αναφερθεί και άλλες σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις, όπως το σύνδρομο Stevens-Johnson. Οι σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις είναι ορισμένες φορές θανατηφόρες. Διακόψτε τη ζιπραζιδόνη εάν εμφανιστούν σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις.

Όψιμη δυσκινησία

Υπάρχει πιθανότητα εμφάνισης όψιμης δυσκινησίας καθώς και άλλων όψιμων εξωπυραμιδικών συνδρόμων μετά από μακράς διάρκειας θεραπεία με ζιπραζιδόνη. Είναι γνωστό πως οι ασθενείς με διπολική διαταραχή είναι ιδιαιτέρως ευπαθείς σε αυτή την κατηγορία συμπτωμάτων. Τα συμπτώματα αυτά εμφανίζονται συχνότερα με την αυξημένη διάρκεια θεραπείας και σε μεγάλη ηλικία. Εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα όψιμης δυσκινησίας πρέπει να εξεταστεί η περίπτωση ελάττωσης της δόσης ή και διακοπής της χορήγησης ζιπραζιδόνης.

Σπασμοί

Συνιστάται προσοχή κατά τη θεραπεία ασθενών με ιστορικό σπασμών.

Ηπατική ανεπάρκεια

Δεν υπάρχει επαρκής εμπειρία σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια και κατά συνέπεια η χρήση της ζιπραζιδόνης σε αυτή την ομάδα των ασθενών απαιτεί προσοχή (βλέπε Δοσολογία και Φαρμακοκινητικές).

Αυξημένος κίνδυνος αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων στον πληθυσμό με άνοια

Σε τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές δοκιμές στον πληθυσμό με άνοια με κάποια άτυπα αντιψυχωσικά έχει παρατηρηθεί τριπλάσιος περίπου κίνδυνος αγγειακών εγκεφαλικών ανεπιθύμητων συμβαμάτων. Δεν είναι γνωστός ο μηχανισμός για τον οποίο υπάρχει αυτός ο αυξημένος κίνδυνος. Αυξημένος κίνδυνος δεν μπορεί να αποκλειστεί και για άλλα αντιψυχωσικά ή και για άλλους πληθυσμούς ασθενών. Το GEODON πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου για εγκεφαλικό επεισόδιο.

Το GEODON 10 mg/ml πόσιμο εναιώρημα περιέχει methyl parahydroxybenzoate και propyl parahydroxybenzoate που μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις (πιθανώς με καθυστέρηση). Το GEODON 10 mg/ml πόσιμο εναιώρημα περιέχει 4,65 mg νατρίου ανά ml δόσης, κάτι που θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε ασθενείς που βρίσκονται σε δίαιτα με περιορισμό άλατος. Η συνήθης δόση είναι μεταξύ 4 και 8 ml δύο φορές ημερησίως ώστε η ολική ημερήσια επιβάρυνση σε νάτριο να κυμαίνεται μεταξύ 37,2 και 74,4 mg.

Αυξημένη Θνησιμότητα σε Ηλικιωμένα άτομα με Άνοια

Δεδομένα από δύο μεγάλες μελέτες παρατήρησης, έδειξαν ότι τα ηλικιωμένα άτομα με άνοια, που λαμβάνουν θεραπεία με αντιψυχωσικά, παρουσιάζουν ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο θανάτου, σε σχέση με αυτούς που δεν λαμβάνουν θεραπεία. Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για να δώσουν μία σίγουρη εκτίμηση του ακριβούς μεγέθους του κινδύνου και το αίτιο του αυξημένου κινδύνου δεν είναι γνωστό. Το GEODON δεν είναι εγκεκριμένο για τη θεραπεία των διαταραχών συμπεριφοράς, που σχετίζονται με άνοια.

Φλεβική Θρομβοεμβολή

Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις φλεβικής θρομβοεμβολής (VTE) με αντιψυχωσικά φάρμακα. Δεδομένου ότι οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με αντιψυχωσικά, συχνά εμφανίζουν επίκτητους παράγοντες κινδύνου για φλεβική θρομβοεμβολή, θα πρέπει να εντοπίζονται όλοι οι πιθανοί παράγοντες κινδύνου για φλεβική θρομβοεμβολή πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ζιπραζιδόνη και θα πρέπει να λαμβάνονται κατάλληλα προληπτικά μέτρα.

Πριαπισμός

Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις πριαπισμού με τη χρήση αντιψυχωσικών, συμπεριλαμβανομένης της ζιπραζιδόνης. Αυτή η ανεπιθύμητη ενέργεια, όπως και με άλλα ψυχοτρόπα φάρμακα, δεν έδειξε να ήταν δοσοεξαρτώμενη και δε συσχετίστηκε με τη διάρκεια της θεραπείας.

Υπερπρολακτιναιμία

Όπως και άλλα φάρμακα που δρουν ανταγωνιστικά στους υποδοχείς ντοπαμίνης D , η ζιπραζιδόνη μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα προλακτίνης. Έχουν αναφερθεί διαταραχές όπως γαλακτόρροια, αμηνόρροια, γυναικομαστία και σεξουαλική ανικανότητα με ενώσεις που αυξάνουν την προλακτίνη. Η μακροχρόνια υπερπρολακτιναιμία, όταν σχετίζεται με υπογοναδισμό, μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη οστική πυκνότητα.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-GEODON
expand_more

Αλληλεπιδράσεις

Φαρμακοκινητικές και φαρμακοδυναμικές μελέτες με ζιπραζιδόνη και άλλα φαρμακευτικά προϊόντα, τα οποία προκαλούν παράταση του διαστήματος QT δεν έχουν πραγματοποιηθεί. Αθροιστική δράση της ζιπραζιδόνης με αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα δεν μπορεί να αποκλεισθεί και κατά συνέπεια η ζιπραζιδόνη δεν πρέπει να χορηγείται με φαρμακευτικά προϊόντα, τα οποία προκαλούν παράταση του διαστήματος QT, όπως αντιαρρυθμικά Τάξης ΙΑ και ΙΙΙ, τριοξείδιο του αρσενικού, αλοφαντρίνη, οξεική λεβομεθαδίλη, μεζοριδαζίνη, θειοριδαζίνη, πιμοζίδη, σπαρφλοξασίνη, γκατιφλοξασίνη, μοξιφλοξασίνη, μεθανοσουλφονική δολασετρόνη, μεφλοκίνη, σερτινδόλη ή σιζαπρίδη (βλ. Αντενδείξεις).

Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες αλληλεπίδρασης της ζιπραζιδόνης με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα σε παιδιά.

Φαρμακευτικά προϊόντα που δρουν στο Κ.Ν.Σ./ o ινόπνευμα

Λαμβάνοντας υπόψη τις κύριες επιδράσεις της ζιπραζιδόνης στο Κ.Ν.Σ., απαιτείται προσοχή όταν λαμβάνεται σε συνδυασμό με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που δρουν στο Κ.Ν.Σ., καθώς και με οινοπνευματώδη ποτά.

Επίδραση της ζιπραζιδόνης σε άλλα φαρμακευτικά προϊόντα

Μία in vivo μελέτη με δεξτρομεθορφάνη δεν έδειξε αξιοσημείωτη αναστολή του CYP2D6 σε συγκεντρώσεις πλάσματος 50% χαμηλότερες από εκείνες που επιτεύχθηκαν μετά από λήψη 40 mg ζιπραζιδόνης δύο φορές ημερησίως.

Δεδομένα in vitro υποδεικνύουν ότι η ζιπραζιδόνη είναι πιθανό να αποτελεί έναν μέτριο αναστολέα των CYP2D6 και CYP3A4. Ωστόσο, δεν θεωρείται πιθανό ότι η ζιπραζιδόνη επιδρά, σε κλινικά σημαντικό βαθμό, στη φαρμακοκινητική φαρμακευτικών προϊόντων που μεταβολίζονται από αυτές τις ισομορφές του κυτοχρώματος P450.

  • Αντισυλληπτικά από του στόματος - Η χορήγηση ζιπραζιδόνης δεν επηρέασε σημαντικά τη φαρμακοκινητική των συστατικών του αντισυλληπτικού, δηλαδή του οιστρογόνου (ethinyl oestradiol - υπόστρωμα του CYP3A4) ή του προγεστερινοειδούς.
  • Λίθιο - Ταυτόχρονη χορήγηση ζιπραζιδόνης και λιθίου δεν είχε επίδραση στη φαρμακοκινητική του λιθίου. Επειδή η ζιπραζιδόνη, καθώς και το λίθιο έχουν συσχετισθεί με μεταβολές της καρδιακής αγωγιμότητας, ο συνδυασμός τους μπορεί να ενέχει κίνδυνο φαρμακοδυναμικών αλληλεπιδράσεων, συμπεριλαμβανομένων των αρρυθμιών, ωστόσο, σε ελεγχόμενες κλινικές μελέτες, ο συνδυασμός ζιπραζιδόνης με λίθιο δεν επέδειξε αυξημένο κλινικό κίνδυνο, σε σύγκριση με τη χορήγηση μόνο λιθίου.
  • Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για τη συγχορήγηση με το σταθεροποιητή συναισθήματος καρβαμαζεπίνη.
  • Η φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση ζιπραζιδόνης και βαλπροϊκού οξέος δεν είναι πιθανή λόγω της έλλειψης κοινών μεταβολικών οδών των δύο φαρμάκων. Σε μία μελέτη σε ασθενείς, η συγχορήγηση ζιπραζιδόνης και βαλπροϊκού οξέος έδειξε ότι οι μέσες συγκεντρώσεις του βαλπροϊκού οξέος ήταν εντός του θεραπευτικού εύρους σε σύγκριση με τη χορήγηση του βαλπροϊκού οξέος με εικονικό φάρμακο.

Επίδραση άλλων φαρμακευτικών προϊόντων στη ζιπραζιδόνη

  • Η κετοκοναζόλη (400 mg/ημέρα), που αποτελεί αναστολέα του CYP3Α4, αύξησε τη συγκέντρωση της ζιπραζιδόνης στον ορό του αίματος κατά ποσοστό < 40%. Οι συγκεντρώσεις στον ορό του αίματος των S-methyldihydroziprasidone και ziprasidone sulphoxide, στον αναμενόμενο χρόνο για την επίτευξη μέγιστης συγκέντρωσης της ζιπραζιδόνης στο πλάσμα (Tmax), αυξήθηκαν κατά 55% και 8% αντίστοιχα. Δεν παρατηρήθηκε επιπλέον παράταση του διαστήματος QTc. Μεταβολές στη φαρμακοκινητική λόγω συγχορήγησης ισχυρών αναστολέων του CYP3Α4 δεν είναι πιθανό να είναι κλινικά σημαντικές, κατά συνέπεια δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας. Δεδομένα in vitro υποδεικνύουν ότι η ζιπραζιδόνη αποτελεί υπόστρωμα της P-γλυκοπρωτεΐνης (p-gp). Η αντίστοιχη σημασία σε περιβάλλον in vivo δεν είναι γνωστή, ωστόσο, η συγχορήγηση με γνωστούς αναστολείς της p-gp όπως η βεραπαμίλη, τα αντιβιοτικά τύπου μακρολίδης, η κινιδίνη, η ιτρακοναζόλη και η ριτοναβίρη μπορεί να προκαλέσει αυξημένες συγκεντρώσεις της ζιπραζιδόνης στο πλάσμα. Η συγχορήγηση με επαγωγείς της p-gp όπως η ριφαμπικίνη και το St John´s Wort (υπερικό ή βαλσαμόχορτο) μπορεί να προκαλέσει μειωμένες συγκεντρώσεις της ζιπραζιδόνης. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν εξετάζεται το ενδεχόμενο συγχορήγησης.
  • Η θεραπεία με καρβαμαζεπίνη, 200 mg δύο φορές ημερησίως για 21 ημέρες, είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση κατά περίπου 35% της βιοδιαθεσιμότητας της ζιπραζιδόνης.
  • Αντιόξινα - πολλαπλές δόσεις αντιόξινων που περιείχαν αλουμίνιο και μαγνήσιο ή σιμετιδίνης δεν είχαν κλινικά σημαντική επίδραση στην φαρμακοκινητική της ζιπραζιδόνης σε άτομα που είχαν γευματίσει.

Σεροτονινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα

Σε μεμονωμένες περιπτώσεις, έχουν υπάρξει αναφορές σεροτονινεργικού συνδρόμου συσχετιζόμενου προσωρινά με την θεραπευτική χρήση της ζιπραζιδόνης σε συνδυασμό με άλλα σεροτονινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα όπως οι SSRIs (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Τα χαρακτηριστικά του σεροτονινεργικού συνδρόμου μπορεί να περιλαμβάνουν σύγχυση, διέγερση, πυρετό, εφιδρώσεις, αταξία, υπεραντανακλαστικότητα, μυόκλωνο και διάρροια.

Πρωτεϊνική σύνδεση

Η ζιπραζιδόνη συνδέεται εκτενώς με τις πρωτεΐνες του πλάσματος. Η in vitro σύνδεση της ζιπραζιδόνης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος δεν μεταβλήθηκε από την βαρφαρίνη ή την προπρανολόλη, δύο φάρμακα με υψηλή σύνδεση στις πρωτεΐνες, ούτε όμως η ζιπραζιδόνη μετέβαλε τη σύνδεση αυτών των φαρμάκων με τις πρωτεΐνες του πλάσματος του ανθρώπου.

Συνεπώς, δεν είναι πιθανές ενδεχόμενες φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις με τη ζιπραζιδόνη, λόγω παρεκτόπισης από τις πρωτεΐνες του πλάσματος.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-GEODON
expand_more

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Η από του στόματος χορηγούμενη ζιπραζιδόνη έχει χορηγηθεί σε κλινικές δοκιμές (βλέπε Φαρμακοδυναμικές), σε περίπου 6500 ενήλικες ασθενείς. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες σε κλινικές δοκιμές για τη σχιζοφρένεια, ήταν η καταστολή και η ακαθησία. Σε κλινικές δοκιμές για τη διπολική μανία, οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν η καταστολή, η ακαθησία, η εξωπυραμιδική διαταραχή και η ζάλη.

Ο παρακάτω πίνακας περιέχει ανεπιθύμητα συμβάματα που βασίζονται σε συνδυασμένες, βραχυχρόνιες (4-6 εβδομάδες), σταθερής δοσολογίας μελέτες στη σχιζοφρένεια και βραχυχρόνιες (3 εβδομάδες) μελέτες, με μεταβαλλόμενη δοσολογία, στη διπολική μανία, με πιθανή ή ενδεχόμενη συσχέτιση με τη θεραπεία με ζιπραζιδόνη και που εμφανίζονται με συχνότητα μεγαλύτερη από το εικονικό φάρμακο. Επιπλέον αντιδράσεις που αναφέρθηκαν από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου στην αγορά, περιλαμβάνονται στην κατηγορία «Άγνωστης συχνότητας», με πλάγια γράμματα, στον παρακάτω πίνακα.

Όλες οι ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρονται ανά κατηγορία και συχνότητα: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000) και μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρονται παρακάτω μπορεί επίσης να σχετίζονται με την υποκείμενη νόσο και/ή τα συγχορηγούμενα φάρμακα.

Κατηγορία/Οργανικό Σύστημα
Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
Ψυχιατρικές διαταραχές
Διαταραχές του νευρικού συστήματος
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
Καρδιακές διαταραχές
Οφθαλμικές διαταραχές
Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου
Αγγειακές διαταραχές
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
Παρακλινικές εξετάσεις
Καταστάσεις της κύησης, της λοχείας και της περιγεννητικής περιόδου

Συχνότητα

  • Πολύ συχνές (≥1/10):
  • Συχνές (≥1/100 έως <1/10):
    • Ανησυχία
    • Δυστονία, ακαθησία, εξωπυραμιδική διαταραχή, παρκινσονισμός (συμπεριλαμβανομένων των: σημείου οδοντωτού τροχού, βραδυκινησίας, υποκινησίας), τρόμος, ζάλη, καταστολή, υπνηλία, κεφαλαλγία
    • Θάμβος όρασης
    • Ναυτία, έμετος, δυσκοιλιότητα, δυσπεψία, ξηροστομία, υπερέκκριση σιέλου
    • Μυοσκελετική ακαμψία
    • Εξασθένιση, κόπωση
  • Όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100):
    • Αυξημένη όρεξη
    • Διέγερση, άγχος, συσφιγκτικό αίσθημα λαιμού, εφιάλτης
    • Γενικευμένοι τονικοκλονικοί σπασμοί, όψιμη δυσκινησία, δυσκινησία, ακουσία εκροή σιέλου από το στόμα, αταξία, δυσαρθρία, κρίση περιστροφής οφθαλμικών βολβών, διαταραχή στην προσοχή, υπερυπνία, υπαισθησία, παραισθησία, λήθαργος
    • Αίσθημα παλμών, ταχυκαρδία
    • Φωτοφοβία
    • Ίλιγγος, εμβοές
    • Υπερτασική κρίση, υπέρταση, ορθοστατική υπόταση, υπόταση
    • Δύσπνοια, κυνάγχη
    • Διάρροια, δυσφαγία, γαστρίτιδα, γαστρεντερική δυσφορία, διογκωμένη γλώσσα, παχιά γλώσσα, μετεωρισμός
    • Κνίδωση, εξάνθημα, κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα, ακμή
    • Μυοσκελετική δυσφορία, μυϊκή κράμπα, πόνος του άκρου, δυσκαμψία άρθρωσης
    • Ακράτεια ούρων, δυσουρία
    • Ηπατικά ένζυμα αυξημένα
    • Θωρακική δυσφορία, μη φυσιολογικό βάδισμα, άλγος, δίψα
  • Σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000):
    • Ρινίτιδα
    • Υπασβεστιαιμία
    • Κρίση πανικού, καταθλιπτικό σύμπτωμα, βραδυφρενία, επίπεδο συναίσθημα, ανοργασμία
    • Ραιβόκρανο, πάρεση, ακινησία, υπερτονία, σύνδρομο ανησύχων ποδών
    • Λεμφοπενία, αριθμός ηωσινοφίλων αυξημένος
    • Παράταση του διορθωμένου διαστήματος QT στο ηλεκτροκαρδιογράφημα
    • Αμβλυωπία, οπτική διαταραχή, κνησμός του οφθαλμού, ξηροφθαλμία
    • Ωταλγία
    • Συστολική υπέρταση, διαστολική υπέρταση, ασταθής αρτηριακή πίεση
    • Λόξυγκας
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, χαλαρά κόπρανα
    • Ψωρίαση, αλλεργική δερματίτιδα, αλωπεκία, οίδημα προσώπου, ερύθημα, βλατιδώδες εξάνθημα, ερεθισμός δέρματος
    • Τρισμός
    • Ενούρηση
    • Στυτική δυσλειτουργία, αυξημένη στύση, γαλακτόρροια, γυναικομαστία
    • Δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας μη φυσιολογικές
    • Πυρεξία, αίσθημα θερμού
    • Γαλακτική αφυδρογονάση αίματος αυξημένη
  • Πολύ σπάνιες (<1/10.000):
  • Μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα):
    • Αϋπνία, μανία/υπομανία
    • Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο, σεροτονινεργικό σύνδρομο (βλέπε Αλληλεπιδράσεις), πτώση γωνίας στόματος
    • Κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (βλέπε Ειδικές προειδοποιήσεις)
    • Συγκοπή, φλεβική θρομβοεμβολή
    • Υπερευαισθησία, αγγειοοίδημα, αντίδραση στο φάρμακο με ηωσινοφιλία και συστημικά συμπτώματα (DRESS)
    • Πριαπισμός
    • Αναφυλακτική αντίδραση
    • Σύνδρομο από απόσυρση φαρμάκου των νεογνών (βλ. Κύηση και γαλουχία)

Σε βραχυχρόνιες και μακροχρόνιες κλινικές δοκιμές με ζιπραζιδόνη, στη σχιζοφρένεια και στη διπολική μανία, η συχνότητα εμφάνισης τονικοκλονικών σπασμών και υπότασης δεν ήταν συχνή, εμφανιζόμενη σε ποσοστό μικρότερο του 1% μεταξύ των ασθενών που ελάμβαναν ζιπραζιδόνη.

Η ζιπραζιδόνη προκαλεί ήπια έως μέτρια δοσοεξαρτώμενη παράταση του διαστήματος QT (βλέπε Φαρμακοδυναμικές). Σε κλινικές δοκιμές στη σχιζοφρένεια, παράταση 30-60 msec παρατηρήθηκε στο 12,3% (976/7941) των καταγραφών του ΗΚΓ επί ασθενών που βρίσκονταν υπό θεραπεία με ζιπραζιδόνη και 7,5% (73/975) των καταγραφών του ΗΚΓ επί ασθενών που βρίσκονταν υπό θεραπεία με το εικονικό φάρμακο. Παράταση >60 msec παρατηρήθηκε στο 1,6% (128/7941) και 1,2% (12/975) των καταγραφών των ασθενών που βρίσκονταν υπό θεραπεία με ζιπραζιδόνη και με το εικονικό φάρμακο αντίστοιχα. Παράταση του διαστήματος QTc πέραν των 500 msec εμφανίστηκε σε 3 από συνολικά 3266 ασθενείς (0,1%), οι οποίοι βρίσκονταν υπό θεραπεία με ζιπραζιδόνη και σε 1 από συνολικά 538 ασθενείς (0,2%), οι οποίοι βρίσκονταν υπό θεραπεία με το εικονικό φάρμακο. Συγκρίσιμα αποτελέσματα παρατηρήθηκαν και σε κλινικές δοκιμές στη διπολική μανία.

Σε κλινικές δοκιμές εφαρμογής μακροχρόνιας θεραπείας συντήρησης, στη σχιζοφρένεια, ασθενείς που ελάμβαναν ζιπραζιδόνη εμφάνισαν μερικές φορές αυξημένα επίπεδα προλακτίνης, αλλά στους περισσότερους οι τιμές επανήλθαν στα φυσιολογικά επίπεδα χωρίς να γίνει διακοπή της θεραπείας. Επιπλέον, οι δυνητικές κλινικές εκδηλώσεις (π.χ. γυναικομαστία και αύξηση μεγέθους των μαστών) ήταν σπάνιες.

Παιδιατρικός πληθυσμός και πληθυσμός Εφήβων με Διπολική μανία και Έφηβοι με Σχιζοφρένεια

Σε μια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή διπολικής διαταραχής (ηλικίες 10-17 ετών), οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες (που αναφέρθηκαν με συχνότητα >10%) ήταν καταστολή, υπνηλία, κεφαλαλγία, κόπωση, ναυτία και ζάλη. Σε μια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή σχιζοφρένειας (ηλικίες 13-17 ετών), οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες (που αναφέρθηκαν με συχνότητα >10%) ήταν υπνηλία και εξωπυραμιδική διαταραχή. Η συχνότητα, το είδος και η σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών σε αυτά τα άτομα ήταν γενικά παρόμοιες με αυτές των ενηλίκων με διπολική διαταραχή ή σχιζοφρένεια, που είναι υπό θεραπεία με ζιπραζιδόνη.

Η ζιπραζιδόνη σχετίστηκε με παρόμοια, ήπια έως μέτρια, δοσοεξαρτώμενη παράταση του διαστήματος QT, στις παιδιατρικές κλινικές δοκιμές για διπολική διαταραχή και σχιζοφρένεια, σε σχέση με αυτή που παρατηρήθηκε στον πληθυσμό των ενηλίκων. Τονικοκλωνικοί σπασμοί και υπόταση δεν αναφέρθηκαν στις, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, παιδιατρικές κλινικές δοκιμές για διπολική διαταραχή.

μ μ Αναφορά πιθανολογού ενων ανεπιθ ητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω:

Ελλάδα Κύπρος

Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284 GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040380/337 Φαξ: + 30 21 06549585 Ιστότοπος: http://www.eof.gr

Φαρμακευτικές Υπηρεσίες Υπουργείο Υγείας CY-1475 Λευκωσία Φαξ: + 357 22608649 Ιστότοπος: www.moh.gov.cy/phs

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-GEODON
expand_more

Κύηση

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες σε έγκυες γυναίκες. Επομένως στις γυναίκες που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία και λαμβάνουν ζιπραζιδόνη πρέπει να υποδεικνύεται η χρήση κάποιας κατάλληλης μεθόδου αντισύλληψης. Δεδομένου ότι η εμπειρία με το φάρμακο στον άνθρωπο είναι περιορισμένη, η χορήγηση της ζιπραζιδόνης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν συνιστάται, εκτός και αν τα αναμενόμενα θεραπευτικά οφέλη για τη μητέρα υπερτερούν των πιθανών κινδύνων για το έμβρυο.

Κατάταξη Αντιψυχωσικών

Νεογνά τα οποία είχαν εκτεθεί σε αντιψυχωσικά (συμπεριλαμβανομένης της ζιπραζιδόνης) κατά τη διάρκεια του τρίτου τριμήνου της κύησης, διατρέχουν κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών, συμπεριλαμβανομένων εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων και/ή συμπτωμάτων απόσυρσης, τα οποία μπορεί να ποικίλουν σε σοβαρότητα και διάρκεια μετά τον τοκετό. Έχουν υπάρξει αναφορές για εμφάνιση διέγερσης, υπερτονίας, υποτονίας, τρόμου, υπνηλίας, αναπνευστικής δυσχέρειας ή διαταραχής πρόσληψης τροφής. Συνεπώς, τα νεογέννητα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά. Το GEODON δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο. Σε περίπτωση που είναι αναγκαία η διακοπή του φαρμάκου κατά τη διάρκεια της κύησης, αυτό δεν πρέπει να γίνεται απότομα.

Θηλασμός

Δεν είναι γνωστό εάν η ζιπραζιδόνη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Πρέπει να υποδεικνύεται στις ασθενείς να μη θηλάζουν τα βρέφη τους εφόσον παίρνουν ζιπραζιδόνη. Εάν είναι απαραίτητη η θεραπεία με το φάρμακο, πρέπει να διακόπτεται ο θηλασμός.

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-GEODON
expand_more

Φαρμακοδυναμικές

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιψυχωσικά, παράγωγα ινδολίου, κωδικός ATC ΝΟ5ΑΕ04

Η ζιπραζιδόνη έχει υψηλή συγγένεια προς τους ντοπαμινεργικούς υποδοχείς τύπου 2 (D ) και σημαντικά υψηλότερη συγγένεια προς τους σεροτονινεργικούς υποδοχείς τύπου 2 Α (5HT 2A ). Ο αποκλεισμός των υποδοχέων ήταν μεγαλύτερος από 80% για τους σεροτονινεργικούς υποδοχείς τύπου 2 Α και μεγαλύτερος από 50% για τους D , όπως διαπιστώθηκε μετά από ακτινολογικό έλεγχο με PET (Position Emission Tomography) 12 ώρες μετά από χορήγηση μιας εφάπαξ δόσης 40 mg. Επίσης, η ζιπραζιδόνη αλληλεπιδρά με τους σεροτονινεργικούς υποδοχείς 5HT 2C , 5HT 1D και 5HT 1A προς τους οποίους παρουσιάζει συγγένεια ίση ή μεγαλύτερη της συγγένειας που παρουσιάζει προς τους υποδοχείς D 2.

Η ζιπραζιδόνη παρουσιάζει μέτριου βαθμού συγγένεια προς τους νευρωνικούς σεροτονινεργικούς και αδρενεργικούς διαβιβαστές. Η ζιπραζιδόνη εμφανίζει μέτριου βαθμού συγγένεια προς τους υποδοχείς της ισταμίνης H(1)- και τους α(1)- υποδοχείς. Η ζιπραζιδόνη εμφανίζει αμελητέα συγγένεια προς τους μουσκαρινικούς Μ(1)- υποδοχείς.

Η ζιπραζιδόνη έχει αποδειχθεί ότι δρα ανταγωνιστικά προς τους σεροτονινεργικούς υποδοχείς τύπου 2 Α (5HT 2A ) και προς τους ντοπαμινεργικούς υποδοχείς τύπου 2 (D ). Προτείνεται ότι η θεραπευτική της δράση επιτυγχάνεται μερικώς μέσω του συνδυασμού αυτών των ανταγωνιστικών δράσεών της. Η ζιπραζιδόνη αποτελεί επίσης έναν ισχυρό ανταγωνιστή των υποδοχέων 5HT 2C και 5HT 1D , έναν ισχυρό αγωνιστή του υποδοχέα 5HT 1A και αναστέλλει επίσης την επαναπρόσληψη της νορεπινεφρίνης και της σεροτονίνης από τους νευρώνες.

Επιπλέον πληροφορίες από κλινικές δοκιμές

Σχιζοφρένεια

Σε μία μελέτη διάρκειας 52 εβδομάδων η ζιπραζιδόνη ήταν αποτελεσματική στη διατήρηση της βελτιωμένης κλινικής κατάστασης κατά τη διάρκεια της συνέχισης της θεραπείας σε ασθενείς που αποκρίθηκαν αρχικά στη θεραπεία. Δεν υπήρξαν σαφείς ενδείξεις συσχέτισης δόσης-απόκρισης μεταξύ των ομάδων που ελάμβαναν ζιπραζιδόνη. Σε αυτή τη μελέτη, η οποία περιελάμβανε ασθενείς τόσο με θετικά όσο και με αρνητικά συμπτώματα, η αποτελεσματικότητα της ζιπραζιδόνης ήταν εμφανής και στα θετικά και στα αρνητικά συμπτώματα.

Η συχνότητα αύξησης του βάρους του σώματος αναφέρθηκε ως ανεπιθύμητο συμβάν κατά τη διάρκεια βραχυχρόνιων (4-6 εβδομάδων) κλινικών μελετών στη σχιζοφρένεια, σε μικρό ποσοστό, το οποίο ήταν ίδιο μεταξύ των ασθενών που ελάμβαναν ζιπραζιδόνη και των ασθενών που ελάμβαναν εικονικό φάρμακο (και στις δύο περιπτώσεις 0,4%). Σε μία ετήσια, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη παρατηρήθηκε μέση ελάττωση βάρους 1-3 Kg στους ασθενείς που βρίσκονταν υπό θεραπεία με ζιπραζιδόνη, ενώ η μέση ελάττωση βάρους των ασθενών που ελάμβαναν εικονικό φάρμακο ήταν 3 Kg.

Σε μία διπλά-τυφλή, συγκριτική μελέτη στη σχιζοφρένεια, προσδιορίστηκαν μεταβολικές παράμετροι που περιλάμβαναν μετρήσεις του βάρους και των επιπέδων της ινσουλίνης σε κατάσταση νηστείας, της ολικής χοληστερόλης και των τρυγλυκεριδίων και ενός δείκτη αντίστασης στην ινσουλίνη (IR). Στους ασθενείς υπό θεραπεία με ζιπραζιδόνη δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές μεταβολές σε οποιαδήποτε από αυτές τις μεταβολικές παραμέτρους σε σχέση με τις αρχικές τιμές.

Αποτελέσματα από μεγάλη μελέτη της ασφάλειας του φαρμάκου μετά την κυκλοφορία του στην αγορά

Mια τυχαιοποιημένη, μετεγκριτική μελέτη 18239 ασθενών με σχιζοφρένεια, με περίοδο παρακολούθησης 1 χρόνου, πραγματοποιήθηκε για να διαπιστωθεί εάν η επίδραση της ζιπραζιδόνης στο διάστημα QTc συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο θνητότητας από αίτια που δεν σχετίζονται με αυτοκτονία. Αυτή η μελέτη, η οποία πραγματοποιήθηκε σε περιβάλλον καθημερινής κλινικής πρακτικής, δεν έδειξε διαφορά στο ποσοστό της συνολικής θνητότητας από αίτια που δεν σχετίζονται με αυτοκτονία, μεταξύ των θεραπειών με ζιπραζιδόνη και ολανζαπίνη (πρωτεύον τελικό σημείο). Η μελέτη δεν έδειξε επίσης διαφορά στα δευτερεύοντα τελικά σημεία της θνητότητας από οποιοδήποτε αίτιο, θνητότητας από αυτοκτονία, θνητότητας από ξαφνικό θάνατο. Ωστόσο, παρατηρήθηκε μια μη σημαντική, αριθμητικά μεγαλύτερη επίπτωση στη θνητότητα από καρδιαγγειακά αίτια στην ομάδα που ελάμβανε ζιπραζιδόνη. Μια στατιστικά σημαντική μεγαλύτερη επίπτωση στην εισαγωγή σε νοσοκομείο από οποιοδήποτε αίτιο, κυρίως λόγω διαφορών στον αριθμό των εισαγωγών σε ψυχιατρικά νοσοκομεία, παρατηρήθηκε επίσης στην ομάδα που ελάμβανε ζιπραζιδόνη.

Διπολική μανία

Η αποτελεσματικότητα της ζιπραζιδόνης σε ενήλικες με μανία, έχει επιβεβαιωθεί σε δύο ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, διπλά-τυφλές μελέτες, 3 εβδομάδων, όπου η ζιπραζιδόνη συγκρίθηκε με το εικονικό φάρμακο και σε μια διπλά-τυφλή μελέτη, 12 εβδομάδων, όπου η ζιπραζιδόνη συγκρίθηκε με αλοπεριδόλη και εικονικό φάρμακο. Αυτές οι μελέτες συμπεριέλαβαν περίπου 850 ασθενείς, με διπολική διαταραχή τύπου I, με ένα οξύ μανιακό ή μεικτό επεισόδιο, με ή χωρίς ψυχωσικά στοιχεία, σύμφωνα με τα κριτήρια DSM-IV. Η παρουσία ψυχωσικών στοιχείων κατά την έναρξη των μελετών, ήταν 49,7%, 34,7% ή 34,9%. Η αποτελεσματικότητα αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας την κλίμακα Mania Rating Scale (MRS) (Κλίμακα Αξιολόγησης Μανίας). Η κλίμακα Clinical Global Impression-Severity (CGI-S) (Κλίμακα Συνολικής Κλινικής Εντύπωσης - Σοβαρότητας) ήταν είτε συν-πρωτεύουσα είτε σημαντικά δευτερεύουσα μεταβλητή σε αυτές τις μελέτες. Η θεραπεία με ζιπραζιδόνη (40-80 mg δύο φορές την ημέρα, με μέση ημερήσια δόση τα 120 mg) οδήγησε σε στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερη βελτίωση στη βαθμολογία, τόσο στην MRS όσο και στην CGI-S, στην Τελική Επίσκεψη (3 εβδομάδες), συγκρινόμενη με το εικονικό φάρμακο. Στην μελέτη των 12 εβδομάδων, η θεραπεία με αλοπεριδόλη (μέση ημερήσια δόση 16 mg) προκάλεσε σημαντικά μεγαλύτερες μειώσεις στη βαθμολογία στην MRS, συγκρινόμενη με τη ζιπραζιδόνη (μέση ημερήσια δόση 121 mg). Η ζιπραζιδόνη παρουσίασε συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα με την αλοπεριδόλη, ως προς την αναλογία των ασθενών που διατήρησαν την απόκρισή τους στη θεραπεία από την εβδομάδα 3 έως την εβδομάδα 12.

Η αποτελεσματικότητα της ζιπραζιδόνης στη θεραπεία της Διπολικής Διαταραχής Τύπου Ι, σε παιδιατρικούς ασθενείς (ηλικίας 10 έως 17 ετών), εκτιμήθηκε σε μια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη, 4 εβδομάδων, σε εσωτερικούς ή εξωτερικούς ασθενείς (n=237), που πληρούσαν τα κριτήρια της DSM-IV, για μανιακά ή μεικτά επεισόδια Διπολικής Διαταραχής Τύπου Ι, με ή χωρίς ψυχωσικά στοιχεία και είχαν βαθμολογία ≥17 στην κλίμακα Y-MRS, κατά την έναρξη. Σε αυτή τη διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη, συγκρίθηκε η, ελαστικής δόσης, από του στόματος ζιπραζιδόνη (80-160 mg/ημέρα (40-80 mg BID) σε δύο διηρημένες δόσεις, για ασθενείς που ζύγιζαν 45 kg και 40-80 mg/ημέρα (20-40 mg BID) για ασθενείς που ζύγιζαν <45 kg), σε σχέση με το εικονικό φάρμακο. Η ζιπραζιδόνη χορηγήθηκε ως εφάπαξ δόση των 20 mg την πρώτη ημέρα και ακολούθως τιτλοποιήθηκε σε διάστημα 1-2 εβδομάδων, σε δύο ημερήσιες δόσεις, με στόχο το εύρος των 120-160 mg/ημέρα, για ασθενείς που ζύγιζαν 45 kg ή το εύρος των 60-80 mg/ημέρα, για ασθενείς που ζύγιζαν <45 kg. Επετράπη η μη ισόποσα διηρημένη δοσολογία, με πρωινές δόσεις κατά 20 mg ή 40 mg χαμηλότερες από τις βραδινές δόσεις. Η ζιπραζιδόνη ήταν ανώτερη του εικονικού φαρμάκου, στη μεταβολή στη συνολική βαθμολογία της Y-MRS, από την έναρξη έως την εβδομάδα 4. Σε αυτήν την κλινική μελέτη, η μέση τιμή των ημερήσιων δόσεων που χορηγήθηκαν ήταν 119 mg και 69 mg στους ασθενείς που ζύγιζαν 45 kg και <45 kg, αντίστοιχα.

Η ζιπραζιδόνη εκτιμήθηκε για την ασφάλεια σε 267 παιδιατρικούς ασθενείς (ηλικίας 10 έως 17 ετών), οι οποίοι συμμετείχαν σε κλινικές μελέτες πολλαπλών δόσεων, στη διπολική μανία. Συνολικά 82 παιδιατρικοί ασθενείς, με Διπολική Διαταραχή Τύπου Ι έλαβαν θεραπεία με από του στόματος ζιπραζιδόνη, για τουλάχιστον 180 ημέρες.

Σε μια μελέτη 4 εβδομάδων, σε παιδιατρικούς ασθενείς (10-17 ετών), με διπολική μανία, δεν υπήρξαν διαφορές μεταξύ των ασθενών που ελάμβαναν ζιπραζιδόνη και εικονικό φάρμακο, στη μέση μεταβολή, σε σχέση με την έναρξη, στο σωματικό βάρος, στη γλυκόζη νηστείας, στην ολική χοληστερόλη, στην LDL χοληστερόλη ή στα επίπεδα των τριγλυκεριδίων.

Δεν υπάρχουν μακροχρόνιες, διπλά-τυφλές κλινικές μελέτες, που να ερευνούν την αποτελεσματικότητα και την ανεκτικότητα της ζιπραζιδόνης, σε παιδιά και εφήβους.

Δεν υπάρχουν μακροχρόνιες κλινικές μελέτες που να διερευνούν την αποτελεσματικότητα της ζιπραζιδόνης στην πρόληψη από την υποτροπή των μανιακών/καταθλιπτικών επεισοδίων.

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-GEODON
expand_more

Φαρμακοκινητικές

Απορρόφηση:

Μετά από χορήγηση πολλαπλών δόσεων ζιπραζιδόνης από του στόματος μαζί με τροφή, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στον ορό του αίματος τυπικά εμφανίζονται 6-8 ώρες μετά τη λήψη της δόσης. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μιας δόσης 20 mg είναι 60% σε άτομα που έχουν γευματίσει.

Φαρμακοκινητικές μελέτες έχουν δείξει ότι η βιοδιαθεσιμότητα της ζιπραζιδόνης αυξάνεται έως και 100% παρουσία τροφής. Κατά συνέπεια συνιστάται να λαμβάνεται μαζί με τροφή.

Σε μια μελέτη πολλαπλών δόσεων, το πόσιμο εναιώρημα ζιπραζιδόνης ήταν βιοϊσοδύναμο με τα καψάκια ζιπραζιδόνης, στη σταθεροποιημένη κατάσταση. Σε μια μελέτη εφάπαξ χορήγησης, αποδείχθηκε ισοδυναμία, όσον αφορά στην επιφάνεια κάτω από την καμπύλη (AUC). Η μέση C max του πόσιμου εναιωρήματος μειώθηκε κατά 10-15% περίπου, σε σύγκριση με τα καψάκια. Για την μελέτη πολλαπλών δόσεων, το διάστημα εμπιστοσύνης 90% της μέσης τιμής ήταν (79,6-101,0%).

Κατανομή:

Ο όγκος κατανομής είναι περίπου 1,1 L/kg. Η σύνδεση της ζιπραζιδόνης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι μεγαλύτερη από 99%.

Βιο ετασχη ατισ ός και αποβολή:

Ο μέσος τελικός χρόνος ημιζωής της ζιπραζιδόνης μετά από του στόματος χορήγηση είναι 6,6 ώρες. Σταθεροποιημένη κατάσταση επιτυγχάνεται μέσα σε 1-3 ημέρες. Η μέση κάθαρση της ζιπραζιδόνης μετά από ενδοφλέβια χορήγηση είναι 5 ml/min/kg. Περίπου το 20% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα, ενώ περίπου το 66% αποβάλλεται στα κόπρανα.

Η ζιπραζιδόνη εμφανίζει γραμμική κινητική επί των θεραπευτικών δόσεων, που κυμαίνονται από 40 έως 80 mg, δύο φορές ημερησίως, σε άτομα που έχουν γευματίσει.

Η ζιπραζιδόνη μεταβολίζεται σε μεγάλο βαθμό μετά από του στόματος χορήγηση, ενώ ένα μικρό μόνο ποσοστό απεκκρίνεται στα ούρα (<1%) ή στα κόπρανα (<4%) ως αναλλοίωτη ζιπραζιδόνη. Η ζιπραζιδόνη μεταβολίζεται κυρίως μέσω τριών προτεινόμενων μεταβολικών οδών που οδηγούν στο σχηματισμό τεσσάρων κύριων κυκλοφορούντων μεταβολιτών: benzisothiazole piperazine (BITP) sulphoxide, BITP sulphone, ziprasidone sulphoxide και S-methyldihydroziprasidone. Η υπό αναλλοίωτη μορφή ζιπραζιδόνη αντιπροσωπεύει το 44% περίπου της συνολικής ποσότητας του φαρμάκου στον ορό του αίματος.

Η ζιπραζιδόνη μεταβολίζεται, κυρίως, μέσω δύο οδών: της αναγωγής και μεθυλίωσης, για την παραγωγή του S-methyldihydroziprasidone, που ευθύνεται για τα 2/3 περίπου του μεταβολισμού, και του οξειδωτικού μεταβολισμού, ο οποίος ευθύνεται για το υπόλοιπο 1/3. In vitro μελέτες, στις οποίες χρησιμοποιήθηκαν υποκυτταρικά κλάσματα ανθρωπίνου ήπατος, υποδεικνύουν ότι το S-methyldihydroziprasidone παράγεται σε δύο βήματα. Αυτές οι μελέτες υποδεικνύουν ότι για το πρώτο βήμα μεσολαβεί κυρίως η χημική αναγωγή από τη γλουταθειόνη, καθώς και η ενζυμική αναγωγή από την αλδεϋδική οξειδάση. Το δεύτερο βήμα είναι η μεθυλίωση, η οποία διαμεσολαβείται από τη μεθυλοτρανσφεράση της θειόλης. In vitro μελέτες υποδεικνύουν ότι το CYP3A4 είναι το κύριο κυτόχρωμα P450 που καταλύει τον οξειδωτικό μεταβολισμό της ζιπραζιδόνης, με πιθανή μικρή συμμετοχή του CYP1A2.

Η ζιπραζιδόνη, το S-methyldihydroziprasidone και το ziprasidone sulphoxide, σε in vitro δοκιμές, έδειξαν να έχουν ιδιότητες που προεικάζουν επίδρασή τους στην παράταση του QTc.

Το S-methyldihydroziprasidone απομακρύνεται κυρίως με τα κόπρανα μέσω της χολής με μικρή συμμετοχή του μεταβολισμού που καταλύεται από το CYP3A4. Το ziprasidone sulphoxide απομακρύνεται μέσω της νεφρικής απέκκρισης και με δευτερογενή μεταβολισμό που καταλύεται από το CYP3A4.

Ειδικοί πληθυσμοί

Η φαρμακοκινητική ανάλυση ασθενών δεν έδειξε σημαντικές φαρμακοκινητικές διαφορές μεταξύ καπνιστών και μη καπνιστών.

Δεν έχουν παρατηρηθεί κλινικά σημαντικές διαφορές στην φαρμακοκινητική της ζιπραζιδόνης σχετιζόμενες με την ηλικία και το φύλο. Η φαρμακοκινητική της ζιπραζιδόνης σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 10 έως17 ετών, ήταν παρόμοια με αυτή των ενηλίκων, μετά τη διόρθωση για τις διαφορές στα σωματικά βάρη.

Σε συμφωνία με το γεγονός ότι η νεφρική απέκκριση της ζιπραζιδόνης συμβάλλει ελάχιστα στην συνολική απέκκρισή της από το σώμα, δεν παρατηρήθηκαν προοδευτικές αυξήσεις της βιοδιαθεσιμότητάς της, όταν χορηγήθηκε σε ασθενείς με διαφόρων βαθμών μειωμένη νεφρική λειτουργία. Η βιοδιαθεσιμότητα του φαρμάκου, μετά από του στόματος χορήγηση 20 mg δύο φορές ημερησίως για επτά ημέρες, σε άτομα με ήπια (κάθαρση κρεατινίνης 30-60 ml/min), μέτρια (κάθαρση κρεατινίνης 10-29 ml/min) και σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (που απαιτεί αιμοκάθαρση) ήταν ίση με το 146%, 87% και 75% των υγιών εθελοντών (κάθαρση κρεατινίνης >70 ml/min). Δεν είναι γνωστό εάν στους ασθενείς αυτούς οι συγκεντρώσεις των μεταβολιτών στον ορό του αίματος είναι αυξημένες.

Σε ήπια έως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια (Child Pugh A ή B) που προκλήθηκε από κίρρωση, οι συγκεντρώσεις στον ορό μετά από του στόματος χορήγηση ήταν κατά 30% υψηλότερες και ο τελικός χρόνος ημιζωής περίπου 2 ώρες μακρύτερος από ότι σε φυσιολογικούς ασθενείς. Η επίδραση της ηπατικής ανεπάρκειας στις συγκεντρώσεις των μεταβολιτών στον ορό του αίματος δεν είναι γνωστή.

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

7 ώρες
DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

99%
DrugBank

Βιοδιαθεσιμότητα

60%
DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ
DrugBank
science

Scientific Profile

CID
60854
Μοριακός τύπος
C21H21ClN4OS
Μοριακό βάρος
412.9
IUPAC
5-[2-[4-(1,2-benzothiazol-3-yl)piperazin-1-yl]ethyl]-6-chloro-1,3-dihydroindol-2-one
InChIKey
MVWVFYHBGMAFLY-UHFFFAOYSA-N
Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογίας

  • Φάρμακα που δεσμεύονται, αλλά δεν ενεργοποιούν, τους υποδοχείς σεροτονίνης, μπλοκάροντας έτσι τις δράσεις της σεροτονίνης ή τους ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ ΣΕΡΟΤΟΝΙΝΗΣ.
  • Παράγοντες που ελέγχουν την αγχώδη ψυχωσική συμπεριφορά, ανακουφίζουν οξείες ψυχωσικές καταστάσεις, μειώνουν τα ψυχωσικά συμπτώματα και ασκούν ηρεμιστική δράση. Χρησιμοποιούνται στη ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ, γεροντική άνοια, παροδική ψύχωση μετά από χειρουργική επέμβαση, ή ΕΜΦΡΑΓΜΑ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ, κ.λπ. Αυτά τα φάρμακα αναφέρονται συχνά ως νευροληπτικά, υπονοώντας την τάση να προκαλούν νευρολογικές παρενέργειες, αλλά δεν είναι όλα τα αντιψυχωσικά πιθανό να προκαλέσουν τέτοιες επιδράσεις. Πολλά από αυτά τα φάρμακα μπορεί επίσης να είναι αποτελεσματικά κατά της ναυτίας, του εμέτου και του κνησμού.
  • Φάρμακα που δεσμεύονται, αλλά δεν ενεργοποιούν, τους ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ ΝΤΟΠΑΜΙΝΗΣ, μπλοκάροντας έτσι τις δράσεις της ντοπαμίνης ή εξωγενών αγωνιστών. Πολλά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία ψυχωσικών διαταραχών (ΑΝΤΙΨΥΧΩΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ) είναι ανταγωνιστές της ντοπαμίνης, αν και οι θεραπευτικές τους επιδράσεις μπορεί να οφείλονται σε μακροχρόνιες προσαρμογές του εγκεφάλου παρά στις οξείες επιδράσεις του μπλοκαρίσματος των υποδοχέων ντοπαμίνης. Οι ανταγωνιστές της ντοπαμίνης έχουν χρησιμοποιηθεί για διάφορους άλλους κλινικούς σκοπούς, συμπεριλαμβανομένων των ΑΝΤΙΕΜΕΤΙΚΩΝ, στη θεραπεία του συνδρόμου Tourette και για το ρέψιμο. Ο αποκλεισμός των υποδοχέων ντοπαμίνης σχετίζεται με ΝΕΥΡΟΛΗΠΤΙΚΟ ΚΑΚΟΗΘΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟ.

Σχετικά Εργαλεία