Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ J02AC04 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

POSACONAZOLE

Ποσακοναζόλη

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιμυκητιασικά για συστηματική χρήση, παράγωγα τριαζόλης, κωδικός ATC: J02AC04.

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes
  • B48 Άλλες μυκητιάσεις, που δεν ταξινομούνται αλλού

    Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Φουζαρίωση

  • B44 Ασπεργίλλωση

    Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Διηθητική ασπεργίλλωση

  • B38 Κοκκιδιοειδομυκητίαση
  • B49 Μυκητίαση, μη καθορισμένη

    Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Διηθητικές μυκητιασικές λοιμώξεις

  • B47 Χρωμομυκητίαση και φαιομυκητιασικό απόστημα

    Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Μυκήτωμα

  • B43 Χρωμομυκητίαση και φαιοϋφομυκητίαση

    Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Χρωμοβλαστομυκητίαση

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPCαναθ. 10/2024
medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Οδός:
από του στόματος
Χορήγηση:
ανεξάρτητα από την πρόσληψη τροφής
Δόση έναρξης:
300 mg
  • Ενήλικες (Θεραπεία διηρωτικής ασπεργίλλωσης)
    ΔόσηΔόση εφόδου των 300 mg (τρία δισκία των 100 mg ή 300 mg πυκνού διαλύματος για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση) δύο φορές ημερησίως την πρώτη ημέρα, μετέπειτα 300 mg (τρία δισκία των 100 mg ή 300 mg πυκνού διαλύματος για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση) μια φορά ημερησίως.
    Κάθε δόση δισκίου μπορεί να λαμβάνεται ανεξάρτητα από την πρόσληψη τροφής. Η συνιστώμενη συνολική διάρκεια της θεραπείας είναι 6-12 εβδομάδες. Η εναλλαγή μεταξύ της ενδοφλέβιας και της από στόματος χορήγησης είναι κατάλληλη όταν ενδείκνυται κλινικά.
  • Προφύλαξη από διηρωτικές μυκητιασικές λοιμώξεις (Παιδιατρικοί ασθενείς ηλικίας από 2 ετών που ζυγίζουν περισσότερο από 40 kg και ενήλικες)
    ΔόσηΔόση εφόδου των 300 mg (τρία δισκία των 100 mg) δύο φορές ημερησίως την πρώτη ημέρα, μετέπειτα 300 mg (τρία δισκία των 100 mg) μία φορά ημερησίως.
    Κάθε δόση μπορεί να λαμβάνεται ανεξάρτητα από την πρόσληψη τροφής. Η διάρκεια της θεραπείας βασίζεται στην ανάνηψη από την ουδετεροπενία ή την ανοσοκαταστολή. Για ασθενείς με οξεία μυελογενή λευχαιμία ή μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα, η προφύλαξη με ποσακοναζόλη θα πρέπει να αρχίζει αρκετές ημέρες πριν από την αναμενόμενη έναρξη της ουδετεροπενίας και να συνεχίζεται για 7 ημέρες αφότου ο αριθμός των ουδετερόφιλων αυξηθεί σε πάνω από 500 κύτταρα ανά mm3.
  • Ανθεκτικές διηρωτικές μυκητιασικές λοιμώξεις (ΔΜΛ) / ασθενείς με ΔΜΛ δυσανεκτικοί στη θεραπεία 1ης γραμμής (Παιδιατρικοί ασθενείς ηλικίας από 2 ετών που ζυγίζουν περισσότερο από 40 kg και ενήλικες)
    ΔόσηΔόση εφόδου των 300 mg (τρία δισκία των 100 mg) δύο φορές ημερησίως την πρώτη ημέρα, μετέπειτα 300 mg (τρία δισκία των 100 mg) μία φορά ημερησίως.
    Κάθε δόση μπορεί να λαμβάνεται ανεξάρτητα από την πρόσληψη τροφής. Η διάρκεια της θεραπείας θα πρέπει να βασίζεται στη σοβαρότητα της υποκείμενης νόσου, στην ανάνηψη από την ανοσοκαταστολή και στην κλινική ανταπόκριση.
  • Παιδιατρικοί ασθενείς ηλικίας 2 ετών και άνω που ζυγίζουν 40 kg ή λιγότερο
    Η ποσακοναζόλη γαστροανθεκτική κόνις και διαλύτης για πόσιμο εναιώρημα συνιστάται για από του στόματος χρήση σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 2 ετών και άνω που ζυγίζουν 40 kg ή λιγότερο. Ανατρέξτε στην ΠΧΠ της γαστροανθεκτικής κόνεως και διαλύτη για πόσιμο εναιώρημα για επιπρόσθετες πληροφορίες δοσολογίας.
  • Παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών
    Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ποσακοναζόλης σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με αλκαλοειδή της ερυσιβώδους όλυρας
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με τερφεναδίνη, αστεμιζόλη, σισαπρίδη, πιμοζίδη, αλοφαντρίνη ή κινιδίνη
  • Ταυτόχρονη χορήγηση με σιμβαστατίνη, λοβαστατίνη και ατορβαστατίνη
  • Ταυτόχρονη χορήγηση κατά την φάση έναρξης και τιτλοδότησης της δόσης της βενετοκλάξης
    Πληθυσμόςασθενείς με Χρόνια Λεμφοκυτταρική Λευχαιμία (ΧΛΛ)
warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Υπερευαισθησία
    με προσοχή
    Πληθυσμόςασθενείς με υπερευαισθησία σε άλλες αζόλες
    Να δίνεται προσοχή κατά τη συνταγογράφηση της ποσακοναζόλης
  • Ηπατική τοξικότητα
    με προσοχή
    Πληθυσμόςασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία
    Να χρησιμοποιείται με προσοχή
  • Παράταση QTc
    αντένδειξη
    Να μη χορηγείται με φαρμακευτικά προϊόντα που είναι υποστρώματα του CYP3A4 και που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QTc
  • Παράταση QTc
    με προσοχή
    Πληθυσμόςασθενείς με προαρρυθμικές καταστάσεις (συγγενής ή επίκτητη παράταση QTc, καρδιομυοπάθεια, φλεβοκομβική βραδυκαρδία, συμπτωματικές αρρυθμίες, ταυτόχρονη χρήση με φάρμακα που παρατείνουν το QTc)
    Να χορηγείται με προσοχή
  • Φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις (αναστολέας CYP3A4)
    με προσοχή
    Να χρησιμοποιείται μόνο υπό συγκεκριμένες περιστάσεις κατά τη διάρκεια της θεραπείας με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβολίζονται από το CYP3A4
  • Μιδαζολάμη και άλλες βενζοδιαζεπίνες (CYP3A4 υποστρώματα)
    με προσοχή
    Το ενδεχόμενο ταυτόχρονης χορήγησης να εξετάζεται μόνο εάν είναι σαφώς αναγκαίο. Να εξετάζεται το ενδεχόμενο προσαρμογής της δόσης των βενζοδιαζεπινών.
  • Τοξικότητα βινκριστίνης
    με προσοχή
    Πληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν αλκαλοειδές της βίνκας (π.χ. βινκριστίνη)
    Τα αντιμυκητιασικά αζόλης να διαφυλάσσονται ως επιλογή μόνο αν δεν υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές αντιμυκητιασικής θεραπείας
  • Τοξικότητα βενετοκλάξης
    με προσοχή
    Η ταυτόχρονη χορήγηση ισχυρών CYP3A αναστολέων, συμπεριλαμβανομένης και της ποσακοναζόλης, με το CYP3A4 υπόστρωμα βενετοκλάξη, μπορεί να αυξήσει τις τοξικότητες της βενετοκλάξης. Ανατρέξτε στην ΠΧΠ της βενετοκλάξης για λεπτομερή καθοδήγηση.
  • Μειωμένες συγκεντρώσεις ποσακοναζόλης
    αποφυγή
    Η ταυτόχρονη χρήση με αντιβακτηριακά ριφαμυκίνης (ριφαμπικίνη, ριφαμπουτίνη), φλουκλοξακιλλίνη, ορισμένα αντισπασμωδικά (φαινυτοΐνη, καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη, πριμιδόνη) και εφαβιρένζη να αποφεύγεται, εκτός εάν το όφελος για τον ασθενή υπερτερεί του κινδύνου.
  • Αντίδραση φωτοευαισθησίας
    με προσοχή
    Πληθυσμόςασθενείς
    Να αποφεύγουν την έκθεση στον ήλιο κατά τη διάρκεια της θεραπείας χωρίς επαρκή προστασία (προστατευτική ενδυμασία και αντηλιακό με υψηλό δείκτη SPF).
  • Γαστρεντερική δυσλειτουργία
    με προσοχή
    Πληθυσμόςασθενείς που έχουν σοβαρή διάρροια ή έμετο
    Να παρακολουθούνται στενά για νέες μυκητιασικές λοιμώξεις.
swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Ριφαμπουτίνη
    προσοχή
    μείωσε τη Cmax (μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα) και την AUC (περιοχή κάτω από την καμπύλη της συγκέντρωσης στο πλάσμα έναντι του χρόνου) της ποσακοναζόλης στο 57% και 51%, αντίστοιχα.
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χρήση ποσακοναζόλης και ριφαμπουτίνης και παρόμοιων επαγωγέων (π.χ., ριφαμπικίνη) θα πρέπει να αποφεύγεται, εκτός εάν το όφελος για τον ασθενή υπερτερεί του κινδύνου.
  • Εφαβιρένζη
    προσοχή
    μείωσε τη Cmax και την AUC της ποσακοναζόλης κατά 45% και 50%, αντίστοιχα.
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χρήση ποσακοναζόλης και εφαβιρένζης θα πρέπει να αποφεύγεται, εκτός εάν το όφελος για τον ασθενή υπερτερεί του κινδύνου.
  • Φοσαμπρεναβίρη
    παρακολούθηση
    ο συνδυασμός φοσαμπρεναβίρης με ποσακοναζόλη μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένες συγκεντρώσεις ποσακοναζόλης στο πλάσμα.
    ΣύστασηΕάν απαιτείται ταυτόχρονη χορήγηση, συνιστάται στενή παρακολούθηση για νέες μυκητιασικές λοιμώξεις.
  • Φαινυτοΐνη
    προσοχή
    μείωσε τη Cmax και την AUC της ποσακοναζόλης κατά 41% και 50%, αντίστοιχα.
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χρήση ποσακοναζόλης και φαινυτοΐνης και παρόμοιων επαγωγέων (π.χ., καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη, πριμιδόνη) θα πρέπει να αποφεύγεται, εκτός εάν το όφελος για τον ασθενή υπερτερεί του κινδύνου.
  • Ανταγωνιστές του υποδοχέα Η2
    χωρίς προσοχή
    Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές επιδράσεις.
    ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης των δισκίων ποσακοναζόλης, όταν τα δισκία ποσακοναζόλης χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα με αντιόξινα, ανταγωνιστές του υποδοχέα Η2 και αναστολείς της αντλίας πρωτονίων.
  • Αναστολείς της αντλίας πρωτονίων
    χωρίς προσοχή
    Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές επιδράσεις.
    ΣύστασηΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης των δισκίων ποσακοναζόλης, όταν τα δισκία ποσακοναζόλης χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα με αντιόξινα, ανταγωνιστές του υποδοχέα Η2 και αναστολείς της αντλίας πρωτονίων.
  • Φλουκλοξακιλλίνη
    προσοχή
    μπορεί να μειώσει τις συγκεντρώσεις της ποσακοναζόλης στο πλάσμα.
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χρήση ποσακοναζόλης και φλουκλοξακιλλίνης θα πρέπει να αποφεύγεται εκτός εάν το όφελος για τον ασθενή υπερτερεί του κινδύνου (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
  • Τερφεναδίνη
    αντένδειξη
    αυξημένες συγκεντρώσεις αυτών των φαρμακευτικών προϊόντων στο πλάσμα, που οδηγούν σε παράταση του διαστήματος QTc και σε σπάνια συμβάντα κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου (torsades de pointes).
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χορήγηση ποσακοναζόλης και τερφεναδίνης, αστεμιζόλης, σισαπρίδης, πιμοζίδης, αλοφαντρίνης ή κινιδίνης αντενδείκνυται (βλ. Αντενδείξεις).
  • Αστεμιζόλη
    αντένδειξη
    αυξημένες συγκεντρώσεις αυτών των φαρμακευτικών προϊόντων στο πλάσμα, που οδηγούν σε παράταση του διαστήματος QTc και σε σπάνια συμβάντα κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου (torsades de pointes).
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χορήγηση ποσακοναζόλης και τερφεναδίνης, αστεμιζόλης, σισαπρίδης, πιμοζίδης, αλοφαντρίνης ή κινιδίνης αντενδείκνυται (βλ. Αντενδείξεις).
  • Σισαπρίδη
    αντένδειξη
    αυξημένες συγκεντρώσεις αυτών των φαρμακευτικών προϊόντων στο πλάσμα, που οδηγούν σε παράταση του διαστήματος QTc και σε σπάνια συμβάντα κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου (torsades de pointes).
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χορήγηση ποσακοναζόλης και τερφεναδίνης, αστεμιζόλης, σισαπρίδης, πιμοζίδης, αλοφαντρίνης ή κινιδίνης αντενδείκνυται (βλ. Αντενδείξεις).
  • Πιμοζίδη
    αντένδειξη
    αυξημένες συγκεντρώσεις αυτών των φαρμακευτικών προϊόντων στο πλάσμα, που οδηγούν σε παράταση του διαστήματος QTc και σε σπάνια συμβάντα κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου (torsades de pointes).
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χορήγηση ποσακοναζόλης και τερφεναδίνης, αστεμιζόλης, σισαπρίδης, πιμοζίδης, αλοφαντρίνης ή κινιδίνης αντενδείκνυται (βλ. Αντενδείξεις).
  • Αλοφαντρίνη
    αντένδειξη
    αυξημένες συγκεντρώσεις αυτών των φαρμακευτικών προϊόντων στο πλάσμα, που οδηγούν σε παράταση του διαστήματος QTc και σε σπάνια συμβάντα κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου (torsades de pointes).
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χορήγηση ποσακοναζόλης και τερφεναδίνης, αστεμιζόλης, σισαπρίδης, πιμοζίδης, αλοφαντρίνης ή κινιδίνης αντενδείκνυται (βλ. Αντενδείξεις).
  • Κινιδίνη
    αντένδειξη
    αυξημένες συγκεντρώσεις αυτών των φαρμακευτικών προϊόντων στο πλάσμα, που οδηγούν σε παράταση του διαστήματος QTc και σε σπάνια συμβάντα κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου (torsades de pointes).
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χορήγηση ποσακοναζόλης και τερφεναδίνης, αστεμιζόλης, σισαπρίδης, πιμοζίδης, αλοφαντρίνης ή κινιδίνης αντενδείκνυται (βλ. Αντενδείξεις).
  • Αλκαλοειδή της ερυσιβώδους όλυρας (εργοταμίνη, διυδροεργοταμίνη)
    αντένδειξη
    Η ποσακοναζόλη μπορεί να αυξήσει τη συγκέντρωση των αλκαλοειδών της ερυσιβώδους όλυρας στο πλάσμα (εργοταμίνη και διυδροεργοταμίνη), γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε εργοτισμό.
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χορήγηση ποσακοναζόλης και αλκαλοειδών της ερυσιβώδους όλυρας αντενδείκνυται (βλ. Αντενδείξεις).
  • Αναστολείς της HMG-CoA ρεδουκτάσης (σιμβαστατίνη, λοβαστατίνη, ατορβαστατίνη)
    αντένδειξη
    Η ποσακοναζόλη μπορεί να αυξήσει σημαντικά τα επίπεδα πλάσματος των αναστολέων της HMG-CoA ρεδουκτάσης που μεταβολίζονται από το CYP3A4. Τα αυξημένα επίπεδα έχουν συσχετιστεί με τη ραβδομυόλυση.
    ΣύστασηΗ θεραπεία με αυτούς τους αναστολείς της HMG-CoA ρεδουκτάσης θα πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ποσακοναζόλη (βλ. Αντενδείξεις).
  • Αλκαλοειδή της βίνκας (βινκριστίνη, βινβλαστίνη)
    προσοχή
    Η ποσακοναζόλη μπορεί να αυξήσει τη συγκέντρωση των αλκαλοειδών της βίνκας στο πλάσμα, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε νευροτοξικότητα και άλλες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες.
    ΣύστασηΤα αντιμυκητιασικά αζόλης, συμπεριλαμβανομένης και της ποσακοναζόλης, θα πρέπει να διαφυλάσσονται για ασθενείς που λαμβάνουν κάποιο αλκαλοειδές της βίνκας, συμπεριλαμβανομένης της βινκριστίνης, οι οποίοι δεν έχουν εναλλακτικές επιλογές αντιμυκητιασικής θεραπείας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
  • Ριφαμπουτίνη
    προσοχή
    Η ποσακοναζόλη αύξησε τη Cmax και την AUC της ριφαμπουτίνης κατά 31% και 72%, αντίστοιχα.
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χρήση ποσακοναζόλης και ριφαμπουτίνης θα πρέπει να αποφεύγεται, εκτός εάν το όφελος για τον ασθενή υπερτερεί του κινδύνου. Εάν αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα χορηγούνται ταυτόχρονα, συνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των γενικών εξετάσεων αίματος και των ανεπιθύμητων αντιδράσεων που σχετίζονται με αυξημένα επίπεδα ριφαμπουτίνης (π.χ., ραγοειδίτιδα).
  • Σιρόλιμους
    προσοχή
    Η χορήγηση επαναλαμβανόμενων δόσεων πόσιμου εναιωρήματος ποσακοναζόλης αύξησε τη Cmax και την AUC του σιρόλιμους κατά έναν μέσο όρο 6,7 φορές και 8,9 φορές (εύρος 3,1 έως 17,5 φορές) αντίστοιχα.
    ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χορήγηση ποσακοναζόλης με σιρόλιμους δεν συνιστάται και θα πρέπει να αποφεύγεται όποτε είναι δυνατό. Εάν θεωρηθεί ότι η ταυτόχρονη χορήγηση είναι αναπόφευκτη, τότε συνιστάται η δόση του σιρόλιμους να μειωθεί σημαντικά κατά την έναρξη της θεραπείας με ποσακοναζόλη και να υπάρχει πολύ συχνή παρακολούθηση των ελάχιστων τιμών των συγκεντρώσεων του σιρόλιμους στο ολικό αίμα.
  • Κυκλοσπορίνη
    προσοχή
    Αύξησε τις συγκεντρώσεις της κυκλοσπορίνης, απαιτώντας μειώσεις της δόσης. Αναφέρθηκαν σοβαρές ανεπιθύμητες αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένης της νεφροτοξικότητας και ενός περιστατικού θανατηφόρας λευκοεγκεφαλοπάθειας.
    ΣύστασηΌταν αρχίζει η θεραπεία με ποσακοναζόλη σε ασθενείς που ήδη λαμβάνουν κυκλοσπορίνη, η δόση της κυκλοσπορίνης θα πρέπει να μειωθεί (π.χ., στα τρία τέταρτα περίπου της τρέχουσας δόσης). Τα επίπεδα της κυκλοσπορίνης στο αίμα θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά.
  • Τακρόλιμους
    προσοχή
    Η ποσακοναζόλη αύξησε τη Cmax και την AUC του τακρόλιμους κατά 121% και 358%, αντίστοιχα. Αναφέρθηκαν κλινικά σημαντικές αλληλεπιδράσεις, που είχαν ως αποτέλεσμα εισαγωγή σε νοσοκομείο και/ή διακοπή της ποσακοναζόλης.
    ΣύστασηΌταν αρχίζει η θεραπεία με ποσακοναζόλη σε ασθενείς που ήδη λαμβάνουν τακρόλιμους, η δόση του τακρόλιμους θα πρέπει να μειωθεί (π.χ., στο ένα τρίτο περίπου της τρέχουσας δόσης). Τα επίπεδα του τακρόλιμους στο αίμα θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά.
  • Αναστολείς της HIV πρωτεάσης (αταζαναβίρη)
    παρακολούθηση
    Η ποσακοναζόλη αναμένεται να αυξήσει τα επίπεδα αυτών των αντιρετροϊικών παραγόντων στο πλάσμα. Συγκεκριμένα για την αταζαναβίρη, η Cmax και η AUC αυξήθηκαν κατά μέσο όρο 2,6 φορές και 3,7 φορές αντίστοιχα.
    ΣύστασηΣυνιστάται συχνή παρακολούθηση για ανεπιθύμητες αντιδράσεις και τοξικότητα σχετιζόμενη με αντιρετροϊικούς παράγοντες που είναι υποστρώματα του CYP3A4, κατά τη διάρκεια της ταυτόχρονης χορήγησης με ποσακοναζόλη.
  • Μιδαζολάμη
    προσοχή
    Αύξησε την έκθεση (AUC) της ενδοφλέβιας μιδαζολάμης κατά 83%. Η Cmax και η AUC της ενδοφλέβιας μιδαζολάμης αυξήθηκαν κατά μέσο όρο 1,3 και 4,6 φορές αντίστοιχα. Παράταση του μέσου τελικού χρόνου ημίσειας ζωής της μιδαζολάμης.
    ΣύστασηΛόγω του κινδύνου παρατεταμένης καταστολής, συνιστάται να εξετάζεται το ενδεχόμενο προσαρμογών της δόσης όταν η ποσακοναζόλη χορηγείται ταυτόχρονα με οποιαδήποτε βενζοδιαζεπίνη που μεταβολίζεται από το CYP3A4 (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
  • Τριαζολάμη
    προσοχή
    Λόγω του κινδύνου παρατεταμένης καταστολής, αναμένεται αύξηση της έκθεσης.
    ΣύστασηΣυνιστάται να εξετάζεται το ενδεχόμενο προσαρμογών της δόσης όταν η ποσακοναζόλη χορηγείται ταυτόχρονα με οποιαδήποτε βενζοδιαζεπίνη που μεταβολίζεται από το CYP3A4 (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
  • Αλπραζολάμη
    προσοχή
    Λόγω του κινδύνου παρατεταμένης καταστολής, αναμένεται αύξηση της έκθεσης.
    ΣύστασηΣυνιστάται να εξετάζεται το ενδεχόμενο προσαρμογών της δόσης όταν η ποσακοναζόλη χορηγείται ταυτόχρονα με οποιαδήποτε βενζοδιαζεπίνη που μεταβολίζεται από το CYP3A4 (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
  • Αποκλειστές διαύλου ασβεστίου (διλτιαζέμη, βεραπαμίλη, νιφεδιπίνη, νισολδιπίνη)
    παρακολούθηση
    Αναμένεται αυξημένη τοξικότητα και ανεπιθύμητες αντιδράσεις.
    ΣύστασηΣυνιστάται συχνή παρακολούθηση για ανεπιθύμητες αντιδράσεις και τοξικότητα που σχετίζεται με τους αποκλειστές διαύλων ασβεστίου. Μπορεί να απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
  • Διγοξίνη
    παρακολούθηση
    Η ποσακοναζόλη μπορεί να αυξήσει τη συγκέντρωση της διγοξίνης στο πλάσμα.
    ΣύστασηΤα επίπεδα διγοξίνης χρειάζεται να παρακολουθούνται κατά την έναρξη ή τη διακοπή της θεραπείας με ποσακοναζόλη.
  • Σουλφονυλουρίες (γλιπιζίδη)
    παρακολούθηση
    Οι συγκεντρώσεις της γλυκόζης μειώθηκαν σε ορισμένους υγιείς εθελοντές.
    ΣύστασηΣυνιστάται παρακολούθηση των συγκεντρώσεων γλυκόζης σε διαβητικούς ασθενείς.
  • All-trans ρετινοϊκό οξύ (ATRA), Τρετινοΐνη
    παρακολούθηση
    Μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη έκθεση σε τρετινοΐνη με αποτέλεσμα μια αυξημένη τοξικότητα (ειδικά υπερασβεστιαιμία).
    ΣύστασηΤα επίπεδα ασβεστίου στον ορό θα πρέπει να παρακολουθούνται και αν απαιτείται, οι κατάλληλες προσαρμογές δόσης τρετινοΐνης θα πρέπει να εξετάζονται.
  • Βενετοκλάξη
    προσοχή
    Η ταυτόχρονη χορήγηση 300 mg ποσακοναζόλης αύξησε την Cmax της βενετοκλάξης από 1,6 φορές έως 1,9 φορές, και την AUC από 1,9 φορές σε 2,4 φορές, αντίστοιχα.
    ΣύστασηΑνατρέξετε στην ΠΧΠ της βενετοκλάξης (βλ. Αντενδείξεις και Ειδικές προειδοποιήσεις).
sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αίμα
  • Ουδεροπενία
  • Θρομβοπενία
  • Λευκοπενία
  • Αναιμία
  • Ηωσινοφιλία
  • Λεμφαδενοπάθεια
  • Ουραιμικό αιμολυτικό σύνδρομο
  • Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα
  • Πανκυτταροπενία
Αγγειακές
  • Έμφρακτο σπληνός
  • Αιμορραγία
  • Υπέρταση
  • Υπόταση
  • Αγγειίτιδα
  • Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
  • θρομβοπάθεια
Ανοσοποιητικό
  • Αλλεργική αντίδραση
  • Αντίδραση υπερευαισθησίας
Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
  • επινεφριδική ανεπάρκεια
  • μειωμένη γοναδοτροπίνη αίματος
Ενδοκρινικό
  • Ψευδοαλδοστερονισμός
Μεταβολισμός
  • Ηλεκτρολυτικές διαταραχές
  • Ανορεξία
  • Υποκαλιαιμία
  • Υπομαγνησιαιμία
  • Υπεργλυκαιμία
  • Υπογλυκαιμία
  • Μειωμένη όρεξη
Ψυχιατρικές
  • Ανώμαλα όνειρα
  • Συγχυτική κατάσταση
  • Διαταραχή ύπνου
  • Ψυχωσική διαταραχή
  • Κατάθλιψη
  • Αϋπνία
  • Αίσθηση εκνευρισμού
Νευρικό
  • Παραισθησία
  • Ζάλη
  • Υπνηλία
  • Κεφαλαλγία
  • Δυσγευσία
  • Σπασμοί
  • Νευροπάθεια
  • Υπαισθησία
  • Τρόμος
  • Αφασία
  • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
  • Εγκεφαλοπάθεια
  • Περιφερική νευροπάθεια
  • Συγκοπή
  • Αστηριξία
Οφθαλμικές
  • Θαμπή όραση
  • Φωτοφοβία
  • Μειωμένη οπτική οξύτητα
  • Διπλωπία
  • Σκότωμα
Αυτί
  • Έκπτωση ακουστικής οξύτητας
Καρδιακές διαταραχές
  • σύνδρομο παρατεταμένου διαστήματος QT
  • κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου
Καρδιά
  • Μη φυσιολογικό ηλεκτροκαρδιογράφημα
  • Αίσθημα παλμών
  • Βραδυκαρδία
  • Υπερκοιλιακές έκτακτες συστολές
  • Ταχυκαρδία
  • Αιφνίδιος θάνατος
  • Κοιλιακή ταχυκαρδία
  • Καρδιοαναπνευστική ανακοπή
  • Καρδιακή ανεπάρκεια
  • Έμφραγμα μυοκαρδίου
Αναπνευστικό
  • Πνευμονική εμβολή
  • Βήχας
  • Επίσταξη
  • Ρινική συμφόρηση
  • Πλευριτικός πόνος
  • Ταχύπνοια
  • Πνευμονική υπέρταση
  • Διάμεση πνευμονία
  • Πνευμονίτιδα
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
  • λόξιγκας
Γαστρεντερικό
  • Ναυτία
  • Έμετος
  • Κοιλιακό άλγος
  • Διάρροια
  • Δυσπεψία
  • Ξηροστομία
  • Μετεωρισμός
  • Δυσκοιλιότητα
  • Ορθοπρωκτική δυσφορία
  • Παγκρεατίτιδα
  • Διάταση κοιλίας
  • Εντερίτιδα
  • Επιγαστρική δυσφορία
  • Ερυγή
  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
  • Οίδημα στόματος
  • Αιμορραγία γαστρεντερικού σωλήνα
  • Ειλεός
  • Εξέλκωση στόματος
  • Φλεγμονή βλεννογόνου
  • Οίδημα γλώσσας
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
  • αυξημένες δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας (αυξημένη ALT, αυξημένη AST, αυξημένη χολερυθρίνη, αυξημένη αλκαλική φωσφατάση, αυξημένη GGT)
Ήπαρ
  • Ηπατοκυτταρική βλάβη
  • Ηπατίτιδα
  • Ίκτερος
  • Ηπατομεγαλία
  • Χολόσταση
  • Ηπατική τοξικότητα
  • Μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία
  • Ηπατική ανεπάρκεια
  • Χολοστατική ηπατίτιδα
  • Ηπατοσπληνομεγαλία
  • Ηπατική ευαισθησία
Δέρμα
  • Εξάνθημα
  • Κνησμός
  • Αλωπεκία
  • Δερματίτιδα
  • Ερύθημα
  • Πετέχειες
  • Σύνδρομο Stevens-Johnson
  • Φλυκταινώδες εξάνθημα
  • Αντίδραση φωτοευαισθησίας
  • Οίδημα προσώπου
Μυοσκελετικό
  • Οσφυαλγία
  • Αυχεναλγία
  • Μυοσκελετικός πόνος
  • Άλγος στα άκρα
Νεφρά/Ουροποιητικό
  • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
  • Νεφρική ανεπάρκεια
  • Νεφρική σωληναριακή οξέωση
  • Διάμεση νεφρίτιδα
Εργαστηριακές
  • Αυξημένη κρεατινίνη αίματος
  • Μεταβολή επιπέδων φαρμάκου
Αναπαραγωγικό
  • Διαταραχές εμμήνου ρύσεως
  • Μαστοδυνία
Γενικές
  • Πυρεξία
  • Εξασθένιση
  • Κόπωση
  • Οίδημα
  • Άλγος
  • Ρίγη
  • Αίσθημα κακουχίας
  • Θωρακική δυσφορία
  • Δυσανεξία φαρμάκου
Παρακλινικές εξετάσεις
  • μειωμένος φωσφόρος αίματος
  • μη φυσιολογική ακτινογραφία θώρακα
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Ναυτία
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • Έμετος
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Ανορεξία
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Διάρροια
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Δυσγευσία
    Νευρικό
    Συχνές
  • Δυσκοιλιότητα
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Δυσπεψία
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Εξάνθημα
    Δέρμα
    Συχνές
  • Εξασθένιση
    Γενικές
    Συχνές
  • Ζάλη
    Νευρικό
    Συχνές
  • Ηλεκτρολυτικές διαταραχές
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Κεφαλαλγία
    Νευρικό
    Συχνές
  • Κνησμός
    Δέρμα
    Συχνές
  • Κοιλιακό άλγος
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Κόπωση
    Γενικές
    Συχνές
  • Μετεωρισμός
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Ξηροστομία
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Ορθοπρωκτική δυσφορία
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Ουδετεροπενία
    Αίμα
    Συχνές
  • Παραισθησία
    Νευρικό
    Συχνές
  • Πυρεξία
    Γενικές
    Συχνές
  • Υπέρταση
    Αγγειακές
    Συχνές
  • Υπνηλία
    Νευρικό
    Συχνές
  • Υποκαλιαιμία
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Υπομαγνησιαιμία
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • αυξημένες δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας (αυξημένη ALT, αυξημένη AST, αυξημένη χολερυθρίνη, αυξημένη αλκαλική φωσφατάση, αυξημένη GGT)
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Συχνές
  • Άλγος
    Γενικές
    Όχι συχνές
  • Άλγος στα άκρα
    Μυοσκελετικό
    Όχι συχνές
  • Έμφρακτο σπληνός
    Αγγειακές
    Όχι συχνές
  • Ίκτερος
    Ήπαρ
    Όχι συχνές
  • Αίσθημα κακουχίας
    Γενικές
    Όχι συχνές
  • Αίσθημα παλμών
    Καρδιά
    Όχι συχνές
  • Αίσθηση εκνευρισμού
    Ψυχιατρικές
    Όχι συχνές
  • Αγγειίτιδα
    Αγγειακές
    Όχι συχνές
  • Αλλεργική αντίδραση
    Ανοσοποιητικό
    Όχι συχνές
  • Αλωπεκία
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Αναιμία
    Αίμα
    Όχι συχνές
  • Ανώμαλα όνειρα
    Ψυχιατρικές
    Όχι συχνές
  • Αυξημένη κρεατινίνη αίματος
    Εργαστηριακές
    Όχι συχνές
  • Αυχεναλγία
    Μυοσκελετικό
    Όχι συχνές
  • Αφασία
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Αϋπνία
    Ψυχιατρικές
    Όχι συχνές
  • Βήχας
    Αναπνευστικό
    Όχι συχνές
  • Βραδυκαρδία
    Καρδιά
    Όχι συχνές
  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Δερματίτιδα
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Διάταση κοιλίας
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Διαταραχές εμμήνου ρύσεως
    Αναπαραγωγικό
    Όχι συχνές
  • Διαταραχή ύπνου
    Ψυχιατρικές
    Όχι συχνές
  • Δυσανεξία φαρμάκου
    Γενικές
    Όχι συχνές
  • Εντερίτιδα
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Εξέλκωση στόματος
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Επίσταξη
    Αναπνευστικό
    Όχι συχνές
  • Επιγαστρική δυσφορία
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Ερυγή
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Ερύθημα
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Ηπατίτιδα
    Ήπαρ
    Όχι συχνές
  • Ηπατική τοξικότητα
    Ήπαρ
    Όχι συχνές
  • Ηπατοκυτταρική βλάβη
    Ήπαρ
    Όχι συχνές
  • Ηπατομεγαλία
    Ήπαρ
    Όχι συχνές
  • Ηωσινοφιλία
    Αίμα
    Όχι συχνές
  • Θαμπή όραση
    Οφθαλμικές
    Όχι συχνές
  • Θρομβοπενία
    Αίμα
    Όχι συχνές
  • Θωρακική δυσφορία
    Γενικές
    Όχι συχνές
  • Λεμφαδενοπάθεια
    Αίμα
    Όχι συχνές
  • Λευκοπενία
    Αίμα
    Όχι συχνές
  • Μειωμένη οπτική οξύτητα
    Οφθαλμικές
    Όχι συχνές
  • Μειωμένη όρεξη
    Μεταβολισμός
    Όχι συχνές
  • Μεταβολή επιπέδων φαρμάκου
    Εργαστηριακές
    Όχι συχνές
  • Μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία
    Ήπαρ
    Όχι συχνές
  • Μη φυσιολογικό ηλεκτροκαρδιογράφημα
    Καρδιά
    Όχι συχνές
  • Μυοσκελετικός πόνος
    Μυοσκελετικό
    Όχι συχνές
  • Νευροπάθεια
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Νεφρική ανεπάρκεια
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Όχι συχνές
  • Οίδημα
    Γενικές
    Όχι συχνές
  • Οίδημα στόματος
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Όχι συχνές
  • Οσφυαλγία
    Μυοσκελετικό
    Όχι συχνές
  • Παγκρεατίτιδα
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Πετέχειες
    Δέρμα
    Όχι συχνές
  • Πλευριτικός πόνος
    Αναπνευστικό
    Όχι συχνές
  • Ρίγη
    Γενικές
    Όχι συχνές
  • Ρινική συμφόρηση
    Αναπνευστικό
    Όχι συχνές
  • Σπασμοί
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Συγχυτική κατάσταση
    Ψυχιατρικές
    Όχι συχνές
  • Ταχυκαρδία
    Καρδιά
    Όχι συχνές
  • Ταχύπνοια
    Αναπνευστικό
    Όχι συχνές
  • Τρόμος
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Υπαισθησία
    Νευρικό
    Όχι συχνές
  • Υπεργλυκαιμία
    Μεταβολισμός
    Όχι συχνές
  • Υπερκοιλιακές έκτακτες συστολές
    Καρδιά
    Όχι συχνές
  • Υπογλυκαιμία
    Μεταβολισμός
    Όχι συχνές
  • Υπόταση
    Αγγειακές
    Όχι συχνές
  • Φλεγμονή βλεννογόνου
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Φωτοφοβία
    Οφθαλμικές
    Όχι συχνές
  • Χολόσταση
    Ήπαρ
    Όχι συχνές
  • λόξιγκας
    Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
    Όχι συχνές
  • μειωμένος φωσφόρος αίματος
    Παρακλινικές εξετάσεις
    Όχι συχνές
  • μη φυσιολογική ακτινογραφία θώρακα
    Παρακλινικές εξετάσεις
    Όχι συχνές
  • σύνδρομο παρατεταμένου διαστήματος QT
    Καρδιακές διαταραχές
    Όχι συχνές
  • Έκπτωση ακουστικής οξύτητας
    Αυτί
    Σπάνιες
  • Έμφραγμα μυοκαρδίου
    Καρδιά
    Σπάνιες
  • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
    Νευρικό
    Σπάνιες
  • Αιμορραγία
    Αγγειακές
    Σπάνιες
  • Αιμορραγία γαστρεντερικού σωλήνα
    Γαστρεντερικό
    Σπάνιες
  • Αιφνίδιος θάνατος
    Καρδιά
    Σπάνιες
  • Αντίδραση υπερευαισθησίας
    Ανοσοποιητικό
    Σπάνιες
  • Αστηριξία
    Νευρικό
    Σπάνιες
  • Διάμεση νεφρίτιδα
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Σπάνιες
  • Διάμεση πνευμονία
    Αναπνευστικό
    Σπάνιες
  • Διπλωπία
    Οφθαλμικές
    Σπάνιες
  • Εγκεφαλοπάθεια
    Νευρικό
    Σπάνιες
  • Ειλεός
    Γαστρεντερικό
    Σπάνιες
  • Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση
    Αγγειακές
    Σπάνιες
  • Ηπατική ανεπάρκεια
    Ήπαρ
    Σπάνιες
  • Ηπατική ευαισθησία
    Ήπαρ
    Σπάνιες
  • Ηπατοσπληνομεγαλία
    Ήπαρ
    Σπάνιες
  • Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα
    Αίμα
    Σπάνιες
  • Καρδιακή ανεπάρκεια
    Καρδιά
    Σπάνιες
  • Καρδιοαναπνευστική ανακοπή
    Καρδιά
    Σπάνιες
  • Κατάθλιψη
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • Κοιλιακή ταχυκαρδία
    Καρδιά
    Σπάνιες
  • Μαστοδυνία
    Αναπαραγωγικό
    Σπάνιες
  • Νεφρική σωληναριακή οξέωση
    Νεφρά/Ουροποιητικό
    Σπάνιες
  • Οίδημα γλώσσας
    Γαστρεντερικό
    Σπάνιες
  • Οίδημα προσώπου
    Δέρμα
    Σπάνιες
  • Ουραιμικό αιμολυτικό σύνδρομο
    Αίμα
    Σπάνιες
  • Πανκυτταροπενία
    Αίμα
    Σπάνιες
  • Περιφερική νευροπάθεια
    Νευρικό
    Σπάνιες
  • Πνευμονίτιδα
    Αναπνευστικό
    Σπάνιες
  • Πνευμονική εμβολή
    Αναπνευστικό
    Σπάνιες
  • Πνευμονική υπέρταση
    Αναπνευστικό
    Σπάνιες
  • Σκότωμα
    Οφθαλμικές
    Σπάνιες
  • Συγκοπή
    Νευρικό
    Σπάνιες
  • Σύνδρομο Stevens-Johnson
    Δέρμα
    Σπάνιες
  • Φλυκταινώδες εξάνθημα
    Δέρμα
    Σπάνιες
  • Χολοστατική ηπατίτιδα
    Ήπαρ
    Σπάνιες
  • Ψευδοαλδοστερονισμός
    Ενδοκρινικό
    Σπάνιες
  • Ψυχωσική διαταραχή
    Ψυχιατρικές
    Σπάνιες
  • επινεφριδική ανεπάρκεια
    Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
    Σπάνιες
  • θρομβοπάθεια
    Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
    Σπάνιες
  • κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου
    Καρδιακές διαταραχές
    Σπάνιες
  • μειωμένη γοναδοτροπίνη αίματος
    Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
    Σπάνιες
  • Αντίδραση φωτοευαισθησίας
    Δέρμα
    Μη γνωστές
pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more
  • Κύηση
    Αποφεύγεται
    Υπάρχουν ανεπαρκείς πληροφορίες σχετικά με τη χρήση της ποσακοναζόλης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος. Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Η ποσακοναζόλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν το όφεθος για τη μητέρα υπερτερεί σαφώς του ενδεχόμενου κινδύνου για το έμβρυο.
  • Γαλουχία
    Αποφεύγεται
    Η ποσακοναζόλη απεκκρίνεται στο γάλα των θηλαζόντων επίμυων (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Η απέκκριση της ποσακοναζόλης στο ανθρώπινο μητρικό γάλα δεν έχει διερευνηθεί. Ο θηλασμός πρέπει να τερματίζεται με την έναρξη της θεραπείας με ποσακοναζόλη.
  • Γονιμότητα
    Άγνωστο
    Η ποσακοναζόλη δεν είχε καμία επίδραση στη γονιμότητα των αρσενικών επίμυων σε δόσεις μέχρι και 180 mg/kg (3,4 φορές το δισκίο των 300 mg με βάση τις συγκεντρώσεις σταθεροποιημένης κατάστασης στο πλάσμα ασθενών) ή των θηλυκών επίμυων σε μία δόση μέχρι και 45 mg/kg (2,6 φορές το δισκίο των 300 mg με βάση τις συγκεντρώσεις σταθεροποιημένης κατάστασης στο πλάσμα ασθενών). Δεν υπάρχει κλινική εμπειρία που να αξιολογεί την επίδραση της ποσακοναζόλης στη γονιμότητα σε ανθρώπους.
e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντιμετώπιση
Μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο υποστηρικτικής φροντίδας.
ΑιμοκάθαρσηΌχι
directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επηρεάζει την οδήγησηΠιθανώς
Καθώς έχουν αναφερθεί συγκεκριμένες ανεπιθύμητες αντιδράσεις (π.χ. ζάλη, υπνηλία κ.λπ.) με τη χρήση ποσακοναζόλης
science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Πυρήνας δισκίου
Συμπολυμερές μεθακρυλικού οξέος-ακρυλικού αιθυλεστέρα (1:1) (Τύπος B)
Κιτρικό τριαιθύλιο
Ξυλιτόλη
Υδροξυπροπυλοκυτταρίνη
Προπυλικός εστέρας γαλλικού οξέος
Κυτταρίνη, μικροκρυσταλλική
Πυρίτιο, κολλοειδές άνυδρο
Καρμελλόζη νατριούχος διασταυρούμενη
Μαγνήσιο στεατικό
Επικάλυψη δισκίου
Πολυβινυλαλκοόλη
Τιτανίου διοξείδιο (E171)
Πολυαιθυλενογλυκόλη 3350
24
Τάλκη
Σιδήρου οξείδιο κίτρινο (E172)
biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιμυκητιασικά για συστηματική χρήση, παράγωγα τριαζόλης, κωδικός ATC: J02AC04.

Μηχανισμός δράσης

Η ποσακοναζόλη αναστέλλει το ένζυμο λανοστερόλη 14α-απομεθυλάση (CYP51), το οποίο καταλύει ένα σημαντικό βήμα στη βιοσύνθεση της εργοστερόλης.

Μικροβιολογία

Έχει δειχθεί in vitro ότι η ποσακοναζόλη είναι ενεργή έναντι των ακόλουθων μικροοργανισμών: είδη Aspergillus (Aspergillus fumigatus, A. flavus, A. terreus, A. nidulans, A. niger, A. ustus), είδη Candida (Candida albicans, C. glabrata, C. krusei, C. parapsilosis, C. tropicalis, C. dubliniensis, C. famata, C. inconspicua, C. Lipolytica, C. norvegensis, C. pseudotropicalis), Coccidioides immitis, Fonsecaea pedrosoi και είδη Fusarium, Rhizomucor, Mucor και Rhizopus. Τα μικροβιολογικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι η ποσακοναζόλη είναι ενεργή έναντι των Rhizomucor, Mucor, και Rhizopus. Ωστόσο, τα κλινικά δεδομένα είναι επί του παρόντος πολύ περιορισμένα ώστε να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα της ποσακοναζόλης έναντι αυτών των αιτιολογικών παραγόντων.

Τα ακόλουθα in vitro δεδομένα είναι διαθέσιμα, αλλά η κλινική τους σημασία δεν είναι γνωστή. Σε μία μελέτη παρατήρησης των > 3.000 κλινικά απομονωθέντων μυκήτων το 2010-2018, το 90% των μη-Aspergillus μυκήτων παρουσίασαν την ακόλουθη in vitro ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση (MIC): Mucorales spp (n=81) του 2 mg/L; Scedosporium apiospermum/S. boydii (n=65) των 2 mg/L; Exophiala dermatiditis (n=15) του 0,5 mg/L, και Purpureocillium lilacinum (n=21) του 1 mg/L.

Αντοχή

Έχουν ταυτοποιηθεί κλινικά απομονωθέντα στελέχη με μειωμένη ευπάθεια στην ποσακοναζόλη. Ο κύριος μηχανισμός ανθεκτικότητας είναι η απόκτηση υποκατάστατων στην πρωτεΐνη-στόχο, CYP51.

Επιδημιολογικές τιμές αποκοπής (τιμές ECOFF) για τα είδη Aspergillus

Οι τιμές ECOFF για την ποσακοναζόλη, με βάση τις οποίες διακρίνεται ο πληθυσμός άγριου τύπου από απομονωθέντα στελέχη με επίκτητη αντοχή, έχουν καθοριστεί με τη μεθοδολογία EUCAST.

Τιμές ECOFF κατά EUCAST:

  • Aspergillus flavus: 0,5 mg/L
  • Aspergillus fumigatus: 0,25 mg/L
  • Aspergillus nidulans: 0,5 mg/L
  • Aspergillus niger: 0,5 mg/L
  • Aspergillus terreus: 0,25 mg/L

Δεν υπάρχουν επί του παρόντος επαρκή δεδομένα ώστε να καθοριστούν τα κλινικά όρια ευαισθησίας για άλλα είδη Candida. Οι τιμές ECOFF δεν είναι ισοδύναμες με τα κλινικά όρια ευαισθησίας.

Όρια ευαισθησίας

Όρια ευαισθησίας της MIC (ελάχιστης ανασταλτικής συγκέντρωσης) για την ποσακοναζόλη [ευαίσθητο στέλεχος (S), ανθεκτικό στέλεχος (R)]:

  • Candida albicans: S ≤ 0,06 mg/L, R > 0,06 mg/L
  • Candida tropicalis: S ≤ 0,06 mg/L, R > 0,06 mg/L
  • Candida parapsilosis: S ≤ 0,06 mg/L, R > 0,06 mg/L
  • Candida dubliniensis: S ≤ 0.06 mg/L, R > 0.06 mg/L

Επί του παρόντος, δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για τον καθορισμό κλινικών ορίων ευαισθησίας για άλλα είδη Candida ή Aspergillus.

Συνδυασμός με άλλους αντιμυκητιασικούς παράγοντες

Η χρήση συνδυασμού αντιμυκητιασικών θεραπειών δεν θα πρέπει να μειώνει την αποτελεσματικότητα ούτε της ποσακοναζόλης ούτε των άλλων θεραπειών, ωστόσο δεν υπάρχει προς το παρόν καμία κλινική απόδειξη ότι η θεραπεία συνδυασμού θα εξασφαλίσει πρόσθετο όφελος.

Κλινική εμπειρία

  • Περίληψη της μελέτης διηρωτικής ασπεργίλλωσης του πυκνού διαλύματος για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση και του δισκίου Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ποσακοναζόλης για την θεραπεία ασθενών με διηρωτική ασπεργίλλωση αξιολογήθηκε σε μια διπλά τυφλή ελεγχόμενη μελέτη (μελέτη-69) σε 575 ασθενείς με αποδεδειγμένες, ενδεχόμενες ή πιθανές διηρωτικές μυκητιασικές λοιμώξεις κατά τα EORTC/MSG κριτήρια.

    Οι ασθενείς έλαβαν (n=288) πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση ή δισκίο ποσακοναζόλης σε μια δόση των 300 mg μία φορά ημερησίως (δύο φορές ημερησίως την Ημέρα 1). Οι ασθενείς σύγκρισης έλαβαν βορικοναζόλη (n=287) ενδοφλέβιως σε μια δόση των 6 mg/kg δύο φορές ημερησίως την Ημέρα 1 και ακολούθως 4 mg/kg δύο φορές ημερησίως, ή από στόματος σε μία δόση των 300 mg δύο φορές ημερησίως την Ημέρα 1 και ακολούθως από 200 mg δύο φορές ημερησίως. Η διάμεση διάρκεια θεραπείας ήταν 67 ημέρες (ποσακοναζόλη) και 64 ημέρες (βορικοναζόλη).

    Στον πληθυσμό με πρόθεση θεραπείας (ΙΤΤ) (όλα τα άτομα που έλαβαν τουλάχιστον μία δόση του φαρμάκου της μελέτης) 288 ασθενείς έλαβαν ποσακοναζόλη και 287 ασθενείς έλαβαν βορικοναζόλη. Η πλήρης ανάλυση πληθυσμιακού συνόλου (FAS) είναι το υποσύνολο όλων των ατόμων εντός του πληθυσμού ΙΤΤ που ταξινομήθηκαν μέσω ανεξάρτητης κρίσης ως έχοντας αποδεδειγμένη ή πιθανή διηρωτική ασπεργίλλωση. 163 άτομα για την ποσακοναζόλη και 171 άτομα για την βορικοναζόλη. Η θνητότητα κάθε αιτίου και η παγκόσμια κλινική απόκριση σε αυτούς τους δύο πληθυσμούς παρουσιάζονται στον Πίνακα 3 και 4, αντίστοιχα.

    Πίνακας 3. Μελέτη 1 ποσακοναζόλης στη θεραπεία της διηρωτικής ασπεργίλλωσης: θνητότητα κάθε αιτίου την Ημέρα 42 και την Ημέρα 84 στους ΙΤΤ και FAS πληθυσμούς

    Πληθυσμός Ποσακοναζόλη Ν n(%) Βορικοναζόλη Ν n(%) Διαφορά* (95% CI)
    Θνητότητα τον ΙΤΤ την Ημέρα 42 288 44 (15,3) 287 59 (20,6) -5,3% (-11,6, 1,0)
    Θνητότητα στον ΙΤΤ την Ημέρα 84 288 81(28,1) 287 88 (30,7) -2,5% (-9,9, 4,9)
    Θνητότητα στον FAS την Ημέρα 42 163 31 (19,0) 171 32 (18,7) 0,3% (-8,2, 8,8)
    Θνητότητα στον FAS την Ημέρα 84 163 56 (34,4) 171 53 (31,0) 3,1% (-6,9, 13,1)
    • Προσαρμοσμένη διαφορά θεραπείας βασισμένη στην μέθοδο Miettinen and Nurminen στρωματοποιημένη με παράγοντα τυχαιοποίησης (κίνδυνος για θνητότητα/κακή έκβαση), χρησιμοποιώντας το σχήμα στάθμισης Cochran-Mantel-Haenszel.

    Πίνακας 4. Μελέτη 1 ποσακοναζόλης στη θεραπεία της διηρωτικής ασπεργίλλωσης: παγκόσμια κλινική απόκριση την Εβδομάδα 6 και την Εβδομάδα 12 στον FAS πληθυσμό

    Πληθυσμός Ποσακοναζόλη N Επιτυχία (%) Βορικοναζόλη N Επιτυχία (%) Διαφορά* (95% CI)
    Παγκόσμια κλινική απόκριση στον FAS στις 6 εβδομάδες 163 73 (44,8) 171 78 (45,6) -0,6% (-11,2, 10,1)
    Παγκόσμια κλινική απόκριση στον FAS στις 12 εβδομάδες 163 69 (42,3) 171 79 (46,2) -3,4% (-13,9, 7,1)
    • Η Επιτυχής Παγκόσμια Κλινική Απόκριση ορίστηκε ως η επιβίωση με μία μερική ή ολική απόκριση
    • Προσαρμοσμένη διαφορά θεραπείας βασισμένη στην μέθοδο Miettinen and Nurminen στρωματοποιημένη με παράγοντα τυχαιοποίησης (κίνδυνος για θνητότητα/κακή έκβαση), χρησιμοποιώντας το σχήμα στάθμισης Cochran-Mantel-Haenszel.

  • Περίληψη της συμπληρωματικής μελέτης δισκίου ποσακοναζόλης Η μελέτη 5615 ήταν μια μη συγκριτική, πολυκεντρική μελέτη που πραγματοποιήθηκε για να αξιολογηθούν οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες, η ασφάλεια και η ανεκτικότητα του δισκίου ποσακοναζόλης. Η μελέτη 5615 διεξήχθη σε έναν παρόμοιο πληθυσμό ασθενών με εκείνον που είχε προηγουμένως μελετηθεί στα πλαίσια του πιλοτικού κλινικού προγράμματος του πόσιμου εναιωρήματος ποσακοναζόλης. Τα δεδομένα φαρμακοκινητικής και ασφάλειας από τη μελέτη 5615 συμπλήρωσαν τα υπάρχοντα δεδομένα (συμπεριλαμβανομένων των δεδομένων αποτελεσματικότητας) από το πόσιμο εναιώρημα.

    Ο πληθυσμός των ατόμων περιλάμβανε: 1) ασθενείς με ΟΜΛ ή ΜΔΣ που είχαν πρόσφατα λάβει χημειοθεραπεία και είχαν αναπτύξει ή αναμένονταν να αναπτύξουν σημαντική ουδετεροπενία, ή 2) ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε HSCT και λάμβαναν θεραπεία ανοσοκαταστολής για την πρόληψη ή τη θεραπεία της GVHD. Αξιολογήθηκαν δύο διαφορετικές δοσολογικές ομάδες: 200 mg δύο φορές ημερησίως την Ημέρα 1, ακολουθούμενα από 200 mg εφάπαξ ημερησίως μετέπειτα (Τμήμα 1Α) και 300 mg δύο φορές ημερησίως στην Ημέρα 1, ακολουθούμενα από 300 mg εφάπαξ ημερησίως μετέπειτα (Μέρος 1Β και Μέρος 2).

    Συλλέχθηκαν διαδοχικά φαρμακοκινητικά (ΦΚ) δείγματα στην Ημέρα 1 και στη σταθεροποιημένη κατάσταση την Ημέρα 8 για όλα τα άτομα του Μέρους 1 και για ένα υποσύνολο των ατόμων του Μέρους 2. Επιπλέον, συλλέχθηκαν σποραδικά ΦΚ δείγματα σε αρκετές ημέρες κατά τη διάρκεια της σταθεροποιημένης κατάστασης πριν από την επόμενη δόση (Cmin) για μεγαλύτερο πληθυσμό ατόμων. Με βάση τις μέσες συγκεντρώσεις Cmin, ήταν δυνατό να υπολογιστεί μια προβλεπόμενη μέση συγκέντρωση (Cav) για 186 άτομα που έλαβαν δόση 300 mg. Η ΦΚ ανάλυση της Cav σε ασθενείς έδειξε ότι 81% των ατόμων που έλαβε θεραπεία με τη δόση των 300 mg εφάπαξ ημερησίως πέτυχε μέση προβλεπόμενη Cav στη σταθεροποιημένη κατάσταση μεταξύ 500-2.500 ng/mL. Ένα άτομο (<1%) είχε προβλεπόμενη Cav κάτω των 500 ng/mL και το 19% των ατόμων είχε προβλεπόμενη Cav άνω των 2.500 ng/mL. Τα άτομα πέτυχαν μέση προβλεπόμενη Cav στη σταθεροποιημένη κατάσταση ίση προς 1.970 ng/mL.

    Στον Πίνακα 3 παρατίθεται σύγκριση της έκθεσης (Cav) μετά από τη χορήγηση δισκίων ποσακοναζόλης και πόσιμου εναιωρήματος ποσακοναζόλης σε θεραπευτικές δόσεις σε ασθενείς, η οποία απεικονίζεται ως ανάλυση ανά τεταρτημόριο. Οι εκθέσεις μετά από τη χορήγηση δισκίων ποσακοναζόλης είναι γενικά υψηλότερες από, αλλά επικαλυπτόμενες με τις εκθέσεις μετά από τη χορήγηση πόσιμου εναιωρήματος ποσακοναζόλης.

    Πίνακας 5. Ανάλυση Cav ανά τεταρτημόριο πιλοτικών μελετών σε ασθενείς με δισκία και πόσιμο εναιώρημα ποσακοναζόλης

    Δισκίο ποσακοναζόλης Πόσιμο εναιώρημα ποσακοναζόλης
    Μελέτη 5615 Προφύλαξη από ΟΜΛ και HSCT 300 mg εφάπαξ ημερησίως (Ημέρα 1 300 mg δύο φορές ημερησίως)* Μελέτη 316 Προφύλαξη από GVHD 200 mg τρεις φορές την ημέρα
    Τεταρτημόριο Εύρος pCav (ng/mL) Εύρος Cav (ng/mL)
    Q1 442 - 1.223 22 - 557
    Q2 1.240 - 1.710 557 - 915
    Q3 1.719 - 2.291 915 - 1.563
    Q4 2.304 - 9.523 1.563 - 3.650

pCav: προβλεπόμενη Cav Cav = η μέση συγκέντρωση όταν μετράται σε σταθεροποιημένη κατάσταση *20 ασθενείς έλαβαν 200 mg εφάπαξ ημερησίως (Ημέρα 1 200 mg δύο φορές ημερησίως)

  • Περίληψη των μελετών πόσιμου εναιωρήματος ποσακοναζόλης:

    • Διηρωτική ασπεργίλλωση Το πόσιμο εναιώρημα ποσακοναζόλης 800 mg/ημέρα σε διαιρεμένες δόσεις αξιολογήθηκε για τη θεραπεία της διηρωτικής ασπεργίλλωσης σε ασθενείς με νόσο ανθεκτική στην αμφοτερικίνη Β (συμπεριλαμβανομένων των λιποσωμιακών φαρμακοτεχνικών μορφών) ή στην ιτρακοναζόλη ή σε ασθενείς που ήταν δυσανεκτικοί σε αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα σε μια μη συγκριτική δοκιμή θεραπείας διάσωσης (Μελέτη 0041). Οι κλινικές εκβάσεις συγκρίθηκαν με εκείνες από μια εξωτερική ομάδα ελέγχου που προήλθαν από μια αναδρομική ανασκόπηση των ιατρικών αρχείων. Η εξωτερική ομάδα ελέγχου περιλάμβανε 86 ασθενείς που έλαβαν διαθέσιμη θεραπεία (όπως παραπάνω) κυρίως κατά το ίδιο χρονικό διάστημα και στα ίδια κέντρα όπως οι ασθενείς που έλαβαν ποσακοναζόλη. Τα περισσότερα από τα περιστατικά ασπεργίλλωσης θεωρήθηκαν ότι είναι ανθεκτικά σε προγενέστερη θεραπεία, τόσο στην ομάδα ποσακοναζόλης (88%) όσο και στην εξωτερική ομάδα ελέγχου (79%). Όπως φαίνεται στον Πίνακα 4, παρατηρήθηκε επιτυχημένη ανταπόκριση (πλήρης ή μερική υποχώρηση) στο τέλος της θεραπείας στο 42% των ασθενών που έλαβε θεραπεία με ποσακοναζόλη σε σύγκριση με το 26% της εξωτερικής ομάδας. Ωστόσο, αυτή δεν ήταν μια προοπτική, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη μελέτη και έτσι όλες οι συγκρίσεις με την εξωτερική ομάδα ελέγχου θα πρέπει να εξετάζονται με προσοχή.

      Πίνακας 6. Συνολική αποτελεσματικότητα του πόσιμου εναιωρήματος ποσακοναζόλης στο τέλος της θεραπείας για τη διηρωτική ασπεργίλλωση σε σύγκριση με μια εξωτερική ομάδα ελέγχου

      Πόσιμο εναιώρημα ποσακοναζόλης Εξωτερική ομάδα ελέγχου
      Συνολική ανταπόκριση 45/107 (42%) 22/86 (26%)
      Επιτυχία ανά Είδος
      Όλα τα μυκητολογικά επιβεβαιωμένα είδη Aspergillus 34/76 (45%) 19/74 (26%)
      A. fumigatus 12/29 (41%) 12/34 (35%)
      A. flavus 10/19 (53%) 3/16 (19%)
      A. terreus 4/14 (29%) 2/13 (15%)
      A. niger 3/5 (60%) 2/7 (29%)

    • Είδη Fusarium 11 από τους 24 ασθενείς που είχαν αποδεδειγμένη ή πιθανή φουζαρίωση έλαβαν επιτυχώς θεραπεία με πόσιμο εναιώρημα ποσακοναζόλης 800 mg/ημέρα σε διαιρεμένες δόσεις για ένα διάμεσο διάστημα 124 ημερών και έως 212 ημέρες. Μεταξύ δεκαοκτώ ασθενών που ήταν δυσανεκτικοί ή είχαν λοιμώξεις ανθεκτικές στην αμφοτερικίνη Β ή στην ιτρακοναζόλη, επτά ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν ως ανταποκριθέντες.

    • Χρωμοβλαστομυκητίαση/Μυκήτωμα 9 από τους 11 ασθενείς έλαβαν επιτυχώς θεραπεία με πόσιμο εναιώρημα ποσακοναζόλης 800 mg/ημέρα σε διαιρεμένες δόσεις για ένα διάμεσο διάστημα 268 ημερών και έως 377 ημέρες. Πέντε από αυτούς τους ασθενείς είχαν χρωμοβλαστομυκητίαση οφειλόμενη σε Fonsecaea pedrosoi και 4 είχαν μυκήτωμα, οφειλόμενο κυρίως σε είδη Madurella.

    • Κοκκιδιοειδομυκητίαση 11 από τους 16 ασθενείς έλαβαν επιτυχώς θεραπεία (στο τέλος της θεραπείας πλήρης ή μερική υποχώρηση των σημείων και συμπτωμάτων που ήταν παρόντα πριν από την έναρξη) με πόσιμο εναιώρημα ποσακοναζόλης 800 mg/ημέρα σε διαιρεμένες δόσεις για ένα διάμεσο διάστημα 296 ημερών και έως 460 ημέρες.

    • Προφύλαξη από διηρωτικές μυκητιασικές λοιμώξεις (ΔΜΛ) (Μελέτες 316 και 1899) Διεξάχθηκαν δύο τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες μελέτες προφύλαξης μεταξύ ασθενών σε υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης διηρωτικών μυκητιασικών λοιμώξεων.

      Η μελέτη 316 ήταν μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή δοκιμή πόσιμου εναιωρήματος ποσακοναζόλης (200 mg τρεις φορές ημερησίως) έναντι καψακίων φλουκοναζόλης (400 mg μία φορά ημερησίως) σε δέκτες αλλογενών μοσχευμάτων αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων με αντίδραση μοσχεύματος έναντι ξενιστή (GVHD). Το κύριο τελικό σημείο αποτελεσματικότητας ήταν η επίπτωση των αποδεδειγμένων/πιθανών ΔΜΛ στις 16 εβδομάδες μετά από την τυχαιοποίηση, όπως καθορίστηκε από μια ανεξάρτητη, τυφλή εξωτερική επιτροπή εμπειρογνωμόνων.

      Ένα βασικό δευτερεύον τελικό σημείο ήταν η επίπτωση των αποδεδειγμένων/πιθανών ΔΜΛ κατά τη διάρκεια της περιόδου θεραπείας (πρώτη δόση έως τελευταία δόση του φαρμακευτικού προϊόντος της μελέτης + 7 ημέρες). Η πλειονότητα (377/600, [63%]) των ασθενών που συμπεριλήφθηκαν είχαν Οξεία Βαθμού 2 ή 3 ή χρόνια εκτεταμένη (195/600, [32,5%]) GVHD στην έναρξη της μελέτης. Η μέση διάρκεια της θεραπείας ήταν 80 ημέρες για την ποσακοναζόλη και 77 ημέρες για τη φλουκοναζόλη.

      Η μελέτη 1899 ήταν μια τυχαιοποιημένη, τυφλή ως προς τον αξιολογητή μελέτη του πόσιμου εναιωρήματος ποσακοναζόλης (200 mg τρεις φορές ημερησίως) έναντι του εναιωρήματος φλουκοναζόλης (400 mg μία φορά ημερησίως) ή του πόσιμου διαλύματος ιτρακοναζόλης (200 mg δύο φορές ημερησίως) σε ουδετεροπενικούς ασθενείς που λάμβαναν κυτταροτοξική χημειοθεραπεία για οξεία μυελογενή λευχαιμία ή μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα. Tο κύριο τελικό σημείο αποτελεσματικότητας ήταν η επίπτωση των αποδεδειγμένων/πιθανών ΔΜΛ, όπως καθορίστηκε από μια ανεξάρτητη, τυφλή εξωτερική επιτροπή εμπειρογνωμόνων κατά τη διάρκεια της περιόδου θεραπείας. Ένα βασικό δευτερεύον τελικό σημείο ήταν η επίπτωση των αποδεδειγμένων/πιθανών ΔΜΛ στις 100 ημέρες μετά από την τυχαιοποίηση. Η πιο συχνή υποκείμενη κατάσταση (435/602, [72%]) ήταν η νεοδιαγνωσμένη οξεία μυελογενής λευχαιμία. Η μέση διάρκεια της θεραπείας ήταν 29 ημέρες για την ποσακοναζόλη και 25 ημέρες για τη φλουκοναζόλη/ιτρακοναζόλη.

      Και στις δύο μελέτες προφύλαξης, η ασπεργίλλωση ήταν η πιο συχνή νεοεμφανιζόμενη λοίμωξη. Βλ. Πίνακα 7 και 8 για τα αποτελέσματα και από τις δύο μελέτες. Υπήρχαν λιγότερες νεοεμφανιζόμενες λοιμώξεις από Aspergillus σε ασθενείς που λάμβαναν προφύλαξη με ποσακοναζόλη σε σύγκριση με τους ασθενείς ελέγχου.

      Πίνακας 7. Αποτελέσματα από κλινικές μελέτες στην προφύλαξη από διηρωτικές μυκητιασικές λοιμώξεις

      Μελέτη Πόσιμο εναιώρημα ποσακοναζόλης Έλεγχοςα Τιμή-P
      Αναλογία (%) ασθενών με αποδεδειγμένες/πιθανές ΔΜΛ
      Περίοδος θεραπείαςβ
      1899δ 7/304 (2) 25/298 (8) 0,0009
      316ε 7/291 (2) 22/288 (8) 0,0038
      Περίοδος σταθερού χρόνουγ
      1899δ 14/304 (5) 33/298 (11) 0,0031
      316δ 16/301 (5) 27/299 (9) 0,0740

      FLU = φλουκοναζόλη, ITZ = ιτρακοναζόλη, POS = ποσακοναζόλη. α: FLU/ITZ (1899), FLU (316). β: Στη μελέτη 1899 αυτή ήταν η περίοδος από την τυχαιοποίηση έως την τελευταία δόση του φαρμακευτικού προϊόντος της μελέτης συν 7 ημέρες. Στη μελέτη 316 ήταν η περίοδος από την πρώτη δόση έως την τελευταία δόση του φαρμακευτικού προϊόντος της μελέτης συν 7 ημέρες. γ: Στη μελέτη 1899, αυτή ήταν η περίοδος από την τυχαιοποίηση έως τις 100 ημέρες μετά από την τυχαιοποίηση. Στη μελέτη 316 ήταν η περίοδος από την ημέρα έναρξης έως τις 111 ημέρες μετά από την έναρξη. δ: Όλοι οι τυχαιοποιημένοι ε: Όλοι έλαβαν θεραπεία

      Πίνακας 8. Αποτελέσματα από κλινικές μελέτες στην προφύλαξη από διηρωτικές μυκητιασικές λοιμώξεις

      Μελέτη Πόσιμο εναιώρημα ποσακοναζόλης Έλεγχοςα
      Αναλογία (%) ασθενών με αποδεδειγμένη/πιθανή ασπεργίλλωση
      Περίοδος θεραπείαςβ
      1899δ 2/304 (1) 20/298 (7)
      316ε 3/291 (1) 17/288 (6)
      Περίοδος σταθερού χρόνουγ
      1899δ 4/304 (1) 26/298 (9)
      316δ 7/301 (2) 21/299 (7)

      FLU = φλουκοναζόλη, ITZ = ιτρακοναζόλη, POS = ποσακοναζόλη. α: FLU/ITZ (1899), FLU (316). β: Στη μελέτη 1899 αυτή ήταν η περίοδος από την τυχαιοποίηση έως την τελευταία δόση του φαρμακευτικού προϊόντος της μελέτης συν 7 ημέρες. Στη μελέτη 316 ήταν η περίοδος από την πρώτη δόση έως την τελευταία δόση του φαρμακευτικού προϊόντος της μελέτης συν 7 ημέρες. γ: Στη μελέτη 1899, αυτή ήταν η περίοδος από την τυχαιοποίηση έως τις 100 ημέρες μετά από την τυχαιοποίηση. Στη μελέτη 316 ήταν η περίοδος από την ημέρα έναρξης έως τις 111 ημέρες μετά από την έναρξη. δ: Όλοι οι τυχαιοποιημένοι ε: Όλοι έλαβαν θεραπεία

      Στη Μελέτη 1899, παρατηρήθηκε σημαντική μείωση στη θνητότητα πάσης αιτίας, υπέρ της ποσακοναζόλης [POS 49/304 (16%) έναντι FLU/ITZ 67/298 (22%) p= 0,048]. Με βάση τις εκτιμήσεις κατά Kaplan-Meier, η πιθανότητα επιβίωσης έως την ημέρα 100 μετά από την τυχαιοποίηση ήταν σημαντικά υψηλότερη για τους λήπτες της ποσακοναζόλης. Αυτό το όφελος επιβίωσης φάνηκε όταν η ανάλυση έλαβε υπόψη όλα τα αίτια θανάτου (P= 0,0354), καθώς και τους σχετιζόμενους με ΔΜΛ θανάτους (P = 0,0209).

      Στη μελέτη 316, η συνολική θνητότητα ήταν παρόμοια (POS 25%, FLU 28%), ωστόσο η αναλογία των σχετιζόμενων με ΔΜΛ θανάτων ήταν σημαντικά χαμηλότερη στην ομάδα POS (4/301) σε σύγκριση με την ομάδα FLU (12/299, P= 0,0413).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία σε παιδιατρικό πληθυσμό για τα δισκία ποσακοναζόλης. Τρεις ασθενείς ηλικίας 14-17 ετών έλαβαν αγωγή με πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση και δισκίο ποσακοναζόλης 300 mg/ημέρα (δύο φορές ημερησίως την Ημέρα 1 και ακολούθως μία φορά ημερησίως εφεξής) στην μελέτη θεραπείας διηρωτικής ασπεργίλλωσης.

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ποσακοναζόλης (ποσακόναζόλη γαστροανθεκτική κόνις και διαλύτης για πόσιμο εναιώρημα, ποσακόναζόλη πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση) έχουν αξιολογηθεί στους παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 2 ετών έως μικρότερους των 18 ετών. Η χρήση της ποσακοναζόλης σε αυτές τις ηλικιακές ομάδες υποστηρίζεται από δεδομένα από επαρκείς και ορθώς ελεγχόμενες μελέτες της ποσακοναζόλης σε ενήλικες και από φαρμακοκινητικά και δεδομένα ασφάλειας από παιδιατρικές μελέτες (βλ. Φαρμακοκινητικές). Δεν αναγνωρίσθηκαν νέα σήματα ασφαλείας που να συσχετίζονται με την χρήση της ποσακοναζόλης στους παιδιατρικούς ασθενείς στις παιδιατρικές μελέτες (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας κάτω των 2 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

Αξιολόγηση με ηλεκτροκαρδιογράφημα

Πολλαπλά, αντιστοιχισμένα ως προς τον χρόνο ΗΚΓ που συλλέχθηκαν σε περίοδο 12 ωρών, λήφθηκαν πριν και κατά τη διάρκεια της χορήγησης πόσιμου εναιωρήματος ποσακοναζόλης (400 mg δύο φορές ημερησίως με γεύματα υψηλά σε λιπαρά) από 173 υγιείς άρρενες και θήλεις εθελοντές ηλικίας 18 έως 85 ετών. Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές μεταβολές στο μέσο διάστημα QTc (Fridericia) από την έναρξη της θεραπείας.

Φαρμακοκινητική

Φαρμακοκινητικές / Φαρμακοδυναμικές σχέσεις

Παρατηρήθηκε συσχέτιση μεταξύ της συνολικής έκθεσης στο φαρμακευτικό προϊόν διαιρεμένης με τη MIC (AUC/MIC) και των κλινικών εκβάσεων. Η κρίσιμη αναλογία για τα άτομα με λοιμώξεις από Aspergillus ήταν ~200. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να επιχειρηθεί να διασφαλιστεί ότι θα επιτευχθούν τα μέγιστα επίπεδα στο πλάσμα σε ασθενείς με λοίμωξη από Aspergillus (βλ. Δοσολογία και Φαρμακοκινητικές).

Απορρόφηση

Τα δισκία ποσακοναζόλης απορροφώνται με έναν διάμεσο Tmax 4 έως 5 ωρών και επιδεικνύουν φαρμακοκινητική εξαρτώμενη από τη δόση έπειτα από εφάπαξ και πολλαπλή χορήγηση δόσης έως 300 mg.

Έπειτα από εφάπαξ χορήγηση δόσης 300 mg δισκίων ποσακοναζόλης, μετά από ένα γεύμα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά σε υγιείς εθελοντές, η AUC0-72 ώρες και η Cmax ήταν υψηλότερες σε σύγκριση με τη χορήγηση υπό κατάσταση νηστείας (51% και 16% για την AUC0-72 ώρες και τη Cmax αντίστοιχα). Με βάση ένα φαρμακοκινητικό πληθυσμιακό μοντέλο, η Cav ποσακοναζόλης αυξάνεται κατά 20% όταν δίνεται μαζί με ένα γεύμα σε σύγκριση με μία κατάσταση νηστείας.

Οι συγκεντρώσεις της ποσακοναζόλης στο πλάσμα, μετά από τη χορήγηση δισκίων ποσακοναζόλης, μπορεί να αυξηθούν με την πάροδο του χρόνου σε μερικούς ασθενείς. Η αιτία γι’ αυτή την εξάρτηση από τον χρόνο δεν είναι πλήρως κατανοητή.

Κατανομή

Η ποσακοναζόλη, έπειτα από χορήγηση του δισκίου, έχει μέσο φαινομενικό όγκο κατανομής ίσο προς 394 L (42%), κυμαινόμενο μεταξύ 294-583 L, μεταξύ των μελετών σε υγιείς εθελοντές. Η ποσακοναζόλη δεσμεύεται ισχυρά από πρωτεΐνες (> 98%), κυρίως από την αλβουμίνη του ορού.

Βιομετασχηματισμός

Η ποσακοναζόλη δεν έχει κάποιον κύριο κυκλοφορούντα μεταβολίτη και οι συγκεντρώσεις της είναι απίθανο να μεταβληθούν από αναστολείς των ενζύμων του CYP450. Από τους κυκλοφορούντες μεταβολίτες, η πλειονότητα είναι συζευγμένα γλυκουρονίδια της ποσακοναζόλης με μικρές μόνο παρατηρούμενες ποσότητες οξειδωτικών (διαμεσολαβούμενων από το CYP450) μεταβολιτών. Οι απεκκριθέντες μεταβολίτες στα ούρα και τα κόπρανα αντιστοιχούν περίπου στο 17% της χορηγηθείσας ραδιοσημασμένης δόσης.

Αποβολή

Η ποσακοναζόλη, μετά από χορήγηση των δισκίων, αποβάλλεται αργά με μέσο χρόνο ημίσειας ζωής (t½) 29 ωρών (εύρος 26 έως 31 ώρες) και μέση φαινομενική κάθαρση κυμαινόμενη από 7,5 έως 11 L/hr. Μετά από τη χορήγηση 14C-ποσακοναζόλης, η ραδιενέργεια ανακτήθηκε κυρίως από τα κόπρανα (77% της ραδιοσημασμένης δόσης) με το κύριο συστατικό να είναι η μητρική ένωση (66% της ραδιοσημασμένης δόσης). Η νεφρική κάθαρση είναι μια δευτερεύουσα οδός αποβολής, με το 14% της ραδιοσημασμένης δόσης να απεκκρίνεται στα ούρα (< 0,2% της ραδιοσημασμένης δόσης είναι η μητρική ένωση). Οι συγκεντρώσεις σταθεροποιημένης κατάστασης στο πλάσμα επιτυγχάνονται έως την Ημέρα 6 με τη δόση των 300 mg (εφάπαξ ημερησίως έπειτα από δόση εφόδου δύο φορές ημερησίως την Ημέρα 1).

Φαρμακοκινητική σε ειδικούς πληθυσμούς

Με βάση ένα φαρμακοκινητικό πληθυσμιακό μοντέλο, που αξιολόγησε την φαρμακοκινητική της ποσακοναζόλης, οι συγκεντρώσεις της ποσακοναζόλης στη σταθεροποιημένη κατάσταση προβλέφθηκαν στους ασθενείς που τους χορηγήθηκε πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση ή δισκία ποσακοναζόλης 300 mg μία φορά ημερησίως έπειτα από την χορήγηση δόσης 2 φορές ημερησίως την Ημέρα 1 για την θεραπεία διηρωτικής ασπεργίλλωσης και για προφύλαξη από διηρωτικές μυκητιασικές λοιμώξεις.

Πίνακας 9. Διάμεσες προβλεπόμενες πληθυσμιακές συγκεντρώσεις ποσακοναζόλης (10ο εκατοστημόριο, 90ο εκατοστημόριο) στη σταθεροποιημένη κατάσταση στο πλάσμα σε ασθενείς έπειτα από χορήγηση πυκνού διαλύματος για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση ή δισκίων 300 mg μία φορά ημερησίως (2 φορές ημερησίως την Ημέρα 1)

Σχήμα Πληθυσμός Cav (ng/mL) Cmin (ng/mL)
Δισκίο- Προφύλαξη (Νηστεία) 1.550 (874, 2.690) 1.330 (667, 2.400)
Πυκνό διάλυμα για Παρασκευή Διαλύματος προς Έγχυση Θεραπεία Διηρωτικής Ασπεργίλλωσης 1.780 (879, 3.540) 1.490 (663, 3.230)
Προφύλαξη 1.890 (1.100, 3.150) 1.500 (745, 2.660)
Θεραπεία Διηρωτικής Ασπεργίλλωσης 2.240 (1.230, 4.160) 1.780 (874, 3.620)

Η πληθυσμιακή φαρμακοκινητική ανάλυση της ποσακοναζόλης σε ασθενείς προτείνει ότι η φυλή, το φύλο, η νεφρική δυσλειτουργία και η νόσος (προφύλαξη ή θεραπεία) δεν έχει σημαντικά κλινική επίδραση στην φαρμακοκινητική της ποσακοναζόλης.

  • Παιδιά (< 18 ετών) Υπάρχει περιορισμένη (n=3) εμπειρία σε παιδιατρικό πληθυσμό για τα δισκία ποσακοναζόλης. Η φαρμακοκινητική του πόσιμου εναιωρήματος ποσακοναζόλης έχει αξιολογηθεί σε παιδιατρικούς ασθενείς. Έπειτα από τη χορήγηση 800 mg πόσιμου εναιωρήματος ποσακοναζόλης ανά ημέρα ως διαιρεμένη δόση για τη θεραπεία των διηρωτικών μυκητιασικών λοιμώξεων, η μέση ελάχιστη τιμή των συγκεντρώσεων στο πλάσμα από 12 ασθενείς ηλικίας 8 - 17 ετών (776 ng/mL) ήταν παρόμοιες με τις συγκεντρώσεις από 194 ασθενείς ηλικίας 18 - 64 ετών (817 ng/mL). Δεν υπάρχουν διαθέσιμα φαρμακοκινητικά δεδομένα από παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας κάτω από 8 ετών. Παρόμοια, στις μελέτες προφύλαξης, η μέση συγκέντρωση ποσακοναζόλης (Cav) στη σταθεροποιημένη κατάσταση ήταν συγκρίσιμη μεταξύ δέκα εφήβων (ηλικίας 13-17 ετών) με τη Cav που επιτεύχθηκε σε ενήλικες (ηλικίας ≥18 ετών).

  • Φύλο Η φαρμακοκινητική των δισκίων ποσακοναζόλης είναι συγκρίσιμη σε άνδρες και γυναίκες.

  • Ηλικιωμένοι Δεν παρατηρήθηκαν συνολικές διαφορές στην ασφάλεια μεταξύ των γηριατρικών ασθενών και των νεαρότερων ασθενών. Το πληθυσμιακό φαρμακοκινητικό μοντέλο του πυκνού διαλύματος για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση και των δισκίων ποσακοναζόλης υποδηλώνει ότι η κάθαρση ποσακοναζόλης σχετίζεται με την ηλικία. Η Cav της ποσακοναζόλης είναι γενικά συγκρίσιμη μεταξύ των νέων και των ηλικιωμένων ασθενών (ηλικίας ≥ 65 ετών), εντούτοις η Cav αυξήθηκε κατά 11% στους πολύ ηλικιωμένους (ηλικίας ≥ 80 ετών). Συνεπώς, προτείνεται η στενή παρακολούθηση των πολύ ηλικιωμένων ασθενών (ηλικίας ≥ 80 ετών) για ανεπιθύμητες ενέργειες. Η φαρμακοκινητική των δισκίων ποσακοναζόλης είναι συγκρίσιμη σε νέους και ηλικιωμένους ασθενείς (ηλικίας ≥ 65 ετών). Φαρμακοκινητικές διαφορές με βάση την ηλικία δεν θεωρούνται κλινικά σημαντικές. Συνεπώς δεν απαιτείται προσαρμογή δόσης.

  • Φυλή Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα ανάμεσα σε διαφορετικές φυλές για τα δισκία ποσακοναζόλης. Υπήρξε μια μικρή μείωση (16%) στην AUC και τη Cmax του πόσιμου εναιωρήματος ποσακοναζόλης στα Μαύρα άτομα σε σύγκριση με τα Καυκάσια άτομα. Ωστόσο, το προφίλ ασφάλειας της ποσακοναζόλης μεταξύ των Μαύρων και των Καυκάσιων ατόμων ήταν παρόμοιο.

  • Βάρος Το πληθυσμιακό φαρμακοκινητικό μοντέλο πυκνού διαλύματος για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση και των δισκίων ποσακοναζόλης υποδηλώνει ότι η κάθαρση ποσακοναζόλης σχετίζεται με το σωματικό βάρος. Σε ασθενείς > 120 kg, η Cav μειώθηκε κατά 25% και σε ασθενείς <50 kg, η Cav αυξήθηκε κατά 19%. Συνεπώς, προτείνεται οι ασθενείς που ζυγίζουν περισσότερο από 120 kg να παρακολουθούνται στενά για εμφάνιση μυκητιασικών λοιμώξεων.

  • Νεφρική δυσλειτουργία Μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσης πόσιμου εναιωρήματος ποσακοναζόλης, δεν υπήρξε επίδραση της ήπιας και μέτριας νεφρικής δυσλειτουργίας (n=18, Cl cr ≥ 20 mL/min/1,73 m2) στη φαρμακοκινητική της ποσακοναζόλης. Συνεπώς, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης. Σε άτομα με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (n=6, Cl cr< 20 mL/min/1,73 m2), η AUC της ποσακοναζόλης ήταν εξαιρετικά μεταβλητή [> 96% CV (συντελεστής μεταβλητότητας)] σε σύγκριση με άλλες νεφρικές ομάδες [< 40% CV]. Ωστόσο, καθώς η ποσακοναζόλη δεν αποβάλλεται σημαντικά από τους νεφρούς, δεν αναμένεται επίδραση της σοβαρής νεφρικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική της ποσακοναζόλης και δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης. Η ποσακοναζόλη δεν απομακρύνεται με αιμοδιύλυση. Παρόμοιες συστάσεις ισχύουν για τα δισκία ποσακοναζόλης. Ωστόσο, δεν έχει διεξαχθεί συγκεκριμένη μελέτη με τα δισκία ποσακοναζόλης.

  • Ηπατική δυσλειτουργία Μετά από μία εφάπαξ από του στόματος δόση 400 mg πόσιμου εναιωρήματος ποσακοναζόλης σε ασθενείς με ήπια (Τάξης A κατά Child-Pugh), μέτρια (Τάξης Β κατά Child-Pugh) ή σοβαρή (Τάξης C κατά Child-Pugh) ηπατική δυσλειτουργία (έξι ανά ομάδα), η μέση AUC ήταν 1,3 έως 1,6 φορές υψηλότερη σε σύγκριση με εκείνη για τα αντίστοιχα άτομα της ομάδας ελέγχου με φυσιολογική ηπατική λειτουργία. Δεν προσδιορίστηκαν μη δεσμευμένες συγκεντρώσεις και δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι υπάρχει μεγαλύτερη αύξηση στην έκθεση σε μη δεσμευμένη ποσακοναζόλη από την παρατηρούμενη αύξηση κατά 60% στη συνολική AUC. Ο χρόνος ημίσειας ζωής απομάκρυνσης (t½) παρατάθηκε από περίπου 27 ώρες σε ~43 ώρες στις αντίστοιχες ομάδες. Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης για ασθενείς με ήπια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, αλλά συνιστάται προσοχή λόγω του ενδεχόμενου υψηλότερης έκθεσης στο πλάσμα. Παρόμοιες συστάσεις ισχύουν για τα δισκία ποσακοναζόλης. Ωστόσο, δεν έχει διεξαχθεί συγκεκριμένη μελέτη με τα δισκία ποσακοναζόλης.

Μηχανισμός δράσης
Ως αντιμυκητιασικός παράγοντας τριαζόλης, η ποζακοναζόλη ασκεί την αντιμυκητιαστική της δράση μέσω της αναστολής του ενζύμου στερόλης 14α-δεμεθυλάσης, που εξαρτάται από το κυτόχρωμα P-450, στους μύκητες, συνδεόμενη με τον ημικό συν-παράγοντα που…
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιμυκητιασικά για συστηματική χρήση, παράγωγα τριαζόλης, κωδικός ATC: J02AC04. ### Μηχανισμός δράσης Η ποσακοναζόλη αναστέλλει το ένζυμο λανοστερόλη 14α-απομεθυλάση (CYP51), το οποίο καταλύει ένα σημαντικό βήμα στη βιοσύνθεση…
Φαρμακοκινητική

Φαρμακοκινητικές / Φαρμακοδυναμικές σχέσεις Παρατηρήθηκε συσχέτιση μεταξύ της συνολικής έκθεσης στο φαρμακευτικό προϊόν διαιρεμένης με τη MIC (AUC/MIC) και των κλινικών εκβάσεων. Η κρίσιμη αναλογία για τα άτομα με λοιμώξεις από Aspergillus ήταν ~200….

Μεταβολισμός
Μεταβολισμός Η ποζακοναζόλη κυκλοφορεί κυρίως ως η μητρική ένωση στο πλάσμα. Από τους κυκλοφορούντες μεταβολίτες, η πλειοψηφία είναι γλυκουρονιδικά συζεύγματα που σχηματίζονται μέσω UDP γλυκουρονιδίωσης (ένζυμα φάσης 2). Η ποζακοναζόλη δεν έχει…
Απέκκριση
Νεφρά/Ήπαρ

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available
science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος Σύστημα Συχνότητα Προϋπόθεση
Ηπατική λειτουργία (LFTs) gastroenterologyΗπατική λειτουργία πριν από την έναρξη και κατά τη διάρκεια της θεραπείας Μη φυσιολογικές εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας
Χολερυθρίνη gastroenterologyΗπατική λειτουργία πριν από την έναρξη και κατά τη διάρκεια της θεραπείας Μη φυσιολογικές εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας
Ασβέστιο (Ca) scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας Διαταραχές ηλεκτρολυτών
Κάλιο ορού (K⁺) scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας Διαταραχές ηλεκτρολυτών
Μαγνήσιο ορού (Mg) scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας Διαταραχές ηλεκτρολυτών
Μυκητιασικές λοιμώξεις coronavirusΛοιμώξεις & ιολογικός έλεγχος στενά Σοβαρή διάρροια ή έμετος
checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

DrugBank

Description

expand_more
Ποζακοναζόλη είναι ένα τριαζολικό αντιμυκητιασκό φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία διεισδυτικών λοιμώξεων από είδη Candida και Aspergillus σε σοβαρά ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς.
DrugBank

Indication

expand_more
Για προφύλαξη διεισδυτικών λοιμώξεων από Aspergillus και Candida σε ασθενείς, ηλικίας 13 ετών και άνω, που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης αυτών των λοιμώξεων λόγω σοβαρής ανοσοκαταστολής ως αποτέλεσμα διαδικασιών όπως λήπτες μεταμοσχεύσεων αιμοποιητικών κυττάρων (HSCT) με νόσο μοσχεύματος κατά ξενιστή (GVHD), ή λόγω αιματολογικών κακοηθειών με παρατεταμένη ουδετεροπενία από χημειοθεραπεία. Επίσης για τη θεραπεία στοματοφαρυγγικής καντιντίασης, συμπεριλαμβανομένης της στοματοφαρυγγικής καντιντίασης ανθεκτικής στην ιτρακοναζόλη ή/και τη φλουκοναζόλη. Η ποζακοναζόλη χρησιμοποιείται ως εναλλακτική θεραπεία για την διεισδυτική ασπεργίλλωση, λοιμώξεις από Fusarium, και ζυγομυκητίαση σε ασθενείς που είναι αδιάφοροι προς, ή των οποίων η νόσος είναι ανθεκτική σε, άλλα αντιμυκητιασκά.
DrugBank

Pharmacology

expand_more
Η ποζακοναζόλη είναι ένας αντιμυκητιασικός παράγοντας δομικά σχετιζόμενος με την ιτρακοναζόλη. Είναι ένα φάρμακο που προέρχεται από την ιτρακοναζόλη μέσω της αντικατάστασης των υποκαταστατών χλωρίου με φθόριο στον φαινυλικός δακτύλιο, καθώς και της υδροξυλίωσης της πλευρικής αλυσίδας της τριαζολόνης. Αυτές οι τροποποιήσεις ενισχύουν την δραστικότητα και το φάσμα δράσης του φαρμάκου. Η ποζακοναζόλη μπορεί να είναι μυκητοκτόνος ή μυκητοστατική δράση.
DrugBank

Mechanism of action

expand_more
Ως αντιμυκητιασικός παράγοντας τριαζόλης, η ποζακοναζόλη ασκεί την αντιμυκητιαστική της δράση μέσω της αναστολής του ενζύμου στερόλης 14α-δεμεθυλάσης, που εξαρτάται από το κυτόχρωμα P-450, στους μύκητες, συνδεόμενη με τον ημικό συν-παράγοντα που βρίσκεται στο ένζυμο. Αυτό οδηγεί στην αναστολή της σύνθεσης εργοστερόλης, ενός βασικού συστατικού της κυτταρικής μεμβράνης των μυκήτων, και στη συσσώρευση μεταλλευμένων προδρόμων στερολών. Αυτό οδηγεί σε αναστολή της ανάπτυξης των μυκητιασκών κυττάρων και τελικά σε κυτταρικό θάνατο.
DrugBank

Absorption

expand_more
Η ποζακοναζόλη απορροφάται με μέση Tmax περίπου 3 έως 5 ώρες.
DrugBank

Half life

expand_more
Η ποζακοναζόλη αποβάλλεται με μέση ημιζωή (t½) 35 ωρών (εύρος 20 έως 66 ώρες).
DrugBank

Protein binding

expand_more
Η ποζακοναζόλη είναι υψηλά συνδεδεμένη με πρωτεΐνες (>98%), κυρίως με την αλβουμίνη.
DrugBank

Route of elimination

expand_more
Οι απεκκρινόμενοι μεταβολίτες στα ούρα και τα κόπρανα αντιστοιχούν περίπου στο 17% της χορηγηθείσας ραδιοσημασμένης δόσης.
DrugBank

Volume of distribution

expand_more
  • 1774 L
DrugBank

Clearance

expand_more
  • 32 L/hr
  • 51 L/hr [Μονοδόση Εναιωρήματος 200 mg, νηστεία]
  • 21 L/hr [Μονοδόση Εναιωρήματος 200 mg, μη λιπαρό γεύμα]
  • 14 L/hr [Μονοδόση Εναιωρήματος 200 mg, υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά γεύμα]
  • 91 L/hr [Μονοδόση Εναιωρήματος 400 mg, νηστεία]
  • 43 L/hr [Μονοδόση Εναιωρήματος 400 mg με υγρό συμπλήρωμα διατροφής (14 g λιπαρά)]
DrugBank

Toxicity

expand_more
Κατά τη διάρκεια των κλινικών δοκιμών, ορισμένοι ασθενείς έλαβαν ποζακοναζόλη έως 1600 mg/ημέρα χωρίς να σημειωθούν ανεπιθύμητες ενέργειες διαφορετικές από τις χαμηλότερες δόσεις. Επιπλέον, σημειώθηκε τυχαία υπερδοσολογία σε έναν ασθενή που έλαβε 1200 mg BID για 3 ημέρες. Δεν σημειώθηκαν σχετικές ανεπιθύμητες ενέργειες από τον ερευνητή.
query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

35 ώρες (20-66 ώρες)
DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

>98%
DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ
DrugBank

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 7 ημέρες
Εργαλείο washout arrow_forward
science
Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →
Δυσλιπιδαιμία 2025 ESC/EAS 2024

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more
CID
468595
Μοριακός τύπος
C37H42F2N8O4
Μοριακό βάρος
700.8
IUPAC
4-[4-[4-[4-[[(3R,5R)-5-(2,4-difluorophenyl)-5-(1,2,4-triazol-1-ylmethyl)oxolan-3-yl]methoxy]phenyl]piperazin-1-yl]phenyl]-2-[(2S,3S)-2-hydroxypentan-3-yl]-1,2,4-triazol-3-one
InChIKey
RAGOYPUPXAKGKH-XAKZXMRKSA-N
Κατάταξη MeSH

MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση

Ουσίες που καταστρέφουν τους μύκητες καταστέλλοντας την ικανότητά τους να αναπτύσσονται ή να αναπαράγονται. Διαφέρουν από τους ΒΙΟΚΤΟΝΟΥΣ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΥΣ επειδή προστατεύουν από μύκητες που υπάρχουν σε ανθρώπινους ή ζωικούς ιστούς.

Παράγοντες καταστρεπτικοί για τους πρωτόζωα οργανισμούς που ανήκουν στο υποείδος TRYPANOSOMATINA.

Ενώσεις που αναστέλλουν ειδικά την STEROL 14-DEMETHYLASE. Μια ποικιλία αντιμυκητιασικών παραγόντων της ομάδας των αζολών δρουν μέσω αυτού του μηχανισμού.