RALTEGRAVIR
Ραλτεγκραβίρη
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντιιικά για συστηματική χορήγηση, αναστολείς ιντεγκράσης, Κωδικός ATC: J05AJ01.
Εμπορικά Ονόματα
Ενδείξεις
Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10
-
B20 Νόσος από τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV), με εκδηλώσεις λοιμώδους και παρασιτικής νόσου
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Λοίμωξη από τον ιό ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Από στόματος χρήση
- Χορήγηση: δύο φορές ημερησίως
- Δόση έναρξης: 400 mg δύο φορές ημερησίως
-
ΕνήλικεςΔόση400 mg δύο φορές ημερησίωςένα δισκίο, σε συνδυασμό με άλλες δραστικές αντιρετροϊικές θεραπείες (ΑΡΘ)
-
Παιδιατρικός πληθυσμός (≥ 25 kg)Δόση400 mg δύο φορές ημερησίωςένα δισκίο, Εάν δεν μπορούν να καταπιούν το δισκίο, τότε θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο λήψης μασώμενου δισκίου.
-
Πρόωρα νεογνά (<37 εβδομάδες κύησης) και χαμηλού βάρους κατά τη γέννηση (<2.000 g)Δεν έχουν τεκμηριωθεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα και δεν μπορούν να γίνουν δοσολογικές συστάσεις.
-
ΗλικιωμένοιΧρήση με προσοχή λόγω περιορισμένων πληροφοριών.
-
Ενήλικες και παιδιατρικοί ασθενείς (≥ 40 kg) για δισκίο 600 mgΔόση1.200 mg άπαξ ημερησίως (δύο δισκία 600 mg)Για ασθενείς που δεν έχουν λάβει θεραπεία ή για ασθενείς που είναι ιολογικά κατασταλμένοι σε ένα αρχικό δοσολογικό σχήμα Ραλτεγκραβίρη 400 mg δύο φορές ημερησίως. Το δισκίο των 400 mg δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται για χορήγηση του δοσολογικού σχήματος των 1.200 mg άπαξ ημερησίως.
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Μετάδοση HIVΘα πρέπει να δίδονται οδηγίες στους ασθενείς ότι η παρούσα αντιρετροϊική θεραπεία δεν θεραπεύει τη λοίμωξη από τον ιό HIV και δεν έχει αποδειχθεί ότι προλαμβάνει τη μετάδοση του HIV σε άλλους μέσω επαφής με το αίμα.
-
Γενετικός φραγμός στην αντοχήΕάν είναι δυνατόν, η ραλτεγκραβίρη θα πρέπει να χορηγείται με δύο άλλες δραστικές ΑΡΘ για να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα ιολογικής ανεπάρκειας και η ανάπτυξη αντοχής.
-
Χρήση σε ασθενείς που δεν έχουν λάβει θεραπείαΠληθυσμόςΑσθενείς που δεν έχουν λάβει θεραπείαΤα δεδομένα της κλινικής μελέτης σχετικά με τη χρήση της ραλτεγκραβίρης είναι περιορισμένα ως προς τη χρήση σε συνδυασμό με δύο νουκλεοτιδικούς αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης (NRTIs) (εμτρισιταβίνη και φουμαρική δισοπροξίλη της τενοφοβίρης).
-
Κατάθλιψη, αυτοκτονικός ιδεασμός και συμπεριφορέςΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με προϋπάρχον ιστορικό κατάθλιψης ή ψυχιατρικής ασθένειαςΑπαιτείται προσοχή.
-
Ασφάλεια και αποτελεσματικότητα σε σοβαρές ηπατικές διαταραχέςΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργίαΗ ραλτεγκραβίρη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.
-
Διαταραχές της ηπατικής λειτουργίαςΠαρακολούθησηΠληθυσμόςΑσθενείς με προϋπάρχουσα ηπατική δυσλειτουργία, συμπεριλαμβανομένης της χρόνιας ηπατίτιδαςΘα πρέπει να παρακολουθούνται σύμφωνα με την καθιερωμένη πρακτική. Εάν υπάρχει απόδειξη επιδείνωσης της ηπατικής νόσας, πρέπει να ληφθεί υπ'όψιν προσωρινή ή πλήρης διακοπή της θεραπείας.
-
Κίνδυνος σοβαρών ηπατικών ανεπιθύμητων ενεργειώνΣοβαρήΠληθυσμόςΑσθενείς με χρόνια ηπατίτιδα B ή C και οι οποίοι λαμβάνουν συνδυασμό αντιρετροϊικής θεραπείαςΒρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο για σοβαρές και πιθανώς θανατηφόρες ηπατικές ανεπιθύμητες ενέργειες.
-
ΟστεονέκρωσηΠαρακολούθησηΠληθυσμόςΑσθενείς με προχωρημένη νόσο HIV και/ή μακροχρόνια έκθεση σε αντιρετροϊική θεραπεία συνδυασμούΣτους ασθενείς πρέπει να υποδεικνύεται να αναζητούν ιατρική συμβουλή, εάν παρουσιάσουν πόνο της άρθρωσης, δυσκαμψία της άρθρωσης ή δυσκολία στην κίνηση.
-
Σύνδρομο ανοσολογικής επανενεργοποίησηςΠαρακολούθησηΠληθυσμόςΑσθενείς με λοίμωξη από τον ιό HIV με σοβαρή ανοσολογική ανεπάρκεια κατά τον χρόνο έναρξης της αντιρετροϊικής θεραπείας συνδυασμού (CART)Οποιαδήποτε συμπτώματα φλεγμονής θα πρέπει να εκτιμώνται και να χορηγείται θεραπεία όταν είναι απαραίτητο.
-
Αυτοάνοσες διαταραχές (νόσος του Graves, αυτοάνοση ηπατίτιδα)ΠαρακολούθησηΠληθυσμόςΑσθενείς κατά τη ρύθμιση της επανενεργοποίησης του ανοσοποιητικού συστήματοςΈχουν αναφερθεί ότι συμβαίνουν, με μεταβλητό χρόνο έως την έναρξη (πολλούς μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας).
-
Συγχορήγηση με αντιόξινα αργιλίου και/ή μαγνησίουΠροσοχήΔεν συνιστάται λόγω μειωμένων επιπέδων της ραλτεγκραβίρης στο πλάσμα.
-
Συγχορήγηση με ισχυρούς επαγωγείς της UGT1A1 (π.χ. ριφαμπικίνη)ΠροσοχήΠληθυσμόςΕνήλικεςΠρέπει να συνιστάται προσοχή. Εάν δεν μπορεί να αποφευχθεί, μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο διπλασιασμού της δόσης της ραλτεγκραβίρης.
-
Συγχορήγηση με ριφαμπικίνηΑντένδειξηΠληθυσμόςΑσθενείς ηλικίας κάτω των 18 ετώνΔεν υπάρχουν δεδομένα που να οδηγούν στη συγχορήγηση.
-
Μυοπάθεια και ραβδομυόλυσηΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που είχαν μυοπάθεια ή ραβδομυόλυση στο παρελθόν ή έχουν οποιαδήποτε ζητήματα που προδιαθέτουν, συμπεριλαμβανομένων άλλων φαρμακευτικών προϊόντων που σχετίζονται με αυτές τις καταστάσειςΕφιστάται προσοχή στη χορήγηση.
-
Σοβαρές δερματικές αντιδράσεις και αντιδράσεις υπερευαισθησίας (π.χ. σύνδρομο Stevens-Johnson, τοξική επιδερμική νεκρόλυση)ΣοβαρήΔιακόψτε τη ραλτεγκραβίρη και άλλους ύποπτους παράγοντες αμέσως μόλις παρουσιαστούν σημεία ή συμπτώματα. Να γίνεται έλεγχος της κλινικής κατάστασης περιλαμβανομένων των ηπατικών αμινοτρανσφερασών και έναρξη της κατάλληλης θεραπείας. Καθυστέρηση στη διακοπή μπορεί να οδηγήσει σε απειλητική για τη ζωή αντίδραση.
-
Εξάνθημα σε συγχορήγηση με δαρουναβίρηΠαρακολούθησηΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν ραλτεγκραβίρη και δαρουναβίρηΠαρουσιάσθηκε εξάνθημα πολύ συχνότερα σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν ραλτεγκραβίρη χωρίς δαρουναβίρη ή δαρουναβίρη χωρίς ραλτεγκραβίρη.
-
Λακτόζη (έκδοχο)ΑντένδειξηΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα όπως δυσανεξία στη γαλακτόζη, ολική ανεπάρκεια λακτάσης ή δυσαπορρόφηση της γλυκόζης-γαλακτόζηςΔεν θα πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.
-
Νάτριο (έκδοχο)Το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δισκίο («ελεύθερο νατρίου»).
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
παρακολούθησηραλτεγκραβίρη AUC 41%, ραλτεγκραβίρη C12hr 77%, ραλτεγκραβίρη Cmax 24% (UGT1A1 αναστολή)ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της ραλτεγκραβίρης.
-
παρακολούθησηραλτεγκραβίρη AUC 24%, ραλτεγκραβίρη C12hr 55%, ραλτεγκραβίρη Cmax 18% (UGT1A1 επαγωγή)ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της ραλτεγκραβίρης.
-
παρακολούθησηραλτεγκραβίρη AUC 36%, ραλτεγκραβίρη C12hr 21%, ραλτεγκραβίρη Cmax 36% (UGT1A1 επαγωγή)ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της ραλτεγκραβίρης.
-
παρακολούθησηραλτεγκραβίρη AUC 10%, ραλτεγκραβίρη C12hr 34%, ραλτεγκραβίρη Cmax 11% (UGT1A1 επαγωγή), ετραβιρίνη AUC 10%, ετραβιρίνη C12hr 17%, ετραβιρίνη Cmax 4%ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της ραλτεγκραβίρης ή της ετραβιρίνης.
-
φουμαρική δισοπροξίλη της τενοφοβίρηςπαρακολούθησηραλτεγκραβίρη AUC 49%, ραλτεγκραβίρη C12hr 3%, ραλτεγκραβίρη Cmax ↑ 64% (μηχανισμός αλληλεπίδρασης άγνωστος), τενοφοβίρη AUC 10%, τενοφοβίρη C24hr 13%, τενοφοβίρη Cmax ↓ 23%ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της ραλτεγκραβίρης ή της φουμαρικής δισοπροξίλης της τενοφοβίρης.
-
παρακολούθησηραλτεγκραβίρη AUC 37%, ραλτεγκραβίρη C12hr 28%, ραλτεγκραβίρη Cmax 33% (μηχανισμός αλληλεπίδρασης άγνωστος), maraviroc AUC 14%, maraviroc C12hr 10%, maraviroc Cmax ↓ 21%ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της ραλτεγκραβίρης ή του maraviroc.
-
παρακολούθησηραλτεγκραβίρη AUC 4%, ραλτεγκραβίρη C12hr 25%, ραλτεγκραβίρη Cmax 11% (μηχανισμός αλληλεπίδρασης άγνωστος)ΣύστασηΔεν απαιτείται καμία προσαρμογή της δόσης της ραλτεγκραβίρης ή της μποσεπρεβίρης.
-
προσοχήραλτεγκραβίρη AUC 40%, ραλτεγκραβίρη C12hr 61%, ραλτεγκραβίρη Cmax 38% (UGT1A1 επαγωγή)ΣύστασηΗ ριφαμπικίνη μειώνει τα επίπεδα της ραλτεγκραβίρης στο πλάσμα. Εάν δεν μπορεί να αποφευχθεί η συγχορήγηση με ριφαμπικίνη, μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο του διπλασιασμού της δόσης της ραλτεγκραβίρης (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
παρακολούθησημιδαζολάμη AUC 8%, μιδαζολάμη Cmax ↑ 3%ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της ραλτεγκραβίρης ή της μιδαζολάμης. Αυτά τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι η ραλτεγκραβίρη δεν είναι επαγωγέας ή αναστολέας του CYP3A4, και γι’αυτό η ραλτεγκραβίρη δεν αναμένεται να επηρεάσει τη φαρμακοκινητική των φαρμακευτικών προϊόντων που είναι υποστρώματα του CYP3A4.
-
αντιόξινο αργιλίου υδροξείδιο και μαγνησίου υδροξείδιοαντένδειξηραλτεγκραβίρη AUC 49%, ραλτεγκραβίρη C12hr 63%, ραλτεγκραβίρη Cmax 44% (2 ώρες πριν), ραλτεγκραβίρη AUC 51%, ραλτεγκραβίρη C12hr 56%, ραλτεγκραβίρη Cmax 51% (2 ώρες μετά), ραλτεγκραβίρη AUC 13%, ραλτεγκραβίρη C12hr 50%, ραλτεγκραβίρη Cmax 10% (6 ώρες πριν), ραλτεγκραβίρη AUC 11%, ραλτεγκραβίρη C12hr 49%, ραλτεγκραβίρη Cmax 10% (6 ώρες μετά) (χηλίωση των κατιόντων των μετάλλων)ΣύστασηΤα αντιόξινα που περιέχουν αργίλιο και μαγνήσιο μειώνουν τα επίπεδα της ραλτεγκραβίρης στο πλάσμα. Η συγχορήγηση της ραλτεγκραβίρης με αντιόξινα που περιέχουν αργίλιο και/ή μαγνήσιο δεν συνιστάται.
-
αντιόξινο ασβεστίου ανθρακικόπαρακολούθησηραλτεγκραβίρη AUC 55%, ραλτεγκραβίρη C12hr 32%, ραλτεγκραβίρη Cmax 52% (χηλίωση των κατιόντων των μετάλλων)ΣύστασηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης της ραλτεγκραβίρης.
-
Άλατα σιδήρουπροσοχήΑναμένεται: Ραλτεγκραβίρη AUC (χηλίωση των κατιόντων των μετάλλων)ΣύστασηΗ ταυτόχρονη λήψη αλάτων σιδήρου αναμένεται να μειώσει τα επίπεδα της ραλτεγκραβίρης στο πλάσμα. Η λήψη αλάτων σιδήρου τουλάχιστον δύο ώρες από τη χορήγηση της ραλτεγκραβίρης μπορεί να επιτρέψει τον περιορισμό αυτής της επίδρασης.
-
παρακολούθησηραλτεγκραβίρη AUC ↑ 37%, ραλτεγκραβίρη C12hr ↑ 24%, ραλτεγκραβίρη Cmax ↑ 51% (αυξημένη διαλυτότητα)ΣύστασηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας της ραλτεγκραβίρης.
-
παρακολούθησηραλτεγκραβίρη AUC ↑ 44%, ραλτεγκραβίρη C12hr ↑ 6%, ραλτεγκραβίρη Cmax ↑ 60% (αυξημένη διαλυτότητα)ΣύστασηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δοσολογίας της ραλτεγκραβίρης.
-
Αιθινυλοιστραδιόλη, ΝορελγεστρομίνηπαρακολούθησηΑιθινυλοιστραδιόλη AUC 2%, Αιθινυλοιστραδιόλη Cmax ↑ 6%, Νορελγεστρομίνη AUC ↑ 14%, Νορελγεστρομίνη Cmax ↑ 29%ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της ραλτεγκραβίρης ή των ορμονικών αντισυλληπτικών (με βάση τα οιστρογόνα και/ή την προγεστερόνη).
-
παρακολούθησημεθαδόνη AUC ↔, μεθαδόνη Cmax ↔ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της ραλτεγκραβίρης ή της μεθαδόνης.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Έρπης γεννητικών οργάνων
- Θυλακίτιδα
- Γαστρεντερίτιδα
- Απλός έρπης
- Λοίμωξη από ερπητοϊό
- Έρπης ζωστήρας
- Γρίπη
- Απόστημα λεμφαδένα
- Μολυσματική τέρμινθος
- Ρινοφαρυγγίτιδα
- Λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού συστήματος
- Θήλωμα του δέρματος
- Εξάνθημα
- Ακμή
- Αλωπεκία
- Δερματίτιδα ακμής
- Ξηροδερμία
- Ερύθημα
- Απίσχναση προσώπου
- Υπερεφίδρωση
- Λιποατροφία
- Λιποϋπερτροφία
- Νυκτερινοί ιδρώτες
- Κνήφη
- Κνησμός
- Γενικευμένος κνησμός
- Κηλιδώδες εξάνθημα
- Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα
- Κνησμώδες εξάνθημα
- Βλάβη δέρματος
- Κνίδωση
- Σύνδρομο Stevens-Johnson
- Σύνδρομο DRESS
- Οίδημα προσώπου
- Αναιμία
- Σιδηροπενική αναιμία
- Άλγος λεμφαδένα
- Λεμφαδενοπάθεια
- Ουδετεροπενία
- Θρομβοπενία
- Μειωμένος αριθμός αιμοπεταλίων
- Μειωμένος αριθμός λευκοκυττάρων
- Σύνδρομο ανοσολογικής αποκατάστασης
- Υπερευαισθησία στο φάρμακο
- Υπερευαισθησία
- Μειωμένη όρεξη
- Καχεξία
- Σακχαρώδης διαβήτης
- Δυσλιπιδαιμία
- Υπερχοληστερολαιμία
- Υπεργλυκαιμία
- Υπερλιπιδαιμία
- Υπερφαγία
- Αυξημένη όρεξη
- Πολυδιψία
- Διαταραχή σωματικού λίπους
- Επίκτητη λιποδυστροφία
- Αυξημένος λιπώδης ιστός
- Αυξημένα τριγλυκερίδια αίματος
- Αυξημένη περίμετρος μέσης
- Αυξημένο σωματικό βάρος
- Μη φυσιολογικά όνειρα
- Αϋπνία
- Εφιάλτης
- Μη φυσιολογική συμπεριφορά
- Κατάθλιψη
- Ψυχική διαταραχή
- Απόπειρα αυτοκτονίας
- Άγχος
- Συγχυτική κατάσταση
- Καταθλιπτική διάθεση
- Μείζων κατάθλιψη
- Αϋπνία κατά τη μέση του ύπνου
- Μεταβολή της διάθεσης
- Κρίση πανικού
- Διαταραχές ύπνου
- Αυτοκτονικός ιδεασμός
- Νοητική διαταραχή
- Κακής ποιότητας ύπνος
- Εκνευρισμός
- αυτοκτονική συμπεριφορά (ιδιαίτερα σε ασθενείς με προ-υπάρχον ιστορικό ψυχιατρικής νόσου)
- Ζάλη
- Κεφαλαλγία
- Ψυχοκινητική υπερδραστηριότητα
- Αμνησία
- Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα
- Διαταραχή προσοχής
- Ζάλη θέσης
- Δυσγευσία
- Υπερβολικός ύπνος
- Υπαισθησία
- Λήθαργος
- Διαταραχή μνήμης
- Ημικρανία
- Περιφερική νευροπάθεια
- Παραισθησία
- Υπνηλία
- Κεφαλαλγία τάσης
- Τρόμος
- Ίλιγγος
- Διαταραχή όρασης
- Εμβοές
- Αίσθημα παλμών
- Φλεβοκομβική βραδυκαρδία
- Κοιλιακές έκτακτες συστολές
- Έξαψη
- Υπέρταση
- Δυσφωνία
- Επίσταξη
- Ρινική συμφόρηση
- Διάταση κοιλίας
- Κοιλιακό άλγος
- Διάρροια
- Μετεωρισμός
- Ναυτία
- Έμετος
- Δυσπεψία
- Γαστρίτιδα
- Κοιλιακή δυσφορία
- Άλγος άνω κοιλιακής χώρας
- Κοιλιακή ευαισθησία
- Ορθοπρωκτική δυσφορία
- Δυσκοιλιότητα
- Ξηροστομία
- Επιγαστρική δυσφορία
- Διαβρωτική δωδεκαδακτυλίτιδα
- Ερυγή
- Νόσος γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης
- Ουλίτιδα
- Γλωσσίτιδα
- Οδυνοφαγία
- Οξεία παγκρεατίτιδα
- Πεπτικό έλκος
- Αιμορραγία πρωκτού
- Ηπατίτιδα
- Ηπατική στεάτωση
- Αλκοολική ηπατίτιδα
- Ηπατική ανεπάρκεια
- Αρθραλγία
- Αρθρίτιδα
- Οσφυαλγία
- Λαγόνιο άλγος
- Μυοσκελετικός πόνος
- Μυαλγία
- Αυχεναλγία
- Οστεοπενία
- Πόνος των άκρων
- Τενοντίτιδα
- Ραβδομυόλυση
- Νεφρική ανεπάρκεια
- Νεφρίτιδα
- Νεφρολιθίαση
- Νυκτουρία
- Κύστη νεφρού
- Νεφρική δυσλειτουργία
- Διάμεση νεφρίτιδα των ουροφόρων σωληναρίων
- Στυτική δυσλειτουργία
- Γυναικομαστία
- Συμπτώματα εμμηνόπαυσης
- Εξασθένιση
- Κόπωση
- Πυρεξία
- Θωρακική δυσφορία
- Ρίγη
- Αίσθημα κακουχίας
- Υπογνάθια μάζα
- Περιφερικό οίδημα
- Άλγος
- Αυξημένη αμινοτρανσφεράση αλανίνης
- Άτυπα λεμφοκύτταρα
- Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
- Αυξημένη λιπάση
- Αυξημένη παγκρεατική αμυλάση στο αίμα
- Μειωμένος απόλυτος αριθμός ουδετερόφιλων
- Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση
- Μειωμένη λευκωματίνη αίματος
- Αυξημένη αμυλάση αίματος
- Αυξημένη χολερυθρίνη αίματος
- Αυξημένη χοληστερόλη αίματος
- Αυξημένη κρεατινίνη αίματος
- Αυξημένη γλυκόζη αίματος
- Αυξημένο άζωτο ουρίας αίματος
- Αυξημένη φωσφοκινάση κρεατίνης
- Γλυκοζουρία
- Αυξημένη λιποπρωτεΐνη υψηλής πυκνότητας
- Αυξημένη Διεθνής Ομαλοποιημένη Σχέση
- Αυξημένη λιποπρωτεΐνη χαμηλής πυκνότητας
- Ερυθροκύτταρα στα ούρα
- αυξημένη γλυκόζη νηστείας αίματος
- Τυχαία υπερδοσολογία
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
ΣυχνέςΆτυπα λεμφοκύτταραΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΑυξημένα τριγλυκερίδια αίματοςΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΑυξημένη αμινοτρανσφεράση αλανίνηςΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΑυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράσηΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΑυξημένη λιπάσηΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΑυξημένη παγκρεατική αμυλάση στο αίμαΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΑϋπνίαΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔιάταση κοιλίαςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔυσπεψίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΕξασθένισηΓενικές
-
ΣυχνέςΕφιάλτηςΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΖάληΝευρικό
-
ΣυχνέςΚατάθλιψηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΚοιλιακό άλγοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΚόπωσηΓενικές
-
ΣυχνέςΜειωμένη όρεξηΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΜετεωρισμόςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΜη φυσιολογικά όνειραΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΜη φυσιολογική συμπεριφοράΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΠυρεξίαΓενικές
-
ΣυχνέςΨυχοκινητική υπερδραστηριότηταΝευρικό
-
Όχι συχνέςΆγχοςΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΆλγοςΓενικές
-
Όχι συχνέςΆλγος άνω κοιλιακής χώραςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΆλγος λεμφαδέναΑίμα
-
Όχι συχνέςΈξαψηΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΈρπης γεννητικών οργάνωνΛοιμώξεις
-
Όχι συχνέςΈρπης ζωστήραςΛοιμώξεις
-
Όχι συχνέςΊλιγγοςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΑίσθημα κακουχίαςΓενικές
-
Όχι συχνέςΑίσθημα παλμώνΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΑιμορραγία πρωκτούΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΑκμήΔέρμα
-
Όχι συχνέςΑλκοολική ηπατίτιδαΉπαρ
-
Όχι συχνέςΑλωπεκίαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΑμνησίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΑναιμίαΑίμα
-
Όχι συχνέςΑπίσχναση προσώπουΔέρμα
-
Όχι συχνέςΑπλός έρπηςΛοιμώξεις
-
Όχι συχνέςΑπόπειρα αυτοκτονίαςΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΑπόστημα λεμφαδέναΛοιμώξεις
-
Όχι συχνέςΑρθρίτιδαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΑρθραλγίαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΑυξημένη Διεθνής Ομαλοποιημένη ΣχέσηΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑυξημένη αλκαλική φωσφατάσηΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑυξημένη αμυλάση αίματοςΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑυξημένη γλυκόζη αίματοςΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑυξημένη κρεατινίνη αίματοςΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑυξημένη λιποπρωτεΐνη υψηλής πυκνότηταςΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑυξημένη λιποπρωτεΐνη χαμηλής πυκνότηταςΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑυξημένη περίμετρος μέσηςΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΑυξημένη φωσφοκινάση κρεατίνηςΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑυξημένη χολερυθρίνη αίματοςΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑυξημένη χοληστερόλη αίματοςΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑυξημένη όρεξηΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΑυξημένο άζωτο ουρίας αίματοςΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑυξημένο σωματικό βάροςΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΑυξημένος λιπώδης ιστόςΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΑυτοκτονικός ιδεασμόςΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΑυχεναλγίαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΑϋπνία κατά τη μέση του ύπνουΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΒλάβη δέρματοςΔέρμα
-
Όχι συχνέςΓαστρίτιδαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΓαστρεντερίτιδαΛοιμώξεις
-
Όχι συχνέςΓενικευμένος κνησμόςΔέρμα
-
Όχι συχνέςΓλυκοζουρίαΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΓλωσσίτιδαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΓρίπηΛοιμώξεις
-
Όχι συχνέςΓυναικομαστίαΑναπαραγωγικό
-
Όχι συχνέςΔερματίτιδα ακμήςΔέρμα
-
Όχι συχνέςΔιάμεση νεφρίτιδα των ουροφόρων σωληναρίωνΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΔιαβρωτική δωδεκαδακτυλίτιδαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΔιαταραχές ύπνουΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΔιαταραχή μνήμηςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΔιαταραχή προσοχήςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΔιαταραχή σωματικού λίπουςΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΔιαταραχή όρασηςΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΔυσγευσίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΔυσλιπιδαιμίαΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΔυσφωνίαΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΕκνευρισμόςΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΕμβοέςΑυτί
-
Όχι συχνέςΕπίκτητη λιποδυστροφίαΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΕπίσταξηΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΕπιγαστρική δυσφορίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΕρυγήΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΕρυθροκύτταρα στα ούραΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΕρύθημαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΖάλη θέσηςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΗμικρανίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΗπατίτιδαΉπαρ
-
Όχι συχνέςΗπατική ανεπάρκειαΉπαρ
-
Όχι συχνέςΗπατική στεάτωσηΉπαρ
-
Όχι συχνέςΘήλωμα του δέρματοςΔέρμα
-
Όχι συχνέςΘρομβοπενίαΑίμα
-
Όχι συχνέςΘυλακίτιδαΛοιμώξεις
-
Όχι συχνέςΘωρακική δυσφορίαΓενικές
-
Όχι συχνέςΚακής ποιότητας ύπνοςΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΚαταθλιπτική διάθεσηΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΚαχεξίαΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΚεφαλαλγία τάσηςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΚηλιδοβλατιδώδες εξάνθημαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΚηλιδώδες εξάνθημαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΚνήφηΔέρμα
-
Όχι συχνέςΚνίδωσηΔέρμα
-
Όχι συχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
Όχι συχνέςΚνησμώδες εξάνθημαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΚοιλιακές έκτακτες συστολέςΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΚοιλιακή δυσφορίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΚοιλιακή ευαισθησίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΚρίση πανικούΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΚύστη νεφρούΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΛήθαργοςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΛαγόνιο άλγοςΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΛεμφαδενοπάθειαΑίμα
-
Όχι συχνέςΛιποατροφίαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΛιποϋπερτροφίαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΛοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού συστήματοςΛοιμώξεις
-
Όχι συχνέςΛοίμωξη από ερπητοϊόΛοιμώξεις
-
Όχι συχνέςΜείζων κατάθλιψηΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΜειωμένη λευκωματίνη αίματοςΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΜειωμένος απόλυτος αριθμός ουδετερόφιλωνΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΜειωμένος αριθμός αιμοπεταλίωνΑίμα
-
Όχι συχνέςΜειωμένος αριθμός λευκοκυττάρωνΑίμα
-
Όχι συχνέςΜεταβολή της διάθεσηςΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΜολυσματική τέρμινθοςΛοιμώξεις
-
Όχι συχνέςΜυαλγίαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΜυοσκελετικός πόνοςΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΝεφρίτιδαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΝεφρική ανεπάρκειαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΝεφρική δυσλειτουργίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΝεφρολιθίασηΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΝοητική διαταραχήΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΝυκτερινοί ιδρώτεςΔέρμα
-
Όχι συχνέςΝυκτουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΝόσος γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησηςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΞηροδερμίαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΞηροστομίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΟίδημα προσώπουΔέρμα
-
Όχι συχνέςΟδυνοφαγίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΟξεία παγκρεατίτιδαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΟρθοπρωκτική δυσφορίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΟστεοπενίαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΟσφυαλγίαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΟυδετεροπενίαΑίμα
-
Όχι συχνέςΟυλίτιδαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΠαραισθησίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΠεπτικό έλκοςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΠεριφερική νευροπάθειαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΠεριφερικό οίδημαΓενικές
-
Όχι συχνέςΠολυδιψίαΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΠόνος των άκρωνΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΡίγηΓενικές
-
Όχι συχνέςΡαβδομυόλυσηΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΡινική συμφόρησηΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΡινοφαρυγγίτιδαΛοιμώξεις
-
Όχι συχνέςΣακχαρώδης διαβήτηςΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΣιδηροπενική αναιμίαΑίμα
-
Όχι συχνέςΣτυτική δυσλειτουργίαΑναπαραγωγικό
-
Όχι συχνέςΣυγχυτική κατάστασηΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΣυμπτώματα εμμηνόπαυσηςΑναπαραγωγικό
-
Όχι συχνέςΣύνδρομο DRESSΔέρμα
-
Όχι συχνέςΣύνδρομο Stevens-JohnsonΔέρμα
-
Όχι συχνέςΣύνδρομο ανοσολογικής αποκατάστασηςΑνοσοποιητικό
-
Όχι συχνέςΣύνδρομο καρπιαίου σωλήναΝευρικό
-
Όχι συχνέςΤενοντίτιδαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΤρόμοςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΤυχαία υπερδοσολογίαΤραυματισμοί
-
Όχι συχνέςΥπέρτασηΑγγειακές
-
Όχι συχνέςΥπαισθησίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥπερβολικός ύπνοςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥπεργλυκαιμίαΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΥπερευαισθησίαΑνοσοποιητικό
-
Όχι συχνέςΥπερευαισθησία στο φάρμακοΑνοσοποιητικό
-
Όχι συχνέςΥπερεφίδρωσηΔέρμα
-
Όχι συχνέςΥπερλιπιδαιμίαΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΥπερφαγίαΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΥπερχοληστερολαιμίαΜεταβολισμός
-
Όχι συχνέςΥπνηλίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥπογνάθια μάζαΓενικές
-
Όχι συχνέςΦλεβοκομβική βραδυκαρδίαΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΨυχική διαταραχήΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςαυξημένη γλυκόζη νηστείας αίματοςΠαρακλινικές εξετάσεις
-
Όχι συχνέςαυτοκτονική συμπεριφορά (ιδιαίτερα σε ασθενείς με προ-υπάρχον ιστορικό ψυχιατρικής νόσου)Ψυχιατρικές διαταραχές
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντιιικά για συστηματική χορήγηση, αναστολείς ιντεγκράσης, Κωδικός ATC: J05AJ01.
Mηχανισμός δράσης
Η ραλτεγκραβίρη είναι αναστολέας της ιντεγκράσης η οποία μεταφέρει την αλυσίδα DNA του Ιού Ανοσοανεπάρκειας του ανθρώπου (HIV-1). Η ραλτεγκραβίρη αναστέλλει την καταλυτική δράση της ιντεγκράσης, ενός ενζύμου που κωδικοποιείται από τον HIV και απαιτείται για την ιική αντιγραφή. Η αναστολή της ιντεγκράσης προλαμβάνει την ομοιοπολικού δεσμού εισαγωγή ή ενσωμάτωση του γονιδιώματος HIV στο γονιδίωμα του κυττάρου ξενιστή. Το γονιδίωμα του HIV, το οποίο αποτυγχάνει να ενσωματωθεί, δεν μπορεί να κατευθύνει την παραγωγή νέων λοιμογόνων σωματιδίων του ιού και αναστέλλοντας με αυτόν τον τρόπο την ενσωμάτωση εμποδίζεται η εξάπλωση της λοίμωξης από τον ιό.
Αντιιική δράση in vitro
Η ραλτεγκραβίρη, σε συγκεντρώσεις 31 ± 20 nM, οδήγησε σε 95% αναστολή (IC95) της HIV-1 αντιγραφής (σε σχέση με μια χωρίς αγωγή καλλιέργεια που ήταν μολυσμένη από τον ιό) σε ανθρώπινες καλλιέργειες Τ-λεμφοκυττάρων μολυσμένες με την κυτταρική σειρά με ενσωματωμένη την παραλλαγή Η9IIIB του HIV-1. Επιπρόσθετα, η ραλτεγκραβίρη ανέστειλε την αντιγραφή του ιού σε καλλιέργειες ανθρώπινων, ενεργοποιημένων με μιτογόνο, μονοπύρηνων κυττάρων περιφερικού αίματος, μολυσμένων με ποικίλα πρωτογενή κλινικά απομονωμένα στελέχη του HIV-1, συμπεριλαμβανομένων απομονωμένων στελέχών από 5 μη-Β υπότυπους και απομονωμένων στελεχών ανθεκτικών στους αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης και στους αναστολείς πρωτεάσης. Σε μια μέτρηση της λοίμωξης ενός κύκλου, η ραλτεγκραβίρη ανέστειλε τη λοίμωξη από 23 HIV απομονωμένα στελέχη, τα οποία αντιπροσώπευαν 5 μη-Β υπότυπους και 5 κυκλοφορούσες ανασυνδυασμένες μορφές με τιμές IC50 κυμαινόμενες από 5 έως 12 nM.
Αντομή
Οι περισσότεροι ιοί που απομονώθηκαν από ασθενείς που παρουσίασαν ιολογική ανεπάρκεια στη ραλτεγκραβίρη είχαν αντοχή υψηλού βαθμού στη ραλτεγκραβίρη που προέκυψε από την εμφάνιση δύο ή περισσοτέρων μεταλλάξεων στην ιντεγκράση. Οι περισσότεροι είχαν χαρακτηριστική μετάλλαξη στο αμινοξύ 155 (Ν155 άλλαξε σε H), στο αμινοξύ 148 (Q148 άλλαξε σε Η, K ή R), ή στο αμινοξύ 143 (Υ143 άλλαξε σε H, C ή R) μαζί με μία ή περισσότερες επιπρόσθετες μεταλλάξεις της ιντεγκράσης (π.χ., L74M, E92Q, T97A, E138A/K, G140A/S, V151I, G163R, S230R). Αυτές οι χαρακτηριστικές μεταλλάξεις μείωσαν την ιική ευαισθησία στη ραλτεγκραβίρη και η προσθήκη άλλων μεταλλάξεων οδηγεί σε περαιτέρω μείωση της ευαισθησίας στη ραλτεγκραβίρη. Παράγοντες που μείωσαν την πιθανότητα ανάπτυξης αντοχής συμπεριελάμβαναν χαμηλό αρχικό ιικό φορτίο και χρήση άλλων ενεργών αντιρετροϊικών παραγόντων. Μεταλλάξεις που προσδίδουν αντοχή στη ραλτεγκραβίρη, γενικά προσδίδουν επίσης αντοχή στον αναστολέα της μεταφοράς κλώνων ιντεγκράσης elvitegravir. Μεταλλάξεις στο αμινοξύ 143 προσδίδουν μεγαλύτερη αντοχή στη ραλτεγκραβίρη απ’ότι στο elvitegravir και η μετάλλαξη E92Q προσδίδει μεγαλύτερη αντοχή στο elvitegravir απ’ότι στη ραλτεγκραβίρη. Ιοί που υποκρύπτουν μία μετάλλαξη στο αμινοξύ 148, μαζί με μία ή περισσότερες άλλες μεταλλάξεις με αντοχή στη ραλτεγκραβίρη, μπορεί να έχουν επίσης κλινικά σημαντική αντοχή στο dolutegravir.
Κλινική εμπειρία
Η τεκμηρίωση της αποτελεσματικότητας της ραλτεγκραβίρης βασίστηκε στις αναλύσεις των δεδομένων 96 εβδομάδων από δύο τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές (BENCHMRK 1 και BENCHMRK 2, Πρωτόκολλα 018 και 019) σε ενήλικες ασθενείς με λοίμωξη από HIV-1 που είχαν λάβει προηγούμενη αντιρετροϊική αγωγή και στην ανάλυση των δεδομένων από μια 240 εβδομάδων, τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με δραστικό παράγοντα δοκιμή (STARTMRK, Πρωτόκολλα 021) σε ενήλικες ασθενείς με λοίμωξη από HIV-1 που δεν είχαν λάβει προηγούμενη αντιρετροϊική αγωγή.
Αποτελεσματικότητα
Ενήλικες ασθενείς που είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία Οι BENCHMRK 1 και BENCHMRK 2 (πολυκεντρικές, τυχαιοποιημένες, διπλά-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές) αξιολόγησαν την ασφάλεια και αντιρετροϊική δράση της ραλτεγκραβίρης 400 mg, δύο φορές ημερησίως έναντι του εικονικού φαρμάκου σε συνδυασμό με βέλτιστη υποκείμενη θεραπεία (OBT) σε ασθενείς με λοίμωξη HIV, ηλικίας 16 ετών ή άνω, με επιβεβαιωμένη αντοχή σε τουλάχιστον 1 φάρμακο από κάθε μία από τις 3 κατηγορίες (NRTIs, NNRTIs, PΙs) αντιρετροϊικής αγωγής. Πριν την τυχαιοποίηση, η OBT επιλέχθηκε από τον ερευνητή σύμφωνα με το ιστορικό προηγούμενης θεραπείας του ασθενούς, καθώς και με βάση τον αρχικό γονοτυπικό και φαινοτυπικό έλεγχο για αντοχή στον ιό. Τα δημογραφικά στοιχεία των ασθενών (φύλο, ηλικία και φυλή) και τα αρχικά χαρακτηριστικά ήταν συγκρίσιμα μεταξύ των ομάδων που λάμβαναν ραλτεγκραβίρη 400 mg, δύο φορές ημερησίως και εικονικό φάρμακο. Είχε προηγηθεί έκθεση των ασθενών σε διάμεση τιμή 12 αντιρετροϊικών για διάμεσο χρονικό διάστημα 10 ετών. Μια διάμεση τιμή 4 ΑΡΘ χρησιμοποιήθηκε στην OBT.
Αποτελέσματα από αναλύσεις 48 εβδομάδων και 96εβδομάδων
| Παράμετρος | 48 Εβδομάδες | 96 Εβδομάδες |
|---|---|---|
| Ραλτεγκραβίρη 400 mg δύο φορές ημερησίως + OBT (N = 462) | Εικονικό φάρμακο + OBT (N = 237) | |
| Ποσοστό HIV-RNA < 400 αντίγραφα/ml (95% CI) Ανωτέρω αποτελέσως, τιμή p για την ανάλυση μέσω προγνωστικών παραγόντων, η ιολογική αποτυχία προωθήθηκε για ποσοστό < 400 και 50 αντίγραφα/ml. Για τη μέση μεταβολή κυττάρων CD4, η προώθηση από την αρχική τιμή χρησιμοποιήθηκε για την ιολογική αποτυχία. |
Ποσοστό HIV-RNA < 50 αντίγραφα/ml (95% CI)
| Παράμετρος | 48 Εβδομάδες | 96 Εβδομάδες |
|---|---|---|
| Ραλτεγκραβίρη 400 mg δύο φορές ημερησίως + OBT (N = 462) | Εικονικό φάρμακο + OBT (N = 237) | |
| Όλοι οι ασθενείς† | 62 (57, 67) | 33 (27, 39) |
| Χαρακτηριστικά κατά την έναρξη‡ | ||
| HIV-RNA > 100.000 αντίγραφα/ml | 48 (40, 56) | 16 (8, 26) |
| ≤ 100.000 αντίγραφα/ml | 73 (68, 78) | 43 (35, 52) |
| Αριθμός CD4 ≤ 50 κύτταρα/mm3 | 50 (41, 58) | 20 (12, 31) |
| > 50 και ≤ 200 κύτταρα/mm3 | 67 (59, 74) | 39 (28, 50) |
| > 200 κύτταρα/mm3 | 76 (68, 83) | 44 (32, 56) |
| Βαθμός ευαισθησίας (GSS) § | ||
| 0 | 52 (42, 61) | 8 (3, 17) |
| 1 | 81 (75, 87) | 40 (30, 51) |
| 2 και άνω | 84 (77, 89) | 65 (52, 76) |
Μέση Μεταβολή CD4 Κυττάρων (95% CI), κύτταρα/mm3
| Παράμετρος | 48 Εβδομάδες | 96 Εβδομάδες |
|---|---|---|
| Ραλτεγκραβίρη 400 mg δύο φορές ημερησίως + OBT (N = 462) | Εικονικό φάρμακο + OBT (N = 237) | |
| Όλοι οι ασθενείς‡ | 109 (98, 121) | 45 (32, 57) |
| Χαρακτηριστικά κατά την έναρξη‡ | ||
| HIV-RNA > 100.000 αντίγραφα/ml | 126 (107, 144) | 36 (17, 55) |
| ≤ 100.000 αντίγραφα/ml | 100 (86, 115) | 49 (33, 65) |
| Αριθμός CD4 ≤ 50 κύτταρα/mm3 | 121 (100, 142) | 33 (18, 48) |
| > 50 και ≤ 200 κύτταρα/mm3 | 104 (88, 119) | 47 (28, 66) |
| > 200 κύτταρα/mm3 | 104 (80, 129) | 54 (24, 84) |
| Βαθμός ευαισθησίας (GSS) § | ||
| 0 | 81 (55, 106) | 11 (4, 26) |
| 1 | 113 (96, 130) | 44 (24, 63) |
| 2 και άνω | 125 (105, 144) | 76 (48, 103) |
| † Μη-ολοκληρώσαντες είναι η καταλογιζόμενη ως αποτυχία: ασθενείς που διέκοψαν πρόωρα καταλογίζονται ως αποτυχία μετέπειτα. | ||
| Αναφέρεται το ποσοστό των ασθενών με ανταπόκριση και το σχετιζόμενο 95% διάστημα εμπιστοσύνης (CI). | ||
| ‡ Για την ανάλυση μέσω προγνωστικών παραγόντων, η ιολογική αποτυχία προωθήθηκε για ποσοστό < 400 και 50 αντίγραφα/ml. Για τη μέση μεταβολή κυττάρων CD4, η προώθηση από την αρχική τιμή χρησιμοποιήθηκε για την ιολογική αποτυχία. | ||
| § Ο Βαθμός Γονοτυπικής Ευαισθησίας (GSS) προσδιορίσθηκε ως το σύνολο των από στόματος χορηγούμενων ΑΡΘ στη βέλτιστη υποκείμενη θεραπεία (OBT) κατά την οποία το ιικό στέλεχος στον ασθενή έδειξε γονοτυπική ευαισθησία σύμφωνα με τη δοκιμασία ελέγχου γονοτυπικής αντοχής. Η χρήση της ενφουβιρτίδης στην OBT σε ασθενείς που δεν είχαν λάβει ενφουβιρτίδη στο παρελθόν προσμετρήθηκε ως ένα ενεργό φάρμακο στην OBT. Παρομοίως, η χρήση της δαρουναβίρης στην OBT σε ασθενείς που δεν είχαν λάβει δαρουναβίρη στο παρελθόν προσμετρήθηκε ως ένα ενεργό φάρμακο στην OBT. | ||
| Η ραλτεγκραβίρη πέτυχε ιολογική ανταπόκριση (θεωρώντας ότι: Μη Ολοκληρώσαντες=Αποτυχία) με HIV RNA < 50 αντίγραφα/ml σε 61,7% των ασθενών κατά την Εβδομάδα 16, σε 62,1% κατά την Εβδομάδα 48 και σε 57,0% κατά την Εβδομάδα 96. Ορισμένοι ασθενείς παρουσίασαν ιολογική επανεμφάνιση μεταξύ των εβδομάδων 16 και 96. Παράγοντες που σχετίζονται με την αποτυχία περιλαμβάνουν μεγάλο αρχικό ιικό φορτίο και OBT στην οποία δεν συμπεριελήφθη τουλάχιστον ένας ισχυρός δραστικός παράγοντας. |
Μετάβαση σε ραλτεγκραβίρη
Κατά τις μελέτες SWITCHMRK 1 & 2 (Πρωτόκολλα 032 & 033) αξιολογήθηκαν οι ασθενείς με HIV λοίμωξη που λάμβαναν κατασταλτική θεραπεία (HIV RNA < 50 αντίγραφα/ml·κατά τη διαλογή, σταθερό σχήμα > 3 μήνες) με λοπιναβίρη 200 mg (+) ριτοναβίρη 50 mg, 2 δισκία δύο φορές ημερησίως μαζί με τουλάχιστον 2 νουκλεοσιδικούς αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης και τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1 να συνεχίσουν με λοπιναβίρη (+) ριτοναβίρη 2 δισκία δύο φορές ημερησίως (n=174 και n=178, αντίστοιχα) ή να αντικαταστήσουν τη λοπιναβίρη (+) ριτοναβίρη με ραλτεγκραβίρη 400 mg δύο φορές ημερησίως (n=174 και n=176, αντίστοιχα). Ασθενείς με προηγούμενο ιστορικό ιολογικής αποτυχίας δεν αποκλείστηκαν και δεν υπήρχε περιορισμός στον αριθμό των προηγούμενων αντιρετροϊικών θεραπειών. Αυτές οι μελέτες τερματίστηκαν μετά την πρωταρχική ανάλυση αποτελεσματικότητας την Εβδομάδα 24, επειδή απέτυχαν να καταδείξουν τη μη κατωτερότητα της ραλτεγκραβίρης έναντι της λοπιναβίρης (+) ριτοναβίρης. Και στις δύο μελέτες την Εβδομάδα 24, η καταστολή του HIV RNA σε λιγότερα από 50 αντίγραφα/ml διατηρήθηκε στο 84,4% στην ομάδα της ραλτεγκραβίρης έναντι 90,6% στην ομάδα της λοπιναβίρης (+) ριτοναβίρης, (Μη ολοκληρώσαντες = Αποτυχία). Βλέπε Ειδικές προειδοποιήσεις σχετικά με την ανάγκη χορήγησης της ραλτεγκραβίρης με δύο άλλους δραστικούς παράγοντες.
Ενήλικες ασθενείς που δεν είχαν λάβει θεραπεία
Στη STARTMRK (πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με δραστικό φάρμακο δοκιμή) αξιολογήθηκε η ασφάλεια και η αντιρετροϊική δραστικότητα της ραλτεγκραβίρης 400 mg δύο φορές ημερησίως έναντι εφαβιρένζης 600 mg κατά την κατάκλιση, σε συνδυασμό με εμτρισιταβίνη (+) φουμαρική δισοπροξίλη της τενοφοβίρης, σε ασθενείς με HIV λοίμωξη που δεν είχαν λάβει θεραπεία στο παρελθόν με HIV RNA > 5.000 αντίγραφα/ml. Η τυχαιοποίηση στρωματοποιήθηκε με βάση τα επίπεδα διαλογής του HIV RNA (≤ 50.000 αντίγραφα/ml και > 50.000 αντίγραφα/ml) και την κατάσταση όσον αφορά την ηπατίτιδα B ή C (θετική ή αρνητική). Τα δημογραφικά δεδομένα των ασθενών (φύλο, ηλικία και φυλή) και τα αρχικά χαρακτηριστικά ήταν συγκρίσιμα μεταξύ της ομάδας που λάμβανε ραλτεγκραβίρη 400 mg δύο φορές ημερησίως και της ομάδας που λάμβανε εφαβιρένζη 600 mg κατά την κατάκλιση.
Αποτελέσματα αναλύσεων 48 εβδομάδων και 240 εβδομάδων
| Παράμετρος | 48 Εβδομάδες | 240 Εβδομάδες |
|---|---|---|
| Ραλτεγκραβίρη 400 mg δύο φορές ημερησίως (N = 282) | Εφαβιρένζη 600 mg κατά την κατάκλιση (N = 281) | |
| Ποσοστό HIV-RNA < 50 αντίγραφα/ml (95% CI) Επιπρόσθετες πληροφορίες αναφορικά με ειδικούς πληθυσμούς: |
Παιδιατρικός πληθυσμός
Σε σύγκριση με το δισκίο των 400 mg, το μασώμενο δισκίο και τα κοκκία για πόσιμο εναιώρημα έχουν υψηλότερη από στόματος βιοδιαθεσιμότητα. Η χορήγηση μασώμενου δισκίου με γεύμα πλούσιο σε λιπαρά δεν επηρεάζει τη φαρμακοκινητική σε κλινικά σημαντικό βαθμό και μπορεί να χορηγηθεί ανεξάρτητα από την τροφή. Η επίδραση της τροφής στη φαρμακοτεχνική μορφή των κοκκίων για πόσιμο εναιώρημα δεν μελετήθηκε.
Ηλικιωμένοι
Δεν περιγράφηκε κλινικά σημαντική επίδραση της ηλικίας στη φαρμακοκινητική της ραλτεγκραβίρης σε υγιή άτομα και ασθενείς με λοίμωξη HIV-1 (19 έως 84 ετών, με λίγα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών).
Φύλο, φυλή και ΔΜΣ
Δεν υπήρχαν κλινικά σημαντικές φαρμακοκινητικές διαφορές εξαιτίας του φύλου, της φυλής ή του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) σε ενήλικες.
Νεφρική δυσλειτουργία
Η νεφρική κάθαρση του αμετάβλητου φαρμακευτικού προϊόντος αντιστοιχεί σε μια πολύ μικρή οδό αποβολής. Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές φαρμακοκινητικές διαφορές μεταξύ ασθενών με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια και υγιών ατόμων (βλ. Δοσολογία). Ο βαθμός διύλισης της ραλτεγκραβίρης είναι άγνωστος, επομένως η χορήγηση δόσης πριν τη συνεδρία αιμοδιύλισης θα πρέπει να αποφεύγεται.
Ηπατική δυσλειτουργία
Η ραλτεγκραβίρη απομακρύνεται πρωταρχικά με γλυκουρονιδίωση στο ήπαρ. Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές φαρμακοκινητικές διαφορές μεταξύ ασθενών με μέτρια ηπατική ανεπάρκεια και υγιών ατόμων. Η επίδραση της σοβαρής ηπατικής ανεπάρκειας στη φαρμακοκινητική της ραλτεγκραβίρης δεν έχει μελετηθεί (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις).
Απορρόφηση
Όπως καταδείχθηκε σε υγιείς εθελοντές στους οποίους χορηγήθηκαν εφάπαξ δόσεις ραλτεγκραβίρης από στόματος σε κατάσταση νηστείας, η ραλτεγκραβίρη απορροφάται ταχέως με tmax περίπου 3 ώρες μετά τη δόση. Η AUC και Cmax της ραλτεγκραβίρης αυξάνουν αναλογικά με τη δόση στο εύρος δόσεων από 100 mg έως 1.600 mg. Η C12 hr της ραλτεγκραβίρης αυξάνει αναλογικά με τη δόση στο εύρος δόσεων από 100 έως 800 mg και αυξάνει ελαφρώς λιγότερο αναλογικά με τη δόση στο εύρος δόσεων από 100 mg έως 1.600 mg. Δοσολογική αναλογία δεν έχει τεκμηριωθεί στους ασθενείς. Σε δοσολογικό σχήμα 2 φορές ημερησίως, η φαρμακοκινητικά σταθερή κατάσταση επιτυγχάνεται ταχέως, περίπου εντός των 2 πρώτων ημερών δοσολογίας. Παρατηρείται χαμηλή έως καθόλου συσσώρευση στην AUC και Cmax και ένδειξη χαμηλής συσσώρευσης στη C12 hr. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ραλτεγκραβίρης δεν έχει τεκμηριωθεί. Η ραλτεγκραβίρη μπορεί να χορηγηθεί με ή χωρίς τροφή. Η ραλτεγκραβίρη χορηγήθηκε χωρίς να σχετίζεται με τη λήψη τροφής στις πιλοτικές μελέτες ασφάλειας και αποτελεσματικότητας σε προσβεβλημένους από HIV ασθενείς. Χορήγηση πολλαπλών δόσεων της ραλτεγκραβίρης μετά από γεύμα μέτριο σε λιπαρά δεν επηρέασε την AUC της ραλτεγκραβίρης σε κλινικά σημαντικό βαθμό με μια αύξηση του 13% σε σχέση με τη νηστεία. Η C12 hr της ραλτεγκραβίρης ήταν 66% μεγαλύτερη και η Cmax ήταν 5% μεγαλύτερη μετά από γεύμα μέτριο σε λιπαρά σε σχέση με τη νηστεία. Η χορήγηση ραλτεγκραβίρης μετά από γεύμα πλούσιο σε λιπαρά αύξησε την AUC και τη Cmax περίπου κατά 2 φορές και αύξησε τη C12 hr κατά 4,1 φορές. Η χορήγηση ραλτεγκραβίρης μετά από γεύμα χαμηλό σε λιπαρά, μείωσε την AUC και τη Cmax κατά 46% και 52% αντιστοίχως. Η C12 hr ήταν βασικά αμετάβλητη. Η τροφή φαίνεται να αυξάνει τη φαρμακοκινητική μεταβλητότητα σε σχέση με τη νηστεία. Γενικά, παρατηρήθηκε σημαντική μεταβλητότητα στη φαρμακοκινητική της ραλτεγκραβίρης. Για τη C12 hr που παρατηρήθηκε στη BENCHMRK 1 και 2, ο συντελεστής μεταβλητότητας (CV) ήταν για τη μεταβλητότητα μεταξύ των ατόμων = 212% και ο CV για το ίδιο άτομο = 122%. Οι αιτίες της μεταβλητότητας μπορεί να περιλαμβάνουν διαφορές στη συγχορήγηση με τροφή και ταυτόχρονη χορήγηση φαρμάκων.
Κατανομή
Η ραλτεγκραβίρη είναι περίπου κατά 83% συνδεδεμένη με τις πρωτεΐνες του πλάσματος στον άνθρωπο για το εύρος των συγκεντρώσεων από 2 έως 10 μΜ. Η ραλτεγκραβίρη διαπέρασε εύκολα τον πλακούντα στους αρουραίους, όμως δεν διείσδυσε στον εγκέφαλο σε αξιόλογη έκταση. Σε δύο μελέτες σε ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη, οι οποίοι έλαβαν 400 mg ραλτεγκραβίρης δύο φορές ημερησίως, η ραλτεγκραβίρη ανιχνεύθηκε εύκολα στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Στην πρώτη μελέτη (n=18), η διάμεση συγκέντρωση εγκεφαλονωτιαίου υγρού ήταν 5,8% (εύρος 1 έως 53,5%) της αντίστοιχης συγκέντρωσης στο πλάσμα. Στη δεύτερη μελέτη (n=16), η διάμεση συγκέντρωση εγκεφαλονωτιαίου υγρού ήταν 3% (εύρος 1 έως 61%) της αντίστοιχης συγκέντρωσης στο πλάσμα. Αυτές οι διάμεσες αναλογίες ήταν κατά προσέγγιση 3 έως 6 φορές χαμηλότερες από το ελεύθερο κλάσμα της ραλτεγκραβίρης στο πλάσμα.
Βιομετασχηματισμός και απέκκριση
Ο φαινομενικός τελικός χρόνος ημίσειας ζωής της ραλτεγκραβίρης είναι περίπου 9 ώρες, με μικρότερο χρόνο ημίσειας ζωής της α-φάσης (1 ώρα) που αναφέρεται στο μεγαλύτερο μέρος της AUC. Μετά από χορήγηση μιας από στόματος δόσης ραδιοσημασμένης ραλτεγκραβίρης, περίπου 51 και 32% της δόσης απεκκρίθηκε στα κόπρανα και στα ούρα, αντίστοιχα. Στα κόπρανα, μόνο η ραλτεγκραβίρη ήταν παρούσα, το μεγαλύτερο ποσό της οποίας πιθανότατα προήλθε από την υδρόλυση του γλυκουρονιδίου της ραλτεγκραβίρης, που εκκρίθηκε στη χολή, όπως παρατηρήθηκε στα προκλινικά είδη. Δύο παράγοντες, ονομαστικά η ραλτεγκραβίρη και το γλυκουρονίδιο της ραλτεγκραβίρης, ανιχνεύθηκαν στα ούρα και αντιστοιχούσαν περίπου στο 9 και 23% της δόσης, αντίστοιχα. Η κύρια κυκλοφορούσα ουσία ήταν η ραλτεγκραβίρη και αποτελούσε περίπου το 70% της συνολικής ραδιενέργειας. Η υπόλοιπη ραδιενέργεια στο πλάσμα μετρήθηκε από το γλυκουρονίδιο της ραλτεγκραβίρης. Μελέτες όπου χρησιμοποιήθηκαν ισομορφικοί-εκλεκτικοί χημικοί αναστολείς και cDNA-εκφρασμένες UDP-γλυκουρονοσυλοτρανσφεράσες (UGT), έδειξαν ότι το UGT1A1 είναι το κυρίως ένζυμο που είναι υπεύθυνο για τον σχηματισμό του γλυκουρονιδίου της ραλτεγκραβίρης. Συνεπώς, τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι ο κύριος μηχανισμός κάθαρσης της ραλτεγκραβίρης στους ανθρώπους είναι η γλυκουρονιδίωση μέσω του UGT1A1.
UGT1A1 Πολυμορφισμός
Σε μια σύγκριση 30 ατόμων με 28/28 γονότυπο με 27 άτομα με γονότυπο φυσικού τύπου, η μέση γεωμετρική αναλογία (90% CI) της AUC ήταν 1,41 (0,96, 2,09) και η μέση γεωμετρική αναλογία της C12 hr ήταν 1,91 (1,43, 2,55). Η προσαρμογή της δοσολογίας δεν θεωρείται αναγκαία σε άτομα με μειωμένη UGT1A1 δραστηριότητα λόγω γενετικού πολυμορφισμού.
Ειδικοί πληθυσμοί
Παιδιατρικός πληθυσμός Με βάση μια μελέτη σύγκρισης των φαρμακοτεχνικών μορφών σε υγιείς ενήλικες εθελοντές, το μασώμενο δισκίο και τα κοκκία για πόσιμο εναιώρημα έχουν υψηλότερη από στόματος βιοδιαθεσιμότητα συγκριτικά με το δισκίο των 400 mg. Σε αυτήν τη μελέτη, η χορήγηση του μασώμενου δισκίου με γεύμα υψηλό σε λιπαρά οδήγησε σε μια μέση μείωση 6% στην AUC, 62% μείωση στη Cmax και 188% αύξηση στη C12hr σε σύγκριση με τη χορήγηση σε κατάσταση νηστείας. Χορήγηση του μασώμενου δισκίου με γεύμα υψηλό σε λιπαρά δεν επηρεάζει τη φαρμακοκινητική της ραλτεγκραβίρης σε κλινικά σημαντικό βαθμό και το μασώμενο δισκίο μπορεί να χορηγηθεί ανεξάρτητα από την τροφή. Η επίδραση της τροφής στη φαρμακοτεχνική μορφή των κοκκίων για πόσιμο εναιώρημα δεν μελετήθηκε.
Ηλικιωμένοι
Δεν περιγράφηκε κλινικά σημαντική επίδραση της ηλικίας στη φαρμακοκινητική της ραλτεγκραβίρης σε υγιή άτομα και ασθενείς με λοίμωξη HIV-1, στο εύρος που μελετήθηκε (19 έως 84 ετών, με λίγα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών).
Φύλο, φυλή και ΔΜΣ
Δεν υπήρχαν κλινικά σημαντικές φαρμακοκινητικές διαφορές εξαιτίας του φύλου, της φυλής ή του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) σε ενήλικες.
Νεφρική δυσλειτουργία
Η νεφρική κάθαρση του αμετάβλητου φαρμακευτικού προϊόντος αντιστοιχεί σε μια πολύ μικρή οδό αποβολής. Σε ενήλικες δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές φαρμακοκινητικές διαφορές μεταξύ ασθενών με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια και υγιών ατόμων (βλ. Δοσολογία). Επειδή δεν είναι γνωστός ο βαθμός διύλισης της ραλτεγκραβίρης, η χορήγηση δόσης πριν τη συνεδρία αιμοδιύλισης θα πρέπει να αποφεύγεται.
Ηπατική δυσλειτουργία
Η ραλτεγκραβίρη απομακρύνεται πρωταρχικά με γλυκουρονιδίωση στο ήπαρ. Σε ενήλικες δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές φαρμακοκινητικές διαφορές μεταξύ ασθενών με μέτρια ηπατική ανεπάρκεια και υγιών ατόμων. Δεν έχει μελετηθεί η επίδραση της σοβαρής ηπατικής ανεπάρκειας στη φαρμακοκινητική της ραλτεγκραβίρης (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις).
Απορρόφηση Όπως καταδείχθηκε σε υγιείς εθελοντές στους οποίους χορηγήθηκαν εφάπαξ δόσεις ραλτεγκραβίρης από στόματος σε κατάσταση νηστείας, η ραλτεγκραβίρη απορροφάται ταχέως με tmax περίπου 3 ώρες μετά τη δόση. Η AUC και Cmax της ραλτεγκραβίρης…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Αμινοτρανσφεράσες (ALT/AST) | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | — | Εμφάνιση σοβαρών δερματικών αντιδράσεων ή αντιδράσεων υπερευαισθησίας |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Raltegravir αναστέλλει τη δράση του ιού HIV-1 integrase, ενός ενζύμου που κωδικοποιείται από τον ιό HIV-1 και είναι απαραίτητο για την αναπαραγωγή του ιού. Η αναστολή του integrase εμποδίζει την ομοιοπολική εισαγωγή, ή ενσωμάτωση, του μη ενσωματωμένου γραμμικού DNA του HIV-1 στο γονιδίωμα του κυττάρου-ξενιστή, εμποδίζοντας τον σχηματισμό του προ-ιού HIV-1. Ο προ-ιός είναι απαραίτητος για την καθοδήγηση της παραγωγής του ιού απογόνου, επομένως η αναστολή της ενσωμάτωσης εμποδίζει την εξάπλωση της ιογενούς λοίμωξης.
Raltegravir δεν ανέστειλε σημαντικά τις ανθρώπινες φωσφορυλιτρανσφεράσες, συμπεριλαμβανομένων των DNA πολυμερασών άλφα, βήτα και γάμα.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Απορροφάται από τον γαστρεντερικό σωλήνα.
Κόπρανα και ούρα.
Περίπου 83% συνδέεται με τις ανθρώπινες πρωτεΐνες του πλάσματος και κατανέμεται ελάχιστα στα ερυθρά αιμοσφαίρια (λόγος κατανομής αίματος προς πλάσμα 0,6).
Ο κύριος μηχανισμός κάθαρσης του raltegravir στους ανθρώπους είναι η γλυκουρονιδίωση που διαμεσολαβείται από την UGT1A1, η νεφρική κάθαρση του αμετάβλητου φαρμάκου αποτελεί δευτερεύον μονοπάτι αποβολής του raltegravir (9% της συνολικής δόσης).
Raltegravir (επικαλυμμένο με μεμβράνη δισκίο) απορροφάται με Tmax περίπου 3 ώρες μετά τη δόση σε νηστεία. Η AUC και η Cmax του Raltegravir αυξάνονται αναλογικά με τη δόση στο εύρος δόσεων 100 mg έως 1600 mg. Η C12hr του Raltegravir αυξάνεται αναλογικά με τη δόση στο εύρος δόσεων 100 έως 800 mg και αυξάνεται ελαφρώς λιγότερο αναλογικά με τη δόση στο εύρος δόσεων 100 mg έως 1600 mg.
Με χορήγηση δύο φορές την ημέρα, η φαρμακοκινητική σταθερή κατάσταση επιτυγχάνεται εντός περίπου των πρώτων 2 ημερών χορήγησης. Υπάρχει μικρή έως καμία συσσώρευση σε AUC και Cmax. Ο μέσος λόγος συσσώρευσης για την C12hr κυμάνθηκε περίπου από 1,2 έως 1,6.
Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα του raltegravir δεν έχει προσδιοριστεί. Με βάση μια μελέτη σύγκρισης σκευασμάτων σε υγιείς ενήλικους εθελοντές, το μάσημα δισκίο έχει υψηλότερη από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα σε σύγκριση με το επικαλυμμένο με μεμβράνη δισκίο 400 mg.
Σε άτομα που έλαβαν 400 mg δύο φορές την ημέρα μόνοι τους, οι εκθέσεις στο φάρμακο raltegravir χαρακτηρίστηκαν από γεωμετρικό μέσο AUC0-12hr 14,3 uM·h και C12hr 142 nM.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για το Raltegravir (13 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα καταγραφής HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
83%
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Ηπατικός (UGT1A1).
Στα κόπρανα, υπήρχε μόνο raltegravir, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου πιθανότατα προέρχεται από υδρόλυση του raltegravir-γλυκουρονιδίου που εκκρίνεται στη χολή, όπως παρατηρήθηκε σε προκλινικά είδη. Δύο συστατικά, το raltegravir και το raltegravir-γλυκουρονίδιο, ανιχνεύθηκαν στα ούρα και αντιστοιχούσαν περίπου στο 9% και 23% της δόσης, αντίστοιχα. Η κύρια κυκλοφορούσα οντότητα ήταν το raltegravir και αντιστοιχούσε περίπου στο 70% της συνολικής ραδιενέργειας. η εναπομένουσα ραδιενέργεια στο πλάσμα αποδιδόταν στο raltegravir-γλυκουρονίδιο.
Μελέτες που χρησιμοποιούν χημικούς αναστολείς ισομορφών και UDP-γλυκουρονυλτρανσφεράσες (UGT) εκφρασμένες με cDNA δείχνουν ότι η UGT1A1 είναι το κύριο ένζυμο που ευθύνεται για το σχηματισμό του raltegravir-γλυκουρονιδίου. Έτσι, τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι ο κύριος μηχανισμός κάθαρσης του raltegravir στους ανθρώπους είναι η γλυκουρονιδίωση που διαμεσολαβείται από την UGT1A1.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Ο φαινομενικός τελικός χρόνος ημίσειας ζωής του raltegravir είναι περίπου 9 ώρες, με μια βραχύτερη άλφα-φάση ημίσειας ζωής (περίπου 1 ώρα) να αντιστοιχεί σε μεγάλο μέρος της AUC.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση Φαρμακολογίας MeSH
Παράγοντες που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του AIDS ή/και τη διακοπή της εξάπλωσης της λοίμωξης από τον HIV. Αυτά δεν περιλαμβάνουν φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία συμπτωμάτων ή ευκαιριακών λοιμώξεων που σχετίζονται με το AIDS.
Αναστολείς του HIV INTEGRASE, ενός ενζύμου απαραίτητου για την ενσωμάτωση του ιογενούς DNA στο κυτταρικό DNA.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση Φαρμακολογίας FDA
22VKV8053U
RALTEGRAVIR
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς HIV Integrase
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Μεταφοράς Αλυσίδας Integrase του Ιού της Ανθρώπινης Ανοσοανεπάρκειας
Raltegravir είναι ένας Αναστολέας Μεταφοράς Αλυσίδας Integrase του Ιού της Ανθρώπινης Ανοσοανεπάρκειας. Ο μηχανισμός δράσης του raltegravir είναι ως Αναστολέας HIV Integrase.
RALTEGRAVIR
Αναστολέας Μεταφοράς Αλυσίδας Integrase του Ιού της Ανθρώπινης Ανοσοανεπάρκειας [EPC]; Αναστολείς HIV Integrase [MoA]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Απέκκριση
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση Φαρμακολογίας MeSH
Παράγοντες που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του AIDS ή/και τη διακοπή της εξάπλωσης της λοίμωξης από τον HIV. Αυτά δεν περιλαμβάνουν φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία συμπτωμάτων ή ευκαιριακών λοιμώξεων που σχετίζονται με το AIDS.
Αναστολείς του HIV INTEGRASE, ενός ενζύμου απαραίτητου για την ενσωμάτωση του ιογενούς DNA στο κυτταρικό DNA.