CITALOPRAM(Σιταλοπράμη)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Κατά την πηγή: περίπου 1.5 ημέρες
- DrugBank: 35 ώρες
- PubChem: 35 ώρες
Δέσμευση πρωτεϊνών
Το ποσοστό του φαρμάκου που κυκλοφορεί δεσμευμένο σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δρα μόνο το ελεύθερο κλάσμα, γι' αυτό η υψηλή δέσμευση αυξάνει τον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων εκτόπισης.
Βιοδιαθεσιμότητα
Το ποσοστό της χορηγούμενης δόσης που φτάνει αναλλοίωτο στη συστηματική κυκλοφορία.
Απέκκριση
Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.
Καθαρίζει (~5×t½)
Φαρμακοκινητική εκτίμηση, όχι κλινικός κανόνας. Μετά από 5 ημιζωές έχει αποβληθεί πάνω από το 95% της ουσίας από το πλάσμα. Ο αριθμός προκύπτει αυτόματα από τη μεγαλύτερη ημιζωή που αναφέρει η πηγή — συχνά την τελική φάση αποβολής ή την κατανομή στους ιστούς — γι' αυτό μπορεί να δείχνει εβδομάδες ή μήνες. ΔΕΝ είναι το διάστημα διακοπής πριν από επέμβαση ή πριν από φάρμακο που αλληλεπιδρά: αυτό καθορίζεται από τη φαρμακοδυναμική (η ασπιρίνη δρα στα αιμοπετάλια αφού φύγει από το πλάσμα), τους ενεργούς μεταβολίτες, τις μορφές depot, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τον κίνδυνο της επέμβασης και τον λόγο της αγωγής. Ακολουθήστε την ΠΧΠ και το πρωτόκολλο της επέμβασης.
Σκευάσματα και τιμές
Ενδείξεις κατά έγγραφο
Ατομικές ενδείξεις όπως δηλώνονται στα πιστοποιημένα κείμενα των SPC, με τεκμηρίωση
- Φόρτωση…
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
clinical_notes
Ενδείξεις
ΠΧΠ (SPC) §4.1
expand_more
Ενδείξεις
-
Μείζον καταθλιπτικό επεισόδιο
Προφυλακτική θεραπεία κατά των υποτροπών και της εμφάνισης νέων καταθλιπτικών επεισοδίων.
- F32 Καταθλιπτικό επεισόδιο
-
Διαταραχή πανικού
με ή χωρίς αγοραφοβία
- F41 Άλλες αγχώδεις διαταραχές
-
Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή
- F42 Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή
medication
Μορφή & Εμφάνιση
ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος SEROPRAM
expand_more
Μορφή & Εμφάνιση
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Από του στόματος
- Χορήγηση: Μία φορά ημερησίως, οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας, με ή χωρίς φαγητό
- Δόση έναρξης: 20 mg (δισκία) ή 16 mg (8 σταγόνες) (σταγόνες) ημερησίως
- Τιτλοποίηση: Για διαταραχή πανικού, αρχική δόση 10 mg (δισκία) ή 8 mg (σταγόνες) για την πρώτη εβδομάδα, πριν αυξηθεί στην κανονική δόση. Γενικά, η δόση μπορεί να αυξηθεί ανάλογα με την ανταπόκριση του ασθενούς έως τη μέγιστη. Η διακοπή πρέπει να γίνεται σταδιακά σε 1-2 εβδομάδες.
-
Ενήλικες (Κατάθλιψη) - ΔισκίαΔόση20 mg ημερησίωςΜέγ. δόση40 mg ημερησίως
-
Ενήλικες (Κατάθλιψη) - ΣταγόνεςΔόση16 mg (8 σταγόνες) ημερησίωςΜέγ. δόση32 mg (16 σταγόνες) ημερησίως
-
Ενήλικες (Διαταραχή πανικού) - ΔισκίαΔόση10 mg για την πρώτη εβδομάδα, μετά 20 mg ημερησίωςΜέγ. δόση40 mg ημερησίως
-
Ενήλικες (Διαταραχή πανικού) - ΣταγόνεςΔόση8 mg (4 σταγόνες) για την πρώτη εβδομάδα, μετά 16 mg (8 σταγόνες) ημερησίωςΜέγ. δόση32 mg (16 σταγόνες) ημερησίως
-
Ενήλικες (Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή - OCD) - ΔισκίαΔόση20 mg ημερησίωςΜέγ. δόση40 mg ημερησίως
-
Ενήλικες (Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή - OCD) - ΣταγόνεςΔόση16 mg (8 σταγόνες) ημερησίωςΜέγ. δόση32 mg (16 σταγόνες) ημερησίως
-
Ηλικιωμένοι ασθενείς (> 65 ετών) - ΔισκίαΔόση10-20 mg ημερησίωςΜέγ. δόση20 mg ημερησίωςΜείωση δόσης στο μισό της συνιστώμενης
-
Ηλικιωμένοι ασθενείς (> 65 ετών) - ΣταγόνεςΔόση8 mg (4 σταγόνες) έως 16 mg (8 σταγόνες) ημερησίωςΜέγ. δόση16 mg (8 σταγόνες) ημερησίωςΜείωση δόσης στο μισό της συνιστώμενης
-
Παιδιά και έφηβοι (<18 ετών)Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται
-
Ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική ανεπάρκειαΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης
-
Ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης <30 ml/min)Προσοχή
-
Ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική ανεπάρκεια - ΔισκίαΔόσηΑρχική 10 mg ημερησίως για τις πρώτες δύο εβδομάδεςΜέγ. δόση20 mg ημερησίως
-
Ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική ανεπάρκεια - ΣταγόνεςΔόσηΑρχική 8 mg (4 σταγόνες) ημερησίως για τις πρώτες δύο εβδομάδεςΜέγ. δόση16 mg (8 σταγόνες) ημερησίως
-
Ασθενείς με σοβαρά μειωμένη ηπατική λειτουργίαΠροσοχή και προσεκτική τιτλοποίηση της δόσης
-
Ασθενείς με χαμηλή λειτουργικότητα του CYP2C19 - ΔισκίαΔόσηΑρχική 10 mg ημερησίως για τις πρώτες δύο εβδομάδεςΜέγ. δόση20 mg ημερησίως
-
Ασθενείς με χαμηλή λειτουργικότητα του CYP2C19 - ΣταγόνεςΔόσηΑρχική 8 mg (4 σταγόνες) ημερησίως για τις πρώτες δύο εβδομάδεςΜέγ. δόση16 mg (8 σταγόνες) ημερησίως
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
-
Συγχορήγηση με αναστολείς μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟΙ)
-
Συγχορήγηση με λινεζολίδη
-
Γνωστή παράταση του διαστήματος QTc ή συγγενές σύνδρομο μακρού QTc
-
Συγχορήγηση με φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QTc
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Χρήση από παιδιά και εφήβουςΠληθυσμόςπαιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετώνΤα αντικαταθλιπτικά δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται. Εάν η θεραπεία κριθεί απαραίτητη, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά για την εμφάνιση αυτοκτονικού ιδεασμού και συμπεριφοράς.
-
Παράδοξο άγχοςΠληθυσμόςασθενείς με διαταραχή πανικούΣυνιστάται χαμηλή αρχική δόση ώστε να μειωθεί η πιθανότητα εμφάνισης (βλ. Δοσολογία).
-
ΥπονατριαιμίαΠληθυσμόςηλικιωμένες γυναίκες ασθενείςΓενικά αντιστρέψιμη με τη διακοπή της θεραπείας.
-
Αυτοκτονία /αυτοκτονικός ιδεασμός ή κλινική επιδείνωσηΠληθυσμόςΑσθενείς με κατάθλιψη, άλλες ψυχικές διαταραχές, ιστορικό σχετικό με αυτοκτονία ή σημαντικό βαθμό αυτοκτονικού ιδεασμού, ασθενείς ηλικίας κάτω των 25 ετώνΟι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά έως ότου παρατηρηθεί βελτίωση, ειδικά στην έναρξη της θεραπείας και μετά από αλλαγές στη δοσολογία. Οι ασθενείς (και οι φροντιστές) θα πρέπει να γνωρίζουν την ανάγκη παρακολούθησης και να αναζητήσουν ιατρική συμβουλή άμεσα εάν εμφανισθούν συμπτώματα.
-
Ακαθησία/Ψυχοκινητική ανησυχίαΠληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν SSRIs/SNRIsΣτους ασθενείς που εμφανίζουν αυτά τα συμπτώματα η αύξηση της δόσης μπορεί να είναι επιζήμια.
-
ΜανίαΠληθυσμόςασθενείς με διπολική διαταραχήΕάν ο ασθενής εισέλθει σε φάση μανίας τότε η σιταλοπράμη πρέπει να διακοπεί.
-
ΣπασμοίΠληθυσμόςασθενείς με επιληψίαΗ σιταλοπράμη θα πρέπει να διακόπτεται σε κάθε ασθενή που εμφανίζει σπασμούς. Η σιταλοπράμη πρέπει να αποφεύγεται σε ασθενείς με ασταθή επιληψία και οι ασθενείς με ελεγχόμενη επιληψία θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά. Η σιταλοπράμη πρέπει να διακόπτεται αν υπάρχει αύξηση της συχνότητας των κρίσεων.
-
ΔιαβήτηςΠληθυσμόςασθενείς με διαβήτηΗ ινσουλίνη και / ή από του στόματος υπογλυκαιμική αγωγή μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή της δοσολογίας.
-
Σεροτονινεργικό σύνδρομοΠληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν SSRIsΗ θεραπεία με σιταλοπράμη πρέπει να διακοπεί αμέσως και να ξεκινήσει συμπτωματική αγωγή.
-
Ταυτόχρονη χρήση με σεροτονινεργικά φάρμακαΗ σιταλοπράμη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με φαρμακευτικά προϊόντα με σεροτονινεργικές επιπτώσεις (π.χ. σουματριπτάνη, άλλες τριπτάνες, τραμαδόλη, οξιτρυπτάνη, τρυπτοφάνη).
-
Αιμορραγία / Αιμορραγικές διαταραχέςΠληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν SSRIs, ειδικότερα σε συγχορήγηση με δραστικές ουσίες που επηρεάζουν τη λειτουργία των αιμοπεταλίων ή αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας, ασθενείς με ιστορικό αιμορραγικών διαταραχώνΣυνιστάται προσοχή.
-
Συγχορήγηση με ECT (ηλεκτροσπασμοθεραπεία)Συνιστάται προσοχή λόγω περιορισμένης κλινικής εμπειρίας.
-
Ταυτόχρονη χρήση με St John’s WortΗ σιταλοπράμη και τα παρασκευάσματα του St John’s Wort δεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα.
-
Συμπτώματα στέρησης από τη θεραπείαΣυνιστάται η σιταλοπράμη να μειώνεται σταδιακά όταν η θεραπεία πρέπει να διακοπεί μέσα σε χρονικό διάστημα κάποιων εβδομάδων ή μηνών, βάσει των αναγκών κάθε ασθενούς (βλ. Δοσολογία).
-
ΨύχωσηΠληθυσμόςψυχωσικοί ασθενείςΘεραπεία ψυχωσικών ασθενών με αντικαταθλιπτικά μπορεί να αυξήσει τα ψυχωσικά συμπτώματα.
-
Παράταση του διαστήματος QTcΠληθυσμόςασθενείς με σημαντική βραδυκαρδία, πρόσφατο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, μη αντιρροπούμενη καρδιακή ανεπάρκειαΣυνιστάται προσοχή. Ηλεκτρολυτικές διαταραχές (υποκαλιαιμία, υπομαγνησιαιμία) θα πρέπει να διορθώνονται πριν από την έναρξη θεραπείας. Αν εμφανιστούν σημεία καρδιακής αρρυθμίας, η θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί και να γίνει ΗΚΓ.
-
Γλαύκωμα κλειστής γωνίαςΠληθυσμόςασθενείς με γλαύκωμα κλειστής γωνίας ή ιστορικό γλαυκώματος, ειδικά με προδιάθεσηΗ σιταλοπράμη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.
-
Έκδοχα (λακτόζη)Πληθυσμόςασθενείς με σπάνια προβλήματα κληρονομικής δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκεια της Lapp λακτάσης ή δυσαπορρόφησης της γλυκόζης-γαλακτόζηςΔεν θα πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο (δισκία).
-
Έκδοχα (αλκοόλη, μεθυλ παραυδροξυβενζοϊκό, προπυλ παραυδροξυβενζοϊκό)Το μέθυλ και πρόπυλ παραυδροξυβενζοϊκό (E218, E216) μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις (πιθανώς καθυστερημένα).
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
αντένδειξηΣοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, σύνδρομο σεροτονίνης (υπερθερμία, υπερτονία, μυοκλονίες, αστάθεια ΑΝΣ, αλλαγές νοητικής κατάστασης, σύγχυση, διέγερση, παραλήρημα, κώμα)
-
Φαρμακευτικά προϊόντα που παρατείνουν το διάστημα QTc (κατηγορίας ΙΑ, ΙΙΙ αντιαρρυθμικά, αντιψυχωσικά π.χ. φαινοθειαζίνες, πιμοζίδη, αλοπεριδόλη, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αντιμικροβιακά π.χ. σπαρφλοξασίνη, μοξιφλοξασίνη, ερυθρομυκίνη IV, πενταμιδίνη, αλοφαντρίνη, αντιισταμινικά π.χ. αστεμιζόλη, μιζολαστίνη)αντένδειξηΑθροιστική δράση παράτασης QTc
-
αντένδειξηΑύξηση AUC και Cmax της πιμοζίδης, αύξηση διαστήματος QTc κατά περίπου 10 msec
-
Σελεγιλίνη (σε δόσεις άνω των 10 mg ημερησίως)αντένδειξηΑυξημένος κίνδυνος σεροτονινεργικού συνδρόμου
-
προσοχήΕνισχυμένες δράσεις SSRIsΣύστασηΤακτική παρακολούθηση των επιπέδων λιθίου
-
προσοχήΕνισχυμένες δράσεις SSRIs
-
προσοχήΕνίσχυση των σεροτονινεργικών δράσεωνΣύστασηΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χρήση με 5-HT αγωνιστές έως ότου περαιτέρω πληροφορίες
-
St. John’s Wort (Hypericum perforatum)προσοχήΔυναμικές αλληλεπιδράσεις, αύξηση ανεπιθύμητων ενεργειών
-
Αντιπηκτικά, φάρμακα που επηρεάζουν τη λειτουργία των αιμοπεταλίων (ΜΣΑΦ, ακετυλοσαλικυλικό οξύ, διπυριδαμόλη, τικλοπιδίνη), άτυπα αντιψυχωσικάπροσοχήΑύξηση του κινδύνου αιμορραγίας
-
ΑλκοόλπροσοχήΚαμία φαρμακοδυναμική ή φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση αναφέρθηκεΣύστασηΔεν συνιστάται ο συνδυασμός
-
Φάρμακα που προκαλούν υποκαλιαιμία / υπομαγνησιαιμίαπροσοχήΑύξηση του κινδύνου κακοήθους αρρυθμίας
-
Φαρμακευτικά προϊόντα που μειώνουν τον επιληπτικό ουδό (π.χ. αντικαταθλιπτικά [SSRIs], νευροληπτικά [θειοξανθίνες, βουτυροφαινόνες]), mefloquin, βουπροπιόνη, τραμαδόλη)προσοχήΜείωση του επιληπτικού ουδού
-
Σιμετιδίνη (ισχυρός αναστολέας CYP2D6, 3A4, 1A2)προσοχήΜέτριου βαθμού αύξηση στα επίπεδα της σταθερής κατάστασης της σιταλοπράμηςΣύστασηΜπορεί να απαιτηθεί προσαρμογή της δόσης της σιταλοπράμης
-
Μετοπρολόλη (υπόστρωμα CYP2D6)προσοχήΔιπλάσια αύξηση των συγκεντρώσεων της μετοπρολόληςΣύστασηΠροσαρμογή της δόσης της μετοπρολόλης μπορεί να δικαιολογηθεί
-
Δεσιπραμίνη (βασικός μεταβολίτης ιμιπραμίνης)προσοχήΑύξηση της συγκέντρωσης της δεσιπραμίνης στο πλάσμαΣύστασηΜείωση της δόσης της δεσιπραμίνης μπορεί να απαιτηθεί
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Θρομβοκυτταροπενία
- Υπερευαισθησία
- Αναφυλακτική αντίδραση
- Απρόσφορη έκκριση ADH
- Γαλακτόρροια
- Μείωση όρεξης
- Αύξηση όρεξης
- Αύξηση βάρους
- Υπονατριαιμία
- Υποκαλιαιμία
- μείωση βάρους
- Διέγερση
- Άγχος
- Νευρικότητα
- Σύγχυση
- Μη φυσιολογικά όνειρα
- Επιθετικότητα
- Αποπροσανατολισμός
- Ψευδαισθήσεις
- Μανία
- Κρίση πανικού
- Ανησυχία
- Αυτοκτονική συμπεριφορά
- Αϋπνία
- Παραισθήσεις
- μείωση της libido
- μη φυσιολογικός οργασμός (στις γυναίκες)
- βρουξισμός (βρυγμός)
- αυτοκτονικές σκέψεις
- Υπνηλία
- Κεφαλαλγία
- Τρόμος
- Ζάλη
- Διαταραχή προσοχής
- Λιποθυμικό επεισόδιο
- Σπασμοί grand mal
- Δυσκινησία
- Σπασμοί
- Ακαθησία
- Χασμουρητό
- Παραισθησία
- Διαταραχή γεύσης
- Ξηροστομία
- Ναυτία
- Διάρροια
- Έμετος
- Δυσκοιλιότητα
- Γαστρεντερική αιμορραγία
- σεροτονινεργικό σύνδρομο - εξωπυραμιδικά συμπτώματα
- διαταραχή κινητικότητας
- Προβλήματα όρασης
- Μυδρίαση
- Εμβοές ώτων
- Βραδυκαρδία
- Ταχυκαρδία
- Παρατεταμένο διάστημα QTc στο ηλεκτροκαρδιογράφημα
- κοιλιακή αρρυθμία
- συμπεριλαμβανομένης της πολύμορφης κοιλιακής ταχυκαρδίας
- Αιμορραγία
- Ορθοστατική υπόταση
- Επίσταξη
- Ηπατίτιδα
- Μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία
- Αυξημένη εφίδρωση
- Κνησμός
- Κνίδωση
- Αλωπεκία
- Εξάνθημα
- Πορφύρα
- Φωτοευαισθησία
- Εκχύμωση
- Αγγειοοίδημα
- Μυαλγία
- Αρθραλγία
- Ακράτεια ούρων
- Ανικανότητα
- Μηνορραγία
- Πριαπισμός
- διαταραχή εκσπερμάτισης
- αδυναμία εκσπερμάτισης
- Κόπωση
- Οίδημα
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
ΣυχνέςΆγχοςΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΑδυναμία εκσπερμάτισηςΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και μαστού
-
ΣυχνέςΑνικανότηταΑναπαραγωγικό
-
ΣυχνέςΑρθραλγίαΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔιέγερσηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΔιαταραχή εκσπερμάτισηςΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και μαστού
-
ΣυχνέςΔιαταραχή προσοχήςΝευρικό
-
ΣυχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΕμβοές ώτωνΑυτί
-
ΣυχνέςΕμετόςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΖάληΝευρικό
-
ΣυχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
ΣυχνέςΚόπωσηΓενικές
-
ΣυχνέςΜείωση βάρουςΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΜείωση της libidoΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΜείωση όρεξηςΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΜη φυσιολογικά όνειραΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΜη φυσιολογικός οργασμόςΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΜυαλγίαΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΝευρικότηταΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΠαραισθήσειςΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΠαραισθησίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΣύγχυσηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΤρόμοςΝευρικό
-
ΣυχνέςΧασμουρητόΝευρικό
-
ΣπάνιεςΑιμορραγίαΑγγειακές
-
ΣπάνιεςΔιαταραχή γεύσηςΝευρικό
-
ΣπάνιεςΔυσκινησίαΝευρικό
-
ΣπάνιεςΗπατίτιδαΉπαρ
-
ΣπάνιεςΣπασμοί grand malΝευρικό
-
ΣπάνιεςΥπονατριαιμίαΜεταβολισμός
-
Μη γνωστέςΑγγειοοίδημαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΑκαθησίαΝευρικό
-
Όχι ΣυχνέςΑκράτεια ούρωνΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι ΣυχνέςΑλωπεκίαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΑναφυλακτική αντίδρασηΑνοσοποιητικό
-
Μη γνωστέςΑνησυχίαΨυχιατρικές
-
Όχι ΣυχνέςΑποπροσανατολισμόςΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςΑπρόσφορη έκκριση ADHΕνδοκρινικό
-
Πολύ ΣυχνέςΑυξημένη εφίδρωσηΔέρμα
-
Μη γνωστέςΑυτοκτονικές σκέψειςΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςΑυτοκτονική συμπεριφοράΨυχιατρικές
-
Πολύ ΣυχνέςΑϋπνίαΨυχιατρικές
-
Όχι ΣυχνέςΑύξηση βάρουςΜεταβολισμός
-
Όχι ΣυχνέςΑύξηση όρεξηςΜεταβολισμός
-
Όχι ΣυχνέςΒραδυκαρδίαΚαρδιά
-
Μη γνωστέςΒρουξισμόςΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςΓαλακτόρροιαΑναπαραγωγικό
-
Μη γνωστέςΓαστρεντερική αιμορραγίαΓαστρεντερικό
-
Μη γνωστέςΔιαταραχή κινητικότηταςΝευρικό
-
Μη γνωστέςΕκχύμωσηΔέρμα
-
Όχι ΣυχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΕξωπυραμιδικά συμπτώματαΝευρικό
-
Μη γνωστέςΕπίσταξηΑναπνευστικό
-
Όχι ΣυχνέςΕπιθετικότηταΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςΘρομβοκυτταροπενίαΑίμα
-
Πολύ ΣυχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
Όχι ΣυχνέςΚνίδωσηΔέρμα
-
Μη γνωστέςΚοιλιακή αρρυθμία, συμπεριλαμβανομένης της πολύμορφης κοιλιακής ταχυκαρδίαςΚαρδιακές διαταραχές
-
Μη γνωστέςΚρίση πανικούΨυχιατρικές
-
Όχι ΣυχνέςΛιποθυμικό επεισόδιοΝευρικό
-
Όχι ΣυχνέςΜανίαΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςΜη φυσιολογική ηπατική λειτουργίαΉπαρ
-
Όχι ΣυχνέςΜηνορραγίαΑναπαραγωγικό
-
Όχι ΣυχνέςΜυδρίασηΟφθαλμικές
-
Πολύ ΣυχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ ΣυχνέςΞηροστομίαΓαστρεντερικό
-
Όχι ΣυχνέςΟίδημαΓενικές
-
Μη γνωστέςΟρθοστατική υπότασηΑγγειακές
-
Μη γνωστέςΠαρατεταμένο διάστημα QTc στο ηλεκτροκαρδιογράφημαΕργαστηριακές
-
Όχι ΣυχνέςΠορφύραΔέρμα
-
Μη γνωστέςΠριαπισμόςΑναπαραγωγικό
-
Μη γνωστέςΠροβλήματα όρασηςΟφθαλμικές
-
Μη γνωστέςΣεροτονινεργικό σύνδρομοΝευρικό
-
Μη γνωστέςΣπασμοίΝευρικό
-
Όχι ΣυχνέςΤαχυκαρδίαΚαρδιά
-
Μη γνωστέςΥπερευαισθησίαΑνοσοποιητικό
-
Πολύ ΣυχνέςΥπνηλίαΝευρικό
-
Μη γνωστέςΥποκαλιαιμίαΜεταβολισμός
-
Όχι ΣυχνέςΦωτοευαισθησίαΔέρμα
-
Όχι ΣυχνέςΨευδαισθήσειςΨυχιατρικές
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΑποφεύγεταιΔημοσιευμένα στοιχεία για έγκυες γυναίκες (περισσότερες από 2500 εκβάσεις έκθεσης), δεν καταδεικνύουν δυσμορφίες και έμβρυο/νεογνική τοξικότητα. Ωστόσο, η σιταλοπράμη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητη και μόνο μετά από προσεκτική εκτίμηση της σχέσης κινδύνου / οφέλους. Τα νεογνά πρέπει να παρακολουθούνται εάν η μητέρα συνεχίζει τη θεραπεία με σιταλοπράμη στα τελευταία στάδια της εγκυμοσύνης, ιδιαίτερα κατά το τρίτο τρίμηνο. Η απότομη διακοπή πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της κύησης. Τα ακόλουθα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν στα νεογνά των οποίων οι μητέρες λάμβαναν αγωγή με SSRI/SNRI κατά τα τελευταία στάδια της κύησης: αναπνευστική δυσφορία, κυάνωση, άπνοια, σπασμοί, μεταβολές της θερμοκρασίας του σώματος, δυσκολία στη πρόσληψη τροφής, έμετος, υπογλυκαιμία, υπερτονία, υποτονία, υπερδιέγερση, τρόμος, έντονη κινητικότητα, ευερεθιστότητα, λήθαργος, συνεχές κλάμα, υπνηλία και δυσκολία στον ύπνο. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να οφείλονται είτε σε σεροτονεργικές δράσεις ή να είναι συμπτώματα στέρησης. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι επιπλοκές αρχίζουν αμέσως ή σύντομα (<24 ώρες) μετά τον τοκετό. Tα επιδημιολογικά δεδομένα υποδηλώνουν πως η χρήση των SSRIs κατά την κύηση, ιδιαίτερα κατά το τελικό στάδιο της κύησης, είναι πιθανό να αυξήσει τον κίνδυνο επίμονης πνευμονικής υπέρτασης του νεογνού (PPHN). Ο κίνδυνος που παρατηρήθηκε αφορούσε σε περίπου 5 περιστατικά ανά 1000 κυήσεις. Στο γενικό πληθυσμό, σημειώνονται 1 έως 2 περιστατικά PPHN ανά 1000 κυήσεις.
-
ΓαλουχίαΜε προσοχήΗ σιταλοπράμη εκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Υπολογίζεται ότι το θηλάζον νεογνό λαμβάνει περίπου 5% της σχετιζόμενης με το βάρος μητρικής ημερήσιας δόσης (σε mg/kg). Καθόλου ή μόνο ελάχιστα συμβάντα έχουν παρατηρηθεί στα παιδιά. Παρ όλα αυτά οι υπάρχουσες πληροφορίες είναι ανεπαρκείς για την αξιολόγηση του κινδύνου στο παιδί. Συνιστάται προσοχή.
-
ΓονιμότηταΆγνωστοΔεδομένα σε πειραματόζωα έχουν δείξει ότι η σιταλοπράμη μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα του σπέρματος (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Αναφορές από χρήση SSRIs σε ανθρώπους έχουν δείξει ότι η επίδραση στην ποιότητα του σπέρματος είναι αναστρέψιμη. Επιπτώσεις στη γονιμότητα του ανθρώπου δεν έχουν παρατηρηθεί μέχρι σήμερα.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
- σπασμοί
- ταχυκαρδία
- υπνηλία
- παράταση του διαστήματος QTc
- κώμα
- έμετος
- τρόμος
- υπόταση
- καρδιακή ανακοπή
- ναυτία
- σύνδρομο σεροτονίνης
- διέγερση
- βραδυκαρδία
- ζάλη
- σκελικός αποκλεισμός
- παράταση του QRS
- υπέρταση
- μυδρίαση
- πολύμορφη κοιλιακή ταχυκαρδία
- λήθαργος
- εφίδρωση
- κυάνωση
- υπεραερισμός
- κολπική αρρυθμία
- κοιλιακή αρρυθμία
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία
Αντικαταθλιπτικά, εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης.
Μηχανισμός δράσης
Οι βιοχημικές μελέτες και οι μελέτες συμπεριφοράς έχουν δείξει ότι η σιταλοπράμη είναι ένας ισχυρός αναστολέας της πρόσληψης της σεροτονίνης (5-HT). Ανοχή στην ανασταλτική δράση της πρόσληψης -HT- δεν προκαλείται από τη μακρόχρονη θεραπεία με τη σιταλοπράμη. Η σιταλοπράμη είναι εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRI) χωρίς ή με μικρή δράση στη πρόσληψη της νοραδρεναλίνης (NA), της ντοπαμίνης (DA) και του γάμμα αμινοβουτυρικού οξέος (GABA). Σε αντίθεση με πολλά τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και μερικά από τα νεότερα SSRI’s, η σιταλοπράμη δεν έχει ή έχει πολύ χαμηλή χημική συγγένεια με μία σειρά υποδοχέων περιλαμβανομένων των υποδοχέων 5-HT1A, 5-HT2, DA D1 και D2, α1-, α2- αδρενεργικών υποδοχέων, ισταμινεργικών H1, μουσκαρινικών χολινεργικών, υποδοχέων βενζοδιαζεπινών, και υποδοχέων οπιοειδών. Μία σειρά λειτουργικών δοκιμασιών in vitro σε μεμονωμένα όργανα καθώς και σε λειτουργικές δοκιμασίες in vivo έχει επιβεβαιώσει την απουσία της χημικής συγγένειας με τους υποδοχείς. Αυτή η απουσία δράσεων στους υποδοχείς μπορεί να εξηγήσει γιατί η σιταλοπράμη προκαλεί λιγότερες από τις κλασσικές ανεπιθύμητες ενέργειες όπως είναι η ξηροστομία, οι διαταραχές στη λειτουργία της ουροδόχου κύστης και του εντέρου, το θάμβος της όρασης, η υπνηλία, η καρδιοτοξικότητα και η ορθοστατική υπόταση. Οι κύριοι μεταβολίτες της σιταλοπράμης είναι όλοι SSRIs παρόλο που οι αναλογίες ισχύος και εκλεκτικότητας είναι χαμηλότερες από αυτές της σιταλοπράμης. Παρ΄όλα αυτά οι αναλογίες της εκλεκτικότητας των μεταβολιτών είναι υψηλότερες από αυτές πολλών άλλων νεότερων SSRIs. Οι μεταβολίτες δεν συνεισφέρουν στη συνολική αντικαταθλιπτική δράση.
Φαρμακοδυναμικές δράσεις
Η καταστολή του REM σταδίου του ύπνου θεωρείται δείκτης της αντικαταθλιπτικής δράσης. Όπως τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, οι άλλοι SSRI’s και οι αναστολείς MAO, η σιταλοπράμη καταστέλλει τον ύπνο REM και αυξάνει τον ύπνο βραδέων κυμάτων. Παρότι η σιταλοπράμη δεν συνδέεται με τους υποδοχείς των οπιοειδών ενισχύει το αναλγητικό αποτέλεσμα των συνήθως χορηγούμενων αναλγητικών. Η σιταλοπράμη στον άνθρωπο δεν διαταράσσει τη γνωσιακή (νοητική λειτουργία) και την ψυχοκινητική απόδοση και δεν έχει καταπραϋντικές ιδιότητες ούτε μόνη της ούτε συγχορηγούμενη με αλκοόλ. Η σιταλοπράμη δεν μείωσε τη ροή σιέλου σε μια μελέτη μονής δόσης σε εθελοντές και σε καμία μελέτη σε υγιείς εθελοντές δεν είχε σημαντική επίδραση στις καρδιαγγειακές παραμέτρους. Η σιταλοπράμη δεν έχει επίδραση στα επίπεδα ορού της αυξητικής ορμόνης. Η σιταλοπράμη όπως και τα άλλα SSRIs μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα πλάσματος της προλακτίνης, που οφείλεται στη δευτερογενή δράση της σεροτονίνης στην έκκριση της προλακτίνης, η οποία όμως είναι μη κλινικά σημαντική. Σε μια διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, ΗΚΓ μελέτη σε υγιή άτομα, η μεταβολή από την αρχική τιμή του QTc (διόρθωση Fridericia) ήταν 7,5 (90% CI 5.9-9.1) msec στη δόση των 20 mg / ημέρα και 16.7 (90% CI 15,0 έως 18,4) msec στη δόση των 60 mg / ημέρα (βλ. Αντενδείξεις, Ειδικές προειδοποιήσεις, Αλληλεπιδράσεις, Ανεπιθύμητες ενέργειες και Υπερδοσολογία).
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Απορρόφηση
Η απορρόφηση είναι σχεδόν πλήρης και εξαρτώμενη από την πρόσληψη τροφής (Tmax μέση 3 ώρες). Η από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα είναι περίπου 80%. Η σιταλοπράμη σε πόσιμες σταγόνες, να έχει περίπου 25% υψηλότερη βιοδιαθεσιμότητα σε σχέση με τα δισκία.
Κατανομή
Ο φαινομενικός όγκος κατανομής (Vd) είναι περίπου 12-17 L/kg. Η δέσμευση με τις πρωτεΐνες πλάσματος είναι μικρότερη από 80% για τη σιταλοπράμη και τους κύριους μεταβολίτες της.
Βιομετατροπή
Η σιταλοπράμη μεταβολίζεται στη δραστική διμεθυλσιταλοπράμη, διδεμεθυλσιταλοπράμη, σιταλοπράμη-N-οξειδωμένη και σε αδρανές διαμινικό προπιονικό οξικό παράγωγο. Όλοι οι δραστικοί μεταβολίτες είναι επίσης SSRIs, έστω και μικρότερης ισχύος από τη μητρική δραστική ουσία. Η μη μεταβολισμένη σιταλοπράμη είναι η κύρια δραστική ουσία στο πλάσμα. Οι συγκεντρώσεις της διμεθυλσιταλοπράμης και της διδεμεθυλσιταλοπράμης είναι συνήθως 30-50% και 5-10% των συγκεντρώσεων της σιταλοπράμης αντίστοιχα. Η βιομετατροπή της σιταλοπράμης σε διμεθυλσιταλοπράμη γίνεται με τη διαμεσολάβηση του CYP2C19 (περίπου 38%), του CYP3A4 (περίπου 31%) και του CYP2D6 (περίπου 31%).
Απέκκριση
Ο χρόνος ημίσειας ζωής στην απέκκριση (T½) είναι περίπου 1½ ημέρες και η συστηματική κάθαρση πλάσματος της σιταλοπράμης (Cls) είναι περίπου 0.3-0.4 L/min, και η από του στόματος κάθαρση πλάσματος (Cloral) είναι περίπου 0.4 L/min. Η σιταλοπράμη απεκκρίνεται κυρίως μέσω του ήπατος (85%) και η εναπομένουσα (15 %) μέσω των νεφρών: 12-23% των ημερήσιων δόσεων απεκκρίνεται από τα ούρα ως μη μεταβολισμένη σιταλοπράμη. Η ηπατική κάθαρση (υπολειμματική) είναι περίπου 0.3 L/min και η νεφρική κάθαρση 0.05-0.08 L/min.
Γραμμικότητα
Η κινητική είναι γραμμική. Σταθερή κατάσταση στα επίπεδα πλάσματος επιτυγχάνονται σε 1-2 εβδομάδες. Μέσες συγκεντρώσεις των 300 nmol/L (165-405 nmol/L) επιτυγχάνονται με ημερήσια δόση 40 mg.
Ηλικιωμένοι ασθενείς (> 65 ετών)
Μεγαλύτεροι χρόνοι ημίσειας ζωής (1,5-3,75 ημέρες) και μειωμένες τιμές κάθαρσης (0,08-0,3 L/min) εξ αιτίας του μειωμένου ρυθμού μεταβολισμού έχουν εμφανισθεί σε ηλικιωμένους ασθενείς. Τα επίπεδα σε σταθερή κατάσταση ήταν περίπου διπλάσια στους ηλικιωμένους από αυτά σε νεότερους ασθενείς οι οποίοι ήταν σε θεραπεία με την ίδια δόση.
Μειωμένη ηπατική λειτουργία
Η σιταλοπράμη απεκκρίνεται πιο αργά σε ασθενείς με μειωμένη ηπατική λειτουργία. Ο χρόνος ημίσειας ζωής της σιταλοπράμης είναι περίπου διπλάσιος και οι συγκεντρώσεις σε σταθερή κατάσταση είναι περίπου διπλάσιες από αυτές που παρατηρούνται σε ασθενείς με φυσιολογική ηπατική λειτουργία μετά από χορήγηση της ίδιας δόσης.
Μειωμένη νεφρική λειτουργία
Η σιταλοπράμη απεκκρίνεται πιο αργά σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική ανεπάρκεια χωρίς αυτό να έχει κάποια κύρια επίπτωση στη φαρμακοκινητική της σιταλοπράμης. Επί του παρόντος δεν υπάρχει διαθέσιμη πληροφορία για τη θεραπεία ασθενών με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης < 20 mL/min).
Πολυμορφισμός
Οι έρευνες In vivo έχουν καταδείξει ότι ο μεταβολισμός της σιταλοπράμης δεν δείχνει κλινικά σημαντικό πολυμορφισμό στην οξείδωση της σπαρτείνης / δεβρυσοκίνης (CYP2D6). Για τους ασθενείς που είναι γνωστό ότι είναι βραδείς μεταβολιστές του CYP2C19, συνιστάται αρχική δόση 10mg/ημέρα (βλ. Δοσολογία).
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Αντικαταθλιπτικά, εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης. ### Μηχανισμός δράσης Οι βιοχημικές μελέτες και οι μελέτες συμπεριφοράς έχουν δείξει ότι η σιταλοπράμη είναι ένας **ισχυρός αναστολέας της πρόσληψης της…
Απορρόφηση Η απορρόφηση είναι σχεδόν πλήρης και εξαρτώμενη από την πρόσληψη τροφής (Tmax μέση 3 ώρες). Η από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα είναι περίπου 80%. Η σιταλοπράμη σε πόσιμες σταγόνες, να έχει περίπου 25% υψηλότερη βιοδιαθεσιμότητα σε σχέση με τα…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
ΗΚΓ / Καρδιολογικός έλεγχος
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ) | cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά) | — | Ασθενείς με σταθερή καρδιακή νόσο, πριν από την έναρξη της θεραπείας. |
| — | Αν εμφανιστούν σημεία καρδιακής αρρυθμίας κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σιταλοπράμη. |
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η σιταλοπράμη ανήκει σε μια κατηγορία αντικαταθλιπτικών γνωστών ως εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs). Βρέθηκε ότι ανακουφίζει ή διαχειρίζεται συμπτώματα κατάθλιψης, άγχους, διαταραχών διατροφής και ψυχαναγκαστικής-παρορμητικής διαταραχής, μεταξύ άλλων διαταραχών διάθεσης. Η αντικαταθλιπτική, αγχολυτική και άλλες δράσεις της σιταλοπράμης συνδέονται με την αναστολή της κεντρικής πρόσληψης σεροτονίνης από το ΚΝΣ. Έχουν αναφερθεί σεροτονινεργικές ανωμαλίες σε ασθενείς με διαταραχές διάθεσης. Οι συμπεριφορικές και νευροψυχολογικές επιδράσεις της σεροτονίνης περιλαμβάνουν τη ρύθμιση της διάθεσης, της αντίληψης, της ανταμοιβής, του θυμού, της επιθετικότητας, της όρεξης, της μνήμης, της σεξουαλικότητας και της προσοχής, ως παραδείγματα. Η έναρξη δράσης για την κατάθλιψη είναι περίπου 1 έως 4 εβδομάδες. Η πλήρης ανταπόκριση μπορεί να διαρκέσει 8-12 εβδομάδες μετά την έναρξη της σιταλοπράμης.
In vitro μελέτες δείχνουν ότι η σιταλοπράμη είναι ένας ισχυρός και εκλεκτικός αναστολέας της νευρωνικής επαναπρόσληψης σεροτονίνης και έχει ασθενείς επιδράσεις στην επαναπρόσληψη νορεπινεφρίνης και ντοπαμίνης στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Η χρόνια χορήγηση σιταλοπράμης έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τη ρύθμιση των κεντρικών αδρενεργικών υποδοχέων νορεπινεφρίνης, παρόμοια με άλλα φάρμακα που είναι αποτελεσματικά στη θεραπεία της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής. Η σιταλοπράμη δεν αναστέλλει τη μονοαμινοξειδάση.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Ο μηχανισμός δράσης της σιταλοπράμης δεν είναι σαφής, αλλά θεωρείται ότι σχετίζεται με την ενίσχυση της σεροτονινεργικής δραστηριότητας στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) που προκύπτει από την αναστολή της επαναπρόσληψης σεροτονίνης (5-HT) από τα νευρωνικά κύτταρα του ΚΝΣ, πιθανώς μέσω της αναστολής του μεταφορέα σεροτονίνης (οικογένεια 6, μέλος 4 του μεταφορέα διαλυτών, SLC6A4).
Η σιταλοπράμη συνδέεται με σημαντικά μικρότερη συγγένεια στους υποδοχείς ισταμίνης, ακετυλοχολίνης και νορεπινεφρίνης σε σύγκριση με τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά φάρμακα. Συγκεκριμένα, η σιταλοπράμη δεν έχει ή έχει πολύ χαμηλή συγγένεια για τους υποδοχείς 5-HT1A, 5-HT2A, ντοπαμίνης D1 και D2, α1-, α2-, και β-αδρενεργικούς, ισταμίνης H1, γάμμα-αμινοβουτυρικού οξέος (GABA), μουσκαρινικούς χολινεργικούς και βενζοδιαζεπινικούς υποδοχείς.
Σε καταγραφές ολικής κυτταρικής patch clamp ρευμάτων που διαμεσολαβούνται από HERG σε διαγονιδιακά κύτταρα θηλαστικών… η σιταλοπράμη αναστέλλει τον HERG με IC50 3.97 μM. Αυτό είναι ελαφρώς λιγότερο δραστικό από τη φλουοξετίνη στο ίδιο σύστημα (IC50 1.50 μM). Σε απομονωμένα καρδιομυοκύτταρα κοιλίας ινδικού χοιριδίου, η σιταλοπράμη ανέστειλε το ρεύμα ασβεστίου τύπου L (ICa,L). Η εξάρτηση από την τάση της απενεργοποίησης του ICa,L παρουσία 100 μM σιταλοπράμης μετατοπίστηκε σημαντικά προς τα αριστερά. Ως αποτέλεσμα, το «παράθυρο» του ICa,L στη σιταλοπράμη βρέθηκε μικρότερο και μετατοπισμένο προς τα αριστερά σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Αυτές οι επιδράσεις… μπορεί να βοηθήσουν στην εξήγηση του καλού καρδιακού προφίλ ασφάλειας της σιταλοπράμης, δεδομένης της τάσης της να αναστέλλει τον HERG σε υπερβολικές δόσεις.
Η μελέτη είχε ως στόχο τη διερεύνηση των επιδράσεων των ελάχιστων αποτελεσματικών δόσεων οξείας σιταλοπράμης (5 mg/kg), (+/-)-8-υδροξυδιπροπυλαμινοτετραλίνης HBr (8-OH-DPAT; 0.1 mg/kg) και της συνδυασμένης θεραπείας τους στη συμπεριφορά των αρουραίων σε ανοιχτό πεδίο και αναγκαστική κολύμβηση, καθώς και στην περι-mortem περιεκτικότητα σε μονοαμίνες. Τα ζώα χωρίστηκαν προοπτικά σε ομάδες που έλαβαν όχημα και παρα-χλωροφαινυλαλανίνη (p-CPA) (350 mg/kg). Η οξεία σιταλοπράμη (5 mg/kg), το 8-OH-DPAT (0.1 mg/kg) ή ο συνδυασμός τους δεν είχαν σημαντική επίδραση στη συμπεριφορά των αρουραίων σε ανοιχτό πεδίο και αναγκαστική κολύμβηση. Η περι-mortem περιεκτικότητα σε κατεχολαμίνες σε τέσσερις μελετώμενες περιοχές του εγκεφάλου δεν άλλαξε σε όλες τις ομάδες θεραπείας. Ο συνδυασμός 8-OH-DPAT (0.1 mg/kg) και σιταλοπράμης (5 mg/kg) ανέστειλε μερικώς τη μείωση της σεροτονίνης (5-HT) και του 5-υδροξυ-ινδολοοξικού οξέος (5-HIAA) που προκαλείται από την p-CPA. Τα παρόντα πειράματα καταδεικνύουν ότι οι υποδοχείς 5-HT1A διαμεσολαβούν ορισμένα από τα βιοχημικά φαινόμενα που προκαλούνται από εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η φαρμακοκινητική της σιταλοπράμης σε εφάπαξ και πολλαπλές δόσεις είναι γραμμική και ανάλογη της δόσης σε εύρος δόσεων 10 έως 40 mg/ημέρα. Ο βιομετασχηματισμός της σιταλοπράμης είναι κυρίως ηπατικός, με μέση τελική ημιζωή περίπου 35 ώρες. Με χορήγηση άπαξ ημερησίως, οι σταθερές συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται εντός περίπου μιας εβδομάδας. Σε σταθερή κατάσταση, η έκταση της συσσώρευσης της σιταλοπράμης στο πλάσμα, με βάση την ημιζωή, αναμένεται να είναι 2.5 φορές οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα που παρατηρούνται μετά από μία εφάπαξ δόση.
Μετά από μία εφάπαξ από του στόματος δόση (δισκίο 40 mg) σιταλοπράμης, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο αίμα επιτυγχάνονται σε περίπου 4 ώρες. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της σιταλοπράμης ήταν περίπου 80% σε σχέση με μια ενδοφλέβια δόση, και η απορρόφηση δεν επηρεάζεται από την τροφή.
Περίπου 12 έως 23% μιας από του στόματος δόσης σιταλοπράμης ανευρίσκεται αμετάβλητο στα ούρα, ενώ το 10% ανευρίσκεται στα κόπρανα. Μετά από ενδοφλέβιες χορηγήσεις σιταλοπράμης, το κλάσμα του φαρμάκου που ανακτήθηκε στα ούρα ως σιταλοπράμη και DCT ήταν περίπου 10% και 5%, αντίστοιχα.
Ο όγκος κατανομής της σιταλοπράμης είναι περίπου 12 L/kg.
Η συστηματική κάθαρση της σιταλοπράμης ήταν 330 mL/min, με περίπου 20% αυτής να οφείλεται σε νεφρική κάθαρση.
Όπως και άλλοι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης, η σιταλοπράμη είναι μια εξαιρετικά λιπόφιλη ένωση που φαίνεται να απορροφάται ταχέως και καλά από τον γαστρεντερικό σωλήνα μετά από από του στόματος χορήγηση. Μετά από μία εφάπαξ από του στόματος δόση 40 mg σιταλοπράμης ως δισκίο, ο κατασκευαστής αναφέρει ότι οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα κατά μέσο όρο περίπου 44 ng/mL επιτυγχάνονται σε περίπου 4 ώρες.
Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της σιταλοπράμης είναι περίπου 80% σε σχέση με μια IV δόση. Τα από του στόματος δισκία και το διάλυμα σιταλοπράμης αναφέρονται ως βιοϊσοδύναμα. Η τροφή δεν επηρεάζει ουσιαστικά την απορρόφηση της σιταλοπράμης.
Η κατανομή της σιταλοπράμης και των μεταβολιτών της στους ιστούς και τα υγρά του ανθρώπινου σώματος δεν έχει χαρακτηριστεί πλήρως. Ωστόσο, περιορισμένα φαρμακοκινητικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι το φάρμακο, το οποίο είναι εξαιρετικά λιπόφιλο, κατανέμεται ευρέως στους ιστούς του σώματος.
/ΓΑΛΑ/ Ο σκοπός της μελέτης ήταν να χαρακτηριστεί ο λόγος γάλα/πλάσμα (M/P) και η δόση του βρέφους, για τη σιταλοπράμη και τη δεσμεθυλοσιταλοπράμη, σε γυναίκες που θηλάζουν και λαμβάνουν σιταλοπράμη για τη θεραπεία της κατάθλιψης, και να προσδιοριστεί η συγκέντρωση στο πλάσμα και οι επιδράσεις αυτών των φαρμάκων στα βρέφη τους. Μελετήθηκαν επτά γυναίκες (μέση ηλικία 30.6 ετών) που λάμβαναν σιταλοπράμη (διάμεση δόση 0.36 mg/kg/ημέρα) και τα βρέφη τους (μέση ηλικία 4.1 μηνών). Η σιταλοπράμη και η δεσμεθυλοσιταλοπράμη στο πλάσμα και το γάλα μετρήθηκαν με χρωματογραφία υγρών υψηλής απόδοσης κατά τη διάρκεια ενός διαστήματος δόσης 24 ωρών. Η έκθεση του βρέφους εκτιμήθηκε (δύο ξεχωριστές μέθοδοι) ως το γινόμενο του ρυθμού παραγωγής γάλακτος και της συγκέντρωσης του φαρμάκου στο γάλα, κανονικοποιημένο ως προς το σωματικό βάρος και εκφρασμένο ως ποσοστό της σταθμισμένης ως προς το βάρος μητρικής δόσης. Υπολογίστηκαν μέσοι λόγοι M/PAUC 1.8 (εύρος 1.2-3) και 1.8 (εύρος 1.0-2.5) για τη σιταλοπράμη και τη δεσμεθυλοσιταλοπράμη, αντίστοιχα. Οι μέγιστες μέγιστες συγκεντρώσεις σιταλοπράμης και δεσμεθυλοσιταλοπράμης στο γάλα ήταν 154 (95% ΔΕ, 102-207) μg/L και 50 (23-77) μg/L. Ανάλογα με τη μέθοδο υπολογισμού, η μέση έκθεση του βρέφους ήταν 3.2 ή 3.7% για τη σιταλοπράμη και 1.2 ή 1.4% για τη δεσμεθυλοσιταλοπράμη. Η σιταλοπράμη (2.0, 2.3 και 2.3 μg/L) ανιχνεύθηκε σε τρία από τα επτά βρέφη. Η δεσμεθυλοσιταλοπράμη (2.2 και 2.2 μg/L) ανιχνεύθηκε στο πλάσμα από δύο από τα ίδια βρέφη. … Η μέση συνδυασμένη δόση σιταλοπράμης και δεσμεθυλοσιταλοπράμης (4.4-5.1% ως ισοδύναμα σιταλοπράμης) που μεταβιβάστηκε στα βρέφη μέσω του μητρικού γάλακτος είναι κάτω από το επίπεδο ανησυχίας 10% στον νοητό όριο. …
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη σιταλοπράμη (14 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
Η μέθοδος απέκκρισης: 12-23% μιας από του στόματος δόσης σιταλοπράμης ανακτάται αμετάβλητη στα ούρα, ενώ το 10% της δόσης ανακτάται στα κόπρανα.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σ δέσμευση με Πρωτεΐνες
Η δέσμευση της σιταλοπράμης (CT), της δεσμεθυλοσιταλοπράμης (DCT) και της διδεμεθυλοσιταλοπράμης (DDCT) με τις πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσματος είναι περίπου 80%.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η σιταλοπράμη μεταβολίζεται κυρίως στο ήπαρ μέσω N-δεσμεθυλίωσης στον κύριο μεταβολίτη της, τη δεσμεθυλοσιταλοπράμη, από τα ένζυμα CYP2C19 και CYP3A4. Άλλοι μεταβολίτες περιλαμβάνουν τη διδεμεθυλοσιταλοπράμη μέσω μεταβολισμού από το CYP2D6, το N-οξείδιο της σιταλοπράμης και ένα παράγωγο του προπιονικού οξέος μέσω των ενζύμων μονοαμινοξειδάσης Α και Β και της αλδεΰδης οξειδάσης. Οι μεταβολίτες της σιταλοπράμης έχουν μικρή φαρμακολογική δραστηριότητα σε σύγκριση με το μητρικό φάρμακο και δεν αναμένεται να συμβάλλουν στην κλινική δράση της σιταλοπράμης.
Σε μια μελέτη του 2002, 11 γυναίκες έλαβαν σιταλοπράμη (20-40 mg/ημέρα) κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης· 10 καθ’ όλη τη διάρκεια της κύησης και 1 μετά τις 20 εβδομάδες κύησης. Ο μέσος λόγος δύο μεταβολιτών ήταν σημαντικά υψηλότερος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σε σύγκριση με 2 μήνες μετά τον τοκετό, υποδεικνύοντας επαγωγή του ισοενζύμου CYP2D6. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα στο τέλος του διαστήματος δόσης της σιταλοπράμης, της δεσμεθυλοσιταλοπράμης και της διδεμεθυλοσιταλοπράμης στα φυσιολογικά νεογνά αναμενόταν να είναι 64%, 66% και 68% των μητρικών συγκεντρώσεων, αντίστοιχα.
Η αντικαταθλιπτική σιταλοπράμη (CT), ένας εκλεκτικός αναστολέας πρόσληψης σεροτονίνης, χορηγήθηκε στην εγκεκριμένη μορφή της, 14(C)-CT, ως εφάπαξ από του στόματος δόση σε υδατικό διάλυμα 50 mL (0.1 mmol/30 uCi/1.1 MBq) σε τέσσερις υγιείς άνδρες εθελοντές. Οι συγκεντρώσεις ραδιενέργειας σε ολόκληρο το αίμα και στο πλάσμα ήταν παρόμοιες. … Το προφίλ HPLC των ουρικών συστατικών έδειξε ότι εκτός από τους γνωστούς μεταβολίτες της σιταλοπράμης, ήταν παρόντα τρία γλυκουρονίδια. Οι σχετικές ποσότητες CT και των μεταβολιτών της στα ούρα που συλλέχθηκαν για 7 ημέρες ήταν: CT (26%), N-δεσμεθυλο-CT (DCT, 19%), N,N-διδεμεθυλο-CT (DDCT, 9%), το N-οξείδιο (7%), το τεταρτοταγές γλυκουρονίδιο αμμώνιο της CT (CT-GLN, 14%), το N-γλυκουρονίδιο της DDCT (DDCT-GLN, 6%), και το γλυκουρονίδιο του μεταβολίτη του οξέος (CT-acid-GLN, 12%) που σχηματίστηκε με N,N-διμεθυλ δειαμίνωση της CT. Το CT-GLN απομονώθηκε με παρασκευαστική χρωματογραφία και ταυτοποιήθηκε με LC-MS-MS και NMR. Τα DDCT-GLN και CT-acid-GLN ταυτοποιήθηκαν με LC-MS. Αυτή η μελέτη δείχνει ότι η παρατεταμένη νεφρική απέκκριση αντιπροσωπεύει την κύρια οδό αποβολής, με ένα μικρό κλάσμα να αποβάλλεται με τα κόπρανα. Ένα σημαντικό μέρος της δόσης που απεκκρίνεται στα ούρα αποτελείται από N-γλυκουρονίδια της CT και DDCT μαζί με το O-ακυλο γλυκουρονίδιο του CT-acid.
Αυτή η μελέτη διεξήχθη για να προσδιοριστούν τα ενζυμικά συστήματα που πιθανώς καταλύουν τον τοπικό μεταβολισμό της σιταλοπράμης στον εγκέφαλο. … Ο μεταβολισμός της σιταλοπράμης, των εναντιομερών της και των δεσμεθυλιωμένων μεταβολιτών διερευνήθηκε σε μικροσωμάτια αρουραίου εγκεφάλου και σε μιτοχόνδρια αρουραίου και ανθρώπινου εγκεφάλου. Δεν παρατηρήθηκε μετασχηματισμός που να διαμεσολαβείται από κυτοχρωματικό P450 σε εγκεφάλους αρουραίων. … Σε ολόκληρο τον εγκέφαλο αρουραίων και στον ανθρώπινο μετωπιαίο φλοιό, την κερκίδα, την παρεγκεφαλίδα και τη λευκή ουσία πέντε εγκεφάλων, η δραστηριότητα της μονοαμινοξειδάσης προσδιορίστηκε με τη στερεοεκλεκτική μέτρηση της παραγωγής προπιονικού άλατος σιταλοπράμης. Όλα τα υποστρώτα μεταβολίστηκαν και από τις δύο μορφές MAO, εκτός από τον εγκέφαλο αρουραίων, όπου η δραστηριότητα της μονοαμινοξειδάσης Β δεν μπορούσε να ανιχνευθεί. Η φαινομενική Km και Vmax του βιομετασχηματισμού της S-σιταλοπράμης στον ανθρώπινο μετωπιαίο φλοιό από τη μονοαμινοξειδάση Β βρέθηκαν να είναι 266 μM και 6.0 pmol/min/mg πρωτεΐνης, αντίστοιχα, και από τη μονοαμινοξειδάση Α, 856 μM και 6.4 pmol/min/mg πρωτεΐνης, αντίστοιχα. Αυτές οι τιμές Km είναι στην ίδια κλίμακα με αυτές του μεταβολισμού της σεροτονίνης και της ντοπαμίνης από τις μονοαμινοξειδάσες. …
Η σιταλοπράμη … υφίσταται N-δεσμεθυλίωση σε N-δεσμεθυλοσιταλοπράμη, εν μέρει από CYP2C19 και εν μέρει από CYP3A4, και η N-δεσμεθυλοσιταλοπράμη περαιτέρω N-δεσμεθυλιώνεται από CYP2D6 σε έναν επίσης ανενεργό μεταβολίτη, τη δι-δεσμεθυλοσιταλοπράμη. Οι δύο μεταβολίτες δεν είναι δραστικοί. … In vitro η σιταλοπράμη δεν αναστέλλει τα CYP ή το κάνει μόνο πολύ μέτρια. Ένας αριθμός μελετών σε υγιείς εθελοντές και ασθενείς επιβεβαίωσε ότι αυτό ισχύει και in vivo. Έτσι, δεν παρατηρήθηκαν αλλαγές στη φαρμακοκινητική ή μόνο πολύ μικρές αλλαγές όταν η σιταλοπράμη χορηγήθηκε με υποστρώματα CYP1A2 (κλοζαπίνη και θεοφυλλίνη), CYP2C9 (βαρφαρίνη), CYP2C19 (ιμιπραμίνη και μεφεντοΐνη), CYP2D6 (σπαρτεΐνη, ιμιπραμίνη και αμιτριπτυλίνη) και CYP3A4 (καρβαμαζεπίνη και τριαζολάμη).
Για περισσότερα δεδομένα Μεταβολισμού/Μεταβολιτών (Πλήρη) για τη σιταλοπράμη (7 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
Η σιταλοπράμη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν τη N-Δεσμεθυλοσιταλοπράμη και το N-Οξείδιο της Σιταλοπράμης.
Η σιταλοπράμη μεταβολίζεται κυρίως στο ήπαρ μέσω N-δεσμεθυλίωσης στον κύριο μεταβολίτη της, τη δεσμεθυλοσιταλοπράμη. Άλλοι μεταβολίτες περιλαμβάνουν τη διδεμεθυλοσιταλοπράμη, το N-οξείδιο της σιταλοπράμης και ένα δεαμινωμένο παράγωγο του προπιονικού οξέος. Ωστόσο, η κυρίαρχη οντότητα στο πλάσμα είναι η αμετάβλητη σιταλοπράμη. Τα ισοένζυμα κυτοχρωμάτων P450 (CYP) 3A4 και 2C19 φαίνεται να εμπλέκονται κυρίως στην παραγωγή της δεσμεθυλοσιταλοπράμης. Η δεσμεθυλοσιταλοπράμη φαίνεται να υφίσταται περαιτέρω N-δεσμεθυλίωση από το CYP2D6 στη διδεμεθυλοσιταλοπράμη. Οι μεταβολίτες της σιταλοπράμης έχουν μικρή φαρμακολογική δραστηριότητα σε σύγκριση με την μητρική τους ένωση και δεν αναμένεται να συμβάλλουν στην κλινική δράση του φαρμάκου.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Η μέση τελική ημιζωή της σιταλοπράμης είναι περίπου 35 ώρες.
Η αντικαταθλιπτική σιταλοπράμη (CT), ένας εκλεκτικός αναστολέας πρόσληψης σεροτονίνης, χορηγήθηκε στην εγκεκριμένη μορφή της, 14(C)-CT, ως εφάπαξ από του στόματος δόση σε υδατικό διάλυμα 50 mL (0.1 mmol/30 uCi/1.1 MBq) σε τέσσερις υγιείς άνδρες εθελοντές. Οι συγκεντρώσεις ραδιενέργειας σε ολόκληρο το αίμα και στο πλάσμα ήταν παρόμοιες. Οι αντίστοιχες φαρμακοκινητικές παράμετροι ήταν: … ημιζωή = 90.2+/-22.5 και 79.5 +/- 14.9 ώρες, αντίστοιχα.
Η ημιζωή αποβολής της σιταλοπράμης ανέρχεται κατά μέσο όρο σε περίπου 35 ώρες σε ενήλικες με φυσιολογική νεφρική και ηπατική λειτουργία.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
Μια δομικά και μηχανιστικά ποικιλόμορφη ομάδα φαρμάκων που δεν είναι τρικυκλικά ή αναστολείς μονοαμινοξειδάσης. Οι πιο κλινικά σημαντικές φαίνεται να δρουν εκλεκτικά στα σεροτονινεργικά συστήματα, κυρίως αναστέλλοντας την επαναπρόσληψη σεροτονίνης.
Ενώσεις που αναστέλλουν ειδικά την επαναπρόσληψη σεροτονίνης στον εγκέφαλο.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
0DHU5B8D6V
CITALOPRAM
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης
Η σιταλοπράμη είναι Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης. Ο μηχανισμός δράσης της σιταλοπράμης είναι ως Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης.
CITALOPRAM
Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης [EPC]; Αναστολείς Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης [MoA]
Απόσυρση / Deprescribing
Αντικαταθλιπτικά
Μειώστε τη δόση σταδιακά για να αποφύγετε τα συμπτώματα στέρησης. Στοχεύστε σε σταδιακή μείωση σε διάστημα μηνών, όχι εβδομάδων. Λάβετε υπόψη το φαρμακοκινητικό προφίλ και τη διάρκεια της θεραπείας. Μειώστε κατά σταθερή αναλογία της προηγούμενης δόσης, π.χ. 50%. Χρησιμοποιήστε μικρότερη μείωση, π.χ. 25%, καθώς η δόση μειώνεται, χρησιμοποιήστε υγρά σκευάσματα εάν χρειάζεται. Η φλουοξετίνη 20mg μπορεί να μειωθεί με χορήγηση κάθε δεύτερη ημέρα. Οι δόσεις 40mg έως 60mg πρέπει να διακόπτονται σταδιακά. Τα αντικαταθλιπτικά με μικρούς χρόνους ημιζωής (π.χ. παροξετίνη, βενλαφαξίνη) μπορεί να χρειαστούν πιο αργή σταδιακή μείωση.
⚠ Μειώστε τη δόση σταδιακά για να αποφύγετε τα συμπτώματα στέρησης.
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH
Μια δομικά και μηχανιστικά ποικιλόμορφη ομάδα φαρμάκων που δεν είναι τρικυκλικά ή αναστολείς μονοαμινοξειδάσης. Οι πιο κλινικά σημαντικές φαίνεται να δρουν εκλεκτικά στα σεροτονινεργικά συστήματα, κυρίως αναστέλλοντας την επαναπρόσληψη σεροτονίνης.
Ενώσεις που αναστέλλουν ειδικά την επαναπρόσληψη σεροτονίνης στον εγκέφαλο.