ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N06DX01 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

MEMANTINE

Μεμαντίνη

### Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ψυχοαναληπτικά, Άλλα φαρμακευτικά σκευάσματα κατά της άνοιας, κωδικός ATC: Ν06DX01.

Εμπορικά Ονόματα

ALMERZAC COGNOMEM EBIMEM EBIXA MANTOMED MARIXINO MEMANTINE/ARITI MEMANTINE/GENEPHARM MEMANTINE/SANDOZ MEMASOLV MEMINI MENTIFAR MOBIUS NEMDATINE ZOLMEMIN

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes

G30 Νόσος Alzheimer

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPCαναθ. 10/2020

medication

Μορφή & Εμφάνιση

ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος MOBIUS

expand_more

Επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο.

Τα επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία 10 mg είναι: κίτρινα, επιμήκη,

αμφίκυρτα, χαραγμένα και από τις δύο πλευρές επικαλυμμένα με λεπτό

υμένιο δισκία με διαστάσεις πυρήνα 5.6x11.1mm. Το δισκίο μπορεί να

διαιρεθεί σε ίσες δόσεις..

Τα επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία 20 mg είναι: κίτρινα, στρογγυλά,

αμφίκυρτα επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία με διάμετρο πυρήνα

10,3mm.

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες

Μέγ. δόση20 mg την ημέρα
Ηλικιωμένοι

Δόση20 mg ημερησίως

άνω των 65 ετών
Παιδιατρικός πληθυσμός

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επιληψία και σπασμοί

Πληθυσμόςασθενείς με επιληψία, προηγούμενο ιστορικό σπασμών ή προδιαθετικούς παράγοντες για επιληψία

Συνίσταται προσοχή
Ταυτόχρονη χρήση ανταγωνιστών NMDA

Θα πρέπει να αποφεύγεται η ταυτόχρονη χρήση ανταγωνιστών N-methyl-D-aspartate (NMDA) όπως αμανταδίνης, κεταμίνης ή δεξτρομεθορφάνης, καθώς οι ανεπιθύμητες ενέργειες (σχετιζόμενες κυρίως με το κεντρικό νευρικό σύστημα) ενδέχεται να είναι πιο συχνές ή πιο έντονες
Παράγοντες που αυξάνουν το pH των ούρων

Πιθανόν να απαιτούν προσεκτική παρακολούθηση του ασθενή
Καρδιακές παθήσεις και υπέρταση

Πληθυσμόςασθενείς που έπασχαν από πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου, μη-αντιρροπούμενη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (NYHA III-IV), ή ανεξέλεγκτη υπέρταση

Θα πρέπει να επιτηρούνται στενά

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

L-dopa, ντοπαμινεργικοί αγωνιστές, αντιχολινεργικά
προσοχή

ενίσχυση αποτελεσμάτων
βαρβιτουρικά, νευροληπτικά
προσοχή

μείωση δράσης
αντισπασμωδικοί παράγοντες, δαντρολένιο, βακλοφαίνη
προσοχή

τροποποίηση δράσης

Σύστασηπιθανή ρύθμιση της δοσολογίας
αμανταδίνη
αντένδειξη

κίνδυνος φαρμακοτοξικής ψύχωσης

Σύστασηθα πρέπει να αποφεύγεται
κεταμίνη, δεξτρομεθορφάνη
προσοχή

πιθανός κίνδυνος φαρμακοτοξικής ψύχωσης (όπως με αμανταδίνη)
φαινυτοΐνη
προσοχή

πιθανός κίνδυνος
σιμετιδίνη, ρανιτιδίνη, προκαϊναμίδη, κινιδίνη, κινίνη, νικοτίνη
προσοχή

κίνδυνος αυξημένων επιπέδων πλάσματος
υδροχλωροθειαζίδη (HCT)
προσοχή

μειωμένα επίπεδα HCT στον ορό
βαρφαρίνη
παρακολούθηση

αύξηση INR

Σύστασησυνιστάται τακτικός έλεγχος του χρόνου προθρομβίνης ή του INR
γλυμπουρίδη, μετφορμίνη
παρακολούθηση

δεν παρατηρήθηκε σχετική αλληλεπίδραση
δονεπεζίλη
παρακολούθηση

δεν παρατηρήθηκε σχετική αλληλεπίδραση
γκαλανταμίνη
παρακολούθηση

δεν παρατηρήθηκε σχετική επίδραση στην φαρμακοκινητική

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Μυκητιάσεις (Όχι συχνές)

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Υπερευαισθησία σε φάρμακα (Συχνές)

Νευρικό

Υπνηλία
Ζάλη
Κεφαλαλγία

Ψυχιατρικές

Σύγχυση

Ψυχιατρικές διαταραχές

Ψευδαισθήσεις (Όχι συχνές)
Ψυχωτικές αντιδράσεις (Μη γνωστές)

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Διαταραχές ισορροπίας (Συχνές)
Βάδισμα μη φυσιολογικό (Όχι συχνές)
Επιληπτικές κρίσεις (Πολύ σπάνιες)

Καρδιά

Καρδιακή ανεπάρκεια

Αγγειακές

Υπέρταση

Αγγειακές διαταραχές

Φλεβική θρόμβωση/θρομβοεμβολή (Όχι συχνές)

Αναπνευστικό

Δύσπνοια

Γαστρεντερικό

Δυσκοιλιότητα
Έμετος
Παγκρεατίτιδα

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Αυξημένες τιμές στις δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας (Συχνές)

Ήπαρ

Ηπατίτιδα

Γενικές

Κόπωση

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Αυξημένες τιμές στις δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας

Εργαστηριακές

Συχνές
Διαταραχές ισορροπίας

Νευρικό

Συχνές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Δύσπνοια

Αναπνευστικό

Συχνές
Ζάλη

Νευρικό

Συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Συχνές
Σύγχυση

Ψυχιατρικές

Συχνές
Υπέρταση

Αγγειακές

Συχνές
Υπερευαισθησία σε φάρμακα

Ανοσοποιητικό

Συχνές
Υπνηλία

Νευρικό

Συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Καρδιακή ανεπάρκεια

Καρδιά

Όχι συχνές
Κόπωση

Γενικές

Όχι συχνές
Μη φυσιολογικό βάδισμα

Νευρικό

Όχι συχνές
Μυκητιάσεις

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Φλεβική θρομβοεμβολή

Αγγειακές

Όχι συχνές
Φλεβική θρόμβωση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Ψευδαισθήσεις

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Επιληπτικές κρίσεις

Νευρικό

Πολύ σπάνιες
Ηπατίτιδα

Ήπαρ

Μη γνωστές
Παγκρεατίτιδα

Γαστρεντερικό

Μη γνωστές
Ψυχωσικές αντιδράσεις

Ψυχιατρικές

Μη γνωστές

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Δε θα πρέπει να γίνεται χρήση της μεμαντίνης στη διάρκεια της κύησης εκτός και αν αυτό είναι απολύτως αναγκαίο.

Δεν υπάρχουν ή υπάρχουν περιορισμένα διαθέσιμα δεδομένα για τη χρήση της μεμαντίνης σε εγκυμονούσες γυναίκες. Οι μελέτες σε ζώα υποδηλώνουν κάποια πιθανότητα μείωσης της ενδομήτριας αύξησης σε επίπεδα έκθεσης, τα οποία είναι όμοια ή ελαφρώς υψηλότερα από την ανθρώπινη έκθεση (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τους ανθρώπους είναι άγνωστος.
Γαλουχία
Οι γυναίκες που λαμβάνουν μεμαντίνη δε θα πρέπει να θηλάζουν.

Δεν είναι γνωστό εάν η μεμαντίνη απεκκρίνεται στο γάλα του ανθρώπινου μαστού, αλλά αυτό είναι πιθανό να συμβαίνει λαμβάνοντας υπόψη τη λιποφιλικότητα της ουσίας.
Γονιμότητα
Δεν σημειώθηκαν ανεπιθύμητες επιδράσεις της μεμαντίνης στην ανδρική και γυναικεία γονιμότητα

e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Συμπτώματα

κούραση
αδυναμία
διάρροια
σύγχυση
νύστα
υπνηλία
ίλιγγο
διέγερση
επιθετικότητα
ψευδαισθήσεις
διαταραχές βάδισης
έμετος
κώμα
διπλωπία
νευρικότητα
ψύχωση
οπτικές ψευδαισθήσεις
μείωση του επιληπτικού οδού
καταπληξία
απώλεια συνείδησης

Αντιμετώπιση

Σε περιπτώσεις υπερδοσολογίας, η θεραπεία θα πρέπει να είναι συμπτωματική. Οι τυπικές κλινικές διαδικασίες για την απομάκρυνση της δραστικής ουσίας π.χ γαστρική πλύση, φαρμακευτικός άνθρακας (διακοπή της ενδεχόμενης εντερο-ηπατικής επανακυκλοφορίας), όξυνση των ούρων, υποχρεωτική διούρηση, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ανάλογα με τις ανάγκες. Σε περίπτωση που υπάρχουν σημεία και συμπτώματα γενικής υπερδιέγερσης του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ), θα πρέπει να εξετάζεται η εφαρμογή προσεκτικής συμπτωματικής κλινικής θεραπείας. Αναφέρθηκε επίσης πλασμαφαίρεση σε μία ακραία περίπτωση.

ΑιμοκάθαρσηΌχι

directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επηρεάζει την οδήγησηΠιθανώς

Η νόσος του Alzheimer σε μέτριο έως σοβαρό βαθμό συνήθως προκαλεί χειροτέρευση της απόδοσης στην οδήγηση και της ικανότητας χειρισμού μηχανών. Επιπλέον, η μεμαντίνη έχει ήπιες έως μέτριες επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών, ώστε οι εξωτερικοί ασθενείς θα πρέπει να προειδοποιούνται να λαμβάνουν ιδιαίτερη μέριμνα.

science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1

expand_more

Πυρήνας δισκίου:

Μικροκρυσταλλική κυτταρίνη

Κροσποβιδόνη (Τype B)

Κολλοειδές άνυδρο οξείδιο του πυριτίου

Tάλκης

Στεατικό μαγνήσιο

Επικάλυψη δισκίου:

Υπρομελλόζη

Πολυαιθυλενογλυκόλη 400

Τιτανίου διοξείδιο (Ε 171)

Επιπροσθέτως για 5 mg, 15 mg και 20 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία

Σιδήρου ΙΙΙ οξείδιο κίτρινο (Ε 172)

Σιδήρου ΙΙΙ οξείδιο ερυθρό (Ε 172)

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοδυναμικές

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ψυχοαναληπτικά, Άλλα φαρμακευτικά σκευάσματα κατά της άνοιας, κωδικός ATC: Ν06DX01.

Υπάρχουν αυξανόμενα στοιχεία ότι η δυσλειτουργία της γλουταμινεργικής νευροδιαβίβασης, ιδιαίτερα στους υποδοχείς-NMDA, συνεισφέρει τόσο στην έκφραση συμπτωμάτων όσο και στην εξέλιξη της ασθένειας στην περίπτωση της νευροεκφυλιστικής άνοιας.

Μηχανισμός δράσης

H μεμαντίνη είναι ένας εξαρτώμενος από την τάση, μη ανταγωνιστικός ανταγωνιστής υποδοχέος-NMDA μέτριας συγγένειας. Ρυθμίζει τη δράση των παθολογικώς αυξημένων τονικών επιπέδων γλουταμινικού που μπορούν να οδηγήσουν σε νευρωνική δυσλειτουργία.

Κλινικές μελέτες:

Σε μια βασική μελέτη μονοθεραπείας σε ασθενείς που έπασχαν από μέτρια έως σοβαρή νόσο Αlzheimer (συνολική βαθμολογία στην κλίμακα mini mental state examination (ΜΜSE) στην βασική επίσκεψη από 3-14) συμπεριλήφθηκαν 252 εξωτερικοί ασθενείς. Η μελέτη έδειξε ευεργετικά αποτελέσματα της θεραπείας με μεμαντίνη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο στους 6 μήνες (ανάλυση περιπτώσεων υπό παρατήρηση για την κλίμακα clinican´s interview based impression of change, (CIBIC-plus): p=0,025, την κλίμακα Alzheimer´s disease cooperative study - activities of the daily living (ADCSADLsev): p=0,003, την κλίμακα severe impairment battery (SIB): p=0,002).
Σε μια βασική μελέτη μονοθεραπείας με μεμαντίνη σε ασθενείς που έπασχαν από ήπια έως μέτρια νόσο Αlzheimer (συνολική βαθμολογία ΜΜSE στην βασική επίσκεψη από 10 έως 22) συμπεριλήφθηκαν 403 ασθενείς. Οι ασθενείς οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με μεμαντίνη παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα από τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο στα πρωτεύοντα τελικά σημεία: Alzheimer´s disease assessment scale ADAS-cog (p=0,003) και CIBIC-plus (p=0,004) κατά την εβδομάδα 24 (ανάλυση last observation carried forward LOCF). Σε μια άλλη μελέτη μονοθεραπείας σε ήπια έως μέτρια νόσο Αlzheimer τυχαιοποιήθηκαν στο σύνολό τους 470 ασθενείς (συνολική βαθμολογία ΜΜSE στην βασική επίσκεψη από 11-23). Στην προοπτικώς καθορισμένη ανάλυση της κύριας μεταβλητής δεν επιτεύχθηκε στατιστική σημαντικότητα στο πρωτεύον τελικό σημείο της αποτελεσματικότητας κατά την εβδομάδα 24.
Μια μετανάλυση ασθενών με μέτρια έως σοβαρή νόσο Αlzheimer (συνολική βαθμολογία ΜΜSE <20) από έξι ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες φάσης ΙΙΙ διάρκειας 6 μηνών (συμπεριλαμβανομένων μελετών μονοθεραπείας και μελετών με ασθενείς σε θεραπεία με σταθερή δόση αναστολέων ακετυλχολινεστεράσης) έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά υπέρ της θεραπείας με μεμαντίνη για την γνωστική κατάσταση, την γενική κλινική εικόνα και τη λειτουργική ικανότητα.
Στους ασθενείς στους οποίους παρατηρήθηκε ταυτόχρονη επιδείνωση όλων των ανωτέρων τριών παραμέτρων, τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά σημαντική επίδραση της μεμαντίνης στην πρόληψη της επιδείνωσης, διπλάσιοι ασθενείς σε θεραπεία με εικονικό φάρμακο σε σχέση με τους ασθενείς σε θεραπεία με μεμαντίνη παρουσίασαν επιδείνωση και στις τρεις παραμέτρους (21% έναντι 11%, p<0,0001).

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση:

Η μεμαντίνη έχει απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα περίπου 100%. Το t max είναι μεταξύ 3 και 8 ωρών. Δεν υπάρχει ένδειξη ότι η τροφή επηρεάζει την απορρόφηση της μεμαντίνης.

Κατανομή:

Οι ημερήσιες δόσεις των 20 mg οδηγούν σε δυναμική ισορροπία συγκεντρώσεων πλάσματος της μεμαντίνης που ποικίλλουν από 70 έως 150 ng/ml (0,5 - 1 μmol) και μεγάλες μεταξύ τους διακυμάνσεις. Όταν χορηγήθηκαν ημερήσιες δόσεις 5 έως 30 mg, η μέση τιμή του λόγου εγκεφαλονωτιαίου υγρού (CSF)/ορού υπολογίστηκε στο 0,52. Ο όγκος της κατανομής είναι περίπου 10 l/kg. Το 45% περίπου της μεμαντίνης δεσμεύεται στις πρωτεΐνες πλάσματος.

Βιομετατροπή:

Στον άνθρωπο, το 80% περίπου του κυκλοφορούντος υλικού σχετικού με τη μεμαντίνη εμφανίζεται με τη μορφή του μητρικού συστατικού. Οι κυριότεροι ανθρώπινοι μεταβολίτες είναι η Ν-3,5-διμεθυλο-γλουδαντάνη, το ισομερές μίγμα της 4- και 6-υδροξυ-μεμαντίνης και το 1-νιτρωδο-3,5-διμεθυλ-αδαμαντάνιο. Κανένας από αυτούς τους μεταβολίτες δεν παρουσιάζει δραστηριότητα ανταγωνιστή-NMDA. Σε συνθήκες in vitro δεν ανιχνεύτηκε καταλυόμενος μεταβολισμός από το κυτόχρωμα P 450.

Σε μία μελέτη όπου χορηγήθηκε 14C-μεμαντίνη από στόματος, επανακτήθηκε κατά μέσο όρο το 84% της δόσης εντός 20 ημερών, με περισσότερο από το 99% να απεκκρίνεται νεφρικώς.

Αποβολή:

Η μεμαντίνη αποβάλλεται κατά τρόπο μονοεκθετικό με τελικό t ½ από 60 έως 100 ώρες. Σε εθελοντές με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, η ολική κάθαρση (Cl tot) ανέρχεται στα 170 ml/min/1,73 m² και μέρος της ολικής νεφρικής κάθαρσης επιτυγχάνεται με σωληνώδη έκκριση. Η νεφρική διεργασία περιλαμβάνει επίσης σωληνώδη επαναπορρόφηση, πιθανώς με τη μεσολάβηση πρωτεϊνών μεταφοράς κατιόντων. Ο ρυθμός νεφρικής αποβολής της μεμαντίνης σε συνθήκες αλκαλικών ούρων μπορεί να μειωθεί κατά ένα παράγοντα από 7 έως 9 (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Η αλκαλοποίηση των ούρων μπορεί να είναι αποτέλεσμα δραστικών αλλαγών στη διατροφή, π.χ. από διατροφή με βάση το κρέας σε διατροφή με βάση τα λαχανικά, ή εξαιτίας μαζικής πρόσληψης ρυθμιστικών διαλυμάτων γαστρικής ουδετεροποίησης.

Γραμμικότητα:

Οι μελέτες με εθελοντές έδειξαν γραμμική φαρμακοκινητική δραστηριότητα εντός του εύρους δοσολογίας 10 - 40 mg.

Φαρμακοκινητική/φαρμακοδυναμική σχέση:

Με δόση μεμαντίνης 20 mg ημερησίως τα επίπεδα του CSF ταιριάζουν με την τιμή-ki (ki = σταθερά αναστολής) της μεμαντίνης, η οποία είναι 0,5 μmol στο μετωπικό φλοιό του εγκεφάλου.

Μηχανισμός δράσης

Μηχανισμός Δράσης Η μεμαντίνη ασκεί τη δράση της μέσω μη ανταγωνιστικού ανταγωνισμού των υποδοχέων NMDA, δεσμευόμενη προτιμησιακά στους διαύλους ιόντων που λειτουργούν με τους υποδοχείς NMDA. Παρατεταμένα αυξημένα επίπεδα γλουταμίνης στον εγκέφαλο…

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ψυχοαναληπτικά, Άλλα φαρμακευτικά σκευάσματα κατά της άνοιας, κωδικός ATC: Ν06DX01. Υπάρχουν αυξανόμενα στοιχεία ότι η δυσλειτουργία της γλουταμινεργικής νευροδιαβίβασης, ιδιαίτερα στους υποδοχείς-NMDA,…

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση: Η μεμαντίνη έχει απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα περίπου 100%. Το t max είναι μεταξύ 3 και 8 ωρών. Δεν υπάρχει ένδειξη ότι η τροφή επηρεάζει την απορρόφηση της μεμαντίνης. ### Κατανομή: Οι ημερήσιες δόσεις των 20 mg οδηγούν σε δυναμική ισορροπία…

Μεταβολισμός

Αυτό το φάρμακο μεταβολίζεται μερικώς στο ήπαρ. Το ηπατικό σύστημα ενζύμων CYP450 δεν συμβάλλει σημαντικά στον μεταβολισμό αυτού του φαρμάκου. Η μεμαντίνη υφίσταται μερική ηπατική μεταβολισμό. Το ηπατικό μικροσωμικό σύστημα ενζύμων CYP450 δεν παίζει…

Απέκκριση

Νεφρά

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
pH ούρων	humidity_midΟυρολογικός / ανάλυση ούρων	—	Παράγοντες που αυξάνουν το pH των ούρων

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Κλινική παρακολούθηση	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	—	Πρόσφατο έμφραγμα μυοκαρδίου, μη-αντιρροπούμενη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (NYHA III-IV) ή ανεξέλεγκτη υπέρταση

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

DrugBank

Toxicity

expand_more

Τοξικότητα

Οι παρενέργειες περιλαμβάνουν πόνο, αφύσικη κλάση, πόνο στα πόδια, πυρετό, αυξημένη όρεξη. Ανεπιθύμητες φαρμακευτικές αντιδράσεις περιλαμβάνουν: ζάλη, σύγχυση, κεφαλαλγία, παραισθήσεις, κόπωση. Λιγότερο συχνές παρενέργειες περιλαμβάνουν: έμετο, άγχος, υπερτονία, κυστίτιδα και αυξημένη λίμπιντο. Δόσεις έως 400 mg έχουν γίνει ανεκτές.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Γενικές επιδράσεις Αυτό το φάρμακο αναστέλλει την είσοδο ασβεστίου στα κύτταρα, η οποία κανονικά προκαλείται από τη χρόνια ενεργοποίηση των υποδοχέων NMDA από τη γλουταμίνη. Αυτό οδηγεί στη βελτίωση των συμπτωμάτων της άνοιας Alzheimer, όπως αποδεικνύεται από την αυξημένη γνωστική λειτουργία και άλλες ευεργετικές επιδράσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Επιδράσεις στην νευροπλαστικότητα Όπως και άλλοι ανταγωνιστές των υποδοχέων NMDA, η μεμαντίνη σε υψηλές δόσεις μπορεί να μειώσει τη νευρωνική συναπτική πλαστικότητα που εμπλέκεται στις διαδικασίες μάθησης και μνήμης. Σε χαμηλότερες συγκεντρώσεις, που χρησιμοποιούνται συνήθως στο κλινικό περιβάλλον, η μεμαντίνη μπορεί να ενισχύσει τη νευρωνική συναπτική πλαστικότητα στον εγκέφαλο, να βελτιώσει τη μνήμη και να δράσει ως νευροπροστατευτικό έναντι της καταστροφής των νευρώνων που προκαλείται από διεγερτικούς νευροδιαβιβαστές. Επίδραση σε διάφορους υποδοχείς Η μεμαντίνη έχει επιδείξει ελάχιστη δραστηριότητα στους υποδοχείς GABA, βενζοδιαζεπίνης, ντοπαμίνης, αδρενεργικούς, ισταμίνης και γλυκίνης, καθώς και στους κανάλιας ιόντων ασβεστίου, νατρίου ή καλίου που εξαρτώνται από την τάση. Αυτό το φάρμακο έχει δείξει ανταγωνιστική δράση στους υποδοχείς 5HT3. Μελέτες στο εργαστήριο υποδηλώνουν ότι η μεμαντίνη δεν επηρεάζει την αναστρέψιμη αναστολή της ακετυλοχολινεστεράσης που προκαλείται κανονικά από τη δονεπεζίλη, τη γαλανταμίνη ή την τακρίνη.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Η συνεχής ενεργοποίηση των υποδοχέων N-μεθυλ-D-ασπαρτικού (NMDA) στο κεντρικό νευρικό σύστημα, που προκαλείται από τη γλουταμίνη, πιστεύεται ότι προκαλεί ορισμένα από τα συμπτώματα της νόσου Alzheimer. Αυτή η υπερενεργοποίηση πιστεύεται ότι συμβάλλει στη νευροτοξικότητα λόγω των διεγερτικών ιδιοτήτων της γλουταμίνης. Η φαρμακολογική δράση της μεμαντίνης πιθανότατα οφείλεται στη συμπεριφορά του φαρμάκου ως μη ανταγωνιστικός (κανάλι-ανοιχτός) ανταγωνιστής των υποδοχέων NMDA, αποτρέποντας τη δράση της γλουταμίνης σε αυτόν τον υποδοχέα. Η μεμαντίνη έχει προτίμηση για τους διαύλους ιόντων που λειτουργούν με υποδοχείς NMDA. Παρά αυτές τις ανταγωνιστικές δράσεις, η μεμαντίνη δεν έχει αποδειχθεί ότι αποτρέπει ή επιβραδύνει τη νευροεκφύλιση που παρατηρείται σε ασθενείς με διάγνωση νόσου Alzheimer.

Εκτός από την ανταγωνιστική δράση στον υποδοχέα NMDA, η μεμαντίνη παρουσιάζει ανταγωνιστική δράση στον σεροτονινεργικό υποδοχέα τύπου 3 (5-HT3) με ισχύ που φαίνεται να είναι παρόμοια με αυτήν στον υποδοχέα NMDA. Η μεμαντίνη επίσης αποκλείει τον νικοτινικό υποδοχέα ακετυλοχολίνης με ισχύ περίπου ένα έκτο έως ένα δέκατο αυτής στον υποδοχέα NMDA. Η μεμαντίνη παρουσιάζει ελάχιστη ή καμία συγγένεια για τους υποδοχείς γάμμα-αμινοβουτυρικού οξέος (GABA), βενζοδιαζεπίνης, ντοπαμίνης, αδρενεργικούς, ισταμίνης ή γλυκίνης ή για τους διαύλους ασβεστίου, νατρίου ή καλίου που εξαρτώνται από την τάση.

Η μεμαντίνη είναι ένας παρόμοιος μη ανταγωνιστικός ανταγωνιστής των υποδοχέων NMDA με το MK-801 και την φαινκυκλιδίνη (PCP), και αποτρέπει τον θάνατο νευρικών κυττάρων που προκαλείται από την ισχαιμία, η οποία προκαλεί υπερβολική απελευθέρωση γλουταμίνης. Αυτά τα φάρμακα δρουν σε μια θέση σύνδεσης διαύλου ιόντων παρόμοια με τη θέση σύνδεσης ιόντων μαγνησίου. Ωστόσο, το MK-801 και το PCP προκαλούν συμπτώματα σχιζοφρένειας, επομένως δεν χρησιμοποιούνται ως θεραπευτικά φάρμακα για τη νόσο Alzheimer. Η μεμαντίνη δεν έχει αυτές τις τοξικότητες και δεν διεγείρει την απελευθέρωση ακετυλοχολίνης στον εγκεφαλικό φλοιό. Αν και ο μηχανισμός της διαφοράς μεταξύ της μεμαντίνης και του MK-801 δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως, φαίνεται ότι η μεμαντίνη συνδυάζεται και απελευθερώνεται με τον δίαυλο ιόντων ανάλογα με την ηλεκτρική τάση με τον ίδιο τρόπο όπως το ιόν του μαγνησίου.

Ως μη ανταγωνιστικός αναστολέας του υποδοχέα NMDA, η μεμαντίνη, όπως και το MK-801, δεν αποκλείει τη σύνδεση του νευροδιαβιβαστή, γλουταμίνης, με τον υποδοχέα, αλλά μάλλον αποκλείει το ρεύμα ιόντων μέσω του διαύλου του υποδοχέα που ενεργοποιείται από τη γλουταμίνη. … Σε αντίθεση με υψηλής συγγένειας ανταγωνιστές (MK-80), η μεμαντίνη αποκλείει τον υποδοχέα NMDA με σχετικά ισχυρή εξάρτηση από την τάση και ταχεία κινητική αποκλεισμού/αποκλεισμού, αποσυνδεόμενη από τους υποδοχείς NMDA ως απόκριση στην εκπόλωση της μεμβράνης πιο εύκολα από το MK-801. … Η μεμαντίνη είναι ικανή να αποσυνδέεται από τον υποδοχέα ως απόκριση στις ισχυρές, παροδικές εκπολώσεις που πυροδοτούν φυσιολογική δραστηριότητα των υποδοχέων NMDA, ενώ αποκλείει τους διαύλους των υποδοχέων κατά τη διάρκεια της χρόνιας, χαμηλού επιπέδου διέγερσης που πιστεύεται ότι συμβαίνει σε νευροεκφυλιστικές νόσους όπως η νόσος Alzheimer.

Η μεμαντίνη (Namenda) συνταγογραφείται ως θεραπεία για τη μέτρια έως σοβαρή νόσο Alzheimer. Η μεμαντίνη λειτουργεί αποκλείοντας τον υποδοχέα NMDA, αλλά οι βασικές αλληλεπιδράσεις σύνδεσης μεταξύ του φαρμάκου και του υποδοχέα δεν έχουν διευκρινιστεί πλήρως. Για να προσδιοριστούν οι βασικές αλληλεπιδράσεις σύνδεσης της μεμαντίνης, κάναμε παραλληλες συγκρίσεις του IC(50) για τη μεμαντίνη και την αμανταδίνη, ένα δομικά σχετιζόμενο φάρμακο, στον υποδοχέα NMDA GluN1/GluN2B. Προσδιορίσαμε υδρόφοβα κενά σύνδεσης για τις δύο μεθυλομάδες στη μεμαντίνη που σχηματίζονται από τα κατάλοιπα A645 και A644 στις τρίτες διαμεμβρανικές έλικες του GluN1 και GluN2B, αντίστοιχα. Επιπλέον, διαπιστώσαμε ότι ενώ η προσθήκη δύο μεθυλομάδων στην αμανταδίνη για την παραγωγή μεμαντίνης βελτιώνει σημαντικά την συγγένεια, η προσθήκη μιας τρίτης μεθυλομάδας για την παραγωγή συμμετρικής τριμεθυλαμανταδίνης μείωσε την συγγένεια. Τα αποτελέσματά μας παρέχουν μια καλύτερη κατανόηση των αλληλεπιδράσεων σε χημική κλίμακα μεταξύ της μεμαντίνης και του διαύλου NMDA, η οποία ενδεχομένως θα ωφελήσει την ανάπτυξη νέων φαρμάκων για νευροεκφυλιστικές νόσους που περιλαμβάνουν υποδοχείς NMDA.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Μετά από από του στόματος δόση, η μεμαντίνη απορροφάται καλά. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις του φαρμάκου επιτυγχάνονται σε περίπου 3-7 ώρες. Η μεμαντίνη παρουσιάζει γραμμική φαρμακοκινητική όταν χορηγείται σε κανονικές θεραπευτικές δόσεις. Αυτό το φάρμακο μπορεί να ληφθεί ανεξάρτητα από τη λήψη τροφής, καθώς δεν υπάρχει επίδραση της τροφής στην απορρόφηση της μεμαντίνης.

Αυτό το φάρμακο απεκκρίνεται κυρίως στα ούρα. Περίπου το 48% της χορηγούμενης μεμαντίνης απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα. Το υπόλοιπο του φαρμάκου μεταβολίζεται σε τρεις κύριους μεταβολίτες. Αυτοί οι μεταβολίτες είναι ο N-γλυκουρονιδικός συζυγής, η 6-υδροξυ μεμαντίνη και η 1-νιτροσο-απαμειωμένη μεμαντίνη, οι οποίοι παρουσιάζουν ελάχιστη δραστηριότητα ανταγωνιστή των υποδοχέων NMDA.

Ο μέσος όγκος κατανομής της μεμαντίνης είναι 9-11 L/kg.

Αυτό το φάρμακο απομακρύνεται με ενεργή σωληνική έκκριση στα νεφρά. Η σωληνική επαναρρόφηση αυτού του φαρμάκου εξαρτάται από το pH.

Η μεμαντίνη απεκκρίνεται κατά κύριο λόγο (περίπου 48%) αμετάβλητη στα ούρα και έχει ημιζωή τερματικής αποβολής περίπου 60-80 ώρες. Το υπόλοιπο μετατρέπεται κυρίως σε τρεις πολικούς μεταβολίτες που έχουν ελάχιστη ανταγωνιστική δράση στους υποδοχείς NMDA: ο N-γλυκουρονιδικός συζυγής, η 6-υδροξυ μεμαντίνη και η 1-νιτροσο-απαμειωμένη μεμαντίνη. Συνολικά το 74% της χορηγούμενης δόσης απεκκρίνεται ως το σύνολο του μητρικού φαρμάκου και του N-γλυκουρονιδικού συζυγούς. Η νεφρική κάθαρση περιλαμβάνει ενεργή σωληνική έκκριση που ρυθμίζεται από τη σωληνική επαναρρόφηση που εξαρτάται από το pH.

Μετά από από του στόματος χορήγηση, η μεμαντίνη απορροφάται σε υψηλό βαθμό με μέγιστες συγκεντρώσεις που επιτυγχάνονται σε περίπου 3-7 ώρες. Η μεμαντίνη έχει γραμμική φαρμακοκινητική εντός του θεραπευτικού εύρους δόσης. Η τροφή δεν έχει καμία επίδραση στην απορρόφηση της μεμαντίνης.

Η υδροχλωρική μεμαντίνη απορροφάται καλά μετά από από του στόματος χορήγηση, με μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα που επιτυγχάνονται σε περίπου 3-7 ώρες. Η μεμαντίνη αποβάλλεται κυρίως στα ούρα, με περίπου 57-82% της χορηγούμενης δόσης να απεκκρίνεται ως αμετάβλητο φάρμακο· το υπόλοιπο της δόσης μετατρέπεται σε μεταβολίτες που παρουσιάζουν ελάχιστη ανταγωνιστική δράση στους υποδοχείς NMDA.

Η μεμαντίνη είναι ένας μη ανταγωνιστικός ανταγωνιστής των υποδοχέων N-μεθυλ-D-ασπαρτικού (NMDA) που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της νόσου Alzheimer. Διερευνήσαμε τη φαρμακοκινητική της μεμαντίνης μετά από από του στόματος, ενδοφλέβια και διαδερμική χορήγηση σε αρουραίους, και συγκρίναμε τη φαρμακοκινητική της μεμαντίνης μετά από πολλαπλές ή εφάπαξ από του στόματος και διαδερμική χορήγηση. Το φλεβικό αίμα συλλέχθηκε σε προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα σε μελέτες εφάπαξ και πολλαπλών δόσεων. Η μη-διαμερισματική φαρμακοκινητική αναλύθηκε για όλους τους τύπους σκευασμάτων. Οι δόσεις μεμαντίνης από του στόματος, ενδοφλέβια και διαδερμικά ήταν 10 mg/kg, 2 mg/kg και 8.21 +/- 0.89 mg/kg, αντίστοιχα. Η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα ήταν χαμηλότερη και η ημιζωή μεγαλύτερη μετά από διαδερμική χορήγηση σε σχέση με την από του στόματος και ενδοφλέβια χορήγηση. Η βιοδιαθεσιμότητα της μεμαντίνης ήταν 41% και 63% για από του στόματος και διαδερμική χορήγηση, αντίστοιχα. Η κατάσταση ισορροπίας επιτεύχθηκε περίπου στις 24 ώρες για από του στόματος και διαδερμική χορήγηση. Η μέση AUC αυξήθηκε μετά από από του στόματος ή διαδερμική χορήγηση από εφάπαξ σε πολλαπλή δόση. Ο τύπος σκευάσματος διαδερμικού επιθέματος μεμαντίνης παρουσίασε μεγαλύτερη διάρκεια δράσης και χαμηλότερη μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα. Ωστόσο, η έκθεση στο φάρμακο ήταν παρόμοια με τον από του στόματος τύπο σκευάσματος σε κάθε δόση. Επιπλέον, ο τύπος σκευάσματος διαδερμικού επιθέματος μεμαντίνης παρουσίασε μικρότερη διατομεταβλητότητα και χαμηλότερη συσσώρευση σε σχέση με τον από του στόματος τύπο σκευάσματος.

Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη ΜΕΜΑΝΤΙΝΗ (σύνολο 6), επισκεφθείτε τη σελίδα καταγραφής HSDB.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Η πρωτεϊνική σύνδεση της μεμαντίνης είναι περίπου 45%.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Αυτό το φάρμακο μεταβολίζεται μερικώς στο ήπαρ. Το ηπατικό σύστημα ενζύμων CYP450 δεν συμβάλλει σημαντικά στον μεταβολισμό αυτού του φαρμάκου.

Η μεμαντίνη υφίσταται μερική ηπατική μεταβολισμό. Το ηπατικό μικροσωμικό σύστημα ενζύμων CYP450 δεν παίζει σημαντικό ρόλο στο μεταβολισμό της μεμαντίνης.

Το ηπατικό μικροσωμικό ισοένζυμο σύστημα κυτοχρωμάτων P-450 (CYP) δεν παίζει ουσιαστικό ρόλο στο μεταβολισμό της μεμαντίνης.

Απεκκρίνεται σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητο. Περίπου το 20% μεταβολίζεται σε 1-αμινο-3-υδροξυμεθυλ-5-μεθυλ-αδαμαντάνιο και 3-αμινο-1-υδροξυ-5,7-διμεθυλ-αδαμαντάνιο. Διαδρομή Απέκκρισης: Η μεμαντίνη υφίσταται μερική ηπατική μεταβολισμό. Περίπου το 48% της χορηγούμενης ουσίας απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα· το υπόλοιπο μετατρέπεται κυρίως σε τρεις πολικούς μεταβολίτες που παρουσιάζουν ελάχιστη ανταγωνιστική δράση στους υποδοχείς NMDA: ο N-γλυκουρονιδικός συζυγής, η 6-υδροξυ μεμαντίνη και η 1-νιτροσο-απαμειωμένη μεμαντίνη. Απεκκρίνεται κυρίως στα ούρα, αμετάβλητο. Ημιζωή: 60-100 ώρες

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Η ημιζωή τερματικής αποβολής της μεμαντίνης κυμαίνεται από 60 έως 80 ώρες σε ανθρώπους. Μετά τη χορήγηση μιας εφάπαξ από του στόματος δόσης 10 mg/kg μεμαντίνης σε αρουραίους, η ημιζωή αποβολής ήταν 2,36 ± 0,20 ώρες. Μετά από μια εφάπαξ ενδοφλέβια δόση 2 mg/kg σε αρουραίους, η ημιζωή αποβολής ήταν 2,28 ± 0,48 ώρες.

Η ημιζωή τερματικής αποβολής της μεμαντίνης είναι περίπου 60-80 ώρες.

MeSH classification

expand_more

Παράγοντες που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον. Τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα φάρμακα δρουν στο ντοπαμινεργικό σύστημα στο ραβδωτό σώμα και τα βασικά γάγγλια ή είναι κεντρικά δρώντα αντιχολινεργικά.

Οποιαδήποτε φάρμακα χρησιμοποιούνται για τις επιδράσεις τους στους υποδοχείς ντοπαμίνης, στον κύκλο ζωής της ντοπαμίνης ή στην επιβίωση των ντοπαμινεργικών νευρώνων.

Φάρμακα που συνδέονται με διεγερτικούς υποδοχείς αμινοξέων, αλλά δεν τους ενεργοποιούν, αναστέλλοντας έτσι τις δράσεις των αγωνιστών.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

W8O17SJF3T

MEMANTINE

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Ανταγωνιστής Υποδοχέα N-μεθυλ-D-ασπαρτικού

Η μεμαντίνη είναι ένας ανταγωνιστής υποδοχέα N-μεθυλ-D-ασπαρτικού. Ο μηχανισμός δράσης της μεμαντίνης είναι ως ανταγωνιστής υποδοχέα NMDA.

MEMANTINE

trending_down

Απόσυρση / Deprescribing

IMPACT

Φάρμακα για άνοια

Με ειδικό CR: Μεσαίο DP: Μεσαίο

open_in_new Δείτε στον οδηγό IMPACT arrow_forward

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

4054

Μοριακός τύπος

C12H21N

Μοριακό βάρος

179.3

IUPAC

3,5-dimethyladamantan-1-amine

InChIKey

BUGYDGFZZOZRHP-UHFFFAOYSA-N

Κατάταξη MeSH