ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ A02BC02 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

PANTOPRAZOLE

Παντοπραζόλη

Oι ανταγωνιστές της αντλίας πρωτονίων αποτελούν, μετά τους H2-ανταγωνιστές, σημαντικό σταθμό στην εξέλιξη της θεραπείας του έλκους και της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Tα σημαντικά τους πλεονεκτήματα, σε σχέση με τους H2-ανταγωνιστές, συνίστανται: - στην ισχυρότερη …

Εμπορικά Ονόματα

CONTROLOC ELCO-FREE ELCOZEK ESOLIB ESOMEPRAZOLE-NOVIS NOXADIF PANTOPRAZOLE/TAD PANTOPROL-MEDICHROM PANTOZOL-RALDEX PORTORIN ZURCAZOL

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated

clinical_notes

DrugBank

Ενδείξεις

expand_more

Βραχυπρόθεσμη (έως 16 εβδομάδες) θεραπεία της διαβρωτικής οισοφαγίτιδας.

medication

SPC-ESOMEPRAZOLE-NOVIS

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες και έφηβοι από 12 ετών και άνω

Δόση40 mg μία φορά την ημέρα

Θεραπεία της διαβρωτικής οισοφαγίτιδας από γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση. Συνιστάται η συνέχιση της θεραπείας για άλλες 4 εβδομάδες σε όσους ασθενείς δεν έχει επιτευχθεί επούλωση των βλαβών της οισοφαγίτιδας ή σε όσους έχουν συμπτώματα που επιμένουν.
Ενήλικες και έφηβοι από 12 ετών και άνω

Δόση20 mg μία φορά την ημέρα

Μακροχρόνια θεραπεία για την πρόληψη υποτροπής σε ασθενείς στους οποίους οι βλάβες από την οισοφαγίτιδα έχουν επουλωθεί.
Ενήλικες και έφηβοι από 12 ετών και άνω

Δόση20 mg μία φορά την ημέρα

Αντιμετώπιση συμπτωμάτων γαστρο-οισοφαγικής παλινδρομικής νόσου (ΓΟΠΝ) σε ασθενείς χωρίς οισοφαγίτιδα. Αν δεν επιτευχθεί ο έλεγχος των συμπτωμάτων μετά από 4 εβδομάδες, πρέπει να γίνεται περαιτέρω έλεγχος των ασθενών. Μετά την απαλλαγή από τα συμπτώματα, ο έλεγχος των συμπτωμάτων στο μέλλον μπορεί να επιτευχθεί με 20 mg μία φορά την ημέρα. Σε ενήλικες, όταν υπάρχει ανάγκη, μπορεί να γίνει κατ’ επίκληση λήψη 20 mg μία φορά την ημέρα. Σε ασθενείς που λαμβάνουν ΜΣΑΦ με κίνδυνο να εμφανίσουν γαστρικά και δωδεκαδακτυλικά έλκη, κατ’ επίκληση λήψη για τον έλεγχο των συμπτωμάτων δε συνιστάται.
Ενήλικες

Δόση20 mg Esomeprazole/NOVIS με 1 g αμοξικιλλίνη και 500 mg κλαριθρομυκίνη

Συνδυασμός με αντιβιοτικά για εκρίζωση H. pylori: επούλωση δωδεκαδακτυλικού έλκους που σχετίζεται με H. pylori και πρόληψη υποτροπής πεπτικού έλκους. Δύο φορές την ημέρα για 7 ημέρες.
Ενήλικες

Δόση20 mg μία φορά την ημέρα

Συνεχής θεραπεία με ΜΣΑΦ: Επούλωση γαστρικών ελκών που σχετίζονται με τη χρήση ΜΣΑΦ. Διάρκεια θεραπείας: 4-8 εβδομάδες.
Ενήλικες

Δόση20 mg μία φορά την ημέρα

Συνεχής θεραπεία με ΜΣΑΦ: Πρόληψη γαστρικών και δωδεκαδακτυλικών ελκών που σχετίζονται με τη χρήση ΜΣΑΦ σε ασθενείς που διατρέχουν κίνδυνο.
Ενήλικες

Δόση40 mg μία φορά την ημέρα

Παρατεταμένη θεραπεία μετά από ενδοφλέβια αγωγή για την πρόληψη επαναιμορραγίας πεπτικών ελκών. Διάρκεια: 4 εβδομάδες.
Ενήλικες

Δόση40 mg δύο φορές την ημέρα

Μέγ. δόση80-160 mg την ημέρα (διαιρούμενη σε δύο λήψεις)

Θεραπεία του Συνδρόμου Zollinger-Ellison. Η δοσολογία πρέπει να εξατομικεύεται. Δόσεις >80mg/ημέρα πρέπει να διαιρούνται.
Ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια

Μέγ. δόση20 mg

Δεν πρέπει να υπερβαίνεται.

block

SPC-ESOMEPRAZOLE-NOVIS

Αντενδείξεις

expand_more

Γνωστή υπερευαισθησία στην εσομεπραζόλη, υποκατεστημένες βενζιμιδαζόλες ή σε κάποιο άλλο από τα συστατικά του φαρμάκου.
Συγχορήγηση με νελφιναβίρη

Πληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν νελφιναβίρη

warning

SPC-ESOMEPRAZOLE-NOVIS

Προειδοποιήσεις

expand_more

Παρουσία ανησυχητικών συμπτωμάτων (π.χ. σημαντική μη επιδιωκόμενη απώλεια βάρους, επαναλαμβανόμενοι έμετοι, δυσφαγία, αιματέμεση ή μέλαινα) και σε περίπτωση υποψίας ή παρουσίας γαστρικού έλκους

θα πρέπει πρώτα να αποκλείεται η ύπαρξη κακοήθειας, αφού η θεραπεία με Esomeprazole/NOVIS μπορεί να ανακουφίσει από τα συμπτώματα, καθυστερώντας έτσι τη διάγνωση.
Μακροχρόνια θεραπεία

Πληθυσμόςασθενείς σε μακροχρόνια θεραπεία (ιδιαίτερα όσοι ακολουθούν θεραπεία για πάνω από ένα χρόνο)

πρέπει να παρακολουθούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Κατ’ επίκληση θεραπεία

ΠληθυσμόςΑσθενείς που βρίσκονται σε κατ’ επίκληση θεραπεία

θα πρέπει να συμβουλεύονται να επικοινωνήσουν με το γιατρό τους αν εμφανισθεί αλλαγή στους χαρακτήρες των συμπτωμάτων τους.
Αλληλεπιδράσεις σε κατ’ επίκληση θεραπεία

Πληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν εσομεπραζόλη για κατ’ επίκληση θεραπεία

πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι επιπλοκές των αλληλεπιδράσεων με άλλα φάρμακα, λόγω της αυξομείωσης των συγκεντρώσεων στο πλάσμα της εσομεπραζόλης.
Εκρίζωση Ελικοβακτηριδίου του πυλωρού

Πληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν τριπλό θεραπευτικό σχήμα

πρέπει να λαμβάνονται υπόψη πιθανές αλληλεπιδράσεις για όλα τα συστατικά του τριπλού θεραπευτικού σχήματος. Η κλαριθρομυκίνη είναι ένας ισχυρός αναστολέας του CYP3A4 και γι’ αυτό το λόγο πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι αντενδείξεις και οι αλληλεπιδράσεις της κλαριθρομυκίνης όταν χρησιμοποιείται το τριπλό θεραπευτικό σχήμα σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα άλλα φάρμακα που μεταβολίζονται από το CYP3A4 όπως η σισαπρίδη.
Γαστρεντερικές λοιμώξεις

Η θεραπεία με αναστολείς της αντλίας πρωτονίων μπορεί να οδηγήσει σε μικρή αύξηση του κινδύνου γαστρεντερικών λοιμώξεων όπως από Salmonella και Campylobacter
Συγχορήγηση με αταζαναβίρη

Δεν συνιστάται συγχορήγηση εσομεπραζόλης με αταζαναβίρη. Εάν ο συνδυασμός αταζαναβίρης με αναστολέα της αντλίας πρωτονίων κρίνεται αναπόφευκτος, συνιστάται προσεκτικός κλινικός έλεγχος σε συνδυασμό με μια αύξηση της δόσης της αταζαναβίρης στα 400 mg με 100 mg ριτοναβίρη, εσομεπραζόλη 20 mg δεν πρέπει να υπερβαίνεται.

swap_horiz

SPC-ESOMEPRAZOLE-NOVIS

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

Κετοκοναζόλη, Ιτρακοναζόλη
Παρακολούθηση

Μειωμένη απορρόφηση

ΣύστασηΗ απορρόφηση μπορεί να μειωθεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας με εσομεπραζόλη.
Αταζαναβίρη (μαζί με ριτοναβίρη)
Αντένδειξη

Μειωμένα επίπεδα στον ορό

ΣύστασηΔεν συνιστάται η συγχορήγηση.
Νελφιναβίρη
Αντένδειξη

Μειωμένη AUC, Cmax, Cmin

ΣύστασηΑντενδείκνυται η συγχορήγηση.
Σακουιναβίρη (μαζί με ριτοναβίρη)
Παρακολούθηση

Αυξημένα επίπεδα ορού

ΣύστασηΑναφέρθηκε αύξηση των επιπέδων ορού (80-100%) κατά τη διάρκεια συγχορήγησης.
Διαζεπάμη
Παρακολούθηση

Αυξημένη συγκέντρωση στο πλάσμα

ΣύστασηΜπορεί να χρειαστεί μείωση της δόσης.
Σιταλοπράμη
Παρακολούθηση

Αυξημένη συγκέντρωση στο πλάσμα

ΣύστασηΜπορεί να χρειαστεί μείωση της δόσης.
Ιμιπραμίνη
Παρακολούθηση

Αυξημένη συγκέντρωση στο πλάσμα

ΣύστασηΜπορεί να χρειαστεί μείωση της δόσης.
Κλομιπραμίνη
Παρακολούθηση

Αυξημένη συγκέντρωση στο πλάσμα

ΣύστασηΜπορεί να χρειαστεί μείωση της δόσης.
Φαινυτοΐνη
Παρακολούθηση

Αυξημένα χαμηλότερα επίπεδα στο πλάσμα

ΣύστασηΣυνιστάται ο έλεγχος των συγκεντρώσεων της φαινυτοΐνης στο πλάσμα όταν αρχίζει ή σταματά η θεραπεία με εσομεπραζόλη.
Βορικοναζόλη
Παρακολούθηση

Αυξημένη AUCτ

ΣύστασηΗ ομεπραζόλη (40 mg εφάπαξ ημερησίως) αυξάνει την Cmax και την AUCτ της βορικοναζόλης (υπόστρωμα του CYP2C19) κατά 15% και 41% αντίστοιχα. Η βορικοναζόλη αυξάνει την AUCτ της εσομεπραζόλης κατά 280%.
Βαρφαρίνη ή άλλα παράγωγα κουμαρίνης
Παρακολούθηση

Αύξηση του INR (κλινικά σημαντική)

ΣύστασηΣυνιστάται έλεγχος κατά την έναρξη και τη λήξη της συγχορήγησης.
Σισαπρίδη
Παρακολούθηση

Αυξημένο AUC και παράταση t½

ΣύστασηΔεν αύξησε σημαντικά τα υψηλότερα επίπεδα στο πλάσμα. Το QTc διάστημα δεν παρουσίασε περαιτέρω παράταση.
Αμοξικιλλίνη
Παρακολούθηση

Καμία κλινικά σημαντική επίδραση
Κινιδίνη
Παρακολούθηση

Καμία κλινικά σημαντική επίδραση
Ναπροξένη
Παρακολούθηση

Καμία κλινικά σημαντική αλληλεπίδραση
Ροφεκοξίμπη
Παρακολούθηση

Καμία κλινικά σημαντική αλληλεπίδραση
Κλαριθρομυκίνη
Παρακολούθηση

Διπλασιασμός των συγκεντρώσεων (AUC) της εσομεπραζόλης

ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χορήγηση εσομεπραζόλης και ενός αναστολέα τόσο του CYP2C19 όσο και του CYP3A4, μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα το διπλασιασμό και πλέον των συγκεντρώσεων της εσομεπραζόλης.

sick

SPC-ESOMEPRAZOLE-NOVIS

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Διαταραχές αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Λευκοπενία
Θρομβοπενία
Ακοκκιοκυτταραιμία
Πανκυτταροπενία

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Αντιδράσεις υπερευαισθησίας π.χ. πυρετός, αγγειοοίδημα και αναφυλακτικές αντιδράσεις/καταπληξία (shock)

Διαταραχές του εταβολισ ού και της θρέψης

Περιφερικό οίδημα
Υπονατριαιμία

Ψυχιατρικές διαταραχές

Αϋπνία
Διέγερση
Σύγχυση
Κατάθλιψη
Επιθετικότητα
Ψευδαισθήσεις

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Κεφαλαλγία
Ζάλη
Παραισθησίες
Υπνηλία
Διαταραχές της γεύσης

Οφθαλ ικές διαταραχές

Θάμβος οράσεως

Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου

Ίλιγγος

Διαταραχές του αναπνευστικού συστή ατος του θώρακα και του μεσοθωράκιου

Βρογχόσπασμος

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Κοιλιακό άλγος
Δυσκοιλιότητα
Διάρροια
Μετεωρισμός
Ναυτία/έμετος
Ξηροστομία
Στοματίτιδα
Γαστρεντερική καντιντίαση

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Αύξηση των ηπατικών ενζύμων
Ηπατίτιδα με ή χωρίς ίκτερο
Ηπατική ανεπάρκεια
Εγκεφαλοπάθεια σε ασθενείς με προϋπάρχουσα ηπατική νόσο

Διαταραχές του δέρματος και του υποδορίου ιστού

Δερματίτις
Κνησμός
Εξάνθημα
Κνίδωση
Αλωπεκία
Φωτοευαισθησία
Πολύμορφο ερύθημα
Σύνδρομο Stevens-Johnson
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση (ΤΕΝ)

Διαταραχές του υοσκελετικού συστή ατος και του συνδετικού ιστού

Αρθραλγίες
Μυαλγίες
Μυϊκή αδυναμία

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Διάμεσος νεφρίτις

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστή ατος και του αστού

Γυναικομαστία

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Αίσθημα κακουχίας
Αυξημένη εφίδρωση

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Λευκοπενία

Διαταραχές αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Σπάνιες
Θρομβοπενία

Διαταραχές αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Σπάνιες
Ακοκκιοκυτταραιμία

Διαταραχές αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Πολύ σπάνιες
Πανκυτταροπενία

Διαταραχές αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Πολύ σπάνιες
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας π.χ. πυρετός, αγγειοοίδημα και αναφυλακτικές αντιδράσεις/καταπληξία (shock)

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Σπάνιες
Περιφερικό οίδημα

Διαταραχές του εταβολισ ού και της θρέψης

Όχι συχνές
Υπονατριαιμία

Διαταραχές του εταβολισ ού και της θρέψης

Σπάνιες
Αϋπνία

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Διέγερση

Ψυχιατρικές διαταραχές

Σπάνιες
Σύγχυση

Ψυχιατρικές διαταραχές

Σπάνιες
Κατάθλιψη

Ψυχιατρικές διαταραχές

Σπάνιες
Επιθετικότητα

Ψυχιατρικές διαταραχές

Πολύ σπάνιες
Ψευδαισθήσεις

Ψυχιατρικές διαταραχές

Πολύ σπάνιες
Κεφαλαλγία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές
Ζάλη

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Όχι συχνές
Παραισθησίες

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Όχι συχνές
Υπνηλία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Όχι συχνές
Διαταραχές της γεύσης

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σπάνιες
Θάμβος οράσεως

Οφθαλ ικές διαταραχές

Σπάνιες
Ίλιγγος

Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου

Όχι συχνές
Βρογχόσπασμος

Διαταραχές του αναπνευστικού συστή ατος του θώρακα και του μεσοθωράκιου

Σπάνιες
Κοιλιακό άλγος

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Συχνές
Δυσκοιλιότητα

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Συχνές
Διάρροια

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Συχνές
Μετεωρισμός

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Συχνές
Ναυτία/έμετος

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Συχνές
Ξηροστομία

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Όχι συχνές
Στοματίτιδα

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Σπάνιες
Γαστρεντερική καντιντίαση

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Σπάνιες
Αύξηση των ηπατικών ενζύμων

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Όχι συχνές
Ηπατίτιδα με ή χωρίς ίκτερο

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Σπάνιες
Ηπατική ανεπάρκεια

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Πολύ σπάνιες
Εγκεφαλοπάθεια σε ασθενείς με προϋπάρχουσα ηπατική νόσο

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Πολύ σπάνιες
Δερματίτις

Διαταραχές του δέρματος και του υποδορίου ιστού

Όχι συχνές
Κνησμός

Διαταραχές του δέρματος και του υποδορίου ιστού

Όχι συχνές
Εξάνθημα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδορίου ιστού

Όχι συχνές
Κνίδωση

Διαταραχές του δέρματος και του υποδορίου ιστού

Όχι συχνές
Αλωπεκία

Διαταραχές του δέρματος και του υποδορίου ιστού

Σπάνιες
Φωτοευαισθησία

Διαταραχές του δέρματος και του υποδορίου ιστού

Σπάνιες
Πολύμορφο ερύθημα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδορίου ιστού

Πολύ σπάνιες
Σύνδρομο Stevens-Johnson

Διαταραχές του δέρματος και του υποδορίου ιστού

Πολύ σπάνιες
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση (ΤΕΝ)

Διαταραχές του δέρματος και του υποδορίου ιστού

Πολύ σπάνιες
Αρθραλγίες

Διαταραχές του υοσκελετικού συστή ατος και του συνδετικού ιστού

Σπάνιες
Μυαλγίες

Διαταραχές του υοσκελετικού συστή ατος και του συνδετικού ιστού

Σπάνιες
Μυϊκή αδυναμία

Διαταραχές του υοσκελετικού συστή ατος και του συνδετικού ιστού

Πολύ σπάνιες
Διάμεσος νεφρίτις

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Πολύ σπάνιες
Γυναικομαστία

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστή ατος και του αστού

Σπάνιες
Αίσθημα κακουχίας

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Σπάνιες
Αυξημένη εφίδρωση

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Σπάνιες

pregnant_woman

SPC-ESOMEPRAZOLE-NOVIS

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more

Κύηση
Με προσοχή

Στοιχεία από επιδημιολογικές μελέτες σε μεγάλο αριθμό κυήσεων, με το ρακεμικό μίγμα την ομεπραζόλη, δεν έδειξαν δυσμορφική ή εμβρυοτοξική δράση. Οι μελέτες σε ζώα με την εσομεπραζόλη δεν έχουν δείξει άμεση ή έμμεση βλαπτική επίδραση στην ανάπτυξη του εμβρύου. Μελέτες σε ζώα με το ρακεμικό μίγμα δεν έδειξαν άμεση ή έμμεση βλαπτική επίδραση όσον αφορά την κύηση, τον τοκετό ή την ανάπτυξη του νεογνού.
Γαλουχία
Αποφεύγεται

Δεν είναι γνωστό αν η εσομεπραζόλη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Δεν έχουν γίνει μελέτες σε γυναίκες που θηλάζουν. Για το λόγο αυτό το Esomeprazole/NOVIS δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.

neurology

DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more

monitor_heart

SPC-ESOMEPRAZOLE-NOVIS

Φαρμακοδυναμική

expand_more

biotech

SPC-ESOMEPRAZOLE-NOVIS

Φαρμακοκινητική

expand_more

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός Η παντοπραζόλη μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ από το σύστημα κυτοχρώματος P450 (CYP). Ο μεταβολισμός της παντοπραζόλης είναι ανεξάρτητος από την οδό χορήγησης (ενδοφλέβια ή από του στόματος). Η κύρια μεταβολική οδός είναι η _απαμείωση…

bloodtype

DrugBank

Απέκκριση

expand_more

Νεφρά/Ήπαρ

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-ESOMEPRAZOLE-NOVIS

expand_more

Tα δισκία συνιστάται να καταπίνονται ολόκληρα με τη βοήθεια υγρού. Τα δισκία δεν πρέπει να μασώνται ή να θρυμματίζονται. Για ασθενείς που παρουσιάζουν δυσκολία στην κατάποση, τα δισκία μπορούν επίσης να διαλυθούν σε μισό ποτήρι μη ανθρακούχο νερό. Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται άλλα υγρά επειδή μπορεί να διαλυθεί η εντερική επικάλυψη των κοκκίων. Ανακινήστε έως ότου τα δισκία διαλυθούν. Η λήψη του εναιωρήματος των κοκκίων πρέπει να γίνεται αμέσως ή εντός 30 λεπτών από την παρασκευή του. Στη συνέχεια, για να καθαρίσει το ποτήρι από τα κοκκία, προσθέστε νερό έως τη μέση και πιείτε το. Τα κοκκία δεν πρέπει να μασώνται ή να θρυμματίζονται. Για ασθενείς που παρουσιάζουν αδυναμία κατάποσης, τα δισκία μπορούν να διαλυθούν σε μη ανθρακούχο νερό και να χορηγηθούν μέσω ρινογαστρικού σωλήνα. Συνιστάται να ελέγχεται προσεκτικά πριν τη χορήγηση η καταλληλότητα της σύριγγας και του σωλήνα που επιλέχθηκαν για την διαδικασία αυτή. Για οδηγίες παρασκευής και χορήγησης βλέπε παράγραφο 6.6.

Ενήλικες και έφηβοι από 12 ετών και άνω

Γαστρο-οισοφαγική παλινδρομική νόσος (ΓΟΠΝ):

Θεραπεία της διαβρωτικής οισοφαγίτιδας από γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση 40 mg μία φορά την ημέρα για 4 εβδομάδες Συνιστάται η συνέχιση της θεραπείας για άλλες 4 εβδομάδες σε όσους ασθενείς δεν έχει επιτευχθεί επούλωση των βλαβών της οισοφαγίτιδας ή σε όσους έχουν συμπτώματα που επιμένουν.
Μακροχρόνια θεραπεία για την πρόληψη υποτροπής σε ασθενείς στους οποίους οι βλάβες από την οισοφαγίτιδα έχουν επουλωθεί 20 mg μία φορά την ημέρα
Αντιμετώπιση συμπτωμάτων γαστρο-οισοφαγικής παλινδρομικής νόσου (ΓΟΠΝ) 20 mg μία φορά την ημέρα σε ασθενείς χωρίς οισοφαγίτιδα. Αν δεν επιτευχθεί ο έλεγχος των συμπτωμάτων μετά από 4 εβδομάδες, πρέπει να γίνεται περαιτέρω έλεγχος των ασθενών. Μετά την απαλλαγή από τα συμπτώματα, ο έλεγχος των συμπτωμάτων στο μέλλον μπορεί να επιτευχθεί με 20 mg μία φορά την ημέρα. Σε ενήλικες, όταν υπάρχει ανάγκη, μπορεί να γίνει κατ’ επίκληση λήψη 20 mg μία φορά την ημέρα. Σε ασθενείς που λαμβάνουν ΜΣΑΦ με κίνδυνο να εμφανίσουν γαστρικά και δωδεκαδακτυλικά έλκη, κατ’ επίκληση λήψη για τον έλεγχο των συμπτωμάτων δε συνιστάται.

Ενήλικες

Σε συνδυασμό με το κατάλληλο θεραπευτικό σχήμα αντιβιοτικών για την εκρίζωση του Ελικοβακτηριδίου του πυλωρού και την:

Επούλωση του δωδεκαδακτυλικού έλκους που σχετίζεται με το Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, και
Πρόληψη της υποτροπής του πεπτικού έλκους σε ασθενείς με έλκος που σχετίζεται με το Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού. 20 mg Esomeprazole/NOVIS με 1 g αμοξικιλλίνη και 500 mg κλαριθρομυκίνη δύο φορές την ημέρα για 7 ημέρες.

Σε ασθενείς που απαιτείται συνεχής θεραπεία με ΜΣΑΦ

Επούλωση γαστρικών ελκών που σχετίζονται με τη χρήση ΜΣΑΦ: Η συνήθης δοσολογία είναι 20 mg μία φορά την ημέρα. Η διάρκεια της θεραπείας είναι 4- 8 εβδομάδες.
Πρόληψη γαστρικών και δωδεκαδακτυλικών ελκών που σχετίζονται με τη χρήση ΜΣΑΦ σε ασθενείς που διατρέχουν κίνδυνο δημιουργίας έλκους: 20 mg μία φορά την ημέρα.

Παρατεταμένη θεραπεία μετά από ενδοφλέβια αγωγή για την πρόληψη επαναιμορραγίας πεπτικών ελκών 40 mg μία φορά την ημέρα για 4 εβδομάδες μετά από ενδοφλέβια αγωγή για την πρόληψη επαναιμορραγίας πεπτικών ελκών

Θεραπεία του Συνδρόμου Zollinger-Ellison Η συνιστώμενη αρχική δοσολογία είναι 40 mg Esomeprazole/NOVIS δύο φορές την ημέρα. Η δοσολογία πρέπει να εξατομικεύεται και η θεραπεία να συνεχίζεται για όσο διάστημα ενδείκνυται κλινικά. Βάσει των διαθέσιμων κλινικών δεδομένων, το μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών μπορεί να ελεγχθεί με δόσεις μεταξύ 80 και 160 mg την ημέρα. Οι δόσεις που υπερβαίνουν τα 80 mg ημερησίως, θα πρέπει να διαιρούνται σε δύο λήψεις την ημέρα.

Παιδιά μικρότερα των 12 ετών

Το Esomeprazole/NOVIS δεν πρέπει να χορηγείται σε παιδιά μικρότερα των 12
ετών καθώς δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία.

Νεφρική ανεπάρκεια

Σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια δεν χρειάζεται τροποποίηση της
δοσολογίας. Συνιστάται προσοχή σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια
καθώς υπάρχει περιορισμένη εμπειρία (βλέπε παράγραφο 5.2)

Ηπατική ανεπάρκεια

Σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια δεν χρειάζεται
τροποποίηση της δοσολογίας. Σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια η
μέγιστη δόση είναι 20 mg Esomeprazole/NOVIS και δεν πρέπει να υπερβαίνεται
(βλέπε παράγραφο 5.2).

Ηλικιωμένοι

Στους ηλικιωμένους δεν χρειάζεται τροποποίηση της δοσολογίας.

block

Αντενδείξεις

SPC-ESOMEPRAZOLE-NOVIS

expand_more

Γνωστή υπερευαισθησία στην εσομεπραζόλη, υποκατεστημένες βενζιμιδαζόλες ή σε κάποιο άλλο από τα συστατικά του φαρμάκου.
Η εσομεπραζόλη δεν πρέπει να συγχορηγείται με νελφιναβίρη (βλέπε παράγραφο 4.5).

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-ESOMEPRAZOLE-NOVIS

expand_more

Παρουσία ανησυχητικών συμπτωμάτων (π.χ. σημαντική μη επιδιωκόμενη απώλεια βάρους, επαναλαμβανόμενοι έμετοι, δυσφαγία, αιματέμεση ή μέλαινα) και σε περίπτωση υποψίας ή παρουσίας γαστρικού έλκους, θα πρέπει πρώτα να αποκλείεται η ύπαρξη κακοήθειας, αφού η θεραπεία με Esomeprazole/NOVIS μπορεί να ανακουφίσει από τα συμπτώματα, καθυστερώντας έτσι τη διάγνωση.

Μακροχρόνια θεραπεία: Ασθενείς σε μακροχρόνια θεραπεία (ιδιαίτερα όσοι ακολουθούν θεραπεία για πάνω από ένα χρόνο) πρέπει να παρακολουθούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Κατ’ επίκληση θεραπεία: Ασθενείς που βρίσκονται σε κατ’ επίκληση θεραπεία θα πρέπει να συμβουλεύονται να επικοινωνήσουν με το γιατρό τους αν εμφανισθεί αλλαγή στους χαρακτήρες των συμπτωμάτων τους. Όταν συνταγογραφείται εσομεπραζόλη για κατ’ επίκληση θεραπεία, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι επιπλοκές των αλληλεπιδράσεων με άλλα φάρμακα, λόγω της αυξομείωσης των συγκεντρώσεων στο πλάσμα της εσομεπραζόλης. (βλέπε παράγραφο 4.5).

Εκρίζωση Ελικοβακτηριδίου του πυλωρού: Όταν συνταγογραφείται εσομεπραζόλη για την εκρίζωση του Ελικοβακτηριδίου του πυλωρού, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη πιθανές αλληλεπιδράσεις για όλα τα συστατικά του τριπλού θεραπευτικού σχήματος. Η κλαριθρομυκίνη είναι ένας ισχυρός αναστολέας του CYP3A4 και γι’ αυτό το λόγο πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι αντενδείξεις και οι αλληλεπιδράσεις της κλαριθρομυκίνης όταν χρησιμοποιείται το τριπλό θεραπευτικό σχήμα σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα άλλα φάρμακα που μεταβολίζονται από το CYP3A4 όπως η σισαπρίδη.

Γαστρεντερικές λοιμώξεις: Η θεραπεία με αναστολείς της αντλίας πρωτονίων μπορεί να οδηγήσει σε μικρή αύξηση του κινδύνου γαστρεντερικών λοιμώξεων όπως από Salmonella και Campylobacter (βλέπε παράγραφο 5.1).

Συγχορήγηση με αταζαναβίρη: Δεν συνιστάται συγχορήγηση εσομεπραζόλης με αταζαναβίρη (βλέπε παράγραφο 4.5). Εάν ο συνδυασμός αταζαναβίρης με αναστολέα της αντλίας πρωτονίων κρίνεται αναπόφευκτος, συνιστάται προσεκτικός κλινικός έλεγχος σε συνδυασμό με μια αύξηση της δόσης της αταζαναβίρης στα 400 mg με 100 mg ριτοναβίρη, εσομεπραζόλη 20 mg δεν πρέπει να υπερβαίνεται.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-ESOMEPRAZOLE-NOVIS

expand_more

Επίδραση της εσομεπραζόλης στη φαρμακοκινητική άλλων φαρμάκων

Φαρμακευτικά προϊόντα των οποίων η απορρόφηση εξαρτάται από το pH

Η μειωμένη ενδογαστρική οξύτητα κατά τη διάρκεια θεραπείας με εσομεπραζόλη, μπορεί να αυξήσει ή να μειώσει την απορρόφηση κάποιων φαρμάκων εάν ο μηχανισμός απορρόφησης επηρεάζεται από τη γαστρική οξύτητα. Όπως συμβαίνει και με άλλους αναστολείς της έκκρισης οξέος ή με αντιόξινα, η απορρόφηση της κετοκοναζόλης και της ιτρακοναζόλης μπορεί να μειωθεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας με εσομεπραζόλη.

Έχει αναφερθεί ότι η ομεπραζόλη αλληλεπιδρά με κάποιους αναστολείς της πρωτεάσης. Η κλινική σημασία και οι μηχανισμοί πίσω από αυτές τις αναφερθείσες αλληλεπιδράσεις δεν είναι πάντα γνωστά. Αυξημένο γαστρικό pH κατά τη διάρκεια θεραπείας με ομεπραζόλη μπορεί να μεταβάλλει την απορρόφηση των αναστολέων της πρωτεάσης. Άλλοι πιθανοί μηχανισμοί αλληλεπίδρασης είναι μέσω του CYP 2C19. Για την αταζαναβίρη και τη νελφιναβίρη έχουν αναφερθεί μειωμένα επίπεδα στον ορό όταν χορηγούνται μαζί με την ομεπραζόλη και έτσι δεν συνιστάται η συγχορήγηση. Η συγχορήγηση ομεπραζόλης (40 mg εφάπαξ ημερησίως) με αταζαναβίρη 300 mg/ριτοναβίρη 100 mg σε υγιείς εθελοντές είχε σαν αποτέλεσμα σημαντική μείωση της έκθεσης στην αταζαναβίρη (περίπου 75% μείωση της AUC, Cmax και Cmin). Αύξηση της δόσης της αταζαναβίρης σε 400 mg δεν αντιστάθμισε την επίπτωση της ομεπραζόλης στην έκθεση στην αταζαναβίρη. Η συγχορήγηση ομεπραζόλης (20 mg qd) με αταζαναβίρη 400 mg/ριτοναβίρη 100 mg σε υγιείς εθελοντές είχε σαν αποτέλεσμα μια μείωση περίπου 30% της έκθεσης της αταζαναβίρης σε σύγκριση με την έκθεση που παρατηρήθηκε με αταζαναβίρη 300 mg/ριτοναβίρη 100 mg qd χωρίς ομεπραζόλη 20 mg qd. Η συγχορήγηση ομεπραζόλης (40 mg qd) με νελφιναβίρη μείωσε τη μέση AUC, Cmax και Cmin της νελφιναβίρης κατά 36-39% και η μέση AUC, Cmax και Cmin του φαρμακολογικά δραστικού μεταβολίτη Μ8 μειώθηκε κατά 75-92%. Για τη σακουιναβίρη (ταυτόχρονα με ριτοναβίρη) αναφέρθηκε αύξηση των επιπέδων ορού (80-100%) κατά τη διάρκεια συγχορήγησης με θεραπεία ομεπραζόλης (40 mg qd). Η θεραπεία με ομεπραζόλη 20 mg qd δεν είχε καμία επίδραση στην έκθεση της νταρουναβίρης (ταυτόχρονα με ριτοναβίρη) και της αμπρεναβίρης (ταυτόχρονα με ριτοναβίρη). Η θεραπεία με εσομεπραζόλη 20 mg qd δεν είχε καμία επίδραση στην έκθεση της αμπρεναβίρης (με ή χωρίς ριτοναβίρη). Η θεραπεία με ομεπραζόλη 40 mg qd δεν είχε καμία επίδραση στην έκθεση της λοπιναβίρης (ταυτόχρονα με ριτοναβίρη). Λόγω των παρόμοιων φαρμακοδυναμικών δράσεων και φαρμακοκινητικών ιδιοτήτων της ομεπραζόλης και της εσομεπραζόλης η συγχορήγηση εσομεπραζόλης με αταζαναβίρη δεν συνιστάται και η συγχορήγηση εσομεπραζόλης με νελφιναβίρη αντενδείκνυται.

Φάρμακα τα οποία μεταβολίζονται από το CYP2C19

Η εσομεπραζόλη αναστέλλει το CYP2C19, το κύριο ένζυμο που μεταβολίζει την εσομεπραζόλη. Έτσι, στις περιπτώσεις που η εσομεπραζόλη συνδυάζεται με φάρμακα που μεταβολίζονται από το CYP2C19, όπως η διαζεπάμη, σιταλοπράμη, ιμιπραμίνη, κλομιπραμίνη, φαινυτοΐνη κ.λ.π., μπορεί να αυξηθεί η συγκέντρωση αυτών των φαρμάκων στο πλάσμα και να χρειαστεί μείωση της δόσης τους. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ιδιαίτερα όταν συνταγογραφείται εσομεπραζόλη για θεραπεία κατ’ επίκληση. Η ταυτόχρονη χορήγηση 30 mg εσομεπραζόλης είχε σαν αποτέλεσμα την κατά 45% μείωση της κάθαρσης της διαζεπάμης που είναι υπόστρωμα του CYP2C19. Η ταυτόχρονη χορήγηση 40 mg εσομεπραζόλης σε επιληπτικούς ασθενείς είχε σαν αποτέλεσμα την κατά 13% αύξηση των χαμηλότερων επιπέδων της φαινυτοΐνης στο πλάσμα. Συνιστάται ο έλεγχος των συγκεντρώσεων της φαινυτοΐνης στο πλάσμα όταν αρχίζει ή σταματά η θεραπεία με εσομεπραζόλη. Η ομεπραζόλη (40 mg εφάπαξ ημερησίως) αυξάνει την Cmax και την AUCτ της βορικοναζόλης (υπόστρωμα του CYP2C19) κατά 15% και 41% αντίστοιχα.

Σε μια κλινική μελέτη η ταυτόχρονη χορήγηση 40 mg εσομεπραζόλης σε ασθενείς που ελάμβαναν βαρφαρίνη έδειξε ότι ο χρόνος πήξεως ήταν μέσα στα αποδεκτά όρια. Εντούτοις, μετά την κυκλοφορία του προϊόντος, κατά τη διάρκεια ταυτόχρονης χορήγησης αναφέρθηκαν μεμονωμένες περιπτώσεις αύξησης του INR, κλινικά σημαντικές. Συνιστάται, επομένως έλεγχος κατά την έναρξη και τη λήξη της συγχορήγησης εσομεπραζόλης κατά τη διάρκεια θεραπείας με βαρφαρίνη ή άλλα παράγωγα κουμαρίνης.

Η ταυτόχρονη χορήγηση 40 mg εσομεπραζόλης σε υγιείς εθελοντές είχε σαν αποτέλεσμα την κατά 32% αύξηση του εμβαδού κάτω από την καμπύλη της συγκέντρωσης στο πλάσμα ως προς το χρόνο (AUC) και την κατά 31% παράταση του χρόνου ημιζωής (t½) της σισαπρίδης αλλά δεν αύξησε σημαντικά τα υψηλότερα επίπεδα της σισαπρίδης στο πλάσμα. Το ελαφρά παρατεταμένο QTc διάστημα που παρατηρείται μετά τη χορήγηση της σισαπρίδης ως μονοθεραπεία, δεν παρουσίασε περαιτέρω παράταση όταν η σισαπρίδη χορηγήθηκε σε συνδυασμό με εσομεπραζόλη (βλέπε επίσης παράγραφο 4.4).

Έχει αποδειχθεί ότι η εσομεπραζόλη δεν έχει κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική της αμοξικιλλίνης ή της κινιδίνης.

Μελέτες που αξιολογούν τη συγχορήγηση εσομεπραζόλης με ναπροξένη ή με ροφεκοξίμπη δεν έδειξαν κάποια κλινικά σημαντική φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση κατά τη διάρκεια βραχυχρόνιων μελετών.

Επίδραση άλλων φαρμάκων στη φαρμακοκινητική της εσομεπραζόλης

Η εσομεπραζόλη μεταβολίζεται από το CYP2C19 και το CYP3A4. Η ταυτόχρονη χορήγηση της εσομεπραζόλης με έναν αναστολέα του CYP3A4, την κλαριθρομυκίνη (500 mg δύο φορές την ημέρα), είχε σαν αποτέλεσμα το διπλασιασμό των συγκεντρώσεων (AUC) της εσομεπραζόλης. Η ταυτόχρονη χορήγηση εσομεπραζόλης και ενός αναστολέα τόσο του CYP2C19 όσο και του CYP3A4, μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα το διπλασιασμό και πλέον των συγκεντρώσεων της εσομεπραζόλης. Η βορικοναζόλη, αναστολέας των CYP2C19 και CYP3A4 αυξάνει την AUCτ της εσομεπραζόλης κατά 280%.

Κανονικά δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας της εσομεπραζόλης σε καμία από αυτές τις καταστάσεις. Ωστόσο, προσαρμογή της δοσολογίας πρέπει να εξετάζεται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια και όπου απαιτείται μακρόχρονη θεραπεία.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-ESOMEPRAZOLE-NOVIS

expand_more

Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν διαπιστωθεί ή υπάρχει υποψία συσχέτισής τους με την εσομεπραζόλη από τις κλινικές μελέτες. Καμία απ’ αυτές δεν έχει βρεθεί ότι είναι δοσοεξαρτώμενη. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες κατατάσσονται σύμφωνα με τη συχνότητα [συχνές (>1/100 έως <1/10), όχι συχνές (>1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (>1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000)].

Διαταραχές αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Σπάνιες: Λευκοπενία, θρομβοπενία Πολύ σπάνιες: Ακοκκιοκυτταραιμία, πανκυτταροπενία

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Σπάνιες: Αντιδράσεις υπερευαισθησίας π.χ. πυρετός, αγγειοοίδημα και αναφυλακτικές αντιδράσεις/καταπληξία (shock)

Διαταραχές του εταβολισ ού και της θρέψης

Όχι συχνές: Περιφερικό οίδημα Σπάνιες: Υπονατριαιμία

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές: Αϋπνία Σπάνιες: Διέγερση, σύγχυση, κατάθλιψη Πολύ σπάνιες: Επιθετικότητα, ψευδαισθήσεις

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές: Κεφαλαλγία Όχι συχνές: Ζάλη, παραισθησίες, υπνηλία Σπάνιες: Διαταραχές της γεύσης

Οφθαλ ικές διαταραχές

Σπάνιες: Θάμβος οράσεως

Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου

Όχι συχνές: Ίλιγγος

Διαταραχές του αναπνευστικού συστή ατος του θώρακα και του

μεσοθωράκιου Σπάνιες: Βρογχόσπασμος

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Συχνές: Κοιλιακό άλγος, δυσκοιλιότητα, διάρροια, μετεωρισμός, ναυτία/έμετος Όχι συχνές: Ξηροστομία Σπάνιες: Στοματίτιδα, γαστρεντερική καντιντίαση

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Όχι συχνές: Αύξηση των ηπατικών ενζύμων Σπάνιες: Ηπατίτιδα με ή χωρίς ίκτερο Πολύ σπάνιες: Ηπατική ανεπάρκεια, εγκεφαλοπάθεια σε ασθενείς με προϋπάρχουσα ηπατική νόσο

Διαταραχές του δέρματος και του υποδορίου ιστού

Όχι συχνές: Δερματίτις, κνησμός, εξάνθημα, κνίδωση Σπάνιες: Αλωπεκία, φωτοευαισθησία Πολύ σπάνιες: Πολύμορφο ερύθημα, σύνδρομο Stevens-Johnson, τοξική επιδερμική νεκρόλυση (ΤΕΝ)

Διαταραχές του υοσκελετικού συστή ατος και του συνδετικού ιστού

Σπάνιες: Αρθραλγίες, μυαλγίες Πολύ σπάνιες: Μυϊκή αδυναμία

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Πολύ σπάνιες: Διάμεσος νεφρίτις

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστή ατος και του αστού

Σπάνιες: Γυναικομαστία

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Σπάνιες: Αίσθημα κακουχίας, αυξημένη εφίδρωση

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-ESOMEPRAZOLE-NOVIS

expand_more

Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για τη χορήγηση του Esomeprazole/NOVIS στην κύηση. Στοιχεία από επιδημιολογικές μελέτες σε μεγάλο αριθμό κυήσεων, με το ρακεμικό μίγμα την ομεπραζόλη, δεν έδειξαν δυσμορφική ή εμβρυοτοξική δράση. Οι μελέτες σε ζώα με την εσομεπραζόλη δεν έχουν δείξει άμεση ή έμμεση βλαπτική επίδραση στην ανάπτυξη του εμβρύου. Μελέτες σε ζώα με το ρακεμικό μίγμα δεν έδειξαν άμεση ή έμμεση βλαπτική επίδραση όσον αφορά την κύηση, τον τοκετό ή την ανάπτυξη του νεογνού. Συνιστάται προσοχή όταν συνταγογραφείται σε εγκύους.

Δεν είναι γνωστό αν η εσομεπραζόλη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Δεν έχουν γίνει μελέτες σε γυναίκες που θηλάζουν. Για το λόγο αυτό το Esomeprazole/NOVIS δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-ESOMEPRAZOLE-NOVIS

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αναστολέας της αντλίας πρωτονίων ATC κατάταξη: Α02Β C05 Η εσομεπραζόλη είναι το S-ισομερές της ομεπραζόλης και ελαττώνει τη γαστρική έκκριση οξέος μέσω ενός συγκεκριμένου μηχανισμού δράσης. Είναι ένας εκλεκτικός αναστολέας της αντλίας πρωτονίων στα τοιχωματικά κύτταρα. Το R- και το S-ισομερές της ομεπραζόλης έχουν παρόμοια φαρμακοδυναμική δράση.

Θέση και μηχανισμός δράσης

Η εσομεπραζόλη είναι μια ασθενής βάση, που συγκεντρώνεται και μετατρέπεται σε δραστική μορφή στο πολύ όξινο περιβάλλον των εκκριτικών σωληναρίων του τοιχωματικού κυττάρου, όπου και αναστέλλει το ένζυμο Η + , Κ + -ΑΤΡάση, δηλ. την αντλία πρωτονίων και αναστέλλει τόσο τη βασική, όσο και τη μετά από διέγερση έκκριση οξέος.

Δράση στην έκκριση γαστρικού οξέος

Η έναρξη της δράσης εμφανίζεται μέσα σε μία ώρα μετά την από του στόματος λήψη δόσης 20 mg και 40 mg εσομεπραζόλης. Μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση 20 mg εσομεπραζόλης μία φορά την ημέρα για πέντε ημέρες, η μέση μέγιστη έκκριση οξέος μετά από διέγερση με πενταγαστρίνη μειώνεται κατά 90% όταν μετράται 6-7 ώρες μετά τη λήψη της δόσης κατά την πέμπτη ημέρα. Μετά από πέντε ημέρες από του στόματος χορήγηση δόσης 20 mg και 40 mg εσομεπραζόλης σε ασθενείς με συμπτωματική γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση, τιμές του ενδογαστρικού pH άνω του 4 διατηρήθηκαν για διάστημα 13 ωρών και 17 ωρών κατά μέσο όρο αντίστοιχα, στη διάρκεια του 24ώρου. Το ποσοστό των ασθενών στους οποίους διατηρείται ενδογαστρικό pH

4 για τουλάχιστο 8, 12 και 16 ώρες με 20 mg εσομεπραζόλης είναι 76%, 54% και 24% αντίστοιχα. Τα αντίστοιχα ποσοστά για τα 40 mg εσομεπραζόλης είναι 97%, 92% και 56%. Χρησιμοποιώντας την AUC ως παράμετρο για την εκτίμηση της συγκέντρωσης του φαρμάκου στο πλάσμα, καταδεικνύεται μια σχέση μεταξύ της αναστολής της έκκρισης του γαστρικού οξέος και της έκθεσης στο φάρμακο.

Θεραπευτική δράση στην έκκριση γαστρικού οξέος

Η επούλωση της οισοφαγίτιδας από γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση με 40 mg εσομεπραζόλης επιτυγχάνεται στο 78% περίπου των ασθενών μετά από τέσσερις εβδομάδες και στο 93% μετά από οκτώ εβδομάδες θεραπείας.

Θεραπεία μίας εβδομάδας με την εσομεπραζόλη 20 mg δύο φορές την ημέρα και τα κατάλληλα αντιβιοτικά έχει σαν αποτέλεσμα την επιτυχή εκρίζωση του Ελικοβακτηριδίου του Η. pylori περίπου στο 90% των ασθενών.

Μετά από τη θεραπεία εκρίζωσης για μία εβδομάδα, δεν υπάρχει ανάγκη επακόλουθης μονοθεραπείας με αντι-εκκριτικά φάρμακα για την αποτελεσματική επούλωση του έλκους και την εξάλειψη των συμπτωμάτων σε δωδεκαδακτυλικά έλκη χωρίς επιπλοκές.

Σε μια τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική μελέτη, οι ασθενείς με αιμορραγία πεπτικού έλκους επιβεβαιωμένου ενδοσκοπικά και χαρακτηριζόμενο ως Forrest Ia, Ib, IIa ή IIb (9%, 43%, 38% και 10% αντίστοιχα) τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν διάλυμα εσομεπραζόλης για έγχυση (n=375) ή εικονικό φάρμακο (n=389). Μετά από ενδοσκοπική αιμόσταση, οι ασθενείς έλαβαν είτε 80 mg εσομεπραζόλης ως ενδοφλέβια έγχυση για 30 λεπτά ακολουθούμενη από συνεχή έγχυση 8 mg ανά ώρα ή εικονικό φάρμακο για 72 ώρες. Μετά την αρχική περίοδο των 72 ωρών, όλοι οι ασθενείς έλαβαν από του στόματος 40 mg εσομεπραζόλη για 27 ημέρες για καταστολή του οξέος. H εμφάνιση επαναιμορραγίας μέσα σε 3 ημέρες ήταν 5,9% στην ομάδα που χορηγήθηκε εσομεπραζόλη σε σύγκριση με 10,3% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Στις 30 ημέρες μετά τη θεραπεία, η εμφάνιση επαναιμορραγίας στην ομάδα που χορηγήθηκε εσομεπραζόλη έναντι της ομάδας του εικονικού φαρμάκου ήταν 7,7% έναντι 13,6%.

Άλλες δράσεις που σχετίζονται με την αναστολή έκκρισης του οξέος

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αντι-εκκριτικά φάρμακα τα επίπεδα της γαστρίνης στον ορό αυξάνονται ως απάντηση στη μειωμένη έκκριση γαστρικού οξέος.

Αύξηση στον αριθμό των ECL-κυττάρων που πιθανά σχετίζεται με την αύξηση των επιπέδων της γαστρίνης στον ορό έχει παρατηρηθεί σε μερικούς ασθενείς, κατά τη διάρκεια μακροχρόνιας θεραπείας με εσομεπραζόλη.

Κατά τη διάρκεια της μακροχρόνιας θεραπείας με αντι-εκκριτικά φάρμακα έχει αναφερθεί η εμφάνιση γαστρικών αδενωδών κύστεων με κάπως αυξημένη συχνότητα. Οι αλλαγές αυτές είναι ένα φυσιολογικό επακόλουθο της έντονης αναστολής της έκκρισης οξέος, είναι καλοήθεις και φαίνεται ότι είναι αναστρέψιμες.

Μειωμένη γαστρική οξύτητα για κάθε λόγο συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων της αντλίας πρωτονίων, αυξάνει τον αριθμό των γαστρικών βακτηρίων που φυσιολογικά υπάρχουν στο γαστρεντερικό σωλήνα. Η θεραπεία με αναστολείς της αντλίας πρωτονίων μπορεί να οδηγήσει σε μικρή αύξηση του κινδύνου γαστρεντερικών λοιμώξεων όπως από Salmonella και Campylobacter.

Σε δύο μελέτες με φάρμακο σύγκρισης τη ρανιτιδίνη, η εσομεπραζόλη έδειξε καλύτερη δράση στην επούλωση των γαστρικών ελκών σε ασθενείς που χρησιμοποίησαν ΜΣΑΦ, συμπεριλαμβανομένων των COX-2 εκλεκτικών ΜΣAΦ.

Σε δύο μελέτες σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, η εσομεπραζόλη έδειξε καλύτερη δράση στην πρόληψη γαστρικών και δωδεκαδακτυλικών ελκών σε ασθενείς που χρησιμοποίησαν ΜΣΑΦ (ασθενείς ηλικίας>60 ετών και/ή με προϋπάρχον έλκος), συμπεριλαμβανομένων των COX-2 εκλεκτικών ΜΣAΦ.

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-ESOMEPRAZOLE-NOVIS

expand_more

Η εσομεπραζόλη είναι οξεο-ευαίσθητη ουσία και χορηγείται από το στόμα υπό μορφή εντεροδιαλυτών κοκκίων. Η in vivo μετατροπή στο R-ισομερές είναι αμελητέα. Η απορρόφηση της εσομεπραζόλης είναι ταχεία, με επίτευξη μέγιστων επιπέδων στο πλάσμα εντός περίπου 1-2 ωρών από τη λήψη. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα του φαρμάκου είναι 64% μετά από εφάπαξ δόση 40 mg και αυξάνεται σε 89% μετά από επαναλαμβανόμενες χορηγήσεις εφάπαξ ημερησίως. Για τα 20 mg εσομεπραζόλης οι αντίστοιχες τιμές είναι 50% και 68%. Ο φαινόμενος όγκος κατανομής στη σταθεροποιημένη κατάσταση σε υγιή άτομα είναι περίπου 0,22 L/Kg βάρους σώματος. Η εσομεπραζόλη συνδέεται με τις πρωτεΐνες σε ποσοστό 97%. Η λήψη της τροφής καθυστερεί και μειώνει την απορρόφηση της εσομεπραζόλης χωρίς όμως αυτό να έχει κάποια σημαντική επίπτωση στη δράση της εσομεπραζόλης στην ενδογαστρική οξύτητα.

Μεταβολισμός και απέκκριση.

Η εσομεπραζόλη μεταβολίζεται εξ ολοκλήρου, από το ενζυμικό σύστημα του κυτοχρώματος P450 (CYP). Ο μεταβολισμός της εσομεπραζόλης κατά το μεγαλύτερο μέρος, εξαρτάται από το πολυμορφικό CYP2C19, που είναι υπεύθυνο για το σχηματισμό των υδρόξυ- και ο δεσμεθυλ- μεταβολιτών της εσομεπραζόλης. Το υπόλοιπο μέρος του μεταβολισμού εξαρτάται από μια άλλη ειδική ισομορφή, το CYP3C4, που είναι υπεύθυνη για το σχηματισμό της σουλφονικής εσομεπραζόλης, κυρίου μεταβολίτη στο πλάσμα. Οι ακόλουθες παράμετροι απεικονίζουν κυρίως τη φαρμακοκινητική σε άτομα με λειτουργικό CYP2C19 ένζυμο, δηλαδή άτομα με δυνατότητα εκτεταμένου μεταβολισμού. H ολική κάθαρση πλάσματος είναι περίπου 17 L/h μετά από μία εφάπαξ δόση και περίπου 9 L/h μετά από επαναλαμβανόμενες χορηγήσεις. Ο χρόνος ημιζωής της εσομεπραζόλης είναι περίπου 1,3 ώρες μετά από επαναλαμβανόμενες εφάπαξ ημερησίως χορηγήσεις. Η φαρμακοκινητική της εσομεπραζόλης έχει μελετηθεί σε δόσεις μέχρι 40 mg δύο φορές την ημέρα. Η περιοχή κάτω από την καμπύλη της συγκέντρωσης ως προς το χρόνο (AUC), στο πλάσμα, αυξάνει μετά από επαναλαμβανόμενες χορηγήσεις. Αυτή η αύξηση είναι δοσο- εξαρτώμενη και έχει σαν αποτέλεσμα μια μεγαλύτερη αύξηση της AUC αναλογικά με τη δόση μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση. Αυτή η χρονο- δοσο-εξάρτηση οφείλεται στη μείωση του μεταβολισμού πρώτης διόδου και της συστηματικής κάθαρσης που πιθανά προκαλείται από την αναστολή του ενζύμου CYP2C19 από την εσομεπραζόλη και/ή το σουλφονικό μεταβολίτη της. Η εσομεπραζόλη απομακρύνεται εξ ολοκλήρου από το πλάσμα μεταξύ των δόσεων χωρίς να εμφανίζεται τάση συσσώρευσης σε εφάπαξ ημερήσια χορήγηση. Οι κύριοι μεταβολίτες της εσομεπραζόλης δεν έχουν καμία δράση στην έκκριση γαστρικού οξέος. Το 80% περίπου της από του στόματος χορηγούμενης δόσης της εσομεπραζόλης αποβάλλεται υπό τη μορφή μεταβολιτών στα ούρα και το υπόλοιπο στα κόπρανα. Λιγότερο από 1% της αρχικής ουσίας βρίσκεται στα ούρα.

Ειδικές ομάδες ασθενών

Περίπου 2,9 ± 1,5% του πληθυσμού παρουσιάζει έλλειψη λειτουργικού CYP2C19 ενζύμου είναι δηλαδή άτομα με μικρή δυνατότητα μεταβολισμού. Στα άτομα αυτά ο μεταβολισμός της εσομεπραζόλης πιθανά καταλύεται κυρίως από το CYP3A4. Μετά από επαναλαμβανόμενες χορηγήσεις 40 mg εσομεπραζόλης εφάπαξ ημερησίως, το μέσο εμβαδόν της περιοχής κάτω από την καμπύλη της συγκέντρωσης ως προς το χρόνο, στο πλάσμα, ήταν περίπου 100% μεγαλύτερο σε άτομα με μικρή δυνατότητα μεταβολισμού από ότι σε άτομα που έχουν λειτουργικό CYP2C19 ένζυμο (άτομα με δυνατότητα εκτεταμένου μεταβολισμού). Η μέση τιμή των μέγιστων συγκεντρώσεων στο πλάσμα αυξήθηκε περίπου 60%. Τα ευρήματα αυτά δεν έχουν καμία επίπτωση στη δοσολογία της εσομεπραζόλης.

Ο μεταβολισμός της εσομεπραζόλης δεν αλλάζει σημαντικά στους ηλικιωμένους (71-80 ετών).

Μετά από μία εφάπαξ δόση 40 mg εσομεπραζόλης η μέση τιμή του εμβαδού της περιοχής κάτω από την καμπύλη της συγκέντρωσης ως προς το χρόνο είναι περίπου 30% μεγαλύτερη στις γυναίκες από τους άντρες. Δεν έχει παρατηρηθεί διαφορά μεταξύ των δύο φύλων μετά από επαναλαμβανόμενες χορηγήσεις, εφ΄ άπαξ ημερησίως. Τα ευρήματα αυτά δεν έχουν καμία επίπτωση στη δοσολογία της εσομεπραζόλης.

Ανεπάρκεια οργανικής λειτουργίας

Ο μεταβολισμός της εσομεπραζόλης μπορεί να επηρεαστεί δυσμενώς σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια. Ο ρυθμός μεταβολισμού μειώνεται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια με αποτέλεσμα το διπλασιασμό του εμβαδού της περιοχής κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης - χρόνου της εσομεπραζόλης. Για το λόγο αυτό, σε ασθενείς με σοβαρή ανεπάρκεια δεν πρέπει να χορηγείται δόση μεγαλύτερη από 20 mg. Η εσομεπραζόλη ή οι κύριοι μεταβολίτες της δεν παρουσιάζουν τάση συσσώρευσης όταν χορηγούνται εφάπαξ ημερησίως.

Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες σε ασθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία. Καθώς οι νεφροί είναι υπεύθυνοι για την απέκκριση των μεταβολιτών της εσομεπραζόλης αλλά όχι για την απομάκρυνση της αρχικής ουσίας, ο μεταβολισμός της εσομεπραζόλης δεν αναμένεται να αλλάξει σε ασθενείς με διαταραγμένη νεφρική λειτουργία.

Παιδιατρικά δεδομένα

Έφηβοι 12-18 ετών Μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση δόσης 20 mg και 40 mg εσομεπραζόλης, η συνολική έκθεση (AUC) και ο χρόνος που απαιτείται για να επιτευχθεί η μέγιστη συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα (tmax) σε εφήβους ηλικίας 12-18 ετών ήταν παρόμοια με αυτά των ενηλίκων και για τις δύο δόσεις εσομεπραζόλης.

ΕΟΦ · 1.1.2.4

Aναστολείς της αντλίας πρωτονίων

expand_more

Περιγραφή

στην ισχυρότερη ανασταλτική τους δράση στην έκκριση του υδροχλωρικού οξέος,
στη σημαντική μείωση του χρόνου επούλωσης του έλκους και
στο γεγονός ότι, συνδυαζόμενα με αντιμικροβιακά φάρμακα, επιτυγχάνουν εκρίζωση του H.p. σε πάσχοντες από πεπτικό έλκος (βλ. 1.1.4).

Στη κατηγορία αυτή ανήκουν οι υποκατασταθείσες βενζιμιδαζόλες ομεπραζόλη, λανσοπραζόλη, παντοπραζόλη και ραμπεπραζόλη.

Oι ουσίες αυτές αποτελούν ισχυρούς αντιεκκριτικούς παράγοντες, αναστέλλοντας τη δράση του ενζύμου H+K+/ATPάση, που ευρίσκεται στη μεμβράνη των τοιχωματικών κυττάρων του στομάχου. Tο ένζυμο αυτό θεωρείται ως “αντλία οξέος” ή “αντλία πρωτονίων”, απ’ όπου και η ονομασία της κατηγορίας. H αντλία πρωτονίων αποτελεί το τελικό στάδιο στην έκκριση του υδροχλωρικού οξέος.

O μεταβολισμός τους γίνεται στο ήπαρ και επηρεάζεται από το κυτόχρωμα P-450. Σχετική, ίσως, εξαίρεση αποτελεί η παντοπραζόλη, που εμφανίζει μικρότερη συγγένεια με το τελευταίο. H σχέση τους με το κυτόχρωμα P-450 έχει σημασία για τις ενδεχόμενες αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα. Σε ηπατική ανεπάρκεια πάντως, όπως και σε ηλικιωμένους, δεν απαιτείται συνήθως μείωση της δόσης.

expand_more

7.6-14.0 L/h

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Σ δέσμευση Πρωτεϊνών

Περίπου 98%

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Η παντοπραζόλη μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ από το σύστημα κυτοχρώματος P450 (CYP). Ο μεταβολισμός της παντοπραζόλης είναι ανεξάρτητος από την οδό χορήγησης (ενδοφλέβια ή από του στόματος). Η κύρια μεταβολική οδός είναι η απαμείωση μεθυλίου, από το ηπατικό κυτταρικό ένζυμο CYP2C19, ακολουθούμενη από σουλφάτωση. Άλλες μεταβολικές οδοί περιλαμβάνουν την οξείδωση από το CYP3A4. Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι κάποιο από τα μεταβολικά προϊόντα της παντοπραζόλης είναι φαρμακολογικά ενεργό. Μετά από ηπατικό μεταβολισμό, σχεδόν το 80% μιας δόσης από του στόματος ή ενδοφλέβιας χορήγησης απεκκρίνεται ως μεταβολίτες στα ούρα· το υπόλοιπο βρίσκεται στα κόπρανα και προέρχεται από τη χολική απέκκριση.

Η παντοπραζόλη μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ μέσω του συστήματος κυτοχρωμάτων P450 (CYP). Ο μεταβολισμός της παντοπραζόλης είναι ανεξάρτητος από την οδό χορήγησης (ενδοφλέβια ή από του στόματος). Η κύρια μεταβολική οδός είναι η απαμείωση μεθυλίου, από το CYP2C19, με επακόλουθη σουλφάτωση· άλλες μεταβολικές οδοί περιλαμβάνουν την οξείδωση από το CYP3A4. … Το CYP2C19 εμφανίζει γνωστό γενετικό πολυμορφισμό λόγω της ανεπάρκειάς του σε ορισμένους υποπληθυσμούς (π.χ. 3% των Καυκάσιων και Αφροαμερικανών και 17 έως 23% των Ασιατών). /Νάτριο παντοπραζόλης/

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

Περίπου 1 ώρα

Απέκκριση: Μετά από από του στόματος ή ενδοφλέβια χορήγηση: 1 ώρα. Ο χρόνος ημίσειας ζωής της παντοπραζόλης παρατείνεται (7 έως 9 ώρες) σε ασθενείς με κίρρωση του ήπατος και σε γενετικά προσδιορισμένους βραδείς μεταβολιστές (3,5 έως 10 ώρες). /Νάτριο παντοπραζόλης/

MeSH classification

expand_more

Ταξινόμηση Φαρμακολογικής Ταξινόμησης MeSH

Διάφοροι παράγοντες με διαφορετικούς μηχανισμούς δράσης που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ή την ανακούφιση του ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ ή του ερεθισμού του γαστρεντερικού σωλήνα. Αυτό περιλαμβάνει ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ για τη θεραπεία λοιμώξεων ΕΛΙΚΟΒΑΚΤΗΡΙΔΙΟΥ· ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΙΣΤΑΜΙΝΗΣ Η2 για τη μείωση της έκκρισης ΓΑΣΤΡΙΚΟΥ ΟΞΕΟΣ· και ΑΝΤΙΟΞΥΠΑ για συμπτωματική ανακούφιση.

Ενώσεις που αναστέλλουν την H(+)-K(+)-EXCHANGING ATPASE. Χρησιμοποιούνται ως ΑΝΤΙΕΛΚΩΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ και μερικές φορές αντί για τους ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΙΣΤΑΜΙΝΗΣ Η2 για τη ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗ.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Ταξινόμηση FDA

D8TST4O562

PANTOPRAZOLE

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Αντλίας Πρωτονίων

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Αντλίας Πρωτονίων

Η παντοπραζόλη είναι ένας Αναστολέας Αντλίας Πρωτονίων. Ο μηχανισμός δράσης της παντοπραζόλης είναι ως Αναστολέας Αντλίας Πρωτονίων.

PANTOPRAZOLE

Αναστολέας Αντλίας Πρωτονίων [EPC]· Αναστολείς Αντλίας Πρωτονίων [MoA]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

1 ώρα

DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

98%

DrugBank

Βιοδιαθεσιμότητα

77%

DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ

DrugBank

science

Scientific Profile

CID

4679

Μοριακός τύπος

C16H15F2N3O4S

Μοριακό βάρος

383.4

IUPAC

6-(difluoromethoxy)-2-[(3,4-dimethoxy-2-pyridinyl)methylsulfinyl]-1H-benzimidazole

InChIKey

IQPSEEYGBUAQFF-UHFFFAOYSA-N

Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση Φαρμακολογικής Ταξινόμησης MeSH

Σχετικά Εργαλεία

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

PPI — Αναστολείς Αντλίας Πρωτονίων

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Αναστολείς Αντλίας Πρωτονίων (PPIs) Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Γαστρεντερολογικών Παθήσεων

🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ Gastroprotection A02BC02

Γαστροπροστασία

ICD-10 T88.7 — Πρόληψη επιπλοκών ανωτέρου πεπτικού από ΜΣΑΦ/αντιαιμοπεταλιακά/κορτικοστεροειδή

Δοσολογία: 20–40 mg × 1 · Όσο διαρκεί η αγωγή με ΜΣΑΦ/αντιαιμοπεταλιακά
ΒΗΜΑ GERD A02BC02

Γαστροοισοφαγική Παλινδρόμηση (ΓΟΠΝ) — Εμπειρική Θεραπεία

ICD-10 K20/K21 — τυπικά συμπτώματα ΓΟΠΝ χωρίς προηγούμενη γαστροσκόπηση

Δοσολογία: 40 mg × 1 · 8 εβδομάδες