ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ G03CA03 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

ESTRADIOL

Οιστραδιόλη

Για τη θεραπεία των ουρογεννητικών συμπτωμάτων που σχετίζονται με τη μετεμμηνοπαυσιακή ατροφία του κόλπου (όπως ξηρότητα, καύσος, κνησμός και δυσπαρεύνια) ή/και του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος (επιτακτική ούρηση και δυσουρία).

Εμπορικά Ονόματα

ANGELIQ CYCLACUR DERMESTRIL DIVINA ESTALIS ESTALIS SEQUIDOT FEMASTON OESTROGEL QLAIRA TRISEQUENS VAGIFEM

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated

clinical_notes

DrugBank

Ενδείξεις

expand_more

medication

SPC-QLAIRA

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Γυναίκες που δεν έχουν χρησιμοποιήσει ορμονική αντισύλληψη τον προηγούμενο μήνα

Η λήψη των δισκίων πρέπει να αρχίσει την 1η ημέρα του φυσιολογικού κύκλου της γυναίκας.
Γυναίκες που αλλάζουν από άλλο συνδυασμένο ορμονικό αντισυλληπτικό (COC), κολπικό δακτύλιο ή διαδερμικό έμπλαστρο

Η γυναίκα πρέπει να ξεκινήσει το Qlaira την ημέρα μετά το τελευταίο δραστικό δισκίο του προηγούμενου COC. Στην περίπτωση που κολπικός δακτύλιος ή διαδερμικό έμπλαστρο έχει χρησιμοποιηθεί, η γυναίκα πρέπει να ξεκινήσει να χρησιμοποιεί το Qlaira την ημέρα της αφαίρεσής τους.
Γυναίκες που αλλάζουν από μια μέθοδο που περιέχει μόνο προγεσταγόνο (δισκίο προγεσταγόνου, ενέσιμο, εμφύτευμα) ή από ένα ενδομήτριο εξάρτημα απελευθέρωσης προγεσταγόνου (IUS)

Η γυναίκα μπορεί να αλλάξει οποιαδήποτε ημέρα. Θα πρέπει να της δίνεται η συμβουλή να χρησιμοποιεί επιπλέον μέθοδο φραγμού κατά τις πρώτες 9 ημέρες λήψης των δισκίων.
Μετά από έκτρωση πρώτου τριμήνου

Η γυναίκα μπορεί να ξεκινήσει αμέσως. Δεν χρειάζεται να λάβει επιπλέον αντισυλληπτικά μέτρα.
Μετά από τοκετό ή έκτρωση δευτέρου τριμήνου

Οι γυναίκες πρέπει να συμβουλεύονται να αρχίζουν την 21η έως 28η ημέρα μετά τον τοκετό ή την έκτρωση δευτέρου τριμήνου. Εάν ξεκινήσει αργότερα, πρέπει να χρησιμοποιεί επιπλέον μία μέθοδο φραγμού κατά τις πρώτες 9 ημέρες λήψης των δισκίων. Εάν έχει προηγηθεί σεξουαλική επαφή, θα πρέπει να αποκλειστεί η εγκυμοσύνη πριν την έναρξη χρήσης ή η γυναίκα θα πρέπει να περιμένει την πρώτη της εμμηνορρυσία.
Γαστρεντερικές διαταραχές

Σε περίπτωση σοβαρών γαστρεντερικών διαταραχών, η απορρόφηση μπορεί να μην έχει ολοκληρωθεί και πρέπει να ληφθούν επιπλέον αντισυλληπτικά μέτρα. Εάν παρουσιαστεί έμετος εντός 3-4 ωρών μετά τη λήψη δραστικού δισκίου, το επόμενο δισκίο θα πρέπει να ληφθεί το συντομότερο δυνατό, ιδανικά εντός 12 ωρών. Αν έχουν παρέλθει περισσότερες από 12 ώρες, ισχύουν οι οδηγίες για παράλειψη δισκίων. Εάν η γυναίκα δεν επιθυμεί να αλλάξει το κανονικό πρόγραμμα λήψης, πρέπει να πάρει το(α) αντίστοιχο(α) δισκίο(α) από μία άλλη συσκευασία.
Παιδιά και έφηβοι

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για έφηβους κάτω των 18 ετών.
Γηριατρικοί ασθενείς

Το Qlaira δεν ενδείκνυται για μετά την εμμηνόπαυση.
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία

Το Qlaira αντενδείκνυται σε γυναίκες με σοβαρές ηπατικές νόσους.
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία

Το Qlaira δεν έχει μελετηθεί συγκεκριμένα σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία.

block

SPC-QLAIRA

Αντενδείξεις

expand_more

Φλεβική θρομβοεμβολή - παρούσα ΦΘΕ (υπό αντιπηκτικά) ή ιστορικό αυτής (π.χ. εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση [ΕΒΦΘ] ή πνευμονική εμβολή [ΠΕ])
Γνωστή κληρονομική ή επίκτητη προδιάθεση για φλεβική θρομβοεμβολή, όπως αντίσταση στην APC, (συμπεριλαμβανομένου του παράγοντα V Leiden), ανεπάρκεια αντιθρομβίνης III, ανεπάρκεια πρωτεΐνης C, ανεπάρκεια πρωτεΐνης S
Μείζονα χειρουργική επέμβαση με παρατεταμένη ακινητοποίηση
Υψηλός κίνδυνος φλεβικής θρομβοεμβολής λόγω της παρουσίας πολλαπλών παραγόντων κινδύνου
Αρτηριακή θρομβοεμβολή - παρούσα αρτηριακή θρομβοεμβολή, ιστορικό αρτηριακής θρομβοεμβολής (π.χ. έμφραγμα του μυοκαρδίου) ή πρόδρομη κατάσταση (π.χ. στηθάγχη)
Αγγειοεγκεφαλική νόσος - παρόν αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, ιστορικό αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου ή πρόδρομη κατάσταση (π.χ. παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο, ΠΙΕ)
Γνωστή κληρονομική ή επίκτητη προδιάθεση για αρτηριακή θρομβοεμβολή, όπως υπερομοκυστεϊναιμία και αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα (αντικαρδιολιπινικά αντισώματα, αντιπηκτικό του λύκου).
Ιστορικό ημικρανίας με εστιακά νευρολογικά συμπτώματα.
Υψηλός κίνδυνος αρτηριακής θρομβοεμβολής λόγω πολλαπλών παραγόντων κινδύνου ή παρουσίας ενός σοβαρού παράγοντα κινδύνου, όπως: μ μ μσακχαρώδης διαβήτης ε αγγειακά συ πτώ ατα, σοβαρή υπέρταση, μσοβαρή δυσλιποπρωτεϊναι ία
Παρουσία ή ιστορικό σοβαρής ηπατικής νόσου, εφόσον οι τιμές της ηπατικής λειτουργίας δεν έχουν επιστρέψει στο φυσιολογικό.
Παρουσία ή ιστορικό ηπατικών όγκων (καλοηθών ή κακοηθών).
Γνωστές ή υποψία κακοηθών καταστάσεων (π.χ. των γεννητικών οργάνων ή των μαστών) που επηρεάζονται από στεροειδή του φύλου.
Αδιάγνωστη κολπική αιμορραγία.
Υπερευαισθησία στις δραστικές ουσίες ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

warning

SPC-QLAIRA

Προειδοποιήσεις

expand_more

Φλεβική θρομβοεμβολή (ΦΘΕ)
Κίνδυνος φλεβικής θρομβοεμβολής (ΦΘΕ)
Παράγοντες κινδύνου για ΦΘΕ

Πληθυσμόςγυναίκες

Το Qlaira αντενδείκνυται εάν μια γυναίκα έχει πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου που τη θέτουν σε υψηλό κίνδυνο φλεβικής θρόμβωσης (βλ. παράγραφο 4.3). Εάν μια γυναίκα έχει περισσότερους από έναν παράγοντες κινδύνου, είναι δυνατό η αύξηση του κινδύνου να είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα των επιμέρους παραγόντων - στην περίπτωση αυτή, θα πρέπει να εξετάζεται ο συνολικός της κίνδυνος για ΦΘΕ. Εάν το ισοζύγιο των οφελών και κινδύνων θεωρείται ότι είναι αρνητικό, δεν θα πρέπει να συνταγογραφείται ένα CHC (βλ. παράγραφο 4.3).
Συμπτώματα της ΦΘΕ (εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση και πνευμονική εμβολή)

Στην περίπτωση συμπτωμάτων, στις γυναίκες θα πρέπει να δίνεται η συμβουλή να αναζητούν επείγουσα ιατρική φροντίδα και να ενημερώνουν τον επαγγελματία του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης ότι παίρνουν ένα CHC.
Κίνδυνος αρτηριακής θρομβοεμβολής (ΑΘΕ)
Παράγοντες κινδύνου για ΑΘΕ

Πληθυσμόςγυναίκες

Το Qlaira αντενδείκνυται εάν μια γυναίκα έχει ένα σοβαρό ή πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου για ΑΘΕ που τη θέτουν σε υψηλό κίνδυνο αρτηριακής θρόμβωσης (βλ. παράγραφο 4.3). Εάν μια γυναίκα έχει περισσότερους από έναν παράγοντες κινδύνου, είναι δυνατό η αύξηση του κινδύνου να είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα των επιμέρους παραγόντων - στην περίπτωση αυτή, θα πρέπει να εξετάζεται ο συνολικός της κίνδυνος. Εάν το ισοζύγιο των οφελών και κινδύνων θεωρείται ότι είναι αρνητικό, δεν θα πρέπει να συνταγογραφείται ένα CHC (βλ. παράγραφο 4.3).
Συμπτώματα ΑΘΕ

Στην περίπτωση συμπτωμάτων, στις γυναίκες θα πρέπει να δίνεται η συμβουλή να αναζητούν επείγουσα ιατρική φροντίδα και να ενημερώνουν τον επαγγελματία του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης ότι παίρνουν ένα CHC.
Όγκοι
Άλλες καταστάσεις

ΠληθυσμόςΓυναίκες με υπερτριγλυκεριδαιμία ή με σχετικό οικογενειακό ιστορικό

μπορεί να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο παγκρεατίτιδας, όταν χρησιμοποιούν συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά.
Άλλες καταστάσεις

Αναφέρεται ότι οι ακόλουθες καταστάσεις παρουσιάζονται ή επιδεινώνονται και με την εγκυμοσύνη και με τη χρήση συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών, αλλά δεν υπάρχει επαρκής απόδειξη συσχετισμού με τα συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά: ίκτερος και/ή κνησμός σχετιζόμενος με χολόσταση, χολολιθίαση, πορφυρία, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο, χορεία του Sydenham, έρπης κυήσεως, απώλεια ακοής σχετιζόμενη με ωτοσκλήρυνση.
Άλλες καταστάσεις

ΠληθυσμόςΣε γυναίκες με κληρονομικό αγγειοοίδημα

τα εξωγενή οιστρογόνα μπορεί να προκαλέσουν ή να επιδεινώσουν τα συμπτώματα του αγγειοοιδήματος.
Άλλες καταστάσεις

Οξείες ή χρόνιες διαταραχές της ηπατικής λειτουργίας μπορεί να απαιτήσουν τη διακοπή της χρήσης των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών έως ότου οι δείκτες της ηπατικής λειτουργίας να επανέλθουν στο φυσιολογικό.
Άλλες καταστάσεις

Υποτροπή χολοστατικού ικτέρου που εκδηλώθηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή προηγούμενης χρήσης στεροειδών του φύλου απαιτεί τη διακοπή των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών.
Άλλες καταστάσεις

Πληθυσμόςδιαβητικές γυναίκες

πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά, για όσο χρονικό διάστημα χρησιμοποιούν συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά, ιδιαίτερα κατά την έναρξη χρήσης συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών.
Άλλες καταστάσεις

Κατά τη χρήση συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών έχει αναφερθεί επιδείνωση της ενδογενούς κατάθλιψης, της επιληψίας, της νόσου του Crohn και της ελκώδους κολίτιδας.
Άλλες καταστάσεις

ΠληθυσμόςΓυναίκες με προδιάθεση για χλόασμα

πρέπει να αποφεύγουν την έκθεση στον ήλιο ή σε υπεριώδη ακτινοβολία ενώ λαμβάνουν συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά.
Άλλες καταστάσεις

Πληθυσμόςασθενείς με καρδιακή ή νεφρική δυσλειτουργία

θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά.
Άλλες καταστάσεις

ΠληθυσμόςΑσθενείς με τελικού σταδίου νεφρική ανεπάρκεια

θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά, αφού το επίπεδο κυκλοφορίας των οιστρογόνων μπορεί να αυξηθεί μετά τη χορήγηση του Qlaira.
Ιατρική εξέταση/γνωμάτευση

Πριν από την έναρξη ή επανέναρξη του Qlaira, πρέπει να λαμβάνεται πλήρες ιατρικό ιστορικό (συμπεριλαμβανομένου του οικογενειακού ιστορικού) και να αποκλείεται η περίπτωση εγκυμοσύνης. Πρέπει να μετριέται η αρτηριακή πίεση και να διενεργείται κλινική εξέταση, καθοδηγούμενη από τις αντενδείξεις (βλ. παράγραφο 4.3) και τις προειδοποιήσεις (βλ. παράγραφο 4.4). Είναι σημαντικό να επισύρεται η προσοχή της γυναίκας στις πληροφορίες σχετικά με τη φλεβική και αρτηριακή θρόμβωση, συμπεριλαμβανομένου του κινδύνου του Qlaira σε σύγκριση με άλλα CHC, των συμπτωμάτων ΦΘΕ και ΑΘΕ, των γνωστών παραγόντων κινδύνου και τι πρέπει να γίνει σε περίπτωση υποψίας θρόμβωσης. Πρέπει επίσης να υποδεικνύεται στη γυναίκα να διαβάσει προσεκτικά το φύλλο οδηγιών χρήσης και να τηρεί τις παρεχόμενες συμβουλές. Η συχνότητα και η φύση αυτών των εξετάσεων πρέπει να βασίζεται στις καθιερωμένες κλινικές πρακτικές και να προσαρμόζεται ξεχωριστά στην κάθε γυναίκα. Οι γυναίκες θα πρέπει να ενημερώνονται ότι τα ορμονικά αντισυλληπτικά δεν προστατεύουν από τις λοιμώξεις από τον ιό HIV (AIDS) και από άλλα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.
Μειωμένη αποτελεσματικότητα

Η αποτελεσματικότητα των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών μπορεί να μειωθεί, για παράδειγμα, στις ακόλουθες περιπτώσεις: παράλειψη δραστικών δισκίων (παράγραφος 4.2), γαστρεντερικές διαταραχές (παράγραφος 4.2) κατά τη λήψη δραστικών δισκίων ή ταυτόχρονης φαρμακευτικής αγωγής (παράγραφος 4.5).
Έλεγχος του κύκλου

Με όλα τα συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά, μπορεί να εμφανιστεί ακανόνιστη αιμορραγία (σταγονοειδής ή ενδιάμεση αιμορραγία), ιδίως κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών της χρήσης. Επομένως, η αξιολόγηση οποιασδήποτε ακανόνιστης αιμορραγίας έχει σημασία μόνο μετά από ένα διάστημα προσαρμογής περίπου 3 κύκλων. Με βάση τα ημερολόγια ασθενών από μία συγκριτική κλινική μελέτη, το ποσοστό των γυναικών ανά κύκλο που παρουσίασαν αιμορραγία κατά τη διάρκεια του κύκλου ήταν 10 - 18% για γυναίκες που χρησιμοποιούσαν Qlaira. Οι χρήστριες του Qlaira ενδέχεται να παρουσιάσουν αμηνόρροια παρόλο που μπορεί να μην είναι έγκυες. Με βάση τα ημερολόγια ασθενών, ενδέχεται να παρουσιαστεί αμηνόρροια σε περίπου 15% των κύκλων. Εάν το Qlaira έχει ληφθεί σύμφωνα με τις οδηγίες που περιγράφονται στην παράγραφο 4.2, είναι απίθανο η γυναίκα να είναι έγκυος. Eάν το Qlaira δεν έχει ληφθεί σύμφωνα με τις οδηγίες αυτές πριν από την πρώτη απουσία αιμορραγίας εκ διακοπής ή εάν δεν εμφανιστεί σε δύο συνεχόμενους κύκλους αιμορραγία εκ διακοπής, πρέπει να αποκλειστεί η εγκυμοσύνη πριν συνεχιστεί η χρήση του Qlaira. Εάν οι ανωμαλίες του κύκλου παραμένουν ή εμφανίζονται ενώ έχουν προηγηθεί κανονικοί κύκλοι, τότε πρέπει να εξετάζονται μη ορμονικές αιτίες και να λαμβάνονται επαρκή διαγνωστικά μέτρα για να αποκλειστεί η πιθανότητα κακοήθειας ή εγκυμοσύνης. Τα μέτρα αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν απόξεση.

swap_horiz

SPC-QLAIRA

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

Φάρμακα που επάγουν μικροσωματικά ένζυμα (π.χ. Βαρβιτουρικά, καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη, πριμιδόνη, ριφαμπικίνη, ριτοναβίρη, νεβιραπίνη, εφαβιρένζη, φελβαμάτη, γκριζεοφουλβίνη, οξκαρβαζεπίνη, τοπιραμάτη, St. John´s Wort)
Προσοχή

Αύξηση της κάθαρσης των ορμονών του φύλου, με αποτέλεσμα ενδιάμεση αιμορραγία και/ή αποτυχία της αντισύλληψης.

ΣύστασηΧρήση προσωρινής μεθόδου φραγμού ή άλλης αντισυλληπτικής μεθόδου επιπρόσθετα του Qlaira κατά τη διάρκεια της συγχορήγησης και για 28 ημέρες μετά τη διακοπή. Για μακροχρόνια θεραπεία, συνιστάται άλλη αξιόπιστη, μη ορμονική μέθοδος αντισύλληψης.
Συνδυασμοί αναστολέων πρωτεάσης/HIV και μη νουκλεοσιδικοί αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης (συμπεριλαμβανομένων συνδυασμών με αναστολείς HCV)
Προσοχή

Μπορεί να αυξήσουν ή να μειώσουν τις συγκεντρώσεις ορού των οιστρογόνων ή των προγεστερόνων στο πλάσμα.

ΣύστασηΣυμβουλευτείτε τις πληροφορίες συνταγογράφησης των φαρμάκων HIV/HCV. Χρήση επιπρόσθετης αντισυλληπτικής μεθόδου φραγμού.
Ισχυροί αναστολείς CYP3A4 (π.χ. κετοκοναζόλη)
Προσοχή

Αύξηση των συγκεντρώσεων του οιστρογόνου, του προγεσταγόνου ή και των δύο στο πλάσμα.

ΣύστασηΠαρακολούθηση για πιθανές αλληλεπιδράσεις.
Μέτριοι αναστολείς CYP3A4 (π.χ. ερυθρομυκίνη)
Προσοχή

Αύξηση της AUC (0-24 ώρες) της διενογέστης και της οιστραδιόλης σε σταθεροποιημένη κατάσταση.

ΣύστασηΠαρακολούθηση για πιθανές αλληλεπιδράσεις.
Qlaira
Προσοχή

Μπορεί να επηρεάσει τον μεταβολισμό ορισμένων άλλων δραστικών ουσιών, αυξάνοντας (π.χ. κυκλοσπορίνη) ή μειώνοντας (π.χ. λαμοτριγίνη) τις συγκεντρώσεις στο πλάσμα και στους ιστούς.

ΣύστασηΠαρακολούθηση για πιθανές αλληλεπιδράσεις.

sick

SPC-QLAIRA

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Μυκητιασική λοίμωξη
Αιδοιοκολπική μυκητίαση
Λοίμωξη του κόλπου
Καντιντίαση
Επιχείλιος έρπης
Πυελική φλεγμονώδης νόσος
Ποικιλόχρους πιτυρίαση
Λοίμωξη ουροφόρων οδών
Βακτηριακή κολπίτιδα

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Αυξημένη όρεξη
Κατακράτηση υγρών
Υπερτριγλυκεριδαιμία

Ψυχιατρικές διαταραχές

Κατάθλιψη / Καταθλιπτική διάθεση
Συναισθηματική διαταραχή
Αϋπνία
Μειωμένη γενετήσια ορμή
Πνευματική διαταραχή
Μεταβολή στη διάθεση
Επιθετικότητα
Άγχος
Δυσφορία
Αυξημένη γενετήσια ορμή
Νευρικότητα
Εφιάλτες
Ανησυχία
Διαταραχή ύπνου
Στρες

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Κεφαλαλγία
Ζάλη
Ημικρανία
Διαταραχή στην προσοχή
Παραισθησία
Ίλιγγος

Οφθαλμικές διαταραχές

Μη ανεκτικότητα των φακών επαφής
Ξηροφθαλμία
Οφθαλμικό οίδημα

Καρδιακές διαταραχές

Έμφραγμα του μυοκαρδίου
Αίσθημα παλμών

Αγγειακές διαταραχές

Έξαψη
Υπέρταση
Αιμορραγία κιρσοειδών φλεβών
Φλεβική θρομβοεμβολή (ΦΘΕ)
Αρτηριακή θρομβοεμβολή (ΑΘΕ)
Υπόταση
Επιπολής φλεβίτιδα
Άλγος φλεβών

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Κοιλιακό άλγος
Ναυτία
Διάρροια
Έμετος
Δυσκοιλιότητα
Ξηροστομία
Δυσπεψία
Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Αυξημένα ηπατικά ένζυμα*
Εστιακή οζώδης υπερπλασία ήπατος
Χρόνια χολοκυστίτιδα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Ακμή
Αλωπεκία
Υπερίδρωση
Κνησμός
Εξάνθημα
Αλλεργική αντίδραση δέρματος
Χλόασμα
Δερματίτιδα
Δασυτρίχισμος
Υπερτρίχωση
Νευροδερματίτιδα
Διαταραχή μελάγχρωσης
Σμηγματόρροια
Διαταραχή δέρματος

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Μυϊκοί σπασμοί
Οσφυαλγία
Πόνος στις γνάθους
Αίσθημα βάρους

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Άλγος ουροφόρων οδών

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού

Αμηνόρροια
Δυσφορία στους μαστούς
Δυσμηνόρροια
Αιμορραγία κατά τη διάρκεια του κύκλου (Μητρορραγία)
Διόγκωση των μαστών
Δυσπλασία τραχήλου
Δυσλειτουργική αιμορραγία μήτρας
Δυσπαρεύνια
Ινοκυστική νόσος μαστού
Μηνορραγία
Διαταραχή εμμηνορρυσίας
Ακανόνιστη αιμορραγία εκ διακοπής
Μάζα στο μαστό
Καρκίνος μαστού in situ
Κύστη μαστού
Έκκριση μαστού
Τραχηλικός πολύποδας
Ερύθημα τραχήλου
Αιμορραγία κατά την συνουσία
Κύστη ωοθηκών
Άλγος πυέλου
Προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο
Λειομύωμα μήτρας
Σπασμός μήτρας
Μητρική/κολπική αιμορραγία (συμπεριλαμβανομένων των κηλιδώσεων)
Κολπική έκκριση
Αιδοιοκολπική ξηρότητα
Γαλακτόρροια
Έκκριση γεννητικών οργάνων
Υπομηνόρροια
Καθυστέρηση εμμηνορρυσίας
Ρήξη ωοθηκικής κύστης
Κολπική οσμή
Αιδοιοκολπικό αίσθημα καύσου
Αιδοιοκολπική ενόχληση
Άλγος μαστών**
Ευαισθησία μαστών**
Διαταραχή θηλών**
Άλγος θηλών**

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Λεμφαδενοπάθεια

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου

Άσθμα
Δύσπνοια
Επίσταξη

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Κόπωση
Ευερεθιστότητα
Οίδημα
Θωρακικό άλγος
Αδιαθεσία
Πυρεξία

Παρακλινικές εξετάσεις

Αύξηση βάρους
Μείωση βάρους
Μεταβολές στην αρτηριακή πίεση
Παθολογικό τραχηλικό επίχρισμα

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Ακμή

Δέρμα και υποδόριος ιστός

Συχνές
Δυσφορία στους μαστούς

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό σύστημα

Συχνές
Αιμορραγία κατά τη διάρκεια του κύκλου (Μητρορραγία)

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Αύξηση βάρους

Παρακλινικές εξετάσεις

Συχνές
Μυκητιασική λοίμωξη

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Όχι συχνές
Αιδοιοκολπική μυκητίαση

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Όχι συχνές
Λοίμωξη του κόλπου

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Όχι συχνές
Καντιντίαση

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Όχι συχνές
Επιχείλιος έρπης

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Όχι συχνές
Πυελική φλεγμονώδης νόσος

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Όχι συχνές
Αυξημένη όρεξη

Μεταβολισμός και θρέψη

Συχνές
Κατακράτηση υγρών

Μεταβολισμός και θρέψη

Όχι συχνές
Υπερτριγλυκεριδαιμία

Μεταβολισμός και θρέψη

Σπάνιες
Κατάθλιψη / Καταθλιπτική διάθεση

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Συναισθηματική διαταραχή

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Αϋπνία

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Μειωμένη γενετήσια ορμή

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Πνευματική διαταραχή

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Μεταβολή στη διάθεση

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Επιθετικότητα

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Άγχος

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Δυσφορία

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Αυξημένη γενετήσια ορμή

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Νευρικότητα

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Εφιάλτες

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Ανησυχία

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Διαταραχή ύπνου

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Στρες

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Ζάλη

Νευρικό σύστημα

Όχι συχνές
Ημικρανία

Νευρικό σύστημα

Όχι συχνές
Διαταραχή στην προσοχή

Νευρικό σύστημα

Σπάνιες
Παραισθησία

Νευρικό σύστημα

Σπάνιες
Ίλιγγος

Νευρικό σύστημα

Σπάνιες
Μη ανεκτικότητα των φακών επαφής

Οφθαλμικές διαταραχές

Σπάνιες
Ξηροφθαλμία

Οφθαλμικές διαταραχές

Σπάνιες
Οφθαλμικό οίδημα

Οφθαλμικές διαταραχές

Σπάνιες
Έμφραγμα του μυοκαρδίου

Καρδιακές διαταραχές

Σπάνιες
Αίσθημα παλμών

Καρδιακές διαταραχές

Σπάνιες
Έξαψη

Αγγειακές διαταραχές

Συχνές
Υπέρταση

Αγγειακές διαταραχές

Όχι συχνές
Αιμορραγία κιρσοειδών φλεβών

Αγγειακές διαταραχές

Όχι συχνές
Φλεβική θρομβοεμβολή (ΦΘΕ)

Αγγειακές διαταραχές

Όχι συχνές
Αρτηριακή θρομβοεμβολή (ΑΘΕ)

Αγγειακές διαταραχές

Όχι συχνές
Υπόταση

Αγγειακές διαταραχές

Σπάνιες
Επιπολής φλεβίτιδα

Αγγειακές διαταραχές

Σπάνιες
Άλγος φλεβών

Αγγειακές διαταραχές

Σπάνιες
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Ξηροστομία

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Δυσπεψία

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Αυξημένα ηπατικά ένζυμα

Ήπαρ και χοληφόρα

Όχι συχνές
Εστιακή οζώδης υπερπλασία ήπατος

Ήπαρ και χοληφόρα

Σπάνιες
Χρόνια χολοκυστίτιδα

Ήπαρ και χοληφόρα

Σπάνιες
Αλωπεκία

Δέρμα και υποδόριος ιστός

Συχνές
Υπερίδρωση

Δέρμα και υποδόριος ιστός

Όχι συχνές
Κνησμός

Δέρμα και υποδόριος ιστός

Όχι συχνές
Εξάνθημα

Δέρμα και υποδόριος ιστός

Όχι συχνές
Αλλεργική αντίδραση δέρματος

Δέρμα και υποδόριος ιστός

Όχι συχνές
Χλόασμα

Δέρμα και υποδόριος ιστός

Όχι συχνές
Δερματίτιδα

Δέρμα και υποδόριος ιστός

Όχι συχνές
Δασυτρίχισμος

Δέρμα και υποδόριος ιστός

Όχι συχνές
Υπερτρίχωση

Δέρμα και υποδόριος ιστός

Όχι συχνές
Νευροδερματίτιδα

Δέρμα και υποδόριος ιστός

Όχι συχνές
Διαταραχή μελάγχρωσης

Δέρμα και υποδόριος ιστός

Όχι συχνές
Σμηγματόρροια

Δέρμα και υποδόριος ιστός

Όχι συχνές
Διαταραχή δέρματος

Δέρμα και υποδόριος ιστός

Όχι συχνές
Μυϊκοί σπασμοί

Μυοσκελετικό σύστημα και συνδετικός ιστός

Συχνές
Οσφυαλγία

Μυοσκελετικό σύστημα και συνδετικός ιστός

Όχι συχνές
Πόνος στις γνάθους

Μυοσκελετικό σύστημα και συνδετικός ιστός

Όχι συχνές
Αίσθημα βάρους

Μυοσκελετικό σύστημα και συνδετικός ιστός

Σπάνιες
Άλγος ουροφόρων οδών

Νεφρά και ουροφόροι οδοί

Σπάνιες
Αμηνόρροια

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Συχνές
Δυσμηνόρροια

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Συχνές
Διόγκωση των μαστών

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Συχνές
Δυσπλασία τραχήλου

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Δυσλειτουργική αιμορραγία μήτρας

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Δυσπαρεύνια

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Ινοκυστική νόσος μαστού

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Μηνορραγία

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Διαταραχή εμμηνορρυσίας

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Ακανόνιστη αιμορραγία εκ διακοπής

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Μάζα στο μαστό

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Σπάνιες
Καρκίνος μαστού in situ

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Σπάνιες
Κύστη μαστού

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Σπάνιες
Έκκριση μαστού

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Σπάνιες
Τραχηλικός πολύποδας

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Σπάνιες
Ερύθημα τραχήλου

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Σπάνιες
Αιμορραγία κατά την συνουσία

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Σπάνιες
Κύστη ωοθηκών

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Άλγος πυέλου

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Λειομύωμα μήτρας

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Σπασμός μήτρας

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Μητρική/κολπική αιμορραγία (συμπεριλαμβανομένων των κηλιδώσεων)

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Κολπική έκκριση

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Αιδοιοκολπική ξηρότητα

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Γαλακτόρροια

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Έκκριση γεννητικών οργάνων

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Υπομηνόρροια

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Καθυστέρηση εμμηνορρυσίας

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Ρήξη ωοθηκικής κύστης

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Κολπική οσμή

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Αιδοιοκολπικό αίσθημα καύσου

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Αιδοιοκολπική ενόχληση

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Λεμφαδενοπάθεια

Αιμοποιητικό και λεμφικό σύστημα

Σπάνιες
Άσθμα

Αναπνευστικό σύστημα, θώρακας και μεσοθωράκιο

Σπάνιες
Δύσπνοια

Αναπνευστικό σύστημα, θώρακας και μεσοθωράκιο

Σπάνιες
Επίσταξη

Αναπνευστικό σύστημα, θώρακας και μεσοθωράκιο

Σπάνιες
Κόπωση

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Συχνές
Ευερεθιστότητα

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Συχνές
Οίδημα

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Όχι συχνές
Θωρακικό άλγος

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Όχι συχνές
Αδιαθεσία

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Όχι συχνές
Πυρεξία

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Όχι συχνές
Μείωση βάρους

Παρακλινικές εξετάσεις

Όχι συχνές
Μεταβολές στην αρτηριακή πίεση

Παρακλινικές εξετάσεις

Όχι συχνές
Παθολογικό τραχηλικό επίχρισμα

Παρακλινικές εξετάσεις

Όχι συχνές
Άλγος μαστών

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Ευαισθησία μαστών

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Διαταραχή θηλών

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές
Άλγος θηλών

Αναπαραγωγικό σύστημα και μαστός

Όχι συχνές

pregnant_woman

SPC-QLAIRA

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται expand_more

Κύηση
Αντενδείκνυται

Το Qlaira δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης. Εάν προκύψει εγκυμοσύνη κατά τη διάρκεια χρήσης του Qlaira, τότε απαιτείται διακοπή της περαιτέρω λήψης. Ωστόσο, εκτεταμένες επιδημιολογικές μελέτες με συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά που περιέχουν αιθινυλοιστραδιόλη δεν έχουν αναδείξει αυξημένο κίνδυνο γενετικών ανωμαλιών σε παιδιά γυναικών που έκαναν χρήση συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών πριν την κύηση, αλλά ούτε και τερατογεννητική δράση από την ακούσια λήψη συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών κατά τη διάρκεια της κύησης. Μελέτες σε ζώα δεν έχουν δείξει κάποιον κίνδυνο αναπαραγωγικής τοξικότητας (βλ. προκλινικά δεδομένα). O αυξημένος κίνδυνος για ΦΘΕ κατά τη διάρκεια της λοχείας θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την επανέναρξη (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις).
Γαλουχία
Αποφεύγεται

Η γαλουχία μπορεί να επηρεαστεί από τα συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά, καθώς μπορεί να μειώσουν την ποσότητα και να μεταβάλουν τη σύνθεση του μητρικού γάλακτος. Επομένως, η χρήση των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών γενικά δεν θα πρέπει να συνιστάται μέχρι η γαλουχούσα μητέρα να απογαλακτίσει πλήρως το παιδί της. Μικρές ποσότητες των αντισυλληπτικών στεροειδών και/ή των μεταβολιτών τους μπορεί να απεκκρίνονται με το γάλα κατά τη χρήση συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών. Οι ποσότητες αυτές μπορεί να επηρεάσουν το παιδί.
Γονιμότητα
Άγνωστο

Το Qlaira ενδείκνυται για την πρόληψη της εγκυμοσύνης. Για πληροφορίες σχετικά με την επιστροφή στη γονιμότητα, βλ. Φαρμακοδυναμικές.

neurology

DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more

monitor_heart

SPC-QLAIRA

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: προγεσταγόνα και οιστρογόνα, συνδυασμοί διαδοχής Κωδικός ATC: G03AΒ08 Σε κλινικές μελέτες με το Qlaira που έλαβαν χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις ΗΠΑ/στον Καναδά υπολογίστηκαν οι δείκτες Pearl ως ακολούθως: **Δείκτης…

biotech

SPC-QLAIRA

Φαρμακοκινητική

expand_more

Dienogest #### Απορρόφηση Μετά από χορήγηση από το στόμα, το dienogest απορροφάται γρήγορα και σχεδόν πλήρως. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις ορού, της τάξης 90,5 ng/ml, επιτυγχάνονται περίπου 1 ώρα μετά από τη χορήγηση από το στόμα του δισκίου Qlaira, το…

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

bloodtype

DrugBank

Απέκκριση

expand_more

Νεφρά

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-QLAIRA

expand_more

Τρόπος χορήγησης

Από στόματος χρήση

Δοσολογία

Πώς να λαμβάνετε το Qlaira

Τα δισκία πρέπει να λαμβάνονται με τη σειρά που αναγράφεται στη συσκευασία, περίπου την ίδια ώρα κάθε μέρα, με λίγο υγρό εάν είναι απαραίτητο. Η λήψη των δισκίων είναι συνεχής. Πρέπει να λαμβάνεται ένα δισκίο κάθε μέρα για 28 συνεχόμενες ημέρες. Κάθε επόμενη συσκευασία ξεκινά την ημέρα μετά το τελευταίο δισκίο της προηγούμενης συσκευασίας. Η αιμορραγία εκ διακοπής συνήθως ξεκινά κατά τη διάρκεια της λήψης των τελευταίων δισκίων μιας συσκευασίας και μπορεί να μην έχει σταματήσει πριν την έναρξη της επόμενης συσκευασίας. Σε ορισμένες γυναίκες, η αιμορραγία ξεκινά μετά τη λήψη των πρώτων δισκίων της νέας συσκευασίας.

Πώς γίνεται η έναρξη λήψης του Qlaira

Όταν δεν έχει προηγηθεί χρήση ορμονικής αντισύλληψης (κατά τον προηγούμενο μήνα) Η λήψη των δισκίων πρέπει να αρχίσει την 1 η ημέρα του φυσιολογικού κύκλου της γυναίκας (δηλ. την πρώτη ημέρα της έμμηνης ρύσης της).
Αλλάζοντας από άλλο συνδυασμένο ορμονικό αντισυλληπτικό (συνδυασμένο από του στόματος αντισυλληπτικό/COC), κολπικό δακτύλιο ή διαδερμικό έμπλαστρο Η γυναίκα πρέπει να ξεκινήσει το Qlaira την ημέρα μετά το τελευταίο δραστικό δισκίο (το τελευταίο δισκίο που περιέχει τις δραστικές ουσίες) του προηγούμενου συνδυασμένου από του στόματος αντισυλληπτικoύ. Στην περίπτωση που κολπικός δακτύλιος ή διαδερμικό έμπλαστρο έχει χρησιμοποιηθεί, η γυναίκα πρέπει να ξεκινήσει να χρησιμοποιεί το Qlaira την ημέρα της αφαίρεσής τους.
Αλλάζοντας από μια μέθοδο που περιέχει μόνο προγεσταγόνο (δισκίο προγεσταγόνου, ενέσιμο, εμφύτευμα) ή από ένα ενδομήτριο εξάρτημα απελευθέρωσης προγεσταγόνου (IUS) Η γυναίκα μπορεί να αλλάξει οποιαδήποτε ημέρα από το δισκίο που περιέχει μόνο προγεσταγόνο, (από ένα εμφύτευμα ή το ενδομήτριο εξάρτημα την ημέρα της αφαίρεσής του, από ένα ενέσιμο όταν έχει προγραμματιστεί η επόμενη ένεση), αλλά σε όλες αυτές τις περιπτώσεις θα πρέπει να της δίνεται η συμβουλή να χρησιμοποιεί επιπλέον μέθοδο φραγμού κατά τις πρώτες 9 ημέρες λήψης των δισκίων.
Μετά από έκτρωση πρώτου τριμήνου Η γυναίκα μπορεί να ξεκινήσει αμέσως. Στην περίπτωση αυτή, δεν χρειάζεται να λάβει επιπλέον αντισυλληπτικά μέτρα.
Μετά από τοκετό ή έκτρωση δευτέρου τριμήνου Για τις γαλουχούσες γυναίκες, βλ. παράγραφο 4.6. Οι γυναίκες πρέπει να συμβουλεύονται να αρχίζουν την 21 η έως 28 η ημέρα μετά τον τοκετό ή την έκτρωση δευτέρου τριμήνου. Εάν ξεκινήσει αργότερα, πρέπει να της δίνεται η συμβουλή να χρησιμοποιεί επιπλέον μία μέθοδο φραγμού κατά τις πρώτες 9 ημέρες λήψης των δισκίων. Ωστόσο, σε περίπτωση που έχει προηγηθεί σεξουαλική επαφή, θα πρέπει να αποκλειστεί η εγκυμοσύνη πριν την έναρξη χρήσης συνδυασμένου από του στόματος αντισυλληπτικού ή η γυναίκα θα πρέπει να περιμένει την πρώτη της εμμηνορρυσία.

Αντιμετώπιση της παράλειψης δισκίων

Τα αδρανή (λευκά) δισκία που παραλείφθηκαν μπορούν να αγνοηθούν. Ωστόσο, αυτά θα πρέπει να απορριφθούν ώστε να αποφευχθεί η ακούσια παράταση του διαστήματος μεταξύ της λήψης δραστικών δισκίων.

Οι ακόλουθες συμβουλές αναφέρονται μόνο στην παράλειψη δραστικών δισκίων: Εάν η γυναίκα καθυστερήσει λιγότερο από 12 ώρες να πάρει κάποιο δισκίο, η αντισυλληπτική προστασία δεν μειώνεται. Η γυναίκα θα πρέπει να πάρει το δισκίο αμέσως μόλις το θυμηθεί και θα πρέπει να πάρει τα επόμενα δισκία τη συνηθισμένη ώρα.

Εάν καθυστερήσει περισσότερο από 12 ώρες να πάρει κάποιο δισκίο, η αντισυλληπτική προστασία μπορεί να μειωθεί. Η γυναίκα θα πρέπει να πάρει το τελευταίο δισκίο που παρέλειψε αμέσως μόλις το θυμηθεί, ακόμα και αν αυτό σημαίνει την ταυτόχρονη λήψη δύο δισκίων. Μετά συνεχίζει να λαμβάνει τα δισκία τη συνηθισμένη ώρα.

Ανάλογα με την ημέρα του κύκλου κατά την οποία παραλείφθηκε το δισκίο (βλ. παρακάτω διάγραμμα για λεπτομέρειες), επιπλέον αντισυλληπτικά μέτρα (π.χ. μια μέθοδος φραγμού, όπως προφυλακτικό) πρέπει να χρησιμοποιούνται σύμφωνα με τις ακόλουθες οδηγίες:

Ημέρα	Χρώμα	Περιεχόμενο estradiol valerate (EV)/dienogest (DNG)	Οδηγίες που πρέπει να ακολουθήσετε εάν παραλείψατε ένα δισκίο για περισσότερες από 12 ώρες:
1 - 2	Δισκία σκούρου κίτρινου χρώματος	(3,0 mg EV)	- Πάρτε το δισκίο που παραλείψατε αμέσως και το επόμενο δισκίο τη συνηθισμένη ώρα (ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα πάρετε δύο δισκία την ίδια ημέρα)

Συνεχίστε να παίρνετε τα δισκία με τον κανονικό τρόπο
Χρησιμοποιήστε επιπλέον αντισύλληψη για τις επόμενες 9 ημέρες | | 3 - 7 | Δισκία κόκκινου χρώματος | (2,0 mg EV + 2,0 mg DNG) | | | 8 - 17 | Δισκία ανοικτού κίτρινου χρώματος | (2,0 mg EV + 3,0 mg DNG) | - Πετάξτε την τρέχουσα συσκευασία και ξεκινήστε αμέσως με το πρώτο χάπι μιας νέας συσκευασίας
Συνεχίστε να παίρνετε τα δισκία με τον κανονικό τρόπο
Χρησιμοποιήστε επιπλέον αντισύλληψη για τις επόμενες 9 ημέρες | | 18 - 24 | Δισκία ανοικτού κίτρινου χρώματος | (2,0 mg EV + 3,0 mg DNG) | | | 25 - 26 | Δισκία σκούρου κόκκινου χρώματος | (1,0 mg EV) | - Πάρτε το δισκίο που παραλείψατε αμέσως και το επόμενο δισκίο τη συνηθισμένη ώρα (ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα πάρετε δύο δισκία την ίδια ημέρα)
Δεν απαιτείται επιπλέον αντισύλληψη | | 27-28 | Λευκά δισκία (εικονικό φάρμακο) | |
Πετάξτε το δισκίο που παραλείψατε και συνεχίστε να παίρνετε τα δισκία με τον κανονικό τρόπο
Δεν απαιτείται επιπλέον αντισύλληψη |

Δεν πρέπει να λαμβάνονται περισσότερα από δύο δισκία σε μία ημέρα.

Εάν η γυναίκα παραλείψει να ξεκινήσει μια νέα συσκευασία ή εάν παρέλειψε να πάρει ένα ή περισσότερα δισκία κατά τις ημέρες 3 - 9 της συσκευασίας, μπορεί να είναι ήδη έγκυος (εφόσον είχε σεξουαλική επαφή κατά τις 7 ημέρες πριν από την παράλειψη). Όσο περισσότερα δισκία (από εκείνα με τα δύο συνδυασμένα δραστικά συστατικά κατά τις ημέρες 3 - 24) παραλειφθούν και όσο πιο κοντά συμβεί αυτό στη φάση αδρανών δισκίων, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος εγκυμοσύνης.

Εάν η γυναίκα παρέλειψε δισκία και στη συνέχεια δεν εμφανίσει αιμορραγία εκ διακοπής στο τέλος της συσκευασίας/στην έναρξη της νέας συσκευασίας, πρέπει να ληφθεί υπόψη η πιθανότητα εγκυμοσύνης.

Συμβουλή σε περίπτωση γαστρεντερικών διαταραχών

Σε περίπτωση σοβαρών γαστρεντερικών διαταραχών (π.χ. έμετος ή διάρροια), η απορρόφηση μπορεί να μην έχει ολοκληρωθεί και πρέπει να ληφθούν επιπλέον αντισυλληπτικά μέτρα.

Εάν παρουσιαστεί έμετος εντός 3-4 ωρών μετά τη λήψη δραστικού δισκίου, το επόμενο δισκίο θα πρέπει να ληφθεί το συντομότερο δυνατό. Εφόσον είναι δυνατόν, το δισκίο θα πρέπει να ληφθεί εντός 12 ωρών από την συνήθη ώρα λήψης. Αν έχουν παρέλθει περισσότερες από 12 ώρες, ισχύουν οι οδηγίες που αφορούν την παράλειψη δισκίων, όπως αναφέρονται στην παράγραφο 4.2 «Αντιμετώπιση της παράλειψης δισκίων». Εάν η γυναίκα δεν επιθυμεί να αλλάξει το κανονικό πρόγραμμα λήψης των δισκίων, πρέπει να πάρει το(α) αντίστοιχο(α) δισκίο(α) από μία άλλη συσκευασία.

Επιπρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τους ειδικούς πληθυσμούς

Παιδιά και έφηβοι Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για έφηβους κάτω των 18 ετών.

Γηριατρικοί ασθενείς Το Qlaira δεν ενδείκνυται για μετά την εμμηνόπαυση.

Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία Το Qlaira αντενδείκνυται σε γυναίκες με σοβαρές ηπατικές νόσους. Βλ. επίσης παράγραφο 4.3.

Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία Το Qlaira δεν έχει μελετηθεί συγκεκριμένα σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία.

block

Αντενδείξεις

SPC-QLAIRA

expand_more

Τα συνδυασμένα ορμονικά αντισυλληπτικά (CHC) δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται υπό τις ακόλουθες καταστάσεις. Εάν οποιαδήποτε από τις καταστάσεις αυτές εμφανιστεί για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της χρήσης συνδυασμένου ορμονικού αντισυλληπτικού, η λήψη του προϊόντος πρέπει να διακόπτεται αμέσως.  Παρουσία ή κίνδυνος φλεβικής θρομβοεμβολής (ΦΘΕ) o Φλεβική θρομβοεμβολή - παρούσα ΦΘΕ (υπό αντιπηκτικά) ή ιστορικό αυτής (π.χ. εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση [ΕΒΦΘ] ή πνευμονική εμβολή [ΠΕ]) o Γνωστή κληρονομική ή επίκτητη προδιάθεση για φλεβική θρομβοεμβολή, όπως αντίσταση στην APC, (συμπεριλαμβανομένου του παράγοντα V Leiden), ανεπάρκεια αντιθρομβίνης III, ανεπάρκεια πρωτεΐνης C, ανεπάρκεια πρωτεΐνης S o Μείζονα χειρουργική επέμβαση με παρατεταμένη ακινητοποίηση (βλ. παράγραφο 4.4) o Υψηλός κίνδυνος φλεβικής θρομβοεμβολής λόγω της παρουσίας πολλαπλών παραγόντων κινδύνου (βλ. παράγραφο 4.4)  Παρουσία ή κίνδυνος αρτηριακής θρομβοεμβολής (ΑΘΕ) o Αρτηριακή θρομβοεμβολή - παρούσα αρτηριακή θρομβοεμβολή, ιστορικό αρτηριακής θρομβοεμβολής (π.χ. έμφραγμα του μυοκαρδίου) ή πρόδρομη κατάσταση (π.χ. στηθάγχη) o Αγγειοεγκεφαλική νόσος - παρόν αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, ιστορικό αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου ή πρόδρομη κατάσταση (π.χ. παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο, ΠΙΕ) o Γνωστή κληρονομική ή επίκτητη προδιάθεση για αρτηριακή θρομβοεμβολή, όπως υπερομοκυστεϊναιμία και αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα (αντικαρδιολιπινικά αντισώματα, αντιπηκτικό του λύκου). o Ιστορικό ημικρανίας με εστιακά νευρολογικά συμπτώματα. o Υψηλός κίνδυνος αρτηριακής θρομβοεμβολής λόγω πολλαπλών παραγόντων κινδύνου (βλ. παράγραφο 4.4) ή παρουσίας ενός σοβαρού παράγοντα κινδύνου, όπως:  μ μ μσακχαρώδης διαβήτης ε αγγειακά συ πτώ ατα  σοβαρή υπέρταση  μσοβαρή δυσλιποπρωτεϊναι ία  Παρουσία ή ιστορικό σοβαρής ηπατικής νόσου, εφόσον οι τιμές της ηπατικής λειτουργίας δεν έχουν επιστρέψει στο φυσιολογικό.  Παρουσία ή ιστορικό ηπατικών όγκων (καλοηθών ή κακοηθών).  Γνωστές ή υποψία κακοηθών καταστάσεων (π.χ. των γεννητικών οργάνων ή των μαστών) που επηρεάζονται από στεροειδή του φύλου.  Αδιάγνωστη κολπική αιμορραγία.  Υπερευαισθησία στις δραστικές ουσίες ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-QLAIRA

expand_more

Προειδοποιήσεις Εάν είναι παρούσα οποιαδήποτε από τις καταστάσεις ή τους παράγοντες κινδύνου που αναφέρονται παρακάτω, η καταλληλότητα του Qlaira πρέπει να συζητείται με τη γυναίκα. Σε περίπτωση επιδείνωσης ή πρώτης εμφάνισης οποιασδήποτε από αυτές τις καταστάσεις ή τους παράγοντες κινδύνου, στη γυναίκα θα πρέπει να δοθεί η συμβουλή να επικοινωνήσει με τον γιατρό της για να καθοριστεί εάν θα πρέπει να διακοπεί η χρήση του Qlaira. Σε περίπτωση υποψίας ή επιβεβαιωμένης ΦΘΕ ή ΑΘΕ, η χρήση του συνδυασμένου ορμονικού αντισυλληπτικού πρέπει να διακόπτεται. Σε περίπτωση που η αντιπηκτική αγωγή έχει ξεκινήσει, πρέπει να ξεκινά επαρκής εναλλακτική αντισύλληψη λόγω της τερατογεννητικής δράσης της αντιπηκτικής θεραπείας (κουμαρίνες). Δεν υπάρχουν επιδημιολογικές μελέτες σχετικά με τις επιδράσεις των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών που περιέχουν οιστραδιόλη/estradiol valerate. Όλες οι ακόλουθες προειδοποιήσεις και προφυλάξεις προέρχονται από κλινικά και επιδημιολογικά δεδομένα συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών που περιέχουν αιθινυλοιστραδιόλη. Το εάν αυτές οι προειδοποιήσεις και προφυλάξεις ισχύουν για το Qlaira δεν είναι γνωστό.

Κυκλοφορικές διαταραχές Κίνδυνος φλεβικής θρομβοεμβολής (ΦΘΕ) Η χρήση οποιουδήποτε συνδυασμένου ορμονικού αντισυλληπτικού (CHC) αυξάνει τον κίνδυνο φλεβικής θρομβοεμβολής (ΦΘΕ) σε σύγκριση με τη μη χρήση. Προϊόντα που περιέχουν λεβονοργεστρέλη, νοργεστιμάτη ή νορεθιστερόνη έχουν συσχετιστεί με χαμηλότερο κίνδυνο για ΦΘΕ. Δεν είναι ακόμη γνωστό πώς ο κίνδυνος με το Qlaira συγκρίνεται με αυτά τα προϊόντα χαμηλότερου κινδύνου. Η απόφαση για τη χρήση οποιουδήποτε προϊόντος διαφορετικού από ένα με το χαμηλότερο κίνδυνο για ΦΘΕ θα πρέπει να λαμβάνεται μόνο μετά από συζήτηση με τη γυναίκα, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι κατανοεί τον κίνδυνο για ΦΘΕ με CHC, πώς οι παράγοντες κινδύνου που ήδη έχει επηρεάζουν αυτόν τον κίνδυνο, και ότι ο κίνδυνος που διατρέχει για ΦΘΕ είναι υψηλότερος κατά τον πρώτο χρόνο χρήσης για πρώτη φορά. Υπάρχουν επίσης κάποια στοιχεία ότι ο κίνδυνος είναι αυξημένος όταν η χρήση ενός CHC αρχίζει εκ νέου μετά από μια διακοπή στη χρήση 4 εβδομάδων ή περισσότερο. Σε γυναίκες που δεν χρησιμοποιούν CHC και δεν είναι έγκυες, περίπου 2 στις 10.000 θα αναπτύξουν ΦΘΕ κατά τη χρονική περίοδο ενός έτους. Ωστόσο, σε οποιαδήποτε μεμονωμένη γυναίκα ο κίνδυνος μπορεί να είναι πολύ υψηλότερος, ανάλογα με τους υποκείμενους παράγοντες κινδύνου (βλ. παρακάτω). Επιδημιολογικές μελέτες σε γυναίκες που χρησιμοποιούν CHC χαμηλής δόσης (<50μg αιθινυλοιστραδιόλης) έχουν δείξει ότι από τις 10.000 γυναίκες ανάμεσα περίπου σε 6 και 12 θα αναπτύξουν ΦΘΕ σε ένα έτος. Εκτιμάται ότι στις 10.000 γυναίκες που χρησιμοποιούν ένα CHC που περιέχει λεβονοργεστρέλη, περίπου 6 θα αναπτύξουν ΦΘΕ σε ένα έτος. Δεν είναι ακόμη γνωστός πώς ο κίνδυνος για ΦΘΕ με CHC που περιέχουν διενογέστη σε συνδυασμό με την οιστραδιόλη συγκρίνεται με τον κίνδυνο με τα CHC που περιέχουν χαμηλή δόση λεβονοργεστρέλης. Ο αριθμός των ΦΘΕ ανά έτος με CHC χαμηλής δόσης είναι μικρότερος από τον αριθμό που αναμένεται στις γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή της λοχείας. Η ΦΘΕ μπορεί να είναι θανατηφόρος στο 1-2% των περιπτώσεων. Εξαιρετικά σπάνια, σε χρήστριες CHC έχει αναφερθεί θρόμβωση σε άλλα αιμοφόρα αγγεία, π.χ. ηπατικές, μεσεντέριες, νεφρικές ή αμφιβληστροειδικές φλέβες και αρτηρίες. Παράγοντες κινδύνου για ΦΘΕ Ο κίνδυνος για φλεβικές θρομβοεμβολικές επιπλοκές σε χρήστριες CHC μπορεί να αυξηθεί σημαντικά σε μια γυναίκα με επιπρόσθετους παράγοντες κινδύνου, ιδίως όταν υπάρχουν πολλαπλοί παράγοντες κινδύνου (βλ. πίνακα). Το Qlaira αντενδείκνυται εάν μια γυναίκα έχει πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου που τη θέτουν σε υψηλό κίνδυνο φλεβικής θρόμβωσης (βλ. παράγραφο 4.3). Εάν μια γυναίκα έχει περισσότερους από έναν παράγοντες κινδύνου, είναι δυνατό η αύξηση του κινδύνου να είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα των επιμέρους παραγόντων - στην περίπτωση αυτή, θα πρέπει να εξετάζεται ο συνολικός της κίνδυνος για ΦΘΕ. Εάν το ισοζύγιο των οφελών και κινδύνων θεωρείται ότι είναι αρνητικό, δεν θα πρέπει να συνταγογραφείται ένα CHC (βλ. παράγραφο 4.3). : Πίνακας Παράγοντες κινδύνου για ΦΘΕ Παράγοντας κινδύνου Σχόλιο Παχυσαρκία (δείκτης μάζας σώματος πάνω από 30 kg/m²) Ο κίνδυνος αυξάνει σημαντικά καθώς αυξάνει ο ΔΜΣ. Ιδιαιτέρως σημαντικό να εξεταστεί εάν άλλοι παράγοντες κινδύνου είναι επίσης παρόντες. Παρατεταμένη ακινητοποίηση, Μέσο σημείο της κλίμακας των 5-7 ανά 10.000 γυναίκες χρόνια, με βάση τον σχετικό κίνδυνο για CHC που περιέχουν λεβονοργεστρέλη έναντι της μη χρήσης της τάξης περίπου των 2,3 to 3,6 μείζονα χειρουργική επέμβαση, οποιαδήποτε χειρουργική επέμβαση στα πόδια ή στην πύελο, νευροχειρουργική επέμβαση, ή σοβαρός τραύμα Σημείωση: η προσωρινή ακινητοποίηση συμπεριλαμβανομένου αεροπορικού ταξιδιού >4 ώρες μπορεί επίσης να αποτελεί παράγοντα κινδύνου για ΦΘΕ, ιδίως σε γυναίκες με άλλους παράγοντες κινδύνου διακοπεί το δισκίο (στην περίπτωση προγραμματισμένης επέμβασης τουλάχιστον τέσσερις εβδομάδες πριν) και να μην ξαναρχίσει η χρήση του μέχρι δύο εβδομάδες μετά την πλήρη επανακινητοποίηση. Θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί μια άλλη μέθοδος αντισύλληψης για να αποφευχθεί μια ακούσια εγκυμοσύνη. Θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο για αντιθρομβωτική θεραπεία εάν το Qlaira δεν έχει διακοπεί εκ των προτέρων. Θετικό οικογενειακό ιστορικό (φλεβική θρομβοεμβολή σε αδελφό ή γονέα, ειδικά σε σχετικά νεαρή ηλικία, π.χ. πριν την ηλικία των 50 ετών). Εάν υπάρχει υποψία κληρονομικής προδιάθεσης, η γυναίκα θα πρέπει να παραπεμφθεί σε ειδικό για συμβουλές πριν αποφασίσει για τη χρήση οποιουδήποτε CHC Άλλες ιατρικές καταστάσεις που συσχετίζονται με ΦΘΕ Καρκίνος, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο, χρόνια φλεγμονώδης νόσος του εντέρου (νόσος του Crohn ή ελκώδης κολίτιδα) και δρεπανοκυτταρική νόσος μ Αυξανό ενη ηλικία 35Ιδίως άνω των ετών Δεν υπάρχει ομοφωνία σχετικά με τον πιθανό ρόλο των κιρσών και της επιπολής θρομβοφλεβίτιδας στην εκδήλωση ή εξέλιξη φλεβικής θρόμβωσης. Πρέπει να εξετάζεται ο αυξημένος κίνδυνος θρομβοεμβολής στην κύηση, και ειδικότερα κατά την περίοδο 6 εβδομάδων της λοχείας (για πληροφορίες σχετικά με την “Κύηση και γαλουχία” βλ. παράγραφο 4.6). Συμπτώματα της ΦΘΕ (εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση και πνευμονική εμβολή) Στην περίπτωση συμπτωμάτων, στις γυναίκες θα πρέπει να δίνεται η συμβουλή να αναζητούν επείγουσα ιατρική φροντίδα και να ενημερώνουν τον επαγγελματία του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης ότι παίρνουν ένα CHC. Τα συμπτώματα της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης (ΕΒΦΘ) μπορεί να περιλαμβάνουν:
μονόπλευρο οίδημα του ποδιού ή/και του άκρου ποδιού, ή κατά μήκος μιας φλέβας στο πόδι,
πόνο ή ευαισθησία στο πόδι, που μπορεί να γίνουν αισθητά μόνο κατά την όρθια στάση ή το βάδισμα,
αυξημένο αίσθημα θερμότητας στο επηρεαζόμενο πόδι, ερυθρότητα ή δυσχρωμία του δέρματος στο πόδι Τα συμπτώματα της πνευμονικής εμβολής (ΠΕ) μπορεί να περιλαμβάνουν:
αιφνίδια εκδήλωση ανεξήγητης δύσπνοιας ή ταχύπνοιας,
αιφνίδιο βήχα ο οποίος μπορεί να συσχετίζεται με αιμόπτυση,
οξύ θωρακικό πόνο,
σοβαρή σκοτοδίνη ή ζάλη,
γρήγορο ή ακανόνιστο καρδιακό παλμό. Ορισμένα από αυτά τα συμπτώματα (π.χ. “δύσπνοια”, “βήχας”) είναι μη ειδικά και θα μπορούσαν να παρερμηνευθούν ως πιο συχνά ή λιγότερο σοβαρά συμβάντα (π.χ. λοιμώξεις του αναπνευστικού). Άλλα σημεία αγγειακής απόφραξης μπορεί να περιλαμβάνουν: αιφνίδιο πόνο, οίδημα και ελαφριά μπλε δυσχρωμία ενός άκρου. Εάν η απόφραξη συμβεί στον οφθαλμό, τα συμπτώματα μπορεί να κυμαίνονται από ανώδυνη θόλωση της όρασης, η οποία μπορεί να εξελιχθεί σε απώλεια της όρασης. Ορισμένες φορές, η απώλεια της όρασης μπορεί να συμβεί σχεδόν αμέσως. Κίνδυνος αρτηριακής θρομβοεμβολής (ΑΘΕ) Επιδημιολογικές μελέτες έχουν συσχετίσει τη χρήση των CHC με αυξημένο κίνδυνο για αρτηριακή θρομβοεμβολή (έμφραγμα του μυοκαρδίου) ή για αγγειοεγκεφαλικό επεισόδιο (π.χ. παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο). Τα αρτηριακά θρομβοεμβολικά συμβάντα μπορεί να είναι θανατηφόρα. Παράγοντες κινδύνου για ΑΘΕ Ο κίνδυνος αρτηριακών θρομβοεμβολικών επιπλοκών ή ενός αγγειοεγκεφαλικού επεισοδίου σε χρήστριες CHC είναι αυξημένος σε γυναίκες με παράγοντες κινδύνου (βλ. πίνακα). Το Qlaira αντενδείκνυται εάν μια γυναίκα έχει ένα σοβαρό ή πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου για ΑΘΕ που τη θέτουν σε υψηλό κίνδυνο αρτηριακής θρόμβωσης (βλ. παράγραφο 4.3). Εάν μια γυναίκα έχει περισσότερους από έναν παράγοντες κινδύνου, είναι δυνατό η αύξηση του κινδύνου να είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα των επιμέρους παραγόντων - στην περίπτωση αυτή, θα πρέπει να εξετάζεται ο συνολικός της κίνδυνος. Εάν το ισοζύγιο των οφελών και κινδύνων θεωρείται ότι είναι αρνητικό, δεν θα πρέπει να συνταγογραφείται ένα CHC (βλ. παράγραφο 4.3). Πίνακας: Παράγοντες κινδύνου για ΑΘΕ Παράγοντας κινδύνου Σχόλιο μ Αυξανό ενη ηλικία 35Ιδίως άνω των ετών μΚάπνισ α Στις γυναίκες θα πρέπει να δίνεται η συμβουλή να μην καπνίζουν εάν επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν ένα CHC. Στις γυναίκες άνω των 35 ετών που συνεχίζουν να καπνίζουν θα πρέπει να συνιστάται έντονα να χρησιμοποιούν μια διαφορετική μέθοδο αντισύλληψης. Υπέρταση Παχυσαρκία (δείκτης μάζας σώματος πάνω από 30 kg/m² ) Ο κίνδυνος αυξάνει σημαντικά καθώς αυξάνει ο ΔΜΣ. Ιδιαιτέρως σημαντικό σε γυναίκες με πρόσθετους παράγοντες κινδύνου Θετικό οικογενειακό ιστορικό (αρτηριακή θρομβοεμβολή σε αδελφό ή γονέα, ειδικά σε σχετικά νεαρή ηλικία, π.χ. ηλικία κάτω των 50 ετών). Εάν υπάρχει υποψία κληρονομικής προδιάθεσης, η γυναίκα θα πρέπει να παραπεμφθεί σε ειδικό για συμβουλές πριν αποφασίσει για τη χρήση οποιουδήποτε CHC μΗ ικρανία Η αύξηση στη συχνότητα ή την ένταση της ημικρανίας κατά τη διάρκεια της χρήσης του CHC (η οποία μπορεί να είναι πρόδρομο σύμπτωμα αγγειοεγκεφαλικού επεισοδίου) μπορεί να αποτελέσει αιτία άμεσης διακοπής Άλλες ιατρικές καταστάσεις που συσχετίζονται με ανεπιθύμητα αγγειακά συμβάντα Σακχαρώδης διαβήτης, υπερομοκυστεϊναιμία, βαλβιδοπάθεια και κολπική μαρμαρυγή, δυσλιποπρωτεϊναιμία και συστηματικός ερυθηματώδης λύκος. Συμπτώματα ΑΘΕ Στην περίπτωση συμπτωμάτων, στις γυναίκες θα πρέπει να δίνεται η συμβουλή να αναζητούν επείγουσα ιατρική φροντίδα και να ενημερώνουν τον επαγγελματία του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης ότι παίρνουν ένα CHC. Τα συμπτώματα αγγειοεγκεφαλικού επεισοδίου μπορεί να περιλαμβάνουν:
αιφνίδιο μούδιασμα ή αδυναμία του προσώπου, χεριού ή ποδιού, ιδίως στη μία πλευρά του σώματος,
αιφνίδια δυσκολία στο βάδισμα, ζάλη, απώλεια ισορροπίας ή συντονισμού,
αιφνίδια σύγχυση, δυσκολία στην ομιλία ή στην κατανόηση,
αιφνίδια δυσκολία στην όραση στον έναν ή και στους δύο οφθαλμούς,
αιφνίδια, έντονη ή παρατεταμένη κεφαλαλγία χωρίς γνωστή αιτία,
απώλεια συνείδησης ή λιποθυμία με ή χωρίς επιληπτική κρίση. Προσωρινά συμπτώματα υποδεικνύουν ότι το επεισόδιο είναι ένα παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο (ΠΙΕ). Τα συμπτώματα του εμφράγματος του μυοκαρδίου (ΕΜ) μπορεί να περιλαμβάνουν:
πόνο, δυσφορία, πίεση, βάρος, αίσθημα συμπίεσης ή πληρότητας στο θώρακα, το χέρι ή κάτω από το στέρνο,
δυσφορία που εξαπλώνεται στην πλάτη, τη γνάθο, το λαιμό, το χέρι, το στομάχι,
αίσθημα πληρότητας, δυσπεψία ή πνιγμονή,
εφίδρωση, ναυτία, έμετος ή ζάλη,
υπερβολική αδυναμία, ανησυχία ή δύσπνοια,
γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς.  Όγκοι Έχει αναφερθεί σε ορισμένες επιδημιολογικές μελέτες αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του τραχήλου σε μακροχρόνιες χρήστριες συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών (>5 χρόνια), αλλά συνεχίζει να υπάρχει ασυμφωνία σχετικά με το κατά πόσο αυτό το εύρημα μπορεί να αποδοθεί σε συνυπάρχουσες επιδράσεις σεξουαλικής συμπεριφοράς και σε άλλους παράγοντες όπως ο ανθρώπινος ιός θηλωμάτων (HPV). Μια μετα-ανάλυση από 54 επιδημιολογικές μελέτες ανέφερε ότι υπάρχει ελαφρά αυξημένος σχετικός κίνδυνος (RR = 1,24) διάγνωσης καρκίνου του μαστού σε γυναίκες οι οποίες επί του παρόντος χρησιμοποιούν συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά. Ο αυξημένος κίνδυνος εξαλείφεται σταδιακά κατά τη διάρκεια των 10 ετών μετά τη διακοπή της χρήσης των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών. Επειδή ο καρκίνος του μαστού είναι σπάνιος σε γυναίκες κάτω των 40 ετών, ο επιπλέον αριθμός διαγνώσεων καρκίνου του μαστού σε γυναίκες που χρησιμοποιούν ή χρησιμοποιούσαν πρόσφατα συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά είναι μικρός σε σχέση με το γενικό κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Αυτές οι μελέτες δεν παρέχουν στοιχεία αιτιολογικής σχέσης. Η παρατηρούμενη αύξηση του κινδύνου μπορεί να οφείλεται στην έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του μαστού σε χρήστριες συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών, στις βιολογικές επιδράσεις των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών ή σε συνδυασμό και των δύο. Ο καρκίνος του μαστού που διαγνώστηκε σε γυναίκες που έκαναν σε κάποια φάση χρήση συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών τείνει να είναι κλινικά λιγότερο προχωρημένος από τον καρκίνο που διαγνώστηκε σε γυναίκες που δεν χρησιμοποίησαν ποτέ συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά. Σε σπάνιες περιπτώσεις, έχουν αναφερθεί καλοήθεις όγκοι του ήπατος και, ακόμα σπανιότερα, κακοήθεις όγκοι του ήπατος σε χρήστριες συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις, αυτοί οι όγκοι οδήγησαν σε απειλητικές για τη ζωή ενδοκοιλιακές αιμορραγίες. Ο ηπατικός όγκος θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στη διαφορική διάγνωση σε περιπτώσεις έντονου πόνου στην άνω κοιλία, διόγκωσης του ήπατος ή σημείων ενδοκοιλιακής αιμορραγίας σε γυναίκες που λαμβάνουν συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά.  Άλλες καταστάσεις Γυναίκες με υπερτριγλυκεριδαιμία ή με σχετικό οικογενειακό ιστορικό μπορεί να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο παγκρεατίτιδας, όταν χρησιμοποιούν συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά. Παρόλο που έχουν αναφερθεί μικρές αυξήσεις στην αρτηριακή πίεση σε πολλές γυναίκες που λαμβάνουν συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά, οι κλινικά σχετικές αυξήσεις είναι σπάνιες. Ωστόσο, εάν εκδηλωθεί επίμονη κλινικά σημαντική υπέρταση κατά τη διάρκεια της χρήσης ενός συνδυασμένου από του στόματος αντισυλληπτικού, είναι συνετό από πλευράς του γιατρού να διακόψει τη χορήγηση του συνδυασμένου από του στόματος αντισυλληπτικού και να χορηγήσει αντιϋπερτασική θεραπεία. Όπου κρίνεται κατάλληλο, η χρήση του συνδυασμένου από του στόματος αντισυλληπτικού μπορεί να ξαναρχίσει, εάν μπορούν να επιτευχθούν φυσιολογικές τιμές της αρτηριακής πίεσης με τη βοήθεια αντιϋπερτασικής αγωγής. Αναφέρεται ότι οι ακόλουθες καταστάσεις παρουσιάζονται ή επιδεινώνονται και με την εγκυμοσύνη και με τη χρήση συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών, αλλά δεν υπάρχει επαρκής απόδειξη συσχετισμού με τα συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά: ίκτερος και/ή κνησμός σχετιζόμενος με χολόσταση, χολολιθίαση, πορφυρία, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο, χορεία του Sydenham, έρπης κυήσεως, απώλεια ακοής σχετιζόμενη με ωτοσκλήρυνση. Σε γυναίκες με κληρονομικό αγγειοοίδημα, τα εξωγενή οιστρογόνα μπορεί να προκαλέσουν ή να επιδεινώσουν τα συμπτώματα του αγγειοοιδήματος. Οξείες ή χρόνιες διαταραχές της ηπατικής λειτουργίας μπορεί να απαιτήσουν τη διακοπή της χρήσης των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών έως ότου οι δείκτες της ηπατικής λειτουργίας να επανέλθουν στο φυσιολογικό. Υποτροπή χολοστατικού ικτέρου που εκδηλώθηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή προηγούμενης χρήσης στεροειδών του φύλου απαιτεί τη διακοπή των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών. Παρόλο που τα συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά μπορεί να έχουν επίδραση στην περιφερική αντίσταση στην ινσουλίνη και στην ανοχή της γλυκόζης, δεν υπάρχουν στοιχεία που να καθιστούν απαραίτητη την τροποποίηση της θεραπευτικής αγωγής σε διαβητικούς που χρησιμοποιούν χαμηλής δόσης συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά (που περιέχουν <0,05 mg αιθινυλοιστραδιόλης). Ωστόσο, οι διαβητικές γυναίκες πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά, για όσο χρονικό διάστημα χρησιμοποιούν συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά, ιδιαίτερα κατά την έναρξη χρήσης συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών. Κατά τη χρήση συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών έχει αναφερθεί επιδείνωση της ενδογενούς κατάθλιψης, της επιληψίας, της νόσου του Crohn και της ελκώδους κολίτιδας. Περιστασιακά μπορεί να εμφανιστεί χλόασμα, ιδιαίτερα σε γυναίκες με ιστορικό χλοάσματος κύησης. Γυναίκες με προδιάθεση για χλόασμα πρέπει να αποφεύγουν την έκθεση στον ήλιο ή σε υπεριώδη ακτινοβολία ενώ λαμβάνουν συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά. Τα οιστρογόνα μπορεί να προκαλέσουν κατακράτηση υγρών και επομένως ασθενείς με καρδιακή ή νεφρική δυσλειτουργία θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά. Ασθενείς με τελικού σταδίου νεφρική ανεπάρκεια θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά, αφού το επίπεδο κυκλοφορίας των οιστρογόνων μπορεί να αυξηθεί μετά τη χορήγηση του Qlaira. Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει όχι περισσότερο από 50 mg λακτόζης ανά δισκίο. Ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκειας λακτάσης κατά Lapp ή δυσαπορρόφησης γλυκόζης-γαλακτόζης που ακολουθούν δίαιτα χωρίς λακτόζη θα πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη την παραπάνω δοσολογία. Ιατρική εξέταση/γνωμάτευση Πριν από την έναρξη ή επανέναρξη του Qlaira, πρέπει να λαμβάνεται πλήρες ιατρικό ιστορικό (συμπεριλαμβανομένου του οικογενειακού ιστορικού) και να αποκλείεται η περίπτωση εγκυμοσύνης. Πρέπει να μετριέται η αρτηριακή πίεση και να διενεργείται κλινική εξέταση, καθοδηγούμενη από τις αντενδείξεις (βλ. παράγραφο 4.3) και τις προειδοποιήσεις (βλ. παράγραφο 4.4). Είναι σημαντικό να επισύρεται η προσοχή της γυναίκας στις πληροφορίες σχετικά με τη φλεβική και αρτηριακή θρόμβωση, συμπεριλαμβανομένου του κινδύνου του Qlaira σε σύγκριση με άλλα CHC, των συμπτωμάτων ΦΘΕ και ΑΘΕ, των γνωστών παραγόντων κινδύνου και τι πρέπει να γίνει σε περίπτωση υποψίας θρόμβωσης. Πρέπει επίσης να υποδεικνύεται στη γυναίκα να διαβάσει προσεκτικά το φύλλο οδηγιών χρήσης και να τηρεί τις παρεχόμενες συμβουλές. Η συχνότητα και η φύση αυτών των εξετάσεων πρέπει να βασίζεται στις καθιερωμένες κλινικές πρακτικές και να προσαρμόζεται ξεχωριστά στην κάθε γυναίκα. Οι γυναίκες θα πρέπει να ενημερώνονται ότι τα ορμονικά αντισυλληπτικά δεν προστατεύουν από τις λοιμώξεις από τον ιό HIV (AIDS) και από άλλα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. Μειωμένη αποτελεσματικότητα Η αποτελεσματικότητα των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών μπορεί να μειωθεί, για παράδειγμα, στις ακόλουθες περιπτώσεις: παράλειψη δραστικών δισκίων (παράγραφος 4.2), γαστρεντερικές διαταραχές (παράγραφος 4.2) κατά τη λήψη δραστικών δισκίων ή ταυτόχρονης φαρμακευτικής αγωγής (παράγραφος 4.5). Έλεγχος του κύκλου Με όλα τα συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά, μπορεί να εμφανιστεί ακανόνιστη αιμορραγία (σταγονοειδής ή ενδιάμεση αιμορραγία), ιδίως κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών της χρήσης. Επομένως, η αξιολόγηση οποιασδήποτε ακανόνιστης αιμορραγίας έχει σημασία μόνο μετά από ένα διάστημα προσαρμογής περίπου 3 κύκλων. Με βάση τα ημερολόγια ασθενών από μία συγκριτική κλινική μελέτη, το ποσοστό των γυναικών ανά κύκλο που παρουσίασαν αιμορραγία κατά τη διάρκεια του κύκλου ήταν 10 - 18% για γυναίκες που χρησιμοποιούσαν Qlaira. Οι χρήστριες του Qlaira ενδέχεται να παρουσιάσουν αμηνόρροια παρόλο που μπορεί να μην είναι έγκυες. Με βάση τα ημερολόγια ασθενών, ενδέχεται να παρουσιαστεί αμηνόρροια σε περίπου 15% των κύκλων. Εάν το Qlaira έχει ληφθεί σύμφωνα με τις οδηγίες που περιγράφονται στην παράγραφο 4.2, είναι απίθανο η γυναίκα να είναι έγκυος. Eάν το Qlaira δεν έχει ληφθεί σύμφωνα με τις οδηγίες αυτές πριν από την πρώτη απουσία αιμορραγίας εκ διακοπής ή εάν δεν εμφανιστεί σε δύο συνεχόμενους κύκλους αιμορραγία εκ διακοπής, πρέπει να αποκλειστεί η εγκυμοσύνη πριν συνεχιστεί η χρήση του Qlaira. Εάν οι ανωμαλίες του κύκλου παραμένουν ή εμφανίζονται ενώ έχουν προηγηθεί κανονικοί κύκλοι, τότε πρέπει να εξετάζονται μη ορμονικές αιτίες και να λαμβάνονται επαρκή διαγνωστικά μέτρα για να αποκλειστεί η πιθανότητα κακοήθειας ή εγκυμοσύνης. Τα μέτρα αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν απόξεση.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-QLAIRA

expand_more

INTERACTIONS

Σημείωση: Οι πληροφορίες συνταγογράφησης των συγχορηγούμενων φαρμάκων θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για να προσδιοριστούν ενδεχόμενες αλληλεπιδράσεις. Μελέτες αλληλεπιδράσεων έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες.

Οι ακόλουθες αλληλεπιδράσεις έχουν αναφερθεί στη βιβλιογραφία για τα συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά γενικά ή μελετήθηκαν σε κλινικές μελέτες με το Qlaira.

Επίδρασεις άλλων φαρμακευτικών προϊόντων στο Qlaira Αλληλεπιδράσεις μπορούν να συμβούν με φάρμακα που επάγουν μικροσωματικά ένζυμα, το οποίο μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της κάθαρσης των ορμονών του φύλου και το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε ενδιάμεση αιμορραγία και/ή σε αποτυχία της αντισύλληψης.

Διαχείριση Η επαγωγή των ενζύμων μπορεί να παρατηρηθεί ήδη μετά από μερικές μέρες θεραπείας. Η μέγιστη επαγωγή ενζύμων παρατηρείται γενικά μέσα σε μερικές εβδομάδες. Μετά τη διακοπή της φαρμακευτικής θεραπείας η επαγωγή των ενζύμων μπορεί να διατηρηθεί για περίπου 4 εβδομάδες. Βραχυπρόθεσμη θεραπεία Οι γυναίκες που βρίσκονται σε θεραπεία με φάρμακα που επάγουν τα ένζυμα θα πρέπει να χρησιμοποιούν προσωρινά μία μέθοδο φραγμού ή κάποια άλλη αντισυλληπτική μέθοδο επιπρόσθετα του συνδυασμένου από του στόματος αντισυλληπτικού. Η μέθοδος φραγμού θα πρέπει να χρησιμοποιείται καθ’ όλη τη διάρκεια της συγχορήγησης της φαρμακευτικής θεραπείας και για 28 ημέρες μετά της διακοπής της. Αν η φαρμακευτική θεραπεία συνεχιστεί μετά το τέλος των ενεργών δισκίων της συσκευασίας των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών, θα πρέπει να απορρίπτονται τα αδρανή δισκία (placebo) και η επόμενη συσκευασία συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών θα πρέπει να ξεκινήσει αμέσως. Μακροχρόνια θεραπεία Σε γυναίκες σε μακροχρόνια θεραπεία με δραστικές ουσίες που επάγουν ηπατικά ένζυμα, συνιστάται μία άλλη αξιόπιστη, μη ορμονική μέθοδος αντισύλληψης.

Ουσίες που αυξάνουν την κάθαρση των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών (μειωμένη αποτελεσματικότητα των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών από επαγωγή των ενζύμων), π.χ.: Βαρβιτουρικά, καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη, πριμιδόνη, ριφαμπικίνη, και τα φάρμακα για το HIV ριτοναβίρη, νεβιραπίνη και εφαβιρένζη, και πιθανότατα επίσης φελβαμάτη, γκριζεοφουλβίνη, οξκαρβαζεπίνη, τοπιραμάτη και προϊόντα που περιέχουν το φυτικής προέλευσης φάρμακο St. John´s Wort (hypericum perforatum / Υπερικό / Βαλσαμόχορτο). Σε μια κλινική μελέτη, ο ισχυρός επαγωγέας του κυτοχρώματος Ρ450 (CYP), ριφαμπικίνη, προκάλεσε σημαντικές μειώσεις στις συγκεντρώσεις σταθεροποιημένης κατάστασης και στις συστηματικές εκθέσεις του dienogest και της οιστραδιόλης. Η τιμή της AUC (0-24 ώρες) του dienogest και της οιστραδιόλης σε σταθεροποιημένη κατάσταση μειώθηκε κατά 83% και 44%, αντίστοιχα.

Ουσίες με ποικίλες επιδράσεις στην κάθαρση των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών: Όταν συγχορηγούνται με συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά, πολλοί συνδυασμοί αναστολέων πρωτεάσης/HIV και μη νουκλεοσιδικοί αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης, συμπεριλαμβανομένων συνδυασμών με αναστολείς HCV, μπορεί να αυξήσουν ή να μειώσουν τις συγκεντρώσεις ορού των οιστρογόνων ή των προγεστερόνων στο πλάσμα. Το καθαρό αποτέλεσμα αυτών των μεταβολών μπορεί να είναι κλινικά σχετικό σε ορισμένες περιπτώσεις. Συνεπώς, οι συνταγογραφούμενες πληροφορίες των συγχορηγούμενων φαρμάκων HIV/HCV θα πρέπει να συμβουλεύονται προκειμένου να αναγνωρίζονται πιθανές αλληλεπιδράσεις και οποιεσδήποτε σχετικές συστάσεις. Σε περίπτωση οποιασδήποτε αμφιβολίας, οι γυναίκες υπό θεραπεία με αναστολέα πρωτεάσης ή μη νουκλεοσιδικούς αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης θα πρέπει να χρησιμοποιούν μια επιπρόσθετη αντισυλληπτική μέθοδο φραγμού.

Ουσίες που μειώνουν την κάθαρση των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών (αναστολείς ενζύμων): Η διενογέστη είναι ένα υπόστρωμα του CYP3A4. Η κλινική συσχέτιση των πιθανών αλληλεπιδράσεων με αναστολείς ενζύμων παραμένει άγνωστη. Η ταυτόχρονη χορήγηση ισχυρών αναστολέων CYP3A4 μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις του οιστρογόνου, του προγεσταγόνου ή και των δύο στο πλάσμα. Συγχορήγηση με τον ισχυρό αναστολέα του ενζύμου CYΡ3A4, κετοκοναζόλη, είχε ως αποτέλεσμα αύξηση κατά 2,9 φορές και 1,6 φορές της τιμής AUC (0-24 ώρες) σε σταθεροποιημένη κατάσταση για τη διενογέστη και την οιστραδιόλη, αντίστοιχα. Συγχορήγηση με τον μέτριο αναστολέα ερυθρομυκίνη, αύξησε την τιμή της AUC (0-24 ώρες) της διενογέστης και της οιστραδιόλης σε σταθεροποιημένη κατάσταση κατά 1,6 και 1,3, φορές αντίστοιχα
Επίδρασεις του Qlaira σε άλλα φαρμακευτικά προϊόντα Τα από του στόματος αντισυλληπτικά μπορεί να επηρεάσουν τον μεταβολισμό ορισμένων άλλων δραστικών ουσιών. Συνεπώς, οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα και στους ιστούς μπορεί είτε να αυξηθούν (π.χ. κυκλοσπορίνη) είτε να μειωθούν (π.χ. λαμοτριγίνη). Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της νιφεδιπίνης δεν επηρεάστηκαν από τη συχγορήγηση 2 mg dienogest + 0,03 mg αιθινυλοιστραδιόλης και επομένως επιβεβαιώνονται τα αποτελέσματα μελετών in vitro που έδειξαν ότι η αναστολή των ενζύμων CYP από το Qlaira είναι απίθανη στη θεραπευτική δόση.
Άλλες μορφές αλληλεπίδρασης Εργαστηριακές εξετάσεις Η χρήση των στεροειδών αντισυλληπτικών μπορεί να επηρεάσει τα αποτελέσματα ορισμένων εργαστηριακών εξετάσεων, συμπεριλαμβανομένων των βιοχημικών παραμέτρων της λειτουργίας του ήπατος, του θυρεοειδούς, των επινεφριδίων και των νεφρών, των επιπέδων στο πλάσμα των (φορέων) πρωτεϊνών, π.χ. της σφαιρίνης που δεσμεύει τα κορτικοστεροειδή και των κλασμάτων λιπιδίων/λιποπρωτεϊνών, των παραμέτρων του μεταβολισμού των υδατανθράκων και των παράμετρων της πήξης και της ινωδόλυσης. Οι μεταβολές γενικά παραμένουν μέσα στα φυσιολογικά εργαστηριακά όρια.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-QLAIRA

expand_more

Περίληψη του προφίλ ασφάλειας

Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες με το Qlaira όταν χρησιμοποιήθηκε σαν από του στόματος αντισυλληπτικό ή στη θεραπεία της βαριάς εμμηνορρυσίας σε γυναίκες χωρίς οργανική παθολογία που επιθυμούν από του στόματος αντισύλληψη είναι ακμή, δυσφορία στους μαστούς, κεφαλαλγία, ενδοκυκλική αιμορραγία, ναυτία και αύξηση βάρους. Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι αρτηριακή και φλεβική θρομβοεμβολή, οι οποίες συζητούνται στην παράγραφο 4.4.

Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα

Ο παρακάτω πίνακας αναφέρει τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις σύμφωνα με το οργανικό σύστημα κατά MedDRA (MedDRA SOCs). Χρησιμοποιείται ο καταλληλότερος όρος MedDRA (έκδοση 12.0) για την περιγραφή μιας συγκεκριμένης ανεπιθύμητης ενέργειας. Συνώνυμα ή σχετιζόμενες καταστάσεις δεν παρατίθενται, αλλά θα πρέπει να λαμβάνονται επίσης υπόψη. Οι συχνότητες βασίζονται στα δεδομένα των κλινικών μελετών. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες καταγράφηκαν σε 5 κλινικές μελέτες φάσης III (N=2.266 γυναίκες με κίνδυνο εγκυμοσύνης, N=264 γυναίκες με δυσλειτουργική αιμορραγία μήτρας χωρίς οργανική παθολογία που επιθυμούν από του στόματος αντισύλληψη) και θεωρήθηκαν ως τουλάχιστον εν δυνάμει σχετιζόμενες με τη χρήση του Qlaira. Όλες οι ανεπιθύμητες ενέργειες στην κατηγορία “σπάνιες” εμφανίστηκαν σε 1 έως 2 εθελόντριες, το οποίο αντιστοιχεί σε < 0,1%.

N= 2.530 γυναίκες (100,0%)

Κατηγορία οργάνου συστήματος	Συχνές (≥ 1/100 έως 1/10)	Όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως <1/100)	Σπάνιες (≥ 1/10.000 έως <1/1.000)
Λοιμώξεις και παρασιτώσεις		Μυκητιασική λοίμωξη, Αιδοιοκολπική μυκητίαση, Λοίμωξη του κόλπου, Καντιντίαση, Επιχείλιος έρπης, Πυελική φλεγμονώδης νόσος	Ποικιλόχρους πιτυρίαση, Λοίμωξη ουροφόρων οδών, Βακτηριακή κολπίτιδα
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης	Αυξημένη όρεξη	Κατακράτηση υγρών	Υπερτριγλυκεριδαιμία
Ψυχιατρικές διαταραχές	Κατάθλιψη / Καταθλιπτική διάθεση, Συναισθηματική διαταραχή, Αϋπνία, Μειωμένη γενετήσια ορμή	Πνευματική διαταραχή, Μεταβολή στη διάθεση, Επιθετικότητα, Άγχος, Δυσφορία, Αυξημένη γενετήσια ορμή, Νευρικότητα, Εφιάλτες, Ανησυχία, Διαταραχή ύπνου, Στρες
Διαταραχές του νευρικού συστήματος	Κεφαλαλγία	Ζάλη, Ημικρανία	Διαταραχή στην προσοχή, Παραισθησία, Ίλιγγος
Οφθαλμικές διαταραχές			Μη ανεκτικότητα των φακών επαφής, Ξηροφθαλμία, Οφθαλμικό οίδημα
Καρδιακές διαταραχές			Έμφραγμα του μυοκαρδίου, Αίσθημα παλμών
Αγγειακές διαταραχές	Έξαψη	Υπέρταση, Αιμορραγία κιρσοειδών φλεβών, Φλεβική θρομβοεμβολή (ΦΘΕ), Αρτηριακή θρομβοεμβολή (ΑΘΕ)	Υπόταση, Επιπολής φλεβίτιδα, Άλγος φλεβών
Διαταραχές του γαστρεντερικού	Κοιλιακό άλγος, Ναυτία	Διάρροια, Έμετος, Δυσκοιλιότητα, Ξηροστομία, Δυσπεψία, Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων		Αυξημένα ηπατικά ένζυμα*	Εστιακή οζώδης υπερπλασία ήπατος, Χρόνια χολοκυστίτιδα
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού	Ακμή, Αλωπεκία	Υπερίδρωση, Κνησμός, Εξάνθημα, Αλλεργική αντίδραση δέρματος, Χλόασμα, Δερματίτιδα
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού	Μυϊκοί σπασμοί	Οσφυαλγία, Πόνος στις γνάθους	Αίσθημα βάρους
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών			Άλγος ουροφόρων οδών
Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού	Αμηνόρροια, Δυσφορία στους μαστούς, Δυσμηνόρροια, Αιμορραγία κατά τη διάρκεια του κύκλου (Μητρορραγία), Διόγκωση των μαστών	Δυσπλασία τραχήλου, Δυσλειτουργική αιμορραγία μήτρας, Δυσπαρεύνια, Ινοκυστική νόσος μαστού, Μηνορραγία, Διαταραχή εμμηνορρυσίας, Ακανόνιστη αιμορραγία εκ διακοπής, Κύστη ωοθηκών, Άλγος πυέλου, Προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο, Λειομύωμα μήτρας, Σπασμός μήτρας, Μητρική/κολπική αιμορραγία (συμπεριλαμβανομένων των κηλιδώσεων), Κολπική έκκριση, Αιδοιοκολπική ξηρότητα, Γαλακτόρροια, Έκκριση γεννητικών οργάνων, Υπομηνόρροια, Καθυστέρηση εμμηνορρυσίας, Ρήξη ωοθηκικής κύστης, Κολπική οσμή, Αιδοιοκολπικό αίσθημα καύσου, Αιδοιοκολπική ενόχληση, Άλγος μαστών, Ευαισθησία μαστών, Διαταραχή θηλών, Άλγος θηλών	Μάζα στο μαστό, Καρκίνος μαστού in situ, Κύστη μαστού, Έκκριση μαστού, Τραχηλικός πολύποδας, Ερύθημα τραχήλου, Αιμορραγία κατά την συνουσία, Δυσμενόρροια, Ακανόνιστη αιμορραγία εκ διακοπής, Μηνορραγία, Δυσμενόρροια, Ακανόνιστη αιμορραγία εκ διακοπής, Κολπική αιμορραγία, αιμορραγία γεννητικών οργάνων και τραχηλική αιμορραγία, Κολπική έκκριση, Αιδοιοκολπική ξηρότητα, Γαλακτόρροια, Έκκριση γεννητικών οργάνων, Υπομηνόρροια, Καθυστέρηση εμμηνορρυσίας, Ρήξη ωοθηκικής κύστης, Κολπική οσμή, Αιδοιοκολπικό αίσθημα καύσου, Αιδοιοκολπική ενόχληση, Άλγος πυέλου, Προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο, Λειομύωμα μήτρας, Σπασμός μήτρας, Αιδοιοκολπική ξηρότητα
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος			Λεμφαδενοπάθεια
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου			Άσθμα, Δύσπνοια, Επίσταξη
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης	Κόπωση, Ευερεθιστότητα	Οίδημα, Θωρακικό άλγος, Αδιαθεσία, Πυρεξία
Παρακλινικές εξετάσεις	Αύξηση βάρους	Μείωση βάρους, Μεταβολές στην αρτηριακή πίεση, Παθολογικό τραχηλικό επίχρισμα

*Συμπεριλαμβανομένης αιδοιοκολπικής καντιντίασης και ταυτοποιημένου δείγματος μύκητα τραχήλου **Συμπεριλαμβανομένου άλγους μαστών, ευαισθησίας μαστών, διαταραχής θηλών και άλγους θηλών

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών

Σε γυναίκες που χρησιμοποιούν CHC έχει παρατηρηθεί αυξημένος κίνδυνος αρτηριακών και φλεβικών θρομβωτικών και θρομβοεμβολικών συμβάντων, συμπεριλαμβανομένου εμφράγματος του μυοκαρδίου, αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, παροδικών ισχαιμικών επεισοδίων, φλεβικής θρόμβωσης και πνευμονικής εμβολής, τα οποία εξετάζονται αναλυτικότερα στην παράγραφο 4.4. Εμφάνιση αμηνόρροιας και αιμορραγίας κατά τη διάρκεια του κύκλου με βάση τα ημερολόγια ασθενών συνοψίζεται στην παράγραφο 4.4 Έλεγχος του κύκλου.

Οι ακόλουθες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν αναφερθεί σε γυναίκες χρήστριες των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών, τα οποία αναφέρονται στην παράγραφο 4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση:

Όγκοι
- Η συχνότητα διάγνωσης καρκίνου του μαστού είναι πολύ ελαφρώς αυξημένη στις χρήστριες συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών. Επειδή ο καρκίνος του μαστού είναι σπάνιος σε γυναίκες κάτω των 40 ετών, ο επιπλέον αριθμός είναι μικρός σε σχέση με το συνολικό κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Η αιτιολογική συσχέτιση με τη χρήση συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών παραμένει άγνωστη. Για περισσότερες πληροφορίες βλ. παραγράφους 4.3, 4.4.
- Όγκοι ήπατος
Άλλες καταστάσεις
- Οζώδες ερύθημα, πολύμορφο ερύθημα
- Έκκριση από τους μαστούς
- Υπέρταση
- Εκδήλωση ή επιδείνωση καταστάσεων για τις οποίες η συσχέτιση τους με τη χρήση συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών δεν είναι τεκμηριωμένη: νόσος του Crohn, ελκώδης κολίτιδα, επιληψία, ημικρανία, ινομύωμα μήτρας, πορφυρία, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, έρπης κυήσεως, χορεία Sydenham, αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο, χολοστατικός ίκτερος.
- Σε γυναίκες με κληρονομικό αγγειοοίδημα, τα εξωγενή οιστρογόνα μπορεί να προκαλέσουν ή να επιδεινώσουν τα συμπτώματα του αγγειοοιδήματος.
- Οξείες ή χρόνιες διαταραχές της ηπατικής λειτουργίας μπορούν να καταστήσουν αναγκαία τη διακοπή της χρήσης των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών έως ότου οι δείκτες της ηπατικής λειτουργίας να επανέλθουν στο φυσιολογικό.
- Χλόασμα
- Υπερευαισθησία (συμπεριλαμβανομένων συμπτωμάτων όπως εξάνθημα, κνίδωση)

Αλληλεπιδράσεις

Αιμορραγία εκ διαφυγής και/ή αποτυχία αντισύλληψης μπορεί να προκύψουν από αλληλεπιδράσεις άλλων φαρμάκων (επαγωγείς ενζύμων) με τα από του στόματος αντισυλληπτικά (βλ. παράγραφο 4.5).

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-QLAIRA

expand_more

Εγκυμοσύνη Το Qlaira δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης. Εάν προκύψει εγκυμοσύνη κατά τη διάρκεια χρήσης του Qlaira, τότε απαιτείται διακοπή της περαιτέρω λήψης. Ωστόσο, εκτεταμένες επιδημιολογικές μελέτες με συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά που περιέχουν αιθινυλοιστραδιόλη δεν έχουν αναδείξει αυξημένο κίνδυνο γενετικών ανωμαλιών σε παιδιά γυναικών που έκαναν χρήση συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών πριν την κύηση, αλλά ούτε και τερατογεννητική δράση από την ακούσια λήψη συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών κατά τη διάρκεια της κύησης. Μελέτες σε ζώα δεν έχουν δείξει κάποιον κίνδυνο αναπαραγωγικής τοξικότητας (βλ. παράγραφο 5.3). O αυξημένος κίνδυνος για ΦΘΕ κατά τη διάρκεια της λοχείας θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την επανέναρξη (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις). Θηλασμός Η γαλουχία μπορεί να επηρεαστεί από τα συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά, καθώς μπορεί να μειώσουν την ποσότητα και να μεταβάλουν τη σύνθεση του μητρικού γάλακτος. Επομένως, η χρήση των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών γενικά δεν θα πρέπει να συνιστάται μέχρι η γαλουχούσα μητέρα να απογαλακτίσει πλήρως το παιδί της. Μικρές ποσότητες των αντισυλληπτικών στεροειδών και/ή των μεταβολιτών τους μπορεί να απεκκρίνονται με το γάλα κατά τη χρήση συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών. Οι ποσότητες αυτές μπορεί να επηρεάσουν το παιδί. Γονιμότητα Το Qlaira ενδείκνυται για την πρόληψη της εγκυμοσύνης. Για πληροφορίες σχετικά με την επιστροφή στη γονιμότητα, βλ. Φαρμακοδυναμικές.

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-QLAIRA

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: προγεσταγόνα και οιστρογόνα, συνδυασμοί διαδοχής

Κωδικός ATC: G03AΒ08

Σε κλινικές μελέτες με το Qlaira που έλαβαν χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις ΗΠΑ/στον Καναδά υπολογίστηκαν οι δείκτες Pearl ως ακολούθως:

Δείκτης Pearl: (18-50 ετών)

Αποτυχία μεθόδου: 0,42 (ανώτερο όριο 95% CI 0,77)
Αποτυχία χρήστριας + αποτυχία μεθόδου: 0,79 (ανώτερο όριο 95% CI 1,23)

Δείκτης Pearl: (18-35 ετών)

Αποτυχία μεθόδου: 0,51 (ανώτερο όριο 95% CI 0,97)
Αποτυχία χρήστριας + αποτυχία μεθόδου: 1,01 (ανώτερο όριο 95% CI 1,59)

Η αντισυλληπτική δράση των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών βασίζεται στην αλληλεπίδραση διαφόρων παραγόντων, οι πιο σημαντικοί από τους οποίους φαίνεται να είναι η αναστολή της ωορρηξίας, οι μεταβολές στην έκκριση του τραχήλου και οι μεταβολές στο ενδομήτριο.

Σε μία μελέτη ωορρηξίας τριών κύκλων, η αγωγή με Qlaira οδήγησε σε καταστολή της ανάπτυξης των ωοθυλακίων στην πλειονότητα των γυναικών. Η δραστηριότητα των ωοθηκών επέστρεψε στα πριν την αγωγή επίπεδα κατά τη διάρκεια του πρώτου κύκλου μετά το πέρας της αγωγής.

Το Qlaira χορηγείται μέσω ενός σχήματος σταδιακής μείωσης του οιστρογόνου και σταδιακής αύξησης του προγεσταγόνου το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να θεραπεύσει τη βαριά εμμηνορρυσία εν απουσία οργανικής παθολογίας, συμπτώματα που μερικές φορές αναφέρονται ως δυσλειτουργική αιμορραγία μήτρας (dysfunctional uterine bleeding, DUB).

Δύο πολυκεντρικές, διπλά τυφλές, τυχαιοποιημένες μελέτες παρόμοιου σχεδιασμού πραγματοποιήθηκαν για να αξιολογήσουν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του Qlaira σε γυναίκες με συμπτώματα DUB που επιθυμούν από του στόματος αντισύλληψη. Συνολικά, 269 γυναίκες επιλέχτηκαν τυχαία για το Qlaira και 152 για το εικονικό φάρμακο (placebo).

Μετά από 6 μήνες θεραπείας, η διάμεση τιμή της εμμηνορρυσιακής απώλειας αίματος (median menstrual blood loss, MBL) μειώθηκε κατά 88%, από 142 mL σε 17 mL, στην ομάδα του Qlaira σε σύγκριση με 24%, από 154 mL σε 117 mL, στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (placebo).

Μετά από 6 μήνες θεραπείας, η αναλογία των γυναικών που θεραπεύτηκαν τελείως από οποιοδήποτε σύμπτωμα DUB ήταν 29% στην ομάδα του Qlaira σε σύγκριση με 2% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.

Το οιστρογόνο στο Qlaira είναι το estradiol valerate, ένας εστέρας της φυσικής ανθρώπινης 17ß-estradiol (1 mg estradiol valerate αντιστοιχεί σε 0,76 mg 17ß-estradiol). Αυτό το οιστρογόνο είναι διαφορετικό από τα οιστρογόνα αιθινυλοιστραδιόλη ή το προφάρμακό της μεστρανόλη που χρησιμοποιούνται σε άλλα συνδυασμένα από του στόματος αντισυλληπτικά εξαιτίας της έλλειψης μιας αιθινυλικής ομάδας στη θέση 17άλφα.

Το dienogest είναι ένα παράγωγο της νορτεστοστερόνης χωρίς ανδρογονική αλλά με αντι-ανδρογονική δραστικότητα ίση περίπου με το ένα τρίτο αυτής του cyproterone acetate. Το dienogest δεσμεύεται από υποδοχείς προγεστερόνης στην ανθρώπινη μήτρα με μόνο 10% της σχετικής χημικής συγγένειας της προγεστερόνης. Παρόλη τη χαμηλή χημική συγγένεια με τον υποδοχέα προγεστερόνης, το dienogest έχει ισχυρή προγεσταγονική επίδραση in vivo. Το dienogest δεν έχει σημαντική ανδρογονική, αλατοκορτικοειδική ή γλυκοκορτικοειδική δράση in vivo.

Η ενδομήτρια ιστολογία ερευνήθηκε σε μία υποομάδα γυναικών (n=218) σε μία κλινική μελέτη μετά από 20 κύκλους θεραπείας. Δεν υπήρχαν μη φυσιολογικά αποτελέσματα.

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-QLAIRA

expand_more

Dienogest

Απορρόφηση

Μετά από χορήγηση από το στόμα, το dienogest απορροφάται γρήγορα και σχεδόν πλήρως. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις ορού, της τάξης 90,5 ng/ml, επιτυγχάνονται περίπου 1 ώρα μετά από τη χορήγηση από το στόμα του δισκίου Qlaira, το οποίο περιέχει 2 mg estradiol valerate + 3 mg dienogest. Η βιοδιαθεσιμότητα είναι περίπου 91%. Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες του dienogest είναι ανάλογες της δόσης, εντός του εύρους δοσολογίας 1 - 8 mg. Ταυτόχρονη λήψη φαγητού δεν έχει κλινική επίδραση στο ρυθμό και στο βαθμό απορρόφησης του dienogest.

Κατανομή

Ένα σχετικά υψηλό κλάσμα 10% κυκλοφορούντος dienogest είναι παρόν στην ελεύθερη μορφή, ενώ περίπου 90% δεσμεύεται μη ειδικά στη λευκωματίνη. Το dienogest δεν δεσμεύεται στις ειδικές πρωτεΐνες μεταφοράς SHBG και CBG. Ο όγκος κατανομής στη σταθεροποιημένη κατάσταση (V d ,ss) του dienogest είναι 46 l μετά από την ενδοφλέβια χορήγηση 85 µg H-dienogest.

Βιομετασχηματισμός

Το dienogest μεταβολίζεται σχεδόν πλήρως μέσω των γνωστών οδών μεταβολισμού των στεροειδών (υδροξυλίωση, σύζευξη), κυρίως από το CYP 3A4. Οι φαρμακολογικά αδρανείς μεταβολίτες απεκκρίνονται ταχέως, με αποτέλεσμα το dienogest να αποτελεί το κύριο κλάσμα στο πλάσμα, αποτελώντας περίπου το 50% των κυκλοφορούντων παραγώγων ουσιών του dienogest. Η συνολική κάθαρση μετά από την ενδοφλέβια χορήγηση του H-dienogest υπολογίστηκε ως 5,1 l/h.

Απέκκριση

Ο χρόνος ημιζωής στο πλάσμα του dienogest είναι περίπου 11 ώρες. Το dienogest μεταβολίζεται εκτεταμένα και μόνο το 1% του φαρμάκου απεκκρίνεται αμετάβλητο. Η αναλογία της απέκκρισης από τα ούρα σε σύγκριση με την απέκκριση από τα κόπρανα είναι περίπου 3:1, μετά από χορήγηση από το στόμα 0,1 mg/kg. Μετά από τη χορήγηση από το στόμα, το 42% της δόσης απεκκρίνεται εντός των πρώτων 24 ωρών και το 63% εντός 6 ημερών μέσω νεφρικής απέκκρισης. Ένα συνδυασμένο 86% της δόσης απεκκρίνεται με τα ούρα και τα κόπρανα μετά από 6 ημέρες.

Συνθήκες σταθεροποιημένης κατάστασης

Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες του dienogest δεν επηρεάζονται από τα επίπεδα της SHBG. Η σταθεροποιημένη κατάσταση επιτυγχάνεται μετά από 3 ημέρες με την ίδια δοσολογία των 3 mg dienogest σε συνδυασμό με 2 mg estradiol valerate. Η κατώτατη, μέγιστη και μέση συγκέντρωση ορού του dienogest στη σταθεροποιημένη κατάσταση είναι 11,8 ng/ml, 82,9 ng/ml και 33,7 ng/ml, αντίστοιχα. Η μέση αναλογία συσσώρευσης για την AUC (0-24 ώρες) καθορίστηκε ότι είναι 1,24.

Estradiol valerate

Απορρόφηση

Μετά από τη χορήγηση από το στόμα, η estradiol valerate απορροφάται πλήρως. Η διάσπαση σε οιστραδιόλη και βαλεριανικό οξύ λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια της απορρόφησης από τον εντερικό βλεννογόνο ή κατά τη διάρκεια της πρώτης διόδου από το ήπαρ. Από τη διεργασία παράγεται οιστραδιόλη και οι μεταβολίτες της, οιστρόνη και οιστριόλη. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις ορού της οιστραδιόλης της τάξης του 70,6 pg/ml επιτυγχάνονται μεταξύ 1,5 και 12 ωρών μετά από εφάπαξ λήψη του δισκίου που περιέχει 3 mg estradiol valerate κατά την Ημέρα 1.

Βιομετασχηματισμός

Το βαλεριανικό οξύ μεταβολίζεται ταχέως. Μετά από τη χορήγηση από το στόμα, περίπου το 3% της δόσης είναι άμεσα βιοδιαθέσιμο ως οιστραδιόλη. Η οιστραδιόλη υπόκειται σε εκτεταμένο μεταβολισμό πρώτης διόδου και ένα σημαντικό μέρος της χορηγηθείσας δόσης μεταβολίζεται ήδη στο γαστρεντερικό βλεννογόνο. Μαζί με τον προσυστηματικό μεταβολισμό στο ήπαρ, περίπου το 95% της χορηγούμενης από το στόμα δόσης έχει μεταβολιστεί πριν εισέλθει στη συστηματική κυκλοφορία. Οι κύριοι μεταβολίτες είναι οιστρόνη, θειική οιστρόνη και γλυκουρονίδιο οιστρόνης.

Κατανομή

Στον ορό, το 38% της οιστραδιόλης δεσμεύεται στο SHBG, 60% στη λευκωματίνη και 2-3% κυκλοφορεί σε ελεύθερη μορφή. Η οιστραδιόλη μπορεί να επάγει ελαφρώς τις συγκεντρώσεις ορού της SHBG με δοσοεξαρτώμενο τρόπο. Κατά την ημέρα 21 του κύκλου αγωγής, η SHBG ήταν περίπου στο 148% των αρχικών τιμών, και μειώθηκε σε περίπου 141% των αρχικών τιμών κατά την ημέρα 28 (τέλος της φάσης αδρανών δισκίων). Ένας φαινομενικός όγκος κατανομής περίπου 1,2 l/kg καθορίστηκε μετά από ενδοφλέβια χορήγηση.

Απέκκριση

Η ημιζωή της κυκλοφορούσας οιστραδιόλης στο πλάσμα είναι περίπου 90 λεπτά. Μετά από τη χορήγηση από το στόμα, ωστόσο, η κατάσταση διαφέρει. Λόγω της μεγάλης κυκλοφορούσας δεξαμενής θειικών οιστρογόνων και γλυκουρονιδίων, καθώς επίσης και λόγω της εντερο-ηπατικής επανακυκλοφορίας, η τελική ημιζωή της οιστραδιόλης μετά από τη χορήγηση από το στόμα αντιπροσωπεύει μια σύνθετη παράμετρο η οποία εξαρτάται από όλες αυτές τις διεργασίες και κυμαίνεται στο εύρος των 13-20 ωρών περίπου. Η οιστραδιόλη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα, με περίπου το 10% να απεκκρίνεται στα κόπρανα.

Συνθήκες σταθεροποιημένης κατάστασης

Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της οιστραδιόλης επηρεάζονται από τα επίπεδα της SHBG. Σε νεαρές γυναίκες, τα μετρούμενα επίπεδα πλάσματος της οιστραδιόλης είναι μια σύνθεση της ενδογενούς οιστραδιόλης και της οιστραδιόλης που παράγεται από το Qlaira. Κατά τη φάση αγωγής των 2 mg estradiol valerate + 3 mg dienogest, η μέγιστη και η μέση συγκέντρωση της οιστραδιόλης στον ορό στη σταθεροποιημένη κατάσταση είναι 66,0 pg/ml και 51,6 pg/ml, αντίστοιχα. Κατά τη διάρκεια του κύκλου των 28 ημερών, οι σταθεροποιημένες ελάχιστες συγκεντρώσεις οιστραδιόλης διατηρήθηκαν και κυμάνθηκαν από 28,7 pg/ml έως 64,7 pg/ml.

Ειδικοί Πληθυσμοί

Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες του Qlaira δεν έχουν διερευνηθεί σε ασθενείς με επηρεασμένη νεφρική ή ηπατική λειτουργία.

DrugBank

Description

expand_more

Γενικά αναφέρεται στο 17-β-ισομερές της Estradiol, ένα αρωματισμένο στεροειδές C18 με υδροξυλομάδα στις θέσεις 3-β- και 17-β-. Η Estradiol-17-β είναι η πιο δραστική μορφή των οιστρογόνων των θηλαστικών. Στους ανθρώπους, παράγεται κυρίως από τις ωοθήκες και τον πλακούντα σε κυκλική βάση. Παράγεται επίσης από τον λιπώδη ιστό ανδρών και μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών. Το 17-α-ισομερές της Estradiol συνδέεται ασθενώς με τους υποδοχείς οιστρογόνων (receptors, estrogen) και παρουσιάζει μικρή οιστρογονική δράση σε οιστρογόνο-ευαίσθητους ιστούς. Διάφορα ισομερή μπορούν να συντεθούν. [PubChem]

DrugBank

Indication

expand_more

DrugBank

Pharmacology

expand_more

Η Estradiol, η κύρια ενδοκυτταρική ανθρώπινη οιστρογόνο, είναι σημαντικά πιο δραστική από τους μεταβολίτες της, την estrone και την estriol, σε κυτταρικό επίπεδο.

DrugBank

Mechanism of action

expand_more

Η Estradiol εισέρχεται ελεύθερα στα κυττάρα-στόχους (π.χ., γυναικεία όργανα, μαστοί, υποθάλαμος, υπόφυση) και αλληλεπιδρά με έναν υποδοχέα κυττάρου-στόχου. Όταν ο υποδοχέας οιστρογόνων έχει δεσμεύσει τον συνδέτη του, μπορεί να εισέλθει στον πυρήνα του κυττάρου-στόχου και να ρυθμίσει τη μεταγραφή γονιδίων, η οποία οδηγεί στο σχηματισμό αγγελιαφόρου RNA (mRNA). Το mRNA αλληλεπιδρά με τα ριβοσώματα για την παραγωγή συγκεκριμένων πρωτεϊνών που εκφράζουν την επίδραση της Estradiol στο κύτταρο-στόχο. Τα οιστρογόνα αυξάνουν την ηπατική σύνθεση της σφαιρίνης που δεσμεύει τις σεξουαλικές ορμόνες (SHBG), της θυροειδικής σφαιρίνης (TBG) και άλλων πρωτεϊνών του ορού και καταστέλλουν την έκκριση της ωχρινοτρόπου ορμόνης (FSH) από την πρόσθια υπόφυση.

DrugBank

Absorption

expand_more

43%

DrugBank

Half life

expand_more

36 ώρες

DrugBank

Protein binding

expand_more

95%

DrugBank

Route of elimination

expand_more

Η Estradiol, η estrone και η estriol απεκκρίνονται στα ούρα μαζί με συζεύξεις γλυκουρονιδίου και θειικών αλάτων.

DrugBank

Volume of distribution

expand_more

null

DrugBank

Clearance

expand_more

null

DrugBank

Toxicity

expand_more

Μπορεί να προκαλέσει ναυτία και εμετό, και μπορεί να εμφανιστεί αιμορραγία στέρησης στις γυναίκες.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Η εστραδιόλη δρα στους οιστρογονικούς υποδοχείς για την ανακούφιση των αγγειοκινητικών συμπτωμάτων (όπως οι εξάψεις) και των ουρογεννητικών συμπτωμάτων (όπως η κολπική ξηρότητα και η δυσπαρεύνια). Η εστραδιόλη έχει επίσης αποδειχθεί ότι ασκεί ευεργετικά αποτελέσματα στην οστική πυκνότητα, αναστέλλοντας την οστική απορρόφηση. Τα οιστρογόνα φαίνεται να αναστέλλουν την οστική απορρόφηση και μπορεί να έχουν ευεργετικές επιδράσεις στο λιπιδαιμικό προφίλ του πλάσματος. Τα οιστρογόνα προκαλούν αύξηση της ηπατικής σύνθεσης διαφόρων πρωτεϊνών, οι οποίες περιλαμβάνουν τη σφαιρίνη που δεσμεύει τις ορμόνες του φύλου (SHBG) και τη θυρεοειδική σφαιρίνη (TBG). Τα οιστρογόνα είναι γνωστό ότι καταστέλλουν τον σχηματισμό της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH) στην πρόσθια υπόφυση. Σημείωση σχετικά με την υπερπηκτική κατάσταση, την καρδιαγγειακή υγεία και την αρτηριακή πίεση Η εστραδιόλη μπορεί να προκαλέσει αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης (DVT) και εγκεφαλικού επεισοδίου, και η χρήση της πρέπει να αποφεύγεται σε ασθενείς με υψηλό κίνδυνο αυτών των καταστάσεων. Η εστρογόνα προκαλεί υπερπηκτική κατάσταση, η οποία σχετίζεται επίσης τόσο με τη χρήση από του στόματος αντισυλληπτικών (OC) που περιέχουν οιστρογόνα όσο και με την εγκυμοσύνη. Αν και τα οιστρογόνα προκαλούν αύξηση στα επίπεδα ρενίνης και αγγειοτενσίνης του πλάσματος. Η επαγόμενη από οιστρογόνα αύξηση της αγγειοτενσίνης, προκαλώντας κατακράτηση νατρίου, η οποία πιθανώς αποτελεί τον μηχανισμό που προκαλεί υπέρταση μετά από θεραπεία με από του στόματος αντισυλληπτικά.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Η εστρογόνα βρίσκεται στους ιστούς του μαστού, της μήτρας, των ωοθηκών, του δέρματος, του προστάτη, των οστών, του λίπους και του εγκεφάλου. Η κύρια πηγή εστρογόνων σε ενήλικες γυναίκες κατά την αναπαραγωγική περίοδο της ζωής είναι το ωοθηκικό ωοθυλάκιο, το οποίο εκκρίνει 70 έως 500 mcg εστραδιόλης καθημερινά. Μετά την εμμηνόπαυση, ωστόσο, η πλειονότητα των ενδογενών οιστρογόνων παράγεται από τον μετασχηματισμό της ανδροστενδιόνης (η οποία εκκρίνεται από τον φλοιό των επινεφριδίων) σε οιστρόνη στους περιφερικούς ιστούς. Τόσο η οιστρόνη όσο και η θειική της σύζευξη, η οιστρόνη θειική, αντιπροσωπεύουν τα πιο άφθονα οιστρογόνα που βρίσκονται σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Η εστραδιόλη, ωστόσο, είναι σημαντικά πιο δραστική από την οιστρόνη και την εστριολη στον οιστρογονικό υποδοχέα (ER). Ως αποτέλεσμα, η υψηλότερη συγκέντρωση οιστρόνης στον μετεμμηνοπαυσιακό πληθυσμό, μπορεί να προκαλέσει διάφορες ανεπιθύμητες επιδράσεις. Αυτές οι επιδράσεις μπορεί να περιλαμβάνουν εξάψεις, ρίγη, κολπική ξηρότητα, διαταραχές της διάθεσης, ακανόνιστη εμμηνόρροια και ρίγη, εκτός από προβλήματα ύπνου. Η εστραδιόλη λειτουργεί δεσμευόμενη σε υποτύπους του οιστρογονικού υποδοχέα: οιστρογονικό υποδοχέα άλφα (ERα) και οιστρογονικό υποδοχέα βήτα (ERβ). Επίσης, ασκεί ισχυρό αγωνισμό στον G Protein-coupled estrogen receptor (GPER), ο οποίος αναγνωρίζεται ως σημαντικός ρυθμιστής των ταχέων επιδράσεων αυτού του φαρμάκου. Μόλις ο οιστρογονικός υποδοχέας δεσμευτεί στο προσδέμα του, εισέρχεται στον πυρήνα του κυττάρου-στόχου, ρυθμίζοντας την μεταγραφή γονιδίων και τον σχηματισμό αγγελιαφόρου RNA. Αυτό το mRNA έρχεται σε επαφή με ριβοσώματα παράγοντας ειδικές πρωτεΐνες που εκφράζουν την επίδραση της εστραδιόλης στο κύτταρο-στόχο. Ο αγωνισμός των οιστρογονικών υποδοχέων αυξάνει τις προ-οιστρογονικές επιδράσεις, οδηγώντας στην ανακούφιση των αγγειοκινητικών και ουρογεννητικών συμπτωμάτων μιας μετεμμηνοπαυσιακής κατάστασης ή κατάστασης χαμηλής εστραδιόλης.

Τα ενδογενή οιστρογόνα είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνα για την ανάπτυξη και τη διατήρηση του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος και των δευτερογενών χαρακτηριστικών του φύλου. Αν και τα κυκλοφορούντα οιστρογόνα υπάρχουν σε δυναμική ισορροπία μεταβολικών διασυνδέσεων, η εστραδιόλη είναι το κύριο ενδοκυτταρικό ανθρώπινο οιστρογόνο και είναι σημαντικά πιο δραστικό από τους μεταβολίτες της, την οιστρόνη και την εστριολη, σε επίπεδο υποδοχέα. … Μετά την εμμηνόπαυση, τα περισσότερα ενδογενή οιστρογόνα παράγονται από τη μετατροπή της ανδροστενδιόνης, που εκκρίνεται από τον φλοιό των επινεφριδίων, σε οιστρόνη από τους περιφερικούς ιστούς. Έτσι, η οιστρόνη και η θειική της σύζευξη, η οιστρόνη θειική, είναι τα πιο άφθονα κυκλοφορούντα οιστρογόνα σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Τα οιστρογόνα δρουν δεσμευόμενα σε πυρηνικούς υποδοχείς σε οιστρογονικά ευαίσθητους ιστούς. Μέχρι σήμερα, έχουν αναγνωριστεί δύο οιστρογονικοί υποδοχείς. Αυτοί ποικίλλουν σε αναλογία από ιστό σε ιστό. Τα κυκλοφορούντα οιστρογόνα ρυθμίζουν την έκκριση των γοναδοτροπινών, της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) και της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH) από την υπόφυση, μέσω ενός μηχανισμού αρνητικής ανάδρασης. Τα οιστρογόνα δρουν μειώνοντας τα αυξημένα επίπεδα αυτών των ορμονών που παρατηρούνται σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες.

Τα οιστρογόνα έχουν σημαντικό ρόλο στο αναπαραγωγικό, σκελετικό, καρδιαγγειακό και κεντρικό νευρικό σύστημα στις γυναίκες, και δρουν κυρίως ρυθμίζοντας την έκφραση των γονιδίων. Η βιολογική απόκριση ξεκινά όταν το οιστρογόνο δεσμεύεται σε ένα πεδίο σύνδεσης προσδέματος του οιστρογονικού υποδοχέα, προκαλώντας μια διαμορφωτική αλλαγή που οδηγεί σε μεταγραφή γονιδίων μέσω ειδικών στοιχείων απόκρισης οιστρογόνων (ERE) των προαγωγέων γονιδίων-στόχων. Η επακόλουθη ενεργοποίηση ή καταστολή του γονιδίου-στόχου διαμεσολαβείται μέσω 2 διακριτών πεδίων μετα-ενεργοποίησης (δηλαδή, AF-1 και AF-2) του υποδοχέα. Ο οιστρογονικός υποδοχέας διαμεσολαβεί επίσης τη μεταγραφή γονιδίων χρησιμοποιώντας διαφορετικά στοιχεία απόκρισης (δηλαδή, AP-1) και άλλες οδούς σηματοδότησης. Πρόσφατες εξελίξεις στη μοριακή φαρμακολογία των οιστρογόνων και των οιστρογονικών υποδοχέων οδήγησαν στην ανάπτυξη επιλεκτικών ρυθμιστών οιστρογονικών υποδοχέων (π.χ., κλομιφαίνη, ραλοξιφαίνη, ταμοξιφαίνη, τορεμιφαίνη), παραγόντων που δεσμεύουν και ενεργοποιούν τον οιστρογονικό υποδοχέα αλλά παρουσιάζουν ιστό-ειδικές επιδράσεις διακριτές από τα οιστρογόνα. Η ιστό-ειδική δραστηριότητα οιστρογόνου-αγωνιστή ή ανταγωνιστή αυτών των φαρμάκων φαίνεται να σχετίζεται με δομικές διαφορές στο σύμπλοκο του οιστρογονικού υποδοχέα τους (π.χ., ειδικά η επιφανειακή τοπογραφία του AF-2 για τη ραλοξιφαίνη) σε σύγκριση με το σύμπλοκο οιστρογόνου (εστραδιόλης)-οιστρογονικού υποδοχέα. Ένας δεύτερος οιστρογονικός υποδοχέας έχει επίσης αναγνωριστεί, και η ύπαρξη τουλάχιστον 2 οιστρογονικών υποδοχέων (ER-άλφα, ER-βήτα) μπορεί να συμβάλλει στην ιστό-ειδική δραστηριότητα των επιλεκτικών ρυθμιστών. Ενώ ο ρόλος του οιστρογονικού υποδοχέα στα οστά, τον καρδιαγγειακό ιστό και το ΚΝΣ συνεχίζει να μελετάται, τα αναδυόμενα στοιχεία υποδεικνύουν ότι ο μηχανισμός δράσης των οιστρογονικών υποδοχέων σε αυτούς τους ιστούς διαφέρει από τον τρόπο λειτουργίας των οιστρογονικών υποδοχέων στον αναπαραγωγικό ιστό. /Γενική Δήλωση για τα Οιστρογόνα/

Έχουν αναγνωριστεί ενδοκυτταρικές πρωτεΐνες που δεσμεύουν οιστρογόνα σε οιστρογονικά ευαίσθητους ιστούς, συμπεριλαμβανομένων των γυναικείων γεννητικών οργάνων, των μαστών, της υπόφυσης και του υποθαλάμου. Το σύμπλοκο που δεσμεύει οιστρογόνα (δηλαδή, πρωτεΐνη κυτταρολύματος και οιστρογόνο) διανέμεται στον πυρήνα του κυττάρου, όπου διεγείρει τη σύνθεση DNA, RNA και πρωτεϊνών. Η παρουσία αυτών των πρωτεϊνών υποδοχέων είναι υπεύθυνη για την παρηγορητική ανταπόκριση στη θεραπεία με οιστρογόνα σε γυναίκες με μεταστατικό καρκίνωμα του μαστού. /Γενική Δήλωση για τα Οιστρογόνα/

Τα οιστρογόνα έχουν γενικά ευεργετικές επιδράσεις στις συγκεντρώσεις χοληστερόλης και φωσφολιπιδίων του αίματος. Τα οιστρογόνα μειώνουν τις συγκεντρώσεις LDL-χοληστερόλης και αυξάνουν τις συγκεντρώσεις HDL-χοληστερόλης με δοσοεξαρτώμενο τρόπο. Η μείωση των συγκεντρώσεων LDL-χοληστερόλης που σχετίζεται με τη θεραπεία με οιστρογόνα φαίνεται να οφείλεται σε αυξημένο καταβολισμό της LDL, ενώ η αύξηση των συγκεντρώσεων τριγλυκεριδίων προκαλείται από αυξημένη παραγωγή μεγάλων, πλούσιων σε τριγλυκερίδια, λιποπρωτεϊνών πολύ χαμηλής πυκνότητας (VLDL). Οι αλλαγές στις συγκεντρώσεις χοληστερόλης HDL του ορού φαίνεται να οφείλονται κυρίως σε αύξηση της περιεκτικότητας σε χοληστερόλη και απολιποπρωτεΐνη Α-1 των HDL2 και σε ελαφρά αύξηση της χοληστερόλης HDL3. /Γενική Δήλωση για τα Οιστρογόνα/

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον Μηχανισμό Δράσης (Πλήρης) για την ΕΣΤΡΑΔΙΟΛΗ (7 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Η απορρόφηση διαφόρων σκευασμάτων εστραδιόλης περιγράφεται παρακάτω:

Δισκία και ενέσεις από το στόμα Ο μεταβολισμός πρώτης διόδου στο γαστρεντερικό σωλήνα διασπά γρήγορα τα δισκία εστραδιόλης πριν εισέλθουν στη συστηματική κυκλοφορία. Η βιοδιαθεσιμότητα των από του στόματος οιστρογόνων αναφέρεται ότι είναι 2-10% λόγω σημαντικών επιδράσεων πρώτης διόδου. Η εστεροποίηση της εστραδιόλης βελτιώνει τη χορήγηση (π.χ. με εστραδιόλη βαλερική) ή παρατείνει την απελευθέρωση από ενδομυϊκές ενέσεις εναπόθεσης (συμπεριλαμβανομένης της εστραδιόλης κυπιονικής) μέσω υψηλότερης λιποφιλίας. Μετά την απορρόφηση, οι εστέρες υδρολύονται, οδηγώντας στην απελευθέρωση ενδογενούς εστραδιόλης ή 17β-εστραδιόλης.

Δερματικά παρασκευάσματα Τα δερματικά παρασκευάσματα απελευθερώνουν αργά εστραδιόλη μέσω του άθικτου δέρματος, διατηρώντας τα κυκλοφορούντα επίπεδα εστραδιόλης κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 1 εβδομάδας. Αξιοσημείωτα, η βιοδιαθεσιμότητα της εστραδιόλης μετά από δερματική χορήγηση είναι περίπου 20 φορές υψηλότερη από ό,τι μετά από από του στόματος χορήγηση. Η δερματική εστραδιόλη αποφεύγει τις επιδράσεις μεταβολισμού πρώτης διόδου που μειώνουν τη βιοδιαθεσιμότητα. Η χορήγηση μέσω του γλουτού οδηγεί σε Cmax περίπου 174 pg/mL σε σύγκριση με 147 pg/mL μέσω της κοιλιάς.

Σπρέι παρασκευάσματα Μετά από καθημερινή χορήγηση, οι μορφές σπρέι εστραδιόλης φτάνουν σε σταθερή κατάσταση εντός 7-8 ημερών. Μετά από 3 σπρέι καθημερινά, η Cmax είναι περίπου 54 pg/mL με Tmax 20 ωρών. Η AUC είναι περίπου 471 pg•hr/mL.

Κολπικός δακτύλιος και κρέμες παρασκευάσματα Η εστραδιόλη απορροφάται αποτελεσματικά μέσω των βλεννογόνων του κόλπου. Η κολπική χορήγηση οιστρογόνων παρακάμπτει τον μεταβολισμό πρώτης διόδου. Η Tmax μετά τη χορήγηση κολπικού δακτυλίου κυμαίνεται από 0,5 έως 1 ώρα. Η Cmax είναι περίπου 63 pg/mL. Το κολπικό παρασκεύασμα κρέμας είχε Cmax εστραδιόλης (συστατικό της κρέμας κολπικού εστρογονικού συμπυκνώματος Premarin) 12,8 ± 16,6 pg/mL, Tmax 8,5 ± 6,2 ώρες, με AUC 231 ± 285 pg•hr/mL.

Η εστραδιόλη απεκκρίνεται στα ούρα με θειικές και γλυκουρονιδικές συζεύξεις.

Τα εξωγενώς χορηγούμενα οιστρογόνα διανέμονται με παρόμοιο τρόπο με τα ενδογενή οιστρογόνα. Μπορούν να βρεθούν σε όλο το σώμα, ειδικά στα στοχευμένα όργανα των ορμονών φύλου, όπως το στήθος, οι ωοθήκες και η μήτρα.

Σε μία φαρμακοκινητική μελέτη, η κάθαρση από το στόμα μικροκρυσταλλικής εστραδιόλης σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες ήταν 29,9±15,5 mL/min/kg. Μια άλλη μελέτη αποκάλυψε κάθαρση ενδοφλεβίως χορηγούμενης εστραδιόλης 1,3 mL/min/kg.

Τα οιστρογόνα που χρησιμοποιούνται σε θεραπευτικά σχήματα απορροφώνται καλά μέσω του δέρματος, των βλεννογόνων και του γαστρεντερικού (GI) σωλήνα. Η κολπική χορήγηση οιστρογόνων παρακάμπτει τον μεταβολισμό πρώτης διόδου.

Το σύστημα διαδερμικής χορήγησης εστραδιόλης συνεχούς απελευθέρωσης (μία φορά την εβδομάδα) απελευθερώνει συνεχώς εστραδιόλη, η οποία μεταφέρεται μέσω του άθικτου δέρματος, οδηγώντας σε διατηρημένα κυκλοφορούντα επίπεδα εστραδιόλης κατά τη διάρκεια μιας περιόδου θεραπείας 7 ημερών. Η συστηματική βιοδιαθεσιμότητα της εστραδιόλης μετά από δερματική χορήγηση είναι περίπου 20 φορές υψηλότερη από αυτήν μετά από από του στόματος χορήγηση. Αυτή η διαφορά οφείλεται στην απουσία μεταβολισμού πρώτης διόδου όταν η εστραδιόλη χορηγείται μέσω της δερματικής οδού.

Σε μια μελέτη Φάσης Ι σε 14 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, η εισαγωγή του ESTRING (κολπικός δακτύλιος εστραδιόλης) αύξησε γρήγορα τα επίπεδα εστραδιόλης (Ε2) στον ορό. Ο χρόνος επίτευξης μέγιστων επιπέδων εστραδιόλης στον ορό (Tmax) ήταν 0,5 έως 1 ώρα. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις εστραδιόλης στον ορό μετά από την αρχική έκρηξη μειώθηκαν γρήγορα τις επόμενες 24 ώρες και ήταν σχεδόν αδιάκριτες από τη μέση τιμή της βάσης (εύρος: 5 έως 22 pg/mL). Τα επίπεδα εστραδιόλης και οιστρόνης (Ε1) στον ορό κατά τις επόμενες 12 εβδομάδες, κατά τις οποίες ο δακτύλιος διατηρήθηκε στην κολπική θήκη, παρέμειναν σχετικά αμετάβλητα.

Πίνακας: ΜΕΣΟΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΦΑΡΜΑΚΟΚΙΝΗΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ ESTRING [Πίνακας#4649]

Η αρχική κορύφωση της εστραδιόλης μετά την εφαρμογή του δεύτερου δακτυλίου στις ίδιες γυναίκες είχε ως αποτέλεσμα ~38% χαμηλότερη Cmax, προφανώς λόγω μειωμένης συστηματικής απορρόφησης μέσω του θεραπευμένου κολπικού επιθηλίου. Η σχετική συστηματική έκθεση από την αρχική κορύφωση του ESTRING αντιστοιχούσε περίπου στο 4% της συνολικής έκθεσης σε εστραδιόλη κατά την περίοδο των 12 εβδομάδων.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Απορρόφηση, Κατανομή και Απέκκριση (Πλήρης) για την ΕΣΤΡΑΔΙΟΛΗ (17 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Πάνω από το 95% των οιστρογόνων κυκλοφορεί στο αίμα συνδεδεμένο με τη σφαιρίνη που δεσμεύει τις ορμόνες του φύλου (SHBG) και την αλβουμίνη.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Τα εξωγενώς χορηγούμενα οιστρογόνα μεταβολίζονται με τον ίδιο τρόπο όπως τα ενδογενή οιστρογόνα. Ο μεταβολικός μετασχηματισμός συμβαίνει κυρίως στο ήπαρ και το έντερο. Η εστραδιόλη μεταβολίζεται σε οιστρόνη, και και οι δύο μετατρέπονται σε εστριολη, η οποία στη συνέχεια απεκκρίνεται στα ούρα. Επίσης, λαμβάνει χώρα στο ήπαρ η σύζευξη οιστρογόνων με θειική και γλυκουρονιδική ομάδα. Η χολική απέκκριση των μεταβολικών συζεύξεων απελευθερώνεται στο έντερο, και συμβαίνει υδρόλυση των οιστρογόνων στο έντερο, ακολουθούμενη από επαναρρόφηση. Το ηπατικό ένζυμο CYP3A4 εμπλέκεται σε μεγάλο βαθμό στον μεταβολισμό της εστραδιόλης. Το CYP1A2 παίζει επίσης ρόλο.

Τα εξωγενή οιστρογόνα μεταβολίζονται με τον ίδιο τρόπο όπως τα ενδογενή οιστρογόνα. Τα κυκλοφορούντα οιστρογόνα υπάρχουν σε δυναμική ισορροπία μεταβολικών διασυνδέσεων. Αυτοί οι μετασχηματισμοί λαμβάνουν χώρα κυρίως στο ήπαρ. Η εστραδιόλη μετατρέπεται αναστρέψιμα σε οιστρόνη, και και οι δύο μπορούν να μετατραπούν σε εστριολη, η οποία είναι ο κύριος μεταβολίτης στα ούρα. Τα οιστρογόνα υφίστανται επίσης εντεροηπατική ανακύκλωση μέσω θειικής και γλυκουρονιδικής σύζευξης στο ήπαρ, χολικής απέκκρισης συζεύξεων στο έντερο και υδρόλυσης στο έντερο ακολουθούμενη από επαναρρόφηση. Σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, ένα σημαντικό ποσοστό των κυκλοφορούντων οιστρογόνων υπάρχει ως θειικές συζεύξεις, ειδικά η οιστρόνη θειική, η οποία χρησιμεύει ως κυκλοφορούν απόθεμα για τον σχηματισμό πιο δραστικών οιστρογόνων.

Οι παραλλαγές στον μεταβολισμό της εστραδιόλης … εξαρτώνται από το στάδιο του εμμηνορροϊκού κύκλου … Γενικά, η ορμόνη υφίσταται ταχεία ηπατική βιομετατροπή με χρόνο ημιζωής στο πλάσμα που μετράται σε λεπτά.

Η εστραδιόλη μετατρέπεται κυρίως … σε εστριολη, η οποία είναι ο κύριος μεταβολίτης στα ούρα. Μια ποικιλία θειικών και γλυκουρονιδικών συζεύξεων απεκκρίνονται επίσης στα ούρα.

Ο μεταβολισμός της εστραδιόλης-17β και της οιστρόνης είναι παρόμοιος σε αρουραίους και ανθρώπους, καθώς και τα δύο είδη μετασχηματίζουν αυτά τα στεροειδή κυρίως με 2-υδροξυλίωση (αρωματική), καθώς και με 16α-υδροξυλίωση. Οι γλυκουρονιδες των διαφόρων μεταβολιτών απεκκρίνονται στη χολή. Οι διαφορές στον μεταβολισμό των οιστρογόνων από ανθρώπους και αρουραίους έγκεινται κυρίως στον τύπο σύζευξης. Ένα σχετικά μεγάλο ποσοστό της χορηγούμενης οιστρόνης, εστραδιόλης-17β και εστριολης μετασχηματίζεται σε αρουραίους σε μεταβολίτες οξειδωμένους τόσο στη θέση C-2 όσο και στη C-16. Όταν χορηγείται εστριολη σε αρουραίους, γλυκουρονίδες και, σε μικρότερο βαθμό, θειικές ενώσεις 16-κετοοιστραδιόλης και 2- και 3-μεθυλ αιθέρες 2-υδροξυοιστριόλης και 2-υδροξυ-16-κετοοιστραδιόλης απεκκρίνονται στη χολή. Αντίθετα, οι υδροξυλιώσεις στη θέση C-6 ή C-7 του δακτυλίου Β της εστραδιόλης-17β και της οιστρόνης αποτελούν δευτερεύουσα οδό σε αρουραίους. Οι 2-υδροξυοιστρογόνα (‘κατεχολικές οιστρογόνες’) μετασχηματίζονται περαιτέρω μέσω διαφόρων οδών, συμπεριλαμβανομένης της ομοιοπολικής σύνδεσης με πρωτεΐνες.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον Μεταβολισμό/Μεταβολίτες (Πλήρης) για την ΕΣΤΡΑΔΙΟΛΗ (8 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.

Η 17-β-εστραδιόλη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν 17-β-Estradiol-3-glucuronide, 4-Hydroxyestradiol, 2-hydroxyestradiol, και 17-β-Estradiol glucuronide.

Τα εξωγενή οιστρογόνα μεταβολίζονται χρησιμοποιώντας τον ίδιο μηχανισμό όπως τα ενδογενή οιστρογόνα. Τα οιστρογόνα μεταβολίζονται μερικώς από το κυτόχρωμα P450. Οδός Απέκκρισης: Η εστραδιόλη, η οιστρόνη και η εστριολη απεκκρίνονται στα ούρα μαζί με τις γλυκουρονιδικές και θειικές συζεύξεις. Χρόνος Ημιζωής: 36 ώρες

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Οι τελικοί χρόνοι ημιζωής για διάφορα προϊόντα οιστρογόνων μετά από από του στόματος ή ενδοφλέβια χορήγηση έχουν αναφερθεί ότι κυμαίνονται από 1-12 ώρες. Μια φαρμακοκινητική μελέτη από του στόματος χορήγησης εστραδιόλης βαλερικής σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες αποκάλυψε τελικό χρόνο ημιζωής αποβολής 16,9 ± 6,0 ώρες. Μια φαρμακοκινητική μελέτη ενδοφλέβιας χορήγησης εστραδιόλης σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες έδειξε χρόνο ημιζωής αποβολής 27,45 ± 5,65 λεπτά. Ο χρόνος ημιζωής της εστραδιόλης φαίνεται να ποικίλλει ανάλογα με τη διαδρομή χορήγησης.

… Μετά από από του στόματος χορήγηση … ο τελικός χρόνος ημιζωής ήταν 20,1 ώρες …

MeSH classification

expand_more

Ουσίες που αλληλεπιδρούν με τους ΟΙΣΤΡΟΓΟΝΙΚΟΥΣ ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ σε ιστούς-στόχους για να επιφέρουν τα αποτελέσματα παρόμοια με αυτά της ΕΣΤΡΑΔΙΟΛΗΣ. Τα οιστρογόνα διεγείρουν τα γυναικεία αναπαραγωγικά όργανα και την ανάπτυξη των δευτερογενών ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΦΥΛΟΥ. Οι οιστρογονικές χημικές ουσίες περιλαμβάνουν φυσικές, συνθετικές, στεροειδείς ή μη στεροειδείς ενώσεις.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

4TI98Z838E

ΕΣΤΡΑΔΙΟΛΗ

Χημική Δομή [CS] - Ομόλογα Εστραδιόλης

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Ομάδα [EPC] - Οιστρογόνο

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αγωνιστές Οιστρογονικών Υποδοχέων

Η εστραδιόλη είναι ένα Οιστρογόνο. Ο μηχανισμός δράσης της εστραδιόλης είναι ως Αγωνιστής Οιστρογονικών Υποδοχέων.

ΕΣΤΡΑΔΙΟΛΗ

Ομόλογα Εστραδιόλης [CS]; Αγωνιστές Οιστρογονικών Υποδοχέων [MoA]; Οιστρογόνο [EPC]

ΕΣΤΡΑΔΙΟΛΗ GEL 0.1%

Οιστρογόνο [EPC]; Αγωνιστές Οιστρογονικών Υποδοχέων [MoA]; Ομόλογα Εστραδιόλης [CS]

ΕΣΤΡΑΔΙΟΛΗ ΔΙΑΔΕΡΜΙΚΗ

Αγωνιστές Οιστρογονικών Υποδοχέων [MoA]; Ομόλογα Εστραδιόλης [CS]; Οιστρογόνο [EPC]

ΕΣΤΡΑΔΙΟΛΗ,

Οιστρογόνο [EPC]; Αγωνιστές Οιστρογονικών Υποδοχέων [MoA]; Ομόλογα Εστραδιόλης [CS]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

36 ώρες

DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

>95%

DrugBank

Βιοδιαθεσιμότητα

43%

DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά

DrugBank

science

Scientific Profile

CID

5757

Μοριακός τύπος

C18H24O2

Μοριακό βάρος

272.4

IUPAC

(8R,9S,13S,14S,17S)-13-methyl-6,7,8,9,11,12,14,15,16,17-decahydrocyclopenta[a]phenanthrene-3,17-diol

InChIKey

VOXZDWNPVJITMN-ZBRFXRBCSA-N

Κατάταξη MeSH

ESTRADIOL

Οιστραδιόλη

Εμπορικά Ονόματα

Κλινική Σύνοψη

Ενδείξεις

Δοσολογία

Αντενδείξεις

Προειδοποιήσεις

Αλληλεπιδράσεις

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Κύηση / γαλουχία

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοκινητική

Μεταβολισμός

Απέκκριση

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Μονογραφίες Πηγών

Δοσολογία

Τρόπος χορήγησης

Δοσολογία

Πώς να λαμβάνετε το Qlaira

Πώς γίνεται η έναρξη λήψης του Qlaira

Αντιμετώπιση της παράλειψης δισκίων

Συμβουλή σε περίπτωση γαστρεντερικών διαταραχών

Επιπρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τους ειδικούς πληθυσμούς

Αντενδείξεις

Προειδοποιήσεις

Αλληλεπιδράσεις

INTERACTIONS

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Περίληψη του προφίλ ασφάλειας

Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών

Αλληλεπιδράσεις

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Κύηση / γαλουχία

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: προγεσταγόνα και οιστρογόνα, συνδυασμοί διαδοχής

Φαρμακοκινητική

Dienogest

Απορρόφηση

Κατανομή

Βιομετασχηματισμός

Απέκκριση

Συνθήκες σταθεροποιημένης κατάστασης

Estradiol valerate

Απορρόφηση

Βιομετασχηματισμός

Κατανομή

Απέκκριση

Συνθήκες σταθεροποιημένης κατάστασης

Ειδικοί Πληθυσμοί

Οιστρογόνα για τοπική θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης

Description

Indication

Pharmacology

Mechanism of action

Absorption

Half life

Protein binding

Route of elimination

Volume of distribution

Clearance

Toxicity

Φαρμακοδυναμική

Μηχανισμός δράσης

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

Δέσμευση πρωτεϊνών

Μεταβολισμός

Ημίσεια ζωή

MeSH classification

FDA classification

Ημίσεια ζωή

Δέσμευση πρωτεϊνών

Βιοδιαθεσιμότητα

Απέκκριση

Scientific Profile

Σχετικά Εργαλεία